Odmiany tulipanów 1/15\nZe względu na ogromne bogactwo odmian podzielono wszystkie na 15 grup. Jednak różnice pod względem pory kwitnienia poszczególnych grup są dość znaczne, dlatego dodatkowo dzieli się je na wczesne, średniowczesne i późne oraz tzw. botaniczne, będące gatunkami dziko rosnącymi i odmianami od nich bezpośrednio wywodzącymi się.\nPodział szczegółowy znajduje się tutaj.\nA. Tulipany wczesne\nI. Tulipany pojedyncze wczesne\nPowstały ze skrzyżowania grup Duc van Tol oraz Mendla. Osiągają wysokość 15-35 cm. Większość odmian ma kwiaty jednobarwne o żywych, czystych kolorach, a tylko nieliczne są dwukolorowe, z obwódką lub innym rysunkiem na płatkach. Kwiaty są pojedyncze, o sześciu płatkach, osadzone na krótkich łodygach. Kwitną już w połowie kwietnia, a nawet jeszcze wcześniej: na przełomie marca i kwietnia. Pięknie wyglądają w ogródkach skalnych i na trawnikach, w połączeniu z innymi roślinami cebulowymi, szczególnie zaś narcyzami i hiacyntami. Nadają się do sadzenia w kwietnikach, rabatach, patio, donicach i miejscach narażonych na wiatr. Wiele odmian z tej grupy znajduje zastosowanie w uprawie przyspieszonej: na kwiat cięty i do pędzenia.\n'Bellona' - ma żółte kwiaty długości 6-7 cm; jest bardzo popularną odmianą w Holandii.\n'Biała Dama'* - kwiaty ma kremowobiałe z jasnożółtym dnem; charakteryzuje się silnym wzrostem.\n'Big Smile' - wprowdzona w roku 1990; charakteryzuje się długimi kwiatami.\n'Brilliant Star' - kwiaty szkarłatne z oliwkową, żółto obrzeżoną plamą u nasady płatków; jest jedną z najstarszych odmian w tej grupie wyróżniającą się bardzo wczesnym kwitnieniem.\n'Christmas Marvel' - kwiaty ma ciemnoróżowe z żółtobiałą nasadą płatków; ma sztywne łodygi i rośnie dość silnie.\n'Keizerskroon' - najstarsza spośród obecnie uprawianych, kilkudziesięcioletnia odmiana, o kwiatach czerwonych z żółtą obwódką i tej samej barwy nasadą.\n'Mazowsze'* - kwiaty posiada ognistoczerwone z nikłymi żółtymi kreseczkami, nasada płatków jest żółtooliwkowa.\n'Apricot Beauty' - wprowdzona w roku 1953; charakteryzuje się pięknym zapachem różanym; wysokość do 45 cm.\n'Beauty Queen' - kwiaty pachnące.\n* - odmiany hodowli polskiej.\nCebule dojrzałe do zbioru poznaje się po wyglądzie zewnętrznej łuski, która powinna być w części już zbrązowiała. Po ostrożnym wykopaniu umieszcza się cebule w ażurowej skrzynce, rozkłada na podłodze lub wiesza w siateczkach w ciepłym, suchym i przewiewnym pomieszczeniu. Po kilku dniach powinniśmy je oczyścić oraz usunąć wszystkie cebule gnijące i uszkodzone. Przez całe lato przechowuje się je w dobrze wietrzonym pomieszczeniu, w temperaturze 20 stopni Celsjusza. Gorący strych, wilgotna piwnica, a także garaż nie nadają się do przechowywania cebul tulipanów.\nBardzo duże straty w uprawie tulipanów powoduje fuzarioza. Na wiosnę rośliny rosną słabo, żółkną, a nawet całkowicie zamierają. Latem, w przechowalni, chore cebule wysychają lub zamieniają się w cuchnącą masę. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie wszystkich zasad uprawy. Gdy wiosna obfituje w opady, łatwo rozprzestrzenia się szara pleśń. Na liściach i płatkach pojawiają się plamy i choroba szybko przenosi się na cebule. Na mięsistych łuskach pojawiają się brązowe plamy i te chore cebule są źródłem infekcji w następnym sezonie. Bardzo groźne są choroby wirusowe. Każda roślina zainfekowana powinna zostać usunięta wraz z cebulą i zniszczona. Myszy i norniki, występujące co kilka lat w dużym nasileniu, mogą zniszczyć wszystkie rośliny. Zatrute ziarno, świece dymne i inne środki są zwykle mało skuteczne, dlatego niektórzy działkowcy mają swoje specjalne metody zapobiegania stratom. Wokół roślin zakopują szmaty nasycone ropą (sprawdzony sposób także na przepędzenie kretów! po włożeniu szmatki w korytarz usypanego kopczyka), sadzą cebule w siateczkach itp. Pewne szkody mogą także wyrządzać ptaki, wyjmując dziobami całe rośliny lub niszcząc liście. Warto więc rozwiesić trzepoczące na wietrze tasiemki, rozpiąć nad roślinami sznurki lub w inny sposób odstraszyć ptaki.\nTulipany należą do najpopularniejszych roślin. Wielka rozmaitość odmian sprawia, że uprawiane są nie tylko na kwiat cięty, ale także sadzone są w grupach na trawnikach, w ogródkach skalnych i w różnego rodzaju pojemnikach. Maj na blogu zdominowały fuksje i konwalie. Gdyby chcieć opisać tulipany szczegółowo, zdominowałyby tym nie tylko końcówkę tego mięsiąca, lecz także co najmniej cały następny. Dlatego musimy zadowolić się tak ogólnym opisem, a poszczególne grupy będę przedstawiać sukcesywnie w przyszłości. Ze względu na bardzo dużą liczbę odmian tulipanów o różnorodnych kształtach kwiatów, wczesności kwitnienia, sile wzrostu itp., wprowadzono podział na grupy, biorąc także pod uwagę pochodzenie od dziko rosnących gatunków. Podział ten, często nazywany klasyfikacją, obejmował od 1969r. 15 grup tulipanów i został znacznie uproszczony w stosunku do wcześniejszej klasyfikacji uwzględniającej aż 24 grupy. Wiele starych odmian postanowiono bowiem wykreślić z rejestru, gdyż ze względu na pogarszającą się zdrowotność zrezygnowano z ich uprawy na większą skalę. Podczas ostatnich zmian przeprowadzonych w 1981r., wykreślono aż 600 odmian, lecz wpisano 240 nowych, zmieniając przy tym także grupy. Nadal jest ich 15, ale wprowadzono grupy o postrzępionych i o zazielenionych płatkach, likwidując przy tym grupy tulipanów Darwina i tulipanów Mendla. Pod względem pory kwitnienia różnice pomiędzy grupami są dość znaczne, dlatego dodatkowo dzieli się je na wczesne, średniowczesne, późne i tzw. botaniczne: gatunki dziko rosnące i odmiany wywodzące się bezpośrednio od nich.\n06:56, ksanthos_trelos , Ozdobne\nTulipany (Tulipa) tworzą rodzaj roślin cebulowych należący do rodziny liliowatych (Liliaceae). Liczy on około 120 gatunków i około 15 tysięcy odmian. Gatunkiem typowym jest Tulipa sylvestris. Nazwa została nadana tym roślinom ze względu na turbanowaty kształt kwiatów, a pochodzi od perskiego słowa dolbend, oznaczającego materiał, z którego upina się turban. Tulipany występują w naturze przede wszystkim w Azji, a tylko nieliczne gatunki rosną w Europie czy północnej Afryce. Uprawiane w naszych ogrodach odmiany pochodzą przede wszystkim od gatunków stepowych, które sprowadzili z Turcji do Europy bogaci kupcy już przed wiekami i dzięki którym od końca XVI wieku zainteresowanie tymi roślinami gwałtownie wzrosło. Najpierw we Francji, a następnie w Anglii i Holandii rozwinęła się hodowla nowych odmian tak szybko, że w połowie XVII wieku znano już ponad 500 odmian o zróżnicowanych barwach oraz kształtach kwiatów i liści. Według jednej z legend, tulipany zostały sprowadzone do Europy zachodniej w 1554 roku przez Oghiera Ghiselin de Busbecq, ambasadora Imperium Osmańskiego na dworze Ferdynanda I. Druga legenda mówi, że przywiezione zostały ze Sri Lanki przez Lopo Vaz de Sampayo, gubernatora kolonii portugalskich w Indiach. Dziś największa potęgą w produkcji tulipanów jest Holandia, w której rośliny te uprawia się na ponad pięciu tysiącach hektarów.\nKwiaty tulipanów odznaczają się słabym i niezbyt przyjemnym zapachem. Do nielicznych pod tym względem wyjątków należy pełnokwiatowa odmiana 'Angelique'.\nTulipany są roślinami, których wzrost i kwitnienie przypada wiosną. Gdy tylko ziemia nieco rozmarznie, pojawiają się liście; najpierw silnie, tutkowato zwinięte, a później bardzo okazałe. U niektórych gatunków i odmian miewają nawet kontrastowy rysunek w postaci plam i kresek barwy bordo. Wysokość roślin tulipanów jest bardzo zróżnicowana; niektóre gatunki dziko rosnące mają wysokość zaledwie 10 cm, a najsilniej rosnące odmiany mogą osiągać nawet 60-80 cm wysokości. Najwcześniejsze odmiany zakwitają już w końcu marca i na początku kwietnia, najpóźniejsze zaś dopiero w połowie maja. Większość z nich ma tylko jeden kwiat na łodydze, ale spotyka się też odmiany o pędach rozgałęzionych i wtedy roślina tworzy cały bukiet kwiatów. Pojedynczy kwiat składa się z sześciu listków okwiatu (płatków), które mogą być jednobarwne lub z rysunkiem. Często u podstawy płatki mają inaczej zabarwioną plamę, inaczej mogą być też zabarwione ich brzegi, a także zewnętrzna strona: szczególnie trzech zewnętrznych płatków. Bardzo dekoracyjne są duże pręciki otaczające okazały słupek, który po kwitnieniu może się łatwo przekształcić w torebkę nasienną. Po kwitnieniu rośliny stopniowo zamierają, przygotowując się do letniego spoczynku. Po zaschnięciu liści i pędów pozostaje tylko część podziemna w postaci cebul o bardzo zróżnicowanym kształcie i wielkości, w zależności od odmiany. Cebule tulipana są jednoroczne: oznacza to, że giną po jednym sezonie uprawy, a na ich miejscu tworzą się nowe, z których liście i kwiaty wyrosną dopiero wiosną następnego roku. Cebula składa się z kilku mięsistych łusek otoczonych suchą tuniką, która ma za zadanie chronić ją przed uszkodzeniem i wysychaniem. Spoczynek roślin kończy się jesienią i wtedy cebule ukorzeniają się, lecz liście i kwiaty, wewnątrz już ukształtowane, pojawią się dopiero na wiosnę.\nJednoroczna cebula tulipana ginie wiosną w czasie intensywnego wzrostu i kwitnienia, a z pąków znajdujących się pomiędzy jej łuskami tworzą się nowe cebule. Im większa jest cebula mateczna, tym więcej otrzymamy nowych cebul, z których każda w ciągu następnego sezonu uprawy ponownie utworzy kilka cebul potomnych. I w taki oto sposób z jednej cebuli matecznej można uzyskać po kilku latach nawet kilkadzesiąt roślin. Zdolność i siła rozmnażania zależą od odmiany, a także od warunków uprawy. Obfite opady jesienią, silne mrozy zimą i susza na wiosnę mogą spowodować duże straty, podobnie jak choroby i szkodniki. Mogą więc byc lata, w których zbierać będziemy mniej cebul niż posadziliśmy. Dlatego tak ważne jest przestrzeganie wszystkich zaleceń uprawowych i sadzenie tylko zdrowych cebul.\nTulipany dobrze rosną na prawie każdej glebie za wyjątkiem jałowych piasków i bardzo ciężkich, zlewnych glin. Im lepiej jest przygotowane miejsce, tym silniej rośliny będą rosły, a ich kwiaty będą bardziej dorodne. Jeżeli mamy możliwość nawiezienia podłoża obornikiem, to należy to zrobić jesienią w roku poprzedzającym sadzenie; natomiast kompost może być dodany w dowolnym terminie. Cebul tulipanów nie powinno się sadzić po roślinach podlegających tym samym chorobom i szkodnikom. Szczególnie groźne są choroby wirusowe, dlatego nie powinno się uprawiać tulipanów po pomidorach, ogórkach, fasoli, grochu, ozdobnych roślinach cebulowych i bulwiastych. Na działkach i w przydomowych ogródkach dość trudno przestrzegać takiego zmianowania, ale trzeba sobie przynajmniej zdawać sprawę, jakie mogą być skutki niewłaściwego postępowania. Cebule tulipanów zaczynamy sadzić w drugiej połowie września i kończymy na początku października, gdy gleba nie jest już zbyt silnie nagrzana, a jednocześnie zapewnia silny rozwój korzeni przed nastaniem mrozów. Głębokość sadzenia uzależniona jest od wielkości cebul. Zasadą jest przykrywanie cebul warstwą gleby grubości równej dwukrotnej wysokości cebul. Pomiędzy roślinami powinno się pozostawiać kilkunastocentymetrowe odstępy, a tylko małe cebulki sadzi się gęściej. Okrywanie tulipanów na zimę nie jest konieczne, ale silne mrozy i brak śniegu mogą spowodować przemarznięcie cebul. Dlatego lepiej jest okryć tulipanową rabatę cienką warstwą torfu, kory, słomy czy nawet liści, aby gleba nie zamarzła zbyt głęboko. Wiosną okrywę z liści lub słomy należy ostrożnie zdjąć, aby nie uszkodzić wyrastających już liści. Torf czy korę można pozostawić, aby chroniły glebę przed zachwaszczeniem i wysychaniem. W suchym podłożu tulipany rosną słabo i dają niewielkie przyrosty cebul. Wkrótce po ukazaniu się roślin, a następnie w momencie pojawiania się pąków kwiatowych powinno się rośliny dokarmić. Można w tym celu użyć jednego z nawozów wieloskładnikowych wysiewając około 30 gramów na metr kwadratowy powierzchni rabaty. Jeśli wiosna jest sucha, warto kilkakrotnie - począwszy od końca kwietnia i pod koniec maja kończąc - bardzo obficie tulipany podlać, starając się nie moczyć przy tym ich liści. Już na początku wegetacji trzeba zwrócić uwagę na zdrowotność roślin. Tulipany słabo rosnące, z żółknącymi i/lub zniekształconymi liśćmi, najlepiej zaraz wykopać wraz z cebulami i zniszczyć (nie dając ich na kompost!). Może bowiem wystąpić smugowatość płatków wywołana przez choroby wirusowe. Kwiaty takie wydają się często bardzo atrakcyjne, ale trzeba sobie zdawać sprawę, że infekcja przenosi się na cebule i choroba będzie się szybko rozprzestrzeniać, powodując degenerację roślin. Jako ciekawostkę można tutaj przytoczyć fakt, że bardzo oryginalna smugowatość płatków kwiatów tulipanów z grupy Rembrandta wywołana jest właśnie poprzez wirusy i dlatego powoli odmiany z tej grupy wycofuje się z hodowli właśnie ze względu na niebezpieczeństwo infekowania innych odmian. Jeśli ścinamy kwiaty do wazonu, to warto pozostawić na roślinach chociaż 1-2 dolne liście, aby produkowane przez nie zwiąki pokarmowe mogły zasilać szybko rosnące cebule. Natomiast jeśli pozostawimy kwiaty na roślinach, by jak najdłużej zdobiły ogród, nie możemy zapomnieć o ogłowieniu. Jest to zabieg polegający na odłamaniu przekwitających kwiatów, który zapobiega zawiązywaniu się nasion, dzięki czemu wszystkie składniki pokarmowe mogą zostać zużyte na budowę cebul. Ogławianie ma także znaczenie sanitarne, gdyż zapobiega gniciu opadających płatków i zakażaniu roślin. Cebule wcześnie kwitnących odmian można wykopywać już w połowie czerwca, późnych zaś jeszcze w pierwszych dniach lipca. Pozostawienie cebul zbyt długo w ciepłej i wilgotnej glebie sprzyja rozwojowi najgroźniejszej choroby tulipanów, jaką jest fuzarioza, czyli sucha zgnilizna cebul. Między innymi dlatego właśnie zaleca się coroczny zbiór cebul i sadzenie ich jesienią na nowym miejscu. Takie postępowanie jest celowe także dlatego, że umożliwia rozdzielenie klonu i sadzenie cebul w odpowiednich odstępach. Pozostawione w grupie nie miałyby w następnym sezonie możliwości swobodnego rozrastania się, a to zawsze powoduje drobnienie cebul i słabe kwitnienie roślin.\n18:52, ksanthos_trelos , Ozdobne\nLanuszka - majowa czarodziejka 1/3\nTo wdzięczna i polska, lecz niestety zapomniana nazwa rośliny. Konwalia majowa, choć niepozorna, a na dodatek ukryta w cieniu, jest prawdziwą czarodziejką. Skutecznie bowiem kusi i zniewala swoją skromną urodą oraz zapachem. Amatorów bukiecików z konwalii namnożyło się więc bez liku. Czasem nawet za dużo, gdy wziąć pod uwagę fakt, że zrywane bywają także te rosnące w naturze. A jest to nie tylko zakłócenie ich spokojnego życia, ale często naruszenie prawa częściowo chroniącego konwalie w naszym kraju. Nie jest jednak żadnym przestępstwem jej uprawa w ogrodach, dokąd zawędrowała już w 1420 roku.\nŁany białych, pachnących konwalii to jeden z najmilszych widoków w majowym parku i ogrodzie. Skromne, pełne uroku, od wieków darzone są sympatią i sentymentem. Konwalia majowa jest jedną z niewielu roślin, która powszechnie występuje na terenie Polski w stanie naturalnym. Rośnie w cienistych lasach liściastych i mieszanych oraz zaroślach tworząc często rozległe kolonie. Wymaga świeżych i zasobnych gleb. W warunkach naturalnych spotykana jest zwykle na glebach, których ph wynosi 4 (75% wystąpień), rzadziej 3 (25%). W warunkach Polski zachodniej i południowej występuje zwykle w lasach mieszanych i dąbrowach. W Polsce wschodniej i północno-wschodniej częściej rośnie na skraju lasów, rekompensując niedostatek ciepła światłem. W górach występuje po regiel dolny, wyjątkowo tylko można spotkać ją wyżej. Najwyższe w Polsce jej stanowisko znajduje się na Sarniej Skale w Tatrach Zachodnich. Spotykana też bywa w zagajnikach lub pod pojedynczymi drzewami na bezdrożach. Konwalia majowa (Convallaria majalis) jest gatunkiem byliny kłączowej z monotypowego rodzaju konwalia (Convallaria). Zaliczany był w systemach z końca XX wieku (Reveala, Takhtajana) do rodziny konwaliowatych (Convallariaceae), a obecnie jest włączany w systemie APG II do rodziny myszopłochowatych (Ruscaceae). Konwalia jest rośliną leczniczą i popularną rośliną ozdobną, której głównym walorem są niewielkie kwiaty o charakterystycznym zapachu i dzwonkowatym kształcie. Występuje często w lasach niemal całej Polski, poza tym jest także uprawiana. Znana jest pod wieloma nazwami zwyczajowymi i ludowymi. Najpierw nazywano ją Lillium convalium (łac. convállis znaczy głęboka, otoczona górami dolina), czyli lilią dolin. W XV i XVI wieku nazwa ta była tak popularna, że przetrwała do dziś w języku angielskim jako Lilly of the valley. Ponieważ jednak mylono ją z Lilium candidum: lilią białą, to piękne poetyckie określenie uwiecznił Karol Linneusz, nadając jej nazwę Convallaria majalis - konwalia majowa, z nawiązaniem w nazwie gatunkowej do okresu kwitnienia rośliny. Gatunek ten posiada wiele nazw zwyczajowych i ludowych: konwalia leśna, lanusz, lanka, lanuszka, końska grzywa (nazwa ludowa z okolic Olkusza), lilia podobna, gładysz, konwalilia, konwalyja majowa, kokoryczka, lanysz, majówka, padolna. Nazwa konwalia w języku polskim pierwszy raz spośród zachowanych źródeł użyta została w Zielniku Syreniusza (1613), a nazwa konwalia majowa: przez Pacewicza w wydanej w 1867r. w Warszawie publikacji pt. Botanika treściwie zebrana dla młodzieży. Konwalia majowa występuje na półkuli północnej na obszarach o klimacie umiarkowanym. Zasięg obejmuje niemal całą Europę, środkową i północną Azję (po Koreę i Japonię na wschodzie oraz Birmę na południu). Jedna z odmian (wyróżniana przez niektórych systematyków w randze odrębnego gatunku) znana jest także z terenów górskich we wschodniej części Ameryki Północnej. W Polsce jest to gatunek rodzimy spotykany w lasach na terenie niemal całego kraju. Występuje powszechnie zwłaszcza w północno-wschodniej części kraju, gdzie porasta duże powierzchnie, a rośliny wyróżniają się odpornością i żywotnością. Gatunek ten miejscami występuje na nielicznych stanowiskach np. w niektórych obszarach Ziemi Lubuskiej i Mazowsza, brak go niemal zupełnie w wyższych partiach gór. Zarówno w obrębie zasięgu, jak i poza nim konwalia majowa jest uprawiana w ogrodach i parkach, popularna w uprawie jest także w Polsce. W opuszczonych ogrodach i parkach dziczeje, czasem rośnie jako uciekinier z ogrodów. Pojawia się także poza swym naturalnym zasięgiem, np. odmiana europejska (var. majalis) występuje jako roślina zdziczała w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, w wielu miejscach traktowana jest tam jako trudny do zwalczenia gatunek inwazyjny. W Japonii odmiana europejska wymieniona jest w ustawie o obcych gatunkach inwazyjnych (Invasive Alien Species Act) z 2 czerwca 2004. Znane są cztery odmiany botaniczne oraz wiele odmian hodowlanych. Do zróżnicowanych pod względem zasięgowym odmian botanicznych należą (niektórzy systematycy inne od typowej odmiany podnosili do rangi odrębnych gatunków):\n→ C. majalis var. majalis – występująca w całej Europie, na wschód sięgając po rejon Kaukazu (odmiana typowa),\n→ C. majalis var. keiskei (C. keiskei, C. majalis var. manshurica) – Azja środkowa i wschodnia. Rośnie w wilgotnych lasach i na zboczach wąwozów,\n→ C. majalis var. transcaucasica (C. transcaucasica) – kraje kaukaskie: Gruzja, Armenia, Azerbejdżan oraz przyległe tereny Rosji i Turcji,\n→ C. majalis var. montana (C. majuscula, C. montana) – wschodnia część Stanów Zjednoczonych. Od konwalii europejskich różni się m.in. większymi rozmiarami liści (blaszka liściowa 20–50 cm długości × 5–13 cm szerokości, z ogonkiem do 30 cm długości).\nKonwalia majowa - charakterystyka.\nKonwalia jest byliną, zimującą w postaci podziemnego kłącza. Jest ono brunatne, pełzające, z resztkami zeszłorocznych liści, o średnicy do pół centymetra, rozgałęzione i podzielone na krótkie międzywęźla, z których wyrastają korzenie. Kłącza można podzielić na dwa rodzaje: ciensze i pełznące poziomo, rozrastające sie na boki, o zaostrzonych końcach, płonne oraz krótsze, lecz grubsze, o sktóconych pędach wznoszących się ku górze, z których w części nadziemnej wyrastają kwiatostany. Z międzywęźli kłączy wyrastają cienkie do 1 mm, szare korzenie. Są umieszczone płytko, zaledwie do kilku centymetrów pod ziemią, nieco głębiej na lżejszych, piaszczystych podłożach; ogólnie wyrastają najwyżej do 25 cm głębokości. Z dwuletnich kłączy wyrasta wiosną łodyga, otoczona u nasady pochwiastymi liśćmi, niosąca w wyższych partiach najczęściej po dwa (1-3) liście liście asymilacyjne. Mają one żywo ciemnozieloną barwę i dość zmienny kształt: od lancetowatego do eliptycznego z zaostrzonym wierzchołkiem, są nagie, całobrzegie, nieco wklęsłe i zbiegające dołem w długi ogonek. Mają do 25 cm długości i do 8 cm szerokości. Nasadę liści, pędu kwiatostanowego i łodygę otula do 5 pochwiastych, krótkich i bezbarwnych liści, czasem zielonkawych lub purpurowo nabiegłych, tworzących pozorną łodygę rurkową. Przerasta poprzez nią pęd kwiatostanowy, tzw. głąbik, o łodydze w przekroju trójgraniastej, osiągający do 30 cm długości i zwykle będący nieco krótszy od liści. Głąbik tworzy szczytowe, jednostronne grono, liczące 5-9 pojedynczych kwiatków. Wyrastają one z głąbika na długich do 1 centymetra, zgiętych do dołu szypułkach. Również pochylone ku dołowi kwiatki mają kulistodzwonkowaty kształt utworzony przez zrośnięte listki okwiatu, mają 0,5-1 cm długości i białą do zielonkawej barwę. Listki okwiatu na końcach mają po 6 odgiętych ku górze trójkątnych ząbków, o długości 1,5-2 mm. W pachwinach szypułek kwiatowych znajdują się błoniaste przykwiatki (do 8 mm). Formy ogrodowe mają zwiększoną liczbę kwiatów, mieszczącą się w granicach 11-18 i czasami barwę lekko różową oraz paskowane liście. Kwitnie w maju i czerwcu, a jej kwiaty wydzielają intensywny, słodki zapach. Kwiaty zapylane są przez pszczoły, rzadziej muchówki. Rzadko zawiązujące się owoce tworzą kuliste, czerwone jagody, około centymetrowej średnicy (0,8-1,2 mm), zawierające po kilka błyszczących, białoniebieskawych lub żółtawych, prawie gładkich i prawie kulistych nasion o średnicy do 2,5 mm. Nasiona te rozsiewane są przez niektóre gatunki ptaków (np. kos i droździk), które spożywają jagody (endozoochoria) bez szkody dla zdrowia. Jest słabo odporna na susze, nie szkodzą jej występowaniu pożary (odradza się z kłączy). Wymaga minimum 130 dni w roku z temperaturą powyżej 0°C. Znosi temperatury sięgające poniżej -20°C.\nNasiona wschodzą w temperaturze 20–25°C po około 2 tygodniach. Siewka wytwarza początkowo korzeń pierwotny o długości 10–20 cm oraz pojedynczy liść. Wcześnie powstają rozchodzące się poziomo kłącza sięgające około 10 cm poniżej poziomu gruntu. W pierwszym roku życia z międzywęźli wyrastają też korzenie przybyszowe. W kolejnych latach z pąków szczytowych kłącza wyrastają kolejne jego odcinki. W drugim roku i kolejnych rozwijają się na szczycie kłącza już 2–3 liście. Pęd z kwiatostanem pojawia się zwykle po raz pierwszy dopiero po około 4 latach rozwoju młodej rośliny. Przy czym wykształca się z pąka powstającego wczesną wiosną roku poprzedniego, przechodzącego okres spoczynku po przełomie lipca i sierpnia. Pąk taki jest pękaty i tępo zakończony. Pod wpływem niskich temperatur jego spoczynek jest przerywany. Zawiązki liścia powstają później niż kwiatów: w maju i wydłużają się do października. Są większe niż pąk kwiatostanowy i okryte kilkoma błonkowatymi liśćmi. Po kwitnieniu wzrost kłącza jest zahamowany. U podstawy pąka kwiatostanowego tworzą się 1–2 pąki wegetatywne, z których powstają kolejne rozgałęzienia kłączy. Młode kłącza powtarzają cykl wyżej opisany, czyli początkowo rosną tylko wegetatywnie. Zarówno liście jak i kwiatostan rozwijają się ponad powierzchnią gruntu po około roku od powstania zawiązków, najszybciej rosnąc w maju. W miesiącu tym rośliny zaczynają kwitnąć i trwa to kilka tygodni. W sierpniu liście zaczynają zasychać, lecz często utrzymują się zielone do późnej jesieni. Owoce i nasiona dojrzewają około września-października. W tym czasie składniki mineralne przemieszczane są z organów nadziemnych do podziemnych. Długość życia poszczególnych roślin wynosi od 3 do 10 lat (dane dla odmiany amerykańskiej var. montana).\n09:30, ksanthos_trelos , Ozdobne\nLanuszka - majowa czarodziejka 2/3\nZiele konwalii zawiera w suchej masie od 0,1 do 0,5% około 40 różnych glikozydów kardenolidowych. Najwięcej jest ich w kwiatach (0,5%), mniej w liściach (0,2–0,3%). Ich poziom wzrasta na początku maja, podczas pełni kwitnienia. Wyraźnie większy jest też w organach starszych roślin, niż w młodych kłączach i wyrastających z nich liściach. Na zawartość glikozydów nie mają wpływu warunki siedliskowe, a ich zmienna zawartość zależna jest od cech dziedzicznych. Najwięcej jest pochodnych strofantydyny: konwalatoksyna stanowi od 4 do 40% wszystkich glikozydów, konwalozyd od 4 do 24%. Konwalatoksol będący pochodną strofantydolu stanowi od 10 do 20% glikozydów, a lokundiozyd (pochodny od bipindogeniny) - od 1 do 25%. Glikozydy konwalii są pochodnymi w sumie 9 związków (poza wymienionymi także peryplogeniny). Poza tym głównie w kłączach i korzeniach zawarte są konwalamaryna i konwalaryna (saponiny steroidowe), w zielu i kwiatach flawonoidy (izoramnetyna, kwertycyna), fenolokwasy (chlorogenowy, kawowy, ferulowy), kwas jabłkowy, cytrynowy i chelidonowy (1,5%). Korzenie zawierają toksyczny kwas acetydyno-2-karboksylowy. Charakterystyczny zapach kwiatom nadaje lotny olejek farnezol. Roślina ma niemiły, słodkawo-ostrogorzki smak. W eksperymentach hodowlanych potwierdzono trwałość zróżnicowania zawartości glikozydów pozyskanych z różnych obszarów Europy. Wyróżniono tzw. "rasy chemiczne" lub typy konwalii majowej:\n→ zachodnioeuropejskie z przewagą konwalatoksyny i konwalatoksolu;\n→ środkowoeuropejskie z przewagą konwalatoksyny, konwalatoksolu, a także lokundiozydu i konwalozydu;\n→ wschodnioeuropejskie z przewagą konwalozydu.\nNa ogół konwalie nie są zjadane przez zwierzęta (są trujące dla wielu kręgowców, choć nie szkodzą lisom). Żerują na nich niektóre bezkręgowce, np. gąsienice motyli Antitype chi z rodziny sówkowatych i inne gatunki z rodziny niesobkowatych (Hepialidae). Wszystkie części rośliny są trujące, przy czym szczególnie wrażliwe na zatrucia są dzieci. Opisano zatrucia śmiertelne u dzieci po zjedzeniu kilku jagód czy wypiciu wody z wazonu, w którym stał bukiet konwalii lub ssania i gryzienia liści i łodyżek kwiatowych. Trujące są także perfumy z konwalii (m.in. do zatrucia śmiertelnego doszło po zastosowaniu lewatywy z użyciem gliceryny perfumowanej wyciągiem z konwalii). Konwalia powoduje także zatrucia wśród zwierząt, zwłaszcza gęsi i kaczek, rzadziej i tylko po spożyciu dużej ilości - koni i bydła. Udokumentowano także padnięcie psa po zjedzeniu liści konwalii. Zatrucie objawia się u ludzi i zwierząt zaburzeniami w czynnościach przewodu pokarmowego (nudności, wymioty i biegunka) oraz pracy serca. W ciężkich przypadkach śmierć następuje w wyniku zapaści przez migotanie komór. Kontakt skóry z liśćmi może wywołać u osób wrażliwych słabe podrażnienia. Także proszek z wysuszonego ziela działa drażniąco na błony śluzowe nosa, powodując kichanie i dlatego praca z surowcem zielarskim wymaga stosowania masek z wilgotnej gazy.\nDo objawów zatrucia u ludzi należą: nudności, wymioty, skurcze mięśni gładkich żołądka i jelit: kolki, biegunka. Spadek częstotliwości tętna poniżej 60 uderzeń na minutę, zaburzenia rytmu serca z podwyższeniem ciśnienia krwi, w końcu przyspieszone, nitkowate tętno, trzepotanie i migotanie przedsionków, spadek ciśnienia krwi, zapaść i zatrzymanie akcji serca w rozkurczu będące przyczyną śmierci. Pierwsza pomoc z reguły nie jest konieczna, natomiast po spożyciu większej ilości nalezy wywołac wymioty i powiadomić lekarza. Leczenie polega na płukaniu żołądka, podaniu węgla, środka przeczyszczającego. Atropina przeciw rzadkoskurczowi (bradykardii); przy dusznicy bolesnej (stenokardii) nitropreparaty, kontrola za pomocą EKG, leżenie w łóżku, środki uspokajające; pozajelitowe uzupełnianie płynów i elektrolitów. W razie konieczności elektrostymulacja: rozrusznik. Rokowanie poważne.\nOlejek eteryczny konwalii otrzymywany z kwiatów (farnezol) wykorzystywany jest w kosmetyce i perfumerii do tworzenia kompozycji i mieszanek zapachowych (potpourii). Stanowi częsty składnik perfum, nierzadko główny lub pojedynczy (bez innych nut zapachowych). Zastosowany m.in. w 1956r. perfumach Diorissimo stworzonych przez kreatora perfum Edmonda Roudnitska w kompanii Christian Dior: pierwszych z serii najsłynniejszych perfum tej marki i stworzonych jeszcze za życia Christiana Diora. Poza tym konwalia pojawia się w składzie i nazwie perfum roku 1976 Lily of the Valley marki Penhaligon's.\nZe względu na skład chemiczny może działać toksycznie po spożyciu. Jednak kwiaty bywają dodawane podczas fermentacji wina z rodzynek. Odziomkowe liście użyte do barwienia wapna dają trwałą, zieloną farbę. Ze względu na silne pobudzanie do kichania, proszek z suszonych kwiatów konwalii stosowany bywa jako składnik tabaki.\nUprawiana jest na rabatach i na kwiat cięty. Stosowana razem z paprociami także do okrywania miejsc cienistych, zadrzewionych, przy fundamentach budynków. Stanowi popularny składnik wiązanek ślubnych. Kwiatostany stosowane są do bukietów o niewielkich rozmiarach złożonych z samych konwalii (otulonych też zwykle liśćmi tego gatunku) lub z innymi białymi kwiatami. Utrzymują się długo w wodzie po skośnym ucięciu pędów i nacięciu ich na długości około 5 cm. Konwalie uprawiane są jako rośliny ozdobne w ogrodach i parkach. Szybko się rozrastają i z powodzeniem mogą pełnić funkcję rośliny okrywowej. Z czasem mogą stać się trudnym do usunięcia chwastem, ponieważ łatwo odrastają z resztek kłączy pozostających po pieleniu w glebie. Konwalie nadają się także do uprawy w pojemnikach i misach. Konwalie jako rośliny lecznicze uprawiane są także na plantacjach (uprawa wówczas w jednym miejscu trwa zwykle 5–6 lat), podejmowane są także uprawy i półuprawy w lasach. Jedne źródła kwestionują opłacalność upraw polowych, wskazując na większą celowość półupraw w lasach, inne zwracają uwagę na problematyczną ekonomikę upraw w lasach: słabe i nieregularne kwitnienie oraz pracochłonne namnażanie roślin w warunkach leśnych.\nToleruje stanowiska nasłonecznione i cieniste, preferuje jednak miejsca półcieniste. Silniejsze nasłonecznienie sprzyja bujnemu kwitnieniu, podczas gdy na stanowiskach cienistych lepiej rosną liście. Dlatego zaleca się uprawę w półcieniu. Konwalia majowa jest tolerancyjna wobec pH gleby i stosunków wodnych. Wymaga żyznej, próchnicznej i przepuszczalnej gleby. Osiąga większe zagęszczenia na glebach lekkich oraz przy pH 7, przy pH w granicach 4–5 zagęszczenie pędów znacznie spada. Nie rośnie dobrze w glebach ulegających zaskorupieniu, gliniastych. Nawożenie azotem sprzyja silnemu wzrostowi organów wegetatywnych: liści i korzeni, osłabia jednak kwitnienie. Nawożenie potasem dobrze wpływa na rozwój kłączy, ale tylko w połączeniu z nawożeniem azotem. Wapnowanie gleby ogranicza rozwój wegetatywny, ale sprzyja intensywniejszemu kwitnieniu. Składniki mineralne pobierane są głównie w okresie od czerwca do sierpnia. W przypadku upraw plantacyjnych niszczy się chwasty (raczej ręcznie), poza tym w celu ochrony przed chwastami można wykonywać ściółkowanie. Na zimę konwalie czasem zaleca się przykrywać liśćmi lub słomiastym obornikiem. W przypadku roślin sadzonych jako okrywowe, liście można wyciąć po ich zaschnięciu, gdy stracą walory ozdobne.Konwalię rozmnaża się przez podział pełzających kłączy pod koniec lata lub jesienią. Odcinki kłączy o długości około 10 cm sadzi się w odstępach 4–10 cm, w rzędach co 20–30 cm, na głębokości 3–4 cm. Kwiaty można zbierać już w drugim roku od posadzenia.\nNie stwierdza się występowania chorób i szkodników, które miałyby wpływ na wielkość plonów. Jeśli już pojawiają się jakieś choroby, to jest to zwykle szara pleśń piwoniowa i zgorzelowa plamistość konwalii. Objawem porażenia szarą pleśnią są nieregularne, żółtawe plamy, od spodu z szarym nalotem. Przy zgorzelowej plamistości obserwuje się na wszystkich zielonych częściach rośliny podłużne lub okrągławe, żółtawe plamy o czerwonym obrzeżeniu i średnicy do 2 cm. Chorobom tym zapobiega się unikając nadmiernego nawożenia azotem oraz mocząc kłącza w roztworach miedziowych. Gdy choroby wystąpią stosuje się opryski środkami miedziowymi. Pewne problemy mogą sprawiać szarobiałe gąsienice motyli z rodziny niesobkowate (zwłaszcza Hepialus lupulinus). Zwalcza się je poprzez posypanie plantacji naftaliną.\nKonwalia majowa odmiany 'Rosea' (dwa poniższe zdjęcia).\nLanuszka - majowa czarodziejka 3/3\nKonwalia pięknie wygląda w każdym ogrodzie, jednak z czasem może stać się kłopotliwym gościem. Jest bardzo ekspansywna i możemy mieć problem z usunięciem jej podziemnych rozłogów. Dlatego konwalii nie powinno się sadzić w ogródkach skalnych, na niewielkich rabatach, wszędzie tam, gdzie mogłyby zdominować czy zagłuszyć inne rośliny. Jeżeli mimo wszystko chcemy je posadzić w sąsiedztwie na przykład funkii i piwonii, bezpiecznym rozwiązaniem będzie oddzielenie tych roślin plastikową taśmą. Jako roślina z lasu, konwalia doskonale nadaje się także do dużych naturalistycznych ogrodów, gdzie utworzy ładne skupiska pod drzewami i krzewami liściastymi. Szczególnie bujnie będzie się rozrastać w przyjaznym cieniu leszczyn. Możemy także pozwolić jej rozrastać się pod dużymi iglakami: cisami, żywotnikami lub cyprysikami, pod którymi będzie tworzyć zwarty dywan. Duże skupiska kwitnących konwalii nie tylko efektownie wyglądają, ale i mocno pachną. Warto więc założyć w ogrodzie pachnący w maju zakątek z konwalii i lilaków, urozmaicony kępami narcyzów oraz późnych tulipanów. Konwalie możemy łączyć z innymi cieniolubnymi roślinami, najlepiej z ekspansywnymi gatunkami okrywowymi: bluszczem, barwinkiem i jasnotą purpurową. Efektownym urozmaiceniem mogą być kępy paproci, np. pióropusznika i narecznicy samczej albo kokoryczki. Dobrym towarzystwem będą także zimozielone bergenie i mahonia pospolita. Możemy do tej kompozycji dodać trochę koloru, wprowadzając strzeliste naparstnice, dzwonki jednostronne i orliki. Dobrym towarzystwem będą także liliowce i trzykrotka wirginijska, których liście będą ładnie kontrastować z ciemną zielenią konwalii. Biel kwiatów konwalii pięknie mogą podkreślać krzewy i byliny o biało obrzeżonych liściach, np. dereń biały 'Elegantissima' lub krzewuszka cudowna 'Nana Variegata' oraz funkie i miodunki. Konwalie możemy bezpiecznie sadzić pomiędzy ścieżką o betonowych krawężnikach a północną ścianą domu lub wzdłuż wjazdu do garażu, gdzie szybko stworzą jednolity i gęsty dywan. Możemy też je umieścić w dużym pojemniku przy wejściu do domu lub na tarasie.\nKonwalie należą do nielicznych roślin, które mogą być doprowadzone do kwitnienia niemal o każdej porze roku. Warunkiem rozpoczęcia kwitnienia jest bowiem podniesienie temperatury do ponad 20°C po okresie spoczynku kłączy. W przypadku uprawy spoczynek kłączy przerywany jest schłodzeniem lub ciepłymi kąpielami. Po przerwaniu spoczynku i umieszczeniu w odpowiedniej temperaturze konwalie zakwitają w ciągu 2–4 tygodni w zależności od pory roku. Według niektórych źródeł kwitnie obficie co 2–3 lata. Na urocze, pachnące kwiaty konwalii nie musimy czekać aż do maja. Możemy zająć się pędzeniem konwalii w domu. Jesienią wykopujemy kłącze z ogrodu i sadzimy do doniczki, którą zostawiamy na zewnątrz pod przykryciem ściółki z liści, kory lub agrowłókniny. W styczniu przenosimy ją do domu, ustawiamy w najchłodniejszym miejscu mieszkania (12C) i delikatnie podlewamy. Po paru tygodniach pojawią się wonne kwiaty. Przekwitłe kłącza możemy później z powrotem posadzić wiosną w ogrodzie.\nWiększość odmian konwalii majowej jest dość trudna do zdobycia, może z wyjątkiem 'Rosea', którą dostaniemy w szkółkach za cenę około 10zł (podczas gdy cena zwykłej, białej nie przekracza 3zł). Równie trudne do zdobycia, niestety, są także fotografie poszczególnych odmian... Spośród szeregu ozdobnych odmian uprawnych najczęściej spotykane są:\n'Albostriata' ('Albistriata') – kwiaty kredowobiałe i pasiaste liście.\n'Argenteovariegata' ('Albimarginata') – liście białoobrzeżone, ozdobne przez cały sezon.\n'Lineata' – liście paskowane, żółtozielone.\n'Grandiflora' – kwiaty większe niż u typu, często w uprawie ogrodowej. Znane są dwie rasy tej odmiany - holenderska i niemiecka, zwana też "konwaliami berlińskimi". Ta pierwsza ma więcej kwiatów, ale kwitnie później. Rasa niemiecka ma mniej kwiatów, szersze liście i nadaje się do pędzenia.\n'Plena' ('Floreoplena', 'Flore Plena') – kwiaty pełne, kwitnie słabiej, rzadko spotykana.\n'Rosea' – kwiaty w kolorze brudno-lilioworóżowym.\n'Vic Pawlowski's Gold' - uznawana za najciekawszą odmianę o ciemnozielonych liściach ozdobionych złotymi, podłużnymi liniami.\nInne odmiany: 'Albomarginata' ('Albimarginata'), 'Berlin Giant', 'Bordeaux', 'Cream da Mint', 'Dorien', 'Everest', 'Fortin's Giant' ('Fortunei'), 'Green Tapestry', 'Haldon Grange', 'Hardwick Hall', 'Hofheim', 'Montana', 'Prolificans', Convallaria majalis f. rosea (var. rosea, 'Rosea', 'Pink', 'Pink-flowered'), 'Silberconfolis', 'Striata' ('Aureovariegata', 'Aurea Variegata', 'Lineata', 'Variegata', 'Albostriata' albo 'Albovariegata'), 'Touch of Lemon', 'V.F.N. Christine', 'Vick Pawlowski's Gold', 'Yellow-striped'.\n23:29, ksanthos_trelos , Ozdobne\nKonwalia majowa znajduje się w uprawie pod osłonami od ponad 150 lat. Początkowo pędzono ją tylko na kwiat cięty, ostatnio nabiera także znaczenia jako sezonowa roślina doniczkowa. W 2005 roku na holenderskich giełdach sprzedano 633 tysięcy kwiatów ciętych konwalii za 115 tysięcy euro, przy czym cena 1 kwiatu wynosiła 18 eurocentów.\nKwitnące konwalie można otrzymywać przez cały rok, w Polsce pędzi się je jednak najczęściej w szklarniach od grudnia do marca. Do tego celu wykorzystuje się kłącza odmian należących do dwóch grup: niemieckiej i holenderskiej. Odmiany z pierwszej grupy (np. 'Vierlander') nadają się do wczesnego pędzenia: do końca grudnia, ponieważ wcześniej kończą wegetację i szczytowy kwiat jest wykształcony już około 10. sierpnia. Odznaczają się one znacznie grubszymi pąkami, szerokimi liśćmi i z reguły mniejszą liczbą kwiatów w kwiatostanie niż odmiany z grupy holenderskiej. Pędzone w późniejszych terminach słabiej kwitną i mają zbyt duże liście. Od stycznia należy pędzić odmiany z grupy holenderskiej (np. 'Bordeaux'), które kończą swój rozwój w polu o miesiąc później. Ich pąki kwiatowe są mniej pękate i liczniejsze, a liście — bardziej wydłużone.\nKonwalie powinno się uprawiać na glebach lżejszych, próchnicznych, dostatecznie wilgotnych. Na glebach cięższych i gliniastych rosną słabiej, a zawiązki pąków kwiatowych — ze względu na przedłużony okres wegetacji — dojrzewają zbyt późno. Poza tym trudniejsze jest wykopywanie i czyszczenie kłączy. Konwalie na tym samym miejscu można uprawiać co 4 lub 5 lat. Jako przedplon zaleca się buraki, fasolę lub groch. Wykluczone są natomiast — z powodu nicieni — ziemniaki i pomidory. Pole przeznaczone do sadzenia kłączy powinno być starannie przygotowane, zwłaszcza oczyszczone z perzu.\nW roku poprzedzającym uprawę daje się jesienią obornik w ilości 1,0–1,2 t na 100 m2. Wiosną najlepiej jest wysiać wykę jarą, którą w lipcu przyoruje się na zielony nawóz. Przez lato glebę utrzymuje się w czarnym ugorze, a pod koniec września orze ją na głębokość 30–35 cm i wysiewa nawozy mineralne (3 kg superfosfatu i 2 kg siarczanu potasu na 100 m2). Zwykle się także ją wapnuje, gdyż z wieloletnich obserwacji wynika, że wpływa to korzystnie na liczbę pąków kwiatowych. Zależnie od pH gleby, które powinno wynosić 5,8–6,4, zalecana dawka wapna to 10–20 kg na 100 m2. Nawozy przykrywa się za pomocą brony i przystępuje do sadzenia kłączy.\nNajlepszym terminem sadzenia jest druga połowa października lub początek listopada. Przeznacza się do tego części kłączy, na których znajdują się pąki liściowe: długie, cienkie, spiczasto zakończone. Rozstawa wynosi 25–30x4 cm (mniejsza odległość między rzędami dotyczy małych plantacji, na których konwalie uprawia się na zagonach). Kłącza sadzi się pod pług lub szpadel tak, aby pąki znajdowały się 2–3 cm poniżej powierzchni gleby, a korzenie nie były zawinięte do góry. Na 100 m2 umieszcza się 8–10 tysięcy kłączy. Po posadzeniu podłoże przykrywa się warstwą dobrze rozłożonego obornika lub torfu (plantację powinno się ściółkować jesienią każdego roku).\nZabiegi pielęgnacyjne polegają na odchwaszczaniu i spulchnianiu podłoża oraz nawożeniu pogłównym. Do odchwaszczania wykorzystuje się herbicydy. Pierwsze opryskiwanie środkami chwastobójczymi wykonuje się po upływie 7–10 dni od posadzenia kłączy, drugie: wczesną wiosną, a trzecie: jesienią, najczęściej w listopadzie. Taki cykl zabiegów ochrony roślin przed chwastami powtarza się co roku. Rośliny dokarmia się wczesną wiosną oraz w czerwcu, używając w tym celu 3 kg nawozu wieloskładnikowego o małej zawartości azotu. Spulchniając międzyrzędzia należy pamiętać, że kłącza konwalii rozrastają się płytko pod powierzchnią gleby i łatwo je uszkodzić. Przy małej ilości opadów celowe jest deszczowanie plantacji.\nKłącza wykopuje się w trzecim roku uprawy, po zaschnięciu liści, czyli z reguły w drugiej połowie października. Następnie czyści się je i sortuje uważając, aby za bardzo nie przeschły. Kłącza z pąkami kwiatowymi, które są grube i tępo zakończone, dzieli się ze względu na średnicę pąka na 3 wielkości:\n→ I — pąk kwiatowy o średnicy powyżej 7,5 mm,\n→ II — co najmniej 7 mm,\n→ III — powyżej 6 mm.\nDwa pierwsze wybory przeznacza się do pędzenia, trzeci: do uprawy w polu jeszcze przez rok. Zwykle 25–50% kłączy ma tylko pąki liściowe i te przeznacza się do dalszej, trzyletniej uprawy. Kłącza I i II wielkości wiąże się w pęczki po 25 szt. i dołuje w tunelu, w wilgotnym piasku tak, aby pąki wystawały nad podłożem. Zadołowane kłącza nie powinny przeschnąć, dlatego należy często sprawdzać wilgotność podłoża i w miarę potrzeby lekko je podlewać. Kłącza można także przechowywać w chłodni w temperaturze od –2°C do +2°C.\nKłącza przeznaczone do pędzenia pod osłonami na kwiat cięty sadzi się najczęściej do skrzynek o głębokości 10–15 cm (w rozstawie 3x5 cm). W przypadku uprawy doniczkowej korzysta się z pojemników o średnicy 9 cm lub 12 cm umieszczając w nich odpowiednio po 3 kłącza lub po 5 kłączy, przy czym warto stosować doniczki nieco wyższe od przeciętnie używanych. Podłożem może być torf, piasek lub trociny. Przed sadzeniem korzenie kłączy skraca się do długości 10–12 cm. Kłącza umieszcza się tak, aby pąki kwiatowe znajdowały się tuż nad powierzchnią podłoża.\nKwitnące konwalie można uzyskiwać przez cały rok. Świeżo wykopane kłącza nie nadają się jednak do sadzenia przed listopadem, ale kwitnące rośliny można z nich otrzymywać, w zależności od terminu sadzenia, aż do lipca. W terminie od lipca do października sadzi się kłącza ubiegłoroczne, przechowywane w temperaturze od 0°C do –2°C. Powinny one pochodzić z upraw na glebach cięższych, co zapewnia ich łatwiejsze przechowywanie i lepsze wyniki podczas pędzenia. Na Zachodzie kłącza ubiegłoroczne używane są dla uzyskania kwiatów konwalii we wrześniu, październiku. Sadzi się je wówczas od końca sierpnia do końca września i uprawia przez cały czas na świetle, w temperaturze 18–20°C. Rośliny kwitną po upływie 16–18 dni od sadzenia. W Polsce konwalie pędzi się od połowy grudnia do marca.\nPrzy wczesnym pędzeniu — do połowy stycznia — należy używać kłączy przemrożonych: traktowanych temperaturą od –3°C do –5°C przez co najmniej 2, a najlepiej 4–5 tygodni. Odmrażanie kłączy musi się odbywać powoli, najlepiej przez 3 dni w temperaturze 10°C. Całkowicie odmrożone kłącza poddaje się ciepłej kąpieli w wodzie o temperaturze 28°C. Jeżeli kłącza nie były przemrożone, woda musi być cieplejsza (30–32°C). Ciepła kąpiel, która, w zależności od odmiany i terminu pędzenia, powinna trwać 12–16 godzin, może być zastąpiona moczeniem samych pąków przez 12 godzin w 0,1% roztworze Gibrescolu. Przy późnym pędzeniu ciepła kąpiel nie jest konieczna.\nPoczątkowo konwalie pędzi się w ciemności i w tym czasie bardzo ważne jest utrzymanie właściwej temperatury. Od listopada do grudnia powinna ona wynosić w dzień i w nocy 28–30°C, a w styczniu 24–25°C. Gdy pędy osiągną wysokość około 10 cm (od listopada do grudnia trwa to około 10–14 dni od posadzenia, a w styczniu 8–10 dni), zaciemnianie się przerywa, a temperaturę obniża o kilka stopni. Kłącza sadzone od lutego nie wymagają okresu ciemności, a zalecana temperatura wynosi 20–22°C. Niezależnie od terminu uprawy, temperaturę należy obniżyć do 12–14°C, kiedy rozwiną się pierwsze kwiaty w kwiatostanie: wpływa to korzystnie na ich trwałość. Jeżeli podczas tzw. fazy jasnej naturalne usłonecznienie jest za słabe, rośliny należy doświetlać (natężenie 2000–2500 luksów przez 12, a najlepiej: przez 14 godzin). Przy zbyt silnym usłonecznieniu konieczne jest cieniowanie. Konwalie mają duże wymagania w stosunku do wody, dlatego rośliny trzeba obficie podlewać i — do chwili rozwijania się kwiatów — 2 razy dziennie zraszać letnią wodą. Gdy rozwiną się kwiaty, rezygnuje się ze zraszania, gdyż są one bardzo wrażliwe na nadmierną wilgotność powietrza. Nawożenie w tym okresie nie jest konieczne, ponieważ rośliny korzystają z substancji zapasowych zgromadzonych w kłączach i korzeniach.\nKwitnienie konwalii można także przyspieszyć bez ogrzewania wykorzystując tunele foliowe. Umieszcza się je w marcu nad posadzonymi jesienią kłączami z pąkami kwiatowymi III wielkości.\nKwiatostany konwalii przeznacza się do sprzedaży, kiedy na pędzie rozwinie się połowa kwiatów. Ich trwałość wynosi około tygodnia. Od sadzenia kłączy do zbioru kwiatostanów, w zależności od terminu uprawy, upływa 2,5–4 tygodni.\nChińska medycyna ludowa korzeń i ziele konwalii stosowała już w starożytności do leczenia schorzeń naczyniowo-sercowych (pod nazwą liń-lań). W Europie już w średniowieczu leki z konwalii stosowane były w chorobach serca, epilepsji i bólach. W XVI wieku napary z kwiatów konwalii majowej w wodzie stosowano w celu złagodzenia skazy moczanowej. Napary w winie stosowano dla poprawienia pamięci oraz łagodzenia stanów zapalnych oczu. Lekarstwa te ceniono tak, że nazywano je złotą wodą i trzymano w złotych lub srebrnych naczyniach. Tworzenie leków w czasach elżbietańskich traktowano jak praktyki iście magiczne. Jedna z recept Gerarda zaleca: Włóż kwiaty konwalii do szklanicy i postaw ją dokładnie zamkniętą na szczycie mrowiska na jeden miesiąc. Po tym czasie znajdziesz tam likwor, który użyty uciszy boleść spowodowaną przez podagrę. W Rosji sokiem z kłącza konwalii dziewczęta nacierały sobie policzki, aby nabrały rumieńców. W lecznictwie ludowym kłącza i jagody stosowano dawniej przy leczeniu padaczki, kwiatów używano jako środka przeczyszczającego, wewnętrznie zażywano ziele przeciw skurczom. Sproszkowane kwiaty w formie tabaki zażywane były przeciw chronicznym katarom i przeziębieniom. W XVIII wieku zanika stosowanie leków z konwalii, m.in. z powodu zmienności zawartości glikozydów (w efekcie zróżnicowanej skuteczności leczenia) oraz wyparcia tych leków jako nasercowych przez leki z naparstnicy. W 1838r. wykryto w konwalii dwa pierwsze glikozydy: konwalarynę i konwalamarynę. W 1867r. stwierdzono podobne działanie nasercowe konwalamaryny do glikozydów naparstnicy. Dopiero w 1929r. odkryto glikozyd konwalatoksynę, uznany za najważniejszy spośród tego typu związków występujących w konwalii. Odkrycia te spowodowały, że gatunek ten wrócił do użytkowania zielarskiego. Do naukowej medycyny europejskiej wprowadził konwalię profesor Siergiej Botkin w roku 1881. Obecnie uważa się, że konwalia jako surowiec jest lepiej tolerowana niż naparstnica i wywołuje mniej działań ubocznych.\nSuszony kwiatostan konwalii (z prawej).\nSurowcem zielarskim jest kwiatostan wraz z liśćmi: Inflorescentia Convallariae oraz samo ziele zbierane przed kwitnieniem: Herba Convallariae (Herba Liliorum convallium). Niektóre farmakopee uznają też za surowiec suszone lub świeże kwiaty i kłącza. Surowca używa się w stanie świeżym lub po wysuszeniu i rozdrobnieniu do produkcji nalewek. Nalewka z ziela konwalii Tinctura Convallariae titrata (w Polsce produkowana przez Herbapol) wchodzi w skład kropli nasercowych Cardiol, Cardiol C, Kelicardina, Neocardina, Guttae cardiaceae. Z ziela wytwarzane są także preparaty Convalatoxinum, Cardiosan i drażetki Convafort.\nGlikozydy wykazują działanie nasercowe, ale i silnie (śmiertelnie) trujące przy przedawkowaniu. Konwalatoksyna wykazuje najsilniejsze działanie na mięsień sercowy spośród wszystkich znanych glikozydów, działa dziesięciokrotnie silniej od digitoksyny pozyskiwanej z naparstnicy. Wzmacnia siłę skurczy serca, zmniejszając równocześnie częstość skurczów mięśnia sercowego i zwalniając tętno oraz zwiększa pobudliwość mięśni komór serca. Stosowana jest w początkowych stadiach niewydolności krążenia. Preparaty konwalii podawane są w celu wzmocnienia pracy serca u osób w podeszłym wieku, przy lekkich zaburzeniach pracy serca na tle nerwicowym u kobiet w okresie menopauzalnym, w przewlekłym zespole płucno-sercowym, a także u osób cechujących się nadwrażliwością na inne preparaty nasercowe. Działa szybko, lecz krótko i nie kumuluje się. Glikozydy konwalii praktycznie nie wiążą się z białkami osocza (albuminami) i szybko ulegają wydaleniu z organizmu, w przeciwieństwie do innych glikozydów nasercowych. Konwalia ma również właściwości moczopędne i słabe uspokajające. Zwiększa przy tym wydzielanie soli sodowych i potasowych z moczem. Saponina konwalaryna działa łagodnie przeczyszczająco, drażniąc jednak śluzówkę żołądka. Esencja ze świeżego, kwitnącego ziela wykorzystywana jest w homeopatii. Konwalia stosowana jest również w leczeniu niewydolności krążenia w weterynarii w postaci leków homeopatycznych.\nKwiaty można zbierać po dwóch latach, liście po 3–4 latach od rozpoczęcia uprawy. Surowiec zbiera się w początkowym okresie kwitnienia (ewentualnie liście mogą być zbierane przed zakwitnięciem) i suszy w temperaturze pokojowej lub w suszarniach w temperaturze 80–100°C. Nie należy pozyskiwać surowca mokrego. Podczas zbioru ścina się część nadziemną roślin na wysokości 4–5 cm. Zaleca się robienie przerw w zbiorze liści co dwa lata. Plon ziela na plantacjach w Polsce wynosi od 0,5 do 2,8 t/ha, zbiór ze stanowisk w lasach wynosi średnio około 5 kg/ha, maksymalnie 30 kg/ha. Zbiór surowca ze stanowisk naturalnych wymaga zezwolenia wojewody w związku z ochroną gatunkową rośliny. Stwierdzono, że zbiór na stanowiskach naturalnych prowadzi do zakłóceń w rozwoju rośliny i procesach regulujących liczebność populacji. Przy zbiorze surowca w tym samym miejscu zalecane jest dokonywanie zbiorów w odstępach 2–3 letnich. Sugeruje się selektywne wycinanie pędów z największych skupisk roślin, z populacji o największej zawartości kardenolidów.\n00:02, ksanthos_trelos , A to ci ziółko...\nW Europie konwalię uważano za kwiat szczęścia, pomyślności i młodości. Jest symbolem czystości i skromności, i jako taki używany jest w bukietach panien młodych. Konwalia była w średniowieczu symbolem wiedzy i sztuki medycznej. W średniowieczu i później pojawiała się na wizerunkach lekarzy i uczonych, np. Mikołaja Kopernika. W ikonografii chrześcijańskiej jest jednym z kwiatów poświęconych Marii z Nazaretu. Białe kwiaty mają symbolizować jej miłość i niewinność. Konwalie bywają też nazywane Łzami Naszej Pani, a ponieważ ułożenie kwiatów przypomina drabinę, średniowieczni mnisi nazywali tę roślinę drabiną do nieba. Zdobiła ołtarze, wizerunki świętych, księgi liturgiczne. Konwalie przedstawione są m.in. na obrazie przedstawiającym Marię w raju z około 1410 r. (nieznany mistrz z Frankfurtu).\nPrzed pierwszą niedzielą maja we Francji zbierano w lesie konwalie i zdobiono nimi okna i drzwi domów. W kraju tym jest też tradycyjnie sprzedawana na ulicach w dniu 1. maja: w święto konwalii (la fête du muguet), podczas którego członkowie rodzin obdarowują się wzajemnie bukietami tych kwiatów. Tradycję tę także z terenu Niemiec ilustruje obraz niemieckiego malarza Franza Winterhaltera zatytułowany 1. maja 1851. W Niemczech podczas kwitnienia konwalii urządzano w lasach festyny ludowe, podczas których wrzucano kwiaty konwalii do ognisk jako ofiarę dla bogini wiosny.\nKonwalie były wielokrotnie przedmiotem natchnienia artystów. O kwiatach tych pisali poeci, m.in. Joseph von Eichendorff i August Heinrich Hoffmann von Fallersleben (np. wiersz pt. Maiglöckchen und die Blümelein). Książka i jeden z wierszy z 2001 r. Adama Wiedemanna noszą tytuł Konwalia ponieważ autor znalazł analogie między swą twórczością, a symetrią, podwójnością i bliźniactwem konwalii, uznając przy tym swą książkę za "roślinną", przy czym "roślinność" ta polegać ma na regularności rozwoju przy całkowitym braku premedytacji. Konwalia stała się także tytułową bohaterką jednej z ballad zespołu Queen, (Lily of the Valley z albumu Sheer Heart Attack). Konwalia stała się od 1982 r. narodowym kwiatem Finlandii, znalazła się na rewersie fińskiej monety 10 pensowej.\nPrzed 1945r. miasto Ośno Lubuskie (wówczas Drossen) słynęło z rozległych plantacji konwalii i znane było też jako Maiblumenstadt (niem. "miasto majowych kwiatów"). Konwalie znajdują się także w herbach norweskiej gminy Lunner, szwedzkiej gminy Mellerud (zdjęcie), niemieckich miejscowości Weilar i Escheburg oraz szwajcarskiej miejscowości Aumont. Według legend zapach konwalii majowej przyciąga słowiki.\nWśród symboli kwiatowych konwalie oznaczają nieśmiałość.\nL. J. Kern, Konwalie, 1981\n08:10, ksanthos_trelos , Inne nasze


Adam Czetwertyński » Projekty, projekty\nJune 16th 2009 Szkoła\nWarto, warto pracować w szkole metodą projektów. Co prawda wymaga to od nauczyciela, by poświęcił na pracę z dziećmi dodatkowy czas, nie mówiąc już o dodatkowym wysiłku, ale jakie efekty!!! Przez ostatnich kilka lat przeczytałem setki (a może tysiące) opracowań, pomysłów, koncepcji, podsumowań różnych projektów. Wymyślonych przez nauczycieli i dzieci (młodzież też). Ocenianych przez różnych ekspertów, bo projekty były w większości realizowane przez “Szkoły z klasą”. Ostatnio jestem ekspertem w jednym z kursów internetowych dla nauczycieli i z tego powodu znalazłem się w czasie minionej niedzieli w Liceum Batorego w Warszawie na wielkim pokazie sumującym całoroczną pracę Centrum Edukacji Obywatelskiej. Centrum prowadzi chyba z dziesięć różnych programów, i z każdego z nich zaproszono na pokaz kilka - kilkanaście szkół.\nNasza edukacja z internetem to mały pryszcz, ale takie “Ślady przeszłości” to program monstrum.\nZachwycony chodziłem po korytarzach liceum. Co prawda miałem za zadanie (ja, polonista) docenić pracę grupy gimnazjalistów, którzy pracowali nad liczbami pierwszymi. - Czy to jest ciekawe? - zadałem im najgłupsze pytanie pod słońcem. - Oczywiście, proszę pana, to jest pasjonujące. - Jeżeli więc liczby pierwsze mogą być pasjonujące jako jądro projektu, to co powiedzieć o innych tematach?\nW Kołobrzegu “Solny Kołobrzeg” (ten przedwojenny), w Nowej Rudzie “Kapliczki i krzyże pogranicza”, w Sosnowcu “Trójkąt trzech cesarzy”, w Warszawie - życie codzienne na Powiślu w czasie Powstania Warszawskiego. Gimnazjaliści czytają przedszkolakom, inni adoptują drzewa, ktoś pasjonuje się spodniami Talesa, ktoś jeszcze oszczędza energię. Tam ekologia, tu historia, w innym miejscu wychowanie obywatelskie, gdy młodzi głosowali. I jeszcze samorządy szkolne, i jeszcze jakieś programy kulturalne.\nW czasie spotkania ekspertów każdy z nas miał powiedzieć kilka słów własnych refleksji na temat projektów. Ja zająłem się nauczycielami. Świetnymi, takimi, którym się chce. Mówiłem o nich. Dziś wszyscy narzekają na polskie szkoły, a tu setki nauczycieli i tysiące uczniów robią rzeczy niebywałe, z zapałem, z pasją. Jeżeli nasza szkoła jest tak beznadziejna, jak nam się opowiada, to ja jestem szachem perskim.


Album ze ślubu – Funkcjonowanie w sieci\nKiedy ludzie planują się pobrać, w każdej sytuacji mają na głowie sporo spraw do załatwienia. Bo organizacja ślubu i wesela wymaga sporo pracy. Wiąże się to głównie z tym, że u nas w kraju wesela przeprowadza się według ustalonych zasad.\nW każdym przypadku na wesele wynajmowany jest fotograf, którego wynikiem pracy będą nie tylko i wyłącznie pamiątkowe zdjęcia na płycie, niemniej jednak i fotoksiążka ślubna. To takie pamiątki ze ślubu, które pragnie mieć każda młoda para. Na weselach kreuje się również nagrania filmowe. Kiedy załatwia się to, co wiąże się z weselem, powinno się mieć na uwadze terminy. Nie można załatwiać wszystkiego na ostatnią chwilę. Dobrze jest uprzednio wejść na stronę www.szablony.in, bo wówczas wiadomo jaki rodzaj książki ze zdjęciami sobie zamówić. Nie należy odkładać załatwiania formalności na krótko przed terminem planowanej uroczystości. W pewnych sytuacjach wręcz pół roku przed nierzadko, to za późno. Tym bardziej, jeżeli już zależy nam na określonym usługodawcy. Wówczas powinno się ich wynajmować dużo uprzednio. Ci, którzy zajmują się obsługą ślubów i wesel częstokroć mają terminy rezerwowane na długo do przodu. Dlatego, jeżeli spodobała nam się fotoksiążka ślubna wykonana przez określonego fotografa, powinno się zarezerwować jego usługi odpowiednio wcześnie. Tak jest również w sytuacji zespołów weselnych czy lokali restauracyjnych. Dzisiaj nikt nie czeka na załatwianie takich rzeczy przed samą imprezą. Dzisiaj ludzie dają sobie czas nawet do dwóch lat i już dwa lata przed terminem wesela rezerwują sobie określonych usługodawców. Wtedy mają gwarancję, że ich wesele będzie takie, o jakim marzyli.


Tygodnik Makowski Forum : Panel Kontrolny Użytkownika : Warunki korzystania\nTygodnik Makowski Forum - Warunki korzystania\nUżywając "Tygodnik Makowski Forum" (dalej jako "my", "nasze", "nas", "Tygodnik Makowski Forum", "https://www.tygodnikmakowski.pl:443/forum"), zgadzasz się na poniższe warunki. Jeśli na nie się nie zgadzasz, proszę, nie wchodź na "Tygodnik Makowski Forum" ani z niego nie korzystaj. Możemy zmienić te warunki i dołożymy wszelkich starań, by Cię o tym poinformować, lecz w Twoim obowiązku jest regularnie sprawdzać te warunki podczas dalszego używania "Tygodnik Makowski Forum"\nZgadzasz się nie publikować obraźliwych, obscenicznych, wulgarnych lub obrażających mniejszości rasowe, religijne i seksualne materiałów, jak również innych materiałów, które mogą pogwałcać prawo w Twoim kraju, kraju, gdzie "Tygodnik Makowski Forum" jest hostowane lub Międzynarodowe Prawo. W przypadku postępowania niezgodnego z powyższymi zasadami, zostaniesz natychmiastowo i bezapelacyjnie zbanowany/a, a Twój Dostawca Internetu zostanie przez nas powiadomiony o takim postępowaniu. Adres IP każdego postu jest zapisywany w celu przestrzegania zasad i/lub udowodnienia ich łamania. Zgadzasz się, że administracja "Tygodnik Makowski Forum" ma prawo do usuwania, edycji, przesuwania i zamykania każdego Twojego tematu oraz Twoich postów. Jako użytkownik zgadzasz się na to, by Twoje informacje były zachowane w bazie danych. Informacje te nie będą podawane bez twojej zgody żadnym osobom ani podmiotom trzecim, jednakże ani "Tygodnik Makowski Forum", ani phpBB nie będą obarczeni odpowiedzialnością za włamania hakerskie prowadzące do pozyskania tych danych.


Archiwa: mozaiki sicis - Mozaiki szklane\nArchiwa tagu: mozaiki sicis\nMozaika Sicis z dostawą do domu\nJeśli ktoś szuka piękna zaklętego w mozaice to z pewnością zetknął się z włoską mozaiką Sicis. Jeszcze kilka lat temu Sicis, Bisazza, Mosaico + były wiodącymi producentami ekskluzywnej mozaiki szklanej. Obecnie rynek jest bardziej pofragmentowany, a firmy muszą konkurować z tańszą mozaiką chińską, która zalewa europejski rynek. W przypadku mozaiki basenowej producenci hiszpańscy tacy jak Mosavit, Ezarri, Reviglass, Vidrepur trzymają się dobrze stawiając na mnogość wzorów, szybką dostępność a przede wszystkim dobrowolnie certyfikując wyroby według norm europejskich. Sicis nie kusi ceną lecz przedstawia autorskie kolekcje mozaiki szklanej oraz gotowe wzory komponowane w sposób artystyczny z mozaiki ciętej.\nW ofercie Sicis znajdziemy również mozaikowe dywany, meble, biżuterię, zegary. Dotychczas trudno było zaopatrzyć się w mozaikę Sicis w Polsce gdyż nie ma u nas generalnego dystrybutora ani butiku firmowego a szkoda gdyż każdy sklep Sicis to wysmakowane artystyczne cacuszko.\nTeraz każdy klient może zamówić oryginalne mozaiki Sicis bezpośrednio z firmowego sklepu online. Wystarczy wejść na stronę sklepu i dokonać zakupu. Sklep jest bardzo prosty. Jedyne kryterium wyboru to kolor. Jeśli wydaje nam się że strona nie działa, należy zwrócić uwagę na ledwo widoczny suwak nawigacyjny po prawej stronie.\nPod zdjęciem wyświetla nam się cena za sztukę /plaster mozaiki w euro. Aby dokonać zakupu musimy kupić opakowanie mozaiki, z reguły jest to 11 sztuk. Zapłacić za zamówienie można kartą kredytową, tradycyjnym przelewem (najlepiej przelewem europejskim) lub przez system Pay Pal. Najtańsza przesyłka do Polski kosztuje ok. 35 euro w przypadku paczki zawierającej 11 sztuk mozaiki ( w przybliżeniu jest to waga ok. 10 kg), cena przesyłki jest kalkulowana w oparciu o końcową wagę produktów. Mozaiki nie są tanie, te najtańsze zaczynają się od 10 euro za sztukę, czyli wraz z przesyłką wychodzi około 600 zł brutto za m2 mozaiki. Cena zawiera 22 % podatek Vat. Sklep nie oferuje płatności za pobraniem, przyjmuje zwroty towaru ale tylko w przypadku spełnienia określonych warunków takich jak wymóg odesłania oryginalnego opakowania. Poza tym, co nie może mieć miejsca w przypadku polskich sklepów internetowych sklep fabryczny Sicis potrąca koszty manipulacyjne za zwrot towaru w wysokości 30 % wartości zamówienia.\nWięcej informacji na temat mozaiki Sicis\nWpis opublikowany w Bez kategorii, Style i otagowany mozaika sicis, mozaiki sicis, sicis, sklep online sicis 7 stycznia 2016 przez admin.


Mazurek męczył posła Zembaczyńskiego, aby wyjaśnił szczegóły programu „Aktywna Rodzina”! Zobaczcie sami czy to rozumiecie...\nWiceprzewodniczący Nowoczesnej Witold Zembaczyński był gościem porannej rozmowy RMF FM, gdzie pytany był przez Roberta Mazurka o program „Aktywna rodzina”.\nKto nie wiem co to za program, to tłumaczymy, że jest to propozycja Nowoczesnej, która prosty i klarowny program „500+” chce zamienić na swój „Aktywna rodzina”. No dobrze, ale co z rolnikami, którzy nie płacą PIT? Też dostaną?\n— PikuśPOL 🇵🇱 💯 (@pikus_pol) February 9, 2018\nOceńcie, czy rozumienie taką odpowiedź:\nCo wybiorą wyborcy? Program PiS czy Nowoczesnej?\nNowoczesna Robert Mazurek Witold Zembaczyński\nAnonimowy 10 lutego 2018 07:43\nZebaczynski to taki sam imbecyl jak musilo czy rysiek. To sa chlopcy na posylki WSI, nie inteligetny, mierny bierny ale wierny.


Bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V | BateriaBuy.pl\nBateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V\nBateria do Toshiba Satellite L50T-B-11V(14.8V, 2200mAh )\nNasza zamienna bateria do Toshiba Satellite L50T-B-11V spełnia lub przewyższa specyfikacje OEM, w 100% kompatybilna z oryginalną baterią, specyfikacje baterii do Toshiba Satellite L50T-B-11V są następujące.\nWymienna baterii w laptopie Toshiba Satellite L50T-B-11V wykorzystuje najwyższej jakości akumulatory litowo-jonowe i komponenty do szybszego ładowania i dłuższej żywotności.\nBędziesz mógł kupić bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V w najbardziej przystępnej cenie, zapewniamy roczną gwarancję i 30-dniową gwarancję zwrotu pieniędzy za baterię.\nW rzeczywistości, dzięki ulepszeniu technologii baterii, żywotność bateria do Toshiba Satellite L50T-B-11V ulegnie poprawie. Dostarczane przez nas akumulatory są wykonane z wysokiej jakości baterii i komponentów, dzięki czemu każda bateria ma wysoką wydajność, a ładunek cykliczny osiąga ponad 500 razy. Technologia litowo-jonowa przyspiesza ładowanie akumulatora, nie ma tak zwanego "Efektu pamięci".Każda bateria jest modelem specyficznym dla konkretnego modelu notebooka, a każdy projekt zwraca uwagę na szczegóły. Nowe bateria Toshiba Satellite L50T-B-11V są na ogół bardziej energooszczędne, a akumulatory o tej samej pojemności działają prawidłowo i mają dłuższą żywotność. Nasza specjalizacja i koncentracja w branży baterii do laptopów oznacza, że możesz łatwo znaleźć odpowiednią bateria do laptopa i zaoszczędzić sporo pieniędzy. Jeśli masz jakiekolwiek problemy bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V, skontaktuj się z nami przez e-mail, chętnie pomożemy Ci rozwiązać problem.\nJak mogę znaleźć odpowiednią bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V?\nJak naładować bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V?\n3 Jeśli korzystasz z laptopa podczas ładowania, bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V nie będzie ładowany dłużej. Akumulator będzie nadal ładowany, nawet jeśli notebook jest wyłączony.\nJak przedłużyć żywotność bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V?\n4 Zachowaj stan bateria do laptopa Toshiba Satellite L50T-B-11V, nie używaj go w zbyt wysokiej temperaturze


FAZA BRONIENIA – WSPÓŁPRACA 9 i 10 – Szachimat.com\n22 września 2017\t0\tprzez Radosław Bella\n“Pozycje 9 i 10 są bardzo istotne przy fazie bronienia czy pressingu. To one decydują gdzie przeciwnik zagra i jakiego obszaru będziemy bronić”.\nSłuchając sławnych trenerów bardzo często można natknąć się w wywiadach na interesujące niuanse taktyczne. Dlaczego interesujące?\nPonieważ bardzo często są to wskazówki niezależne od ustawienia zespołu. Temat którym się zajmiemy dzisiaj, dotyczy gry dwóch napastników w fazie bronienia. Nie ważne czy jest to ustawienie: 1:4:4:2 czy 1:3:5:2 a może 1:4:3:1:2\nPoruszane treści będą dotyczyć współpracy dwóch napastników gdy przeciwnik ma piłkę. Mają oni w mojej opinii 3 najważniejsze zadania:\nDecydować gdzie ma zagrać przeciwnik: Jeżeli do boku, to do którego boku? Jeżeli zakładamy pressing na środkowego pomocnika to jak mają stać napastnicy? Jeżeli pressing jest tylko na prawego obrońce… to być może jeden z dwójki napastników będzie niżej (lewy – by sprowokować tam podanie) ?\nDecydować gdzie przeciwnik ma nie grać. Zależy od tego, gdzie ustawi się linia napastników – a jest to pierwsza linia pressingu – można pozwalać/nie pozwalać grać piłki w dany sektor. Nie zawsze przecież trzeba zakładać pressing. Czasami drużyny przesuwają nie dając możliwości podania w kluczowe rejony (np. środek boiska) lub chronić jedną stronę, gdzie np. jest najlepszy zawodnik. Poniżej ustawienie Atletico. W meczu z Barceloną, dwóch napastników ustawiało tak grę Barcelony, by piłka była bardzo rzadko w sektorze gdzie znajdował się Messi. To dwójka napastników decyduje gdzie środkowi obrońcy przeciwnika zagrają.\n3. Ochrona środka pola – nie daj zagrać do “6stki”.\nUważam, że jest to najważniejsze zadanie dla napastników. Kontrolować to, co przed nimi oraz nie dać “zdobyć sobie pleców”. Gdy środkowy pomocnik drużyny przeciwnej dostanie piłkę między napastnikami, może być to początek groźnej akcji.\nPokonana linia napastników jest początkiem groźnej akcji przeciwnika. Odległość między napastnikami jest zbyt daleka. Ale to nie jedyny błąd. Napastnik który pressuje zawodnika z piłką, źle nabiega – nie osłaniając środka .\nNajwiększym błędem jest sytuacja, w której i napastnicy i dwóch środkowych pomocników dadzą sobie zdobyć plecy. Jest to bardzo niebezpieczne z perspektywy fazy bronienia.\nOczywiście na współpracy napastników się nie kończy. Bardzo ważna jest rola środkowych pomocników, którzy pomogą nawet wtedy, gdy środkowy pomocnik przeciwnika dostanie piłkę za plecami naszych napastników. Jednak można tego uniknąć i próbować kontrolować: środkowych obrońców i środkowego pomocnika tylko za pomocą dwóch napastników.\nWspaniałym przykładem była reprezentacja Islandii, która robiła furorę swoją grą w obronie na ostatnich Mistrzostwach.\nW tym filmie widać, jak dwóch napastników kontroluje budowanie akcji reprezentantów Anglii. Ciągłą presja na 6stkę i brak presji na środkowych obrońców. Reszta zespołu ustawiona kompaktowo. Te ustawienie zmusza do nieefektywnej gry. Anglia w tym meczu z powodu bezsilności bardzo często grała górną piłkę i… ją traciła, mając problem z pierwszą linią pressingu (dwóch napastników).\nJest to sytuacja trudna dla napastników – 2v3. Niemniej tylko presja na 6stkę powoduje, że nie ma możliwości podania piłki gdzie indziej. Reszta zespołu zmusza przeciwnika do bezsilnej gry.\nStojąc w taki a nie inny sposób, dajemy jasny sygnał przeciwnikom gdzie mogą grać, a gdzie nie. To jak stoimy ma kluczowe znaczenie. Nie zawsze trzeba zakładać pressing, ale zawsze trzeba stać na odpowiednich pozycjach, w odpowiednim miejscu. Mało tego, nie ma dobrego pressingu, bez dobrego ustawienia… a dwójka napastników to tylko początek!\n“W mojej drużynie zawsze bramkarz jest pierwszym atakujący, a napastnik pierwszym obrońcą”\nArtykuł nie ma na celu krytykowania żadnego z zawodników/trenerów/ekspertów. Ma na celu pokazać szerzej współpracę dwójki napastników w fazie bronienia. Należy również pamiętać, że jest to jedynie subiektywna ocena zaistniałych sytuacji, oparta na własnych przemyśleniach i analizach. Nie zawsze może być ona trafna, z powodu braku wiedzy na temat planu gry w danym meczu.


Mikołaj Roznerski zrezygnował z roli! - Gwiazdy - MAXXX News | RMF MAXXX\nMikołaj Roznerski zrezygnował z roli!\ndate_range czwartek, 24 maja 2018 (15:25)\nAktor, którego dobrze poznaliśmy w "M jak miłość" jako Marcina Chodakowskiego, ostatnio wydał oświadczenie, które z pewnością zasmuci niejednego fana. Mikołaj Roznerski poinformował bowiem, że zrezygnował z jednej z ról, w które się wcielał. O jaką rolę chodzi? Roznerski gra też bowiem na deskach teatru.\n... szczęśliwy a Wy?\nMikołaj Roznerski to jeden z aktorów młodego pokolenia, którego bardzo dobrze znają widzowie "M jak miłość". Aktor wciela się tam w Marcina Chodakowskiego, który obecnie sam wychowuje małego Szymka i walczy o odzyskanie Izy i Mai. Roznerski jednak znany jest też dobrze bywalcom teatrów. Wciela się w wiele ról, pokazując, że potrafi odegrać również całkiem inne postaci. Niestety, ostatnio Mikołaj musiał podzielić się z fanami przykrą informacją o rezygnacji z roli. Czy chodzi o Chodakowskiego?\nNa szczęście nie, choć ci, którym spodobały się spektakle "Jaskiniowcy" i "Basia sama w domu", będą zasmuceni. Mikołaj Roznerski oficjalnie nie będzie już grał w tych sztukach. Nie będzie też dłużej współpracować z Teatrem Rębacz.\n"Takie zmiany… ale idzie nowe. Kochani, przykro mi w związku z zaistniałą sytuacją. Pewne rzeczy są niezależne ode mnie. Dalsza współpraca z Teatrem Rębacz okazała się niemożliwa. Nie zamierzam wdawać się w szczegóły, bo byłoby niestosowne i nieeleganckie. Nikogo nie chciałem wprowadzić w błąd, wystarczająco wcześnie (parę miesięcy przed startem pierwszych prób), poinformowałem producenta o swojej rezygnacji. Takie jest moje stanowisko w tej sprawie. Zapraszam serdecznie na spektakle, o których mowa wyżej. Pozdrawiam gorąco" – napisał w oświadczeniu na Instagramie.\nFani aktora nie kryli rozczarowania i smutku związanego z tym, że więcej nie zobaczą go w wybranych sztukach:\n"I dobrze, i źle, bo chciałam Pana zobaczyć na spektaklu w Mińsku Mazowieckim", "Dobrze, że nie kupiłam biletów...", "Wielka szkoda", "Kupiłam bilet na spektakl 'Pikantni', zanim obejrzałam, wycofał się Pan, kupiłam więc bilet na "Jaskiniowców" i ta sama historia. Dzięki, więcej nie próbuję".\nTakie zmiany.. ale idzie nowe Kochani przykro mi w związku z zaistniałą sytuacją. Pewne rzeczy są niezależne ode mnie. Dalsza współpraca z Teatrem Rębacz okazała się niemożliwa. Nie zamierzam wdawać się w szczegóły, bo byłoby niestosowne i nieeleganckie. Nikogo nie chciałem wprowadzić w błąd, wystarczająco wcześnie (parę miesięcy przed startem pierwszych prób), poinformowałem producenta o swojej rezygnacji. Takie jest moje stanowisko w tej sprawie. Zapraszam serdecznie na spektakle, o których mowa wyżej. Pozdrawiam gorąco.\nA post shared by Mikołaj Roznerski (@mroznerski) on May 23, 2018 at 2:28am PDT\nlabel Mikołaj Roznerski Rola Teatr M jak Miłość\nAdriana Kalska ogłosiła rozstanie z Mikołajem Roznerskim. Internauci nie szczędzą krytycznych komentarzy! "Lekkoduch"


Itian A16 Podstawka ładująca Stacja do ładowania stacji dokującej do Apple Obejrzyj iPad iPhone - Tomtop.com\nItian A16 Podstawka ładująca Stacja do ładowania stacji dokującej do Apple Obejrzyj iPad iPhone\nTylko US$8.63 + szybka bezpłatna dostawa. Kupuj najlepiej Itian A16 Podstawka ładująca Stacja do ładowania stacji dokującej do Apple Obejrzyj iPad iPhone na sprzedaż - Tomtop.com.\nSpecjalnie zaprojektowany do 2015 Apple Watch & Sport i wydanie.\nKompatybilny z rozmiarami 38 mm i 42 mm.\nTo świetne miejsce, aby utrzymać urządzenie Apple Watch w czystości w nocy podczas ładowania.\nUwaga Nie są dołączone ładowarki i zegarek nadajnika.\nTyp: Podstawa ładowania\nWejście: DC5V / 1,2-2A\nRozmiar elementu: około 9 * 12,3 * 13,5 cm / 3,5 * 4,8 * 5,3 cala\nWaga towaru: około 212 g / 7,5 kg\nRozmiar pakietu: około 12,5 * 10 * 13,5 cm / 4,9 * 3,9 * 5,3 cala\nCałkowita gramatura: ok. 261g / 9,2oz


Alcatel Idol 4S vs Alcatel OneTouch Pixi 4 (4") - porównanie cech | Komórkomania.pl\nAlcatel Idol 4S vs Alcatel OneTouch Pixi 4 (4")\nModele Alcatel Idol 4S i Alcatel OneTouch Pixi 4 (4") zostały po raz pierwszy zaprezentowane w tym samym roku. Parametr przekątnej ekranu stawia Alcatel Idol 4S w lepszej pozycji niż Alcatel OneTouch Pixi 4 (4"). W porównaniu zagęszczenia pikseli obydwu telefonów zwycięża Alcatel Idol 4S. Jeśli chodzi o maksymalną pamięć operacyjną, Alcatel Idol 4S wypada lepiej niż Alcatel OneTouch Pixi 4 (4"). Alcatel Idol 4S ma o '24' większą maksymalną pamięć wewnętrzną niż Alcatel OneTouch Pixi 4 (4"). Alcatel Idol 4S ma o '11' większą rozdzielczość matrycy niż Alcatel OneTouch Pixi 4 (4"). Jeśli chodzi o pojemność akumulatora, Alcatel Idol 4S wygrywa z telefonem Alcatel OneTouch Pixi 4 (4"). Producentem modeli Alcatel Idol 4S o Alcatel OneTouch Pixi 4 (4") jest Alcatel. Obydwa telefony są z tego samego segmentu.\nAlcatel Idol Alcatel Pixi 5\n5.5 cali 4.0 cali Alcatel Idol 4S ma większy ekran.\n534 ppi 233 ppi\nQualcomm Snapdragon 652 MediaTek MT6580M\nOśmiordzeniowy, 1800 MHz, ARM Cortex-A72 i ARM Cortex-A53, 64-bit Czterordzeniowy, 1300 MHz, ARM Cortex-A7\nAdreno 510 ARM Mali-400 MP1\nmicroSD, microSDHC, microSDXC (maksymalnie: 512 GB) microSD, microSDHC (maksymalnie: 32 GB)\n153,9 x 75,4 x 6,99 mm 121,3 x 64,4 x 9,7 mm\n3000 mAh 1500 mAh Alcatel Idol 4S ma bardziej pojemną baterię\nAlcatel Idol 4S vs Alcatel OneTouch Pixi 4 (4") Porównania i newsy


KrajGasiuk-Pihowicz skarży się na formę obrad Sejmu\nKraj: Gasiuk-Pihowicz skarży się na formę obrad Sejmu\nNadzwyczajne posiedzenie Sejmu. W Sali Plenarnej tylko reprezentacja klubów i kół parlamentarnych. / Źródło: Twitter / Andrzej Grzegrzółka\nDodano 26 marca 2020, 14:46 55\nPosłanka KO Kamila Gasiuk-Pihowicz poskarżyła się na Twitterze na sytuację w Sejmie.\nOd kilku dni trwał spór na temat sposobu przeprowadzenia najbliższego posiedzenia Sejmu, które rozpoczęło się o godzinie 14. Posłowie PiS, PSL i SLD chcieli, aby ze względów bezpieczeństwa posiedzenie odbyło się zdalnie, a niezbędne zmiany w regulaminie (zezwalające na takie rozwiązanie) podpisać z datą wsteczną. Na takie rozwiązanie nie zgodzili się jednak posłowie PO i Konfederacji, którzy tłumaczą, że byłoby to niezgodne z regulaminem izby i Konstytucją.\nSzczególne środki bezpieczeństwa w Sejmie\nPosłowie, którzy pojawili się dzisiaj w Sejmie muszą liczyć się z dodatkowymi środkami bezpieczeństwa. Każda wchodząca do parlamentu osoba ma mierzoną temperaturę, a posłowie w czasie obrad siedzą w kilku salach, w małych grupach, aby zmniejszyć ryzyko zakażenia.\nSposób organizacji obrad skrytykowała posłanka KO Kamila Gasiuk-Pihowicz. Polityk jeszcze dwie godziny temu chwaliła decyzję o przeprowadzeniu obrad w standardowej formie i przekonywała na Twitterze, że Konstytucja nie przewiduje obrad online i obrady zdalne oznaczałyby łamanie prawa.\nPo rozpoczęciu obrad posłanka poskarżyła się jednak marszałek Sejmu Elżbiecie Witek na liczbę osób w sali, w której się znajduje.\n„Pani Marszałek Witek dlaczego na sali plenarnej umiejscowiono 12 osób, a do wielokrotnie mniejszej sali 118 wysłano kilkudziesięciu posłów?” – skarży się Gasiuk-Pihowicz.\nKidawa-Błońska atakuje PiS w Sejmie. "Oskarżam was. Jesteście tchórzami"Czytaj także:\nkaloo IP 17 kwietnia 2020, 14:19\nA ja się domagam,żeby Gasiuk-Pihowicz zrobiła sobie lewatywę.Ona naprawdę inaczej nie może na siebie zwrócić uwagi? Czy ktoś kiedyś doceni męczeństwo R.Petru z tymi babami?\nmaciek11 IP 6 kwietnia 2020, 19:17\nZnowu zepsuły się jej baterie w wibratorze\nTo oczywiste IP 27 marca 2020, 15:13\nPani Gasiuk ma problemy gastryczne i dlatego tak narzeka...\nWbpat IP 27 marca 2020, 10:27\nKidawa chciała dać obywatelom 1300 zł. To ta Pichowicz i inni z PO parlamentarzysci też niech biorą tyle samo. Przecież nic nie robią tylko gadają głupoty.\nBiz.. IP 27 marca 2020, 08:34\nSkąd po bierze takie posłanki jedna głupsza od drugiej


Czy cukrzyk może jeść rosół? - eRezydenci.pl\nStrona główna » Czy cukrzyk może jeść rosół?\n11 stycznia 2021\t1\tprzez redakcja\nWiele osób ceni sobie smak rosołu. To przede wszystkim tradycja i dzieciństwo, kiedy mama w niedziele stawiała na stole aromatyczną zupę i dosłownie nikt nie mógł się jej oprzeć. Jednakże niestety istnieją schorzenia, w przypadku których potrawa ta jest raczej niezalecana. Czy jest też tak przy cukrzycy? Czy osoba zmagająca się z taką dolegliwością musi zrezygnować z tego niebywałego smaku i aromatu? Co warto wiedzieć na temat połączenia rosół a cukrzyca?\nPodstawowe informacje dotyczące cukrzycy typu drugiego\nZanim przejdziemy do tematu rosołu, bliżej przyjrzymy się samej chorobie. Cukrzyca typu drugiego występuje wówczas, gdy organizm człowieka nie może wchłonąć glukozy, która niezbędna jest do wytworzenia energii. W rezultacie dochodzi do dużego wzrostu poziomu cukru we krwi. Cukrzyca wywołuje takie symptomy jak: utrata wagi, nadmierne zmęczenie, duże pragnienie, częste oddawanie moczu, czy też trudno gojące się rany.\nW jaki sposób leczy się cukrzycę typu drugiego?\nW cukrzycy bardzo dużą rolę odgrywa prawidłowa dieta. Należy z niej przede wszystkim usunąć produkty, które zawierają spore ilości węglowodanów prostych. Trzeba też każdego dnia wypijać około 2 litów niegazowanej wody mineralnej. Ważna jest też aktywność fizyczna, redukcja stresu i stosowanie preparatów pomagających w utrzymaniu odpowiedniego poziomu cukru we krwi. Bezwzględnie zaleca się też unikanie spożywania alkoholu. Warto też włączyć do swojego menu probiotyki.\nSam rosół jest bezpieczny dla osoby, która boryka się z problemem cukrzycy. Jest to danie, które nie zawiera dużej ilości węglowodanów. Co więcej, powstaje na bazie warzyw takich jak marchewka, czy pietruszka. Warto jednak przemyśleć kwestię związaną z mięsem, które będzie wykorzystane do sporządzenia wywaru. Tutaj lepiej wybrać delikatną i chudą pierś z kurczaka. Cukrzyk musi dbać o prawidłową masę ciała, dlatego tłuste mięsiwa są wykluczone. Ostatnim elementem dania, na który trzeba zwrócić szczególną uwagę jest makaron. Specjaliści w przypadku tej choroby nie zalecają w diecie tradycyjnego pszennego makaronu. Istnieje tutaj bowiem ryzyko dużego wzrostu poziomu cukru we krwi. Dlatego świetnie sprawdzi się makaron ryżowy, białkowy lub tak zwany shirataki.\nOsoba borykająca się z cukrzycą musi szczególnie uważać na potrawy, które znajduję się w menu. W przypadku tej choroby należy spożywać warzywa i rośliny strączkowe. Co więcej, mogą to być też owoce i produkty z pełnego ziarna. Zasadnicze znaczenie mają też kwasy tłuszczowe omega 3 i omega 6. Znajdują się one między innymi w olejach nierafinowanych i rybach morskich. Każdego dnia trzeba też sięgać po garść różnych orzechów, czy też nasion. Należy przede wszystkim unikać artykułów, które mają cukier. Odpadają zatem wszelkie słodycze, a więc ciasteczka, cukierki i słodkie napoje. Ponadto, trzeba też zrezygnować z majonezu, masła, tłustej śmietany, ale także boczku, tłustych wędlin, smalcu i innych tego typu produktów.\nPrzy cukrzycy istotny czynnik stanowi też sposób przygotowania potraw. Dopuszcza się tylko krótkie smażenie z niewielką ilością zdrowego tłuszczu, na przykład oliwy z oliwek. W zamian produkty można gotować tradycyjnie, na parze lub piec w piekarniku.\nO proszę jak ciekawie napisane! Super oby było więcej takich tekstów, a tu z pewnością wrócę!


Powraca normalność... - StrzelecOpolski\nDyplomy dla młodych wędkarzy\nPierwszego czerwca, po wielomiesięcznej przerwie, odbył się w Jemielnicy minifestyn na świeżym powietrzu z okazji Dnia Dziecka. Nad stawem chętne dzieci wędkowały. Mimo że były to zawody, to tak naprawdę bardziej chodziło o dobrą zabawę, przyjemność bycia razem, niż o rywalizację.\n- Myślę, że wszyscy uczestnicy mogą czuć się zwycięzcami - mówi wójt Marcin Wycisło, który na koniec zawodów wręczał puchary i nagrody. - Dziękuję za pomoc w organizacji tego wydarzenia panu Zdzisławowi Ćwielągowi, pani sołtys Adelajdzie Wiechoczek, członkom rady sołeckiej z Jemielnicy i wszystkim osobom zaangażowanym. Dziękuję za obecność mieszkańcom.\n- Cieszymy się, że pogoda dopisała. Panie z klubu seniora zakupiły dwie maszynki do waty cukrowej, którą częstowały dzieci. To była dla najmłodszych niesamowita frajda - mówi sołtyska Adelajda Wiechoczek, która na poczęstunek upiekła kołacz z rabarbarem. Świetlicowa Martyna Czaja przyniosła kołacz serowo-rabarbarowy, Paweł Schlensag podarował kołacz z serem, a Grzegorz Pyka zasponsorował kiełbaski pieczone na grillu.\n- Wszyscy obecni jedli do syta - cieszy się sołtyska.


Wasze Błędy Się Powtarzają (PZWB Message)\nWasze Błędy Się Powtarzają\n2 grudzień, 1987\nOrędzie z Garabandal jest autentyczne i powinno być rozpowszechniane i czczone. Uświęćcie Garabandal. Czy nie potraficie zobaczyć ani zrozumieć, że wasze błędy się powtarzają? Powtarzacie wasze błędy z Fatimy. O, stworzenie, kiedy we Mnie uwierzysz? «ie emphanises itan».1\nMój Boże, to straszne odczuwać Cię i słyszeć tak zasmuconego.\nVassulo, pocieszaj Mnie.\nO, pójdź, Panie, chcę Cię pocieszyć! Chciałabym, aby każda dusza umiała Cię pocieszyć, w ten sposób wielu by Cię pocieszyło.\nJeśli ktoś Mnie kocha, pociesza Mnie\nPójdź. Przypomnę ci, że Ja, Jezus, stanę pośród nich, między Kainem a Moim Ablem. Tym razem Kain Mnie stawi czoła zamiast swemu bratu. Jeśli podniesie rękę, aby uderzyć, będzie musiał uderzyć Mnie. Zostanie ogołocony i ujrzy siebie nagim, znajdując się przede Mną, swoim Bogiem.\nMój Ablu, Mój umiłowany Ablu2 tym razem będziesz żył. Twoja krew, będąca Moją Krwią, nie zostanie przelana a Mój zapach upiększy Mój ogród, ten sam ogród, w którym popłynęła krew Mego Abla. Pójdź, kwiecie, będę ci przypominał o Mojej Obecności. Bądź czujna.\n1 Objawienia były. (Po grecku)\n2 Bóg powiedział to w taki delikatny sposób jak to tylko on potrafi powiedzieć. Nikt inny.


Souvlakia czyli mięsne szaszłyki z jagnięciny przepis – Zobacz na przepisy.pl\nSouvlakia czyli mięsne szaszłyki z jagnięciny\nMięso umyj i pokrój w grubą kostkę.\nCzosnek obierz i przesiekaj drobno z rozmarynem, zalej odrobiną oliwy i soku z cytryny. Dopraw do smaku musztardą, pieprzem i cukrem. W tak przygotowanej zalewie marynuj mięso przez 1 godzinę.\nW tym czasie obierz cebulę i marchewkę i zetrzyj na grubych oczkach tarki. Wymieszaj, odłóż do miseczki.\nMięso nadziej na patyki szaszłykowe i obsmaż na rozgrzanej oliwie. Zdejmij z patelni, do tłuszczu dolej wino i bulion.\nDopraw do smaku i duś mięso aż do odparowania sosu. Jagnięce szaszłyki podawaj przybrane startą cebulą i marchewką.


Horse Scanner - Identyfikacja ras koni na systemach Android i iOS\nHorse Scanner App\nOkreślanie ras koni\nNie ma konia w pobliżu?\nPo prostu zeskanuj swojego przyjaciela i dowiedz się, który z koni wygląda jak\nJak Pokémon Go: złapać każdą rasę koni\nAplikacja fajna ale szkoda że w połowie po angielsku bo wszystkich ras koni po angielsku to ja nie znam 👍👎\nPrzegląd sklepu Play przez MajaHorse\nWidzisz konia, ale nie znasz jego rasy?\nWystarczy zrobić szybkie zdjęcie lub nagranie wideo konia – za pomocą aplikacji Horse Scanner możesz niezawodnie zidentyfikować rasę konia w zaledwie kilka sekund! Nasz zintegrowany aparat fotograficzny z funkcją Pinch To Zoom i Tap to Focus sprawia, że identyfikacja ras koni to spacer po parku!\nOczywiście, aplikacja Horse Scanner obsługuje również przesyłanie obrazów z Twojej galerii.\nTak wiele ras koni w aplikacji Horse Scanner!\nAplikacja Horse Scanner identyfikuje obecnie około 160 różnych ras koni. Nasza baza danych zawiera wszystkie popularne rasy, jak również wiele innych popularnych krajowych i międzynarodowych ras koni.\nPrzy okazji, nasza obszerna baza danych z informacjami i zdjęciami wszystkich obsługiwanych ras koni (również tych nieoficjalnych) jest dostępna całkowicie bez skanowania!\nTo nie ma znaczenia! Po prostu zeskanuj siebie, swoich przyjaciół, rodzinę lub ludzi wokół siebie i dowiedz się, które konie najbardziej Ci się podobają!\nMoże to zabrzmieć trochę dziwnie, ale naprawdę działa: aplikacja Horse Scanner rozpoznaje również ludzi. Wystarczy wziąć szybki selfie i dowiedzieć się, jaka rasa koni jesteś!\nZostań częścią naszej społeczności Horse Scanner!\nPodziel się swoimi wynikami i porównaj je z wynikami społeczności! Wgraj zdjęcia swojego ulubionego konia do naszego Social Feed i podziel się nimi z innymi miłośnikami koni! Przyjrzyj się profilom i zdjęciom innych użytkowników, polub i skomentuj posty od społeczności i przefiltruj je według daty lub popularności!\nDodatkowo, możesz łatwo dzielić się swoimi postami z przyjaciółmi, po prostu wysyłając zdjęcie bezpośrednio z aplikacji Horse Scanner.\nZłapać wszystkie rasy koni i zostać ekspertem!\nZłapać wszystkie rasy koni, tak jak w Pokémon Go. Zeskanuj co najmniej jednego konia każdej rasy, opanuj wyzwania, zdobądź wirtualne przysmaki i zostań prawdziwym ekspertem od koni!\nDaj nam opinię na temat aplikacji Horse Scanner!\nDaj nam znać, czy rasa konia została prawidłowo zidentyfikowana. Jeśli nie, otrzymasz użyteczne wskazówki, aby poprawić swoje własne wyniki. Jeśli wskażesz także, która rasa konia jest na zdjęciu, pomożesz nam ulepszyć nasze oprogramowanie, ponieważ aplikacja automatycznie nauczy się dostarczać jeszcze dokładniejsze wyniki.\nZaproponuj lub zagłosuj na (nieoficjalne) rasy koni, które chcesz, abyśmy dodali do aplikacji w przyszłości!\nDzięki naszej wersji Premium, aplikacja nie będzie już wyświetlać reklam, a Twoje wyniki będą dostępne szybciej. Co więcej, możesz teraz wybrać, czy Twoje rasy koni powinny być rozpoznawane raczej szybko czy z większą dokładnością. Z wersją Premium, skanowanie koni jest również możliwe w trybie offline, więc nie potrzebujesz już aktywnego połączenia internetowego do rozpoznawania ich ras. Z opcjonalnym zakupem naszej wersji premium, pomożesz także w obsłudze tej aplikacji.\nNa naszych kanałach mediów społecznościowych udostępniamy Państwu najpiękniejsze zdjęcia koni z okolicy. Znajdziesz tam również wiele ciekawostek na temat swojego ulubionego zwierzęcia. Ponadto, będziemy Cię informować na bieżąco o wszystkich nowych funkcjach aplikacji Horse Scanner w przyszłości.\nPobierz aplikację Horse Scanner za darmo. Znajdź go w Google Play dla urządzeń z systemem Android lub w Apple App Store, jeśli korzystasz z iPhone’a lub iPada! Pomimo małego rozmiaru aplikacji otrzymasz wszystkie funkcje i będziesz mógł w każdej chwili zidentyfikować rasę konia lub uzyskać dostęp do naszej obszernej bazy danych!\nWidziałeś kiedyś konia i zastanawiasz się, jaki to koń? Może nawet znasz tę rasę, ale po prostu nie pamiętasz jej nazwy? A może masz swojego własnego konia, którego rasy nadal nie znasz?\nAplikacja Horse Scanner może pomóc Ci odpowiedzieć na wszystkie te pytania! Po prostu zeskanuj konia za pomocą aplikacji, a rasa konia zostanie automatycznie ustalona w ciągu kilku sekund!\nTa aplikacja nie może przekształcić Twojego smartfona w szalony statek kosmiczny, który jest w stanie wydobyć krew z konia za pomocą magicznego lasera. Aplikacja daje wyedukowane przewidywania na podstawie tego, co widzi. Przeciętnie, te przewidywania są dość dokładne. Jednakże, jest oczywiste, że wynik może być tylko tak dobry, jak obraz / film, który podajesz do aplikacji. Co więcej, nie jest możliwe, aby każdy koń został prawidłowo wykryty. Ludzie mają tendencję do brania tego do siebie osobiście, jeśli ich własny ukochany koń nie jest jednak poprawnie przepowiedziany. Jeśli w pierwszej kolejności dasz szansę aplikacji, zobaczysz, że jej ogólne wyniki są całkiem przyzwoite. Zamiast płacić dużo pieniędzy za test DNA, dostajesz tę aplikację za darmo. Bawcie się dobrze!


KE zatwierdziła lek biopodobny najnowszej generacji przeznaczony do leczenia chorób zapalnych\nStrona główna » Informator » Świat » KE zatwierdziła lek biopodobny najnowszej generacj…\nKE zatwierdziła lek biopodobny najnowszej generacji przeznaczony do leczenia chorób zapalnych\nzdrowemiasto.pl | dodane 10-10-2013\nKomisja Europejska zatwierdziła lek Remsima (infliksymab), odpowiednik Remicade, w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów, łuszczycowego zapalenia stawów, zesztywniającego zapalenia stawów, łuszczycy plackowatej i chorób zapalnych jelit. Remsima to pierwszy biologiczny lek biopodobny o tak skomplikowanej strukturze białkowej (przeciwciało monoklonalne).\nEgis Polska, w kooperacji z koreańską firmą Celltrion, będzie odpowiedzialny za wprowadzenie leku na rynek polski i innych krajów Europy Środkowej i Wschodniej.\nLek przeszedł niezwykle rygorystyczny proces rejestracji nadzorowany przez Europejską Agencję Leków, która potwierdziła, że bezpieczeństwo i skuteczność Remsimy jest równa lekowi referencyjnemu.\nW Polsce dostępność do leczenia biologicznego jest jedną z najniższych w Europie. Mamy nadzieję, że wprowadzenie tego leku spowoduje większą dostępność pacjentów do leczenia chorób zapalnych nowoczesnymi lekami biologicznymi , powiedział Dr Krzysztof Skup Dyrektor Generalny firmy Egis Polska.\nTermin wprowadzenia Remsimy do sprzedaży jest zależny od daty refundacji, ale należy się spodziewać, że powinien być dostępny w pierwszym kwartale 2014 roku.\nDla portalu zdrowemiasto.pl Ania Dobrzyniecka\nAnia Dobrzyniecka, 10-10-2013, zdrowemiasto.pl\nKardiolog. Echo serca. Bydgoszcz REKLAMA\nAlkaptonuria - rzadka choroba czarnych kości. Nieznane wyniszczające schorzenie, pacjenci bez rozpoznania\nBrytyjczycy wolą bezpieczne metody leczenia\nStrefy wolne od dymu tytoniowego sprzyjają zdrowiu dzieci\nChoroby, które zabijają ponad 2 miliony ludzi rocznie\nPoprawa kondycji fizycznej może przyczynić się do szybszego powrotu do zdrowia kobiet z rakiem piersi\nCukrzyca i arytmia – szczególnie groźny duet\nRak prostaty - kiedy zacząć się badać i jak często to robić?\nBadasz się regularnie? Najważniejsze badania profilaktyczne kobiet\nJak rozwija się dziecko w siódmym miesiącu życia\nAtopowe zapalenie skóry – choroba, która boli\nHIVotetycznie, gdyby chodziło o Ciebie? Perspektywa osób żyjących z HIV w Polsce będących na terapii antyretrowirusowej\nSzpital Kopernika w Łodzi - Unit Urologiczny już działa\nKardiolodzy razem z Robertem Korzeniowskim dla zdrowego serca w Krakowie\nPolacy piją coraz więcej alkoholu. I do tego palą\nZapraszamy na VIII Charytatywe Spotkanie Górskie w Dolinie Roztoki\nKraków. VI Międzynarodowa Konferencja poświęcona postępom w leczeniu dyskrazji plazmocytowych\nStyczniowa Strefa Psyche w Poznaniu. O aktywności ruchowej i pewności siebie\nBilateralne spotkanie naukowe IBD im. Nenckiego i SWPS\nSzybsza i bardziej dokładna identyfikacja leków powodujących reakcje alergiczne to niezwykła ulga dla pacjentów\nKulinarne niebezpieczeństwa w podróży\nLato w Warszawie - jak spędzać czas aktywnie?\nCopyright © 2001-2019 zdrowemiasto.pl\nzdrowemiasto.eu & zdrowapolska.pl