Polskie Reggae: Wanted - Wanted\nDziś pozwolę sobie odświeżyć ten temat który na blogu Polskie Reggae premierę miał 22 marca 2008 roku.Nagranie się nie zmieniło dla tego ci co już je pobrali z tej strony,robić tego nie muszą.Jedyne co jest powodem odświeżania tematu to nowy tekst o zespole do którego przeczytania zapraszam.\nWanted Zespół działający na początku lat 90 w Świdniku.Sławomir Gołaszewski tak pisał o zespole."Gdyby istniał rzeczywisty ranking dla muzyki reggae,zespół Wanted na pewno mógłby doń wpisać większość nagrań ze swojej autorskiej kasety.Jest to tak inne od tego,do czego przyzwyczaiła nas poprzednia generacja naszych twórców reggae,a zarazem klasyczne w swej formie."Pod koniec 1992r wokalistka Jaya wyjechała do Francji,a zespół rozpadł się. Dyskografia: Wanted(Fala,1992)\n"WANTED grupa z Lublina.\n...Z tekstu z oficjalnej kasety wydanej w 1992 roku przez firmę Fala: „… Zespół „Wanted” istnieje 5 lat. Gra prawdziwe roots reggae bez narkotyków i dorabiania sztucznych idei…”\nZespół Wanted powstał prawdopodobnie w 1988 r. a zakończył działalność w 1992 r. po wyjeździe wokalistki Jahya-i do Francji. Trzon zespołu tworzyła „Jahya” czyli J. Pielak (voc), „Mat” M. Albiński (git.) oraz „Menago” S. Kłysz (keyb.) sekcja rytmiczna oraz dęta zmieniała się dość często. Zespół działał na terenie Lublina i tam koncertował. Próby odbywały się w mieszkaniu prywatnym gitarzysty Mata. Szczytowy okres działalności przypada na lata 91/92. Wtedy to, oprócz normalnej działalności koncertowej zespól nagrał najpierw w lutym 1992 w nie istniejącym już klubie i studiu nagrań „Orbita” część materiału na kasetę. Oprócz J. Pielak (voc), Mat M. Albiński (git.) oraz S. Kłysz (keyb.) w nagraniu uczestniczyli: „Pinokio” P. Janusz (perc.), K. Kawecki (git.b.) oraz sekcja dęta - P. Maciąg i „Puzon” Rafał. Druga część materiału została nagrana w studiu „Fala” w dn. 26-27 lipca 1992 z udziałem J. Radziejewskiego (git.b.), Smoka (perc.) J. Wojcika, K. Grabowskiego (keyb.), M. Kuzioły i Jerrego (bębny i przeszkadzajki). Obie części materiału po połączeniu i zreamsterowaniu wydano na kasecie „Wanated – Wanted” (Fala nr 118) w roku 1992.\nZawartość „Wanated – Wanted” (Fala nr 118)\n· 01 Hienas Jackals\n· 02 Shauri Ya Murungu\n· 03 Yambu\n· 04 Molo\n· 05 I And I Ya Man\n· 06 Mighty\n· 07 Come On Baas\n· 08 Dont Take Ubaya\n· 09 Brother\nA tu macie nagrania do których pobierania i sluchania zapraszam.\nAutor: fari o 21:26\nhej,miałam kiedyś ta płytkę przegraną na kasetę,przywołuje zajebiste wspomnienia.polowałam na to od dawna...także wielkie dzięki,jestem w szoku ze to zapodałeś!!:)\n5 czerwca 2009 23:53\nChciałbym aby ten blog był tym czego każdy z nas szuka.Wydaje się że te chwile spędzone przy dźwiękach minęły bezpowrotnie ale czy na pewno? Chyba nie.\n8 czerwca 2009 14:03\nFari, wiesz co Ci powiem?! Jesteś po prostu G A N G S T A!!! Chłopcy ze świdnickiego Comeyah (czyli miasta Wanted) od lat bezskutecznie szukają info na temat tego zespołu i tej niewiasty, a tu proszę - jakąż Ty żyłkę dedektywistyczną posiadasz!!!\nJedyny mankament to to, jak ona się naprawdę nazywała - joanna Pielak czy Joanna Nies-pielak? Jeden z muzyków Czarnej Mamby z Lublina (nie pomnę w tej chwili, na czym gra) twierdzi, że ma koncertówkę Jah-yi z Wanted, bodajże z Reggae nad Wartą - może kiedyś nam ją przegra?!\nOd siebie dodam, że w swych zbiorach (od Czity) bankowo posiadasz jedne nagranie (ale za to jakie!) zespołu Little Lion (wcześniejsze wcielenie Wanted), które omyłkowo opisałeś jako "Rekonstrukcja". Ciekawe, czy doczeka się ono publikacji na blogu... Polecam uwadze - świetne jest!\n5 marca 2010 21:45\nAutorem historii Wanted jestem ja czyli Pinokio (perc), grałem w Wanted na przelomie 91/92. historyja wczesniejszych dokonan zespołu nie jest mi dokladnie znana wiec sami rozumiecie. Co do nazwiska Jahya-i to zostało zaczerpniete z okladki kasety, tez mialem wrazenie ze raczej nazywala sie Nieśpielak. pzdr. p. (fari szacun)\n6 marca 2010 11:49\nPozdrawiam Cię Pinokio serdecznie, stworzyliście razem najlepszą muzykę w historii całego polskiego reggae ever. A tak w ogóle, to już się z Jahyą nie kontaktujesz? Nie wiesz, czy jest jakiś kontakt do niej? No i czy nie zachowało Ci się przypadkiem jakieś koncerciwo na taśmie, ew. niepublikowane nagrania... :)\n6 marca 2010 12:10\nCzesc. Jakby nie patrzec i nie przecierac oczu to juz 20 lat i wszycy sie jakos poukaladali w zyciu. Aska sie nie odzywa a chlopakow to raz na 5 lat widze na miescie. Jak jakiegos spotkam to poprosze zeby cos dopisali. Co do niepublikowanych nagran to mam tylko takiego blusika z sesji w Orbicie - moze wrzuce na chomika. Wtedy podstawa byla tasma magnetofonowa i magnetofon grundig wiec sory za jakosc. Pinokio.\n6 marca 2010 13:11\nWrzuć kochany koniecznie, a na rękach Cię poniesiemy!!! Jakość ABSOLUTNIE nie gra roli. Czekamy na chomikowego linka :)\n6 marca 2010 13:17\nPowiem Ci, że strasznie przesadziłeś z tą "złą" jakością. Przecież to świetnie brzmi :))) Miło Was usłyszeć w jakimś innym "wcieleniu"! Miejmy nadzieję, że i dalsze ciekawostki się kiedyś odnajdą - być może za sprawą innych, którzy tu kiedyś zajrzą, napiszą...\n6 marca 2010 13:30\nMr. Moon - bliskie skojarzenia z Faith no more.\nMacie jakieś nowe informacje odnośnie Asi? Z tego co wiem, to jej brat mieszka w Świdniku?


Medical Tribune Stomatologia - Nadwrażliwość zębiny – wybrane metody leczenia. Przegląd ...\nNadwrażliwość zębiny – wybrane metody leczenia. Przegląd piśmiennictwa\n1Uniwersytecka Klinika Stomatologiczna, Centralne Ambulatorium Stomatologiczne, Kraków\n2Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum, Instytut Stomatologii, Zakład Stomatologii Zintegrowanej, Kraków\nCharakterystyka nadwrażliwości zębiny i jej przyczyny\nZnaczenie wykluczenia czynników powodujących odsłanianie zębiny w zatrzymaniu dalszej utraty szkliwa i cementu\nOmówienie wybranych metod leczenia z uwzględnieniem środków do stosowania przez pacjenta w domu oraz w gabinecie\nNadwrażliwość zębiny charakteryzuje się krótkim, ostrym bólem powstałym w wyniku działania bodźców, głównie termicznych, dotykowych, dehydratacyjnych, osmotycznych lub chemicznych na odsłoniętą zębinę, najczęściej w okolicy przyszyjkowej. Tego bólu nie należy jednak mylić z bólem mającym związek z innymi defektami, chorobami zębów czy przeprowadzonym leczeniem zachowawczym1.\nNadwrażliwość to częsty problem w codziennej praktyce stomatologicznej. Około 25-30% populacji dorosłych zgłasza odczuwanie tej dolegliwości. Pojawia się ona na ogół w wieku 20-49 lat, ze szczytem występowania w 4 dekadzie życia (30-39 lat). Częściej występuje u kobiet i najprawdopodobniej łączy się z przywiązywaniem przez nie większej wagi do higieny jamy ustnej niż przez mężczyzn, a co za tym idzie – z regularnym i dłuższym myciem zębów2-4.\nNadwrażliwość występuje najczęściej na powierzchniach policzkowych w okolicy przyszyjkowej, rzadziej na powierzchniach językowych lub żujących zębów stałych5. W większym stopniu dotyka kły i zęby przedtrzonowe niż zęby sieczne i trzonowe. Silniejszą predylekcję w jej kierunku wykazują również zęby szczęki niż żuchwy2,3.\nEtiologia i diagnostyka różnicowa\nNadwrażliwość zębiny rozwija się dwuetapowo: początkowo pojawia się odsłonięcie powierzchni zębiny i jej kanalików na skutek usunięcia szkliwa lub cementu korzeniowego, a następnie dochodzi do otwarcia i poszerzenia kanalików zębinowych. Odsłonięcie powierzchni zębiny może być wywołane różnymi czynnikami. Należą do nich m.in.:\nzbyt agresywne używanie szczoteczki w trakcie zabiegów higienicznych\ndziałanie elementów protez lub aparatów ortodontycznych na twarde tkanki zęba\nuszkodzenia mechaniczne tkanek twardych (po skalingu, opracowaniu ubytku)\nubytki próchnicowe i pochodzenia niepróchnicowego\npęknięcia szkliwa i zębiny.\nNiechroniona przez szkliwo zębina jest wówczas podatna na działanie bodźców pochodzących ze środowiska zewnętrznego jamy ustnej3,6.\nIstnieje kilka teorii wyjaśniających powstawanie nadwrażliwości zębiny. Wśród nich największą popularnością cieszy się teoria hydrodynamiczna, którą już w XIX w. przedstawił Gysi. Zakłada ona, że pod wypływem zadziałania na zębinę bodźca wyzwalają...\nMetody leczenia nadwrażliwości zębiny możemy podzielić na nieinwazyjne oraz inwazyjne (tab. 1). W poniższej pracy zostały opisane wybrane metody leczenia nieinwazyjnego.\nNadwrażliwość zębiny jest problemem, z którym zarówno pacjenci, jak i lekarze dentyści w swojej codziennej praktyce stomatologicznej spotykają się bardzo często. Niezmiernie ważne jest [...]


Poniedziałek, 06 kwietnia 2020 r., Imieniny obchodzą: Róza, Wiktor, Agnieszka, Jordan, Marcin\nGÓRALE DZIEDZICAMI PASTERSKICH TRADYCJI WOŁOCHÓW.\nGórale stanowią dziś jedną z najciekawszych polskich grup etnograficznych. Bogactwo ich kultury, żywy folklor, niepowtarzalny klimat wydarzeń folklorystycznych odbywających się w wielu miastach i wsiach polskich Karpat stanowi oryginalną atrakcję turystyczną, budzi zainteresowanie i fascynację ludem, który od wieków jest gospodarzem gór.\nOsadnictwo w Karpatach zasadniczo przebiegało trzema nurtami. Dolinami rzek ku górom, posuwało się osadnictwo inspirowane przez właścicieli okolicznych dóbr, którzy tym samym powiększali swoje posiadłości. Z nich najczęściej rekrutowali się tzw. „ludzie luźni”, uciekinierzy z pańskich majątków, pospolici przestępcy i poszukiwacze skarbów zakładający w odległych, niezagospodarowanych zakątkach swoje osiedla.\nTrzeci nurt, jak się okazało najważniejszy, tworzyły migracje wołoskich pasterzy przynoszących na nowe tereny dawno ukształtowaną kulturę pasterską i organizację społeczną charakterystyczną dla życia w górach. Nurt ten okazał się decydującym w kształtowaniu kultury karpackiej, a dziś jest rozpoznawalny w całym bogactwie zwyczajów, tradycji i obrzędów polskich Górali.\nLud wołoski, jak pisał Aleksander Jabłonowski w 1878 r., był pochodzenia trackiego wyrosłego „...w południowym swym odłamie: na obustronnych stokach szerokoramiennych pasm Hemu, w północnym zaś na pochyłościach zataczających się półwieńcem ku średniemu Dunajowi Karpat dackich”. W kolejnych wiekach pod wpływem Cesarstwa Rzymskiego ulegli oni romanizacji, a w następstwie wielkich wędrówek ludów, kiedy to władza rzymska ustąpiła ich przeważającemu naporowi, nie wycofali się wraz z legionami, lecz szukali schronienia w ojczystych górach. Góry te odtąd stały się ich domem, w którym kształtował się nowy „nieznany odłam wschodnioromańskiej czyli „wołoskiej” narodowości.”\nW roku 1340 Kazimierz Wielki zajął Księstwo Halickie. W skutek tego wojewodowie wołoscy zobowiązani byli uznać króla polskiego za zwierzchnika. Od tego czasu stosunki wzajemne Polski z Wołoszą trwały do końca istnienia Rzeczypospolitej. Polacy nazywali Wołoszczyzną lub Wołoszą całą przestrzeń od Dniestru do dolnego Dunaju, stamtąd wędrowały ku nam kolejne zastępy szczepów wołoskich. Podstawowym ich zajęciem było pasterstwo, stąd tez powszechne stało się utożsamianie ich z pasterzami i przyjęcie w potocznej mowie synonimu Wołoch – pasterz. Prowadzili oni swoje stada owiec całym łukiem Karpat aż po Morawy, zasiedlając kolejno sprzyjające wypasowi stoki gór i wprowadzając tam gospodarkę sałaszniczą, która w nastnastnych latach stała się powszechna również wśród dołączających do nich chłopów. Polegała ona zasadniczo na utrzymywaniu dużych stad zwierząt (owiec, bydła i kóz) w okresie lata na wyżynnych i górskich pastwiskach poza obszarem wsi. Na tych pastwiskach zwanych halami polanami i cerhlami poszczególni właściciele drobnych stad łączyli je w jeden „kierdel”. Wypas taki trwał od maja do końca września. W tym też czasie pojawia się również łacińskie określenie Wołochów jako a’montibus, Montan, Montani, (górale) (łacińskie: montes, wołoskie: munti; Joanna Porawska, „Językowo - kulturowy obraz Wołochów i Wołoszczyzny w języku polskim”)\nNa teren Beskidu Śląskiego dotarli w XVI w. W 1647 r. ukazał się wykaz powinności wałaskich, który uzupełniał Urbarz Książęcy spisany w 1646 roku na polecenie księżnej Elżbiety Lukrecji ostatniej Piastówny panującej w Cieszynie. Stanowił on spis powinności podatkowych z „łąk wałaskich” zagospodarowywanych według wałaskiego sposobu hodowli owiec, bydła i wyrobu serów, sukna, skór, co w sposób znaczący wpłynęło na powiększenie dochodów, jakie władza książęca czerpała z terenów górskich.\nNa pierwszej mapie Śląska Cieszyńskiego autorstwa nauczyciela Gimnazjum Ewangelickiego w Cieszynie Jonasa Nigriniego, wydanej w 1724 r., w środkowej części na dole został przedstawiony rysunek dziedzica przyjmującego pozdrowienie wędrowca przybyłego pod sałasz, przed którym krzątają się górale. Jeden trzyma barana koło koszora, drugi pilnuje watry w kolybie, trzeci gra na trombicie. Jest to być może pierwsze graficzne przedstawienie sałaszu, których w tym czasie na terenie Beskidów Cieszyńskich było, wedle tej samej mapy 50, co zostało dokładnie oznaczone na niej znakiem graficznym opisanym w legendzie jako: Opitionis casa cum septo pecuario vulgo Salasch.\nW drugiej edycji mapy został umieszczony tekst zachęcający do odwiedzania górskiej części Księstwa Cieszyńskiego i skorzystania z uzdrawiających właściwości mleka owczego, szczególnie w maju, gdy siła ziół jest najskuteczniejsza.\nMorawy i Śląsk Cieszyński są więc najdalej na północny zachód wysuniętymi terenami górskimi zasiedlonymi przez pasterzy wołoskich. Przeważająca część północnych Karat na wschód od Beskidu Śląskiego stanowi więc „krainę wołoską”. Góry zostały oddane im przez króla Kazimierza Wielkiego aby, jak wspomina Jan Długosz w Kronikach, „pożytek przynosiły”.\nMieli więc Wołosi swoich wojewodów, swoje prawo, zakładali wsie, przyczynili się do rozkwitu gospodarki pasterskiej (sałaszniczej), która swój rozkwit w Beskidzie Śląskim osiągnęła na przełomie XVIII i XIX w. Okres ten znany jako „Złoty wiek” sałasznictwa zakończył się z chwilą odebrania góralom przez Habsburgów prawa wypasu w górach i wprowadzenie planowej gospodarki leśnej (1856r.).\nOd tego czasu zanika tradycyjny wypas owiec, kultura pasterska rozmywa się w dominującej teraz, słabo opłacalnej gospodarce rolnej, zaczyna się czas biedy i wielka emigracja górali za ocean. Na przestrzeni wieków żywioł wołoski rozproszył się na rozległym obszarze całych Karpat, wymieszał z ludnością lokalną napływającą od północy dolinami rzek. Ich dzisiejszymi potomkami są górale ruscy:(prawosławscy) Huculi, Bojkowie, Łemkowie oraz górale polscy: Babiogórcy, Górale czadeccy, Górale pieninscy, Górale sądeccy, Górale śląscy, Górale żywieccy, Kliszacy, Orawiacy, Podhalanie, Spiszacy i Zagórzanie.\nTak gospodarstwo wałaskie z XVIII w. opisuje urzędnik kameralny w Cieszynie: „Według starego zwyczaju odbywają wałasi na wiosnę przed wypędzeniem bydła w góry, prowizoryczną (wstępną) gromadę czyli zebranie w obecności leśniczego, wojewody i gajowych, na której dokonują podziału terenów sałaszniczych stosownie do ilości bydła. Na wiosnę, gdy drzewa dostały liście, pędzą bydło w góry na tereny przydzielone przez gromadę, poczem leśniczy z wojewodą i gajowym sporządzają spis terenów pastwiskowych. Następnie na zamku cieszyńskim odbywa się tzw. popis, gdzie każdy wałach podaje ilość bydła pasionego, którą się wciąga do specjalnego rejestru. Na pokrycie kasztów spisu, który trwa do trzech dni, składają się górale. Z tych pieniędzy utrzymują się przez czas popisu sami oraz urzędnicy biorący w nim udział”\nSzczegółowy opis gospodarstwa sałaszniczego znajduje się w opisie urbarialnym Ligotki Kameralnej z roku 1830 ,,W sałaszach chowa się wyłącznie owce, które przez całe lata trzy razy dziennie dojone są przy kolibach. Z mleka po dodaniu żołądka cielęcego wydziela się ser. Następnie myje się go w wodzie i wyciska, a gdy po 2dniach zacznie fermentować, rozdrabnia się, daje się do niego sporo soli, układa w beczułkach, przyciska kamieniami, a potem zjada lub sprzedaje. Po oddzieleniu sera gotuje się pozostałe mleko, które stanowi obok chleba jedyne pożywienie pasterzy przez cały czas wypasu.\nNa wiosnę około Zielonych Świąt wypędza się bydło do sałaszy, po św. Michale spędza z powrotem. Do każdego sałaszu należy 20 do 30 sałaszników czyli członków spółki sałaszniczej, którzy mają w sałaszu 5-25 owiec i odpowiednio do tego otrzymują pewną ilość sera. Bacza zapisuje każdy dzień i ilość sera zrobionego w obecności dwóch pasterzy i po zakończeniu paszenia rozdziela go między wspólników. Po św. Bartłomieju mleko staje się pełniejsze i wtedy robi się z niego lepszy gatunek sera tzw. bryndzę, którą się sprzedaje po miastach.\nPo św. Michale spędza się owce w dolinę i odtąd nie dają one już mleka. Pasie się je wtedy w domu lub na tzw. łąkach wałaskich. Z końcem marca oddziela się jagnięta od matek i pasie się je osobno.”\nOwce rasy cakiel\nW trudnych warunkach chowu na wysoko położonych halach, z dala od siedzib ludzkich ukształtowała się specyficzna, przystosowana do górskiego klimatu rasa owiec zwana caklem.\nTo stara, prymitywna rasa owiec białych i barwnych występujących pierwotnie na terenie Karpat południowych i częściowo na Bałkanach przywędrowała wraz z Wołochami na tereny Polski. Cakla jest ściśle związana z życiem i kulturą karpackich górali. Wykorzystywano jej mięso, mleko do wyrobu serów wołoskich: bundzu, bryndzy i oscypka. Cakle, rasa owiec o budowie wykształconej przez trudne warunki życia w terenach górskich. Nieduża, o harmonijnie ukształtowanym tułowiu, dość cienkich, lecz silnych nogach. Była to owca „berka” prymitywna o kosmkowej strukturze okrywy wełnistej znakomicie chroniącej przed niekorzystnym wpływem opadów. Taka budowa pokrywy stanowiła o przewadze owiec w nią wyposażonych nad owcami o jednolitym runie, które wchłania wodę opadową, wilgotnieje i naraża zwierzę na duże straty ciepła. Gruba przędza uzyskiwana z tej wełny była wykorzystywana przez górali do wyrobu grubego sukna z przeznaczeniem na gunie i nogawice (bukowe portki). Bardzo szybki przyrost tej okrywy, powodował, że owce te były strzyżone dwa razy w roku: wiosną i na jesieni. Owca ta w warunkach kultury pasterskiej stanowiła typ wszechstronnie użytkowy - dostarczała wełny, mleka, skór i mięsa. Była odporna na choroby, od kulawki po zarobaczenia i choroby płuc oraz posiadała silnie rozwinięty instynkt stadnego pasienia. Tryki miały długie, ślimakowate rozchodzące się na bok rogi.\nCakle z Beskidu Śląskiego i z Podhala były punktem wyjścia do wytworzenia uszlachetnionej rasy polskiej owcy górskiej. Prace nad utworzeniem polskiej rasy górskiej rozpoczęto w połowie lat 50 w Zakładzie Doświadczalnym w Grodźcu Śląskim.\nDziś powszechnie hoduje się w górach Polską Owcę Górską. Powstała ona w wyniku kojarzenia rodzimych matek z trykami rasy „cakla siedmiogrodzkiego” importowanymi z Rumunii i w mniejszym zakresie trykami owcy fryzyjskiej.\nDziałania te poprawiły masę ciała dorosłych maciorek - ok. 50 kg, wydajność i charakter okrywy wełnistej, wydajność mleka, która obecnie w warunkach 150 dni pastwiskowego dojenia wynosi ok. 70-80 litrów mleka. Udało się w pogłowiu masowym połączyć poprawę parametrów produkcyjnych tej rasy z cennymi zaletami przystosowującymi ją do trudnych warunków środowiskowych: dobrym zdrowiem, długowiecznością, odpornością. Zachowano smak mięsa młodych jagniąt, które od lat są towarem eksportowym na wymagający rynek włoski i przyzwoitą, jak na warunki chowu, mleczność i plenność. Te fenotypowe przystosowania do górskiego środowiska, bezsprzecznie świadczą o natywnym charakterze genotypu tej populacji - bardzo cennej, znakomicie zadomowionej w naszej kulturze i krajobrazie regionu.\nOwce rasy „Polska Owca Górska” wypasane w górach żywią się ponadto bardzo zróżnicowaną, specyficzną dla składu botanicznego roślinnością, co ma wpływ na skład mleka, a w konsekwencji daje wytwarzanemu z tego mleka produktowi szczególny smak i aromat.\nW Księstwie Zatorskim Wołosi oddawali za pozwolenie na wypasanie trzód w lecie po trzy barany od stu sztuk i jeden ser wałaski. Ta dań barania na tym terenie w 1564 r. przyniosła skarbowi 18 baranów po 16 gr., 4 sery owcze po 6 gr i 1 ser „pokoźleczny”, również „wartający 6 gr.” W 1574 r. ówcześni właściciele państwa żywieckiego – Jan Spytek i Krzysztof Komorowski dnia 16 stycznia nadali miastu Żywcowi prawo warzenia piwa, a pragnąc mieszczanom powiększyć i inne korzyści wydali następujące zarządzenie: „Rozkazujemy też, aby poddani nasi Wałaszy wszyscy, którzy by cokolwiek mieli na przedaj sery albo bryndze, aby ich nie śmieli nigdzie wozić i przedawać, jeno w miasteczku naszym Żywcu, ...”. To samo w ordynacji “o Wałachach, którzy nabiały, sery, bryndze nigdzie indziej jeno w Żywcu przedawać mają” dla Żywca zatwierdziła 5 II 1626 r. nowa właścicielka państwa żywieckiego, królowa Konstancja żona Zygmunta III Wazy.\nWałasi przejawiali dużą ruchliwość, zaradność i ekspansję gospodarczą. W połowie XVI w. wyrabiane przez nich tkaniny z owczej wełny sukna i koce zaczęły konkurować z wyrobami bielskich sukienników, tak że z wyjątkiem dni jarmarcznych zabroniono im handlować w Bielsku tym towarem. Część ich osiedliła się w pobliżu Cieszyna, wkrótce tez zaczęli pojawiać się w mieście jako obrotni kupcy oferujący swe produkty na sprzedaż.\nW kulturze pasterskiej obok ciekawych form kultury materialnej spotykamy niepowtarzalne elementy dorocznej obrzędowości. Jednym z najpiękniejszych zwyczajów było tzw. „miyszani owiec” (redyk).\nDzień ten stanowił zawsze największe święto wsi. Na sałasz wszyscy gospodarze przyprowadzali swoje owce, które były dokładnie spisane, oznakowane i wprowadzone do koszora wykonanego z tynin.\nWprowadzenie owiec poprzedzało kilka magicznych zabiegów. Rozpalanie ogniska i przeprowadzanie owiec przez ogień celem oczyszczenia ich z chorób i wszelkiego nieszczęścia. Następnie prowadzono owce wkoło małej jodełki lub świerka wbitego na tę okazję w ziemię, okadzano je palącymi się ziołami oraz połaźniczką przyniesioną na sałasz. Później sałasznicy dokonywali pierwszego udoju mleka. Do udojonego mleka dodawano kawałeczek suszonego żołądka cielęcia zwanego podpuszczką. Gotowym pierwszym serem oszczypkiem podanym na szyndziole (goncie) dzielono wszystkich uczestników tego sałaszniczego święta.\nPo zakończeniu zabiegów magicznych rozpoczynała się sałasznicza muzyka. Grała archaiczna kapela w składzie gajdy i skrzypce. Górale na sałaszu tańczyli najstarszy indywidualny taniec owięziok oraz owczarza, kołomajki, świnszczoka, masztołkę i śpiewali piękne góralskie pieśni.\nSpolonizowani potomkowie pasterzy wołoskich, zamieszkują pasma Czantorii i Baraniej Góry rozdzielone doliną Górnej Wisły. Ich rodowód jest taki sam jak i innych górali - ludność polska przybywająca z nizin, która przemieszała się z grupami pasterzy wołoskich, przybyłych przed wiekami z terenów dzisiejszej Rumunii i południowej części półwyspu bałkańskiego.\nDziki, pokryty lasami obszar Beskidu Śląskiego od XIII w. zaludniany był wzdłuż dolin Olzy, Wisły i Soły. Książętom cieszyńskim i panom żywieckim zależało na obecności ludzi w głuszy, gdyż miał wówczas kto transportować i spławiać cenne drzewo z puszcz beskidzkich w niziny. Mieli oni prawo karczować drzewa, budować chaty i uprawiać pola, a przez pierwsze 20 lat zwolnieni byli od czynszów. Na nieurodzajnych glebach nie udawało się zboże, nie dawała też spodziewanych efektów hodowla krów.\nSytuacja zmieniła się, kiedy na obszar Beskidów wkroczyła poszukująca pastwisk dla owiec i kóz ludność bałkańska, zwana Wałachami lub Wołochami. Przemieszanie grup wołoskich pasterzy z rolniczą ludnością słowacką, polską czy ruską oraz wzajemne przenikanie się kultur wytworzyło kulturę góralską Beskidów.\nGłówną cechą wołoską była specyficzna organizacja osadnicza na „prawie wałaskim”. Osadnicy z kilku wsi wybierali wajdę - wojewodę, któremu podlegali, a wspólnota dotyczyła przede wszystkim szałaśniczego systemu wypasu owiec. Szałas, czyli sałasz, w gwarze śląskich Górali, tworzyło 20-30 właścicieli, z których każdy miał po 5-25 owiec. Pochodzili oni z reguły z jednej wsi i wpisani byli do specjalnej księgi podatkowej Komory Cieszyńskiej. Ponieważ stałe siedziby górali były na polanach lub w dolinach, a te nie mogły zapewnić wystarczającej paszy, na wiosnę gazdowie organizowali wspólne wyjście na „hole”. Kierujący wypasem gazda nosił tytuł baczy lub czopowego. Pierwotnie bacowano latami: co roku inny gospodarz poświęcał się wyłącznie owcom, pozostając na groniu od połowy maja do św. Michała 29 września i korzystając z pomocy młodszych pastuchów. Z biegiem czasu gospodarzy zastąpili wyspecjalizowani zawodowi „owczorze”.\nRanek i wieczór na sałaszu wiązał się z dźwiękiem trombit, czyli trąb owczarskich. Znane na objętym wołoskimi migracjami obszarze Karpat, zwłaszcza wśród Łemków i Hucułów, instrumenty o długości 2,5-5 m sporządzano z drzewa świerkowego, okorowanego, przeciętego wzdłuż i wydrążonego. Połówki składano razem i ciasno wiązano korą czereśniową. Trombity, służące pierwotnie prawdopodobnie do odganiania dzikich zwierząt, stały się instrumentem muzycznym wymagającym dużego kunsztu, a zdarzyło im się też służyć za bacowski telegraf przekazujący wieści po groniach.\nReakcją na niesprzyjające warunki gospodarcze była od dawna migracja zarobkowa na Śląsk lub na Uhry - do Słowacji. Rozwijający się na Słowacji przemysł potrzebował robotników, pachaczy czy saletrzarzy. Można też było iść „na bandos”, czyli do sezonowej pomocy przy sianokosach, zająć się „ciesiołką” czy murarką, do czego każdy góral miał dryg niemal od urodzenia. Na przełomie XIX i XX w. rozpoczęła się również emigracja do USA, która objęła w głównej mierze górali z Istebnej, Jaworzynki i Koniakowa.\nBeskidzcy rzeźbiarze ludowi słynęli z precyzyjnie wykonywanych czerpaków do żętycy. Każdy owczarz starał się mieć własny czerpak, który musiał być piękniejszy od innych, mieć „szumną” - piękną rączkę, czyli „uchę”. Zrobienie czerpaka wymagało wiele cierpliwości. Należało znaleźć jodłę o podwójnym pniu, ściąć nisko jeden z nich i wlać wodę do środka, by przez lata wnętrze wygniło. Żywiony sokami drugiej części pieniek powoli odrastał wokoło, dając naturalne naczynie - „musorek”, które potem wystarczyło odciąć, wygotować, wbić dno i wyposażyć w „ryżowany” (ozdobnie wycinany) uchwyt. Owczarz, który miał rękę do snycerki, mógł liczyć zawsze na pracę w sałaszu, a i dziewczyny, którym „ryżował przęślice”, były milsze takiemu kawalerowi.\nOdrębność stroju góralskiego od innych polskich strojów ludowych również ma swoje źródło w przyniesionej z południowych Karpat kulturze wołoskiej. Dlatego stroje beskidzkie, zwłaszcza męskie, są bardzo podobne do podhalańskich i wykonane z tych samych materiałów: sukna góralskiego i bielonego płótna lnianego.\nSpodnie góralskie, czyli nogawice, zwane też wałaskimi portkami, są białe, wąskie u dołu, z charakterystycznymi bocznymi rozcięciami. W odróżnieniu od innych spodni, góralskie nie mają jednego rozporka z przodu, lecz dwa, tzw. przypory, zasłonięte obrąbkiem - przegibem na tyle długim, by podtrzymał rzemień paska. Górale beskidzcy nie zdobili swoich portek tak bogato jak podhalańscy, nogawki nie były też tak długie, gdyż na spodnie zakładali oni białe skarpety - kopyca. Te przewiązywali „nodkonczami”, wełnianymi sznurami i rzemieniami od „kierpc”. Musiały być one ze świńskiej skóry, gdyż ta nie przemakała tak łatwo jak cielęca.\nKoszula lniana z szerokimi rękawami ozdobiona była na piersi znaczkiem z czerwonego haftu. Na nią zarzucano kamizelkę, czyli bruclik, pachołkowie nosili czerwone, po ożenku zaś zyskiwali prawo zakładania czarnych, w Brennej - granatowych bruclików. Ozdobione one były naszywanymi, kolorowymi sznurkami i dużymi mosiężnymi, a u bogatszych gazdów, srebrnymi guzikami.\nOwczarze, zwłaszcza bacowie, jako znak swojego zawodu nosili wysoki, charakterystyczny pas opasek zwany węgierskim, jako że sprowadzano go z należącej wówczas do Węgier Orawy. Nabijany ćwiekami, zapinany na 3-5 miedzianych sprzączek był podwójnie złożony a wnętrze stanowiło dużą kieszeń na pieniądze. Za pas wtykano kapciuch z tytoniem, fajkę i krzesiwo.\nCharakterystycznym elementem góralskiego stroju jest też wierzchnie okrycie - gunia. Gunia było to pierwotnie określenie płatu sukna wełnianego lub skóry, zarzucanej na ramiona. Z czasem przybrała postać krótkiej kurty ozdobionej koło szyi kolorowymi, w zależności od wsi, paskami, zarzucanej na barki, przytrzymywanej jedynie klamerką.\nSukno wyrabiano w ten sposób, że z owczej wełny tkano najpierw luźną tkaninę w kolorze naturalnym, zależnym od maści owiec: czarną, białą albo szarą. Tkaninę wełnianą układano w „foluszu”, gdzie ubijana drewnianymi młotami, polewana ciepłą wodą zbiegała się i zbijała w grube sukno nieprzepuszczające wody. W góralskim sukiennym stroju można było cały dzień chodzić po deszczu i mimo to nie zmoknąć.\nW zimie noszono też barani kożuszek, który farbowano na brązowo i pokrywano wykonanymi wzdłuż rozcięcia i wokół rękawów rzemykowymi haftami. Podczas deszczu odwracano go włosem na wierzch.\nOzdobę każdego górala stanowił kapelusz - „kłobuk” albo „copka”, szaro-biały, z szerokim rondem, opasany czerwonym sznurkiem. Zimą noszono grube czarne czapki wełniane z pomponem baranice.\nStrój kobiecy był bardziej skromny, dlatego też lubiące stroić się dziewczyny łatwo adoptowały „szumniejsze” cieszyńskie stroje nizinne,.\nStrój ten składał się z ciasnochy - długiej lnianej koszuli bez rękawów. Na nią zakładano „oplecko” lub „kabotek” - bluzeczkę z krótkimi bufiastymi rękawami, ozdobioną koło szyi i na końcach rękawów kolorowym haftem krzyżykowym. Pod szyją spinała ją broszka. Na Śląsku zakładano ciemną, gęsto fałdowaną zapaskę zasłaniającą tył, uzupełnioną z przodu jaśniejszym, wzorzystym fartuchem z zakładką na przodzie. Na bluzkę nakładano gorset sukienny lub aksamitny żywotek, ozdobiony bogato złotymi, srebrnymi i kolorowymi nićmi i spinkami. Nogi osłaniano białymi wełnianymi skarpetami, na nie wkładano kierpce, podobne do męskich. Czasami góralki zarzucały na wierzch lnianą płachtę zwaną łoktuszką albo „łobrusem”, w zimne dni zaś ciemną chustę wełnianą zwaną hacką. Niezamężne dziewczęta - dziywki - nosiły długie warkocze związane barwnymi wstążkami, mężatki zwijały warkocz, kryjąc go pod koronkowym czepcem.\nNowe chaty w Beskidzie Śląskim budowano na wyrębiskach, gdzie wokół pierwszego domu pojawiały się szybko domostwa synów, tworząc tzw. place lub dwory, zamieszkiwane przez jedną rodzinę. Tradycyjne chaty wznoszone były na planie prostokąta na kamiennej podmurówce z płaskich kamieni, wyrównującej poziom gruntu.\nKonstrukcja składała się z drewnianych belek kładzionych na zrąb. Pierwsza belka z dołu - przycieś - była zarazem wysokim progiem, co przy niskich drzwiach sprawiało, że wchodząc, trzeba było głęboko się pochylić. Starano się, by drzwi skierowane były na południe. Dach dwuspadowy bez dymników, kryty gontem - szyndziołami, ze zdobionymi bocznymi szczytami, osadzano na legarze zwanym tragarzem. Pośrodku i w miejscach styku ze ścianą tragarz rzeźbiono w splecione inicjały "J" (Jezus) i "M" (Maria), "aby złe nie przyszło" i by zapewnić błogosławieństwo Boże domowi. Pośrodku wycinano motyw gwiazdy wpisanej w koło (róża albo „gwiozda krążidlowa”), która miała oznaczać, że jak Bóg zawiesił gwiazdę na niebie dla spokoju świata, tak róża sprowadzić ma mieszkańcom chałupy spokój i powodzenie. Obok wycinano datę położenia belki. Boki, czyli szczyty domu, ozdabiano i dorabiano im przydaszki, czyli okapy, pod którymi niejednokrotnie stawiano małe werandy - „pawłaczki”.\nWejście do domu - drzwi główne z szerokim, pięknie zdobionym obramowaniem (odrzwia) prowadziły do sieni, ciągnącej się w poprzek domostwa. Sień wykorzystywano do przechowywania narzędzi gospodarczych i końskiej uprzęży. Stała tam duża szafa, zwana „łodmaryją”, gdzie trzymano żywność i mleko. Po obu stronach sieni znajdowały się izby. Jedna z nich, zwana komorą, służyła do przechowywania skrzyń ze zbożem i z mąką (nazywano je „sztrychami”), nabiału, słoniny oraz ubrań i cenniejszych rzeczy, składowanych w skrzyniach - „trówłach”, „truchłach”. Te dawniejsze, z wypukłym wiekami, pięknie zdobione i malowane w ornamenty roślinne zwano wałaskimi. Bogatsi gospodarze mieli kilka komór dobudowanych z tyłu bądź z boku pod tym samym dachem.\nWłaściwe życie toczyło się w głównej izbie, gdyż stała tam nolepa zastępująca piec. Była to wielka płyta kamienna lub wypalona z gliny, oparta na czterech nóżkach. Na płycie płonęła watra - wolny ogień, nad którym zwisał zawieszony na drewnianej „kluce” kocioł. W chałupach kurlawych dym rozchodził się po całej izbie, później wylepiano specjalny okap nad nolepą, odprowadzając dym do sieni, gdzie w dachu wybijano otwór. Podłogę izby stanowiła gliniane klepisko. Pod ścianami stały „stolice” - ławy, przy piecu stół z grubym blatem drewnianym, rzadziej kamiennym. Pod nim mocowano szufladę - „podstoli”. Dla znaczniejszych gości, których nie uchodziło posadzić na ławie, stał przygotowany „żidlok”, czyli krzesło z rzeźbionym oparciem. Sami gospodarze zajmowali go tylko w wieczerzę wigilijną i to zwykle gaździna, nie gazda. Tłumaczono to tym, że „w doma uona jest wiynkszom głowom, jako gazda, choćby była hudobniejszo”. Izbę oświetlano pierwotnie „szczypami” - tyczkami spokojnie palącego się drewna bukowego, wtykanego w szpary w ścianie, albo w specjalnie skonstruowane „świycoki” - świeczniki (potem zastąpiły je lampy naftowe). Ponieważ łożnica pojawiła się znacznie później, spano na ławach, na sianie w stodole, w komorach, zimą zaś na nolepie. Zwykle w izbie stały też ogrodzone kojce dla prosiaków i cieląt, zwane „corkami”.\nRozmieszczone po halach, polanach góralskie bacówki są żywym skansenem, w którym do dziś zachowały się umiejętności wyrabiania serów przekazywane przez pokolenia kultywujące tradycyjny wypas w szczególności owiec. Od Beskidu Śląskiego i gór Żywiecczyzny na zachodzie aż po Bieszczady bacowie wyrabiają ser podpuszczkowy - bundz - grudę sera, z której po odpowiednim przetworzeniu i poddaniu procesowi wędzenia uzyskuje się całą gamę serów wołoskich. Ich zróżnicowanie zależne od potrzeb i lokalnego zwyczaju jest cechą wtórną.\nDziś, najbardziej znany oscypek, oszczypek, szczypek jest najlepiej rozpoznawalną marką góralskiego sera o charakterystycznym, niepowtarzalnym wrzecionowatym kształcie, zapachu i smaku. Służył jako miara zapłaty za pracę na hali, a jego pochodzenie związane było z funkcjonują przez wieki sałaśniczą wspólnotą.\nOscypek jest serem sezonowym. Wyrabia się go od maja do końca września. W sposób naturalny wpisuje się w obrzędowość pasterską i symbolizuje udział każdego gazdy we wspólnocie pasterskiej.\nKiedy zima rozpływa się w strumieniach wiosennych potoków, owce wiedzione instynktem stają się niespokojne i wyczekują z niecierpliwością pierwszych zielonych traw. Pozamykane w szopach, „zimarkach” dają znać o sobie coraz donośniejszym beczeniem i, jakby przewidując, co wkrótce nastąpi, chętnie karmią swoim mlekiem młode jagnięta.\nWkrótce nadchodzi dzień rozłączenia - redyk. Z rozlicznych domostw wyprowadzane są owce. Tak opisał to w swojej poezji ks. Emanuel Grim:\nMiłe chwile dla Kuby, to owiec mieszanie.\nWtedy Kuba na pewno o północy wstanie,\nbo oblecieć wpierw musi wszystkich gospodarzy...\nTo z tym i owym gazdą jak bacza pogwarzy,\na ten i owy Kubę zaprosi, ugości.\nWszak całe lato będzie pilnował ich włości.\nA nad ranem to beku po całej dziedzinie,\nbo beczą owce, dzieci, na płacz i gaździnie.\nZanosi się najbardziej płaczem sama dziewka,\nże wyprowadzić musi swe owieczki z chlewka.\nBo ona całą zimę owieczki karmiła,\ndo niej się przywiązała owcza trzódka miła...\nBeczą stare owieczki, beczą i mładzienta,\nbo matka na czas długi będzie od nich wzięta.\nBeczą stare barany, beczą i mierloki,\nże będą rozpędzone w obcy świat szeroki.\nPłaczą dzieci, służba, gaździna i gazda,\nKuba płaczliwie woła: „Na sałasz, wio! Jazda!\nA na czele orszaku stoją dwaj gajdosze,\noni sami nie płaczą, bo spici po trosze,\nten i ów poczęstował... Góralska kapela\ndo ogólnego płaczu ma wlać coś wesela.\nJeden gajdy nadyma, drugi skrzypce stroi,\njak gdy żenicha wiodą do ślubnej dziewoi...\nI już się cały hufiec na stromy brzeg wspina,\nby gruba wydłużona, naderwana lina...\nTo się kłębi powoli, to grubnie, to zwęża,\npodobny w swych łamańcach do zwinnego węża.\nWszystko cichnie, nie słychać już owieczek beku,\nw takt muzyki gajdoszów wszystko idzie lekko...\nA na sałaszu górnym prawdziwa uciecha...\nKuba, zadowolony, szczerze się uśmiecha,\nowce trzykroć prowadzi około koszora,\nby mleka miały dużo, wełna była spora.\nSam koszor skrapla wodą święconą miast księdza,\npotem owieczki żegna, do koszora wpędza.\nRuszają do koliby... Ta cała w zieleni,\nwidać, że Kuby chasa dzisiaj się nie leni.\nZ progu więc Kuba ściany i powałę święci,\nu drzwi żegnaczek wiesza chasie dla pamięci,\nona gdy próg przestąpi, palec w wodzie macza\ni żegna się pobożnie, bo tak każe bacza.\nW kolibie to prawdziwa uczta zastawiona,\ntu godnie przyjąć gazdów pragnie Kuby żona:\nwędlina, chleb i wódka gazdom, z serem kminek,\nkubuś masny i cukier znowu dla gaździnek,\nwięc ze serca i gazdów i gaździnki raczy...\nA owce już na paszy pod dozorem baczy.\nPrzed kolibą gajdosze grają żwawo, skocznie,\nten i ów pośpiewuje i kręcić się pocznie.\nJuż wszyscy zapomnieli o codziennej biedzie.\nJuż śpiewają w tańcu: „Od Orawy deszcz idzie...”\ni inne owięzioki sypią, by z rękawa,\ni rozwija się żywo góralsko zabawa...\nI bawią się ochoczo wszyscy do udoju...\nKuba wnet mleko klaga, żentycą się poją,\nkażdy na skosztowanie grudkę sera bierze,\nby pierwocinę zanieść dzieciom na wieczerzę...\nA gdy zmierzchło, w dolinę powrót rozpoczęto\nI tak się zakończyło sałaśnicze święto.\n(„O Kubie sałaszniku” - fragm.)\nJeszcze kilkadziesiąt lat temu owce z Podhala redykowały dziesiątkami kierdli w Bieszczady i na Żywiecczyznę. Te, nawet kilkunastodniowe wędrówki, prowadziły na górskie hale Beskidów. Tatry dla owiec na wiele lat zostały zamknięte.\nOwce w Beskidach łączono w stado na hali. To tzw. „miyszani owiec”- prastary zwyczaj „zaczarowywania” odbywał się z udziałem szerokiego grona gazdów sałaszników (właścicieli owiec). Rozpoczynało go wskrzeszenie „świętego ognia” w kolybie. (szałasie pasterskim). Od tego dnia musiał on palić się nieustannie podtrzymywany przez głównego owczarza. Czasem prawie wygasły dymił nikłą smużką tak, że w środku obecny był zawsze dym.\nPo okadzeniu zebranych owiec, policzeniu, które oznaczano zacięciami na lasce bacy, i po oprowadzeniu wokół wbitego w ziemię drzewka dokonywano pierwszego wspólnego udoju. Potem wyrabiano duży ser, a następnie, po rozkrojeniu go w sposób od środka jak tort, dzielono nim - szczypkiem wszystkich udziałowców. W tym geście zawiązywała się wspólnota pracy i odpowiedzialności za pomyślność i pomnażanie dostatku.\nRedyk jesienny to powrót owiec z letniego pastwiska. Pasterze po długiej nieobecności w domu przygotowali na spotkanie z domownikami małe serki zwane redykołkami. Poza prostym kształtem w postaci elipsy wykonywano również serca, postacie zwierząt i inne. Traktowano je jako miłe upominki dla najbliższych. Redykołki, tak jak oscypek, są serem parzonym w trakcie procesu wyrabiania, stąd też inna nazwa - parzenice.\nPo wybraniu sera zazwyczaj wyrabiano żętycę. Stanowiła ona główne pożywienie pasterzy. Doskonała po skiszeniu, zawsze dostępna, podana w czerpaku była przez długi czas znakiem powitania gości na „sałasie”. Prawdziwym wyróżnieniem było podanie żętycy w czerpaku bacy. To pięknie ozdobione naczynie wytworzone z naturalnego pieńka świerkowego, którego wnętrze uległo spróchnieniu, a narośnięty obwód zachował twardość i oryginalną grafikę, z dorabianym wyrzeźbionym uchwytem było prawdziwą ozdobą w każdej kolybie.\nNajbardziej pospolitym serem wytwarzanym w gospodarce sałaszniczej była bryndza. To ser podpuszczkowy, miękki, znany w całych Karpatach w Rumunii, na Węgrzech, w Słowacji, na Ukrainie a także w Bułgarii. Przygotowywany bardzo starannie był produktem, który przeznaczano na sprzedaż do miast i majątków ziemskich. Dla rodzin sałaszników (gazdów) był podstawowym serem spożywanym przez cały okres zimy. Przechowywany w drewnianych naczyniach (sądkach), ściśle ubity i zalany z wierzchu masłem zachowywał przez długi czas dobre właściwości smakowe choć nabierał „szczypiącego smaku”. Taki smak uchodził jednak za właściwy. Miarą „bogactwa” gospodarki pasterskiej była ilość wyrobionej bryndzy. Kiedy kończył się sezon wypasu, z hal powracali pasterze, wioząc beczki tego najlepiej do przechowywania nadającego się sera.\nTekst: Józef Michałek


Technik mechatronik arkusz - tematy na elektroda.pl\ntechnik mechatronik arkusz\nZnaleziono około 27 wyników dla: technik mechatronik arkusz\nPodstawowa forma zapytania: technik mechatronika arkusz\nNauka Szkolnictwo bismarck_14 23 Cze 2014 23:08 Odpowiedzi: 23 Wyświetleń: 8463\nNauka Szkolnictwo ATmegazord 03 Cze 2015 22:41 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1881\nNauka Szkolnictwo zielakNS 15 Sty 2011 13:31 Odpowiedzi: 42 Wyświetleń: 24317\nWitam, mam pyanie do tych, którzy zdawali egzmin dla mechatronika w tym roku. Uwazam, ze samo zadanie bylo dosc proste, ale czy wszystkie polecenia byly dlawas zrozumiale? I czy nie mieliscie wrazenia, ze troche ten egzamin byl "niedopracowany'? np: centralna komisaja nie dała wytycznych co do rodzaju...\nNauka Szkolnictwo bodziak145 23 Paź 2010 22:43 Odpowiedzi: 134 Wyświetleń: 40659\nNauka Szkolnictwo MrxPL 02 Wrz 2011 07:58 Odpowiedzi: 479 Wyświetleń: 75958\nNauka Szkolnictwo daavid117 27 Kwi 2012 08:54 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 4076\nNauka Szkolnictwo Nike_Sports 11 Mar 2014 13:34 Odpowiedzi: 212 Wyświetleń: 55694\nNauka Szkolnictwo adi1525 09 Kwi 2014 08:01 Odpowiedzi: 298 Wyświetleń: 59649\nPrzedstaw to zadanie. jakiś PDF z arkuszem bo ja jestem leniwy i nie chce mi się szukać.\nPoczątkujący Naprawy paweltech1122 09 Paź 2013 20:43 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 2547\nTechnik mechatronik etap praktyczny- 24 czerwiec.\nEtap praktyczny, 1 tura - 24 czerwiec 2014. Arkusz w załączniku.\nNauka Szkolnictwo czarekjohny 24 Cze 2014 15:37 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1788\nWitam Ma ktoś może klucz odpowiedzi do arkusza nr 3 - Technik Mechatronik 311-03-142 ? Na stronie CKE nie mam uprawnień. Byłbym bardzo wdzięczny.\nNauka Szkolnictwo Daniel950010 08 Cze 2015 16:18 Odpowiedzi: 165 Wyświetleń: 38028\nTeoria była dość łatwa więc powinno być ok. Chciałem wziąć sobie arkusz ale wszystkie zostały pomieszane i dostałem jakiś losowy. W załączniku wrzucam zdjęcia całego arkusza X. Nie wzorujcie się nim ponieważ jest trochę błędów.\nNauka Szkolnictwo Piorun191 04 Wrz 2016 00:48 Odpowiedzi: 229 Wyświetleń: 41547\nOficjalne wyniki CKE We wstawionym arkuszu są błędy w zadaniu 11, 24, 28\nNauka Szkolnictwo PrzeciekiDoE3 05 Sty 2018 13:06 Odpowiedzi: 126 Wyświetleń: 43677\nNauka Szkolnictwo LipniarzWV 10 Cze 2018 21:38 Odpowiedzi: 97 Wyświetleń: 11055\nSiema teoria 11.01.2018 godzina 8:00 praktyka 25.01.2018 godzina 9:00. Dodano po 1 Słyszeliście teorie o tym że godzinę przed egzaminem mają być tu wrzucone arkusze ? Dodano po 2 Tak wyglądają . Tulejki są dość duże wiec my zaciskamy je zwykłymi szczypcami płaskimi bo zaciskarki nie dają...\nNauka Szkolnictwo DjPlay 15 Cze 2018 20:23 Odpowiedzi: 43 Wyświetleń: 14097\nSkad macie arkusze? Nie wiecie moze gdzie sie znajduje arkusz z E3 ( technik mechatronik ) ? ;) Tez dzisiaj pisalem i zdalem bo nam pokazywali punkty :)\nNauka Szkolnictwo bodzio507 11 Wrz 2015 15:09 Odpowiedzi: 94 Wyświetleń: 22782\nNauka Szkolnictwo kamel16 29 Gru 2012 15:08 Odpowiedzi: 46 Wyświetleń: 29935\nOgłoszenia Elektronika gulson 25 Paź 2016 09:36 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1056\n(at)nasty_photon Dzięki za wiarę w polską edukację :/ Wybierz technika mechatronika. Moim zdaniem lepszy i bardziej rozległy zawód. A czego takiego uczą dzisiaj w technikach elektrycznych czego nie ma w internecie? Przeglądałem ostatnio arkusz egzaminacyjny na technika informatyka, przecież...\nNauka Szkolnictwo bodzio507 23 Cze 2015 16:28 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 588\nzawór cieknie xsara deszczu kiepski serwisant pompy betonu mercedes przednie szyby cztery konwertery magnetyczny generator prądu sterownik euroster 2000, radio xsara picasso zgrzewarka blach zasilanie delty naprawa microsd lista kanałów samsung


Belgia nasz dom.: czerwca 2021\nNello i Patrasche - najpiękniejsza historia z Antwerpii.\nDziś będzie piękna i smutna opowieść o chłopcu i psie. Znam tę historię od dawna, ale dopiero teraz kupiłam książeczkę dla dzieci i czytając ją pomyślałam, że napiszę o tym na blogu. Pojechałam też specjalnie do Antwerpii, by sfotografować rzeźbę Nello i Patrasche oraz katedrę i dom Rubensa, ale te dwa ostatnie przybytki okazały się być w remoncie i fotografowanie się nie powiodło zbytnio.\nNello & Patrasche i wejście do Katedry\nHistoria Nello i Patrasche została napisana w 1872 roku przez pisarkę brytyjsko-francuską Marie Louise de La Ramee i nosi ona tytuł „A dog of Flanders” (Pies z Flandrii”). Opowieść ta powstała pod wpływem jej wycieczki po Belgii w czasie, gdy panowała tu ogromna bieda. Książkę pewnie znajdziecie gdzieś w bibliotekach, a i kupić się da, jak się uprze.\nHistoria stała się szybko popularna na całym świecie i wszędzie ukazywały się książki o chłopcu i psie. Szczególnym zainteresowaniem - co ciekawe - cieszyła się ta historia w Japonii i Stanach Zjednoczonych. W Hollywood powstało 5 filmów na podstawie tej książki. W Japonii w latach 70-tych pojawił się też serial animowany w telewizji, który oglądało ponad 30 milionów rodzin. Jak powiadają, dzięki tej pięknej popularnej opowieści, Japończycy przyjeżdżają zwiedzać Antwerpię.\nNiektóre filmy można znaleźć w internecie, choćby na YT. Poniżej filmy po angielsku i jeden w wersji niderlandzkiej.\nW latach 80-tych ukazał się też w oparciu o oryginalną historię komiks w popularnej tu serii Suske&Wiske - „Het dreigende dinges”.\nW końcu w zeszłym roku wydano ilustrowaną książeczkę dla dzieci, którą postanowiłam kupić dla Młodego i dla siebie, bo opowieść jest po prostu piękna i wzruszająca. Kojarzy mi się z baśniami Andersena.\nLudzie w Hoboken (w pobliżu Antwerpii) utrzymują, że Nello i Patrasche istnieli na prawde i właśnie tam mieszkali i że na tamtejszym cmentarzu ponoć spoczywają. Przy jednym z domów stoi nawet figurka.\nHistoria dzieje się w Antwerpii i pobliskiej wiosce Hoboken.\nW wiosce nad rzeką mieszkał sobie z dziadkiem biedny chłopiec sierota o imieniu Nello. Chłopiec często bawił się z córką młynarza z sąsiedztwa. Jednak nie był mile widziany przez samego młynarza, bo młynarz był bogaty a chłopiec biedny.\nDziadek utrzymywał się z wożenia mleka od gospodarzy z wioski do miasta. Wnuczek zawsze towarzyszył i pomagał dziadkowi. Któregoś dnia wracając z miasta znaleźli na poboczu drogi sponiewieranego psinę. Zabrali go do domu i otoczyli opieką. Odtąd Patrasche, bo tak dał Nello psu na imię, stał się nierozłącznym towarzyszem i przyjacielem chłopca. Razem też bawili się z córką młynarza i z dzieciakami w mieście.\nNello miał ponadto niesamowity talent do rysowania. Gdy tylko mógł, to rysował. Ciągle też marzył, by zobaczyć prace słynnego Rubensa, który jak zapewne wiecie, mieszkał i tworzył w Antwerpii. Obrazy Rubensa wisiały w Katedrze, ale niestety można je było oglądać tylko za opłatą, a chłopiec nie miał pieniędzy. Przy każdej wizycie w mieście chodził jednak do katedry, by patrzeć choć z daleka…\nPewnego dnia ogłoszono konkurs malarski, w którym nagrodą było stypendium w szkole plastycznej.. Niestety chłopiec nie wygrał nagrody. Co gorsza w tym czasie dziadek poważnie się rozchorował i chłopiec musiał się nim opiekować.\nKtóregoś wieczoru chłopiec zobaczył nagle, że płonie młyn. Pobiegł tam czym prędzej zaniepokojony losem swojej przyjaciółki. Pomagał tam przy gaszeniu. Rodzinie młynarza na szczęscie nic się nie stało, ale niedobry młynarz rozpowiedział po wsi, że to chłopiec podpalił młyn.\nPrzez to oszczerstwo nikt nie chciał oddać chłopcu mleka, gdy ten chciał wykonywać samodzielnie pracę, którą dotąd wykonywali z dziadkiem. Nie długo potem dziadek zmarł. Chłopiec został sam z Patrasche. Mieli trochę dziadkowych oszczędności, ale te szybko się kończyły.\nPewnego zimowego dnia Nello znalazł sakiewkę wypchaną pieniędzmi, ale domyślił się, że należy on do młynarza, a że był z natury uczciwy, postanowił czym prędzej odnieść zgubę młynarzowi i tak też zrobił. Młynarza nie było w domu, ale jego żona bardzo się ucieszyła. Chciała go poczęstwować zupą, ale chłopiec odparł, że nie ma czasu. Poprosił tylko, by zaopiekowała się jego przyjacielem.\nPoszedł do miasta, do Katedry, by podziwiać dzieła Rubensa. Pies nie mógł znieść rozłąki z chłopcem i czym prędzej wymknął się z domu młynarza, by odszukać przyjaciela. Znalazł go siedzącego przed obrazami mistrza i położył się obok. Po chwili obaj ułożyli się przytuleni do siebie na posadzce i tak zasnęli wiecznym snem. Gdy młynarz się zorientował, jaką krzywdę wyrządził biednemu chłopcu i postanowił go odnaleźć, było już za późno…\nGdy będziecie kiedyś w Antwerpii, zajrzyjcie do Katedry i przystańcie na chwilę w zadumie przy śpiących snem wiecznym Nello i Patrasche. Katedra znajduje się tuż przy Rynku Głównym w Antwerpii.\nOto kilka obrazków z okolicy:\nstudnia, z której kiedyś czerpali wodę mieszkańcy Antwerpii\nkatedra od innej strony\npomnik Rubensa, a w tle Katedra w remoncie


PoradnikZdrowie.pl > Ciąża i macierzyństwo > Ciąża tydzień po tygodniu > Ciąża na wychowawczym\nAutor: Kamila Duraka-Magolewska, adwokat\n15 lutego 2006 r. urodziłam córkę, do 7 czerwca 2008 r. jestem na urlopie wychowawczym, podczas którego dostaję 400 zł zasiłku. W październiku urodzę drugie dziecko. Czy na czas urlopu macierzyńskiego urlop wychowawczy zostanie przerwany?\nJeśli pracownica urodzi dziecko w trakcie korzystania z urlopu wychowawczego, nie przysługuje jej urlop macierzyński, a wyłącznie zasiłek macierzyński (w wysokości 100 proc. wynagrodzenia). Zasiłek ten otrzyma przez okres odpowiadający części urlopu macierzyńskiego, która przypada po porodzie, to znaczy:\nw wymiarze skróconym o 2 tygodnie, jeżeli pełny wymiar urlopu macierzyńskiego (20 tygodni) przypada w czasie urlopu wychowawczego;\nw pełnym wymiarze, jeżeli pełny wymiar urlopu macierzyńskiego wykracza poza udzielony urlop wychowawczy choćby o jeden dzień.\nPo zakończeniu pobierania zasiłku macierzyńskiego w czasie urlopu wychowawczego pracownica może:\nkorzystać z urlopu wychowawczego na pierwsze dziecko, jeżeli nadal jest do niego uprawniona\nskorzystać z urlopu wychowawczego na drugie dziecko\npowrócić do pracy.\nTagi: ciąża na wychowawczym, prawo pracy, urlop wychowawczy\njola26, 24.09.2010 18.16\nsyla126, 22.06.2010 14.43\nbasia, 04.05.2010 18.08\nagiM, 10.03.2010 20.46\nandzia3, 28.07.2009 15.20\nAZK, 28.02.2009 13.57\nCholestaza ciążowa - niebezpieczna dla płodu choroba wątroby zobacz więcej\nSkurcze łydek w ciąży pojawiają się zwłaszcza w nocy. Bywają tak silne, że chce ci się płakać z...


Rozdział 22: "Sorry about your shirt"\nNotka pod rozdziałem.\nSłysząc szelest liści pod moimi butami, doszłam do domku i zauważyłam przyćmione światło pochodzące z okna. Zacisnęłam nieświadomie palce, gryząc wnętrze policzka.\nTo jest to, mówił mój umysł, gdy wpatrywałam się w ciemno-brązowy domek 304.\nRozmyślałam o tej sytuacji, odkąd Justin dał mi notatkę. Moje myśli były od "W końcu zrobisz dokładnie to, co chcesz i na co zasługujesz! Będziesz szczęśliwa!", do "Ty idiotko, nie widzisz, że popełniasz największy błąd w twoim życiu?!" . To, że tak bardzo się denerwowałam, było normalne, prawda?\nAle dlaczego się bałam? Powód mojego wahania i zmartwień był oczywisty. Przez całe moje życie byłam niewinna, a teraz to wszystko miało iść na straty. Ale nie o to chodziło. Miałam wątpliwości, czy podjęłam właściwą decyzję.\nPrzestań się tak zachowywać i idź do Justina! Zażądał głos w mojej głowie. To nie jest wcale takie złe. Wszyscy w końcu tracą swoje dziewictwo.\nZanim zdążyłam przystąpić do przodu, inny głos przerwał moje działania, odmawiając nogom posłuszeństwa.\nAle czy naprawdę zamierzasz porzucić tak łatwo swoją niewinność? Twoi rodzice wychowali cię lepiej. Tylko dlatego, że byli surowi, to nie znaczy, że ich nie obchodziłaś! Sugerował.\nPrzez całą noc słuchałam tego, co podpowiadało moje sumienie, ale nadal nie zdecydowałam, który głos w mojej głowie miał rację.\n- Nie, musisz to zrobić. - powiedziałam. - Justin czeka na ciebie wewnątrz tego domku, więc przestań zachowywać się jak dziecko! - szepnęłam surowo. Wyglądałam jak kompletny wariat.\nProstując dłońmi koszulę, wciągnęłam głęboko powietrze i wypuściłam je przez nos, patrząc na domek.\nSzłam po schodach, starając się nie potknąć na moich luźnych sznurowadłach. Skłamałabym, gdybym powiedziała, że czułam się całkowicie spokojna i zadowolona z podjętej decyzji.\nCzy popełniam błąd? Czy to, co chcę właśnie zrobić, to odwet za cały ból spowodowany przez moich rodziców? Czy to coś zmieni? Właśnie wtedy, głębszy i bardziej wymagający głos zaczął mówić, nie okazując współczucia.\nIdziesz oddać swoją niewinność facetowi, ponieważ jesteś zła na swoich rodziców?! Czy chcesz, żeby to był twój pierwszy raz?! Będziesz uważana za łatwą i tanią! Nikt nie będzie miał do ciebie szacunku, ty idiotko! Co dziwne, kiedy weszłam po schodach, zauważyłam, że moje wewnętrzne głosy przestały już ze sobą walczyć. Wszystkie, oprócz tego jednego, zamilkły.\nUniosłam pięść, aby zapukać do drzwi i zamarłam. Nie miałam pojęcia, co planuje Justin, ale wiedziałam, że musiało być to poważne. To znaczy, powiedział mi, abym spotkała się z nim gdzieś w prywatnym, cichym pomieszczeniu, co wyraźnie oznaczało, że będziemy robić coś niewłaściwego.\nOdetchnęłam, zupełnie nie zważając na świat wokół mnie. Kołysałam się z niepokojem na nogach.\nNaprawdę lubiłam Justina. Wiedziałam, że będę musiała przekroczyć swoje granice. Ale to nie znaczy, że się nie bałam. Cholera, trzęsłam się. Nie byłam w pełni gotowa, aby oddać mu dziewictwo.\nNagle zatrzymałam się i zamarłam po raz drugi.\nO mój Boże... Nie jestem gotowa.\nMam piętnaście lat, i myślę, że nie jestem gotowa, aby zniszczyć moją niewinność! Oddychałam głęboko przez nos. Moje stopy powoli zaczęły robić krok do tyłu, kiedy pokręciłam głową, próbując pozbyć się tylu przytłaczających i co chwilę innych, myśli.\n- Co ja do diabła myślałam? - szepnęłam ostro, kładąc rękę na czole i zaczynając się odwracać. - Jestem taka głu-- zanim zdążyłam dokończyć zdanie, drzwi otworzyły się. Justin spojrzał na mnie, a ja podskoczyłam zaskoczona.\nPlanowałam ucieczkę, mocno żałując, że zgodziłam się na to, co zaproponował Justin. Ale oczywiście, jak zawsze, wszystko obróciło się przeciwko mnie. Złapał mnie.\nPieprzyć to. Justin nie miał mnie przyłapać. Teraz nie pozwoli mi uciec, a to była jedyna rzecz, którą w tej chwili chciałam.\nNienawidziłam brzmieć jak jedna z tych naprawdę okropnych, dramatycznych nastoletnich dziewcząt, ale to prawda. Wszystko poszło nie tak, jak oczekiwałam.\nNie byłam pewna, ile sekund minęło, zanim zorientowałam się, że patrzę w milczeniu, w ziemię.\nWiedziałam, że Justin długo nie wytrzyma. Będzie chciał rozpocząć rozmowę, a nawet zaprosić mnie do środka.\n- Joey? - zapytał, tak jak oczekiwałam.\nPatrząc na niego i czując jak moje kolana zaczęły słabnąć, zdałam sobie sprawę, jak bardzo byłam wobec niego bezsilna. Może dlatego, że był tak atrakcyjny. A może dlatego, że zdałam sobie sprawę, że teraz, na ucieczkę było niewiele nadziei. Niezależnie od tego, jaki był powód, gdy zobaczyłam go, poczułam się tak, jakby moje nogi stopiły się w kałuży wody. Czułam się mała i nieistotna.\nWestchnęłam głęboko i spojrzałam na niego, zauważając jego zaciśniętą szczękę i zmrużone oczy.\nTen bóg, cholera, stał się jeszcze bardziej gorętszy w ciągu kilku sekund...\nMoje myśli i wspomnienia zaczęły pukać do głowy, jak kilka oświetlonych fajerwerków, które pękały i wybuchały. Chociaż pojawiły się w niej miliony rzeczy, jedynie kilka myśli były znaczące.\nMyślałam o tym, jak bardzo mogłabym być z nim szczęśliwa.\nIgnorowanie Justina nie usunie go z mojego życia. Byłam już za daleko, aby się wycofać.\nNiezależnie od tego, czy udałoby mi się uciec, przyszedłby do mnie następnego dnia, wymagając wyjaśnień. I wiem na pewno, że wszystko o czym byłabym w stanie myśleć, to: jak bardzo przyciąga mnie do niego, fizycznie, psychicznie i emocjonalnie (tak jak teraz).\nSpojrzałam na niego, przygryzając dolną wargę. - Cześć. - powiedziałam cicho.\nUśmiechnął się lekko, wciąż trzymając klamkę i spojrzał na mnie. - Cześć kochanie. - odpowiedział, patrząc rozbawiony na mój wyraz twarzy.\nMoje serce gwałtownie przyspieszyło, a ręce zakryły twarz. - Nie rób tak. - odpowiedziałam stłumionym głosem. Chichocząc, pochylił się i chwycił mnie za nadgarstki, próbując odciągnąć moje ręce od twarzy.\n- Co? - roześmiał się, kładąc palce między moją twarz i ramiona.\n- Nie nazywaj mnie tak, to niewygodne. - mruknęłam, przechylając głowę w dół.\n- Co masz na myśli? - zapytał, z lekkim niepokojem w głosie. Nie chciałam, aby zrozumiał to w niewłaściwy sposób... Zwłaszcza, że główny powód był zbyt skomplikowany.\nNo cóż, zacznijmy od tego, że właśnie miałam biec z powrotem do mojej kabiny i starać się unikać cię przez następne dwa miesiące, więc nie będziemy musieli uprawiać seksu. Ale niestety, jesteś dupkiem i podświadomie postanowiłeś zniszczyć mój plan. To naprawdę mnie wkurza.\nChciałam powiedzieć wszystko, a nawet więcej, ale zamiast tego... trzymałam moje usta zamknięte, tak jak uczono mnie przez całe życie. Nie łatwo powiedzieć komuś o czym myślisz, kiedy nie jesteś jeszcze pewien, jak umieścić je w łatwych-do-powiedzenia słowach... Szczerze mówiąc, myślę, że byłoby łatwiej zranić uczucia kogoś innego, niż ryzykować szkodę własnych.\n- Nieważne. - powiedziałam, potrząsając głową i zabierając ręce z mojej twarzy.\nLekkie parsknięcie uciekło z ust Justina, kiedy spojrzał na mnie, przecierając delikatnie czoło swoimi szorstkimi palcami.\nZaśmiał się, przenosząc kosmyki moich włosów z dala od twarzy.\nNabrałam trochę tlenu, który wypełnił moje płuca, dzięki czemu moje ramiona delikatnie się zgarbiły. - Moja twarz jest różowa, prawda? - zapytałam, patrząc na niego i unosząc w górę brwi.\nWzruszając ramionami, pochylił się do przodu, ocierając nos o linię moich włosów. - Tylko trochę. - odpowiedział, całując mnie w czoło.\nCzułam ciepło piekące moją twarz, jak również uszy. Świetnie, pomyślałam, teraz jestem czerwona.\n- Więc, masz zamiar wejść, czy nie? - uśmiechnął się, gdy otworzył szerzej drzwi. Westchnęłam.\nWiedziałam, że mój spontaniczny plan ucieczki od Justina udałby się, ale czy mogłam mu to zrobić?\nOn prostu stał przede mną, nawet nic nie próbując. Wiedziałam, że to nie było w porządku. To znaczy, nie mogę pomóc, ale ja, już powiedziałam tak.\nBiorąc kolejny głęboki oddech, spojrzałam na domek jeszcze raz i skinęłam głową.\nJustin przesunął się, ukazując wnętrze domku. Wyprostowałam plecy, patrząc przez jego ramię. To co zobaczyłam, sprawiło, że opuściły mnie wszystkie emocje.\nPrzepchnęłam się obok Justina, rozglądając się.\nNic dziwnego, że nie było go przez cały dzień, pomyślałam.\nWszędzie poustawiane były świece, tworząc niezwykły nastrój, a zamiast łóżka, stary, sprężynowy materac, przykryty wieloma warstwami koców i poduszek.\nMój żołądek przewrócił się na ten widok.\nPatrzyłam na niego przez chwilę, starając się uregulować tempo oddychania. Ale absolutnie nie potrafiłam. Łóżko. Niby nieistotne, ale to sygnał, że Justin planował te rzeczy. Przez chwilę mój umysł wrócił do tego, co powiedziała o nim Candice: po prostu chce dobrać się do moich spodni.\nPotrząsnęłam głową, starając się pozbyć tych myśli. Nie mogłam myśleć w ten sposób. Musiałam pozostać rozsądna.\nDecydując się działać i mówić bardziej pozytywnie, niż myślałam, spojrzałam przez ramię, uśmiechając się. - To jest... naprawdę fajne, Justin. - pochwaliłam.\n- Yeah. - zgodził się z małym, dumnym uśmiechem. Zrobiłam krok do przodu, upewniając się, aby nie stanąć na uszkodzonych lub luźnych deskach. Ale nie było żadnych. Domek był w idealnym stanie, prawie jak nowy. Podłogi były bezpyłowe, a ściany nie miały wgnieceń.\nWtedy zdałam sobie sprawę... Może Allison miała rację. Może młodzież nie mogła wkraść się do tego domku. Był położony w lesie, a obok nie było jakiegokolwiek innego domku.\n- To nie jest jeszcze oczywiście skończone. Ale wkrótce to zrobię. - uśmiechnął się do mnie Justin, patrząc w górę i podziwiając swoje dzieło.\nNagle, do głowy wpadła mi pewna myśl, przez którą moje brwi wystrzeliły do góry, a głowa pochyliła się z ciekawości i zmieszania.\n- Hej! - zawołałam głośniej niż oczekiwałam, odwracając się do Justina. - Jak dostałeś to wszystko? - zażądałam, podchodząc bliżej niego.\nSpojrzał na mnie, napinając się i drapiąc po karku. - Uh... no... Tak jakby zabrałem to z domku taty Candice... - wzruszył ramionami, wpychając ręce do kieszeni.\n- Ukradłeś te rzeczy?! - zapytałam, z szeroko otwartymi oczami.\n- On nie zauważy, chodzi o to, jego nigdy tutaj nie ma. - odpowiedział nonszalancko Justin, przewracając oczami.\nWestchnęłam, kręcąc głową. Nie chciałam, aby Justin cokolwiek kradł... ale nie mogłam go oceniać.\nNie chcę brzmieć jak jedna z tych kontrolujących dziewczyn.\nPokręciłam głową, próbując pozbyć się mojej nieznośnej paranoi, a Justin podszedł do mnie z figlarnym uśmiechem na twarzy. - Ale wiesz... powinnaś być ze mnie dumna, Joanna. - powiedział z entuzjazmem.\nKrzyżując ramiona, uśmiechnęłam się lekko i zmrużyłam oczy, nie wiedząc, dokąd zmierza. - A to dlaczego, Justin?- wyśmiałam go.\n- Ponieważ - uniósł brwi - Podnosząc ten ciężki materac, doznałem strasznie bolesnych obrażeń, ale mimo tego wciąż go tutaj niosłem. I poświęciłem dużo czasu, aby ustawić to wszystko. - dodał, wskazując na stosy koców na łóżku. - Więc... nie ma za co. - poinformował mnie z dumą i zarozumiałym uśmiechem.\nPoczułam ochotę skrytykowania jego śmiesznego powodu, dlaczego miałam być dumna, ale zamiast tego, zaczęłam się śmiać.\n- Co? Czy przypadkiem nie uderzyłeś się w jaja? - spytałam rozmyślnie, poklepując się psychicznie po plecach. Mogę podziękować Bogu za małą przysługę.\nOczy Justina rozszerzyły się na moment, ale zachował zimną krew i ze skrzyżowanymi rękami, odpowiedział szybko: - Jeśli powiem, że tak, pocałujesz je, aby poczuły się lepiej?\nTo był moment zaksztuszenia-się-wodą-i-zadławienia-jedzeniem-i-zatrzymaniem-serca.\n- Co? - zapytałam sarkastycznie. Uśmiechnął się lekko, pewnie myśląc, że moja odpowiedź była urocza.\n- No cóż... twoje usta będą owinięte wokół mojego penisa, więc myślę, że będziemy kwita. - odpowiedział niedbale, wzruszając ramionami.\nZmrużyłam oczy. To nie było fair, że Justin bez względu na okoliczności, zawsze wiedział, co powiedzieć. Zawsze wiedział, co robić i jak działać, aby mnie skompromitować. Lubiłam go i wszystko, ale to było nieznośnie irytujące. Albo mnie zawstydzał, albo udowadniał swoją żałosną rację.\n- Nie jesteś zabawny. - rzuciłam, uważając to za żart.\n- Kto powiedział, że chciałem być? - zapytał, unosząc brew. Podchodząc bliżej, mogłam usłyszeć skrzypienie drewnianej podłogi. - Być może masz zamiar wkrótce to zrobić. - zasugerował pewnie.\nParsknęłam, posyłając mu nieprzyjemne spojrzenie. Wiedziałam, że nie było szans na to, że kiedykolwiek będę siedziała przed nim na kolanach. Byłam uparta i dumna. Oczywiście, Justin! Chciałabym! Pokręciłam głową i odpowiedziałam: - Nie. Nie potrafię, a ty miałeś mnie uczyć, więc niczego się spodziewaj.\nZamiast odpowiedzenia innym aroganckim komentarzem, uśmiechnął się i spojrzał na mnie.\n- Nie martw się, kochanie. Dopilnuję, żeby wszystkiego cię nauczyć, będziesz mi dziękować.\nNie wiedziałam, jak odpowiedzieć ani zareagować. Aby być całkowicie szczerą, duża część mnie poczuła ekscytację, wiedząc, że Justin ujawnił swoje seksualne zainteresowanie, mną. Gdybym była pewna siebie i seksowna, ściągnęłabym ubranie i zażądała, aby Justin robił ze mną to, na co miał ochotę (tak źle, jak to brzmi).\nAle niestety, utknęłam w realistycznej, pół-niewygodnej, niedoświadczonej wersji siebie, co prowadziło do przewrócenia oczami i przeniesienia wzroku z powrotem na łóżko. Nie tylko dlatego, że nie chciałam dalej się kłócić, ale dlatego, że nie wiedziałam co powiedzieć. Więc patrzyłam na wszystko, tylko po to, aby znaleźć nowy obiekt rozmowy.\nI znalazłam go tuż przed sobą.\nNa czarnym kocu leżał notatnik. Moje palce mrowiły z ciekawości i zanim zdążyłam wyrazić sprzeciw, nogi poniosły mnie bliżej. Nie mogłam się powstrzymać.\n- To twoje? - spytałam Justina, pochylając się do przodu, aby chwycić książkę. Nie czekając na odpowiedź, odwróciłam się i powoli zatonęłam w łóżku, pozwalając sobie na zaspokojenie ciekawości, kiedy otworzyłam notatnik. Natychmiast, zauważyłam wiele stron papieru pokrytych czarnym tuszem.\nMoje oczy skanowały szczegółowo strony. Dominował czarny atrament, co sugerowało, że Justin spędził dużo czasu na pisaniu. Może to jego sposób wyrażania siebie, mentalnie zasugerowałam.\nOdwróciłam stronę. To znaczy, nie chciałabym, żeby ktoś po prostu grzebał w moich rzeczach, w których były osobiste myśli i uczucia.\nPatrząc na Justina, zobaczyłam jego czerwoną ze wstydu twarz i pocierającą kark, rękę.\n- Um... - rozchylił usta, ale nie kontynuował ledwie zaczętego zdania.\nOdchrząknęłam, patrząc ponownie na notatnik. Justin musi czuć się skrępowany, skoro wzięłam to bez pozwolenia. Odłożyłam zeszyt na bok i uśmiechnęłam się fałszywie. Rodzaj uśmiechu, którego używasz po otwarciu okropnego prezentu w czasie świąt Bożego Narodzenia.\n- Przepraszam. - przemówiłam, kładąc ręce na kolanach, gdzie powinny znaleźć się za pierwszym razem. Ale było już za późno. Zrobiłam to bardziej kłopotliwą i krępującą sytuacją niż powinna być, ale niestety... jeszcze nie wynaleziono maszyny czasu. Więc posłałam Justinowi prawdziwe, przepraszające spojrzenie i dodałam: - Powinnam zapytać.\nZaskakująco, Justin potrząsnął głową, jakby nie zgadzając się ze mną i zamknął drzwi. Oczywiście, zachował kompletny spokój i postanowił mnie nim zszokować. - Wiesz co, nie martw się o to. - poinformował. - To miejsce nie powinno być pełne tajemnic.\nPatrzyłam na niego przez chwilę, aby sprawdzić, czy mówi poważnie. Brzmiało to jak głupi żart. - Huh?\nJustin uniósł brwi, patrząc na mnie.\n- Co? - zapytał: - Czy to brzmi...- zaczął, gestykulując rękoma.\n- Banalnie? - zasugerowałam z roztargnieniem.\nZmrużył oczy. - Ach, dzięki , Joanna. - odpowiedział z sarkazmem. Chichocząc lekko, pokręciłam głową.\n- Po prostu powiedz, co masz na myśli. - zażądałam, opierając z powrotem o łóżko.\nWłożył ręce do kieszeni, myśląc. - Cóż... Nie wiem... Po prostu myślę... Po prostu nie powinniśmy mieć tutaj żadnych tajemnic. Utrzymujemy wiele rzeczy z dala od wszystkich innych... więc dlaczego mamy robić to również tutaj? Powiedz mi dokładnie, co chcesz lub czujesz, a ja zrobię dokładnie to samo. Czego chcieć więcej?\n- No cóż. - uniosłam brwi i uśmiechnęłam się lekko. - Myślę, że mogę skorzystać z bycia w wolnej-od-tajemnic strefy. - powiedziałam kpiąco.\nJustin milczał, otwierając zeszyt na przypadkowej stronie. Natychmiast zauważyłam całe strony pokryte niechlujnie napisanymi małymi notatkami i bazgrołami.\nSpoglądając w górę, skierowałam wzrok na Justina, który opierał się na przeciwległej ścianie. To było dość oczywiste, że nie mógł się doczekać fizycznego zbliżenia w najbliższej przyszłości.\n- Justin - zawołałam, przeciągając jego imię. Podrzucił w dłoni zapalniczkę i spojrzał na mnie, jakby chciał zapytać: tak?\n- Chodź położyć się obok mnie. - powiedziałam grzecznie, uśmiechając się i klepiąc miejsce obok mnie, na materacu. Chociaż to bardzo prosty gest, zszokował nas obu, biorąc pod uwagę mój niewinny charakter. Jedna z brwi Justina uniosła się nieco, wyraźnie pokazując, że zaskoczyłam go.\nJustin zrzucił buty i powoli usiadł na materacu. Czułam, jak moje tętno przyspieszyło, kiedy zbliżył się do mnie.\nNie wiedziałam, jak ktoś może być tak nonszalancki wobec płci przeciwnej, a może powinnam powiedzieć, wobec kogoś kogo naprawdę lubił. Jasne, nie byłam najbardziej doświadczoną osobą, ale dlaczego tak się denerwowałam? Chodzi mi o to, jak dziwki mogą to zrobić? Czy one kiedykolwiek się denerwują? Czy nigdy nie obawiają się, że zrobią coś niewłaściwego? Czy kiedykolwiek modliły się do Boga, aby nie zwymiotować?\nPrzerwałam moje myśli, kiedy śmiech Justina zadzwonił mi w uszach, ciągnąc mnie z powrotem na ziemię. - Och hej, byłem pijany, kiedy to rysowałem. - powiedział, pochylając się i wskazując na notatnik. Nie wiedząc, o który chodziło mu rysunek, odwróciłam głowę, aby spojrzeć na niego.\n- Który? - zapytałam, spoglądając w dół, na papier. Wszelkiego rodzaju rysunki pokrywały stronę. Nie wszystkie były... dobre, po prostu wyglądały tak, jakby były rysowane z nudów. Lub w przypadku Justina, prawdopodobnie sposób spędzenia czasu, dopóki nie wytrzeźwieje.\nZanim zdążyłam zapytać, Justin objął mnie i bez wysiłku podniósł, umieszczając na swoich kolanach.\n- Ten. - odpowiedział zdawkowo, chwytając zeszyt w ręce i wskazując ponownie na rysunek trzech mężczyzn.\nPatrzyłam na notatnik, ignorując jego śmieszny rysunek. Justin zaczął mówić, ale jedyne, co mogłam usłyszeć, to niskie pomruki i stłumione słowa moich głośnych myśli.\nNigdy nie siedziałam nikomu na kolanach. To znaczy, to nie było tak, że byliśmy nadzy lub coś. Ale siedząc na nim, mój mózg zalewały myśli, że niezależnie od tego, jak blisko byłam z Justinem (w sensie fizycznym), to zawsze jest coś, o co muszę się martwić, czy to skóra, waga, wzrost lub inne.\nCo zrobić, jeśli miażdżę mu nogi, a on po prostu stara się być miły i nic nie powie? Co jeśli chce mnie zrzucić? Co jeśli pomyśli że mój tyłek jest nie tak duży, jak Candice? Czy wyglądam albo czuję się niezręcznie, siedząc na nim? Pewnie porównuje moją wagę do każdej innej dziewczyny, która siedziała na nim wcześniej! Prawdopodobnie śmierdzę potem!\n- Ugh, po prostu się zamknij. - szepnęłam ostro do siebie, kładąc dłoń na moim czole. Moja głowa pulsowała, zalewana przez negatywne myśli o sobie.\nNiestety, zapomniałam, że nie mogę wypowiadać ich na głos.\n- Um... co? - zapytał z tyłu Justin, owijając wokół mnie ramiona.\nOdwróciłam się do niego przez ramię i pokręciłam głową. - Nie, mówiłam do siebie! - odpowiedziałam szybko.\nJego grube, ciemne brwi, uniosły się razem.\n- Co masz na myśli? - zapytał z niedowierzaniem.\nNie byłam pewna, co powiedzieć.\nJustin otworzył usta, mówiąc z jasnym i oczywistym nastawieniem: - Co? Chcesz mnie lubić... to przestań tak mówić i -- zanim zdążył dokończyć zdanie, odwróciłam się całkowicie na kolanach i pocałowałam go w usta.\nPoczułam dreszcz adrenaliny w moim ciele, kiedy zdałam sobie sprawę z tego, co zrobiłam. To było tak inne. Czułam jego napięte mięśnie, które relaksowały się z każdym moim dotykiem.\nJustin rzucił czarny notes, który przytrzymywał, pozwalając mu zsunąć się łóżka i spaść na podłogę, gdy zacisnął dłonie na moich biodrach i pochylił się do tyłu, na poduszkę.\nMimo, że byłam nadal nerwowa, całując go - nie czułam niepewności, ani chęci wycofania się, tak jak wcześniej.\nAle zauważ, że powiedziałem, całując go.\nMoje oczy prawie wystrzeliły ze strachu, kiedy poczułam zimne palce Justina wsunięte pod moją bluzkę, podnosząc ją lekko.\nUspokój się, Joanno, krzyczałam wewnętrznie.\nPrzechylając głowę, prawie uśmiechnęłam się z ulgą, kiedy poczułam jego ręce uciekające spod koszulki.\nAle kiedy przerwał nasz pocałunek, i pociągnął za kołnierz jego własnej koszuli, ciągnąc go przez głowę... zdałam sobie sprawę, że zaczyna pozbywać się swoich ubrań... a to oznaczało, że będę musiała zrobić to samo.\nZanim mogłam spojrzeć na widok przede mną, jego dłoń spoczęła na moim karku, przesuwając moją głowę do przodu tak, aby nasze usta mogły się ponownie spotkać. Szczęśliwe westchnęłam, czując słodki, ciepły kontakt między naszymi ciałami.\nMogłam wyczuć jego dominującą stronę, kiedy mocno chwycił moją nogę i owinął ją wokół niego. Nie marnując czasu, zrobiłam to samo z drugą.\nNagle po kilku sekundach, które trwały jak długie minuty, poczułam jego palce łapiące ponownie za moją bluzkę.\nO Boże, on chce ściągnąć też moją koszulkę!\nByłam zdesperowana, aby trzymać jego ręce z dala od mojej koszulki tak daleko, jak to możliwe. Więc jeszcze raz, pomyślałam, jak Candice odwróciłaby jego uwagę? Ale niestety, moje ciało trwało w jakimś trybie przetrwania, działając pierwszą myślą i instynktem.Zacisnęłam się wokół jego ciała, kiedy powoli zsunął swoje ręce z dala ode mnie. Ale... nie miałam na myśli tylko moich ramion. Nogi też.\nGłęboki, zmysłowy jęk uciekł z jego gardła, kiedy przyciągnęłam go bliżej do mnie. Moje serce zaczęło histerycznie uderzać w mojej klatce piersiowej, kiedy zdałam sobie sprawę, że pewnie zrobiłam dokładne przeciwieństwo tego, co powinnam.\nSekundę później, podniósł się szybko, aby usiąść na kolanach, mamrocząc coś do siebie o czekaniu.\n- Nie ruszaj się. - zażądał stanowczo, kiedy położył rękę na mojej prawej kości biodrowej i chwycił kołnierz koszuli.\nMoje oczy rozszerzyły, nie rozumiejąc, co się dzieje. - Czekaj, co ty-- ale zanim zdążyłam dokończyć zdanie, jednym szybkim ruchem złapał za materiał i rozerwał go.\nMoje oczy były szersze niż kiedykolwiek, a oddechy ciężkie i głośne, kiedy patrzyłam w dół, na moją koszulkę. Była całkowicie rozdarta: mój brzuch i stanik były odkryte, co nakłoniło mnie do pokrycia się ponownie kocem. Teraz jestem tutaj, prawie pół naga przed osiemnastoletnim chłopcem.\nCholera, to jest koszula Ally! Mój umysł wpadł w panikę. Justin właściwie rozdarł koszulę, ponieważ był zbyt niecierpliwy.\nZanim się zorientowałam, moja koszula została, całkowicie usunięta, a Justin ponownie mnie całował. Ale zamiast umieszczania słodkich, odurzających pocałunków na moich ustach, przeniósł się do nowej lokalizacji. Moja szyja. I nienawidziłam go, bo przyznaję, że modliłam się, aby to nie zaszło za daleko - ale nie było krępujące. To było rzeczywiście bardzo... miłe.\nAle wiedziałam, że bez względu na moje nadzieję, że nie zacznie rozrywać reszty moich ubrań, sama musiałam go powstrzymać, aby nie kontynuować czegoś, czego będę potem żałować.\nWiedziałam, że będę w końcu musiał zrezygnować z mojej niewinności. Ale nie byłam dzisiaj gotowa. Nie mogłam dzisiaj.\n- Justin. - wyszeptałam, wykorzystując okazję na rozmowę, kiedy szybko oddzielił nasze usta. Mimo wielkich uczuć, miałam nadzieję, że dostanie wskazówkę: Musiałam go powstrzymać.\nOczywiście, znalazł sposób, aby mnie uciszyć. Przygryzł moją dolną wargę zębami i pociągnął ją powoli. - Justin. - zaczęłam, próbując złapać oddech, aby utworzyć odpowiednie słowa. Robiło się coraz trudniej.\nIm więcej Justin robił, tym mniej chciałam przestać.\nByło tak, dopóki nie poczułam jego kciuka na moim brzuchu, kierującego się w stronę guzika moich spodni. Wtedy wpadłam w panikę.\nMoje ręce rzuciły się i chwyciły mocno jego ramiona, pchając z całej siły, aby usunąć go ze mnie.\n- Justin! - zawołałam głośniej niż chciałam. Ale to nie miało znaczenia. Byłam zdesperowany, aby zdobyć jego pełną uwagą.\n- Co? - szepnął niespokojnie, trzymając się nade mną. Jego ciepły oddech uderzył w moją twarz, przypominając mi, jak bardzo chciałam wrócić do całowania go. Ale nie mogłam dać się tak łatwo i odwołać to, co chciałam powiedzieć.\n- Nie chcę robić nic więcej. - poinformowałam surowym głosem. Część mnie miała nadzieję, że nie będzie się denerwować. Wzdychając, zamknął oczy i rozluźnił się nieco, kładąc na mnie większy nacisk.\n- To znaczy, dziś wieczorem... nie sądzę, że mogę. - dodałam, obniżając trochę mój głos. - To nie tak, że nie chcę, czy coś... Ja tylko... - wypuściłam powietrze z nosa, próbując uspokoić nerwy. - Czuje się przerażona i --\nPotrząsając głową, Justin położył się obok mnie.\n- Jest w porządku, Joanna. Wiem, że jesteś zdenerwowana. - powiedział, wpatrując się w sufit.\nNie patrzyłam w dół, aby nie wiedzieć, jak gęsia skórka szybko rośnie na całym ciele. Leżałam tam, trzęsąc się jak chihuahua. Miałam silne, niemal rozpaczliwe pragnienie, wziąć jeden z koców, przykryć się i położyć bliżej Justina, ale wiedziałam, że nie mogę. To znaczy, właśnie odmówiłam mu dostępu do moich... kobiecych części. - Masz tylko piętnaście lat. - powiedział po kilku sekundach ciszy.\nSłysząc to, odwróciłam głowę w jego kierunku. Jego postawa zasygnalizowała, że był zirytowany, co również zirytowało mnie. Więc odpowiedziałam, jakbym w ogóle nie była rozdrażniona. - No, to ile miałeś lat, gdy straciłeś swoje dziewictwo?\nBez wahania, odpowiedział: - Czternaście.\nPrzestałam na niego patrzeć. Nie wiedziałam, co powiedzieć.\nCzternaście? Tylko rok młodszy ode mnie? To znaczy, ja wiedziałam, że utrata dziewictwa w wieku 15 lat była równie niestosowna, ale czułam się dojrzała. Wyglądałam dojrzale. Może nie w oczach innych, ale znam siebie. Wiedziałam dokładnie, kim jestem i co się działo w moim życiu, a nie ktoś inny, więc jak mogą oceniać coś, o czym nic nie wiedzą?\nNie miałam pojęcia, co działo się w jego życiu, czy też był dojrzały, czy nie. Nic nie wiedziałam. Ale chciałam wiedzieć. Naprawdę źle.\n- Naprawdę? - zapytałam retorycznie z niedowierzaniem. Trudno było sobie wyobrazić: Justin stracił dziewictwo, gdy był w ósmej lub dziewiątej klasy. - Z kim? - spytałam, przewracając się powoli na moim ramieniu, aby spojrzeć mu w twarz.\nPotrząsnął głową, mrużąc oczy. - Tak naprawdę nie pamiętam... - odpowiedział, biorąc długie przerwy pomiędzy zdaniami: - Myślę, że nazywa się Britney... Britney coś... Nie była na tyle interesująca, abym o to pytał. - zacisnął usta i uniósł brwi. - Ona... przechodzi od razu do rzeczy.\nPrzełknęłam ślinę. - Ile miała lat? - zapytałam, ignorując możliwość, że (najprawdopodobniej) denerwują go wszystkie pytania.\n- Szesnaście... Siedemnaście. - wzruszył ramionami.\nO dziwo, moje oczy nie rozszerzyły się, a oddech pozostał normalny. Zamiast tego uniosłam moje brwi i prychnęłam z humorem.\n- Co za pedofil. - skomentowałam, z rozbawionym wyrazem twarzy.\nOdwracając głowę, aby (w końcu) spojrzeć mi prosto w oczy, uniósł brwi i uśmiechnął się lekko. Ignorując wewnętrzny krzyk "tak!" widząc, że najprawdopodobniej nie był zirytowany (sądząc po uśmiechu na twarzy), zamknęłam usta na kłódkę, zdając sobie sprawę, o co mu chodzi. - Och. - powiedziałam monotonnie: - Yeah.\nJustin wzruszył ramionami unosząc prawą rękę i owijając ją wokół mnie.- To nie jest twoja wina, że rodzice postanowili zrobić cię później, niż moi rodzice. - zaśmiał się. - Może moi rodzice byli w większym pośpiechu.\nWiedziałam, że to żart, ale z jakiegoś nieznanego mi powodu, nie śmiałam się tak jak on. Nie było tak, ponieważ zawiesiłam się na "dużej różnicy wieku, która przedstawiła Justin jako zboczeńca," bo szczerze mówiąc, to nie było coś, o co powinnam się martwić. To dlatego, że kiedy wspominał o jego własnych rodzicach, przypomniałam sobie, kiedy powiedział mi o życiu ze swoim wujkiem. I jestem ciekawa, dlaczego żyje z nim, a nie z własnymi rodzicami.\nPo prostu go zapytaj! krzyknął mój umysł.\n- Hej, Justin? - powiedziałam cicho, po odczekaniu małego okres czasu, aby nie czuł się przytłoczony pytaniami.\nSpojrzał na mnie, bawiąc się moimi włosami. - Yeah?\nWahałam się przez chwilę, zastanawiając nad odpowiednimi słowami, w nadziei, że nie będę go obrażać.\n- Jeśli nie przeszkadza ci, że pytam... dlaczego nie mieszkasz z rodzicami? Dlaczego mieszkasz z wujkiem zamiast nich? Co się stało? - zapytałam cicho, w najbardziej uprzejmy sposób jaki mogłam sobie wyobrazić. Kiedy spojrzałam na niego, wzdrygnął się. Najwyraźniej nie był to wygodny temat. - Przepraszam. - mruknęłam, kiedy zdałam sobie sprawę, że prawdopodobnie nie było to właściwe pytanie. - Po prostu byłam ciekawa... plus powiedziałeś: żadnych sekretów--\n- Joanna. - wypuścił powietrze. - Uspokój się, jest w porządku.- skinęłam głową i zaciskając zęby, odetchnęłam głęboko przez nos. Justin delikatnie i uspokajająco gładził moje ramię. - To naprawdę długa historia. W dodatku część z tego została mi opowiedziana więc to może być mylące.\nPokiwałam głową. - W porządku.\nJustin wypuścił głębokie westchnięcie, jakby tłumaczył mi to z niechęcią. To znaczy, nie zmuszałam go, ale byłam bardzo ciekawa. Patrząc w sufit powiedział cichym głosem - To wszystko z powodu mojego taty. Kompletnie schrzanił. Już od małego miał problemy z agresją i rzadko bywał trzeźwy. Moi rodzice poznali się w szkole - oczywiście prywatnej, ponieważ obydwoje pochodzili z bogatych rodzin i kiedy mówię bogatych, mam na myśli obrzydliwie bogatych. Obie rodziny były totalnymi snobami. - Justin przewrócił oczami. - W każdym razie, zaczęli się umawiać dość szybko po ich pierwszym spotkaniu. Podobno mój tata handlował narkotykami w całym liceum, czego moja mama była kompletnie nieświadoma. W końcu tata zaczął brać udział w walkach, w klubie bokserskim w centrum miasta. Będąc zmartwioną i paranoiczną osobą, moja mama wkurzyła się kiedy to odkryła i błagała go, żeby przestał. Ale oczywiście odmówił i kontynuował walki, nawet po ukończeniu szkoły. Moja mama w końcu odeszła, kiedy dowiedziała się, że robił to co noc. I kiedy z nim zerwała, dowiedziała się, że jest ze mną w ciąży.\n- Została wyrzucona z domu i jedyną osobą, do której mogła zwrócić się o pomoc, był mój tata. Wziął ją z powrotem, ale nie był zbyt zadowolony, kiedy w końcu powiedziała mu o mnie. Krzyczał na nią i powiedział że była głupia, nie decydując się na usunięcie mnie. Zawsze zaprzeczał, ale każdy mówił mi, że to był pierwszy raz, kiedy ją uderzył. Powiedział mi, że miała szwy po uderzeniu się o szklany stolik, ale wiedziałem że w rzeczywistości rzucił w nią wazonem. - Justin przerwał biorąc głęboki oddech. - A gdy się urodziłem, zrobiło się jeszcze gorzej. Zaczął bić ją co noc, kiedy spałem. Mógł być naćpany albo pijany. Kiedy miałem 10 lat, poszedłem do sypialni moich rodziców i zobaczyłem ją na podłodze. Ojciec przecierał twarz ze złością, wypuszczając gwałtownie powietrze. Nienawidzę tego pierdolonego wspomnienia. Nie mogłem dojść do siebie, widząc jak bardzo była przerażona. Ale jestem w pewnym sensie wdzięczny. Gdyby mnie nie zauważyli, kopnąłby ją prosto w twarz.\n- Wiem, że miałem tylko 10 lat, ale czasem żałuję, że mama dla niego kłamała. Łatwiej doszedłbym do siebie, gdyby obydwoje po prostu wyznaliby prawdę i rozeszli się. Ale ona go kryła, a on wciąż ją bił, robiąc to tak, aby ukryć to przede mną. Ale widziałem co się działo. Chciałem przeciwstawić się mu wiele razy, ale zawsze się wycofywałem. - moje brwi zmarszczyły się lekko, To tak jak ja... pomyślałam. - Zostałem zabrany kilka lat po urodzeniu się mojej siostry. Miałem wtedy 16 lat. W każdym razie, moja mama próbowała położyć Jazmyn spać koło północy, kiedy mój tata akurat wrócił do domu. Był pijany, więc mama wybiegła, odkładając moją siostrę, żeby spróbować go uspokoić, zanim zrobi coś głupiego. Ale Jazzy wyszła z pokoju i poszła w kierunku mojej mamy, która była kopana przez tatę. - Justin nagle zatrzymał się, a ja obróciłam swoją głowę patrząc na niego. Jego usta były rozchylone, ale żadne słowa nie puszczały ich, jakby był zamrożony. Po prostu siedział tam, myśląc. Po paru boleśnie długich sekundach, kontynuował. - Mój tata popchnął stolik z ciężkimi wazonami i szklankami w stronę mojej mamy, nie wiedząc, że moja siostra tam była. Mama nie ruszała się przez jakiś czas.\n- Syreny policyjne obudziły mnie około 3 nad ranem. Pamiętam, byłem wkurzony, bo przed domem stało kilka samochodów policyjnych i pogotowie, a nikt nie chciał mi powiedzieć co się dzieje. Policja znalazła działkę kokainy w kieszeni mojego taty. Byłem zdenerwowany, bo nie chciałem, żeby mój tata szedł do więzienia. Ale potem posadzili mnie i powiedzieli, że moja młodsza siostra została ciężko ranna i potrzebowała natychmiastowej pomocy. Prawie zemdlałem. Nawet nie pamiętam wszystkiego co się stało po tym, jak powiedzieli mi, że się nie udało. Pamiętam moją mamę płaczącą i przepraszającą. Nie mogłem nawet odpowiednio się pożegnać, bo byłem tak zdenerwowany. Zostałem w moim pokoju przez tydzień dopóki mój wujek oficjalnie został moim opiekunem prawnym. Od tego czasu nie widziałem moich rodziców. - skończył patrząc przed siebie.\nJustin i ja siedzieliśmy w ciszy przez kilka minut, oboje w swoich własnych głowach. Nawet na mnie nie spojrzał, ale wiedziałam, że nie należy naciskać na niego z jakiś niedojrzałych powodów. To nie było tak, że chciałam to zlekceważyć lub udawać, że nic się nie stało po tym jak wyjaśnił mi coś, z czym najwyraźniej trudno było mu się zmierzyć. Ogromną część mnie ogarnęło poczucie winy.\nOboje byliśmy tutaj przeze mnie, ponieważ to było coś, co ja chciałam zrobić. On zgodził się na to, żeby mnie uszczęśliwić, a ja nie pomyślałam ani razu o jego życiu. W przeciągu ostatnich paru tygodni wszystko kręciło się wokół mnie. Narzekałam na moich spiętych rodziców, jak bachor, osobie, która miała znacznie większe problemy niż ja.\nI nawet, kiedy Justin ani razu nie wspomniał o swoim życiu i problemach, zadał sobie tyle trudu żeby załatwić ten cały domek dla nas i pomóc mi, a ja zniszczyłam kompletnie nastrój mówiąc, że nie byłam gotowa.\nNagle Justin wypuścił głębokie westchnięcie, odrywając mnie od moich myśli. Siedząc prosto, obrócił się i spuścił nogi z brzegu materaca. - Powinniśmy.. uh... chyba już iść" Powiedział niezręcznie, pochylając się nad łóżkiem, aby chwycić buty z drugiej strony. Robi się późno. - dodał zanim wstał sprawiając, że łóżko głośno zaskrzypiało.\nRównież wstałam i w milczeniu szybko założyłam swoje buty. Ta noc rozpoczęła się z okropnym wahaniem, przebiegła z dużą ilością napięcia seksualnego, poszła nawet dalej z większą intymnością, a zakończyła martwą ciszą.\nPowinnam po prostu pozwolić mu rozpiąć moje spodnie. Pomyślałam sobie. To może uratowałoby mnie przed niezręczną, sytuacją całowania-na-dobranoc.\nChwytając pozostałości koszulki Allison, która składała się z rękawów i pleców, stanęłam niezgrabnie przy drzwiach, trzymając je przed sobą. Kończąc sznurowanie butów, Justin wstał i spojrzał na mnie, pozwalając rosnąć między nami nieznośnej ciszy.\n- Przepraszam za, wiesz.. nie robienie nic wieczorem. - przeprosiłam cicho, ściskając koszulkę przed sobą w obu dłoniach. Justin uśmiechnął się i zachichotał sprawiając, że moje serce podskoczyło z radości. Byłam szczęśliwa wiedząc, że nie był w kompletnie złym nastroju po przypomnieniu mu nieszczęśliwych zdarzeń, które miały miejsce lata temu.\n- Przepraszam, za twoją koszulkę. - odpowiedział wskazując na to co trzymałam w ręce. Spoglądajac na niego spod moich ciężkich powiek, wzruszyłam ramionami.\n- Nie jest nawet moja. - przyznałam, udając spokojniejszą, niż powinnam być. Chociaż Allison jest ogólnie miłą osobą, miałam przeczucie, że nie będzie w najlepszym humorze, kiedy odkryje co stało się z jej koszulką. Mam na myśli, wyglądała jakby została rozszarpana przez niedźwiedzia.\nJustin uniósł brwi w górę, patrząc na mnie z błyskiem sympatii. - Co zamierzasz więc zrobić? - zapytał.\nWzruszyłam ramionami. Naprawdę nie miałam pojęcia. Zgaduję, że nie było wiele wyjść z mojej sytuacji. Nie było tutaj żadnych krawców, sklepów odzieżowych, czy koszuli leżących wokół mnie.\n- Nie jestem pewna. Myślę, że jedyną rzeczą jaką mogę zrobić to oddać ją w tym stanie. - odpowiedziałam.\nNagle Justin zmienił wyraz twarzy na lekko rozbawiony. To sprawiło, że mój żołądek zrobił fikołka. Po byciu w kiepskim nastroju, uśmiechnął się, co oznaczało jedynie jedną rzecz, że miał coś innego na myśli.\n- Nie chodzi o to. - powiedział, sprawiając, ze odchyliłam głowę z ciekawością. Moje palce wierciły się niespokojnie, chcąc wiedzieć o czym mówił. - Jak wrócisz do swojej kabiny bez koszulki?\n- Nie zamierzasz oddać mi swojej bluzy? - zapytałam z niedowierzaniem, patrząc mu w oczy. Justin wzruszył ramionami, idąc do przodu, aby przekręcić klamkę. Kopiąc drzwi, otworzyły się szeroko, a mój prawie nagi tors został odsłonięty ciemności lasu.\n- Dlaczego powinienem? Nie posłuchałaś mnie w każdym razie! - odpowiedział wyglądając jakby cieszył się z tego, że był takim dupkiem.\nMoje ręce nieświadomie zacisnęły się w pięści, zaczynając pocić się ze złości - Co?! Jesteś zły, bo nie uprawiałam z tobą seksu?” wykrzyknęłam podchodząc bliżej niego.\nZ lekkim uśmieszkiem pokręcił głową - Ubrałaś stanik.- powiedział, podchodząc do drzwi i ciemności.Miał na myśli to co powiedział wczoraj.\n- Wiesz. - Justin zaczął przerywając milczenie. - Powinnaś po prostu ściągnąć stanik.\nMoje oczy rozszerzyły się z gniewu, a gardło paliło. Wiedziałam, że żartuje, ale robi to w najbardziej niedojrzały sposób. Nie miałam zamiaru iść do kabiny pełnej innych dziewczyn po prostu w biustonoszu i oboje cholernie dobrze to wiedzieliśmy.\n- Zgoda. - powiedziałam przez boleśnie zaciśniętą szczękę. - Nie ubiorę jutro biustonosza.\nJustin podszedł do mnie, wciąż mając na sobie ten głupi, arogancki uśmieszek.\n- Nie martw się, mam coś jeszcze zaplanowane na jutro. Ale nie będzie ci potrzebny następnego dnia. - wyjaśnił. Nagle, unosząc brew i nogę, jakby grożąc, że cofnie się jeszcze dalej, zapytał: - Prawda?\nSkinęłam rozpaczliwie głową, pocierając ramiona, aby wytworzyć ciepło. - Dobra, dobra! Po prostu daj mi teraz swoją bluzę! - zażądałam desperacko.\nKręcąc głową, pokiwał palcem z dezaprobatą. - Teraz Joanna. - powiedział kpiąco. - Co masz zamiar robić?\nMoja szczęka zacisnęła się, powodując niemal rozpaczliwy ból w moich dziąsłach. - Nie ubiorę jutro stanika. - powiedziałam głosem przytłumionym przez moją zaciśniętą szczękę.\nUśmiechnął się unosząc brwi. - Co to było? - wciąż obrzydliwie i drwiąco. W tym momencie miałam dosyć.\n- Powiedziałam, że nie zamierzam ubrać stanika, teraz daj mi swoją pierdoloną bluzę Justin! - krzyknęłam, wychodząc na zewnątrz i stając bezpośrednio przed nim.\nDobrze, dobrze. - powiedział rozbawiony unosząc ręce w geście obronnym. Ściągając bluzę wolniej niż się spodziewałam, potrząsnął głową i trzymał bluzę przed sobą z uśmiechem na twarzy.\nNareszcie. - mruknęłam gorzko, wyrywając mu ją nieuprzejmie i zakładając przez głowę.\nPoprawiając swoje włosy, schowałam koszulkę Allison do kieszeni. Spojrzałam na Justina, aby zobaczyć, że uśmiecha się promiennie. - Co? - prychnęłam, rzucając mu zimne spojrzenie.\nKręcąc głową, spojrzał na mnie z szerokim u śmiechem. - Nic, dobranoc Joanna. - powiedział cicho, pochylając się i składając na moich ustach ostatni, długi pocałunek.\nna początku, chcę podziękować osobie, która przetłumaczyła dla was kawałek rozdziału,\nnaprawdę Ci dziękuję dziewczyno,\nfakt, były błędy ale wszystko poprawiłam (raczej)\nplus, dziękuję pewnemu anonimowi, który napisał, że jestem jedną z jego ulubionych tłumaczek, gdy to przeczytałam, aż się uśmiechnęłam:)\nMOŻECIE MNIE ZABIĆ\nSAMA MAM NA TO OCHOTĘ, WIĘC ŚMIAŁO!\nWSZYSTKIE PYTANIA TUTAJ\nNOWA LISTA INFORMOWANYCH, PROSZĘ ZAPISYWAĆ SIĘ TUTAJ\nROZDZIAŁY BĘDĄ POJAWIAŁY SIĘ TAK JAK POPRZEDNIO, CZYLI: W ZALEŻNOŚCI OD ILOŚCI WASZYCH KOMENTARZY\ndzisiaj zajęłam się blogiem, poprawiłam niektóre zakładki, ale zostało mi jeszcze uporządkowanie "polecane", więc w najbliższym czasie możecie tam zajrzeć:)\nAutor: Nadia 132 komentarze:\nMożesz być dokładnym przeciwieństwem kogoś, kim chcą żebyś była.\nNauczył mnie dokładnie wszystkiego w domku 304.\nJest to jedynie tłumaczenie opowiadania "Cabin 304" pisanego przez Jamie Fall, którego oryginał znajduje się w języku angielskim na stronie jbffp. Można przekierować się do niego w zakładce bloga "oryginał" i przeczytać w autentycznej wersji.\nOpowiadanie ma ograniczenie wiekowe teens+ i mogą znaleźć się w nim demoralizujące treści. Jeśli uraża to twoje poglądy, zastanów się przed rozpoczęciem czytania.


Jak poprawić siłę i chęć u mężczyzn - Tabletki i moc dla potencji\nJak poprawić siłę i chęć u mężczyzn\nKalistenika Vlog #17 - Trening na Siłę i Wytrzymałość - KFD Czy wanna jest przydatna dla potencji\nTorus młot odkrycie Ćwiczenia fizyczne na impotencję, leki wpływają na potencję testosteron enanthate na potencję. Lekarz, który leczy problemy z mocą Impotencja i leki z nią, ekstrakt geranium moc Ten spadek potencji.\n7 Sposobów Na Zwiększenie Poziomu Testosteronu NATURALNIE alikaps zwiększona siła\nSprzedaż leków dla potencji ginseng potencja dla mężczyzn, co jeść dla potencji kobiety napar ziołowy na potencję. Leczenie Ludowa potencji seksualnej Forte prostaty na potencję, depresji i impotencji co jest najlepsze dla siły działania żeń-szenia lub czerwonego korzenia.\nTrening Rekruta - Ekstremalny Test Siły i Wytrzymałości który degraduje potencję\nEfekt fizjoterapii na sile stając impotencja, chemikalia dla potencji zwiększoną siłę działania po 60. Mężczyzna lekarz na sile jak snus wpływa na potencję, Hammer torus zamówienie Chińskie lekarstwo na potencję opinie na ten temat.\n6 Minutowy Trening Abs - Szybki Trening Mięśni Brzucha jak poprawić potencję mężczyzn po 40 latach\nEfekt famotydyna na sile neuroleptyki i potencji u mężczyzn, Tajemnice męskiej potencji nalewka z czosnku w wodzie do potencji. Czym są suplementy diety, które zwiększają potencjał głóg sile działania korzystnych właściwościach, że biorą na sile złoty mrówka na potencję.\nJAK POPRAWIĆ SIŁĘ I TECHNIKĘ BIEGU NA BOISKU? PIŁKARSKI TRENING MOTORYCZNY #5 gwałtowny spadek potencji\nWpływ kwasu bursztynowego na siły Środki zwiększające potencję, Wartość torus wisiorek młot Korzenie Aralia potencja. W aptece o sile podnoszącej leczenie męskiej potencji seksualnej metodą krajową, popularne recepty na zwiększenie potencji mężczyzn Sting Bee na potencję.\nDomowy Trening Na Biceps Izraelska lekarstwa na potencję\nCo folk środki mogą zwiększyć siłę dla potencja kremu Ukrainy, dlaczego ten facet jest słaba siła środki folk zwiększa potencję mężczyzn. Ranking lek jest najlepszy na potencję trawa i impotencja u mężczyzn, jak poprawić potencję i prostatę jakie leki zwiększają potencję mężczyzn.\nJak zwiększyć siłę i masę przedramienia? sklep internetowy Młot Thora\nDlatego mogą wystąpić problemy z potencją Aktor Młot Thora, Siłę w Kaliningradzie zwiększona siła cena tabletki. Choroba prowadzi do impotencji Forum ćwiczenia na zwiększenie potencji forum, czy białko ma wpływu na działanie potencji u mężczyzn, gdy zmniejszona.\nJak wzmocnić siłę ciosu? jak zwiększyć męską potencję i libido\nLeki na impotencję No forum potencja, korzyści z suplementów diety dla potencji dla potencji psychologa. Korzeń impotencji zapalenie wątroby o ograniczonej sile, Cesarz cena potencja sytuacyjne leczenie impotencji.\nTrening Spartan - Podejmij Wyzwanie! gdzie kupić potęgę cesarza w Krasnojarsku\nJakie leki można stosować na potencję impotencja po trzydziestce, maść na jad pszczeli potencji ćwiczenia na zwiększenie potencji. Dlaczego zagrożona potencja leki poprawiające męskich opinie potencji seksualnej, leczyć impotencję leczenie impotencji ludowe środki na zawsze.\nTRENING W DOMU BEZ SPRZĘTU ( Plan i ćwiczenia - Jak trenować w domu ) Indyjskie leki potencja\nImpotencja przyczyny i skutku Hormonalna terapia dla potencji, Jak jeść, aby zwiększyć siłę Korzeń pokrzywy potencja. Czy przepuklina pachwinowa prowadzić do impotencji Jestem zdrowy, ale słaba siła, przez ile siła zostaje przywrócona po rzuceniu palenia skuteczne środki w celu zwiększenia siły.\n#93 Jak zwiększyć siłę strzału? Trening siłowy bez sprzętu! ziołowy stymulant potencja\nChoroby naczyniowe, impotencja Siła działania słabym wzrostem, potencji u mężczyzn. 70 potencjał twórczy dziecka. Siłę kapsułki olej rybny w celu zwiększenia siły działania programu, zwiększenie potencji u kobiet miód zwojami imbiru dla potencji.\nĆwiczenia mieszane: Mięśnie klatki piersiowej i brzucha podniesienie potencji prostaty\nJakie witaminy trzeba pić, aby zwiększyć siłę Palenie powoduje impotencję, Preparaty do poprawy potencji u mężczyzn bez recepty miód z orzechami i potencji. Masaż na impotencję najlepszym sposobem na zwiększenie potencji u mężczyzn, Musk na potencję Leczenie potencji popularnym środkiem.\nJak zwiększyć siłę ciosu na worku treningowym jajko na zwiększenie potencji\nSposobów na zwiększenie potencji pogorszenie potencji, impotencja od 25 lat, co robić witaminy dla potencji. Popularne recepty na zwiększenie potencji mężczyzn stracił możność podczas stosunku, Impotencja po chemioterapii opinii Siłę pestek dyni.\nJak ćwiczyć SILNĄ WOLĘ? Nie daj się pokusom! problemy z kręgosłupem i potencji\nNiż zwiększenie poziomu potencji jak leczyć impotencję, leki na potencję zdjęcie Oznacza reklamy na sile w telewizji. Dopiero gdy siła mężczyzn leki osłabiają siłę, łopian i potencji jak zwiększyć potencję.\nJAK ZWIĘKSZYĆ SIŁĘ - trening układu nerwowego w pigułce aspiryna z impotencją\nPomidory dla męskiej potencji wpływ choroby na siłę, co podnosi potencjał dla kobiet Dlatego być słaba siła. Opinie torusa opcji Leczenie impotencji Omsk, co powinno być normalne, potencja recepty zwojami imbiru dla potencji.\nJak zwiększyć pewność siebie w 2 minuty? [naukowo potwierdzony sposób] że zwiększa potencję\nSzkoda jeśli alkohol potencja leki na zwiększenie potencji ceny, niż zwiększenie męskiej potencji dla katalogu mężczyźni potencji. Zaprzestanie palenia ożywienie potencji skuteczny środek pobudzający potencja, oznacza zwiększenie potencji u mężczyzn środków ludowej w 60 lat Kaukaski rododendronów właściwości lecznicze dla mężczyzn potencji.\nTrening ogólnorozwojowy dla mężczyzn: wykorzystaj ciężar własnego ciała siła spada młot Thor\nZwiększenie potencji kobiet Lek na cukrzycę potencji, zabawa dla męskiej potencji jak zrobić sodę na potencję. Seler i potencji mumia leczenie impotencji, jak jeść seler na potencję brak potencji w 16 lat.\nJAK POKONAĆ LENIA nebilet wpływ potencja\nMłot Thora kupić hurtowym Białoruś kupić młot Thora, szkoda oznacza zwiększenie potencji choroby wątroby wpływ na siłę. Mężczyzna męskość żywność słaba siła po rozwodzie, Papryka dla potencji Młot Thora oryginalny.\nJak-w-3-tygodnie-poprawic-rekord-w-wyciskaniu-leżąc Harms rowerowe potencja\nImpotencja, z którego pochodzi Doktor do leczenia zaburzeń potencji, jakie leki młot Thora kupić zestaw potencji. Cardiovascular leki na impotencję Nerw kulszowy impotencja, środki męskość ludowe zęby i potencji.\n30 Dni Pompek CHALLENGE kompleks witamin dla mężczyzn w celu zwiększenia potencji\nDrop młot Thora kupić w aptece w Mińsku Opinie papaweryna impotencja, środki folk przedłużenie potencji potencji u mężczyzn i wiek. Jak zwiększyć siłę i męskość tymianku zwiększenie potencji, ćwiczenia jogi do zwiększenia potencji Wpływ cynku na sile.\nLeki. zwiększenie potencji