Odbiornik muzyczny Bluetooth TP-LINK HA100 – test | Wujek-Gadżet\nW niewielkim białym tekturowym pudełeczku znajdziemy umieszczony w plastikowej wytłoczce adapter TP-LINK HA100. Dodatkowo zabezpieczony został folią i umieszczony w woreczku. Pod nim w tekturowej przegrodzie znajduje się zasilacz wraz z przewodem USB/microUSB, służący do zasilania urządzenia (można korzystać z dowolnej ładowarki/zasilacza 5V), dwa przewody służące do podłączenia zestawu audio: Jack 3,5mm – Jack 3,5mm, Jack 3,5mm – RCA, tag NFC, oraz instrukcja obsługi.\nUrządzenie jest bardzo niewielkich rozmiarów, a wykonane zostało z czarnego tworzywa sztucznego. TP-LINK HA100 jest leciutki i bardzo ładnie się prezentuje. Obudowa jest błyszcząca, co nadaje elegancji, ale jednocześnie sprawia, że powierzchnia łatwo zbiera odciski palców, oraz kurz.\nNa górze umieszczone zostało logo producenta, na dole mamy znaczek bluetooth i NFC, pod nimi znajduje się malutka dioda sygnalizująca pracę urządzenia. Gdy urządzenie jest włączone dioda świeci na biało, gdy dodatkowo zostanie sparowane, kolor zmienia się na niebieski.\nZ tyłu umieszczono dwa porty, pierwszy to port microUSB służący do podłączenia zasilania, drugi to wyjście słuchawkowe Jack 3,5mm.\nOd spodu TP-LINK HA100 został ogumowany, dzięki czemu nie ślizga się po powierzchni, na której się znajduje.\nTP-LINK daje na swój produkt dwuletnią gwarancję.\nPo rozpakowaniu przystępujemy do podłączenia TP-LINK HA100. Jest to dziecinnie proste i nie wymaga korzystania z instrukcji obsługi. Wystarczy podłączyć zasilacz za pomocą kabla USB/microUSB do portu microUSB, a następnie podłączyć głośniki/słuchawki/wzmacniacz/amplituner do wyjścia słuchawkowego Jack 3,5mm.\nUrządzenie włącza się automatycznie po podłączeniu zasilania i jest cały czas włączone. Nie ma przełącznika ON/OFF. Po włączeniu wystarczy włączyć bluetooth w telefonie/tablecie, wyszukać TP-LINK i sparować urządzenia. Jeśli chcemy pominąć wyszukiwanie, możemy skorzystać z modułu NFC, włączamy go i przykładamy nasz telefon do adaptera. Parowanie następuje błyskawicznie. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że TP-LINK HA100 posiada pamięć 8 sparowanych urządzeń, dzięki temu ponowne połączenie po włączeniu bluetooth odbywa się automatycznie, bez potrzeby wyszukiwania i parowania urządzeń. Przyznam, że nie mam w domu tylu urządzeń, ale z trzema telefonami i tabletem (Samsung S4, LG L7 2, Honor 4X, Archos Gamepad 2) bardzo dobrze się to sprawdzało.\nPo sparowaniu możemy rozpocząć odtwarzanie muzyki. TP-LINK HA100 działa zaskakująco dobrze, jakość dźwięku jest świetna. Nie ma miejsca na szumy, trzaski czy inne zakłócenia. Dźwięk jest czysty, pełen barw i przestrzeni. Nie zauważyłem różnicy w przypadku odtwarzania z kabla, w stosunku do odtwarzania bezprzewodowego. Korzystałem wcześniej z bezprzewodowego odtwarzania przy pomocy głośników Creative T50, do których podłączałem swój zestaw audio i przekazywany bezprzewodowo dźwięk nie był tak dobrej jakości.\nSkoro już wspomniałem o zestawie testowym, to korzystałem z amplitunera Yamaha, do którego podłączone są dwa głośniki stereo firmy Rubicon o mocy 180W każdy. Miłym gestem TP-LINK było dołączenie do zestawu przewodu RCA-Jack 3,5mm, dzięki czemu nie miałem problemu z podłączeniem adaptera do amplitunera.\nDo TP-LINK HA100 podłączałem również wspomniane głośniki Creative T50, oraz Genius SW-HF 5.1 4500, w każdym przypadku dźwięk był bardzo dobrej jakości.\nProducent w specyfikacji określa zasięg działania bluetooth na 20 metrów, w moim mieszkaniu nie byłem w stanie tego sprawdzić, z jednego krańca do drugiego jest jakieś 15 metrów kontaktu wzrokowego i w tym zakresie adapter działał bez zarzutu. Oczywiście zasięg skutecznego połączenia zmniejsza się wraz z przeszkodami jakie znajdują się po drodze. Nie było problemu z odtwarzaniem muzyki zza ściany z odległości 5 metrów, jednak przy dwóch ścianach zdarzało się, że sygnał miał problemy z przebiciem się. Najlepiej gdy urządzenie odtwarzające znajduje się w tym samym pomieszczeniu co adapter bluetooth, lub gdy zachowujemy kontakt wzrokowy z urządzeniem.\nPodczas całego okresu testów nie udało mi się zanotować żadnych problemów z urządzeniem. Zarówno łączenie, jak i siła sygnału były bez zarzutu. TP-LINK HA100 jest mały i bardzo łatwo go schować, dioda sygnalizująca pracę jest bardzo małych rozmiarów, dzięki czemu nie drażni zbyt mocnym światłem, jednocześnie spełnia swoją informacyjną funkcję.\nTP-LINK HA100 doskonale spełnia swoją rolę, zapewnia świetnej jakości dźwięk przesyłany ze źródła bezprzewodowo. Ma niewielkie rozmiary i pamięć aż 8 sparowanych urządzeń. Moim zdaniem jest wart każdej wydanej na niego złotówki.\nArtykuł w dziale: Adaptery\tTagi: adapter, audio, bezprzewodowy, Bluetooth, dźwięk, ha100, muzyka, tp-link


Studia - NASK\nNASK Studia -\nSzkoła Doktorska Technologii Informacyjnych i Biomedycznych Instytutów PAN (TIB PAN).\nDnia 30 sierpnia 2021 rozpoczyna się rekrutacja uzupełniająca do Szkoły Doktorskiej TIB PAN na rok akademicki 2021/2022.\nTerminy poszczególnych etapów rekrutacji:\n30 sierpnia - 3 września 2021 – składanie wymaganych dokumentów przez kandydatów,\n6 - 15 września 2021 – rozmowy kwalifikacyjne z kandydatami Szkoły Doktorskiej TIB PAN,\n20 września 2021 – ogłoszenie wyników rekrutacji.\nSzczegółowe informacje odnośnie zasad rekrutacji i wymaganych dokumentów, dostępne są na stronie internetowej Szkoły Doktorskiej TIB PAN.\nNASK jest jednym z partnerów współtworzącychSzkołę Doktorską Technologii Informacyjnych i Biomedycznych Instytutów PAN (TIB PAN),prowadzącą kształcenie przygotowujące do uzyskania stopnia doktora w następujących dyscyplinach:\nMisją Szkoły Doktorskiej TIB PAN jest interdyscyplinarne kształcenie osób przygotowujących się do samodzielnego prowadzenia badań naukowych w obszarze nauk technicznych, inżynierii biomedycznej oraz nauk medycznych, obejmujące m.in. sztuczną inteligencję, systemy teleinformatyki, cyberbezpieczeństwo oraz nauki obliczeniowe w biologii i medycynie.\nSzkołę Doktorską TIB PAN tworzą:\nKształcenie w szkole doktorskiej trwa osiem semestrów i jest prowadzone zgodnie z obowiązującym w szkole programem kształcenia i indywidualnym programem badawczym. Dwa pierwsze semestry obejmują wykłady wspólne dla wszystkich doktorantów, w ramach semestrów od trzeciego do ósmego doktorant realizuje indywidualny program badawczy, pod kierunkiem promotora.\nSzczegółowe informacje dotyczące programu kształcenia, zasad rekrutacji oraz regulamin Szkoły Doktorskiej TIB PAN są dostępne na stronie internetowej Szkoły Doktorskiej.


Strona główna > Defra/Deftrans > Meble Łazienkowe Defra/Deftrans\nFunkcjonalne urządzenie łazienki to niełatwe zadanie. Zazwyczaj to pomieszczenie jest dość niewielkie, a jednocześnie musi się w nim zmieścić spora liczba różnych przedmiotów. Kosmetyki, środki czystości, środki do prania, ręczniki – wszystkie te rzeczy są przeważnie przechowywane w łazience. Aby utrzymać w tym miejscu porządek, niezbędne są więc starannie dobrane i pojemne meble łazienkowe. Defra to producent wyposażenia do łazienek, które cieszy się wśród klientów dużą popularnością. Z pewnością Tobie również uda się znaleźć wśród produktów tej marki odpowiednie propozycje do swojego mieszkania.\nSzafka podumywalkowa wisząca Defra Senso D 85 Biały Połysk 260-D-08502 @\nSzafka podumywalkowa wisząca Defra Senso D 85 Biały Połys Informacje o produkcie: - Kod producenta: 260-D-08502 - Kolor: Biały - Powierzchnia: Połysk - Wymiar: 83,2x46,2x42,8...\n1 415,00 zł-33%\nSzafka podumywalkowa Defra Fonte D60 buk truflowy 59x50x45,8cm 154-D-06009 @\nSzafka podumywalkowa Defra Fonte D60 Informacje o produkcie: - Szafka podwieszana - Szerokość: 59 - Wysokość: 50 - Głębokość: 45,8 - kolor: buk truflowy -...\n1 218,00 zł-41%\nSzafka podumywalkowa wisząca Defra Senso D 80 Biały Połysk 260-D-08002 @\nSzafka podumywalkowa wisząca Defra Senso D 80 Biały Połysk Informacje o produkcie:- Kod producenta: 260-D-08002- Kolor: Biały - Powierzchnia: Połysk - Wymiar: 79x46,2x43,4cm Szafka podumywalkowa...\n1 415,00 zł-39%\n1 398,00 zł-61%\nSzafka podumywalkowa Defra Murcia D50 biały połysk łezka prawa 45×50,5×29,6cm 144-D-05004\nSzafka podumywalkowa Defra Murcia D50 Informacje o produkcie: - Szafka pod umywalkę Szafka podwieszana - Szerokość: 45cm - Wysokość: 50,5cm - Głębokość: 29,6cm - Kolor:...\n1 525,00 zł-32%\nSzafka podumywalkowa Defra Murcia D80 biały połysk łezka 79,9x50x39,8cm 144-D-08004\nSzafka podumywalkowa Defra Murcia D80 Informacje o produkcie: - Szafka pod umywalkę Szafka podwieszana - Szerokość: 79,9cm - Wysokość: 50cm - Głębokość: 39,8cm - Kolor:...\nSzafka podumywalkowa Stojąca Defra Op-Arty D80 Biały Połysk, Czrny Mat 83,5×80×40 cm 215-D-08005\nSzafka podumywalkowa Stojąca Defra Op-Arty D80 Biały Połysk, Czrny Mat 83,5×80×40 cm Informacje o produkcie:- Producent: Defra- Seria: Defra Como- Kod producenta: 215-D-08005- Kolor: Biały...\nMeble łazienkowe Defra – najwyższej jakości wyposażenie do Twojego domu\nDefra to marka stworzona przez znanego producenta mebli i urządzeń łazienkowych – firmę Deftrans. Jej wyroby od lat cieszą się wśród klientów dużą popularnością. Firma znana jest ze stosowania najwyższej jakości materiałów i najnowocześniejszych technologii, dzięki czemu zakup jednego z jej produktów to doskonała inwestycja na długie lata. Ponadto meble łazienkowe Defra wyrabiane są z dbałością o najmniejsze nawet detale. Wszystko to sprawia, że nie tylko doskonale spełniają one swoje zadanie, ale nadają pomieszczeniu estetyczny i stylowy wygląd. Jeśli więc szukasz właśnie mebli do swojej łazienki, możemy Ci z pełnym przekonaniem polecić produkty właśnie tej marki.\nPlanujesz zakup szafki podumywalkowej? Słupka? A może szafki wiszącej? Polecamy Ci meble łazienkowe Defra!\nPrzekrój mebli łazienkowych oferowanych przez markę Defra jest naprawdę szeroki. Można wśród nich znaleźć na przykład różnego rodzaju słupki, które mają tę zaletę, że zajmują niewiele miejsca, a jednocześnie są bardzo pojemne. Oprócz tego wśród propozycji marki są również szafki – zarówno wiszące, jak i stojące. Charakteryzują się one różnymi rozmiarami i układem – niektóre z nich wyposażone są w dużą liczbę półek, inne natomiast w szuflady. Defra to także solidne i stabilne szafki podumywalkowe. Warto wiedzieć, że wszystkie typy mebli są dostępne w różnych wersjach kolorystycznych. Marka ma w swojej ofercie zarówno klasyczne białe wyposażenie, jak i modele w kolorze czarnym, beżowym, grafitowym, a nawet wykonane z materiałów naśladujących naturalne drewno. Z produktami Defra możesz więc naprawdę modnie i stylowo urządzić swoją łazienkę.\nDefra – doskonałe lustra do Twojej łazienki\nPrzedmiotem, który powinien znaleźć się w każdej łazience obok wanny, umywalki, toalety czy szafek, jest niewątpliwie lustro – dlatego również ich nie mogło zabraknąć w ofercie marki Defra. Znajdziesz tutaj modele o różnych kształtach i wymiarach, ponadto niektóre z nich są wyposażone w niewielkie półeczki lub własne oświetlenie. Co więcej, Defra ma w swojej ofercie również szafki z lustrem, które pozwolą na wygodne przechowanie podręcznych akcesoriów do makijażu, kosmetyków oraz innych niewielkich przedmiotów. Zapraszamy do zapoznania się z naszą pełną ofertą mebli łazienkowych Defra – oraz do zakupów!\nMeble Łazienkowe Grohe Meble Łazienkowe Stella Meble Łazienkowe Roca Meble Łazienkowe Villeroy & Boch Meble Łazienkowe Deante Meble Łazienkowe Koło Meble Łazienkowe Elita Meble Łazienkowe Bathco Spain Meble Łazienkowe Excellent Meble Łazienkowe Duravit Meble Łazienkowe Vitra Meble Łazienkowe Euro Bagno Meble Łazienkowe Kela Meble Łazienkowe Oristo Meble Łazienkowe Devo


Bezcholesterolowe urodziny... - DoradcaSmaku.pl\nNie wyobrażam sobie urodzin bez dmuchania świeczek i tortu. Nie przemawiają do mnie torciki ze 'śnieżki' z galaretką, ani domowe 'ptasie mleczka' z jogurtu 0% z owocami. Wszem i wobec wiadomo, że smak wydobywa się dzięki tłuszczom, a z kolei niektóre tłuszcze chronią serce.\nProblem polegał tylko na tym, by te dobre tłuszcze zidentyfikować i przerobić na tort. Pierwszy strzał - awokoado. Zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe, zastępuje się nim często masło. Jego zbawienne działanie jest znane Indianom od pokoleń, więc postanowiłam zaryzykować. Smak w miarę neutralny, konsystencja po zmiksowaniu odpowienia.\nNie bardzo odpowiadał mi kolor - nie chciałam mieć tortu urodzinowego w stylu grasshopper pie Nigelli. Trzeba było więc go jakoś zamaskować. Tak naprawdę była tylko jedna możliwość - dobre kakao. Bogate w magnez, obniża ciśnienie i chroni serce. Strzał numer dwa.\nDo tego nieco cukru i wanilii dla podkreślenia aromatu - masa gotowa. Trzeba było tylko znaleźć coś, co zwiąże całość w formę tortu. Skojarzyłam nowojorskie serniki ze spodem z masła i pokruszonych herbatników. Zaczęłam przekopywać stron wegańskie w poszukiwaniu odpowiednika - okazało się, że mieszanka zmielonych orzechów i daktyli świetnie się do tego nadaje.\nEfekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania - lekki, czekoladowy krem, bez grama składników z czarnej cholesterolowej listy...\nOprócz kawałka tortu panowie dostali na wynos też zbożowe ciasteczka wegańskie z miodem, siemieniem i bakaliami.\nSkomponowanie reszty menu było banalnie proste:\n1. Sałatka z soczewicy, cieciorki i kiełków z domowym pesto\n2. Szaszłyki z tuńczyka i łososia\n3. Warzywa z humusem i guacamole\n4. Surówka z nowalijek.


Wkrętaki dynamometryczne / Regulowane wkrętaki dynamometryczne Producenci, Dostawcy, Fabryka, Hurtownie - Produkty - HighReach Measureing & Controlling System Co., Ltd Wkrętaki dynamometryczne HighReach TSD / Regulowany śrubokręt dynamometryczny to zaawansowane narzędzie do dokręcania przyrządów, przyrządów pomiarowych, urządzeń elektromechanicznych, Urządzeń, itp. Jest to funkcja ustawiania wartości momentu obrotowego i poślizgnięcia się alarmu.\nDokładność śrubokrętu momentu obrotowego wynosi ± 6%, jest to jeden rodzaj zaawansowanych narzędzi momentu obrotowego z funkcją preselekcji wartości momentu obrotowego i poślizgnięcia się alarmu.\nHighReach Measureing & Controlling System Co Ltd jest jednym z wiodących profesjonalnych producentów śrubokrętów i dostawców, jako wydajna fabryka, zawsze możemy zaoferować Państwu precyzyjne i precyzyjne śrubokręty.\nWkrętak dynamometryczny serii TSD\nWkrętaki dynamometryczne HighReach TSD są zaawansowanym narzędziem służącym do dokręcania przyrządów, przyrządów pomiarowych, urządzeń elektromechanicznych, urządzeń gospodarstwa domowego itd. Jest to funkcja ustalania wartości momentu obrotowego i poślizgnięcia się alarmu.\nHot Tags: Wkrętaki dynamometryczne / Wkrętaki dynamometryczne / Wkrętaki dynamometryczne / Wkrętaki dynamometryczne / Wkrętaki dynamometryczne / Wkrętaki dynamometryczne\nSiłowniki hydrauliczne / podnośniki hydrau...\nKlucze dynamometryczne hydrauliczne z momentem obrot...


Najnowsza promocja WizzAir na tanie loty do Niemiec - Tanie bilety Lotnicze\nWizzAir zaprasza – w ramach najnowszej promocji – między innymi do Niemiec. W ofercie najpopularniejsze miasta w tym kraju, w tym między innymi Kolonia (Bonn) i Dortmund. Ceny biletów na trasie Gdańsk – Kolonia/Bonn już od ok. 40 złotych.\nWyloty w ramach oferty będą wykonywane do 15 czerwca 2012 roku. Rezerwacji można dokonywać do 31 stycznia 2012 roku. Cena zawiera opłaty dodatkowe, w tym lotniskowe i podatki, nie zawiera natomiast opłaty transakcyjnej i opłaty za bagaż główny, która może zostać doliczona.\nCena dotyczy lotu w jednym kierunku. Promocja może nie obowiązywać w okresie świątecznym, podobnie jak w przypadku drugiego z oferowanych kierunków: Łódź – Dortmund.\nCena biletu na tej trasie również od ok. 40 złotych (z wszystkimi opłatami oprócz opłaty transakcyjnej i ewentualnie również za bagaż główny). Rezerwacje i terminy wylotów – jak wyżej.\nPromocja może zakończyć się wcześniej, jeśli wszystkie bilety z puli zostaną sprzedane. Cena może się różnić od podanej w ofercie w przypadku zmiany w notowaniach kursów walutowych.\nSzczegółowe informacje na temat warunków przewozu i rezerwacje – serwis internetowy WizzAir.\nTanie bilety lotnicze do Szwecji od WizzAir\nLoty do Baku w Wizzair


Projekt przewiduje jednakową wysokość opłaty za wydawanie, przedłużanie ważności, aktualizowanie danych i wydawanie wtórników licencji, ponieważ pracochłonność w tych wszystkich przypadkach jest bardzo zbliżona.Natomiast w projekcie przewidziano zróżnicowaną wysokość opłat w zależności od trybu złożenia wniosku. UTK przygotował system informatyczny pozwalający na złożenie wniosku w rejestrze maszynistów przez internet. Pracochłonność obsługi wniosków składnych tradycyjnie i przez internet jest różna, dlatego też opłaty te są zróżnicowane.\n– Czechach – ok. 20 EUR,\n– Francji – 60 EUR,\n– Niemczech-150 EUR,\n– Słowacji – 30 EUR za wydanie licencji i 15 EUR za aktualizacje danych,\n– Węgrzech-ok. 2,4 EUR,\n– Wielkiej Brytanii bez opłat.\nRazem = 7 500 zł\nObecnie zapłacimy za typ:\nCzyli podrożało dla takiej małej bocznicy o około 100%.\nPonieważ w nowym Rozporządzeniu mamy trzy nowe typy: szyna kolejowa, system przytwierdzeń oraz podkład kolejowy w oparciu o dostępne materiały spróbuję dokonać interpretacji dla wprowadzonych typów budowli. Dla określenia typu szyny nie powinniśmy mieć specjalnych trudności (zachęcam do działu nawierzchni kolejowej na naszej stronie) to jak należy rozumieć – system przytwierdzeń? W książce „Drogi kolejowe” Jana Sysaka na str. 289 czytamy: „Zespół złączek służących do połączenia szyny z podkładem nazywa się przytwierdzeniem szyny”. I dalej (str. 337): „Przytwierdzenia szyn do podkładów. Zasadniczym dla PKP typem przytwierdzenia szyn do podkładów drewnianych i betonowych jest przytwierdzenie pośrednie typu K. W przytwierdzeniu tym szyna opiera się na stalowej podkładce żebrowej i jest do niej dociskana za pomocą łapek sztywnych, natomiast podkładka stalowa jest przytwierdzona do podkładu wkrętami. W nawierzchni typu S42 stosuje się zazwyczaj przytwierdzenie bezpośrednie, w którym szyna jest dociskana do podkładki za pomocą wkrętów, które jednocześnie unieruchamiają podkładkę”\nNie będę Państwa dalej straszył, przecież są wakacje! To może ten cytat z Ustawy o transporcie kolejowym „Opłaty, o których mowa w ust.1, (między innymi z tytułu opłat wyżej wymienionych) stanowią dochód budżetu państwa”. A budżet państwa „daje” pieniądze na budowę dróg kolejowych i tak dalej i tak…\nW następnych aktualnościach trochę o handlu, materiałami nawierzchni i nie tylko!


Parka zimowa "Bamburgh" w kolorze khaki - DC Shoes - Wyprzedaż w Outlet Limango\nPowrót Parka zimowa "Bamburgh" w kolorze khaki\nStrona główna DC Shoes Parka zimowa "Bamburgh" w kolorze khaki\nParka zimowa "Bamburgh" w kolorze khaki\nzamiast 844,28 zł*\nOszczędzasz 678,33 zł *\nwybierz XS - Dostępna tylko 1 szt. S - Dostępne tylko 3 szt. M - Dostępne tylko 3 szt. L - Wyprzedane XL - Wyprzedane XXL - Dostępne tylko 2 szt.\nzapięcie: kryty zamek błyskawiczny z listwą guzikową


Supercepcja Wielka ucieczka - Katarzyna Gacek - Książka | Gandalf.com.pl\nSupercepcja Wielka ucieczka (twarda)\nSupercepcja Porwanie (twarda) 37.91 zł\nSupercepcja Sekret ulicy Ciemnej (twarda) 37.91 zł\nSupercepcja Szósty zmysł (twarda) 27.99 zł\nSupercepcja Wielka ucieczka, Tom 6 - opis produktu:\nKsiążka Supercepcja Wielka ucieczka Tom 6, pochodzi z wydawnictwa Znak. Autorem książki jest Katarzyna Gacek. Należy do gatunków: dla dzieci i młodzieży, literatura dziecięca, literatura przygodowa. Książka Supercepcja Wielka ucieczka liczy 320 stron. Oprawa jest twarda.\nmiękka 31,42 zł 44.89\nSupercepcja Wielka ucieczka, Tom 6\n-35% Supercepcja Wielka ucieczka książka


LiKoToN - Została opublikowana testowa AutoMapa dla Android w wersji 5.9.2!\nStrona główna > Programy > AutoMapa > AutoMapa dla Android > Została opublikowana testowa AutoMapa dla Android w wersji 5.9.2!\nZostała opublikowana testowa AutoMapa dla Android w wersji 5.9.2!\nBrak komentarzy do Została opublikowana testowa AutoMapa dla Android w wersji 5.9.2!\nZostała opublikowana kolejna wersja AutoMapy dla systemu Android. Nowa wersja została oznaczona numerem 5.9.2 i nie zawiera zaktualizowanej listy zmian. Obecnie jest to wersja beta, ale można ją zainstalować i sprawdzić działanie na swoim urządzeniu.\nInformacje dotyczące zmian dla poprzedniej wersji znajdują się we wpisie „Została opublikowana AutoMapa dla Android w wersji 5.9.1!„. Natomiast z listą starczych wersji zapoznać się można w artykule „Lista wydań AutoMapy dla systemu Android„.\nTagi 5.9, aktualizacja, Android, AutoCB, AutoMapa, AutoMapa CB, AutoRadar, beta, CB, download, fotoradar, gps, mapa, MapCloud, nawigacja, pobieranie, pobierz, radar, radio CB, walkie-talkie\n← Została opublikowana testowa AutoMapa dla Android w wersji 5.9.1! → Została opublikowana testowa AutoMapa dla Android w wersji 5.9.3!


DVS - DJ Live Act - DJ, wokalistka i saksofonista DVS - DJ Live Act - DJ, wokalistka i saksofonista\nDVS, czyli DJ, Vocal i Sax w projekcie DJ Live Act. Najlepsze utwory disco, funk, pop, rock oraz EDM (Electronic Dance Music) w wykonaniu oryginalnego trio muzycznego.\nDJ Live Act - DJ, wokalistka i saksofonista\nCo to jest DJ Live Act ?\nZespół DVS to DJ Live Act, który składa się składa się z trzech muzyków: DJ-a, wokalistki i saksofonisty. To forma muzycznego show opartego na najlepszych piosenkach, miksowany przez DJ-a oraz repertuarem live w wykonaniu wokalistki i saksofonisty. W repertuarze grupy DVS można jednak odnaleźć absolutny mix wszystkiego co najlepsze w muzyce! Od Franka Sinatry po David Guetta! Jak to możliwe? DJ ma praktycznie nieograniczony repertuar muzyczny. Dee Jay gra oryginalne podkłady muzyczne, wokalistka śpiewa na żywo a saksofonista to prawdziwy wirtuoz i showman.\nDJ z saksofonistą i wokalistką – wesele, urodziny, event, …\nJeśli szukasz DJa i saksofonistę na wesele, urodziny, event lub imprezę firmową, z pewnością warto powiększyć skład zespołu o wokalistkę. Grupa DVS występuje w kilku setach muzycznych. Wszystko zależy od długości eventu. Jeśli jest on dość długi, np. wesele albo urodziny, DJ najczęściej zaczyna solo. Zapewnia wtedy muzykę lounge, smooth jazz, chillout, soul, etc. To świetna muzyka np. do obiadu czy kolacji. Oczywiście wokalistka i saksofonista mogą dołączyć do DJ i grać od razu w trio. Najczęściej jednak pojawiają się później, jako niespodzianka. Wtedy jest największe wrażenie! Wszyscy goście na weselu (lub innym evencie) nie spodziewają się, że za chwilę na scenie pojawi się piękna wokalistka i super saksofonista! I o to chodzi! Teraz zaczyna się zabawa! Najlepsza muzyka pop, disco, funk, EDM (Electronic Dance Music), listy przebojów (stare i nowe) oraz wyjątkowe utwory dla saksofonisty, który gra solo. Jeśli chcesz zachować wysoki poziom artystyczny i nie wydawać majątku na duży zespół, artysta DVS jest dla Ciebie bardzo dobrym wyborem.\nWięcej o wokalistce, saksofoniście i DJ-u:\nWokalistka Aleksandra jest obecnie jedną z najlepszych wokalistek w Agencji Muzycznej Polisound. Na stałe mieszka w Wiedniu, jednak z uwagi na fakt, że pochodzi z Warszawy, występuje zarówno w Polsce jak i w Austrii. Z DJem lub bez, można ją usłyszeć np. w zespole Al Capone Band, „Smooth Like Jazz” i innych. Występowała z wieloma znanymi artystami oraz supportowała takich artystów jak Andrzej Piaseczny czy Margarett. Jako wokalistka, Aleksandra brała również udział w wielu popularnych programach telewizyjnych, konkursach i festiwalach w kraju i za granicą.\nDJ (Rafael Wajs) – konferansjer, DJ, manager artystów, producent muzyczny, członek Polskiego Stowarzyszenia Realizatorów Dźwięku, gitarzysta amator. Doświadczenie zdobywał w klubach muzycznych na stanowiskach barmańskich i djskich. W 2008 roku zrezygnował z pracy w korporacji i wraz z żoną (wokalistką) założył agencję muzyczną oraz projekty „DJ Al Capone”, „Mr DJ & Mr Sax”, „Gdzie Jest DJ?”, „DJ Juicy”, „DJ Daddy Cool” i inne.\nSaksofonista Lukas – czyli Łukasz Banaszkiewicz, to wirtuoz saksofonu. Świetny słuch, niesamowite wyczucie rytmu, własne aranżacje i bardzo dobra współpraca z DJami to jego mocne strony. Występował w Polsce oraz w Niemczech. Od kilku lat usłyszeć go można na najlepszych eventach w projekcie solo lub z dee jay. Jego ulubiony repertuar to soul, chillout oraz tzw. „deep pop”, czyli lekka odmiana muzyki house, która świetnie sprawdza się jako muzyka tła w gorące wakacyjne wieczory.\nArtyści, znani ze swoich występów w najlepszych klubach w Polsce, połączyli siły aby aby stworzyć projekt, który stanowi niekwestionowaną nowość i niepowstrzymaną bombę energetyczną na polskiej scenie eventowej.\nDJ Live act czy zespół muzyczny?\nProjekt „DJ Live Act” to muzyka grana przez DJ-a w połączeniu z muzykami, którzy występują na żywo. Jest to zdecydowanie tańsza alternatywa dla dobrego zespołu muzycznego Dlaczego? Zespół muzyczny, który gra na żywo, powinien składać się z kilku lub kilkunastu muzyków. Jeśli słyszysz duet, który brzmi jak zespół, oznacza to, że wykorzystywany jest playback muzyczny (mp3, MIDI, karaoke, etc.) Jeśli wybierzesz zespół muzyczny zamiast DJ-a pamiętaj, że potrzebuje on większego nagłośnienia, monitorów odsłuchowych, mikrofonów dla instrumentów, akustyka (inżyniera dźwięku) oraz większym miejscu lub nawet scenie lub podeście. Naszym zdaniem każdy artysta powinien występować z dobrym nagłośnieniem i oświetleniem scenicznym – w przypadku zespołu koszta będą dużo większe! Dodatkowo dochodzi kwestia repertuaru grupy muzycznej. DJ zagra praktycznie wszystko. A zespół ? Na pewno nie. Ostatnia sprawa to koszty dodatkowe typu transport, wyżywienie i noclegi. Im większa grupa tym większe koszta… Dlatego jeśli chcesz mieć muzykę na żywo, na swojej imprezie i nie wydawać majątku na duży zespół muzyczny, wybierz dobrego DJ, który występuje z wokalistką i saksofonistą.


Prologis na drodze zrównoważonego rozwoju\nPrologis opublikował swój piętnasty raport dotyczący efektów działań ESG - z zakresu ochrony środowiska, odpowiedzialności społecznej i ładu korporacyjnego - w którym przedstawia kolejne zrealizowane cele i stałe postępy na drodze do wypracowania nowych standardów.\n– Zrównoważony rozwój jest wkomponowany w strategię Prologis i brany pod uwagę przy podejmowaniu wszystkich decyzji – od gabinetu zarządu, po najdalsze zakątki świata, w których prowadzimy działalność. Nasze zaangażowanie w ESG jest tym silniejsze, że ściśle wiążemy je z naszymi priorytetami biznesowymi opartym na trzech filarach, którymi są: koncentracja na potrzebach klienta, zmiana dzięki innowacjom i doskonałości operacyjnej oraz kultura otwartości i rozwój talentów – powiedział Ben Bannatyne, President, Prologis Europe.\nPARKlife to ogólnoeuropejska inicjatywa Prologis, w ramach której postawiono na promocję niskoemisyjnego transportu – ułatwiony jest dostęp do komunikacji miejskiej, budowane są stacje ładowania pojazdów elektrycznych i wiaty rowerowe. Prologis chce w ten sposób wspierać pracowników swoich klientów w redukowaniu śladu węglowego. Część parków oferuje kantyny lub zaprasza na teren food trucki. Dużą popularnością cieszą się ścieżki spacerowe, miejsca do relaksu wśród zieleni i siłownie na świeżym powietrzu. Na Węgrzech i Słowacji pracownicy parków mają do dyspozycji nawet boiska do piłki nożnej, a w Polsce uruchomione zostały plenerowe biblioteczki Book Box.


Kołobrzeski skarb naturalny, czyli borowina | eKołobrzeg.pl\nStrona główna Aktualności Kołobrzeski skarb naturalny, czyli borowina\nKołobrzeski skarb naturalny, czyli borowina\nKołobrzeg posiada największe w Polsce naturalne złoża borowiny, leczniczego torfu o silnym działaniu prozdrowotnym, odżywczym, przeciwzapalnym i bakteriobójczym.\nBorowina to rodzaj bagiennego torfu, który po przetworzeniu przez występujące w nim naturalnie bakterie, zyskuje cenne właściwości zdrowotne. Borowina pochodząca z Kołobrzegu jest wyjątkowo czysta i wysokiej jakości. W kołobrzeskich sanatoriach i centrach SPA powszechnie wykorzystywana jest w leczeniu reumatyzmu i chorób stawów oraz schorzeń ginekologicznych. Ponadto, stosowana jest w kosmetyce do pielęgnacyjnych, regenerujących i wygładzających skórę okładów oraz kąpieli terapeutyczno-upiększających. Borowina doskonale rozgrzewa ciało, dzięki temu przyspiesza proces wchłaniania składników odżywczych do komórek. Ma świetne działanie relaksujące i odprężające.\nBorowina ma kolor ciemnobrązowy i wygląda jak gęste błoto. Jest prawdziwym „czarnym złotem” zawierającym szereg cennych substancji m.in. makro- i mikroelementy, białka, żywice, bituminy oraz kwasy huminowe i ich sole, enzymy, aminokwasy i estrogeny.\nPrzy ulicy Koszalińskiej 63 znajduje się Kopalnia Borowiny. To tereny bagienne o powierzchni 100 hektarów. Wydobywaniem borowiny zajmuje się Uzdrowiskowy Zakład Górniczy w Kołobrzegu, który po wcześniejszej rezerwacji, można zwiedzać.\nPoprzedni artykułSamolotem do Kołobrzegu\nNastępny artykułZakaz połowów dorsza bałtyckiego do końca 2019 roku


Ocet jabłkowy – zastosowania w lecznictwie, w kosmetyce i w domu | Blog o zdrowiu\nlip 1, 2018 ocet jabłkowy\nOcet jabłkowy wykorzystuje się jako składnik płukanek stosowanych przy anginie, bólach gardła, nudnościach i zatruciach pokarmowych. Ponadto opatrunek z namoczonej octem gazy to znakomity sposób na bóle mięśni, na wirus wywołujący kurzajki, na ugryzienia owadów oraz na rany po skaleczeniach. W zależności od sytuacji używamy samego octu albo jego mieszanki z gliceryną. Z kolei kąpiele wodno-octowe pomogą w problemach z grzybicą i puchnięciem nóg. Aby uporać się z żylakami, dodajmy do naszego balsamu trochę octu i wsmarowujmy go codziennie.\nNa bazie octu jabłkowego tworzy się płukanki do włosów. W przypadku występowania łupieżu, matowych i przesuszonych włosów, należy spłukać kosmyki wodą z octem (kilka łyżek na litr wody) po umyciu szamponem. Ten zabieg przywróci pasmom witalność, blask i miękkość. Gdy borykamy się z trądzikiem lub łuszczycą, warto sięgnąć po antybakteryjny tonik z octu jabłkowego. Można używać go rano i wieczorem na oczyszczoną skórę. Ocet to również skuteczny składnik odżywczych maseczek. Nie wolno go jednak stosować do cery naczynkowej. By uzyskać efekt nawilżający, trzeba zmieszać wspomnianą substancję z dwiema łyżeczkami miodu i nałożyć na twarz. Ocet jabłkowy przyda się także jako naturalny dezodorant. Wystarczy wsmarować go w skórę pach.\nOcet jabłkowy można wykorzystać do przygotowania uniwersalnego płynu myjącego. Uzyskany środek czystości (woda+ocet w proporcjach 2:1) poradzi sobie z zaciekami, tłuszczem, pleśnią, kamieniem, rdzą i osadem z mydła. Zastosowany do mycia lodówki zneutralizuje przykre zapachy i zdezynfekuje każdą powierzchnię. W połączeniu z sodą oczyszczoną działanie odkażające będzie jeszcze większe. Ocet jabłkowy świetnie zmiękcza też tkaniny, dlatego dodany do prania zastąpi kupiony w sklepie płyn do płukania. Co ważne, octowy zapach szybko się ulatnia, lecz jego działanie pozostaje. Ponadto w okresie letnim ocet jabłkowy pomaga pozbyć się plagi muszek owocówek. Wystarczy nalać substancji do pojemnika i zabezpieczyć otwór nakryciem z dziurkami. Pułapkę na muszki zostawiamy w kuchni, aby pozbyć się niechcianych owadów.\nOcet jabłkowy ma wiele cennych właściwości, dlatego znalazł tak szerokie zastosowanie. Substancję można nabyć niedrogo w sklepie albo zrobić samodzielnie, łącząc ogryzki i obierki, miód i wodę. Składniki wrzuca się do słoika, zakrywa gazą i zabezpiecza gumką recepturką. Co drugi dzień zaczyn trzeba mieszać drewnianą łyżką. Po miesiącu uzyskamy gotowy ocet jabłkowy.\nOne thought on “Ocet jabłkowy – zastosowania w lecznictwie, w kosmetyce i w domu”\nMam w domu ocet jablkowy wlasnie do oczyszczania ale nie pomyslalabym ze zadziala tez na muszki. Sprobuje. Dzieki wielkie


Nowa wystawa w muzeum na Majdanku. Relacje, osobiste pamiątki więźniów (ZDJĘCIA) | Kurier Lubelski\nNowa wystawa w muzeum na Majdanku. Relacje, osobiste pamiątki więźniów (ZDJĘCIA)\nMałgorzata Szlachetka 16.07.2014\nWystawa w muzeum na Majdanku. Jacek Babicz\nNa wystawie "Więźniowie Majdanka" znalazły się m.in. nigdy wcześniej nieprezentowane fragmenty unikatowych materiałów filmowychz 1944 roku. Operatorzy weszli na Majdanek za rosyjskim wojskiem. Część nakręconych latem 1944 roku relacji i obrazów znalazło się w słynnym dokumencie "Majdanek - cmentarzysko Europy" w reż. Aleksandra Forda. Na wystawie zobaczymy zdjęcia, które montażyści wówczas odrzucili.\n- Film ma 20 minut, a nakręcony materiał ponad godzinę. Otrzymaliśmy go pod koniec lat 80. lub na początku 90 od niemieckiego dokumentalisty, który z kolei dostał je z ZSRR - opowiada Tomasz Kranz, dyrektor Państwowego Muzeum na Majdanku. I dodaje: - Część tych materiałów Niemcy wykorzystali wcześniej w dokumencie "Sprawcy i ofiary".\nWystawa pokazywana jest w wyremontowanym budynku, który tylko z zewnątrz wygląda jak poobozowy barak. W środku jest jest m.in. klimatyzacja.\nWażne miejsce zajmują poobozowe eksponaty. Oglądamy je w przestrzennych, przezroczystych gablotach.\n- Spójrzmy chociażby na ten pasiak. Należał do Heleny Kurcyuszowej, która na Majdanku szkicowała portrety dzieci. Na chustce, jeszcze w obozie wyszyła sobie literę H - to nakrycie głowy także widzimy na wystawie- opowiada Krzysztof Banach, kurator wystawy "Więźniowie Majdanka".\nSą też tabliczki z nazwiskami i adresami, które wywożeni do obozu ludzie przyczepiali sobie na bagażach, tak aby potem je łatwo odnaleźć.\n- Często taki skrawek materiału, albo tabliczka z adresem to jedyny materiały ślad, jaki pozostał po tych osobach - podkreśla Krzysztof Banach.\nPodobnie jak rodzinne fotografie, niekiedy z dedykacjami od bliskich na odwrocie.\n- Na wystawie pokażemy też biżuterię i przedmioty osobiste, które odnaleźliśmy w 2008 roku w czasie badań archeologicznych. Prowadzonych w miejscu, gdzie Żydzi czekali na wejście do komór gazowych. Ostatnie cenne rzeczy zakopywali, mając nadzieję, że po nie wrócą - opowiada kurator wystawy.\nInny ślad po tragicznej historii: wydobyte z ziemi fragmenty macew. Żydzi pędzeni przez Niemców przynieśli je aż na teren obozu. - Ekspert stwierdził, że macewy pochodzą z kirkutów w Lublinie. Obok znaleźliśmy łuski - pokazujemy je również na wystawie - zaznacza Banach.\nJest też metalowy krzyż, który więzień Amour Collin podarował polskiej więźniarce. Za to, że bezinteresownie podzieliła się z nim chlebem.\nWystawa "Więźniowie Majdanka" będzie eksponowana w baraku nr 62 do 31 maja 2016 roku. Prezentowane na niej fotografie i dokumenty pochodzą nie tylko ze zbiorów Państwowego Muzeum na Majdanku, ale też m.in. z Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau, czy Międzynarodowego Biura Poszukiwań w Bad Arolsen.\nWernisaż wystawy odbędzie się 22 lipca o godz. 14, w czasie obchodów 70. rocznicy likwidacji KL Lublin - niemieckiego, nazistowskiego obozu koncentracyjnego na Majdanku.\nwystawa muzeum majda...\nmuzeum na majdanku l...\nja 17.07.2014 12:51:19\nEm patyk 17.07.2014 10:09:56\n...jak swego czasu organizowane "wycieczko-pielgrzymki" do Katynia, nie były "wygodne" dla naszych dawnych "przyjaciół" to sprytnie sobie z tym poradzono i jest ich teraz znacznie mniej.\nNatomiast my ciągle w różny sposób (także i ten opisany wyżej) "wabimy" do oglądania tego o czym wielu chciałoby najbardziej po ludzku, zapomnieć.\nO podsycanej w ten sposób nienawiści między Narodami, przy tej okazji nawet nie wspomnę.\ntelewidzący 17.07.2014 08:48:44\nNa Majdanku i w podleglych obozach pracy dla żydow (Trawniki, Dorohucza itd) nie bylo krematoriów. Do czasu "aqkcji Erntefest" ("dożynki" mortfdowani powolnie przez swych funkcyjnych i Ukraińcoe i "etnicznych Litwinow" robotnicy zydowscy zatrudniani byli przy pleceniu koszy w wikliny na amunicję, szyciu miundurow, kopaniu torfu , porządkoswaniu dobytkow po zagazowaniu w Treblince, Bełżcu i Sobiborze itp. Po "rewoltach w getcie warsza3wskim i Sobiborze ojcowie holoocaustu jako projektu selekcji "zdolnych do odnowy zydowstwa" zxrozumieli fiasko tego projektu spowodowsane takze klęska blitzkriegu gen Rommla o Egipt, Palestynę i Babilon jako docelowy "rezerwat " dla "zdolnych", ktorych juz niewielu zostalo.\nKrematoria na Majdanku o wydajności ponad 2000 zwłok na dobę wybudowano po liostopadzie 1943r i rozsterzelaniu 43 tysięcy Żydow w labiryntowych rowach egzekucyjnych\nmietek z 21 17.07.2014 07:24:54\nTy DURNIU !!\nmgr. Ćwierć - Cipkiewicz 17.07.2014 07:10:29\nW zorganizowanych grupach, pod eskortą naszej policji, która ma ich chronić przed "miłością" Polaków przyjeżdżają tu podglądać jak się organizuje eksterminacje ludności i w może ciut zmodernizowanej formie przenoszą to do siebie i stosują wobec Palestyńczyków\nCieć z Lubartowskiej 17.07.2014 06:58:41\nDo czego jest zdolny Naród żydowski widać na przykładzie wojny z Palestyńczykami.\nW wielu przypadkach okrucieństwa dawno już prześcignęli Niemców.\ndr Marco 16.07.2014 22:14:07\nPaństwo Izrael ma święte prawo bronić się przed TERRORYSTAMI. Każda metoda jest usprawiedliwiona !\nGolem 16.07.2014 22:07:13\nJa mam przed oczami obraz sprzed kilku dni i Palestyńczyka który trzymał na rękach swoje małe martwe dziecko i pytał świat co ono zawiniło żydom że go zabili ?\nMoże i Szlachetka robi karierę na żydowskich tematach ale kiedy ten temat się rozważa to należy mieć i na uwadze co na ten temat sadzą takie autorytety jakimi bez wątpienia są /byli ;dr Ratajczak Dariusz,autor ,Gunter Grass czy Prof. Krzysztof Jasiewicz.\ndr Marco 16.07.2014 21:51:09\n..."Operatorzy weszli na Majdanek za rosyjskim wojskiem.".... To nie żadne rosyjskie wojsko, tylko Armia Radziecka, która wyzwoliła Polskę spod okupacji niemieckiej (a nie nazistowskiej). Małolaty przytaczając takie zadnie, jeszcze pomyślą, że wyzwolili nas białogwardziści...\nHaman 16.07.2014 21:38:15\nbyło to miejsce w którym jedynie żydowska krew i żydowskie łzy w to miejsce wsiąkały a żydowskie rany były jedynymi które bolały.\nDzisiaj wystarczy przenieść się parę tysięcy kilometrów na południe gdzie to żydy taki sam los gotują palestyńskim dzieciom.\nHaman 16.07.2014 21:36:28


Gniezno: Msza św. za Ojczyznę i barwny "Pochód dla Niepodległej" | eKAI.pl\nGnieźnieńska Gniezno: Msza św. za Ojczyznę i barwny „Pochód dla Niepodległej”\n09 listopada 2018 | 13:19 | bgk | Gniezno Ⓒ Ⓟ\nGnieźnieńskie uroczystości rozpoczną się o godzinie 9.00 złożeniem kwiatów pod pomnikiem Bolesława Chrobrego. O godzinie 10.00 rozpocznie się Msza św. pod przewodnictwem i z homilią Prymasa Polski abp. Wojciecha Polaka, której transmisję będzie można obejrzeć na stronie www.archidiecezja.pl, www.prymaspolski.pl oraz kanale YT archidiecezji gnieźnieńskiej.\nPo zakończeniu Eucharystii ok. godziny 11.00 z katedry wyruszy barwny „Pochód dla Niepodległej”, który przejdzie na gnieźnieński Rynek, gdzie zaplanowano m.in. jarmark z okazji 100-lecia niepodległości. Będzie też wspólne śpiewanie pieśni patriotycznych. Śpiewniki zapewnia Radio PLUS.\nDzień wcześniej, w sobotę 10 listopada, Prymas Polski będzie się modlić z Polonią w Londynie. Abp Wojciech Polak odprawi o godzinie 15.00 Mszę św. za Ojczyznę w katedrze westminsterskiej.\nModlitwa za Ojczyznę trwać będzie w niedzielę we wszystkich parafiach archidiecezji gnieźnieńskiej. Towarzyszyć jej będą mniej lub bardziej rozbudowane obchody patriotyczne oraz jubileuszowe świętowanie m.in. ze wspólnym śpiewaniem pieśni patriotycznych.


Tani Rollup ✅ - specjalna oferta dla mieszkańców miasta Nowe Warpno - RETIO.pl - Sklep reklamowy, systemy wystawiennicze\n» Tani Rollup ✅ - specjalna oferta dla... Tani Rollup ✅ - specjalna oferta dla mieszkańców miasta Nowe Warpno\nTani Rollup ✅ - specjalna oferta dla mieszkańców miasta Nowe Warpno\nStojaki typu Roll-up w niewygórowanej cenie specjalnie dla mieszkańców miasta Nowe Warpno.\nKupienie przystępnego cenowo, a przy tym solidnego stojaka reklamowego typu Rollup to ciężkie zadanie uwzględniając ograniczony budżet. Rozumiemy jak to jest i z tego powodu przygotowaliśmy specjalną ofertę dla osób, które mieszkają w mieście Nowe Warpno i szukają naprawdę dobrego rollupa w przystępnej cenie.\nPewnie się zastanawiasz, co to jest rollup ekonomiczny i co wpływa na jego niższą cenę? Już wyjaśniamy – rollup ekonomiczny to rollup w którym wykorzystano trochę tańsze komponenty, aby taki rollup mógł być mniej kosztowny. Czy to znaczy, iż wspomniany rollup jest złej jakości? Nie do końca.\nRollup, który został wykonany z tanich komponentów w celu obniżenia końcowej ceny nie musi być złej jakości. Obniżenie kosztowności wykonania może odnosić się do, dla przykładu, zastosowania wytrzymałego plastiku do wykonania obudowy kasety rollupa, ale mechanizmy wewnątrz rollupa mogą być lepsze jakościowo. Istnieje też sposób w którym można też trochę zaoszczędzić na mechanizmach, a sama obudowa będzie przygotowana z komponentów wyższej jakości. Sposoby na osiągnięcie celu różnią się od siebie, jednakże efekt jest taki sam – mamy rollup, który jest bardziej przystępny cenowo, ale jakość nadal jest na dobrym poziomie.\nPewnie teraz pytasz się siebie, czy rollup ekonomiczny będzie dla Ciebie użyteczny, czyż nie? Dlatego też spieszymy z wyjaśniemiem – otóż, rollup ekonomiczny będzie dla Ciebie odpowiedni jeśli rollup nie będzie często demontowany i ponownie montowany. Taki rollup to przydatna inwestycja na początek i wówczas kiedy taki stojak reklamowy ma być w jednej lokalizacji przez dłuższy okresu czasu, najlepiej w środku pomieszczenia.\nTo rzecz jasna nie znaczy, że rollup popsuje się w sytuacji kiedy będziesz chciał go przenieść. Prościej mówiąc wytrzyma mniej cykli montowania i demontowania w porównaniu do bardziej kosztownych typów rollupów. Tak, czy owak, na nasze rollupy ekonomiczne udzielamy także 12 miesięcy gwarancji, jednakże pomimo upływu okresu gwarancji, możesz być pewien, że niedrogi rollup ekonomiczny posłuży Ci przez długi czas.\nNasza oferta rollupów w przystępnej cenie dla mieszkańców miasta Nowe Warpno\nPamiętając o tym, iż nie każdy jest zainteresowany kupnem rollupa premium i całkowicie wystarczy mu rollup klasy ekonomicznej, mamy przygotowane propozycję specjalną skierowaną do mieszkańców miasta Nowe Warpno. Poniżej prezentujemy popularne tanie rollupy będące w naszej ofercie, które sami również polecamy naszym stałym klientom i które z łatwością możesz kupić w naszym sklepie internetowym.\nPowyżej zaprezentowane rollupy są najlepszymi do nabycia w prezentowanej cenie rollupami w mieście Nowe Warpno. Dodatkowo dajemy Wam do dyspozycji kupon rabatowy, który można użyć podczas składania zamówienia, aby otrzymać 5% rabatu na całe zamówienie – czyli możesz kupić rollup i inne produkty, a rabat otrzymasz na całość zamówienia.\nSpecjalny rabat dla mieszkańców miasta Nowe Warpno 💰


Chcę zajść w ciążę i… co dalej? – mama-sama.pl\nChcę zajść w ciążę i… co dalej?\nPrzychodzi taki moment, że postanawiamy o powiększeniu rodziny. I co wówczas? Przyznaję, że wcześniej nieszczególnie interesowałam się tym tematem, ciążę planowałam bliżej trzydziestki, jeśli nie później. Byłam jedną z tych żyjących w – błędnym poniekąd – przekonaniu, że najpierw trzeba odhaczyć ileś życiowych osiągnięć i dopiero myśleć o rodzinie. Nieplanowana ciąża pokazała mi – a rola rodzica wciąż to pokazuje – że z dzieckiem można tyle samo, jeśli nie więcej i stawianie sobie kolejnych celów czy wyzwań, nie musi kolidować z wychowaniem dziecka. Ale to chyba wiecie?\nZa chwilę minie rok, od kiedy B. się oświadczył a na blogu pojawił się tekst Dlaczego długo nie będę gotowa na drugie dziecko?, w którym pisałam o tym, że czasami ludzie zadają innym mnóstwo pytań – niekiedy bardzo intymnych! – bez zastanowienia nad konsekwencjami, jakie mogą spowodować. Bo przecież tak naprawdę nie wiemy, czego nasz rozmówca pragnie. Nie mamy pojęcia, czy postrzega świat i pewne kwestie w ten sam sposób, co my. Ale nie o tym dziś! Dzisiaj o tym, co powinniśmy odhaczyć z przedciążowej checklisty, jeśli na dziecko się decydujemy. I nie o wyprawkę chodzi!\nBanał na pozór. Kwestia niezmiernie ważna jednak! Bo zadanie sobie tego pytania i – szczera – odpowiedź na nie to podstawa decyzji, jaką jest ciąża i dziecko. Warto więc zastanowić się: czy jesteśmy pewni? Jeśli odpowiedz brzmi TAK i nie jest motywowana presją otoczenia, naciskiem partnera czy kogokolwiek innego – nie ma nad czym się zastanawiać!\nPod pytanie o gotowość – należałoby również podpiąć sytuację finansową. Zastanówmy się, czy nas – tak zwyczajnie – stać na dziecko, a w zasadzie na jego potrzeby? Bo wiecie – wyprawka to może i spory koszt, prawdziwa jazda bez trzymanki zaczyna się dopiero później! Z miesiąca na miesiąc koszty potrafią rosnąć w zastraszającym tempie, samą miłością dziecka nie wykarmimy!\nI tutaj wchodzimy już w te kwestie, na których chciałam się dzisiaj skupić najbardziej. Bo często zapomina się o tym, żeby przed planowaną ciążą pochylić się nad zdrowiem! O czym warto pamiętać? O co wypadałoby zadbać?\nWizyta u stomatologa. We wszystkich niemal źródłach, w których szukałam informacji (włącznie z zapytaniem swojego lekarza), można przeczytać o konieczności odhaczenia wizyty u dentysty. Dlaczego? Chociażby taka próchnica to stan zapalny dla organizmu a przecież zależy nam na zdrowiu, prawda? Ponadto wyczytać w różnych źródłach można również, że choroby zębów mogą przyczynić się do przedwczesnego porodu. Często – błędnie – pokutuje mit, że w ciąży zębów nie można leczyć. A prawda jest taka, że nie dość że można – to wręcz trzeba to robić! Dlatego planując ciążę, warto dokończyć wcześniej potrzebne nam, leczenie stomatologiczne.\nWizyta u ginekologa. Standardowa wizyta kontrolna, cytologia, itd. Warto zrobić przegląd nim podejmiemy decyzję o ciąży. Wówczas mamy pewność, że nic nam nie dolega, wszystko jest w najlepszym porządku i nic nie stoi na przeszkodzie. Nawet najdrobniejsza infekcja czy nieprawidłowość mogą mieć wpływ na powikłania albo nieprawidłowy przebieg ciąży. Dlatego naprawdę warto wszystko skontrolować wcześniej!\nBadania podstawowe krwi. Takie badania (morfologia, poziom żelaza, poziom glukozy) powinno się wykonywać przecież regularnie! Jeśli jednak tego nie robiliśmy ostatnimi czasy – przed ciążą warto się upewnić, czy wszystko jest w porządku. Anemia, niedobory czy niewłaściwy poziom cukru – to wszystko należałoby wyregulować nim zdecydujemy się na poczęcie. Bo – nie zapominajmy o tym! – w ciąży takie niedobory potrafią się znacznie pogłębiać!\nBadania poziomu hormonów tarczycy. Przyznam, że dopiero googlowanie informacji, szukanie różnych źródeł – pozwoliło mi dowiedzieć się, że zbyt niski ich poziom może utrudnić zajście w ciążę a zbyt wysoki – powodować nawet przedwczesny poród. Sama te poziomy sprawdzam dość regularnie, wiem jednak że w przypadku osób nie mających takiej potrzeby – ze świadomością tego bywa różnie. Pamiętajmy więc o sprawdzeniu tego, koniecznie! Nawet jeśli okaże się, że coś jest nie tak – pod opieką endokrynologa z pewnością uda się problemem zająć.\nBadania na obecność wirusów cytomegalii, różyczki i toksoplazmozy. Czytałam o tym bardzo dużo, nie miałam wcześniej o tym najmniejszego nawet pojęcia! Uzbrojona w wiedzę teoretyczną – mam zamiar dopytać o to lekarza przy jakiejś okazji. Nie zmienia to faktu, że zaleca się to sprawdzić – wówczas będziemy wiedzieć, czy posiadamy odpowiednie przeciwciała, które chronią nas przed nową infekcją.\nOznaczenie grup krwi oraz czynnika Rh. U obojga przyszłych rodziców! Nie jest to bez znaczenia! Jeżeli kobieta miałaby Rh- a mężczyzna Rh+, wówczas mówimy o tzw. konflikcie serologicznym. Temat konfliktu serologicznego z pewnością opiszę w odrębnym tekście, konfrontując swoje obawy z informacjami przekazanymi bezpośrednio przez lekarza. Trafiło również na nas, nasze grupy i czynniki krwi wpisują się właśnie w ryzyko konfliktu serologicznego, dlatego też będziemy zgłębiać ten temat z pewnością.\nCiąża i dziecko to poważna decyzja, warto więc by była jak najbardziej przemyślana i byśmy się do niej możliwie najbardziej przygotowali. Kiedy czytałam różne fora, różne artykuły, komentarze – dziwiło mnie niekiedy, ze do tego podchodzi się tak lekko. Decyzja zapada i już – niech się dzieje. Kobiety często wychodzą z założenia, że skoro dobrze się czują na co dzień – z pewnością nic im nie dolega. A nie zawsze przecież tak jest! Czasami nie mamy żadnych objawów a jakieś niedobory, zaburzenia czy nawet, choroby – jednak są.\nTym tekstem rozpoczynamy sporadyczny cykl, w którym będziemy zbierać różne istotne informacje, poruszać tematy i rozwiewać wątpliwości (przede wszystkim swoje), które mogą pojawić się przy planowaniu dziecka. Nie będą to częste teksty, będą się jednak z pewnością pojawiać. Jeśli macie pomysł na temat, który warto poruszyć – czekam na Wasze wiadomości! 🙂\nCategory: INSPIRACJE MACIERZYŃSTWOTagged: badania przed ciążągotowość do ciążyjak przygotować się do ciążyjakie badania przed ciążąkonflikt serologicznyprzygotowania do ciąży\nmama-sama Kwiecień 16, 2018 Kwiecień 18, 2018\nPrevious Article Dlaczego warto ze sobą… tańczyć?\nNext Article Trudny temat: internetom nie dogodzisz!\n2 thoughts on “Chcę zajść w ciążę i… co dalej?”\nKwiecień 20, 2018 o 16:45\nA jeśli mogę spytać to czy przy Małym Człowieku mieliście konflikt serologiczny?\nKwiecień 20, 2018 o 18:40\nNie, nie dotyczyło to nas. 🙂


Protan przejął tureckiego producenta pokryć dachowych – Multiplan - Budownictwo\nProtan przejął tureckiego producenta pokryć dachowych – Multiplan\nMultiplan był dotąd największym dostawcą trwałych rozwiązań dachowych oraz membran, posiadającym ugruntowaną pozycję na tureckim rynku. Jego fabryka w Gebze we wschodniej części Stambułu to nowoczesny zakład produkujący membrany dachowe i produkty do izolacji tuneli membranowych z materiałów PVC i TPO.\n- Dokonujemy przejęcia wszelkich aktywów, parku maszynowego oraz całego know how firmy Multiplan. Założyliśmy nowy oddział Protan Multiplan, by uzyskać dostęp do kolejnych rynków i zwiększyć moc produkcyjną, a tym samym zmaksymalizować rozwój firmy. W wyniku silnego wzrostu i podwyższonego popytu na nasze produkty, przejęcie jest naturalnym krokiem. Będziemy kontynuować produkcję w Norwegii z coraz większą siłą. Dalszy postęp produkcyjny jest konieczny, aby utrzymać stały rozwój oraz umożliwić dystrybucję naszych produktów na rynkach międzynarodowych. Dzięki produkcji w Turcji, będziemy znacznie bliżej rynków, zarówno tych, na których jesteśmy już obecni, jak i w miejscach o dużym potencjale - tłumaczy Erik Øyno, CEO Protan Group.\nGrupa Protan posiada obecnie spółki zależne w Polsce, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Danii, Finlandii, Hiszpanii, Litwie i na Węgrzech. W 2018 r. Protan osiągnął obrót w wysokości 170 mln euro i zysk netto w wysokości 9 mln euro. Natomiast wpływy firmy Multiplan w Turcji przekroczyły 10 mln euro.\nProtan to norweska grupa przemysłowa, będąca liderem w technologii membran dachowych. Firma projektuje i dostarcza membrany, systemy dachowe, systemy wentylacyjne i tkaniny techniczne. Specjalizuje się także w szytych na miarę, elastycznych kanałach wentylacyjnych dla kopalń i tuneli. Ponadto dostarcza techniczne tekstylia wielofunkcyjne do różnych zastosowań. Protan jest także jednym z największych wykonawców pokryć dachowych w regionie skandynawskim. Dzięki ponad 70-letniemu doświadczeniu firma opracowała innowacyjne rozwiązania dostosowane na globalnym rynku i przy wymagających warunkach klimatycznych - Ścisła współpraca z klientami i dostawcami wzmacnia naszą pozycję jako technologicznego lidera i firmy, dla której ważne są wartości związane z ochroną środowiska. Zdobyte doświadczenie pozwala nam dostarczać rozwiązania elastyczne, dopasowane do indywidualnych potrzeb oraz do lokalnych wymagań i to niezależnie od tego, czy nasz klient potrzebuje wodoszczelnych pokryć dachowych, wentylacji w trudnych warunkach czy tekstyliów technicznych - dodaje Erik Øyno, CEO Protan Group.\nGłowna siedziba Protan znajduje się w Drammen w Norwegii. Firma zatrudnia ponad 800 pracowników w 15 krajach.\nO firmie Multiplan\nMultiplan Yalıtım Sistemleri San. Tic. A.Ş. to jedna z firm należących do grupy Nuhgroup, która produkuje wysokiej jakości membrany dachowe i produkty do izolacji tuneli membranowych z materiałów PVC i TPO. Główna fabryka firmy mieści się w Gebze we wschodniej części Stambułu. W 2004 r. Multiplan został przejęty przez firmę Nuhgroup (niemieckiego producenta membran hydroizolacyjnych z PVC) i w taki sposób utworzono Multiplan Insulation Systems w Turcji.\nSeria wielkoformatowych gresów Grand Concept od Opoczno to bogaty wachlarz propozycji do przestrzeni prywatnych i komercyjnych. O możliwościach aranżacyjnych, jakie oferuje architektom i inwestorom ta seria, mówi właścicielka warszawskiej pracowni projektowania wnętrz Aleksandra Kurowska.\nHanplast Energy™ polski producent paneli fotowoltaicznych z Bydgoszczy uruchomił sklep internetowy pod adresem www.sklep.hanplast.energy dedykowany instalatorom branży PV.\nWprowadzony w 2020 roku do oferty Yawalu system służący do konstruowania drzwi przesuwnych i podnoszono-przesuwny DP SLIDE jest produktem dedykowanym na rynki Europy Zachodniej, Południowej oraz innych państw charakteryzujących się umiarkowanym klimatem.


Cel? Podtrzymać passę – SportSlaski.pl\nCel? Podtrzymać passę\nWygranie trzeciego meczu z rzędu - taki cel towarzyszyć będzie zarówno siatkarzom GKS-u Katowice, jak i zawodnikom Krispolu Września, którzy jutro w starciu na szczycie siatkarskiej tabeli zmierzą się w hali przy ul. Słowackiego we Wrześni.\nOba zespoły obecny sezon rozpoczęły z „wysokiego C”. Katowiczanie na wyjeździe zwyciężyli Ślepsk Suwałki 3:1, natomiast tydzień temu w wypełnionej po brzegi hali na katowickim Wełnowcu pewnie pokonali Camper Wyszków 3:0\nZ kolei drużyna Krispolu Września w pierwszym meczu z Kęczaniem Kęty wygrała 3:0, natomiast w drugiej kolejce trzy kolejne oczka wywiozła z Krakowa pokonując tamtejszy AGH 3:1.\nTak wysokie zwycięstwa sprawiły, że w ligowej tabeli GKS zajmuje pierwsze miejsce, a tuż za nim plasuje się właśnie Krispol.\nGospodarze przygotowali dla swoich kibiców promocyjne ceny biletów, więc zapowiada się, że siatkarskie spotkanie na szczycie I ligi zostanie rozegrane przy pełnych trybunach.Początek jutrzejszego spotkania o godzinie 18:00. Zwycięzca być jednak tylko jeden, dlatego zachęcamy do trzymania kciuków za siatkarzy z Katowic.


Dariusz Czaja - Góra świętego Anioła\nGóra świętego Anioła   cz. I\nPoranny chłód, pierwszy autobus cicho, jak zjawa, przybywa na przystanek w Sannicandro. Wsiadamy, większość pasażerów przysypia. Do szóstej jeszcze pół godziny. Noc przegryza się wciąż z dniem, za chwilę fiołkowy prześwit znad Lesiny zacznie ostrożnie rozmywać mrok. W przezroczystym powietrzu robi się miejsce, które powoli zapełniają niepewne jeszcze kształty. Poprzedniego dnia, wczesnym wieczorem, przylądek Gargano odsłaniał się jako zwarty, ciemniejący kontynent. Wyrastał niespodziewanie z nudnej równiny, a miodowe światło osiadając na skalnych ścianach, nadawało mu jakąś hieratyczną dostojność. Teraz, o świcie, zdawał się jeszcze bardziej nieprzystępny.\nWjeżdżamy do jego wnętrza. Wrażenie wnikania do środka jakiegoś osobnego organizmu. I może w tym odczuciu jest coś więcej niż tylko grzech naiwnej antropomorfizacji. Droga dość szybko zaczyna prowadzić w górę. Po obu jej stronach przepastne doliny pogrążone wciąż w sennej ciemności. Wyłaniający się z fioletowego tła Gargano odsłania się niechętnie. Obcość tego świata ma niemal fizyczną konsystencję. Jadąc do San Marco in Lamis mijamy tylko ślady ludzkich siedzib. Na kamienistych wzgórzach co i raz pojawiają się resztki porzuconych gospodarstw: ruina czegoś, co kiedyś pewnie było szopą, dom z porwanym dachem i oknami bez szyb, zdziczałe gaje oliwne. Tylko kamienne umocnienia podtrzymujące terasy przetrwały użytkowników niemal nienaruszone. Fiolet daje ostatecznie za wygraną, nad Gargano wstaje dzień.\nW pewnym chasydzkim opowiadaniu rabin Mendel chwalił się przed swoim nauczycielem, rabinem Elimelechem, że wieczorem zwykł widzieć anioła, który zajmuje się zwijaniem światła przed nadchodzącym mrokiem, a znowu nad ranem widzi anioła, który zwija mrok, by dać miejsce światłu. Tak, potwierdził nauczyciel, widywałem takie obrazki w młodości, później już się takich rzeczy nie widuje...\nW San Giovanni Rotondo koniec jazdy. Moim celem jest niedalekie Monte Sant’Angelo, a ponieważ bezpośredni autobus w tym kierunku odjeżdża dopiero za cztery godziny, wsiadam w najbliższy udający się do nadmorskiej Manfredonii, by po krótkim oczekiwaniu wspinać się już na ponad ośmiuset metrową Górę.\nAutobus pnie się po zboczu, ale wykonuje tylko ruchy horyzontalne. Pierwszy raz widzę drogę, która składa się tylko z zakosów. Cały czas trzymamy kąt ostry i lekko, ale jednak wznosimy się do góry. Przy tych łamańcach, droga złożona z serpentyn, to kraina łagodności. Teraz atakujemy lewą burtą, a za chwilę prawą. I w lewo, i jeszcze raz w prawo. Uciekająca wciąż w dół Zatoka Manfredońska z każdą minutą odsłania się inaczej. Powietrze pomnożone przez odległość zmienia wciąż barwę i fakturę wodnej tafli. Jazda przypomina chwilami wizytę w lunaparku. Coś w rodzaju obowiązkowej gry wstępnej, po odbyciu której na szczycie ma czekać na nas nagroda w postaci zjazdu w dół na łeb na szyję. Krew pulsuje w skroniach, kilkusetmetrowe przewyższenie robi swoje. I kiedy wydaje się już, że kierowca musiał gdzieś wysiąść po drodze i ta zabawa się raczej nie skończy, wreszcie pojawiają się pierwsze zarysy domostw.\nWłaśnie zrywa się mocny wiatr. Monte Sant’Angelo wyłania się z chmur w granatowej poświacie.\nPytałem różnych znajomych. Ale nikt nic nie wiedział. O normandzkim Mont St.Michel mówili wszyscy. Rzymski Zamek Świętego Anioła wspomniało parę osób. O apulijskim Monte Sant’Angelo nikt nie miał żadnego pojęcia. A rozmawiamy przecież o miejscu pierwszego na chrześcijańskim zachodzie objawienia świętego Michała Archanioła! O jednym z tych cudownych początków, tak brzemiennych w późniejsze wydarzenia; o punkcie zero, z którego promieniować miała ogromnie później intensywna jego obecność w chrześcijańskim świecie.\nWiedzę o istnieniu apulijskiego miasteczka zawdzięczam w gruncie rzeczy jednemu autorowi. Gdyby nie Ferdynand Gregorovius pewnie do dzisiaj trwałbym w nieprzystojnej ciemnocie. Z Gregoroviusem, to zresztą dość dziwna sprawa i trochę wstyd się teraz publicznie do tego przyznawać. Jego Wędrówki po Włoszech czytałem — a może raczej: usiłowałem czytać — wiele lat temu. Ten urodzony w mazurskim Neidenburg (dzisiaj: Nidzicy) XIX-wieczny historyk, autor między innymi monumentalnej historii średniowiecznego Rzymu, nie wzbudzał wtedy dużej namiętności. Jeśli miłość znaczy wyłączność, to gdy chodzi o włoskie opowieści, ta zarezerwowana była dla uwodzącej frazy Pawła Muratowa. Gregorovius był wówczas dla mnie nade wszystko zagrzebanym w papierach, nudnym pracownikiem archiwum. Archiwista — to nie brzmiało dobrze. Pruski archiwista — to już w ogóle nie brzmiało. Jego opisy czytało się źle. Kolejne strony wypchane nad miarę imionami własnymi, erudycja historyczna skutecznie zabijająca żywe doświadczenie.\nTak mi się wtedy wydawało, i ten prostacki czarno-biały schemat długo tłumaczył mi rzeczywistość. Aż po latach, przed wyprawą na Południe sięgnąłem jeszcze raz do Wędrówek po Włoszech, do drugiego tomu, zawierającego opisy peregrynacji od Neapolu po Sycylię. I mnie zatkało.\nPorywający, namiętny rozdział o Castel del Monte, zamku Fryderyka II; wnikliwy historycznie, nie stroniący przy tym od obrazków z ulicy tekst na temat Lucery; złośliwe uwagi o manii przemianowywania ulic, które znajdziemy w portrecie Manfredonii... No i jeszcze to nieprawdopodobne ostatnie zdanie opowieści o Neapolu i okolicach, w którym Gregorovius niespodziewanie objawia niebywałe poczucie humoru : „Mógłbym jeszcze wiele powiedzieć o Ravello, zwłaszcza o starej katedrze, zbudowanej w jedenastym stuleciu na polecenie Niccola Ruffuli, w której można oglądać osobliwą dekorację mozaikową ambony i stare drzwi brązowe oraz ampuły z krwią świętego Pantaleona, również upłynniającą się jak krew świętego Januraego, ale dość już, nie należy bowiem zbyt wiele oglądać, ani zbyt wiele opowiadać”. (tłum. T. Zabłudowski)\nGregorovius powrócił. I to w jakiej formie! Jego relacja z podróży do Monte Sant’Angelo jest porywającym kolażem wiedzy historyka, ale też i nie zasłaniającym się profesją prywatnym wyznaniem.\nŚwięty Michał, kiedy już zdążył objawić się parokrotnie na bizantyjskim wschodzie, niespodziewanie, pod koniec wieku piątego przeniósł się bardziej na zachód. W roku 493 objawił się na przylądku Garganus. Relacja Gregoroviusa o tym zdarzeniu jest precyzyjna:\n„W Sipontum, dzisiejszej Manfredonii żył pewien bogaty mąż imieniem Garganus, którego stada pasły się na przylądku. Pewnego dnia zaginął mu piękny byk. Szukał go wraz ze swoimi pasterzami we wszystkich wąwozach górskich, aż wreszcie znalazł u wylotu groty. Rozzłoszczony długim, żmudnym szukaniem chciał go zabić, ale wypuszczona strzała odwróciła lot i zraniła strzelca. O cudzie tym powiadomiono biskupa Wawrzyńca w Sipontum, ten zaś zarządził trzydniowy post. W trzecim dniu pokuty, 8 maja (493), ukazał mu się Archanioł i obwieścił, że sam poświęcił grotę, która ma odtąd stać się miejscem kultu jego, Archanioła, i innych aniołów. Objawił się ociągającemu się biskupowi jeszcze kilka razy, aż ów w końcu zebrał się na odwagę i razem z innymi wiernymi wkroczył do owej grozę budzącej groty, zwłaszcza że Archanioł ukazał się już mieszkańcom Sipontum jako wybawca w bitwie z poganami, którzy nękali ich miasto. Gdy chrześcijanie weszli do owej jaskini, zastali ją rozjarzoną światłem niebiańskim, przeobrażoną rękami anielskimi w kaplicę, z ołtarzem u skalnej ściany nakrytym purpurą. Wawrzyniec wybudował u wylotu groty kościół i 29 września 493 roku, za zgodą papieża Gelazego, poświęcił ten przybytek jako świątynię pod wezwaniem świętego Michała Archanioła.”\nTe dwie daty chrześcijaństwo będzie wiązać z aniołami. Do dzisiaj kościół katolicki 8 maja obchodzi uroczystość objawienia się Archanioła na przylądku Gargano, 29 września natomiast stał się świętem wszystkich aniołów, ze szczególnym uwzględnieniem trzech archaniołów.\nJeśli nawet datowanie w tej historii jest nieco fantazyjne, nie ulega wątpliwości, że legenda o objawieniu się św. Michała na przylądku Gargano powstała wtedy kiedy południowe Włochy opanowane były przez Bizancjum. Kult świętego Michała przywędrował stamtąd, gdzie istniało już szereg świątyń sławiących jego imię. Najsłynniejszym miejscem jego objawienia na wschodzie było miasto Colossae we Frygii, w średniowieczu znanym jako Chone. O związku z Bizancjum świadczy również osoba legendarnego biskupa Wawrzyńca, o którym powiadano, że jest krewnym cesarza Zenona. Wiele wskazuje na to, że nowa świątynia pod wezwaniem Archanioła Michała zastąpiła istniejące już na tym miejscu świątynie pogańskie. Strabon wspomina o istnieniu na tym miejscu sanktuariów związanych z wieszczeniem. Inne źródła mówią o obecności na Gargano wyznawców kultu Mitry.\nNowo wzniesiona kaplica odegrała ogromną rolę w rozpowszechnieniu na zachodzie nie tylko kultu św. Michała, ale aniołów w ogóle. Zapewne już w szóstym stuleciu szereg świątyń we Francji, Hiszpanii, w Niemczech, otrzymało wezwanie św. Michała. Sanktuaria na wzgórzach czy jaskiniach, w których czczono lokalne bóstwa zamieniły się w obiekty kultu św. Michała. W samym Rzymie, już pod koniec szóstego wieku, Archanioł zaistniał spektakularnie. W roku 590 zaraza pustoszyła Rzym i papież Grzegorz Wielki poprowadził pielgrzymkę do świętego Piotra w intencji ocalenia miasta. W pewnej chwili nad grobowcem Hadriana ukazał się Archanioł. Jak powiada legenda, na znak łaski bożej schował miecz ognisty do pochwy, po czym zaraza wygasła. Na szczycie mauzoleum wybudowano kaplicę ku jego czci. Od tego momentu zwany jest on Zamkiem Świętego Anioła. Jego posąg trwa tam do dzisiaj.\nKaplica na Gargano była matka założycielką innych świątyń. Kościoły pod wezwaniem św.Michała Archanioła powstały w Rawennie, w Pawii, by dotrzeć aż na zachodni kraniec Europy, do Avranches w Normandii, gdzie 710 roku poświęcona została kaplica, znana jako Mont Saint-Michel. Z czasem, w zachodniej wyobraźni Garganus normandzki miał stać się słynniejszy od apulijskiego.\nTak czy inaczej, Archanioł Michał kontynuował swoją misję o której mowa w tekście Apokalipsy: walka ze smokiem starodawnym, choć smok ten różne miał przyjmować formy.\nMonte Sant’Angelo spada w dwie przepaści. Na południe ku zatoce Manfredońskiej, na północ w stronę serca przylądka Gargano — piniowych i dębowych lasów zwanych Foresta Umbra. Miasteczko na anielskiej górze jest niedużych rozmiarów. Można je obejść może w godzinę. Pnące się w górę domy są ciasno poupychane na sobie. Miejscowi architekci biegle opanowali oszalałą ekonomię budowania miast na wzgórzach — zmieścić jak najwięcej domów na jak najmniejszej powierzchni gruntu. Ściany są z reguły białe. Zachodzące słońce odbija się od nich jak od ekranu. Trzeba mrużyć oczy.\nDziś jest 29 września i całe miasto przygotowuje się do popołudniowej procesji. W nielicznych hotelach wszystko zajęte. W prowadzonym przez michaelitów tanim domu pielgrzyma — pełno. Rozmowa z miłą panią w recepcji. Walczę. Biorę najpierw na plecak, później na litość, na koniec już brutalnie: na miłosierdzie chrześcijańskie. Nic nie skutkuje. Wychodzę na główny deptak miasta. Stojąca w drzwiach sklepu z winami ekspedientka przygląda mi się długo, wreszcie wypala: Deutschland? Później już po polsku — jest spod Lublina — radzi żebym spróbował w hotelu Mikael naprzeciwko świątyni, naturalnie, najdroższym w mieście. Pokój jest, ale obiadu dzisiaj nie będzie.\nDo procesji jeszcze trochę czasu, zjadam szybkie tramezzino. Wokół sklepu mnóstwo papierków po przekąskach. Z najbliższych drzwi wypada na mnie, ze strasznym wzrokiem, kobieta w fartuchu krzycząc: Deutschland?! I nie wiem czy jest tą identyfikacją przerażona, czy idąc za podszeptem stereotypu liczy może, że to wszystko posprzątam. Na przeciwko mnie wystawa sklepu masarskiego. W oknie dynda powieszony za tylne kończyny świeżo chyba oskórowany królik. Do folii, w którą jest zawinięty wolno ścieka krew.\nGęstniejący tłum przed sanktuarium świadczy, że nie będzie łatwo o dostanie się do groty. Do środka wpuszczane są co jakiś czas tylko nieduże grupy. Po godzinie udaje mi się wejść wraz z pielgrzymami z pobliskiego Vieste. A więc najpierw przedsionek, później kilkakrotnie zakręcające schody, stopniujące napięcie. Wreszcie przeszklone atrium, w którym zimno. Jak gdyby po to, by jeszcze wyraźniej obrysować granicę między świeckim i świętym. Wraz z wejściem do groty temperatura gwałtownie się zmienia. Choć Basilica Celeste jest kamienna, w środku jest gorąco. Niewysokie pomieszczenie z porowatym sklepieniem, drewniane ławki, na ołtarzu w szklanej gablocie marmurowa figura św.Michała. Słychać słowa Litanii do św. Michała. Lista jego przymiotów jest długa: salute malati, guida degli erranti, liberatore dei pericoli, vincitore di demoni.... Pielgrzymi śpiewem witają się z aniołem: Saluto San Michele, Arcangelo Celeste. Za chwilę msza z krótkim kazaniem.\nPunktualnie o siedemnastej w asyście dzwonów spod sanktuarium rusza procesja ku czci św. Michała Archanioła. Porządek jest ustalony zawczasu. Idzie tout le monde. Oczywiście apulijski. Bo tutejsze święto, przy całym uniwersalnym działaniu Archanioła ma wyraźny stempel lokalności. Procesję otwierają dzieci. Są władze miasta, przedstawiciele wszystkich służb, konfraternie z całego Gargano z własnymi sztandarami, idą mieszkańcy i pielgrzymi z niedalekich miejscowości. Orkiestra dęta z Manfredonii zapewnia dźwięk. Mistrz ognia, który — jak zapewnia ktoś z dumą — przyjechał aż z San Severo (parędziesiąt kilometrów stąd), daje porywający spektakl fuocchi. Po każdym wystrzale na okolicznych drzewach milkną ptaki.\nNajważniejszym uczestnikiem pochodu jest figura Michała Archanioła. Anioł, jak chce tradycja, wyrzeźbiony przez Sansovina, jest swojski i ciepły. Może tylko lekki uśmiech zdradza jego zaświatowe pochodzenie. W długiej sukience, ze spadającymi na ramiona lokami przypomina raczej cnotliwego ministranta, aniżeli groźny bicz boży. Złote skrzydła przydają mu jasełkowego wyglądu. Nie wygląda na to, by nadawały się do lotu. Miecz dzierży jakby przez czyjeś niedopatrzenie.\nKilkaset kilometrów na północ od świętej groty, w zamku Duino, nad tym samym Adriatykiem, który obmywa też półwysep Gargano, pisał R.M. Rilke: „Straszliwy jest każdy anioł”. Ale ta nowina jeszcze tu nie dotarła.\nPrzed marmurową figurą postępuje dostojnie żywy anioł. Anioł ma może 10 lat, złoconą zbroję i miecz z tektury. Ale nawet tak uzbrojony po zęby dalej pozostaje ikoną niewinności. Korona na głowie upodobnia go do królewskiego dziecka.\nRuszamy dookoła miasta. Sześć przystanków po drodze. Modlitwy i litanie do św. Michała przeplatane są pieśniami. Właśnie słychać pierwszą zwrotkę najsłynniejszej chyba miejscowej pieśni ku czci Archanioła:\nO glorioso Arcangelo\nProteggi in questa via\nChe vien piangente a Te\nRefren podejmują wszyscy:\nSiamo tuoi devoti\n„Jesteśmy pielgrzymami, jesteśmy twoimi wyznawcami, święty Michale Archaniele módl się za nami...”\nW procesji zmagazynowana jest jakaś dziwna moc. Moc, która płynie wewnętrznego rytmu przemieszczającej się wspólnoty. Jak pisał niegdyś o tym w pięknym eseju Gerardus van der Leeuw, procesja jest późniejszą formą tańca kultowego i tak jak on jest manifestacją życiowej energii: „Procesja u wszystkich ludów jest czymś w rodzaju społecznej mobilizacji: wszyscy zdrowi ludzie gromadzą się i pokazują w określonym porządku każdemu, kto tylko ma ochotę popatrzeć. Szczególnie w procesji odnajdujemy utajoną świadomość rytmicznego podłoża życia: gdy przychodzi określony moment, wówczas uczestnicy procesji nie biegną na łeb na szyję jeden przez drugiego, lecz zbierają się w ściśle ustalonym, konwencjonalnym porządku. Szczególne miejsce zajmuje w tym wszystkim procesja okrężna. Jest ona magicznym kołem, owym »zaklętym kręgiem«, który pozwala okrążającym zdobyć władzę nad określonym przedmiotem, czy to w zamiarze szkodzenia mu czy też objęcia go opieką”. (tłum. A. Wojtaś)\nZwykliśmy czasem pytać — z troską albo trwogą — czy w tego rodzaju formach wspólnotowych jest jeszcze dzisiaj pełnia przeżycia, czy są to już tylko puste formy wspominające pamięć niegdysiejszej świetności. Przynajmniej w Monte Sant’Angelo wątpliwości te okazują się całkiem puste w środku. I jeśli nawet nie do końca wiadomo, co jest istotną treścią tego przeżycia, to niezbędność tego corocznego spektaklu jest tu faktem. Spróbujcie tym wszystkim ludziom powiedzieć, że w przyszłym roku procesja się nie odbędzie! Co było, ma trwać — mówi ten barwny korowód i siła z jaką to zaświadcza nie pozwala wątpić w prawdziwość tego przekonania.\nOkoło ósmej procesja zatacza koło i znowu jesteśmy przed kościołem. Jest już ciemno. Miasto przystrojone jak choinka, całe w kolorowych światłach. Ostatnie spojrzenie na marmurową figurę, która znika w drzwiach sanktuarium. Ostatnie flesze. I długie oklaski.\nRelacja Gregoroviusa na temat podróży na Górę św. Anioła jest tak ciekawa głównie z jednego powodu: niezdecydowania. Otóż, tekst robi wrażenie materii pozszywanej z różnych kawałków. Gregorovius jest prawdziwie przejęty swoim bohaterem, mówi o swoim przywiązaniu do skrzydlatej postaci. wspomina wieloletnią z nią rzymską zażyłość:\n„Byłem [...] zawsze wielkim czcicielem tego dobrego ducha. Przez czternaście lat widziałem go codziennie unoszącego się przed oknami mojego mieszkania wysoko, nad zamkiem Świętego Anioła i nad Rzymem, na lśniących złotem skrzydłach spiżowych i chowającego do pochwy swój szeroki miecz cherubina. Teraz odwiedzam go na jego górze Garganus, jak tego od dawna pragnąłem. Nie mogę mu ofiarować złotej korony, poświęcam mu wszakże te stronice jako ofiarę pielgrzymią.”\nAle w istocie Gregorovius jakby nie mógł się zdecydować, jakby nie mógł dobrać odpowiedniej tonacji do opisu swojego bohatera. Nie może się zdecydować, ale jakże jest w tym szczery! Nie wierzy przecież w realne istnienie św. Michała, ale pielgrzymuje na jego górę; podziwia co prawda Archanioła, ale zgoła nie za to, za co wielbi go religijna tradycja. Gregorovius, spadkobierca ideałów Rewolucji Francuskiej, gorący orędownik oświeceniowego racjonalizmu i wyznawca postępu, najpierw ironizuje nieco z zasług Michała, by chwilę później widzieć go już w jednym szeregu z czcicielami rozumu, wolności i tolerancji. Jakby Settembrini avant la lettre przybył na Gargano i gaworzył o świetle rozumu, które w końcu zwycięży zabobon:\n„Szosa, prowadzona pod górę zboczem, jest wytyczona tak śmiało, a przy tym tak dogodnie, jak bywają tylko drogi prowadzące przez przełęcze górskie Szwajcarii. Pnie się ona zakosami po śnieżnobiałych ścianach skalnych, a wzdłuż niej biegną druty telegrafu. Widok ich jaskrawo kontrastuje z tajemniczym światem pielgrzymim tego odludnego, górskiego przylądka i z jego tysiącletnią historią. Czyż te proste urządzenia, te szpetne tyki i rozpięte na nich druty żelazne nie są cudem cywilizacji ludzkiej większym i bardziej zadziwiającym niż wszystkie legendarne dzieła świętego Michała? Ale nie ściągajmy na siebie gniewu niebiańskiego bohatera, który pokonał Węża ciemności. Owe druty są przecież również wprzęgnięte w służbę jasności. Duchy światła wolności i pokoju biegną po nich w obie strony jak niewidzialne błyskawice. Może gdzieś w dalekiej przyszłości nastąpi taki dzień, kiedy cherub znów pojawi się nad ludzkością i unosząc się w przestworzach schowa miecz do pochwy: wówczas zostaną pokonane ciemności, a na tym padole nie będą się toczyć wojny o kilka większych piędzi ziemi, o zbroczone krwią purpurowe strzępy władzy i o bańki mydlane ziemskiej sławy.”\nMoże najbardziej przejmujący w jego relacji jest ten fragment, w którym pisze on o tajemnicy długiego trwania. Zastanawia się jak to możliwe, że przy tylu zmianach, które zaszły na scenie europejskiej w ostatnich stuleciach, po tylu odmianach historycznych dekoracji, kult św. Michała na górze apulijskiej trwa nadal. A zdziwienie tym jest większe, bo mówimy przecież — wedle niego — o bycie nierzeczywistym, zjawie, powołanej do życia siłą ludzkiej wyobraźni. Jak to możliwe, by ten, kto nie istnieje, zaistniał tak mocno? Jak bajka, zmyślenie, fikcja mogą przemienić się w opowieść prawdziwą?\n„Gdy uprzytomniłem sobie, że ten kult istoty zmyślonej czy też kukły trwa w grocie nie przerwanie już od trzynastu stuleci i, co więcej, że jego semicki rodowód sięgający czasów przed powstaniem chrześcijaństwa ginie w pomroce dalekich tysiącleci, odczułem głęboki wstrząs. [...] Mimo marsowego rynsztunku święty Michał jest raczej uosobieniem dziecięcości, jak zresztą wszyscy aniołowie. Cały kult ten ma zresztą charakter dziecięco-kukiełkowy. Misteria w grocie Garganus nie mają w sobie nic, co by przejmowało przerażeniem lub grozą. To tylko fantastyczna baśń, jak owe baśnie o zamku króla Artura, o śpiącej królewnie, o górze Wenery i o wzgórzu Kyffhäuser, ale przeniesiona na wyżyny ideału religijnego. Modlący się tu wierni nie wydawali się też przejęci jakimiś posępnymi wrażeniami [...] Sądzę, że wszyscy ci pielgrzymi nie wyobrażają sobie pod postacią tego skrzydlatego archanioła nic innego, jak tylko życzliwą istotę niebiańską, orędownika i obrońcę, po prostu ducha opiekuńczego. Stoi u tronu Pana Boga, a jego siedliskiem jest światło. Czymże jest ta mroczna grota? Według dziecięcej wiary pielgrzyma jest symbolem Ziemi albo świata ludzkiego, na który padł promień światła z Nieba. Ale nie w pełnym grozy mroku katakumb. Lecz w napowietrznych obszarach szuka myśl pątnika owego geniusza i dostrzega w nim tylko radosny obraz piękna i powabu, któremu obce jest wszelkie wyobrażenie szpetoty, męczeństwa, śmierci.”\nEntuzjazm wciąż przełamywany jest przez sceptycyzm. Michał Archanioł i Śpiąca Królewna w jednym stoją domku. Gregorovius jakby nie mógł przeskoczyć ściany wzniesionej przez krytyczny rozum. Zagadką musi pozostać, skąd on tyle wie o „dziecięcej wierze” pielgrzyma. Zagadką jeszcze większą jest to, dlaczego ta wiara, z istoty swojej ma być właśnie taka — dziecięca. Ale w tym sceptycznym dystansie wobec postaci Niebiańskiego Archanioła jakże bliski jest on wyobraźni współczesnej. Monte Sant’Angelo jest wyjątkowo dobrym miejscem do tego, by zapytać siebie, czy Anioł jest dla nas czymś więcej niż tylko widmem o niepewnej egzystencji albo w najlepszym razie poetycką figurą. Jest wdzięczną kukiełką czy postacią wprawiającą w święte drżenie.\nTe pytania stają tutaj na ostrzu świetlistego miecza.\nGregorovius kończąc swój tekst pisze o przemianach postaci świętego Michała. Anioł zostaje wprzęgnięty w historię wydobywania się ludzkości spod zwałów krępującej ją tradycji religijnej. Choć może lepiej byłoby powiedzieć: kościelnej. Gregorovius, nieuleczalny antyklerykał, niestrudzony pogromca ziemskiej władzy papiestwa i tu nie daruje: „Widok tego geniusza skłania pielgrzymów do uczuć łagodnych, które nie wiążąc się z jakimiś określonymi dogmatami ani z przyjętymi w kościele obrzędami, rozpływają się w pojęciach ogólnych. Zanikły bowiem wyobrażenia, które w średniowieczu ukształtowało o świętym Michale rycerstwo, upatrując w nim rycerza niebiańskiego i bojownika w walce z niewiernymi i innymi wrogami kościoła. Jedynie tendencyjna propaganda we Francji uczyniła z tego Archanioła marszałka odwetu za niebywałą klęskę tego kraju i papiestwa w roku 1870. [...] Co zaś się tyczy włoskiego Archanioła na górze Garganus, można być pewnym, że nie dobędzie nigdy swojego dziecinnego miecza przeciw Wiktorowi Emanuelowi. Nie da się go sfanatyzować dla celów legitymizmu i jezuickiej propagandy. Don Carlos I Henryk V niewiele mogą się po nim spodziewać. Nie wyciągnął swojej szpady z pochwy dla ratowania dominium temporale, kiedy Włosi wtargnęli do zamku Świętego Anioła”.\nGregorovius wyraźnie broni swojego bohatera przed próbami przywłaszczenia jego wizerunku przez rozmaite wiary i ideologie. Święty Michał jawi się tu jako niezależny orędownik pokoju, rozjemca, postać niepodatna na żadne próby zmuszenia go do walki. Dziwna to i radykalna odmiana, zważywszy, że przez stulecia św.Michał był przecież dumą niemieckiego rycerstwa. Powiewał na bojowych sztandarach i wzywany był w modlitwach żołnierzy.\nJeszcze jedna kwestia nie daje spokoju. Mówiąc o św. Michale z reguły wiążemy go z tradycją chrześcijańską, zapominając o tym, że postać ta źródłowo miała wielkie znaczenie w tradycji żydowskiej. Księga Daniela nie pozostawia w tej mierze wątpliwości Mówi się przecież o Michale jako o księciu żydowskiego narodu (Dn, 10,13), a w kontekście eschatologicznym (12, 1-4) nazywany jest on wielkim opiekunem swojego narodu.\nGdzie jest dzisiaj pamięć o tym w myśleniu chrześcijańskim? Co się stało z pamięcią o żydowskim Mikaelu? Mikaelu, którego hebrajskie imię, sformułowane w dziwnej formie pytającej, brzmi: „Któż jest jak Bóg?”\nW swojej książce o aniołach, a ściślej może: o ich nieobecności we współczesnej duchowości i negatywnych konsekwencjach tego stanu rzeczy, niemiecki biblista Alfred Läpple wraca do tego wątku w dość zaskakującym świetle. Śledzi on mianowicie niezwykle wielostronną obecność św. Michała w historii Niemiec. Pokazuje istotny związek św. Michała z chwałą teutońskiego oręża. W podsumowaniu swoich wywodów, podejmuje sygnalizowany przed chwilą wątek, łącząc go z wątkiem niemieckim:\n„Jest to rzadka, mało znana, więcej: paradoksalna wręcz równoległość — archanioł Michał jest anielskim księciem narodu Izraela, a jednocześnie anielskim księciem i stróżem narodu niemieckiego. Czyżby Michał objął tylko ograniczone czasem zadanie względem Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego (800-1806)? Dlaczego wspólny patron narodu żydowskiego i niemieckiego nie zapobiegł okrucieństwom kacetu w Auschwitz?”\nTrudno jeszcze ochłonąć po tym szokującym zestawieniu, kiedy Läpple, kontynuując wątek wojenny michałowej epopei, zauważa i podkreśla zastanawiającą zbieżność dat: „Zarówno z punktu widzenia religii, jak i polityki warto zastanowić się nad faktem, że kapitulacja Niemiec, kończąca zmagania drugiej wojny światowej, została podpisana 8 maja 1945 roku. Zamknęła się karta historii spływająca krwią i łzami.\nCzy to tylko przypadek, ze dokładnie w dniu podpisania kapitulacji w kalendarzu liturgicznym zapisano święto objawienia się archanioła Michała na Monte Sant’Angelo w roku 492? Czy Archanioł Michał, od stuleci Anioł Stróż narodu niemieckiego, schował wreszcie do pochwy miecz wojny — na znak pokoju, opamiętania powrotu do Boga, wolności i godności człowieka.? Czy ten ‘upadek’ nie jest przypadkiem znakiem łaski, jakim dzięki wstawiennictwu archanioła miłosierny Bóg obdarował potomków »świętego cesarstwa narodu niemieckiego«?” (tłum. J. Jurczyński)\nO co tu chodzi? Bądźmy poważni: Läpple nie jest numerologiem. Jeśli dobrze rozumiem ten fragment, stara się on jedynie pokazać, że w biegu historii bywają i takie cezury, których sens nie tłumaczy wyłącznie analiza czysto politycznych układów. Inaczej: że oprócz tego, co historycy zdołają nanizać na przyczynowo-skutkowy sznurek, oprócz mniej lub bardziej precyzyjnie dających się zrekonstruować procesów, istnieje taka materia zdarzeń, która jest odporna na zakusy ratio. Ten porządek zwykliśmy nazywać metahistorią.\nPierwsi handlarze zaczynają już zwijać swój dobytek. Kończy się fiesta ku czci San Michele. Przed snem jeszcze raz okrążam Monte Sant’Angelo. Mur okalający miasto od południowo-zachodniej strony. Wieczorem spotykają się tu wszyscy, którzy powinni się spotkać. Panny przechadzają się pod rękę wzdłuż muru wedle nieśmiertelnej reguły przypływ — odpływ. Faceci zachowują się głośno. Pokrzykują, śmieją się. Usiłują być, ale tak naprawdę są tylko dodatkiem do oczu.\nNaraz, niewysoki mężczyzna w okularach z grubego szkła prosi do tańca kobietę w długiej, kraciastej spódnicy. Obydwoje siwowłosi, niemłodzi. W ich oszczędnych ruchach jest jakaś niedzisiejsza elegancja. Przenośny magnetofon stojący na murku przygrywa do tańca. Leci jakiś melodyjny włoski pop. Mimo swoich lat, poruszają się zwinnie, jakby ten taniec wykonywali nie raz. W dole perlą się światła Manfredonii. Atramentowa zatoka powoli upodobnia się do koloru nieba, wymazując horyzont. Tańcząca para tworzy wokół siebie jakiś osobny kosmos. Zatopieni w sobie, zdają się nie dostrzegać nikogo. Ta intymność zawstydza innych. Od reszty oddziela ich niewidzialna szyba. W tym, co robią nie ma nic z ostentacji, wygląda to na zwykłą, rutynową czynność. Być może powtarzaną tu co wieczór. Trudno uciec od myśli, że to nie oni są tu osobliwością, ale cały świat wokół nich, że ich rytualny taniec odbywał się tu zawsze, jakby na przekór znikliwej materii rzeczywistości. Jakby po to, by zaznaczyć, że w tym utkanym z czasu świecie, coś naprawdę j e s t .\nCała ta scena ma dla mnie jeszcze inny sens: poświadcza mianowicie wagę tej prostej prawdy, że Fellini, wymyślając niektóre sceny swoich filmów, był jednak realistą.\nPrzed powrotem do hotelu, próbuję jeszcze sprawdzić co to za muzyka. Z okładki kasety spogląda na mnie uśmiechnięta twarz piosenkarza Gianni Celeste. Spośród innych artystów, których kasety leżą rozrzucone w nieładzie, uwagę zwraca artysta o nazwisku Nino d’Angelo. To musi być prawdą, bo tego nie da się wymyślić.\nTeraz już mogę iść spać. Tancerzy zostawiam w dobrych rękach.


Pojęcia takie jak „człowiek”, „ja” albo „podmiot” wcale nie są łatwe do wyjaśnienia. Dyskusją nad istotą człowieczeństwa zajmują się, np. filozofowie, antropolodzy, socjologowie, literaci. Pisarze w swojej twórczości pokazują, że to, co w abstrakcyjnym języku nauki bywa definiowane jako „podmiot” albo „subiektywność”, miewa przełożenie na codzienną egzystencję ludzi. Pojęciem „rzeczywistości” przywodzą na myśl to, co realne, trwałe, pewne, namacalne. Symbolem rzeczywistości są „rzeczy” otaczające człowieka. Niezwykle trudno jest opisać to, co jest rzeczywiste i realne. Każdy człowiek bowiem postrzega otaczający go świat w zupełnie inny sposób. Rzeczywistość, w której żyją na co dzień ludzie, podlega ustawicznym zmianom i przeobrażeniom, nie jest zatem stała.\nBiałoszewski jest nazywany „poetą osobnym” i określenie to charakteryzuje zarówno jego specyficzny styl życia, jak i oryginalny sposób pisania. Poeta był ekscentryczną postacią. Uchodził za samotnika, ale chętnie otaczał się gronem przyjaciół, z którymi nawet we własnym domu organizował inscenizacje teatralne. Styl pisania Białoszewskiego jest łatwo rozpoznawalny z racji niezwykłej oryginalności. Język tego artysty to swoiste połączenie języka mówionego i języka dziecka. Styl pisarski Białoszewskiego obfituje zarówno w liczne nawiązania do tradycji literackiej i filozoficznej, jak i wyszukane środki artystycznego wyrazu (np. neologizmy, kolokwializmy, anakoluty). Sam poeta umieścił swoją poezję w strefie „pomiędzy”, to znaczy w przestrzeni między gatunkami i rodzajami literackimi, między różnymi językami i kulturami, między tym, co estetyczne i nieestetyczne, a przede wszystkim – między sztuką a życiem. Artysta najchętniej pisał o tym, co zwyczajne i banalne, ale również chętnie filozofował.\nMiron Białoszewski, wywód jestem’u, [w:] tegoż, Obroty rzeczy. Rachunek zaściankowy. Mylne wzruszenia. Było i było, Warszawa 1987, s. 231.\nMiron Białoszewski, Autoportret odczuwany, [w:] tegoż, Obroty rzeczy. Rachunek zaściankowy. Mylne wzruszenia. Było i było, Warszawa 1987, s. 109.\nMiron Białoszewski, Autoportret radosny, [w:] tegoż, Obroty rzeczy. Rachunek zaściankowy. Mylne wzruszenia. Było i było, Warszawa 1987, s. 110.\nW pierwszej strofie wiersza Białoszewski zastosował anastrofę. Określ funkcję tego zabiegu w tym utworze.\nMiron Białoszewski, Do NN***, [w:] tegoż, Obroty rzeczy. Rachunek zaściankowy. Mylne wzruszenia. Było i było,, red. Miron Białoszewski, Warszawa 1987, s. 85.\nFaktyczność, [w:] Miron Białoszewski, „Oho” i inne wiersze opublikowane po roku 1980, Warszawa 1987, s. 87–88.\nMiron Białoszewski, Obierzyny (1), [w:] tegoż, Obroty rzeczy. Rachunek zaściankowy. Mylne wzruszenia. Było i było, Warszawa 1987, s. 161.\nTymoteusz Karpowicz, Miłość, [w:] tegoż, Kamienna muzyka, Warszawa 1958, s. 43.\nScharakteryzuj kondycję postaci mówiącej („ja”) wiersza Tymoteusza Karpowicza. Porównaj ją z sytuacją postaci mówiącej wierszy „Faktyczność” Mirona Białoszewskiego. Ustal podobieństwa i różnice.\nPrzedziwna sytuacja: wszyscy posługują się tym samym wyrazem. Dla każdego z nas najbardziej sekretna prywatność, krańcowo jednostkowe istnienie wiąże się ze słowem, którego nie wybraliśmy ani nie utworzyliśmy i którym się posługujemy w taki sam sposób. Zwyczajny zaimek. Nic nie jest mniej osobiste niż ten zaimek osobowy. Z punktu widzenia językoznawstwa byt, do którego to słowo się odnosi, jest absolutnie nieistotny. Każdy z nas może stwierdzić „(ja) się cieszę” lub „(ja) cierpię”. Każdy człowiek, inny niż pozostali ludzie, określa siebie wyrazem używanym przez wszystkich ludzi. Sytuacja wielce paradoksalna. Ale przecież nie zastanawiasz się nad tym, podobnie zresztą jak inni. Masz wystarczająco dużo do roboty, by się nie obciążać tego rodzaju problemami.\nRoger-Pol Droit, 101 zabaw filozoficznych. Doświadczanie codzienności, tłum. Elżbieta Urscheler, Gdańsk 2004, s. 7–8.


20 października 2010 | iw kobieta współczesna\nDzienne archiwum: 20 października 2010\nOpublikowano 20 października 2010 Autor: iw\nBardzo dziękuję za czas, który byliście tu ze mną.\nW tej chwili w realu pojawiły się przede mną sprawy, które są na tyle ważne, że coś musiałam wybrać.\nNie wiem, czy jeszcze wrócę i będę pisać nadal. W tej chwili na pewno nie umiem określić, kiedy i czy w ogóle wrócę tutaj.\nNie ma żadnych wirtualnych powodów mojego zawieszenia, nie powiem nawet, że się wypaliłam, bo to też nie byłaby prawda.\nPo prostu chcąc zawalczyć o coś w moim życiu, potrzebuję wypełnić przestrzeń pozablogową wszystkimi niezbędnymi działaniami.\nBardzo mi miło, że byliście, czytaliście, komentowaliście.\nDo archiwum droga otwarta.\nMoże kiedyś tu wrócę, ale teraz jest mi bardzo potrzebny czas na życie realne.\nPozdrawiam Was wszystkich bardzo serdecznie i jeszcze raz dzięki, że mi towarzyszyliście w tej drodze!!!\np.s. Redakcji ONETU dziękuję za polecenia, a tym samym za uznanie dla tego, co i jak piszę. To naprawdę miłe i motywujące. Zawsze jest mi miło, kiedy klikając na jakiś polecony przez Was tekst, trafiam na kogoś ciekawego, błyskotliwego, dobrze piszącego. Pozdrowienia!


Lampy dla dzieci upiększą pokój | WESTWING Magazyn\nW pokojach najmłodszych dzieci światło powinno być dostosowane do ich – jeszcze nie w pełni wykształconego – wzroku. Warto wybrać lampy dające światło, które jest niezbyt intensywne i raczej punktowe niż centralne. Najlepiej wybrać lampy rozpraszające światło lub kinkiety z mlecznego szkła. Doskonale sprawdzą się lampy podłogowe, które kierują strumień światła na sufit. Dopiero odbite w ten sposób światło rozjaśnia pokój. Wzór i kolor lampy powinien harmonizować z resztą wnętrza. Preferowane są pastelowe barwy, które dobrze nastrajają i nie męczą wzroku.\nDzieci w wieku przedszkolnym mają dużo energii i wszędzie ich pełno. Lubią poznawać świat poprzez dotyk. W ich pokoju należy przede wszystkim zadbać o bezpieczeństwo. Lampy powinny być wyposażone w świetlówki LED, które nie nagrzewają się tak, jak tradycyjne żarówki. Ochroni to dziecko przed przypadkowym poparzeniem. Lepiej, by w pokoju maluchów znajdowała się lampa wisząca, niż stojąca, którą dziecko mogłoby przewrócić. Ważna jest też kolorystyka. W końcu to pokój dziecięcy, zatem chodzi o to, by było wesoło i kolorowo. Jeśli dziecko ma ulubionego bohatera kreskówek, świetnym rozwiązaniem będzie lampa z bajkowym motywem.


Ile może zarobić operator ciągnika? - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Informacje Ile może zarobić operator ciągnika?\nPraca na ciągniku należy do odpowiedzialnych, jednak nie brakuje osób, dla których jest to po prostu przyjemność. A na jakie zarobki mogą obecnie liczyć traktorzyści?\nNajniższe stawki dla operatorów ciągników rozpoczynają się od 15 zł/h netto. Na najniższe wynagrodzenia mogą liczyć operatorzy, którzy dopiero rozpoczynają pracę w zawodzie. Zazwyczaj stawki kończą się na kwotach 22-23 zł/netto; te dotyczą zwykle bardziej doświadczonych pracowników.\nCzytaj także: Ile zapłacimy za rejestrację ciągnika lub przyczepy i jakie są kary za przekroczenie terminu rejestracji?\nOczywiście w tej profesji trzeba się liczyć z wieloma zmiennymi. Bardzo często w gospodarstwach i przedsiębiorstwach zawód traktorzysty łączony jest z zawodem np. mechanika. Pracodawcy, rzecz jasna, przy ustalaniu stawek oprócz zakresu umiejętności biorą pod uwagę także zaangażowanie pracowników. Ci najbardziej uniwersalni i zaangażowani mogą liczyć na jeszcze wyższe zarobki, przekraczające nawet 25 zł/h netto.\nCzytaj także: Co dalej z ustawą odorową, dopłatami dla “aktywnych” rolników i “zdawaniem” gospodarstwa przed emeryturą?\nDecydując się na pracę operatora ciągnika trzeba liczyć się także z jej specyficznym charakterem. Bardzo często trzeba pracować dużo więcej niż 8 godzin dziennie, w weekendy, a o urlopie w najgorętszym okresie prac często można tylko pomarzyć…\nMarian 14 czerwca 2021 At 6:11 pm\nRok temu miałem pracownika za 15 zł za godzinę, pracowal do 15….. Twierdził ze swoje godziny wyrobił. Żniwa , 15 godzina i fajrant…. W tym roku nikogo nie mogę dostać