SH BpG 1915 | Ks. Bronisław Świeykowski\nKsiądz Bronisław Świeykowski - burmistrz miasta Gorlice z czasów wojny światowej.\nBronisław Świeykowski urodził się w 1865 roku w Uhercach k. Sanoka. Podstawy wykształcenia zdobywał dzięki prywatnym korepetycjom. Obok ogólnej wiedzy poznał w tym czasie także kilka języków: francuski, niemiecki, rosyjski oraz łacinę i grekę. Dzięki min. takim umiejętnościom bez trudu ukończył gimnazjum we Lwowie i podjął studia prawnicze. Po pomyślnym zakończeniu pierwszego roku zrezygnował jednak z dalszej nauki na uniwersytecie. Zdecydował się na karierę wojskową. Ukończył jednoroczną szkołę wojskową ze stopniem podoficera, rotmistrza kawalerii. Chciał kontynuować dalej naukę. Jednak podczas ćwiczeń wojskowych spadając z konia uległ kontuzji. Pozostał po niej trwały ślad - paraliż jednej strony twarzy. Deformacja części twarzy i problemy z okiem, jakich doznał Bronisław w czasie wypadku, stały się przyczyną zerwania zaręczyn przez jego narzeczoną. Podczas rekonwalescencji, pod wpływem namów rodziny, przyjaciół i przełożonych oraz własnych przemyśleń przerywa karierę wojskową. Podjął wtedy decyzję o wkroczeniu na drogę kapłańską. Świeykowski podjął naukę w seminarium duchownym w Przemyślu. W 1889 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie studiował w Innsbrucku i Rzymie.\nPo zakończeniu edukacji ksiądz Bronisław Świeykowski zostaje kierowany na kolejne parafie. Czwartą, którą objął 16 stycznia 1896 roku są Gorlice. To właśnie z Gorlicami ma związać się na kolejnych 60 lat swojego życia. Tu otrzymał posadę dyrektora i katechety w szkole żeńskiej, w Towarzystwie Dam Miłosierdzia wg. reguły św. Wincenta a Paulo. Szybko przyzwyczaił się do miasteczka, a mieszkańcy zaczynają darzyć go coraz większym szacunkiem i zaufaniem.\nJako duchowny mocno zaangażował się w życie społeczne. W 1906 roku założył Towarzystwo Panien Ekonomek, którego zadaniem było pomaganie najuboższym. W tym samym roku jest także współorganizatorem Księgarni Nauczycielskiej i licznych kursów przygotowawczych dla przyszłych nauczycieli.\nOgrom pracy, jaki włożył w powierzone mu obowiązki został zauważony nie tylko przez Okręgową Cesarsko-Królewską Radę Szkolną, ale także przez władze kościelne, które w 1906 roku przyznały mu tytuł kanonika. [patrz także: Ksiądz fałszerzem wyborczym].\nBronisław Świeykowski w Gorlicach starał się również rozwijać swoje przyrodnicze zainteresowania. W 1906 roku założył Powiatowe Towarzystwo Rybackie i został jego pierwszym prezesem. Ponadto cały czas pisał artykuły o tematyce entomologicznej do naukowych czasopism przyrodniczych. Zdołał zgromadzić ogromną, cenną kolekcję owadów. W roku 1914 posiadał już ok. 30 tyś. eksponatów, głównie motyli i chrząszczy. Jego zbiór był powszechnie znany, także poza granicami monarchii. Był członkiem korespondencyjnym europejskiego Stowarzyszenia Entomologicznego. Gorliczanie wspominają również jego zwierzęta, które mieszkały z nim w domu: wydrę, bociana, białą kawkę, małpki kapucynki, papugę i żółwie greckie. Fascynowały go również kaktusy. Miał ich kilkadziesiąt odmian. O ciekawości świata świadczy również fakt, że był pierwszym właścicielem radioodbiornika w mieście.\nŚwieykowski żywo interesował się polityką. Jego kandydatura została wystawiona w 1911 roku w wyborach do parlamentu wiedeńskiego z ramienia obozu konserwatystów. Zrzekł się jednak miejsca na rzecz startującego z tego samego ugrupowania co on, prof. Leopolda Jaworskiego. W 1913 roku wstąpił do Czerwonego Krzyża. Połowę dochodu jaka pochodziła ze sprzedaży jego pamiętników-zapisków wydanych pod tytułem „Z dni grozy w Gorlicach” przeznaczył na cele statutowe tej organizacji.\nDobiegające końca przygotowania przed rozpoczęciem roku szkolnego 1914/1915 przerywają księdzu Bronisławowi Świeykowskiemy wiadomości dochodzące z frontu Wielkiej Wojny. Sukcesy armii rosyjskiej i nadciągające zagrożenie zbliżającymi się walkami w kierunku rejonu Gorlic, spowodowały ewakuację wszelkich władz z miasta. Uciekają: starosta, burmistrz, większość urzędników, część żandarmerii, najzamożniejsi mieszczanie. W galicyjskim miasteczku, dość zamożnym jak na owe czasy dzięki świetnie jeszcze prosperującemu przemysłowi naftowemu, pozostało wg szacunków ok. 2 tyś. obywateli.\nCi, którzy nie opuścili domów, wraz z Radą Miejską, zdecydowali się powierzyć zarząd nad sprawami miejskimi i opiekę nad ludnością jednemu spośród radnych, temu, do którego mieli największe zaufanie. Wybór padł na księdza kanonika.\n25 września 1914 roku ksiądz Bronisław Świeykowski został wojennym burmistrzem miasta Gorlice.\nGorlice dwukrotnie w czasie I wojny światowej znalazły się pod okupacją rosyjską. Pierwsza z nich to okres od 15 listopada do 12 grudnia 1914 roku ( tzw. I inwazja rosyjska). [ patrz także: Odezwa z października 1914 r.].\nCiężkie walki pod Krakowem i Limanową w listopadzie i grudniu, a w dniach 11-12 grudnia również pod Gorlicami spowodowały odwrót tymczasowy wojsk carskich. Jednak już 27 grudnia 1914 roku, w skutek kontruderzenia armii rosyjskiej, tuż po Bożym Narodzeniu, rozpoczęła się tzw. II inwazja i tym samym ponowna okupacja rosyjska miasta. Trwała ona do 2 maja 1915 roku.\nW ostatnich dniach grudnia 1914 roku Gorlice znalazły się na pierwszej linii frontu. Miasto wraz z okolicą było bezlitośnie ostrzeliwane, palone i grabione przez kolejne 4 miesiące. Najcięższe chwile burmistrzowania przypadają na okres II inwazji, czyli na owe „126 dni grozy". Przygnębienie i strach powodowane ustawicznym niszczeniem miasta potęgował straszliwy głód i wybuchające raz po raz epidemie. Na domiar złego Moskale stawali się coraz okrutniejsi wobec ludności cywilnej. Konieczne były nieustanne interwencje u rosyjskich komendantów miasta i wyższych oficerów celem ukrócenia samowoli żołnierzy. Świeykowski wstawiał się za tymi, którym rabowano resztki dobytku i dewastowano bezmyślnie mienie. Najniebezpieczniejsze jednak było ujmowanie się za osobami posądzonymi o szpiegostwo. Wystarczył byle pretekst, a natychmiast pojawiało się realne zagrożenie szubienicy lub rozstrzelania. Kilkakrotnie, osobiste wstawiennictwo księdza, w tym znajomość języka rosyjskiego i francuskiego, czy nawet oddanie własnej osoby do dyspozycji w zamian za wypuszczenie podejrzanego, ratowało temu ostatniemu życie. Zdarzało się jednak i tak, że jego nalegania i prośby nie przynosiły skutku...\nW Gorlicach obowiązywał urzędowy zakaz udzielania jakiejkolwiek pomocy Żydom (mniej więcej połowa mieszkańców to rzymsko-katolicy, połowa Żydzi, natomiast na obrzeżach i we wsiach spory odsetek stanowiła ludność wyznania greckokatolickiego i prawosławnego). W oblężonym mieście pojawiło się widmo śmierci głodowej. Świeykowski wraz z zaufanymi pomocnikami rozdawał więc chleb także nocą. Zawyżał liczbę obywateli, aby mieć dodatkowe porcje chleba, ryżu i zupy także dla ludności żydowskiej. Dla złagodzenia narastającego głodu organizował wyprawy po prowiant do okolicznych miejscowości, min. do Jasła. Niejednokrotnie sam jechał wozem.\nW okresie między listopadem 1914, a majem 1915 roku ksiądz kanonik nie zaprzestał pełnienia funkcji kapłańskich. Odprawiał codzienną mszę świętą, spowiadał mieszkańców miasta. Przed Wielkanocą przystąpiło u niego do spowiedzi, być może po raz ostatni w życiu, ponad 120 żołnierzy rosyjskich. Udzielał także ostatniej posługi umierającym na skutek ran czy szerzących się chorób, zarówno cywilom jak i żołnierzom. Towarzyszył w ostatnich chwilach życia również tym konającym na polu walki. Asystował przy prowizorycznych pochówkach organizowanych w przydomowych ogrodach.\nKsiądz-burmistrz przynajmniej trzykrotnie sam uniknął śmierci od kul w niego wymierzonych i od gruzów walącego się budynku. Podczas bombardowania gorlickiego rynku jeden z pocisków trafił w jego mieszkanie, uszkodzone już kilkakrotnie wcześniejszymi ostrzałami. Życie wówczas ratuje mu jego ulubiona małpka Koko. Niestety, walący się strop niszczy praktycznie w całości przepiękną kolekcję owadów, a także cenny księgozbiór [patrz także: fragmenty pamiętnika dra Hansa Richtera].\nGehenna frontowa Gorlic i jego mieszkańców kończy się 2 maja 1915 roku. Rozstrzygniecie przynosi Bitwa Gorlicka, jedna z największych bitew wschodniego frontu I wojny światowej. Po godzinie 15.45 miasto jest już w rękach sprzymierzonych oddziałów niemieckich. Front cofa się, pozostawiając płonące zgliszcza miasta.\nOto, jaki obraz swojego miasta ksiądz kanonik musiał oglądać po przejściu wojsk, po 2 maja:\n"Prawie w 90% zniszczone zabudowania Gorlic, najróżniejsze pozostałości po stacjonujących i przemieszczających się na zmianę oddziałach, setki kilometrów okopów i umocnień ryjących ziemię, mnóstwo niewybuchów, tymczasowe groby w każdej części miasta, w każdym niemal przydomowym ogródku, rowie, w każdym najmniejszym nawet zagajniku. Mnóstwo niepogrzebanych ciał żołnierzy, niezliczona ilość rannych. A do tego niesamowita bieda, głód, choroby i wyniszczenie fizyczne oraz psychiczne ludności, ludności, która miała "szczęście" znajdować się przez kilka miesięcy na samej linii frontu, w centrum jednego z najważniejszych wydarzeń w dziejach wojny światowej".\nKsiądz-burmistrz Bronisław Świeykowski zostaje ogłoszony przez Gorliczan "mężem opatrznościowym miasta". Mówią wprost: gdyby nie On, nie wiedzą, co by się z nimi stało. Albo śmierć z głodu, albo wywózka, albo stryczek... [patrz także: O księdzu Świeykowskim Ks. J. Pawelski T. J.].\nKsiądz natychmiast daje się poznać jako znakomity organizator odbudowy Gorlic. Dzięki m. in. jego staraniom udało się przygotować miasto tak, że można w nim było przetrwać zimę 1915/1916. [patrz także: Odezwa Komitetu Ratunkowego Miejskiego].\n23 listopada 1915 roku ksiądz Bronisław Świeykowski reskryptem CK Namiestnictwa zostaje mianowany Komisarzem Rządowym dla miasta Gorlice [patrz także: Rozporządzenie ordynariatu biskupiego w Przemyślu].\nJednak poczucie dobrze wypełnionego obowiązku, jaki mu powierzono zostaje poważnie zachwiane. 10 marca 1916 roku burmistrz Gorlic "z dni grozy", kanonik Bronisław Świeykowski zmuszony jest stanąć przed wojskowym sądem polowym w Krakowie. Powód: oskarżenie o szpiegostwo na rzecz carskiej Rosji. W sprawie wezwanych zostało 60 świadków. Zostaje ogłoszony jednomyślny wyrok. Niewinny. Pomówienie o szpiegostwo zraża go do władzy austro-węgierskiej. Manifestuje to dobitnie nie przyjmując nadanego mu przez cesarza Karola krzyża kawalerskiego orderu Franciszka Józefa. W liście do monarchy datowanym na 21 lutego 1917 roku uzasadnia swoją odmową przyjęcia odznaczenia: "... dość krzyżyków nadźwigałem się jako burmistrz...". Cesarz w korespondencji wysłanej do duchownego uznaje jego powody, a także wyraża nadzieję, że ten zapomni krzywdy doznanej niesłusznym oskarżeniem w marcu 1916 roku. [patrz także: list X. kan. Świeykowskiego].\nŚwieykowski codziennie odprawia msze święte, ale bardzo rzadko decyduje się na osobiste wygłoszenie kazania. Wyjątek robi podczas nabożeństwa odprawianego na gorlickim rynku, wśród ruin, 2 maja 1916 roku, w I rocznicę Bitwy Gorlickiej[ patrz także: fragment kazania ks. Świeykowskiego].\nZostaje też współzałożycielem Komitetu Urządzania Wystawy Pamiątek Wojennych. W 1919 roku jest jednym z inicjatorów i twórców Pierwszej Wystawy Pamiątek Wojennych. Ekspozycja była prezentowana w salach Starostwa Powiatowego w Gorlicach. W tym samym roku, w 1919, za namową Pawła Sapiehy ksiądz-burmistrz publikuje własne zapiski z "inwazyi rosyjskiej", wspomniane już wcześniej pamiętniki "Z dni grozy w Gorlicach". Opisuje w nich okres przypadający na obie okupacje rosyjskie. Diariusz „Z dni grozy w Gorlicach. Od 25 IX 1914 do 2 V 1915" ukazał się drukiem w Krakowie w 1919 roku.\nOdmówienie przyjęcia orderu od cesarza Karola zostało odebrane również jako demonstracja polityczna. Jako Komisarz Rządowy Świeykowski był współorganizatorem manifestacji zorganizowanej 19 lutego 1918 roku na gorlickim rynku. Protest dotyczył warunków pokoju brzeskiego i oddania Chełmszczyzny i Podlasia Ukrainie. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości powstała w Gorlicach Powiatowa Rada Narodowa z Komitetem Wykonawczym. Bronisław Świeykowski był tam jednym z zastępców. W 1918 roku wstąpił do utworzonego właśnie Stronnictwa Budowy Zjednoczonej Polski i pełnił w nim funkcję zastępcy prezesa. Nie zgodził się na wysunięcie swojej kandydatury w wyborach do Sejmu Ustawodawczego. Jednocześnie ogranicza aktywność polityczną do pisania artykułów.\nAngażuje się jeszcze w wydarzenia w 1920 roku. Wobec zagrożenia utraty niepodległości współorganizuje wiec na rynku. Namawia na nim by ochotnicy wstępowali do wojska polskiego. Tym, którzy zdecydowali się walczyć przeciw bolszewikom rozdaje krzyże pamiątkowe "Armii Ochotniczej 1920". Bronisław Świeykowski pełni funkcję Komisarza Rządowego miasta Gorlice do 31 maja 1920 roku. Z tą datą składa rezygnację z urzędu.\nRada Miasta w uznaniu zasług i jako podziękowanie za 4-letnie kierowanie miastem w trudnym, wojennym czasie nadaje 4 lipca 1921 roku księdzu Bronisławowi Świeykowskiemu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Gorlice. Kategorycznie nie zgadza się by plac przy gorlickim kościele nazwano jego imieniem. Także najwyższe władze duchowne doceniły postawę duchownego. Dekretem z 3 lipca 1925 roku papież Pius XI przyznał mu tytuł szambelana.\nW 1926 roku katecheta Bronisław Świeykowski przechodzi oficjalnie na zasłużoną emeryturę. Coraz więcej czasu poświęca teraz działalności społecznej i charytatywnej. Nadzoruje odbudowę gorlickiego kościoła. Pełni liczne funkcje w towarzystwach działających na terenie miasta i powiatu. Jak powszechnie mawiano: w międzywojennych Gorlicach nic ważnego nie wydarzyło się bez udziału księdza Świeykowskiego.\n11 listopada 1929 roku zostaje nadany mu Order Polonia Restituta. Jest to kolejne świeckie odznaczenie, jakiego odmówił przyjęcia.\nW czasie II wojny światowej ksiądz udzielał się nadal społecznie, także jako kapelan w miejscowym szpitalu. Był wyznaczany parokrotnie na zakładnika, gwarantującego swoim życiem bezpieczeństwo Niemców na terenie Gorlic. Posługę kapłańską wciąż pełnił z oddaniem i poświęceniem, na tyle, na ile pozwalały mu wiek i pogarszający się stan zdrowia. Ostatni raz oficjalnie wystąpił w maju 1945 roku. Słabnący ciągle wzrok i coraz mniejsza sprawność fizyczna dawały o sobie znać. Zaczął coraz bardziej podupadać na zdrowiu. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie w wieku 91 lat, 27 stycznia 1956 roku.\nPogrzeb księdza Bronisława Świeykowskiego, który odbył się 31 stycznia 1956 roku okazał się wielką manifestacją wdzięczności i szacunku dla jego osoby. Nie spełniono jego ostatniej woli by był to skromny, żołnierski pochówek, w trumnie z nieheblowanych desek, bez tłumów i bez przemówień.\nW ostatniej, ziemskiej drodze żegnało go przeszło 5 tys. osób. Dla nich pozostał bohaterskim burmistrzem, wspaniałym kapłanem i serdecznym człowiekiem z niebywałą wiedzą i zainteresowaniami. Wśród przybyłych było 100 duchownych. Wiele osób przyjechało specjalnie żeby oddać mu hołd, w tym liczna delegacja Żydów wdzięcznych za pomoc okazaną im w czasie okupacji rosyjskiej miasta w czasie pierwszej i drugiej wojny światowej. Wśród tłumu zebranych nie pojawił się tylko nikt z ówczesnych władz miasta Gorlice...\nPrzez długie lata na odremontowanym budynku, tam gdzie mieszkał ksiądz Świeykowski (na ulicy, która teraz nosi jego imię), wisiały przytwierdzone do elewacji pociski artyleryjskie, te same, które zniszczyły budynek i nieomal zabiły jego mieszkańca. Szkoda, że zostały zdemontowane...\nOpracowanie: Katarzyna Liana\nFragmenty tekstów źródłowych uzupełniające artykuł:\nDo mieszkańców Gorlic !\nNieprzyjaciel od wojny groźniejszy bo cholera azyatycka urzędownie stwierdzona wkradła się już w szeregi naszych żołnierzy i w powiecie i w mieście naszem!\nPrzeciwdziałać temu strasznemu wrogowi – to najświętszy obowiązek Magistratu ale też i wszystkich mieszkańców miasta !\nChoćby najsilniejsze starania Magistratu nie odniosą skutku w tym kierunku, jeśli mieszkańcy nie będą poczuwać się do obowiązku najakuratniejszego spełnienia lub dopilnowania, by zarządzenia Magistratu w tej mierze wydane z wszelką ścisłością zostały przeprowadzone.\nWe środę 7 b. m. rozpocznie się gruntowne czyszczenie miasta.\nKażdy ponadto mieszkaniec obowiązany będzie przeprowadzić asanacyę mieszkania swego, właściciele zaś domów asanacyę kurytarzy, sieni, podwórzy stodół, stajni a zwłaszcza wychodków.\nCelem należytego zdesinfekcyonowania tychźe winien każdy miejsca te dobrze polać natrium Sulphuratum, który sprowadził Magistrat z tutejszej fabryki kwasu siarczanego i sprzedawać będzie kilo tegoź za 6 hal. Zauważa się, że natrium sulphuratum jest znakomitym środkiem desinfekcyjnym, dorównuje bowiem sublimatowi, rozpuszcza się bardzo łatwo we wodzie, trzeba jednakowoż ostrożnie z nim postępować, gdyż pali suknie i parzy ciało.\nCelem skontrolowania, o ile zarządzenia powyższe w poszczególnych domach, lokalnościach i mieszkaniach przeprowadzone zostały, powołuję osobną komisyę, która wyznaczy dla każdej dzielnicy miasta dziesiętników, a ci będą mieli pod własną odpowiedzialnością obowiązek zbadać rzecz całą; w razie zaś nie zastosowania się do owych przepisów mają winnych zgłaszać do Magistratu, a raczej urzędującej prowizorycznie Rady Przybocznej, a ta ( oświadczam z góry) zmusi niedbałych choćby i najsurowszemi środkami do spełnienia obowiązku mającego na celu dobro całego miasta i ustrzeżenie mieszkańców przed tak groźnem a tak już bliskiem niebezpieczeństwem.-\nGorlice, październik 1914\nKsiądz fałszerzem wyborczym\nW sprawie wniesionej w sejmie interpelacyi o popełnionych w G o r l i c a ch fałszerstwach wyborczych przez inspektora szkolnego ks. Dutkiewicza, otrzymujemy z Gorlic następujące bliższe szczegóły: Do rady szkolnej okręgowej w Gorlicach miał się odbyć w dniu 26 września podczas okręgowej konferencyi nauczycielskiej wybór reprezentanta zawodu nauczycielskiego. Kandydatów było dwóch: dotychczasowy „reprezentant” nauczycielstwa, zausznik ks. Dutkiewicza, niemy członek rady szkolnej, p. Dobrowolski i katecheta przy żeńskiej szkole wydziałowej ks. Br. Świeykowski, wysunięty przez ogół nauczycielstwa dlatego, że nauczycielstwu znanem było wrogie usposobienie dla siebie obu tych księży. Spodziewano się wiec, że ks. Świeykowski będzie bronił interesów nauczycielstwa, chociaż jest zagorzałym konserwatystą.\nKs. Świeykowskiego postanowił ks. inspektor Dutkiewicz utrącić za każdą cenę, chwycił się więc następujących sposobów, wziętych żywcem z arsenału „galicyjskich wyborów”. W pierwszym głosowaniu na 88 głosujących ks. Świeykowski otrzymał 70 głosów i wprost przygniatającą większością został wybrany. Już podczas skrutynium ks. Dutkiewicz, widząc co się święci, starał się uszczuplić nieco głosów ks. Świeykowskiemu, wydzierając kilkakrotnie kartki wyborcze z rąk skrutatorki panny Winkler, sam osobiście odczytywał nazwisko „Dobrowolski” zamiast napisanego na kartce nazwiska „Świeykowski”. Za każdym jednak razem pna Winkler, dyrektorka tutejszej szkoły ludowej żeńskiej, demaskowała fałszerza wyborczego, mówiąc wobec całego zgromadzenia „przepraszam, jest napisane ks. Świeykowski”. Gdy w ten sposób nie można było dojść do celu, ks. Dutkiewicz poradził sobie w inny sposób. Oto po prostu unieważnił cały akt wyborczy pod pozorem, iż uprawnionych do głosowania było tylko 85 osób, głosowało zaś 88, a mianowicie 3 nauczycieli młodszych, nie posiadających egzaminu kwalifikacyjnego, którzy zatem nie mieli jeszcze prawa wyborczego. Taki gwałt może wejść od „kwiatuszków wyborczych” nawet w Galicyi. W każdym innym wypadku unieważnienie wyborów w takowych warunkach byłoby niemożliwością. Ksiądz Świeykowski otrzymał 70 głosów, kontrkandydat tylko 15.\nPo unieważnieniu pierwszego wyniku głosowania ks. Dutkiewicz zarządził wybór ponowny. Tym razem odbierał sam kartki wyborcze i w tej chwili przy odbiorze je otwierał, chcąc się dowiedzieć ,,na kogo dany nauczyciel głosuje, przyczem wyrażał mu swoje niezadowolenie w razie głosowania na ks. Świeykowskiego. Gdy tenże zaprotestował przeciwko takiemu pogwałceniu swobody głosowania, ks. Dutkiewicz ofuknął go słowami: „ masz mi się ksiądz do wyboru nie mieszać”. Po takiem powiedzeniu ks. Świeykowski zgromadzenie opuścił.\nTymczasem ks. Dutkiwicz widząc, iż mimo jego i jego naganiaczy agitacyi p. Dobrowolski gotów powtórnie upaść, wezwał skrutatorkę p. Winkler i polecił, aby przy skrutynium odczytywała z kartek nazwisko „Dobrowolski”, chociaż było napisane Świeykowski. Do popełnienia takiej zbrodni p. Winkler namówić się nie dała, mino natarczywych nalegań ks. Dutkiewicza (…). Wówczas pani Winkler zrzekła się obowiązków skrutatorki, a w jej miejsce powołał ks. Dutkiewicz innego skrutatora. Teraz już był panem sytuacyi. Nazwiska z karteczek sam odczytywał wedle upodobania, dając niezwykłą lekcyę znajomości abecadła, jak przystało na inspektora szkolnego. W tej interpelacyi alfabetu nazwisko „Świeykowski” zmieniało się w ustach czarodzieja wyborczego na „Dobrowolski”. Odczytane kartki chował czem prędzej do swej sutanny, aby już więcej światła dziennego nie zobaczyły i nie uległy przypadkiem kontroli. W ten sposób w drugim głosowaniu p. Dobrowolski otrzymał 50 głosów i został uznany za wybranego. Dla zachowania pozorów przyzwoitości otrzymał ks. Świeykowski tym razem z łaski ks. Dutkiewicza głosów 35. Byłby i tych pewnie nie uznał, gdyby ks. Dutkiewicz był wytrwał do końca w tak „dokładnem” odczytywaniu kartek wyborczych. Charakterystycznem jest dalej, iż nauczyciele nie mający prawa głosowania, tym razem głosowali i ks. Dutkiewicz uznał mimo to wybory za ważne. Dla całości dodać należy, iż ks. Dutkiewicz jednemu z nauczycieli, którego podejrzewał o agitacyę za ks. Świeykowskim, zagroził wobec wszystkich zgromadzonych, że go do 24 godzin przeniesie z Gorlic. (…)W całym mieście wybuchło ogromne oburzenie.\n(…)Tadeusz Tokarski wniósł sprawę do prokuratoryi państwa w Jaśle z powodu tych nadużyć doniesienie karne przeciw ks. Dutkiewiczowi. Doniesienie to odstąpiła prokuratorya powiatowemu sądowi w Gorlicach, celem przeprowadzenia śledztwa, które już się rozpoczęło(…).\nFragmenty pamiętnika dra Hansa Richtera\n„N. W. Tagblatt” podaje w niedzielnym numerze pod powyższym tytułem wyjątek z pamiętnika dra Hansa Richtera, lekarza sztabowego, zatwierdzony przez wojenną kwaterę prasową. Rzecz tę powtarzamy w streszczeniu, jako godny uwagi hołd, złożony istotnej zasłudze.\n(…) Wiecznie pamiętną pozostanie bitwa przełomowa pod Gorlicami, która należy nie tylko do największych lecz i najważniejszych bitew w dziejach. Majowe zwycięstwo pod Gorlicami jest dla Austro-Węgier i Niemiec potężnym punktem zwrotnym, od którego rozpoczął się wspaniały pochód zwycięski w głąb Rosyi.\nJak żywo mamy wciąż w pamięci te wspomnienia!\nPrzyjechaliśmy do Gorlic w kilka dni po Zaduszkach 1914 r. Tutaj dowiedzieliśmy się naprzód, że nie dostaniemy się do Sącza, jak brzmiał nasz pierwotny rozkaz, lecz po jednodniowym odpoczynku mamy drogą na Sękową przeprawić się przez Karpaty.\nPosłałem naszego kapelana, by nam wyszukał kwaterę. Wrócił z wiadomością, że na probostwie nie ma już miejsca, gdyż pokoje gościnne są już zajęte przez księży uchodźców ze Lwowa i Przemyśla, lecz że nowy burmistrz, nauczyciel religii, dał nam klucze do opuszczonego mieszkania pewnego adwokata. Teraz mieliśmy miejsca pod dostatkiem, krzesła, stoły, łóżka bez pościeli. Byliśmy jednak szczęśliwi, bo na dworze lało jak z cebra. Poco żołnierzowi na wojnie pościeli, gdy ma własny koc? Natychmiast urządziliśmy się po spartańsku. A nasz kapitan mówił nam:\n„Moi panowie! Musicie poznać burmistrza gorlickiego! To jest unikat. Mieszka w pobliżu kościoła parafialnego Nigdy w życiu nie widziałem tak wielkiego zbioru owadów jak u tego człowieka. To muzeum !”.\nObudziło to naszą ciekawość, i w końcu razem z naszym kapitanem i nadporucznikiem sanitaryuszów stanąłem przed burmistrzem miasta Gorlic, ks. Bronisławem Świeykowskim.\nDługa, chuda postać o nader wyrazistych rysach. Zresztą uosobiona dobrotliwość. Najprzód tłumaczył się, skąd ma ranę na czole: w pośpiechu potknął się na swoich ciasnych schodach. Przez sypialnię, pełną półek z książkami weszliśmy do miłej biblioteki na pierwszym piętrze, która już dawała niejako duchowy obraz właściciela. Gdy odsunął zasłonę z półek, ujrzeliśmy wybitne dzieła z dziedziny nauki i sztuk. A przed książkami miły zapach roztaczały rządy wielkich rumianych jabłek, wszędzie zaś naokoło stały rośliny i kwiaty, jak w oranżeryi.\nPotem przez małą sionkę weszliśmy do naukowego laboratoryum.\nW sionce wytrzeszczyła na nas zęby małpka z grymasami i krzykami.\n- Nie kąsa – Uspokoił nas burmistrz. - Wyrwałem jej siekacze! – W pracowni wpada mam wpierw w oko biały ptak, bardzo łaskawy.\n- Znają panowie tego ptaka? – Zapytał uczony. – Zgadywaliśmy błędnie.\n- To biała kawka!\nTak dowiedzieliśmy się, ze oprócz białych kruków, są także białe kawki.\nW muzeum chrząszczy i motyli wyczyszczaliśmy oczy, oglądając po porządku gablotki i pudełka na ścianach, ustawione troskliwie, a gustownie.\n- To praca całego mojego życia – rzekł burmistrz. Już 26 lat żyję w tej samotni spokojny i zadowolony.\nPóźniej zadziwił nas burmistrz swoją doskonałą pamięcią, gdyż jak się pokazało, znał dokładnie personalia wszystkich księży w Austryi.\nPożegnanie z nim było bardzo serdeczne. Stały przed nami bułki, miód, jabłka i buteleczka najlepszej śliwowicy, którą zaraz wsunąłem do kieszeni, bo mi się zdawało, że kapelan krzywo na nią patrzy. Podczas marszu w Karpatach ta latarka dobrze nas ogrzewała, chwaliliśmy sobie także kiełbasę gorlicką. Długo rozmawialiśmy jeszcze o przezacnym burmistrzu gorlickim i na deszczu piliśmy jego zdrowie każdy łykiem śliwowicy. Jak też mu się powodzi? - Kłopotaliśmy się nieraz. Przygotowania bowiem, które zastaliśmy, kazały spodziewać się wielkich rzeczy. Tak też było. Dnia 16 listopada przyszli Rosyanie do Gorlic i zostali tam do 12 grudnia, wrócili na Sylwestra i pozostali przez 4 miesiące ku utrapieniu ludności.\nPrzypadkiem w pierwszych dniach maja 1915 roku znalazłem się znowu w pobliżu Gorlic i z ust braci niemieckich posłyszałem pierwszą wiadomość o zwycięskiej bitwie na linii Gorlice -Tarnów.\nTu dr Richter opisuje z autopsji pożar Gorlic, kreśli przebieg bitwy (…), wreszcie opowiada, o rozmowie jaką miał w Koszycach z pojmanymi w bitwie oficerami rosyjskimi. Jeden z nich, lekarz sztabowy, ze szczególnem wzruszeniem i gorącem uznaniem opowiadał o burmistrzu gorlickim, ks. Świeykowskim. Niesłychana rzecz, co ten szlachetny człowiek, ten bohater w sutannie podczas strasznych dni wojennych zdziałała dla miasta. Z zupełnem zaparciem się siebie, z odwagą i godnością spełniał swój trudny urząd i oględnie otaczał swoją nieszczęśliwą i uciśnioną ludność najtroskliwszą opieką. Nędza była wielka.\n„Sami nie mieliśmy wiele - mówi lekarz rosyjski, i dosłownie - kazaliśmy jednak codziennie rozdzielać między ubogich 500 porcyi. Temi 500 porcyami karmił burmistrz 1500 ludzi, a często i więcej. Jak tej sztuki dokazywał, jest dla nas zagadką. Szlachetny człowiek na wskroś. Byliśmy wszyscy w nim zakochani” Serce skakało nam z radości przy tem uznaniu z ust nieprzyjaciół. I wciąż słyszeliśmy godne podziwu nowiny o tym bohaterskim burmistrzu.\nPrzy każdej sposobności, ile razy mówiono o Gorlicach, wspominaliśmy o nim z radością i wdzięcznością, zwłaszcza podczas Zaduszek w 1915 r. na polach pod Gorlicami. Ileż przez ten rok zmieniło się w samych Gorlicach i naokoło! Gorlice stały się sławnemi na cały świat. Ale co też się stało z jego pięknym zbiorem owadów?\nCo też się działo z zacnym burmistrzem w płonących Gorlicach? Z temi i podobnemi pytaniami wysyłaliśmy w rocznicę naszej gościny kartkę z pozdrowieniami do ks. Świeykowskiego.\nNa to z końcem listopada 1915 r. otrzymaliśmy od ks. burmistrza list w żałobnej obwódce, w którym dziękuje mam za pamięć, pisze miedzy innymi:\n„Tak jest, przez ten rok zdarzyło się u nas wiele, wiele rzeczy. 126 dni inwazji, a przytem codzienna kanonada, która z 614 domów miasta zniszczyła 567, reszta - 47, w których jeszcze można mieszkać, również poniosła wielkie szkody. Także mój dom 21 stycznia dostał pocisk właśnie od tej strony, gdzie był umieszczony mój zbiór owadów ( 14. 647 gatunków chrząszczy, 4.750 motyli i przeszło 2.000 różnych innych gatunków owadów), a eksplozyja granatu w pokoju tak wszystko zniszczyła, że z gablotek i ze wszystkich owadów nie pozostało ani śladu. W jednej chwili praca 26 lat mego życia stała się niczem…\nNiech to będzie moja ofiara na ołtarzu miłości ojczyzny, na którym ojcowie składają swoich najukochańszych, zdrowiem tryskających synów, a dzieci ojców… Drugiego maja dom mój znów z drugiej strony, gdzie miałem bibliotekę i sypialnię, dostał cztery pociski naraz, w tem także jeden pocisk 40-centimetrowy, i tak wraz z moimi pupilami w mieście stałem się bezdomnym. Musiałem się zakwaterować do mojego biura w magistracie razem z moją małpą „Kokiem”, która cudem ocalała z całego muzeum i jako „wojenny burmistrz” pracuję dalej dla dobra mieszkańców, nie tracąc energii.\n„Na domiar w drugiej połowie maja otrzymałem wiadomość, że mój jedyny brat, który jako nadporucznik ułanów od początku wojny stał na froncie, wskutek trudów wojennych zachorował na serce i po przybyciu do Zakopanego na 14-dniowy urlop, umarł. Szczęściem od rana od wieczora jestem tak zajęty, że nie mam czasu myśleć o własnych bolach. Zresztą własny ból czymże jest, gdy się naokoło widzi tyle cierpień, tyle rozpaczy…\nPrzed trzema tygodniami znów zmarła moja najdroższa matka - z żalu za synem. Widzę teraz, że człowiek jest bardzo silnem, wytrwałem stworzeniem, jeżeli może tyle wytrzymać i nie traci przytem siły i ochoty…”\nW oczach stanęły mi łzy przy czytaniu tych wierszy, lecz taka wielkoduszność znów mnie uradowała. Takim, jak ten list, jest cały człowiek, bohater, cichy dobroczyńca bez rządzy sławy i zaszczytów, zawsze ożywiony Żelaznem poczuciem obowiązku. W tym też duchu działa burmistrz wojenny, od listopada 1915 r. także jako komisarz rządowy przy odbudowie miasta Gorlic, nad którego murami ku wiecznej pamięci błyszczy płomienny napis:\n[ patrz także: http://digi.landesbibliothek.at/viewer/fulltext/AC02868470_1916_0020/1/].\nKs. J. Pawelski T. J.\nO księdzu Świeykowskim\n(…) Losy wojny, jak dały wielkie imię historyczne małym Gorlicom, tak odkryły przed światem heroiczną cnotę kapłana, który w tem zapadłem miasteczku pracował. Prócz obowiązków kapłańskich, wziął ksiądz Świeykowski na swe barki i zarząd miasta, jako burmistrz, wziął w chwili krytycznej, gdy Gorlice zagarnęła inwazya rosyjska. Wypadło mu trwać i działać na stanowisku w niezwykle trudnych warunkach, bo nie tylko w czasie dwukrotnej inwazyi rosyjskiej, ale i przez 126 dni ostrzeliwania miasta, w tem podczas jednego z najstraszniejszych działań artyleryiskich w tej wojnie, które zmieniło Gorlice w kupę gruzów.\nIleż chwil nad wszelki wyraz ciężkich przejść musiał kapłan–obywatel! Wybuchły epidemie, cholera, dysenterya, tyfus; codziennie trzeba było zaopatrzyć kilkunastu chorych. Niejednokrotnie zaglądał do miasta głód; raz trzeba było wypraszać u komendanta rosyjskiego 20 pudów chleba, kiedy indziej uzyskać zezwolenie na sprowadzenie co tydzień żywności z Jasła. A kiedy wybuchła wśród ludności nędza, organizuje ksiądz Świeykowski rozdawnictwo obiadów, po 500 porcyj dziennie. I tak szły bez przerwy te ciężkie, jak żelazne kajdany dni.\nCiągle trzeba było ucierać się z kozactwem, ciągle żebrać u władz. Krzepić zrozpaczonych, karmić głodnych, opatrywać chorych, dźwigać z ulic miasta rannych. I to wszystko wśród największych niewygód, w mieszkaniu zimnem, poszczerbionem armatnimi kulami, w jednym pokoiku, w którym dzień i noc paliła się lampa, gdyż okno zabito dla ochrony przed pociskami. Pokoik ten był świadkiem niezwykłych epizodów, jak ten na przykład, gdy w samym środku inwazyi rosyjskiej nawiedza księdza Świeykowskiego tajny wysłannik armii austryackiej. Prawie równocześnie przychodzi do pokoju komendant rosyjski. Ksiądz Świeykowski, słysząc zbliżające się, a dobrze znane sobie kroki, chwyta za stułę, wysłannikowi każe uklęknąć. Komendant, widząc księdza, słuchającego spowiedzi, cofa się od drzwi.\nIleż potem zdziałał ksiądz Świeykowski. Założył prowizoryczny szpital, rozwinął działalność dla rozmieszczania bezdomnych, zorganizował tanią kuchnię. Trzeba było zaopatrzeć ludność w żywność, opał, we wszystkie środki do życia. Po ustąpieniu Rosyan zajął się znów odczyszczaniem miasta i akcyą odbudowy.\nWtedy to doświadczył Bóg wiernego sługę swego krzyżem ciężkim. Austryacki sąd polowy, a więc sąd państwa, któremu tak wiernym okazał się kapłan-obywatel, na skutek podłej denuncyacyi, wytoczył księdzu Świeykowskiemu proces o zdradę stanu. Proces nie tylko nie wykazał najmniejszej winy, stał się nadto hołdem dla niezwykłych zasług. Sprawa doszła do cesarza Karola, który udzielił kapłanowi wysokiego orderu. Od orderu jednak ksiądz (…) wymówił się. Pobudką wszelkich czynów, pisze ksiądz Świeykowski do cesarza, było „ moje kapłańskie powołanie, które każe mi chrześcijańską miłością bliźniego nie tylko słowy głosić, ale czynami okazywać; bez względu więc na to, czy moje usiłowania i trudy zasłużą wobec świata na odznaczenie i pochwały, pragnąłem jedynie wypełnić wolę Wszechmocnego Sędziego i Jego święte przykazania… Uczyniłem wszystko w miarę moich sił i mojej wiedzy na chwałę Boga i dla dobra bliźnich”.\nNa odmowną odpowiedź księdza Świeykowskiego wysłał cesarz Karol do Gorlic osobnego kuryera ze swoim odręcznym listem, w którym w serdecznych wyrazach składa hołd cnocie kapłana.\nHołd ten złożyła już także prasa wszystkich odcieni, złożył nawet żyd-socyalista w parlamencie wiedeńskiem.\nSprawie Bożej wystawił ksiądz Świeykowski, że użyjemy słów cesarza” najpiękniejszy pomnik”, który będzie drogowskazem dla wielu.\nOdezwa Komitetu Ratunkowego Miejskiego w Gorlicach\nSławnemi stały się Gorlice, bo tu powiódł się atak, który przełamał front nieprzyjaciela - ale sławnem jest dziś to miasto także i dlatego, że na niem ogień i miecz wycisnęły swe straszne piętno.\nOdeszli wrogowie, ale opuszczając miasto pozlewali naftą te domy, które od kul armatnich ocalały i spalili wszystko, co się spalić dało. I oto dziś widzieć można tylko stosy zwalisk, poszczerbione ruiny bez dachów i okien i sterczące hen ku niebu okopcone kominy. Najboleśniejszy już jednak widok przedstawiają ruiny kościoła. Prześliczny, niedawno znacznym kosztem zbudowany Dom Boży przestał istnieć. Zostały tylko nawa boczna i poszczerbiony cudowny fronton, na którym widnieje jeszcze napis „Gorliczanie Bogarodzicy Dziewicy”. Sklepienie, filary i chór legły w gruzach.\nDziesiątki lat upłyną zanim ku czci Bożej Rodzicielki stanie nowa, tak piękna świątynia, jak ta, która zburzyła światowa wojna. Dziesiątki lat przeminą zanim miasto nasze dźwignie się z tego strasznego upadku.\nMieszkańcy stracili całe mienie ruchome i nieruchome. Nawet ci, którzy wrócili doń wcześniej, zapasy gotówki musieli zużyć na codzienne potrzeby; wracają w odzieży wynoszonej, zabiedzeni i bezsilni, z rozpaczą w sercu. Straszne chwile, jakie spędzali jedni w mieście, inni jako wygnańcy na obczyźnie, wybiły się na ich twarzach bolesnym wyrazem, a na głowach przedwczesną siwizną.\nWśród szpalerów zamarłych domów suną się jak cienie pochylone zgnębienie postacie mieszkańców. Takie to ślady zostawiła u nas światowa wojna.\nA teraz spojrzyjmy w przyszłość. Niestety, niedobrze się ona przedstawia. Wszakże straciliśmy co mieli. Z czemże tu iść w życie od czego i z czem rozpocząć obudowę ? Brak materyału budowlanego, który dopiero z dalszych okolic być musi sprowadzony, brak koni, wozów, brak sił roboczych, przede wszystkiem brak żywności, bielizny i ubrań.\nNasz mieszczanin nigdy zapasnym nie był, (nasz kupiec w ostatnich latach stale podupadał, odkąd ruch naftowy zmalał i przestał zasilać miasto pieniędzmi. Nie było zdaje się w mieście realności wolnej od długów, tak jak teraz nie ma żadnej wolnej od uszkodzeń).\nLudność jest tak wyczerpana, że sama z siebie sił nie wykrzesze prędko. Trzeba więc koniecznie pomocy z zewnątrz. Powinno zebrać się tyle przynajmniej, aby przed zimą przykryć masy, które jeszcze nie grożą runięciem i uchronić je przed rozpadem.\nTrzeba też będzie nakarmić niejednego, który pozbawiony dachu nad głową i możności zarabiania cierpi głód.\nRodacy! Przyjdźcie z pomocą\nRuszcie na ratunek dotkniętych braci - ile kto może.\nOtrzejcie datkiem Waszem niejedną łzę zbolałych, uchrońcie przed zwątpieniem i ostatnią nędzą niejedną egzystencyę.\nGorlice, w czerwcu 1915\nKomitet Ratunkowy Miejski\nPrzewodniczący ks. Bronisław Świeykowski\nRozporządzenie ordynariatu biskupiego w Przemyślu\n(...)Dotychczasowy komisarz rządowy ks. Bronisław Świeykowski ustępuje z tego stanowiska z dniem 1 listopada b.r., a to po myśli rozporządzenia ordynariatu biskupiego w Przemyślu. Wedle zbioru ustaw i przepisów prawa kanoniczego wydanego świeżo przez papieża Benedykta, żaden kapłan katolicki nie może piastować publicznych urzędów administracyjnych z prawem jurysdykcji bez zezwolenia stolicy apostolskiej. Opierając się na tym przepisie, ordynariat biskupi w Przemyślu polecił ks. Świeykowskiemu złożenie urzędu komisarza rząd. miasta Gorlic. Posłuszny prawu kościelnemu i swej władzy duchownej, ks. Świeykowski zrezygnował z zajmowanego stanowiska.\nTymczasowy zarząd miasta stojący na straży interesów miejskich, a zarazem chcąc dać wyraz przekonaniu ogółu na posiedzeniu w dniu 19 bm. pod przewodnictwem zastępcy kom. rząd. Józefa Rakuckiego powziął uchwałę, w myśl, której deputacja, złożona z pp. zast. kom. Józefa Rakuckiego i dwóch członków tymcz. ma w miejscu właściwem poczynić starania o zmianę wydanego zarządzenia, względnie utrzymać ks. Świeykowskiego na dotychczasowem stanowisku. Dalej postanowiło zwołać na niedzielę dnia 22 bm. do sali „Sokoła” powszechny wiec mieszkańców miasta dla omówienia tej sprawy i wypowiedzenia się opinii publicznej.\nW końcu na wypadek, gdyby starania powyższe nie odniosły skutku, członkowie tymcz. zarz. uchwalili jednomyślnie złożyć gremialnie swoje mandaty, gdyż w tak zmienionych warunkach nie mogliby ponosić odpowiedzialności za dalsze losy miasta(…).\nList ks. Świeykowskiego do cesarza i cesarska odpowiedź.\nSprawa ks. kan. Świeykowskiego\n(…)zamieścił pismo cesarza Karola do ks. Bronisława Świeykowskiego, który podczas inwazyi rosyjskiej sprawował tymczasowy zarząd Gorlic i okazał się najgorliwszym opiekunem ludności. Wskutek denuncjacyi oddalonego za pijaństwo funkcjonaryusza magistrackiego odbyła się przeciw ks. Świeykowskiemu rozprawa przed sądem polowym, zakończona jednomyślnem uwolnieniem. Cesarz nadał ks. Świeykowskiemu krzyż kawaleryjski orderu Franciszka Józefa z dekoracyą wojenną. Ks. Świeykowski zwrócił się z pisemną prośbą do monarchy, aby pozwolono mu pracować dalej bez świeckiego odznaczenia, gdyż co zdziałał, uczynił jedynie z kapłańskiego powołania i chrześcijańskiej miłości bliźniego. Na prośbę swą ks. Świeykowski otrzymał przez osobnego kuryera, żandarma pałacowego wiedeńskiego Burgu (…).\n(…) List ks. Świeykowskiego do kancelaryi cesarskiej w sprawie udzielonego mu odznaczenia pozwolił cenzura wiedeńska dopiero dziś opublikować w pismach wiedeńskich wraz z odpowiedzią cesarza K a r o l a.\nList X. kan. Świeykowskiego, przesłany do kancelaryi cesarskiej brzmiał:\nWasza cesarska i królewska Apostolska Mość, najłaskawszy Cesarzu i Panie!\nZ Wiener Zgt dowiedziałem się, że nadane mi zostało odznaczenie krzyża kawaleryjskiego orderu Franciszka Józefa. Z niżej przytoczonych powodów widzę się jednak zmuszonym, to dla mnie ze wszech miar cennne odznaczenie, z pokornem podziękowaniem Waszej ces. i król. Mości oddać do dyspozycyi.\nOd 21 lat przebywałem jako kapłan i profesor religii w Gorlicach. Ściśle związany z tem miastem, przeżyłem tam tyle chwil szczęśliwych, że nie widziałem w tem nic nadzwyczajnego i godnego uznania jeżeli w połowie września 1914 r., gdy wszystkie władze polityczne i autonomiczne władze były zmuszone z powodu wypadków wojennych miasto opuścić, postanowiłem objąć urząd burmistrza i opiekę nad pozostałymi mieszkańcami.\nSkłoniło mnie do tego postanowienia moje kapłańskie powołanie, które mi każe chrześcijańską miłość bliźniego nie tylko słowy głosić, ale i czynami okazywać; bez względu więc na to, czy moje usiłowania i trudy zasłużą wobec świata na odznaczenia i pochwały, pragnąłem jedynie pełnić wolę Wszechmocnego Sędziego i Jego święte przykazania. Najpiękniejszą nagrodę dał mi spokój sumienia i silne przekonanie, że w tych strasznych miesiącach podczas dwukrotnej inwazyi i ostrzeliwania miasta, trwającego przez 126 dni, uczyniłem wszystko w miarę moich sił i mojej wiedzy, na chwałę Boga i dla dobra moich bliźnich.\nCiężkie i gorzkie krzyże dźwigałem przez ten czas, tak, że w końcu 1915 r. mogłem szczerze i bez żadnej ukrytej myśli odpowiedzieć pewnemu niemieckiemu jenerałowi, który w obecności kilku urzędników magistratu oświadczył: ” Wasza Przewielebność! Słyszałem już o księdzu: Należy się Panu krzyż żelazny!” - „Dziękuję Ekscelencyo za te słowa: dość krzyżów dźwigałem jako burmistrz, te mi się należą, jako katolickiemu kapłanowi; pozostaw Ekscelencyo inne krzyże tym, którzy ich pragną”.\nWychowany od dzieciństwa w ściśle konserwatywnych i lojalnych zasadach przez całe 52 lata mego życia pozostałem wierny na każdym kroku, i starałem się dowieść tego przy każdej sposobności. A jednak już w czasie, kiedy namiestnik Collard, zanominował mnie komisarzem rządowym dla Gorlic, zostałem na denuncjacyę sługi magistrackiego, wydalonego za pijaństwo, zawezwany przed sąd polowy w Krakowie. Przyszedł straszliwy moment, rozprawa, chociaż moja niewinność była już wykazana w śledztwie przez świadectwa politycznych władz, c. k. żandarmeryi i wielu świadków; na tej rozprawie, która odbyła się 10 marca 1916 r., musiałem stanąć jako obwiniony. Zostałem jednomyślnie uwolniony, gdyż inaczej być nie mogło. Jednakże to stawianie przed sądem było dla mnie, kapłana, który przez całe życie spełniał nienagannie swoje obowiązki wobec Boga, Kościoła i Ojczyzny, najcięższym krzyżem jaki włożono na moje barki i serce.\nPodczas tej okropnej wojny straciłem mojego jedynego brata porucznika ułanów; moja matka umarła ze zgryzoty po jego śmierci, moje prywatne mienie zostało zniszczone przy zburzeniu miasta – ale wszystkie te krzyże lżej mogłem znieść jako ofiary na ołtarzu miłości Ojczyzny. Ten ostatni zupełnie niezasłużony krzyż z 10 marca 1916 – który to dzień będzie najpamiętniejszy w moiem życiu – był mi najcięższy i największą goryczą napoił.\nPolecając moją najpoddańszą prośbę najwyższej łasce, kreślę się z najgłębszą czcią i poddaniem.\nGorlice 21 lutego 1917 r.\nKanonik, katecheta, komisarz rządowy\nList cesarski do X. Kan. Świeykowskiego\nBaden 16 marca 1917.\nKochany kanoniku Świeykowski!\nUznaję powody, jakie skłoniły Pana do prośby, by wolno mu było zwrócić krzyż kawalerski orderu Franciszka Józefa z dekoracyą wojenną, który mu udzieliłem.\nWe wzorowem wypełnianiu powierzonych obowiązków rządowego komisarza w ciężko doświadczonem mieście Gorlicach, w idealnem wykonaniu swojego powołania, jako duszpasterz, zdziałałaś Pan rzeczy, które posłużą za przykład i zjednały Ci pełen podziwu szacunek szerokich kół społeczności.\nKapłan, który wysokim zadaniom swego wzniosłego urzędu tak sprostał, jak Pan, który w najcięższych czasach był dla bliźnich swoich duchowym pocieszycielem, pomocnym przyjacielem i zapobiegliwym doradcą, wystawił sam sobie w sercach współobywateli najpiękniejszy pomnik i zapewnił sobie kartę honorową w dziejach swej Ojczyzny.\nDla tak wiernego sługi Bożego zbyteczne być może zewnętrzne odznaczenie, albowiem znajduje najwyższą nagrodę w świadomości doskonałego wypełnienia obowiązku.\nZ pełni serca życzę Panu, byś mógł zapomnieć krzywdy, doznanej niezasłużenie w marcu 1916 roku.\nNajgoręcej dziękuję za wszystko dobre, dokonane przez Pana, i proszę Boga o najobfitsze dlań błogosławieństwo.\nPrawdopodobnie fragment pochodzi z kazania wygłoszonego na rynku w Gorlicach, w I rocznicę Przełomu Gorlickiego przez ks. Świeykowkiego\nPrzez długich pięć miesięcy przygniatała ciężka dłoń wroga nieszczęsne miasto nasze. Przez cały ten czas staczane w murach jego i naokół tytaniczne były zapasy. Nie było dnia bez walki - bez widoku krwi.\nNieprzerwany grzmiący huk armat wprawił w drganie nie tylko powietrze. Ziemia i mury trzęsły się w posadach. Setki wielkich i mniejszych pocisków z piekielnym chichotem spadały codziennie na miasto, rozdzierając lub w gruz waląc najsilniejsze budowle. Nieustający terkot karabinów maszynowych przerażeniem zupełnem napełniał mieszkańców. Setki tysięcy kul – przelatując jak osy w różnych kierunkach siały śmierć i spustoszenie. Blisko 600 osób padło wśród walk, a z tych prawie połowa zmarła. Na 650 domów w mieście, nie został ni jeden cały, a naledwie kilka jest takich, w których mimo uszkodzeń jeszcze mieszkać można. Z 7000 mieszkańców było w mieście w chwili wtargnięcia Rosyan przeszło 2000 osób. Skoro tylko zaczęły się walk artylerii, cała ludność przeniosła się do piwnic. O głodzie i chłodzie, w śmiertelnej trwodze o życie i mienie, spędziła ciężkie dni ta zbolała rzesza ofiar światowej wojny. Przekradano się tylko w nocy, aby dostać trochę żywności. Kto padł na drodze od kuli-umierał bez pomocy. Zwłok leżały tygodniami po ulicach i placach oczekując pogrzebu.\n(Nadszedł wreszcie pamiętny dzień 2 maja. data ta w historyi zapisze się niezatartemi zgłoskami, a obok niej stać będzie na zawsze utrwalona nazwa naszego miasta).\nBez broni, której „zabij” świętym przykazaniem,\nKto chadzał wśród granatów i ginących koił,\nWzrok swój z licem Gorgony raz na zawsze spoił,\nTego trafić orderem ciężkiem jest zadaniem.\nNa swego gniazda beznadziejnej straży,\nMiędzy lwem a niedźwiedziem, stał- trzecia potęga,\nPogromca z Bożej łaski, - od szpicruty potęga,\nLśni się w tych dziejach na Aresa twarzy,\nWchodzi burmistrz ruin w pole, sam, - w tej chwili\nDziwne się za nim ciągną korowody,\nŚwiata całego stubarwnych motyli,\nChrzaszczy, owadów wszelakiej urody,\nWitają swego znawcę… Niczego nie żąda…\nGablotę wspomnień otwarł – własny ból ogląda…\n1916, Karol Irzykowski, z cyklu „Sonety Gorlickie”.\nArtykuł będzie na bieżąco uzupełniany.\nArchiwalia: teksty źródłowe oraz fotografie pochodzą ze zbiorów członków Stowarzyszenia


Ukraina: skutki konfliktu na wschodzie\nopoka.org.pl → Czytelnia Opoki. Publicystyka → Publicystyka społeczno-polityczna - Czytelnia - OPOKA → Jeden żywy za pięciu martwych\nArcheolodzy starają się ekshumować ciała bez względu na to, do kogo należały. Ma to też znaczenie taktyczne. Ciała pięciu „opołczeńców” „Czarny tulipan” wymienił na jednego żywego ukraińskiego żołnierza. Ale najczęściej jest to wymiana „martwych za martwych”. Chociaż, jak opowiada Złatohorski, i martwi mają różną „wartość”: „Znaleźliśmy ciało kogoś bardzo ważnego dla nich. W zamian z donieckiej kostnicy wywiozłem 22 ciała ukraińskich «cyborgów» (ukraińskich żołnierzy, którzy przez 242 dni bronili donieckiego lotniska). Na samochód ładowali je więźniowie — ukraińscy żołnierze, koledzy poległych. To była ciężka chwila, nawet mną coś targało. Nie mogliśmy z nimi rozmawiać”. Do tej pory „Czarny tulipan” wywiózł ponad 600 ciał ze strefy walk.\nSzczątki bywają również dowodem metod traktowania jeńców: „Znaleźliśmy ciało chłopca, którego zapewne przesłuchiwano. Miał na sobie ślady znęcania się, katowania: dwa postrzały w pierś, obcięte uszy, wiele śladów nacięć nożem i jeszcze poderżnięte gardło. Swój imienny żeton schował pod rękaw i dzięki temu go zidentyfikowaliśmy. Nienawiść do wojskowych jest olbrzymia. Z dwóch stron. Nasi złapali dywersanta i żywcem spalili. A ja to ciało miałem «tam» zawieźć. I mówię do naszych wojskowych: «Chłopcy, rozumiem waszą nienawiść, ale nie daj Boże ktoś z was wpadnie tam na drugą stronę, przecież zrobią to samo... ». Zawiozłem ciało... wszystko przeszło normalnie. Zgrzytali zębami, w oczach nienawiść, ale jakoś ich popuściło. Tak wygląda wymiana ciał...”.\nBaza „Czarnego tulipana” znajduje się na terytorium kontrolowanym przez Ukraińców. Dwupiętrowy budynek z ogrzewaniem, prysznicem i internetem. I z ciałami martwych. Mieszka w nim 12—13 osób. Pracują po kilka dób bez noclegu. Jak jest sygnał, że mogą gdzieś jechać — natychmiast ruszają. W każdej chwili może ktoś wycofać pozwolenie na wjazd na miejsce walk, albo na nowo może rozpocząć się bój. Do ostatniego ukraińskiego posterunku pilotują ich wojskowi. Później przejmuje ochrona z „ludowych republik”.\nZłatohorski nie pozwala archeologom używać języka ukraińskiego — według niego to dodatkowo prowokuje „opołczeńców”. Kiedyś jeden z nich nazwał archeologów ukropami. Sami Ukraińcy uznają to sformułowanie za pozytywne. Ukrop to koperek, którego nie lubią stonki — a tak właśnie nazywani są powszechnie separatyści, ukrop to też skrótowiec od „ukraińskiego oporu”. Jednak to samo słowo wymawiane przez separatystów ma znamiona pogardy. Za archeologami wstawił się przedstawiciel „republiki ludowej”: „To nie żadne «ukropy», to normalni ludzie”.\nArcheolodzy pracując na terenach separatystów, mówią tylko po rosyjsku. „Czasami w czasie walk umawiamy się, że nie będzie jakiś czas wymiany ognia. Mamy takie kamizelki odblaskowe jak ci, co sprzątają ulice — pomarańczowe . Nie możemy mieć żadnego moro. Snajper ciebie prowadzi na muszce i ty to wiesz. Tu dopiero zakończyły się walki, nie daj Boże ktoś z nas wziąłby do rąk automat czy jakikolwiek inny element uzbrojenia — koniec. Snajper cię zdejmie. Czujesz to cały czas na sobie”.\nSam Złatohorski tak opowiada o swoim obecnym życiu: „Oczywiście, przyzwyczajasz się, jasne, że przeżywasz i nie boisz się panicznie. Dla mnie życie teraz jest tam, to jest prawdziwe życie. To nie narkotyk, ale tam mnie właśnie ciągnie. «Tam» z tych najgorszych sytuacji staram się wychodzić z uśmiechem. Na sekundę gdzieś w głowie coś się pojawia, ale nie wolno nigdzie biec, uciekać. Ratuje cię spokój. Później dopiero, wieczorem przyjeżdżasz, idziesz pod prysznic i dopiero wtedy myślisz, co mogłoby się stać...”.\nDziś Oleksij Złatohorski jest bezpieczny. Pracuje kilkanaście kilometrów od granicy z Polską we Włodzimierzu Wołyńskim — świadka tragicznych wydarzeń czasów sowieckiej i niemieckiej okupacji. Od 1997 r. kolejne ekipy archeologiczne odkrywają tam masowe groby polskich obywateli mordowanych przez Sowietów i Niemców. W ciągu ostatnich czterech lat ekshumowano szczątki ponad 2700 osób. Włodzimierz Wołyński jest zapewne miejscem jednych z największych masowych grobów naszych rodaków mordowanych przez sowieckich i niemieckich okupantów na Wschodzie. Być może jest też jednym z „brakujących ogniw” związanych ze zbrodnią katyńską.


CashMERE - Cash-Romantic Music Mashine | recenzje ArtRock.pl\nCashMERE — Cash-Romantic Music Mashine\n1. We're In It Merely For The Cash [0:37]\n2. My Mellow [4:31]\n3. Gajamoja (z nieba ogień) [7:00]\n4. Horace The Wingless Wasp [3:29]\n5. Song for Narcissus [4:57]\n6. Jabberrock [4:14]\n7. Drahenblut letzte glut [5:04]\n8. Mercury Rising [5:46]\n9. Song of Penelope: I Feed [6:46]\n10. Cannibal Song [3:22]\n11. Exactly a Joke [5:39]\nCałkowity czas: 51:39\nTylda Ciołkosz - violin, voc; Mariusz Wróbleski - bass; Wojtek Siatkiewicz - drums; Krzysztof Paletko - accoustic guitars; Paweł Hebda - el. guitars; Dominik Burzym - el. guitars; Krzysztof Pająk - piano; Sławomir Bierny - percussions\nCashMERE już raz zagościł z małą Epką promującą muzykę zespołu. I to było coś. Miłe ucha pierwsze skrzypce oraz wokal gra jednoosobowy kwintet smyczkowy Tyldy Ciołkosz, jak słychać na załączonej płytce bardzo uzdolnionej i twórczej osoby, której talent doprowadził do współpracy m.in. z zespołami Gargantua oraz VAN Barbary Zielińskiej. W projekcie skutecznie uczestniczy inny krakowski bard, Mariusz Wróblewski, basujący także w dr Zoydbergh. W realizacji pomogli przyjaciele, których wkład w album jest chyba nieoceniony: Krzyś Paletko, Wojtek Siatkiewicz, Paweł Hebda, Krzysiek Pająk, Sławek Berny oraz odpowiedzialny także za realizację nagrania i tu bardzo mocne brawa dla tego pana - Dominik Burzym.\nPodobnie jak w przypadku Epki "Cash-Mere Romantic band", miło folkujący i dość awangardowy materiał szybko wpada w ucho. Album wypełniają spokojne, lekko nastrojowe i troszkę zbliżone do twórczości Ivy Bittovej melodie, lecz nie zabraknie tu elementów folku wszelakiego: bluegrass, celtyckiego, country, jazzu i world music. W stosunku do Epki materiał został wydłużony także o wcześniejsze kompozycje (m.in. Jabberrock), będąc już faktycznie gotowym materiałem na pełne 12 cm. srebrnego krążka. Utwory są lekko zmienione, czasem to kosmetyka a czasem mocna zmiana aranżacji - od nowa zagrane a przede wszystkim realizatorsko i w pracy muzyków bardzo dobrze przygotowane. Materiał pisany był stricte pod brzmienie skrzypiec i gitar, co słychać przede wszystkim w "Jabberrock". To jedna ze starszych kompozycji posiadająca cechy zbliżone do twórczości Ankh oraz elementów world music. Raczej mamy tu do czynienia z bardzo zróżnicowanym zestawieniem utworów, które jednak obroniły się przed zdarzającymi się w podobnych produkcjach słabszymi kompozycjami. Ciekawostką jest śpiewany po niemiecku "Drahenblut letzte gut".... który jest lirycznie autorstwa JRR Tolkiena!. Twardość wymowy germańskiego języka świetnie się komponuje z akustyczną partią instrumentów, tego utworu nie można nie posłuchać. Zupełnie odmienny styl towarzyszy swingującemu "Cannibal Swing", który po prostu może was zaskoczyć.\nWarto sięgnąć po twórczość CashMere, aby mieć rozeznanie w muzyce, która kompletnie omija styl określany Progressive Rock. Nie jest podobna do zespołów typu Marillion, Pendragon czy Pink Floyd, stąd wiele osób na wstępie skreśli pewnie ją ze swoich potencjalnych nabytków. Błąd! Tymbardziej warto sięgnąć po tą produkcję. Rzadko spotykane powiązanie muzyczne reprezentowane przez CashMERE szybko wpadnie w ucho, szczególnie jeżeli słyszeliście Epkę, to zaskoczą was zmiany dokonane w pełnym wydaniu. To bardzo sympatyczna płyta, bardzo dobrze zrealizowana, wysokiej jakości kompozycje oraz przestrzenny charakter. Całość przygotowana "z tym czymś", i chyba warto polecić ją komuś, kto szuka niebanalnego brzmienia.\nPo wysłuchaniu Epki przyznam, że nie oczekiwałem aż tak dobrej produkcji. Tam były 4 kompozycje, które były sympatyczne i do tego wysoko kontrastujące z wcześniejszym, nie do końca udanym demem. Tu mamy 11 świetnie dopracowanych kawałków. Sytuacja jak z zespołem Abraxas z 1996 roku. 11 dokładnie takich utworów, jakie powinny znaleźć się na finalnym – już debiutanckim - wydawnictwie zespołu.


Ożywienie gospodarcze coraz bardziej widoczne - Inżynieria.com\nOpublikowano: 19-08-2009 Źródło: www.pb.pl\nJuż wiele sygnałów wskazuje na wychodzenie światowej gospodarki z kryzysu ekonomicznego. Jak uważa Olivier Blanchard, główny ekonomista Międzynarodowego Funduszu Walutowego, na którego opinię powołuje się portal www.pb.pl, teraz trzeba walczyć o utrzymanie tendencji wzrostowej.\nAby utrzymać tendencje wzrostowe w gospodarce konieczne będzie zwiększenie eksportu z USA oraz importu do Azji.\nWiadomo, że zmiana kierunku rozwoju gospodarek światowych nie będzie łatwa, bo wielomiesięczny kryzys zostawił sporo spustoszenia.\nJak powiedział Blanchard "konsumpcja w USA, stanowiąca ok. 70% amerykańskiej gospodarki, a także znaczna część globalnego popytu nie osiągną szybko siły sprzed kryzysu, co będzie wynikało z bilionów dolarów strat, jakie gospodarstwa domowe poniosły z powodu załamania rynków nieruchomości i spadków na rynkach akcji" czytamy na pb.pl.\nNiemal 380 mln zł pochłonie budowa 3...\nZaczęła się budowa obwodnicy Kędzierzyna-Koźla. Ile potrwa?\nZakończono już prace projektowe, tym samym rozpocząć...


Dzięki temu Ostróda miała swoich mistrzów Polski czy mistrzów Armii Zaprzyjaźnionych Krajów Demokracji Ludowej (były kiedyś takie kraje), reprezentantów Polski w rajdach enduro i motocyklowych sześciodniówkach. Tutaj zaczynali swoje kariery Janusz Patyczek, bracia Olszewscy, Leszek Sas czy Ryszard Gancewski. Klub „Czerwone Berety” rozwiązano w 1974 roku.\n1 lipca 1968 roku, staraniem ostródzkich pasjonatów sportu motocyklowego, delegatura Automobilklubu Warmińsko-Mazurskiego przekształciła się w samodzielny Auto Moto Klub „Drwęca”. Na jego czele stanął już cywilny inżynier Karol Wadas, za którego prezesury klub odnosił największe sukcesy. Dzięki jego układom z MON, w „Drwęcy” mogli trenować i ścigać się w jej barwach żołnierze służby zasadniczej, jak np. Andrzej Famulski, Marek Gołębiewski czy mistrz Polski w klasie 125 ccm Tadeusz Piotrowski.\nPasja Karola Wadasa nie ograniczała się jedynie do motocrossu. Dzięki jego staraniom, na przełomie lat 60. i 70. dwudziestego wieku, organizowano w Ostródzie uliczne wyścigi motocyklowe.\nNa czas zawodów zamykano dla ruchu samochodowego część ulic, malowano wapnem na asfalcie i kostce brukowej strzałki pokazujące kierunek jazdy, oznaczano studzienki kanalizacyjne, na wirażach ustawiano bele ze sprasowanej słomy. O nagłośnienie wyścigów dbała Poczta Polska, ustawiając w wybranych miejscach trasy gigantofony, przez które spiker zawodów informował tłumy kibiców (bo rzeczywiście były to tłumy) o tym kto prowadzi, kto został zdublowany, kto się przewrócił i zabrało go pogotowie i że mała Zosia zgubiła mamę i jest do odebrania przy stanowisku spikerskim.\nŚcigano się w trzech klasach pojemności silnika: 50 ccm (motorowery, głównie podrasowane enerdowskie Simsony), 125 ccm i 175 ccm (najpopularniejsze w kraju wuefemki i wyścigowe wueski). Zawody kończył wyścig w klasie open, z udziałem czterobiegowych polskich Junaków, enerdowskich MZ ETZ czy czeskich Jaw.\nSensację wśród kibiców budziła polska wyścigówka z prawdziwego zdarzenia, motocykl Promot 250 Junior. Za wzorową organizację drugich (lub trzecich) z kolei z zawodów, „Drwęca” otrzymała od PZMotu w nagrodę jeden z takich motocykli, eksponowany przez jakiś czas w oknie wystawowym któregoś ze sklepów przy ulicy Mickiewicza. Niestety, nie wystartował on w następnych zawodach, bo został doszczętnie rozbity podczas pierwszego treningu na szosie pod Starymi Jabłonkami.


Dzień Otwarty z firmą Sopra Steria – Uniwersytet Śląski\nhome link Wydarzenia Dzień Otwarty z firmą Sopra Steria\nDzień Otwarty z firmą Sopra Steria\n11.04.2016 - 13:15, aktualizacja 11.04.2016 - 13:15\nData wydarzenia 18 kwietnia 2016 r.\n18 kwietnia 2016 roku w godz. od 8.30 do 16.00 na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Śląskiego w Sosnowcu odbędzie się Dzień Otwarty z firmą Sopra Steria. W programie wydarzenia zaplanowano wykład pt. „It security” oraz szkolenie pt. „Personal branding w rekrutacji, czyli jak zostać kandydatem na 6+”.\nChęć udziału w Dniu Otwartym z firmą Sopra Steria należy zgłosić drogą telefoniczną pod numerem: 32 359 20 32. Szczegółowe informacje dostępne są na stronie Biura Karier Uniwersytetu Śląskiego: http://bk.us.edu.pl/dzien-otwarty-z-sopra-steria.


Porównaj ceny na apt bluetooth - Kupuj apt bluetooth w najlepszych cenach od międzynarodowych sprzedawców na AliExpress\nGorące promocje na apt bluetooth\nŚwietna wiadomość! Jeśli szukasz produktów z kategorii apt bluetooth, jesteś we właściwym miejscu. Pewnie już wiesz, że na AliExpress znajdziesz wszystko, czego szukasz. Mamy tysiące super produktów z dosłownie każdej kategorii. Luksusowe marki, przeceny, ekonomiczne oferty hurtowe... AliExpress ma wszystko!\nAliExpress zawsze stara się oferować najlepszy wybór, jakość i cenę. Każdego dnia znajdziesz nowe oferty dostępne tylko przez Internet, zniżki w sklepach i możliwość zaoszczędzenia jeszcze więcej poprzez zbieranie kuponów. Niekiedy warto się pospieszyć, bo top produkty w kategorii apt bluetooth bardzo często szybko się wyprzedają. Wszyscy znajomi będą Ci zazdrościć, kiedy powiesz im, że najlepsze produkty z kategorii apt bluetooth masz z AliExpress. Niskie ceny, tania wysyłka i lokalne opcje odbioru - dzięki nim możesz oszczędzić jeszcze więcej.\nA co jeśli nadal masz wątpliwości dotyczące kategorii apt bluetooth? AliExpress to świetna platforma do porównywania cen i sprzedawców. Pomożemy Ci ustalić, czy warto zapłacić więcej za produkt z górnej półki, czy dostaniesz równie dobrą ofertę, kupując tańszy produkt. A jeśli masz ochotę zdecydować się na najdroższą wersję, AliExpress zapewni najlepszą jakość w najlepszej cenie. Damy Ci nawet znać, kiedy możesz spodziewać się promocji i ile możesz zaoszczędzić.\nA jeśli dopiero zaczynasz korzystać z AliExpress, zdradzimy Ci sekret. Tuż przed kliknięciem przycisku „kup teraz” poświęć chwilę na sprawdzenie kuponów - a zaoszczędzisz jeszcze więcej. Znajdź kupony sklepu, kupony AliExpress lub zbieraj je każdego dnia, grając w gry w aplikacji AliExpress. Ponieważ większość naszych sprzedawców oferuje bezpłatną wysyłkę, otrzymujesz produkty z kategorii apt bluetooth w jednej z najlepszych cen online.\nzłącze bluetooth jack\nbluetooth w samochodzie muzyki\nbluetooth dla samochodów jack\nb7 odbiornik bluetooth adapter\nbluetooth do naprawy\nbluetooth adapter w hifi\naux z bluetooth\nnadajnik audio bluetooth ugreen\nmini przenośny dźwięk bezprzewodowy nadajnik audio\nadapter bluetooth aux do samochodu aptx\naptx bluetooth odbiornik aux\n35 odbiornik bezprzewodowy\nna zewnątrz odbiornik\nbluetooth dla buick\ndrony i quadcoptery z rama kamery\nodbiornik bluetooth bez mikrofonu\nobsługi ruark audio\nodbiornik audio bluetooth sony\nbluetooth stereo hifi a2dp\nsamochodowy bluetooth hifi


Chiny Sukienka Obuwie dziecięce Mokasyny Marry Jane Shoes Producenci <!-[if lt IE9]> <!-[end if]>\nOpis:Marry Jane Shoes,Sukienka Obuwie dziecięce,Gorące sprzedawanie mokasynów dla dzieci\nMarry Jane Shoes,Sukienka Obuwie dziecięce,Gorące sprzedawanie mokasynów dla dzieci\nDom > Products > Mokasyny dla niemowląt > Sukienka Obuwie dziecięce Mokasyny Marry Jane Shoes\nButy Marry Jane firmy Shenzhen Baby Happy Industrial Co., LTD wykonane są ze skóry naturalnej. Górna część butów damskich wykonana jest z zamszowej skóry i chwosta. Ponadto, podeszwa jest również wykonana z zamszu, który pozwala Gorące buty dziecięce Mokasyny nie tylko dobrze wyglądają, ale są wygodniejsze w noszeniu.\nNasza firma stosuje się do koncepcji prozdrowotnej produkcji, która ma na celu sprawić, że dzieci dorastają zdrowo. Oczywiście nasza firma stale się rozwija i rozwija. Oprócz butów damskich Baby Mokasyn Marry Jane Shoes , nasza firma produkuje również różne rodzaje butów, takich jak dziecięce mokasyny, dziecięce buty Oxford, dziecięce buty na co dzień, dziecięce buty i tak dalej. Uważamy, że mamy możliwość spełnienia wszystkich Twoich wymagań dotyczących butów. Nadal się wahasz?\nMateriały, których używamy do produkcji butów Marry June to prawdziwa skóra bydlęca,\nWiększość stylów Marry Jane Shoes można dodać do logo i marki klienta, metody logo zawsze przychodzą na drukowanie i imprinting, a także na etykiety z tkaniny.\nNasza fabryka rozpoczęła produkcję Marry Jane Shoes od 2006 roku, w oparciu o 10 doświadczonych projektantów i 100 doskonałych pracowników, wszystkie nasze produkty Marry Jane Shoes są doskonałe i piękne w cięciu, szyciu i wyglądzie,\nDomyślnie zapewniamy darmową torebkę foliową dla każdej jednostki Marry Jane Shoes, ponadto na życzenie klienta dostępne są również spersonalizowane torby i pudełka z tkaniny.\nZwykle metody wysyłki są międzynarodowe ekspresowe, drogą powietrzną i morską dla różnych ilości butów Marry June, szybkie i bezpieczne.\nNasi klienci najczęściej wolą używać ekspresowych przesyłek międzynarodowych do wysyłania produktów Marry Jane Shoes, takich jak DHL, które są szybkie i wygodne.\nRaport z testu czarnej prawdziwej skóry bydlęcej, to materiały, których używamy do Marry Jane Shoes.\nGorące sprzedawanie mokasynów dla dzieci


Festiwal Audioriver odwołany, ale wystartował z akcją o globalnym ociepleniu #audiorivergoesgreen\nMożna, a nawet trzeba, panikować\nWPROST PremiumEdukacjaTylko u NasZielona PlanetaTygodnik Wprost\nDodano: 17 czerwca 2020, 16:01 0\nAudioriver w tym roku wystartował z kampanią #audiorivergoesgreen\nFilm „Można panikować” idzie przez internet jak burza i teraz można go obejrzeć za darmo. Nie przegapcie go, podobnie jak kampanii ekologicznych, które właśnie wystartowały. Chyba, że macie swój prywatny bunkier z zapasem wody.\nFilm „Można panikować” (angielski tytuł „It’s ok to panic”) zebrał ponad 600 tys. widzów na You Tube. To podwójny portret dokumentalny. W ludzkiej skali przedstawia profesora Szymona Malinowskiego, nietuzinkowego fizyka zatroskanego losem planety, w skali globalnej – Ziemię będącą dziś w opłakanym stanie.\nProf. Malinowski jest wiarygodnym świadkiem jej umierania. Szef Instytutu Geofizyki, naukowiec od serca, żeglarz, społecznik, który stara się przemówić ludziom do rozsądku. Bije na alarm: „Coraz bardziej upalne lata, coraz mniej śniegu zimą. Płoną lasy, jest coraz bardziej sucho. Brakuje wody. Znikają lodowce w górach. Znika lód morski w Arktyce. Rozmarza zmarzlina” – wylicza w filmie. „Metan uwalnia się do atmosfery. Topnieją lądolody. Podnosi się poziom morza. Zakwasza się ocean. Giną pszczoły. Zanika bioróżnorodność. Występują coraz silniejsze burze i cyklony tropikalne. Plastik jest wszędzie. To wszystko nasz świat”.\nJest jak posłaniec złej nowiny, o którym wiemy, że mówi prawdę, ale boimy się z nią skonfrontować.\nFilm wyreżyserował Jonathan L. Ramsey, Amerykanin, który mieszka w Polsce od dziesięciu lat, ale dopiero trzy lata temu, kiedy urodziła mu się córka, „odkrył” istnienie smogu, który był tematem długo przemilczanym w mediach. Nakręcił z kolegą niezależny film dokumentalny pt. „Smog wars”, dokonując kolejnego odkrycia: milionów przestarzałych pieców węglowych. Ich istnienie mało kto kwestionował. „Można panikować” to najnowsza produkcja Ramseya, pokazywana podczas tegorocznego przeglądu najciekawszych filmów festiwalowych Millennium Docs Against Gravity (impreza została przeniesiona na wrzesień).\nZarówno reżyser, jak i bohater filmu mówią: to ostatni moment, żeby przejrzeć na oczy. Jeśli nie podejmiemy radykalnych kroków, w perspektywie kilkudziesięciu lat czeka nas katastrofa klimatyczna. To ona powinna być teraz przedmiotem debat, kampanii, obietnic wyborczych. Inaczej wyginiemy.\nRozwiązania? Zacznijmy od tych w zasięgu ręki. Do tej pory lato oznaczało dla wielu ludzi czas tanich lotów, intensywne podróżowanie (ślad węglowy!), festiwale muzyczne. To wszystko zostało wywrócone do góry nogami z powodu pandemii. W tym roku festiwale muzyczne odwołano, ale co będzie potem?\nPrzypomnijmy: po słynnym brytyjskim Glastonbury co roku zostawało około 1500 ton śmieci, ale już rok temu plastikowe naczynia zostały zakazane. Po gdyńskim Open'erze do recyklingu szło 10 ton plastiku, choć w zeszłym roku zrezygnował już ze słomek. Organizatorzy festiwalu muzyki elektronicznej Audioriver poszli o krok dalej. Wprowadzili za kaucją kubki z zaczepem do paska oraz krany z pitną wodą. Można ją było nalać także do własnych bidonów.\n„Staramy się od lat być coraz bardziej eko” – mówi Piotr Orlicz-Rabiega, szef festiwalu Audioriver, na który pojedziemy do Płocka dopiero za rok. „Segregujemy odpady, nie pozwalamy partnerom i patronom medialnym przywozić na festiwal jednorazowych materiałów reklamowych, które w znacznych ilościach po jednym razie trafiały do śmieci”.\nDodaje: „Jako właściciel festiwalu, uświadomiłem sobie, że właściwie doszedłem do ściany w kontekście tego, co można jeszcze zrobić na terenie, gdzie odbywa się Audioriver. Mając to na uwadze, zdecydowałem się na współpracę z Jagną Niedzielską, ekspertką od ekologii i zero waste. Rolą festiwali jest nie tylko dobra zabawa, ale też edukacja, która często na szczeblu centralnym w Polsce mocno kuleje. Postanowiliśmy więc przekazywać wiedzę przez cały rok, a nie tylko na festiwalu”.\nStąd kampania #audiorivergoesgreen, czyli dwanaście ekologicznych tematów, które co miesiąc pojawiają się na Facebooku festiwalu w poniedziałki o godzinie 19.00. Na pierwszy ogień poszła susza.\nJagna Niedzielska rozmawia z ekspertem Koalicji Klimatycznej, doktorem Zbigniewem Karaczunem, który podkreśla, że Polska pod względem zasobów słodkiej wody na mieszkańca jest na czwartym miejscu od końca na liście krajów europejskich.\nBez edukacji i presji na polityków czeka nas to, co obrazowo przedstawia „Można panikować” – powysychane koryta rzek, zaburzona równowaga w przyrodzie, degeneracja życia. Wówczas nikomu przez myśl nawet nie przejdzie, żeby bawić się przy muzyce. Na stronieCoztawoda można podpisać apel Koalicji Klimatycznej „Zatrzymajmy wodę w Polsce!” i przestać bezczynnie patrzeć, jak kraj wysycha.


Miłosierdzie Boże, Matka Boża miłosierna oraz miłosierdzie ludzkie - o rekolekcjach w Wilnie - Stowarzyszenie KONSOLATAStowarzyszenie KONSOLATA\nMiłosierdzie Boże, Matka Boża miłosierna oraz miłosierdzie ludzkie – o rekolekcjach w Wilnie\nZarząd Katolickiego Stowarzyszenia Konsolata odbył swoje rekolekcje w Wilnie, w dniach od 10 do 13 listopada. Prowadził je ks. Sławomir Brewczyński, kapelan Stowarzyszenia. Tematem było Miłosierdzie Boże, Matka Boża miłosierna oraz miłosierdzie ludzkie. Taki wybór tematu rekolekcji aż się prosił, bo przecież byliśmy w mieście miłosierdzia. Zatrzymaliśmy się u Sióstr Jezusa Miłosiernego. Codzienne konferencje głoszone były w Kaplicy, gdzie w l934 r. Eugeniusz Kazimierowski według wskazówek siostry Faustyny malował obraz Jezusa Miłosiernego. Kopie obrazu znajdowały się we wszystkich pomieszczeniach, również na półpiętrach. Stąd też strumienie Miłosierdzia Bożego otaczały nas na każdym kroku. To było niemalże odczuwane i owocowało pokojem serca.\nWielkim poruszeniem dla nas była wizyta w Hospicjum bł. Ks. Michała Sopoćko usytuowanym obok domu Sióstr. Dzieło to pobłogosławił papież Benedykt XVI, w liście skierowanym do wileńskiego metropolity. Napisał też wówczas ,,Pewność przyszłej nieśmiertelności i nadzieja zmartwychwstania rzucają nowe światło na tajemnicę cierpienia i umierania oraz pobudzają w wierzących nadzwyczajną moc, by powierzyć się jedynie Bogu”.\nWizyta w hospicjum uświadomiła nam kruchość życia i to, że ludzie otwarci na Miłosierdzie Boże, pracownicy etatowi i wolontariusze są pomocnikami Jezusa Miłosiernego. Pomagają Oni osobom terminalnie chorym godnie odchodzić z tego świata. Niech Matka Boża Miłosierdzia wyprasza wszystkim opiekującym się pacjentami potrzebne łaski w Ich posługach.\nPonieważ czas naszych rekolekcji przypadał w okresie Uroczystości Odpustowych Matki Bożej Ostrobramskiej (trwające tydzień tzw. Opieki), codziennie uczestniczyliśmy w porannej Eucharystii odprawianej w języku polskim w kaplicy Ostrobramskiej. Dużym duchowym przeżyciem było też wysłuchanie Akatystu ku czci NMP w kaplicy Ostrobramskiej. Wykonywany był w języku litewskim, ale słowa zostały odczytane sercem.\nNatomiast 11 listopada w święto Niepodległości, pełen refleksji czas przedpołudniowy spędziliśmy na cmentarzu na Starej Rossie oraz powstałym w 1920 r. cmentarzu wojskowym przed Starą Rossą. Znajduje się tu grób Marii z Billewiczów Piłsudskiej oraz urna z sercem Józefa Piłsudskiego. Na płycie grobu wykuty jest słynny napis „Matka i serce syna”. Cmentarz wojskowy jest też miejscem pochowku polskich oficerów i ochotników poległych w latach 1919–1920 w walkach o Wilno, a także żołnierzy Armii Krajowej, którzy zginęli podczas operacji Ostra Brama w 1944 roku. Bardzo uroczysta oprawa, groby żołnierzy z biało czerwonymi zniczami, obecność delegacji ambasady RP oraz polskich szkół z Wileńszczyzny podkreślały rangę tego Święta.\nPłynące z serca podziękowanie składamy księdzu Sławomirowi za zorganizowanie i przeprowadzenie bardzo ważnych rekolekcji w tak szczególnym miejscu. Był dla nas nie tylko rekolekcjonistą, ale także doskonałym przewodnikiem po Wilnie oraz Kownie. Bóg zapłać za włożony trud. Niech Matka Miłosierdzia ma księdza Sławomira w swojej opiece i wyprasza potrzebne łaski. Wdzięczni rekolektanci- dusze maleńkie.\nKategorie: Modlitwa, Ogólne, Pielgrzymki, Rekolekcje, Spotkania. Tagi: Rekolekcje w Wilnie. Autor: Jagoda. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


Ulga Maść zaawansowane zmarszczek opinie instrukcji cenową - Operacja usunięcia opinii hemoroidów\nUlga Maść zaawansowane zmarszczek opinie instrukcji cenową\nGulf War Documentary Film suchość w ustach i ból odbytu\nParaproctitis objawy u niemowląt masaż prostaty jak zapobieganie hemoroidy, ktoś jak usunąć hemoroidy zewnętrzne Zachowuje się jak hemoroidy. Maść z hemoroidy Aurobin szczelina odbytu brodawki nerkowej, levomekol pomoc z hemoroidami ostre ropne zapalenie podskórnej podśluzówkowej ropień.\nChirurgia hemoroidy czy nie boli hemoroidy jak zły posiedzenie, że takie polipy z hemoroidami hemoroidy po porodzie. Ból w dolnej części brzucha i odbytu u mężczyzn jednocześnie zapalenie hemoroidy w czasie ciąży, Hemoroidy Leczenie cena Penza Jak przydatne hemoroidy rowerowe.\nSzczeliny odbytu otverstvija pieczenie na skórze w okolicy odbytu, kupić maść Relief w Woroneżu Hemoroidy poprawne defekacji. Szkolenie dla hemoroidy swędzenie w grzybowych odbytu, musztarda leczenie hemoroidów Krasnojarsk chirurgia hemoroidy.\nBiegunka i silne swędzenie w odbycie Jak wyprostować hemoroidy wideo, Krasnodar regionu Leczenie hemoroidy Objawy przewlekłych hemoroidów. Zapalenie po operacji w paraproctitis hemoroidy krwawienie obróbki, mumia i hemoroidy leczenie jak leczyć hemoroidy po porodzie.\nUsunięcia hemoroidów zewnętrznych jak usunąć silne swędzenie w odbycie, Daje ból odbytu u mężczyzn hemoroidy u dzieci 4 miesiące. Zarówno zasysane zakrzepicy hemoroidalnej Jak zaparzyć rumianek kąpiel dla hemoroidy, Leczenie hemoroidy płaczących jak pozbyć się hemoroidów maści.\nLeczenie hemoroidów bioseptin Jak leczyć hemoroidy wybrzuszenia zdjęcie, którzy wyleczyć szczeliny odbytu Oznacza hemoroidów i szczelin. Świece z novotel na hemoroidy i ciąży Ulga cena iskra w Briańsk, Przydział krwi podczas defekacji heparyna działa jako maść na hemoroidy.\nMetody leczenia hemoroidów, w Kursk Leczenie hemoroidy hemoroidy świecy, Hemoroidy jest zabronione Maść do leczenia hemoroidów w Izraelu. Krew z odbytu podczas defekacji bólu u kobiet z że pomaga z hemoroidami, chirurgiczne usunięcie skóry z hemoroidami ile świec pomaga Relief.\nJak poznać manifestację hemoroidy Czy viburkol pomaga na hemoroidy, panavir na hemoroidy Tabletki i zakrzepicy hemoroidów. Pobolewania w odbycie przed defekacji obróbkę próżniową i hemoroidów, Powikłania hemoroidów raka kropla czerwonej krwi podczas defekacji.\nPrzydatne herbaty z hemoroidami Objawy bólu przed defekacji, leczenie hemoroidów Jekaterynburg forum szczelina odbytu krew. Po operacji był ból w odbycie jak iść do toalety dłużej po operacji hemoroidów, krwawienie z odbytu powoduje traktowanie środków ludowych szczelinę odbytu przyczyny i leczenie.\nSurowe ziemniaki z hemoroidami podczas ciąży heparyny w leczeniu hemoroidów, jest to możliwe, aby suszenie hemoroidów Jak złagodzić ból hemoroidy. Przyczyną swędzenia w odbytnicy u mężczyzn przyczyn okład na hemoroidy, Colgate Sensitive o cenach Relief usuwanie hemoroidów Irkutske.\nStrzelanie ból odbytu u mężczyzn przyczyn\nGusyatnikov zioło na hemoroidy\nHemoroidy jest bardzo dobra\nUlga krem na twarz opinii\nIle dni może trwać ulga świeca\nUsuwanie hemoroidów lub laserowego skalpela\nPoczątkowy etap aby określić jak hemoroidy\nHemoroidy po porodzie niż lekarzom leczyć\nNaczyń i hemoroidy\nCzy możliwe jest, aby uprawiać sport z hemoroidy forum\nHemoroidy traktowane ciepłem\nMaść na hemoroidy jak heparyna rozmazie\nJak leczyć hemoroidy wypadnięcie środków ludowej\nOznacza cenę hemoroidy\nRopień przetoka bezpośredni zdjęcie gut\nStarożytna metoda leczenia hemoroidów\nBadanie krwi hemoroidy\nLeczenie chorób hemoroidy\nLeczenia hemoroidów węzłów preparatów


Lustro: Dla ciebie?\nUbierałem cię w biżuterię, aż całkiem straciłaś rozum. Byłaś nienasycona, gotowa na poświęcenia, aby na twoim ciele zakwitła kolejna gwiazda opalizująca tłustym połyskiem cyzelowana przez holenderskich mistrzów diamentu; rozszczepiających na drobne światło gwiazd.\nNie wierzyłem, że możesz traktować brylanty jak tatuaż, jednak nie rozstawałaś się z nimi, nawet planując wizytę u ginekologa. Perwersja? Musiałaś pochwalić się, leżąc w zaskakująco niekomfortowej sytuacji, a on… wcale nie patrzył na platynową szpilkę trzymającą się kurczowo wieńczących ją kamieni.\nPrzekłułaś język, sutki, pępek, waginę… Uszy przypominają mgławicę Oriona. Srom jeży się od zasadzek. Seks stał się koroną cierniową. Krwawię z pożądania. Krzyczę ból spełnienia.\njotka 12 lutego 2021 12:18\nRóżne są upodobania i kółka zainteresowań...\noko 12 lutego 2021 12:21\na brylanty są wieczne...\ntwór©zA 12 lutego 2021 17:12\nhmm... na bogato ;)\noko 13 lutego 2021 13:15\nmoda wymaga poświęceń.


Ogłoszenia usług,odchudzanie,przeprowadzki,pozyczki,opieka nad dźiećmi,ubezpieczenia Ogłoszenia 30561 do 30580 z 42129\nOgłoszenia 30561 do 30580 z 42129\nPOMOC PRZY POZYCE\nWitam proszę o pomoc przy udzieleniu pożyczki,która mam już przyznana.lecz ze względu ze jestem w bik,potrzebna jest druga osoba z dochodem już od 500zl to jest pomoc -nie żyrowanie na okres 3 miesiące.uczciwe wynagrodzenie za pomoc. sprawa bardzo pilna!!!\nPożyczki nawet do 25tys. SZYBKO!\nBezpieczna pożyczka Zapraszamy do skorzystania z nowej dopasowanej do Państwa potrzeb pożyczki. W ofercie znajdziecie Państwo pożyczki gotówkowe, płatne w stałych, miesięcznych ratach. Oferujemy wygodną spłatę rat przelewem na konto bankowe. Akceptowalne źródła dochodu: - umowa o pracę - maksymalna kwota 25.000 zł. - emerytura, renta - maksymalna kwota 25.000 zł. - umowa zlecenie - maksymalna kwota 4.000 zł. - umowa o dzieło – maksymalna kwota ... więcej »\nWysokie kwoty kredytów i pożyczek dla każdego\nWysokie kwoty kredytów dla każdego. Dla osób z dobrą historią kredytową posiadamy szeroki wybór kredytów: - gotówkowych - konsolidacyjnych - hipotecznych na zakup jak i na konsolidację zobowiązań (długi okres spłaty, minimum formalności, szybki czas realizacji) Dla osób z wpisami w bazach dłużników, z komornikiem, z zaległościami w ZUS i US proponujemy: - wysokie kwoty pożyczek pod zabezpieczenie (zabezpieczeniem mogą być: dom, mieszkanie, ziemia ... więcej »\nNasza firma to profesjonalizm na skalę światową w pomocy organizacyjnej dla przedsiębiorstw. Posiadamy nowoczesne techniki coachingowe i doskonałych trenerów z świetnymi osiągnięciami. To właśnie od nich zależy iście dokładne przekazanie aspektów wiedzy dodając elementy treningu praktycznego. Outplacement jest dziś tak rozwinięty, że można stwierdzić, że stał się koniecznością w przeciągu ostatnich kilku lat. Udoskonalanie procesów od lat jest niezastąpion ... więcej »\nProfesjonalna organizacja imprez dla dzieci\nPragniesz zagwarantować swoim dzieciom chwile fantastycznych i zupełnie niezapomnianych wrażeń z zabawy? Z kompetentną grupą Zygzaki, organizującą imprezy dla dzieci, zadanie to będzie nadzwyczaj łatwe! Posiadamy bowiem wieloletnie doświadczenie, co zaowocowało licznymi występami mojej ekipy w programach TVP. Zagwarantuj kajtkom chwile beztroskiej zabawy! Organizacja gier dla najmłodszych to nasza najważniejsza branża. Z ogromną frajdą zorganizujem ... więcej »\nTaka przeprowadzka to czysta przyjemność\nJeśli stajesz przed problemem przeprowadzki w dużym mieście to na pewno będziesz potrzebował pomocy rzetelnej firmy transportowej. Jeśli poszukujesz sprawdzonej firmy bagażowej np. w Warszawie to polecam Ci Taxi-Bagaż Adama Chodzińskiego.\nPotrzebujesz gotówki na święta lub drobne wydatki? Pożyczamy od 500 do 25000 zł. Zadzwoń i dowiedz się więcej. 664 222 024\nSzybka i dyskretna pożyczka dla ciebie!\nGotówka na dowolny cel, do 25 tyś, do 48 miesięcy, minimum formalności. Zadzwoń lub wyslij sms tel 506 609 390\nIstotą pięknych wnętrz jest ich wyposażenie, które utkwi w pamięci na długi czas. Firma Lanwar dostarcza na rynek najlepsze kosmetyki oraz galanterię hotelową. Tworzymy nasz asortyment pod kątem wymagań a przede wszystkim stylu klienta. Nasz personel wytrwale pracuje nad oryginalnymi zapachami każdej linii kosmetyków, które przede wszystkim wyróżniają się od sieciowych produktów dostępnych w marketach. Jesteśmy na rynku od wielu lat zdobywając doświadczeni ... więcej »\nKredyty gotówkowe dla ; -firm nawet z krótkim stażem działalnosci -rolników -emerytów -konsolidacje kredytów -kredyty pozabankowe -posiadamy oferty dla osób z zajeciem komorniczym\nOferuje usługi budowlane: -konstrukcje murowe -roboty wykończeniowe -układanie płytek -instalacje wod.-kan. i c.o. -instalacje elektryczne.\nPotrzebujesz gotówki na święta lub inny cel? Pożyczamy od 500 do 25000 zł Zadzwoń i dowiedz się więcej. 664 222 024\nFinansowanie pozabankowe pod Zastaw Nieruchmości!\nFinansowanie pozabankowe pod zastaw mieszkań,domów,gruntów rolnych,budowlanych,obiektów komercyjnych(itp)dla firm oraz osób fizycznych.Bez Bik i badania zdolności kredytowej.Minimum formalności.Wysoka przyznawalność. Długie okresy spłat.Aktrakcyjne oprocentowanie. Niskie koszty uzyskania finansowania. Zabezpieczenie hipoteką w IV dziale księgi wieczystej.Także nieruchomości obciążone bez założonych ksiąg wieczystych ze służebnościami osobisty ... więcej »\nBRAKŁO CI PIENIĘDZY ? Potrzebujesz gotówki? DZWOŃ ! Pożyczki szybko, elastycznie i uczciwie. Od 200 zł - 25 000 zł. Decyzja kredytowa nawet w 1 dzień. Raty do 48 miesięcy- osoby fizyczne Działalność gospodarcza do 15 000 zł. Zadzwoń już dziś! .....nr tel506609390\nPOŻYCZKI BEZ BIK ! ZADZWOŃ NIE CZEKAJ\nJeśli potrzebujesz pieniędzy na święta szybko i uczciwie, ZADZWOŃ do mnie ! Pożyczamy nawet 25 000 zł długie okresy kredytowania. Nie zwlekaj ! ZADZWOŃ NA NR: 723-959-935\nPotrzebujesz błyskawicznie kasy? nic sie nie martw mamy dla ciebie rozwiązanie z twoich kłopotów. Wstąp na stronę chwilowka24.net.pl i przekonaj sie jakie to jest proste. U nas znajdziesz nadzwyczaj ogromny ranking najlepszych Lokalnych firm oferujących chwilówki na wszelkie konieczności.\nObsługa podestów ruchomych - kurs\nZgodnie z obowiązującymi przepisami BHP i Ustawą o dozorze technicznym - każda osoba operująca podestami ruchomymi musi posiadać odpowiednie uprawnienia wydane przez Urząd Dozoru Technicznego. Dlatego jeżeli… Jesteś związany z branżą budowlaną? Pracujesz na maszynach budowlanych? Chcesz zyskać dodatkowe zaświadczenie i nowe umiejętności cenione przez pracodawcę? ZAPISZ SIĘ NA KURS DLA OPERATORÓW PODESTÓW RUCHOMYCH W KATOWICACH! TYLKO U NAS: • ... więcej »\nCentrum Obiadowe U Danusi w Olecku zaprasza.\nNowo-otwarte Centrum Obiadowe U Danusi w Olecku przy Placu Wolności 8c ( pod Hotelikiem Centrum) serdecznie zaprasza od poniedziałku do soboty na pyszne, domowe śniadania, obiady i kolacje w cenie tylko 10zł/sz. ( serwujemy na miejscu, na wynos i na dowóz).\nRozbiórki stodół ,młynów, spichlerzy i starych domów drewnianych, wymiana starych desek obiciowych na nowe w zamian za materiał, skup starego drewna. Płatne gotówką.profesjonalnie i szybko.\nNAJLEPSZE ROZWIĄZANIE FINANSOWE DLA FIRM!\nMasz firmę ? Potrzebujesz dobrego rozwiązania finansowego? Nie wiesz jaki Bank wybrać ? Nie musisz się już martwic, zrobimy to za Ciebie! Posiadamy szeroki wachlarz produktów, negocjujemy z bankami jak najlepsze warunki dla Naszych klientów i nie pobieramy za to prowizji. Zainteresowanych prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem telefonu\n« Poprzednia | 1524 1525 1526 1527 1528 1529 1530 1531 1532 1533 1534 | Następna »


W niedzielę (godz. 11) dalszy ciąg eliminacji, z udziałem trzech polskich tenisistów | WROCŁAW OPEN\nW niedzielę (godz. 11) dalszy ciąg eliminacji, z udziałem trzech polskich tenisistów\nPolscy tenisiści nie zrobili furory pierwszego dnia turnieju kwalifikacyjnego Wrocław Open. Spośród sześciu naszych reprezentantów,\ndo 2. rundy awansował tylko jeden – Szymon Walków (1155. ATP). 21-letni wrocławianin ograł rywala z Indii Sathi Reddy Chiralę (1657. ATP), nie oddając mu ani jednego gema! Pozostali polscy tenisiści niestety odpadli.\nPodczas pierwszego dnia eliminacji, licznie zgromadzona publiczność w hali AZS, miała okazję podziwiać wiele akcji zakończonych asami serwisowymi. Rekordzistą w tej statystyce okazał się Białorusin Andriej Wasilewski (868. ATP), który posłał na stronę rywala aż 23 asy.\nW niedzielę, poza Szymonem Walkowem, którego rywalem będzie Ukrainiec Władysław Manafow (327. ATP), zaprezentują się też Karol Drzewiecki\n(1345. ATP) i Andriej Kapaś (431. ATP). Ten pierwszy zmierzy się z Niemcem Matsem Moraingiem (414. ATP), a drugi, z pogromcą Pawła Zawiszy (niesklasyfikowany) – Czechem Dominikiem Kellovskym (513. ATP). Początek zmagań o 11 (plan gier w zakładce Informacje/Plan gier). Zapraszamy do hali AZS przy hotelu Gem. Wstęp wolny.\n25 lutego 2017\tZobacz wpisy\n← Ośmiu Polaków zagra w kwalifikacjach. Zaczynamy w sobotę o godz. 10.30\nKwalifikant rywalem Janowicza w turnieju głównym, w którym zagra pięciu Polaków →


Kietrz: w wakacje zaplanowano warsztaty teatralne. Gmina otrzymała… - Radio Opole\n2021-05-14, 09:00 Autor: Grzegorz Frankowski\nNa wakacje teatr ,,przyjedzie'' do Kietrza - [fot: instytut.teatralny.pl]\nCentrum Kultury i Sportu w Kietrzu otrzymało 40 tys. złotych dofinansowania na realizację projektu ,,Lato w teatrze’’, czyli wakacyjnych warsztatów artystycznych dla dzieci i młodzieży. W Kietrzu spotkania z młodymi miłośnikami teatru odbędą się pod nazwą ,,Szafa gra”.\nNajmłodsi czytelnicy wyruszą w podróż, by poznać Stambuł, jego kulturę i tradycje\nSport i kultura "pod jednym dachem" w Kietrzu\n- Szafa ma być pewnym symbolem, punktem wyjścia. Jest związana z twórczością noblistki Olgi Tokarczuk, która pewien okres życia spędziła w Kietrzu i jedno z jej pierwszych opowiadań nosiło właśnie tytuł ,,Szafa” – mówi Michał Fita, dyrektor miejscowego Centrum Kultury i Sportu\n- W jej opowiadaniu szafa była czymś w rodzaju azylu, a my tutaj ponad rocznym okresie funkcjonowania w tych obostrzeniach sanitarnych chcemy na pewno zintegrować dzieci. Mamy wrażenie zwyczajnie, że dzieci są samotne. Ten projekt będzie miał na celu ich integrację. Zakłada nie tylko warsztaty teatralne i działania parateatralne, ale również takie zupełne integracyjne, jak choćby organizacja ogniska, jak choćby pewnego rodzaju gry i zabawy.\nWarsztaty będą prowadzić doświadczeni pedagodzy i reżyserzy teatru. Efektem finalnym projektu ma być spektakl teatralny, który w sierpniu zostanie zaprezentowany kietrzańskiej społeczności.\nDodajmy, że dofinansowanie na realizację kietrzańskiego ,,Lata w teatrze’’ pochodzi z funduszy Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu.\nTagi: Warsztaty teatralne, , , Lato w teatrze'', Kietrz, wakacje, Michał Fita


Zeby jeszcze aktora zmienili na jakiegos przystojnego.\nPo pasjonującym pościgu podłączy sie do ukrytej w krzakach ładowarki i w oczekiwaniu na auto będzie się przez 12 godzin ostrzeliwał. No chyba że specjalista od gadżetów z centrali da mu zapalniczke wystarczajacą na naładowanie auta w minutę.\nStop klatka muszę naładować baterie.\nwolish ejdżent Dżejms Błąd jeździ wersją na węgiel.


Pracodawcy Rzeczypospolitej Polskiej / O nas / Media o nas / Ruszyły negocjacje ws. płacy minimalnej\nRuszyły negocjacje ws. płacy minimalnej\nOnet.pl: W przyszłym roku pensja etatowego pracownika nie będzie mogła być niższa niż 2049 zł brutto. W przypadku stawki godzinowej wynagrodzenie wzrośnie co najmniej do kwoty 13,30 zł. Ekspert Pracodawców RP Łukasz Kozłowski zwraca uwagę na ryzyko oparcia wyliczeń na nietrafnych prognozach inflacji, jak w 2016 r.\n– W założeniach ustawy budżetowej zakładano średnioroczny wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych o 1,7 proc. rok do roku, podczas gdy w rzeczywistości nastąpił ich spadek o 0,6 proc. rok do roku – mówił Kozłowski. – Przewidziany w ustawie mechanizm tzw. wskaźnika weryfikacyjnego sprowadza w dół wysokość płacy minimalnej stanowiącej punkt wyjściowy do dalszych obliczeń. Jednak prognozowany na 2018 r. relatywnie dynamiczny wzrost PKB (o 3,8 proc.) oraz średnioroczny wskaźnik inflacji bliski celowi NBP (2,3 proc.) przekładają się na znacznie dalej idące podniesienie najniższego dopuszczalnego pułapu minimalnego wynagrodzenia. Oznacza to, że płaca minimalna musiałaby wynieść co najmniej 2049 zł brutto miesięcznie, a minimalna stawka godzinowa (zaokrąglana zgodnie z przepisami ustawy do pełnych dziesiątek groszy) 13,30 zł brutto – wyjaśnił Kozłowski.


Strona główna›Wiedźmin - Netflix wznawia prace nad serialem. Aktorzy powrócą na plan już wkrótce\nEkipa wraca na plan drugiego sezonu Wiedźmina\nEkipa Netfliksa już powróciła na plan serialu Wiedźmin. Na razie są to osoby odpowiedzialne za pre-produkcję, jednak już niedługo aktorzy również mają wrócić do pracy. Kiedy drugi sezon Wiedźmina?\nW związku z pandemią COVID-19 Netflix musiał przerwać prace nad oczekiwanym przez widzów drugim sezonem serialu Wiedźmin. Łagodzenie przepisów dotyczących zasad bezpieczeństwa na całym świecie, pozwoliło jednak ekipie powrócić na plan serialu.\nZobacz też: Netflix: jak założyć konto? Wszystko, co powinien wiedzieć nowy użytkownik\nJak podaje Redanian Intelligence, studio Arborfield ruszyło z powrotem z pre-produkcją. Ich zadaniem jest przygotowanie wszystkiego pod kątem rozpoczęcia zdjęć, w tym m.in. budowę scenografii. Największym przedsięwzięciem jest zbudowanie miast mających reprezentować Oxenfurt i Gors Valen, więc ekipa nie ma wiele czasu, nim aktorzy powrócą na plan.\nZdjęcia mają zostać wznowione już 17 sierpnia i wtedy również mamy szansę, by dowiedzieć się więcej na temat samego drugiego sezonu. Na razie nie wiemy jednak nawet, jak bardzo pięciomiesięczne wstrzymanie produkcji opóźni premierę kolejnych odcinków.\nPrzypominamy, że pierwotnie drugi sezon Wiedźmina mieliśmy zobaczyć w przyszłym roku. Jest duża szansa, że będzie to druga połowa 2021 roku, więc wszyscy fani muszą wykazać się jeszcze odrobiną cierpliwości. Jednak jeśli nie możecie się doczekać, to przeczytajcie, co do tej pory zdradziła showrunnerka Lauren S. Hissrich.\nKilka tygodni temu pojawiły się również plotki, że poza Wiedźminem, Netflix planuje rozpocząć pracę nad kolejnym serialem fantasy inspirowanym polską kulturą. Ma on rzekomo nawiązywać do mitologii słowiańskiej.


Korea Północna „szybko” rozbudowuje swój ośrodek badań jądrowych » Kresy\nZdjęcie ilustracyjne. Kim Dzong Un. Fot. wp.com\nKorea Północna „szybko” rozbudowuje swój ośrodek badań jądrowych\n28 czerwca 2018 /1 Komentarz/w Azja-Pacyfik, bezpieczeństwo i obrona, polityka, Wydarzenia /Przez Krzysztof Janiga\nZdjęcia satelitarne wskazują, że w ośrodku w Pjongbjon zbudowano nową stację pomp wody chłodzącej, kilka nowych budynków, dokończono budowę zbiornika wody chłodzącej i możliwe laboratorium radiochemiczne.\nKorea Północna modernizuje ośrodek w Jongbjon, jedyne znane północnokoreańskie centrum badań jądrowych. Dzieje się to pomimo obietnic denuklearyzacji i porozumienia w tej sprawie z Donaldem Trumpem. – podała w czwartek CNBC powołując się na 38 North, amerykańską stronę internetową zajmującą się analizami sytuacji w Korei Północnej.\nZdjęcia satelitarne uzyskane przez 38 North wskazują, że władze w Pjongjangu dokonują wielu usprawnień ośrodka w Pjongbjon „w szybkim tempie”.\nUważa się, że usprawnienia obejmują nową stację pomp wody chłodzącej, kilka nowych budynków, dokończenie budowy zbiornika wody chłodzącej i możliwe laboratorium radiochemiczne.\nDoniesienia o rozbudowie ośrodka w Pjongbjon pojawiły się zaledwie dwa tygodnie po tym, jak Kim Dzong Un oraz Donald Trump podpisali wSingapurze porozumienie o denuklearyzacji półwyspu w zamian za amerykańskie gwarancje bezpieczeństwa. Porozumienie było krytykowane za ogólnikowość i brak konkretnych zobowiązań Korei Północnej.\nJak napisała w środę na Twitterze szefowa 38 North Jenny Town, sytuacja związana z Pjongbjon pokazuje, że jest potrzebne „rzeczywiste porozumienie” z Koreą Północną a nie „oświadczenie o wzniosłych celach”.\n38 North zaznaczyło jednak, że prace w ośrodku w Pjongbjon nie powinny być postrzegane jako mające znaczący wpływ na zobowiązanie Korei Północnej do denuklearyzacji. Według tej strony mamy do czynienia z normalnym biegiem spraw, co mogą zatrzymać dopiero dyrektywy płynące z Pjongjangu.\nCZYTAJ TAKŻE: Kim: 10, Trump: 0\nKresy.pl / CNBC\nTagi: Korea Północna, Pjongbjon\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/02/d3852e4c0476998dfea586fa44cccdf2..jpg 600 960 Krzysztof Janiga https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Krzysztof Janiga2018-06-28 15:12:422018-06-28 15:12:42Korea Północna „szybko” rozbudowuje swój ośrodek badań jądrowych\nKorea Północna: Partia zapowiada dalsze zbrojenia nuklearne i rozwój armii\nSzczyt Trump-Kim w Warszawie? Stolica Polski w gronie potencjalnych lokalizacji\nTrump gotowy na spotkanie z Kim Dzong Unem\nJankesi myśleli, że Kim pojedzie do nich na rozmowy; to byłaby najgłupsza rzecz w jego życiu. Dalej Kim trzyma tłiterowego za jaja, a historia już nieraz pokazała, czym są gwarancje zbira zza oceanu.\n28 czerwca 2018 23:38\nProf. Osadczy: jestem inwigilowany W Elblągu będzie Rondo Obrońców Birczy


Siła w nowatorstwie | Niedziela.pl\nSiła w nowatorstwie\nEdycja bielsko-żywiecka 11/2008\nKościelna posadzka poprzeplatana plątaniną ulic i umieszczonych obok nich znaków drogowych - taki obrazek witał przybyłych do świątyni św. Maksymiliana Kolbego w Bielsku-Białej na modlitewne czuwanie młodych. Tak niestandardowa inscenizacja miała oddać zawarte w tytule spotkania pytanie: „A ja, dokąd ja mam iść?”\nOrganizator czuwania - charyzmatyczna wspólnota przymierza Miasto Na Górze zadbała o wszelkie możliwe formy głoszenia prawdy o Chrystusie. Była muzyka, słowa, agapa i nade wszystko Eucharystia, którą odprawił duszpasterz wspólnoty ks. Ryszard Knapik. Niezwykle sugestywnie w murach świątyni zabrzmiały świadectwa trzech zaproszonych osób, w tym młodego narkomana, który pokonał nałóg. W gronie mówiących o swym doświadczeniu Boga nie zabrakło obcokrajowców. Przemawiali Niemka i Australijczyk, który pieszo pielgrzymuje po świecie i modli się w intencji pokoju. Do tej pory przemierzył już kontynenty obu Ameryk i całą Rosję, a 29 lutego dotarł do świątyni w Aleksandrowicach.\nOprócz słów krzepiących duszę nie zabrakło też czegoś dla ciała. O posiłek zadbali bielscy cukiernicy, którzy ofiarowali młodym swoje słodkie wypieki. Po poczęstunku ewangeliczny wymiar spotkania kontynuował zespół „For Vipe”, który w rockowym klimacie wyśpiewał religijne songi. Na zakończenie nastąpił akt ofiarowania swego życia Chrystusowi oraz obrania Go swym Panem i Królem.\nTo niezmiernie niestandardowo przygotowane spotkanie zgromadziło w aleksandrowickim kościele sporo młodych ludzi - wszystkie ławki, od momentu rozpoczęcia, czyli od godz. 20, aż po zakończenie o godz. 2.30, były zajęte. Po błogosławieństwie wieńczącym spotkanie młodzież została rozwieziona do domów bezpłatnymi autobusami komunikacji miejskiej.


Winiacz. Poszukiwacz win doskonałych: 02/14/14\nHiszpan biały z balonem - 6 pkt.\nAltitud 1.100 Blanco 2012\nGdzie i czemu tak drogo - VinoMe i 24,90 (próbka importera)\nJakoś nie sposób się oderwać od Hiszpanii. Minęło półtora miesiąca, a ja się czuję, jakbym z Półwyspu Iberyjskiego nie wyjeżdżał. Nie do końca prawda, bo były i Włochy, i Niemcy, i chyba raz Francja i Austria, ale Hiszpania wciąż wraca. Dziś we wcieleniu białym - Altitud 1.100 Blanco 2012 D.O. Almansa. Butla z paczki od VinoMe, młodego importera, który zaczyna działalność. Z pasji! Importer będzie sprowadzał wina z Hiszpanii, Portugalii, Francji i Włoch. W dodatku z regionów, których produkty mają u nas słabą reprezentację.\n- Wiem, że przy odpowiednich staraniach można wyselekcjonować ofertę win, które będę wyróżniać się jakością, a jednocześnie zmieszczą się w ograniczonych możliwościach zakupowych Polaków - zauważa pan Maciej Repeć, szef VinoMe. Półka to oczywiście "do trzech dych". I dobrze!\nTym bardziej, że biały Altitud 1100 jest bardzo dobrym winem. Sporządzone pół na pół z sauvignon blanc i verdejo ma te najprzyjemniejsze cechy obydwu szczepów. Z verdejo słoną mineralność, ale i ciało; z sauvignon blanc stalową kwaskowatość i kwas. I to jaki!\nKilka dni temu pisałem o czerwonym Altitud 1100. Białe wydaje mi się o punkt Winiacza lepsze. Aromat wyraźnie wystaje na zewnątrz. Tropikalne owoce, banany, niedojrzały agrest. Mnóstwo chłodnej stali. W język i podniebienie wżera się kwasek, alkohol (13 proc.) ujawnia się gdzieś tam pod koniec w głębi, finisz jest bardzo długi. Jako aperitif i do ostryg w sam raz, na hiszpańskie upały idealny, a na polskie przedwiośnie zresztą też. Bo do ideału ma już tylko ciut ciut!!\nAutor: Robert Szulc o 23:51 Brak komentarzy:\nEtykiety: 6 pkt., Altitud 1.100 Blanco 2012 D.O. Almansa, białe wino z Hiszpanii, Hiszpania, Sauvignon Blanc, verdejo, VinoMe


KOSZULKA MĘSKA POLO Kitaro KPO0251 rozmiary od 5XL do 8XL | KPO0251 - BMC\n» KOSZULKA MĘSKA POLO Kitaro KPO0251 rozmiary od 5XL do 8XL\nKOSZULKA MĘSKA POLO Kitaro KPO0251 rozmiary od 5XL do 8XL\nKod produktu: KPO0251\nKoszulka jest tradycyjnie wykończona kołnierzem. Praktycznym rozwiązaniem, zastosowanym przy kołnierzu, są wszyte dwa guziki. Dzięki nim można regulować szerokość koszulki przy szyi. Koszulka na piersi nie ma wszytej kieszonki.\nKOSZULKA MĘSKA POLO Kitaro KPO0253 rozmiary od 6XL do 10XL\n100 % BAWEŁNA, kolor: CZERWONY, kołnierz, zapinana pod szyją na trzy guziki, krótki rękaw