Hurtownia chemii z Niemiec | Portal Tematyczny\n2 lutego 2021 By admin Off 3\nProszki do prania i specyfiki do toalety – tutaj je kupisz\nHigiena i schludność od zawsze były ikoną ludzi. Współczesna chemia i przemysł chemiczny od lat absorbuje się produkcją przeróżnych środków czystości. Jednym z takich środków są proszki do prania. Dzięki nim możemy utrzymać odzież w czystości, po wcześniejszej działania jaką będzie pranie. Proszki do prania są zróżnicowane pod względem chemicznym jak pod względem cenowym. Dzięki prawidłowo dobranym elementom chemicznych, proszki do prania mogą zawierać środki, które służą zwłaszcza praniu rzeczy białych i rzeczy kolorowych. Chemia przemysłowa oparta na produkcji proszków do prania utrzymuje stabilny oraz wysoki poziom. Dzięki coraz to nowszym technologiom polegającym na tworzeniu coraz to nowszych proszków do prania tworzy się konkurencja, jaka pozytywnie wpływa na kontrahentów. Co więcej proszki do prania są łatwo dostępne, ponieważ możemy je zakupić w niemal wszystkich punktach sprzedaży, w jakich chemia przemysłowa jest jednym z najistotniejszych działów w sprzedaży – przyzwoiciej jednakże kupić w hurtowni, wypróbuj Chemia z Niemiec hurtownia. Środki te służą po największej części do prania w robotach. Usługi lecznicze i dużo zawodów połączonych jest z pracą o wysokim ryzyku zakażenia lub infekcji. Aby w choć małym stopniu obniżyć poziom zarażenia stosuje się środki do dezynfekcji. To naturalnie dzięki nim można między innymi oczyścić brudne przedmioty bądź też dezynfekować rany. Chemia przemysłowa i farmakologia utworzyły całą masę rozmaitych środków przeznaczonych do dezynfekcji. Środki te w zasadzie oparte są w własnym składzie o alkohol i różnorodnego rodzaju kwasu lekkiego pochodzenia.\nSklepy internetowe Lublin 28 stycznia 2021 By admin\nPolska Odzież 8 lutego 2021 By admin


różne sprawy i sprawiki | Świat w małych rączkach\nNapisane przez marzena_m2@buziaczek.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nwitajcie;;bardzo ładne zdjecia i masz superrr przystojniaka!!!!!tak tego czasu nam wszystkim brakuje na wszystko ja tez czasami cos napisze i nie mam zbytnio czasu na nic;;zapraszamy do nas;;pozdrawiamy serdecznie i buziaczki dla was;;mama26-wczesniaka.blog.onet.pl\nNapisane przez ~Mama Ancyś około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nWitaj:* Rozumiemy brak czasu:) Ślicznie tez zdjecia przerabiasz:) Bosko :))) POzdrawiam:)\nNapisane przez mk1604@vp.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nPiękne jest to zdjęcie ” zadumany w fotelu ” Pozdrawiamhttp://mk1604.blog.onet.pl/\nNapisane przez ~mamusia Filipka około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nŻycze udanej sesji aha i dzięuje za rady co do scrapków niestety i tak nie wiem o co w tym chodzi pozdrawiam\nNapisane przez ~eve&Oli około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nśliczne foteczki masz kochana talent nie ma co:) pozdrawiamy\nNapisane przez ~Ciacho, Mama Julci i Zuzi około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nSama wiem jak to jest, więc trzymamy kciuki, żeby wszystko poszło po Twojej myśli. Pozdrawiamy cieplutko.\nNapisane przez miloszek0@buziaczek.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nwitajcie;;zapraszamy was serdecznie do nas na bloga bo trwa tam konkurs do ktorego was wciagnelismy i mamy nadzieje ze nam nie odmuwicie;;konkursik pod nazwa ALFABET;;pozdrawiamy i buziaczki;;\nNapisane przez kilimandzaro@poczta.onet.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nWitam po przerwie i nas długo nie było. Powoli wracam do blogowania, jednak warto pisac i zatrzymywac te chwile… Świetne zdjęcie w obłokach, gratuluję pomysłu! Buziaki! PS. Powodzenia w pisaniu. kiedy bronisz?\nNapisane przez ~www.mateuszek.dzidzi.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\ncudne Ani robisz te scapki..jestem pełna podziwu dla ciebie..a model jaki przystojny..powodzenia na sesji!!!! buziaki\nNapisane przez ~polcia i kacperek około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nSlicznie obrobione foteczki :-)) pozdrawiamy.\nNapisane przez ~Ciocia Ania około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nSliczne zdjecia:) W szczegolnosci to jako marzyciel w fotelu:)A widze, ze i pomagales pewnie babci plewic w kwiatkach na dzialce Dawis ciocia bardzo za Toba teskni!!!! Ale juz niedlugo znowu sie zobaczymy:) BUZIACZKI SKARBIE DLA CIEBIE\nNapisane przez ~wiola mama julki około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nAniu jak ja Cię rozumiem, też piszę a właściwie skończyłam pisać pracę licencjacką a teraz czekają mnie egzaminy i obrona – brak czasu daje się niestety we znaki :/ Foteczki cudne a Dawid rośnie jak na drożdzach Superanckie jest to zdjątko na którym siedzi w fotelu i podpiera rączką główkę – wydaje sie taki „dorosły” ;))) Pozdrawiam Was serdecznie i przesyłam buziaczki :****\nNapisane przez ~doublemum około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nno kochana rośnie na drożdżach to malo powiedziane :)))) powodzenia w pisaniu pracy – ja mam to za sobą\nW Dniu Matki życze ci dużo uśmiechu na twarzy zdrowia i pogody ducha oraz aby wszystkie marzenia sie spełnialy\nNapisane przez oliwkowyswiat@buziaczek.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nPięknie jak zawsze… życzymy powodzenia na sesji i oczywiście w pisaniu pracy i obronie. Buziaki\nNapisane przez blondi662@interia.pl około 10 rok (lata) temu. Odpowiedz\nKolorowych snów…Uśmiechu od ucha do ucha…Pięknych bajek na dobranoc…Własnego pieska i kotka…Co dzień nowych przygód…Butów siedmiomilowych…Gwiazdki z nieba…Wspaniałych przyjaciół…I wesołej rodzinki…Dzisiaj Dzien Dziecka:)


Honor szpiega - W. E. B. Griffin\nGriffin zręcznie przemieszcza się pomiędzy kręgami kulturowymi Niemiec, Stanów Zjednoczonych i Argentyny, wypełniając fabułę wątkiem miłosnym, intrygą i dyplomatycznymi rozgrywkami. Ukazuje przy tym okrucieństwa wojny i kluczową rolę agentów wywiadu... Dalsze losy nazistów, Cletusa i innych bohaterów niezmiennie zapewniają emocje.\n1. Honor szpiega\n2. Honor szpiega\n"Idz do diabła!- Frade.\nWszystko zależy od intencji. Jeśli naprawdę chciałbyś oddać mnie we władanie diabłu, byłby to grzech. Jeśli użyłeś tej frazy jako ekwiwalentuodpierdol się. Wtedy jest to tylko grubiaństwo, nie grzech."\nDodał: kamila Dodano: 10 IX 2013 (ponad 5 lat temu)\n"Jeśli przełożony jest zdania, że powinieneś coś wiedzieć, sam ci powie. Nie dopytuj się."\nDodał: kamila Dodano: 30 VIII 2013 (ponad 5 lat temu)


Lifestyle - styl życia męskim okiem - Blog Jego-Styl.pl strona 2\nNowoczesny mężczyzna prowadzi ciekawe życie i umie czerpać z tego przyjemność. Dlatego podpowiadamy ci co warto wiedzieć. Lifestyle to dział, w którym znajdziesz wiele ciekawych porad, wskazówek czy informacji, które pozwolą ci jeszcze pełniej korzystać z życia. Porady ekspertów dotyczące treningów, rankingi najlepszych prezentów, testy alkoholi - to tylko niektóre z tematów, które znajdziesz na naszych łamach.\nPoznajemy ciekawostki związane z nowoczesnym stylem życia i dzielimy się nimi z tobą. Dzięki temu możesz znaleźć polecane produkty, poznać niecodzienne sposoby na spędzanie wolnego czasu a także trenować efektywniej i osiągać lepsze efekty. Nasze artykuły to zawsze aktualna dawka wiedzy, dzięki której możesz być na bieżąco z nowinkami pojawiającymi się na rynku. Już dziś sprawdź więc jakie tematy poruszamy.\nJaki prezent dla taty, który wszystko ma? Wymyślić prezent dla taty, który wszystko ma, wcale nie jest łatwo, a problem ten pojawia się praktycznie przy każdej okazji takiej jak Dzień Ojca, Święta czy urodziny. Świetnym pomysłem będą rzeczy, które tata chciałby mieć, ale których nie kupi sobie sam. Mogą to być niejednokrotnie nawet drobne przyjemności czy karnety np. na gokarty. Ponieważ wiemy, jak trudne jest znalezienie idealnego podarunku, przychodzimy z pomocą! Dowiedz się, jaki prezent dla taty możesz wybrać.\nRocznica związku to wielkie wydarzenie dla obojga partnerów i okazja do zademonstrowania swoich uczuć odpowiednim upominkiem. Problem polega jednak na tym, że często nie mamy pojęcia… co kupić. Co ucieszy kobietę, gdy w grę wchodzi zarówno pierwsza rocznica związku, jak i każda kolejna? Oto prezenty, które na pewno wywołają zachwyt obdarowanej.\nJakie spodnie na motocykl wybrać?\nDlaczego wybór odpowiedniej odzieży na motocykl jest tak istotny? Ponieważ ma ona bezpośredni wpływ na komfort twojej jazdy, a w efekcie też bezpieczeństwo. W końcu skupiając się na niewygodnej odzieży, tracisz skupienie na drodze. W poniższym artykule zastanawiamy się więc, jakie spodnie na motocykl dla mężczyzny sprawdzą się najlepiej. Podpowiadamy także, na co zwrócić uwagę podczas ich zakupu. Zapraszamy do lektury!\nIle się daje na wesle? Ile do koperty na wesele? Ile dać na ślub bez wesela?\nKoperty na wesele to jeden z najbardziej kontrowersyjnych tematów w sezonie ślubnym. Część gości deklaruje, że woli zrezygnować z przyjścia na uroczystość niż narazić się na niechęć nowożeńców z powodu za niskiej kwoty w kopercie. Inni uważają za to, że młodzi nie mają prawa oczekiwać, że pieniądze otrzymane od gości zwrócą im wydatki na wesele. Ile się daje na wesele? Ile gotówki włożyć do koperty, by państwo młodzi byli zadowoleni?\nWielkimi krokami zbliża się ten dzień, czyli ślub i wesele twoje i twojej narzeczonej. Sala ustalona, stylizacje wybrane i goście zaproszeni. Czy to już wszystko? Został jeszcze pierwszy taniec weselny. Jego nauka przyprawia wiele par o bóle głowy, ale spokojnie - wystarczy dobrać odpowiednią choreografię, a reszta pójdzie jak z płatka. W poniższym artykule pokazujemy kilka choreografii na pierwszy taniec weselny - zarówno ten romantyczny, jak i na wesoło. Zapraszamy do lektury!


ZWIĄZKI ZASADNICZE - Skubidu cda\nPaździernik 6, 2010 Gry i zabawy\nTu również mamy do czynienia ze sprzężeniem dwu tendencji, mimicry bowiem nie tylko nie szkodzi zasadzie agon, ale jeszcze ją wzmacnia dzięki temu, że żaden ze współzawodników nie chce rozczarować obecnych, zarazem oklaskujących go i kontrolujących. Czuje się uczestnikiem przedstawienia, musi grać jak najlepiej, tzn. z jednej strony przestrzegając reguł, z drugiej zaś — dokładając wszelkich wysiłków dla osiągnięcia zwycięstwa.Pozostaje jeszcze rozważenie przypadków, gdy stwierdzamy istotną zgodność między zasadamigier czy zabaw. Na szczególną uwagę zasługuje tu dokładna symetria zachodząca między charakterem agon oraz ale a: obie te formy są równoległe, a zarazem uzupełniają się. Zarówno agon, jak alea domagają się absolutnej sprawiedliwości, matematycznej równości szans, która powinna przynajmniej w miarę możliwości zbliżać się o ideału.\nNie należy też unosić się ambicją


ZMARŁ KAROL TYBURSKI - RATOWNICTWO GÓRSKIE\nStr. głównaWspomnienia i PożegnaniaZMARŁ KAROL TYBURSKI\n30 lipca 2020 Marian Sajnog Wspomnienia i Pożegnania Możliwość komentowania ZMARŁ KAROL TYBURSKI została wyłączona\nOstatnimi czasy, każdy poranny telefon odbieram z pewnym niepokojem ponieważ bardzo często przynosi nienajlepsze wieści. Tak było dzisiaj.\nTelefon od Rysia Jędreckiego;\n– Karol Tyburski nie żyje.\nKiedy przyjmowałem Karola do GOPR-u, był już chyba przewodnikiem. Bardzo szybko zintegrował się z barwną grupą „karkonoskich górali”- Marian Tworek, Jerzy Woźnica, Staszek Gawlik. Karol był bezkonfliktowy i do bólu szczery, w sezonie zimowym pracował w GOPR-rze, pełniąc nie tylko obowiązki ratownika, ale też zaopatrzeniowca- kucharza. O Jego słynnych gotowaniach w schronisku „Strzecha Akademicka” opowiada się jeszcze dzisiaj. Te fantastyczne umiejętności kulinarne przenosił też w morskie żeglowanie, gdzie z kolei z Kajtkiem Wróblem i kpt Janem Zalińskim – też naszymi ratownikami, tworzyli Wysokogórski Klub Żeglarski, pływając po okolicznych morzach.\nZ czasem, przewodnictwo stało się jedyną działalnością Karola. A był przewodnikiem niezrównanym, o ogromnej wiedzy i niezwykłej umiejętności jej przekazywania. Jego prowadzenie po czeskiej Pradze cieszyło się niekłamanym uznaniem.\nKarola, zapamiętam; z likwidacji makabrycznego wypadku przy wodospadzie Kamieńczyka i opowieści – jak powiedział – tragiczno-humorystycznej. “W stanie wojennym pełniliśmy dyżury ratowniczo – przewodnickie. Na Śnieżkę można było wejść z przewodnikiem. W czasie któregoś z dyżurów, “z nostalgii za wolnością” postanowiliśmy wyprodukować bimber. Wyszło tego dużo, ale było to jakieś mętne i należało to oczyścić. Ktoś wpadł na pomysł, że w pobliskiej strażnicy WOP-u mają maski przeciwgazowe – trzeba napój przepuścić. Z dużym namaszczenie zaczęliśmy wlewać ów płyn do maski, ale do podstawionego naczynia nie wypłynęła nawet kropla. Wszystko zostało w masce. Wyobrażasz sobie większą tragedię? Ciągle się trzeba uczyć!”.\nKrzysztof Czerkasow, nasz lekarz, zainicjował kiedyś taką akcję: nagrania, a potem opisania naszego goprowskiego życia w anegdocie. Część nagrania została zrealizowana. Szkoda, bo najlepsi znawcy tematu odchodzą – Włodek Kosterkiewicz, a teraz Karol Tyburski. Przewodnik, ratownik, znakomity obserwator naszego górskiego życia, z poczuciem humoru. Jego opowieści o nas samych można było słuchać bez końca.\nA może gdzieś tam, w lepszych górach, jak mówią – “na niebieskiej grani” spotkamy się i wysłuchamy dalszych opowieści Karola. Może…


RFEM i RSTAB programy do analizy konstrukcji | moduły dodatkowe | Dlubal Software\nHome Produkty Moduły dodatkowe dla RFEM i RSTAB\nOprogramowanie Dlubal dla różnorodnych rozwiązań\nModuły dodatkowe do konstrukcji betonowych wymiarują pręty i powierzchnie według międzynarodowych norm. Dodatkowo umożliwiają analizę nieliniową (betonu w stanie zarysowanym), jak również obliczanie betonu sprężonego.\nModuły dodatkowe dla konstrukcji składających się ze stali, stali nierdzewnej, aluminium i innych metali umożliwiają wymiarowanie prętów i powierzchni według Eurokodu (łącznie z licznymi załącznikami krajowymi) i różnymi międzynarodowymi normami.\nOto lista modułów dodatkowych dla programów RFEM i RSTAB dostępnych dla konstrukcji drewnianych.\nModuły te wymiarują pręty i powierzchnie według Eruokodu 5 oraz międzynarodowych norm.\nModuł dodatkowy RF-GLASS dostępny w programie RFEM umożliwia wymiarowanie pojedynczych, laminowanych i zespolonych tafli szklanych.\nDla programów RFEM i RSTAB dostępne są moduły dodatkowe do kompletnego projektowania kratowych konstrukcji wsporczych.\nModuły te umożliwiają generowanie konstrukcji i obciążeń, uwzględnienie długości efektywnych, jak również wymiarowanie według Eurokodu.\nW programach RFEM i RSTAB dostępnych jest wiele modułów dodatkowych do wymiarowania połączeń stalowych i drewnianych. Na przykład możliwe jest projektowanie sztywnych i przegubowych połączeń belek, słupów, podstaw słupów, profili zamkniętych i połączeń wież według Eurokodu 3.\nRFEM i RSTAB zapewniają szeroki zakres modułów dodatkowych do analizy dynamicznej.\nModuły te umożliwiają między innymi projektowanie budynków narażonych na wstrząsy, obliczanie fundamentów pod maszyny jak również analizę drgań własnych mostów i kominów.\nModuły dodatkowe RF-PIPING i RF‑PIPING Design pozwalają na modelowanie rurociągów (w tym elementów rurociągów, takich jak zawory, armatura, kołnierze, trójniki i inne) i wykonać konstrukcję rurową.\nAnaliza rur może być przeprowadzana dla całej konstrukcji, która współpracuje z konstrukcją nośną.\nProgram do analizy statyczno-wytrzyamłościowej RFEM umożliwia znajdowanie kształtu, obliczanie oraz przycinanie konstrukcji membranowych.\nOto lista innych użytecznych modułów dodatkowych dla RFEM/RSTAB do analizy konstrukcji. Moduły te na przykład umożliwiają generowanie imperfekcji, analizę stateczności, wymiarowanie powierzchni laminowanych, wymiarowanie w stanie plastycznym, rozważenie etapów budowy konstrukcji i wiele innych.


Rozum i nieświadome. Filozoficzne eseje o psychoanalizie [Paweł Dybel] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00062 010040 20699418 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Paweł Dybel Liczba stron: 384\nISBN: 978-83-242-6511-4 Data wydania: 2020-11-18\nWstęp Rozum i nieświadome Świat jest pełen bogów. Tales z Miletu Rozum i nieświadome1 – pojęcia kluczowe we współczesnej filozofii. Oba są zakorzenione w tradycji sięgającej czasów starożytnej Grecji, chociaż miały tam radykalnie odmienny status. Pierwowzorem tego, co dzisiaj nazywamy rozumem, był logos, z pewnością słowo bogatsze znaczeniowo, obejmujące zarazem rozum i język. Logos był z jednej strony podmiotem filozoficznych rozważań, żywiołem, z którego one wyrastały i w którym je prowadzono. Z drugiej strony był ich punktem odniesienia, obiektem, na który były nakierowane, szczególnie wtedy, gdy doszukiwano się rozmaitych jego przejawów w otaczającym świecie. Ot, np., gdy próbowano ująć różne postaci bytu na sposób matematyczny w kategoriach ilościowych i czysto formalnych relacji. Albo gdy doszukiwano się go w prawach określających układ i ruchy gwiazd, w czym dopatrywano się przejawu ukrytej, tkwiącej u podstaw całego kosmosu, „rozumnej” harmonii, logosu właśnie. Za pomocą rozumu starano się też rozpoznać związki celowościowe i przyczynowo-skutkowe w świecie – w szczególności te, które dają się argumentacyjnie uzasadnić – a zarazem wydedukować określające byt przyrodniczy prawidłowości i prawa. Później zaczęto zastanawiać się nad prawami samego rozumu, co dało początek logice. Nieświadome natomiast doświadczane było jako zagadkowe „coś” w rozumie, co nie daje się ująć za pomocą pojęć. Z jednej strony widziano w nim immanentną część logosu, w pewnym sensie taką, która wyznacza sam jego rdzeń. Z drugiej strony traktowano je jako drugą, nieznaną i niedostępną stronę logosu, która mając w sobie coś boskiego, jest umysłowi ludzkiemu niedostępna. Nieświadome było utożsamiane z czymś, co w logosie nie-wiadome, wymykające się dążącej do logicznej jasności pojęciowości filozoficznej. Dlatego nie weszło do słownika pojęć filozofii greckiej. Nie znaczy to, że jako nie-zaistniałe nie miało ono w tradycji myśli greckiej żadnego znaczenia. Przejawiało się w sposób pośredni, aluzyjny, jego różnych śladów można bez trudu doszukać się w wymownych świadectwach tej tradycji, które do nas dotarły. Na przykład w owych fragmentach dialogów Platona, w których ten, stwierdzając, że podjęte przez niego kwestie są zbyt złożone i wieloznaczne, aby oddać je w opartym na analizie znaczenia pojęć sokratejskim dyskursie, kreował wspaniałe, na wpół senne wizyjne obrazy, które otrzymały status wielkich filozoficznych metafor. Choćby te pojawiające się w Państwie, w słynnej metaforze jaskini, czy mit o niezwykłej skrzydlatej naturze ludzkiej duszy w Fajdrosie, która jest w stanie w ekstazie wznieść się do nieba, miejsca pobytu bogów. Były to obrazy nie do ogarnięcia przez świadomość, odsyłające właśnie do przestrzeni tego, co nie(ś)wiadome, wymykające się wszelkim dostępnym człowiekowi bezpośrednio formom poznania, zmysłowym i umysłowym. Najbardziej wymownym świadectwem tego, że odniesienie do strony nie(ś)wiadomego w rozumie było obecne w świecie greckiej myśli, jest jednak sposób, w jaki pojmowano tu pojęcie przeznaczenia, wiążąc je z nieznanymi człowiekowi wyrokami bogów. Tak próbowano wytłumaczyć sobie to, co w życiu ludzkim wydarza się nieoczekiwanie, niemożliwe do przewidzenia w żaden sposób. Podejście to zakładało, że jest jakaś strona czy wymiar logosu dostępne jedynie bogom. Wyrokując o losach człowieka, kierują się oni nieznanymi mu racjami, których ten doświadcza jedynie poprzez ich efekty, z reguły dla niego tragiczne. W tym sensie nieświadome jako przynależne do logosu jest nie(ś)wiadomym. Stanowi w oczach człowieka niemożliwą do zgłębienia zagadkę. Przychodzi tu naturalnie na myśl mityczna opowieść o Edypie. Mimo starań rodziców, Jokasty i Lajosa, aby nie doszło do spełnienia przepisanego synowi – i im – przez bogów przeznaczenia, do jego spełnienia się swoimi działaniami bezwiednie się przyczynili. Przeznaczenia bowiem, właśnie z tej racji, że stanowi o nim to, co nie(ś)wiadome, nieznane, nie można oszukać. Opowieść ta zainspirowała Sigmunda Freuda do stwierdzenia, że w tym podaniu mitycznym, jak też w nawiązującym do niego dramacie Sofoklesa, w zakamuflowanej symbolicznie postaci dochodzą do głosu dwa najbardziej podstawowe pragnienia ludzkie, skrywane skrzętnie pod maską kulturowych zakazów i konwencji: dążenie do seksualnego obcowania z matką i zabójstwa ojca. Zarazem też – co zakrawa na paradoks – człowiek staje się człowiekiem jedynie wówczas, gdy udaje mu się wyprzeć te pragnienia w nieświadome. Tym samym zaś staje się zdolny do funkcjonowania w społeczeństwie, gdy udaje mu się sprawować nad nimi kontrolę i uzyskać wobec nich dystans. Twierdzenie to legło u podstaw Freudowskiej myśli społecznej, antropologii i filozofii kultury. Ale w dramacie Sofoklesa nie(ś)wiadome manifestuje się nie tylko poprzez popełnione bezwiednie uczynki króla Teb, za co ten zresztą ponosi zasłużoną karę ze strony bogów. Nie(ś)wiadome to również takie niedostępne człowiekowi „miejsce” w logosie, w którym bez jego wiedzy zapadają decyzje bogów określające jego los. W istocie trudno jest nawet powiedzieć, że jest to jakieś „miejsce”, gdyż człowiek nie wie nic na jego temat. To raczej jakieś bez-miejsce, a-topos, zagadka. Nie(ś)wiadome jest a-topiczne, niemożliwe do rozpoznania przez człowieka w tym, „skąd” wypływa jego moc determinowania ludzkiego losu i co jest jego racją. Ta nieznana człowiekowi strona logosu, gdzie bez jego wiedzy i woli zapadają decyzje bogów o jego życiu, stanowi dla niego największe wyzwanie. Ludzki rozum, logos, natrafia tu na swoją granicę, która jest jednak granicą w obrębie jego samego. To granica między tym, co w nim – z punktu widzenia człowieka – wiadome, a tym, co nie(ś)wiadome. Grecy nie znali rozróżnienia na to, co „racjonalne”, mieszczące się w granicy tego, co rozumne, i to, co „irracjonalne”, co jest „poza” rozumem. Wszystko w ludzkim istnieniu było określone przez logos, tylko dzieliło się na to, co człowiek w swoim ziemskim bycie może za pomocą własnego rozumu poznać, i na to, co jest dla niego niepoznawalne, gdyż należy do boskiej strony rozumu. To pojęcie nie(ś)wiadomego jako związanego z niedostępną człowiekowi sferą boskich wyroków było znamiennym rysem myślenia starożytnych Greków o człowieku i jego kulturze. Owa całościowa perspektywa myślenia o rozumie i nie-(ś)wiadomym została utracona w późniejszej tradycji europejskiej myśli filozoficznej. Ta bowiem, od czasów odrodzenia zmierzająca w kierunku samoutwierdzania się rozumu w praktykowanych formach poznawania świata i wiedzy, wprowadziła nieznany starożytnym Grekom podział na to, co znajduje tego rozumu sankcję, i na to, co jej nie ma i mieć nie może. Należy więc albo do sfery nieweryfikowalnych w swej prawdziwości mniemań, albo do sfery tego, co irracjonalne, usytuowane poza granicami rozumu. Przełomowe znaczenie w tym procesie miało powstanie nauk nowożytnych, w których dochodzenie prawdy o świecie dokonuje się na bazie sprawdzalnych empirycznie eksperymentów, oraz pojawienie się kartezjańskiej wykładni rozumu jako cogito, które w sobie samym odnajduje i ustanawia niepodważalne podstawy wszelkiej wiedzy. Wiązał się z tym – nieznany starożytnym – podział w obrębie ludzkiej wiedzy na to, co daje się w świetle rozumu empirycznie zweryfikować oraz pozwala dowieść swej prawdziwości, a więc ma walor wiedzy pewnej, i na to, co w ten sposób uzasadnić się nie da i jest tym samym nie-rozumne i bezwartościowe. Procesowi temu towarzyszyło utożsamienie w rodzącej się w XIX wieku psychologii pojęcia tego, co psychiczne, ze świadomością, do której struktury należy odniesienie się do siebie samej, samoświadomość. Zatem świadomy ludzki podmiot to zarazem podmiot świadomy siebie, pewny własnego „rozumu”, który jest w stanie kontrolować. Może więc niezawodnie kierować się w swoim myśleniu tym, co rozumne, a więc tym, co pewne, prawdziwe. Ale już w drugiej połowie XIX wieku, w myśli Arthura Schopenhauera, Friedricha Nietzschego i przede wszystkim Freuda, to utożsamienie stało się problematyczne. Każdy z tej trójki wskazuje na to, że rozwijająca się w cieniu kartezjanizmu filozofia niemieckiego idealizmu, którego apogeum była myśl heglowska z jej ideą w pełni świadomego siebie podmiotu, żywiła się z założenia niemożliwą do urzeczywistnienia fikcją. W filozofii Schopenhauera znalazło to wyraz w przekonaniu o pozarozumowym charakterze ludzkiej woli, która dążąc do realizacji coraz to nowych potrzeb, nigdy nie znajduje zaspokojenia. W filozofii Nietzschego nieświadome wiąże się z potężnymi dionizyjskimi siłami życia, z którymi człowiek powinien się we właściwy sobie sposób sprzymierzyć w swojej egzystencji. Tylko wówczas bowiem, doświadczając ich – niczym Dionizos – jako potężnego ogarniającego go żywiołu, jest w stanie w szaleńczym upojeniu tworzyć rzeczy naprawdę wielkie i odkrywcze. Dzięki temu nie separuje się od nich – co dokonało się w tradycji filozofii greckiej i później w chrześcijaństwie – ale zachowuje z nimi bezpośredni, żywy związek. W jeszcze inny sposób autonomia nie(ś)wiadomego w stosunku do schematów pojęciowych wypracowanych przez niemiecki idealizm (filozofia świadomości) i rozwijającą się w jego cieniu XIX-wieczną psychologię zostaje wykazana w teorii Freuda. Polemizując z utożsamianiem całej sfery ludzkiej psychiki z tym, co świadome, autor Objaśniania marzeń sennych wskazuje na to, że obok systemu świadomości i przedświadomości (tego, co potencjalnie świadome) w ludzkiej psychice istnieje jeszcze trzeci system, nazwany przez niego nieświadomym (das Unbewusste), który rządzi się własnymi, odrębnymi prawami. Z czasem dochodzi do wniosku, że ten system jest w ludzkiej psychice najbardziej pierwotny i na jego podłożu wytworzyły się dopiero dwa pozostałe jako jego pochodne2. Z tym twierdzeniem wiąże się przekonanie Freuda, że na nie(ś)wiadome składa się nie tylko sfera przeżyć („popędowych przedstawień”) w obrębie ludzkiej psychiki, które zostały wyparte ze świadomości. Gdyby tak było, oznaczałoby to, że nieświadome jest pochodną świadomości. W istocie jest dokładnie na odwrót. Wynika to stąd, że na nieświadome składają się również treści pierwotnie wyparte (ur-vedrängte), które nigdy nie były świadome. Tym samym zaś twierdzenie, że na całą sferę ludzkich przeżyć psychicznych składają się przeżycia świadome i potencjalnie świadome, jest rażącym uproszczeniem. Inna sprawa, że Freudowskie ujęcie genealogii tego, co psychiczne, i jego rozwoju rodzi pewien istotny problem. Skoro bowiem nieświadome jest pierwotnym stanem ludzkiej psychiki, to dlaczego stan ten został wyparty? I co doprowadziło do jego wyparcia, skoro nie było wtedy jeszcze systemu świadomości? Freud ma na to wprawdzie odpowiedź, twierdząc, że stało się to pod wpływem naporu rzeczywistości zewnętrznej, której oddziaływanie na psychikę zmusiło człowieka do wyparcia jego pierwotnych, nieświadomych treści psychicznych. Tyle że ta odpowiedź jawi się dzisiaj jako wysoce problematyczna, gdyż zakłada mechanistyczne ujęcie relacji między ludzką psychiką a otoczeniem. Jeśli jednak weźmiemy w nawias tego typu argumentację i skoncentrujemy się na tym, w jaki sposób Freud ujął relację między świadomością a nieświadomym w ramach perspektywy strukturalno-topicznej, to dostrzeżemy, że prawdziwym wyzwaniem dla współczesnej mu myśli filozoficznej i psychologii było jego wspomniane wyżej twierdzenie, że są takie „pierwotnie wyparte” treści w ludzkiej psychice, których w żaden sposób nie można sobie uświadomić. Twierdzenie to wywracało do góry nogami dominujące w XIX-wiecznej psychologii i filozofii schematy myślenia o ludzkiej psychice. Zwraca w nim również uwagę to, że zakłada ono nieredukowalny przedział między tym, co w ludzkiej psychice świadome, i nieświadomym, a ich relacja wzajemna ma postać odnawiającego się nieustannie, nierozwiązywalnego konfliktu. Także z tego powodu sfera życia psychicznego człowieka nie może nigdy zostać poddana całkowitej kontroli ze strony świadomości. Nie do pomyślenia jest bowiem sytuacja, w której ludzki podmiot uzyskuje jednolitą postać tożsamości, pozbawioną dziur, pęknięć i rozsadzających ją od wewnątrz konfliktów. Trudno jest nam dzisiaj uzmysłowić sobie, jakim wyzwaniem dla psychologii i filozofii przełomu XIX i XX wieku były podobne twierdzenia Freuda na temat struktury ludzkiej psychiki. Nie tylko podważony został w nich dogmat utożsamiania tego, co psychiczne, z tym, co świadome, ale też przekonanie o jednolitej postaci ludzkiego życia psychicznego, która tylko wtedy jest „popękana” czy rozdarta, gdy dochodzi do jej patologicznych zaburzeń. Według autora Totemu i tabu podział na świadomość i nieświadome oraz konfliktowa relacja między nimi jest wyjściowym, poniekąd „naturalnym” stanem ludzkiej psychiki, który z założenia nie może być w niej zniesiony. Można tylko próbować wpływać na postać tego konfliktu, szczególnie w sytuacjach, kiedy jednostka sobie z nim nie radzi, popadając w ciężką neurozę czy psychozę. Z jednej strony zatem niemożliwe jest całkowite usunięcie konfliktu między świadomością (Ja i Nad-Ja), która występuje w imię określonych kulturowych norm i wartości, a nieświadomym (id), które jako określone przez „zasadę przyjemności” przyznaje prymat popędowym pragnieniom człowieka natury seksualnej i agresywnej. Z drugiej strony do pomyślenia jest takie oddziaływanie – np. w trakcie terapii – na patologiczne postaci tego konfliktu, które prowadzą do głębokich zaburzeń w strukturze życia psychicznego jednostki, że w jakiejś mierze neutralizuje się ich negatywne skutki. Możliwe jest bowiem wykształcenie u pacjenta nowego sposobu odnoszenia się jego świadomości (Ja, Nad-Ja) do tego, co nieświadome (id), w efekcie czego ten będzie sobie lepiej niż dotychczas radził z ich konfliktową relacją ze sobą. W rozlicznych teoriach i koncepcjach, w których już to kontynuowano myśl Freuda, już to prezentowano całkiem nowe wersje psychoanalizy, już to tworzono teorie z nią spokrewnione (Daseinsanalyse, różne formy psychoanalizy egzystencjalnej itd.), relację świadomości i nieświadomego ujmowano na wielorakie sposoby. U podstaw tych wszystkich teorii i koncepcji, szkół i nurtów tkwiło wspólne przekonanie, że ludzkiej psychiki nie daje się już opisać wyłącznie za pomocą wywodzącego się z psychologii XIX-wiecznej pojęcia świadomości, gdyż prowadzi to do rażących uproszczeń. Musi być uwzględnione odniesienie obszaru tego, co świadome, do całej sfery tego, co zostało wyparte w nieświadome. Natomiast w filozofii XX-wiecznej Freudowskie rozróżnienie na świadomość i nieświadome dało asumpt do pojawienia się nowych koncepcji antropologicznych i kulturowych, w których również zrywano z ograniczeniami, jakie wiązały się z tradycyjnie ujmowanym pojęciem świadomości (antropologia Maxa Schelera, Helmutha Plessnera i Arnolda Gehlena, egzystencjalizm Jeana-Paula Sartre’a, koncepcje Theodora Adorna, Maxa Horkheimera, a później Jürgena Habermasa, hermeneutyka psychoanalityczna Ludwiga Binswangera i Paula Ricoeura, Daseinsanalyse Medarda Bossa). W późniejszym oddziaływaniu teorii Freuda na współczesną myśl filozoficzną i humanistyczną istotne znaczenie miał również inny jej „rewolucyjny” aspekt: wykazanie, że nieświadome przedstawienia popędowe są ściśle powiązane z językiem. Autor Objaśniania marzeń sennych wprawdzie w Pismach metapsychologicznych utrzymywał, że nieświadome przedstawienia mają charakter „pozajęzykowy”, podczas gdy z językiem powiązane są jedynie systemy przedświadomości i świadomość3. Pogląd ten jednak pozostawał w wyraźnej sprzeczności z jego własnymi interpretacjami językowej postaci symboliki marzeń sennych, czynności pomyłkowych i symptomów, w których według niego przede wszystkim dochodziły do głosu różne „ślady” nieświadomego. Nie od razu zdano sobie sprawę z tej rozbieżności między wypowiedziami teoretycznymi Freuda na temat nieświadomego jako siedliska wypartych ze świadomości i pierwotnie wypartych „pozajęzykowych” popędowych przedstawień a sposobem, w jaki dokonywał on faktycznie interpretacji „śladów” nieświadomego w marzeniach sennych, czynnościach pomyłkowych i symptomach, koncentrując się na językowej postaci tych zjawisk. Dlatego zrazu powszechny był pogląd, że nieświadome to usytuowany poza językiem – i tym samym sferą tego, co rozumne – obszar „irracjonalnych” przedstawień popędowych, głównie seksualnych, który wiąże się z tym, co biologiczne w człowieku (Erich Fromm, Viktor Frankl, Max Scheler, Helmuth Plessner i inni). Zerwanie z tą „naturalistyczną” tradycją odczytywania Freudowskiej koncepcji nieświadomego nastąpiło głównie dzięki sposobowi, w jaki Claude Lévi-Strauss, aplikując strukturalistyczną teorię języka Ferdinanda de Saussure’a do antropologii, uznał, że wszystkie językowe prawa składające się na langue mają status tego, co nieświadome, czyli – paradoksalnie – jedynie jako nieuświadamiane przez mówiących umożliwiają im wypowiedzenie czegokolwiek z sensem. Według francuskiego etnologa to spotkanie etnologii z psychoanalizą i lingwistyką strukturalną było już wyraźnie zapowiadane w pracach Franza Boasa, który wskazywał na nieświadomy charakter wszystkich podstawowych kategorii kulturowych: Pozostaje zasługą Boasa, że z godną podziwu przenikliwością określił nieświadomą naturę zjawisk kulturowych; pisząc strony, w których przyrównywał je z tego punktu widzenia do języka, antycypował późniejszy rozwój myślenia lingwistycznego oraz przyszłość etnologii, której zapowiedzi zaczynamy dopiero dostrzegać4. Spotkanie nieświadomego z językiem – i kulturą – stanie się jednym z głównych wyznaczników antropologii strukturalnej Lévi-Straussa. W jego teorii nieświadome nie tylko nie jest poza obszarem języka, nie jest też nawet tylko językiem zdeformowanym (jak utrzymuje Habermas), ale jako siedlisko językowych kategorii i praw wyznacza samą kwintesencję „językowości” języka. Natomiast mówienie świadome należy do poziomu parole, będąc urzeczywistnieniem owych nieuświadamianych kategorii i praw, które uzyskują tu partykularny, związany z jednorazowym charakterem sytuacji aktu mówienia, wymiar. Mamy tu do czynienia z odwróceniem przyjętej przez Freuda w Pismach metapsychologicznych perspektywy spojrzenia na relację, w jakiej nieświadome i świadomość pozostają z językiem. Tkwi ono u podstaw psychoanalizy Lacanowskiej oraz całej poststrukturalistycznej tradycji odczytywania dzieła Freuda, w której na różne sposoby próbuje się spenetrować ten osobliwy związek nieświadomego z językiem (Roland Barthes, Jacques Derrida, Julia Kristeva, Jean-François Lyotard i inni). W rezultacie wraz z przywróceniem przez Lévi-Straussa nieświadomego językowi w tradycji współczesnej humanistyki i filozofii następuje nieoczekiwane zbliżenie do właściwego myśli greckiej rozpatrywania nie(ś)wiadomego jako niedostępnej człowiekowi postaci logosu, w której zapadają nieznane mu wyroki bogów dotyczące jego losu. Tyle że teraz miejsce bogów zajął langue, to, co w języku stanowi o nim samym. W tym ujęciu langue jest tym, co język czyni językiem, chociaż on o tym nic nie wie. Dzięki niemu też człowiek może coś powiedzieć, nie wiedząc niekiedy, że właśnie to mówi. I że to, co mówi, oddaje jego najgłębsze, nieuświadamiane przez niego, pragnienia. Dlatego dzisiaj już nie mityczni bogowie, ale język, mówienie człowieka, parole, wyznacza jego los. 1\tW książce posługuję się pojęciem nieświadomego, a nie utartym u nas pojęciem nieświadomości (czy podświadomości, które jest już ewidentnie błędnym przekładem), gdyż jest ono najbardziej adekwatnym polskim odpowiednikiem niemieckiego das Unbewusste, którym posługiwał się Sigmund Freud. W jego teorii podstawowa opozycja zachodzi między pojęciami das Bewusstsein, czyli świadomość, i wspomnianym das Unbewusste, czyli właśnie nieświadomym, jeśli tłumaczyć ten termin adekwatnie na język polski (a nie das Unbewusstsein, które u Freuda w ogóle się nie pojawia i które jedynie można by przełożyć jako „nieświadomość”). 2\tTen pogląd Sigmund Freud wypowiada w artykułach Poza zasadą rozkoszy oraz „Ja” i „to”, w: S. Freud, Psychologia nieświadomości, przeł. R. Reszke, Warszawa 2009, s. 161–216, 217–272. 3\tPatrz: S. Freud, Pisma metapsychologiczne, w: tenże, Psychologia nieświadomości, dz. cyt., s. 55–144. 4\tC. Lévi-Strauss, Antropologia strukturalna, wstęp B. Suchodolski, przeł. oraz Słownik pojęć antropologii strukturalnej oprac. K. Pomian, Warszawa 1970, s. 75. Czym jest psychoanaliza? 1 Pytanie „czym jest psychoanaliza?” zakłada, że jest ona jakimś „czymś”, które należałoby w niej odnaleźć, zidentyfikować i określić – a więc że istnieje jakaś istota psychoanalizy o konkretnych własnościach, której definicję można podać jako odpowiedź na tak zadane pytanie. Tak jak podaje się upieczonego bażanta na półmisku gościom do posmakowania. Słowem, już samo to pytanie narzuca sposób refleksji na temat psychoanalizy i definiowania tego, czym ona jest. Stąd mój problem z tym pytaniem, z takim postawieniem w nim kwestii psychoanalizy. Gdyby bowiem przyjąć sugerowaną w nim perspektywę rozważań, wpada się od razu w pułapkę szukania określeń tego, „czym” jest psychoanaliza, i mówienia o tym, co nią nie jest. Tymczasem zanim zacznie się refleksję tego typu, najpierw wypadałoby zastanowić się nad tym, czy psychoanaliza w ogóle jest jakimś „czymś”? I czy to „coś” psychoanalizy można w miarę jednoznacznie zdefiniować i określić? A jeśli nie – to dlaczego? 2 Już Freud miał z tym ogromny problem. Z jednej strony, walcząc o uznanie psychoanalizy w pozytywistycznie zorientowanym środowisku lekarskim, starał się widzieć w niej naukę empiryczną, która odpowiada wyobrażeniom owego środowiska na temat tego, co jest naukowe, a co nie. Do utrzymanych w tym duchu jego wypowiedzi starali się później nawiązywać różni autorzy – szczególnie na gruncie amerykańskim – rozwijając psychoanalizę właśnie w tym kierunku. Ale czy nie szło za tym rażące uproszczenie tego, czym psychoanaliza była pierwotnie w rozumieniu Freuda, jak też w teorii i praktyce różnych czołowych postaci ruchu psychoanalitycznego, np. Sándora Ferencziego, Karla Abrahama, Melanie Klein, Brunona Bettelheima, a jeszcze później Lacana, Jeana Laplanche’a, Biona i wielu innych, czy w wykonaniu różnych „odszczepieńców”, jak Carl Gustav Jung, Alfred Adler, Otto Rank? Jürgen Habermas w związku z tym zwykł mówić o błędnym teoretycznym samorozumieniu Freuda, wskazując na to, że wynikało ono ze wspomnianych, dominujących w środowiskach lekarskich w Europie i w Stanach Zjednoczonych wyobrażeń na temat tego, co jest naukowe, a co nie1. Tymczasem o jego teorii psychoanalitycznej stanowiło wyłamujące się z tych wyobrażeń poszukiwanie utajonego sensu marzeń sennych, czynności pomyłkowych i symptomów. Psychoanaliza była więc według autora Erkenntnis und Interesse przede wszystkim sztuką interpretacji, rodzajem hermeneutyki. To zaś zbliżało ją – gdyby trzymać się znanych rozróżnień Wilhelma Diltheya – do sposobu postępowania nauk humanistycznych. Dodatkowo potwierdzał to fakt, że w porównaniu z miernym – praktycznie żadnym – wpływem orientacji empirycznej w psychoanalizie na nauki przyrodnicze jej oddziaływanie na nauki humanistyczne było przeogromne. Sam Freud jednak nigdy nie nazwał psychoanalizy hermeneutyką. I najwyraźniej miał niewielką wiedzę na temat rozwijanych w ramach tego nurtu teorii interpretacji. Natomiast najchętniej wskazywał na zdumiewające pokrewieństwo własnych psychoanalitycznych wglądów z psychologicznymi sylwetkami bohaterów wielkich dzieł literatury światowej autorstwa Sofoklesa, Williama Shakespeare’a, Fiodora Dostojewskiego i innych. W dodatku jego narracje marzeń sennych oraz ich interpretacje, podobnie jak opisy przypadków chorobowych, zawierały w sobie elementy dyskursu literackiego. Dodajmy, że jedyną nagrodą, jaką w życiu otrzymał, była przyznana mu w 1930 roku prestiżowa Nagroda Goethego za postać literacką języka jego twórczości. Wielokrotnie też występowano, przy wsparciu takich pisarzy jak Thomas Mann, Hermann Hesse, Romain Rolland, Virginia Woolf, Arnold Zweig, o nadanie mu Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Czy w takim razie psychoanalizę możemy potraktować jako literaturę albo jako jakiś jej szczególny rodzaj? Wprawdzie istnieją rozliczne pokrewieństwa między psychoanalizą a literaturą, jednak utożsamianie ich ze sobą wydaje się sporym uproszczeniem, i to obojętnie, czy w sensie pozytywnym, czy negatywnym. To ostatnie podejście było np. właściwe Ludwigowi Wittgensteinowi, a za nim całej rzeszy filozofów analitycznych i filozofów nauki. Wyraźnie poirytowany dużą społeczną popularnością psychoanalizy, twierdził on, że psychoanaliza tylko udaje naukę, będąc w istocie jedynie urokliwą literacką opowiastką dla mas na temat ludzkiej seksualności. Wydaje się jednak, że psychoanalizę można uznać za pokrewną literaturze co najwyżej w takim sensie, w jakim za literaturę uznaje się wielkie dzieła filozoficznej myśli, jak Dialogi Platona, Wyznania św. Augustyna, Próby Michela de Montaigne’a, Myśli Pascala, dzieła Schopenhauera, Nietzschego i innych. Jest więc Literaturą przez duże L, a więc czymś zasadniczo więcej niż „zwykła” literatura: wielką narracją na temat człowieka i jego spraw, w której próbuje się odsłonić coś z tajników jego duszy niedostępnych innym formom dyskursu. Może w takim razie psychoanaliza daje się potraktować jako szczególny rodzaj filozofii? Takiej przynajmniej, której dyskurs ze względu na jego „nienaukowy” charakter otwiera przestrzenie egzystencjalnej i metafizycznej refleksji nad człowiekiem i jego kulturą? Na rzecz takiego pojmowania psychoanalizy również znaleźlibyśmy sporo argumentów. W tworzących tradycję psychoanalityczną teoriach bez trudu możemy odnaleźć elementy filozofii człowieka, filozofii społecznej i �lozo�i kultury. Psychoanaliza wpłynęła istotnie na takie filozoficzne nurty jak egzystencjalizm, antropologia filozoficzna, marksizm, fenomenologia, hermeneutyka, strukturalizm czy poststrukturalizm. Czy jednak obecność tych elementów w dyskursie psychoanalitycznym i jego różnorakie oddziaływanie na wspomniane nurty pozwala widzieć w psychoanalizie koncepcję filozoficzną w ścisłym rozumieniu tego słowa? Również w tym wypadku podobne utożsamienie byłoby sporą przesadą. Filozoficzny wymiar psychoanalizy staje się wszak widoczny dopiero wtedy, gdy wspomniane elementy wyłuskuje się z jej dyskursu i odpowiednio je przeformułowując, nadaje się im status twierdzeń filozoficznych. Zyskują one wówczas nową wymowę i funkcję, oderwane od swej genealogii, którą jest analityczna praktyka. Natomiast fakt różnorakiego wpływu psychoanalizy na różne nurty filozoficzne nie czyni z niej jeszcze filozofii. Współczesne koncepcje filozoficzne całymi garściami czerpią z teorii, odkryć i poznań różnych nauk. Wpływy psychoanalizy na wspomniane filozoficzne nurty są wprawdzie różnorakie i znaczące, niemniej jednak nie może być ona traktowana jako po prostu jedna z filozoficznych koncepcji. Innego typu dyskusje rodzi pytanie o rodowód filozoficzny samej psychoanalizy. Freud twierdził, że szczególnie pociąga go tradycja empiryzmu brytyjskiego, z jej naciskiem na pojęcie doświadczenia oraz ideały oświeceniowe. Ale Bettelheim, a później Odo Marquard wykazali, że co najmniej równie istotną rolę w kształtowaniu się jego teorii odegrała tradycja niemieckiego idealizmu i romantyzmu2. Dzisiaj szereg badaczy dopatruje się też ukrytych wpływów na jego poglądy filozofii i teologii żydowskiej3. Zatem również w tym wypadku sprawa przedstawia się niejednoznacznie i stanowi przedmiot niekończących się dyskusji. 3 Kolejny problem to nieprzezwyciężalne trudności w określeniu relacji psychoanalizy i spokrewnionych z nią nauk, jak psychologia czy nauki medyczne – psychiatria, psychoterapia. Z pewnością w bogatej psychoanalitycznej tradycji pojawiły się różne koncepcje ludzkiej psychiki, określających ją struktur i mechanizmów, ale mają one niewiele wspólnego z empirystycznym nastawieniem współczesnych teorii psychologicznych i poszukiwaniem przez nie uniwersalnych praw określających ludzką psychikę. Prawdziwą kością niezgody jest podejście w psychoanalizie do pojęcia nieświadomego i określenia jego statusu w obrębie psychiki, wymykające się temu nastawieniu. Obszar zainteresowań psychoanalizy i jej praktyka przecinają się również z psychiatrią. Wystarczy wskazać na konkurujące z psychiatrycznymi ujęciami psychoanalityczne klasyfikacje i charakterystyki poszczególnych struktur psychicznych oraz ich patologicznych postaci, jak podział na struktury neurotyczne, psychotyczne czy perwersyjne, w których próbuje się wskazać na określający je układ zależności różnych czynników i ich odmienne własności. Ale te psychoanalityczne klasyfikacje nie mają wyłącznie charakteru ontycznego, nie sprowadzają się do wskazania na typowe własności poszczególnych zaburzeń i ich opisowej charakterystyki pod kątem klinicznym. Próbuje się w nich również wskazać na głębokie różnice w strukturze ontologicznej tych zaburzeń. Nie mówiąc już o tym, że w ich charakterystyce twórcy psychoanalitycznych teorii posługują się własną, odrębną pojęciowością, która ma korzenie w przyjmowanej w nich, odmiennej antropologii. Dlatego psychoanaliza nie daje się potraktować po prostu jako jedna z teorii psychiatrycznych, chociaż z pewnością byli i są analitycy, którzy próbują łączyć je ze sobą w teorii i w praktyce. Należeli do nich chociażby wybitni rodzimi psychiatrzy międzywojnia, z Gustawem Bychowskim na czele. Trudno jest też traktować psychoanalizę wyłącznie jako formę psychoterapii, chociaż w jakimś sensie ma w niej miejsce „leczenie” pacjenta. Ale nie chodzi tu o leczenie w rozumieniu przywracania zdrowia pacjentowi, czyli całkowitego uwalniania go od jego patologii: symptomów, psychicznych zahamowań, urazów, kompleksów itd., tak jak ma to miejsce w przypadku stosowania jakiegoś leku czy operacji chirurgicznej. Była choroba i już jej nie ma, znikła raz na zawsze. W przypadku zaburzeń, z jakimi ma do czynienia psychoanaliza, jest to niemożliwe. Bierze się to z tego, że ich źródło tkwi zazwyczaj w jakichś traumatycznych wydarzeniach w biografii pacjenta, w trwałym układzie jego relacji z innymi, które ukształtowały jego psychikę. Od nich zaś nie sposób się całkowicie uwolnić, potraktować ich jako niebyłe, tak jak usuwa się narośl na nodze. Można tylko próbować zmienić do nich stosunek, próbować je przepracować. W tym sensie psychoanaliza nie leczy, co nie znaczy, że niczego nie jest w stanie zmienić w życiu pacjenta, w jego relacjach ze sobą i z innymi. Może np. doprowadzić do tego, że symptomy chorego przestają być dla niego tak toksyczne i destrukcyjne jak dotychczas. Nie jest zatem tak, że psychoanaliza w ogóle nie leczy. Ona również „leczy”, ale pojęcie leczenia w odniesieniu do niej przyjmuje specyficzny sens, wykraczający poza jego medyczne rozumienie. „Leczenie” w psychoanalizie odbywa się na drodze doprowadzenia do zmiany stosunku pacjenta do siebie, do innych z najbliższego otoczenia, do świata. Słowem, elementem psychoanalitycznej terapii jest zmiana w strukturze jaźni pacjenta, zmiana jego samorozumienia, która pozwala mu lepiej odnaleźć się w stosunku do siebie i do innych. 1\tPatrz: J. Habermas, Erkenntnis und Interesse, Frankfurt am Main 1968, s. 300–332. 2\tPatrz: B. Bettelheim, Freud i dusza ludzka, przeł. i przedm. D. Danek, Warszawa 1991; O. Marquard, Transzendentaler Idealismus, romantische Naturphilosophie, Psychoanalyse, Köln 1987. 3\tPatrz: D. Bakan, Sigmund Freud and the Jewish Mystical Tradition, Boston 1958; E. Rice, Freud and Moses. The Long Journey Home, Albany 1990; P. Gay, A Godless Jew. Freud, Atheism and the Making of Psychoanalysis, New Haven 1987.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Rozum_i_nieswiadome__Filozoficzne_eseje_o_psychoanalizie-ebookRO/p00653854i006" target="_blank" title="Rozum i nieświadome. Filozoficzne eseje o psychoanalizie [Paweł Dybel] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Rozum i nieświadome. Filozoficzne eseje o psychoanalizie [Paweł Dybel] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


"Diabelski owoc" Tom Hillenbrand - recenzja książki - Pojedzone\nChoć zwykle recenzujemy nasze wizyty w restauracjach, to tym razem padło na recenzję książki. Można się spytać dlaczego. Otóż, jest to kryminał kulinarny, coś czego (podobno) rynek literacki do tej pory nie posiadał. Dziś recenzja książki Diabelski owoc autorstwa Toma Hillenbranda, wydanej przez wydawnictwo Smak Słowa.\nGłównym bohaterem powieści jest kucharz Xavier Kieffer, właściciel restauracji “Deux Eglises” w Luksemburgu. Choć w czasach młodości zapowiadał się na świetnego szefa kuchni najbardziej wykwintnych restauracji, skupił się na kuchni regionalnej. Akcja zaczyna się, gdy to w jego restauracji w niewyjaśnionych okolicznościach umiera znany krytyk kulinarny przewodnika Michelin Gabin. Podejrzenie pada oczywiście na naszego bohatera, który desperacko stara się odszukać prawdę.\nPolskie wydanie jest schludne, książka w miękkiej oprawie, estetyczna okładka. Oryginał powstał w języku niemieckim, tłumacze spisali się bardzo dobrze, tekst czyta się dość płynnie i bez językowych zgrzytów. “Dość”, ponieważ w książce mamy dużo nazw własnych dań czy też metod przygotowania potraw. Redakcja pokusiła się o przygotowanie słowniczka na końcu książki. Zabieg teoretycznie trafny, jednak w momencie, gdzie w tekście co i rusz miałam obce nazwy, wertowanie słowniczka było niezwykle karkołomne. Słowniczek – świetna sprawa, ale jednak dodałabym przypisy tłumacza na dole strony. Zwiększa to znacznie zadowolenie z czytania i nie traci się wątku. Ja po n-tej nazwie w języku francuskim/luksemburskim poddałam się i przestałam zaglądać do słownika. Było mi obojętne, czy akurat ktoś zachwycał się nad zającem czy zupą, miało to małe znaczenie dla fabuły jako takiej.\nMoim największym zarzutem do książki są słabo nakreślone sylwetki bohaterów. Opisy postaci są bardzo skromne i bardziej skupiały się na opisach ubrań niż samych postaci. Wygląd, wyglądem, ale z charakterami nie jest lepiej. Cały czas śledzimy losy jednego bohatera, a ja jakoś nie poczułam z nim żadnego powiązania, nici sympatii. Jest charakterową ciapą. Z innymi bohaterami nie jest lepiej, mamy silną i niezależną kobietę, przyjaciela z Rady Europejskiej, czepliwego policjanta, zakręconego naukowca i złego złego. Standard, aż do znudzenia. Zwłaszcza w głównym bohaterze brakuje mi wyrazu. Z biegiem fabuły dowiadujemy się coraz więcej o jego przeszłości, ale dalej nie ratuje to miałkości Kieffera.\nPlusem dla książki jest brak bredni naukowej. Wszystkie pojęcia botaniczne i biochemiczne zostały opisane poprawnie i bez wymyślania. Autor odrobił zadanie domowe i nie ma się czego wstydzić. No może wstęp z botanikiem, który śmieci w pierwotnym lesie tropikalnym jest przegięciem, ale jestem to w stanie wybaczyć.\nIntryga nie jest specjalnie wyszukana. Już mniej-więcej w połowie książki można bez trudu odgadnąć jak ta cała historia się skończy. Akcja jest wartka i pomimo prostoty i braku zwariowanych zwrotów w fabule jest to całkiem przyjemna lektura. Co ciekawe “Diabelski owoc” jest dopiero pierwszą częścią cyklu.\nPoczątkowo sądziłam, że wątek kulinarny będzie nieco bardziej rozwinięty, pozostaje on jednak jedynie tłem dla akcji. Potrawy i smaki są ważnym elementem książki, jednak cały czas czegoś mi brakowało, jakiegoś rozwinięcia. Po podaniu nazwy dania brakowało finezyjnych opisów, które mogłyby wpływać na zmysły czytelnika. Mimo wszystko podobało mi się wyjaśnienie chemizmu smaku i teorii jego odczuwania.\nReasumując, Diabelski owoc nie jest arcydziełem literatury współczesnej, nie jest tym bardziej wybitnym kryminałem. Spełnia jednak swoją rozrywkową misję, książkę czyta się łatwo i całkiem przyjemnie. Jestem ciekawa dalszej części cyklu. Polecam dla ciekawskich, również tych lubujących kuchnię. Mocne 6/10.\nkryminał kulinarny książki recenzja


Warsztaty "3 kroki do piekna" z LeaClinic i Nova Kosmetyki - relacja z eventu | A real shopaholicmum\nWarsztaty "3 kroki do piekna" z LeaClinic i Nova Kosmetyki - relacja z eventu\nA real shopaholic kwietnia 10, 2014 3 URODA\nWiosną wszystko budzi się do życia, budzi się również w nas kobietach chęć pięknego wyglądu. Zmieniamy garderobę na lżejszą, zmienia się również nasza pielęgnacja, więcej ciała zaczynamy odsłaniać dlatego teraz jest najlepszy okres aby zregenerować ciało po zimie.\nW ostatni poniedziałek zostałyśmy zaproszone na warsztaty "3 kroki do piękna" realizowanie w LeaClinic - centrum medycyny estetycznej wspólnie z Nova Kosmetyki producentem serii GoCranberry.\nWydarzenie miało na celu promocje zdrowej zadbanej skóry.\nUczestniczyłyśmy w wykładzie na temat składu i działania poszczególnych kosmetyków z serii GoCranberry (świetne wystąpienie pani Anety) oraz nowego dziecka firmy Nova kosmetyki czyli serii GoArgan+. Z kolei specjaliści z LeaClinic udzielali zgromadzonym paniom konsultacji kosmetycznych. Punktem kulminacyjnym wieczoru było losowanie nagród sponsorowanych przez organizatorów (ja wylosowałam pielęgnacje włosów a Monika depilacje) oraz możliwość przetestowania wszystkich nowości z firmy Nova Kosmetyki.\nJa zostałam absolutnie kupiona nową serią GoArgan+ - przepiękne opakowania jeszcze lepsze składy, połączenie marokańskiego Orientu (olej arganowy) z bogactwem Słowian - truskawki, ogórecznik, owies, malina. Kolejnym chciejstwem stał się dla mnie peeling cukrowy, gruboziarnisty z drobinkami brązowego cukru.\nMonika przekonywała mnie do spróbowania "Bogatego Masła do ciała", którym obdarowała już pół rodziny a GoCranberry zawitało do Dubaju a nawet na Bali:)))\nOczywiście nie obyło sie bez zakupów:)\nMiałyśmy również niezwykłą przyjemność poznać "sprawców" żurawinowego zawrotu głowy, czyli panią Anne i pana Marcina Pilch. Opowiadali nam z niezwykłą pasją o pomyśle na markę, procesie powstawania kosmetyków o misji i wizji firmy na rozwój i kolejne produkty.\nNie zabrakło pamiątkowej fotki z gościem, który zwracał na siebie uwagę wszystkich gości, czyli ambasadorką marki GoCranberry Miss Polski 2012 roku Katarzyną Krzeszowską - przepiękna, obdarzona niezwykłym urokiem osobistym, roztaczająca wokół siebie niezwykłą aurę kobieta.\nBardzo dziękujemy organizatorom za zaproszenie na event oraz upominki, które otrzymałyśmy na zakończenie imprezy a które zaczęłyśmy już testować:)))\nDrogie miłośniczki piękna - znacie markę GoCranberry?\nJakie są wasze metody na wiosenną pielęgnacje po zimie?\nAnonimowy kwietnia 11, 2014 8:26 AM\nFajne kosmetyki mam krem do twarzy i pod oczy i jestem zadowolona\nAnonimowy maja 21, 2015 5:51 PM\nPełna zgoda, fajnie, że nasza rodzima firma oferuje kosmetyki ekologiczne wysokiej jakości i skuteczności. Oby tak dalej. Trzymam kciuki i życzę sukcesów.\nRóża lipca 31, 2015 2:21 PM\nBardzo fajny pomysł z warsztatami, oby częściej. Klinikę znam i zdecydowanie polecam. Przemiły i opiekuńczy personel, bardzo fajna atmosfera. Leczenie trądziku u syna zakończone sukcesem. Ogromny plus za całokształt.


Jean Paul Gaultier La Belle woda perfumowana e-perfumy.sklep\n448 389 zł\nPerfumiarz:Quentin Bisch, Sonia Constant\nNuty wprowadzające: gruszka, bergamotka\nAkord środkowy: tony kwiatowe, skóra\nBaza: wanilia, bursztyn, wetyweria, piżmo\nPiękna i absolutna esencja kobiecości\nW nowym sezonie Jean Paul Gaultier postanawia pokreślić swoje dwa największe zapachy, skupiając się na ich ogromnej światowej sławie. Od momentu ich wydania, damski Classique z 1993 roku i męski Le Male z 1995 wzbudziły wiele kontrowersji. I faktem jest, że mówi się o nich nadal. Dziś zmieniają się na nowo i rodzą olśniewający duet, wodę perfumowaną dla kobiet La Belle i wodę dla mężczyzn Le Beau.\nAby lepiej zrozumieć świat La Belle, konieczne jest zbliżenie się do historii wersji klasycznej. Pomysł zaprojektowania perfum z butelką w kształcie kobiecego biustu pochodzi z odległego wspomnienia Jean-Paula Gaultiera. Pewnego dnia, w dzieciństwie, odkrył gorset na dnie starego kufra babci. Będąc już znanym projektantem, postanawia oddać mu hołd i za symbolizować jego absolutną kobiecość. Czerpiąc inspirację z tego uwodzicielskiego stroju w stylu retro, zaprojektował flakon swoich słynnych perfum. Od tego czasu gorset stał się kultowym elementem kolekcji domu. Dzisiaj, pamiętając to wspomnienie, JPG postanowił ujawnić wizerunek silnej i charyzmatycznej kobiety, granej wyraźnie w rejestrze zmysłowości.\nSłodki smak ekstrawagancji\nEkscentryczny, oryginalny, kobiecy - dzięki nowym perfumom charyzmatyczny Gaultier po raz kolejny udowadnia, że umie postawić kobiety w jasnym świetle reflektorów. „La Belle” znaczy „piękna” i pokazuje, że celem zapachu jest celebrowanie czystej kobiecości. Jak nikt inny, tworzy aromaty, które oczarowują, stawiają pytania i pozostawiają trwałe wspomnienia tak jak to najnowsze zapachowe dzieło. To niezwykła słodko-pudrowa kompozycja, na którą wpływ mają pięknie wyeksponowane nuty aromatyczne i musujące owoce.\nEkskluzywny zapach sprytnie maluje obraz zmysłowego, kobiecego ciała: smukła talia, okrągłe biodra, ponętny biust i bogaty, kwiatowy naszyjnik. Powstaje wizja pięknej kobiety jak ze snu. Dźwięki drogocennej wanilii, drzewnej wetiwerii i rozkosznej gruszki harmonizują ze sobą, aby nadać temu luksusowemu aromatowi wyjątkowy i niepowtarzalny wygląd. Nuta gruszki zapewnia owocowy, soczysty i zwiewny oddech. Wetiwer wprowadza więcej głębi i mocy, a słodycz wanilii wzmacnia szlachetny aspekt całej esencji.\nSolidna szklana butelka, pokryta czerwonym kolorem jest równie atrakcyjna, co seksowna. Damski tors o kanciastej sylwetce łączy klasyczny i nowoczesny design. Bogata, kwiatowa kolia sugeruje, że pod nią kryje się romantyczna, stylowa, wysublimowana i bardzo uwodzicielska zawartość. Woda idealnie nadaje się na każdą porę roku i można ją nosić zarówno w dzień jak i na specjalne wieczorne okazje. Zanurz się w tych wyjątkowych perfumach znajdujących się w ofercie naszego sklepu.\nBarbaraOcena Opinię napisano w dniu 2 kwietnia 2021\nBardzo luksusowe i mocne, trwałe, z doskonale pasującą do nich słodyczą, która jest przepyszna, o smaku waniliowej gruszki, poza tym są szalenie kobiece. La Belle jest zapachem dla pięknej kobiety, jak sugeruje jego nazwa i naprawdę właśnie tak można się w nim poczuć - pięknie. Ja nosa od nich nie mogę oderwać, a do tego z minuty na minutę są coraz bardziej wciągające. Rozkosz! POLECAM!


Dyskont palety (Idealny do sklepu i rynku …) | Hurt wyprzedaż dyskont\n← Palety hurtowych partii : sprzedaż hurtowa wyprzedaż towaru\nHurtownik oferuje wyjątkowe wina →\nDyskont palety (Idealny do sklepu i rynku …)\nPosted on 15/01/2010 by paletyhurt\nhurtownia palety dyskont\n« Best skrót dla szerokiego zakresu\nprodukty w najlepszej cenie «\nNieograniczona ilość artykułów na paletach,\nbardzo zróżnicowany skład, w odniesieniu\nbazar, wina, żywność, odzież,\ndekoracje, zabawki, kosmetyki, meble,\nnarzędzia itp ….\nWszystkie produkty w świecie dyskont.\nProdukty te dotyczyć wszystkich\ndyskontowe i są profesjonaliści\nnawet stać się niezbędne dla\nzapewnić największy sukces\nnowy znak lub bardziej\nCena wartość palet:\n2500 euro na średniej i aż\n6000 euro palet.\nNasza cena ustalona ht: € 195 / paleta,\nz co najmniej 30 lub więcej palet\nlub całopojazdowych. Cena począwszy\nCena zakupu jest tylko 5850 euro HT do samochodu\nprzyczepy całości, lub mniej niż 10% ceny detalicznej.


Dziś jest: Wtorek 23 Stycznia 2018\nIldefonsa, Rajmunda, Emerencji\nStrona Główna , Aktualności , Gmina i Miasto , Samorząd , Organizacje pozarządowe i stowarzyszenia , Fundusze zewnętrzne , Rewitalizacja , English version , Informator , Ogłoszenia , Kontakt , ,\nZ inicjatywy pozostałych przy życiu członków POW zawiązał się Komitet Budowy Pomnika ku pamięci poległych kolegów z lat 1918-1920. Prezesem tegoż był Józef Adamczyk, członkowie ważniejsi to: Antoni Grabarek, Jan Gonerko, Stefan Radziejewski, sekretarzem był Jan Tłoczek. Ze składek z imprez teatralnych (resztę finansował ówczesny Urząd Miasta z burmistrzem Bolesławem Kronerem) stanął wspaniały pomnik na skwerku w rynku z wyrytymi 37 nazwiskami poległych kolegów. Niestety w 1939 r. padł ofiarą nienawiści niemieckiej jak wiele innych przydrożnych kapliczek i krzyży. 1\n17 września 1939 r. członkowie POW byli zmuszeni przez hitlerowców do rozbiórki pomnika. Wtedy ukradkiem podzielili między sobą akt erekcyjny i ...zjedli. Po wojnie stanął w tym miejscu krzyż. Po wielu latach w 1986 r. uczczono pamięć POW umieszczeniem tablicy pamiątkowej pod chórem pyzderskiej fary. Odbyła się wtedy uroczysta msza św., której towarzyszyli harcerze z Konina. Odbyła się w obecności niestety tylko dwóch najdłużej żyjących członków POW w Pyzdrach: Jana Tłoczka i Stefana Radziejewskiego.\nW 1994 r. odbyła się w Pyzdrach uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego, której dokonała 96-letnia Melania Wrzesińska, wdowa po peowiaku Walentym Wrzesińskim. - W imię Trójcy Przenajświętszej wmurowuję tę cegiełkę, aby nie zniszczył jej wróg - tak brzmiały wypowiadane przez nią słowa. Aktu odsłonięcia pomnika 11 listopada 1995 r., dokonywali m.in. Konrad Wrzesiński i burmistrz Krzysztof Strużyński, których ojcowie byli peowiakami. Przed pomnikiem POW z okazji różnych patriotycznych uroczystości są składane wiązanki kwiatów.\nWalenty Wrzesiński urodził się 13 lutego 1893 r. w Lądku, w wieku 22 lat wstąpił do POW na terenie Komendy Lokalnej Lądek. Służył od początku 1916 r.(od 16 lutego),do samego rozbrojenia Niemców 11 listopada 1918 r., w charakterze lekcyjnego. Podczas służby pana Walentego w POW miał miejsce pewien wypadek. Ciężarówka, która nie miała spiętego tyłu skręcając potrąciła żołnierzy. Pan Walenty miał największe obrażenia, gdyż niefortunnie upadł, przeszedł przez to dwie operacje.6 sierpnia 1919r. pan Walenty za pracę w organizacji i walkę o niepodległość otrzymał prawo do noszenia Krzyża POW, a 24 maja 1932 r. Prezydent Rzeczpospolitej nadal mu Medal Niepodległości.\n- Nasza mama miała miłość do ojczyzny przekazaną przez rodziców - wspomina pani Emilia. Jako dwudziestolatka ze łzami w oczach cieszyła się z odzyskania Niepodległości. Postawę patriotyczną zachowała również w późniejszym czasie. Jej spełnionym marzeniem było, by Polska odzyskała prawdziwą wolność. Urodziła ośmioro dzieci, którym przekazywała tę spuściznę. 11 listopada była\nzawsze w kościele, organizowała kwiaty intencje mszalne.\nPani Melania pochodziła z patriotycznej rodziny znanej w Lądku,. Pyzdrach i Kleczewie. Jej dziadek był sekretarzem oddziału powstańczego. W 1863 r. Państwo Melania i Walenty pobrali się. W 1923 r. zamieszkali w Pyzdrach i tutaj pan Walenty wstąpił do pyzderskiego POW. W stolarni i w domu (na byłej ulicy Słupeckiej, dzisiejszej Niepodległości) odbywały się często zebrania i narady, gościli tam kurierzy i konspiratorzy.\nNajdzielniejsi i najbardziej zaufani członkowie POW wg relacji b. komendanta lokalnego Leszka Skrzetuskiego :\nChojnacki z Szymanowic\nDrobniewski z Tomic\nKowalski Leon (Komitet Pomocniczy)\nKruszyński Witold z Szymanowic\nRypel(drugi nie wymieniony z imienia)\ntekst: Weronika Kryszak\nLicznik odwiedzin: 1373\n© 2010-2018 Urząd Miejski w Pyzdrach


Jazda z boxem dachowym – zasady bezpiecznego transportu - Alucar\nKompletny bagażnik bazowy THULE Edge z belkami aluminiowymi WingBar kolor srebrny (958X) na relingi 1 128,00 zł\nBagażnik rowerowy na hak Thule VeloCompact 924 1 849,00 zł\nJazda z boxem dachowym – zasady bezpiecznego transportu\nKorzystając z boxa dachowego, warto pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Stosowanie się do nich pozwoli na zachowanie maksymalnego bezpieczeństwa. Reguły te dotyczą m.in. limitów obciążenia, prawidłowego użytkowania oraz warunków jazdy.\n1. Bezpieczny załadunek – bagaże do boxa dachowego powinno wkładać się w bezpiecznym miejscu, czyli np. na podjeździe przed garażem.\n2. Właściwe użytkowanie – korzystając z boxa dachowego, należy postępować zgodnie z instrukcją i pamiętać m.in. o sprawdzeniu przed jazdą, czy bagażnik został odpowiednio zamknięty.\n3. Odpowiednia pozycja – najcięższe przedmioty, które mają być przewożone w boxie, powinny być umiejscowione w centralnej części bagażnika, dzięki czemu zachowany zostanie optymalny środek ciężkości.\n4. Maksymalne obciążenie – producenci samochodów dokładnie określają maksymalne dopuszczalne obciążenie dachu konkretnego modelu pojazdu. W praktyce należy wziąć pod uwagę zarówno wagę bagażnika dachowego, jak i boxa oraz bagaży. Taka sama zasada dotyczy również poszczególnych elementów „systemu”.\n5. Nowe warunki jazdy – zamontowanie boxa dachowego zmienia nieco warunki jazdy, na co wpływa kształt oraz ciężar bagażnika. Należy zatem mieć na uwadze także te czynniki. W prawie nie ma ograniczeń dotyczących maksymalnej prędkości, z jaką może poruszać się samochód z zamontowanym boxem, ale producenci zalecają, by prędkość jazdy nie przekraczała 130 km/h.\n6. Czystość – warto pamiętać o konieczności czyszczenia poszczególnych elementów, w tym m.in. bagażnika dachowego, systemów zamykania oraz innych ważnych części.\nOgólne warunki dotyczące montażu łańcuchów śniegowych.


Hale na wynajem siedlce • Forum • Wirtualny Mińsk Mazowiecki\nHale na wynajem siedlce\nPiątek, 26 marca 2021 • 18:01:08\nJeżeli jest ktoś z okolic Siedlców i planuje imprezę lub wesele w plenerze w lato to na pewno będzie zainteresowany halami na wynajem, które świetnie sprawdzą się w organizacji niemalże każdego eventu. Więcej informacji na\nPiątek, 26 marca 2021 • 20:42:22\nPiątek, 26 marca 2021 • 21:22:50\ngdzie te Siedlce, gdzie ten Kotuń, gdzie te Mokobody...\nPiątek, 26 marca 2021 • 22:05:20\nwidać po "z okolic Siedlców" że on nie tutejszy tak jak i kto kto napisze z Kędzieraka a nie z Kedzieraku\nPiątek, 26 marca 2021 • 22:20:23\nTo jest jaki bot lub inny lamus. Stójki nie ma na bank.\nRozmowy w czasach pandemii: Jakub Chocholski Stworzył w naszym mieście Studio Tańca La Flaca, którego... 24.03.2021 Chcą się sprowadzić do parku? Od jakiegoś czasu para łabędzi przemierza parkowe kanały, jakby... 25.03.2021 Kradł pieniądze z kościelnych puszek 30-letni mieszkaniec gminy Mińsk Mazowiecki odpowie przed sądem za... 31.03.2021 Rekrutacje do mieszkań rządowego programu mieszkaniowego już wkrótce Kraków, Radom, Dębica, Łowicz i Mińsk Mazowiecki to lokalizacje, w... 31.03.2021 Święto 7. Pułku Ułanów Lubelskich Mimo pandemii, zachowując reżim sanitarny, w sobotę, 20 marca... 22.03.2021


Teleturnieje kulinarne – dlaczego warto dać im szansę?\nOpublikowano: sobota, 17 listopad 2018 13:41 | Super User | Drukuj\t| Odsłony: 330\nTeleturnieje kulinarne to hit, który nie przestaje być popularny. W wielu państwach istnieje niezliczona liczba teleturniejów, w ramach których kucharz coś gotuje. Przeskakując między kanałami w różnorakich porach dnia, da się najpierw naprawdę zgłodnieć, wpatrując się w parujące potrawy, pięknie przyrządzone i przedstawione, po czym można się czasami czegoś o szykowaniu posiłków nauczyć.\nOd jakiegoś czasu już samo kucharzenie na kanałach nie wystarcza. By podwyższyć popularność, do kulinarnych audycji zaprasza się celebrytów. Oni muszą przyrządzić różne dania. Organizuje się konkursy kucharzenia na ekranie, robi się z tego widowisko – teraz już w towarzystwie nie tylko kuchmistrzów, lecz także niejednokrotnie można zobaczyć w konkursach kulinarnych udział biorą przykładowo dzieciaki!\nTaka sytuacja wcale nie dziwi. Jeżeli monopol na takie teleturnieje istnieje, telewizja musi dostosować się do publiczności. Bardzo wiele ludzi posiada obok lodówki tv, choć zwykle nie przygotowujemy identycznego dania, które akurat przedstawia kucharz w telewizji. Po prostu ludzie uwielbiają się przyglądać gotującym osobom, podczas gdy my sami stoimy w kuchni.\nAdresat programów kulinarnych nie jest więc sprecyzowany, natomiast grupa widzów nie staje się zredukowana do wielbicieli kuchni i zdrowego jedzenia. Przyrządzanie dań to rzecz prawie każdemu z nas dobrze znana, to wątek istniejący od czasów kamienia łupanego. Przeobrażony i uatrakcyjniony na potrzeby współczesnej tv staje się najczęściej powtarzającym się z motywów w telewizji w domach.\nMimo tego, że ten temat jest tak znany, często stwarza się nowe audycje o zupełnie odmiennym charakterze. Czasem spotykamy się z kucharzem-furiatem, innym razem z odnową źle prosperujących knajp, przez mistrza sztuki kulinarnej. Kolejne mogą być turnieje w gotowaniu, jeszcze następne to zagadnienie posiłków, przyrządzanych podczas dyskusji o polityce, kolejne to przykładowo kucharski talk show.\nNajwspanialsze w programach kulinarnych jest to, iż ani zdaje się być niezbędne, by ubóstwiać gotowanie, ani nie trzeba potrafić przyrządzać dania, by programy kulinarne chętnie oglądać. Wystarczającym jest, iż się lubi jedzenie.


Eurowizja 2018: Fragment występu Gromeego. Nagranie z próby [WIDEO] - Radio ZET\nEurowizja 2018: Fragment występu Gromeego i Lukasa Meijera. Nagranie z próby\nEurowizja 2018 startuje już w tym tygodniu. Reprezentanci Polski — Gromee i Lukas Meijer — wystąpią w drugim półfinale, który odbędzie się 10 maja. W sieci można zobaczyć fragment jednej z prób naszej reprezentacji. Tak będzie wyglądał polski występ na Eurowizji.\nPolska na Eurowizji 2018: Gromee i Lukas Meijer. Fragment występu\nEurowizja 2018 w Lizbonie trwa. Za nami pierwszy półfinał konkursu. Swoje próby przed występem kończą powoli Gromee i Lukas Meijer, tegoroczni reprezentanci Polski. Tradycją już jest, że organizatorzy Eurowizji prezentują w sieci ekskluzywne materiały wideo z przygotowań.\nEurowizja 2018: bukmacherzy oceniają szanse Polski i Gromeego!\nW internecie dostępny jest już kilkudziesięciosekundowy fragment próby Polski. Na krótkim nagraniu możemy zobaczyć występ Gromeego i Lukasa Meijera z piosenką „Light Me Up”. Pewne jest, że nie zabraknie wielu kolorów oraz efektów pirotechnicznych.\nPrzypomnijmy, że podczas występu Polski na Eurowizji 2018 pojawi się na scenie aż sześć osób: Gromee, Lukas Meijer, gitarzysta Christian Rabb i trzyosobowy chórek złożony z Sary Chmiel (wokalistka zespołu Łzy i żona Gromeego), Mahan Moin (szwedzka piosenkarka) oraz Kasi Dereń (uczestniczka m.in. „The Voice of Poland”).\nGromee i Lukas Meijer wystąpią w drugim półfinale Eurowizji 2018 z numerem 11, który odbędzie się 10 maja w Altice Arenie w Lizbonie. Wielki finał zaplanowano na 12 maja.\nEurowizja 2018: drugi półfinał z Polską już w czwartek. Jakie kraje wystąpią? [LISTA]\nEurowizja 2018: Włochy z piosenką o terroryzmie i wojnach [WIDEO]\nEurowizja 2018 Lukas Meijer Gromee Eurowizja Konkurs Piosenki Eurowizji


marek kozubal - Bonito\nWarszawa, 2014. Jeden z wysoko postawionych oficerów Agencji Wywiadu trafia do szpitala tuż po tym, jak na jaw wychodzi, że współpracował z Rosjanami. Zanim zostaje przesłuchany, umiera. Pielęgniarka twierdzi, że przed śmiercią odwiedził go brat – problem polega na tym, że mężczyzna był jedynakiem. Bukareszt, 1939. M...\nWenezuela, rok 2013. Oficerowie polskiej Agencji Wywiadu wspólnie z CIA mają zinfiltrować tajemnicze obiekty znajdujące się na Karaibach. Sytuacja komplikuje się, gdy Marcin Łodyna i Magdalena Sierpecka natykają się na wysoko postawionych funkcjonariuszy rosyjskich służb. Amerykanie podejrzewają, że wpływy Rosjan sięgać mo...\n„Wciągająca powieść szpiegowska z bezcennym obrazem w tle” – Vincent V. Severski. Oficer polskiego wywiadu, major Łodyna, zostaje wysłany do Bagdadu, by zweryfikować informacje na temat potencjalnej lokalizacji Portretu młodzieńca Rafaela Santi. Zaginione arcydzieło, wywiezione z Polski w trakcie II wojny...


Deepfall Dungeon download •• Pobierz za darmo na PC\nStrona głównaWindowsGryRPGDeepfall Dungeon\nDeepfall Dungeon Windows download (pobierz za darmo)\nNiezbyt zbalansowane potwory\nDeepfall Dungeon to gra akcji z elementami rpg, w której przemierzamy podziemia pełne skarbów oraz potworów. Przypomina ona takie produkcje jak Eye of the Beholder czy też Legend of Grimrock, jednak różni się od wspomnianych choćby faktem, że kierujemy tu tylko i wyłącznie jedną postacią. Jej cel to oczyszczenie rozległych podziemi z przeciwników oraz pozbieranie z nich wszystkiego, co wartościowe. Na początku wydaje się to prostym zadaniem, jednak gdy tylko spotykamy potwory, sprawa staje się bardzo skomplikowana. Eksplorując podziemia poruszamy się w czasie rzeczywistym, a podczas walki gra zmienia się w rozgrywkę turową – wybieramy dostępną akcję. Walczymy dopóki nie padnie przeciwnik lub też nasza postać.\nPodczas rozgrywki nabywamy doświadczenie. Możemy zmieniać je na nowe umiejętności lub też zwiększenie skuteczności już posiadanych. Tytuł ten polecamy graczom znającym angielski w stopniu co najmniej podstawowym, ponieważ nie ma jego wydania po polsku. Na plus warto policzyć tej produkcji to, że udostępniona jest za darmo w pełnej wersji. Co jakiś czas mają wychodzić jej aktualizacje, dodające nowe elementy do zabawy.


Jak zacząć koc DROPS 198-1 - schemat A.1 (Tutorial Video)\nW tym video DROPS pokazujemy jak zacząć kwadraty z koca Ice Cream Squares, DROPS 198-1, wg schematu A.1. Pokazujemy tylko 7 pierwszych okrążeń. W oryginale koc jest wykonywany z włóczki DROPS Puna, ale na filmie używamy grubszej włóczki, DROPS Eskimo. Poza obejrzeniem video należy również przeczytać objaśnienia do wzoru i zapoznać się ze schematem. Pełny opis jest dostępny po kliknięciu na zdjęcie poniżej.\nTags: koce, koło, kwadrat, ścieg ażurowy,


Zarobki – Adam Jeziorski\nIle możesz zarobić z DuoLife ?\nPierwszego miesiąca zapraszasz do biznesu 3 osoby, tym samym zdobywając pozycję Złotego Lidera Grupy.\nOtrzymujesz więc 3×125 zł za zaproszenie = 375 zł + Udział do podziału z 2% globalnego obrotu firmy – teraz oscyluje to na poziomie ok.650 zł.\n375 zł + 650 zł = 1025 zł.\nZarabiasz więc 1025 zł za zaproszenie 3 osób w pierwszym miesiącu. A teraz pomyśl o tym, że możesz zostać Producentem Złotych Liderów Grupy – tzn. Pomożesz chociaż jednej osobie z Twojego zespołu zaprosić 3 osoby w ciągu jej pierwszego miesiąca do biznesu – Dostaniesz wtedy bonus w postaci udziału w podziale 1% globalnego obrotu firmy- na ten moment ok. 500 zł\nMasz już ok. 1525 zł oraz 90 zł za 3 zaproszone osoby Twojej osoby = ok.1600 zł\nJeżeli pomożesz kolejnej osobie uzyskać Złotego Lidera Grupy to dostaniesz kolejny udział itd.\nJeżeli uzyskasz również bonus za awans szybkim czasie na Lidera Zespołu ( 40 dni ) otrzymasz dodatkowo 1500 zł.\n325 zł ( zaproszone osoby ) + 650 zł ( Awans na Złotego Lidera Grupy ) + 2x 500 zł = 1000 zł ( 2 udziały za bycie Producentem Złotych Liderów Grupy ) + 1500 zł ( Bonus za stanowisko Lidera Zespołu w 40 dni ) = ok. 3500 zł*\n*Są to szacunkowe zarobki, ponieważ wartość udziału za ZLG oraz producenta ZLG może się zmienić ( zarówno zwiększyć, jak i zmniejszyć ) Zarobki uzależnione są od Twojego zaangażowania oraz wyników.\nZłoty Lider Grupy : ( *Dane są szacunkowe, aktualnie wartość udziału oscyluje między 600-700 zł )\nProducent Złotych Liderów Grupy : ( *Dane są szacunkowe, aktualnie wartość udziału oscyluje między 400-600 zł )\nSzacunkowe zarobki PASYWNE ( Z doświadczenia wiem, że są one większe niż pokazane poniżej )\nBonusy za szybkie działanie :\nKrótkie wytłumaczenie – Żeby dostać bonus za szybkie działanie musisz mieć jedynie 3 bezpośrednie osoby ( Bezpośrednie tzn. zaprosiłeś je Ty ) Jeżeli jest napisane przykładowo „15 osób” oznacza to, że możesz mieć 3 osoby, a 12 osób zaprosi czy to Twój lider, czy osoby pod Tobą – bez znaczenia, ponieważ wszystkie osoby liczą Ci się do tego.\nDodatkowo : Nie chodzi o ilość osób, a o obrót punktowy. Przykład : Potrzebujesz 8.000 pkt. obrotu na Lidera Zespołu. Zaprosiłeś 3 osoby, a każda z tych osób zaprosiła po 2 osoby. Wychodzi łącznie 9 osób w Twoim zespole – każda z tych osób zrobiła obrót na 1000 pkt. Daje to 9.000 pkt obrotu, więc już przy 9 osobach kwalifikujesz się na Lidera Zespołu, a nie jak jest to pokazane – przy 15.\nLider Zespołu – 8.000 pkt obrotu w 30 dni = 1500 zł Bonusu\nKierownik Zespołu – 25.000 pkt obrotu w 60 dni = 3000 zł Bonusu\nMenadżer Regionalny – 50.000 pkt obrotu w 120 dni = 8000 zł Bonusu\nSenior Menadżer – 100.000 pkt obrotu w 180 dni = 15.000 zł Bonusu\nDyrektor Regionalny 200.000 pkt obrotu w 270 dni = 40.000 zł Bonusu\nDodatkowo firma posiada plan motywacyjny, dzięki któremu możesz odebrać nowy samochód na własny użytek – Jaguar lub Mercedes LUB dowolny samochód, na który dostaniesz dopłatę w zależności od zajmowanego stanowiska. Firma przewidziała również wycieczki – w pełni opłacone przez firmę :\nInteresujące ? Sprawdź również :\nPotwierdzenie zarobków Moich, oraz Moich biznespartnerów :\nZOBACZ FILM Z MOIMI ZAROBKAMI Z LISTOPADA


Renowacja metodą hydrościerną\nMethod hydro abrasion low pressure\nEkskluzywne artykuły wyposażenia wnętrz\nKominki z pracowni Abs-Invest dostępne są w szerokiej ofercie stylistycznej. W zależności od charakteru aranżowanego wnętrza klient ma do wyboru kominki klasyczne, rustykalne, czy nowoczesne. Ponadto istnieje możliwość wykonania kominka na indywidualne życzenie klienta. “Praktycznie nie ma dla nas projektów niewykonalnych. Ostatnio mieliśmy przyjemność wykonywać naturalnych rozmiarów replikę kominka z pałacu w Książu Wielkim” – […]\nFirma Abs-Invest rozszerzyła swoją ofertę produktów z kamienia o fontanny ogrodowe, które stanowią elegancką dekorację ogrodów letnich i zimowych. Przygotowywane są one przez wykwaliﬁkowanych artystów rzemieślników z eleganckiego, czarnego granitu. Kamień ten jest bardzo odporny zarówno na uszkodzenia mechaniczne, jak i działanie czynników atmosferycznych, a ponadto dobrze komponuje się z otaczającą zielenią. Fontanny zasilane są […]\nOferta firmy Abs-Invest obejmuje wszelkie wyroby z metalu, które służyć mogą do funkcjonalnego wyposażenia domu i ogrodu, w tym m.in. balustrady, bramy, ogrodzenia, akcesoria kominkowe, czy meble ogrodowe. Prace rękodzieła artystycznego z kuźni Abs-Invest wykonywane są tradycyjną meiodą kucia metalu na gorąco. Pozwala to na tworzenie przedmiotów o unikatowym wyglądzie i kształcie. Firma dysponuje bogatym […]\nZapraszamy do nas > Wybierz mapkę >\n© 2009 ABS-INVEST. Powered by Wordpress.


Przychodzi wena do lekarza – Medicus\nNa początku 2009 roku rozpoczęliśmy na łamach „Medycyny Praktycznej” publikację artykułów z cyklu „Okiem pacjenta”. Rozmowy z wybitnymi artystami – osobami o dużej wrażliwości – miały uświadomić nam, lekarzom, czego poza „świadczeniem medycznym” oczekują od nas pacjenci. Anna Dymna, kończąc artykuł otwierający ten cykl, napisała: „Jedno jest pewne. Każdy człowiek potrzebuje innego człowieka – a człowiek chory lub niepełnosprawny potrzebuje mądrego przyjaciela bardziej niż ktokolwiek inny. Często jest on dla niego jedyną radością, kontaktem z życiem i szansą. Nie odwracajmy się więc od siebie. Dajmy sobie szansę – a nasz świat stanie się lepszy, mądrzejszy, radośniejszy”.\nZ przekonaniem o słuszności tych stwierdzeń wydawnictwo Medycyna Praktyczna organizuje Ogólnopolski Konkurs Literacki „Przychodzi wena do lekarza”. W konkursie może wziąć udział każdy lekarz, przysyłając pod adresem redakcji miesięcznika „Medycyna Praktyczna” w terminie do 15 stycznia 2012 roku swoje wiersze, opowiadanie, esej lub fragment powieści o dowolnej tematyce (szczegółowe informacje w regulaminie konkursu). Nadesłane utwory oceni jury pod przewodnictwem profesora Andrzeja Szczeklika, w składzie: Anna Dymna, Ewa Lipska, Michał Rusinek i Adam Zagajewski oraz profesor Marek Pawlikowski, Prezes Unii Polskich Lekarzy Pisarzy. Laureaci zostaną wyłonieni osobno w kategoriach Poezja i Proza. Ogłoszenie zwycięzców konkursu nastąpi 12 kwietnia 2012 roku podczas specjalnego wieczoru literacko-muzycznego w Sali Koncertowej PKiN w Warszawie. Utwory laureatów ukażą się też drukiem.\nPartnerem projektu „Przychodzi wena do lekarza” jest Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko”. Wysyłając prace na ten konkurs, wspieramy symboliczną kwotą 10 złotych twórczość ludzi chorych i niepełnosprawnych. Sztuka jest bowiem przestrzenią, w której można odnaleźć wolność, radość i sens życia. Wspierając w tych działaniach podopiecznych Fundacji, pomagamy im godnie żyć. Spółdzielnia socjalna „Republika marzeń mimo wszystko”, działająca pod skrzydłami Fundacji „Mimo Wszystko”, pracuje nad konkursem poetyckim ludzi niepełnosprawnych. Dla nich słowo jest często najlepszą terapią, lekarstwem, „pastylką na uspokojenie”. Takie powiązanie konkursów literackich lekarzy i pacjentów może zacieśnić więź, pogłębić zaufanie, uwrażliwić, uczłowieczyć wzajemne relacje.\nSięgnijmy więc po pióra i niech słowa pomogą nam odkryć w sobie i rozwinąć wrażliwość na drugiego człowieka – naszego pacjenta.\nred. nacz. „Medycyny Praktycznej”


Świąteczna akcja, darmowe choinki i wigilijne smakołyki. Wybieracie się przed ratusz? - Portal Płock - numer 1 w Płocku!\nOpublikowano: wt, 7 gru 2021 05:00 2021-12-07T05:00:00.000Z\nAutor: opr. mars | Zdjęcie: Krzysztof Kaźmierczak\nWiadomości W najbliższych dniach zaplanowano trzy bardzo ciekawe, świąteczne wydarzenia przed płockim urzędem miasta. Pierwsze z nich już 12 grudnia, ratusz zaprasza wszystkich mieszkańców Płocka.\nWigilia przed ratuszem w PłockuTVN w PłockuChoinki pod choinkę od RMF FM w Płocku\nTe wydarzenia wprowadzą nas w klimat świąt Bożego Narodzenia.\n12 grudnia - Świąteczna Akcja Dzień Dobry TVN\nW niedzielę na Starym Rynku rozstawi się specjalnie zaaranżowane, pachnące świętami plenerowe miasteczko. Znajdziemy w nim strefę gastronomiczną, rekreacyjną i fotościankę. Mieszkańcy będą mogli podzieli\nsię marzeniami i życzeniami pod choinkę i na nowy rok. Imprezę poprowadzi Filip Chajzer, gospodarz Dzień Dobry TVN oraz Sandra Hajduk. Na uczestników czeka wiele niespodzianek!\n15 grudnia - akcja charytatywna „Choinki pod choinkę od RMF FM”\nW tworzeniu świątecznej atmosfery pomoże też RMF FM, który wyruszył w Polskę w kolejną przedświąteczną trasę. W środę 15 grudnia trafi do Płocka gdzie na Starym Rynku w godz. 9:00 – 10:30 będzie rozdawał choinki.\n- Na mieszkańców czeka moc atrakcji, m.in. świąteczne karaoke z kolędami, konkursy na mobilnej scenie, animacje dla dzieci. Z bożonarodzeniowego miasteczka RMF FM na żywo nadawać będą reporterzy stacji, a ich relacji słuchać będzie można na antenie rozgłośni. Rozmawiać będą z uczestnikami o atmosferze na miejscu, o oczekiwaniu na Święta czy bożonarodzeniowych spotkaniach - zachęcają organizatorzy.\nRedaktorom RMF towarzyszyć będzie Bryska – młoda piosenkarka, kompozytorka i autorka tekstów, która szturmem wdarła się na polski rynek muzyczny i została okrzyknięta jedną z najciekawszych debiutantek roku 2021.\nCzytaj też: bostrzenia na święta? Rząd przedstawi założenia w przeciągu 48 godzin\n19 grudnia - Wigilia przed Ratuszem\nTradycyjnie przed Bożym Narodzeniem mieszkańcy Płocka spotkają się na wspólnej wigilii. Najpierw o godz. 16.30 zapraszamy do Domu Darmstadt, gdzie zostanie otwarta wystawa pocztówek ze zbiorów Mariana Sołobodowskiego pt. „Pokłon Trzech Króli”. Ekspozycję będzie można oglądać do 16 stycznia 2022 r. A ok. 17:00 przeniesiemy się przed ratusz.\n- Na scenie na Starym Rynku harcerze przekażą Światełko Betlejemskie, a życzenia świąteczne mieszkańcom złożą Biskup Płocki - Piotr Libera, Biskup Naczelny Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP - Marek Maria Karol Babi oraz Prezydent Płocka - Andrzej Nowakowski - informuje ratusz.\nZ uwagi na obostrzenia pandemiczne opłatkiem podzielimy się w sposób symboliczny - mieszkańcy będą mogli odebrać opłatek i przełamać go samodzielnie. Miasto przygotuje dla mieszkańców poczęstunek wigilijny: pierogi, barszcz i kapusta wigilijna, a Mariawici zaproszą na świąteczne ciasta.\nRazem z młodzieżowym chórem Kościoła Starokatolickiego Mariawitów w RP oraz Zespołem Pieśni i Tańca „Wisła” będzie można śpiewać kolędy.\nJa się pytam, dlaczego na Starym Rynku nie ma czegoś takiego jak Jarmark Bożonarodzeniowy?\nBo Ondrej zgodnie z przykazami z Berlina gardzi Polakami i tusk zabronił?\nA kuku!. Czy w domu dla obłąkanych dają już przepustki świąteczne?.


Czas | mCoffee Time SE\nZdefiniowałem po swojemu słowo nałóg. Organizm potrzebuje płynów i żywności. Pomijam fakt jej jakości, bo nie o tym teraz mowa. Wszystko co wprowadzamy do naszego organizmu powodując odmienność stanu od normalnego sprawia, że uzależniamy się. Wzburzamy fale niepokoju w naszym ciele, które dostaje coś czego mu zupełnie nie potrzeba. Dodatkowo czynimy, że nasz umysł wpada w pułapkę. Zaczyna się wirowanie i pranie mózgu. Nie, to nie muszą być media, czy jacyś dobroduszni. To tylko i wyłącznie chemia, którą na własne życzenie implementujesz w samego siebie.\nCiekawi mnie czy wszystkie problemy mają taką swoistą dziurę we własnym płocie, która prowadzi do tak łatwego jego rozwiązania. Przynajmniej mogłoby się to tyczyć tych spraw, w które ładujemy się na własne życzenie. Czy ktoś kiedyś kazał mi zapalić pierwszego papierosa? Długo wydawało mi się, że nie ma z tym problemu. Potem była górska wyprawa i uświadomienie sobie, że ten nałóg mnie prawie zabił. Cztery miesiące nie spojrzałem nawet na papierosa. Jak dziś pamiętam kiedy zapaliłem po tej przerwie. Nie przypuszczałem, że doprowadzę się do takiego stanu kiedy będę bardzo chciał rzucić palenie i nic z tego nie będzie wychodzić. Polecono mi książkę Allena Carra Prosta metoda jak skutecznie rzucić palenie.\nCo można napisać na 230 stronach o paleniu by sprawić aby czytelnik rzucił tą truciznę? Na dodatek napisane w prosty sposób, bez jakiś niekończących się nudnych opisów. Można. Zasadę na początku obrałem jedną: chce rzucić palenie! I podałem się temu co pisze Allen. Co najmniej trzy razy w trakcie jej lektury rzucałem w myślach palenie i wracałem z jakiś błahych powodów. Nie odłożyłem książki. Chciałem wiedzieć wszystko do końca.\nWczoraj nie paliłem przez całą niedzielę. Wieczorem oddałem się końcówce lektury i zacząłem od rozdziału na temat ostatniego papierosa. Wypaliłem go. Rzuciłem palenie! Skutecznie.\nCała sprawa rzucenia palenia to część mojego zamiaru poukładania sobie wszystkiego w głowie na nowo. Swoisty restart. Z tego też powodu od pewnego czasu regularnie zaglądam do książki Zarządzanie czasem. Strategie dla administratorów systemów Thomasa Limoncelli. To także polecona pozycja, przez kogoś kto jak widzę z każdą odwróconą stroną dostosował swój tryb pracy do zawartych w niej rad i instrukcji. Mnie również udało się już wcielić w życie kilka z nich. Do kolejnych z nich przymierzam się i od wczoraj już wiem, że robię to zbyt wolno! Czas jest bezcenny. Jeśli każdego dnia marnuje się go na niepotrzebne sprawy, a kładąc do łóżka myśli co można było zrobić, to nie ma nic prostszego jak posłuchać kogoś kto usystematyzował skutecznie swój czas w oparciu o priorytety.\nTeraz i tu. Dziś dla jutra.\n← Gwiazdozbiór pasożytów\nFilmowe wstawki życiowe →


Reklama farb - studencka sypialnia - rynekfarb.pl | Rynek Farb\nReklama farb – studencka sypialnia\n18 listopada 2013 Autor: RedHead\nDulux reklama rynek brytyjski TV\nTa ciekawa reklama farb do ścian nawiązująca do dylematów studenckiego życia była emitowana w brytyjskiej telewizji. Wszystko zaczyna się od studenta malującego swój pokój na różowy kolor...\n…co było dalej można zobaczyć na tym krótkim filmie reklamowym. Umieszczamy to specjalnie dla tych czytelników, którzy:\ndobrze wspominają życie studenckie\nlubią kreatywne reklamy\nuważają, że różowy kolor farby może być męski\nNie udało nam się dostrzec czy jest to farba lateksowa, czy nie, ale efekt z pewnością robi wrażenie.\nDulux Boudoir 2012 – podyskutuj Kopciuszek z farbami Dulux Colourless – kolor przyszłości! Laur dla reklamy linii Woodex Kolory mogą zmienić nasze życie Dulux i Kolory Świata Farby Dulux i egzotyczne inspiracje Farba na wieżę Eifflla i…