Omówienie zmian w ustawie o CIT od 2018 r. - cz. 2 z 4 - GALT\nŚciągnij zbiór zmian w formie tabeli PDF klikając w poniższy link:\nZmiany w ustawie o CIT od 2018 r_cz. 2 z 4\nSkutki wniesienia wkładu pieniężnego do spółek kapitałowych\nOd 1 stycznia 2018 r. wniesienie wkładu pieniężnego do spółki kapitałowej będzie skutkowało powstaniem przychodu po stronie wnoszącego. Przychodem będzie wartość wkładu określona w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określona w innym dokumencie o podobnym charakterze. Niemniej jednak w znowelizowanych przepisach brak informacji jak rozliczane będą koszty uzyskania przychodu z tego tytułu.\nMożliwość szacowania wartości usług\nZmiana dokonana w art. 14 ust. 1 Ustawy o CIT polega na rozszerzeniu możliwości stosowania tego przepisu na przychody z tytułu świadczenia usług. Tym samym wprowadzono regulację umożliwiającą organom podatkowym szacowanie wartości transakcji świadczenia usług, jeśli cena bez uzasadnionych przyczyn ekonomicznych znacznie odbiega od wartości rynkowej.\nZwolnienie z opodatkowania CIT aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części nie będzie stosowane, jeżeli celem wniesienia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części będzie uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania.\nDomniemywa się, że głównym lub jednym z głównych celów aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części jest uniknięcie lub uchylenie się od opodatkowania, jeżeli czynność ta nie zostanie przeprowadzona z uzasadnionych przyczyn ekonomicznych.\nZgodnie ze znowelizowanymi przepisami w momencie nieodpłatnego zbycia rzeczy lub praw majątkowych (bez świadczenia usług), na rzecz podmiotu powiązanego, w którym podatnik posiada udział w wysokości co najmniej 95%, u tego podatnika powstanie przychód podatkowy. Wprowadzona zmiana umożliwi również organom podatkowym szacowanie wysokości tego przychodu do wysokości wartości rynkowej.\nOd 1 stycznia 2018 r. będzie obowiązywała regulacja wskazująca, że przy podziale majątku spółki (niestanowiącego zorganizowanej części przedsiębiorstwa) koszt uzyskania przychodu ustala się od wartości stanowiącej nadwyżkę wartości emisyjnej udziałów (akcji).\nWyłączenie z kosztów nagród z zysku\nOd 1 stycznia 2018 r. kwoty wypłacone tytułem podziału wyniku finansowego (zysku netto) nie będą stanowiły dla podatnika kosztu uzyskania przychodu.\nZmiana regulacji dotyczących tzw. niedostatecznej kapitalizacji\nPrzepisy o tzw. niedostatecznej kapitalizacji obowiązujące do końca 2017 r. stosowane są wyłącznie w sytuacji, w której podatnik otrzymuje dofinansowanie od podmiotów powiązanych. Od 1 stycznia 2018 r. ograniczenia w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów kosztów tzw. finansowania dłużnego stosowane będą również w przypadku otrzymywania dofinansowania od podmiotów niepowiązanych. Jednocześnie rozszerzono definicję kosztów finansowania dłużnego o m.in.: odsetki, prowizje, premie, część odsetkową raty leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w spłacie.\nPodatnik będzie mógł zaliczyć do kosztów podatkowych nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego jedynie do wysokości 30% wyniku finansowego podatnika przed uwzględnieniem odsetek, opodatkowania i amortyzacji. Limit ten zatem odwołuje się do wskaźnika określanego jako EBITDA i będzie miał zastosowanie do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego ponad 3 mln zł.\nKoszty finansowania dłużnego wyłączone w danym roku podatkowym z kosztów podatkowych będą mogły być uznane za koszt podatkowy w następnych latach podatkowych, zgodnie z zasadami i w ramach limitu, określonego za te lata.\nOmówiona powyżej zmiana wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. Jednocześnie, w przypadku odsetek od kredytów (pożyczek) – jeżeli kwota kredytu (pożyczki) została faktycznie wypłacona przed 1 stycznia 2018 r. – stosowane będą dotychczasowe przepisy. Niemniej jednak stosowanie starych przepisów będzie możliwe jedynie do 31 grudnia 2018 r.\nOgraniczenie możliwości zaliczenia do kosztów wydatków na niektóre usługi niematerialne\nOgraniczenia dotyczą m.in. wydatków na usługi doradcze, reklamowe, opłaty i należności za korzystanie z niektórych WNiP (m. in. znaków towarowych) poniesionych bezpośrednio lub pośrednio na rzecz podmiotów powiązanych oraz mających siedzibę w „rajach podatkowych”. W przypadku jednak gdy pomiędzy podmiotami powiązanymi zostało zawarte porozumienie cenowe APA ograniczenia te nie będą miały zastosowania.\nPodatnicy bez ograniczenia będą mogli zaliczyć do kosztów podatkowych wydatki dotyczące objętych regulacją usług jedynie do 3 mln zł. Ponad tę kwotę zaliczeniu do kosztów podatkowych podlegają jedynie wydatki w wysokości do 5% wskaźnika EBITDA (wartość zysku operacyjnego powiększonego o amortyzację).


Zawody Wędkarskie , Wędkarstwo w Orybach.pl strona 2\n» Wędkarstwo, strona główna » Działy ogólne » Pamiętnik Wędkarza » Zawody Wędkarskie\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 12:31\nMam takie samo zdanie co Borys\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 12:44\nJa do takiego zdania też doszedłem ale mimo wszystko w imprezach organizowanych przez Wędkarza Polskiego stratuje i będę startował a czemu to już tylko osoby które brały udział w tych imprezach mogą powiedzieć.\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 12:54\nJa startowałem w tym roku po raz pierwszy na otwarciu sezonu 2008, można było łowić na co się chce. Łowiłem na spinning, złowiłem chyba 3 okonie, niewymiarówki, i na tym się skończyło Może na następne zawody pojadę, ale nie wiem\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 14:20\nJa bardzo dawno temu startowałęm w zawodach koła i raz okręgu teraz od przyszłego roku bedę chciał trochu pojeździć na zawody z klubem i na spinning Bugu muszę się wybrać z Zanderkiem.\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 14:22\nW 1998r zakończyłem karierę w zawodach organizowanych przez PZW.\nTeraz podobnie jak "zanderek"biorę udział w zawodach Wędkarza Polskiego. Tam poznałem Tomka i podobnie jak on nadal będę startował w tych imprezach a kto nie widział takiej atmosfery to niech przyjeżdża na Zawody.Nie jeździmy po nagrody łowimy i mamy z tego przyjemność bo o to chodzi.\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 14:38\nOczywiście to o czym pisz Zanderek nie ma niczego wspólnego ze współzawodnictwem na zawodach. Imprezy organizowane przez WP to świetne "spotkania towarzyskie przy wędce". Nikt tu nie rozjeżdża autem szczupaków żeby naciągnąć wymiar, nikt nie faszeruje okoni ołowiem żeby były cięższe itp Tak powinny wyglądać wszystkie "zawody" wędkarskie. "Spinning Bugu" i "Puchar Wędkarza Polskiego" to jedyne imprezy w formie zawodów na które będę jeździł\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 15:07\nOczywiście Panowie macie rację. Zawody spinning Bugu są rewelacyjne. Ale my z racji klubu startujemy w zawodach i też się świetnie bawimy. Jest to także forma zabawy. Ja w tym roku w zawodach klubowych nie złowiłem żadnej ryby - tak się złożyło - ale zabawę i przyjemność ze spotkania z kolegami i przyjaciółmi miałem ogromną. I myślę że to jest najważniejsze - atmosfera. Pozdrawiam\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 15:44\nTak jak napisał Riki i Borys na tych imprezach jest wspaniała atmosfera i ryby nie są ważne. Dzięki startom w imprezach WP ja osobiście poznałem wspaniałych ludzi między innymi takich jak Riki i mam nadzieje że jeszcze wielu poznam.\nWysłany: Śro Gru 31, 2008 17:06\nCzy startowanie w zawodach jest podyktowane chęcią zwycięstwa ? kto złowi najwięcej i największą , dla mnie jest to sposób na poznanie nowych ludzi nowej wody , nowych doświadczeń i dlatego startuję i będę startował . Liczy się atmosfera i dobra zabawa , jezdziłem na Grand Prix Polski , Mistrzostwa Polski , Grand Prix Okregu i oczywiście w Kole a od dwóch startujemy w POLSKIEJ LIDZE SPININGOWEJ i to jest TO mogę jeszcze powiedzieć że większość zawodów rozgrywana jest na żywej rybie pozdro\nWysłany: Czw Sty 01, 2009 14:03\nJa startowałem w zawodach spiningowych 2 razy na wiosne i na jesień hehe nic niezłowiłem i miejsca nieosiągnołem żadnego . Ale liczy się dobra zabawa


Siatki zgrzewane - METMesh\nSiatka zgrzewana znajduje szeroki zakres zastosowań w magazynowaniu, składowaniu, budownictwie, itp. Bez problemu łączą się z innymi materiałami. Proponowane przez nas rozwiązania dostępne są w kilku wariantach układu i wielkości oczek. Poniższa grafika prezentuje możliwe do wybrania rozwiązania. Mogą różnić się gęstością oczek oraz ich układem i kształtem. Proponujemy modele odpowiednie do różnego rodzaju zastosowań.\nOsoby zainteresowane zakupem siatki zgrzewanej w naszej ofercie zachęcamy do zapoznania się ze specyfikacją techniczną produktów. Przed wyborem konkretnego modelu prosimy o przemyślenie kwestii zastosowania produktu. Wiedząc konkretnie do jakich celów przedmiot będzie przeznaczony, mogą Państwo wybrać model odpowiedni pod wielkości oczek, wysokości i szerokości samej siatki. Zalecamy także przeprowadzenie dokładnych obmiarów, co pozwoli zakupić odpowiednią ilość materiału. Proponujemy atrakcyjny wybór produktów z oraz bez drutu brzegowego. Umożliwiamy także podstawowe usługi w zakresie obróbki materiału.\nProponowane przez nas siatki zgrzewane dostępne są w kilku wariantach wymiarowych. Różnice widoczne są w średnicach drutów, wybranych do wykonania całej konstrukcji. Dostępne w asortymencie rozwiązania posiadają także różnorodne powłoki ? dedykowane do odmiennych zastosowań. W przypadku trudności z doborem rozwiązania, chętnie udzielimy wskazówek, co do obszaru wykorzystania naszych produktów.\nSiatka do zabezpieczania skarp\nW czasie realizacji projektów komunikacyjnych wymagających głębokich wykopów, obecnie często używa się rozwiązań z wykorzystaniem siatki stalowej, zabezpieczających powstałe skarpy lub zbocza. Istnieją również rozwiązania specjalne pozwalające na zapobieganie utraty stabilności w obrębie wysokich skarp oraz służących do zabezpieczenia przed obsuwającymi się blokami względnie odłamkami skalnymi, które okresowo odrywają się od zboczy skarp.\nZabezpieczanie przed spadaniem oderwanych bloków skalnych jest dokonywane przy zastosowaniu specjalnego systemu zabezpieczającego z użyciem siatki (Rock Falling Netting).\nSystem stabilizacji skarp z siatką zabezpieczającą firmy METMESH umożliwia zaprojektowanie najlepszego rozwiązania w zależności od występującej w terenie sytuacji.\nIstotnym warunkiem osiągnięcia efektywnego rozwiązania jest wybór właściwej powłoki zabezpieczającej siatkę przed korozją.\nProdukowane są trzy rodzaje siatki firmy METMESH zabezpieczającej przed obrywającymi się blokami skalnymi (Rock Falling Netting):\nsiatka głęboko galwanizowana względnie potrójnie galwanizowana wg normy BS 443-82\nsiatka z zastosowaną powłoką cynkowo-aluminiową Bezinal (Zn + Al.) wg ASTM A 856-98\nsiatka z dodatkową powłoką PVC na zabezpieczeniu w formie głębokiej galwanizacji\nSplot stalowej siatki o oczkach sześciokątnych gwarantuje, że pomimo możliwego przecięcia lub przerwania spowodowanego szarpnięcia lub uderzenia, siatka nie ulegnie zniszczeniu, utrzymując całe zabezpieczenie\nŁatwość zainstalowania siatki zabezpieczającej przed obrywającymi się blokami skalnymi umożliwia na uzyskanie praktycznego, ekonomicznego oraz wydajnego systemu, będącego rozwiązaniem alternatywnym, dla stosowanych rozwiązań przy występujących tego typu problemach geotechnicznych.\nSiatka zabezpieczająca przed odłamkami i blokami skalnymi:\nDrut Φ (mm)\n2 50 2,70 8x10\n3 100 2,00 6x8\n4 100 2.40 8x10\n4 100 2,70 8x10


Biegiem na "Wrota Wolności" - Biała24\nTo już siódma edycja „Wrót Wolności”. Miłośnicy biegania będą mieli okazję na start w jednym z najpopularniejszych biegów w naszym regionie.\nVII Letni Festiwal Biegów „Wrota Wolności” odbędzie się 15 września na terenie Prochowni w Kobylanach. Rozpocznie się o godzinie 13 biegiem najmłodszych na dystansie 60 metrów. Tuż po nich wystartują przedszkolaki, juniorzy oraz młodzież.\nBieg główny na dystansie 10 kilometrów wystartuje o 15. Dekoracja zawodników i zwyciężców nastąpi po zakończonym biegu.\nKażdy chętny może zgłosić swoje uczestnictwo on-line na stronie Gminnego Centrum Kultury oraz Urzędu Gminy. Mieszkańcy gminy Terespol mogą wziąć udział w biegach za darmo. Pozostali uczestnicy muszą uiścić opłatę startową w wysokości 20 złotych.\nTags: bieg festiwal biegów gieganie gmina terespol Kobylany medal wrota wolności\nPisarka i publicystka odwiedzi gminę


Niepylak apollo - Szkolnictwo.pl\tuczę się z serwisem www.cousowy.pl\nNiepylak apollo (Parnassius apollo) – motyl z rodziny paziowatych . Jeden z największych w Polsce motyli dziennych .\nrozpiętość skrzydeł do 80mm.\nubarwienie białe w plamki, na przednim skrzydle pięć czarnych, na tylnym - dwie czerwone w czarnej obwódce. Jest to ubarwienie ochronne , doskonale zlewające się z barwą skał wapiennych i białych kwiatów.\nbrak łusek, dlatego nie zostawia na palcach pyłu i stąd pochodzi nazwa niepylak.\nlata wolno, trzepoczącym lotem, chętnie siada na kwiatach ostów .\nnie jest zbyt płochliwy.\nWystępowanie i ochrona\nW Polsce występują w:\nPieninach (lokalny subgatunek Parnassius apollo frankenbergeri)\nObjęty ochroną, tak jak nieco mniejszy niepylak mnemozyna . Jest zagrożony wyginięciem, gdyż jego larwy żerują głównie na rzadkim gatunku rośliny rozchodniku wielkim . Rozchodnik wymaga dobrze naświetlonych piarżysk wapiennych, a te zaczęły zanikać na skutek zalesiania i zaniechania wypasu. Motyl ten wyginął już zupełnie w Beskidzie Sądeckim , Beskidzie Niskim , Sudetach i w Bieszczadach . Spotkać go obecnie można głównie na terenie Pienińskiego Parku Narodowego , ale tylko dlatego, że wdrożono tutaj specjalny program ochrony niepylaka apollo (szczegółowe informacje na dydaktycznych tablicach w Wąwozie Homole ).\nNiepylak apollo - jedyny polski motyl na liście CITES - szczegółowe informacje\nInne hasła zawierające informacje o "Niepylak apollo":\nNiepylak apollo Niepylak apollo Systematyka Domena eukarionty Królestwo zwierzęta Typ stawonogi Gromada owady Podgromada owady uskrzydlone Rząd motyle Rodzina paziowate Rodzaj Parnassius Gatunek Niepylak apollo Nazwa systematyczna Parnassius apollo( Linnaeus , 1758)Kategoria zagrożenia ( CzKGZ ) narażony na wyginięcie ...\nInne lekcje zawierające informacje o "Niepylak apollo":


30. Memoriał Mistrza Czesława Błaszczaka\nMUKS MDK Śródmieście Wrocław, Gmina Wrocław, Gimnazjum nr 13 im. Unii Europejskiej we Wrocławiu.\nTERMIN:\t18 – 21 czerwca 2015 r.\nMIEJSCE GRY:\tGimnazjum nr 13 przy ul. Reja 3 we Wrocławiu.\nGrupa A – SMERFY: dzieci do lat 8 (urodzone w roku 2007 lub młodsze),\nGrupa B – GARGAMELE: dzieci do lat 11 (urodzone w roku 2004 lub młodsze), posiadające co najmniej IV kategorię szachową,\nGrupa C – MŁODZICY: zawodnicy do lat 14 (urodzeni w roku 2001 lub młodsi), posiadający co najmniej II kat. lub ranking FIDE,\nGrupa D – JUNIORZY: do lat 18 (ur. 1997 i młodsi), posiadający co najmniej II kat. lub ranking FIDE,\nGrupa E – KLAKIERZY: bez ograniczeń rankingowych i wiekowych (inaczej: „PIERWSZY KROK”).\nGrupa A – SMERFY, Grupa B – GARGAMELE, Grupa E – KLAKIERZY – system szwajcarski na dystansie 7 rund, tempo gry 30 min na partię + 30 sek. na posunięcie.\nGrupa C – MŁODZICY, Grupa D – JUNIORZY– system szwajcarski na dystansie 7 rund, tempo gry 60 min na partię + 30 sek. na posunięcie.\nObowiązują aktualne przepisy gry FIDE oraz Kodeksu Szachowego. Obowiązuje zapis posunięć i rozgrywanie partii przy użyciu zegara szachowego. O zajętym miejscu decyduje liczba zdobytych punktów, a w przypadku ich równej ilości, będzie decydować punktacja pomocnicza: mały Buchholz, Buchholz, liczba zwycięstw, progres, Berger, losowanie. W grupie C i D istnieje możliwość zdobywania norm na kategorie centralne (I, K), zaś w grupach A, B i E istnieje możliwość zdobywania od V do II kategorii włącznie (oraz normy na I kat. kobiecą).\nZawodnik może się spóźnić na rundę 15 minut. Po zakończonej partii zawodnik ma prawo do 15-minutowej przerwy między rundami.\nWpisowe do turnieju wynosi 70 zł w grupach C i D, 40 zł w grupach B i E oraz 30 zł w grupie A; w tym zawarta jest opłata klasyfikacyjno-rankingowa. Medaliści Mistrzostw Polski z roku 2015 oraz Europy i Świata z roku 2014 w szachach klasycznych zwolnieni są z wpisowego.\nWe wszystkich grupach puchar za I miejsce, a w grupach A, B, C i D – również dla najlepszej wśród dziewcząt. Dyplomy we wszystkich grupach za miejsca 1-5, a w grupie A wszyscy uczestnicy otrzymują dyplomy.\nW grupach A, B, C, D i E – pięciu pierwszych zawodników oraz najlepsza niesklasyfikowana w danej grupie najlepszych zawodniczka - otrzymają narody. W grupie A najmłodszy zawodnik oraz najmłodsza zawodniczka otrzymają upominki.\nW grupach A i C wszyscy nienagrodzeni otrzymują upominki.\nGrupy główne (wiodące, najlepiej nagradzane): MŁODZICY i SMERFY.\nWartość nagród zostanie podana do wiadomości najpóźniej w pierwszym dniu rozgrywek w danej grupie.\nW grupie A najlepszy chłopiec i najlepsza dziewczynka z Dolnego Śląska zdobywają prawo do bezpłatnego udziału w Międzynarodowych Mistrzostwach Niemiec do lat 8 w Sebnitz 18-24.11.2015.\n16:00 – 19.00 II runda\n9:00 – 12.00 III runda\n12.00 – 15.00 IV runda\npo południu impreza integracyjna\n9:00 – 12.00 V runda\n12.00 – 15.00 VI runda\n16:00 – 19:00 Otwarte Mistrzostwa Dolnego Śląska w Szachach Błyskawicznych\n10:00 – 13.00 VII runda\n10:00 – 16:00 rundy I-III\n10:00 – 14:00 rundy IV-V\n10:00 – 14:00 rundy VI-VII\n14.00 – 14.30 impreza dla najmłodszych\nWyłącznie pocztą elektroniczną na adres rafal@siwik.pl lub poprzez wypełnienie interaktywnego formularza na stronie www.chessarbiter.com (link na formularz na stronach www.muks-srodmiescie.pl www.blaszczak.siwik.pl i www.dzszach.pl).\n05 1500 1067 1210 6005 5785 0000 lub gotówką przed odprawą techniczną.\n- Kontakt z organizatorem: Waldemar Sernecki - email: waldemar-sernecki@o2.pl, tel. 695035975.\n- Tradycyjnie w zawodach wezmą udział zawodnicy z Niemiec – reprezentacja juniorów Saksonii (co najmniej 6 zawodników).\n1. W zawodach będą towarzyszyli pięściarze Sekcji Boksu K.S. Gwardia Wrocław pod wodzą trenera Mariusza Cieślaka, którzy w piątek 19.06.2015r. o godzinie 9.40 pokazem elementów treningu bokserskiego uświetnią naszą ceremonię otwarcia turnieju. Również w tym samym dniu od godziny 16.30/17.00 do godziny 18.00 młodzi pięściarze zapraszają uczestników Memoriału na treningowe zajęcia rekreacyjne do swojej sali bokserskiej w siedzibie K.S. Gwardia Wrocław przy ul. Krupniczej 15 we Wrocławiu. Taka szansa przeżycia przygody pięściarskiej może Wam się nie powtórzyć, więc serdecznie zapraszam do udziału w tych zajęciach.\nZ wielką radością pragnę poinformować również, że w ceremonii zakończenia Memoriału weźmie udział pan Wojciech Bartnik – pięściarz, trener, brązowy medalista olimpijski (Barcelona 1992), dziesięciokrotny Mistrz Polski seniorów.\n2. Dzięki wsparciu gminy Wrocław możemy niniejszym przedstawić przewidywane wartości nagród w poszczególnych grupach. Nagrodami będą bony upominkowe Pasażu Grunwaldzkiego a ich łączna wartość to kwota 4400 zł i wysokość ta nie ulegnie zmniejszeniu. Wartości poszczególnych nagród w grupach mogą ulec zmianie w zależności od frekwencji.\nSzczegółowe nagrody na stronie turnieju http://blaszczak.siwik.pl\nPrezes MUKS MDK Śródmieście Wrocław


Mieszałka do mięsa i farszu ELECTROLUX | GASTRO SERWIS - Komis gastronomiczny\nMieszałka do mięsa i farsz idealnie sprawdzi się w gastronomii, zakładach garmażeryjnych lub masarniach. Mieszanie jest fazą produkcyjną, podczas której rozdrobnione surowce mieszają się w celu równomiernego rozprowadzenia składników i otrzymania jednolitej masy o odpowiedniej konsystencji oraz kleistości. Urządzenie wykonuje lewe i prawe obroty mieszania. Duży zbiornik 140 l umożliwia wymieszanie dużej ilości mięsa. Wykonana ze stali nierdzewnej. Mieszałka posiada pokrywę z krańcowym wyłącznikiem. Zawieszany panel sterujący wyposażony w wyłącznik bezpieczeństwa oraz regulacje kierunków obrotów.\nZbiornik na farsz 140 l\nGłebokość całkowita 1250 mm\nNumer katalogowy 000677\nWyposażenie standardowe wykonana ze stali nierdzewnej, panel sterujacy\nKuter masarski jest urządzeniem przeznaczonym do dużych zakładów, zajmujących się obróbką mięsa. Dzięki niemu możemy rozdrabniać, mielić a także mieszać mięsa wszelakiego typu. Posiada łapę hydrauliczną do załadunku mięs. Wykonany...


Słaba bez cukru - introwerka - Portal Pisarski\nSłaba bez cukru - introwerka\nPoezja » Wiersze » Słaba bez cukru\nOd autora: wiersz pozakonkursowy, inspirowany rysunkiem Faith: http://www.portal-pisarski.pl/galeria/zdjecie/5086 , która, mam nadzieję, wybaczy mi jego dużo mniej romantyczny, a bardziej drastyczny charakter :)\nw tej filiżance nie mieszka dżin – to postać filigra-\nnowej dziewczynki z plantacji, która cię\nkawi nie-letnią egzotyczką – wykorzystana\nprzez dorosłych, po raz kolejny odmawia\nintrowerka · dnia 16.04.2017 20:27 · Czytań: 538 · Średnia ocena: 4,2 · Komentarzy: 25\nOpheliac dnia 16.04.2017 21:46\nAkurat słucham soundtracka ze "Scarface", więc egzotykę poczułam, choć w tym gorzkim wymiarze, zarówno tu i tu.\nWerko, bardzo krótko, zwięźle i wymownie, tak jak lubię.\nA z gier słownych najbardziej mnie zaciekawiło - cię-kawi Świetne!\nI co za zbieżność - przed chwilą pojawił się Twój inspirowany wiersz, a ja też zaledwie kilkanaście minut temu skrobnęłam tekst do jednego z rysunków Faith (której gratuluję talentu!), może pójdzie na konkurs\nwiktoria dnia 16.04.2017 22:51\nEch Introwerko, straszny wiersz. W sensie tematyki oczywiście, bo napisany świetnie.\nDlaczego nie dałaś go na konkurs? Pasuje jak ulał.\nintrowerka dnia 16.04.2017 23:00\ncieszy bardzo Twój ciepły odbiór mojej wierszowej drobinki Dziękuję też za Twoją wrażliwość w odczytaniu goryczy, obecnej i u mnie wszędzie tam, gdzie jeden człowiek jest krzywdzony przez drugiego (choć to dość niepopularne obecnie podejście).\nja też zaledwie kilkanaście minut temu skrobnęłam tekst do jednego z rysunków Faith (której gratuluję talentu!), może pójdzie na konkurs\no, to zachęcam Cię bardzo do wysłania na konkurs Gramofona (ja też już napisałam jeszcze jeden - genialne rysunki Faith sprzyjają lirycznym inspiracjom\ncieszy bardzo Twoje uznanie\nDlaczego nie dałaś go na konkurs?\nAno właśnie, niestety popełniłam i wysłałam wcześniej inny - "niestety", bo wydaje się słabszy, ale już nie chciałam mieszać\nallaska dnia 17.04.2017 10:13\nJest fajnie, mnie się podoba, bardzo ciekawa zabawa ze słowem jak to u Ciebie, dziewczynka wyrwała się systemowi, daje opór, może niedostosowana itd. bardzo lubię taką tematykę tak czytam tę pointę :"odmawia koronek", można też odczytać: odmawia koronki, na przykład różańca, ale bardziej mi odpowiada pierwsza wersja.\nWyraz: "Cię kawi" - może oznaczać częstowanie czymś, częstowani kawą, lub zaciekawia - "cię kawi". Och ile tutaj interpretacji, Introwerko. To jest mały a jednocześnie z silnym ładunkiem wiersz. Bardzo mi przypadł.\nGramofon dnia 17.04.2017 17:58 Ocena: Świetne!\nJest moc, jak wielka czarna pół na pół z wodą\nŚwietne przerzutnie, krótko acz dużo w temacie.\nkursywa zbędna jak dla mnie ;]\na i tytuł za bardzo oczywistuje cały wiersz, ale ja się nie znam\nintrowerka dnia 17.04.2017 20:22\nwiersz właśnie miał na celu obalić stereotypy często towarzyszące temu "niedostosowaniu", poprzez pokazanie, że może w nim w gruncie rzeczy chodzić o zachowanie własnej godności, oraz ukazać odpowiedzialność tych, którzy dopuszczają się podobnej przemocy. Dziękuję za czytanie\ncieszy bardzo Twój entuzjastyczny odbiór\nKursywą chciałam wyróżnić słowa, które można czytać jako jedno, żeby już nie kombinować z nawiasami czy łącznikami; chwilowo ją zostawię, ale pomyślę o tym jeszcze - dziękuję za sugestię\nPS. Co do tytułu masz rację - trochę zbyt kawoławowy, ale że nic innego nie przyszło mi do głowy, uznałam, że lepiej dać wiersz z takim tytułem niż bez. W każdym razie, będę wdzięczna za jakieś sugestie\nGramofon dnia 17.04.2017 20:34 Ocena: Świetne!\nMoim skromnym zdaniem jakby wywalić słowo 'seks' z tytułu i zostawić samą turystykę byłoby lepiej\nintrowerka dnia 17.04.2017 20:54\nDzięki wielkie za sugestię, jednak "turystyka" też wydaje mi się trochę zbyt oczywista i dosłowna - raczej myślałabym o czymś, co sugerowałoby stan emocji bohaterki\nGramofon dnia 17.04.2017 21:02 Ocena: Świetne!\nNie napisałem, że turystyka jest super, ale lepsza niż seksturystyka\nmoże coś w kierunku kawy i emocji? np "słaba z mlekiem" albo "słaba bez cukru" :>\nintrowerka dnia 17.04.2017 21:27\n"Słaba bez cukru" - genialne, Gramofonie! Muchas gracias\nGramofon dnia 17.04.2017 21:34 Ocena: Świetne!\nCieszę się, że mogłem się na coś przydać, polecam się.\nintrowerka dnia 17.04.2017 21:42\nAronia23 dnia 17.04.2017 22:07 Ocena: Świetne!\nWerko, te wersy mają moc. "Słaba", "Cukier bez", czyli nie lukrujesz tylko czarujesz. Dżin - piękne słowo. Czarodziej lub Jan Wędrowniczek. Kiedyś M. Konopnicka (wiesz, że miała skłonności lesbijskie? Może dlatego stworzyła Krasnoludki, które nie tknęły królewny?). Napisała opowieść "O Janku Wędrowniczku". "Nie - letnia egzotyka" bardzo wymowne. Widzę miejsce, gdzie Słońce jest zawsze w tym samym miejscu. Nie zachodzi i nie wschodzi to Nord Cap w Norwegii. Statyczność zmiennej Ziemi.\n"dziewczynk (a) odmawia koronek. To bielizna kobiety dorosłej - tak myślę. Wzruszyłaś mnie i pokazałaś, co jest ważne - obrona, choćby miała przynieść zagładę. Werko, tyle jeszcze mam myśli. Ale to później.\nGramofon dnia 17.04.2017 22:30 Ocena: Świetne!\naaaa jeszcze coś, może zmienić "koronek" na "koronki"? bo koronka to też taka modlitwa, więc jakby było "koronki" to by było dwuznaczne ;]\nintrowerka dnia 17.04.2017 22:31\ndziękuję za bardzo piękny, trafny i mądry komentarz Bardzo je sobie cenię - szczególnie Twoją zdolność przechodzenia od skojarzeń do skojarzeń, twórczej analizy kultury\nTeż mnie wzruszyłaś - wiesz?\nSerdeczności z życzeniami dobrej końcówki Święta\nEdit.: Gramofonie, dziękuję za sugestię, jednak chciałam pokazać tragedię dziewczynki pozaświatopoglądowo czy religijnie - tak, aby nie było do końca wiadomo, czy, mimo zastosowania frazeologicznej aluzji do "koronek", potrafi znaleźć pocieszenie w modlitwie. To mogłoby bowiem być np. częścią planu jej oprawców: najpierw skrzywdzić, potem: "bądź dobrą chrześcijanką i nam wybacz" :/\nZola111 dnia 03.06.2017 15:25 Ocena: Świetne!\nTaka minióweczka, a wymowna, że hej! Brawo, Intro.\nNieustannie jestem wielbicielką Twojej twórczości. Pozdrawiam,\nsheCat dnia 03.06.2017 18:27\nGratuluję wyróżnienia Rzeczywiście, mocny kawałek.\nUsunięty dnia 03.06.2017 19:23 Ocena: Słabe\nCały czas piszesz podobnie na jedno kopyto.\nNIc mi się spodobało.\nZa reglamentacji w PRL-u na kawę- dolewkę niektórzy mówili Alfons, ale tylko na drugą.\nKolejny tekst pisany tymi samymi środkami to już nawet nie cienkusz.\nTym bardziej, że temat ujęty co najmniej po łepkach, ale spoko pod liczny fanclub.\nintrowerka dnia 03.06.2017 19:37\ndziękuję Wam serdecznie za ciepłe słowo\nnie piszę i nie pisałam "pod fanclub", ale rozumiem, że jak się nie umie uzasadniać swojego zdania inaczej niż wyrwanymi z kontekstu anegdotkami, to ciężko o sensowny argument. A chętnie bym wysłuchała rzeczowej krytyki w miejsce takowych.\najw dnia 03.06.2017 19:38 Ocena: Świetne!\nNie musiałam zagladać do dzieł faith, żeby odgadnąć do której pracy ten wiersz. Świetna interpretacja. Trafiłaś w punkt. Podoba mi sie ta zależność kolejnego słowa od poprzedniego. Rewelacja\nintrowerka dnia 03.06.2017 19:41\nmiło mi bardzo Obraz Faith przepaścisty, miło mi bardzo, jeśli choć w części udało mi się dotknąć ukrytej w nim tajemnicy\nUsunięty dnia 03.06.2017 19:50 Ocena: Słabe\nuzasadniłem, że po łepkach i na to samo kopyto co inne\nswojej ekfrazy nie będę pisał i odpowiadał\nintrowerka dnia 03.06.2017 19:56\nPo łepkach uzasadnienie Ale to nie moja sprawa - mam ciekawsze zajęcia niż ciągnięcie Cię za język.\nUsunięty dnia 03.06.2017 19:58 Ocena: Słabe\nByle pożyteczne i ciekawe.\nintrowerka dnia 03.06.2017 20:00


HISTORIA | Historia Pilzna\nChyba gdzieś na początku lat 90-tych władze zorganizowały dla ludu pracującego Miasta Pilzna huczną imprezę pod hasłem „Tysiąclecie Pilzna”.Cały stadion został zapełniony mieszczanami, kmieciami i zaproszonymi gośćmi były występy miejscowych i nietylko artystów była zabawa taneczna ,a browar lał się gęstym strumieniem. Trudno powiedzieć od jakiej daty liczyć te 1000 lat ale chyba nie to było najważniejsze, władze wyszły z założenia ze lud musi mieć rozrywkę a okazja się znajdzie i chyba była to słuszna idea bo od czasu do czasu nieco zaspanemu miastu należy się taka imprezka tym bardziej, że było to połączone z promocją Pilzna.\nW każdym bądź razie w oparciu o wiedzę jaką dysponujemy na dzień dzisiejszy możemy przypuszczać że, 1000 lat temu jedynymi stałymi mieszkańcami terenów na których teraz leży Pilzno były sarenki, zajączki i wszelaka zwierzyna leśna której wówczas nie brakowało, w każdym razie nie ma naukowych dowodów na to że było inaczej.\nW IX-X wieku przepiękne łąki i lasy pilzneńskie należaly do Państwa Wiślan, które musiało odpierać najazdy sąsiadów z południa aby się utrzymać, ostatecznie Wiślanie a wraz z nimi ziemie okołopilzneńskie znalazły się we władzy dynastii Piastowskiej.\nSłowo „Pilzno” pierwszy raz pojawia się w 1105 roku w dokumencie prawnika papieskiego Idziego, dokument ten zatwierdza nadanie Klasztorowi Benedyktynów w Tyńcu licznych dóbr w tym osad Pilzno i Strzegocice. Niestety w historii jest tak ,że im dalej sięgamy w przeszłość tym mniej o niej wiemy, za Piastów liczba osób posiadających umiejętność pisania i czytania była mniej więcej równa liczbie polityków dzisiejszej Polski obdarzonych autorytetem przez naród. Dlatego też brak źródeł pisanych uniemożliwia nam powiedzenie czegoś więcej o Piastowskim Pilźnie.\nOkoło roku 1328 opat Benedyktynów – Michał mianował nijakiego Ursusa (nie mylić z najsłynniejszym traktorem PRL-u) pierwszym sołtysem Pilzna, ten zaś miał ściągnąć osadników i zorganizować wieś na prawie niemieckim. Ażeby faceta nie zrazić i ułatwić mu to trudne zadanie przyznano mu trochę pola, karczmę oraz szereg ulg inwestycyjnych takich jak dochody z młynów ,warsztatów szewskich czy tez wyłączność na połów ryb w miejscowych stawach. Ursus wykazał się zapewne zdolnościami menadżerskimi gdyż już w 1354 roku ostatni Piast Kazimierz zwany Wielkim widząc niewątpliwy rozkwit osady włączył Pilzno do własności królewskiej oraz zezwolił szlachcicowi Dobiesławowi zorganizować miasto na prawie niemieckim.Dobiesław również został hojnie obdarzony przywilejami zaś nowi mieszkańcy miasta zostali zwolnieni z VAT-u (zwanego wówczas danina)na rzecz monarchy na lat 6 z pól uprawnych i 20 z pól nieuprawnych. Pilzno otrzymało szansę na szybki rozwój ,przywilej lokacyjny sprawił ,że zaczęli do Pilzna zjeżdżać przedstawiciele small biznesu- kupcy i rzemieślnicy, wielce pomocnym był tu fakt ,ze w Pilźnie krzyżowały się szlaki handlowe biegnące z Krakowa przez Bochnię ,Tarnów na Ruś oraz szlaku wiodącego z Sandomierza przez Pilzno Żmigród ,Przełęcz Dukielską na Węgry, do dziś mamy przecież ulice Węgierską przez którą zapewne 500 lat temu ciągnęły karawany wypełnione trunkami przedniej jakości oraz innymi dobrami.\nNiewielu Dębiczan zapewne wie ,że to właśnie w Pilźnie w 1372 roku ,Mikołaj sołtys z Lipin otrzymał od dziedzica Dębicy prawo do założenia miasta. Pilzno wchodziło w skład ówczesnego województwa sandomierskiego i było siedzibą rozległego powiatu do którego należały: Sędziszów, Ropczyce, Kolbuszowa,Tarnów ,Mielec i Dębica. Po śmierci Dobiesława wójtostwo przechodziło na jego potomków , lecz niestety nie znamy ich imion.\nXVI wiek -Rozkwit i nowe horyzonty\nJest to najlepszy okres w dotychczasowej historii miasta ,które stało się wówczas liderem regionu. Podobnie jak dziś ,na czele samorządu staropolskiego Pilzna stal burmistrz wraz z 6 osobową radą, która go wybierała ,demokracji niestety nie było ,gdyż tylko 3 rajców wybierali mieszczanie (jeden nowy i dwóch z poprzedniej rady)czwartego mianował starosta w imieniu króla, piątego w imieniu swoim a szóstego wójt jako potomek dzielnego Dobiesława.\nBurmistrz miał czuwać nad bezpieczeństwem mieszczan i ich dóbr, zwoływał rajców na obrady, oraz zarządzał też dochodami i wydatkami miasta miał więc więcej roboty niż współcześni burmistrzowie bo dochodziły mu obowiązki komendanta policji.\nRada miejska nadzorowała cechy i zatwierdzała ich statusy, ponadto reprezentowała miasto gdy zwracało się ono do króla lub starosty, kontrolowała również burmistrza, którego mogła w każdej chwili pozbawić stołka, jeśli udowodniono mu jakieś przekręty . Rajcy i burmistrz należeli do najbogatszych ludzi w mieście z racji zwolnień podatkowych i zajmowanego stanowiska. W sytuacjach nadzwyczajnych kiedy trzeba było podjąć niepopularną i trudną decyzję Rada Miejska zasięgała opinii szerszych mas robotniczo-mieszczańskich (niestety tylko bogatszych) lub aktywu produkcyjnego(starsi cechu)do takich sytuacji dochodziło np. wtedy gdy wydatki zaczynały przewyższać dochody i trzeba było z kieszeni mieszczan załatać „dziurę budżetową”.\nW dawnym Pilźnie nie każdy mógł się tytułować „mieszczaninem” pełną gębą ,ażeby nim zostać należało się urodzić w rodzinie mieszczańskiej lub przyjąć obywatelstwo miejskie. Warunkiem otrzymania obywatelstwa miasta królewskiego Pilzna był zakup w mieście nieruchomości a tego bez odpowiedniej kasy nie sposób było dokonać, kandydat na członka stanu miejskiego musiał również wykazać się pochodzeniem z prawego łoża choć jak powszechnie wiadomo genetyczne testy na 100% ojcostwo odkryto dopiero w drugiej połowie XX wieku.\nW imieniu króla zwierzchność nad miastem sprawował dożywotnio dzierżawca ,który z racji obowiązku obrony grodu królewskiego nosił również godność starosty. Relacje pomiędzy starostami a mieszczaństwem nie przypominały szczęśliwego pożycia małżeńskiego. Starostowie szczególnie z rodów Tarnowskich i Tarłów chcieli wycisnąć z Pilźnian jak największe profity i doili naszych przodków jak mogli ,choć nie zawsze im się to udawało.\nNa początku XVI wieku był w Pilźnie tylko jeden komercyjny młyn wodny nad Dulczą ,należał on do ówczesnego starosty Jana Tarnowskiego. Dulcza jednak to nie Amazonka i czasem brakowało w niej wody ,skutkiem czego koła młyńskie zamiast mielić zboże i napełniać starościeńskie kieszenie talarami spoczywały niczym łanie na słonecznej polanie. Ale dzielni Pilźnianie umieli sobie radzić i mielili zboże we własnych, prymitywnych młynach napędzanych końmi lub zawozili je do innych młynów, co natychmiast podnosiło poziom adrenaliny w organizmie starosty. Obie strony wykazały się niezwykłą zaciętością, skoro spór musiał rozstrzygać sam Król Jegomość Zygmunt I Stary. Wyrok był kompromisowy: mieszczanie w razie braku wody w Dulczy mogli mielić zboże w swoich młynach za niewielką opłatą na rzecz starosty , ale nie wolno im było mielić w innych młynach.\nNie lepiej układały się stosunki miasta z następnym starostą Janem Tarłą , ten to już wyraźnie „przeginał pałę” odbierając mieszczanom ziemie nad Wisłoką ,oraz żądając by od decyzji Rady Miejskiej apelowano do starosty. Nie było to zgodne z prawem niemieckim na którym lokowano miasto, więc Tarło proces przegrał. Szczytem bezczelności było odebranie mieszkańcom prawa do destylacji (wyrobu) i dystrybucji (wyszynku) okowity (gorzały). Mieszkańcy Pilzna zaprawieni w bojach z poprzednimi starostami wygrali większość z tych procesów.\nPodstawowym źródłem utrzymania dla wielu rodzin pilzneńskich było rzemiosło zorganizowane podobnie jak dzisiaj w cechy z tym ,że obecnie mamy jeden Cech Rzemiosł Różnych zaś dawniej były cechy „branżowe”. Do najstarszych należał cech szewski, który swą pozycje zawdzięczał zapewne układowi ze znanym nam już lokalnym starostą-biznesmenem Janem Tarłą, szewcy odpalali mu rocznie po 32 grosze z warsztatu w zamian za co ten wydał przywilej zabraniający pod karą konfiskaty innym szewcom sprzedaży butów w Pilźnie. Bogate tradycje miał też cech sukienników, jego statut określał między innymi” normy technologiczne” produkcji sukna, ceny oraz wysokość kar za fuszerkę i nieobyczajne zachowanie. Konsumentami pilzneńskiego sukna były w większości rynki lokalne, choć wiemy ,że docierało ono na targi krakowskie a nawet na Węgry. Oprócz tych znamienitych rzemiosł w XVI wieku działali w Pilźnie: kuśnierze, krawcy, stolarze, garncarze, bednarze, rzeźnicy, piekarze i kowale. Funkcjonował również jeden większy cech skupiający mniej popularne rzemieślnicze profesje. Aby zostać członkiem cechu Miasta Królewskiego Pilzna należało dysponować odpowiednim kapitałem ażeby założyć warsztat oraz mieć pełne prawa obywatela miasta. Nowoprzyjęty musiał dokonać odpowiedniej zrzutki na kasę cechu oraz urządzić libacje-wpisowe dla starych członków cechu. Każdy cech uznawał zwierzchnictwo Rady Miejskiej oraz nakazywał swym majstrom wykonywanie solidnych i trwałych wyrobów, tandeciarze byli karani grzywną. Z drugiej zaś strony statuty zabezpieczały produkcję rzemieślniczą przed nieuczciwą konkurencją partaczy (tak nazywano rzemieślników nie zrzeszonych w cechy) oraz konkurencją uczciwą rzemieślników z innych miast.\nHandel również napełniał kiesy niejednej rodziny mieszczańskiej nie wspominając już o kasie miejskiej, atutem Pilzna było wspomniane już położenie na skrzyżowaniu szlaków handlowych oraz wiele przywilejów którymi cieszyło się miasto już od XIV wieku , do najważniejszych należało prawo składu wydawane w dwóch wersjach : względnej -kupcy przejeżdżający przez miasto musieli wystawić swe towary na kilka dni na sprzedaż po czym mogli jechać dalej oraz bezwzględnej – kupcy musieli sprzedać towar w całości miejscowym handlarzom lub zawracać z drogi i wieźć towar z powrotem. Pilzno miało prawdopodobnie prawo składu w formie bezwzględnej dla wina sprowadzanego z Węgier , którego duże składy istniały w mieście. Przejezdni kupcy\nmusieli również uiszczać opłatę za przejechanie mostu na Wisłoce oraz drogi przez Pilzno. Zaradni kupcy , którzy w czasie suszy forsowali bez problemów płytką Wisłokę mogli być nawet aresztowani na co zgodził się król Kazimierz Jagiellończyk w 1470 roku. Królowie z familii Jagiellońskiej Jan Olbracht i Zygmunt Stary ustanowili w Pilźnie jarmarki ,których było rocznie 16 oraz cotygodniowe targi ,miasto pobierało opłaty targowe za wszystkie towary oprócz koni który to przywilej zastrzegli sobie starostowie. Na targach i jarmarkach lokalni rzemieślnicy sprzedawali swe wyroby mieszczanom i chłopom ,wieś zaś dostarczała miastu ekologicznie zdrowe płody rolne. Miało Pilzno również przedsiębiorczych handlowców którzy nie bawili się w detal ale obracali hurtem np. Jakub Należyty oraz Szymon Gruszka ,którzy transakcje przeprowadzali min. we Lwowie, Krakowie i Wrocławiu handlując suknem i winem . Wielkie zyski przynosił handel wymienny z Węgrami w zamian za wyborne węgierskie wino oraz konie i źrebięta Pilźnianie wysyłali nad Dunaj sukno i skóry.\nOprócz typowo „miejskich” zajęć nie da się ukryć, że mieszkańcy dawnego Pilzna zajmowali się uprawą przydomowych działek oraz drobną hodowlą, niektórzy nawet mieli większe pola aby uniezależnić się od zakupu zboża, siana, i słomy potrzebnych do hodowli trzody i koni, tak więc pomiędzy szewskimi kowadłami spacerowało dostojnie ptactwo domowe a kuźnia kowalska sąsiadowała często z chlewkiem dla prosiaków i nie był to widok obcy w małopolskich miastach dawnej Polski.\nPilzno powstało w oparciu o prawo niemieckie wypróbowane już i sprawdzone w wielu zakątkach Europy, nie dziwmy się więc ,że początkowo mieszkało tam wielu mieszczan pochodzenia niemieckiego z czasem jednak wraz z rozwojem miasta pojawia się coraz więcej nazwisk polskich.\nJeden z bohaterów naszej opowieści o Pilźnie Jan starosta Tarło sprowadził do Pilzna Żydów, którzy na przedmieściach pobudowali sobie domy a trudniąc się handlem i lichwą opłacali staroście sute dywidendy. Nie spodobało się to mieszczanom polskim a spór znowu trafił przed majestat królewski. W 1577 roku Stefan Batory zabronił Żydom mieszkać w Pilźnie a nawet przybywać na jarmarki.\nO znanych Pilźnianach tego okresu dowiesz się szanowny czytelniku w innej części tej strony ale dla przyzwoitości warto wspomnieć tu choćby nazwiska patrona LO w Pilźnie Sebastiana Petrycego rektora Akademii Krakowskiej, który jak na człowieka Renesansu zajmował się wieloma dziedzinami wiedzy : filozofią, medycyną, historią, poezja, a nawet tłumaczeniem dzieł klasyków greckich , Szymona Maryckiego humanistę i wybitnego pedagoga a także znanego kaznodzieję katolickiego Marcina Gliciusa.\nZabudową przestrzenną nie odbiegało Pilzno od innych małopolskich miast, centralną częścią miasta był oczywiście rynek przez który przebiegały cztery główne ulice tworząc coś w rodzaju krzyża, wokół rynku przydzielono mieszczanom działki na zabudowę oraz do uprawy. Na środku rynku stał nie zachowany do dzisiejszych czasów ratusz w którym odbywały się „konferencje” Rady Miejskiej . Oprócz ratusza w dawnym Pilźnie znajdowały się jeszcze dwie budowle ,które nie zachowały się do dzisiejszych czasów były to małe kościółki pod wezwaniem św. Ducha i drugi pod wezwaniem św. Andrzeja oba jednak uległy zniszczeniu wskutek klęsk naturalnych. Do najstarszych budowli w mieście należy kościół parafialny pod wezwaniem św.Jana Chrzciciela, światynia ta była wielokrotnie przebudowywana i rozbudowywana na bazie stylu gotyckiego. W 1403 roku pogromca Krzyżaków Władysław Jagiełło ufundował dla miasta drugi kościół i klasztor Augustianów obecnie Karmelitów. Obie świątynie były wielokrotnie trawione przez pożary i odbudowywane przez ofiarnych parafian.\nOkresy prosperity były jednak poprzedzielane latami chudymi a nawet latami klęsk ,pierwsza miała miejsce w 1474 roku, kiedy to marzący o tronie węgierskim król Kazimierz Jagiellończyk wplątał się w wewnętrzne sprawy Madziarów udając się tam z nieudaną akcją wojskową, król tronu nie zyskał a sprowadził na Małopolskę odwetowy najazd węgierski którego łupem mimo bohaterskiego oporu padło nasze Pilzno, wymordowano wielu starców i dzieci zaś dorośli mieszkańcy zostali wzięci do niewoli i uprowadzeni na Węgry. Po tej tragedii, Pilzno zostało na 12 lat zwolnione z podatków aby mieć środki na odbudowe, przeprowadzono wtedy wodociągi miejskie ze źródła w Budyniu oraz rozpoczęto budowę obwarowań obronnych.\nMimo tych przykrych doświadczeń wiek XVI to dla Pilzna okres największej prosperity aby to dokładniej uwidocznić posłużmy się przykładem .W 1510 roku Pilzno płaciło rocznie 56 grzywien szosu czyli coś w rodzaju dzisiejszego podatku od nieruchomości, w tym samym czasie Tarnów płacił 50 grzywien, Strzyżów 20, Ropczyce 12 a Tuchów 10. Tak więc Pilźnianie o ile interesują się historią swej małej ojczyzny powinni być z niej dumni, szkoda tylko, że zawieruchy dziejowe i różne niekorzystne zbiegi okoliczności odwróciły te proporcje na niekorzyść miasta.\nCzasy nowożytne – Pilzno w dołku\nHistoria Pilzna nierozerwalnie związana jest z dziejami Rzeczpospolitej stąd wzloty i upadki miasta podążają za kondycją państwa i jego obyczajów. Upadek miasta był związany z licznymi wojnami oraz naturalnymi klęskami żywiołowymi. Najazdy i wewnętrzne przepychanki (rokosze, konfederacje, prywatne wojny etc.) powodowały, że miasta płaciły coraz to większe kontrybucje w naturze bądź w pieniądzu na wojsko i obronność. W 1656 roku kiedy to Szwedzi plądrowali cały kraj, Pilźnianie musieli opłacać bardzo duże datki na utrzymanie wojsk podchorążego krakowskiego Władysława Reya, które walczyły wówczas z potopem szwedzkim tak barwnie opisanym przez Henryka Sienkiewicza . Rok później w granice Rzeczpospolitej korzystając z osłabienia kraju walkami ze Szwedami wkroczyły wojska księcia siedmiogrodzkiego Jerzego II Rakoczego połączone z Kozakami, kościoły pilzneńskie zostały doszczętnie splądrowane zaś miasto spalone. Ocalał co szósty dom, kilku rzemieślników , zaś znane w całej okolicy jarmarki pilzneńskie przeszły do historii. Jan III Sobieski chciał pomóc miastu ulgami podatkowymi ale na niewiele się to zdało.\nOd początków XVII wieku autorytet i władza królewska uległy głębokiemu zeszpeceniu, pociągało to za sobą systematyczną ruinę miast królewskich a do takich Pilzno wszak należało. Warchoły szlacheckie dumni ze swych herbów, szabelek i mocnych łbów na całodobowych suto zaprawianych gorzałką balangach,\nmając coraz większy wpływ na króla odgrodzili mieszczan od prawdziwych „synów ojczyzny” odmawiając im wielu praw i przywilejów. Szlachta kpiła z mieszczan zaś jeśli jakiś „błękitnokrwisty” zajmował się handlem lub rzemiosłem wyśmiewano go i uważano za wyrzutka.\nNaturalne kaprysy natury również dawały o sobie znać nie tylko w okresie słabości miasta, wielkie pożary trawiły dawne Pilzno mniej więcej co kilkanaście lat pamiętajmy o tym, że kilkaset lat temu większość materiałów budowlanych była bardzo przyswajalna przez ogień , zaś o Ochotniczych Strażach Pożarnych magistraty mogły jedynie pomarzyć. Tym nie mniej tworzono namiastki dzisiejszych przepisów „antyogniowych”, które surowo zabraniały : chodzenia po strychu z otwartym ogniem, przechowywania na strychach zbyt dużych ilości siana, zaś biznesom związanym z operowaniem otwartym ogniem (np. kowale, piekarze czy rzeźnicy) nakazano gaszenie ognia w paleniskach na noc. W 1629 roku po jednym z najdotkliwszych pożarów jakie doświadczyło Pilzno zabroniono krycia dachów słomą, każdy dom zaś, musiał mieć osękę, wiadro i drabinę.\nKanalizacja do Pilzna jeszcze wówczas nie dotarła toteż niektóre ulice przypominały rynsztoki w których pływały wszelkie śmiecie i odpady nieraz aby przejść taką „ulicą” konieczne było ułożenie drewnianych klocków po których przeskakiwano z jednego na drugi, rzeźnicy również wyrzucali swoje „odpady poprodukcyjne” na bruk, wyobraźmy sobie jak wyglądała okolica takiej rzeźnio-masarni. Zarazy i epidemie chorób zakaźnych dziesiątkowały mieszczan dawnego Pilzna, zaś współczesna medycyna była wobec nich bezradna najwięcej ofiar pochłonęły zarazy z lat 1641,1652,1665 oraz 1675 nie znamy niestety liczby zmarłych.\nXVII wiek i czasy saskiego absolutyzmu to szczyt szlacheckiej „samowolki” której elementami były: uczty, pijatyki, bale, sobiepaństwo, konszachty z obcymi mocarstwami, oraz brak zainteresowania reformami ze strony większości szlachty, która wolała rozum utopić w kielichu niż wykorzystać go do ratowania upadającej Rzeczpospolitej. W sejmie przeforsowano wiele ustaw ograniczających rozwój rzemiosła oraz handlu, królewskie miasta zaś powoli traciły swą niezależność zaś z Rad Miejskich usunięto rajców wybieranych przez mieszczan . Tuż przed pierwszym rozbiorem Polski było w Pilźnie 82 domy a Rada Miejska, starosta i mieszczanie ciągle prowadzili ze sobą zatargi. Mieszkańcy zaś większą uwagę poświęcali rolnictwu i hodowli niż swoim dawnym zawodom. Symboliczną kropkę nad „i” postawili mieszczanie w 1774 roku rozbierając grożący zawaleniem się budynek ratusza.\nPod Berłem Cesarsko- Królewskim -Skromnie ale do przodu\nRok 1772 zamyka dzieje Rzeczpospolitej szlacheckiej rozpoczynając okres wieloletniej niewoli narodowej. Rosja, Prusy i Austria podzieliły się ziemiami polskim. Pilzno i jego okolica dostały się w ręce Austrii rządzonej wówczas przez cesarzową Marię Teresę. Ludność Pilzna spokojnie przyjęła panowanie austriackie i obecność obcych wojsk , które nie wykazywały wobec niej wrogich zamiarów. Początkowo Pilzno było siaedzibą wielkiego okręgu administracyjnego zwanego po przejęciu części ziem polskich przez Austrię -cyrkułem. Po kilku jednak latach władze cyrkułu przeniesiono do Tarnowa.\nMiasta królewskie otrzymały nowe „ciało” rządzące zwane magistratem, który zajmował się administracją nad miastem i sądownictwem. Od czasów pierwszego rozbioru Polski zaborcy kontrolowali poczynania władz miejskich i ograniczały ich swobodę. Na przykład wydatki powyżej 25 złotych reńskich z kasy miasta na zakup nowego wyposażenia bądź odnowienia starego wymagały zgody szefa cyrkułu a powyżej 50 złr nawet gubernatora ze Lwowa. Burmistrz kierował pracami magistratu oraz podległych mu urzędników, początkowo był wybierany na 4 lata zaś później dożywotnio, żaden z ważniejszych urzędów nie pochodził z wyboru tylko z nominacji Austriaków. Syndyk prowadził śledztwa w sprawach karnych i cywilnych oraz miał czuwanie nad księgami gruntów, kasjer wraz z kontrolerem mieli pod sobą kasę miejską, księgowość i raporty finansowe do wyższych władz, asesorzy prowadzili interesy gospodarki miejskiej.\nUrzędnicy miejscy w zamian za lojalność i gorliwość wobec nowej władzy byli nieźle opłacani np. W 1813 roku w sumie z kasy miejskiej wydano 4082 złr z czego 32% stanowiły pensyjki magistratu i osób przez niego utrzymywanych ,dla ciekawskich lista płac:\nBurmistrz – 300 złr\nSyndyk – 300 złr\nPierwszy asesor -100 złr\nDrugi asesor- 50 złr\nKasjer – 30 złr\nKancelista – 150 złr\nNa chlebie magistratu\nWikary – 70 złr\nŻurnalista – 121 złr\nDozorca zegara -10 złr\nDwóch policjantów – po 45 złr\nDwóch strózów nocnych – po 25 złr\nStróż nocny ustanowiony przez mieszczan – 11 złr.\nMagistrat rejestrował wszystkich obywateli miasta, oraz osoby czasowo w nim przebywające wydając również lub też nie -zgodę na nadanie obywatelstwa, każdy nowoobdarzony obywatel Pilzna musiał składać przysięgę na wierność cesarzowi Austriackiemu . Jeśli w okolicy Pilzna przebywały wojska cesarskie, magistrat miał je zakwaterować i wyżywić, jeśli pojawił się w okolicy jakiś dezerter, burmistrz musiał donieść o tym w wyższej instancji w Tarnowie. Podobnie jak za Rzeczpospolitej szlacheckiej cechy i ich statuty podlegały magistratowi, który je zatwierdzał. Fiskus to również domena władz miasta do głównych jego form należały: podatek od produkcji i spożycia trunków (karczmy, gorzelnie, browary, handel winem),opłaty targowe, podatek od gruntów i dzierżawa pól miejskich.\nJeśli chodzi o funkcje sądowniczą magistratu to syndyk miał najwięcej roboty przy konfliktach dłużnik- wierzyciel, sprawach spadkowych , licytacjach i opiece nad nieletnimi i sierotami, zajmował się drobniejszymi sprawkami o kradzież czy też pobicie urzędnicy w omawianym zestawieniu byli Polakami, wiązała ich jednak przysięga wierności i lojalności wobec Austrii. Miasto miało bardzo ograniczoną samodzielność a szczegółowe zarządzenia władz wyższych, regulujące wszystkie prawa i obowiązki podwładnych, hamowały jakakolwiek inicjatywę mieszczan i urzędników, tym bardziej ,że ci ostatni mając zapewnioną stałą i nieźle płatną posadę bardziej czuli sie wykonawcami poleceń z góry niż gospodarzami miasta.\nGalicja w XIX wieku należała do najbiedniejszych obszarów ówczesnej Europy, szczególnie przeludniona i zacofana wieś cierpiała niedostatek ,głód i powszechne ubóstwo. Chłopi uważali (po części słusznie) szlachtę i urzędników dworskich za katów swojego losu. Chłop galicyjski wiele wycierpiał z rąk swego pana ,który korzystając z zacofania i ciemnoty połączonej z masowym analfabetyzmem wyzyskiwał poddanych jak mógł, choć istniały odstępstwa od tej reguły. Pańszczyzna naliczana według uznania szlachty liczne daniny na rzecz dworu oraz dziesięcina rujnowały włościan doprowadzając ich rodziny do głodu i nędzy. Szlachta nie interesowała się losem swych poddanych traktując ich jako „mięso robocze” i przedmiot wyzysku, nieraz za drobne przewinienia umęczono chłopa na śmierć. Nienawiść chłopstwa wypełniała beczkę prochu która eksplodowała w lutym 1846 największym w dziejach Polski chłopskim powstaniem zwanym rabacją galicyjską.\nRejon Pilzna i samo miasto było widownią tej masakry, uzbrojone oddziały włościan pod wodzą chłopa z Siedlisk Jakuba Szeli zachęcane przez władze austriackie, mordowały i katowały szlachtę, urzędników dworskich a nawet duchownych. Wiedeń kierując nienawiść chłopów na szlachtę, chciał udaremnić kiełkujące wtedy powstanie narodowe przeciw panowaniu austriackiemu.\nW Pilźnie działało również koło spiskowe kierowane przez pracownika magistratu Józefa Kapuscińskiego, należeli do niego min. nauczyciel Franciszek Bełdowski, pracownik pocztowy Gabriel Danielewicz, 17-letni Szymon Górecki, 18-letni Leon Szumański gorzelnik z Łęk Dolnych Eustachy Szumański, dzierżawca Parkosza Józef Nowak. Zebrania spiskowców odbywały się w mieszkaniu Bełdowskiego, na nich dyskutowano najczęściej o burmistrzu Kacprze Marklu, który jako wierny urzędnik austriacki podburzał chłopów przeciw szlachcie, budował mit dobrego cesarza i złego polskiego pana, oraz tępił wszelkie ruchy spiskowe. Grupa Józefa Kapuscińskiego chcąc przerwać antypolską działalność Markla postanowiła go zabić a następnie rozbroić oddział szwoleżerów i straży finansowej po czym plan przewidywał połączenie się z większym oddziałem powstańczym z Tarnowa. Zadanie zostało ułatwione gdyż władze skierowały oddziały wojskowe z Pilzna do Tarnowa gdzie obawiano sie większej rebelii. Najpierw aresztowano na poczcie stróżów nocnych następnie przymknięto poczmistrza Pawliczka oraz zniszczono materiały dowodowe które burmistrz zbierał w celu oskarżenia powstańców z Chotowej. Po tym przyszła kolej na Markla którego przebito dzidą w jego własnym mieszkaniu, po czym udano się w kierunku Tarnowa niestety w Lisiej Górze oddział powstańców z Pilzna został zaatakowany przez grupę 500 chłopów, rozbrojony i uwięziony niektórzy spiskowcy zostali dotkliwie pobici. Na drugi dzień zachęceni materialnymi obietnicami starosty chłopi odstawili powstańców do Tarnowa gdzie poddano ich śledztwu. W jego wyniku uznano członków koła spiskowego winnymi zdrady stanu i morderstwa. Dalsze postępowanie prowadził sąd we Lwowie który skazał Kapuścińskiego na karę śmierci zaś jego towarzyszy na kary 5-20 lat więzienia. Józef Kapuścinski zawisł na szubienicy 29 VI 1847 roku zaś pozostali pilzneńscy powstańcy powrócili do swych domów uwolnieni aktem amnestii w marcu 1848 roku.\nPowróćmy jednak do wydarzeń rozgrywających się w Pilźnie, otóż kilkanaście godzin po zamordowaniu Markla rynek zaroił się od gromad chłopskich uzbrojonych w kosy, cepy i widły szukających zemsty na szlachcie część chłopów wynosiła z wyszynków gorzałę i zaczęto ją konsumować pod gołym niebem pilzneńskiego rynku . Jedną z pierwszych ofiar był hrabia Stadnicki ,który przewoził broń dla spiskowców, chłopi myśląc, że ma ona być użyta przeciw nim (bo tak urobili ich austriaccy zaborcy) zabrali mu wszystko i pobili do nieprzytomności po czym pod eskortą odstawili do Tarnowa , następnie zbito na śmierć Stanisława Bogusza właściciela wsi Rzędzianowice. Niewielu księży zginęło w rabacji ale w Pilźnie pojmano ks. Franciszka Godlewskiego, wikarego z Dobrkowa, ciężko pobity został porzucony przed plebanią w Dobrkowie gdzie dokonał żywota. Aby położyć kres rzezi proboszcz ks. Ferdynand Celarski zorganizował wraz z wikarym procesję, niestety rozjuszeni chłopi nie uszanowali nawet obrzędów religijnych rzucając się na duchownych, którzy salwowali się ucieczką do zakrystii.\nDopiero podstęp poczmistrza Pawliczka, powstrzymał dalszy przelew krwi, podrobił on pismo władz austriackich z Tarnowa nakazujące chłopom rozejść się do swoich wsi i tam bronić się przed powstańcami. Udało się to włościanie rozeszli się do swych chałup, lecz bilans rabacji w Pilźnie był okrutny: z rąk chłopów zginęło 13 powstańców, oraz burmistrz Markl zabity przez spiskowców. Podobne masakry miały miejsce w okolicznych wsiach: Dobrkowie, Parkoszu, Głowaczowej, Łękach Dolnych, i innych. Pozytywnym następstwem rabacji było uwolnienie chłopów od znienawidzonej pańszczyzny. Szkoda tylko, że urzędnicy austriaccy i ziemiaństwo dopiero teraz gdy przelała się krew dostrzegli konieczność ulżenia doli chłopskiej.\nTen centralistyczny i antydemokratyczny system biurokratyczny przetrwał do 1866 roku kiedy to osłabiona wojnami i problemami narodowościowymi Austria zdecydowała się popuścić nieco ograniczone swobody wielu nacji wchodzących w skład cesarstwa. Rozpoczął się tak zwany okres autonomiczny. Całą Galicję(tak nazywano ziemie polskie pod austriackim zaborem) podzielono na powiaty oraz starostwa, które miały taką samą powierzchnię jak powiaty.\nPilzno zostało stolicą powiatu i starostwa, powiat pilzneński liczył w 1869 roku 47.5 tyś mieszkańców i miał powierzchnię prawie 600 km kwadratowych obejmując ok.80 wsi i 2 miasta (Pilzno i Brzostek), był to więc niewątpliwy awans choć powiat na tle sąsiadów do wielkich nie należał. Rada Powiatowa w Pilźnie liczyła 25 członków z czego mieszczanie stanowili ok. 19% ,stanowiła ona organ samorządowy powiatu i pochodziła z wyboru. Prezesami Rad Powiatowych byli Polacy w latach 1901-1905 funkcje tę pełnił znany pilzneński prawnik dr Tytus Bujnowski , poprzednio burmistrz Pilzna, którego nazwiskiem ochrzczono jedną z arterii wylotowych Pilzna. Radni powiatowi zajmowali się: budową i utrzymaniem dróg, oświatą ,ochroną zdrowia, dobroczynnością i nadzorowali wspieranie rolnictwa i wytwórczości pilzneńskie była to już instytucja rządowa a starostowie (w większości Polacy) byli mianowani przez władze austriackie, starostwa nadzorowały ściąganie podatków należnych cesarzowi, ewidencję wojskową , policję oraz szkolnictwo w powiatach.\nW okresie autonomicznym nadal główną władzę w Pilźnie stanowiła Rada Miejska i burmistrz, zakres ich praw i obowiązków był podobny jak w pierwszej połowie XIX wieku z tym, że każdy urzędnik pochodził z wyboru mieszczan a nie władz politycznych i jego kadencja trwała 6 lat. Na co stać pilzneńskich samorządowców uwolnionych od nakazów i zakazów z centrali, przekonali się mieszkańcy Pilzna dość szybko, przede wszystkim w budżecie mniej przewidziano na pensje dla urzędników tylko 12 % w 1907 roku (w porównaniu z 32% sto lat wcześniej) a więcej na inwestycje . Do większych inwestycji początków II poł. XIX wieku możemy zaliczyć zakup placu na oddzielne targowisko dla zwierzyny hodowlanej zaopatrzone w wagę ,studnię, i chlewy spędowe, dzięki temu kupcy i drobni handlarze nie musieli się martwić ,że mu krowa „narobi” na stoisko i odstraszy klientele o wpływie na czystość i higienę miasta nie wspomnę. W tym czasie też zakupiono budynek na potrzeby szkoły miejskiej. W 1877 roku powstało Towarzystwo Straży Pożarnych finansowane przez Radę Miejską . Zaradności burmistrza Tytusa Bujnowskiego, który piastował swój urząd w latach 1889-1905 zawdzięczamy zmianę wyglądu rynku, który został zniwelowany, utwardzony i wybrukowany, centralna cześć miasta i główne ulice zostały obsadzone klonami i akacjami. W 1905 roku rozpoczęto budowę budynku szkoły, który funkcjonuje do dziś\nSąd powiatowy w Pilźnie zatrudniał w 1907 roku ok. 17 urzędników, miał on pełne ręce roboty prowadząc notariat uwierzytelniający transakcje kupna-sprzedaży, testamenty i kontrakty małżeńskie oraz sprawy karne i cywilne, których w omawianym roku było aż 7139.\nLudność Pilzna w okresie zaborów powoli lecz systematycznie wzrastała, osiągając liczbę 2367 przed I wojną światową. Jeśli chodzi o mniejszości narodowe to największą stanowili Żydzi, którym w 1830 roku zniesiono zakaz osiedlania się w mieście, od tego czasu coraz więcej ich napływało do Pilzna na przełomie XIX i XX wieku było ich aż 34% ogólnej liczby mieszkańców. Żydzi zajmowali się w większości oczywiście jak na całym globie działalnością biznesową prowadząc w Pilźnie wiele małych sklepików mieli też swoje organizacje gospodarczo-kredytowe ,które niewątpliwie pobudzały miasto do rozwoju, Żydzi należeli do najbogatszych mieszkańców miasta, gdyż posiadali wiele domów w rynku połączonych często ze sklepikami.\nPo 1850 roku kiedy staraniem grupy mieszczan na czele z burmistrzem Janem Pawliczkiem linia kolejowa łącząca Kraków z Lwowem ominęła Pilzno ,liczba mieszkańców wyraźnie spadła zaś Pilzno utraciło szansę na demograficzno- gospodarczy rozwój, dzięki tym „dalekowzrocznym” posunięciom Pilzno pozostało w tyle za Ropczycami , Debicą i Jasłem. Jakie były argumenty „przeciw”?. Przede wszystkim utrata zysków z transportu konnego oraz obawa, że kolej poprzecina pola uprawne mieszczan.\nPod względem prawnym mieszkańcy Pilzna w tym czasie dzielili się na obywateli i tzw. „mieszkańców”, obywatelstwo było dziedziczne, zaś nowym obywatelem mógł zostać odpowiednio zamożny człowiek, tylko obywatele mogli dzierżawić grunty miejskie i bezpłatnie lub za marne grosze korzystać z urządzeń miejskich (studnia, wodociągi, waga miejska itp.) Mieszkańcy nie mieli w mieście domów wynajmując dach nad głową byli to biedniejsi urzędnicy, nauczyciele oraz najemnicy. Po 1866 roku kiedy w Pilźnie zainstalowano władze powiatowe, starościńskie i sądowe liczba mieszkańców skoczyła w górę, ok. 40 nowych rodzin urzędniczych osiedliło się w mieście i jego okolicach. Najlepiej zarabiali burmistrz ,sekretarz magistratu, i lekarz od 300-500 złotych reńskich rocznie, nauczyciel mógł maksymalnie wyciągnąć do 300 złr, zaś robotnik najemny tylko 90 złr. Ci którzy znają dochody dzisiejszych urzędników państwowo-samorządowych mogą sobie zrobić porównanie. Miasto nie zapominało o ubogich dla których pobudowano szpital – przytułek utrzymywany z kasy miejskiej i datków bogatszych mieszczan .\nJeżeli idzie o utrzymanie mieszczan to nadal trudnili się oni drobnym rzemiosłem, handlem a przede wszystkim uprawą ziemi i hodowlą stąd też część mieszkańców Pilzna zwłaszcza w I połowie XIX wieku bardziej przypominała chłopo – rolników niż mieszczan. Poziom życia był raczej niski nie licząc oczywiście kilku bogatszych rodzin, jadano skromnie, mięso było rzadkością na stołach, niektórzy rzemieślnicy z braku lokalu uprawiali swój fach w kuchni, dzieci kończyły przeważnie szkolę miejscową, gdyż nie było stać rodziców na dalsze kształcenie, uczono ich pracy na roli i przyzwyczajano do posłuszeństwa.\nDrobna wytwórczość rzemieślnicza na początku panowania austriackiego jeszcze bardziej podupadła, kilka cechów połączyło się ze sobą gdyż nie było ich stać choćby na opłacenie zwyczajowej Mszy św. i świec dla kościoła. Dawała też o sobie znać konkurencja ze strony rzemieślników ze wsi oraz niestety niski poziom fachowości powodujący kiepską jakość produktu. Sytuacja nieco poprawiła się na przełomie wieków kiedy to ożywienie gospodarcze i rozwój technik produkcyjnych zaowocowało powstaniem licznych towarzystw gospodarczych, finansowych i małych manufaktur. W 1908 roku działa w Pilźnie 75 majstrów, 31 czeladników i 33 terminatorów oprócz tego Żydzi prowadzili wytwórnię wody sodowej, dachówek cementowych i jeden młyn. Młodzież nie garnęła się z braku perspektyw do rzemiosła uciekając do większych miast lub emigrując „za wielka wodę”, a powiat pilzneński należał pod tym względem do liderów regionu. Gdy większość Galicji została poprzecinana liniami kolejowymi sklepy zapełniły się tanimi towarami produkowanymi w manufakturach przy coraz większym użyciu maszyn co stanowiło ostrą konkurencję dla rękodzielnictwa drobnorzemieślniczego.\nOd początków XIX wieku było w Pilźnie 16 jarmarków zaś w każdy poniedziałek aż do dziś – targ, od razu trzeba nam wiedzieć, że obfite i bogate targi pilzneńskie z okresu staropolskiego kiedy zjeżdżali się kupcy z całej okolic odeszły w niepamięć, spełniając w omawianych czasach raczej rolę miejsca do lokalnej wymiany towarowej . Nieco lepiej wyglądała sytuacja z jarmarkami zjeżdżali na nie kupcy z Brzostku, Jasła, Kołaczyc i Mielca, najczęściej przedmiotem handlu były: wełna, przędza, płótno, sukno, bielizna stołowa, naczynia metalowe i szklane jak również wszelkiego rodzaju zwierzyna hodowlana. Gdy w czasie jarmarków zjeżdżali się z okolic, sytuację tę wykorzystywali rodzimi rzemieślnicy próbując „upchnąć” swoje wyroby oraz zaopatrując się w surowce potrzebne do produkcji. Choć obroty na pilzneńskiej „giełdzie” do imponujących nie należały jednak pamiętajmy o tym, że opłaty targowe regularnie ściągane przez magistrat zasilały poważnie budżet miasta. Do 1830 roku kiedy to pozwolono Żydom osiedlić się w Pilźnie znajdował się tam jeden sklep połączony z restauracją, należał on do jednego z najbogatszych ówczesnych biznesmenów Jakuba Zwolińskiego. Facet miał „łeb do interesów” gdyż w 1806 roku wydzierżawił prawo do propinacji miejskiej a więc oddając miastu roczną opłatę miał wyłączność na produkcję i konsumpcję gorzały i browaru, choć z czasem prawo do wyszynku odsprzedał innym „zaradnym” . Patrząc na mapę możemy zauważyć ,ze Pilzno leży mniej więcej w połowie drogi pomiędzy rozwijającymi się wtedy miastami – Ropczyce, Tarnów i Jasło a wiadomo ,że najlepiej zrobić przerwę w podróży w połowie drogi, stąd karawany kupieckie właśnie w Pilźnie zatrzymywały się aby dać koniom wytchnienie i popas zaś kupcy i przejezdni zawsze coś przegryźli a często też nie pogardzili kieliszkiem okowity lub pucharkiem złocistego płynu. Po 1867 roku kiedy w Pilźnie powstały nowe urzędy wielu interesantów po załatwieniu swoich spraw odpoczywali przy kieliszku wódki czy tez szklance wina , sporo pijali majstrowie zaś jak podaje jeden z pamiętnikarzy nieżonaci czeladnicy przepijali większość zarobionych pieniędzy nie dziwmy się zatem ,że w 1907 roku podatki ,dzierżawy i inne opłaty wynikające z konsumpcji i produkcji napojów wyskokowych stanowiły 36% dochodów miasta.\nW drugiej połowie XIX wieku kiedy rozpoczęto budowę kolei omijającej Pilzno, handel niestety dostał zadyszki gdyż kupcy woleli robić interesy w miastach posiadających linie kolei żelaznej gdyż łatwiej było dostarczyć towar oraz odtransportować go po dokonaniu transakcji. Targi i jarmarki powoli traciły impet na rzecz regularnych punktów handlowych których liczba regularnie rosła , w 1908 w Pilźnie było 71 sklepów wielobranżowych. W większości sklepy te były w rękach Żydów, polscy mieszczanie mieli jedynie kilka sklepów masarskich i wyszynki.\nKońcówka XX wieku to bujny rozkwit towarzystw gospodarczo-społecznych różnej maści. W 1877 roku powstało Stowarzyszenie Oszczędności i Pożyczek w Pilźnie, które udzielało pożyczek swoim członkom oraz przyjmowało oprocentowane depozyty, było to zielone światło dla zaradnych mieszkańców Pilzna którzy mając tani kredyt mogli wreszcie rozwinąć swoje „biznesy”. W 1893 roku Żydzi pilzneńscy powołali Towarzystwo Kredytów i Oszczędności dla Gospodarstwa Handlu i Przemysłu w Pilźnie miało ono podobny profil do poprzedniego towarzystwa dodatkowo wspomagając biedotę żydowską mieszkającą w mieście. W 1894 roku powstało w Pilźnie Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” któremu udało się w 1907 roku wybudować okazały budynek do dziś służący miastu. Jak dużą rolę odegrało to towarzystwo w dalszych dziejach miasta dowiemy się w następnym rozdziale\nWiek XX – dwie wojny, niepodległość i komuna\nOd początków XX wieku cała niemal Europa zaczęła zmierzać do nowego kataklizmu dziejowego jakim była I wojna światowa, która pochłonęła miliony ofiar. Konflikt zaborców, którzy podzielili Polskę niczym swój łup, był niewątpliwie okazją dla wielu uciskanych narodów do pobudzenia niepodległego bytu. Patrioci polscy tego nie zaniedbali, powstało wiele organizacji polityczno-wojskowych które za cel obrały sobie wskrzeszenie wolnego państwa polskiego, choć miało się to odbyć różnymi drogami.\nW Pilźnie najenergiczniej działała delegatura Naczelnego Komitetu Narodowego pod kierunkiem Władysława Szczurkiewicza. NKN był związany z Józefem Piłsudskim i jego koncepcją walki z Rosją aby po jej pokonaniu wystąpić przed wkraczającymi wojskami austro-węgierskimi w roli gospodarza.\nZbrojnym ramieniem NKN były Legiony do których pozytywnie nastawiona była większość galicyjskich miasteczek i wsi okazujących sympatię proaustriackią przy powszechnym znienawidzeniu Moskali. Jeszcze przed powstaniem NKN i Legionów akcję patriotyczno-propagandową prowadzili członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, które przed wybuchem wojny liczyło ok.150 członków. Zbierali się oni często na zebraniach i dyskutowali na bieżąco o problemach zbliżającego się konfliktu mocarstw, spotkania te były kuźnią w której kuto patriotyczne charaktery przyszłych pilzneńskich Legionistów, nie zaniedbano też bardziej praktycznej strony przygotowań. Przede wszystkim wybudowano nową strzelnicę na ziemi ofiarowanej bezpłatnie przez nauczyciela miejscowej szkoły Józefa Wojtanowskiego, finansowo wspomagał budowę hr. Mikołaj Rey z Przyborowia gorący patriota i działacz społeczny ale przede wszystkim ofiarodawcami byli mieszkańcy Pilzna, którzy nie szczędzili grosza na budowę strzelnicy. Od 1912 roku rozpoczęto w pilzneńskim Sokole regularne ćwiczenia bojowe mające przygotować przyszłych legionistów do walki o Polskę, ćwiczenia te prowadził Józef Radoniewicz. We wrześniu 1914 roku pod budynkiem Sokoła w Pilźnie zebrała się grupa ok.250 ochotników z okolicznych gniazd sokolich z Dębicy, Ropczyc, Sędziszowa, Mielca, Wielopola i oczywiście Pilzna, ok. 20 % uzbrojenia pochodziło z gniazda sokolego w Pilźnie. Oddział ten wyruszył na miejsce koncentracji do Krakowa, gdzie został wcielony do 14 kompani, IV batalionu, II pułku piechoty, który wchodził w skład II Brygady Legionów i odtąd dzielił z nią swój szlak bojowy. Z drużyny pilzneńskiej wyszli potem wyżsi oficerowie Wojska Polskiego jak pułkownicy: Stefan Biestek, Zygmunt Kaznowski, Marian Porwit. Wszyscy oni byli ochotnikami kierującymi się zwykle pobudkami patriotycznymi, trzon pilzneńskiego oddziału legionowego stanowili młodzi rzemieślnicy i młodzież ucząca się, która często dodawała sobie lat aby dostać się do Legionów.\nNa frontach I wojny Światowej walczyli też mieszkańcy Pilzna i okolic jako regularni wojacy z poboru, ale żeby coś więcej o nich się dowiedzieć trzeba by przetrzepać archiwa austriackie w Wiedniu.\nOd września 1914 roku do maja roku następnego większość Galicji a wraz z nią i Pilzno znajdowało się pod okupacją rosyjską. Bodajże Romuald Traugutt jeden z wybitnych synów polskiej ziemi który oddał życie za wolność Polski w Powstaniu Styczniowym kiedyś wyraził się o Rosji i carskich żołnierzach pikantnie określając ich jako „azjatycka dzicz zagrażająca cywilizacji”. Myślę, że nie było w tym przesady, Pilzno zostało przez Rosjan l zniszczone i splądrowane, handel i rzemiosło jeżeli jeszcze działało to tylko na usługi Rosjan, gwałty na ludności cywilnej nie należały do rzadkości, niemal o połowę spadły plony co dla niektórych regionów oznaczało głód. Natychmiast po wtargnięciu Moskali do Pilzna ewakuowano starostwo wraz z kancelarią, lecz magistratowi się ta sztuka nie udała, jago kasa została całkowicie wyczyszczona do tego stopnia ,że po wycofaniu się Rosjan reaktywowany zarząd miasta musiał zaciągnąć pożyczkę aby utrzymać administrację.\nLudność Pilzna była żyła w ciągłym strachu terroryzowana przez Rosjan 7 II 1915 na rynku w Pilźnie odbyła się publiczna egzekucja por. Stanisława Król-Kaszubskiego, zwłoki zostały zakopane bez pogrzebu, końmi udeptano ziemię aby miejscowa ludność nie mogła oddawać hołdu zmarłemu, po opuszczeniu miasta przez Rosjan, patriotycznie nastawieni Pilźnianie uzbierali pieniądze na pogrzeb. Wydobyto ciało , umieszczono je w metalowej trumnie i urządzone zasłużonemu patriocie godny pogrzeb na który przybyli wysocy dowódcy legionowi oraz władze NKN. Z czasów I wojny światowej zachowało się wiele cmentarzy jeden z nich znajduje się w Pilźnie na skraju cmentarza parafialnego ,pochowano tam 22 żołnierzy pochodzenia austriackiego i rosyjskiego.\nPilzno zostało wyzwolone spod okupacji rosyjskiej 6 V 1915 roku kiedy pobici Moskale wycofali się za linie Wisłoki, niestety dla mieszkańców nie oznaczało to powrotu do „normalności” gdyż żołnierz austriacki również dopuszczał się gwałtów i grabieży a władze na utrzymanie wojska zarządzały rekwizycje plonów i trzody chlewnej. Dopiero w październiku 1915 roku gdy front przeszedł bardziej na wschód sytuacja się unormowała o czym dowodzi pierwsze zebranie Tymczasowego Zarządu Gminy Pilzno.\nNiepodległość zawitała do Pilzna 1 XI 1918, pilzneńscy rzemieślnicy zrzucili z wszystkich urzędów austriackie orły. 18 XI tegoż roku odbyła się w kościele parafialnym uroczysta Msza św. w intencji ojczyzny.\nPierwsze lata niepodległości nie zmieniły zasadniczo sytuacji miasta nadal było ono siedzibą władz powiatowych i miejskich, burmistrzem został Marceli Szczeklik zaś przewodniczącym Rady Powiatowej znany nam już Mikołaj Rey. Władze koncentrowały się głównie na odbudowie tego co zostało zniszczone w czasie okupacji rosyjskiej oraz na bieżącym administrowaniu gdyż na jakiekolwiek większe inwestycje nie było środków 1931 roku pomimo protestów władz i mieszkańców przeniesiono władze powiatowe do prężniej rozwijających się Ropczyc, był to dotkliwy cios dla Pilzna gdyż utracono wiele miejsc pracy, całe rodziny urzędnicze przenosiły do większych ośrodków miejskich. Miasto popadło w gospodarczo-społeczny marazm, wielu lepiej wykształconych i ambitnych ludzi przenosiło do Tarnowa , Dębicy czy Krakowa, niektórzy wybrali emigracje za ocean, zmniejszyła się produkcja rzemieślnicza wskutek odpływu ludności oraz konkurencji ze strony fabryk produkujących masowo, spadła liczba wyszynków i sklepów.\nW 1936 roku kiedy to Dębicę włączono do Centralnego Okręgu Przemysłowego nastąpił gwałtowny rozwój tego miasta powstało wiele zakładów produkcyjnych oraz nowe miejsca pracy, Pilźnianie pozbawieni perspektyw we własnym mieście właśnie w Dębicy widzieli nowe możliwości pracy i mieszkania tym bardziej ,że w tymże roku przeniesiono tam władze powiatowe z Ropczyc.\nW takim stanie zastoju i stagnacji Pilzno wkroczyło w nowy huragan dziejów. II wojna światowa dla Pilźnian podobnie jak dla wszystkich mieszkańców Polski rozpoczęła okres cierpień, upokorzeń i eksploatacji zasobów ludzkich przez czarne swastyki. Polska i jej mieszkańcy pochodzący z wielu nacji stała się miejscem wywózek, egzekucji, masowej zagłady, więzień, tortur i zniszczenia. Pilzno poniosło również olbrzymie straty materialne i ludzkie.\nNajtragiczniejszym rozdziałem historii miasta w latach 1939-1945 jest bez wątpienia zagłada pilzneńskich Żydów, których w chwili wybuchu wojny żyło w mieście prawie 800. W lecie 1942 Niemcy utworzyli w Pilźnie getto lecz starców i kaleki rozstrzelano na cmentarzu żydowskim. Po kilku miesiącach getto zlikwidowano a jego mieszkańców wywieziono do większego getta w Dębicy skąd wielu trafiło do obozów koncentracyjnych w Bełżcu i Pustkowie, wielu również rozstrzelano w rejonie Wolicy. Część Żydów zamieszkujących wioski znalazło schronienie w polskich domach, na terenach okupowanych przez Niemcy za taką pomoc groziła kara śmierci, kilkanaście osób z okolic Pilzna zostało rozstrzelanych za pomaganie rodzinom żydowskim.\nWielu Pilźnian zostało siłą wywiezionych do Niemiec na przymusowe roboty po wojnie część z nich wróciła do domu reszta zaś o ile przeżyła wojnę udała się na emigracje do krajów zachodnich. W czasie okupacji Pilzno choć nie zostało zniszczone jak inne miasta, wiele ucierpiało od Niemców, obowiązkowe kontyngenty żywności, rejestrowanie wszystkich plonów i zakaz uboju zwierząt gospodarskich sprawił ,że w mieście zaczęło brakować żywności, mieszczanie udawali się więc na wieś w poszukiwaniu czegoś do zjedzenia, sporo ludzi uciekło do lasu szukając schronienia w oddziałach partyzanckich. Ze wspomnień starszych mieszkańców wynika ,że niektórzy Niemcy zwłaszcza pochodzący ze Śląska nie byli wrogo ustosunkowani do ludności a nawet dzielili się żywnością.\nOkolice Pilzna były również miejscem aktywnej działalności ruchu oporu przeciwko niemieckim agresorom. Jeszcze przed wojną powstał w Pilźnie oddział Narodowej Organizacji Wojskowej działający pod kryptonimem „Piotr”, jego dowódcą był Adam Przybyło. Kiedy w 1943 roku nastąpiło scalenia NOW z Armią Krajową, oddział z Pilzna brał udział w akcji „Burza” walcząc w okolicach Tuchowa .\nZwiązek Walki Zbrojnej rozpoczął działalność w Pilźnie w 1940 roku jego komendantem był Zygmunt Pawlus , organizacyjnie wchodził on w skład obwodu AK „Dębica” który wraz z innymi oddziałami stanowił III zgrupowanie AK rozmieszczone w okolicach Pilzno – Gołęczyna, oddział ten przeprowadził wiele akcji zadając okupantom liczne straty. W sierpniu 1944 roku Niemcy przypuścili zmasowany atak na zgrupowanie rozbijając je, część żołnierzy zdołała się wydostać z okrążenia, jednak ostatecznie oddział został rozwiązany, do wkroczenia wojsk sowieckich walczył jego szczątkowy odłam w sile 25 ludzi. Aby oddać cześć ofiarom okupanta oraz poległym partyzantom wybudowano w Gołęczynie pomnik.\nJesienią 1944 roku Niemcy przygotowując się do obrony wysiedlali całe wsie z okolic Pilzna głównie te znajdujące się po wschodniej stronie Wisłoki był to kolejny dramat dla ludności cywilnej która wraz z ocalałym dobytkiem przemieszczała się do wiosek leżących na zachód od Pilzna, wszystkich partyzantów ukrywających się w zabudowaniach gospodarskich i domostwach rozstrzeliwano na miejscu.\nW czasie okupacji prowadzono w Pilźnie tajne nauczanie zarówno na poziomie szkoły podstawowej jak i liceum jednym z organizatorów tej formy ruchu oporu był Kazimierz Mazurkiewicz późniejszy inicjator powstania pierwszej szkoły średniej w Pilźnie.\nStraty ludzkie i materialne jakie doświadczyły okolice Pilzna były wysokie: 110 osób poległo w walce, 1200 zamordowano, 600 uwięziono, 100 umieszczono w obozach jako jeńców wojskowych, 3000 osób zapędzono do pracy przy fortyfikacjach obronnych, 4000 wysiedlono, 10 wsi zostało całkowicie lub częściowo zniszczonych. W styczniu 1945 roku Pilzno zostało wyzwolone spod władzy niemieckiej kolumny jeńców ze swastykami maszerowały przez miasto w kierunku Dębicy, mieszkańcy cieszyli się z odzyskanej wolności choć do końca wojny jeszcze upłynęło kilka miesięcy.


Projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw – Związek Pracodawców Polska Miedź\nUprzejmie informujemy, że do konsultacji publicznych został skierowany projekt ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz niektórych innych ustaw.\nProponowane zmiany ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.) mają na celu rozwiązanie istotnych problemów wynikających z dotychczasowego stosowania niektórych jej przepisów. Większość przepisów objętych nowelizacją dotyczy postępowań awansowych – o nadanie stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki oraz tytułu profesora.\nProjekt zawiera uregulowania następujących zagadnień (m.in):\n1) uwierzytelnianie dyplomów ukończenia studiów oraz dyplomów doktorskich i habilitacyjnych wydawanych przez uczelnie kościelne;\n2) uczestniczenie z głosem doradczym w posiedzeniach rady uczelni przedstawiciela każdego związku zawodowego działającego w uczelni;\n3) odwoływanie członka rady uczelni;\n4) tryb wyboru studentów i doktorantów do kolegium elektorów;\n5) powierzenie realizacji zadania będącego w kompetencji senatu, tj. ustalania programu studiów, studiów podyplomowych i kształcenia specjalistycznego, innemu określonemu w statucie organowi uczelni;\n6) zasady głosowania senatu uczelni oraz innych określonych w jej statucie organów w sprawach nadawania stopni naukowych i stopni w zakresie sztuki;\n7) zabezpieczenie dokumentacji przebiegu kształcenia w szkole doktorskiej w przypadku likwidacji uczelni;\n8) możliwość ujawniania w ewidencji różnych przyczyn postawienia uczelni w stan likwidacji;\n9) zaliczanie przez uczelnię studentowi czynności wykonywanych przez niego w ramach zatrudnienia, stażu lub wolontariatu na poczet praktyk zawodowych;\n10) wydawanie legitymacji studenckich studentom zagranicznych uczelni odbywającym część studiów w polskich uczelniach;\n11) ujednolicenie w skali kraju kryterium dochodowego uprawniającego studenta do ubiegania się o stypendium socjalne oraz zwiększenie jego wysokości;\n12) zaświadczenia, którymi musi legitymować się student ubiegający się o stypendium socjalne, w przypadku gdy dochód na osobę w jego rodzinie nie przekracza kwoty określonej w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2021 r. poz. 2268, z późn. zm.);\n13) katalog przypadków przedłużenia terminu dokonania oceny okresowej nauczyciela akademickiego;\n14) wydawanie dyplomów doktorskich w postępowaniach prowadzonych wspólnie z podmiotami zagranicznymi;\n15) pokrywanie kosztów postępowania awansowego w razie jednoczesnego zatrudnienia nauczyciela akademickiego albo pracownika naukowego w więcej niż jednym podmiocie;\n16) zwiększenie transparentności postępowania w sprawie nadania stopnia doktora;\n17) skład komisji przeprowadzającej ocenę śródokresową;\n18) katalog obligatoryjnych podstaw skreślenia z listy doktorantów;\n19) wydawanie legitymacji doktoranckich doktorantom zagranicznych uczelni lub instytucji naukowych odbywającym część kształcenia w Polsce;\n20) zwiększenie transparentności postępowania w sprawie nadania stopnia doktora habilitowanego;\n21) podejmowanie studiów podyplomowych i ubieganie się o przyjęcie do szkoły doktorskiej na podstawie zagranicznego dyplomu;\n22) likwidacja uczelni niepublicznej, która utraciła wszystkie pozwolenia na utworzenie studiów na skutek różnych zdarzeń prawnych.\nLink do informacji szczegółowych: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12358103\nUprzejmie prosimy o przekazywanie ewentualnych uwag, opinii i stanowisk do projektu, także w formie elektronicznej (edytowalnej), w terminie do 11 kwietnia 2021 roku na adres szkop@pracodawcy.pl.\nzmiana PSWiN oraz niektórych innych ustaw - nowelizacja techniczna - 28.03.2022\nOSR - nowelizacja techniczna - 28.03.2022


Test: Harley-Davidson Street Bob – proste jest piękne - WP Moto\nharley-davidson street bobtest motocyklacruiser\nHarley-Davidson to przede wszystkim dwie rzeczy – legenda marki, którą kupuje się z każdym motocyklem z Milwaukee, oraz amerykański styl. Street Bob daje jedno i drugie. Widząc go od razu myślimy o Route 66, popołudniowym grillu, a w uszach słyszymy "The Star-Spangled Banner".\nHarley-Davidson Street BobŹródło: WP, fot: Szymon Jasina\nWielu osobom amerykańskie cruisery kojarzą się ogromnymi ilościami chromu oraz dodatkami upodabniającymi motocykl do choinki. Jest też druga strona medalu. Można pójść w pełną klasy czerń i minimalizm, dzięki któremu jesteśmy tylko my, maszyna i droga przed nami. Właśnie taka filozofia przyświecała Harleyowi przy tworzeniu Street Boba. No chyba że wybierzecie pomarańczowy lakier. Wtedy uśmiech jest jeszcze większy.\nTak, wiem, że zapewne większość osób będzie kręcić nosem i wybierze któryś z pozostałych lakierów. Mamy wojskową ciemną zieleń, spokojną biel i klasyczną czerń (choć już tu pojawia się pomarańczowa grafika). Choć wszystkie te opcje mają coś w sobie i na pewno pasują do Street Boba, to pomarańczowy lakier wydaje się podkreślać, że jest to motocykl, który kupuje się sercem. Nie dlatego, że jest to najlepsza maszyna na rynku, ale dlatego, że słowo "fajna" nawet nie zaczyna jej opisywać.\nHarley-Davidson Street Bob to drugi najtańszy cruiser w ofercie amerykańskiej marki. Jednak do ceny jeszcze wrócę. Ważniejsze jest to, z czego ona wynika. A wiąże się z tym, co ten motocykl ma, a raczej czego nie ma. Nie znajdziemy tu nawet najmniejszej owiewki, chromowego przepychu, a nawet normalnych zegarów.\nNiewielki monochromatyczny wyświetlacz znajdujący się na środku kierownicy pokazuje tylko najważniejsze informacje – poziom paliwa, prędkość i bieg. Do tego można przełączać pomiędzy przebiegiem, obrotami a zegarem. Pod tym znajduje się jeszcze panelik z kontrolkami i tyle. Gdy motocykl jest wyłączony można nawet odnieść wrażenie, że zupełnie nie ma on zegarów. Czy jest to szczególnie wygodne i czytelne? Niekoniecznie, ale jest jeden z dwóch elementów, które najmocniej definiują charakter Street Boba.\nDrugim jest wysoka kierownica typu ape. Wiadomo, że jest to element, który nie znalazł się tu dla ergonomii czy komfortu. To jest (jeśli popatrzeć na to trzeźwym okiem) absurdalny styl. W przypadku bądź co bądź seryjnego motocykla jeszcze nie tak ekstremalny, ale trzeba mieć świadomość, że na drodze ekspresowej przy 120 km/h kierowca zamienia się w żagiel. Jednak tu liczy się styl, a tego nikt nie zakwestionuje. Tym bardziej, że od dołu do kierownicy doczepione są kierunkowskazy, które pasują tu idealnie.\nO minimalistycznym charakterze świadczy też się znajdujące się na wysokości tylko 680 mm siedzenie. Nie jest ono rozbudowane, a tak naprawdę uwagę zwraca dopiero mała poduszka na tylnym błotniku mająca służyć za siedzisko dla pasażera. To taki trochę sygnał od właściciela mówiący "mogę Cię podwieźć, ale nie za daleko". Oczywiście wszystko to wygląda bardzo dobrze.\nSkoro już mowa o siedzeniu na street bobie, to oczywiście siedzi się nisko, z uniesionymi rękami na ape’ie. Do pełnego stylu low ridera brakuje tylko przesunięcia podnóżków do przodu. Na szczęście można to zrobić i warto. Nie tylko będzie się wyglądać jeszcze lepiej, ale będzie to wygodniejsza pozycja niż z nieco podkurczonymi nogami, która może przeszkadzać wyższym motocyklistom.\nHarley-Davidson Street Bob robi to, do czego przyzwyczaiły nas motocykle z Milwaukee, czyli wygląda naprawdę stylowo. Z pomarańczowym lakierem trochę mniej ortodoksyjnie, ale dzięki temu jeszcze ciekawej. Natomiast drugą stroną medalu jest to, że motocykl też również jeździ jak harley, a to nie do końca jest komplement.\nSercem tej maszyny jest oczywiście widlasty dwucylindrowiec, który tutaj ma pojemność 114 cali sześciennych, czyli solidne 1868 cm3. Tradycyjnie Harley-Davidson chwali się nie mocą a momentem obrotowym, który wynosi 161 Nm przy 3000 obr./min. Amerykańska marka przyzwyczaiła nas do swoich silników z charakterem, które skutecznie wykonują swoją pracę. Nie ma im wiele do zarzucenia. Mimo tego, że Street Bob (przy całym swoim minimalizmie) to sporo metalu ważącego z płynami 299 kg, to wół roboczy, jakim jest jednostka Milwaukee-Eight, radzi sobie z nim całkiem sprawnie.\nZ nieco mniejszą skutecznością działają hamulce. Harley-Davidson cały czas upiera się, żeby w linii Softail stosować pojedynczą tarczę z przodu. I zapewne są to najlepiej hamujące motocykle z jedną tarczą przy przednim kole. Więc nie zrozumcie mnie źle – w większości przypadków więcej nie trzeba – ale w motocyklu, który z kierowcą często waży blisko 400 kg dwie tarcze nie byłyby zbędnym rozwiązaniem.\nJednak tak jak na układ hamulcowy można przymknąć oko, tak niestety zawieszenie pozostawia więcej do życzenia. Na nierównościach trzęsie, co ma wpływ nie tylko na komfort, ale też na pewność jazdy. W połączeniu z całym układem jezdnym street bob wchodzi w zakręty z lekkim opóźnieniem – wydaje ci się, że zaczynasz skręcać, ale motocykl potrzebuje chwili, żeby upewnić się, czy to dobry pomysł. W efekcie nie ma też mowy o szybkich zmianach kierunku jazdy.\nHarley-Davidson Street Bob zatem nie jest niespodzianką. Lepiej wygląda niż jeździ – chyba że mowa o spokojnym toczeniu się przed siebie (bycie cruiserem zobowiązuje) lub okazjonalnym przyspieszaniu na prostej. Wtedy styl, z jakim to robi i przyjemność, jaką daje, są czymś wyjątkowym.\nStreet Bob wygląda świetnie, sprawia wrażenie pełnokrwistej amerykańskiej maszyny i daje poczucia bycia cool. I właśnie do tego ma służyć. Trzeba pamiętać, że nie jest to maszyna sportowa. Mieszczący 13,2 l benzyny zbiornik nie czyni go też idealnym do dalekich podróży (a przynajmniej będzie trzeba wtedy dość często zatrzymywać się na stacjach). Jednak nie o to tu chodzi i jest to maszyna dla tych, którzy to wiedzą i nie oczekują nic więcej.\nJeszcze jedną cechą, z jaką kojarzone są motocykle Harleya-Davidsona są ceny. Legenda tej amerykańskiej marki trochę kosztuje. Ile? Choć Street Bob jest drugim najtańszym modelem linii Softail, to i tak mówimy o kwocie 16 230 euro za wersję z czarnym lakierem. Pozostałe wymagają dopłaty 340 euro. Mowa więc o kwotach ok. 75 tys. zł lub ponad 76,5 tys. zł.


Kreująca Codzienność – Dodaję szczypty kreatywności do mojej codzienności – i Ciebie zachęcam do tego samego!\nDodaję szczypty kreatywności do mojej codzienności – i Ciebie zachęcam do tego samego!\n5 kroków do skutecznej nauki\n22 października 2020 19 października 2020 Martyna Oczko\nSzkoła chyba wszystkim kojarzy się przede wszystkim z nauką. Mnie osobiście bardzo często przygniatała ilość sprawdzianów, kartkówek i innych rzeczy, na które muszę się nauczyć, choć de facto większość tej wiedzy nigdy mi się w życiu nie przyda. Ale zawsze zależało mi na dobrych ocenach, dlatego zaczęłam wypracowywać sposób na skuteczną naukę, dzięki czemu już… Czytaj dalej 5 kroków do skutecznej nauki\nOtagowane efektywna nauka, metody nauki, metody uczenia się, skuteczna nauka, Uczenie sięDodaj komentarz\nJak zacząć z rozwojem osobistym?\n19 października 2020 20 października 2020 Martyna Oczko\nKiedyś, jak sama dopiero zaczynałam z rozwojem osobistym, chłonęłam mnóstwo treści na ten temat z internetu, czytałam książki, oglądałam filmiki na YouTubie… Byłam niesamowicie tym zainteresowana. Na szczęście dość szybko zorientowałam się, że… to mi nic nie daje! A dlaczego? Bo oprócz zdobywania tej wiedzy absolutnie nic z nią nie robiłam. Nie wprowadzałam jej w… Czytaj dalej Jak zacząć z rozwojem osobistym?\nOtagowane czym jest rozwój osobisty, jak zacząć z rozwojem osobistym, książki, książki o rozwoju osobistym, rozwój, Rozwój osobisty, rozwój osobisty co toDodaj komentarz\nBez kategorii, Cele i marzenia\nJak „spełniają się” marzenia?\n15 października 2020 14 października 2020 Martyna Oczko\nKiedyś myślałam, że trzeba po prostu poczekać, i marzenia same się spełnią jeśli tylko będę miała dość szczęścia. Do głowy mi nie przyszło, że można coś zrobić, żeby było inaczej.Gdy siedziałam w domu całe dnie podczas pandemii, czytałam mnóstwo rzeczy w internecie. W ten sposób natrafiłam na Panią Swojego Czasu, która mnie uświadomiła bardzo ważnej… Czytaj dalej Jak „spełniają się” marzenia?\nOtagowane cele, cytat, jak realizować cele, jak spełniać marzenia, marzeniaDodaj komentarz\n12 października 2020 12 października 2020 Martyna Oczko\nCześć!Nazywam się Martyna. Mam 17 lat i chodzę do drugiej klasy liceum. Od zawsze uwielbiałam pisać. Dlatego, po bardzo długim zwlekaniu, w końcu założyłam swojego pierwszego bloga, na którym właśnie mam przyjemność Cię gościć! Długo się namyślałam, o czym chciałabym, żeby był. A to dlatego, że jestem multipasjonatką, czyli interesuję się mnóstwem rzeczy. Nie o wszystkim… Czytaj dalej Skąd pomysł na bloga?\nOtagowane historia bloga, początki, tematyDodaj komentarz\nArchiwum Wybierz miesiąc Październik 2020


Cersanit Szafka Xantia pod umywalkę Carla 60 S538-001 - plytki-lazienki\t4\nCersanit Szafka Xantia pod umywalkę Carla 60 S538-001\nSzafka Xantia pod umywalkę Carla 60 marki CersanitKod produktu: S538-001Szerokość: 56 cmWysokość: 40 cmGłębokość: 42,8 cmMebel wykonany jest z płyty wiórowej dwustronnie laminowanej. Lakierowany na wysoki połysk co sprawia że prezentuje się wyjątkowo szykownie. Wyposażony w wysuwaną, pojemną szufladę z metalowa osłona syfonu. Stabilne uchwyty pozwalają bezpiecznie zawiesić szafkę w wybranym miejscu. Do kompletowania z:- Umywalka meblowa CARLA 60 K11-0052


Sobota III Tygodnia Adwentu. Ogród | Zgromadzenie Sióstr od Aniołów\nOBLUBIENICA: Niech mój ukochany wejdzie do swego ogrodu i niech się nasyci jego wybornymi owocami.\nOBLUBIENIEC: Wszedłem do mego ogrodu, moja siostro, oblubienico, zebrałem moją mirrę i mój balsam, nasyciłem się moim miodem z mego plastra, napiłem się mego wina i mojego mleka. Jedzcie, przyjaciele, pijcie i upajajcie się, o najmilsi!” Pnp 4,12-16; 5,1\nSłowo z liturgii: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim”. Łk 1, 46\nProśba: o przyjęcie sercem Jezusa jako mojego Oblubieńca.\nObraz Oblubienicy, jako zamkniętego ogrodu to klasyczny symbol poezji miłosnej. Jej dziewictwo, wierność, oddanie, jest strzeżone przez ogrodzenie. Ten wspaniały, nasycony barwami i zapachami wewnętrzny ogród może być otwarty tylko przez tego, któremu ona chce się oddać na wyłączność. Intymność nie powinna być naruszana, lecz jedynie ofiarowana z miłości. Tylko oblubieniec może napić się z tego najczystszego źródła, dla innych zakazanego (G. Ravasi). Zakochani należą do siebie. Oblubienica zaprasza, żeby wszedł do swojego ogrodu. A On wchodzi jak do raju. Jest oszołomiony pięknem barw i zapachów, które go otaczają. Przyjmuje całe jej bogactwo, cieszy się nim. A Jego radość jest tak wielka, że potrzebuje dzielić się nią z przyjaciółmi.\nKażda z nas jest takim ogrodem. Niezależnie od tego, czy fizycznie jest dziewicą, czy nie. Łacińskie słowo paradisus, pochodzi od perskiego słowa tu użytego - pardes, a oznacza „ogród rozkoszy”. Każda z nas nosi w sobie Raj, przedsionek Nieba, ogromne bogactwo zdolności, talentów, doświadczeń, przeżyć. Mamy wewnętrzną świątynię – miejsce, w którym możemy spotykać się z Bogiem, do którego nikt inny nie ma dostępu. Nasz ogród ma też miejsca, w które mogłybyśmy wpuścić przyjaciół Oblubieńca. Bywa jednak, że ogród traktujemy, jak swoją własność - uprawiamy go, pielęgnujemy albo pozwalamy mu umierać. Nikogo jednak, nawet najbliższych do niego nie wpuszczamy, nie pozwalamy cieszyć się jego owocami. Może to wynikać z różnych lęków czy zranień. Aby nastała w nim wiosna, potrzebujemy uznać, że on nie należy do nas, ale do Tego, który nam go podarował. Wciąż muszę uświadamiać sobie, do Kogo należę, Komu się oddałam i Komu chcę pozostać wierna. Dziś chcę zaprosić Jezusa na spacer po moim - Jego ogrodzie. Będę pytać Go, kogo chciałby jeszcze do niego zaprosić, z kim mam się dzielić moimi talentami, zdolnościami, komu mogę zaufać i powierzyć swoje osobiste sprawy, kogo wzmocnić dobrym słowem, przykładem. Chcę, żeby to On decydował, otwierał mnie na inne, głębokie relacje, oczyszczał je i pomagał rozwijać. Chcę porozmawiać z Nim o mojej relacji małżeńskiej, z dziećmi, rodziną. Wpuszczenie Jezusa do Jego własności, otworzy mnie na innych. Spróbuję sobie wyobrazić, jak może wyglądać dziś mój ogród - jaka pora roku w nim panuje, jakie kwiaty w nim rosą, czy są tam drzewa owocowe? W jakim stanie jest źródło? Jezu, pociągnij mnie, pobiegnijmy razem przez Ogród...


Strona główna > Witaminy i minerały > Preparaty wzmacniające > Nauka i pamięć > Phosetamin Ne tabletki\nCena podstawowa: zł 111.41/100 g\nzł 296,58 *\nW sumie oszczędzasz: zł 196,49\nZastosowanie Phosetamin Ne tabletki (Opakowanie: 100 szt.)\nPragniesz wspomóc prawidłowe funkcjonowanie swojego organizmu, we wszystkich obszarach? Czujesz przemęczenie, brak koncentracji i zniechęcenie? Sięgnij więc po Phosetamin Ne tabletki (Opakowanie: 100 szt.) , które przyczyniają się do poprawnego działania układu nerwowego, który ma wpływ na Twoje samopoczucie, zdrowie fizyczne i psychiczne. Preparat ma odpowiednio dobrany skład, bogaty w dobrze przyswajalne sole mineralne, wapń, potas, magnez itd. To dlatego jest tak skuteczny w przywracaniu właściwego działania organizmu, a w szczególności mózgu, mięśni i nerwów. Preparat jest bezpieczny, został przebadany i przetestowany. Sięgnij po niego, jeśli chcesz wspomóc swoje zdrowie! Na pewno skorzystasz na nim ty, jak również cała twoja rodzina!\nPhosetamin Ne tabletki (Opakowanie: 100 szt.) możecie kupić na stronie apteki internetowej www.apodiscounter.pl.


Klimat: Departamento de Ahuachapán: Wykres temperatury, klimatu, tabela klimatu dla Departamento de Ahuachapán - Climate-Data.org\nKlimat: Departamento de Ahuachapán\nTen region ma klimat tropikalny. W okresie zimowym jest znacznie mniej niż w lecie. Klimat w tym obszarze został sklasyfikowany jako Aw przez Köppena-Geigera.\nTropikalny klimat sawanny 15 Aw San Lorenzo, Las Chinamas, Atiquizaya, Turín, Ahuachapan\nSan Lorenzo posiada klimat tropikalny. W porównaniu z zimą, lato jest bardzo deszczowe. Obszar jest zaliczany do Aw przez Köppena i Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 24.9 °C. W ciągu roku, średnie opady wynoszą 1678 mm.\nLas Chinamas znajduje się w obszarze klimatu tropikalnego. Lato jest bardziej deszczowe niż zima w mieście Las Chinamas. Obszar jest zaliczany do Aw przez Köppena i Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 24.9 °C. Opady wachają się w granicach 1678.\nAtiquizaya znajduje się w obszarze klimatu tropikalnego. W zimie, w mieście Atiquizaya jest znacznie mniej opadów niż w lecie. Klimat w tym obszarze został sklasyfikowany jako Aw zgodnie z systemem Köppena-Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 23.9 °C. W tym obszarze średnioroczne opady to 1782 mm.\nTurín znajduje się w obszarze klimatu tropikalnego. W zimie jest mniej deszczu niż w lecie. Ten klimat jest określany jako Aw zgodnie z klasyfikacją klimatów Köppena-Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 23.8 °C. Średnio roczne opady to 1772 mm.\nAhuachapan posiada klimat tropikalny. Lato jest bardziej deszczowe niż zima w mieście Ahuachapan. Klimat w tym obszarze został sklasyfikowany jako Aw zgodnie z systemem Köppena-Geigera. Na tym obszarze temperatura średnia wynosi 23.2 °C. W tym obszarze średnioroczne opady to 1747 mm.\nAhuachapan Klimat: Aw Średnia temperatura: 23.2°C Opad atmosferyczny: 1747 mm\nApaneca Klimat: Aw Średnia temperatura: 19.4°C Opad atmosferyczny: 2286 mm\nAtiquizaya Klimat: Aw Średnia temperatura: 23.9°C Opad atmosferyczny: 1782 mm\nBarrio el Calvario Klimat: Aw Średnia temperatura: 19.4°C Opad atmosferyczny: 2292 mm\nCara Sucia Klimat: Aw Średnia temperatura: 26.8°C Opad atmosferyczny: 1580 mm\nConcepción de Ataco Klimat: Aw Średnia temperatura: 20.6°C Opad atmosferyczny: 2218 mm\nGarita Palmera Klimat: Aw Średnia temperatura: 27.0°C Opad atmosferyczny: 1546 mm\nGuaymango Klimat: Aw Średnia temperatura: 25.2°C Opad atmosferyczny: 2022 mm\nJujutla Klimat: Aw Średnia temperatura: 24.5°C Opad atmosferyczny: 1984 mm\nLas Chinamas Klimat: Aw Średnia temperatura: 24.9°C Opad atmosferyczny: 1678 mm\nSan Lorenzo Klimat: Aw Średnia temperatura: 24.9°C Opad atmosferyczny: 1678 mm\nSan Pedro Puxtla Klimat: Aw Średnia temperatura: 24.4°C Opad atmosferyczny: 2019 mm\nTacuba Klimat: Aw Średnia temperatura: 24.0°C Opad atmosferyczny: 1823 mm\nTulapa Klimat: Aw Średnia temperatura: 19.7°C Opad atmosferyczny: 2263 mm\nTurín Klimat: Aw Średnia temperatura: 23.8°C Opad atmosferyczny: 1772 mm


Czym nawozić? | cowsolankach\nRośliny w ogrodzie będą dobrze rosły wówczas, gdy otrzymają odpowiednią ilość wody, a także koniecznych składników mineralnych i witamin. Większość z nich powinny czerpać z samej gleby, ale z jej zasobnością bywa różnie.\nCzęsto ziemia w naszych ogrodach jest poważnie wyjałowiona i bardziej przypomina ciemny w barwie piasek aniżeli ziemię z prawdziwego zdarzenia. Można to jednak rozwiązać, przekopując rabaty i zastępując kiepską ziemię nową, kupioną z myślą o kwiatach.\nTo dość pracochłonny proces i wiąże się z wydatkami, ale daje nam pewność, że rośliny będą rosły szybciej i będą w lepszej kondycji. Kiedy ziemia nie wystarcza, można pomyśleć o zastosowaniu nawozów oraz odżywek.\nNajlepiej sięgać po takie, które powstały na bazie naturalnych składników. Daje to nam gwarancję, że nie skazimy ziemi chemią, a taki naturalny nawóz powinien być lepiej przyswajany przez same roślinki.\nJeśli już sięgamy po chemiczne środki, lepiej dopłacić i nabyć takie z certyfikatami. Możemy być wówczas spokojniejsi o rezultat.\nPrevious Podstawowy sprzęt ogrodowy\nNext Warzywniak koło domu