Spotkania Prezydenta RP z wojskiem - Biuro Bezpieczeństwa Narodowego\nSpotkania Prezydenta RP z wojskiem\n22 czerwca 2022 r. - Spotkanie z zawodnikami drużyny Team Invictus Poland\n21 czerwca 2022 r. - Prezydent odwiedził żołnierzy PKW na Łotwie\n19 maja 2022 r. - Prezydent obserwował ćwiczenia DEFENDER–Europe 22\n25 marca 2022 r. - Spotkanie Prezydenta z żołnierzami z 18 Dywizji Zmechanizowanej\n4 marca 2022 r. - Prezydent odwiedził żołnierzy z 21 batalionu dowodzenia 21 Brygady Strzelców Podhalańskich w Rzeszowie\n1 marca 2022 r. - Prezydent spotkał się z Sekretarzem Generalnym NATO w 32 Bazie Lotnictwa Taktycznego w Łasku\n21 grudnia 2021 r. - Spotkanie wigilijne Pary Prezydenckiej z żołnierzami i funkcjonariuszami\n8 grudnia 2021 r. - Spotkanie ze służbami na granicy polsko-białoruskiej\n23 listopada 2021 r. - Prezydent z wizytą w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych w Poznaniu\n11 listopada 2021 r. - Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP i Straży Granicznej\n11 listopada 2021 r. - Prezydent spotkał się z funkcjonariuszami i żołnierzami chroniącymi granicę z Białorusią\n15 października 2021 r. - Przekazanie sztandaru Oddziałowi Żandarmerii Wojskowej w Krakowie\n8 września 2021 r. - Gen. broni Tomasz Piotrowski mianiowany na Dowódcę Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych\n15 sierpnia 2021 r. - Awanse generalskie i odznaczenia w Święto Wojska Polskiego\n11 lipca 2021 r. - Wizyta prezydentów Polski i Litwy w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych w Krakowie\n2 lipca 2021 r. - Święto Dowództwa Operacyjnego RSZ oraz oraz zakonczenie misji PKW w Afganistanie\n25 czerwca 2021 r. - Gen. Rajmund Andrzejczak Szefem SGWP na drugą kadencję\n18 czerwca 2021 r. - Prezydent RP na zakończeniu ćwiczenia Dragon-21\n14 czerwca 2021 r. - Prezydent na szczycie NATO w Brukseli\n28 maja 2021 r. - Udział Prezydenta w obchodach Dnia Weterana Działań poza Granicami Państwa\n25 maja 2021 r. - Wizyta Pary Prezydenckiej w PKW TURCJA\n11 maja 2021 r. - Prezydent na ćwiczeniach wojskowych w Rumunii\n31 marca 2021 r. - Wielkanocne spotkanie Pary Prezydenckiej z Wojskiem Polskim\n1 marca 2021 r. - Awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP\n27 stycznia 2021 r. - Prezydent RP obserwował finał ćwiczeń sztabowych w Akademii Sztuki Wojennej\n18 grudnia 2020 r. - Wigilijne spotkanie Pary Prezydenckiej z wojskiem\n29 listopada 2020 r. - Udział Prezydenta RP w obchodach Dnia Podchorążego\n15 sierpnia 2020 r. - Święto Wojska Polskiego w 100. rocznicę Bitwy Warszawskiej\n14 sierpnia 2020 r. - Prezydent wręczył awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP\n6 sierpnia 2020 r. - Prezydent Andrzej Duda symbolicznie objął zwierzchnictwo nad Siłami Zbrojnymi RP\n5 lipca 2020 r. - Udział Prezydenta RP w uroczystej przysiędze wojskowej żołnierzy wstępujących do 3. Podkarpackiej Brygady Obrony Terytorialnej\n1 lipca 2020 r. - Wizyta Prezydenta RP w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych Drawsko–Oleszno oraz spotkanie z żołnierzami biorącymi udział w ćwiczeniu Defender-Europe 20\n29 czerwca 2020 r. - Prezydent wręczył awanse generalskie w Siłach Zbrojnych RP\n8 czerwca 2020 r. - Andrzej Duda obserwował ćwiczenie Anakonda-20\n29 maja 2020 r. - Udział Prezydenta RP w uroczystościach Dnia Weterana Działań Poza Granicami Państwa\n15 maja 2020 r. - Para Prezydencka w Gliwicach z okazji święta Wojsk Specjalnych\n10 kwietnia 2020 r. - Prezydent RP Andrzej Duda złożył życzenia Wielkanocne żołnierzom i pracownikom wojska\n8 kwietnia 2020 r. - Para Prezydencka złożyła życzenia żołnierzom na misjach\n1 kwietnia 2020 r. - Prezydent wziął udział w telekonferenacji z kadrą kierowniczą sił zbrojnych\n11 marca 2020 r. - Spotkanie Prezydenta RP z żołnierzami biorącymi udział w ćwiczeniu Defender-Europe 20\n10 lutego 2020 r. - Udział Prezydenta RP w 100. rocznicy Zaślubin Polski z Morzem\n6 lutego 2020 r. - Prezydent RP mianował Dowódcę Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych na drugą kadencję\n21 stycznia 2020 r. - Udział Prezydenta RP w uroczystości podpisania umowy na zakup 32 wielozadaniowych samolotów piątej generacji F-35 dla Sił Powietrznych RP\n8 stycznia 2020 r. - Prezydent RP wręczył gen. dyw. Wiesławowi Kukule akt mianowania na ponowną kadencję na stanowisku Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej\n8 stycznia 2020 r. - Spotkanie Prezydenta RP z Prezesem Rady Ministrów oraz przedstawicielami Rady Ministrów i dowódcami wojskowymi w celu oceny stanu bezpieczeństwa w kontekście nocnych ataków rakietowych na cele w Iraku\n20 grudnia 2019 r. - Uroczystość przekazania Wojskom Specjalnym śmigłowców Black Hawk\n19 grudnia 2019 r. - Wizyta Pary Prezydenckiej w PKW EU SOPHIA\n17 grudnia 2019 r. - Spotkanie świąteczne Pary Prezydenckiej z żołnierzami\n29 listopada 2019 r. - Udział Prezydenta RP w uroczystości z okazji Dnia Podchorążego\n28 listopada 2019 r. - Spotkanie Prezydenta RP z absolwentami Kursu Bazowego GROM\n16 listopada 2019 r. - Prezydent RP wręczył sztandar wojskowy 3. Regionalnej Bazie Logistycznej\n16 października 2019 r. - Spotkanie Prezydenta z przedstawicielami Dowództwa WOT i harcerzami\n11 listopada 2019 r. - Udział Prezydenta RP w obchodach Narodowego Święta Niepodległości\n8 listopada 2019 r. - Prezydent RP mianował dziewięciu oficerów Wojska Polskiego na stopnie generalskie\n29 października 2019 r. - Udział Prezydenta RP w 75. rocznicy wyzwolenia Bredy\n8 pażdziernika 2019 r. - Wizyta Prezydenta RP na poligonie w Nowej Dębie\n27 września 2019 r. - Prezydent RP na święcie Wojsk Obrony Terytorialnej\n16 sierpnia 2019 r. - Prezydent RP na przysiędze żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej\n15 sierpnia 2019 r. - Nominacje i odznaczenia z okazji Święta Wojska Polskiego\n15 sierpnia 2019 r. - Święto Wojska Polskiego w 100. rocznicę wybuchu Powstań Śląskich\n25 czerwca 2019 r. - Wizyta na poligonie w Orzyszu\n3 maja 2019 r. - Defilada „Silni w sojuszach”\n2 maja 2019 r. - Prezydent RP wręczył nominacje generalskie oficerom Wojska Polskiego\n29 kwietnia 2019 r. - Wizyta w 17. Wielkopolskiej Brygadzie Zmechanizowanej i wręczenie odznaczeń uczesnikom walk w Karbali\n15 kwietnia 2019 r. - Wizyta w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Bośni i Hercegowinie\n31 marca 2019 r. - Wręczenie sztandaru Pułkowi Reprezentacyjnemu WP\n13 marca 2019 r. - Wręczenie awansów generalskiech i admiralskich w Siłach Zbrojnych RP\n11 marca 2019 r. - Wizyta w Dowództwie Wielonarodowego Korpusu Północny-Wschód w Szczecinie\n7 marca 2019 r. - Uroczysta odprawa kierowniczej kadry Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Sił Zbrojnych RP z udziałem Prezydenta RP\n6 marca 2019 r. - Na poligonie w Orzyszu spotkanie z żołnierzami 15. Brygady Zmechanizowanej oraz wielonarodowej batalionowej grupy bojowej NATO\n4 marca 2019 r. - Na poligonie w Żaganiu spotkanie z żołnierzami 11. Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej oraz amerykańskiej Pancernej Brygadowej Grupy Bojowej\n25 lutego 2019 r. - Wizyta w Jednostce Wojskowej Komandosów w Lublińcu\n22 lutego 2019 r. - Wizyta w siedzibie Wielonarodowej Brygady Litewsko-Polsko-Ukraińskiej im. Wielkiego Hetmana Konstantego Ostrogskiego w Lublinie\n13 lutego 2019 r. - Spotkanie z polskimi i amerykańskimi żołnierzami w 1. Bazie Lotnictwa Transportowego w Warszawie\n21 grudnia 2018 r. - Spotkanie z żołnierzami w 1 Bazie Lotnictwa Transportowego\n21 grudnia 2018 r. - Wizyta w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego\n19 grudnia 2018 r. - Wizyta w PKW Rumunia\n6 grudnia 2018 r. - Wizyta w Dowództwie Wielonarodowej Dywizji Połnocny-Wschód\n29 listopada 2018 r. - Wręczenie przez Prezydenta nominacji generalskiej i admiralskiej podczas Święta Podchorążego\n10 listopada 2018 r. - Wręczenie awansów generalskich i admiralskich w Siłach Zbrojnych RP\n25 października 2018 r. - Udział Prezydenta w obchodach 100. rocznicy powstania Sztabu Generalnego WP\n17 października 2018 r. - Podpisanie ustawy o weteranach w Centrum Weterana Działań Poza Granicami Państwa\n15 sierpnia 2018 r. - Udział Prezydenta w Święcie Wojska Polskiego w 100-lecie odzyskania niepodległości\n15 sierpnia 2018 r. - Prezydent mianował gen. broni Rajmunda Andrzejczaka na Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych, wręczył nominacje i odznaczenia państwowe zasłużonym dla Polskich Sił Zbrojnych\n29 czerwca 2018 r. - Prezydent mianował Szefa Sztabu Generalnego WP\n29 czerwca 2018 r. - Spotkanie z żołnierzami w Bazie Wojskowej w Ādaži na Łotwie\n24 czerwca 2018 r. - Udział Prezydenta w Święcie Marynarki Wojennej\n13 czerwca 2018 r. - Święto Żandarmerii Wojskowej z udziałem Prezydenta\n30 maja 2018 r. - Pierwsze spotkanie Prezydenta z żołnierzami Wojsk Obrony Terytorialnej w Nowej Dębie\n30 maja 2018 r. - Wizyta w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych\n18 maja 2018 r. - Prezydent odwiedził bazę Gwardii Narodowej Illinois\n19 kwietnia 2018 r. - Udział Prezydenta w Święcie Dowództwa Garnizonu Warszawa\n26 marca 2018 r. - Prezydent z Wielkanocną wizytą w PKW Afganistan\n15 marca 2018 r. - Prezydent na odprawie kadry kierowniczej MON i SZ RP\n8 marca 2018 r. - Prezydent z roboczą wizytą w Sztabie Generalnym WP\n1 marca 2018 r. - Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych i nominacji generalskich\n21 grudnia 2017 r. - Prezydent odwiedził polskich żołnierzy z kontyngentu w Kuwejcie\n19 grudnia 2017 r. - Prezydent odwiedził rannego pilota MIG-29\n18 grudnia 2017 r. - Udział Prezydenta i Pierwszej Damy w świątecznym spotkaniu z żołnierzami\n11 listopada 2017 r. - Prezydent wręczył odznaczenia i ordery oficerom Sił Zbrojnych RP\n25 października 2017 r. - Wizyta w bazie wojskowej w Santahamina w Finlandii\n27 września 2017 r. - Wizyta w Drawsku na ćwiczeniach Dragon-17\n15 sierpnia 2017 r. - Udział Prezydenta w Święcie Wojska Polskiego\n4 lipca 2017 r. - Prezydent spotkał się z żołnierzami GROM\n2 maja 2017 r. - Powołanie gen. Andrzeja Reudowicza na Kanclerza Orderu Krzyża Wojskowego\n19 kwietnia 2017 r. - Wizyta w 12. Bazie Bezzałogowych Statków Powietrznych\n13 kwietnia 2017 r. - Powitanie żołnierzy Batalionowej Grupy Bojowej NATO\n13 kwietnia 2017 r. - Spotkanie z Naczelnym Dowódcą Sił Sojuszniczych w Europie\n12 kwietnia 2017 r. - Prezydent na odprawie kadry kierowniczej MON i SZ RP\n31 marca 2017 r. - Spotkanie Prezydenta z ministrem obrony narodowej oraz dowódcami rodzajów Sił Zbrojnych RP\n8 lutego 2017 r. - Prezydent mianował gen. Jarosława Mikę na stanowisko dowódcy generalnego\n31 stycznia 2017 r. - Prezydent mianował Szefa Sztabu Generalnego WP\n30 stycznia 2017 r. - Prezydent na rozpoczęciu ćwiczeń z udziałem amerykańskiej brygady pancernej\n10 stycznia 2017 r. - Nominacja dowódcy operacyjnego oraz dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej\n15 grudnia 2016 r. - Spotkanie świąteczne w 25. Brygadzie Kawalerii Powietrznej\n13 grudnia 2016 r. - Rozmowa Prezydenta z dowództwem polsko-litewsko-ukraińskiej brygady\n9 grudnia 2016 r. - Wizyta Prezydenta w Sztabie Generalnym WP\n29 listopada 2016 r. - Wręczenie awansów generalskich\n29 listopada 2016 r. - Wizyta Prezydenta w 3. Flotylli Okrętów\n28 listopada 2016 r. - Wizyta Prezydenta w Korpusie Północ-Wschód\n25 listopada 2016 r. - Wizyta Prezydenta w 8. Bazie Lotnictwa Transportowego\n11 listopada 2016 r. - Udział Prezydenta w Narodowym Święcie Niepodległosci\n9 listopada 2016 r. - Wizyta Prezydenta w dowództwie generalnym\n29 października 2016 r. - Wizyta Prezydenta w dowództwie operacyjnym\n9 września 2016 r. - Prezydent na MSPO\n28 sierpnia 2016 r. - Wizyta Prezydenta w 31. Bazie Lotnictwa Taktycznego\n15 sierpnia 2016 r. - Wręczenie awansów generalskich\n15 sierpnia 2016 r. - Udział Prezydenta w Święcie Wojska Polskiego\n8-9 lipca 2016 r. - Prezydent na szczycie NATO w Warszawie\n13 czerwca 2016 r. - Prezydent na ćwiczeniu ANAKONDA 16\n13 maja 2016 r. - Prezydent na rozpoczaciu budowy instalacj iprzeciwrakietowej w Redzikowie\n2 maja 2016 r. - Uroczystość mianowania Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego\n25 kwietnia 2016 r. - Odprawa kierowniczej kadry MON i SZ RP z udziałem Prezydenta RP\n1 marca 2016 r. - Uroczystość wręczenia odznaczeń państwowych i nominacji generalskich\n22 grudnia 2015 r. - Prezydent w 8. Bazie Lotnictwa Transportowego w Krakowie-Balicach\n19 listopada 2015 r. - Wizyta Prezydenta RP na ćwiczeniach Common Challenge-15\n20 października 2015 r. - Prezydent RP na ćwiczeniu DRAGON-15\n15 sierpnia 2015 r. - Prezydent uczestniczył w uroczystościach z okazji Święta Wojska Polskiego\n15 sierpnia 2015 r. - Prezydent uczestniczył w defiladzie z okazji Święta Wojska Polskiego\n13 sierpnia 2015 r. - Prezydent uczestniczył w uroczystości zmiany na stanowisku dowódcy Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego w Szczecinie\n13 sierpnia 2015 r. - Prezydent RP spotkał się z żołnierzami 5. pułku inżynieryjnego\n11 sierpnia 2015 r. - Prezydent spotkał się z żołnierzami ćwiczącymi przed Świętem Wojska Polskiego\n6 sierpnia 2015 r. - Prezydent Andrzej Duda przyjął zwierzchnictwo nad Siłami Zbrojnymi RP\n3 sierpnia 2015 r. - Prezydent określił główne kierunki rozwoju Sił Zbrojnych RP na lata 2017-2026\n1 sierpnia 2015 r. - Prezydent wręczył nominacje generalskie\n9 czerwca 2015 r. - Prezydent mianował gen. dyw. Mirosława Różańskiego na stanowisko Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych\n2 maja 2015 r. - Prezydent wręczył awanse generalskie oficerom ABW, SKW, SG oraz PSP\n4 maja 2015 r. - Podpisanie ustawy dotyczącej sformowania litewsko-polsko-ukraińskiej brygady\n30 kwietnia 2015 r. - Prezydent RP na ćwiczeniach na poligonie w Drawsku Pomorskim\n21 kwietnia 2015 r. - Spotkanie Prezydenta z Premier ws. programów modernizacyjnych Sił Zbrojnych\n16 kwietnia 2015 r. - Wizyta Prezydenta w dowództwie tworzonej w Lublinie litewsko-ukraińsko-polskiej brygady LITPOLUKRBRIG\n1 kwietnia 2015 r. - Podpisanie ustawy usprawniającej kierowanie obroną państwa w czasie wojny\n1 kwietnia 2015 r. - Wizyta Prezydenta w 16. Pomorskiej Dywizji Zmechanizowanej w Siedlcach\n23 marca 2015 r. - Wielkanocne spotkanie Prezydenta z wojskiem\n18 marca 2015 r. - Prezydent w Centrum Szkolenia Sił Powietrznych w Koszalinie\n13 marca 2015 r. - Wizyta Prezydenta w 21. Brygadzie Strzelców Podhalańskich\n11 marca 2015 r. - Wystąpienie Prezydenta RP na odprawie kierowniczej kadry MON i Sił Zbrojnych\n14 stycznia 2015 r. - Spotkanie Prezydenta RP z ministrem obrony narodowej oraz najwyższymi dowódcami\n23 grudnia 2014 r. - Podpisanie postanowienia w sprawie przedłużenia użycia PKW w Kosowie, Macedonii oraz Bośni i Hercegowinie\n19 grudnia 2014 r. - Podpisanie postanowienia w sprawie misji doradczo-szkoleniowej w Afganistanie\n18 grudnia 2014 r. - Podpisanie postanowienia o użyciu PKW ORLIK 6 w misji Baltic Air Policing\n16 grudnia 2014 r. - Prezydent RP w Wojskowej Akademii Technicznej na spotkaniu z żołnierzami Wojska Polskiego\n12 listopada 2014 r. - Prezydent RP odwiedził Centrum Szkolenia Sił Połączonych NATO w Bydgoszczy\n30 paździerika 2014 r. - Wystąpienie Prezydenta RP w Akademii Obrony NATO\n2 października 2014 r. - Prezydent RP: "Anakonda ćwiczeniem ważnym dla całego NATO"\n19 wrzesnia 2014 r. - Umowa o utworzeniu wspólnej brygady przez Polskę, Litwę i Ukrainę podpisana\n15 sierpnia 2014 r. - Defilada w Święto Wojska Polskiego\n15 sierpnia 2014 r. - Święto Wojska Polskiego: Awanse i podziękowania dla generałów\n15 sierpnia 2014 r. - Święto Wojska Polskiego z udziałem Prezydenta RP\n3 lipca 2014 r. - Prezydent odznaczył funkcjonariuszy i pracowników Służby Wywiadu Wojskowego\n1 lipca 2014 r. - Prezydent na 10. rocznicy Dowództwa Operacyjnego Rodzajów Sił Zbrojnych\n9 czerwca 2014 r. - Prezydent podziękował żołnierzom służącym w Afganistanie: "Wracacie z tarczą"\n6 maja 2014 r. - Prezydent RP w 2. Hrubieszowskim Pułku Rozpoznawczym\n29 kwietnia 2014 r. - Prezydent RP na pożegnaniu PKW Orlik: "Przede wszystkim solidarność i bezpieczeństwo"\n15 kwietnia 2014 r. - Spotkanie wielkanocne Prezydenta RP z żołnierzami\n8 kwietnia 2014 r. - Prezydent w JW AGAT: "Zmiany w siłach zbrojnych idą w dobrym kierunku"\n26 marca 2014 r. - Odprawa kadry kierowniczej MON\n12 marca 2014 r. - Uroczystości przed Grobem Nieznanego Żołnierza w 15. rocznicę wstąpienia do NATO\n11 marca 2014 r. - Prezydent RP w Łasku: "Apeluję o wspólny wysiłek na rzecz modernizacji wojska"\n21 listopada 2013 r. - Prezydent w 42. Bazie Lotnictwa Szkolnego w Radomiu\n7 listopada 2013 r. - Prezydent RP na ćwiczeniach wojskowych NATO Steadfast Jazz 2013\n30 października 2013 r. - Prezydent podpisał ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych\n14 października 2013 r. - Prezydent w 1. Brygadzie Lotnictwa Wojsk Lądowych\n26 września 2013 r. - Wizyta Prezydenta RP i Szefa BBN w Norfolk\n15 sierpnia 2013 r. - Święto Wojska Polskiego\n3 sierpnia 2013 r. - Wizyta Prezydenta RP w Marynarce Wojennej w 8. Flotylli Obrony Wybrzeża\n22 lipca 2013 r. - Ustawa reformująca system kierowania i dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP - uroczystość w Sztabie Generalnym WP\n18 czerwca 2013 r. - Prezydent spotkał się z wojskowymi kapelanami\n12 kwietnia 2013 r. - Wizyta Prezydenta RP w Siłach Powietrznych\n27 marca 2013 r. - Wielkanocne życzenia Prezydenta RP dla żołnierzy\n13 marca 2013 r. - Odprawa kierowniczej kadry MON i Sił Zbrojnych RP\n24 grudnia 2012 r. - Życzenia Prezydenta RP dla Sił Zbrojnych RP\n20 grudnia 2012 r. - Wizyta Prezydenta RP w 3. Warszawskiej Brygadzie Rakietowej Obrony Powietrznej\n18 grudnia 2012 r. - Spotkanie opłatkowe Prezydenta RP z żołnierzami GROM\n29 listopada 2012 r. - Obchody Dnia Podchorążego\n25 października 2012 r. - Prezydent RP uczestniczył w obchodach święta Sztabu Generalnego WP\n2 października 2012 r. - Prezydent RP na inauguracji roku akademickiego w Wojskowej Akademii Technicznej\n15 sierpnia 2012 r. - Uroczystości z okazji Święta Wojska Polskiego\n4 lipca 2012 r. - Prezydent RP otworzył nowe skrzydło 22. Wojskowego Szpitala Uzdrowiskowo-Rehabilitacyjnego w Ciechocinku\n24 czerwca 2012 r. - Wizyta Prezydenta RP w Gdyni\n29 maja 2012 r. – Wizyta Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego w Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych (w ramach obchodów Dnia Weterana)\n28 maja 2012 r. – Spotkanie Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego z żołnierzami przebywającymi w Klinice Psychiatrii i Stresu Bojowego Wojskowego Instytutu Medycznego (w ramach obchodów Dnia Weterana)\n2 kwietnia 2012 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski z wizytą w Kosowie\n27 marca 2012 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski uczestniczył w odprawie kierowniczej kadry MON i Sił Zbrojnych RP\n6 marca 2012 r. – Prezydenta RP Bronisław Komorowski odwiedził żołnierzy Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie oraz spotkał się z prezydentem Afganistanu Hamidem Karzajem.\n20 stycznia 2012 r. – Prezydent RP w Jednostce Wojskowej Komandosów w Lublińcu\n14 grudnia 2011 r. – Spotkanie opłatkowe Prezydenta RP z żołnierzami\n29 listopada 2011 r. – Obchody Dnia Podchorążego\n10 listopada 2011 r. – Prezydent wręczył sztandar Batalionowi Reprezentacyjnemu WP\n12 września 2011 r. – Prezydent uczestniczył w Święcie Wojsk Lądowych\n15 sierpnia 2011 r. – Obchody Święta Wojska Polskiego\n30 czerwca 2011 r. – Prezydent wręczył sztandar 18. Białostockiemu Pułkowi Rozpoznawczemu\n19 kwietnia 2011 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski z wizytą w Dowództwie Operacyjnym\n15 kwietnia 2011 r. – Prezydent wręczył odznaczenia z okazji Dnia Sapera\n18 marca 2011 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski uczestniczył w odprawie kierowniczej kadry MON i Sił Zbrojnych RP\n18 lutego 2011 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski przebywał z wizytą w 1. Pułku Specjalnym Komandosów w Lublińcu. Prezydentowi towarzyszył szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego minister Stanisław Koziej oraz minister obrony narodowej Bogdan Klich.\n19 stycznia 2011 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski przebywał z wizytą w 23. Bazie Lotnictwa Taktycznego w Mińsku Mazowieckim. Prezydentowi towarzyszył szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego minister Stanisław Koziej.\n21 grudnia 2010 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski uczestniczył w spotkaniu wigilijnym z żołnierzami w 2. Mazowieckiej Brygadzie Saperów w Kazuniu Nowym.\n13 grudnia 2010 r. - Prezydent Bronisław Komorowski uczestniczył w spotkaniu wigilijnym żołnierzy Szwadronu Kawalerii WP\n25 listopada 2010 r. – Prezydent RP w bazie Marynarki Wojennej w Gdyni\n19-20 listopada 2010 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski uczestniczył w szczycie NATO w Lizbonie\n11 listopada 2010 r. – Obchody Narodowego Święta Niepodległości\n10 listopada 2010 r. – Awanse generalskie z okazji Narodowego Święta Niepodległości\n27 października 2010 r. – Uroczystość wmurowania aktu erekcyjnego Pomnika Żołnierza Polskiego na Rynku Głównym w Grudziądzu\n5 października 2010 r. – Prezydent RP na ćwiczeniu "Anakonda 2010"\n4 października 2010 r. – Inauguracja roku akademickiego w AON z udziałem Prezydenta RP\n28 sierpnia 2010 r. – Prezydent RP Bronisław Komorowski uczestniczył w obchodach Święta Lotnictwa i święta 32. Bazy Lotnictwa Taktycznego w Łasku, gdzie stacjonują wielozadaniowe samolotów bojowych F-16.\n15 sierpnia 2010 r. – Obchody Święta Wojska Polskiego; przyjęcie przez Bronisława Komorowskiego Zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi RP\n21 czerwca 2010 r. – wykonujący obowiązki Prezydenta RP marszałek Bronisław Komorowski odwiedził żołnierzy Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie oraz spotkał się z prezydentem Afganistanu Hamidem Karzajem.\n8 marca 2010 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński uczestniczył w odprawie rozliczeniowo-koordynacyjnej kierowniczej kadry Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP.\n15 sierpnia 2009 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński wziął udział w obchodach Święta Wojska Polskiego.\n24 czerwca 2009 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński wziął udział w uroczystości pożegnania żołnierzy zasadniczej służby wojskowej jednostek podległych Dowództwu Garnizonu Warszawa odchodzących do rezerwy.\n8 kwietnia 2009 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński odwiedził żołnierzy Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie. Podczas wizyty Zwierzchnik Sił Zbrojnych spotkał się także z prezydentem Afganistanu Hamidem Karzajem.\n26 marca 2009 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński uczestniczył w odprawie rozliczeniowo–koordynacyjnej kierowniczej kadry Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP.\n24 lutego 2009 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński złożył wizytę w Wyżej Szkole Oficerskiej Wojsk Lądowych im. gen. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. Podczas pobytu prezydent wziął udział w uroczystym apelu, podczas którego odznaczył Gwiazdą Iraku i Gwiazdą Afganistanu grupę 12 żołnierzy – uczestników misji zagranicznych.\n24 października 2008 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński wziął udział w obchodach 90. rocznicy odrodzenia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. Podczas uroczystości prezydent odznaczył 34 żołnierzy zasłużonych w służbie w Siłach Zbrojnych RP oraz pełniących nienaganną służbę w ramach Polskiego Kontyngentu Wojskowego.\n3 października 2008 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński wziął udział w obchodach 15-lecia istnienia 1. Pułku Specjalnego Komandosów. Prezydent odznaczył Gwiazdą Iraku i Gwiazdą Afganistanu służących w tej jednostce weteranów misji zagranicznych.\n31 marca 2008 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński uczestniczył w dorocznej odprawie kierowniczej kadry Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP.\n17 marca 2008 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński spotkał się z odchodzącymi do rezerwy żołnierzami Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego.\n15 sierpnia 2007 r. – Udział Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego w obchodach święta Wojska Polskiego.\n12 marca 2007 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński uczestniczył w dorocznej odprawie kierowniczej kadry Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP.\n27 października 2006 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński wziął udział w uroczystości pożegnania 106 osobowej grupy polskich żołnierzy wyjeżdżających na misję UNIFIL do Libanu w Centrum Szkoleniowym na Potrzeby Sił Pokojowych w Kielcach-Bukówce.\n6 kwietnia 2006 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński złożył wizytę w Republice Iraku. Prezydent spotkał się z żołnierzami polskiego kontyngentu wojskowego w bazie ECHO w Diwaniji.\n13 marca 2006 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński wziął udział w dorocznej odprawie kierowniczej kadry Ministerstwa Obrony Narodowej i Sił Zbrojnych RP.\n11 stycznia 2006 r. – Prezydent RP Lech Kaczyński spotkał się z kierownictwem Ministerstwa Obrony Narodowej w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego.\nWizyty w poprzednich latach:\n18 czerwca 2005 r. – Udział Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego w uroczystościach z okazji święta Jednostki Wojskowej GROM.\n18 marca 2005 r. – Wizyta Prezydenta RP w Brygadzie Lotniczej w Świdwinie.\n25 lutego 2005 r. – Wizyta Prezydenta RP w 36. Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego.\n20 grudnia 2004 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania wigilijnego z żołnierzami garnizonu Bydgoszcz oraz wizyta w 1. Pomorskiej Brygadzie Logistycznej, Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 2 i 10, Wojskowym Szpitalu Klinicznym.\n25 sierpnia 2004 r. – Wizyta Prezydenta RP w Batalionie Chemicznym w Brodnicy.\n5 stycznia 2004 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania z żołnierzami 25. Brygady Kawalerii Powietrznej.\n22 grudnia 2003 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas wizyty w Bazie Babilon w Iraku, gdzie stacjonują polscy żołnierze uczestniczący w misji stabilizacyjnej.\n31 lipca 2003 r. – Wystąpienie Prezydenta RP w Szczecinie i Świętoszowie podczas uroczystości pożegnania żołnierzy Sił Głównych PKW udających się do Iraku.\n9 lipca 2003 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystości zakończenia roku akademickiego w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie.\n19 marca 2003 r. – Wizyta Prezydenta RP w 4. Pułku Chemicznym w Brodnicy.\n20 grudnia 2002 r. – Spotkanie opłatkowe Prezydenta RP z żołnierzami Jednostki Wojskowej GROM.\n15 grudnia 2002 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas wizyty w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Siłach Narodów Zjednoczonych nadzorujących rozdzielenie wojsk.\n2 października 2002 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania z polskimi żołnierzami pełniącymi misję w Macedonii i Kosowie.\n16 września 2002 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystości przekazania przez załogi niemieckie czołgów dla załóg 1. Kompanii Czołgów i 10. Brygady Kawalerii Pancernej ze Świętoszowa.\n16 maja 2002 r. – Wizyta Prezydenta RP w 23. Śląskiej Brygadzie Artylerii.\n9 marca 2002 r. – Udział Prezydenta RP w ćwiczeniach NATO "Strong Resolve 2002" na poligonie w Drawsku Pomorskim.\n20 grudnia 2001 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania opłatkowego z żołnierzami Wojska Polskiego w Borzęcinie.\n31 sierpnia 2001 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas wizyty w Ośrodku Szkolenia Poligonowego Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Wicku Morskim podczas ćwiczenia pododdziałów Wojsk Lądowych wykonujących najważniejsze elementy szkolenia - rakietowe strzelania pododdziałów wyposażonych w przeciwlotnicze zestawy rakietowe OSA i KUB.\n23 czerwca 2001 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystej promocji absolwentów Wyższej Szkoły Oficerskiej Sił Powietrznych na stopień podporucznika oraz absolwentów Szkoły Chorążych Lotnictwa na stopień młodszego chorążego.\n17 stycznia 2001 r. – Wizyta Prezydenta RP w Wyższej Szkole Oficerskiej im. T. Kościuszki we Wrocławiu.\n22 listopada 2000 r. – Udział Prezydenta RP w ceremonii osiągnięcia gotowości operacyjnej Wielonarodowego Korpusu Północ-Wschód w Karwicach.\n17 czerwca 2000 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystej promocji w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu.\n30 grudnia 1999 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania z żołnierzami wykonującymi zadania w Kosowie.\n23 grudnia 1999 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas wizyty w koszarach pododdziałów reprezentacyjnych WP.\n22 grudnia 1999 r. – Wizyta Prezydenta RP w jednostce wojskowej GROM.\n18 września 1999 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystej inauguracji działalności Wielonarodowego Korpusu Północ - Wschód w Szczecinie.\n27 kwietnia 1999 r. – Wizyta Prezydenta RP w 7. Pułku Ułanów Lubelskich wchodzących w skład 25. Dywizji Kawalerii Powietrznej.\n14 kwietnia 1999 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystości wręczenia proporca batalionowi polsko-litewskiemu.\n28 sierpnia 1998 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystych obchodów 80-lecia Lotnictwa Polskiego.\n28 czerwca 1998 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystych obchodów 80-lecia Marynarki Wojennej RP w Gdyni.\n8 maja 1998 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania z żołnierzami i kadrą 9. Pułku Dowodzenia w Białobrzegach.\n23 grudnia 1997 r. – Udział Prezydenta RP w spotkaniu opłatkowym z żołnierzami i kadrą 2. Mazowieckiej Brygady Saperów w Kazuniu.\n20 września 1997 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystości wręczenia sztandaru 4. Batalionowi Zabezpieczenia Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej RP w Darłowie.\n30 czerwca-1 lipca 1997 r. – Wizyta Prezydenta RP na poligonie wojskowym w Drawsku Pomorskim.\n28 czerwca 1997 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystej promocji absolwentów Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi.\n23 grudnia 1996 r. – Udział Prezydenta RP w spotkaniu opłatkowym z żołnierzami i kadrą oficerską w 1. Brygadzie Pancernej w Wesołej.\n1 października 1996 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystości wręczenia sztandaru jednostce specjalnej GROM.\n23 czerwca 1996 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystości wręczenia sztandarów oddziałom 12. Szczecińskiej Dywizji Zmechanizowanej im. B. Krzywoustego.\n22 czerwca 1996 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas uroczystej promocji oficerów - absolwentów Wojskowej Akademii Technicznej.\n18 maja 1996 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania z żołnierzami 1. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Mińsku Mazowieckim.\n20 kwietnia 1996 r. – Udział Prezydenta RP w uroczystości wręczenia sztandaru 1. Batalionowi Saperów z Siedlec.\n24 stycznia 1996 r. – Wystąpienie Prezydenta RP podczas spotkania z żołnierzami z 4. Batalionu Desantowo-Szturmowego udającymi się do Bośni, w celu wypełnienia misji w ramach IFOR.\n15 stycznia 1996 r. – Spotkanie Prezydenta RP z żołnierzami odchodzącymi do rezerwy z Nadwiślańskich Jednostek Wojskowych MSW.\n23 grudnia 1995 r. – Wystąpienie podczas ceremonii objęcia zwierzchnictwa nad Siłami Zbrojnymi RP przez Prezydenta RP w 1. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego w Mińsku Mazowieckim.


O muzeum > Fundusze pomocowe > Projekt EFRR - POIiŚ III > Modernizacja i przebudowa sal wystawowych galerii ogrodowych na piętrze pałacu\nNajważniejsze zadanie do zrealizowania w projekcie jest związane z modernizacją i przebudową sal wystawowych obu galerii ogrodowych na piętrze pałacu. To jednoprzestrzenne pomieszczenia, które wzniesione zostały w latach 1682–1688 przez Agostino Locciego dla króla Jana III Sobieskiego. W XIX wieku wnętrza galerii zaadaptowano na potrzeby bibliotek. Po II wojnie światowej, w trakcie „barbarzyńskiego” z historycznego punktu widzenia remontu, sale pozbawione zostały pierwotnych, zabytkowych, zgodnych z epokowymi uwarunkowaniami dekoracji. Jednym z celów realizowanego projektu jest odtworzenie historycznych założeń tych pomieszczeń oraz nawiązanie do tradycji miejsca, równolegle z wprowadzeniem do galerii współczesnej myśli architektonicznej urządzania sal wystawowych. W ten sposób, po zakończeniu prac, cały pałac nie będzie już dłużej niespójny architektonicznie, funkcjonalnie i estetycznie.\nNatychmiastowych prac i zabezpieczenia wymaga przede wszystkim dwupoziomowa konstrukcja stalowo-żelbetowa. Posiada widoczne spękania w spodnich powierzchniach płyt żelbetowych górnego poziomu dachu oraz w miejscach osadzenia stalowych ram nośnych. Elementy stalowe konstrukcji przeszkleń świetlików są skorodowane, a szyby w większości popękane. Górna płyta żelbetowa jest zawilgocona, na suficie wewnątrz galerii, tuż przy zbiegu ze ścianami, występują rysy, pęknięcia oraz zacieki, plamy wilgoci i zasolenia. To efekt złego rozwiązania technicznego w zakresie odprowadzania wody deszczowej za pomocą koryt deszczowych na pokryciach galerii. Rynny uszczelniano tu kilkanaście lat temu, a ściany zewnętrzne, zwłaszcza od zacienionej strony dziedzińca, oraz stropy sal wystawowych są niewystarczająco zaizolowane termicznie. Na niestabilną wilgotność i temperaturę oraz warunki mikrobiologiczne wpływ mają ponadto aluminiowe okna w ścianach szczytowych galerii. Konieczne prace to wymiana konstrukcji przykrycia galerii na nową, częściowe wewnętrzne ocieplenie murów pałacu i sal wystawowych, likwidacja zużytych koryt deszczowych i rynien oraz zastosowanie lepszego technicznego rozwiązana do odprowadzania wody deszczowej. Wykonanie prac remontowych i modernizacyjnych pozwoli na kompleksową rewaloryzację blisko trzech tysięcy metrów kwadratowych zabytkowych kubatur pałacu.


UŚPIONY KAPITAŁ 2 WITKACY I INNI | WITKACY & OTHERS ::\n::Nowości:: Historia Kultura Albumy Sztuka\nNiezwykły zbiór fotografii z kolekcji Stefana Okołowicza i Ewy Franczak ukazuje Witkacego jako pasjonata fotografii, zajmującego się zarówno robieniem, jak zbieraniem zdjęć. Katalog zawiera głośne autoportrety artysty, będące ilustracją biograficznej legendy „wielkiego ekscentryka”; serie fotograficzne, w których jako reżyser i aktor teatru mimicznego odgrywał przed obiektywem własne sobowtóry; cykle portretowe przedstawiające przyjaciół artysty i znane postaci intelektualnej i artystycznej elity lat międzywojennych; sceny improwizowane przed obiektywem, aranżowane z udziałem autora i jego przyjaciół; serie wczesnych pejzaży tatrzańskich i morskich z nowatorskim sposobem kadrowania, odbiegającym od XIX-wiecznych konwencji; rejestracje lokomotyw; fotografie, w których artysta eksperymentował z podwójną ekspozycją i przykłady fotograficznych dokumentacji własnych dzieł, z wyborem z obszernego zbioru ok. 100 zdjęć przedstawiających jego zaginione rysunki.\nObok dzieł Witkacego prezentowane są prace współpracujących z nim fotografów: Józefa Głogowskiego, Tadeusza Langiera, Mieczysława Choynowskiego. Kontekst praktyk fotograficznych współczesnych Witkacemu został poszerzony o zdjęcia, które znajdowały się w domu Witkiewiczów. Wczesne pejzaże tatrzańskie Witkacego zestawiono z tatrzańskimi krajobrazami na zdjęciach autorstwa Stanisława Bizańskiego, Awita Szuberta, Stanisława Krygowskiego. Wprowadzeniem do katalogu są zdjęcia pochodzące od rodziny Witkiewiczów, będące zarazem przykładami najstarszej polskiej fotografii. Obszerny zbiór portretów i autoportretów wykonanych przez Witkacego pokazujemy obok zdjęć, na których pozował on innym fotografom. Słynnemu Portretowi wielokrotnemu artysty towarzyszy kilka innych portretów wielokrotnych z początku XX wieku.\nWybór ze zbiorów Stefana Okołowicza i Ewy Franczak został uzupełniony zdjęciami anonimowymi, przykładami fotografii pochodzącymi z dawnych albumów rodzinnych i bardziej współczesnych fascynacji zbieraczy. Wystawa jest pierwszą tak obszerną prezentacją ich kolekcji i drugą propozycją z cyklu Uśpiony kapitał — projektu, którego założeniem jest ukazanie symbolicznego kapitału powstających współcześnie prywatnych kolekcji sztuki.\nforma wydania: album ( ok. 400 zdjęć)\nwydawnictwo: Fundacja Profile\nilość stron: 372 270 mm x 228 mm\nTomasz Bocheński - Witkacy i reszta świata


Cincinnati - DC United na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nCincinnati - DC United 19.10.2020 01:30\nOglądaj za darmo mecz Cincinnati - DC United, który rozpocznie się 19.10.2020 01:30. Mecz na żywo można legalnie obejrzeć na stronie bukmachera Betclic, Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Wszystkie meczyki 24 obejrzysz w jakości HD legalnie i bez ponoszenia żadnych kosztów. Darmowe mecze24 online stream Cincinnati - DC United z rozgrywek USA MLS.\nPrognoza meczu Cincinnati - DC United\nMecz online Cincinnati - DC United\nGdzie obejrzeć stream online Cincinnati - DC United?\nMecz online Cincinnati - DC United można obejrzeć na stronie...\nCincinnati - DC United na żywo za darmo?\nDarmowa transmisja Cincinnati - DC United na żywo w internecie


Nitka dochodzi do siebie! - Codzienny Poznań\nStrona główna » Blog » Poznań » Nitka dochodzi do siebie!\nNitka dochodzi do siebie!\nMalutka kicia ma nowy tymczasowy dom, dostaje leki i wyraźnie dochodzi do zdrowia, chociaż sporo leczenia jeszcze przed nią. Ale, jak twierdzi jej opiekunka, ma wielką wolę przetrwania i nic sobie nie robi z tego w jakim jest stanie – tryska energią, jest radosna i bardzo towarzyska…\nW Poznań, WiadomościDnia 17 kwietnia, 2014\n“Jak się na nią patrzy (zdjęcia tego nie oddają) to ma się wrażenie, że ta mała nędza zaraz się przewróci i umrze, a ona w tym momencie wykonuje jakiś typowy koci skok lub biegnie za zabawką na tych swoich cienkich łapkach” – raportuje opiekunka. – “Albo przyczaja się na starszego o 8 lat Behemota. Nie boi się niczego i nikogo. Stres w obcym miejscu trwa kilka minut. Syczący wielki kocur nie robi wrażenia. Dłoń obcego człowieka, która chwyta i podnosi do góry – również nie. Co najwyżej wszystko to zaciekawia. Ciekawska, odważna, ufna i niezwykle kontaktowa. Do tego rezolutna spryciara. Wystarczyło jej kilka minut, by znaleźć sposób na podjadanie z miski, która wraz ze swym kocim właścicielem była zamknięta w klatce wystawowej! A jak zaczyna się tulić do człowieka tym swoim małym łebkiem gdzie się tylko da, to mięknie najtwardsze serce. Tak, rozpływam się w zachwytach nad nią. Powiem więcej: szczerze zazdroszczę przyszłemu opiekunowi Nitki”.\nNitka, mimo że jest już w znacznie lepszej kondycji, nadal musi przyjmować leki. Dostaje antybiotyk, a także lek rozrzedzający wydzielinę i atecortin do oczu, musi mieć też robione inhalacje, no i nadal brać espumisan i probiotyk na brzuszek. Z czasem dojdą leki na pasożyty, na które na razie jest jeszcze za słaba.\nNiteczka potrzebuje teraz najwyższej jakościowo karmy dla kociąt, np firmy Royal Canin, bo trzeba nadrobić zaległości. Gdyby ktoś zechciał wspomóc małą żywieniowo, to może dzwonić: 511 445 089 lub 535 874 610.\nJak pojedziemy komunikacją miejską w święta?


Organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej. Poradnik dla organizatorów, sklep bhp.pl\nKatalog » książki » prawo (kodeksy, przepisy) » ODDK - BK706e Moje konto\nNumer katalogowy ODDK - BK706e\nOrganizator wypoczynku dzieci i młodzieży ma obowiązek zadbać o zdrowie i bezpieczeństwo uczestników tego wypoczynku. Uwzględniając obowiązujące zasady i przepisy (m.in. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 stycznia 1997 r. w sprawie warunków, jakie muszą spełniać organizatorzy wypoczynku dla dzieci i młodzieży szkolnej, a także zasad jego organizowania i nadzorowania, Dz.U. Nr 12, poz. 67 z późn. zm.) oraz na podstawie własnego wieloletniego doświadczenia – organizatora i kierownika wypoczynku – autor wskazuje, jak dobrze przygotować oraz jak właściwie pokierować zorganizowaną formą wypoczynku dzieci i młodzieży. W książce m.in.: wymagane kwalifikacje i zakresy obowiązków kadry wypoczynku, plan pracy, plan finansowy, wybrane zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa w czasie trwania wypoczynku, w tym: transport uczestników i kadry wypoczynku, regulaminy i zasady obowiązujące podczas wypoczynku, bezpieczeństwo prac wykonywanych przez uczestników wypoczynku, podstawowe zasady bezpiecznej kąpieli, bezpieczeństwo uczestników wypoczynku w górach, wypadki uczestników wypoczynku i pracowników. Dołączony do książki suplement elektroniczny zawiera wszystkie formularze występujące w publikacji (m.in. takie, jak: formularze zgłoszeń wypoczynku dzieci i młodzieży, zakresy czynności kadry, karta kwalifikacyjna uczestnika wypoczynku, regulamin kąpieli, protokół powypadkowy), a także formularze do obliczeń planu finansowego. Formaty MS Word i Excel umożliwią edytowanie każdego dokumentu, dostosowanie go do własnych potrzeb, wydruk.\n» Informuj mnie o aktualizacjach Organizacja wypoczynku dzieci i młodzieży szkolnej. Poradnik dla organizatorów, kierowników i wychowawców (z suplementem elektronicznym)\nProdukt 52 z 59 w kategorii prawo (kodeksy, przepisy)\n07 kwiecień 2020 9327356 wywołań od 11 maj 2007


Własne wyczekiwane mieszkanie może być dzisiaj na wyciągnięcie ręki | Bądź mistrzem w tym co kochasz\nJeżeli nie chcemy posiadać mieszkania z rynku wtórnego, ponieważ chcemy wszystko wykonać samodzielnie od podstaw, to bez wątpienia zaciekawią nas nowe mieszkania deweloperskie we Wrocławiu - dobrze zlokalizowana kępa staromiejska. Są one właśnie co stawiane, zakupujemy je prosto od dewelopera, a więc pomysłodawcy, a co najistotniejsze, kiedy zaczniemy z nim rozmawiać właściwie wcześnie, to może się okazać, iż niektóre zmiany on robi za nas, tak że my samodzielnie nie będziemy musieli się z tym trudzić. Wspaniałe w tym wszystkim jest także to, iż mieszkanka te mamy możliwość zakupić po całkiem okazyjnej kwocie, ponieważ niejednokrotnie przygotowywane są różnorakie ciekawe promocje, które powodują, że plany o własnym mieszkaniu mają możliwość się naprawdę prędko ziścić.\nZ pewnością nie ma na co wyczekiwać, jedynie jak najprędzej musimy się poznać z propozycją obecnych mieszkań i z możliwością kredytową, z jakiej jesteśmy w stanie skorzystać. Ma szanse się okazać, że jest to najwspanialszy moment, abyśmy stali się posiadaczami niesamowitego mieszkania, które będzie idealnie w takiej lokalizacji jak zawsze pragnęliśmy i które będzie się prezentowało dokładnie tak jak zawsze o tym marzyliśmy.


Mydło z białą glinką dla skóry dojrzałej - Pure Nature - ORGANIQUE\nORGANIQUE | Pure Nature|Mydło z białą glinką dla skóry dojrzałej\nMydło naturalne do twarzy doskonale wygładzi i rozjaśni dojrzałą skórę dzięki zawartości białej glinki. Zawiera również drogocenne oleje roślinne. Podczas mycia pielęgnują one skórę, chronią jej barierę lipidową i zapobiegają przesuszeniu.\nOlej konopny, masło Shea oraz wosk candellila wzmocni naturalną hydrolipidę, a skóra twarzy (także wrażliwa) będzie zabezpieczona. Mydło polecane jest również do pielęgnacji ciała.\n- polecane szczególnie dla skóry dojrzałej\n- wygładza i rozjaśnia dojrzałą skórę\n- chroni i zapobiega przesuszeniu\n- wzmacnia i chroni\nGlinka porcelanowa – nazwa pochodzi od chińskiej góry Kao-ling, z której po raz pierwszy została wydobyta. Oczyszcza skórę z zanieczyszczeń i nadmiaru sebum. Łagodzi, wygładza i rozjaśnia skórę.\nW gronie olejów roślinnych konopny znajduje się w ścisłej czołówce pod względem wartości prozdrowotnych i wszechstronności zastosowań. Jego największą zaletą jest wysoka zawartość Niezbędnych Nienasyconych Kwasów Tłuszczowych (NNKT), czyli omega-3 i omega-6, stanowiących aż 80%. składu oleju konopnego. Wzmacnia naturalną odporność skóry na działanie czynników zewnętrznych. Zmniejsza ryzyko zapaleń, podrażnień i przebarwień i stanów zapalnych. Dba o właściwy poziom nawilżenia skóry. Pomaga przywrócić elastyczność cery, regeneruje ją i zapobiega powstawaniu zmarszczek. Poprawia koloryt i rozświetla skórę szara i pozbawioną blasku. Przenikając do głębokich warstw skóry intensywnie ją odżywia.\nGLYCERIN, AQUA, SORBITOL, SODIUM LAURATE, SODIUM STEARATE, SODIUM OLEATE, KAOILIN,\nPOLYGLYCERYL-4-OLEATE, CANNABIS SATIVA SEED OIL, SODIUM HEMPSEEDATE, PELARGONIUM GRAVEOLENS FLOWER OIL, CITRUS AURANTIUM DULCIS PEEL OIL, BUTYROSPERMUM PARKII (SHEA) BUTTER, CANDELILLA CERA, SODIUM CHLORIDE, CITRIC ACID, SODIUM CITRATE, PENTASODIUM PENTETATE, TETRASODIUM ETIDRONATE, CITRAL, CITRONELLOL, GERANIOL, LIMONENE, LINALOOL.\nTyp produktu Mydła naturalne


Działka na sprzedaż - Osielsko - Bożenkowo - AND-GS-103 - 1000.00m² - A & D NIERUCHOMOŚCI Nicole Skotnicka\n"DZIAŁKA ROLNA Z MOŻLIWOŚCIĄ ZABUDOWY 1000 M2 / BOŻENKOWO / BLISKO BYDGOSZCZY"\nBardzo dobra lokalizacja, blisko Bydgoszczy, około 15 minut zaledwie.\nW naszej ofercie posiadamy działkę o powierzchni 5000 m2, w chwili obecnej w trakcie podziału na działki od 1000 m2 do 1500 m2.\nMożliwość wyboru oraz rezerwacji przeniesienie własności od 2021 roku może szybciej.\nMożliwy zakup całości.\nDziałki będą położone w granicach głównej drogi w otoczeniu lasów z dala od miejskiego hałasu, co gwarantuje ciszę i spokój.\nWspaniałe tereny spacerowe,las. Idealne zaplecze dla wypoczynku i rekreacji.\nOprócz tego proponujemy Państwu:\n- szybki dostęp do drogi szybkiego ruchu typu "S"\n- W pobliżu Stacja PKP w Maksymilianowie\nSymbol oferty AND-GS-103


Nowa Fantastyka - Opowiadanie: miedzinski90 - Porcelanowa kasta\n- Opowiadanie: miedzinski90 - Porcelanowa kasta\nmężczyzna, 30 lat, Toruń | 13.04.20, g. 19:06 | znaki: 23994\nAutor: Mateusz Miedziński\nKonkurs: Kawka z Kafką\nHasło konkursowe: Porcelanowa kasta\nZa wykonanie dwóch pięknych, dedykowanych ilustracji dziękuję Oldze Grybowicz (”JaSama”).\nwilk-zimowy, Użytkownicy IV, Wiktor Orłowski, Finkla\nPrzeczytali: PsychoFish, Anet, Verus, Finkla\nDeszcz pukał leniwie w okna za moimi plecami. Co jakiś czas uderzały we mnie delikatne fale chłodu przepuszczane do gabinetu przez nieszczelne, spękane framugi. Chłód przywracał mnie do przytomności i nie pozwalał dopuścić do siebie kojącej myśli, że dzisiejsze wydarzenia były jedynie złym snem.\nMój dwudziestoczterogodzinny dyżur na SOR przebiegał stosunkowo spokojnie. Średnio jeden pacjent na godzinę, z czego przy najpoważniejszym przypadku skończyło się na niezbyt wymagającym zaszywaniu rany na głowie. Niemniej zmęczenie organizmu – jak zawsze w przypadku tych znienawidzonych już przeze mnie dyżurów – stawało się w ostatnich godzinach dokuczliwe. Moja koncentracja znacząco się obniżyła, a umysł ogarniała nieubłaganie senność, której nie udawało mi się przegnać ani przy pomocy wieczornych programów telewizyjnych, ani zaczętej powieści.\nZnad podanej na białym, szpitalnym talerzu kolacji oderwał mnie krzyk jednej z sióstr. Krzyk obcy, wydany głosem, którego nie potrafiłem powiązać z żadną z pracujących wówczas kobiet.\n– Doktorze! Szybko!\nBiegnąc za nią na salę operacyjną, nadal nie mogłem uchwycić jej twarzy ani rozszyfrować jej tożsamości. I choć mąciło to mój umysł, udało mi się wyciągnąć od niej niezbędne informacje.\nDziecko. Potrącone przez samochód. Nieprzytomne.\nZ zamyślenia wyrwało mnie niepewne pukanie do drzwi. Otworzyłem oczy i ujrzałem swoje ręce w turkusowych rękawach, a także zwisające nieruchomo dłonie w białych, zbrukanych zaschniętą krwią rękawiczkach. W plecach poczułem ból spowodowanych może to długą aktywnością, a może siedzeniem w nienaturalnie pochylonej pozycji.\nTrzykrotne uderzenie w drzwi, tym razem mocniejsze.\nPrzez lekko uchylone drzwi ukazuje mi się młoda pielęgniarka. Może mi znana, może nie. Nie wiem, tak szybko zastępują je kolejne.\n– Doktorze Kwiecień, ordynator prosi do swojego gabinetu.\nSzkliste oczy dziewczyny ślą w moją stronę mieszankę współczucia i strachu.\nGabinet opuszczam przebrany w biały kitel lekarski. Pokój ordynatora SOR znajduje się niemal na drugim końcu oddziału, więc przez kolejne kilkadziesiąt metrów mijam pokoje pacjentów. Nie sprawdziłem, która jest godzina, ale w słabo oświetlonym korytarzu panuje półmrok.\nSiostry zapewne zamknęły się w swoim pomieszczeniu. W trakcie podróży towarzyszy mi więc szum deszczu dobiegający zza okien oraz nieśpieszne echo własnych kroków stawianych na tanim, obrzydliwym, pamiętającym komunę gumolicie.\nWkrótce minie mi piąty rok w tym otoczeniu. Przekraczałem te progi z przekonaniem o własnych kompetencjach i dumą z obranego kierunku kariery. Cóż z tego we mnie zostało po tylu nieprzespanych nocach?\nCo mi zostało po znajomościach, z których część ucinana jest już gdzieś na początku, a część zatrzymała na stopie zawodowej, jako ludzie, którzy po prostu są? Ruchoma infrastruktura, z którą okazyjnie i raczej z konieczności wchodzę w interakcję. Żywe otoczenie, nie wzbudzające we mnie ni to sympatii, ni niechęci.\nNim odwiedziłem Ordynatora, udałem się do znajdującej się po drodze toalety, by się odświeżyć. A może z chęci przypomnienia sobie wyglądu własnej twarzy, nie widzianej od… Od kiedy? Jestem niemal przekonany, że w ciągu ostatniego dyżuru nie spoglądałem w lustro.\nZ powodu otwartego okna, szelest deszczu był tutaj znacznie wyraźniejszy. Było bardzo zimno, co nie zaskakiwało o tej porze roku. Nikomu jednak nigdy nie przychodziło do głowy, by okno zamykać – nawet w obecnej sytuacji tlił się tu smród, z którym bezlitosne listopadowe powietrze nie było sobie w stanie poradzić. Nigdy nie udało mi się rozwiązać tajemnicy jego pochodzenia, choć przyznaję, że szybko przestałem dociekać. Otwarte okno od lat stanowiło tu półśrodek; tymczasowe rozwiązanie, które okazało się na tyle dobre, by uznać pomieszczenie za w pełni funkcjonalne.\nOdór nieznanego pochodzenia ciągnie się jednak za mną od pierwszej wizyty. Choć sam w sobie nie jest zjawiskiem, do którego można się przyzwyczaić, chyba chodzi przede wszystkim o skojarzenia, które we mnie budzi. Nie spotkałem się przed podjęciem pracy tutaj z czymś podobnym, mam więc tylko podejrzenia, że to pozostałości pacjentów. Mieszanka ton strawionych leków, odchodów, ale również krwi i wydalanych z organizmu chorób, które osadzają się na wewnętrznych ściankach przestarzałego systemu kanalizacji.\nLudzie przychodzą do nas ranni bądź chorzy i (najczęściej) opuszczają wyleczeni. To, co ze sobą przynieśli, nie znika jednak bez śladu. To zostaje z nami na zawsze, niewidoczne, lecz wyczuwalne, zatruwając duszę i organizm tego miejsca niezauważalnie, ale bezpowrotnie.\nW lustrze obserwuję zmęczoną twarz, w tym momencie nie przejawiającą oznak ambicji ani młodości. Dziś to twarz kogoś obcego. Twarz uformowana z goryczy, gniewu i poczucia winy.\nPochylam się nad umywalką i przez kolejne minuty łkam zagłuszany przez deszcz.\n– Wejdzie – słyszę zza drzwi głos Ordynatora po trzykrotnym zapukaniu w szarą, spękaną powierzchnię.\nWejdzie. Krótko i z dystansem, typowe dla niego. Naciskam zimną klamkę.\nPokój Ordynatora to właściwie malutkie biuro, które wygospodarował sobie, by w spokoju zajmować się papierami. Urządzono je chyba głównie ze starych mebli walających się przez lata w szpitalnych podziemiach: najtańsze drewniane biurko, obrotowy fotel obity skórą z masą pęknięć i obtarć, a dla gościa krzesło z tych, co to są na salach z chorymi. Dorwał nawet nadgryzioną przez rdzę szafkę szpitalną, na której postawił sobie skromny kineskopowy telewizorek. W tym momencie obraz śnieżył, podobnie jak za każdym razem, gdy tu wchodzę.\nLekarzy wpuszczał tu rzadko, pacjentów natomiast nigdy. Gdy ktoś dobijał się do jego drzwi, ten (jeśli w ogóle reagował) wychodził rozmawiać na korytarz.\n– Usiądźcie, Kwiecień – wydał polecenie zza biurka nie odrywając oczu od kartki, po czym zaciągnął się trzymanym w pożółkłych końcówkach palców papierosem. Choć w tym momencie, na siedząco i w świetle pojedynczej lampki biurkowej, nie pokazywał tego w pełnej krasie, Ordynator wyglądał karykaturalnie. Był osobą nieprzeciętnie wysoką, być może przekraczającą dwa metry, a jednocześnie szczupłą, przygarbioną, o aparycji raczej wykazującej rezygnację. Przerzedzone, siwe włosy średniej długości przeczesywał co najwyżej ręką. Całości dopełniała szara skóra, liczne zmarszczki i głęboko osadzone w czaszce oczy, w których zdawały się przygasać niebieskie tęczówki.\nNie wiem, ile minęło czasu, ale w końcu odłożył długopis i spojrzał mi w oczy. Jego spojrzenie nie mówiło mi nic, zgodnie zresztą z moimi oczekiwaniami.\n– Papierosa? – zapytał, podsuwając mi paczkę. Sięgnąłem po jednego i odpaliłem własną zapalniczką.\n– Jak to się stało, Kwiecień? – przeszedł od razu do sedna.\nWziąłem głęboki oddech i starałem się przybrać ton, który zamaskowałby moje poruszenie.\n– Dziecko. Chłopak, lat około dwanaście. Matka… matka wezwała karetkę. Bawił się przy domu, podobno nie schodził nawet z chodnika, ale w którymś momencie kierowca…\n– Konkrety, doktorze – przerwał mi spokojnym, sennym głosem.\n– Cóż… – zastanowiłem się, od czego zacząć. – Liczne obrażenia, w tym poważny uraz głowy. Pęknięcie przedniej części czaszki, a ponadto urazy organów wewnętrznych, połamane żebra oraz otwarte złamania na nogach. Za przyczynę zgonu uważam jednak obfity krwotok wewnątrzczaszkowy – odpowiedziałem szybciej, niż planowałem. – Nic… nic już nie dało się zrobić.\nObaj zaciągnęliśmy się papierosami. Smakowały tanio, drażniły gardło i czułem, że dym spowoduje u mnie zawroty głowy.\n– To nie jest wasz pierwszy, prawda?\n– Zgon na stole? Nie, skąd – odpowiedziałem zgodnie z prawdą.\n– Ale dziecko pierwsze – bardziej stwierdził niż zapytał.\nOrdynator wstał. Jego postura w półświetle starej żarówki toczącej nierówną walkę z nocą spowodowała, że się wzdrygnąłem. Nie tyle z szacunku, a raczej prymitywnego strachu przed istotą o aparycji przywodzącej na myśl stworzenie ze snu.\nStanął przy oknie i obserwował oblane czernią miasto daleko w tle lub cokolwiek innego.\n– Idźcie już do domu – polecił mi, a następnie dodał: – Znacie procedury, będę później potrzebował wypełnione papiery. Rano dokonamy sekcji na chłopaku. Muszę tym samym przypomnieć, Kwiecień, że wszelką odpowiedzialność za ewentualne błędy w takich przypadkach ponosi lekarz dyżurujący.\n– Oczywiście, przy kolejnej okazji wszystko dostarczę.\nNie odpowiedział mi już, stojąc tylko nieruchomo przy oknie z papierosem. Zaczęła dokuczać mi bezcelowość mojej obecności w tym miejscu, więc podniosłem się z krzesła, odwróciłem w stronę drzwi i nacisnąłem metalową klamkę.\n– Kruszysz się, Kwiecień.\nNie byłem pewien czy dobrze usłyszałem, gdyż Ordynator wciąż nie wykazywał reakcji.\n– Słucham? – zapytałem. Bezskutecznie jednak, gdyż ponownie otrzymałem w zamian ciszę.\nZmieszany, niepewny co do celowości owego spotkania, opuściłem pokój Ordynatora.\nSkierowałem się w stronę mojego gabinetu z zamiarem pozbierania swoich rzeczy i opuszczenia tego miejsca. Na myśl o słowach przełożonego nadal przechodziły mnie dreszcze. Słowa odnośnie mojej odpowiedzialności wywołały we mnie poczucie lęku, nie tyle przed ewentualnymi konsekwencjami poniesionym z ręki władz szpitala, a z ręki samego Boga.\nSzpitalny korytarz, choć niezmieniony od ostatniej przechadzki, zdawał się odpowiadać moim krokom jeszcze głośniejszym echem. W osłabiony organizm uderzyły zawroty głowy i mdłości spowodowane felernym szlugiem Ordynatora.\nPo drodze zatrzymałem się w toalecie. W najbliższej kabinie uklęknąłem posłusznie przed muszlą i zwróciłem zawartość żołądka złożoną głównie z niewielkiej ilości płynów.\nPostanowiłem odetchnąć w gabinecie. Nadal padał deszcz, a moje nozdrza drażniła mieszanka zapachu lizolu i lateksowych rękawiczek, choć te nie znajdowały nigdzie w pobliżu.\nGonitwa myśli stawała się dla mnie nie do zniesienia. Z jednej strony pragnąłem zostawić już to miejsce, z drugiej jednak czułem się z nim związany, w pewien sposób odpowiedzialny za całość wydarzeń – tych sprzed wielu dni, tych dzisiejszych, ale i przyszłych. Jakbym został pożarty przez te stare mury.\nRoztrzęsioną, bladą dłonią sięgnąłem do dolnej szafki mojego biurka. Zabawny i przerażający zarazem wydał mi się fakt, że kilka godzin temu obiecywałem sobie, że to się więcej nie powtórzy. Nie po takim dniu. Trzymając jednak napoczętą na początku dyżuru butelkę, wiedziałem, że w tej chwili już nie będę w stanie odrzucić sztucznego ukojenia, które miała mi przynieść.\nPokój opuszczałem ubrany w mój czarny płaszcz i z niemal pustą teczką w ręku. Płomień rozpalony w żołądku, jak na ironię, przyniósł mi chwilowe oprzytomnienie. Skierowałem swe kroki w kierunku wyjścia szpitala i w trakcie tej krótkiej podróży zaczęła niepokoić mnie pewna zmiana.\nW pierwszych chwilach nie byłem w stanie zrozumieć, co jest nie tak. Kilkanaście metrów przed drzwiami dotarło do mnie, że chodzi o zmianę w akustyce korytarza. Bezlitośnie prześladujące mnie po nocach echo własnych kroków tym razem zdawało się przeciągnięte… lub zwielokrotnione.\nKtoś kroczył za mną.\nMoje domysły potwierdziły się, gdy stanąłem w miejscu. Odgłosy moich kroków ucichły, a słyszałem za sobą te niewiadomego pochodzenia. Były jednak inne, zdecydowanie bardziej miękkie i ciche, jakby wydawane przez bose stopy. Co więcej, ich tempo było nierówne, jakby osobnik za mną miał problemy z chodzeniem i kuśtykał.\nChoć był to prawdopodobnie tylko pacjent, jego obecność o tej porze na korytarzu była nieuzasadniona. Pokoje były wyposażone w skromne łazienki, więc mógł szukać pomocy.\nGdy się odwróciłem, zobaczyłem już tylko przez ułamek sekundy niewielką posturę skręcającą w prostopadły korytarz.\nPosturę należącą chyba do dziecka.\n– Halo? – bardziej powiedziałem niż krzyknąłem. – Dokąd idziesz?\nObrana przez zjawę droga prowadziła do wyjścia głównego, choć po drodze znajdowały się liczne drzwi i odgałęzienia.\nNie miałem wyboru, choć chciałbym go mieć. Musiałem udać się za tym młodym człowiekiem i odprowadzić go tam, skąd wyszedł. Pokonałem kilkanaście metrów do skrzyżowania korytarzy pewnym krokiem. Poczułem szybsze bicie serca w klatce piersiowej, spowodowane nieracjonalnym niepokojem przed tym, co mógłbym ujrzeć za rogiem.\nNie ujrzałem tam jednak nic wyjątkowego, choć nie miałem pewności, co skrywają niedoświetlone kąty i wnęki.\n– Jesteś tutaj? – zapytałem, krocząc już bardziej ostrożnie wzdłuż korytarza. O tej porze, skąpany w skromnej mieszance światła częściowo rozpalonych jarzeniówek i chłodnej poświaty księżyca, zdawał się ukrywać to, do czego prowadzi. – Nie powinieneś tutaj spacerować. Zgubiłeś się?\nWówczas nieco dalej dostrzegłem otwierające się drzwi ukryte w jednej z wnęk, a następnie ich donośny trzask, który ściany dodatkowo podbiły i rozniosły po okolicy. Były to drzwi prowadzące do schodów, umiejscowione tuż obok szpitalnych wind.\nDocierał do mnie powoli absurd całej tej sytuacji i nie na rękę, zwłaszcza w obecnej kondycji psychofizycznej, było mi uganianie się za tym młodzieńcem. Ruszyłem w stronę drzwi krokiem już pewniejszym, napędzany nawarstwiającą się we mnie irytacją.\nSpodziewałem się ujrzeć za przeszklonymi drzwiami światła rozświetlające drogę na górę, jednak było zgoła inaczej. Pacjent obrał sobie, świadomie lub nie, drogę w dół, do szpitalnej piwnicy, której sam w ciągu kilku lat pracy nie miałem okazji ani potrzeby bliżej poznać.\nW trakcie schodzenia po betonowych schodach, dał mi się odczuć alkohol płynący w mojej krwi. Nogi okazały się nie tak pewne, jak sądziłem, a w połączeniu z lekkimi zawrotami głowy sprawiły, że niemal straciłem równowagę. Nie poddałem się jednak, mimo skrajnego już, niezdrowego zmęczenia.\nGdy zatrzymałem się na dole, ujrzałem coś, co sprawiło, że z miejsca wytrzeźwiałem. Widok niemożliwie przerażający, nierealny, a jednak z kolejnymi sekundami jedynie potwierdzający swoją prawdziwość.\nNa skraju oświetlonego fragmentu niskiego piwnicznego tunelu stał poznany dziś (a może już wczoraj) chłopiec, którego nie udało mi się uratować. Ten sam, którego wielokrotnie reanimowałem, w tej samej postaci, w jakiej przyszło mi się z nim pożegnać: niemal nagi, posiniaczony, ze szkarłatnymi plamami od potężnego uderzenia, z uszkodzoną czaszką i dwiema złamanymi nogami. Nogami, które w tej chwili nosiły go w pokraczny sposób, choć nie miały prawa.\nGdy nieświadomie wykonałem krok w tył, oszołomiony widokiem, potknąłem się o ostatni stopień i upadłem na schody. O bólu jednak szybko przyszło mi zapomnieć, gdy moje spojrzenie napotkało spojrzenie anonimowego dziecka. Zgaszony błękit oczu nie niósł ze sobą absolutnie nic. Coś, o czym dotychczas nie myślałem, a w tym momencie było nie do przeoczenia – tak nie patrzą dzieci. Ich oczy mogą nieść spektrum emocji, od radości po gniew i niedojrzałą, choć nadal potężną, nienawiść. Nigdy jednak nie spotkałem się z dziecięcym spojrzeniem, które zawierałoby jedynie pustkę.\nOdwrócił powoli głowę i ruszył nierównym krokiem wgłąb korytarza, by za chwilę zostać pochłoniętym przez ciemność. Przez moment docierał do mnie jeszcze głuchy dźwięk bosych stópek nieregularnie stawianych na zimnej posadzce.\nUdało mi się uspokoić oddech. Chaos w mojej głowie nie pozwolił mi spokojnie przeanalizować sytuacji. Choć widok pokieraszowanego ciałka wprowadzonego w ruch był sam w sobie nieprzyjemny, nie on budził moje przerażenie. To starcie z niemożliwym, wymykającym się wszelkim faktom i logice widokiem. Dostrzegałem w tym momencie co najmniej kilka możliwości, od koszmaru sennego po własne szaleństwo, wszystkie jednak ustępowały wierze w to, co ujrzałem i usłyszałem.\nJeśli więc była to prawda, to miałem się tu znaleźć. Być może ma to być dla mnie druga szansa. Być może kara, na którą zasłużyłem. Miałem też obawy, że jeśli w tej chwili nie ruszę za chłopcem, nie znajdę go już nigdy, choć bardzo chciałem wrócić na górę i sprawdzić czy nie znajdę go także w kostnicy.\nWstałem i poszukałem włącznika światła, który był tuż przy wejściu do korytarza. Przede mną rozpaliło się kilka żarówek, niedbale zwisających z niskiego sufitu. Pod stopami miałem posadzkę, a po bokach ściany w kolorze charakterystycznej szpitalnej zieleni. Gęsto rozwieszone pajęczyny, zabrudzenia i liczne pęknięcia błagały o interwencję w postaci remontu. Gdzieniegdzie napotkać można było przypadkowe przedmioty: metalowe wiaderko, miotłę, starą szufelkę czy wbite w ściany zardzewiałe gwoździe, które wypełniły swoje zadania lata temu.\nNade mną przebiegały też liczne rurociągi, zarówno wąskie jak i grube na kilkanaście centymetrów średnicy, których przeznaczenia w większości mogłem się tylko domyślać. Nie miałem jednak wątpliwości, że są w pełni funkcjonalne. Sprawiały, że od sufitu biło ciepło, a ponadto słychać było ich cichą pracę i przepływ zawartości. Jakkolwiek absurdalne by się to nie wydawało, w tym momencie wyobrażałem je sobie jako układ krwionośny tego obiektu.\nNapotykałem po drodze drzwi. Wszystkie wyglądały jednakowo: tanie, obdrapane, pomalowane na biało. Pierwsze z nich były otwarte i prowadziły do kotłowni – małego pomieszczenia, w którym nie znalazłem nic oprócz mruczącego gniewnie pieca. Inne pomieszczenie stanowiło z kolei coś w rodzaju składzika. Znoszono tu zapewnie wszystko, czego nie wypadało jeszcze wyrzucać, ale wymagało naprawy, której nigdy się nie doczekało: powyginane lub popękane krzesła, łóżko bez kółek, ale także szafki zawalone szarymi, solidnie zakurzonymi teczkami i szklane pojemniki. Znalazłem tu też małą tablicę i dziecięce rysunki, powstałe zapewne w ramach jakiejś zorganizowanej akcji na oddziale dla młodych.\nKolejne drzwi napotkałem dopiero kilkanaście metrów dalej i ku mojemu (być może niesłusznemu) zaskoczeniu, okazały się zamknięte na klucz. Przed sobą miałem już wyłącznie ciemną, cichą resztę korytarza, która Bóg wie gdzie się kończyła.\nPoszukałem włącznika światła na ścianie. Jak na złość, światło okazało się jednak niesprawne, więc wyciągnąłem z kieszeni moją wysłużoną zapalniczkę. Niechętnie ruszyłem przed siebie ze skromnym płomieniem w garści.\nCiemność była gęsta i po pewnym dystansie stwierdziłem, że płomień wystarczy mi jedynie do rozświetlenia własnych dłoni, butów oraz najbliższych fragmentów paskudnych ścian znajdujących się po bokach. Choć początkowo kroczyłem powoli, po paru minutach pozwoliłem sobie przyśpieszyć. Nie mijałem już drzwi, a ponadto zauważyłem, że rurociąg nade mną w międzyczasie zamilkł. Ponownie, jak na oddziale, towarzyszyło mi tylko własne echo i bicie serca, z tą jednak różnicą, że tym razem nie miałem pojęcia, gdzie ostatecznie się znajdę. Zwiedzałem zapomniane, puste trzewia szpitalnego kompleksu w poszukiwaniu czegoś… kogoś, kto mógł być jedynie widmem.\nGdy zaczynałem tracić już nadzieję na finał tej podróży, dostrzegając irracjonalność tej całej sytuacji, udało mi się. To niefortunny dobór słów w kontekście tego, co znalazłem, jednak dotarłem do końca korytarza, który stanowiła lita ściana. Żadnych drzwi. Przyglądałem się dokładnie otaczającym mnie z trzech stron ścianom w poszukiwaniu czegokolwiek, co usprawiedliwiłoby mój nocny wybryk. Bezskutecznie.\nZ pewną zgrozą zauważyłem, że za sobą pozostawiłem jedynie ciemność, a włączone w piwnicy światło było w tej chwili niewidoczne.\n– Jesteś tu? – zapytałem, choć bez nadziei na odpowiedź. – Proszę, jeśli jesteś, odezwij się. Zabiorę cię na górę.\nUsiadłem zrezygnowany na posadzce i jednocześnie zdałem sobie sprawę, że zrobiło się bardzo zimno, mimo iż nadal miałem na sobie płaszcz. Oparłem się o ścianę i przez kolejne chwile odczuwałem tak potężne zmęczenie, że zaczynałem wątpić czy uda mi się ponownie stanąć na nogach.\nNie wiem, ile minęło czasu, jednak w końcu, w otoczeniu lepkiej czerni, zaczęły docierać do moich uszu systematyczne dźwięki.\nUderzenia z oddali? Nie, to nie to. Zaczęły narastać i wówczas zdałem sobie sprawę, że to dźwięki kroków. Zdecydowane, choć powolne puknięcia twardych podeszew. Nie towarzyszyło im jednak jakiekolwiek światło.\nW mojej głowie pojawiły się na raz setki myśli. Kto? Dlaczego o tej porze? Dlaczego bez światła? Jak powinienem zachować się w trakcie nieuniknionego spotkania i jak wyjaśnić swoją obecność w tym zapomnianym miejscu?\nKolejne minuty wlokły się niemiłosiernie, jednak gdy odległość tajemniczego przybysza oceniłem słuchem na kilkanaście metrów przed sobą, uruchomiłem zapalniczkę, by go nie przerazić, i przy okazji odpaliłem mojego ostatniego papierosa, który miał mi towarzyszyć w drodze na nocny autobus.\nWidok światełka w korytarzu nie spłoszył mojego gościa i wkrótce z cienia wyłonił się Ordynator.\nNie mam pojęcia, co w tym momencie wyrażała moja twarz. Jego natomiast pozostawała niewzruszona, jakby nadal siedział w swoim cuchnącym dymem pokoiku i wertował papiery.\n– Kwiecień – stwierdził niskim, matowym głosem, jakby wydobytym z gardła, które od lat nie miało styczności z wodą. – Powinniście być w domu.\n– Ja… – pauza. – Wydawało mi się, że zobaczyłem coś. Koniecznie musiałem to sprawdzić.\nOrdynator sięgnął po fajki. Gdy odpalił swoją wysłużoną zapalniczkę, zdałem sobie sprawę, że stoi wyprostowany, co przy tak niskim suficie nie miało prawa się udać. Gdy spojrzałem wyżej, okazało się, że ściany zdecydowanie urosły, a strop, jeśli jakikolwiek nad nami się znajdował, był w tej chwili niewidoczny. Kiedy to się zmieniło?\n– I właśnie tutaj, w tym miejscu? Ciekawe. Podobno nie można tu trafić przypadkiem, a skoro dotarliście aż na koniec, to najwyraźniej miało tak być.\nNie miałem pojęcia, o czym mówi. Postanowiłem odbić piłeczkę.\n– A pan, Ordynatorze? Śledził mnie pan? I właściwie kiedy ostatni raz był pan we własnym mieszkaniu?\n– Nie wiem, Kwiecień – nawet nie musiał się zastanawiać. – Nie mam już do kogo wracać. Podobnie zresztą jak wy.\n– O czym pan mówi? Co jest z tym miejscem?\nOrdynator zaciągnął się dymem i wypuścił go spokojnie.\n– Widziałem, jak pękacie, Kwiecień. Jak się kruszycie. Trwało to trochę, ale w końcu musieliście tutaj skończyć. Dlatego tu jestem. A pacjent, którego szukaliście, też jest tutaj. Nie musicie go widzieć. To się czuje, nawet w momencie, kiedy nie będziecie chcieli już czuć nic.\nPłomień zapalniczki dogorywał i rytmicznie podskakiwał w próbach wydobycia resztek pokarmu.\n– Na mnie już czas – w poczuciu zaszczucia, postanowiłem uciec. – Mam dyżur za… za dwa dni. Wtedy wrócimy do sprawy pacjenta, Ordynatorze.\n– Jak uważacie, Kwiecień – beznamiętnie się zgodził. – To i tak już bez znaczenia.\nOrdynator odwrócił się i wrócił tam, skąd przybył – w litą, martwą ciemność.\nOdczekałem chwilę z umierającym płomieniem i echem tego, co wycharczał do mnie przełożony. Słowami, których nie potrafiłem strawić. Strachem przed konsekwencjami, który w tym momencie się nasilił.\nGdy jednak wreszcie stanąłem na obolałe nogi i ruszyłem przed siebie, odkryłem, że żadnego przed siebie nie ma. Po kilku krokach z ciemności wyłoniła się ściana, identyczna jak ta, o którą przed momentem się opierałem.\nMiałem nadzieję, że wycieńczony mózg stroi sobie żarty, więc w niedowierzaniu przechadzałem się z końca do końca i uderzałem pięściami w wyniosłe ściany, które okazały się jednocześnie na tyle grube, że nie dawały nadziei na jakąkolwiek przestrzeń za nimi. Sufit z kolei wymykał się zasięgowi mojego wzroku, skryty za warstwą cienia.\n– Ratunku! – krzyczałem przez chwilę. – Ordynatorze, proszę mnie wypuścić!\nPanika, która we mnie rozgorzała i objawiła się w postaci krzyków i żałosnej próby przebicia się własnym ciałem przez beton, nie trwała długo. Upadłem na kolana w poczuciu własnej klęski, pogodzony z tym, że nie wrócę już do świata, do którego wracać i tak przecież nie musiałem. I choć wciąż tliła się we mnie potrzeba powrotu, przegrywała walkę ze świadomością, że moje zniknięcie nie zostanie zauważone.\nLeżąc na boku i obserwując ostatnie chwile płomienia zapalniczki, czułem, jak zmęczenie zmienia się płynnie w senność. Oprócz tego towarzyszyły mi rozgoryczenie i niepokój. I choć wolałbym w tych chwilach zostać sam, wiedziałem, że sam w swojej niedoli nie zostanę już nigdy.\nkobieta, 27 lat, Kostrzyn nad Odrą | 13.04.20, g. 22:56\nmężczyzna, 30 lat, Toruń | 14.04.20, g. 23:08\nfishandchips, dzięki za uwagę I nawet się zgadzam, że dobrze byłoby tu to i owo rozpisać, ale ze względu na limity znaków w konkursie nie mogłem już sobie na to pozwolić\nmężczyzna, 39 lat | 18.04.20, g. 00:30\nzabrudzenia i liczne pęknięcia błagały o interwencję w postaci remontu.\na nie błagały o remont? trochę takiej nadmiarowości, waty słownej pojawia się w tekście.\nOpis ordynatora przy pierwszej rozmowie – tak naprawdę istotny jest tylko jego wzrost, reszta wydaje się nadmiarowa.\nŁyrd medyczny, intrygujący. W takim powolnym, zmęczonym tempie. Trochę to tempo łamie pogoń za zjawą, ale konsekwentnie doprowadzasz do niewyjaśnionego w pełni finału. Niepokój pojawił się u mnie dopiero w momencie drugiego spotkania z ordynatorem, ale klimacik piwniczny dobrze to przygotował.\nDziękuję za pesymistyczną lekturę.\nP.S. Ilustracje wydają się za małe – trzeba otwierać ich pełne wersje, by docenić. A dodajo klimatu, dodajo.\nkobieta, Warszawa | 18.04.20, g. 20:16\nPokój opuszczałem ubrany w mój czarny płaszcz i z niemal pustą teczką w ręku.\nLudzie zazwyczaj zakładają swoje płaszcze, nie cudze, nie trzeba tego zaznaczać.\nMiałem też obawy, że jeśli w tej chwili nie ruszę za chłopcem, nie znajdę go już nigdy, choć bardzo chciałem wrócić na górę i sprawdzić[+,] czy nie znajdę go także w kostnicy.\nPoszukałem włącznika światła na ścianie. Jak na złość, światło okazało się jednak niesprawne, więc wyciągnąłem z kieszeni moją wysłużoną zapalniczkę.\nNiechętnie ruszyłem przed siebie ze skromnym płomieniem w garści.\nCiemność była gęsta i po pewnym dystansie stwierdziłem, że płomień wystarczy mi jedynie do rozświetlenia własnych dłoni, butów oraz najbliższych fragmentów paskudnych ścian znajdujących się po bokach.\nPodobna sytuacja, co z płaszczem – nie ma sensu zaznaczać, że znajdują się po bokach, skoro bohater idzie przed siebie (czyli nie ma ściany przed sobą) skądś (więc za sobą też nie), na dole jest zazwyczaj podłoga, a na górze sufit ;)\nCałkiem przyjemne opowiadanie: jest klimat, bohater, coś się wydarzyło. Ładnie poprowadziłeś historię, dobrze mi się czytało. Co prawda spodziewałam się, że Kwiecień utknie w jakiś sposób w szpitalu, ale niekoniecznie, że w jednym pomieszczeniu ;)\nmężczyzna | 19.04.20, g. 00:41\nNiezłe. Co prawda nie wiem o co chodzi z “porcelaną”, a użycie słowa “kasta” w tym kontekście nieprzyjemnie kojarzy się z hasłami propagandowymi, ale jeśli oddzielić hasło od samego opowiadania, to opowiadanie jest naprawdę dobre. Warsztat sprawny, klimat szpitala nocą wyraźny, niepokój, zmęczenie, wypalenie.\nKońcowa rozmowa z ordynatorem wyszła sztucznie, ale w chwilę później dość prostym zabiegiem nadałeś znowu rytmu. Niestety w ostatnim zdaniu coś zazgrzytało (i nawet nie jestem pewien co, nie chodziło jednak o treść, a sposób jej przedstawienia).\nWidać, że u umiesz grać na klimacie, nawet z wykorzystaniem bardzo prostych i powielonych motywów. Szkoda, że w paru miejscach poziom tekstu padał. W sensie nie “nisko”, tylko były fragmenty “tylko” dobre i bardzo dobre. A widać, ze gdybyś nad tym przysiadł, pewnie całość byłaby bardzo dobra.\nAle jeśli chodzi o zapalniczkę, zdaję sobie sprawe, ze wybór padł na nią ze względu na klimat, to daje mniej światła niż tu opisano. Chyba trafniej byłoby wstawić w jej miejsce smartfon.\nkobieta, Wrocław | 19.04.20, g. 11:32\nmężczyzna, Bochnia | 20.04.20, g. 00:12\numysł ogarniała nieubłaganie senność, której nie udawało mi się przegnać ani przy pomocy wieczornych programów telewizyjnych, ani zaczętej powieści.\nTelewizja i powieść to dwie znane wieczorynki, przy których trudno raczej nie usnąć. ;D\noderwał mnie krzyk jednej z sióstr.\nJeśli chodzi o pielęgniarkę, to one się bardzo oburzają, gdy ktoś je tak określa. Byłem świadkiem, jak jedna beształa pacjenta na środku korytarza, że ona niczyją siostrą nie jest. :P\nW lustrze obserwuję zmęczoną twarz, w tym momencie nie przejawiającą oznak ambicji ani młodości.\nCzym są oznaki młodości na twarzy?\nW didaskaliach po “wejdzie” masz okazję pokazać dystans ordynatora na przykład jakimś celnym epitetem. Fragment, który skreśliłem, to niejako powtórzenie tego, co czytelnik jest w stanie wywnioskować już po wypowiedzi ordynatora wyżej. Czyli w myśl zasady “pokazuj, a nie opisuj”, ten fragment jest zbędny. Nie jest to błąd, ale obniża to jakość tekstu.\nLiczne obrażenia, w tym poważny uraz głowy. Pęknięcie przedniej części czaszki, a ponadto urazy organów wewnętrznych, połamane żebra oraz otwarte złamania na nogach.\nLekarze, zwłaszcza w hierarchicznej relacji, jak Twoje postaci, nie rozmawiałyby w ten sposób, bo taka wypowiedź jest zbyt nieostra i niewiele z niej wynika. Ten fragment mógłby brzmieć na przykład tak: Pacjent nieprzytomny, z politraumą, w tym z poważnym urazem głowy w wywiadzie. W RTG LeFort 3, w USG FAST mnogie obrażenia narządów miąższowych. Złamane żebra 7-12 lewostronnie bez oddechu paradoksalnego. Otwarte złamanie prawego uda dystalnie i lewej piszczeli proksymalnie z przemieszczeniem.\nDo tego chirurg z SOR, nawet jeśli przyjmuje pacjenta z wypadku, to jego rolą jest wstępne ustabilizowanie jego funkcji życiowych, by można go było przekazać chirurgom z oddziału i to oni zajmują się operowaniem. Lekarz SOR ma zaopatrywać SOR. Sytuacja, którą opisałeś, skutkowałaby wielogodzinną operacją i gdyby ten lekarz w niej uczestniczył (a zauważmy, że był to dyżur), to nie miałby kto zajmować się ewentualnymi innymi pacjentami.\nStosunek do tego tekstu mam dość ambiwalentny. Parę zdań naprawdę przykuło moją uwagę swoją zgrabnością i świadczą o tym, że istnieje potencjał do rozwoju. Opowiadanie jako całość jednak dłużyło mi się. Zwłaszcza scena, gdy Kwiecień schodzi do piwnicy w poszukiwaniu zjawy, przeciąga się w nieskończoność, przypominając opis wydarzeń filmu. Na filmie taki łańcuszek zdarzeń pewnie dałby się radę obronić, ale tam do dyspozycji jest cały szereg różnych środków, a w opowiadaniu w ręku mamy tylko słowo – i dlatego rozwadniając zbyt mocno opis, dramatycznie tracisz impet i zainteresowanie czytelnika. Moja rada na przyszłość, to opisywać mniej, a dosadniej, szukając celnego epitetu czy rzeczownika.\nkobieta, Wałbrzych | 22.04.20, g. 16:33\nmężczyzna, 30 lat, Toruń | 22.04.20, g. 21:54\nPanie i Panowie, dziękuję za Wasz czas i uwagi!\nkobieta, 24 lata | 26.04.20, g. 23:51\nŚrednio jeden pacjent na godzinę, z czego przy najpoważniejszym przypadku skończyło się na niezbyt wymagającym zaszywaniu rany na głowie.\nNieco niezgrabnie brzmi ten fragment, powoduje lekki zgrzyt.\nZ powodu otwartego okna, szelest deszczu był tutaj znacznie wyraźniejszy. Było bardzo zimno, co nie zaskakiwało o tej porze roku.\nPrawie powtórzenie. ;) Dodatkowo nie gra mi sformułowanie “zgodnie zresztą z moimi oczekiwaniami”. Brzmi to jakby narrator chciał, aby spojrzenie Ordynatora nic mu nie powiedziało, a wydaje mi się, że bardziej chodziło o to, że się tego zwyczajnie spodziewał.\nLiczne obrażenia, w tym poważny uraz głowy. Pęknięcie przedniej części czaszki, a ponadto urazy organów wewnętrznych\nTeż powtórzenie. Nazywając już w tym momencie to, co widzi bohater “zjawą” dajesz jasną – i nieco zbyt szybką odpowiedź – co się dzieje. Można by było się jeszcze z tym wstrzymać.\nMiałem też obawy, że jeśli w tej chwili nie ruszę za chłopcem, nie znajdę go już nigdy, choć bardzo chciałem wrócić na górę i sprawdzić czy nie znajdę go także w kostnicy.\nI znowu powtórzenie.\nTekst, szczególnie na początku, czytało się dobrze. Stworzyłeś ciekawą atmosferę napięcia, dobry klimat tragedii i niepokoju. Zwłaszcza to drugie utrzymuje się skutecznie przez cały tekst. Całość jednak na pewnym etapie zaczęła mnie nużyć, ciągnąć się – wydaje mi się, że swój udział miał w tym fakt, że opowiadanie jest zwyczajnie przewidywalne i dość stereotypowe. Może niekoniecznie samo zakończenie, czyli utknięcie lekarza w tajemniczym korytarzu, ale cała reszta tak. Załamanie po śmierci pacjenta i ukazujący się duch to niestety dość częsty motyw.\nUważam za to, że mimo potknięć tekst jest mocny warsztatowo. Masz dobre pióro i ciekawy styl, sprzyjający jak sądzę pisaniu horrorów i około-horrorów. Udało ci się sprawić, że bohaterowie są żywi – pierwszy opis Ordynatora bardzo mi się spodobał. Więc jest tu zdecydowanie spory potencjał. ;)\nmężczyzna, 31 lat, Żory | 05.05.20, g. 22:32\nFabuły nie ma wiele, ale czytało się nieźle. Udało Ci się wykreować dość przytłaczającą i duszną atmosferę opowiadania – to plus.\nkobieta | 07.05.20, g. 11:17\nJako fanka wszelkiego typu creepy past i duchów buszujących po świecie w nowoczesnej oprawie nie mogłam tu nie zajrzeć. Poziom tekstu, jak już wypunktowali przedmówcy momentami troszkę siada, ale nie żeby była to taka sinusoida, tylko raczej fale Dunaju. Mimo wczesnej pory, były ciarki czyli smakowało\nkobieta, Wrocław | 16.05.20, g. 23:22\nChoć szpitale jako miejsce akcji horrorowego tekstu to pomysł dość stary i wysłużony, jestem bardzo zadowolona, że w konkursie pojawiło się to opowiadanie. Językowo bardzo sprawnie odmalowujesz niejednoznaczy, mglisto-upiorny klimat szpitala, pozostawiając czytelnikowi do rozstrzygnięcia, czy opisywana atmosfera jest wynikiem działania tajemniczych sił, czy raczej efektem zmęczenia i deprywacji snu u lekarza. Wycieczka po „trzewiach” szpitala świetnie podbiła tę atmosferę.\nHistoria, choć prosta, w bardzo przekonujący sposób odzwierciedla ważny problem, co uważam za dodatkowe walory tekstu (i odpowiednio gratyfikuję dodatkowym punktem). Bardzo ciekawy i ambitny pomysł wykorzystania hasła konkursowego. Choć „porcelanowa kasta” nie jest tu podana wprost, wynika raczej z kontekstu całego utworu – bardzo pomysłowego przyrównania charakterystyki porcelany (na ogół bieli i kruchości) do noszących się na biało lekarzy. Kruchość przewija się w stanie psychicznym bohatera, sugestywnie podkreślonym przez słowa Ordynatora.\nOperujesz klimatem, pozostawiając historię w pewnym sensie zawieszoną – bohaterów jest tak naprawdę dwóch, a Ordynator pełni raczej rolę dopełnienia, symbolu. Na pierwszy plan wysuwają się uczucia i pogłębiające zmęczenie lekarza, co uważam za wyjątkowo sprawny i ważny okaz literackiego zmierzenia się z realnym problemem.\nmężczyzna, 30 lat, Toruń | 24.05.20, g. 21:53\nPrzepraszam, że tak późno, ale mimo wszystko – dzięki serdeczne za tak wyczerpującą analizę. Nie spodziewałem się tylu ciepłych słów i konstruktywnych uwag. Mam praktycznie zerowe doświadczenie z prozą, ale nie mogłem sobie odmówić udziału w takim konkursie z powodu uwielbienia dla gatunku. Może jeszcze kiedyś uda mi się skrobnąć coś ciekawego na NF, już z większym doświadczeniem ;)\nkobieta, Łódź | 30.06.20, g. 20:27\nFajna atmosfera, słaby współczynnik wydarzeń do znaków. Jest trochę sztampy, ale nadajesz jej indywidualny rys. Summa summarum dało się czytać.\nTylko nie załapałam, dlaczego śmierć chłopca jest winą lekarza. Może nie dało się go uratować, a może dało, ale lekarz chlapnął na początku dyżuru.\nW zasadzie, co za różnica – zmęczenie i brak snu działają bardzo podobnie jak alkohol.\nkobieta, Wałbrzych | 15.08.20, g. 02:25\nWydaje mi się, że wplotłeś hasło konkursowe do już istniejącego pomysłu lub środowiska, choć mogę się mylić – mówię o tej szczątkowej porcelanie. Kwiecień się kruszy, jak porcelana, jednak czekałam, aż wizualnie zacznie się kruszyć – chętnie zobaczyłabym, gdyby rozpadł się na porcelanowe kawałeczki, zamiast ugrzązł po wieki w szpitalu. Nie jestem tu jednak od tego, żeby mówić Ci, jak pisać Twoje opowiadanie. Utrata nadziei i odpłynięcie w niebyt to przecież klasycznie gotyckie.\nZawężenie tekstu do szpitala i zakotwiczenie go do zmarłego w wypadku chłopca to bardzo dobra decyzja w moim rozumieniu Weird fiction, sukces narracyjny widzę w dusznym, niewygodnym klimacie, który udało się stworzyć.


Denon Home 150 Głośnik multiroom NOWOŚĆ - Aukcje WOŚP - Allegro.pl\nDenon Home 150 Głośnik multiroom NOWOŚĆ\n(niedziela, 19 stycznia 2020, 11:37:04)\nDENON HOME 150 - NOWOŚĆ - PIERWSZA SZTUKA W POLSCE*\nLubisz najnowsze technologie i nowe produkty prosto z fabryki, których nie ma jeszcze nikt inny? Wesprzyj Orkiestrę licytując pierwszą w Polsce sztukę nowego bezprzewodowego głośnika Denon Home 150, który dopiero wejdzie do sprzedaży w pierwszych dniach lutego 2020 r.\nSeria Denon Home wypełni Twój dom doskonałym dźwiękiem - całkowicie bezprzewodowo. Kompaktowy Denon Home 150 odtwarza muzykę zachwycając czystym brzmieniem, którego można oczekiwać od marki Denon. Sparuj go z drugim Home <150, 250, 350> w trybie stereo lub połącz z innymi urządzeniami kompatybilnymi z technologią HEOS i słuchaj muzyki w całym domu korzystając z funkcjonalności multi room.\npiątek, 17 stycznia, 07:19:48\nniedziela, 12 stycznia, 17:40:41\nniedziela, 12 stycznia, 16:42:14\nniedziela, 12 stycznia, 16:08:49\nniedziela, 12 stycznia, 11:33:10\nniedziela, 12 stycznia, 15:18:26\npiątek, 10 stycznia, 22:16:29\npiątek, 10 stycznia, 19:58:43\nczwartek, 9 stycznia, 16:33:18\nczwartek, 9 stycznia, 19:20:35\nczwartek, 9 stycznia, 13:17:52\nczwartek, 9 stycznia, 14:25:58\nczwartek, 9 stycznia, 14:20:01\nczwartek, 9 stycznia, 14:04:54\nczwartek, 9 stycznia, 14:04:26\nczwartek, 9 stycznia, 14:01:37\nczwartek, 9 stycznia, 13:19:25\nczwartek, 9 stycznia, 12:58:28\nczwartek, 9 stycznia, 11:50:55\nNumer oferty: 8843152662


Becikowe w związku partnerskim. Czy należy uwzględnić zarobki ojca? - GazetaPrawna.pl\n7 marca 2014, 08:44\nNiedługo urodzę pierwsze dziecko. Czy składając wniosek o becikowe, powinnam uwzględnić zarobki ojca dziecka, z którym jestem w związku partnerskim? – zastanawia się pani Ewelina.\nBecikowe to jednorazowy dodatek w wysokości 1 tys. zł, przyznawany rodzinom, w których dochód na osobę nie przekracza 1922 zł miesięcznie. Pisemny wniosek składa się w urzędzie gminy lub w ośrodku pomocy społecznej w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka. Należy w nim uwzględnić dochody (netto) każdego pełnoletniego członka rodziny. Do końca października 2014 r. pod uwagę bierze się dochody za 2012 rok, ale jeśli w roku 2013 pojawiły się nowe ich źródła, trzeba złożyć odpowiednie dokumenty i je doliczyć. Również utratę źródeł dochodu w 2012 r. należy udokumentować (np. świadectwo pracy, decyzja o likwidacji działalności gospodarczej, decyzja ZUS lub urzędu pracy). Dochody potwierdza zaświadczenie z urzędu skarbowego i zaświadczenie z ZUS, od pracodawcy o wysokości odprowadzonych składek na ubezpieczenie zdrowotne w 2012 r.\nGdy o becikowe występuje kobieta samotnie wychowująca dziecko (bez względu na to, czy ojcostwo jest ustalone, czy nie), nie wymaga się wpisania drugiego rodzica do wniosku lub zasądzenia alimentów na rzecz dziecka. Jednak z listu czytelniczki wynika, że żyje ona w nieformalnym związku z ojcem dziecka, nie jest więc samotną matką. Do dochodu rodziny wlicza zatem zarobki swoje i partnera.\nRodzinę stanowią: małżonkowie, rodzice dzieci, opiekun faktyczny dziecka i te pozostające na utrzymaniu do ukończenia 25. roku życia, a także te, które ukończyły 25. rok życia, o ile mają orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, a rodzinie przysługuje w związku z tym świadczenie pielęgnacyjne. Nie zalicza się natomiast dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego, które posiada już własne potomstwo\nArt. 23 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 z późn. zm.).\nPar. 2 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 3 stycznia 2013 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz.U. z 2013 r., poz. 3).\nArt. 1 ustawy z 12 października 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. poz. 1255).\nzasiłki świadczenia becikowe\nSamotnemu opiekunowi łatwiej o becikowe


Unia Europejska pozwana za klimat przez obywateli różnych stron świata - wiadomości\nRodziny z Europy, Afryki i Fidżi zaskarżyły przepisy klimatyczne UE oceniając jako niewystarczające do ochrony przez skutkami zmian klimatu - poinformowała Koalicja Klimatyczna Fot. Fotolia\nDodano: 24-05-2018 18:41\nRodziny dotknięte skutkami zmiany klimatu zaskarżyły UE, domagając się unieważnienia trzech aktów prawnych UE, które mają zapewnić redukcję emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o 40 proc. w porównaniu do 1990 roku. Zdaniem powodów wyznaczony cel jest stanowczo za niski, aby uchronić obywateli przed skutkami zmiany klimatu, a w ich ocenie UE ma obowiązek uregulować poziom emisji gazów cieplarnianych tak, aby powstrzymać zmiany klimatu i w ten sposób zapobiegać naruszeniom praw podstawowych – wynika z informacji podanej przez Koalicję Klimatyczną.\nKoalicja Klimatyczna informuje, że pozew przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Europejskiej został wniesiony w sumie przez 10 rodzin z Niemiec, Francji, Portugalii, Włoch, Szwecji, Rumunii, Fidżi i Kenii.\nSkarżący, wyjaśnia Koalicja Klimatyczna, domagają się unieważnienia aktów prawnych UE, które mają zapewnić redukcję emisji gazów cieplarnianych do 2030 r. o 40 proc.; ich zdaniem wyznaczony cel jest zbyt niski, aby uchronić obywateli przed skutkami zmiany klimatu\nMec. Agnieszka Warso-Buchanan z Fundacji ClientEarth – Prawnicy dla Ziemi informuje, że w ocenie skarżących UE ma obowiązek uregulować poziom emisji gazów cieplarnianych tak, aby powstrzymać zmiany klimatu i dzięki temu zapobiegać naruszeniom praw podstawowych\nPozew, informuje Koalicja Klimatyczna, od strony merytorycznej został opracowany przez think tank Climate Analytics, a koszty procesowe są pokrywane przez niemiecką organizację pozarządową Protect the Planet; rodziny skarżące UE były wspierane przez Climate Action Network Europe.\nDo artykułu: Unia Europejska pozwana za klimat przez obywateli różnych stron świata


Pirat w ciężarówce. Wyprzedzał na wysepce, uderzył w znak, wymusił pierwszeństwo [WIDEO] - Polsat News\n17.10.2019, 14:35 Polska\nKierowca ciężarówki rozpoczął manewr wyprzedzania, przekraczając podwójną ciągłą linię, w terenie zabudowanym na krajowej "siódemce" (trasa Kielce - Kraków). Po chwili szaleńczej jazdy ciężarówka uderzyła w znak na wysepce, objechała ją z drugiej strony i w ostatniej chwili wróciła na swój pas unikając zderzenia z nadjeżdżającym tirem. Niebezpieczną sytuację nagrał operator "Wydarzeń".\n- Przeleciał wysepkę drugą stroną, przeciął pasy. Szczęście w nieszczęściu, że nikogo na pasach nie było. W życiu czegoś takiego nie widziałem - mówi Leszek Brzezicki, operator obrazu w "Wydarzeniach". To on, zaniepokojony zachowaniem kierowcy tira, nagrał sytuację na drodze.\nNa nagraniu widać, jak pojazdy z przeciwległego pasa ruchu zjeżdżają na pobocze przed zbliżającą się ciężarówką. W pewnym momencie tir uderza w znak i objeżdża wysepkę. Po tym manewrze, ciągnik siodłowy w ostatniej chwili przecina pas do skrętu w prawo i "szczęśliwie" wraca na swój pas do jazdy prosto. Omal nie doszło do czołowego zderzenia z ciężarówką jadącą z przeciwnego kierunku prawidłowo po swoim pasie.\nWIDEO: Szokujące zachowanie kierowcy ciężarówki\n"Szaleniec w ciężarówce"\n- Powiedziałbym, że widzę szaleńca w ciężarówce - ocenia zachowanie kierowcy mł. insp. Sebastian Gleń z Komendy Wojewódzkiej Policji w Krakowie. Według wstępnych ustaleń funkcjonariuszy, kierowca złamał co najmniej pięć przepisów.\n- W tej sprawie będzie skierowany wniosek do sądu. Sąd może zastosować 5 tys. złotych grzywny wobec tego kierowcy, no i zatrzymać prawo jazdy nawet na trzy lata - tłumaczy rzecznik policji.\nZdaniem ekspertów, to klasyczny przykład agresji drogowej w wykonaniu kierowcy ciężarówki, który działa zgodnie z zasadą: duży może więcej.\n- Kierowca ma świadomość, że dysponuje dużym pojazdem i może przy jego użyciu wymusić określone zachowania na drodze - wyjaśnił dr hab. Antoni Wontorczyk, psycholog transportu z Uniwersytetu Jagiellońskiego.\nZobacz też: Kierowca tira zaryzykował. Zderzył się z cysterną i stracił prawo jazdy\nCzytaj więcej: Ciężarówka ważyła blisko 190 ton. Wiadukt nie wytrzymał\nCzytaj więcej: Niezłe "szambo" na drodze. Ciężarówka przeciążona o ponad 20 ton!


– Opublikowane 21 stycznia 2016Kategorie: Eleven Sports Network, La Liga Santander, piłka nożna, TV\n21. serię gier zainauguruje starcie Sportingu Gijón z Realem Sociedad San Sebastian. Faworytem tego meczu jest ekipa z Kraju Basków, która nie powinna mieć większych problemów ze zdobyciem pełnej puli na El Molinón. Asturyjczycy grają ostatnio fatalnie znajdują się w strefie spadkowej (przy jednym meczu rozegranym mniej). Ciężko też oczekiwać przełomu po laniu w Madrycie od Królewskich, chyba że właśnie po czymś takim nastąpi pozytywny przełom drużyny Sportingu. Logicznie jednak rzecz ujmując, przewidywane jest zwycięstwo gości.\nSobotę z La Liga rozpoczniemy o godzinie 16:00 w Andaluzji, konkretnie na La Rosaleda, gdzie Málaga ugości FC Barcelonę. Gospodarze w ostatniej kolejce, z Sevillą, zakończyli swoją świetną serię czterech meczów bez porażki (z tych trzy to zwycięstwa), dodajmy jako ciekawostkę, że trwała ta passa równo miesiąc. Natomiast Barcelona… to po prostu Barcelona – w formie, zabójczo skuteczna i regularnie punktująca. Jeden mecz z gigantem ligi w rundzie rewanżowej gospodarze już przegrali, będzie drugi raz? Potem do gry ruszy inny zespół z Katalonii, Espanyol. Papużki zagrają ze świetnym w ostatnich meczach, oprócz tego z Betisem, Villarrealem. Gospodarze nie wygrali w lidze od czterech meczów, a licznik kolejnych zwycięstw Żółtej Łodzi Podwodnej zatrzymał się na sześciu, mimo to wciąż znajdują się w czubie tabeli. Jeśli nie wydarzy się coś niespodziewanego, zwycięstwo dla ekipy Marcelino.\nWieczorne sobotnie spotkania są kierowane raczej dla prawdziwych miłośników ligi hiszpańskiej. O 20:30 balansująca nad strefą spadkową Granada zmierzy się u siebie z Getafe, które w lidze nie przegrało od sześciu meczów, a trzy ostatnie spotkania wygrało. Czy dalej będzie trwał piękny sen ekipy z przedmieść Madrytu, czy też raczej Andaluzyjczycy go przerwą? Na koniec dnia Rayo kontra Celta, a więc spotkanie zapowiadające się na jednostronne, z przewidywanym zwycięstwem gości z Galicji, ponieważ drużyna Paco Jémeza spisuje się w ostatnich spotkaniach (oprócz ostatniego z Valencią) bardzo mizernie.\nW samo niedzielne południe ligowe zmagania rozpoczną się meczem na San Mamés i to nie byle jakim – małe derby Kraju Basków, Athletic kontra Eibar. Los Leones przystąpią do tego spotkania po dwóch kolejnych porażkach i remisie przed własną publicznością z Las Palmas, a z kolei Rusznikarze – cztery zwycięstwa z rzędu! Jak to mówią, derby rządzą się swoimi prawami, więc oczekujmy wyrównanego spotkania. 16:00 to godzina hitu tej kolejki – Atlético Madryt zagra na własnym stadionie z Sevillą. W pierwszym rundzie, w Sewilli triumfowali Rojiblancos 3:0, czy zapowiada się na powtórkę? Inny czas, inne formy obu ekip, ale Antoine Griezmann jak zawsze bramkostrzelny, a Grzegorz Krychowiak waleczny.\nPo starciu na Estadio Vicente Calderón przyjdzie pora na drugie bardzo ciekawie zapowiadające się spotkanie – Deportivo La Coruña, niedawna rewelacja sezonu, zagra u siebie z Valencią grającą w kratkę i wciąż bez ligowego zwycięstwa z nowym trenerem. Wiele się nie zapowiada, aby miało to przyjść na El Riazor, skoro na Mestalla udało się ledwo wywalczyć punkt w starciu ze słabym Rayo… O 20:30 do gry ruszy Real Madryt, która zagra na wyjeździe z Betisem. Verdiblancos niedawno zmienili trenera i poskutkowało to jak na razie bezbramkowym remisem z Villarrealem, a więc konkretnym przeciwnikiem. Mimo wszystko inny rezultat niż zwycięstwo podopiecznych Zinédine’a Zidane’a będzie niemałą niespodzianką.\n21. kolejkę La Liga zamknie poniedziałkowy mecz o 20:30, między Levante a Las Palmas. Jest to starcie, w którym ciężko wskazać faworyta, ale też intrygujące, ponieważ obie ekipy po zmianach trenerów zaczęły grać lepiej (zwłaszcza Kanaryjczycy), pokazując pazur silniejszym rywalom. Nie pomaga to Żabom wydostać się ze strefy spadkowej (ostatnie miejsce), ale na pewno wyróżniają się walecznością i nieustępliwością w grze, także zapowiada się na obustronne gryzienie trawy i wyrównany mecz.\n20:25 Liga BBVA – 21. kolejka: SPORTING GIJÓN – REAL SOCIEDAD\n15:55 Liga BBVA – 21. kolejka: MÁLAGA CF – FC BARCELONA\n18:10 Liga BBVA – 21. kolejka: RCD ESPANYOL – VILLARREAL CF\n20:25 Liga BBVA – 21. kolejka: GRANADA CF – GETAFE CF\n22:15 Liga BBVA – 21. kolejka: RAYO VALLECANO – CELTA VIGO\n11:55 Liga BBVA – 21. kolejka: ATHLETIC CLUB – SD EIBAR\n15:55 Liga BBVA – 21. kolejka: ATLÉTICO MADRYT – SEVILLA FC\n18:10 Liga BBVA – 21. kolejka: DEPORTIVO LA CORUÑA – VALENCIA CF\n20:25 Liga BBVA – 21. kolejka: REAL BETIS – REAL MADRYT\nPONIEDZIAŁEK – 25 PAŹDZIERNIKA 2015\n20:30 Liga BBVA – 21. kolejka: LEVANTE UD – UD LAS PALMAS\nTagi: Athletic – Eibar w TV, Atletico – Sevilla w TV, Betis – Real Madryt w TV, Deportivo – Valencia w TV, Eleven, Eleven Sports, Eleven Sports Network, Espanyol – Villarreal w TV, Granada – Getafe w TV, Levante – Las Palmas w TV, Liga BBVA, liga hiszpańska, Malaga – Barcelona w TV, primera division, Rayo - Celta w TV, Sporting – Sociedad w TV, Sporting Gijón


Amerykanie, Czarodzieje półkrwi, Rodzina Goldstein, Urodzeni w 1903\nObie siostry uczęszczały do Szkoły Magii i Czarodziejstwa Ilvemorny, gdzie Queenie została przydzielona do Pukwudgie. Prawdopodobnie były dziedzictwa żydowskiego.\nFantastyczne zwierzęta: Zbrodnie Grinderwalda Edytuj\nBędąc we Francji udała się do tamtejszego Ministerstwa Magii, aby dowiedzieć się, gdzie przebywa Tina. Recepcjonistka odpowiedziała jej, że nie ma tam nikogo takiego. Queenie wyszła z budynku, w pewnym momencie usłyszała głos Jacoba, który szedł razem z Newtem. Kobieta próbowała do nich dołączyć, niestety w pewnym momencie straciła ich z oczu. Pod wpływem emocji zaczęła słyszeć myśli wszystkich osób dookoła co wywołało ból głowy i dezorientację. Zdesperowana przyklęknęła na chodniku i zaczęła płakać. Po chwili podeszła do niej kobieta, która zapytała się o samopoczucie Queenie, a następnie zaprowadziła ją do swojego mieszkania.\nPo raz kolejny widzimy Queenie na zebraniu zwolenników Grindelwalda, jak stoi na trybunach pośród innych czarodziejów. Jacob, ucieszony jej widokiem, podszedł do niej, a ta przeprosiła go za swoje wcześniejsze zachowanie, a także powiedziała, że go kocha. Gdy Jacob próbował przekonać ją, aby wyjść z sali, ta poprosiła go, aby zostali, ponieważ nic się nie stanie, jeśli „tylko posłuchają”. Na zebraniu Gellert przekonywał czarodziejów, że mugole są zagrożeniem dla bezpieczeństwa ludzkości i aby to udowodnić pokazać swoją wizję drugiej wojny światowej. Następnie przy użyciu zaklęcia Protego Diabolica wyczarował krąg niebieskich płomieni, który mogli przejść tylko Ci, którzy wierzyli w jego poglądy. Wtedy Queenie poszła w jego stronę i próbowała przekonać Jacoba, aby wspólnie przekroczyli magiczny ogień. Ten jednak był zszokowany tym, że kobieta, która kochał jest zwolenniczką Grindelwalda i nazwał ją wariatką. Ostatecznie Goldstein ze złamanym sercem sama przekracza płomienie i deportuje się do Nurmengardu.\nQueenie została zatrzymana na dachu przez Kowalskiego, gdy chciała się teleportować by powstrzymać obskurusa zagrażającemu miastu. Kobieta wyraźnie martwiła się o niemaga, który również chciał pomóc. Czule pogładziła go po policzku i ostatecznie razem z nim deportowała.\nRóżdżka Queenie jest częścią logo Wizarding World.\n↑ @emmalineonline1 Newt's a Hufflepuff, but the other heroes went to the American school of wizardry (and yes, I know their houses). z J.K. Rowling na Twitterze.


7th Street Bar & Grill - Sprawdź Menu. Zamów Online - PizzaPortal.pl\n7th Street Bar & Grill. Zamów z dostawą!\n7th Street Bar & Grill. Jedna z najciekawszych w Polsce sieci restauracji serwujących kultowe dania kuchni amerykańskiej\nZlokalizowana na Manhattanie siódma aleja (Seventh Avenue) należy do najlepiej rozpoznawalnych miejsc w Nowym Jorku. Przecina Broadway i Times Square i mieszczą się przy niej tak słynne budynki jak Carnegie Hall czy Madison Square Garden. Ale u nas także mamy swoją sławną „siódmą ulicę”. 7th Street Bar & Grill to sieć znana już właściwie wszystkim miłośnikom klasycznej kuchni amerykańskiej w Polsce. Restauracje 7th Street Bar & Grill znajdziemy obecnie w aż trzech miejscach w Warszawie, a także w Poznaniu, Żyrardowie i Elblągu, a jest więcej niż prawdopodobne, że do tego grona dołączy wkrótce kilka nowych miejsc. 7th Street Bar & Grill nie mogło zabraknąć na PizzaPortal.pl. Dzięki szybkiej i wygodnej dostawie online przez naszą stronę lub aplikację mobilną (z wieloma opcjami błyskawicznych płatności), każdy biurowy lunch, rodzinną kolację czy wieczorne spotkanie z przyjaciółmi możecie przemienić w fantastyczną ucztę w amerykańskim stylu.\nMenu 7th Street Bar & Grill. Od sandwichy po finger food\nBurgery z kotletami ze 100% wołowiny najwyższej jakości to sztandarowe potrawy menu 7th Street Bar & Grill. Czeka tutaj na Was kilkanaście oryginalnych kombinacji składników, a szefowie sieci nie ustają w poszukiwaniach nowych, sezonowych smaków. Od najprostszego Classic Burgera, przez cieczącego się ogromną popularnością Texas Burgera BBQ, po kanapki, które zdążyły już uzyskać niemalże legendarny status, jak ważący równo 1 kilogram Combo Tower Burger (niejeden śmiałek nie był w stanie sprostać temu wyzwaniu) czy Jack Daniel’s Barbecue Burger. Dostawa z 7th Street Bar & Grill oznacza pełen przekrój dokonań amerykańskiej kuchni w dziedzinie serwowania najlepszych kanapek na świecie. Kucharze z 7th Street Bar & Grill zawsze są wierni żelaznej amerykańskiej proporcji stosowanej podczas mielenia mięsa do burgerów. 80% mięsa i 20% tłuszczu to idealne połączenie, które gwarantuje odpowiednio soczyste i delikatne burger patty. Jeśli dodamy do tego, że mięso pochodzi tylko od sprawdzonych, renomowanych dostawców, warzywa nabywane są na lokalnych targach, a wszystkie sosy powstają według autorskich receptur, to do złożenia zamówienia online w 7th Street Bar & Gril chyba nie będzie już trzeba nikogo dłużej zachęcać…\nDostawa z 7th Street Bar & Grill. Czy próbowaliście już szeroko ciętych żeberek glazurowanych sosami Jack Daniel’s lub skrzydełek z sosem Louisiana?\nDania z wieprzowiny, drobiu, ryb i owoców morza oraz sałatki. 7th Street Bar & Grill prezentuje pełną paletę najpopularniejszych amerykańskich przysmaków. Skosztujcie ręcznie panierowanych kurczaków, które przed podaniem marynowano przez kilka godzin w specjalnie dobranej mieszance przypraw. Dzięki smażeniu w ciśnieniowej frytkownicy panierka jest chrupiąca, a mięso soczyste. Pozwólcie sobie na chwilę kulinarnego zapomnienia i zasiądźcie naprzeciw ogromnej porcji szeroko ciętych żeberek, glazurowanych oryginalnym sosem Jack Daniel’s no. 7, podawanych z domowej roboty frytkami i połową kolby grillowanej kukurydzy. Jeśli wolicie coś bardziej „fit”, zamówcie np. grillowany stek z łososia, podawany z opiekanymi ziemniaczkami i gotowanymi na parze warzywami, delikatną grillowaną pierś kurczaka, serwowaną w towarzystwie dużej ilości warzyw z wody, lub którąś z lekkich, świeżych sałatek. Dostawa z 7th Street Bar & Grill przez PizzaPortal.pl – prawdziwa amerykańska kuchnia bez wychodzenia z domu lub biura.