Prostynia: stycznia 2016\nZakończona została budowa chodnika w Prostyni zrealizowana dzięki zaangażowaniu środków Gminnych, w tym Funduszu Sołectwa Prostyni i środków przeznaczonych na ten cel przez Powiat Legnicki.\nRealizacja zadania została oparta na Uchwale nr VII/48/2015 r z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie powierzenia prowadzenia zadania publicznego, zgodnie z którą wyrażono zgodę na powierzenie Gminie Krotoszyce prowadzenia zadania publicznego należącego do właściwości Powiatu Legnickiego, polegającego na remoncie chodnika przy drodze powiatowej nr 2203D w miejscowości Prostynia od nr 1 do nr 6a.\nZe strony Gminy Krotoszyce, realizację inwestycji regulowała Uchwała nr VII/49/2015 Rady Gminy Krotoszyce z dnia 25 września 2015 r. w sprawie przyjęcia prowadzenia zadania publicznego należącego do właściwości Powiatu Legnickiego, w której Rada Gminy wyraziła zgodę na przyjęcie od Powiatu Legnickiego przez Gminę Krotoszyce zadania polegającego na remoncie chodnika przy drodze powiatowej nr 2203D w miejscowości Prostynia od nr 1 do nr 6a i podpisania stosownego porozumienia pomiędzy Gminą Krotoszyce a Powiatem Legnickim.\nW ramach porozumienia Starostwo przekazało materiał na budowę chodnika, a ze strony Gminy zostali oddelegowani pracownicy, którzy wykonali prace budowlane. Z funduszu sołeckiego miał być sfinansowany zakup kruszywa i usługi koparką, i zgodnie z informacją przesłaną z Urzędu Gminy 13 listopada 2015 r. "Po rozliczeniu ostatniej części pracy koparki pozostanie kwota ok. 6900 zł brutto do wykorzystania z funduszu sołeckiego".\nWobec powyższego podjęto działania w celu wykorzystania wskazanej kwoty funduszu sołeckiego.\n3 grudnia 2015 r. otrzymałam informację z Urzędu Gminy, że "Zgodnie z ustaleniami cześć kwoty funduszu zostanie wykorzystana na utwardzenie pobocza, tj. zakup krawężników i tłucznia do tego zadania, a pozostała na zakup materiału, tj. tłucznia na drogi tak aby z pożytkiem wykorzystać kwotę funduszu." Upewniłam się, czy potrzebne są jeszcze jakieś działania ze strony mieszkańców Prostyni, i dnia 4 grudnia otrzymałam zapewnienie, że realizacją zakupu materiału do utrzymania dróg zajmie się strona gminna.\n7 grudnia na stronie Urzędu Gminy pojawiła się notatka o zakończeniu inwestycji:\n13 stycznia 2016 r. informacja z gminy brzmiała "Całość środków została wydatkowana na wykonanie chodnika tj. usługi sprzętu koparki oraz zakup materiału związane to było z wykonaniem dodatkowego odcinka zgodnie z sugestiami mieszkańców."\nFaktury stanowiące rozliczenie środków z Funduszu sołeckiego opiewają odpowiednio na:\n1. Wykonanie prac ziemnych w Prostyni (korytowanie chodnika) 2 324,70 zł\n2. Prostokąt kostka 10/20/8 szara Polbruk 3 m2- 89,30 zł\n3. Bazalt ME 0/31,5 25,1 t oraz ME 0/4 25 ton - 1479,20\n4. Prostokąt kostka 10/20/8 szara Polbruk 86,40m2 ,krawężnik 15/30/100 szary Polbruk 50 szt, Obrzeże chodnikowe 8/30/100 szary Polbruk 33 szt - na łączna kwotę 4 080,88 zł\n5. Praca sprzętu - korytowanie chodników Prostynia 1107 zł\n6. Dostawa mieszanki betonowej C12/15 do m. Prostynia 861 zł.\nWybudowanie dodatkowych 86,40 m2 chodnika wzdłuż ogrodzenia jednego domu kosztowało mieszkańców Prostyni 6048,88 zł. Szkoda, że nie umożliwiono nam podjęcia decyzji czy na pewno jest to inwestycja warta aż takiej ceny. Zastanawia też cel, dla jakiego wprowadzono nas w błąd udzielając odpowiedzi na nasze pytania. Faktura nr 4 na materiał na dodatkowe 86,40 m2 chodnika została wystawiona 2 grudnia 2015 r., a więc przed datą, w której uzyskałam informację o przeznaczeniu pozostałej części funduszu sołeckiego na utwardzenie dróg.\nDrogi w kierunku cywilizacji, a niewątpliwie trzeba tak zakwalifikować budowę chodnika w Prostyni - pierwszej inwestycji tego rodzaju od zakończenia wojny sfinansowanej częściowo ze środków gminnych - są u nas wyjątkowo kręte...\nAutor: Administrator Strony o 10:29 Brak komentarzy:


Bluesonline.pl - Bob Corritore – Taboo (2014) | 2022\nczwartek, 17 kwiecień 2014 20:43\nPłytę rozpoczyna chicagowski shuffle „Potato Stomp” z Juniorem Watsonem na gitarze i fantastycznym saksofonem barytonowym Douga Jamesa. I to jest blues, w dodatku z brzmieniem, które równie dobrze mogło być uzyskane pół wieku temu.\nPrzepiękna wspólna kompozycja Corritore i Juniora Watsona „Many A Devil’s Night” z genialnie przesterowaną harmonijką i molową tonacją po prostu rzuca na kolana. Do tego świetne dźwięki pianina, wsparte dyskretnymi hammondami i ta cudowna melancholia.\nNastępny shuffle to „Ruckus Rhythm”. Radosny, wsparty responsami pianina, z długimi, niskimi i wibrującymi tonami harmonijki. Świetna barwa połączona z zabawą czarą głosową.\n„Harmonica Watusi” skłania się w stronę radosnego rock and rolla czy muzyki w stylu surf oczywiście wszystko wyprodukowane w klimacie roku 1961. Niemal prymitywne solówki gitarowe i surowe brzmienie dodają tylko energii tej muzyce.\nNastępny wielki numer to „Taboo”. Utrzymany w rytmie zbliżonym do calypso, z perkusją oparta przede wszystkim o grę na półkociołkach, z akordami gitary z silnym mechanicznym tremolo i oczywiście w molowej tonacji, staje się ważnym utworem do opanowania przez rzesze naśladowców.\n„Harp Blast” to typowe chicagowskie boogie. Corritore ma okazję trochę pobawić się bendingiem, a słuchacze potupać przysłowiową nogą.\nZa to „Mr. Tate’s Advice” to swingujący temat oparty na świetnej współpracy harmonijki z saksofonem i sekcją. Aż chce się i nucić i zagrać razem z zespołem.\n„5th Position Plea” oparte zostało o czyste brzmienie harmonijki. Wolne tempo pozwala dokładnie wsłuchać się w możliwości interpretacyjne Corritore nieprzykryte efektami. Znawcy twierdzą, że gitarowy riff przypomina klasyczne kompozycje T Bone Walkera.\nDużo radości do materiału płyty wnosi „Fabuloco”. Lekko latynoski klimat i czysta harmonijka działają jak powiew wiosennego wiatru.\nUtworem „Shuff Stuff” Corritore wraca do klasycznego shuffle. Harmonijka odpowiednio przybrudzona, a hammondy na drugim planie wzmacniają efekt potężnego bluesowego brzmienia. Ozdobą jest kolejne świetne solo na tenorze.\nBoogie zmieszane z bluesem tworzy utwór „T-Town Ramble”. Mamy tu znakomite solo na celowo brzmiącym jak rozstrojone pianinie, i minimalistyczny podkład jazzującej gitary.\nKrążek wieńczy dostojny „Bob’s Late Hours”. Corritore ma okazję wygrać się do ostatniej nuty, nie epatując tempem – bardziej klimatem i umiejętnym zadęciem. Jazzujące pasaże gitary i piano w tle tworzą klimat zadymionego klubu z samotnym jeźdźcem bluesa przy starym mikrofonie.\nBob Corritore krążkiem „Taboo” ustawia się z miejsca na półce z klasyk harmonijki ustnej. Nie dość, że to autorskie kompozycje, to jeszcze ciekawe i choć ściśle osadzone w bluesie – różnorodne i świetnie zagrane od pierwszej do ostatniej nuty.\nWięcej w tej kategorii:« Boo Boo Davis - What Kind Of Shit Is This? (2014, wideo) Jack Bruce – Silver Rails (2014, wideo) »


Muffiny z kukurydzą\nLubię bawić się mąką i dlatego dziś zrobiłam muffiny. :-)\n380 g mąki pszennej tortowej (w tej wadze 2 czubate łyżki mąki ziemniaczanej)\ntrochę słodkiej suszonej papryki\n60 g startego cheddara l. podobnego żółtego sera\n300 g kukurydzy z puszki, odsączonej\nMasło rozpuszczam i zostawiam do ostudzenia.\nDo miski wsypuję mąkę, proszek, sól, paprykę, starty ser, kukurydzę. Mieszam.\nUbijam jajka, do ubitych wlewam mleko i ubijam chwilkę.\nW mące robię dołek i wlewam do niego masło i jajka z mlekiem. Szybko mieszam, dokładnie, ale krótko. Lepiej smakują, jak zostaną grudki.\nDo otworów formy wkładam papilotki (lub formę smaruję tłuszczem). Napełniam je masą, płasko.\nPiekę w 200 stopniach ok. 20 minut. Studzę na kratce.\nMi z tych proporcji wychodzi 15 muffinek o średnicy 5 cm.\nMuffiny są wygodne, bo można je zamrażac, a potem odgrzewać w piecyku.\n20:15, krokodyll8 , Muffiny\nIsabel Allende pisze zmysłowe, magiczne powieści. W jednej z jej książek o miłości i jedzeniu znalazłam tę recepturę na wesołego kurczaka. Danie to jest afrodyzjakiem. ;-))\n1 plaster wędzonego boczku pokrojonego w kostkę albo łyżka domowego smalcu\n100 ml 18% śmietany\nMięso kroję na grube paski. Wrzucam na rozgrzaną oliwę, dodaję boczek lub smalec. Rumienię mięso. Dodaję puszkę kukurydzy, posiekane ząbki czosnku, balsamico, sól. Dolewam troszkę wody, przykrywam i duszę około 15 minut trzymając garnek na małym ogniu.\nSzpinak myję, urywam liście. Przesmażam je krótką chwilę na rozgrzanej oliwie, na patelni.\nPo uduszeniu mięso i to co zdołam wyjąć z garnka za pomocą łyżki cedzakowej, rozkładam na dnie żaroodpornego naczynia.\nSos z garnka mieszam z jogurtem i śmietaną, dodaję 2 starte gałki muszkatołowe oraz sól. Polewam sosem mięso. Teraz układam szpinak, a na nim plastry pomidorów bez skórki. Lekko solę. Wstawiam do nagrzanego piekarnika na 20-30 minut.\nTagi: pomidor szpinak\n22:50, krokodyll8 , Obiady\nBardzo lubię zmieniać cytrynę w deser. :-) Tarta ta jest przez nas uwielbiana. Cudownie smakuje po sutym przyjęciu, gdy na ciężki deser już byłoby brak chęci.\n+ trochę mleka, 1 łyżka mąki pszennej, 1 łyżka mąki ziemniaczanej\nWsypuję do miski mąkę, wkrajam masło, dodaję resztę składników na ciasto, nie zapominając o skórce cytryny. Wyrabiam. Wkładam na godzinę do lodówki.\nSkórki starte z cytryn (ja robię to na dużych oczkach), sok z cytryn, mleko, cukier, masło, roztrzepane jaja umieszczam w garnuszku. Dokładnie mieszam i dopiero wtedy stawiam na mały gaz. Zagotowuję. Zestawiam z gazu i dodaję obie mąki rozpuszczone w mleku, mieszam dokładnie i znów garnuszek stawiam na ogniu. Cały czas mieszam, aż się zagotuje. Wtedy stawiam w chłodnym miejscu do ostudzenia.\nPiekarnik nagrzewam do 180 stopni. Formę o średnicy 28 cm smaruję masłem. Kulę ciasta umieszczam na środku formy i ugniatając ją dłonią rozprowadzam tak, żeby ciasta starczyło na dno i rant naczynia. Staram się, żeby brzegi były wysokie. Ciasto nakłuwam widelcem. Podpiekam (ok.12 minut), aż ciasto będzie suche.\nPo podpieczeniu wyjmuję z piekarnika. Zmniejszam temperaturę pieca do 150 stopni. Na ciasto równomiernie rozkładam krem, a na wierzch kładę pianę.\nPianę robię miksując białka z dodatkiem szczypty soli na sztywno, póżniej powoli dosypując do nich cukier i cały czas ubijając, a na samym końcu dodaję łyżeczkę mąki ziemniaczanej i ubijam.\nPianę nakładam tak, by równo przykryła krem. Ja jeszcze sobie wymyśliłam, by przy pomocy łyżeczki od herbaty zrobić na niej fale.\nTartę wkładam do pieca, by ją zapiec. Nie trwa to długo (ok. 10-15 minut).\n09:41, krokodyll8 , Desery\nJadłam je po raz pierwszy na Podlasiu :-)\nRobione są w różny sposób. Niektórzy zamiast surowych ziemniaków po prostu dodają mąkę, a inni do takiej masy, jak u mnie, dosypują kilka łyżek mąki, po to by nie ciemniało ciasto. Podobno ten przepis jest oryginalny, ale to wcale nie znaczy, że najsmaczniejszy. Wszystkie wersje są doskonałe.\nok. 1/2 kg mięsa wołowo-wieprzowego\nmajeranek, bazylia, pieprz, sól\nkawałek boczku wędzonego + cebula\nPołowę ziemniaków gotuję w skórce. Połowę obieram i ścieram na drobnej tarce. Starte ziemniaki odciskam przez gazę i pozostawiam w misce sok na ok. pół godziny. Ugotowane ziemniaki studzę i mielę przez maszynkę.\nMieszam ziemniaki starte ze zmielonymi. Biorę miskę z sokiem i odlewam płyn, a skrobię, która zebrała się na dnie naczynia dodaję do ziemniaków. Porządnie solę. Mieszam na jednolitą masę.\nMięso gotuję z włoszczyzną w osolonym wrzątku. Po ostudzeniu mięso mielę wraz z cebulą i czosnkiem, dodaję przyprawy i jajko. Przesmażam na patelni, dodaję trochę bulionu, żeby było wilgotne.\nNabieram z miski trochę ciasta, robię z niego kulę, spłaszczam na posypanym mąką blacie. Do środka wkładam mięsny farsz. Sklejam. Kartacze mogą być okrągłe, mogą być płaskie. Mogą przypominać pociski. ;-)\nWrzucam je do osolonego wrzątku. Po wypłynięciu na wierzch gotuję je na BARDZO małym ogniu ok. 30 minut. Warto, mimo zmęczenia przygotowywaniem, przypilnować gotowania, by kartacze się nie rozpadły. Najwyżej należy gotować je krócej.\nBoczek kroję w kostkę, smażę, wrzucam poszatkowaną cebulę, doprawiam. Po usmażeniu polewam kartacze skwarkami i cebulką .\nTagi: kuchnia polska ziemniak\n20:24, krokodyll8 , Obiady\nKto nie lubi? :-)\n3 łyżki drobno posiekanego szczypiorku albo koperku\nJajka gotuję na twardo. Studzę. Przecinam na połówki. Wyjmuję żółtka i białka. Ucieram. Dodaję sól, pieprz, śmietanę, szczypiorek (koperek), masło.\nNapełniam masą skorupki jajek. Obtaczam w bułce tartej.\nSmażę na rozgrzanym maśle, chwilę, na złoty kolor.\nTagi: jaja kuchnia polska\n21:42, krokodyll8 , Przekąski\n"Nuż też ćwikiełki w piec namiotawszy a dobrze przypiekszy nadobnie ochędożyć, w talerzyki nakrajać, także w faseczkę ułożyć, chrzanikiem, co najdrobniej ukrążawszy, przetrząsać, bo będzie długo trwała, także koprem włoskim, troszkę przetłukszy, przetrząsać, a octem pokrapiać, a solą też trochę przysalać; tedy to jest osobny przysmak, ani twoje limunije, bo i rosołek barzo smaczny i sama pani ćwikła, bo już będzie barzo smaczna i barzo nadobnie pachnęła." Mikołaj Rej\nBuraki umyć, nie obierać, gotować ok. godziny. Przestudzić.\nObrać i zetrzeć na tarce w plasterki. Przełożyć do miski, posolić, pocukrzyć, dodać sporo chrzanu (jesli kupny, to nie ze śmietaną, ale z kwaskiem cytrynowym), sok z cytryn. Wymieszać. Gotowe. :-) Ja dosmaczam jeszcze octem balsamico i sosem Kikkoman.\nUwielbiam ćwikłę na kanapce ze świeżego, żytniego chleba z wędliną.\nTagi: burak kuchnia polska\n11:07, krokodyll8 , Dodatki\nZakochana para - dynia i duszek.\nWysypuję mąkę, dodaję masło, cukier, skórki dwóch pomarańczy, waniliowy cukier, wlewam żółtka i dodaję trochę śmietany, a potem gniotę, wałkuję i wycinam, piekę i mam. Ciastka, by podkręcic atmosferę Halloween.\n2 łyżki 18% śmietany\nŁączę masło z mąką. Gdy powstanie coś w rodzaju kruszonki dodaję resztę składników, zagniatam. Wkładam kulę ciasta na godzinę do zamrażalnika.\nPo godzinie wałkuję, wycinam ciastka. Piekę w 190 stopniach ok. 15 minut.\nGdy wystygną posypuję je cukrem pudrem i chowam do blaszanej puszki. Można je przechowywac przez kilka tygodni.\n*Ja dodaję jeszcze do ciasta starte skórki pomarańczy.\n21:42, krokodyll8 , Ciastka\nKapuśniaczki i barszcz\nGotowy bigos mnie kusi. Kusi mnie, by zrobić z niego kapuśniaczki. Kapuśniaczki kuszą mnie, by ugotować do nich barszcz. :-)\n1/2 kostki Planty\nDrożdże zalewam ciepłym mlekiem, wsypuję cukier, mieszam. Zostawiam do urośnięcia.\nWsypuję mąkę do miski. Dodaję tłuszcz. Łączę, jak przy robieniu kruchego ciasta. Dodaję sól i wyrośnięty rozczyn.Wyrabiam. Już nie zostawiam, by wyrosło, tylko od razu wałkuję i wykrawam okrągłe placki. Wielkośc ich zależy od stopnia mojego lenistwa.\nNa środek placka nakładam odsączony bigos. Przykrywam drugim plackiem i łączę brzegi. Naciskam je naokoło widelcem, żeby ładniej wyglądały. Te na zdjęciu, to dwa najbrzydsze. Reszta zniknęła zanim fotograf wziął aparat. ;-)\nSmaruję mlekiem albo jajkiem rozmąconym połączonym z dwiema łyżkami wody.\nPiekę w 180 stopniach.\nbulion (lub 1 kostka)\n1 kg starych buraków\nBuraki obieram, kroję w plastry. Wrzucam do garnka. Dodaję obraną marchew, pietruszkę, seler oraz pora. Zalewam bulionem lub wodą z dodatkiem rosołowej kostki. Gotuję ok. półtorej godziny.\nDodaję łyżkę masła, sól, pieprz, cukier, ziele angielskie, liście laurowe.\nPo ugotowaniu dodaję sok z cytryn, majeranek. Dosmaczam.\n21:19, krokodyll8 , Przekąski\nNa prośbę bliskich i dalekich ;-) ponownie zrobiłam tartę dyniową na słodko http://pomarancza.blox.pl/2008/10/Festiwal-dyni.html i tym razem wyszła słodziutka, bo dynia inna, bardziej złota i smaczniejsza. Zostało mi trochę piure i przypomniałam sobie o jednym cieście, drożdzowym. I w domu teraz pachnie, że ho ho. :-)\n1/2 szklanki przecieru z dyni\ncukier kryształ, cynamon\nMasło podgrzewam. Roztopione odstawiam do wystygnięcia.\nW ciepłym mleku rozprowadzam drożdże dodając łyżkę cukru pudru, łyżkę mąki i łyżkę przecieru z dyni. Odstawiam, niech rośnie.\nGdy zaczyn podwoi objętość, dodaję żółtka, cukier puder, resztę dyni, cukier waniliowy, szczyptę soli. Sypię makę i wyrabiam kilka minut. Dodaję wystudzone masło i wyrabiam, aż ciasto będzie jednolite. Odstawiam do wyrośnięcia.\nGdy podwoi objętość przekładam do natłuszczonej prostokątnej formy. Mam formę 24x28 cm, ale może być mniejsza. Ciasto będzie wyższe, troszkę dłużej będzie się piekło. Smaruję ciasto jajkiem rozmąconym z dwiema łyżkami wody. Posypuję cukrem kryształem zmieszanym z cynamonem. Od razu wkładam do nagrzanego do 160 stopni piekarnika. Piekę około 30 minut.\nOstudzone ciasto posypuję cukrem pudrem.\nTagi: dynia kuchnia polska\n08:24, krokodyll8 , Desery\nBuraki, jakie lubię\nsól, pieprz, cukier, ziele angielskie, goździki, liście laurowe\nGotuję buraki w skórce około godziny. Gdy ostygną, obieram je i ścieram na grubej tarce.\nW garnku rozpuszczam smalec. Zestawiam z ognia, wsypuję mąkę i robię zasmażkę. Wrzucam buraki. Stawiam na gaz, podgrzewam. Wlewam ociupinę wody. Doprawiam. Wyciskam sok z cytryn. Uwielbiam. :-)\nLubię jeszcze dolać ocet balsamiczny (wtedy daję jedną cytrynę) i japoński sos sojowy, ale to moje widzimiesię, bo nie jest to konieczne.\n08:57, krokodyll8 , Dodatki\n1 ... 81 , 82


Ogromna bijatyka na basenie. Wideo robi furorę w sieci\nStrona główna Wiadomości Świat Ogromna bijatyka na basenie. Wideo robi furorę w sieci\nDo niebywałej sytuacji doszło na terenie jednego ze stołecznych basenów. Otóż na pływalni wywiązała się ogromna bijatyka. Wszystko nagrał świadek zdarzenia. Nagranie bije rekordy popularności w internecie.\nW bójce na basenie uczestniczyło około stu osób\nNiecodzienne zdarzenie miało miejsce w Niemczech, a dokładnie w stolicy tego kraju. Otóż w niedzielę około godziny 16:00 na otwartym basenie w berlińskiej dzielnicy Stegltz rozegrały się zadziwiające sceny.\nW upalny dzień na basenie w Berlinie wypoczywało wielu młodych ludzi. Dwie grupy, odpowiednio 4 i 10-osobowe, polewały się wodą z zabawkowych pistoletów. Wszystko wyglądało niewinnie. Nagle wodna zabawa przerodziła się w walkę. W pewnej chwili zabawa wymknęła się jednak spod kontroli.\nRozpoczęła się regularna bijatyka. W ruch poszły gołe pięści, a nawet noże. Ochroniarze basenu natychmiast zareagowali. Jednakże po ich interwencji sytuacja eskalowała jeszcze bardziej. Do bójki przyłączyły się bowiem także inne osoby, które odpoczywały nad basenem.\nOchrona wezwała na miejsce awantury policję. Na basen przyjechało aż 13 policyjnych radiowozów i kilkudziesięciu policjantów. Funkcjonariusze zatrzymali łącznie 4 osoby: dwóch Niemców w wieku 15 i 21 lat, 21-letniego Saudyjczyka i 23-letniego Turka. Wszyscy oni odpowiedzą niebawem za naruszenie porządku publicznego.\nSłużby dodały, iż jeden z mężczyzn miał również zaatakować członka obsługi kąpieliska. Chodzi o 21-latka, który rzekomo uderzył 23-letniego ochroniarza pływalni. Poszkodowany doznał urazu głowy i tułowia. Z tego powodu trafił do szpitala. W trakcie bójki ranny został także przebywający na basenie 10-latek. Na szczęście obrażenia dziecka nie okazały się groźne.\nPrzedstawiciele policji przekazali, iż w bijatyce na basenie uczestniczyło około stu osób. „Mówi się, że rozwinęła się werbalna, a potem fizyczna kłótnia” – dodała rzeczniczka berlińskiej policji. Dalszym postępowaniem w sprawie awantury zajmie się berlińska policja kryminalna.\nNa koniec warto zaznaczyć, że do sieci trafiło nagranie awantury na kąpielisku w Berlinie. Trzeba podkreślić, iż wideo robi furorę w sieci.


Strona główna›Obraził Zbigniewa Ziobro w internecie. Sprawą zajmuje się prokuratura\nProkuratura "broni" Zbigniewa Ziobro\nSprawa to swego rodzaju precedens. Dotychczas takie postępowania toczyły się z oskarżenia prywatnego. Teraz do akcji od razu wkroczyła prokuratura.\nSytuację opisuje "Wyborcza", bo to jej czytelnicy zostali oskarżeni. Poszło o wpisy w komentarzach pod tekstami. Jak pisze dziennik, trzy komentarze zostały wcześniej usunięte.\nPozostałych dziewięciu forumowiczów używa wobec Ziobry i Święczkowskiego określeń typu "łajdacy", "bandyci", "bydło" czy "skur...ny" (z wykropkowanym wulgaryzmem).\nDziennik zaznacza, że najbardziej ostre wpisy były szybko kasowane, co sugeruje, że "prokuratura działała wyjątkowo szybko" wychwytując te będące dowodem w sprawie, wyprzedzając w ten sposób moderację.\nKontrowersje budzi fakt, że prokuratura prowadzi sprawę z urzędu. Tymczasem postępowania z art. 212 są zwykle zgłaszane przez osoby, które poczuły się obrażone danym komentarzem.\nSam art. 212 kodeksu karnego służy do "ścigania za publiczne wypowiedzi i teksty dziennikarzy, działaczy politycznych i innych osób". Od dawna ten przepis budzi mnóstwo kontrowersji. Były rzecznik praw obywatelskich Adam Bodnar, w wystąpieniu do ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry w 2016 roku pisał:\nW dyskusji na temat zasadności pozostawienia przestępstwa zniesławienia w kodeksie karnym wskazuje się przede wszystkim na negatywne jego skutki dla wolności słowa, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji dziennikarzy\nZdaniem ówczesnego RPO, ryzyko bycia oskarżonym o zniesławienie może doprowadzić do tego, że będzie to powstrzymywać dziennikarzy przed wykonywaniem ich funkcji społecznej. W tym przypadku mowa jest nie tylko o dziennikarzach, ale o zwykłych obywatelach, którzy wyrażają swoje zdanie w sieci. Granica pomiędzy zniesławieniem a obrazą może być często bardzo krucha.\nPrawnik Agory, mec. Piotr Rogowski, zapowiada zaskarżenie decyzji prokuratury do sądu. W takiej sytuacji śledczy będą musieli uzasadnić żądania dotyczące przekazania danych internauty.\nProkurator zwolnił wydawcę "Wyborczej" z obowiązku zachowania tajemnicy służbowej "dotyczącej wszelkich danych (nr IP, dane użytkownika)", co umożliwiło identyfikację użytkowników forum.


Wystawa prac Józefa Wilkonia w Galerii Opera - Puls Biznesu - pb.pl\nTeatr Wielki - Opera Narodowa zaprasza do Galerii Opera na wystawę prac Józefa Wilkonia – ilustratora, malarza, rzeźbiarza, twórcy plakatów i scenografii teatralnych, pisarza, edukatora, Mistrza.\nDon Kichot, Józef Wilkoń\nArtysta kocha życie, pracę, kobiety. Lubi jeść, pić i kląć pełnokrwiście. W Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie chłonął wiedzę razem z Franciszkiem Starowieyskim i Romanem Cieślewiczem. Józef Wilkoń – człowiek pełen kolorów, obdarzony mocnym uściskiem dłoni i mocnym charakterem. Jednym z jego największych artystycznych osiągnięć są ilustracje do nowego wydania „Don Kichota” Cervantesa. Tworząc je, zrealizował kolejne swoje marzenie. Temat błędnego rycerza pojawił się w jego twórczości już na początku lat sześćdziesiątych, ale dopiero w ostatnich latach Józef Wilkoń stworzył pełną i, jak twierdzi, jeszcze niezamkniętą kolekcję. Realizm spotyka się w niej z baśniowością, bogactwo kolorów przeplata się z ilustracją monochromatyczną, portrety uzupełniają sceny zbiorowe, a krótki plan pojawia się obok horyzontalnych pejzaży. Wybrane prace tego artysty będzie można zobaczyć w Galerii Opera w Teatrze Wielkim - Operze Narodowej od 26 stycznia do 5 marca 2017 r. od czwartku do soboty w godz. 10-17 oraz na godzinę przed każdym spektaklem i podczas antraktów.\nPo godzinach / Wystawa prac Józefa Wilkonia w Galerii Opera


Ukradł kilkadziesiąt kaczek i kur - igryfino.pl\nUkradł kilkadziesiąt kaczek i kur\n04.12.2018, 09:50 (aktualizacja 04.12.2018, 11:52)\nPtactwo zniknęło z kurnika z niedzieli na poniedziałek. Złodziej ukradł 4 kaczki i 20 kur.\nZgłoszenie na Komisariat Policji w Chojnie wpłynęło w poniedziałek. Kradzieży w kurniku dokonano w Krzymowie.\nkoala 07.12.2018, 21:52\nciekawy jestem jaka menda sprzedajna siedzi za biurkiem i sprzedaje wiadomości do prasy chyba trzeba psa na smyczy uwiązać\nmiś 04.12.2018, 19:19\n4 kaczki i 20 kur. Wszystko poszło do Katowic na szczyt szczytów Straszne się tam chamstwo zjeżdża z całego świata. Kasza niedogotowana.\ngórnik 05.12.2018, 11:08\na czy to były Prawdziwe Polskie Kury Wyklęte napędzane węglem?\ndo wora 04.12.2018, 17:24\nSzukajcie wśród dalszych sąsiadów. Ze Szczecina nie przyjechał.\nkogut 04.12.2018, 14:59\nNie wiem czy wiecie ale kura pije a nie szcza.Ciekawe prawda?\ndetektyf 04.12.2018, 12:19\nTam gdzie pierza dużo tam i ptactwo konsumują.\ntrzoda 04.12.2018, 11:23\nJak kury i kaczki to tylko moze być józefacki\nkurak 04.12.2018, 10:12\nPewno opedzluje na święta.


„Dla złośliwych – ekstra grzeczność?” | Dobra Szkoła Nowy Jork\nStrona główna Artykuły On the Spot „Dla złośliwych – ekstra grzeczność?”\n„Dla złośliwych – ekstra grzeczność?”\nKolejny początek, czyli nowy rok szkolny. Nowe nadzieje i nowe klasy, do których idą Kimberly i Natalie.\n– Dla złośliwych będę ekstra grzeczna – mówi Kimberly wczesnym rankiem, gdy szykujemy się do szkoły (nadal wstajemy przed wschodem słońca od czasu powrotu z Polski).\nJemy śniadanie i widać, a dokładnie, słychać, że córka psychicznie przygotowuje się do pierwszego dnia zajęć.\n– Bo oni wtedy też będą grzeczni.\nMoże pomysł zadziała, a może nie.\nNależy mieć plan zapasowy.\n– Oczywiście, że trzeba starać się być grzecznym wobec innych – radzę córce. – Ale, gdy ktoś w klasie jest złośliwy wobec ciebie, to lepiej wyjaśnić sprawę. Zapytać dlaczego to robi. Wytłumaczyć tej osobie, że jak tak będzie się zachowywać, to nie zostanie twoją koleżanką albo kolegą.\nKimberly nie lubi konfrontacji.\nAle szkoła to nie tylko nauka różnych przedmiotów, to również szkoła życia z innymi dziećmi. Z dziećmi, które mają różne problemy emocjonalne albo zwyczajnie są złośliwe. Nie wspomnę już o ‘popisywaczach’ klasowych.\nWierzę, że im wcześniej przyzwyczaję córki, by radziły sobie same w relacjach z innymi, tym lżej im będzie w dorosłym życiu.\nPoprzedni artykułNotatki z drogi: Zambia. Cz. 4\nNastępny artykułZakaz palenia w pobliżu nowojorskich szkół


Pożyczka hipoteczna - Pożyczki hipoteczne\nKALKULATOR.PL - Wyszukaj i porównaj oferty produktów finansowych\nWybrana kategoria: Strona główna » Kredyty » Pożyczki hipoteczne » szczegóły\nTwoje kryteria wyboru: Pożyczka, mieszkanie lub dom, kwota: 120 000 PLN, waluta: PLN, okres: 20 lat\nKoszt miesięczny obsługi kredytu Komentarze\nWysokość raty 803.26 PLN\nRzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO) dla pożyczki hipotecznej uruchamianej jednorazowo na spłatę zobowiązań kredytowych, na podstawie przykładu reprezentatywnego dla zabezpieczenia na lokalu mieszkalnym na dzień 4.09.2019r. wynosi 6,41% przy założeniu, że: całkowita kwota kredytu wynosi 200 000 PLN, okres kredytowania wynosi 300 m-cy, spłata w formie równych rat miesięcznych, oprocentowanie zmienne w wysokości 5,39% w skali roku, które składa się z aktualnej stopy bazowej WIBOR 6M (z dnia 4.09.2019r. wynosi 1,79%) powiększonej o marżę Banku w wysokości 3,6%, LTV = 50%, całkowity koszt kredytu, na który składa się: prowizja przygotowawcza w wysokości 3% od kwoty kredytu tj. 6000 PLN opłacana gotówką, podwyższenie o 1,00% marży kredytu do czasu prawomocnego wpisu hipoteki przez Bank przez okres 6 miesięcy, ubezpieczenie nieruchomości od ognia i innych zdarzeń losowych (zakupionego za pośrednictwem Banku) przez cały okres kredytowania wyniesie ok. 9500 PLN, m-czny koszt prowadzenia ROR – (EKOKonto bez kosztów) w całym okresie kredytowania 0 PLN przy spełnieniu warunków zwolnienia z opłaty, podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) wynosi 19 PLN. W całkowitym koszcie kredytu Bank nie uwzględnia kosztu wyceny nieruchomości, gdyż przyjęto założenie, że Kredytobiorca nie skorzysta z usługi wyceny nieruchomości przez rzeczoznawców współpracujących z Bankiem.\nWysokość raty kapitałowo-odsetkowej przy przyjęciu ww. założeń i przy uwzględnieniu podwyższonej marży do czasu prawomocnego wpisu hipoteki wynosi 1 336,70 PLN. Natomiast rata kapitałowo-odsetkowa po ustanowieniu zabezpieczenia hipotecznego wyniesie 1 216,73 PLN. Całkowita kwota do zapłaty przez Kredytobiorcę wynosi 381 256,88 PLN\nOstateczna wysokość raty i ewentualne wymagane dodatkowe zabezpieczenie uzależnione są od indywidualnej oceny wiarygodności kredytowej Klienta, daty wypłaty kredytu oraz daty płatności pierwszej raty. Powyższa informacja nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z art. 7 ust. 5 Ustawy o kredycie hipotecznym oraz o nadzorze nad pośrednikami kredytu hipotecznego i agentami informujemy, iż istnieje ryzyko zmiany stopy procentowej\nOprocentowanie nominalne 5.17 %\nw tym marża 4.90 %\nWIBOR 0.27 %\nOprocentowanie rzeczywiste 5.76 %\nUbezpieczenie pomostowe 99.60 PLN\nW okresie przejściowym (do czasu ustanowienia zabezpieczenia hipotecznego) marża jest podwyższana o 1 p.p.\nPolisa na życie 0.00 PLN\nKoszt przyznania kredytu Komentarze\nProwizja 3 600.00 PLN Prowizja od przyznania pożyczki wynosi 3% udzielonej kwoty i nie mniej niż 600 PLN. Prowizja może zostać doliczona do kredytu (klient nie pokrywa jej wtedy z własnej kieszeni) o ile pozwoli na to wartość nieruchomości\nUbezpieczenie niskiego wkładu wlasnego 0.00 PLN\nPolisa ubezpieczeniowa 0.00 PLN Bank nie wymaga wykupienia dodatkowych, poza standardowymi (ubezpieczenie nieruchomości, ubezpieczenie pomostowe, ubezpieczenie brakującego wkładu) polis ubezpieczeniowych\nUbezpieczenie jest wymagane w przypadku jeżeli okres spłaty wraz z wiekiem pożyczkobiorcy będzie przekraczał 70 rok życia pożyczkobiorcy\nWycena nieruchomosci 700.00 PLN Podana wartość ma charakter szacunkowy. Zależy od indywidualnych negocjacji z rzeczoznawcą oraz stawek obowiązujących w danym regionie.\nWycena jeśli jest konieczna to Klient przeprowadza ją na własny koszt lub konieczna poprzez Bank zleca wykonanie firmie wspólpracującej z bankiem. Dla wybranych rodzajów nieruchomości Bank może odstapic od wyceny - wówczas wykonywana jest ocena wartości nieruchomości, ktorej koszt ponosi Klient.\nSuma kosztów 4 300.00 PLN\nInformacje dodatkowe Komentarze\nWeksel TAK Bank wymaga weksla in blanco z deklaracją wekslową jako dodatkowego zabezpieczenia do końca spłaty kredytu\nWcześniejsza spłata kredytu 3.00 % Kredyt o oprocentowaniu zmiennym: suma odsetek naliczonych od spłacanej przed terminem całości lub części kredytu w okresie roku od dnia faktycznej spłaty, ale nie więcej niż 3% spłacanej kwoty kredytu\nPrzewalutowanie na PLN 0.00 %\nna EUR 0.00 %\nna CHF 0.00 %\nna USD 0.00 %\nWróc do oferty\nInformacje wygenerowane przez porównywarke finansowa nie stanowia oferty zawarcia umowy kredytu lub pozyczki. Spólka nie wyklucza mozliwosci wystepowania w ofercie produktowej poszczególnych banków innych niz uwzglednione w porównywarce finansowej warunków, w tym bardziej preferencyjnych.\nRynek produktów finansowych jest bardzo złożony. Każdy bank uważa, że oferuje najlepsze (w ich rozumieniu) kredyty hipoteczne, konta bankowe, lokaty bankowe, karty kredytowe, kredyty gotówkowe, czy kredyty samochodowe. Podobnie jest z funduszami inwestycyjnymi, czy innymi produktami, dzięki którym możemy lokować swoje oszczędności. Jak w takim gąszczu ofert wybrać te najlepsze? Czy najlepszy kredyt hipoteczny, to ten najtańszy? Co jeszcze wziąć pod uwagę wybierając kredyt na mieszkanie (choćby w Programie Rodzina na swoim)? Ile można zyskać lub stracić zakładając lokaty bankowe? Jaką jest moja zdolność kredytowa? Odpowiedzi na te pytania nie są łatwe. Porównanie wszystkich produktów bankowych, czy finansowych nie jest proste. Nawet jeśli spróbujesz odwiedzić oddziały, czy nawet strony internetowe wszystkich banków, to po kilku z nich będziesz już zmęczony. Zebranie informacji o tysiącu produktów bankowych, sprowadzenie ich do jednego mianownika i porównanie jest zajęciem żmudnym. Porównywarka finansowa zrobi to za Ciebie.


Elektromedia | Hurtownia Elektrotechniczna\nZadzwoń do nas! Napisz Maila! Sklep\nHurtownia Elektromedia zajmuje się dystrybucją materiałów elektrotechnicznych i znajduje się w Ostrowie Wielkopolskim przy ulicy Okólnej 1. Prowadzimy sprzedaż stacjonarną obsługując klientów hurtowych jak i detalicznych, zajmujemy się również sprzedażą e-commerce za pośrednictwem sklepu internetowego pod adresem elektrohurt24.pl oraz helektro.pl . Towar dostarczamy na terenie całej Polski oraz wielu krajów Europy za pomocą spedycji kurierskich. Nasze dziesięcioletnie doświadczenie w branży elektrycznej pomaga nam w obsłudze klientów, którzy powierzają nam nawet swoje najtrudniejsze zadania.\nProwadzimy sprzedaż artykułów elektrycznych, by pomnożyć i zbudować silną pozycję rynkową firmy. Dążymy do sukcesu mając na uwadze dobro naszych Klientów. W gronie handlowych i dystrybucyjnych organizacji branży elektrycznej wyróżnia nas: szeroka dostępność towarów, elastyczność w działaniu oraz nowoczesność stosowanych technologii. Szczycimy się wieloletnim doświadczeniem w zakresie obsługi: instalatorów, dużych firm wykonawstwa elektrycznego i budowlanego, organizacji handlowych – dystrybucji, inwestorów oraz klientów detalicznych. Świadczymy profesjonalne usługi: projektowania i doboru oświetlenia technicznego, obsługi inwestycji elektroenergetycznych, projektowania i prefabrykacji rozdzielnic oraz obsługi projektantów wnętrz. Elektromedia to firma, która reprezentuje wysokie normy etyczne, przestrzega zasad kodeksu kupieckiego i działa zgodnie z ideą odpowiedzialnego biznesu.\nNaszą ofertę kierujemy do wszystkich przedsiębiorców świadczących usługi elektryczne. Wykonujących instalacje elektryczne w domach jednorodzinnych, mieszkaniach, budynkach gospodarskich, obiektach przemysłowych, handlowych, a także zajmujących się automatyką przemysłową, budową lub konserwacją sieci i urządzeń elektroenergetycznych. Korzyści ze współpracy z nami Instalatorom oferujemy korzystne warunki handlowe, oraz atrakcyjne akcje promocyjne\nZapraszamy do współpracy hurtownie oraz sklepy prowadzące sprzedaż detaliczną artykułów elektrycznych. Jesteśmy otwarci na różne formy współpracy handlowej, dopasowując nasze szerokie możliwości sprzedażowe do indywidualnych wymagań i potrzeb właścicieli hurtowni i sklepów.\nDostęp platformy B2B, umożliwiającej zarządzanie swoimi ofertami i zamówieniami przez internet, w trybie on-line\nKorzystne warunki zakupowe, atrakcyjne promocje i systemy rabatowe\nAtrakcyjna promocja produktowa, aktualizowana w każdym miesiącu! – „Oferta miesiąca”\nObsługa przez przydzielonego stałego opiekuna – wykwalifikowanego handlowca\nBogata oferta produktowa, obejmująca produkty czołowych producentów z branży\nElektromedia posiada bogatą ofertę produktową dla wszystkich osób, które budują dom, remontują mieszkanie bądź inny obiekt. Każdy klient znajdzie u nas wszystkie materiały elektroinstalacyjne, jakie mogą być potrzebne dla jego domu, czy innej inwestycji. Zdajemy sobie sprawę z faktu, iż nie każdy klient zna się na trudnych zagadnieniach elektrotechniki, dlatego osoby zainteresowane mogą skorzystać z fachowego doradztwa. Nasi sprzedawcy zapoznają klienta z aktualnymi promocjami, podpowiedzą najlepsze rozwiązania zgodnie z jego preferencjami, wymaganiami estetycznymi oraz oczekiwaniami finansowymi. Zadbają także o spełnienie wszystkich niezbędnych wymogów technicznych.\nNieustannie prowadzimy działania mające służyć podniesieniu poziomu zadowolenia klientów detalicznych poprzez m.in.:\nwprowadzenie stałej, atrakcyjnej promocji produktowej\nprzestrzeganie kodeksu obsługi klienta\nwprowadzanie atrakcyjnych promocji i systemów rabatowych\ndoskonalenie kompetencji naszych sprzedawców\nWspółpracujemy z firmami spedycyjnymi, kurierami oraz posiadamy własnych kierowców, którzy dowożą towar do klienta. Staramy się błyskawicznie wysyłać towar, każdego dnia, od poniedziałku do piątku. Prowadzimy wysyłki lokalne i zagraniczne. Cechuje nas solidnie spakowany i zabezpieczony towar. Reagujemy na sytuacje kryzysowe oraz każdego dnia podnosimy standard naszych usług. Większość zamówień dostarczane jest do klienta w 24 godziny.\nul. Okólna 1, 63-400\nNIP: 622 274 04 04\n© Copyright by elektromedia.com.pl


LupusUnleashed: WNS LXX: Caligula's Horse, Arcane\nTegoroczny album tej grupy, to ich trzecie wydawnictwo. Pierwszy był jedynie projektem pobocznym wokalisty, drugi przyniósł zmianę stylistyczną, a najnowszy udanie ją kontynuuje.\nOtwiera ją utwór tytułowy, który z początku jest wręcz niepozorny. Lekki wokal Greya i akustyczna gitara - innymi słowy: usypianie czujności. Dopiero przy końcówce rozkręca się do szybszych i żywszych dźwięków w duchu wczesnego Haken czy Leprous. Płynne przejście w soczysty utwór "Marigold", w którym nie brakuje nawet zwolnień, znakomicie skontrastowanych z mocniejszym, melodyjnym i nowocześnie brzmiącym uderzeniem. Kończy go akustyczne, smutne outro, które z kolei świetnie łączy się z łagodnym początkiem "Firelight", bazującym na zarówno elementach progresywnych, jak i zbliżających się do alternatywnego rocka. Radiowa przebojowość nie zawsze idzie w parze z takim graniem, ale Australijczykom zgrabnie udało się je połączyć w całość. Akustyczny, usypiający czujność wstęp czeka też w "Dagonfly". Ponownie trochę pachnie Hakenem i Leprous, ale nie ma co liczyć an powtórkę z tych grup. To także jeden z ciekawszych utworów na płycie, bo sięga się w nim po osiągnięcia nowoczesnego grania progresywnego, czyli djentowe patenty. Nie są one jednak intensywne czy szczególnie ostre, są raczej kontrastem dla łagodnie i wolno rozwijającego się ostrzejszego finału.\nPo ponad dziewięciominutowym utworze poprzednim następnym w kolejce jest "Rust". Tu także czeka na nas niepozorny wstęp, ale gdy już się rozwinie, robi się znacznie ciekawiej. Tu także nie brakuje djentowych nisko strojonych gitar, a nawet solówki na ich tle. Dość ostry jest także "Turntail". Nie stroni się tu zarówno od zwolnień, jak i cięższych fragmentów. To także jeden z lepszych momentów tej płyty. Po nim pojawia się znakomity "Daughter of the Mountain" - ponownie przywołujący początki Leprous. Przedostatni jest niespełna trzy minutowy akustyczny "Undergrowth", a wieńczy ją również akustyczna wersja kawałka "City Has No Empathy" z poprzedniego albumu "Moment from Ephemeral City". Oba kończą najnowszy nieźle i pokazują, że także w takich klimatach CH się odnajduje, jednak uważam, że nie do końca pasują do reszty płyty.\nTo bardzo dobry album, ale próżno szukać tutaj fajerwerków, ciężkiego grania czy popisów. Dość lekkie brzmienie, od czasu do czasu jest tutaj skontrastowane szybszymi fragmentami, ale wyraźnie słychać, że Australińczycy nie celują tutaj w ostre granie, interesuje ich raczej klimat, a ten miejscami jest wręcz melancholijny. Świetnie widać to także na okładce, gdzie odcienie szarości i złowrogie skały zdają się walczyć z kolorowymi kwiatami. Dla wielu będzie to muzyka dość przeciętna, ale z całą pewnością jest ona warta uwagi, nawet jeśli będzie to jedynie jednorazowy odsłuch. Ocena: 7/10\nDebiutowali pełnometrażowym albumem "Ashes" w 2007 roku, a następnie zrealizowali "Chronicles of the Waking Dream" w 2009 roku, a po pięciu latach wrócili z podwójnym krążkiem, który został szerzej zauważony w muzycznym światku. Choć podkreśla się ich muzyczne podobieństwo do Toola, Soen, Haken czy wczesnego Dream Theater, grupa zdecydowanie ma własny, rozpoznawalny i intrygujący styl.\nNajnowszy nie należy do najkrótszych wydawnictw, a wręcz przeciwnie. Dwie płyty po osiem numerów każda. "Known" to około siedemdziesiąt dwie minuty muzyki, a "Learned" pięćdziesiąt z sekundami. Ten pierwszy jest cięższy i mroczniejszy, a drugi lżejszy i bardziej liryczny. Na uwagę zasługuje też fakt, że album jest spięty klamrą, która zaczyna się jakby od tyłu, bo na początku mamy "Promise Part 2", a na samym końcu "Promise Part 1". Ten pierwszy to coś w rodzaju uwertury - jest szybko i bogato pod względem brzmienia, umiejętnie łączy się w nim klasyczne już progresywne granie z nowocześniejszym podejściem. Nie brakuje jednak klimatycznych spokojniejszych fragmentów. Znakomitą, melodyjną partią gitary (przywołującą trochę glam metal) rozpoczyna się "Unturning". Dalej także jest znakomicie. Lżejszy jest z początku "Instinct", który pięknie rozwija się klawiszem i łagodną gitarą, by około trzeciej minuty rozłamać się efektownym uderzeniem. Po nim następuje płynne przejście w ambientowe interludium "Womb (In Memoriam)", które z kolei przechodzi w gitarowy łagodny wstęp "Selfsame". Usypianie czujności jednak trwa bardzo krótko, bo znów następuje świetne i bardzo bogate rozwinięcie. tak dobrych progresywnych pasaży (i nie tylko) to nie słyszałem już od dawna!\nKolejne usypianie czujności następuje w pięknym i rzewnym "Holding Atropos". Po nim wskakuje znakomity ponad dziewięciominutowy "Keeping Stone: Sound On Fire", który znów atakuje zarówno spokojem, jak i bogatymi ostrymi aranżami. Coś pięknego. Jeszcze bardziej niesamowita jest ponad dwudziesto trzy minutowa suita "Learned", w której doskonale słychać, że muzycy grupy już się wyrobili (na debiutanckim "Ashes" też jest suita o podobnym czasie i było w niej mnóstwo niedociągnięć). Najpierw budowanie napięcia z iście Hitchcockowskim zacięciem, a potem mnóstwo atrakcji. Tu album mógłby się właściwie kończyć, ale to bynajmniej nie koniec. Czeka nas jeszcze kilka kompozycji. Po suicie pojawia się niemal ośmiominutowy, dużo łagodniejszy, liryczny i jednocześnie bujający "Hunter, Heart & Home". W tym samym czasie mieści się "Little Burden". Tu także nie ma miejsca na nudę, choć nie ma już rozbudowanych fragmentów czy efektownych uderzeń - spokój, liryzm i smutna, wietrzna atmosfera jest tu wszechobecna. Dopiero finał jest żywszy, ale to raptem kilkadziesiąt sekund z całej kompozycji!\nNiesamowicie jest również w pięknym "Impatience And Slow Poison", znów lekki, ale mimo to pełen emocji. Miniaturką jest drugi tytułowy, czyli "Known", w dodatku oparty w całości na akustycznej gitarze i wokalu Greya. Przejmujący jest "Nightingale's Wave", który wręcz pachnie alternatywnym, melancholijnym rockiem. Niektórzy mogli by się uczyć od Greya jak operować falsetem - żadnych wymuszonych partii, żadnych jęków, czyste i piękne emocje. Żeby nie było za spokojnie, następuje nawet rozwinięcie, jednak tym razem bez szarży instrumentów czy rozbudowanych form - bo tak naprawdę niewiele potrzeba, by stworzyć genialną kompozycję. Pięknie po fortepianowym zakończeniu wchodzi "Eyes for the Change", w którym kontynuuje się te bardziej alternatywne brzmienia. Ponownie kapitalnie zbudowane jest tutaj napięcie, rozłożone akcenty i emocje. Równie udany i niezwykle przejmujący jest przedostatni numer "Keeping Stone: Water Awake". Najpierw tylko klawisze i wokal, a potem niepokojące rozwinięcie. W finale znów pojawiają się bardziej rozbudowane fragmenty, ale na próżno już oczekiwać ostrych gitar czy rozpędzeń. Finał to wspomniana klamra, czyli "Promise". Miniaturka, ale i jej absolutnie nic nie brakuje.\nJakie są długie płyty każdy z nas wie. Arcane jednak pod tym względem stworzyło majstersztyk. Płyta jest w pełni przemyślana i mimo swojej długości wcale się nie dłuży, nie przynudza, ba! nie zawiera ani jednej zbędnej nuty. Przyszłość progresywy rysuje się bowiem w jasnych barwach, dopóki będą powstawać i istnieć takie grupy jak ta. Prawdopodobnie jest to jedna z najciekawszych i najważniejszych płyt roku pięknistego. Jestem też przekonany, że wstydzić się powinien każdy kto jej jeszcze nie słyszał lub pominął. Ocena: 9/10\nAutor: Lupus o niedziela, listopada 29, 2015


W ścianach Dżangała [Jacek Kantorczyk] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00042 003936 21316832 na godz. na dobę w sumie\nW ścianach Dżangała - ebook/epub\nAutor: Jacek Kantorczyk Liczba stron: 250\nISBN: 978-83-7900-102-6 Data wydania: 2013-09-23\nKsiążka pt. W ścianach Dżangała to sprawozdanie z niebezpiecznej wyprawy na masyw Dżangała widziane\noczami jednego z jej uczestników – Jacka. Organizacja całej wyprawy miała nastąpić na początku lipca 1974 roku. Autor nie ukrywa, że zorganizowanie wyjazdu, wbrew pozorom, nie było wcale takie łatwe, ponieważ wszyscy uczestnicy wyprawy mieszkali w różnych miastach i studiowali w różnych szkołach. Nikt z nich nie dysponował telefonem komórkowym i niestety do kontaktowania się służyły im tylko tradycyjne listy. Niekiedy brak swobodnej komunikacji pomiędzy bohaterami wyprawy powodował liczne nieporozumienia organizacyjne, które rozpoczęły się już w pierwszych dniach przygotowań. Oczywiście nawet piętrzące się przeciwności losu nie powstrzymały bohaterów książki przed wyjazdem do Bułgarii, gdzie mieścił się cel wyprawy - ściana Dżangała.\nJacek Kantorczyk w niezwykle ciekawy sposób spisał przeżycia, jakie towarzyszyły mu podczas wyprawy na\nmasyw Dżangała oraz towarzyszących mu partnerów i kaprysy przyrody, trudne, kryzysowe sytuacje, od których w górach się wręcz roi. A jednak wygrywa pasja, chęć rywalizacji, sprawdzenie siebie i swoich możliwości, dotknięcie granicy ryzyka, linii między życiem a śmiercią, która jest cienka i możliwa do przekroczenia tylko raz. Niewątpliwie książka W ścianach Dżangała Jacka Kantorczyka jest godna uwagi każdej osoby, która interesuje się górami, niekoniecznie tymi najwyższymi.\nNapisana lekkim językiem, co powoduje, że czyta się ją bardzo przyjemnie, choć czasem potrafi mrozić krew w żyłach.\nJacek Kantorczyk "W ścianach Dżangała" Copyright © by Wydawnictwo Psychoskok, 2013 Copyright © by Jacek Kantorczyk, 2013 Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszej publikacji nie może być reprodukowana, powielana i udostępniana w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody wydawcy. Skład: Wydawnictwo Psychoskok Projekt okładki: Wydawnictwo Psychoskok, Jacek Kantorczyk Zdjęcie okładki © Jacek Kantorczyk ISBN: 978-83-7900-102-6 Wydawnictwo Psychoskok ul. Chopina 9, pok. 23, 62-507 Konin tel. (63) 242 02 02, kom.665-955-131 wydawnictwo.psychoskok.pl e-mail:wydawnictwo@psychoskok.pl\nJacek Kantorczyk W ścianach Dżangała Wydawnictwo Psychoskok 2013 Konin\nRozdział 1 Prolog Wracając myślami do lat mojej młodości, ciągle mi jeszcze trudno uwierzyć, że przygoda o której opowiem, wydarzyła się właśnie mnie. Dotychczas nawet nie jestem pewien, czy to co mnie spotkało, nadal mogę nazywać przygodą, czy też niezwykłym wydarzeniem, ale faktem jest, że pewnego dnia, w czasie kilkunastu godzin, znalazłem się niespodziewanie, w głównym nurcie zdarzeń, uzależniony mniej od własnego działania, a bardziej od serii niezwykłych przypadków, na których kolejność i ich konsekwencje miałem tylko niewielki wpływ. Wszystko to, co wtedy mnie spotkało, stało się tak nagle i tak niespodziewanie, że w ciągu krótkiego czasu, początkowo z biernego świadka wydarzenia, zostałem zmuszony zostać jego aktywnym i głównym uczestnikiem. Aby jednak zrozumieć sens tej całej mojej przygody, spróbuję kolejno opisać od samego początku, jak doszło do tego, co się kiedyś wydarzyło, tak bardzo dla mnie niezwykłego i niezrozumiałego. Wszystko rozpoczęło się od momentu, kiedy w czasie mojej wczesnej młodości zacząłem myśleć o wyprawach do dalekich krajów, a w szczególności o wyprawach wysokogórskich. Marzenia te były naturalną częścią mojego wewnętrznego życia, z którymi dzieliłem się zwykle z osobami, mającymi podobne jak i ja zainteresowania. Wkrótce myśli o wielkich wyprawach stały się jednym z moich głównych celów życiowych. Moją wielką ambicją w tamtym czasie, było zobaczenie kiedyś jeszcze innych gór niż tylko Tatry, z którymi zdołałem się już w miarę dobrze zapoznać i w których co roku przebywałem. Niestety, realia życiowe nie były w tamtym czasie po mojej stronie i jeszcze przez jakiś czas musiały pozostać tylko w sferze moich ukrytych marzeń. Wiedziałem, że aby zostać członkiem jakiejś większej wyprawy wysokogórskiej, musiałbym zdobyć trochę więcej doświadczenia górskiego niż to, które dotychczas prezentowałem. W szczególności potrzebne mi było doświadczenie w górach średniej wielkości, a przynajmniej w górach trochę innych niż tylko Tatry. Niestety, jako student, nie dysponowałem w wystarczającymi funduszami, aby opłacić sobie jakiegokolwiek rodzaju wyjazdy zagraniczne, ani też nie miałem czasu, aby brać udział w długotrwałych wyprawach górskich. Tak się jakoś złożyło, że wszyscy moi znajomi byli także studentami i pomimo że każdy z nas studiował w innym mieście, to wszystkich nas łączyła wspólna pasja, czyli zamiłowanie do gór, a konkretnie wspinaczka skalna. To właśnie w Tatrach albo w skałkach na południu Polski, spotykaliśmy się często, czasami nawet dwa razy do roku, w celu udoskonalania naszych umiejętności w zakresie wspinaczki skalnej i już po kilku sezonach uważaliśmy się za dobrze zapowiadających się taterników. Pomimo niebezpieczeństw związanych ze wspinaniem się, uważaliśmy, że jeżeli tylko będziemy przestrzegali najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa i odrobinie szczęścia, góry nie będą dla nas aż tak groźne, jak to by się mogło ogólnie wydawać. Byliśmy wtedy młodzi, ciekawi świata i w miarę dobrze przygotowani do twardego życia w warunkach górskich. W trakcie poznawania różnych technik skalnej wspinaczki, mieliśmy możliwość wzajemnego poznania się i przez to zrodziło się w nas przeświadczenie, że w razie jakiejś krytycznej sytuacji jeden drugiemu z pewnością udzieliłby pomocy. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych minionego wieku, wiele polskich wypraw wyruszało na podbój wysokich gór wszystkich kontynentów, ale w szczególności gór azjatyckich, takich jak Hindukusz, Karakorum czy też w pasma Himalajów. Kiedykolwiek więc dowiadywałem się, że właśnie wyruszała następna z kolei polska wyprawa w wysokie, odległe góry, zawsze zadawałem sobie pytanie, jak to możliwe, że jej uczestnicy byli tymi szczęśliwymi wybrańcami losu i często zapytywałem sam siebie, co ja w przyszłości musiałbym zrobić, aby także kiedyś zostać członkiem którejś z takich ekspedycji. Przecież nie czułem się gorszy od innych, a jednak moje szanse na wyjazd były prawie że zerowe. Wielu początkujących taterników myślało wtedy tak samo jak ja. Prawdopodobnie ci, którzy wyjeżdżali, byli jeszcze lepsi od nas, niewątpliwie trochę starsi i na pewno bardziej doświadczeni, a także z pewnością byli bardziej zaangażowani w swoich środowiskach tatrzańskich i niewątpliwie dysponujący większą ilością wolnych dni od pracy, oraz z pewnością, posiadali jakieś szczególnie dobre zaplecze finansowe albo też bogatych sponsorów. Niewątpliwie jednak nie byłem w pełni świadomy, ile osobistego wysiłku musieli włożyć w przygotowania do każdej z tych wypraw, a także ile własnego zaangażowania i własnych pieniędzy musieli w taką wyprawę zainwestować. Zazdrościłem im bardzo, ale jednocześnie ich podziwiałem. Niejednokrotnie też rozmawiałem z moim przyjacielem Jurkiem i z innymi na temat tych fascynujących ekspedycji. Zawsze to były jednak komentarze i rozmowy na temat wyjazdu innych. Niestety, nie dyskutowaliśmy o nas samych, bo myśmy nadal nigdzie nie wyjeżdżali i nadal co roku pozostawaliśmy w naszych lokalnych górach. Osobiście to nie oczekiwałem, że zostanę kiedyś wybrany do uczestniczenia w którejś z takich wypraw, w jakieś egzotyczne góry leżące gdzieś poza granicami kraju. Nie dziwiło mnie to, bo w tamtym czasie byłem bardziej zaangażowany w szkolną naukę, a wspinaczkę skalną traktowałem tylko jako letnią albo zimową odskocznię od codziennego życia i jak dotychczas, całkowicie wystarczały mi te moje trochę nierealne, jak na tamte czasy, marzenia o dalekich wyprawach. Jakoś nie pomyślałem wtedy, że przecież te moje marzenia życiowe mógłbym sam szybko wdrożyć w życie, będąc trochę bardziej przedsiębiorczym i nie oczekiwać, aż kiedykolwiek ktoś mnie kiedyś zauważy. Prawdopodobnie gdyby nie mój przyjaciel Jurek, to te moje marzenia nigdy nie spełniłyby się. To on właśnie uświadomił naszej grupie, że był on nie tylko marzycielem oczekującym na łaskę albo niełaskę innych, ale pokazał nam, że był on jednocześnie przedsiębiorczym realistą. To on z nas wszystkich miał największą fantazję i wiedział, jak te swoje niezwykłe i wydawałoby się czasami, niemożliwe do realizacji pomysły wdrożyć w życie, nie tracąc czasu na oczekiwanie, aż mu ktoś poda gotowe na stół. To właśnie on jakoś zawsze potrafił się uniezależnić od innych i z łatwością urealniać swoje i innych marzenia.\nRozdział 2 Przygotowania do wyprawy Pewnego dnia otrzymałem od niego kartkę pocztową z propozycją wspólnego zorganizowania naszej własnej wyprawy wysokogórskiej. Nie, żeby proponował od razu wyjazd w Himalaje. Jurek wymyślił wypad w Pirin, góry leżące na południu Bułgarii, tuż przy granicy z północną Grecją. Akurat był to dla mnie okres wytężonej nauki w szkole, tak że nie miałem zbyt wiele czasu ani ochoty, aby myśleć wiele miesięcy naprzód, o następnych wakacjach i przygotowywaniu się do nich. W tamtych dniach, do późnych godzin wieczornych przesiadywałem codziennie nad książkami, bo był to akurat okres niekończących się różnego rodzaju sprawdzianów, egzaminów i jednocześnie był to czas na wykańczanie jednych projektów szkolnych, albo na rozpoczynanie nowych. Odpisałem mu, aby dał mi trochę czasu na podjęcie ostatecznej decyzji, zasłaniając się dużą ilością zajęć szkolnych, bo faktycznie to żadnych innych wymówek nie potrafiłem znaleźć. Jednak wkrótce po wysłaniu do niego kartki pocztowej pomyślałem sobie, że ociągając się, mogę stracić wielką szansę na wyjazd, jeżeli nie podejmę natychmiastowej decyzji jeszcze tego samego dnia. Wiedziałem, że szansa na taki wyjazd może się nieprędko powtórzyć i jedncześnie zacząłem się obawiać, że jeżeli będę zwlekał z odpowiedzią, Jurek łatwo znajdzie kogoś innego na moje miejsce. Jego pomysł na tego rodzaju ekspedycję uznałem za rzeczywiście interesujący i nie chcąc, aby mnie ktoś uprzedził i zajął moje miejsce w grupie wyjazdowej, już następnego dnia wysłałem do niego następną kartkę z potwierdzeniem swojego udziału w proponowanej przez niego wyprawie. Wyjazd niedaleko, za stosunkowo małe pieniądze i do tego w nieznane nam jeszcze góry. Oczywiście, Pirin to nie Alpy czy też Himalaje, dokąd najczęściej kierowało się wiele mniejszych albo większych wypraw, ale za to były to góry nikomu w tamtym czasie prawie nieznane, a jeżeli chodziło o mnie, to zawsze lubiłem jeździć w miejsca, gdzie niewielu ludzi przede mną bywało. Był wtedy rok 1973 i niestety, zdobycie ekwipunku górskiego w Polsce nie było wcale takie łatwe. Zwykle wszyscy zainteresowani zaopatrywali się w miastach sąsiedniego NRD. Cena ekwipunku była wysoka i finansowo nie każdy mógł sobie na taki zakup pozwolić. Toteż, aby być w posiadaniu kompletnego wyposażenia potrzebnego do wspinaczki skalnej, wszyscy z naszej grupy, niezależnie od tego, że uczęszczali do szkoły, to równocześnie gdzieś dorywczo pracowali po kilka albo i więcej godzin tygodniowo. Wszystko, to aby zdobyć fundusze na zakup potrzebnego sprzętu, takiego jak liny, haki skalne czy też karabinki. Była to tylko podstawa koniecznego wyposażenia letniego, bo jeżeli ktoś chciał jeszcze posiadać dodatkowo ekwipunek zimowy, to koszty zwiększały się co najmniej dwukrotnie. Dochodziły do tego jeszcze namioty, śpiwory, plecaki, buty i ubiór. Wszystko to kosztowało dużo pieniędzy. Aby być w posiadaniu tego całego, niezbędnego sprzętu górskiego, trzeba było najpierw te pieniądze gdzieś zarobić. Znajomi rówieśnicy, widząc, że wydawałem wszystkie swoje zarobione pieniądze na tego rodzaju sprzęt, na który długo i ciężko musiałem pracować, pukali się tylko w czoło. Oni woleli by za takie pieniądze kupić sobie na przykład dobre stereo albo coś jeszcze bardziej ich interesującego. Ja jednak miałem inny niż oni cel w swoim życiu, do którego niezłomnie zdążałem. Niezależnie od niezbędnego ekwipunku jaki musieliśmy posiadać, równie ważnym było rozpoznanie terenu, w którym zamierzaliśmy prowadzić naszą górską działalność. Było to zadanie trochę bardziej intelektualne, niż gromadzenie ekwipunku górskiego, bo związane z poszukiwaniem potrzebnych materiałów w bibliotekach i rozpytywaniem osób, które mogłyby ewentualnie coś nam powiedzieć na temat gór, w które zamierzaliśmy wkrótce wyjechać. Po niedługim czasie, wspólnymi siłami, zebraliśmy trochę materiałów na temat tych gór, czyli zostaliśmy posiadaczami niezbyt dokładnej i trochę ogólnikowej mapy Pirinu no i w trakcie naszych dalszych poszukiwań zdobyliśmy trochę wiadomości na temat tych gór, studiując różne podręczniki geograficzne. W sumie dowiedzieliśmy się tylko tyle, że były to góry przypominające trochę Tatry i w miarę dobrze nadające się do wspinaczki górskiej. Były to akurat takie góry, w których mogliśmy się trochę bardziej podszkolić i nabrać dodatkowego doświadczenia, w trochę innym środowisku, niż już dobrze nam znanym, środowisku tatrzańskim. W Warszawskim Klubie Wysokogórskim, a także w innych klubach na terenie kraju, nikt o tych górach nic nie wiedział, a przynajmniej nie wiedzieli ci, których o nie pytaliśmy. Wielu z nich patrzyło na nas trochę z wysoka i raczej z lekceważeniem, bo byli oni zainteresowani raczej tymi najwyższymi górami, w które mieli kiedyś nadzieję wyjechać i uważali, że im to nawet nie przystoi wybierać się w takie małe „górki” jak Pirin. W sumie, większość z tych, których rozpytywaliśmy, a którzy nas wyraźnie lekceważyli, nigdy nie wyjechało na żadną wyprawę, nawet w takie małe „górki”, w jakie myśmy zamierzali pojechać, bo nikt ich nigdy do uczestnictwa w większej wyprawie nie zaprosił, jeżeli nie mieli doświadczenia w innych górach, jak tylko Tatry. Często ich wygórowane ambicje, bez solidnych podstaw treningowych w ekstremalnych warunkach innych gór, kończyły się, niestety, tylko na marzeniach. Skoro nikt z zapytywanych przez nas nie miał o tych górach żadnych informacji, to w takim razie postanowiliśmy pojechać w nie sami, wierząc, że zastaniemy je przynajmniej takie same skaliste jak nasze Tatry i wtedy, będąc już tam na miejscu, będziemy mogli zbadać tamten teren dla siebie i dla dobra przyszłych, małych, początkujących wypraw, takich, jaką miała być nasza niewielka pierwsza wyprawa. Jurek jako pomysłodawca wyprawy, miał zostać "kierownikiem" całej grupy. Była to oczywiście tylko funkcja symboliczna, bo wszyscy z nas, którzy potencjalnie mieli zostać członkami tej wyprawy, musieli dać z siebie maksymum wysiłku, aby nasz projekt wyjazdu mógł zostać w pełni zrealizowany. Przewidywaliśmy, że cała nasza grupa będzie składała się z sześciu osób, czyli z trzech zespołów, a każdy zespół miał składać się z dwóch osób. Jak dotychczas było nas tylko trzech: Jurek, jego dobry przyjaciel i jednocześnie partner z wypraw tatrzańskich Piotrek, i ja. Jurek zadeklarował się dobrać jeszcze jeden zespół, a ja miałem dobrać dla siebie partnera, takiego, którego dobrze znałem i na którym mógłbym w pełni polegać. Ważnym było także, aby wszyscy uczestnicy wyprawy byli ludźmi wypróbowanymi w górskich warunkach, z dobrym charakterem, z pozytywnym patrzeniem na świat, a przede wszystkim ze zdolnościami do przeciwstawienia się niebezpieczeństwom i niedogodnościom codziennego, twardego życia górskiego. Jednocześnie wszyscy uczestnicy wyprawy musieli także zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, na jakie niejednokrotnie będą narażeni, podejmując ryzykowną i niebezpieczną wspinaczkę w nieznanych górskich terenach. Zdecydowałem się wysłać kartkę pocztową do Wojtka, z propozycją jego uczestnictwa w naszej wyprawie. Z Wojtkiem wspinałem się już uprzednio w Tatrach i byłem pewien, że byłby on dobrym członkiem naszej grupy i jednocześnie moim dobrym partnerem do wspinaczki skalnej. Wojtek ucieszył się ogromnie na myśl wspólnego wyjazdu i bez wahania wyraził swoją natychmiastową gotowość. Wkrótce też poznaliśmy imiona dwóch następnych uczestników naszej wyprawy. Mieli to być Andrzej i jego dobra przyjaciółka Ewa, którzy niedawno ukończyli kurs taternicki z zakresu wspinaczki skalnej i według Jurka, mogli być także przydatnymi uczestnikami naszej wyprawy. Wyjazd całej naszej grupy, miał nastąpić na początku lipca 1974 roku. Zorganizowanie takiego wyjazdu, wbrew pozorom, nie było wcale takie łatwe. Wszyscy mieszkaliśmy w różnych miastach i studiowaliśmy w różnych szkołach. Nikt z nas nie dysponował wtedy bezpośrednim telefonem i niestety, do kontaktowania się pozostawały nam tylko listy. Brak swobodnej komunikacji pomiędzy nami powodował liczne nieporozumienia organizacyjne, które rozpoczęły się już w pierwszych dniach naszych przygotowań. Nawet wtedy, jeszcze na wiele miesięcy przed wyjazdem, te bieżące przeciwności staraliśmy się rozwiązywać tak szybko, jak tylko to było możliwe. Jeszcze kilka dni przed samym wyjazdem napotkaliśmy na problemy związane z kupnem biletów kolejowych. I tak dla przykładu, cztery dni po kupieniu biletu z Warszawy do Sofii, dowiedziałem się, że samo kupno biletu to nie wszystko i potrzebna mi była jeszcze rezerwacja miejsca w pociągu (tak zwana miejscówka), bez której nie został bym nawet do pociągu wpuszczony i że odpowiedzialna za rezerwację miejsc miała być Ewa, która załatwiła już nam te miejscówki z wyprzedzeniem i bez naszej wiedzy, ale tylko na przejazd z Warszawy do Bukaresztu. Nastąpiły wtedy kłopoty ze zmianą biletu z tego, które wcześniej już wykupiłem do Sofii i musiałem też szybko wysyłać kartkę pocztową do Wojtka, aby i on jak najszybciej zmienił swój bilet tylko na Warszawa-Bukareszt. Drobne, tego rodzaju problemy, były same w sobie może i niewielkie, jeżeli by patrzeć na każdy z nich z osobna, ale zebrane już razem, kumulowały się i stwarzały jeden wielki problem dla całej grupy. Jednak, w miarę upływu czasu, wszystkie przeciwności towarzyszyszące naszym przygotowaniom, od momentu pomysłu zorganizowania wyprawy, w miarę szybko zostawały przez nas likwidowane, zanim zrodziły się nowe trudności i wyglądało na to, że tuż przed wyjazdem wszyscy byliśmy dobrze przygotowani i gotowi do wyprawy tak kondycyjnie, materiałowo, informacyjnie i finansowo.\nAutor: Jacek Kantorczyk\n


Licznik odwiedzin:60 445 / 2626 dni\nNie szukam niczego na siłę, by potem nie żałować, że znowu to zgubiłem, mamy przecież setki opcji, rozumiesz? ale to nie znaczy, że Cię znajdę wśród tych obcych w tłumie...\nTak bardzo chciałbym, żeby jutro mogło się to zmienić\nŻebym mógł dać Ci to co chcę Ci dawać i dostać to od Ciebie.\nMówię Ci, co chcesz usłyszeć i mówię to dla Ciebie.\nTak mocno czułem to,\nNiezbędny, tak jak Ty mi, do dziś.\nTak bardzo mocno chciałem z Tobą żyć,\nCzekałem, kiedy powiesz mi, że\nJesteś dla mnie, jesteś ze mną,\nŻe ja i Ty to coś co jest na pewno, że jest naprawdę.\nŻe to co było między nami, wciąż jest i wciąż jest ważne\nlittle kiss.: uwielbiam.! *.* ♥\nI lost the person I intended to keep ♥: mistrz\nspacer tęskniących myśli.: UWIELBIAM TO.\nNiepewność... odkąd pamiętam to z oczu mi spędza sen, wszyscy pierdolą o stabilizacji, a ja jestem w szoku bo nie znam jej, może nie dojrzeje nigdy... a może kurwa za chwile, niczego nie jestem pewny ziom - moje życie to spacer po linie.\nNa jej ścianie wisiał Kurt Cobain, nuciła " rape me" na co dzień, była diamentem wśród kobiet.\nTaką masz kobietę jakim jesteś facetem:)\npieszkkaaa: Rozwód to najgorsza sprawa jaka może spotkać człowieka według mnie, polecam od rozwodów adwokata Bedełek z Warszawy, niesamowity adwokat od prawa rodzinnego.. http://bedelek.pl\nI lost the person I intended to keep ♥: i to jest prawda\nKilku idiotom skończyły się argumenty, bo co to za zarzut, że puszczam same smęty ziom? emocjonalna karuzela w moim życia trwała trochę, Tobie panna co najwyżej czasem zajebała fochem.\nJesteś tak słodka, wiesz? To Twoja najgorsza wada, bo w środku jesteś gorzka, jak gorzka czekolada.\nSmileowa98: Świetne <3 wbij do mnie !\nStoimy wtuleni w siebie, Ty czule szepczesz, że kochasz mnie jakim jestem, że już tak będzie wiecznie, słowa stają się zbyteczne i to jest najlepsze.\nspacer tęskniących myśli.: genialny wpis! <3\n► ηαćραηα żєℓкαмι ◄: cudny wpis ♥ zapraszam : 3\nNatalia (Wiktoria): słodkie <3 Zapraszam do mnie ;>\nCo by nie było to żyj, nie pal mostów za sobą, nie kłóć się, nawiąż dialog, wyjdź po prostu na słowo, żyj z głową, nie przypatruj się kolejnym dobom, świat jest mój, ale mogę podzielić się z Tobą.\nDwudziesty czwarty listopada, nie wiem jakoś jedenaście minut po północy, za oknem taksówki deszcz wtedy padał, licznik pokazał dwadzieścia cztery złote i jedenaście groszy, chciałem Cię prosić o coś więcej, to w końcu już dwudzieste czwarte spotkanie, choć od początku trzymaliśmy się za ręce, to dopiero na jedenastym Cię pocałowałem..\nMusimy tyle rzeczy ogarnąć, mieliśmy inną wartości hierarchię, niektóre z nich jeszcze niżej w niej spadną, tak że nie będzie miejsc już ich porządkować na dnie, to głupie naprawdę tylko jedno jest pewne, wśród buntu miłości realizmu i bajek, żebyś mogła mnie szukać muszę odnaleźć sam siebie, po tej stronie raju, która wcale nie jest rajem.\nDałem wiarę, że odezwiesz się zanim zaśniesz, cisza, dzwoniłem dwadzieścia cztery razy i wysłałem Tobie jedenaście smsów, wiedziałem, że coś musiało się wydarzyć, wybiegłem prędko nie wytrzymałbym tego stresu.\nSą trzy rzeczy, które przemijają i nie wracają nigdy więcej: słowa, czas i szanse, dlatego ceń tego kto Cię ceni i nie przywiązuj wagi do tych, którzy traktują Cię tylko jako jedną z opcji.\nNajwiększą motywacją do życia jest świadomość, że gdzieś tam jest ktoś, kto widzi w Tobie więcej niż Ty sama w sobie widzisz.\nTyle lat minęło i życie swoje pokazało, dawniej biegałem za piłką, bo się nie melanżowało, teraz szkoła, w rapie odnalazłem cząstkę siebie, weekendowe najebki, moment gdy poznałem Ciebie, pierwszy sex, alkohol, pierwszy mach prosto w płuca, to chujowe uczucie kiedy Cię kobieta rzuca.\nNie wytłumaczę Ci sensu w moim poczynaniu, to dla mnie tak naturalne jak Ty bez makijażu, znajdę kiedyś prawdę nieodczytaną, ale boję się, że Twoje otwarte oczy kłamią i tylko zamknięte mówią prawdę i tylko taką Ciebie wtedy pragnę..\nJeżeli miłość to ból, wiemy tu coś o miłości i wiemy tu co to trud i co to brak możliwości... co ciągnie w dół, nawet jak umiesz latać, żeby wydostać się z chmur musisz się sporo namachać.\nNajważniejsze, żeby te problemy nigdy nie stały się przeszkodą, na drodze do zrealizowania marzeń, bo każdy je ma ja, Ty, On, Ona i wszyscy musimy z nimi żyć.\nLove me now or hate me later: no niestety :<\nMurder House ♥: Dokładnie ... ; d Podoba mi się blog : * Zapraszam : )\nkosmetyczkomania: Uwielbiam ją :*\nCzasem sam siedzę nie mając siły iść dalej, ale mogę coś z tym zrobić lub robić z siebie ofiarę.\nLove me now or hate me later: zgadzam się :D\nkosmetyczkomania: Ona jest świetna :D\nKłótnie, chora miłość, bez sensu związek, zazdrość, obawy, nerwy, nasz problem, a i tak Cię kocham i wierzę w szczęście, nie dociera do mnie nic, to przecież bezsens.\nLove me now or hate me later: jezu ♥\nSmileowa98: Wspaniały wpis <3 masz ślicznego bloga *,* zapraszam do siebie !\nWiesz jak to jest potrzebować bliskości? Czujesz, że musisz się do kogoś przytulić, kogoś pocałować.. Czujesz, że potrzebujesz kogoś kto będzie się o Ciebie martwił, kto będzie przy Tobie mimo wszystko - po prostu będzie, będzie Cię kochał całym sercem. Każdy potrzebuje kogoś kto zabiłby każdego kto by Cię skrzywdził, obronił przed każdym złem, przed tym okrutnym światem który rani Cię i sprawia ból na każdym kroku, potrzebujesz kogoś kto ten ból byłby w stanie załagodzić.. Samym sobą. Cudownie jest codziennie wieczorem dostawać smsa z tym zwykłym "dobranoc" który za każdym razem daje Ci uśmiech z którym zasypiasz i się budzisz. Z taką osobą masz motywacje by wstawać z łóżka, i walczyć z tym pojebanym światem i ludźmi na których nie masz ochoty patrzeć, ani z nimi rozmawiać. Po każdym złym dniu, kiedy masz zły humor wystarczy ta jedna jedyna osoba by automatycznie twój humor się poprawił. Nie chodzi tu o przyjaźń którą każdy z nas ma tuż obok. Chodzi o tą osobę... Która obdarzy nas miłością, bliskością, ciepłem. Jak długo człowiek może wytrzymać bez takiej osoby? Jak długo może walczyć z samotnością? Tyle niespełnionych związków leży teraz na dnie miłości która krzywdzi a mimo to brniesz w nią, chcesz więcej i więcej, czekasz wciąż na tą osobę która będzie Cię krzywdzić a przy tym kochać. Dla takiej osoby jesteś w stanie przetrwać każdego rodzaju cierpienie by była przy Tobie, tylko po to te łzy... Każdy z nas myśli teraz o osobie idealnej dla nas, według nas, a raczej naszej podświadomości która mówi nam, że nie damy rady tu przeżyć bez niej. Wiesz jak to jest? Zasypiać i budzić się z tą jebaną samotnością i jebanym smutkiem wypisanym na twarzy, nie mieć dla kogo wstawać z łóżka, dla kogo walczyć, z kim być... Lecz nie szukajmy tej miłości na siłe, ona sama przyjdzie, w najmniej oczekiwanym momencie... Po prostu czekaj, nie ważne jak długo - warto.\nLove me now or hate me later: jezu ciary mam\nZa każdym razem, kiedy Ty przeze mnie płakałaś, to jakaś część mojego serca jakby we mnie pękała.\nLove me now or hate me later: cudowne :(\nI lost the person I intended to keep ♥: ...\nTaste of Joy: świetne!\nJeszcze będzie czas, zobaczysz odwróci się karta, każdy dobry człowiek w życiu w końcu musi mieć farta.\nI lost the person I intended to keep ♥: No w sumie..\nafter all, I still love you: chłopaki na bmx-ach ołł ♥\nit doesn't even matter.: dokładnie!\nI gdzieś tam wysoko przeznaczenie jest nam pisane. W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego, amen.\nLove me now or hate me later: cudo :(\nI lost the person I intended to keep ♥: Genialne\nмуѕzкα ♥: Genialne <3\nAkrobatki, którym inteligencji brak. Arystokratki, które nie widzą w sobie wad. Naiwne małolatki, dodające sobie lat. Pseudo mulatki, sexi solara, pała na start..\nI lost the person I intended to keep ♥: Uhuhuhuh, XXI wiek, pzdr


chwilówka na dowód | budconsult.com.pl\n11 grudnia 2017 budconsult Kategorie: budconsult Kredyty. Tagi: chwilówka na dowód, najlepsza chwilówka przez internet, pożyczki długoterminowe, pożyczki długoterminowe dla zadłużonych i pożyczki na dowód przez internet. Brak komentarzy do Chwilówka na dowód\nUrlop to wyczekiwany czas poprzez nas wszystkich. Przeważnie korzystamy z niego w wakacje, jak jest ciepło, a dzieci mają wolne od szkoły. Jest to czas odpoczynku dodatkowo relaksu od codziennych obowiązków. Tak rzeczywiście jest to czas, w jakim możemy robić co chcemy. Coraz więcej ludzi decyduje się, żeby spędzać go poza domem. Wyjeżdżają na kilka dni nad morze, aby móc czerpać z pięknej pogody czy w góry, aby spędzić ten czas aktywnie. Jeszcze inni chcą aby wyjechać za granicę. Niejednokrotnie aby móc wybrać się na takie wojaże musimy odkładać wszystek rok, bo stawki za granicą jak również w Polsce są czasem wysokie. Może się okazać, że to co mamy nie starcza, a do celu brakuje faktycznie niewiele. Dobrym rozwiązaniem będzie pożyczenie pieniędzy. Możemy zaczerpnąć wówczas z pożyczki jaką jest najlepsza chwilówka przez internet oferowana poprzez portal Pożyczki VIP. Odnajdziemy tam olbrzymią możliwość pożyczek takich jak chwilówki online, pożyczki długoterminowe i propozycje bankowe. Możemy zaczerpnąć z oferty pierwszej pożyczki bez odsetek, w której to oddajemy tyle, ile pożyczyliśmy. Starczy jedynie wypełnić wniosek, a pieniądze dostaniemy już po paru sekundach. Sami wybieramy najbardziej dobrą ofertę dla siebie. Pożyczki długoterminowe mogą pomóc nam w spłacie zobowiązań dodatkowo są rzeczywiście natychmiastowym zastrzykiem gotówki. Możemy jeszcze porównać oferty kont bankowych, promocji oferowanych poprzez banki, kredytów tudzież lokat. Gorąco zachęcamy Państwa na stronę internetową także do zaznajomienia się z niezwykle szeroką propozycją pożyczek.\nID wpisu: 28203\nPage Rank: N/A (stan na 14 sierpnia 2018 10:40)\ngooglebot: 3 (ostatnio: 10.09.2018 01:34:51)\nChwilówka na dowód


Babcine przepisy - Spiżarnia Rumianek\nBeza z kremem malinowym i chipsami kokosowymi\nBabcine przepisy, Tradycyjne desery\nSkładniki: 4 jajka cukier drobny 200 g śmietanka 30% 200 ml mascarpone 150 g maliny w syropie Gryszczeniówka chipsy kokosowe Fresano czekolada w proszku CZECO ocet winny Przygotowanie: 1. Jajka powinny być w temperaturze pokojowej. Oddzielić dokładnie białka od żółtek (tak aby nawet odrobina żółtka nie dostała się do białka). Można zrobić więcej bezy wg …\nBeza z kremem malinowym i chipsami kokosowymi Czytaj więcej »\ntagi: deser domowa kuchnia tradycyjne przepisy\nPierogi z kiszona kapustą i grzybami\nBabcine przepisy, Dania obiadowe\nPierogi z kapustą i grzybami to bardzo popularna potrawa polskiej kuchni. Swoje miejsce, ma także na wigilijnym stole. Składniki na ciasto: 500g mąki tortowej typ 450 270ml ciepłej wody przegotowanej płaska łyżeczka soli łyżka oleju rzepakowego, tłoczonego na zimno Przygotowanie: Do miski wsypać mąkę, dodać sól, olej rzepakowy i wodę. Wymieszać łyżką a następnie zagnieść …\nPierogi z kiszona kapustą i grzybami Czytaj więcej »\ntagi: danie główne domowa kuchnia tradycyjne przepisy\nChłodnik na naturalnym zakwasie z buraków\nChłodnik to smaczna i bardzo prosta zupa podawana na zimno, której podstawowymi składnikami są poszatkowane bądź starte świeże warzywa, kefir oraz zakwas buraczany. Chłodnik podaje się zwykle w upalne dni prosto z lodówki. Składniki: 0,5l Naturalnego zakwasu z buraków Bio Planet 0,5 kg ogórków gruntowych lub szklarniowych Pęczek rzodkiewek Pęk koperku Pęczek szczypiorku 1l kefiru …\nChłodnik na naturalnym zakwasie z buraków Czytaj więcej »\nKiełbasa z białą fasolą\nBabcine przepisy, Dania obiadowe, Potrawy z roślinami strączkowymi\nJedno z najbardziej popularnych w Polsce dań. Kojarzy się większości z nas z ogniskiem, wakacjami u babci lub obozem harcerskim. Delikatna biała fasola i aromatyczna wędzona kiełbasa, w sosie pomidorowym z dodatkiem warzyw, to rozgrzewający posiłek idealny na chłodne jesienno-zimowe wieczory. Składniki: 2 szklanki ugotowanej białej fasoli 2 duże cebule Papryka (jeśli chcesz urozmaicić smak …\nKiełbasa z białą fasolą Czytaj więcej »\ntagi: białko danie główne domowa kuchnia tradycyjne przepisy wieprzowina\nPlacki z kiszonej kapusty na cieście naleśnikowym\nBabcine przepisy, Dodatki do obiadu, Pożywne śniadania\nPyszne placuszki z kiszonej kapusty to nie tylko znakomity dodatek do rodzinnego obiadu, ale i pomysł na zdrowy lunchbox do pracy. Świetnie smakują zarówno podane do pieczeni lub gulaszu jak i polane przyprawionym jogurtem. Składniki: 125 ml mleka lub napoju roślinnego szklanką mąki pszennej 1 jajko 200g (po odciśnięciu) kiszonej kapusty Ogródek Dziadunia sól, pieprz …\nPlacki z kiszonej kapusty na cieście naleśnikowym Czytaj więcej »\ntagi: dla dzieci tradycyjne przepisy\nArancini z pesto\nĆwiartka kurczaka w cytrynach z syropu imbirowego, doprawiona curry\nGrillowany kurczak w paście paprykowo-czosnkowej, z jaśminowym ryżem i smażonymi warzywami\nKarkówka w marynacie z pasty paprykowo-czosnkowej, z ryżem basmatti i sosem miodowo-musztardowym\nKopytka buraczane z serem pleśniowym\nKotleciki brokułowo-ryżowe z pastą paprykowo-czosnkową i pesto\nKurczak z czarno-białym ryżem, sosem śmietanowym i pesto z jarmużu\nMakaron z zielonego groszku w sosie jogurtowym\nRoladki z kurczaka faszerowane pesto bazyliowym i mozzarellą\nSos a’la bolognese z makaronem razowym\nZupa-krem z czerwonej soczewicy i pomidorów\nZupa z czarnej soczewicy a’la dhal\nSuszone pomidory w zalewie z ziołami i pestkami\nSzybkie przekąska – ciasto francuskie na dwa sposoby\nCiasteczka z masła orzechowego i ciecierzycy\nCiasto czekoladowe z fasoli Brownie\nPasta do kanapek ze strączków\nOwsianka pieczona na dwa sposoby (z musem mango i z jabłkami)\nPieczone jabłka z miodem i bakaliami\nPlacuszki jogurtowe z jagodami- idealne dla dzieci\nPlacuszki owsiane z jabłkiem i cynamonem bez dodatku cukru\nPrzepis na orzechowe ciasteczka bez cukru i mąki\nZdrowe ciasteczka zbożowo-bakaliowe\nZdrowy i szybki deser z jogurtem i granolą\nPralinki miodowo-orzechowe z amarantusem\nSzarlotka w wersji FIT


której się powiodło w biznesie. Dlatego też pewnie nowe sklepy internetowe powstają jak grzyby po deszczu. To właśnie sklep internetowy jest najbardziej popularnym pomysłem na biznes. Jednak otwierając taki sklep musimy nabyć sto\nDodane: 11-08-2019 20:49\nZałożenie własnej firmy nieodłącznie kojarzy się z perspektywą wysokich zarobków. Nie ma w tym nic dziwnego. Każdy z nas zna przykład osoby, której się powiodło w biznesie. Dlatego też pewnie nowe sklepy internetowe powstają jak grzyby po deszczu. To właśnie sklep internetowy jest najbardziej popularnym pomysłem na biznes. Jednak otwierając taki sklep musimy nabyć stosowne oprogramowanie dla firm. Potrzebny będzie sprawdzony dostaw\nRead about how You should treat your carOprogramowanie dla firmZdrowe życie ćwiczącegoSerwisowanie i naprawa samochoduMaintenance of property in practicePropozycja na wakacje - Egipt4 ciekawe fakty na temat drukarniOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak kupić klimatyzację!Czy lepiej cyklinować parkiet w dzień czy w nocy?Comarch ERP XL czy warto?O reklamie na przyczepach. Krótko i na tematDentysta w centrum uwagiRadca prawny - kompetencje i obowiązkiZęby - jak o nie dbać i kiedy chodzić do stomatologa?Jak wybrać dentystę?Sposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniNaprawić elektronikę w nowy sposób12,12 Internautów Już Wie Jak naprawić elektronikę. A Ty?Przeczytaj to zanim założysz swój e-sklep!Kulinarnie - wędzimy, wędzimy5 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci Kupić Dobrą KawęWymiana podzespołów samochodowychCzy geodeta to dobry zawód?Implanty zębów BytomJak wybrać rzetelną agencję SEODentysta w centrum uwagiKonkretny temat: geodezja i geodeciJak prowadzić biznes gastronomiczny?To może Cię zainteresować. Jak Znaleźć Dobrego Prawnika profesjonalnieJak skompletować wyprawkę


Coś na maturę ustną bądź egzamin na prawo jazdy\n/ Coś na maturę ustną bądź egzamin na prawo jazdy\n- Coś na maturę ustną bądź egzamin na prawo jazdy\n15 Wrz 2009, Wto 17:28\nCzytałem trochę i wiem, że są leki o szybkim, krótkim działaniu które mogą pomóc w takich sytuacjach. Jednak czy nie zmulają za bardzo? Rozkojarzenie na maturze ustnej bądź egzaminie na prawko jest wielce niewskazane... Czy istnieje coś takiego?\n15 Wrz 2009, Wto 17:36\nJeżeli chodzi o egzamin na prawko, to jeszcze pytanie - który, bo na praktycznym nie wolno brać środków uspokajających. W ogóle nie wolno prowadzić pojazdów po tym. I to nie bez powodu, po prostu efekty po takich środkach są podobne do tych po alkoholu. Tak więc na placu manewrowym mogłoby zrobić się nieciekawie.\nTak ogólnie to małe dawki benzo strasznie jakoś nie zamulają. Pytanie czy mała dawka Ci wystarczy. Jak już to proponowałbym Xanax(Alprazolam), który ponoć najmniej zamula(ale moim zdaniem jest równocześnie dość słaby).\n15 Wrz 2009, Wto 18:49\nNo właśnie z praktycznym będzie największy problem, bo będzie mega stres i pewnie obleję na łuku oba podejścia. Noga będzie mi się trząść na sprzęgle, na pewno będzie gasło albo szarpało. Ale jeśli nie wolno brać to robi się bardzo nieciekawie... będę się bał zapisać na kurs z powodu straty kasy. Do tego jeśli z instruktorem przejadę 100 razy łuk, a na egzaminie zawalę przez stres to rodzice mnie chyba zjedzą... Trudno się dziwić, w końcu oni chcą mi zasponsorować prawko.\n15 Wrz 2009, Wto 19:30\nNo wiesz, nie musisz się chwalić, że brałeś benzo, ale jeżeli wyjdzie to jakoś na jaw, to możesz mieć problem, bo to ten sam paragraf co prowadzenie po pijaku. A druga sprawa jest taka, że ciężej będzie Ci zdać po tym, bo będziesz miał gorszą koordynację ruchową. Cóż... zawsze pozostaje Ci meliska\n24 Wrz 2009, Czw 1:30 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 24 Lis 2010, Śro 2:50 przez WOLF.)\n24 Wrz 2009, Czw 13:12\nJa słyszałem, że jest "najlepsze", ale to chodzi pewnie o to, że nie zamula. Na mnie po prostu nie działa zbyt mocno, wole lorazepam - to jest dopiero kozak\n24 Wrz 2009, Czw 14:44 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 24 Lis 2010, Śro 2:50 przez WOLF.)\n24 Wrz 2009, Czw 14:59\nA ja dzisiaj powiedziałem do psychiatry, że nie chcę żadnych leków. O\nAle mówił mi, że magnez z witaminą B trochę pomaga. Chyba spróbuję.\n24 Wrz 2009, Czw 15:13\nNa mnie lorafen działa o wiele mocniej. Z tym, że może to po prostu zależy od pacjenta. A może nie, bo to było w sumie tak, że psychol pyta mi się jak tam Xanax? A ja wykrzywiłem miordę i mówię mu, że cienizna, nic nie daje i sam nie wiem, czy może nie jestem jakiś odporny na benzo w ogóle, bo jakoś nie odczułem tego xanaxu nawet w najmniejszym stopniu. I On już mi powiedział, że raczej nie ma sensu zapisywać benzo, bo xanax jest najlepszy. Ale coś mnie narkomański instynkt podpuścił żeby zapytać czy nie ma czegoś mocniejszego od "najlepszego" xanaxu. No i koleś popatrzył na mnie, zastanowił się i wypisał "lorafen" A lorafen jest naprawdę kozak. I mówię to jako ktoś, kto litr wódki wypije bez problemu i nawet się nie zachwieje na wietrze. Na lorafen trza uważać, łączenie go z alkoholem, to już prawdziwa ćpalnia przez duże Ć.\n24 Wrz 2009, Czw 17:38 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 24 Lis 2010, Śro 2:50 przez WOLF.)\n24 Wrz 2009, Czw 17:49\nEch.. To naprawdę współczuję Cieszę się, że ja nie mam takiej potrzeby, co nie znaczy, że się nie stresuję. Ale na nogach stoję\n05 Paź 2009, Pon 14:52\nja przebrnąłem przez matury i prawko na Xanaxie, 0.5mg. I uwazam ze gdybym nie zażył to normalnie bym zemdlał.\nHektor skad masz takie info ze benzo traktują jak po uzyciu alko. Ja normalnie po tym jezdze\n05 Paź 2009, Pon 15:56 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 24 Lis 2010, Śro 2:42 przez WOLF.)\n05 Paź 2009, Pon 16:06\nescaper69 napisał(a): skad masz takie info ze benzo traktują jak po uzyciu alko\nW ulotce masz napisane chociażby, że nie wolno prowadzić pojazdów i wykonywać czynności precyzyjnych gdyż substancja zaburza zdolność psychoruchową.\nKK napisał(a): § 2. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego\nBenzo z całą pewnością zaliczają się do "środków odurzających".\nCo do mechanizmu działania benzo, to nie chciałbym czegoś pomylić, ale z tego co pamiętam, to zarówno alkohol jak i benzodiazepiny zwiększają działanie jednego z kwasów aminomasłowych, a ten odpowiedzialny jest za hamowanie aktywności nerwowej. Dlatego też po tych substancjach człowiek się "rozluźnia", bo jego aktywność(nadpobudliwość) nerwowa jest przytłumiona.\n10 Lis 2009, Wto 23:21\nZdawałem prawko na benzodiazepinach, z tego co pamiętam 5mg relanium wystarczyło opanować lęk stres i drżenie kończyn i głosu. Innych leków nie było 14 lat temu tylko rolki, lorafen itp. Teraz jak bym miał wybierać lek na opanowanie stresu egzaminacyjnego to zdecydował bym się na xanax oczywiście w małych ilościach. Zależy tylko jak tolerujesz tego typy leki. Pozd.\n08 Sty 2010, Pią 6:12\nw kroplach albo w sprayu najlepiej\nprzed bardzo stresującymi egzaminami brałam z 8 kropel.\nNa 100% nie zamula, nie powoduje senności ani spadku koncentracji a bardzo rozluźnia. Mi poleciła Rescue Remedy babeczka, która pracując w dużej firmie, co jakiś czas była proszona o jakieś wystąpienia czy prezentacje.. przed nimi zawsze brała Bacha. Ogólnie środek bardzo powszechnie używany na zachodzie przez biznesmenów itp.\nCoś fajnego bez recepty Matthew 9 2 998 18 Paź 2015, Nie 2:03\nCoś wyłącznie na objawy somatyczne niebieski90 11 5 707 06 Paź 2012, Sob 0:14\nOstatni post: niebieski90


Stardew Valley, czyli podlewanie grządek może być fajne! | KubaGra.pl\nPosted on 21 marca 2019 24 marca 2019 AuthorJakub\nStardew Valley to sandboksowa gra z elementami RPG stworzona przez jednoosobowe studio Concerned Ape.\nGra pojawiła się z początku tylko na komputery stacjonarne, jednak jest tak dobra, że wkrótce ukazała się na innych platformach.\nMiałem okazję pograć już ponad 200 godzin w wersje na PC i na tej podstawie pisana jest recenzja.\nGra wyszła w języku ENG.\nStardew Valley opowiada historię pracownika korporacji, który otrzymał tajemniczą kopertę od dziadka, w której znajdowało się zapisanie spadku. Otrzymał on niewielką farmę, która znajdowała się za miastem. Nieszczęśliwy życiem bohater rzuca wszystko i wyjeżdża w Bieszczady…przepraszam na farmę. Rozpoczyna nowy rozdział w życiu, w którym zajmuje się farmą.\nZabawa w Stardew Valley to przede wszystkim zajmowanie się farmą, jednak w grze można spotkać wiele różnych innych aktywności. Z początku gracz będzie sprzątał farmę i starał się przywrócić ją do dobrego stanu. Wraz z upływem czasu, gdy zdobędzie odpowiednie materiały, będzie mógł zbudować na niej budynki dla zwierząt, przygotować większe pola pod uprawy, a także odbudować szklarnię.\nOprócz farmienia gracz będzie miał okazję powalczyć w kopalni, aby pozbierać minerały i potrzebne przedmioty. Będą one potrzebne do dalszego rozwoju postaci, narzędzi oraz budynków na naszej farmie.\nStardew Valley to tytuł, który nie jest tylko sandboksem, bo zawiera także elementy RPG. Oferuje to wiele dodatkowych aktywności, zadań interakcji ze społecznością, a także walki i ulepszania ubioru.\nNasza postać będzie też nabywała umiejętności, które pozwolą nam na wytworzenie nowych, bardzo użytecznych przedmiotów. Przy zdobyciu 5 i 10 poziomu na danej umiejętności otrzymamy wybrany, stały, bardzo korzystny bonus.\nRozgrywka nie narzuca też tempa gry. Wszystko robimy we własnym zakresie i bawimy się jak chcemy i ile chcemy.\nCo mnie przyciąga do Stardew Valley\nStardew Valley to jeden z najlepszych symulatorów farmy w jakie miałem okazję zagrać. Dzięki połączeniu prostej mechaniki zajmowania się farmą i elementami RPG tworzy to niesamowitą rozgrywkę. Dzięki temu czuć progres naszej postaci oraz naszego dobytku. Podczas grania nie odczuwa się monotonii, przez co grać można godzinami. Jest to jednak nadal symulator farmy, więc nie szalejcie z graniem tak jak ja, bo może wam się znudzić. O tym jednak w podsumowaniu.\nGra oferuje wiele różnych eventów, wydarzeń w mieście i innych aktywności, dzięki czemu każdy dzień na farmie nie ogranicza się do podlewania i zbierania naszych upraw. Możemy iść do kopalni, przejechać się na pustynię, połowić ryby albo porozmawiać ze społecznością miasta.\nKolejną rzeczą która bardzo mi się spodobała to to, że dzięki tak licznym interakcjom z ludźmi z miasteczka czujemy, jakbyśmy należeli do tej społeczności. Gracz zdobywa sympatię postaci, a wraz ze wzrostem punktów przyjaźni pojawiają się różne wydarzenia. Trzeba się tym zajmować i dbać o znajomości, bo te punkty będą spadać. Najłatwiej je zdobyć poprzez dawanie prezentów, codzienną rozmowę i wykonywanie zleceń, jednak trzeba pamiętać, że nie każdy wszystko lubi. Warto poznać co lubią, a czego nie i na tym bazować przy wyborze prezentu. Często w codziennych rozmowach postacie wspominają, za czym nie przepadają, a co na przykład im się podoba.\nNa samym początku gra oferowała tylko tryb single player i jedną farmę, jednak z upływem czasu do gry zostały dodane nowe farmy. Każda ma swoje plusy, ale również wady. W zależności od naszego stylu gry i upodobania możemy wybrać inną farmę na początku gry. Mamy do wyboru farmę z dodatkowymi drzewami, farmę z licznymi zbiornikami wodnymi do łowienia ryb, a także z prywatnym wzgórzem do wydobywania kamienia. Możliwości jest sporo.\nJakiś czas temu do gry dodany został tryb Multiplayer i teraz na farmie możecie bawić się aż do czterech graczy.\nW ten tytuł możemy też grać na wielu platformach. Ja grałem tylko na domowym komputerze, więc nie mogę powiedzieć, jak gra się na padzie za pomocą analogów. Grę możecie wypróbować również na konsolach PlayStation 4, Xbox one czy Nintendo Switch.\nZaczynając jak zwykle od elementów wizualnych, Stardew Valley wypada tutaj naprawdę dobrze. Świetne połączenie grafiki 2D ze starymi 16 bitami tworzy piękny świat, który bardzo mi się spodobał. Mimo prostego modelu rozgrywki symulator farmy oferuje wiele godzin świetnej zabawy. Mamy tutaj pory roku, dzień, noc, różne eventy i inne interakcje, które tworzą świetny klimat rozgrywki i urozmaicają zabawę.\nSpędziłem przy grze ponad 200 godzin, więc naprawdę sporo. Świetnie bawiłem się przez cały czas! Był jednak pewien okres, kiedy nie grałem tak często w gry i dopiero po jakimś czasie wróciłem do farmienienia. I wiecie co? Dalej bawiłem się świetnie! 🙂\nStardew Valley modelem rozgrywki przypomina mi Harvest Moon, więc jeśli lubicie ten tytuł, musicie się zainteresować wyżej opisaną grą.\nCzy warto zagrać w Stardew Valley? Oczywiście!\nPosted in Gry WideoTagged PCcommentLeave a Comment on Stardew Valley, czyli podlewanie grządek może być fajne!\nInstagram post 2197862257508273841_4937852458\nInstagram post 2196661657198259740_4937852458\nInstagram post 2196342895815152199_4937852458\nInstagram post 2195310357860678333_4937852458\nAzul Summer Pavilion – rzut okiem\n2Pionki Bard Black Monk Games Cube Factory of Ideas Czacha Games Egmont FoxGames Funiverse G3 Games Factory Granna Hobbity.eu IUVI Games Lacerta Lucrum Games Nasza Księgarnia Patronat medialny PC Phalanx Portal Prototyp Rebel Sharp Games Tactic Thinkfun Trefl Trefl Joker Line What the Frog Zagramw.to\nArchiwa Wybierz miesiąc Grudzień 2019 (1) Listopad 2019 (3) Październik 2019 (6) Wrzesień 2019 (6) Sierpień 2019 (5) Lipiec 2019 (4) Czerwiec 2019 (5) Maj 2019 (5) Kwiecień 2019 (4) Marzec 2019 (8) Luty 2019 (7) Styczeń 2019 (2) Grudzień 2018 (6) Listopad 2018 (9) Październik 2018 (7) Wrzesień 2018 (8) Sierpień 2018 (8) Lipiec 2018 (8) Czerwiec 2018 (9) Maj 2018 (6) Kwiecień 2018 (6) Marzec 2018 (8) Luty 2018 (11) Styczeń 2018 (8) Grudzień 2017 (8) Listopad 2017 (9) Październik 2017 (6) Wrzesień 2017 (4) Sierpień 2017 (6) Lipiec 2017 (4) Czerwiec 2017 (3) Maj 2017 (3) Kwiecień 2017 (4) Marzec 2017 (3)


Przeprowadzki zawżdy były na czasie | typ\nWielgachnym ułatwieniem w toku samodzielnych sprawunków w marketach żelazny się samoobsługowe forsy oraz doniosłości. Na skutek nieniniejszemu nie ma potyczce modlić się sklepowej o zważenie pozyskiwanych uzysków, względnie podobnie wystawać dłuższy trwanie zanim mamoną ekspedientką. Nieniniejszego sposobu modernizacje w Polsce nie są w tym momencie taką znowu wieścią, jednak w pobliżu owo lecz wciąż niegigantyczna punkt programu sklepów wdrążyła choćby mamonie samoobsługowe. Pewno przyczyną istnieje spory koszt tudzież cena wyżywienia nierzeczonego typu urządzeń. Postulują one nie nic bardziej błędnego walidacji, aliści po największej części zgodnych zabezpieczeń, na jakie maja finanse lecz kolosalne markety. Ich okazałym atutem jest pomniejszenie kolumn aż do forsie a prospekt zatrudniania mniejszej ilości pracowników. Delikwent ma możliwość zadecydować, jednakowoż reflektuje ażeby jego towar byłby nakładany za pomocą pracownika sklepu, czy ochoty uraczyć się rzeczonej akcji na własną rękę. O jak wiele samoobsługowych sałat jest troszkę, o tyle gramatury sklepowe jest dozwolone wykopać pragmatycznie w wszelkim sklepie. Napasły one specjalizację niekomercyjną od standardowych, osiedlowych warzywniaków, w poprzek obfite megasamy, aż po sklepy z szatą używana na grawitację. Ważności są nadzwyczaj użytecznym aparatem, uzdrawiając porozumieć się wierną grawitację ekwipunków za sprawą nas nabywanych.\nUdając się do sklepu na ogół matki na obserwacji kupno jednoznacznej dawki skutków, bądź warzyw. Stosując rangi unikamy nabywania wewnątrz obfitej albo wewnątrz tyciutkiej wielkości artykułów. Ależ tak, w nieolbrzymich budkach to ekspedientka rozpatruje za nas sprawunki. Choć w sporych megasamach, gdzie stołek spośród warzywami jest hen od ladzie, stale wykopiemy samoobsługowe wagi sprzedawczynie. W ów badania na tranquillo możemy określić towar natomiast porcja kupionych plonów, tudzież tym taż ustrzec się od momentu czasochłonnego opuszczania spośród kolejki do kapuście, po owo ażeby dorzucić ubytek pokłosi. Teraz, wiele sklepów mamuśka się usprawnić osobiste narzędzia a w ten sposób ułatwić swoim osobnikom sprawunki. Rangi sprzedawczynie, lub samoobsługowe mamony bezspornie są regularnym zamysłem, kto kompletnie winien istnieć modernizowany. Innowacją nieugięty się także sprawunki online, w ciągu sytuacją czego zdołamy zaoszczędzić kilka godzin chodzenia po sklepie.


U pana Marsa bez zmian (2016) recenzje - mediakrytyk.pl\nOstatnia aktywność: 7 czerwca 2017\t(347 dni temu)\nPremiera w Polsce: 5 maja 2017\t(380 dni temu)\nPremiera na świecie: 17 lutego 2016\t(823 dni temu)\nLiczba recenzji: 7 w tym 4 z oceną\nGorzka, ale przede wszystkim rymowana z absurdalnym humorem, satyra na prawdziwy absurd, jakim jest tkwienie w czymś z nawyku, a nie z chęci i miłości. Bez dużego ciężaru interpretacyjnego, ale z doskonałą energią, impetem i konkretem.\nPozbawiona w zasadzie fabuły - ale nie wdzięku i przyjemnego ciepełka. Ja osobiście lubię filmy o sympatycznych safandułach, którzy jednak, gdy już ich własna uległość doprowadzi do pełnej utraty kontroli nad życiem, potrafią się postawić. Jeśli ktoś moją słabość podziela, może się śmiało wybrać.\nW pierwszej części filmu Mollowi udawało się tak sprawnie mnożyć wątki i opowiadać tak zaskakujące anegdoty, że później ich nagły brak razi. Z drugiej strony nie sposób odmówić temu filmowi lekkości i oryginalności. Dlatego mimo niewybaczalnego braku pomysłu na zakończenie, wciąż warto go obejrzeć.\nReżyser umiejętnie bawi się szalonymi sytuacjami i tragikomizmem, ale wydaje się, że chęć oryginalniejszego domknięcia opowieści opuściła go przy pisaniu scenariusza. Zakończenie wydaje się wymuszone i pospieszne.\nGdzie indziej może rodzinne dialogi i absurdalne sceny biurowe aż tak by nie śmieszyły, ale komedia Dominica Molla bardzo oryginalnie opakowuje te wszystkie dobrze nam znane tematy. Choć pod koniec tempo nieco siada, warto wybrać się na ten zaskakujący i niebanalny film.


po cyklu tamox i ephedryna na zmiane z clenem - Forum SFD\nsłowa kluczowe: cyklu , tamox , ephedryna , zmiane , clenem\nNapisał(a) 15 March 2008 8:22 PM\nSzacuny 0 Napisanych postów 149 Wiek 39 lat Na forum 11 lat Przeczytanych tematów 4400\nI oto zacząłem może nie tak jak planowałem ale jestem dobrej myśli. Biorąc pod uwagę przeczytane art. wybiłem sobie z łba stack z saa, jak na razie oczywiście. Jestem po pierwszym shocie a cykl bardzo prosty wyglada tak:\n1-10 test enan (New Aburaihan Iran) 250 mg e5d\nDodam że od trzech tygodni jestem na cyklu krety Olimp 2500 Mega Caps który zamierzam pociągnąć jeszcze do ósmego tygodnia, dobrze ułożonej diecie (tak mi się wydaję).\nW razie jakiś symptomów gino mam w zanadrzu Tamox.\nPotrzebuje rozpiskę odbloku samym tamoxem.\nDo tego zaraz po cyklu chcę wejść na redukcję szamając na przemian 2 tygodnie Clenbuterol, 2 tygodnie efedryna. Po ile tabsów i ile tygodni-podobno nie więcej niz osiem?\nZ góry wielkie dzięki - szacuneczek...\nNie bądź upierdliwy bądź szczery...\nsrednio widze sens robienia redukcji zaraz po zejsciu z towaru\ntym bardziej jak cykl skladal sie tylko z testosteronu\nja bym pociagnal dluzej tescia i na nim sie redukowal\nodblok 2tyg po ostatnim strzale 20mg nolvy przez 3tyg\naha i nie trzymal bym sie schematu e5d\nbo w 7-8tyg wszystko stanie takze w polowie cyklu zwiekszylby czestotliwosc bicia\nZmieniony przez - e-lite w dniu 2008-03-15 23:06:44\nNapisał(a) 16 March 2008 1:15 AM\nOk czyli od polowy cyklu pojechać e4d. Tyle ze piszesz o pociągnięciu testa nieco dłużej i w międzyczasie rozpocząć redukcje tj. ma sie rozumieć w trakcie cyklu zacząć szamać clom??? Od którego tygodnia i o ile byś przedłużył cykl? Proszę to w miarę przejrzyście rozrysować:)\nWiedza podobnie jak milczenie jest złotem...\nNapisał(a) 16 March 2008 3:01 PM\nciagnij cykl tak jak chciales 10tyg pozniej mozesz zmniejszyc dawki i zaczac redukcje dopiero po redukcji zacznij clomid\nNapisał(a) 17 March 2008 7:30 PM\nTroszkę zakręciłem ale cóż młody to się kręci. Wyżej zapytałem czy w trakcie cyklu szamać clom a chodziło mi o clen, tak wiec ponawiam pytanie czy podczas cyklu ładować clen?\nPiszesz aby po dziesiątym tygodniu zmniejszyć dawki(jaka dawka będzie ok i przez jak długi czas mogę to ciągnąć??)\nA co do odbloku to rozumiem że po zakończeniu redukcji?\nOczywiście wielce dziękuję za pomoc...\nNapisał(a) 17 March 2008 11:57 PM\nNapisał(a) 18 March 2008 7:55 PM\nproblem jest w tym że mam oponę i redukcja potrwa troszkę dłużej niż tydzień-dwa, tak więc prosił bym o jakąś konkretną rozpiskę co do propa tj. rozumiem że e2d ale przez jak długi okres mogę na nim lecieć?? Redukcja potrwa na pewno kilka dobrych tygodni!\nNapisał(a) 18 March 2008 10:37 PM\nno to ****nia najpierw sie zredukuj z clenem i propem pozniej rob masowke na enanie lepiej na tym wyjdziesz\naha widze ze juz bijesz enana ale mysle nie ma to wiekszego znaczenia sugerowalbym zdobyc propiionat i clen i teraz sie wyciac natomiast enana startowac z nizszego bf bo na wysokim bf enan nie jest zbyt dobrym pomyslem jezeli chodzi o estetyczna sylwetke a pozniej ciac sie z jeszcze wyzszego bf to ****a zostanie z tego cyklu ale rob jak uwazasz\nZmieniony przez - e-lite w dniu 2008-03-18 22:39:50\nZmieniony przez - e-lite w dniu 2008-03-18 22:40:37\nHmm co do propa to dostęp mam jak na razie tylko do undera CLP, co o tym sądzisz/sądzicie. Ile tego wziąśc ???\nDobra nie ma konkretnego propa ale dorwałem Winstrol Depot Zambona tak więc lecę z tym jak na razie...\nDzięki za pomoc!!!!!!!!!!!!!!\nrevolt + leviathan\nmożna clomid razem z clenem ??


Charlie nienawidzi Świąt. A tegoroczne będą chyba najgorsze ze wszystkich. Chłopak zostawił ją dla trenerki osobistej, jej matka ze swoim piątym mężem udała się do Melbourne, a na dodatek z powodu wybuchu gazu u sąsiadki Charlie nie może wejść do własnego mieszkania.\nOsamotniona, postanawia spędzić świąteczny czas w psitulisku – schronisku dla psów prowadzonym przez jej kuzynkę Jez. Plany na spokojne Boże Narodzenie w wiejskim zaciszu biorą w łeb, gdy Charlie poznaje Malcolma, głuchego doga niemieckiego, Hugo, jego wspaniałego (lecz\nzaręczonego) właściciela oraz Cala, bez wątpienia atrakcyjnego, lecz nieznośnie zdzierającego nosa miejscowego weterynarza. Charlie musi być gotowa na wszystko, w tym na pukającą do jej drzwi miłość…\nNapisz recenzję o produkcie: Nie tylko na Święta


Szpitale w Hrabstwo Houston - Katalog Szpitale w Alabama, Stany Zjednoczone\nSzpitale w Hrabstwo Houston\nLeczenie każdej choroby zaczyna się znaleźć jeden z wielu szpitali w Hrabstwo Houston i porozmawiać z lekarzem specjalistą może zdiagnozować was i zacząć leczenia po prawej. Szpitale są utrzymane na najwyższym poziomie w tym kraju i są dostępne dla każdego, niezależnie od tego, gdzie mieszkasz i co zarabiasz. Jeśli cierpisz na choroby serca lub innych warunków jest ważne, aby wiedzieć dokładnie, gdzie jest najbliższy szpital Hrabstwo Houston w Twojej okolicy.\nCentrum Medyczne jakości Hrabstwo Houston z dużą ilością doświadczonych lekarzy można znaleźć w HospitalBy patrząc przez poniższych stron. Nie ma nic lepszego, niż znalezienie dobrego szpitala w Hrabstwo Houston kto może dbać o wszelkich potrzeb medycznych masz jak grypa lub inne choroby gorsze. Szpitale w Hrabstwo Houston można je znaleźć w HospitalBy, gdy mamy pewność, że są one wysokiej jakości.\nSzpitale w Hrabstwo Houston przez Gmina\nDoskonały wybór, jeśli masz zamiar przenieść się do Hrabstwo Houston w celach biznesowych lub przyjemności. Z 1.871 zarejestrowanych obywateli, Cowarts tylko Gmina z wielu, znajdziesz w tej okolicy.\nSpośród sześciu najbardziej zaludnionych obszarach Hrabstwo Houston jest Miasto z Dothan, Główne Miasto gdzie się wybrać kilka Szpitale które służą ich pobliżu 65.496 mieszkańców.\nTo jest bardzo prawdopodobne, że można przejść przez ten Miasto podczas wizyty Hrabstwo Houston szuka Centra medyczne w Taylor. Jesteśmy przekonani, że jest to bardziej niż 2.375 daje ciepłe powitanie, a jeśli pochodzą z HospitalBy, pamiętaj, aby poprosić o zniżkę.\nNiewątpliwie z 1.430, The Miasto z Webb jest jednym z najbardziej skupisk ludności Hrabstwo Houston i okolicy, więc jest bardzo prawdopodobne, aby znaleźć wiele Lekarze w tym Obszar Metropolitalny.\nZobaczyć Centra medyczne w Hrabstwo Houston Alabama przez Miasto\nWybór Szpital przez Hrabstwo Houston Obszaru\nSzpitale pobliżu Hrabstwo Houston, aukcja 15