5 warszawskich restauracji, które zadebiutują na festiwalu Restaurant Week - Sznyt.pl\n5 warszawskich restauracji, które zadebiutują na festiwalu Restaurant Week\nW okresie pięciu lat od pierwszej lokalnej warszawskiej edycji Festiwal urósł do miana największego i najpopularniejszego wydarzenia kulinarnego w kraju (a także jednego z dwóch największych festiwali restauracyjnych na świecie). Festiwale Restaurant Week Polska zgromadziły w tym czasie przy stołach ponad 700 tysięcy Gości, którym zaserwowano około 2 milionów dań. Bardzo nas cieszy, że liczba restauracji, która dołącza do tego projektu, również rośnie. Przedstawiamy Wam 5 znakomitych warszawskich lokali, które zadebiutują podczas jubileuszowej edycji.\n1. Cucina Mia w Sheratonie, ul. Bolesława Prusa 2\nCucina Mia to nowa restauracja w przestrzeni hotelu Sheraton Grand w Warszawie. Jest to miejsce otwarte nie tylko dla gości hotelowych, ale dla wszystkich chcących spróbować znakomitej włoskiej kuchni - prostej i jednocześnie opartej na produktach najwyższej jakości. Menu restauracji Cucina Mia skomponował Marcin Sasin, wybitny szef kuchni hotelu Sheraton Grand Warsaw, a duży wpływ na smak potraw miał także włoski kucharz Riccardo Pinna, pracujący dla The Ritz-Carlton Palace Hotel w Rijadzie.\nPodczas festiwalu Restaurant Week będziecie mogli spróbować w Cucina Mia takich dań jak carpaccio wołowe w stylu ‘Al Coltello’ z marynatą z limonki i pistacjowym sosem pesto, czy też pierożki w stylu sardyńskim z ziemniakami, serem Pecorino i miętą. Na deser szef kuchni zaserwuje m.in. Zupa Inglese – tradycyjny deser z Toskanii: biszkopt cytrynowy z kremem, kakao i likierem Alchermes.\n2. Dar Mounia, ul. Poznańska 21\nPodczas tegorocznej edycji festiwalu spróbujemy w stolicy prawdziwych smaków Marrakeszu. Dar Mounia to restauracja znajdująca się na rogu ulic Hożej i Poznańskiej, gdzie szefowa kuchni karmi swoich gości daniami rodem z jej rodzinnych stron. Specjałami są tu z pewnością briouates (trójkątnych krokietów z ciasta filo z różnymi nadzieniami), tagine i tradycyjna pastilla . Oprócz pysznego jedzenia Dar Mounia wyróżnia także wystrój wnętrza - lokal zachwyca klimatem, elegancją i dopieszczonymi detalami w kolorze złota (te złote lampy!). Wiele mebli i dodatków zostało przywiezionych z samego Marakeszu.\nPodczas Restaurant Week zjecie tam Tagine Djaj (z kurczakiem, oliwkami i ziemniakami), zupę Harira (klasyczna marokańska zupa z ciecierzycy, soczewicy i pomidorów), czy też marokański mus z białej czekolady podawany z kawą.\n3. Mille Vigiani, ul. Syta 93\nPiękna, elegancka przestrzeń restauracji mieszczącej się na warszawskim Wilanowie, a także muzyka grana na żywo, składają się na idealną oprawę dla dań, które są serwowane w Mille Vigani. Za samą kartę dań jest odpowiedzialny Bartek Kędra, który stworzył wykwintne dzieła będące oryginalnymi wariacjami na temat dań kuchni międzynarodowej. Zapewniamy, że na długo zapamiętacie smak takich dań jak kalmary w tempurze z sosem kolendrowym, czy też małże św. Jakuba z emulsją z kukurydzy.\nJesteśmy pewni, że zakochacie się również w festiwalowym menu Mille Vigani - polecamy żebro wołowe ze smażonymi borowikami, sosem porto i ziemniakami pieczonymi, a także seler pieczony z tymiankiem i rozmarynem na musie z koziego sera z wędzonym masłem.\n4. Leo's Marani, ul. Marszałkowska 85\nTego lata w samym centrum stolicy otworzyła się nowa restauracja Leo's Marani. I choć w mieście nie brak lokali serwujących gruzińską kuchnię, ta zdążyła już zebrać bardzo pochlebne opinie wśród smakoszy.\nW Leo's Marani kreatorem smaków jest Levan Dumbowski, który proponuje dania kuchni gruzińskiej i ormiańskiej. Jak na ten region przystało w karcie znajdziemy oczywiście wiele dań na bazie wieprzowiny, wołowiny, jagnięciny i warzyw. Polecamy chociażby kotleciki i szaszłyki jagnięce, grillowanego bakłażana faszerowanego mięsem jagnięcym i słynne chaczapuri. W piątki i soboty zjemy tu także autorskie dania rybne na bazie pstrąga sprowadzanego z Armenii i polskiego jesiotra z Mazur.\nA co znajdzie się w festiwalowym menu w Leo's Marani? Chociażby odżakhuri, czyli grillowaną wieprzowinę z cebulą, czosnkiem i ziemniakami, a także zupę charczo z wołowiną, pomidorami i ryżem (przyprawiona na ostro). Dla wegetarian proponujemy natomiast ajaphsandali - doprawione aromatycznymi ziołami gruzińskimi warzywa w składzie: bakłażan, pomidor, papryka i ziemniaki.\n5. Wabu Sushi & Japanese Tapas, Plac Europejski 2\n"Wabu to wyjątkowe sushi oraz unowocześniona kuchnia w stylu izakaya. Zgodnie z tą japońską tradycją potrawy podawane są w formie tapas, a ideą izakaya jest dzielenie się nimi." - tak w skrócie przedstawia się japońska restauracja, która mieści się na parterze wieżowca Warsaw Spire. W 100% zgadzamy się z tym opisem i bardzo cieszymy, że Wabu w końcu dołączyło do festiwalowej rodziny Restaurant Week - dzięki temu możemy kolejny raz (i to w w festiwalowej cenie!) spróbować dań, które wyróżniają się nutą finezji i nowoczesnych akcentów.\nChoć to miejsce słynie ze znakomitego sushi, w głównych daniach festiwalowego menu nie znajdziemy tej pozycji. Do wybory jest duck burger z marynowaną kaczką, piklowaną cebulą, rukolą i pikantnym sosem oraz japońskie pierożki gyoza z warzywami. Sushi znajdzie się jednak w przystawkach - w formie futomaki z tatarem z łososia lub california roll z awokado i szparagami w tempurze. W ten sposób możemy poznać Wabu od różnych stron smakowych.\nJak zarezerwować festiwalowe menu Restaurant Week?\nWejdź na stronę www.RestaurantWeek.pl i sprawdź, które lokale biorą udział w akcji. Każde festiwalowe menu w cenie 49 zł.\nCzas trwania Festiwalu: 16-31.10


Technik Urządzeń Sanitarnych | Strefa SFA\nInstalatorzy należą do grupy poszukiwanych pracowników. Rynek pracy oczekuje dobrze przygotowanych techników urządzeń sanitarnych, których wiedza i zaangażowanie przyczyni się do podniesienia jakości i bezpieczeństwa, technicznego wyposażenia budynków. Jak wygląda nauka na kierunku technika urządzeń sanitarnych i dlaczego warto się na niego wybrać? Opowie o tym uczeń jednego z nich - Jakub Kachel.\nNazywam się Jakub Kachel i od 2014 r. uczęszczam do Zespołu Szkól Budowlano-Drzewnych im. Armii Krajowej w Żywcu. Gdy zbliżał się koniec gimnazjum, byłem pewien, jaki kierunek chcę obrać. Od zawsze byłem typem humanisty, który nie miał najmniejszego problemu z wypowiadaniem się ani pisaniem esejów, oraz interesowałem się polityką, więc czekałem tylko na wyniki egzaminu, aby móc się zalogować na stronę do rejestracji do szkół średnich i wybrać klasę polityczną, humanistyczną oraz prawną. Na szczęście tak się nie stało.\nKilka dni przed odebraniem wyniku egzaminu gimnazjalnego, zauważyłem, jak brutalny jest rynek pracy dla osób, które posiadają wykształcenie humanistyczne. Pokryło się to mniej więcej z dniem, gdy nauczyciele zabrali nas na promocję mojej obecnej szkoły. Podczas wyboru kierunku, próbowałem przypomnieć sobie po kolei wszystkie kierunki, które tam poznałem. Stolarz, Technik Usług Fryzjerskich, Technolog odzieży, Geodeta, Technik Drogownictwa i wiele wiele innych. Z tych wszystkich prezentacji zapadła mi w pamięć szczególnie jedna. Udało mi się zapamiętać jak jedna z uczących, zaczęła mówić o kierunku Technik Urządzeń Sanitarnych. Z jaką pasją, wyrażała się o nowoczesnych technologiach ogrzewania, dostarczania wody, czy też odprowadzania ścieków. Ale miałem wytłumaczyć dlaczego wybrać ten kierunek, nieprawdaż? A więc dlaczego?\nTechnik Urządzeń Sanitarnych to osoba która zajmuje się montażem oraz projektowaniem instalacji i sieci wodociągowych, ogrzewniczych, kanalizacyjnych, gazowych.\nSpójrzmy, jak bardzo jest rozwinięty rynek urządzeń sanitarnych. Zaczynając od firmy SFA z Warszawy, która zajmuje się produkcją pomporozdrabniaczy, które pozwalają urządzić toaletę w każdym pomieszczeniu, nawet takim, w którym przy użyciu klasycznej metody montażu instalacji kanalizacyjnej, byłoby to niemożliwe. Przez firmy takie jak Defro z Kielc, czy Galmet z Głubczyc, które zajmują się produkcją ekologicznych kotłów centralnego ogrzewania piątej klasy oraz paneli fotowoltaicznych, kończąc na firmach takich jak Ottone, która produkuje łatwe w montażu systemy rozdzielcze, czy też takich jak Koło z Krakowa czy Geberit z Warszawy, które produkują bezkołnierzowe, a także w pełni automatycznej miski ustępowej przy użyciu pilota, a także szkło, które po stłuczeniu, jest w stanie wytrzymać w stanie sprzed stłuczenia przez 3 dni.\nZatem odpowiedź na wcześniej postawione pytanie jest proste: Bo jest na to popyt. W czasach, gdy każdy chce mieć dom podłączony do każdej z możliwych sieci aby ułatwić sobie życie, dla Technika Urządzeń Sanitarnych zawsze znajdzie się praca. Czy to przy projektowaniu, budowie sieci, montażu instalacji, a także ich konserwacji.\nKlasa pierwsza, opiera się głównie na nauce teorii i kilku szkoleniach. Tak na prawdę najwięcej informacji nabywa się w drugiej klasie, w której aktualnie się znajduję, kiedy to jeździmy na szkolenia do wcześniej wymienionych firm, które nierzadko przyjeżdżają też do nas. W ten sposób zdobywamy praktykę i dobrze się bawimy, a także mamy dodatkowy dzień wolny od szkoły przynajmniej raz w miesiącu. Porównując do innych kierunków, nie tylko tych z naszej szkoły, mamy średnio 10 razy więcej wycieczek i szkoleń. Dzięki nim oraz dobrej kadrze nauczycieli, w każdej firmie w jakiej gościmy jesteśmy nazywani najbardziej zainteresowaną i zgraną klasą która miała przyjemność je odwiedzać, a także wygrywamy liczne konkursy. W tym momencie jesteśmy liderem w ogólnopolskim konkursie Ciepło z Klasą i będziemy jedyną szkołą posiadającą ogrzewanie fotowoltaiczne. Czyni nas to najbardziej aktywną szkołą w Polsce na tym kierunku. Warto zwrócić uwagę, że dobre przygotowanie do egzaminów praktycznych, zapewnia nam jak to mówią firmy goszczące u nas: "Najlepsza pracownia praktyczna w jakiej byli".\nSerdecznie zapraszam wszystkich humanistów którzy nie wiedzą co ze sobą zrobić, a także ludzi, którzy poszukują dobrze płatnego i pewnego zawodu na miarę XXI wieku.\nJakub Kachel - uczeń II klasy Technikum Urządzeń Sanitarnych, Zespołu Szkół Budowlano-Drzewnych w Żywcu.\npan myjka 31 maja 2017 03:25\nNo niestety, większość ludzi nie jest specjalistami, a takich osób potrzebuje rynek pracy. Klimatyzacja\njhjk 25 października 2017 08:12\nTa, w malych miejcowosciach to instalator ma roboty na 3 miesiace w roku...\nŚwiatowy dzień hydraulika 2017\nSaniaccess - gama stylowych pomporozdrabniaczy


Wydarzenia 2017/2018 | Przedszkole nr 5\n← Wydarzenia 2016/2017\nOpublikowano 9 września 2018, autor: admin\nPLAN WAKACYJNYCH DYŻURÓW\nLIDZBARSKICH PRZEDSZKOLI-2018 r.\n02.07.-13.07.2018 PRZEDSZKOLE NIEPUBLICZNE ”PUCHATEK” ul. Wyszyńskiego 26\n16.07.-27.07.2018 PRZEDSZKOLE NIEPUBLICZNE „KUBUŚ” ul. Ogrodowa 1\n30.07.-10.08.2018 PRZEDSZKOLE NIEPUBLICZNE „MIŚ” ul. Kromera 13\n13.08-31.08.2018 PRZEDSZKOLE NR 5 „PIĄTECZKA” ul Wodna 9\nW związku z termomodernizacją Zespołu Szkolno-Przedszkolnego PRZEDSZKOLE NR 6 nie będzie w tym roku pełniło wakacyjnego dyżuru.\nPo dziesięciu miesiącach ciężkiej pracy nadszedł wyczekiwany przez wszystkich czas wakacji. Czas odpoczynku od porannego wstawania.\nŻyczymy wszystkim dzieciom,rodzicom i nauczycielom, by nadchodzące wakacje były spokojne i pełne niezapomnianych wrażeń\nPracownicy Przedszkola nr 5 „Piąteczka” w Lidzbarku Warminskim\nPożegnanie starszaków i „Zielona noc”\nW obecności rodziców, personelu przedszkola, starszaki odbierały pamiątkowe książki i dyplomy promujące ich do pierwszej klasy. Zarówno Pani Dyrektor jak i wychowawcy życzyli swoim wychowankom powodzenia i sukcesów, radości i wspaniałych przyjaciół w nowym , jeszcze nie znanym środowisku szkolnym. Zanim jednak rozstania nadszedł czas, czekało na wszystkich wiele atrakcji. Pizzowy zawrót głowy, sadzenie drzewka Absolwenta, słodki poczestunek.\nZwykle o godzinie 17:00 przedszkole się wycisza. Tego dnia jednak było inaczej. Starszaki w piątekowy wieczór przebrały się w piżamy i o godz. 22:00 rozpoczęła się „Zielona noc”.\nImprezka baaaaardzo udana, dzieci szczęśliwe, wychowawcy niewyspani, rodzice zadowoleni\nTak Misiaki i Krasnoludki świetowały koniec roku przedszkolnego i nadchodzący czas wakacji po prostu wybrały się w upalny dzień na smaczną zimna przekąske-lody. Krasnoludki dodatkowo odwiedziły „Pizza -Bar”, gdzie skonsumowały przepyszną pizzę. Było miło, sympatycznie a do tego jeszcze PYSZNIE!!!\nKosmoludki w ogrodzie\nPraca w ogródku nigdy sie nie kończy. Najpierw sialiśmy, sadziliśmy a teraz czas na pierwsze zbiory. Do kuchni trafila nasza rzodkiewka a kazdy chętny próbował jak smakuje rabarbar z cukrem.\nMaja Aleksiejczuk i Zosia Głuchowska\nto laureatki konkursu plastycznego „Dama w podróży” organizowanego przez Stowarzyszenie Kobiet „Miej marzenia”\nJak to było dawniej…\nDzisiaj wyruszyliśmy na spacer zabytkowimi uliczkami naszego miasta w towarzystwie pani Izy, która tak wiele ciekawostek opowiedziała nam o dawnym Lidzbarku. Ponadto dzięki naszej przewodniczce moglismy zajrzeć za kulisy kręconego naszym zamku serialu historycznego .\n‘Mali wielcy ratownicy”\nWłaśnie dzisiaj nasze przedszkolaki otrzymały certyfikat uczestnictwa w projekcie”Mali wielcy ratownicy”, Dzieci oprócz dyplomów otrzymały pamiątkowe koszulki oraz dziecięcy fantom do nauki udzielania pierwszej pomocy. D\nMisiaki w „Motylarni” w Marcinkowie, oraz wspaniały wypoczynek w Stanicy Wodnej PPTK w Sorkwitach\nW poniedziałek 18 czerwca dzieci z grupy najstarszej uczestniczyły we wspaniałej wycieczce grupowej. Pierwszym przystankiem naszej wyprawy były ogrody pokazowe i ‘Motylarnia ” koło Mrągowa. Dzieci zwiedzały ogrody tematyczne m.in. ogród zakochanych, ogród biały, ogród japoński. Zwiedziły „domki” motyli , oraz uczestniczyły w lekcji przyrodniczej dotyczącej motyli.Kolejny przystanek naszej wyprawy to Stanica Wodna PPTK w Sorkwitach. A tam czekało na nas wiele atrakcji m.in zabawy na placu zabaw, pieczenie kiełbasek, pokaz pirotechniczny, lekcja o kajakach.\nPełni wrażeń wróciliśmy do przedszkola.\nNASZA WYGRANA W VI PRZEGLĄDZIE TEATRALNYM AMATORSKICH INSCENIZACJI HISTORYCZNYCH\nW piątek nasza grupa Misiaków zaprezentowała sie na deskach Lidzbarskiego Domu Kultury w inscenizacji „Jezioro Wielochowskie”, tym samym zdobyła dla naszego przedszkola nagrode w wysokości 500 zł.GRATULUJEMY!!!\nNA WARMIŃSKA NUTĘ\n12 dzieci z z grupy Misiaków uczestniczyły w przygotowanych dla nich zajęciach o tradycjach naszego regionu, bajkowych stworach. Tak cenna wiedzę o naszym regionie przekazała nam p. Janina Tausiewicz. My też nie byliśmy dłużni i zaśpiewaliśmy , zatańczyliśmy „Szota”.\nW krainie… Strusiolandii .\nJak się okazuje wystarczy pojechać do Bukwałdu ( koło Dywit ) aby spotkać prawdziwe strusie afrykańskie, australijskie emu czy też rodem z Ameryki Południowej dostojne lamy .\nMocno podekscytowana grupa Krasnali właśnie wróciła z takiej wycieczki. Oprócz tak egzotycznych zwierząt powodzeniem, zaciekawieniem cieszyły się też koniki – kucyki, kozy, kury i bażanty. Olbrzymie Strusie jajo, jego waga, wytrzymałość oraz inne ciekawostki bardzo zaintrygowały dzieci . Hitem okazały się również przejażdżki kucykami oraz wspólna wyprawa wozem- taborem cygańskim po okolicznych polnych traktach. Tego dnia pieczone kiełbaski smakowały szczególnie wybornie, żal było odjeżdżać jednak wizja podróży autokarem przekonała dzieci, że czas wracać do przedszkola .\nPo raz kolejny nasze Starszaki uczestniczyły w zajęciach ruchowych w Termach Warminskich realizowanych w ramach programu „Lidzbark Warminski bez wad postawy”.\nFUTURYSTYCZNE POJAZDY PRZYSZŁOŚCI\nW grupie III zorganizowany został konkurs plastyczny, którego tematem były pojazdy przyszłosci.\nLaureatkami konkursu zostały Maja, Estera i Ola B\nJesteśmy lauratem w III Edycja konkursu ekologicznego „Pomagamy- Edukujemy” . Organizatorem konkursu jest firma REBA\nBardzo cieszymy się ze zdobytych nagród książowych.\nKosmoludki w Muzeum Przyrody\nW pewien piękny dzień wyruszyliśmy na wycieczkę. Naszym celem było Muzeum Przyrody. Wizytę zaczęliśmy od lekcji muzealnej w czasie której słuchaliśmy odgłosów zwierząt, oglądaliśmy je na slajdach a także mogliśmy je dotknąć. Podczas oglądania zebranych w muzeum zwierząt mogliśmy „oko w oko” spotkać się z nimi i porównać nasze wyobrażenia z rzeczywistością.\nZiBi i ZoIi- takie imiona dzieci wybrały dla naszych robotów\nII MIEJSCE W POLSCE W III EDYCJI KONKURSU”EDUKUJEMY-POMAGAMY”I ODBIÓR NAGRODY\nW dniu 6 czerwca 2018r. w Centrum Kultury Wilanów odbyła się uroczystość wręczenia nagród III Edycji Konkursu ” Edukujemy – Pomagamy” dla Mistrzów\nw zbiórce na największą masę baterii. Po uroczystości Laureaci wzięli udział\nw warsztatach, które odbyły się w Ogrodach Pałacu w Wilanowie.\nNasze przedszkole zdobyło II miejsce oddając do recyklingu niemal tonę zużytych baterii! Dokładnie 998 kg!\nJest to nasz wspólny sukces i wszystkim ,którzy choć odrobinkę przyczynili się do tej wygranej, bardzo mocno DZIĘKUJEMY!!!\nOZOBOTY NA ŁĄCE\nUdało nam sie mamy dwa małe robociki-OzoBoty w naszym przedszkolu.Zajęcia\nz wykorzystaniem OzoBotów to kontynuacja realizacji naszej Inowacji pedagogicznej”Kodowanie na dywanie czyli mali programisci”.\nW 2016 roku OzoBot w Polsce otrzymał prestiżowe wyróżnienie „Zabawka Roku”. OzoBot doskonale sprawdza się we wszelkich zadaniach dydaktycznych związanych z informatyką i robotyką. W bardzo przystępny sposób pokazuje cel programowania i unaocznia jego fizyczny efekt. To już nie tylko komendy kodu widoczne na puzzlach, z których tworzymy program, ale poruszający się robot.\nIlość zabawy i nauki jest nieograniczona tak jak nieograniczona jest kreatywność dzieci związana z rysowaniem i planowaniem tras, po których może jeździć OzoBot. Możemy zaprogramować roboty tak, aby wykonywały szalony taniec, ale równie dobrze będą wykonywać prace drogowe, nauczyć zasad bezpieczeństwa i zaprogramować drogę ewakuacji. Prostota obsługi OzoBota sprawia, że jest to bardzo łatwe i wdzięczne narzędzie do nauki programowania nawet dla tak małych dzieci\nJak na razie dzieci poznają możliwości robocików, w piątek rysowały trasę dla Ozobotów, oraz programowały sposób poruszania sie .\nZuzia, Nikodem i Kuba w Mielnie\nNasza Zuzia podróżniczka tym razem odpoczywała wraz z Kubą i Nikodemem nad pięknym Morzem Bałtyckim.\nDZIEŃ DZIECKA U DZIADKÓW HUBERTA\nPrzedszkolaki z grupy najstarszej spędziły Dzień Dziecka w bardzo wyjątkowym miejscu i w bardzo wyjątkowym towarzystwie, byliśmy w gospodarstwie rolnym- dziadków Huberta w miejscowości Nerwiki. Ogromna frajdę sprawiło dzieciom zwiedzanie „domów”cielaków i krów, przedszkolaki piekły kiełbaski, a także miały możliwość zabawy na świeżym powietrzu.\nSkładamy wielkie podziękowania dla rodziców i dziadków Huberta za zorganizowanie tak wspaniałej wycieczki dla dzieci.\nU krasnali ten dzień był wyjątkowy.\nPo pierwsze wyjazd autokarem do salonu zabaw w Dobrym Mieście.\nPo drugie wpaniała zabawa w „Kuleczkach”\nPo trzecie wyprawa na lody na zaproszenie państwa Budzyńskich.\nDZIEŃ DZIECKA W KOSMOLUDKACH\nWiele radości towarzyszyło nam podczas zabawy w salonie zabaw. wspólne pokonywanie przeszkód, zabawa z magicznym dywanem a na koniec prezent z kolorowych balonów. uśmiech nie znikał z naszych twarzy. Może tak Dzień Dziecka możemy świętować codziennie?\nZ WIZYTĄ W KRAINIE WIERSZY\nLaura Zwierzyńska i Zosia Głuchowska reprezentowały nas w VII konkursie recytatorskim organizowanym przez Przedszkole nr 6 .\nLaura zdobyła jedno z trzech wyróżnienień!\n” ZAŚPIEWAJ MI…”\nW konkursie ‘Zaśpiewaj mi …” organizowanym przez Młodzieżowy Dom Kultury” nasze przedszkole reprezentowali\nHania Korowajczyk z grupy I Krasnali\nJaś Głuchowski z grupy II Kosmoludki\nBlanka Buczyńska z grupy III Misiaki\nZaszczytne III miejsce zajęła Blanka Buczyńska.\nWszystkim gratulujemy wspaniałych występów.\nKrasnale i Misiaki w Straży Pożarnej\nWe wtorek nasze przedszkolaki odwiedziły Straż Pożarna w Lidzbarku Warmińskim.W trakcie spotkania strażacy zaznajomili dzieci z ciekawostkami związanymi z ich pracą zawodową, przestrzeganiem zakazów, zachowaniem bezpieczeństwa w czasie: pożaru, burzy oraz wypadku. Dzieci dowiedziały się w jakich okolicznościach można wzywać straż pożarną, że strażacy nie tylko gaszą pożary, ale również są wzywani do różnych wypadków nie tylko samochodowych.\nJak zawsze największe zainteresowanie wzbudziły wozy strażackie. Dzieci mogły je z bliska oglądać oraz podziwiać wyposażenie, jakim dysponują podczas swojej ciężkiej i odpowiedzialnej pracy strażacy.\nPrzez chwilę wszyscy uczestnicy wycieczki mogli poczuć się jak strażacy, przymierzając hełm strażacki.\nPo wizycie w straży dzieci przyznały, że ten zawód chociaż jest niebezpieczny to bardzo im się podoba.\nMisiaki na Termach Warmińskich\nW środę 16 maja dzieci z grupy najstarszej uczestniczyły w wyjeździe na basen w ramach projektu „Lidzbark bez wad”. Pod czujnych okiem opiekunów , instruktora i ratowników, wyposażone w kolorowe stroje kąpielowe , aktywnie spędziły miło czas.Dla niektórych przedszkolaków był to pierwszy w życiu pobyt na basenie. Zarówno stali bywalcy, jak i nowicjusze chętnie korzystali ze zjeżdżali, bawili się piłkami, chlapali wodą oraz – co bardzo ważne – rozwijali swój talent pływacki.\nW ramach pobytu na basenie dzieci, brały także udział w zajęciach korekcyjnych , które jak wiadomo maja korzystny wpływ na rozwój dziecka.\nKolejne spotkanie z cyklu „mali WIELCY ratownicy”\nTematem przewodnim naszej kolejnej już przygody z ratownikami medycznymi w ramach programu „mali WIELCY ratownicy” to :Resuscytacja Krążeniowo-Oddechowa i nauka obsługi automatycznego defibrylatora AED. Dzieci na specjalnych fantomach w małych grupach uczyły się RKO.\nPrzedszkolaki przekazały worki pełne plastikowych nakrętek.\nPrzedszkolaki z wizyta na Komendzie Policji\nW czwartek 10 maja przedszkolaki z grupy Misiaków odwiedziły Komendę Powiatowa Policji w Lidzbarku Warmińskim. Pod fachowym okiem pana policjanta zostały oprowadzone po budynku Komisariatu. Zobaczyły wyposażenie policjanta i zostały zapoznane z pracą oraz rolą jaką pełnią w naszym społeczeństwie.Tematem wiodącym spotkania były bezpieczne zachowania na drodze, w domu, na placu zabaw, a także w kontaktach z osobami obcymi.\nSkładamy serdeczne podziękowania funkcjonariuszom Komisariatu Policji za wspaniała lekcję o bezpieczeństwie.\nW piątek 11 maja do naszego przedszkola zawitali niecodzienni goście pan Waldek i jego pies Saba. Saba jest Malamutem Alaskanem pełniącym funkcję psa terapeuty. Dzięki Panu Waldkowi dzieci dowiedziały się o wielu psich zwyczajach, podziwiały ich umiejętności i „dobre wychowanie”. Dzieci mogły pogłaskać, przytulić się do miękkiego futerka prześlicznego i przyjaznego im psa. Dziękujemy za tak miłe spotkanie.\nwiosną w ogrodzie\nNasze przedszkolaki Oliwia Witek, Wiktoria Jurgielwicz i Dominika Młot wspaniale wyśpiwały\nw konkursie piosenki Słowik.\n2 maja obchodzony jest Dzień Flagi Polskiej. My także postanowiliśmy uczcić nasze barwy ojczyste – wybraliśmy się na uroczyste wciągnięcie flagi na masz na miejskim placu. Było uroczyście, biało-czerwono. Dzieci były zauroczone, kiedy to z wielkiego prezentowego pudła wyfrunęły białe i czerwone balony. W drodze powrotnej zawędrowaliśmy na plac zabaw a później jeszcze spacer deptakiem nad Łyną.\nJuż do tradycji wszedł uroczysty momnet wciagania flagi na maszt\nw Dniu Flagi.\nDzieci z szacunkiem i powagą odśpiewały hymn Polski.\nPo powrocie do przedszkola Misiaki bawiły się z Matą Mistrzów Kodowania, układając dyktando graficzne- flaga\nPrzedszkolaki w wojsku\n21 kwietnia 2017 roku, na placu apelowym pułku, odbył się uroczysty apel\nz okazji święta 9 Warmińskiego Pułku Rozpoznawczego, w związku z czym, dzieci z najstarszej grupy , udały się z wizytą .\nAktualnie odbyło się u nas już czwarte spotkanie w ramach programu „Mali, Wielcy ratownicy”. Tym razem dzieci poznawały podstawy pierwszej pomocy czyli rozpoznawania osoby która nie oddycha.\nWe wtorek, 24 kwietnia, Starszaki uczestniczyły w III Maratonie Czytania zorganizowanym przez Oranżerię Kultury z okazji Światowego Dnia Książki. Panie Iza i Ela rozmawiały o tym czy przedszkolacy są patriotami oraz w jaki sposób można okazywać miłość do swojej ojczyzny. Nasze przedszkolaki aktywnie uczestniczyły w maratonie samodzielnie czytają wiersze. Dziękujemy za bardzo ciekawe spotkanie.\nDzisiaj do zaczarowanego świata baśni zabrali nas aktorzy z Teatru Form Niezależnych Korzunowicz Olsztyna. Dzieci poznały marudną i smutną księżniczkę oraz jej poczciwego ojca i z zaciekawieniem śledzili losy głównych bohaterów teatrzyku. Ta smutna z początku historia skończyła się bardzo dobrze, ponieważ księżniczka znalazła wymarzonego księcia.\nIX LIDZBARSKA SPARTAKIADA PRZEDSZKOLAKÓW\nW czwartek 12 kwietnia po raa dziewiąty spotaliśmy się na wspaniałej imprezie sportowej. Nasi zawodnicy spisali się na medal można powiedzieć na złoty medal. Rodzice, którzy tłumnie przybyli ho hali bardzo glośno dopingowali swoje pociechy.\nBardzo gratulujemy zycięzcom. BRAWO STARSZAKI!!!\nWŁOSKA PODRÓŻ ZUZI i HUBERTA\nNasze przedszkolaki uczą się jak udzielać pierwszej pomocy.W piatek 23 marca odbyło się kolejne spotkanie z ratownikami medycznymi w ramach projektu edukacyjnego „MALI WIELCY RATOWNICY”. Tematem przewodnim spotkania była nauka zakładania opatrunku na rożnych częściach ciała\nW POSZUKIWANIU NIESPODZIANKI OD ZAJĄCZKA!\nNasze przedszkolaki odwiedził ponownie kicający zajączek wielkanocny, który zostawił dzieciom smaczne niespodzianki w ogrodzie. Szukaliśmy, szukaliśmy i się udało nawet pamiętał o paniach. Dziękujemy ci zajączku i nie zapomnij o nas za rok!\nWIOSENNE SPOTKANIE U KRASNALI\nDzisiaj Zosia Głuchowska i Laura Zwierzyńska wspaniale reprezentowały nasze przedszkole podczas VII Konkursu Ekspresji Dziecięcej „O złote pióro”.\nNagrodę zdobyła Laura Zwierzyńska.\nWielkie gratulacje dziewczyny!!!\nWIOSENNE SPOTKANIE U STARSZAKÓW\nW piatek 23 marca odbyło się spotkanie podczas, którego dzieci zaprezentowały swoje umiejętności kodowania. Oprócz silnych doznań intelaktualnych była chwila artystyczna- dzieci zaspiewały wiosenną pioseką przy akompaniamencie dzwonków i bum bum rurek.\nBardzo dziękujemy wszystkim za przybycie i wspólną zabawę.\nNASZA WYRÓZNIONA – BLANKA B. W XXII KONKURSIE LITERACKO-PLASTYCZNYM „ŻYCIE BAJKA JEST”\nPrzedszkole nr 5 „Piąteczka powitało wiosnę. W środę przedpołudniem kolorowo przebrane przedszkolaki wyszły na wiosenny spacer szlakiem „Green Velo” Dzieci zabrały ze sobą kukłę Marzanny, którą „puściły do morza”.\n„Żegnaj zimo, witaj wiosno”, tak śpiewały dzieci, o Marzannie – słomianej pannie, a przede wszystkim zapewniały, że nikt za zimą nie będzie tęsknił.\nW czwartek 15 marca przedszkolaki z grupy Misiaków wzięły udział w zajęciach sprawnościowych ,w ramach naszych przygotowań do Spartakiady Przedszkolaka. Trening z dziećmi przeprowadził tata Lenki, nauczyciel w-f z jednej z lidzbarskich szkół.\nDziękujemy p. Darku , za miło spędzony czas!!!\nTeatrzyk w Piąteczce – „Wielkanocna przygoda”\n8 MARCA to wyjątkowy dzień w roku. Wtedy swoje święto obchodzą wszystkie kobiety,zarówno te duże, jak i te małe.\nW tym szczególnym dniu wszyscy chłopcy w każdej grupie składali życzenia dziewczynkom i swoim paniom. Nie obyło się bez cukierków, drobnych upominków i kwiatów… Z dziewczęcych buź uśmiech nie schodził przez calutki dzień,a chłopcy zachowywali się jak prawdziwi gentelmani, byli przemili, uczynni i sympatyczni:)\nMisiaki dodatkowo na ten dzień przygotowali ok . 100 kwiatków z papieru- goździków, które postanowili rozdać napotkanym paniom podczas spaceru ulicami miasta. Niespodzianką dla Misiaków była tez tak, bardzo lubiana przez dzieci – pizza, w pobliskiej Pizzerii.\nkwiaty i promienny uśmiech…\n„POEZJA DLA DZIECI”\n7 marca w naszym przedszkolu, w gr Misiaków, już po raz II odbył się Konkurs recytatorski pt: „Poezja dziecięca”.Do konkursu przystąpiło osiemnaścioro przedszkolaków. Wszyscy uczestnicy doskonale poradzili sobie z dość trudnym zadaniem, zaprezentowania się na scenie przed publicznością , wszyscy wspaniale deklamowali swoje wiersze. Każdy występ nagradzany był gromkimi brawami. Jury w składzie p. Regina, p.Ania i p. Hania, miało bardzo ciężki orzech do zgryzienia. Po burzliwej naradzie jury wyłoniło zwycięzców.\nI miejsce – Laura Z. z wierszem pt; „Brat”\nII miejsce- Zosia G. z wierszem pt: „Słoń Grubasek”\nIII miejsce – Maja A. z wierszem pt ;”Dżoncio”\nWszyscy uczestnicy konkursu otrzymali pamiątkowe dyplomy zaś zwycięzcy dodatkowo upominki.\nGroźna jak Sylvester Stallone w Rambo III, piękna jak Sandra Bullock w Miss Agent, rozciągnięta lepiej niż niejedna baletnica. Kto to taki ? Misiaki już wiedza, to mama naszego kolegi Szymona K. – p. Ola. Na nasze zaproszenie przybyła do naszego przedszkola i przeprowadziła z dziećmi trenig Karate Kyokushin.\nDziękujemy p. Olu za wspaniałe emocje sportowe, i słodkości!!!\nSerdeczne pozdrowienia z Londynu śla Hubert z rodzicami oraz lala Zuzia!!!!\nKODOWANIE NA DYWANIE-CZYLI MALI PROGRAMIŚCI\nPrzedstawiamy kolejne spotkanie z realizacji naszej innowacji „Kodowanie na dywanie- czyli mali programiści”. Na rozgrzewkę tworzenie konstrukcji najwyższej wieży z kubeczków plastikowych, następnie układanie wzoru czapki zimowej – dyktando graficzne.\nWITAMINKI DLA KSIĘŻNICZKI EWELINKI\nZosia i Zuzia w Turcji\nLuty – mroźny środek zimki,\nTo 14-sty Walentynki!\nKażdy serce dziś rysuje,\nKomuś dzisiaj podaruje.\nWszyscy są zakłopotani,\nBo to Święto Zakochanych.\nCzekoladki w kształcie serc\nKażde dziecko dzisiaj zje!\n9 – LUTY – DZIEŃ PIZZY\nPizza niewątpliwie należy do potraw uwielbianych chyba przez wszystkich Smakuje ona wyjątkowo zwłaszcza wtedy, gdy można ją własnoręcznie przygotować i ułożyć na niej tylko to, co lubimy. Gdy ciasto było już gotowe układaliśmy składniki , które lubimy. Później pizza powędrowała do kuchni aby się upiec. Zapach pizzy unosił się po całym przedszkolu i nie sposób było jej się oprzeć. A nam smakowała bardzo, bardzo!\nzdobyła nagrodę w szczeblu powiatowym w ogólnopolskiego konkursu plastycznego organizowanym przez Straż Pożarną\nTańczymy i śpiewamy dla WOŚP\nOd 26 lat każdego roku w styczniu gra Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. W tegorocznym finale WOŚP, który odbył się w niedzielę 14 stycznia, jak co roku wzięły udział dzieci z naszego przedszkola. Dzieci tańczyły i śpiewały z ogromnym zaangażowaniem, a ich występ został nagrodzony gromki brawami. Jednak tego dnia nie oklaski były najważniejsze, a fakt, że poprzez artystyczny występ mogły wesprzeć Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy.\nW wtorek 9 stycznia Maja Aleksiejczuk, Oliwia Malewicz i Ola Szymukowicz wspaniale reprezentowały nasze przedszkole w tegorocznym konkursie kolęd i pastorałek. Dziewczyny zdobyły zasłużone nagrody i tak:\nMaja - III miejsce ,\nOliwka – wyróżnienie\nGratulujemy dziewczyny!!! Brawo!!!\n„Jest karnawał, w karnawale wszyscy urządzają bale” – i w Przedszkolu nr 5 „Piąteczka” odbył się bal karnawałowy. W poniedziałek 8 stycznia sala przedszkolna wyglądała bajecznie i kolorowo, przystrojona kolorowymi łańcuchami, serpentynami i balonami.\nPrzepięknie przebrane przedszkolaki z dumą prezentowały wymyślne stroje.\nPrzebierańcy świetnie bawili się , uczestnicząc z wielką ochotą we wspólnych zabawach i konkursach, które przygotował nam pan Marcin nasz DJ .\nSkoczna i rytmiczna muzyka zachęcała do tańca.\nW trakcie karnawałowych szaleństw można było posilić się zdrową przekąską i napić soczku.\nZgadnij gdzie jestem? Przygotowania do balu w grupie kosmoludków\nW czwartek 4 I grupa Misiaki pożegnała Krecika, który gościł\nw naszym przedszkolu od środy 27 grudnia. Krecik wyruszył na początku września w podróż przemierzając od przedszkola do przedszkola całą Polskę i przeżywając różne przygody. Swoją przygodę rozpoczął w Częstochowie. Jest to bajkowa postać z projektu „Krecik poznaje Polskę”, którego celem jest przybliżenie dzieciom piękna naszej Ojczyzny a także rozbudzenie zainteresowania swoją i innymi miejscowościami w Polsce. Organizatorem projektu jest Miejskie Przedszkole nr 13 w Częstochowie.\nPrzez cały pobyt staraliśmy się aby krecik spędził u nas miło czas. Wraz z dziećmi słuchał legend związanych z Lidzbarkiem i Warmią pt. „Skąd się wzięło Jezioro Wielochowskie na Warmii”, „Zaklęty w kamień”, „Łyna” napisanych przez mieszkankę naszego miasta panią Irenę Kwinto.\nPodczas pobytu Krecik poznawał nasze miasto, jego zabytki, historię. Odwiedził najciekawsze miejsca takie jak Oranżeria Kultury (dawna letnia rezydencja Biskupa Ignacego Krasickiego), lidzbarski zamek - dawna siedziba biskupów warmińskich.\nKreci wraz przedszkolakami odwiedził burmistrza naszego miasta, pana Jacka Wiśnoiwskiego, który opowiedział o tym, iż Lidzbark należy do sieci miast Citaslow. W naszym mieście dbamy o lokalną tożsamość, jesteśmy gościnni i mamy, smaczną rodzimą kuchnię. Dzieci otrzymały od pana burmistrza wiele niespodzianek w tym kamizelki odblaskowe z logo miasta i citaslow.\nNasz gość korzystając z pięknej, zimowej pogody często spacerował ulicami miasta , nowo powstałym Lidzbarskim Bulwarem wzdłuż rzeki Łyny, bawił się z dziećmi na nowym placu zabaw, ćwiczył na siłowni na świeżym powietrzu. Wzbudzał wśród lidzbarczan nieukrywaną ciekawość.\nPobyt Krecika był okazją do przybliżenia przedszkolakom sylwetek wielkich postaci związanych z naszym miastem. Byli to Mikołaj Kopernik, , Ignacy Krasicki oraz Napoleon Bonaparte.\nPodczas zajęć w Oranżerii Kultury gość wraz z dziećmi wykonywał pocztówki z motywem naszego miasta, które zabrał jako pamiątkę w dalszą podróż.\nKrecik zapoznał się z dziećmi z grup Krasnali i Kosoludki, uczestniczył w zajęciach z języka angielskiego oraz w różnych zajęciach plastycznych, podczas których dzieci lepiły z plasteliny, kolorowały, wyklejały z elementów bajkową postać. Wspólnie z paniami Panią Agnieszka i P. Anetką przygotowywał „Pamiętnik z Podróży Krecika”, w którym dzieci umieściły, miedzy innymi, własnoręcznie narysowane lidzbarskie zabytki. W dalszą podróż nasz gość wyruszył do Płońska gdzie z niecierpliwością czekają przedszkolaki z Przedszkola nr 3. Dzieci bardzo polubiły Krecika i życzyły mu wielu wspaniałych, dalszych przygód.\nW atmosferze przedświątecznecznego oczekiwania dzieci z grupy Misiaki zostały zaproszone do Straży Pożarnej.\nA gdy zabłyśnie gwiazdka w błękitnej dalekości\nbędziemy z sobą dzielili opłatek, symbol miłości.\nW środę 20 grudnia dzieci z naszego przedszkola zaprosiły swoich rodziców na spotkanie wigilijne. Było przedstawienie świąteczne, wiersze, kolędy i pastorałki. Wieczór umilił nam również nasz absolwent Julek, który zagrał kilka kolęd na ksylofonie. Wrażenia z wieczoru na długo pozostaną dzieciom i ich rodzicom w pamięci. Było bardzo sympatycznie, wzruszająco i świątecznie!\nZUZIA W WARSZAWIE\nNasza Zuzia tym razem wyruszyła do Warszawy wraz z Jasiem i Zosią. Dzieci zapewniły jej wiele atrakcji: zwiedzania Stadionu Narodowego, Centrum Nauki Kopernik, przejażdżkę metrem, spacer ulicami ozdobionej świątecznie Warszawy.\nW piątek ,15 grudnia nasze przedszkolne popołudnie upłynęło nam koncertowo najpierw warsztaty z zakresu nauki gry na bębnach a później odwiedził nas tata Huberta K. i K. Kimbar zaproszeni goście zaśpiewali wspólnie z dziećmi tradycyjne kolędy i pastorałki. Takie spotkanie to miło spędzony czas, który był okazją do kultywowania tradycji bożonarodzeniowych, a zarazem okazją do rozwijania dziecięcej pasji muzycznej. Dziękując jeszcze raz za urocze spotkanie, życzymy wszystkim spokojnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia.\nMALI, WIELCY RATOWNICY\nOd piątku 15 XII w naszym przedszkolu realizowany jest program edukacyjny „Mali wielcy ratownicy” . Program ma na celu zapoznanie najmłodszych z zasadami pierwszej pomocy został skierowany do dzieci w wieku przedszkolnym (5-6 lat). Podczas pierwszego spotkania dzieci poznały wyposażenie karetki, plecaka ratowniczego oraz z działaniem automatycznego defibrylatora zewnętrznego.\nUPIECZEMY DZIŚ PIERNICZKI!\nSPOTKANIE WIGILIJNE W DOMU ŚRODOWISK TWÓRCZYCH\nZ prezentem w Przytulisku dla zwierząt.\nNasze przedszkolaki wraz paniami od jakiegoś już są inicjatorami akcji „Pomagamy zwierzętom z przytuliska przetrwać zimę”. Dzieci wspólnie z rodzicami w grupie Misiaków przez dwa tygodnie przynosili karmę do przedszkola. W ten sposób zebraliśmy dużą ilość karmy dla zwierząt którą dzięki pomocy mamy Mai dostarczyliśmy do przytuliska. Celem tej akcji było wdrażanie dzieci do niesienia pomocy wszystkim potrzebującym zwierzętom .\nSerdecznie dziękujemy wszystkim rodzicom i dzieciom za udział w tak szlachetnej akcji.\nDo naszego przedszkola zawitał św. Mikołaj. Przedszkolaki przyodziane w czerwone czapeczki z niecierpliwością wyczekiwały gościa. Mikołaj chętnie uczestniczył z dziećmi w zabawie, tańczył i śpiewał. Nie zapomniał też zabrać ze sobą prezentów. Przedszkolaki z ogromną radością zaprosiły Mikołaja na przyszły rok.\nW miniony czwartek (27.11) nasze Przedszkolaki przeniosły się w magiczny świat wróżb i zabaw andrzejkowych. Dzieci mogły „poznać swoją przyszłość” – tą bliską „co dostanę od Mikołsaja” i tą daleką… „kim będę w przyszłości”. Wśród atmosfery tańca i zabawy znalazł się również czas na przygotowany pokaz pt „Czary-Mary”. Ten magiczny dzień był okazją do zapoznania się z tradycją andrzejkową, radości oraz integracji wszystkich grupy.\nZUZIA I VICTORIA W GDAŃSKU!\nW sobotę 25 listopada Victoria z grupy Misiaki zaprosiła naszą Zuzię Podróżniczkę do Gdańska na show „Disney On Ice: Zaczarowany Świat Disneya”. To wyjątkowa podróż do świata, w którym pojawiły się postacie ze znanych animacji Disneya i Pixara: „Krainy Lodu”, „Toy Story 3”, „Małej syrenki” i „Aut” wspólnie z takimi kultowymi bohaterami jak Myszka Miki, Myszka Minnie, Kaczor Donald i Goofy…\nZ relacji naszych podróżniczek dowiadujemy się, że wrażenia były niesamowite.\nBohaterem tego tygodnia był KAŻDY miś !!!\nI ten mały i ten duży…, różowy, brązowy, zielony…gruby i chudy.\nWszystkie przedszkolaki przyniosły swojego pluszowego ulubieńca.\nOgólnopolski konkurs plastyczny „Moje miasto, moja miejscowość” , rozstrzygnięty.\nW sobotę 25 listopada , w Młodzieżowym Domu Kultury odbyło się wręczenie nagród nagrodzonym w konkursie plastycznym- „Moje miasto, moja miejscowość”\nNagrodę w kategorii przedszkola zdobyła Maja z grupy Misiaków.\nŚwiąteczne przygotowania czas zacząć od…ozdób choinkowych z masy porcelanowej. Ciekawe jaki będzie efekt?\nABC Robotyki- zajęcia przedszkolaków z trenerem Akademii Lego Education\nW czwartek 23 listopada odwiedziła nas p. Kasia , która przeprowadziła z dziećmi zajęcia z zakresu programowania. Dzieci budowały i programowały proste modele z klocków Lego WeDo wyposażone w silniki i sensory. Na zajęciach dzieci dowiedziały się wiele ptakach ich życiu i znaczeniu w naturalnym środowisku.\n20 listopada Ogólnopolski Dzień Praw Dziecka- Wizyta pana Policjanta w przedszkolu.\nSPOTKANIE Z RODZICAMI W GRUPIE KOSMOLUDKI\nChociaż dopiero jestem przedszkolakiem\ndobrze już wiem, że jestem Polakiem\nPasowanie na Przedszkolaka to ważna sprawa\nKażdemu Krasnalowi biliśmy gromkie brawa\nWystepy Maluszków za serca łapały\nŻe Mamusie w ukryciu ze wzruszenia łzę ucierały\nzaś tatusiowie z dumy się prężyli\nI wszyscy razem świetnie się bawili!\nW dniu 9.XI odwiedzili nasze przedszkole aktorzy z Teatru „Art.-Re” z przedstawieniem pt.„Warkocz królewny Wisełki”.Przedszkolaki były zachwycone, opowiedzianą legendę o powstaniu najdłuższej w Polsce rzeki. Przedstawienie miało charakter interaktywny ,gdzie wybrane dzieci brały aktywny udział w przedstawieniu.\nSPOTKANIE Z TWÓRCZOŚCIĄ WANDY CHOTOMSKIEJ\nW czwartek odwiedzili nas uczniowie klasy III b ze SP3 w Lidzbarku Warmińskim. Wspólnie postanowiliśmy poznać bliżej fragment twórczości Wandy Chotomskiej. „Kurcze blade” i „Gdyby tygrysy jadły irysy” to, między innymi, ulubione wiersze przedszkolaków i uczniów,które pojawiły się na naszym spotkaniu a będą inspiracją do tworzenia prac plastycznych na konkurs. Dzieci obejrzały również odcinek niecodziennej dobranocki. Autorką scenariusza do bajeczki „Jacek i Agatka” była p. Wanda Chotomska. Na koniec nie mogło zabraknąć wspólnych zabaw w sali . Dziękujemy za miłe spotkanie.\nŚREDNIAKÓW PODRÓŻE MAŁE I DUŻE\nW grupie II rozpoczęliśmy cykl zajęć Metdamy sobie trud odpowiedzenia na pytani: PO CO, GDZIE I JAK MOŻNA PODRÓŻOWAĆ?\nNajpierw ustaliliśmy, gdzie mieszkamy i na mapie Lidzbarka Warmińskiego zmierzyliśmy, kto z nas ma najdalej do przedszkola.\nUdało się nam właczyć swiatło w naszych domach.\nWyruszyliśmy również na zwiedzanie okolicy. Podczas spacerów szukaliśmy zabytkowych i niezwykłych miejsc w naszym mieście.\nStworzyliśmy również grę planszową, w której , by dotrzeć z domu do przedszkola trzeba przeskoczyć przez rzeczkę i zwiedzać zabytki.\nNauczyliśmy się również, jak zaadresować kopertę i w którym miejscu nakleić znaczek, po to by móc swoim rodzicom wysłać pozdrowienia z naszego przedszkola.\n„ Zakątki bioróżnorodności w przedszkolnym ogrodzie ” „\nDzięki realizacji naszego projektu dofinansowanemu z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska zaplanowaliśmy i przeprowadziliśmy następujące działania\nZaplanowane i zrealizowane zostały tematyki kompleksowe prowadzonych przez nauczycielki dla dzieci wszystkich grup zajęć dydaktyczno-wychowawczych związanych z bioróżnorodnością roślin i związanych z nimi zwierząt( motyle, biedronki, , ślimaki, ptaki ) – odbyły się zajęcia terenowe\nWarsztaty edukacyjne z dziećmi prowadzone przez Panią Sylwię architekta krajobrazu – dzieci dowiedziały się wielu ciekawych informacji na temat roślin ich roli i znaczenia dla życia ludzi i zwierząt\nWycieczki piesze do ogrodów działkowych – dzieci obserwowały rośliny – ich liście , kwiaty , próbowały je rozpoznawać i nazywać\nWspólne z dziećmi , pracownikami przedszkola pod okiem Pani architekt krajobrazu sadzimy kwiaty, zioła. Powstały planowane rabaty ( zmysłów, ziołowa, oraz „ ptasia stołówka „ Zrobiło się dużo piękniej.\nDla utrwalenia nazw roślin montujemy tabliczki . Dzieci 6 letnie odczytują je i umieszczają zgodnie z ich miejscem\nW grupach 4-5 o 6 latkach odbył się konkurs plastyczny „ Przedszkolny ogród naszych marzeń” rodzice wzięli aktywny w nim udział i wytypowali nagrodzone prace\nPiękne, jesienne słoneczko zaprosiło naszych najmłodszych przedszkolaków na spacerek ścieżkami parku I. Kwinto.\nZnamy już zwycięzców konkursu plastycznego „Ogród moich marzeń ” . Oceny prac dokonali rodzice z grupy Misiaków i taką główna nagrodę zdobyły; Blanka B., oraz Zosia G. GRATULUJEMY !!!\nTO TYLKO ĆWICZENIA!!!!\nSPOTKANIE Z INSPEKCJĄ TRANSPORTU DROGOWEGO\nW dniu 16 października mogliśmy się spotkać z panami pracującymi w Inspekcji Transportu Drogowego. Podczas wizyty przypomniane zostały podstawowe zasady prawidłowego poruszania się po drogach, chodnikach i poboczach. Starszaki słuchały, jak ważne dla ich bezpieczeństwa jest stosowanie się do przepisów ruchu drogowego, noszenie elementów odblaskowych, oraz zakładanie kasków i ochraniaczy, kiedy poruszają się rowerkami czy na rolkach. Dzieci mogły również przymierzyć i zrobić sobie zdjęcia w czapce służbowej inspektora, założyć kamizelkę odblaskową, zobaczyć samochód od „środka”, zważyć się na wadze. Radość dzieci była ogromna.\nI jak tu nie kochać jesieni…\nJak w teatrze…\nWe wtorek mogliśmy się poczuć jak w prawdziwym teatrze, a to za sprawa zaproszonych aktorów którzy przedstawili bajkę pt. „Wrózki” .Wspaniali aktorzy przenieśli dzieci w bardzo zabawny sposób do świata marzeń dwóch sióstr dobrej i złej. Przedstawienie wywołało u dzieci i rodziców uśmiech i zaciekawienie. Po zakończeniu występu dzieci nagrodziły aktorów głośnymi brawami.\nBicie rekordu w resuscytacji przez Stowarzyszenie Joannitów Dzieło Pomocy w Lidzbarku Warmińskim. Akcja odbyła się 16 października pod Wysoką Bramą. I my też tam byliśmy…\nWtorki z kodowaniem\nTo już nasze kolejne zajęcia realizowane w ramach naszej innowacji”Kodowanie na dywanie czyli mali programiści „. To jest pierwszy etap przygody z kodowaniem, wykorzystujemy w tym celu kolorowe kubki i matę edukacyjną autorów programu Mistrzowie kodowania.\nDALSZE PODRÓŻE ZUZI PODRÓŻNICZKI\nJulia wraz z Zuzią odwiedziły Gdański Ogród Zoologiczny. Mogły zapoznać się z różnorodnym światem zwierząt i zdobyć na ich temat wiedzę. Zoo zachwycało kolekcją najróżniejszych egzotycznych zwierząt. Podczas miłego, spokojnego spaceru alejkami parku Zuzia z Julią mogły podziwiać liczne małpy, wielbłądy, przedstawicieli rodziny kotowatych, gady, słonie, hipopotamy, pingwiny, wspaniałe żyrafy oraz wiele innych, których wszystkich nie sposób wymienić. Kolejnym miejscem podróży jest wyspa na Oceanie Atlantyckim – Teneryfa. Zuzia błogo wypoczywa na plaży Playa De Los America. Wróci do przedszkola 19 października.\n„Uśmiechnij się dziś do mnie , pomachaj mi pogonie’!!!!\nJuż po raz drugi nasze przedszkole otrzymuje:\nCERTYFIKAT WARMIŃSKO-MAZURSKIEGO KURATORA OŚWIATY\n„PRZEDSZKOLE PROMUJĄCE ZDROWIE”\nTROCHĘ SPÓŹNIONE SPRZĄTANIE ŚWIATA\nW tym roku akcja Sprzątania Świata trochę się opóźniła przez niesprzyjającą pogodę. Ale kiedy tylko zaświeciło słońce dzieci zabrały się do pracy. Tego dnia w przedszkolu zostały przeprowadzone zajęcia, które zainspirowały dzieci do działań mających na celu dbanie o nasze środowisko.\nNaszym przesłaniem jest:\nJeśli świat będzie czysty – zdrowa będzie żywność, powietrze, woda.\nDZIEŃ CHŁOPAKA W MISIAKACH\nW piątek 29 września dzieci z grupy Misiaki świętowały Dzień Chłopaka na kręglach w Warmińskich Termach. Nasza wyprawa była zdecydowanym sukcesem. Po powrocie czekała jeszcze słodka niespodzianka dla chłopców oraz gromkie sto lat i życzenia od dziewczynek.\nJESIENNY RAJD PIESZY 2017\nI znów po raz kolejny wyruszyliśmy lidzbarskimi serpentynami na nasz tradycyjny rodzinny rajd pieszy. Nasi niezawodni rodzice przybyli tłumnie dzielnie, pokonując wraz z dziećmi urocze leśne ścieżki. Po dotarciu do Harcerskiej Polany czekało na wszystkich strudzonych piechurów ognisko, na którym można było upiec przepyszne kiełbaski. Po zaspokojeniu głodu wszyscy ruszyliśmy do wspólnych zabaw angażujących wszystkich uczestników.\nPLACKI ZIEMNIACZANE MISIAKÓW\nOczywiście, nic tak bardziej smakuje jak samodzielnie przygotowany obiad – Placki Ziemniaczane. Do naszych placków wykorzystaliśmy ziemniaki z ogródka przedszkolaków, które samodzielnie wyhodowały Starszaki. Pracy było trochę, ale radość zdecydowanie więcej.\nDZIECIAKI RZĄDZĄ CZYLI DZIEŃ PRZEDSZKOLAKA W LIDZBARKU WARMIŃSKIM\nW grrupie Misiaki\nWłaśnie 11 września nasza laleczka Zuzia wyruszyła w pierwszą w życiu podróż. Leon z grupy Kosmoludki zabrał ją na swoje wakacje. Zuzia zwiedziła wyspę Korfu. Nasza podróżniczka zdobyła najwyższy szczyt Korfu i plażowała nad ciepłym greckim morzem.\nW czwartek nasze przedszkole odwiedzili pracownicy , naszej zaprzyjaźnionej, Oranżerii Kultury oraz gość specjalny p. Olcha Sikorska z Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. Dzieci miały możliwość zobaczyć kilka prac mistrzyni ilustracji Elżbiety Wasiuczyńskiej , oraz posłuchać wierszy czytanych przez naszych gości.\nWITAJ PRZEDSZKOLE, WITAJ PRZYGODO!\nKolejny rok szkolny przed nami. Z tej okazji prosimy rodziców o cierpliwość, wytrwałość i mnóstwo dobrych , pozytywnych emocji, pierwsze dni w przedszkolu bywają trudne dlatego wszystkim dzieciom, które dopiero poznają nasze przedszkole i ich rodzicom życzymy powodzenia!


Genewa - Tag - Bankier.pl - Strona 8\nSzef ukraińskiej dyplomacji Andrij Deszczyca zapewnił w poniedziałek, że Kijów realizuje porozumienie genewskie. Jest to odpowiedź na zarzuty szefa MSZ Rosji Siergieja Ławrowa, który oświadczył, że Ukraina poważnie narusza... Czytaj dalej\nUkraina: Misja OBWE nie może wjechać do Słowiańska\nMisja Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, która kontroluje realizację porozumień genewskich ws. stabilizacji sytuacji na wschodniej Ukrainie, nie może wjechać do zajętego przez prorosyjskich separatystów... Czytaj dalej\nSzef rosyjskiego MSZ Siergiej Ławrow oświadczył w poniedziałek, że Kijów poważnie narusza porozumienie z Genewy, zawarte w ubiegłym tygodniu między Rosją, USA, UE a Ukrainą w celu uregulowania kryzysu ukraińskiego. Czytaj dalej\nBiały Dom: nowe sankcje, jeśli Rosja nie wdroży ustaleń z Genewy\nJeśli Moskwa nie wdroży postanowień z Genewy dotyczących deeskalacji napięć na Ukrainie, Biały Dom nałoży sankcje na ważne sektory rosyjskiej gospodarki - oświadczyła w piątek doradczyni prezydenta USA ds. bezpieczeństwa... Czytaj dalej\nMSZ Rosji: USA próbują "wybielić" władze w Kijowie i grozić sankcjami\nMSZ Rosji skrytykowało w piątek władze w Waszyngtonie za wypowiedzi na temat czwartkowych ustaleń w Genewie w sprawie kryzysu ukraińskiego. Resort dyplomacji zarzucił Amerykanom, że "próbują wybielić" działania władz... Czytaj dalej\nOperacja antyterrorystyczna na wschodzie Ukrainy wciąż trwa\nOperacja antyterrorystyczna, którą władze Ukrainy ogłosiły po zajęciu przez uzbrojonych prorosyjskich separatystów gmachów państwowych na wschodzie kraju, wciąż trwa - poinformowała w piątek rzeczniczka Służby Bezpieczeństwa... Czytaj dalej\nSamozwańczy lider prorosyjskich separatystów na wschodzie Ukrainy Denis Puszylin powiedział w piątek, że nie uważa porozumień Rosji z Ukrainą w Genewie za wiążące, a jego ludzie opuszczą okupowane budynki dopiero, gdy... Czytaj dalej\nLudzie, którzy okupują dziś instytucje państwowe na wschodzie Ukrainy, zostaną objęci amnestią, jeśli dobrowolnie opuszczą zajmowane budynki oraz złożą broń oświadczył w piątek w parlamencie w Kijowie premier Arsenij... Czytaj dalej\n"Deeskalacja" nie oznacza, że Władimir Putin porzucił cel roztoczenia kontroli Moskwy nad maksymalnie dużą częścią Ukrainy i sprawienia, że rządzenie pozostałą częścią będzie niemożliwe - pisze w piątek "Washington... Czytaj dalej\nUkraiński premier wezwał do zakończenia okupacji państwowych budynków na wschodzie kraju. Arsenij Jaceniuk zaapelował też do ekstremistów, by niezwłocznie złożyli broń. Jaceniuk na... Czytaj dalej\nPrezydent USA Barack Obama powiedział w czwartek, że liczy na zastosowanie się Rosji do ustaleń, które zapadły tego dnia na rozmowach w Genewie. W przeciwnym razie USA i sojusznicy nałożą na Moskwę dodatkowe sankcje - zapowiedział Obama. Czytaj dalej\nPremier Ukrainy Arsenij Jaceniuk ocenił w czwartek, że rozmowy ministra spraw zagranicznych jego kraju oraz szefów dyplomacji UE, USA i Rosji w Genewie nie przyniosą przełomu w uregulowaniu konfliktu ukraińsko-rosyjskiego.... Czytaj dalej\nRosja będzie ponosić konsekwencje za każdym razem kiedy podejmować będzie kroki mające na celu destabilizowanie sytuacji na Ukrainie - oświadczył w środę prezydent USA Barack Obama w wywiadzie dla telewizji CBS. ... Czytaj dalej


Pierwsze w Polsce Szkoły Przyjazne Prawom Człowieka – Amnesty International\nPierwsze w Polsce Szkoły Przyjazne Prawom Człowieka\n10 września 2016 r. Amnesty International po raz pierwszy w historii przyznała tytuł Szkoły Przyjaznej Prawom Człowieka 5 polskim placówkom.\n5 szkół w Polsce właśnie zakończyło realizację dwuletniego międzynarodowego projektu edukacyjnego „Stop Bullying! A human rights based approach to tackling discrimination in schools”\nGłównym celem projektu było zapobieganie bullyingowi i dyskryminacji w szkołach poprzez edukację praw człowieka oraz budowanie społeczności opartej na wartościach szacunku, godności i równości.\nProjekt zakładał pracę i zaangażowanie całej społeczności szkolnej: uczniów, uczennic, nauczycieli i nauczycielek, pracowników i pracowniczek na etatach niepedagogicznych oraz rodziców na rzecz poprawy sytuacji praw człowieka.\nProjekt “Stop Bullying! A human rights based approach to tackling discrimination in schools” jest częścią globalnego projektu Amnesty International prowadzonego pod nazwą SZKOŁA PRZYJAZNA PRAWOM CZŁOWIEKA, którego pilotażowa edycja rozpoczęła się w 2009 r., obejmując 14 szkół z całego świata (Benin, Wybrzeże Kości Słoniowej, Dania, Ghana, Irlandia, Izrael, Włochy, Mołdawia, Maroko, Mongolia, Paragwaj, Polska, Senegal i Wielka Brytania).\nProjekt Szkoła Przyjazna Prawom Człowieka odpowiada na potrzebę stworzenia „kultury praw człowieka” w szkołach, która coraz wyraźniej uwidacznia się w każdej części świata. Amnesty International definiuje kulturę praw człowieka jako atmosferę, w której wszyscy członkowie i członkinie danej społeczności rozumieją, cenią i chronią prawa człowieka. Kultura praw człowieka oznacza, że wartości takie jak równości, godność, szacunek, uczestnictwo i brak dyskryminacji są nieodłączną częścią codziennego funkcjonowania szkoły, kierunków jej rozwoju, jak również procesów podejmowania decyzji i zarządzania.\nDlatego też głównym celem projektu jest promowanie praw człowieka jako integralnej części życia szkoły oraz jej najbliższego otoczenia. Idea ta może stać się rzeczywistością tylko dzięki współpracy i zaangażowaniu całej społeczności, w którą włączamy uczniów i uczennice, nauczycieli i nauczycielki, pracowników i pracowniczki na etatach niepedagogicznych oraz rodziców.\nObszary życia szkoły, które dotykają aktywności projektu to samorządność uczniowska i procesy podejmowania decyzji, program nauczania i dokumenty szkolne, działalność pozalekcyjna oraz relacje między członkami i członkiniami całej społeczności.\nObecnie projekt realizowany jest w 258 szkołach w 29 krajach świata. Do światowej sieci Szkół Przyjaznych Prawom Człowieka dołączyły:\nGimnazjum nr 22 z Oddziałami Integracyjnymi w Warszawie\nGimnazjum nr 114 z Oddziałami Integracyjnymi w Warszawie\nDziałanie realizowane w ramach międzynarodowego projektu „Stop Bullying! A human rights based approach to tackling discrimination in schools” współfinansowanego przez Komisję Europejską – JUST/2013/DAP/AG/5578.\nW Polsce project jest realizowany we współpracy z Warszawskim Centrum Innowacji Edukacyjno -Społecznych i Szkoleń.\nAktualność Dyskryminacja Edukacja Polska


Nowe procesory Intel Comet Lake-S... ASU...\nIntel, amerykański potentat elektroniczny testuje najnowsze urządzenie z rodziny procesorów Comet Lake-S. Może to świadczyć o tym, że element trafi do sprzedaży już niedługo.\nZ laptopa na stacjonarny\nProcesory z tej serii wykorzystywane były głównie w laptopach. Tym razem nowe podzespoły zawitają także w komputerach stacjonarnych. Jak donoszą użytkownicy Twittera, Intel zamierza wprowadzić układy Core i9, Core i7, Core i5, Core i3, a także Pentium. Najbardziej wypasione Core i7 będą posiadać taktowanie w okolicach 3,8 GHz i 5,3 GHz (10700K i 10700KF), a z kolei nowy procesor Core i9 o oznaczeniu 10900K otrzyma taktowanie rzędu 3,7 GHz. 10900FK posiada również taktowanie rzędu 5,3 GHz.\nASUS, co Ty robisz?\nPomimo braku terminu wypuszczenia na rynek procesorów, ASUS opublikował swoje najnowsze płyty główne, które mają łączyć się z nowymi elementami Intela – Prime Z490 P i A. Z490-A jest tą mocniejszą – posiada cztery gniazda PCle x16 oraz trzy gniazda x1. Wyposażona jest także w chłodzenie VRM i osłonę I/O. Czy zabieg ASUSa jest celowy? Czy przeciek będzie mieć jakieś konsekwencje marketingowe? A może po prostu zbliża się termin premiery?\nTagi: intel Asus Comet Lake S Procesor technologia Core Core i9 Core i7 Core i5 Core i3 Pentium Prime Prime Z490-A\nAutonomiczne samoloty – pomysł...\n3...2...1... start! Największy samolot na świecie...


Taylor Swift zdobyła aż 8 statuetek na Billboard Music Awards (wideo) | Kurier Poranny\nTaylor Swift zdobyła…\nTaylor Swift zdobyła aż 8 statuetek na Billboard Music Awards (wideo)\nCNN Newsource/x-news 19 maja 2015, 4:30\nTaylor Swift zdobyła aż 8 statuetek na Billboard Music Awards w niedzielę.\nJuż następnego dnia magazyn "Maxim" umieścił ją na szczycie swojej listy "Hot 100". W poprzednich latach gorący tytuł należał m.in. do Candice Swanepoel, Miley Cyrus oraz Bar Rafaeli. Jak czuje się gwiazda, będąc na samym szczycie? "To niesamowity komplement. Ten rok jest moim ulubionym momentem w życiu" - przyznała Swift w wywiadzie.


Teraz jest Wt, 11 sierpnia 2020, 14:07\n[ Posty: 371 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22 ... 25 Następna strona\nNapisane: Pn, 18 marca 2019, 11:39\n30/2019 sobota 13,8 km\nZe względu na sztywność dwugłowych po tej nieszczęsnej środzie, postanowiłem zamiast piątek-sobota zrobić zestaw sobota-niedziela.\nPo dwusetkach z zeszłego weekendu poszły tysiączki 6x1 po 4:24:4:28 (tempo z tabelki na 44 minuty). Jak pisałem w komentarzu, zobaczymy jak organizm łyknie to tempo po pół roku od ostatniej styczności. 3km dobiegu do tartanu na Zdrowiu i przy tabliczce lap. Planowałem biegać dwusetki (tak mam oznaczenia) po 53s., czyli 4:25. Ambitnie. Przerwy 3 minuty marszu.\n1 powtórzenie - otworzyłem w 47... za szybko, potem trochę zwolniłem, nie mogłem wyczuć tempa i zamknąłem w 4:19. Nie powiem, że łatwo, ale nie powiem, że bardzo trudno\n2 powtórzenie - znów nie szło mi trzymanie tempa. 4:16 (WTF?!). Nie wiem, co mnie bardziej dziwiło, to że jestem w stanie teraz tyle pobiec, czy to że jeszcze nie umarłem?\n3 powtórzenie - moja pętla ma 10x200m + jakieś 33-34m (zazwyczaj ok. 8-9 s mi to zajmuje). Tym razem ten odcinek wypadł w środku kilometrówki, więc liczenie było zaburzone. Niemniej 1030m zrobiłem w 4:32 - więc w założonym czasie. Wreszcie.\n4 powtórzenie - tu niemalże jak zegareczek, każde 53s i 4:25 na koniec.\n5 powtórzenie - pierwsze 234m (w tym ten krótki odcinek) w 59s., lap i 800 przed metą już ładnie odliczane. Zamknięte w 3:30, więc znów 4:34-4:24 wyszło. Wszystko pod kontrolą.\n6 powtórzenie - Ostatni szybciej, 4:20 zamknięty, i 3km do domu. Porządne rolowanie z bananem na paszczy.\nNo nie myślałem, że domknę, tym bardziej nie myślałem, że domknę na wyższych tempach. Jest dobrze\n31/2019 niedziela 8,7 km\nWyszedłem wieczorem, po całym dość gęsto upakowanym dniu. Czwarty z czterech zaplanowanych. Chciałem się zmieścić w godzinę. Decyzją komitetu wykonawczego padło na bieg ~5:30. Początek wolniej, kolejne 5:30, następne szły po 5:20-5:25, trochę czułem zmęczenie w nogach po sobocie, trochę obiad u rodziców i wypitego browara ostatecznie wyszła prawie dycha średnio po 5:29. Porządne rolowanie i tydzień zamknięty pozytywnie.\n4 treningi, 42km przebiegnięte, trochę mocniejszego biegania w tempie około 5:30, jeden kiepski trening i tysiączki ogarnięte nadspodziewanie dobrze. W tym tygodniu główne akcenty to 10x400 (1:30-1:34) i 4x 1,6 po 7:10-7:20. Idzie ładnie, ciekaw jestem tej dyszki za 3 tygodnie\nNapisane: Śr, 20 marca 2019, 14:00\n32/2019 środa 10,7 km. 10x400\nMiały być wczoraj, ale zdrowy rozsądek zwyciężył - jak się w poniedziałek o 23:57 kończy malowanie przedpokoju, to o 4:50 wstać może być ciężko. Więc środa.\nBudzik 4:45, wstałem 10 minut później, grzebałem się, więc start 5:05.\nI już zgryz, czasu mało. Chcę wrócić do 6:10, żeby ogarnąć siebie i dzieciaki, co pozwoli wyjść ~7:00 i wyprzedzić korki. Mam do tartanu ~3km, tyle samo powrót, więc z grubsza 6x6:00 = 36 minut. Plan na 10x400 p.3 (~1:35+3) = 46 minut. wychodzi 1:22. Trzeba coś ściąć. Przerwy ograniczam do 2,5 minuty - zaoszczędziłem 5 minut. Ostatnie 2 powtórzenia przerzuciłem na chodnik na powrocie, zamiast na tartan. 9 minut do przodu. powrót tempem 5:30, odpadła minuta. 6:11 byłem pod blokiem. Close enough.\nRozbieg powoli, jakoś 6:00-5:50, nie czułem lekkości, ew. GPS mnie oszukiwał. Bez ciśnień, wiedziałem, że mięsko ma dopiero nadejść, a piłowanie tempa rozbiegu żeby zobaczyć konkretne cyferki mija się z celem, za mądry już na to jestem.\nWedług tabelki z której korzystam, tempa powinny iść 1:32-1:38. Postanowiłem biegać po 1:36 (48s/200), tym bardziej, że przerwy krótsze niż założone 3 minuty. Pomijając już kwestię, że następnym razem muszę tempa dwusetek gdzieś sobie pisać, żeby nie musieć ich liczyć w biegu o 5:10, bo to no-can-do i w trzech podejściach wychodzą 3 różne wyniki...\nNiemniej kolejne 400 szły tak:\n1:38 - pierwszy zapoznawczo, poza tym jeszcze liczyłem :-bum:\n1:35 (chodnik) tu już wolniej, bez znaczników ciężko się biega, na tartanie bym domknął.\nCałkiem przyzwoity trening. Jestem pozytywnie zaskoczony jak mi się nietrudno biega na tempach sprzed kontuzji. Patrząc na kilometraż i tempa, to w marcu zamknę objętość na poziomie z lipca 2018, a w sierpniu pyknąłem życiówkę. W maju biegłem na Piotrkowskiej na 53 i byłem zadowolony z rezultatu. W lipcu, na początku zacząłem tysiączki. I patrzę, że nie wierzę, mój komentarz dla tamtego treningu:\n57/2018 pierwsze podejście do tysiączków, założenie z tempami 4:36-4:40 (dla 46 minut z tabelki), wszystko weszło szybciej, tak 4:33-4:35, ostatni na dość miękkich nogach, co mnie zdziwiło, bo oddechowo na luzie (ale już szło 3-2, na 3-3 miałem za małe płuca;) ale domknąłem. Plus trzy km rozgrzewki i trzy schłodzenia\nToż to ja w sobotę biegałem 10s szybciej. Oj czuję, że będzie z tej mąki chleb w tym roku a jeszcze mam wagę do ścięcia, bo trwa na 79 cały czas. Pewnie by tak nie trwała, jakbym mniej żarł\nOstatnio edytowano Pt, 22 marca 2019, 13:21 przez sochers, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Pt, 22 marca 2019, 13:20\n33/2019 piątek 11,8 km ciągły (?)\nW czwartek rano odpuściłem bieganie, popołudnie i wieczór wypadło ze względów rodzinnych, więc piątek. Istnieje niebezpieczeństwo, że zostaną mi 3 treningi w tym tygodniu, więc chciałem coś więcej i/lub szybciej.\nRuszyłem, pierwszy w 5:30 (garmin zawsze ściemnia pierwszego o 30s., pewnie przez rozkalibrowanie poda), kolejne ciut szybciej. W połowie Garniak padł, na szczęście zarządzanie ryzykiem mam na rozsądnym poziomie, odpaliłem równocześnie Endo poleciałem zrobić 12-13 dookoła parku. Starałem się biec bez przerw, przebiegłem parę czerwonych świateł, ale i kilka mnie złapało. Biegłem tak po 5:05-5:10, oddechowo 3-3, 2-3 co okazuje, że jest to tempo jeszcze nie w 100% luźne, ale i tak jestem zadowolony. 11,8 km w 1h02. Najszybsza dyszka według Endo 51:35, czyli odliczając światła wyszło ~50\nUważam coraz mocniej, że za 2 tygodnie to ja tę dyszkę po 4:45 otworzę na pewno, może niżej, jak trening pokaże, że mogę, i że jest szansa na przyciśnięcie na końcu. No mam ochotę szybko pobiegać i przewietrzyć płuca\nNapisane: Pn, 25 marca 2019, 09:52\n34/2019 niedziela 13,8 km 4x1600 ~T10\nTreningi przesunęły mi się w tym tygodniu, więc planowałem po piątku zrobić 5-7 km BSa i na niedzielę akcent 4x1600 (7:10-7:20) na przerwie 4'. Sobota niestety wypadła, bo w piątek godzinę po rozpoczęciu pracy dostaliśmy telefon, że młoda chyba coś złapała, bo puściła pawia i zrobiła taaaaaaaką mega kupę, że kobitki w żłobku musiały ją we dwie ogarniać okazało się, że prawdopodobnie się przytruła albo jej coś siadło na żołądku, więc resztę piątku i całą sobotę dieta. Kto próbował przegłodzić dwulatkę, wie że łatwe to nie jest na szczęście w niedzielę odżyła, a jak u teściów zobaczyła mielonego, to nie było na świecie człowieka który by jej go zabrał.\nSobota - odpaliłem apkę do jogi i zrobiłem sobie wstępy trening dla początkujących. Jest ok, postaram się to kontynuować.\nSoboty nie żal, bo to były tylko kaemy do wyklepania, mięsko zostało na niedzielę. 6:05 ruszyłem do parku na Zdrowie. 3km dobiegu po 5:30, w miarę lekko i bez ciśnienia, cieszy że takie tempa już wchodzą miękko. Dobiegam do tartanu i piiik, lap przy tabliczce. W tabelce mam 7:10-7:20, czyli każde 200m powinno iść 54-55s. Stwierdziłem, że będę robił po 53 (chcę zobaczyć co najmniej to 43:xx w tym roku). Otworzyłem w 50, za szybko, trochę musiałem kalibrować.\nCzasy poszczególnych odcinków:\nŁadnie wyszło, nie był to łatwy trening, ale i nie bardzo trudny. Takie 5/10 mam wrażenie. Jakbym bardzo musiał to pewnie kolejne powtórzenie w tym tempie był upiłował. Jakby trzymał temp z tabelki to pięć by weszło raczej bez piłowania. To też dla głowy jest pozytywne, że to wchodzi i to tak ładnie.\nA - szybkość wróciła, wytrzymałość jeszcze nie - więc dobrze, że to trenuję. Co za tym idzie, nie mogę przekozaczyć za 2 tygodnie z tempem na początku, bo końca nie uciągnę.\nB - mam strasznie słabe mięśnie dupne, które czułem jeszcze rano po tych odcinkach.\n35/2019 poniedziałek 9,6 km BS\nWreszcie mi się udało pobiegać w poniedziałek. W niedzielę planowałem podbiegi, ale rano o tym zapomniałem to poleciałem na moją dyszkową pętlę dookoła Retkini.\nDziś rekord, w 8 minut od wyjścia z łóżka ruszyłem (5:06). Planowałem biec około 6:00, żeby rozbiegać nogi po wczorajszym. Pierwsze 4km jakoś drętwo, ruszyło dopiero jak zszedłem z tempem w okolice 5:45. Czułem zmęczenie wczorajszym, ale bez przesady.\nPaskudnie, że po raz pierwszy os kilku dni założyłem Adidasy Duramo i na ostatnich 3km rozbolało mnie ścięgno nad lewą kostką po zewnętrznej. 48h przerwy i DIP RILIF mode on, a buty chyba do kosza, stopa przestała lubić dużą amortyzację i grubą podeszwę Teraz czaję się na wyprzedaż Li-Ning w tym tygodniu, mam 2 pary w koszyku, za te pieniądze grzech nie wziąć.\n3 treningi, 36km przebiegnięte, znów trochę mocniejszego biegania w tempie około 5:30, jeden kiepski trening i tysiączki ogarnięte nadspodziewanie dobrze. Główne akcenty ogarnięte na piątkę z plusem (10x400 i 4x 1,6 po 7:10-7:20). Good job, keep going\nW tym tygodniu kolejny raz 10x400 oraz w sobotę 3x2 (niby 9:10-9:20 )\nNapisane: Wt, 26 marca 2019, 18:09\nMinęło 36h od ostatniego wyjścia, a moje bolące ścięgno zmieniło się w bolącą lewą kostkę i przestrzeń pod kostką. Czuję się, jakbym miał nadkręconą nogę. Miałem biegać rano, ale słabo to widzę, nawet w kwestiach BSowych, zobaczymy jak się będę czuł wieczorem/jutro rano. Najwyżej zrobię przerwę, bo na takiej nodze to bym zdecydował się biegać 400m tylko jeśli to byłby finał IO. Za dużo czasu opuściłem, żeby teraz chojrakować.\nNapisane: Śr, 3 kwietnia 2019, 08:41\n36/2019 wtorek 7,3 km BS\nTydzień przerwy. Po ścięgnie od zewnętrznej nad kostką, rozrolowanym przepisowo, zaczęła mnie boleć sama kostka, poniżej i trochę w środku, pojawiła się niewielka opuchlizna i ograniczenie ruchomości jak przy lekkim skręceniu. Kto grał w kosza ten wie odpuściłem czterysetki, TM i weekendowe dwójki. W piątek żona szła do ortopedy z bólem szyi i karku (w czwartek po południu wyjechał jej gość z podporządkowanej i przywaliła w niego z boku, dramatu nie ma ale oba samochody odjechały na lawetach), to ja się wkręciłem i dostałem diagnozę zapalenie przyczepów ścięgien piszczelowych oraz doustny lek przeciwzapalny.\nPrzeszło w weekend, poniedziałek zostawiłem jako "na wszelki wypadek" i poszedłem pobiegać we wtorek wieczorem. No i kurde czułem to ścięgno znów, na szczęście nie tak mocno jak poprzednio i obyło się bez tego ostrego bólu, ale 48h przerwy i zobaczymy co dalej, w międzyczasie umówię się na USG, niech sprawdzą co i jak. A na razie z lekkim niepokojem patrzę na mój niedzielny start, bo chciałbym pobiec na maksa, a nie mam 100% pewności, że noga pozwoli. Czas pokaże, jestem dobrej myśli.\nNapisane: Pt, 5 kwietnia 2019, 08:52\n37/2019 czwartek 10,3 km w tym 3x 1km T10 (?)\nKostka wciąż daje o sobie znać. Na szczęście 2 dni od ostatniego wyjścia spowodowały, że bólu i dyskomfortu nie czułem, to wyszedłem, w planie dyszka. Cały czas coś z tą stopą jest nie tak, taka jakby luźniejsza jest, czasem mam wrażenie, że coś mnie ciągnie po zewnętrznej, aż zacząłem czytać o układzie więzadeł. Umówiłem się na USG w Medicoverze (mam abonament z firmy), niestety za tydzień dopiero (ogólnie dostępność lekarzy w medi w Łodzi to coś między dramatem a tragedią, nie polecam). A że zawody w niedzielę, to chciałem wiedzieć, czy jest sens i możliwość startu.\nPadło na dyszkę z wplecionymi trzema odcinkami ~T10. Żeby przewietrzyć płuca, zobaczyć jak kostka i jak z wydolnością.\nChciałem też przetestować Stryda, którego kupiłem od Kolegi Matxs. Sporo sobie po nim obiecywałem, zwłaszcza po dokładności, która miała być lepsza w porównaniu ze zwykłym footpodem. Noooo, na razie z moją 310-ką - nie jest. Obiegałem się trochę ostatnio na wyższych prędkościach i jeśli mam wrażenie, że lecę ~4:30, a zegarek pokazuje najpierw tempo 4:28, i stopniowo podbija tempo okrążenia do 4:48, to coś jest nie tak (zwłaszcza, że ja czuję, że to nijak nie jest tempo 4:45). Z ciekawości spojrzałem na wykresy tempa w Garmin Connect. Drugi odcinek kilometrowy, który jest zapisany jako 4:43, leciałem 4:45-4:35, więc mam ~15s. rozjazdu. Muszę sprawdzić z czego to wynika i jak to skalibrować. Na razie Adidas speedcell 80 PLN > Stryd >800. Plus w moim zegarku nie zbierają się pozostałe dane, typu vertical oscillation i leg stiffness. Zegarka zmieniał nie będę, więc na razie Stryd jest pierwszy do wylotu, ale testy trwają\nSam trening spoko, kostkę (a właściwie ścięgno nad kostką) poczułem prawie od razu, ale na akceptowalnym poziomie. Niemniej cały czas byłem w trybie:\nCo ciekawe, im szybciej biegnę, tym mniej odczuwam. Nie jest to ból, raczej świadomość napięcia, takiego co to jest i wkurwia, a mogłoby nie być .\nKilometry w T10 wchodziły spoko, cała dyszka w niecałe 55 minut. Na zawody idę, plan minimum to <48, będę chciał się w okolicy <47 zmieścić. Planuję zacząć po 4:50 pierwszy kilometr-dwa, a potem przyspieszyć do 4:45. Zobaczymy ile zostanie w baku w połowie. Numer 80 mam (szybko się zapisałem )\nW sobotę może zrobię lekkie roztruchtanie, żeby sprawdzić tę nogę i dotlenić się, a w niedzielę ogień. Tapering miałem wymuszony, start kontrolny, ale na maksa. W niedzielę o 10 będę wiedział co i jak\nNapisane: N, 7 kwietnia 2019, 10:20\nDOZ Maraton Lodz - 10km, Twoj czas netto 00:45:59, 293 miejsce Open M, 128 miejsce M30, gratulujemy, wiecej na sts-timing.pl\nRelacje pewnie jutro, dziś wychodne z żoną\nNapisane: Pn, 8 kwietnia 2019, 08:54\nDobra, kawa jest (żartowałem, o tej godzinie kawy nie piję, zielona herba mode on), czas na relację.\nPierwszy start AD 2019, test, żeby sprawdzić jak oddał trening w powrocie do biegania. Miało być na aktualnego maksa. Dwa tygodnie temu czaiłem się na 46:xx, czułem że to tempo do utrzymania, treningi ładnie wchodziły, na wyższych tempach niż rok temu i w dodatku z lekkim zapasem. Ale ta kostka. Wciąż ją czułem, i jeszcze czuję. Nie jest to ból, raczej lekki dyskomfort, coś między lekką opuchlizną, a 3% ograniczeniem ruchomości. Dip Rilif w użyciu, wałek i kolczasta piłeczka. W piątek dorwałem w Medicoverze fizjo, stwierdziłem, że po 6 latach biegania wypadałoby stwierdzić, czy nie mam jakichś tragicznych wad postawy okazało się, że mam minimalnie zrotowaną miednicę (lewa strona milimetry niżej i ciut do tyłu), oraz przyblokowany staw krzyżowo-biodrowy, oraz lekko przykurczoną prawą czwórkę. Fizjo staw mi uruchomił, czwórkę zrolowałem w domu (w tym tygodniu odpuściłem rolowanie, żeby nie zaogniać stawów), i już. Oprócz tego, cały weekend ciągłe standardowe automacanie, wykręcanie, sprawdzanie, czy boli, czy nie, itp. już mi nawet przeszło przez myśl, żeby odpuścić, ale stwierdziłem, że dolegliwość nie jest mocna, i odpuszczę jakby się zwiększała.\nW tym tygodniu zrobiłem 2 treningi, jeden to 7km we wtorek, na rozbieg, i czwartek 3x1 T10 wplecione w BSa, łącznie dyszka. Czyli taki trochę wymuszony "tapering"\nPakiet odebrałem w niedzielę, wracając z dzieciakami z pracy, w sobotę podjechaliśmy na dmuchańce które organizatorzy rozłożyli przed Areną, a w niedzielę już sam wybrałem się na start. Odpuściłem jakąś poważną rozgrzewkę, traktując w ten sposób kilkaset metrów truchtu od samochodu do Areny, poprawiłem buty, i czekałem na start. Rano jak wyszedłem na balkon było zimno, więc założyłem 2 koszulki, jedną z długim, i na to z krótkim. Parkując, zrzuciłem wierzchnią zostałem w 1 warstwie (długo na górze, krótko na dole). Wziąłem bidony z wodą (na płukanie paszczy, zawsze jak nie biorę, to cierpię). Umówiony ludźmi z firmy, dopełniliśmy formalności zdjęciowych i z Jackiem (dzięki za spotkanie i gratuluję życiówki!) poszliśmy do stref na pogaduchy. Duże biegi "w domu" mają to do siebie, że spotyka się mnóstwo znajomych, lubię to\nTutaj następuje zasadnicza część relacji z zawodów Wystrzał startera i ruszamy, wyłączyłem autolap, chcąc się trzymać oznaczeń i tempa chwilowego, przebiegając nad matami odpaliłem stoper. Ładnie, szeroko, dużo miejsca, można było biec. Ludzie dobrze się poustawiali, więc nie było slalomu, świetnie. Założyłem sobie, że żeby się nie podpalić, lecę rytmem oddechowym 2-3, 2 wdechy nosem, 3 wydechy paszczą. Aha, jakim trzeba być geniuszem, żeby po 5 minutach biegu lecieć w krzaki siku? Bo dwóch takich widziałem\n1km najpierw w dół, trochę w górę (taka niecka, do powtórzenia na sam koniec), i lecimy. Lecę swoje 4:44, ale lap pokazuje 5:02, więc pierwszy znacznik chyba dalej, bo 1.07, zresztą zauważyłem, że gros sprzętów pikało sporo przed nim, co by się zgadzało. Ale nie będąc już niewolnikiem cyferek, słucham organizmu. I footpoda tutaj drogi dyszki i maratonu się rozłączyły.\n2-3 km (zgubiłem znacznik) Po paru minutach stwierdziłem, że z formą kiepsko i słabnę, bo lecąc z tą samą intensywnością nie widziałem znacznika, mimo że wydawało mi się, że powinien być. Patrzę na ekran, 1.54 długość odcinka, no ok, do przeżycia. Tempo chwilowe 4:37 i pod kontrolą. Lekkie niedowierzanie. Na trzecim czas okrążenia 9:07, czyli uśredniając z pierwszym, idzie ładnie. Dokleiłem się na chwilę do kolegi z firmy, ale jak się okazało, że idzie po <45 to odpuściłem, nie czując się gotowym na Kawachiczizmy trasa prosta, równa, czasem minimalnie w dół, czasem w górę, nic co wytrąca ze stanu biegowego Zen.\n4-5 km (znów zgubiłem znacznik ) na piątym przy wybieg z Manufaktury, jeden z 2 zauważalnych podbiegów, miałem go wkalkulowanego, w połowie dystansu trzeci lap, analogicznie jak drugi, 9:07 (łącznie 23:18), a ja wszystkie systemy sprawne i już czuję, że to dociągnę, jest nieźle. Ale już czuję, że o sprinterskim finiszu mogę zapomnieć, trzeba trzymać.\n6 km 4:34 (tu Piotrkowska idzie trochę pod górę, ale wytrzymane)\n7 km 4:47, dalej pod górę więc parę sekund uciekło, ale jak spojrzałem później chyba znów znacznik trochę odjechał (1.05)\n8 km 4:20 (zacząłem lekko przyspieszać) Tempo wzrosło do ~4:25, zaczynam spokojnie dociskać, czuję, że mam z czego, i że nie powinienem zapłacić za to na końcu jeśli utrzymam zdrowy rozsądek. Dystans odcinka ~970 m.\n9-10 (ach te znaczniki...) Tu przeszedłem na rytm oddechowy 2-2 i leciałem na wszystkich cylindrach, dodatkowo w połowie tego odcinka, czyli na dziesiątym kilometrze jeszcze trochę przyspieszam, ale tu już brakuje wytrzymałości, tym bardziej, że po podbiegu (na szczęście udało mi się skleić do grupki i się na nich podwieźć na tym podbiegu), i potem łykałem ich powolutku, ostatnie kilkaset metrów to mordercze agrafki, dobieg do Areny, na ostatnich 300 metrach wypatrzyłem jeszcze gościa w Five-fingersach obok którego stałem na starcie, więc za punkt honoru postawiłem sobie go wyprzedzić, udało się, potem jeszcze paru, ale to nie był taki sprinterski finisz jak zawsze. Teraz na zbiegu do areny niemalże puściłem i pozwoliłem grawitacji się nieść, ostatnie kilkadziesiąt metrów w hali, po dywanie widząc zegar mimo tego docisnąłem, i lecąc na oparach z uniesionymi rękami i uśmiechem na paszczy wpadłem na metę. Okazało się, że zamiast stop pacnąłem lap, to doliczyło mi bonusowe 13 sekund. Okazało się, że wbiegłem na metę 46:01, oficjalny czas organizatora o 2s lepszy. Piciu, medal, i z bananem na paszczy oglądałem finisz następnych.\nStojąc na starcie uważałem, że 46:59 to byłby super wynik natenczas. Zrobiłem wynik lepszy o minutę. Szok. Trasa nie przeszkodziła, kostkę dwa razy poczułem, ale zero bólu, więc głowa była wolna, pobiegłem mądrze taktycznie, wiem na 100%, że w żaden sposób nie urwałbym ani sekundy więcej. To mój drugi najlepszy wynik na dychę, zrobiony 3 miesiące po powrocie po kontuzji, tym bardziej nie cieszy i napawa lekkim optymizmem na plan połamania 44 w maju na Piotrkowskiej, ale to wiadomo, trzeba trenować i unikać kontuzji, we wtorek mam USG kostki, zobaczymy co tam jest. Po pracy ogarnę jakieś fotki\nNapisane: Pt, 12 kwietnia 2019, 08:00\n39/2019 czwartek 9 km ~1km T10 (?)\nWe wtorek USG kostki, drobna opuchlizna wynikająca z naciągniętego ścięgna (tak wynika z opisu). Strukturalnie nic, niemniej wciąż mnie trochę niepokoi.\nOd niedzieli jakoś nie szło wyjść. Od wczoraj w delegacji. Rano wstać nie dało rady, to wyskoczyłem po pracy. Podłączyłem stryda, zapomniałem włączyć autolapy, po 2km zjarzyłem, że nie słyszę pikania. Wyglądało na to, że Stryd nie oszukuje na tempie, ale to moje odczucie. W przyszłym tygodniu sprawdzę na tartanie.\nNiemniej 9km wpadło, ostatnio szybciej, tak w T10. Muszę zintensyfikować rolowanie i dołożyć rozciąganie, żeby jak najszybciej pozbyć się problemów z kostką, bo mnie to irytuje i zaprząta głowę, a tego nie lubię.\nDziś rano planowałem pobiegać - niestety nie wziąłem pod uwagę, że mój zestaw (koszulka długi rękaw i koszulka krótki rękaw) na Szwecję będzie za mało - o ile wczoraj trochę marzłem (około zera), o tyle dziś rozsądnie spojrzałem, że temperatura wynosi -6... więc odpuściłem bieganie na zewnątrz, bieżnia zajęta, więc zrobiłem 20 minut jogi dla początkujących, mam nieśmiały plan wdrożyć trochę ćwiczeń siłowo-rozciągających, a znalazłem fajną apkę prowadzącą za rączkę, więc liczę, że się uda. Poziom sztywności mojego ciała to coś między kamieniem a kłodą\nNapisane: So, 13 kwietnia 2019, 21:15\nOk, chwila refleksji poskutkowała kolejną zaplanowaną wizytą u ortopedy i prośbą o USG. Kostka odpuściła, ale zacząłem częściej odczuwać cos typu "luźną tasiemkę" między kością która miałem złamaną a piętą. Nie ból, ale odczuwam dziwność tam. Tydzień wolnego, w międzyczasie diagnostyka. Zobaczymy. Boli nie ma, ale nie jest tak jak powinno być, a chcę żeby było. Stay tuner.\nNapisane: Pt, 19 kwietnia 2019, 15:25\nMały update - byłem dziś z wizytą u ortopedy, posłuchał, posprawdzał, powykręcał, i okazuje się, że to wciąż niedoleczony stan zapalny. Więc intensyfikacja zabawy Dip Rilifem oraz mrożonkami przede mną w ciągu najbliższych 3 dni, i potem mogę iść testowo biegać (raczej pójdę ). Udało mi się także zajrzeć do fizjoterapeuty, żeby mi sprawdził, czy oprócz butów na ten stan zapalny miały może wpływ jakieś rzeczy strukturalne, może przykurcze, itp. Powykręcał, pouciskał, porozluźniał, stwierdził, że nic wielkiego nie ma, a po samej wizycie poczułem się znacznie lepiej. Więc coś w tym jest, teraz się przykładam do ostrej walki z zapaleniem, a w poniedziałek wieczorem/wtorek rano - idę biegać\nAha, mojemu kumplowi, co to ostatnio polecial 35:15 wreszcie się udało na Orlenie znaleźć po tej lepszej stronie trójki. Tym bardziej szacun, że biegł z półpaściem i lekarka mu powiedziała, że raczej nie widzi możliwości jego występu ze względu na obciążenie organizmu. On widział\nNapisane: Wt, 23 kwietnia 2019, 13:02\n40/2019 wtorek 6 km rozruchu po kontuzji\nWreszcie wpis biegowy. Cały weekend świąteczny zgodnie z sugestią ortopedy leciałem na maści przeciwazapalnej, i chyba pomogło.\nWyszedłem rano pobiegać, waga po świętach nie dodała nic i 78.6 jest akceptowalne wobec 78.4 przed świętami. Mimo późnego pójścia spać (23.30) budzik 5:00 dał radę, choć parę minut sprawdzałem wyniki play-off w NBA\nDół krótko, góra 2 warstwy, długi rękaw i krótki, buff i czapka z daszkiem. Jak wyszedłem, to wiatr skłonił mnie do refleksji, że długie ledżinsy byłyby lepszą opcją niemniej ruszyłem - plan spokojna piątka, paczam na nogę. Na początku minąłem gościa z dwoma psami, z których jeden jakiś taki dziwny z wyglądu, taki wypłowiały, płochliwy mocno. Jak się okazało, lisy bywają płochliwe\nPierwsze 2km czułem ścięgno, jak się rusza w stopie. Znów 101% atencji, ale przeszło i dalej leciałem już bez przeszkód. Albo czułem święta ogólnie, albo gorzałkę wczorajszą albo mi wydolność spadła. Zobaczymy. Tętno tego może nie pokazało za bardzo, ale umiarkowany wysiłek już tak. Ostatecznie zrobiłem 6km lekko poniżej 6/min, w tym końcówkę ~5:40. Objawów raczej brak, mimo uciskania, macania i doglądania. Zobaczymy jutro, jak będzie spoko, w czwartek kolejny trening.\nZastanawiam się, czy wystartować w zawodach w niedzielę, trail, 10km, nigdy nie biegłem, szału z wynikami nie będzie, więc się zastanawiam. Z 2 strony - jeśli będę biegał to pewnie jakieś szybkie odcinki, więc skoro i tak jestem zapisany...\nDalej testuję (tzn. zaczynam testować) Stryda, wnioski za jakiś czas.\nNapisane: Cz, 25 kwietnia 2019, 08:15\n41/2019 czwartek 6 km\nCiąg dalszy rozruchu. Po 3 tygodniach przerwy z małymi wyjątkami bieganie po 5:30 przestało być tak łatwe i przyjemne, ale jest. Dziś poranne zamotanie level ja - pasek od pulsometru owszem, założyłem, ale już czujnika nie za bałdzo niemniej o 5:20 ruszyłem. Zastanawiałem się, czy nie skoczyć na tartan przetestować stryda na odcinkach szybkościowych, ale rozsądek zwyciężył - planując powrót o 6 rano zostało mi 40 minut na bieganie. Za mało. Poleciałem tę samą pętlę co we wtorek. Przyszło mi to o tyle łatwo, że mam świadomość, że w weekend albo pobiegnę 10k na półtrailowej (podobno) trasie, albo jeśli się nie zdecyduję stawić - tartan stoi przede mną otworem.\nZamiast lisa i dzików, dziś napotkana pojedyncza sarna. Oprócz tego pogrzebałem w ustawieniach Garmina, ustawiłem kalibrację na 1000 i Stryd pokazuje znacznie mniej szarpane tempo. Ciekawe dlaczego. Ponadto na tempie chyba nie oszukuje.\nNa początku od wczorajszego wieczora lekko pobolewała złamana we wrześniu kość i ciągnął jakiś mięsień w nodze (ki diabeł?!) ale rozbiegane, rozrolowane i pomaściowane. Obserwacja ciągła i nieustanna.\nNapisane: Pt, 26 kwietnia 2019, 13:18\nBiegowe święta przyszły w tym roku ciut szybciej\nWreszcie doszły dwie nowe pary "kińkich buti", jedne treningowe i jedne startowe. Wykonanie jak poprzednie, od poniedziałku wdrażam do rotacji.\nNo i garniaczek, wzięty okazyjnie z OLXa, zobaczymy jak się ze Strydem i footpodem dogada


Efekt Ikei, czyli dlaczego tak bardzo cenimy to, co zrobimy sami | Chidusz\nEfekt Ikei, czyli dlaczego tak bardzo cenimy to, co zrobimy sami\nParsza teruma – 17 lutego 2018/2 ADAR 5778\nDan Ariely, specjalista w dziedzinie ekonomii behawioralnej, przeprowadził serię eksperymentów, próbując zbadać tak zwany „efekt Ikei”, czyli odpowiedzieć na pytanie, dlaczego temu, co stworzymy sami, przypisujemy o wiele większą wartość? Nazywając to zjawisko, Ariely posłużył się nazwą firmy produkującej meble do samodzielnego montażu. Dla kogoś, kto tak jak ja, nie jest manualnie uzdolniony, złożenie mebla to spore wyzwanie ‒ przypomina układanie gigantycznych puzzli, w których brakuje kilku elementów, a inne znajdują się w nieodpowiednich miejscach. Kiedy jednak mebel uda się złożyć, nawet jeśli cały proces będzie przebiegał nieco amatorsko, jesteśmy dumni z owoców naszej pracy. Możemy powiedzieć: ja to zrobiłem ‒ mimo że ktoś inny zaprojektował i wyprodukował mebel i napisał instrukcję obsługi. To, co czujemy, mając przed sobą efekt naszej pracy, trafnie opisuje Psalm 128: „Pracę rąk twoich gdy pożywasz, szczęśliwy jesteś i błogo ci”.\nAriely chciał zbadać, jak w praktyce działa zjawisko dodanej wartości. Poprosił wolontariuszy o złożenie własnoręcznie skomplikowanych modeli origami, po czym zapytał, ile zapłaciliby, aby móc je zatrzymać. Średnia kwota, jaką wolontariusze gotowi byli zapłacić, wynosiła dwadzieścia pięć centów. Następnie zapytał przypadkowych ludzi, ile oni wydaliby na takie origami. Modele średnio wyceniano na pięć centów. Ludzie byli zatem gotowi zapłacić pięć razy więcej za przedmiot, który sami wykonali. Ariely doszedł do następujących wniosków: wysiłek, jaki wkładamy w stworzenie czegoś, nie tylko zmienia obiekt naszej pracy, ale zmienia nas samych i naszą ocenę wartości tego przedmiotu. Im większa włożona w niego nasza praca, tym więcej uwielbienia dla jej owoców.\nTo zjawisko dotyczy również budowy Przybytku. Jej opis zaczyna się w parszy Teruma i jest kontynuowany, z kilkoma wtrąceniami, aż do końca księgi Szemot, w której poznajemy długą sekwencję następujących po sobie wydarzeń. Oczywiście, nie można porównywać budowy miszkanu ‒ miejsca świętego i Świętego Świętych ‒ do czegoś tak przyziemnego jak mebel do samodzielnego montażu. Jednak na poziomie ludzkim istnieją pewne paralele.\nMiszkan był pierwszą rzeczą samodzielnie stworzoną przez Izraelitów na pustyni, a jego powstanie to punkt zwrotny w historii exodusu. Do tego momentu wszystkiego dokonał sam Bóg, który zesłał plagi na Egipt i wyprowadził lud z niewoli, przeprowadził go przez morze na suchy ląd, dał pokarm z nieba i wodę ze skały. Według słów Tory Izraelici nie docenili jednak żadnej z tych rzeczy. Jedyny wyraz wdzięczności pojawia się jedynie w „Pieśni morza” (Mi chamocha). Poza tym momentem Izraelici byli niewdzięczni i nie przestawali narzekać.\nBóg nakazał więc Mojżeszowi przeprowadzić zamianę ról ‒ teraz to ludzie mieli zrobić coś dla Niego. Nie chodziło tu o Boską zachciankę. Bóg nie potrzebuje Świątyni, ziemskiego domu, bo cały świat jest Mu domem. Jak powiedział Izajasz: „Tak rzecze Wiekuisty: Niebo stolicą Moją, a ziemia podnóżkiem stóp Moich: gdzież stanie dom, który zbudujecie Mi, i gdzież miejsce odpoczynku dla Mnie?” (66:1). Chodziło tu o godność ludzi i ich szacunek dla samych siebie.\nW niezwykłym akcie wycofania się, zwanym cimcum, Bóg dał Izraelitom szansę zrobienia czegoś samodzielnie. Mając świadomość, że rzecz ta powstała dzięki pracy ich własnych rąk, wszyscy byli ją w stanie docenić. Każdy, kto tylko chciał, mógł mieć swój udział w budowie miszkanu, przekazując to, czym akurat dysponował: „złoto, srebro, miedź, błękit, purpurę, karmazyn, bisior i wełnę kozią; skóry baranie, czerwono barwione, skóry borsucze i drzewo akacyowe; oliwę do oświetlania, i aromaty na olejek namaczania i na kadzidło wonności”, kamienie oprawne na napierśniki i inne przedmioty. Niektórzy w darze składali swoją pracę i umiejętności. W przedsięwzięciu mogli wziąć udział wszyscy, nawet kobiety ‒ nie tylko elita, ale cała społeczność.\nPo raz pierwszy Bóg zażądał od ludzi nie tylko, aby podążali za Jego „słupem obłoczym i ognistym” i przestrzegali Jego praw, ale żeby podjęli działanie ‒ stali się budowniczymi i twórcami. Ponieważ zadanie to wymagało włożenia pracy i energii, Izraelici ‒ każdy osobno i wszyscy jako społeczność ‒ oddali przy jego wykonywaniu również cząstkę siebie. Powtarzając za Arielym: wysiłek, jaki wkładamy w stworzenie czegoś, nie tylko zmienia obiekt naszej pracy, ale zmienia nas samych.\nNiewiele fragmentów w Torze lepiej wyraża to, co rabin Johanan ujął w słowach: „Gdziekolwiek wspomniana jest Boża wielkość, tam też mówi się o Jego pokorze” (Megila 31a). Bóg obdarzył Izraelitów poczuciem własnej godności, aby mogli powiedzieć: pomogłem zbudować dom dla Boga. Stwórca wszechświata dał Swojemu ludowi możliwość stania się twórcami jak On ‒ mieli okazję zbudować nie tylko rzeczy świeckie i cielesny obiekt, ale również coś świętego i związanego z duchowością.\nStąd też bierze się ciekawe hebrajskie słowo określające udział. Teruma oznacza nie tylko datek, ale coś, co unosimy. Budowniczy świątyni unieśli swoje dary do Boga, a kiedy to robili, zrozumieli, że sami znaleźli się bliżej Niego. Wiekuisty dał im szansę stania się „Jego partnerami w procesie stworzenia” (Szabat 10a, 119b), co jest najszlachetniejszą wypowiedzianą w historii charakterystyką kondycji ludzkiej.\nTa idea może zmienić nasze życie. Możliwość tworzenia jest największym darem, a zarazem jedynym, który odbiorcę zmienia w darczyńcę i uszlachetnia go. Taki dar świadczy o zaufaniu i wierze, jakie pokładamy w tym, kogo obdarowujemy, oraz jest manifestacją naszego przekonania o tym, że osoba, w której pokładamy nadzieje, może dokonać wielkich rzeczy.\nNie mamy już Świątyni, ale wciąż mamy szabat, który jest naszą „świątynią w czasie”. Niedawno wysoko postawiony w hierarchii przedstawiciel Kościoła Anglii spędził z naszą społecznością szabat w synagodze Marble Arch. Był z nami przez pełne dwadzieścia pięć godzin od kabalat szabat do hawdali. Razem z nami modlił się, studiował, jadł i śpiewał. Zapytałem, dlaczego to robi? Odpowiedział: Jednym z największych darów, jaki my, chrześcijanie, otrzymaliśmy od Żydów, jest szabat. Teraz jednak zwyczaj ten u nas zanika, a wy nadal się do niego stosujecie. Chcę nauczyć się od was, jak to robić.\nOdpowiedź jest prosta. Dla wyjaśnienia ‒ to Bóg, u zarania dziejów, uświęcił siódmy dzień. Mędrcy jednak, wznosząc przysłowiowy „mur wokół prawa”, dodali wiele nakazów i zakazów, zwyczajów i przepisów, aby uchronić ducha szabatu. Niemal każde pokolenie dodało coś do tradycji świętowania szabatu, nawet jeśli była to jedna nowa pieśń, czy choćby nowa melodia do starych słów. Nie bez powodu mówi się o „tworzeniu szabatu”. Żydzi nie uświęcili szabatu, ale mieli swój udział w jego hadrat kodesz, świętym pięknie. I tu prawdziwe okazuje się spostrzeżenie Ariely’ego, że „im większa włożona praca, tym więcej uwielbienia dla jej owoców”.\nPłynie stąd lekcja, która może zmienić życie: chcąc, aby ludzie bardziej coś cenili, musimy pozwolić im mieć udział w tworzeniu tego. Musimy dać im szansę i powierzyć odpowiedzialność. Wysiłek, który w coś wkładamy, zmienia nie tylko objekt naszej pracy, ale nas samych. Im większa włożona praca, tym więcej uwielbienia dla jej owoców.\n O przyjemności, jaką daje praca fizyczna, a w szczególności rzemieślnicza, pisze ogólniej Matthew Crawford w książce „The Case for Working with your Hands” (Viking 2010), która w Stanach Zjednoczonych została wydana pod tytułem „Shop Class as Soul Craft”. Wśród działaczy ruchu syjonistycznego na wczesnym etapie jego rozwoju panowało głębokie przekonanie ‒ doskonale opisane przez A. D. Gordona ‒ że sama praca na roli może być duchowym przeżyciem. Inspiracją dla Gordona był nie tylko Tanach, ale również twórczość Lwa Tołstoja.\n Dan Ariely, „Potęga irracjonalności”, Wydawnictwo Dolnośląskie. Autor na ten temat wypowiadał się także na konferencji TED: https://www.ted.com/talks/dan_ariely_what_makes_us_feel_good_about_our_work.\n A. J. Heschel, „Szabat i jego znaczenie dla współczesnego człowieka”, tłum. H. Halkowski, Esprit, 2015.\n Nie przestrzegał oczywiście wszystkich przykazań dotyczących szabatu ‒ Żydzi i chrześcijanie są zgodni, że są one obowiązkiem wyłącznie dla tych pierwszych.\n Jest to halachiczny koncept szwut, który według Rambana ma swoje korzenie w Torze.\n16 lutego 2018 – judaizm / Rabin Jonathan Sacks: komentarze do Tory