Dodano: 22 lutego 2013, 01:00 / Zmieniono: 22 lutego 2013, 01:00 0\nWedług ostatnich badań Megapanel PBI/ Gemius* dwa czołowe serwisy wideo Wirtualnej Polski WP.TV oraz ToSieWytnie.pl miały rekordowe wyniki na urządzeniach mobilnych. Zanotowały łącznie ponad półtora miliona odsłon (1 548 395).\nTelewizja internetowa WP.TV w grudniu 2012 zanotowała ponad milion odsłon mobilnych (1 062 352), które stanowiły 6,8% całkowitej liczby odsłon serwisu w tym okresie (za: badanie Megapanel PBI/ Gemius, XII 2012). Z kolei platforma internetowych produkcji filmowych ToSieWytnie.pl odnotowała ich blisko pół miliona (486 043) i 8,9% wszystkich wyświetleń. Oznacza to, że obecnie już co jedenasta odsłona kontentu wideo w tym serwisie odbywa się z poziomu urządzeń mobilnych.\nSerwisy WP.PL pod tym względem wypadły bardzo dobrze na tle innych platform wideo oferujących legalny kontent w sieci. Przykładowo, platforma Vod.pl (Onet.pl) w tym samym czasie odnotowała ich 277 128 (1,0% wszystkich odsłon), TVNPlayer 401 355 (0,9% odsłon), a Interia.tv 81 185 (3,8%).\nW zestawieniu nie uwzględniliśmy odtworzeń naszych aplikacji mobilnych na systemy Android oraz iOS, z których korzysta obecnie ponad kilkadziesiąt tysięcy osób miesięcznie, a także odsłon wideo pochodzących z innych obszarów portalu WP.PL mówi Łukasz Skalik, Kierownik WP.TV i Multimedialnego Wsparcia Portalu Zatem obecny rekord jedynie w pewnym stopniu obrazuje faktyczny potencjał naszego mobilnego wideo dodaje.\n*badanie Megapanel PBI/ Gemius, grudzień 2012\nŹródło: Wirtualna Polska SA;


Działki Bielsko-Biała Hałcnów ✅ Multiportal nieruchomości - BeBroker\nDziałki Bielsko-Biała Hałcnów, o powierzchni 1140m2, w cenie 160000 zł. Oferta pochodzi z adresowo.pl\nJowisza, Bielsko-Biała Hałcnów - Działka budowlana o powierzchni 1140m. - Numer 1748/5 - Dojazd: asfalt, ogrodzenie: bez ogrodzenia - Media: woda nieprzyłączona, brak kanalizacji, prąd nieprzyłączony, gaz nieprzyłączony - Ogłosze...\nDziałki Bielsko-Biała Hałcnów, o powierzchni 2294m2, w cenie 288000 zł. Oferta pochodzi z adresowo.pl\nul. Deszczowa, Bielsko-Biała Hałcnów - Działka budowlana o powierzchni 2294m. - Numer 2225\_1 - Dojazd: asfalt, ogrodzenie: bez ogrodzenia - Media: woda nieprzyłączona, kanalizacja, prąd nieprzyłączony, gaz nieprzyłączony - Ogłosz...\n288 000 zł zobacz\nDziałki Bielsko-Biała Hałcnów, o powierzchni 350000m2, w cenie 80000 zł. Oferta pochodzi z adresowo.pl\nul. Stanisława Mikołajczyka, Bielsko-Biała Hałcnów - Działka rekreacyjna o powierzchn 14 m, szerokość: 13 m - Dojazd: asfalt - Media: woda, szambo, prąd - Ogłoszenie bezpośrednio od właściciela - Oferta dodana 5 dni temu i zaktua...\nDziałki Bielsko-Biała Hałcnów, o powierzchni 350m2, w cenie 35000 zł. Oferta pochodzi z adresowo.pl\nul. Kolonia, Bielsko-Biała Hałcnów - Działka rekreacyjna o powierz 35 m, szerokość: 10 m - Dojazd: asfalt, ogrodzenie: metalowe - Media: woda, szambo, prąd - Ogłoszenie bezpośrednio od właściciela - Oferta dodana 5 dni temu i zak...\nPodobne wyszukiwania w dzielnicy Hałcnów


3 marca mistrzostwa powiatu w narciarstwie - eKościan.eu\nTradycyjnie w pierwszą sobotę marca w Zieleńcu odbędą się Mistrzostwa Powiatu Kościańskiego w Narciarstwie Zjazdowym i Snowboardzie. Szesnaste już zawody odbędą się 3 marca 2018 roku na stoku przy wyciągu “Gryglówka”.\nUdział w zawodach można zgłaszać od 9 do 27 lutego w Wydziale Oświaty i Spraw Społecznych Starostwa Powiatowego w Kościanie, ul Gostyńska 38, codziennie w godzinach 8:00-15:00. Koszt zgłoszenia wynosi 80 złotych dla osoby dorosłej. Młodzież szkół ponadgimnazjalnych i studenci płacą 60 złotych, a młodzież z gimnazjum, dzieci ze szkół podstawowych i młodsi płacą 40 zł. Osoby, które nie zgłoszą się wcześniej mogą to zrobić również w dniu zawodów. Biuro zawodów (bar Michałówka przy Gryglówce) będzie czynne w godzinach od 8:00 do 9:00. Wówczas opłata za start wyniesie dla osoby dorosłej – 100 złotych, dla młodzieży szkół ponadgimnazjalnych, i studentów – 80 złotych, dla młodzieży z gimnazjum, dzieci ze szkół podstawowych i\nmłodszych – 60 zł.\nUiszczenie opłaty startowej uprawnia do korzystania bezpłatnie w dniu zawodów ze wszystkich wyciągów Stacji Narciarskiej Winterpol i Gryglówka w godzinach od godz. 9:00 do 16:00. Zawody zostaną rozegrane wg programu minutowego. Program ogłoszony zostanie w dniu zawodów, ponadto będzie dostępny na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w Kościanie www.powiatkoscian.pl.\nOrganizatorami mistrzostw są Powiat Kościański, Gmina Miejska Kościan, Gmina Kościan, Gmina Śmigiel, Gmina Czempiń, Gmina Krzywiń i Powiatowy Szkolny Związek Sportowy w Kościanie.


Najczęstsze błędy w pozycjonowaniu stron internetowych - misjanet.pl\nRedakcja misjanet.pl Opublikowane w 6 listopada 2019\nDziś niemal każdy właściciel strony internetowej dobrze wie, że aby strona generowała ruch musi być widoczna dla użytkowników. Innymi słowy, musi zajmować wysokie pozycje w wynikach wyszukiwania. Aby to osiągnąć konieczne są działania w zakresie pozycjonowania stron www. Niestety wciąż wielu właścicieli stron popełnia podstawowe błędy pozycjonując stronę.\nBłędy pozycjonowania zaczynają się już na samym początku. Jednym z najczęstszych jest brak optymalizacji strony internetowej. Dziś wypozycjonowanie strony www bez prawidłowej optymalizacji jest niemal niemożliwe. Jeśli strona nie jest właściwie zoptymalizowana wówczas nic nie dadzą nawet największe wysiłki w zakresie zdobywania nowych i wartościowych linków. Początek procesu pozycjonowania to właśnie optymalizacja strony. Nie można to tym jakże ważnym fakcie zapominać.\nKolejny częsty błąd to zbyt duże nasycenie słowami kluczowymi. Dziś wyszukiwarka internetowa analizują strony internetowej i na tej podstawie budując ranking wyników bardzo ważną rolę przykuwa do treści. Strona internetowa powinna posiadać unikalne i wartościowe treści. Ważne jest jest, aby w treściach zawarte były słowa kluczowe, na które chcemy pozycjonować stronę www. Zbyt mała liczba słów kluczowych to błąd, ale jeszcze większym błędem jest zbyt duże nasycenie słowami kluczowymi. Jeśli algorytm wyszukiwarki analizują stroną uznać, że określone słowa i frazy kluczowe występują zbyt często może to przynieść negatywne skutki. Strona może zostać uznana przez algorytm za spam. Dlatego tak ważne jest, aby słowa kluczowe były umieszczane na stronie z rozwagą i w miarę naturalnie.\nZły dobór słów kluczowych\nBłędy pozycjonowania związane ze słowami kluczowymi polegają nie tylko na ich zbytnim nasyceniu, ale również z ich złym doborem. Przed tworzeniem treści na stronę internetową należy przeprowadzić dokładną analizę słów kluczowych. Dobre słowa kluczowe to takie, których używają użytkownicy. Nie można ich dobierać w sposób subiektywny. Na szczęście do analizy słów kluczowych wykorzystać można wiele pomocnych narzędzi.\nPozycjonując stronę internetową pamiętać należy, aby systematycznie analizować to co dzieje się ze stroną. Analityka internetowa w pozycjonowaniu to podstawa. Niestety wielu właścicieli stron internetowych kompletnie o tym zapomina. Podejmują różnego rodzaju działania związane z pozycjonowaniem, ale tak naprawdę nie widzą czy są one skuteczne. Samo obserwowanie wyników wyszukiwania to za mało. To, że strona nawet osiągnie wysokie wyniki na określoną frazę kluczową to jeszcze nie oznacza, że właśnie ta fraza generuje ruch na stronie.\nPoprzedni wpisBranża rozrywkowa docenia rzeczywistość wirtualną\nNastępny wpisSzata graficzna, a powodzenie internetowego biznesu\nRedakcja misjanet.pl 16 października 2019\nNowoczesne sposoby rozliczania\nRedakcja misjanet.pl 18 października 2019\nRedakcja misjanet.pl 26 października 2019\nRedakcja misjanet.pl 16 lipca 2021


rodzina.wiara.pl » Zbierzemy te pół miliona\nPrzemysław Kucharczak\tKarina Cholewa, mama Mai i Niny (na zdjęciu), zbiera podpisy na stoisku „Graki – gry bez prądu” w Silesia City Center w Katowicach\n– Mamy czas do 1 czerwca, a już teraz zebraliśmy 260 tysięcy podpisów. My te 500 tysięcy zbierzemy – mówi Elżbieta Ilnicka, koordynatorka akcji w Katowicach i mama trzech synów. – Zbieram podpisy dla najmłodszego, urodzonego we wrześniu 2008 r. Mimo że mogłabym odpuścić po niedawnej wypowiedzi premiera. Donald Tusk powiedział 26 kwietnia, że z rocznika 2008 obowiązkowo pójdą do szkół tylko te 6-latki, które urodziły się między styczniem a lipcem. – Rządzący widać uznali: „Damy rodzicom pół palca, podzielimy ich i będziemy mieć ich z głowy”. Ale w ten sposób też przyznali, że nie wszystko z reformą jest w porządku. A my nie damy się podzielić. Ja od czasu tej wypowiedzi pracuję jeszcze dynamiczniej, bo inne dzieci też zasługują na normalne dzieciństwo – dodaje.\nKarina Cholewa, mama 4-letniej Mai i 4-miesięcznej Niny, zbiera podpisy w sprawie referendum na swoich stoiskach „Graki” z grami planszowymi w Silesia City Center w Katowicach i Europa Centralna w Gliwicach. Uważa, że szkoły są nieprzygotowane do przyjęcia sześciolatków. – Widziałam zespoły szkół, w których gimnazja i podstawówki łączą się przez wspólne stołówki i ubikacje. I w to wchodzą sześciolatki. Dzieci, których rozwój emocjonalny jeszcze nie jest całkiem gotowy do nauki w szkole – mówi.\nElżbieta Ilnicka, której starsze dzieci już chodzą do szkoły, ma podobne obserwacje. – Sześciolatek w szkole wiedzę sobie przyswoi. Jednak na potrzeby reformy nie da się przyspieszyć jego rozwoju emocjonalnego, jego dojrzałości – podkreśla. Zwraca uwagę, że nawet w jednym roczniku dzieci urodzone w styczniu są znacznie dojrzalsze od tych z grudnia. A kiedy we wspólnych ławkach zasiądą maluchy z dwóch roczników, będą to spotkania dzieci z dwóch różnych światów.\nAkcja zbierania podpisów rozwija się, bo wielu ludzi zobaczyło, że dotychczasowe upychanie sześciolatków w szkołach przynosi złe skutki. Mówi o tym wstrząsający raport Stowarzyszenia „Rzecznik Praw Rodziców”. Zresztą Ministerstwo Edukacji od początku nie mówiło całej prawdy, twierdząc, że skoro kraje „Zachodu” wprowadziły sześciolatki do szkół, to widać jest to nowoczesne... Tymczasem wielu ekspertów podkreśla, że w Europie system edukacji na najwyższym poziomie działa w Finlandii, gdzie do szkół idą dopiero siedmiolatki.\nPrzemysław Kucharczak, GN 19/2013 Katowice


Remont domu to zawsze spora inwestycja czasu, sił i pieniędzy. Może wynikać z nagłej potrzeby, takiej jak naprawa uszkodzeń dachu czy awarii instalacji, która uniemożliwia komfortowe zamieszkiwanie. Remont może być też efektem długo układanego planu, który wdrażany jest powoli etapami, krok po kroku, dzięki czemu na końcu cieszymy się z pięknie odświeżonego domu. O czym trzeba pamiętać, zabierając się za remont?\nCzapury: Dziecko zakażone koronawirusem. Uczęszczało do przedszkola\nKomunikat w sprawie potwierdzenia jednego przypadku zakażenia COVID-19 u dziecka uczęszczającego do Prywatnego Przedszkola Happy House w Czapurach, zlokalizowanego w budynku przy ul. Poznańskiej 18.\nWczoraj na facebookowym profilu społecznościowym poruszyliśmy problem przepełnionych koszy na śmieci i częstotliwości ich opróżniania w gminie Mosina. Okazało się, że skala problemu jest o wiele większa, niż się tego spodziewaliśmy. Poruszony temat wzbudził wiele emocji i rozpoczął gorącą dyskusję wśród internautów. Dzisiaj otrzymaliśmy odpowiedź udzieloną przez Referat Ochrony Środowiska, Rolnictwa i Leśnictwa Urzędu Miejskiego w Mosinie. Okazuje się, że przepełnione śmietniki są “związane z łagodzeniem restrykcji i ograniczeń epidemicznych, skutkującym zwiększeniem ruchu w przestrzeni publicznej“.\n9 | 30.06.2020\n27.01.2021\t| Urbanizacja w Mosinie: Bez planu, utwardzonej drogi, okno w okno\nGość- nie audytu a dobrego gospodarza. Czy taki się znajdzie ?\nTa gmina potrzebuje kompleksowego audytu.\nTo jest buraczana urbanizacja na którą jest zapotrzebowanie.Dzisiaj kupują mieszkanie, a jutro chcą chodnik, oświetlenie i wybieg dla psa. Element…\n27.01.2021\t| Rozbudowa drogi nr 431 na odcinku Świątniki – Mieczewo\nTa droga jest w kiepskim stanie. Dobra (nawierzchnia) zaczyna się za Mieczewem w kierunku Kórnika. Brak poboczy czy ścieżki pieszo-rowerowej…\nTa droga jest w dobrym stanie, dlatego czuję, że prawdziwy cel jest taki: skierować ruch tirów na Mosinę jak skrót…\n27.01.2021\t| Finałowe skarbonki WOŚP powstają w Mosinie\n27.01.2021\t| Co z reklamowym bałaganem w Mosinie? Mieszkańcy biorą sprawy w swoje ręce\nkarp@ - a może jednak to: https://www.youtube.com/watch?v=40nB6QuvqpE\nTo powinno być bardziej uroczyste. https://www.youtube.com/watch?v=-k7SScccnzQ\nO rozwiązaniu tego Klubu poinformowała Pani przewodnicząca Kaptur na przedostatniej sesji w dniu 21.01.2021 r.(Sprawy organizacyjne).Na BIP-ie w zakładce Kluby…\nCo ty powiesz? Nie ma już klubu My dla ZUK, dla siebie oraz miast i wsi? Ja ostatnią sesję oglądałem…\ngosc@ - niestety ten elitarny Klub sam się rozwiązał tuż przed sesja budżetową.Nawet taki geniusz jak Waligórski nie byłby w…\n@Płotka - jest jeszcze klub radnych dla dobra miasta i wsi, który współpracuje z burmistrzem - też mogą mu doradzić


Player's Vault (recenzja) - POLTERGEIST\n» Recenzje » Zagraniczne » Player's Vault\nPo zrecenzowaniu pierwszego z serii warhammerowych dodatków nieobowiązkowych, do których należy zaliczyć Vaulty, miałem mocno mieszane uczucia. Przejrzenie drugiego z nich - Player's Vault - mogło zarówno utwierdzić mnie w przekonaniu o niewielkiej przydatności tej serii, jak i zrehabilitować ją w moich oczach. Sam byłem ciekaw, jaki będzie werdykt. Jeśli i Wy chcecie wiedzieć, co z tego wynikło, zapraszam do lektury recenzji.\nPudełeczko, powiedz przecie...\nPudełeczko, powiedz przecie,\nCo jest na nim, dobrze wiecie.\nTo obrazki świetnie znane,\nDawniej wykorzystywane -\nKarty karier nam zdobiły,\nLecz i tu się zagnieździły.\nTo kryzysu pewnie sprawka:\nDrogie są autorskie prawka.\nCóż, ilustracja na froncie pudełeczka jest podobna do tej, jaką można znaleźć na okładce Adventurer’s Toolkit - zawiera bowiem trzy postacie żywcem wycięte z kart profesji. Nie jest to najszczęśliwsze rozwiązanie, szczególnie gdy zestawi się dodatek chociażby z Game Master's Vault, który ma "swój własny", jedyny w swoim rodzaju obrazek.\nNa korzyść pudełeczka przemawia za to jego wielkość. Player's Vault ma standardowe wymiary, jeśli chodzi o szerokość i wysokość, jednak opakowanie jest nieco głębsze od tego, które zawiera wymieniony wcześniej suplement dla Mistrzów Gry. Na pierwszy rzut oka także w środku wszystkiego jest więcej. Niewątpliwie ma na to wpływ poczwórna wypraska z postaciami i żetonami oraz pliczek kart profesji.\nW pudełku, co warto od razu zaznaczyć, nie ma prawie żadnego tekstu pisanego, nie licząc tego umieszczonym na kartach. Dodatek zawiera wyłącznie jednokartkową broszurkę, zagospodarowaną głównie przez indeks dóbr znajdujących się wewnątrz pudełka. Mamy tu więc: 24 karty akcji podstawowych, 34 karty błogosławieństw (dla trzech podstawowych bóstw, tj.: Sigmara, Morra i Shallyi), 18 kart akcji do walki wręcz, 17 kart akcji do walki dystansowej, 34 karty czarów dla trzech najbardziej popularnych szkół magii, 25 akcji wsparcia, 45 kart talentów, 30 kart profesji, 30 kart zdolności profesyjnych, 5 kart drużyny, jeden bloczek kart postaci, 36 wizerunków postaci (bez podstawek, których zestaw nie zawiera) i garść niezwykle przydatnych żetonów.\nNiestety, nie jest to nic ponad to, co można znaleźć w Zestawie Podstawowym do WFRP 3. ed, a dopiero wraz z zawartością Game Master's Vault zbiór tych komponentów staje się kompletny.\nSuplement ten, jak sama nazwa wskazuje, skierowany jest do graczy i ma spełniać ich potrzeby. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że rzeczywiście, potrzeby te spełnia, choć w sposób minimalistyczny. Niewątpliwie jednak zawartość Player's Vault może być dużo bardziej przydatna dla posiadaczy Zestawu Podstawowego. Nie sposób bowiem przecenić podwojenia ilości podstawowych kart akcji czy profesji, o talentach nie wspominając.\nZakup dodatku może również w znaczący sposób ułatwić życie Mistrzom Gry grającym z większa ilością graczy. Podobnie jak i samym graczom, którzy od tej chwili mogą przestać wydzierać sobie z rąk co bardziej popularne akcje. Niewątpliwie przydatnym bonusem jest także bloczek z kartami postaci. Łatwo go przeoczyć, bo znajduje się pod tekturowym wypełnieniem, dlatego polecam dokładne przejrzenie zawartości pudełka.\nJako dodatek będący uzupełnieniem Player's Guide, suplement wypada cokolwiek słabo. Po pierwsze: nie zawiera kart czarów dla magów innych szkół niż trzy najbardziej popularne (bright, amethyst, celestial); podobnie ma się rzecz z kartami błogosławieństw dla kapłanów. Stoi to w jawnej sprzeczności z tekstem podręcznika, który pozwala na grę magiem dowolnej szkoły lub kapłanem jakiegokolwiek bóstwa.\nJest to problem, który odnosi się do różnych aspektów dodatku - po prostu został on stworzony zbyt wcześnie, zanim jeszcze powstały bardzo istotne dla mechanicznej strony gry suplementy, takie jak Signs of Faith czy Winds of Magic. Znacząco poszerzyły one nieco okrojony setting, jaki dostali nabywcy Zestawu Podstawowego. Ich powstanie, jakkolwiek znalazło swoje odbicie w serii Guidów, nie zostało uwzględnione podczas drukowania serii Vaultów, co miejscami każe podawać w wątpliwość kompatybilność obydwu pozycji. I po prostu wkurza.\nWszystko to prowadzi do sytuacji, w której jeden z graczy, będący żołnierzem (soldier) posiada kartę postaci i potencjalnie cały zestaw akcji, podczas gdy jego kolega, tancerz wojny (wardancer) nie tylko nie będzie posiadał karty profesji, wydanej dopiero w Adventurer's Toolkit, ale zabraknie mu nawet jego specyficznych kart akcji, które będzie musiał spisywać na dołączonych do Player's Guide kartkach. Oczywiście jest na to jedna rada - kupić kolejny dodatek. Tylko dlaczego w takim razie Player's Vault reklamowany jest jako doskonałe dopełnienie Player's Guide? Wygląda to raczej tak, jakby ktoś chciał wykorzystać umowę z chińską drukarnią zgadzającą się "za miskę ryżu" wydrukować drugą partię identycznych komponentów, które w innym przypadku na niewiele by się komukolwiek zdały.\nMimo wszystko, ku pewnemu zaskoczeniu, zawartość Player's Vault okazuje się być jak najbardziej przydatna, choć oczywiście można się bez niej obejść. W przeciwieństwie do nieszczególnie potrzebnych elementów składających się na Game Master's Vault, zdublowane karty z recenzowanego suplementu z pewnością znajdą zastosowanie na sesji.\nTakże posiadaczom Player's Guide, który jest suplementem wydanym do pary z Game Master's Guide, wydawnictwo może okazać się przydatne. Nie zmienia to jednak faktu, że to po prostu nieco wybrakowana kopia komponentowej zawartości Zestawu Podstawowego - i nic więcej.\nDziękujemy wydawnictwu Fantasy Flight Games i sklepowi internetowemu Bard za udostępnienie zestawu do recenzji.\nTytuł: Player's Vault\nTagi: Warhammer 3 ed. | Warhammer | Player's Vault | dział wfrp | Krishakh\nDzizas! Jak się czyta listę tych kart to nieodparcie nasuwa się na myśl - skądinąnd fajny - Talisman albo insza planszówka. To ma być Warhammer RPG? Jakaś kpina!\nJak na "nieco wybrakowaną kopię komponentowej zawartości Zestawu Podstawowego - i nic więcej" - ocena 5.0 wydaje siedość wysoka ;)\n"Dziękujemy wydawnictwu Fantasy Flight Games i sklepowi internetowemu Bard za udostępnienie podręcznika do recenzji."\n"Podręcznika"? To tam jest jakiś podręcznik? ;)\nArmoks - w zasadzie... ;) Zmieniłem na "zestaw".\nWarhammer Fantasy Roleplay 3 ed. - Player's Vault


Magisterka z finansów i rachunkowości - Ekonomiczne - Forum.Studia.net\ndodany przez Gość, 7 Kwietnia w Ekonomiczne\nWitam. Mam pytanie odnośnie studiów. Czy po 3.5 letnich studiach inżynierskich (logistyka) istnieje możliwość odbycia zaocznej magisterki z kierunku nietechnicznego (finanse i rachunkowość)? Zakładam,że trzeba zdać jakiś test umożliwiający rozpoczęcie 2 stopnia? Jestem dopiero na 1 roku studiów, jednak długo zastanawiałem się nad tym co mnie bardziej interesuje.\nZgadzam się, jednak interesuję się również ekonomią, finansami. Zdecydowałem się na logistykę wiążąc swoją przyszłość z możliwością kilkuletniego pobytu za granicą. Miałem już na 1 semestrze ekonomie, teraz mam finanse. Nie chciałbym zmieniać studiów, ale nie wiem co mnie bardziej kręci, toteż zastanawiałem się czy jakbym jednak zdecydował się przestawić na finanse, to czy byłaby możliwość rozpoczęcia magisterki z finansów, po upłynięciu pół roku od końca inżynierki. W technikum miałem staż w centrum logistycznym, a przed studiami wakacyjne praktyki w księgowości. Interesuję się jednym i drugim. Wiem,że będę musiał pójść w jedną stronę i się zdecydować, ale nie chciałbym być zamknięty na 1 możliwość, gdybym zmienił zdanie. Wiem, że to wymaga wysiłku, ale myślę, że mógłbym nadrobić ewentualne braki. Nie wiem jak byłoby to postrzegane przez ewentualnego pracodawcę, ale mam dużą motywację, jeśli taka możliwość jest.. Wiem, że idąc na studia powinienem być pewny co chcę życiu robić, ale ciągle się waham, bo ciekawi mnie i jedno i drugie.Posiadam certyfikat z niemieckiego C1, co może również się przyda przy poszukiwaniu pracy.\nAle od tego są studia podyplomowe A nie studia II stopnia.\nNa studiach II stopnia masz specjalizowac się z wiedzy która zdobyles podczas studiów I stopnia.\nNie jest to zgodne z koncepcją ale jak uczelnia szuka pieniędzy to robi pewne ustępstwa. Pewnie to się zmieni bo zmienia się finansowanie uczelni i w końcu wróci to do normy.\nNa logike. Jak można studiować kierunek z innej dziedziny na bardziej szczegółowych studiach bez wiedzy z podstaw.\nPracodawcy mają to trochę w poważaniu. Kto obecnie sprawdza dyplomy. Interesuje ich realna wiedza.


Jak połączyć 2 nogawki (Tutorial Video)\nVideo - druty 694\nW tym video DROPS pokazujemy jak połączyć 2 nogawki i jak nabrać nowe oczka między nimi. Wykonaliśmy już nogawki i film zaczynamy od nabrania nowych oczek, najpierw przerabiamy pierwszą nogawkę, nabieramy oczka i przerabiamy drugą nogawkę. Na filmie używamy włóczki DROPS Eskimo. Poza obejrzeniem video należy również przeczytać objaśnienia do wzoru, w którym została zastosowana ta technika. Przykład jest dostępny po kliknięciu na zdjęcie poniżej.\nTags: druty z żyłką, spodnie, szorty,


Nasz debiut na deskach teatru | Straż Miejska Gdańsk\nŚwietna zabawa, dużo śmiechu i edukacja w zakresie bezpieczeństwa. Już w najbliższą niedzielę premiera spektaklu „Jasiek i Małgośka, czyli uważaj robaczku!”, przygotowanego przez Teatr Miniatura we współpracy ze Strażą Miejską w Gdańsku. Nasi funkcjonariusze, doświadczeni w prowadzeniu zajęć profilaktycznych w szkołach i przedszkolach, pierwszy raz staną na deskach teatru!\nDwa sympatyczne pędraki Jasiek i Małgośka idą do szkoły. Niestety, zamiast trzymać się zaleceń rodziców, lekkomyślnie pozwalają sobie na zbyt wiele swobody… Na jakie niebezpieczeństwa się narażą? Co wydarzy się w drodze? Czy uda im się uniknąć zagrożeń? No i jak to wszystko się skończy?! Odpowiedzi na te pytania już od niedzieli w gdańskim Teatrze Miniatura.\n„Jasiek i Małgośka, czyli uważaj, robaczku!” to autorskie przedstawienie aktorów Magdaleny Żulińskiej i Piotra Kłudki, przygotowane w ramach Sceny Inicjatyw Autorskich. Żartobliwa opowieść dla dzieci od lat 4 nawiązuje do znanej baśni braci Grimm. Uczy dzieci samodzielności i ostrożności. Pomysłodawcy i autorzy tekstu sami opracowali warstwę muzyczną spektaklu oraz piosenki. Do współpracy zaprosili aktora Andrzeja Żaka, który w przedstawieniu pełni rolę jedynego w swoim rodzaju narratora.\nPremiera spektaklu „Jasiek i Małgośka, czyli uważaj, robaczku!” w niedzielę, 29 stycznia o godzinie 12:00 w Teatrze Miniatura w Gdańsku.\nPodczas wizyty w teatrze mała publiczność najpierw ogląda lalkowy spektakl, a potem spotyka się z funkcjonariuszami z Referatu Profilaktyki Straży Miejskiej w Gdańsku. Nawiązując do przedstawienia i sięgając po niektóre rekwizyty, mundurowi w przyjazny i przystępny sposób przypominają dzieciom podstawy bezpieczeństwa. Maluchy uczą się co robić w przypadku kontaktu z agresywnym zwierzęciem i jak się zachować, gdy zaczepia je obca osoba oraz o czym trzeba pamiętać na ulicy, by nie narażać się na niebezpieczeństwo.\nFunkcjonariusze z Referatu Profilaktyki mają duże doświadczenie w przekazywaniu najmłodszym wiedzy o bezpieczeństwie. Od lat realizują w szkołach, przedszkolach i innych placówkach oświatowych liczne programy profilaktyczne (m.in. Bezpieczne dzieciństwo, Postępowanie ze zwierzętami oraz Autochodzik – bezpieczeństwo w ruchu drogowym dla najmłodszych). Jednak na deskach profesjonalnego teatru jest to ich debiut. Jak sobie poradzą z tym niecodziennym wyzwaniem? Zapraszamy do „Miniatury”…!\nWięcej informacji o spektaklu na stronie Teatru Miniatura\nO przedstawieniu „Jasiek i Małgośka…” w Salonie Artystycznym Radia Gdańsk\nTagi: dzieci, edukacja, Gdańsk, Jasiek, maluchy, Małgośka, premiera, profilaktyka, przedstawienie, Referat Profilaktyki, robaczku, spektakl, Straż Miejska, teatr, Teatr Miniatura, uważaj\nPoprzedni artykułKrogulec uwięziony Następny artykułTrochę ciepła w ten zimny czas


Strona główna ホームページ Aktualności ニュース Nauka 日本語コース Tłumaczenia 翻訳 ・ 通訳 Promocja języka i kultury 地域での活動 Współpraca 協力 Kontakt コンタクト Kursy japońskiego 2017/18 – przyjmujemy wstępne rezerwacje!\tAkari\nCzerwiec 3, 2017\tBrak komentarzy\nNasze kursy japońskiego cieszą się dużym zainteresowaniem i na długo przez rozpoczęciem kolejnego roku szkolnego otrzymujemy wiele zgłoszeń do nowych grup. Jeśli nie jesteś pewien w 100%, czy w nowym roku szkolnym będziesz mógł uczęszczać na kurs, możesz dokonać wstępnego zapisu – rezerwacji. Zapisy – rezerwacje nie wiążą się z wnoszeniem żadnych opłat!!\n☆ team teaching – dwóch lektorów (polski i native speaker) na zajęciach\n☆ gwarancja zadowolenia – w przypadku wielu z naszych grupowych kursów języka japońskiego dajemy Słuchaczom tygodniowy okres gwarancyjny – jeśli już po pierwszych zajęciach zrezygnujesz z kontynuacji kursu, zwrócimy Ci wpłacone pieniądze, także za te zajęcia. Upewnij się, że okres gwarancyjny dotyczy też kursu, którym jesteś zainteresowany Tu dowiesz się jeszcze więcej: Kursy japońskiego – Dlaczego warto wybrać kurs w AKARI?\nPodziel się:Share on TumblrE-mailPrint\t← Upominki dla naszych uczniów 2017/18\nWarsztaty zakładania yukaty →\nTwój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *\tPodpis * E-mail * Witryna internetowa Komentarz Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a:   <acronym title="">
      <q cite=""> <s>   Powiadom mnie o kolejnych komentarzach przez email. Powiadom mnie o nowych wpisach przez email.\tNajnowsze wpisy\tWarsztaty zakładania yukaty\nKursy japońskiego 2017/18 – przyjmujemy wstępne rezerwacje!\nWarsztaty kuchni japońskiej – lato 2017\nKategorie\tCo nowego?\nWordPress.org\tSzybkie linki\t☆ Kursy w Białymstoku\nNajnowsze wpisy\tWarsztaty zakładania yukaty\nKontakt\ttel.: +48 608 428 807


iPhone 4S. Pozornie niezmieniony, lecz jakże odmienny – Geex\nGeex » Wiadomości » iPhone 4S. Pozornie niezmieniony, lecz jakże odmienny\niPhone 4S. Pozornie niezmieniony, lecz jakże odmienny\n16 miesięcy po premierze iPhone 4 Apple przedstawiło światu iPhone 4S. Ludzie oczekiwali numeru 5 i znaczących zmian, kolejnej rewolucji. Tymczasem Tim Cook zaprezentował sprzęt, który z zewnątrz nie różnił się od „czwórki”. Gruntownie przemodelowano za to wnętrze, czyniąc z iPhone 4S odczuwalnie najlepszego (wówczas) iPhone’a w historii.\niPhone 4S bliźniaczo podobny do iPhone 4\nJak widać, a widać to gołym okiem, Apple powierzchownie podeszło do kwestii designu modelu iPhone 4S. Ruch co najmniej dziwny, zważywszy na dystans czasowy dzielący premierę iPhone 4 oraz iPhone 4S. 16 miesięcy, czyli niemal półtora roku, to wystarczająco dużo, aby przeprojektować konstrukcję.\nPoszukać inspiracji i znaleźć rozwiązanie niebanalne. Na pewno nieszablonowe, jak ma to w zwyczaju Apple. Zdecydowano się jednak na coś zupełnie innego. Wygodną, lecz przede wszystkim oryginalną (do tego będącą wyróżnikiem iPhone’a) konstrukcję pozostawiono praktycznie w niezmienionej formie. Pokuszono się o subtelną kosmetykę, przesuwając pozycję przycisków bocznych oraz przełącznika. iPhone 4S przybrał też ciut na masie. Raptem 3 gramy.\nPoza tymi drobiazgami ani wymiary, ani przekątna i rozdzielczość ekranu, ani materiały nie uległy zmianie. Dalej odczuwaliśmy pod palcami szklane plecki, nad wyświetlaczem 3,5” również spoczywała szklana tafla. Spoiwo stanowiła metalowa ramka ze wspomnianymi przyciskami i gniazdami.\nZobaczcie przy okazji, jak iPhone zmieniał się na przestrzeni lat.\nDwurdzeniowy procesor A5, ale bateria słabsza\nWrzucenie do iPhone 4S dwurdzeniowego procesora Apple A5 było strzałem w dziesiątkę! Smartfon dostał prawdziwego turbodoładowania i nie ograniczało go nawet 512 MB pamięci RAM. Aplikacje i gry działały obłędnie szybko, smartfon nie miał tendencji do długotrwałych przemyśleń nad obsługą procesów. Fabryczny system iOS 5 swoje robił. Nie wolno zapominać, że nowy procesor wpływał nie tylko na wydajność.\nDoskonalsza jednostka umożliwiła wprowadzenie nowych rozwiązań technologicznych, wśród których pierwsze skrzypce zagrała funkcja rozpoznawania twarzy. Aparat również skorzystał na obecności jednostki A5, bo zaczął robić zdjęcie w ciągu zaledwie 1 sekundy. Dla porównania konkurencyjne smartfony potrzebowały minimum 3 sekund!\nJak się okazało, nowy SoC miał nieco większy apetyt na energię. Bateria nie zanotowała z kolei dużego skoku pojemnościowego, jej ogniwa liczyły raptem 1430 mAh. W efekcie żywotność akumulatora była dla niektórych rozczarowująca. Nie było to jednak zjawisko globalne, i jedni użytkownicy nie mieli problemu z baterią, podczas gdy inny bardzo narzekali.\nAparat 8 Mpix, który filmuje w 1080 px\nNastąpił fotograficzny progres. Rozdzielczość matrycy aparatu głównego urosła z 5 do 8 Mpix. Jasność obiektywu wynosiła f/2.4, piksele miały wielkość 1,4µm. Wtedy, w roku 2011 były to bardzo dobre parametry aparatu, przekładające się na naprawdę ładne zdjęcia robione przez wszystkich, którzy mieli w ręku iPhone 4S. Pomagał w tym oczywiście wspomniany wyżej procesor A5.\nAparat przedni zachował rozdzielczość 0,3 Mpix. Niezmiernie miło przyjęto za to funkcję FaceTime, czyli prowadzenie wideorozmów przez internet, jeśli tylko mieliście stały dostęp do sieci 3G lub Wi-Fi.\nNajciekawsza zmiana dosięgnęła jakość wideo. iPhone 4S potrafił filmować już w rozdzielczości 1080 px z szybkością 30 klatek na sekundę. Odtworzenie nagrania na innym urządzeniu dawało naprawdę ładne rezultaty.\niPhone 4S ma Siri, ale niedostępne dla Polaków\nSzumnie zapowiedziany asystent Siri został ciepło przyjęty w USA. W paru innych, anglojęzycznych rzecz jasna, krajach też. W Polsce na niewiele się zdał, bo jak nietrudno się domyślić, Siri-Nie-Mówić-Po-Polsku. Mimo wszystko asystent potrafił już uczyć się.\nDlatego zamiast ciągłego powtarzania: Siri, zadzwoń do Basi/Agnieszki/Kasi/Oli, można już było powiedzieć: Siri, zadzwoń do mojej żony. Przy pierwszych próbach Siri nie wiedział, o kogo chodzi, ale prosił o doprecyzowanie i, uwaga, zapamiętywał nowo przyswojoną wiedzę. Pierwsze, a przy tym odważne kroki ku sztucznej inteligencji zostały poczynione właśnie przy iPhone 4S.\nZobaczcie też iPhone 4\nZobaczcie też iPhone 5\nSteelSeries Apex Pro Omnipoint – Recenzja… Rzadko na rynku klawiatur komputerowych trafia się produkt, który jest…\nZmarł Larry Tesler, lecz copy/paste zostaje z nami 17.02.2020 r. zmarł ojciec funkcji, bez których codzienne korzystanie z…\niPhone 7 vs iPhone 7 Plus. Historia i porównanie modeli I tak oto nasz cykl artykułów o historii iPhone’a –…


Skąd oni biorą te dane?! - wiocha.pl absurd 941386\nSkąd oni biorą te dane?!\nLiwia88 13-05-29, 11:32 Zgłoś\nDodano: 2013-05-29, 11:32:02 przez: Liwia88\nkulczyk odłożył wraz z solorzem, reszta się zadłużyła co prawda, jednak statystyka jest najbardziej miarodajną dziedziną nauki, która pozwala uśrednić te dane i w przypadku dochodów przeciętny polak to dostatnio żyjący obywatel, prezes orlenu 2 bańki pensji nie sięgając za nisko kierownik odcinka produkcyjnego 2,5 tys 2000 tys. pracowników po 1500 i mamy średnią 2,5 tys dla każdego z tych 2002 ludzi\nJestem doradcą finansowym i wraz z klientami planuję oraz dostarczam różne sposoby odkładnia kasy na przyszłość. Kwota 30 tysięcy złotych i więcej to nie jest średnia - to jest minimalna ilość którą dysponują ludzie którzy od kilku lat na poważnie odkładają na swoją emeryturę bądź studia dzieci. Skąd mają? Z pensji. Mam nawet takich klientów, co mają we dwoje po 2000 netto, kredyt hipoteczny na głowie a po stówie (200 razem) miesięcznie odkładają na dzieci. Da się - tylko trzeba chcieć.\nPrzecież to proste, każdy wysoko postawiony urzędas ma odłożone miliony na koncie.\nStarystycznie rzecz biorąc, statystyki kłamią.\nale bzdura,przeciętny Polak już nie ma z czego odłożyć bo koszta życia za Tuska wzrosły i to mocno,każdy normalny człowiek to wie i takie PrOpagandy dla przedszkolaków .....PO za tym obrzydliwie bogaci stali się bardzo bogaci,więc kolejna średnia oderwana z sufitu,\nCiekawa jestem, który bank teraz zbankrutuje, albo poczuje potrzebę wycofania się z Polski.\nJa na obiad jem kapustę, mój szef je mięso - statyscznie jemy golabki\nO kurka, a ja glupia za granice wyjechalam\nNapiszcie też którzy to Polacy, bo chcemy im pogratulować. Nikt nie jest ostrożny z natury. Ostrożność jest wynikiem przykrych doświadczeń. I u człowieka, i u psa, i u żuka toczygnoja.\nPrzecież to są dokładnie średnie roczne zarobki netto w Polsce. A jakiś idiota z Analiz Online myśli, że wszystko co się zarobi można odłożyć...\npo pierwsze oni nie mysla tylko zliczaja slupki, po drugiE to jest statystyka, wiec jesli kilkudziesieciu milionerow ma kasy jak lodu to wychodzi na to, ze kazdy polak ma srednio prawie 30 tysiecy oszczednosci ;]\nNie 28,4 tylko 2,84 i nie tys. a PLN a cała reszta się zgadza;)\nNie pokazujcie tego Tuskowi\nGdzie moje 28,4 tysiaka?\nStatystyczny, nie znaczy każdy. To, że Pan poseł odłożył np. 50 % z 1,08 bln, już rozkłada tą sumę na ileś części. Później bogacze którzy na koncie mają po 1 mln a na końcu szara strefa, mająca 5 zł na koncie. A teraz przedstawmy to ładniej. zróbmy + - * / i w nawias, statystyczny Kowalski odłożył 28400 zł?\njedni zawyżą, drudzy zaniżą, ale porównują z rokiem poprzednim i trend jest wzrostowy\nJak mawiał mój profesor: "Kłamstwo, większe kłamstwo, statystyka".\nStatystyczny, nie znaczy każdy. To, że Pan poseł odłożył np. 50 % z 1,08 bln, już rozkłada tą sumę na ileś części. Później bogacze którzy na koncie mają po 1 mln a na końcu szara strefa, mająca 5 zł na koncie. A teraz przedstawmy to ładniej. zróbmy + - * / i w nawias, statystyczny Kowalski odłożył 28400 zł? Dlaczego tak mało?\nstatystyczny czyli biorac pod uwage 100 statystycznych jeden z nich odlozyl 4 mln a 99 ma po 12 tys dlugu:).ale lepiej brzmi ze kazdy z tej setki (statystycznie rzecz biorac) zaoszczedzone ma po 28 tys\nDla idiotów: Statystyka to nie czysta matematyka. Jak jej nie rozumiesz to nie udzielaj się!!!\nTO CHYBA OSZCZEDNOSCI POSLOW,SENATOROW,CZLONKOW RZADU I CZARNYCH KIECEK !!! PRZECIETNY POLAK JEST ZADLUZONY W ROZNEGO RODZAJU BANKACH ZEBY PRZEZYC BIEDE ZAFUNDOWANA PRZAZ PO I PEJSATYCH.\nJa zarabiam 2000zł mój szef 398000. Według statystyki moje średnie zarobki to 200000zł.;)\nOtóż to! I tutaj tkwi sekret takich "kosmicznych" wyników. Polak to nie tylko bezrobotny, ale także prezes spółki!\nKTOS ZAJ...BAL MOJE 28 tysiecy!!!!\nstatystyczny kowalski odłożył ja niestety mam inaczej na nazwisko tak jak większość polaków :(\nJuz Rostowski żyd pierd..ny wymysli ,by cos przytulić ..\nBocian i krowa ma trzy nogi - to jest odpowiedź na te dane będące średnią arytmetyczną.\nDonald Kowalski mogl odlozyc...\nto gdzie moje 28,5 tys?! ukradli ;o\nCzy Kasia Tusk była uwzględniona w tym badaniu? Bo wygląda że tak.\nNie wierze im. Chyba, że badali tylko Kowalskich to w to jestem w stanie uwierzyć.\ntak ale statystyczny kierownik albo radny ja ja zwykły robol 3000zł.\nzmieniam nazwisko na Kowalski.\nNie kazdy jest taki kaleka. Biedna Kasia Tusk nie pracuje, a juz kupila mieszkanie, samochod (pewnie nie jeden) i na koncie sie znajdzie z 5zl. Jak ktos chce to ma\nprzeciez zarabia na blogu 85 tys zł (z reklam) więc nie mów że nic nie robi\nWliczyli w to, to co tusk kradnie\nJeżeli ja mam pół litra wódki a ty nie masz to statystycznie mamy po ćwiartce a w rzeczywistości to ja mam pół litra a ty masz gówno :)\nżeby wiedzieć jak to u nas wygląda naprawde lepiej użyć domeny, ale wtedy słabo by to na wyszło, bo większość osób ma długi, a nie oszczędności. pozdrawiam\nJa nie mogę po cholere takie statystyki.Zeby pokazać że w Polsce żyję się dobrze? Druga sprawa kto ma w to wierzyć.Większość ludzi żyje na progu ubóstwa, nie starcza im na przeżycie.Nie wspominając o odkładaniu. Statystyczny Polak -dobre.Niech zrobią osobne statystyki dla tych co faktycznie zarabiają i dla reszty społeczeństwa.\nDziecko, twoja pisowska propaganda nic ci nie da.\ni wyzsze podatki sie szykuja napewno...:/\nSTATYSTYCZNY nie znaczy kazdy, zalozmy ze w pokoju jest 9 kobiet i jedna z nich jest w 9 miesiacu ciazy to statystycznie wszystkie sa w 1 miesiacu ciazy\nGdzie jest k..a moje trzysta baniek?\nojej po prostu literówka. niepotrzebnie wstawili te "tys."...\nWałęsa oddaj moje 100 mln.\nTo gdzie jest to moje 28,4 tys zł ?\nAle propaganda - brakuje tylko "by żyło się lepiej".\nBy donald tusk z PO. tak każdy kradnie, a ta statystyka zbierała dane od wszystkich działaczy PO. Ja przykładowo nic nie mogłem odłożyć bo nie było z czego. I idę o zakład że to mi jest najbliżej do statystycznego kowalskiego.\nSuperGL - To, że nic nie odłożyłeś to wiedz, że jest nas już dwóch.\nDziwne, ponieważ od paru lat słyszę (nawet niedawno w trójce) że: "Polacy nie potrafią odkładać pieniędzy i mało kto ma jakieś oszczędność żyjemy z dnia na dzień" itp. . A tu nagle optymizmem powiało i to w jakiej k.. kwocie! Druga sprawa Polacy nie odkładają/oszczędzają kasy na konta/do skarpety bo nie mamy, a nie że nie potrafimy jak to pier.. panowie "specjaliści". Zarób na rachunki w tym kraju to już jest sukces.\nto ja się pytam gdzie są moje odłożone pieniądze?\nCóż ... jeżeli nie zarobiłeś to czyja to wina? Twoja czy wszystkich na około?\nTak samo srednia krajowa to 3,5tys . Ja i dwoch moich znajomych razem wzietych nie zarabiamy tego :D\nPrzykro mi ... widać nie bardzo potraficie cokolwiek pożytecznego robić ... To tylko i wyłącznie Wasza wina i sprawa.\nraider667 wez ty się puknij w łeb może teraz dostac 1100 na reke to standard no i nigdy nie wiesz czy na pewno robisz na umowe, a prawda jest taka ze człowiek robi i po 12h/d i weekend a gowno z tego ma a szef tylko patrzy gdzie ci uwalic bo kryz jest\nfoxy2702, susza89 - a co potraficie robić? Tak szczerze, jakie są Wasze umiejętności? Nie pytam o studia czy wyuczony zawód ale o to co NA PRAWDĘ POTRAFICIE ROBIĆ?\nraider667 czy Ty przypadkiem nie masz ojca w rzadzie??\nA ja znam nauczycieli, co mają 3500 zł co miesiąc na rękę (czyli 5000 brutto)! Mój ojciec elektryk miał ponad 3 tys. na rękę. Ja ma około 3600-3700 brutto, siostra 4 tys. brutto, mój szwagier ok. 4500 brutto. Nie pracujemy w dużym mieście. Kolega codziennie jeździ autem 2x100km do Poznania i mu się opłaca. Średnia krajowa może i jest zawyżona, ale nie tak znacznie, jak wszyscy sugerują!\nUciułany to jest giecik :D\nSzału nie ma ... ja tam mam ponad 50 tyś odłożone a i tak jest to ultra mało :/\nbo mieszkasz u mamusi i nie placisz rachunków a i jeszcze mama obiad ugotuje. taaa tez mam takich kolegow co wielcy panowie bo tysiace na koncie maja a o prawdziwym życiu *uja wiedza!\nCzy ja wiem ... od 18 roku życia na własnym utrzymaniu, skończone studia, własna firma jednoosobowa, w zeszłym roku ślub, cudowna żona i córka w drodze ... ale Ty wiesz lepiej widzę ode mnie :-)\naaa zapomniałem, własny samochód, mieszkanie no i jakieś 3-4 średnie krajowe miesięcznie (te prawdziwe a nie 1200 zł na rękę) ... co prawda mieszkanie na kredyt ale kto go dzisiaj nie ma ...\nGdybyscie przeczytali ten artukul w calosci to byscie piany nie tlukli. W statystykach zostalo uwzglednione OFE. Powtarzam OFE!! czyli nasze emerytury. Ja osobiscie mam odlozone w OFE pona 40k i zadnych wlasnych oszczednosci. Nie zarabiam duzo ale odkad istniej ofe to troche "mam" odlozone. Pytanie pozostaje takie: Skoro ja zawyzam srednia to jak musi wygladac reszta spoleczenstwa jak sie uwzgledni politykow prezesow itd. ? Bieda totalna!\n"Są trzy rodzaje kłamstw: kłamstwa, bezczelne kłamstwa i statystyki." (Mark Twain)\n"raz we dupę to nie pedał" (Paolo Coelho) chyba doskonale obrazuje cytowanie innych osób.\nPaułlo Colehelelo to pedał...\nTak odłożyli,zapomnieli tylko dodać że to byli Polacy którzy wyemigrowali zarobkowo do podobno nurzających się w kryzysie państw zachodnich.\nCały czas jesteśmy bujani przez rząd i media, najbliższe wybory będą jak zwykle sfałszowane a media, żebyśmy się przypadkiem nie połapali, nagłośnią wówczas,jak zwykle, fałszowanie wyborów na wschodzie albo wylansują kolejne zabite przez rodziców dziecko (jedno z wielu ginących co roku w Polsce).\nno chyba że wygra PiS ... wtedy wybory będą uczciwe ...\nraider667 bo przecież PiS to jedyna prawdomówna, bezkonfliktowa, uczciwa partia w Polsce. Tylko, że Jarek Kaczyński w zeznaniu podatkowym zapomniał uwzględnić 400 tys jakie ma na koncie (darowiznę od partii PiS) - ale to już bada prokuratura.\nGdzie jest moje 28 tysięcy ja się pytam??\nOdłożył - chyba 3 razy więcej cholesterolu w żyłach od tego mięsa z afer, solonego solą do sypania ulic.\nStatystycznie to jak jedną rękę włożysz do wrzątku a drugą do zamrażalnika to średnia temperatura wyjdzie Ci idealna.... Tak jest ze średnią pensją i średnimi oszczędnościami... 28 tyś to ja na PIT -cie tylko widzę.\njeśli ja na obiad jem kapustę, a mój szef mięso to statystycznie jemy gołąbki :D\nTe dane biorą sprzed 20 lat.\nBoże widzisz i grzmisz kiedy w końcu zostaną ukarani, te żydowskie ryje pseudo-politycy ,dziennikarze , analitycy i inni .\nTakiej propagandy nie było w czasach komuny. PRZECIEŻ TO PRÓBA ROBIENIA Z LUDZI DEBILI\nkolego,to nie jest proba..oni od dawna robia z nas debili..\nDajcie autora tego artykułu, a najlepiej adres zamieszkania, uduszę dziada\nNie wiesz skąd? Od średniej polityków i biznesmenów którzy znacząco podnoszą te dane statystyczne.\nkolejna propaganda tuska?\nchyba sam Kaczynski odlozyl a nie kowalski ;p niech oni zaczna pisac prawdziwe dane bo one powinny wygladac tak ze statystyczny Kowalski odlozyl 28.4o zł wiecej niz 10 lat temu :)\nJeżeli dodać oszczędności stu najbogatszych i dwudziestu milionów nędzarzy to średnia statystyczna rzeczywiście wyjdzie 28 tys.\nAnonymous za rozkazem P.Donalda zhakowali "dane firmy Analiza Online, które publikuje Puls Biznesu" Statystyczny Kowaliski ZADŁUŻONY jest na 28,4 tys. zł\npo roku pracy za 1,8 tyś wraz z żoną za 1,7tyś odłożyliśmy 1tyś złotych. BO NIE DA SIĘ. Zawsze się coś zesra, a to samochód a to pralka itp.\nDokładnie, jak coś więcej pieniędzy mi zostaje to zaraz coś się psuje.. :|\nJa odłożyłam, owszem, ale na minusie w debecie :D\nja tak samo .... a teraz z wypłaty nic nie mam bo debet trzeba wyrównać ....\nJak to skąd odłożyli? Z Niemiec, z Anglii, z Francji itp... Sam mam zamiar w końcu coś odłożyć, wiec pakuje manele...\nu nas tez ciezko cos odlozyc,ciezko o normalna prace (w sensie ze na kontrakt,nie przez agencje),moze w Niemczech lepiej.....ale i tak zyje sie duzo lepiej niz w PL...\ngdybym miał ponad 28tyś na koncie to nie jeździłbym już prawie pełnoletnim autem.\ntak ku.rwa mam odłożone ze 100zl w portfelu. może starczy do wypłaty\nniestety, taka prawda :( .... gdyby każdy przeciętny Kowalski miał odłożone 28 tys to nie narzekalibyśmy na biedę i bezrobocie oraz żałosną jałmużnę jaką jest pensja...\nSzkoda, że nie napisali ile Polacy odłożyli 20 lat temu, przed denominacją złotego. Wtedy to każdy był milionerem;)\nwlasnie to samo mialem napisac, te dane sa tak samo poprawne jak te o sredniej pensji w tym kraju


autorskie.wieza.org - Zobacz wątek - Ramar XI: Bitwy Zaświatów, Rzymianie i powstanie Księżyca\nRamar XI: Bitwy Zaświatów, Rzymianie i powstanie Księżyca\nMagnes 04 sie 2009, 15:13\nPo długiej przerwie kontynuuję wrzucania opatrzonych komentarzami fragmentów mitologii mojego heartbreakera. Tym razem będzie bardziej epicko, czekają nas dwie wielkie bitwy, trzecią, finalną opiszę zapewne w następnej części. Dowiemy się także skąd w Ramarze wzięli się Rzymianie i kilka innych raz oraz jak powstał księżyc Lunae. Wracamy do historii, kiedy Savus i Revar, stereotypowi bogowie zła, uwięzieni są w innym świecie. Oczywiście udaje im się powrócić...\nPowrót Savusa i Revara\nSavus wściekł się, gdy dowiedział się, że pokłady kynitu w górach Herrei zostały przez Kenae zniszczone. Długo szukał innego miejsca gdzie byłby kynit nie zdołał jednak znaleźć ni kawałka. Jedynym kynitem w świecie Herrei był miecz, który nosił u boku.\nZaczął więc Savus podejmować próby rozwarcia bramy zamkniętej przed nim przez Kenae i udało mu się to. Po długich latach Savus powrócił do Ramaru. A było to w roku 2111 pz..\nWraz ze sobą przyprowadził smoki wszelakich ras, którym przewodził Revar. Lenaris wezwał Savusa przed swe oblicze, ale dumny bóg odmówił. Wraz ze swym plemieniem zamieszkał na półwyspie Karrakin, gdzie teraz znajduje się wyspa Tor-Torean (czyli odłamek Toreanu). Dopiero po wielu latach przybył Savus do Zaświatów. Vera przepuściła go przez wody Mętnego Stawu i Savus wraz z Revarem zasiadł po drugiej stronie Zaświatów - z daleka od Pałacu Lenarisa.\nKenae błagała Lenarisa o podjęcie działań przeciwko Savusowi, ten jednak odmówił, nie chcąc rozlewać bratniej krwi. Savus tymczasem zbudował Pałac Ciemności, jako kpinę z Pałacu Światłości i tam zamieszkał, a kraina wokół pałacu stała się piekłem.\nKomentarz: rysyje się tutaj typowy dla heartbreakerów ostry podział na dobro i zło, ciemność i światło. Trochę to dziecinne, wiem.\nBogowie Ramaru na rok 2000 pz.\nBogów w Ramarze jest sporo, dlatego warto przypomnieć jak to wygląda na dzień 2000 pz.:\nSolis Gelperion i Aglae - bóg Słońca i bogini Ziemi, trzymają się z boku, nie wtrącają w sprawy Ramaru.\nLenaris, Natei, Vera, Anianna Tkaczka Losu - rodzeństwo, dzieci Solisa i Aglae.\nMae, boginii mórz i chora Kae zwana Kae Sarvante (czyli Kae Szaloną) - córki Lenarisa.\nMinarra (zimno, mróz), Torrax (ogień), Faur (powietrze), Kenae (magia).\nPółbogowie - synowie oraz córka Very - Adral, Khendal, Roningal, Mekhendal, Ekhal, Fuigon i Mekhen oraz Kekhea.\nLumena i Lunar - późniejsi bogowie księżyca.\nSavus i Revar - bogowie zła, ciemności.\nSavus i Kae\nW tych czasach Kae coraz bardziej popadała w obłęd i zdarzało się, że szalona samotnie błąkała się po najdalszych granicach Zaświatów. Napotkała pewnego razu w czasie takiej wędrówki spacerującego na pograniczu piekieł Savusa. Savusowi spodobała się ładna córka Lenarisa, zaprosił ją więc do swego Pałacu i tam została.\nLenaris coraz bardziej niepokoił się tym, że jego córka nie wraca i zaczął jej poszukiwać. Gdy usłyszał wieść, że Savusowi towarzyszy nieznana dotychczas w Ramarze bogini lubująca się w rozkładzie i zniszczeniu początkowo nie podejrzewał, że jest to jego córka. Kiedy jednak dowiedział się prawdy, wściekł się i w ognistym gniewie podążył do Pałacu Ciemności.\nGdy zaś spojrzał swej córce w oczy i nie poznał jej, szaleństwo bowiem całkiem ją ogarnęło, załamał z rozpaczy ręce i przeklął uśmiechniętego Savusa słowami:\n- W Pałacu Ciemności znalazłeś sobie schronienie, Ciemność stanie się teraz twym przeznaczeniem. Mocą moją odbieram ci prawo do widzenia światła. Twoim domem będzie od teraz mrok, twoimi sługami Cienie. Niech tak się stanie.\nPotężne były słowa Lenarisa, zląkł się ich Savus i wygnał boga ze swego pałacu, a zrozpaczony Lenaris powrócił do Raju. Savus zaczął stopniowo tracić wzrok co sprawiało, że łaknął zemsty. Wreszcie nie widział już nic. I wtedy krzyknął w ciemność:\n- Jeśli ja nie widzę światła, niech to światło na zawsze zniknie z powierzchni Ramaru.\nW swym szaleństwie próbował zniszczyć Solisa, ale nie zdołał go dosięgnąć. Rozpostarł więc nad Piekłem mroczny Całun - zasłonę z czarnych chmur nie przepuszczającą światła. Piekło skryło się w Mroku, a Savus knuł plany utworzenia Całunu na powierzchni. Na razie jednak zapanował chwilowy spokój.\nKomentarz: pomysł Całunu w sumie później zarzuciłem. Dopiero teraz przypomniałem sobie, że coś takiego było w planach. Ot, duch Tolkiena wielki jest, trudno uniknąć jego wpływu. ;)\nW początkowej koncepcji Aniele dzieliły się na diabły i aniołów, służyły odpowiednio Savusowi i Lenarisowi. Ponieważ jednak i tak należały do jednej rasy, w końcu zrobiłem z nich Aniele - istoty posiadające niezwykłe umiejętności zmiany kształtu, które służyły bogom od początku, jako posłańcy, pomocnicy, szpiedzy.\nNatei i Senex\nZdarzyło się razu pewnego, że do Ramaru przybył Senex, bardzo wiekowe i poważne bóstwo, które wiele czasu spędziło na podróżach po różnych światach. Senex zamieszkał w Raju i tu spotkała go Natei. Ze związku Natei i Senexa przyszli na świat Ilia, Salubritas i Skaturia.\nIlia najbardziej ze wszystkiego pokochała lasy pokrywające Ramar i Zaświaty. Wieki całe wędrowała po puszczach i borach opiekując się drzewami. I stało się, że napotkała kiedyś na swej drodze drzewo stare niczym Ramar. Usiadła u jego korzeni i śpiewała, a śpiew jej piękny zbudził ducha drzewa - Ilignesa. Pokochali się Ilia i Ilignes i zamieszkali wśród lasów. Ludzie nazywali ich zawsze Ilenaris - opiekunami drzew.\nSalubritas ulitował się nad mieszkańcami Ramaru i pod postacią awatara wędrował po świecie i leczył ich z wszelakich chorób. Niektórzy mówią, że nawet teraz, wieki całe po Spaleniu można go niekiedy napotkać na powierzchni, nie lubi bowiem przebywać w Zaświatach.\nSkaturia lubiła najbardziej wesoły śpiew rzek i strumyków. Zamieszkała u ich źródeł, strzegła także źródeł magii.\nKomentarz: czyli drobne uzupełnienie panteonu. Bogowie ci większej roli nie odegrają i równie dobrze mogłoby ich nie być, poza bodajże Salubritasem.\nPierwsza Bitwa Zaświatów\nZe związku Savusa i Kae narodził się Keven. Keven od dzieciństwa był niezwykle ciekawski i dociekliwy. Badał wszystko, co mógł dosięgnąć swym umysłem. Po ojcu odziedziczył jednak okrucieństwo i w swych badaniach nie zważał na krzywdę śmiertelnych. W młodości zapragnął też władać ramarskim państwem i czasem schodził na powierzchnię i próbował sobie podporządkować jakiś lud. Zazwyczaj jednak bezskutecznie nie posiadał bowiem jeszcze ni koniecznej wiedzy, ni mocy.\nKomentarz: Keven to najważniejszy i najbardziej znany moim graczom bóg Ramaru. Dlaczego? Ponieważ to jego organizacje - Bela Rota, a później Moire Rota i inne - stanowiły często przeciwnika graczy, sprawców wszelkiego zła, zagrożenie dla ładu, ot, wszechstronnego wroga.\nSavus w tajemnicy sprowadził do Zaświatów smoki i inne bestie, które przez długi czas stworzył lub wezwał z obcych światów. Niektóre wszak przestały go słuchać i rozproszyły się po świecie. Nieliczne służyły Lenarisowi.\nSavus przygotował także posłuszne sobie Aniele do walki i niespodziewanie ruszył zbrojnie na Pałac Światłości.\nLenaris wszakże poprzez szpiegów wśród diabłów wiedział o planowanym ataku, był więc dobrze przygotowany. Na polach Fenagaru stoczyła się pierwsza z wielkich bitew o Zaświaty. Wiele anieli w niej poległo po obu stronach.\nMoc Kenae dosięgła podczas bitwy Revara i podstępny bóg uciekł w Pustkę. Tam Kenae ścigała go aż poza granice Sfery Solisa. Gdy Revar uciekł poza tę sferę, nie mógł już powrócić bez zezwolenia Solisa.\nKiedy Kenae wróciła, bitwa już się zakończyła, nie przyniosła jednak rozstrzygnięcia. Wojska wróciły do obozów, a Anianna wplotła w gobelin Ramaru czerwone nici.\nPo bitwie o której głośno było nie tylko w Ramarze przybyła poprzez bramę do tego świata trójka bogów, którzy uciekali ze świata Hedar przed zemstą swych pobratymców. Byli to Semelia (późniejsza bogini zdrady, trucizny, skrytobójstwa i rozpusty), Tonshol (późniejszy władca Wskrzeszonych) i Rix Mijandal (czyli Rix Nienawistnik, bóg krwawego żniwa wojny).\nKomentarz: kolejni bogowie bez znaczenia, mógłbym ich spokojnie wyciąć z panteonu. Rzecz do poważnego rozważenia. :)\nCała trójka złożyła hołd Savusowi, który ukazał im swoją potęgę i wizję pełnej władzy nad Ramarem. Rix złożył mu także przysięgę wierności do końca, której jak później wiele się mówiło, bardzo żałował.\nSavus zaczynał już planować drugą, decydującą bitwę.\nRe: Ramar XI: Bitwy Zaświatów, Rzymianie i powstanie Księżyca\nJego idolem był zawsze Cezar, którego nazywał Wielkim Przodownikiem.\n04 sie 2009, 18:11\nSam nie wiem czemu tak. Może to literówka była. Wykasuję później chyba ten kawałek.\n04 sie 2009, 18:17


chip tuning ciężarowe, jaka firma ? - Promocyjne Forum stworzone dla każdej firm\nStrona główna > Firmy > Przeprowadzki > chip tuning ciężarowe, jaka firma ?\nchip tuning ciężarowe, jaka firma ?\nHej. Czy w Polsce działają w ogóle jakieś firmy, które zajmują się chip tuningiem daf? Od dłuższego czasu ta kwestia chodzi mi po głowie, więc postanowiłem zapytać tutaj na forum.\nW Polsce działają firmy, które potrafią w korzystny sposób wpłynąć na spalanie ciężarówki. Niekiedy okazuje się, że wystarczy wykorzystać odpowiednio przygotowane oprogramowanie. Najlepiej podejmować współpracę wyłącznie z renomowanymi firmami, dzięki czemu obędzie się bez jakichkolwiek niespodzianek.\nJeszcze kilka tygodni temu nie byłem świadomy, że istnieją firmy, które wykonują chip tuning ciężarowe. Okazało się, że poniektóre realizują takie usługi w korzystnych cenach.\nChętnie przeczytam cokolwiek na temat chip tuningu Scania, ponieważ jestem zielony w tej kwestii. Już zauważyłem, że niektóre osoby wypowiadające się w obrębie tego forum dyskusyjnego posiadają rozległą wiedzę na temat chip tuningu. W takich okolicznościach zabieram się za lekturę, aby wyciągnąć jakieś wnioski.\nNie mam wątpliwości, że możliwy jest chip tuning Renault, aczkolwiek kluczowe znaczenie ma to, aby skorzystać z usług profesjonalistów, dzięki czemu uzyskacie oczekiwane rezultaty. Nieumiejętny chip tuning potrafi wyrządzić więcej szkody niż pożytku.\nKażdy kierowca ma realny wpływ na to, jak wygląda spalanie ciężarówki. Nieraz właściciele aut ciężarowych decydują się na to, aby wgrać specjalne oprogramowanie, dzięki czemu mogą osiągnąć satysfakcjonująco wielkie oszczędności. W tym celu najlepiej byłoby zgłosić się do fachowej firmy, aby było OK :)\nNajlepiej na chip tuningu tirów znają się fachowcy z tej firmy: https://funwarechiptuning.pl/tabela-mocy/tabela-przyrostow-mocy-ciezarowe. Ich usługi sprostały moim oczekiwaniom w stu procentach. Sprawdźcie ich :)\nNie zapłaciłem mega dużo za chip tuning Volvo, choć miałem duże obawy odnośnie tego czy taka usługa nie nadszarpnie mocno mojego budżetu… Nie było tragicznie.\nNiektórzy pukają się w głowę, gdy usłyszą, że ktoś chce wykonać chip tuning Tir. Tymczasem to rozwiązanie, jakie jest w stanie zagwarantować wiele korzyści. Postaram się wkrótce napisać szerzej na ten temat.


Uderzenie - Marko Kloos - ebook - Legimi online\nDla Lyry, prawdziwej artystki. Moja miłość do Ciebie dorównuje Twojej niechęci do uścisków.\nGdy nadejdzie pokój, będziemy mogli znów ujrzeć nowo otwartymi oczyma swoje prawdziwe postacie i zachwycać się. Czuć więcej miłości, uprzejmości i ciepła, trzymać się mocno za ręce i śmiać z dawnych cierpień, gdy nadejdzie pokój. Na razie jednak czeka nas burza, mrok, grzmot i deszcz.\n– Charles Hamilton Sorley*\n* Charles Hamilton Sorley, „To Germany”, tłum. Piotr Kucharski.\nAden nigdy dotąd nie mknął przez przestrzeń równie szybko, jak teraz na pokładzie „Zefira”. Szybciej niż większość ludzi mknęła kiedykolwiek, poprawił się w myślach, obserwując diagram holograficzny na przedniej grodzi. Pędzili wzdłuż przerywanej linii najkrótszym przy bieżącym układzie planet szlakiem z Rhodii na Pallas, mały górski glob obiegający tutejszą gwiazdę po najszerszej orbicie. Wskaźnik przyspieszenia obok symbolu „Zefira” wskazywał nieprawdopodobną wartość piętnastu g. Większość jednostek cywilnych osiągała maksymalnie siedem lub osiem, a nawet okręty bojowe rzadko wyciągały więcej niż dziesięć. Po przekroczeniu pewnej akceleracji generatory grawmagnetyczne zaczynały wymagać nieskończonej ilości energii, do tego dochodziły też nieubłagane prawa fizyki, narzucające brutalne ograniczenie prędkości.\n– Za osiem minut włączam przeciwciąg – oznajmiła pilotka Maya ze stanowiska na pokładzie dowodzenia. Była w swoim żywiole, z dłońmi na przyrządach sterowniczych, wygodnie rozparta na leżance grawitacyjnej.\nW czasie trzymiesięcznej bytności Adena na „Zefirze” nigdy wcześniej nie przeciążali generatora pola grawmagnetycznego w takim stopniu jak teraz, by dało się odczuć moc nieskompensowanego przyspieszenia.\n„Zefir” był zbliżony rozmiarem do „Tancerki w Chmurach”, statku, który kwartał wcześniej pozwolił Adenowi opuścić Rhodię, by niedługo później skończyć tragicznie, ale na tym podobieństwa się kończyły. „Tancerka” była stara i sfatygowana, nosiła ślady licznych lat podróży międzyplanetarnych. „Zefir” natomiast wyglądał zdecydowanie bardziej elegancko. Wszystko na pokładzie działało zgodnie z założeniami projektowymi, nic nie było zdezelowane ani zepsute. Aden nigdy nie widział nowocześniejszej jednostki, choć musiał przyznać, że swoje badania opierał na niereprezentatywnie małej próbce, składającej się przede wszystkim z porządnie zużytych okrętów Marynarki Gretii. Dostał kajutę równie niewielką jak na „Tancerce”, ale znacznie od niej wygodniejszą, wyposażoną w przemyślane schowki na rzeczy i wysuwany zestaw toaleta-umywalka. Pomieszczenie mogło przyprawić o klaustrofobię w porównaniu z celą oficerską w rhodyjskiej arkologii więziennej, ale Aden przywykł do takich rozmiarów. W pewnym sensie kajuta sprawiała nawet wrażenie przytulniejszej niż dawna cela, która zawsze wydawała się pusta i bezosobowa, ponieważ nigdy nie miał w niej wystarczająco rzeczy, żeby ją wypełnić i nadać jej indywidualny charakter.\n– Jaki jest status naszych powolnych przyjaciół? – spytała kapitan Decker.\nTuż obok Adena pierwszy oficer Henry Siboniso użył konsoli zawieszonej przed swoją leżanką grawitacyjną, by zwiększyć skalę wyświetlacza holograficznego, aż objął znaczną część przestrzeni między „Zefirem” a Pallas. Podświetlił ikonkę oznaczoną OSH „Lady Mina” i cmoknął.\n– Nawet nie dotarli jeszcze do punktu odwrócenia ciągu – oznajmił Henry. – Lecą po kursie ze stabilnym dziesięć koma dwa. Jeśli nie depną o jedną czy dwie dziesiąte, przegonimy ich o niemal godzinę.\n– Sami chcieli się zakładać. – Decker zachichotała cicho. – Tyle że niewiele nam zostanie z tej wygranej, gdy zatankujemy do pełna na Pallas.\n– Moglibyśmy zluzować o jedno czy dwa g – zaproponowała Maya. – Oszczędzić trochę paliwa. I tak byśmy ich przegonili. Ważne, kto pierwszy minie wewnętrzny znacznik, nie kto pierwszy zadokuje.\n– Niech załoga głosuje – uznała Decker. – W końcu chodzi o pieniądze wszystkich. Wypowiedzcie się. Kto chce zaoszczędzić kilka tysięcy na fakturce za paliwko? Kiepsko zyskamy na zakładzie, jeśli spalimy całą stawkę w napędzie.\n– Ja nie. Mogłabym nawet dołożyć kilka stów, gdyby było trzeba – rzekła Maya, nie spuszczając wzroku z ekranu kontrolnego przed sobą. Wyglądała, jakby zbyt dobrze się bawiła, żeby choćby rozważyć złożoną przez samą siebie propozycję.\n– Skoro zamierzamy się popisywać, to na całego – powiedział Henry.\n– Nie przepadam za długim siedzeniem w tym cholernym wysokim g, ale chyba jeszcze trochę mogę to znieść – odezwał się Tristan Dorn ze swojej kozetki za Adenem. Był pokładowym sanitariuszem robiącym też za kucharza, najstarszym członkiem załogi, wysokim i chudym Oceańczykiem po pięćdziesiątce, o pobrużdżonej twarzy i krótkich siwych włosach.\nAdena uspokajał fakt, że niemal wszyscy członkowie załogi „Zefira” byli w jego wieku lub starsi, do tego znacznie bardziej doświadczeni. Tylko pilotka Maya i inżynierka Tess nie miały jeszcze czterdziestki. Po raz pierwszy od swoich początków w Czarnej Gwardii okazał się najmłodszym stażem i najmniej obytym członkiem ekipy, czuł jednak dziwną wolność wywołaną tym, że wykonywał rozkazy, zamiast je wydawać, że sam się uczył, zamiast odpowiadać za rozwój innych osób.\nJako nowego lingwistę wynajęto go na potrzeby sytuacji, kiedy załoga potrzebowała osoby posługującej się płynnie rhodyjskim lub gretyjskim. Uniwersalna sztuczna inteligencja przydawała się do tłumaczeń w przypadku codziennych kontaktów między ludźmi z różnych kultur, ale nawet przy kwantowych układach obliczeniowych nie potrafiła wyłapywać wszystkich niuansów, dialektów lub intonacji równie dobrze jak wielojęzyczny człowiek. Zresztą „Zefir” często poruszał się w kręgach, których członkowie nie chcieli być łatwo rozumiani przez osoby z zewnątrz.\n– A ty, Aden? – spytała kapitan Decker. – Wolisz zostawić otwarty gaz czy zachować trochę więcej pieniędzy w rejestrze, gdy będziemy dokować?\n– Też mam głos?\n– No pewnie. Wszyscy członkowie załogi mają równy głos, nawet jeśli ja i Henry mamy podwójny udział w zyskach. Im więcej paliwa spalimy, tym niższe wynagrodzenie dostaniemy na Pallas. Możemy nie zarobić żadnej porządnej kwoty, gdy „Lady Mina” się wypłaci.\n– Jakie są korzyści z utrzymania gazu, jeśli tak czy siak wygramy? – zapytał Aden.\n– To kwestia reklamy – odparła Decker. Wskazała wyświetlacz sytuacyjny widoczny ponad nimi. – Wszystkie jednostki z okolicy mają nas teraz na diagramie. Zaś telemetria z naszego transpondera jest dostępna publicznie.\n– Każdy, kto dysponuje komtabem, może wejść do Mnemosyne i zobaczyć, że ten statek potrafi przez długi czas wyciągać piętnaście g – dodał Henry. – Dzięki temu ludzie będą pamiętać, gdzie szukać, jeśli trzeba będzie wynająć szybkiego kuriera.\n– Zatem zostawmy wciśnięty pedał – uznał Aden. – Ten zakład to i tak były dodatkowe pieniądze, racja? Równie dobrze możemy je zainwestować w reklamę.\nPrzelotny uśmiech Decker przekazał Adenowi, że spodobała jej się jego decyzja. Robił, co w jego mocy, by zaprezentować się jako ugodowy, i zwykle postępował w sposób, który uważał za zgodny z konsensusem większości. Na szczęście z pozostałymi łatwo było dojść do porozumienia. Aden cieszył się, że nie musi już rozsądzać kłótni ani męczyć się z dynamiką społeczną całej kompanii żołnierzy, którzy w momencie zakończenia wojny w większości byli po dwudziestce i nie zaznali w dorosłym życiu niczego oprócz hierarchicznej dyscypliny.\n– Tess? – Kapitan zapytała ostatnią osobę na pokładzie manewrowym, która jeszcze nie wyraziła swojego zdania.\n– Lećmy dalej. I mamy jeszcze trochę soczku w zapasie, gdybyś chciała otworzyć wygar nawet nieco bardziej – powiedziała Tess ze swojej leżanki. Przeglądała odczyty danych na konsoli kontrolnej, a w jej głosie nie dało się usłyszeć nawet odrobiny napięcia wywołanego zwiększonym przyspieszeniem.\n– I tak pędzimy wystarczająco szybko, by się dobrze zaprezentować. Nie ma sensu zachrzaniać na pełnej i odsłaniać wszystkich kart – odparła Decker. – Zostaw rezerwę na wszelki wypadek. No dobra, sześć głosów za, zero przeciw. Maya, trzymaj kurs.\n– Zrozumiałam. Sześć minut do odwrócenia ciągu – odrzekła pilotka. – „Lady Mina” nadal idzie ciągiem dochodzącym, wciąż wlecze się z dziesięć koma dwa g.\n– No to mogą się pożegnać ze stawką – powiedział Henry z satysfakcją w głosie. Z wyjątkiem jego i Mai załoga składała się z Oceańczyków, więc to ich językiem posługiwano się zwykle na pokładzie. Henry mówił po oceańsku z silnym palladzkim akcentem, który brzmiał dziwnie melodyjnie w uszach Adena, nienawykłego do takiej intonacji. Pierwszy oficer miał dźwięczny głos, a jego niska barwa w połączeniu z palladzkim zwyczajem zmiękczania spółgłosek sprawiały, że wydawał się niemal smutny.\n– Chyba daliśmy im uczciwe fory. No i zaakceptowali warunki. Nic nie poradzę na to, że nikt nie jest od nas szybszy – stwierdziła Decker.\nAden spodziewał się, że przejście do przeciwciągu będzie nieprzyjemne, ale Maya obsługiwała statek tak płynnie, jakby przewozili w ładowni tysiąc skrzynek świeżych jajek. Leżanki grawitacyjne znajdowały się na przegubach zamontowanych w podłodze. Komputer sterował nimi w taki sposób, by minimalizować wpływ siły przyspieszenia, gdy Maya obracała kadłub, żeby rozpocząć ciąg zwalniający. Aden nie potrafił stwierdzić, czy była to kwestia manualnej zręczności, z jaką posługiwała się przepustnicą, czy po prostu zaawansowanego oprogramowania pilotującego, ale ciąg wygasł i wrócił tak łagodnie, że jego leżanka nie miała w sumie zbyt wiele do roboty. Nastąpiła krótka chwila nieważkości, kiedy żołądek poszedł mu lekko w górę, ale zaraz potem wskaźnik akceleracji znów zaczął się podnosić i Aden poczuł ciężar niekorygowanej grawitacji lądujący mu znów na piersi.\n– Obrót wykonany. Szacowany czas przybycia do wewnętrznego znacznika wynosi jedną godzinę piętnaście minut i trzydzieści siedem sekund – obwieściła Maya na cały pokład manewrowy.\n– Gdybyś chciał przewieźć cokolwiek choć odrobinę szybciej z Rhodii na Pallas, musiałbyś przywiązać to do rakiety – rzekła Tess obok Adena.\nWszyscy członkowie załogi mieli na sobie kombinezony, ale Tess jako jedyna zsuwała swój do połowy ciała i obwiązywała się rękawami w pasie. Sprawiała wrażenie, jakby jej wewnętrzny termostat był nastawiony pięć stopni wyżej niż u reszty. Przez większość czasu okrywała górną część ciała jedynie czarną koszulką kompresyjną bez rękawów, odsłaniającą tatuaże na umięśnionych ramionach, piękne wizerunki wilków i lisów wykonane tuszem o zmieniających się barwach. Aden nie widywał zbyt wielu wytatuowanych osób, ponieważ w gretyjskiej armii nie zezwalano na tego typu ozdabianie ciała, i z zaskoczeniem odkrył, że uznał tatuaże za atrakcyjne, przynajmniej w przypadku Tess. Wydawały się jakoś pasować do jej osobowości.\n– A co, jeśli matryca grawmagnetyczna przestanie działać, kiedy będziemy pędzić z takim przyspieszeniem? – spytał Aden i od razu tego pożałował, gdy uświadomił sobie, że wcale nie chce usłyszeć odpowiedzi. Mimo to Tess jej udzieliła.\n– Zmarłbyś w wyniku wylewu krwi do mózgu w ciągu około dziesięciu sekund – oznajmiła tonem, w którym niemal rozbrzmiewała wesołość. – Ja w ciągu piętnastu. Maya pewnie wytrzymałaby dwadzieścia. Piętnaście g wyłączyłoby nam wszystkim światło, zanim Maya zdążyłaby stłumić ciąg. Ale nie martw się. Te matryce są naprawdę niezawodne.\n– Nie daj jej się nastraszyć. Obwód zabezpieczający działa na ścieżkach palladowych. Odciąłby napęd w jakieś dziesięć nanosekund – wtrąciła Maya z góry. – Wszyscy mielibyśmy tylko cholernie wielkiego kaca. I może z kilku nosów pociekłaby krew.\n– Dobrze wiedzieć – odparł Aden. – Czy coś takiego już się wydarzyło?\n– Jeszcze nie. Ale rzadko kiedy wchodzimy powyżej piętnastu. Gdy wszystko funkcjonuje blisko granicy możliwości, zwiększa się prawdopodobieństwo błędu systemu. – Tess oparła z powrotem głowę o zagłówek leżanki i zamknęła oczy.\n– Za szesnaście minut dotrzemy do zewnętrznego znacznika – oznajmiła Maya. – Ale nie ma to jak nasza smuga wylotowa. W podczerwieni pewnie widzą nas nawet na Acheronie.\n– Aden, odezwij się do Centrali Pallas i zapukaj do drzwi – poleciła kapitan Decker.\nAden wyświetlił ekran łączności na swojej konsoli, ciesząc się, że ma jakieś zajęcie. Jego dotychczasowe doświadczenia łącznościowe ograniczały się do procedur wojskowych podczas szkolenia przygotowawczego i zanim dołączył do załogi „Zefira”, przez pół dekady nawet nie dotykał konsoli, ale nowoczesne interfejsy komunikacyjne były równie łatwe do rozgryzienia jak komtaby. Henry szkolił go na stanowisku łącznościowym przez dwa tygodnie, zanim uznał z satysfakcją, że Aden od podszewki opanował posługiwanie się sprzętem. Teraz wybrał kanał podejścia do Stacji Pallas i wysłał sekwencję inicjującą, po czym przełączył się na protokół głosowy.\n– Centrala Pallas, OSH-2022 za szesnaście minut osiągnie zewnętrzny znacznik. Proszę o wektor podejścia do doku w Pallas Jeden.\n– OSH-2022, podążaj bezpośrednio przez środkowy znacznik ścieżką Delta.\n– Potwierdzam, podążam bezpośrednio przez środkowy znacznik ścieżką Delta – wyrecytował w odpowiedzi Aden.\nWymiana odzywek głosowych stanowiła w zasadzie formalną uprzejmość, ponieważ łącze danych pomiędzy statkiem a stacją kontrolną pokazało te same informacje na konsoli nawigacyjnej, zanim wymiana komunikatów werbalnych w ogóle się zakończyła, ale zakorzenionych rytuałów niełatwo było się pozbyć nawet w epoce natychmiastowej transmisji danych.\n– Jesteśmy w kolejce do Pallas Jeden – poinformował Aden.\n– Dziękuję. A teraz wywołaj „Lady Minę”, żebyśmy mogli się trochę ponapawać sukcesem.\n– Tak jest, ma’am. Kanał prywatny czy ogólny?\n– Użyj wąskiego pasma, tylko do naszego użytku. Nikt inny nie musi wiedzieć o naszym zakładzie.\nAden otworzył połączenie z drugim statkiem. Zamiast nadawać rozmowę na kanale ogólnym albo przesyłać ją w formie danych przez Mnemosyne, komputer łącznościowy „Zefira” skierował emiter laserowy ku kadłubowi „Lady Miny”, żeby mogli porozumieć się bezpośrednio i na osobności. Wprawdzie istniały sposoby pozwalające podsłuchiwać ciasne pasmo, lecz było to znacznie trudniejsze niż przechwycenie strumienia danych w Mnemosyne lub przepuszczenie szyfrowanej transmisji radiowej przez algorytm deszyfrujący. Komputer potrzebował kilku sekund, by ustawić emiter i namierzyć nim „Lady Minę”, która wciąż przyspieszała ku punktowi odwrócenia ciągu gdzieś na szlaku przed „Zefirem”.\n– „Lady Mina”, tu „Zefir”. Nasza kapitan chce się z wami połączyć.\n– Mów, „Zefir”.\n– Idziemy właśnie ciągiem zwalniającym – oznajmiła Decker. – W tym momencie można już chyba bezpiecznie stwierdzić, że zadokujemy przed wami.\n– Nie zrozum tego źle, ale wciąż nie tracę nadziei. Jeśli wasze pole siłowe się zesra, przy takiej prędkości przestrzelicie i ominiecie podejście o pół dnia.\n– To raczej nie nastąpi – odparła Decker.\n– Może to mało prawdopodobne, ale nie niemożliwe. Przekażemy forsę, gdy zobaczymy, jak na Syne wyskoczy wasz status dokowania. I na bogów, wiedziałem, że jesteście szybcy, ale nie że aż tak.\n– Taa, nasza łajba potrafi się nieźle sprężyć – przyznała Decker. – Wkrótce widzimy się u Handlarza Khana. I pamiętajcie, by przelać kasę, gdy zarzucimy cumy. „Zefir” bez odbioru.\n– Handlarz Khan – powiedział Tristan głosem, w którym wydawały się po równi rozbrzmiewać cześć i groza. – Kiedy ostatnio tam byłem? Z sześć miesięcy temu?\nPopatrzył na Adena i wyszczerzył zęby w uśmiechu.\n– A ty nigdy nie byłeś u Khana.\n– Nigdy nie byłem na Pallas – potwierdził Aden.\n– Dają tam nieźle wściekłe żarcie. Najostrzejsze po tej stronie Acherona. Gdy ostatnim razem wziąłem pikantne tarkari z koźliną, paliło mnie jeszcze dwa dni później, że tak powiem.\n– Gdy zamawiasz, każą ci wybrać stopień ostrości – dodała Tess. – W skali od jeden do dziesięciu. Bierz powyżej pięciu tylko wtedy, gdy jesteś przyzwyczajony do acherońskiego albo palladzkiego żarcia. A dziesiątkę wybieraj wyłącznie, gdy nie przeszkadzają ci chemiczne oparzenia w przełyku.\n– Jeśli przez kolejne półtorej godziny nic nie odpadnie od tego statku, nawet nieco zarobimy na zakładzie – rzekła z góry Decker.\nNa pokładzie dowodzenia stały tylko dwie leżanki, dla pilota i kapitana, więc gdy jednostka pozostawała w trybie manewrowym, Decker i Maya zawsze znajdowały się trzy metry ponad resztą. Aden wciąż nie przyzwyczaił się w pełni do różnicy kierunków pomiędzy budynkiem umieszczonym na płaskiej powierzchni i statkiem kosmicznym pozostającym pod wpływem przyspieszenia. Kiedy znajdowali się w ruchu, górna część jednostki stawała się przodem, ale po wyłączeniu napędu i wirnika grawmagnetycznego pojęcia przodu, tyłu, góry lub dołu traciły znaczenie. Aden przywykł do życia w płaszczyźnie poziomej, lecz na jednostkach kosmicznych wszystko było zorganizowane w układzie pionowym, małe pokłady umieszczano nad sobą niczym piętra w wysokim i wąskim wieżowcu.\n– A jak nam idzie w kwestii zarządzania termicznego? – spytała kapitan.\n– Odprowadzanie ciepła w porządku – odrzekła Tess, zerknąwszy na ekran. – Nie osiągnęliśmy jeszcze osiemdziesięciu procent pasywnych limitów termicznych. Dysponujemy polem do manewru.\n– Dobrze wiedzieć. Do wszystkich, przygotujcie się do sprawnego dokowania. Chcę, żeby bez żadnych przeszkód szybko znalazło się przede mną coś mocnego i zimnego. Upewnijmy się, że wszystko jest na medal, by zarządca doku się do niczego nie przychrzanił.\nKolejną godzinę załoga spędziła na sprawdzaniu systemowych list kontrolnych i przekomarzaniu się. Aden wykonał wymagane procedury, gdy mijali zewnętrzny, a następnie środkowy znacznik. Wskazówki dotyczące końcowej ścieżki podejścia otrzymali, gdy przelecieli przez wewnętrzny znacznik. Przekazał je na stanowisko Mai i jednocześnie powtórzył na głos.\n– Zezwolenie na końcową ścieżkę i twarde dokowanie na Alfa Pięć-Trzy – odczytał do wieży kontrolnej Pallas Jeden.\n– Kieruję się na Alfa Pięć-Trzy – potwierdziła Maya. – Szacowany czas przybycia: jedenaście minut.\n„Zefir” wyłączył przeciwciąg w chwili, gdy mijali wewnętrzny znacznik. Wytracili całą szybkość, jaką przez ostatnie godziny zyskali kosztem wielkiej ilości paliwa, i teraz statek sunął pędem resztkowym, zaledwie kilka metrów na sekundę poniżej limitu prędkości obowiązującego w strefie wewnętrznej. Za pomocą silników manewrowych Maya na powrót obróciła ich dziobem do przodu, po czym oddała sterowanie komputerowi.\n– Dwie godziny, dwadzieścia dziewięć minut i trzydzieści osiem sekund od boi RP Trzy do wewnętrznego znacznika – oznajmiła.\nHenry i Decker gwizdnęli cicho. Tess jedynie zachichotała z satysfakcją.\n– To prawie pół godziny mniej niż poprzedni rekord – powiedziała Decker z góry. – Chyba trochę minie, zanim ktokolwiek nas przebije.\nAden przełączył wyświetlacz przed sobą, by ukazywał widok z zewnątrz. Ze zdjęć i przekazów z Mnemosyne wiedział, jak wyglądała Pallas, ale zupełnie czym innym było obserwować planetę z odległości zaledwie kilku tysięcy kilometrów, nawet jeśli tylko przez kolejny obiektyw. Pallas była mała, po Hadesie najmniejsza ze wszystkich globów systemu Gaja, jednak z przestrzeni wyglądała na najbardziej onieśmielającą. Może były to tylko podpowiedzi podświadomości, posiadanej przez Adena wiedzy, że Gretyjczycy ponieśli największe szkody właśnie tutaj, na górskich zboczach i w tunelach, ale planeta wydawała się nieprzyjazna i surowa.\n– Nigdy tu nie byłeś, co? – odezwał się Tristan, widząc, na co Aden patrzy.\n– Nigdy – przyznał Aden. – A ty schodziłeś na powierzchnię?\n– Tak, kilka razy. Miałem trochę wolnego i chciałem się przekonać, jak tam jest. I spróbować czegoś innego niż to, co serwują turystom na stacjach.\nTristan wskazał ogrom planety wypełniającej większość pola widzenia kamery. Na półkuli rozciągającej się pod Pallas Jeden panował dzień i nawet z orbity Aden dostrzegał góry. Światło słoneczne odbijało się od oblodzonych szczytów i wód wąskich mórz rozlanych między łańcuchami górskimi. Wyższych gór i głębszych mórz niż gdziekolwiek w systemie.\n– Wszystkie miasta leżą na biegunie – rzekł Tristan. – Na tarasach umieszczonych w połowie zboczy. Tylko tam jest wystarczająco ciepło. Stacje znajdują się bezpośrednio nad nimi, na uwięzi. Wspinacz transportowy potrzebuje pięciu dni, żeby wdrapać się z dołu na orbitę. Gdybyśmy podchodzili pod mniejszym kątem, widziałbyś kabel. Z acherońskiego grafenu.\n– Pięć dni – powtórzył Aden. – Chyba rzeczywiście bardzo chciałeś zobaczyć, jak tam jest.\n– Robią, co w ich mocy, żeby podróż była tego warta. W pasażerskich wspinaczach są świetne restauracje. I powiem ci, widoki są zabójcze. Podobnie jak trunki, na bogów. Gdy obserwujesz zachodzące słońce z baru położonego tysiąc kilometrów nad szczytami, sącząc stuletnią rhodyjską whisky, aż masz ochotę uwierzyć w siły wyższe. Gdyby tylko tamtejsza grawitacja nie była taka paskudna, zdecydowałbym się spędzić tam emeryturę.\n– Tristan był już wszędzie. – Tess przeciągnęła się na leżance i ziewnęła. – Ocenia planety na podstawie jedzenia i drinków. Myślę, że pewnego dnia zrobi przewodnik turystyczny.\n– Nikt nie chciałby patrzeć, jak upijam się na pięciu różnych planetach.\n– Sześciu – poprawił Aden.\n– Nie zmusiłbyś mnie, żebym napił się z Gretyjczykami, nawet gdybyś dał mi tysiąc agów i wolny tydzień w najlepszym domu rozkoszy na Acheronie – odparł Tristan.\nAden poczuł, że się rumieni, ale z ulgą stwierdził, że wszyscy są przypięci do kozetek i w większości spoglądają na ekrany wyświetlane na przedniej grodzi, a nie siedzą wokół stołu w mesie, gdzie dostrzegliby jego reakcję. Nikt z załogi nie wypytywał o jego fikcyjną historię, a jedyna osoba, która wiedziała – kapitan Decker – zachowała te informacje dla siebie, pozwalając mu samodzielnie zdecydować, kiedy się ujawnić. Aden nie miał pojęcia, kiedy to nastąpi, ale na pewno jeszcze nie teraz. Przez minione trzy miesiące zbratał się z załogą i miał wrażenie, że zaczęli uważać go za kogoś więcej niż tylko tymczasowe uzupełnienie. Gdyby jednak zdradził kolegom, pochodzącym głównie z Oceany, że jego doświadczenia i rodowód są tylko częściowo zgodne z prawdą, że był Gretyjczykiem z oceańskiej matki, a nie na odwrót, zapewne kazaliby mu wysiąść na następnej stacji kosmicznej. Niedbale rzucona przez Tristana nieprzyjazna uwaga na temat mieszkańców Gretii tylko potwierdziła odczucia Adena. A gdyby odkryli, że był również czarnogwardzistą, zapewne istniało niemałe ryzyko, że Henry po prostu zaprowadziłby go do śluzy i z miejsca wyrzucił w przestrzeń.\nTeraz każdego dnia dziękował w duchu matce za to, że nalegała, by uczył się nie tylko gretyjskiego, ale i oceańskiego, i że co roku spędzała z nim całe miesiące na swojej ojczystej planecie, choć ojciec nie lubił tych długich wizyt u rodziny. Gdy Aden studiował lingwistykę w gretyjskiej akademii wojskowej, chodził na zajęcia z wieloma osobami, które bezbłędnie opanowały oceański, ale nie brzmiały jak miejscowi, ponieważ nie miały tamtejszego akcentu. Ich intonacji nie dawało się przyporządkować do żadnego konkretnego miejsca. On natomiast brzmiał, jakby pochodził z oceańskiego miasta Chryzeida, ponieważ tam urodziła się jego matka, rozmawiająca z nim niemal wyłącznie po oceańsku, gdy ojca nie było w pobliżu. Umiejętność przełączania umysłu pomiędzy językami była dla Adena równie automatyczna jak oddychanie.\nMatka zostawiła rodzinę, gdy jego siostra Solveig była jeszcze małą dziewczynką, zbyt małą, by sama mogła kształtować w sobie podobne ścieżki neuronalne bez stałej obecności partnera do rozmowy i wzoru do naśladowania. Wielokrotnie komunikował się z Solveig w Mnemosyne, odkąd odzyskał z nią kontakt po zwolnieniu z więzienia, i kilkakrotnie przeszedł na oceański, by przekonać się, na ile wpływy ich matki się utrzymały. Solveig mówiła płynnie, lecz z powodu sposobu, w jaki została wychowana, w jej oceańskim dało się wyraźnie słyszeć gretyjski akcent.\nW ostatnich miesiącach zaczął myśleć o sobie jako o Oceańczyku. Uznał, że i tak jest to w zasadzie prawda, że jego obywatelstwo stanowiło dzieło przypadku, rzutu monetą, która równie dobrze mogła wylądować na drugiej stronie. Może był Adenem Ragnarem, a może cały czas Adenem Jansenem. Kimkolwiek był teraz, na pewno już nie majorem gretyjskiej Czarnej Gwardii Adenem Robertsonem, i gdyby mógł wymazać siedemnaście lat, jakie przeżył pod tym nazwiskiem, zrobiłby to bez zastanowienia.\nLista osób, które pomogły mi w pisaniu książki, jest zawsze długa, ponieważ pisarstwo jest po części pracą zespołową. Nawet jeśli to ja przerzucam piłkę przez linię końcową, nie stałoby się to bez wielu innych ludzi, którzy usuwali przeszkody, ułatwiali podania lub oferowali mi metaforyczne napoje energetyczne w tych małych buteleczkach o fosforyzujących barwach.\n(Zapewne widzicie już, że niezbyt dobrze mi idzie ze słownictwem sportowym, ale odpuśćcie mi ten jeden raz.)\nJak zawsze przede wszystkim dziękuję mojej żonie, Robin, która strzeże mnie przed ingerencjami życia codziennego i bez której ta powieść – oraz wszystkie moje poprzednie – powstałaby wyłącznie w charakterze mglistych pomysłów gdzieś w zakątku mojej głowy.\nOd strony zawodowej chciałbym podziękować ekipie z 47North, zwłaszcza Adrienne i Jasonowi, którzy z ogromną cierpliwością podchodzą do mojej definicji słowa „termin”, a także Andrei Hurst, która pilnuje, żeby ostateczny produkt zawsze był znacznie lepszy niż pierwszy szkic.\nOd strony osobistej jestem wdzięczny moim bliskim znajomym i betaczytelnikom, którzy zapewniają mi wsparcie i motywację: moi przyjaciele z Doge, czyli Paul, Tracie, Monica, Tam, Laurie i Stacy, oraz mój kumpel z Viable Paradise i pisarski partner Kris Herndon.\nDziękuję George’owi R. R. Martinowi, który powiedział parę wyjątkowo miłych słów o poprzednim tomie tego cyklu, „Wstrząsach wtórnych”, i który okazał się na tyle uprzejmy, by przesłać te wyjątkowo miłe słowa w formie pisemnej mojemu wydawcy, żeby można je było wykorzystać w blurbach.\nI wreszcie, jak zawsze, dziękuję wszystkim Wam, moim czytelnikom, za to, że kupujecie moje książki i polecacie je innym, oraz za to, że podążyliście za mną do tego nowego wszechświata z nową obsadą postaci. Bardzo jestem Wam wdzięczny i mam nadzieję, że zostaniecie przy mnie, by dowiedzieć się, co nastąpi dalej.\nMarko Kloos jest autorem dwóch serii w realiach militarnego science fiction: „Frontlines” i „Wojny palladowe”, oraz członkiem pisarskiej grupy George’a R. R. Martina tworzącej we wspólnym uniwersum „Dzikie karty”. Urodził się i wychował w niemieckim mieście Münster. Bywał żołnierzem, księgarzem, dokerem i administratorem sieci w korporacji, zanim uznał, że tak naprawdę chciałby robić w życiu coś twórczego – dla rozrywki i dla zysku. Pisze przede wszystkim science fiction i fantasy, ponieważ pasjami uwielbia te gatunki, odkąd zaczął wydawać kieszonkowe głównie na niemieckie pulpowe serie SF. Lubi księgarnie, miłych ludzi, październik w Nowej Anglii, wieczne pióra i zegarki na rękę. Marko rezyduje w Mroźnym Zamku w amerykańskim stanie New Hampshire wraz z żoną, dwójką dzieci i wędrowną sforą żarłocznych jamników. Jego oficjalna strona to www.markokloos.com.\nCOPYRIGHT © 2020 BY Marko Kloos. COPYRIGHT © BY Fabryka Słów sp. z o.o., LUBLIN 2021\nTYTUŁ ORYGINAŁU Ballistic\nOPRACOWANIE OKŁADKI Konrad Kućmiński\nKOREKTA Gabriela Niemiec


Malwina Wędzikowska nago! (FOTO) - Kozaczek.pl\nponiedziałek 07-07-14, czytany: 13306 razy, autor: Rain Dog\nmalwina wędzikowska nagie zdjęcia\nMalwina Wędzikowska / © KAPiF W atelier Kajetana Góry czeszą się polskie aktorki, piosenkarki i celebrytki. Kilka z nich pokazało przy okazji nie tylko nową fryzurę, ale i... ciało.\nDziś Góra pokazał na swoim Instagramie niezwykłej urody zdjęcia Malwiny Wędzikowskiej - siostry Anny Wendzikowskiej.\nMalwina, która zajmuje się przygotowywaniem kostiumów dla potrzeb show w Polsacie, pozowała w tej sesji zupełnie nago - ubrana jedynie w burzę przedłużanych włosów.\nGaleria zdjęć: Styl Malwiny Wędzikowskiej poprzednie\nAnna Wendzikowska i Malwina Wędzikowska na jednej imprezie (FOTO)\tPodobne?\tczytano: 9773 razy\nMalwina Wędzikowska w swojej kreacji skradła show? (FOTO)\tCzy ta stylizacja naprawdę jej pasuje?\tczytano: 11091 razy\nDrapieżna Maja Sablewska, czy słodka Wędzikowska? A może... Sokołowska? (FOTO)\tKtóra kreacja wyglądała najlepiej?\tczytano: 11184 razy\nTłumy gwiazd na ramówce Polsatu - c.d. (FOTO cz. 2)\tMożna dostać oczopląsu.\tczytano: 15707 razy


Kolej w Wielkiej Brytanii - ceny, przewoźnicy, połączenia, udogodnienia dla podróżujących - Życie i rodzina - Polorama\nKolej w Wielkiej Brytanii - ceny, przewoźnicy,…\nKolej w Wielkiej Brytanii - ceny, przewoźnicy, połączenia, udogodnienia dla podróżujących\nWyłaniający się obraz transportu kolejowego w wierszu Juliana Tuwima już od dawna na Wyspach Brytyjskich odszedł do lamusa i trudno uznać go za aktualny.\nDziś, kolej w Wielkiej Brytanii jest doskonale zorganizowana i szybka, a co ważniejsze jest przyjazna dla podróżnego - i to pomimo rozczłonkowania kolei na wiele spółek. Można śmiało powiedzieć, że przewoźnicy kolejowi starają się wyjść naprzeciw oczekiwaniom klienta, co zaowocowało dotychczas wieloma udogodnieniami. Jakimi? Co powiecie o powszechnym dostępie do bezprzewodowego internetu w składach pociągów, czy poprawiającą się wciąż punktualnością taborów? Te dwa istotne punkty stały się już udziałem kolei na Wyspach.\nW Wielkiej Brytanii nie ma państwowego odpowiednika Polskich Kolei Państwowych (PKP), co należy zaliczyć na plus z uwagi na jakość usług świadczonych przez usługodawców prywatnych. Poziom satysfakcji mieszkańców Wysp z transportu kolejowego jest zaskakująco wysoki i jego średnia klasyfikuje się powyżej 80% zadowolonych pasażerów (dane z 2010 roku ). Niestety, na krystalicznym wizerunku kolei w Wielkiej Brytanii pojawia się dużego kalibru rysa w postaci wysokich cen biletów oferowanych podróżnemu. Nie zniechęca ona Brytyjczyków, ale bez zorientowania się w oferowanych przez przewoźników promocjach czasem koszt biletu może zdumiewać.\nGdzie? Krótko ujmując wszędzie tam gdzie, prowadzą szyny tras kolejowych. Cała Wielka Brytania dostępna jest z okien pędzącego pociągu. Koleją przemierzysz nie tylko wyspiarski ląd ale również, poprowadzi Cię ona w pociągach Eurostar w ekspresowym czasie do Paryża, czy Brukseli.\nKiedy? Ta część podróży zależy tylko i wyłącznie od Twoich preferencji. Szeroki wachlarz połączeń oraz dostepność taborów kolei pozwala na szybkie, przyjemne podróżowanie w wybranym, dogodnym terminie. By sprawdzić połączenia i zaplanować podróż warto udać się na stronę: The Train Line lub National Rail.\nZa ile? Ta kwestia, po ustaleniu celu podróży jest zapewne decydującą. Ogólnie rzecz ujmując jest dość drogo, ale przy obecnych cenach paliwa, czy perspektywy czekania na odprawę na lotnisku jest to z całą pewnością warta do rozważenia alternatywa. Wytrawni klienci kolei wiedzą, że większość przewoźników oferuje szereg promocji i udogodnień dla swoich pasażerów.\nNiczym specjalnym i nowym jest od dawna realizowana przez firmy polityka promocyjna typu 2 bilety w cenie 1, 4 bilety w cenie 2. Istnieje szeroki wachlarz okazji wartych do wypróbowania w celu tańszej rodzinnej podróży. Oferowane są zniżki wiekowe, grupowe, sezonowe itd, itp. Poza tym, można również skorzystać z zakupu biletu na długo wczęśniej przed planowaną podróżą, co może pozwolić zaoszczędzić do kilkunastu funtów na jednym bilecie. Zdarza się, że można upolować bilet w cenie 1 funta!!!\nWiele atrakcyjnych ofert, które mogą zainteresować podróżnych znajduje się na stronach:\nDla wszystkich tych, dla których kolej w Wielkiej Brytanii owiana jest tajemnicą przedstawiamy poniżej pomocną listę przewoźników kolejowych świadczących przewozy w Wielkiej Brytanii (kolejność alafabetyczna):\nArriva Trains Wales jest brytyjskim przewoźnikiem posiadającym koncesję na obsługę tras kolejowych w Walii jak również, prowadzi swoje usługi na terenach graniczących z Walią i hrabstawach zachodniej Anglii.\nc2c to znany londyńczykom brytyjski przewoźnik kolejowy posiadający koncesję na obsługę grupy pasażerskich tras podmiejskich w aglomeracji londyńskiej, realizowanych na linii London, Tilbury and Southend line.\nCentral Trains obsługuje centralną część kraju.\nChiltern Railways obsługuje dalekobieżne trasy pasażerskie z Londynu do Birmingham a także, zapewnia transport na kilku trasach podmiejskich w hrabstwach położonych na północny zachód od Londynu (głównie Warwickshire i Buckinghamshire).\nCrossCountry jest znanym przewoźnikiem, który zajmuje się obsługą dalekobieżnych tras pasażerskich na terenie Anglii, Walii i Szkocji. Większa część połączeń tej firmy posiada klasę InterCity, jednak żadne z nich nie jest ukierunkowane na Londyn.\nEast Midlands Trains jest przewoźnikiem, który działa na trasach podmiejskich i regionalnych kolei w regionie East Midlands i ościennych hrabstwach. Pasażer korzystając z usług tej firmy ma zapewnione połączenia tej części Anglii ze stolicą Wielkiej Brytanii.\nEurostar to znak firmowy, który kojarzy zapewne wielu Polaków mieszkających na Wyspach. Jest to przewoźnik obsługujący bardzo popularne trasy łączące Londyn, Paryż i Brukselę. Eurostar obsługuje głównie połączenia na lini: St Pancras International - Bruksela Midi/Zuid i St Pancras International - Paryż Gare du Nord (stacje pośrednie dla wybranych połączeń to: Lille Europe, Ashford International, Calais-Fréthun, Ebbsfleet International). Eurostar realizuje również, połączenia St Pancras International - Marne La Valée (raz dziennie) i weekendowe połączenia sezonowe z dworca Londyn St. Pancras do Bourg-Saint-Maurice (zimą) i Avignon (latem).\nDzięki funkcjonowaniu Eurotunelu pociągi Eurostar mają możliwość pokonywania kanału La Manche. Poza tym, Eurostar korzysta na znacznej części trasy z linii szybkich kolei osiągając prędkość 300 km/godz we Francji, w Belgii i w Anglii. To się nazywa kolej!\nFirst Capital Connect znany jako FC lub FCC jest przewoźnikiem kolejowym podlegającym grupie transportowej FirstGroup. Obsługuje trasy bliżej znane podróżnym jako Thameslink/Great Northern. Obejmuje ona popularną linię kolejową Thameslink z Bedford do Brighton, część połączeń realizowanych na linii East Coast Main Line (m.in. trasy z Londynu do Cambridge, Peterborough oraz King's Lynn), a także część tras podmiejskich na terenie aglomeracji londyńskiej.\nFirst Great Western należy do taboru First Group a obsługuje trasy lokalne i regionalne w zachodniej i południowo-zachodniej Anglii oraz południowej Walii. Przewoźnik ten jest odpowiedzialny także, za połączenia tych regionów z Londynem.\nFirst ScotRail posiada koncesję na obsługę tras pasażerskich w Szkocji oraz nocnych połączeń między tą częścią Wielkiej Brytanii a Londynem. Jest spółką kolejową należącą do grupy First ale nie używa jej koloru rozpoznawczego(róż) na pociągach. Podróżnym spółka znana jest bliżej jako ScotRail z uwagi na pominięcie w reklamie słowa First.\nFirst TransPennine Express jest firmą, której nazwa pochodzi od Gór Pennińskich, przez które przechodzą jej trasy. Obsługuje pasażerskie połączenia pomiędzy miastami północnej części wschodniego i zachodniego wybrzeża Anglii. Firma ma w swojej ofercie, także połączenia z Manchesteru do Glasgow i Edynburga.\nHeathrow Connect oraz Heathrow Express obie linie stworzono na potrzeby pasażerów przemieszczających się na trasie lotnisko Heathrow - London. Pociągi obu firm jeżdżą po dokładnie tej samej linii, przy czym składy Express nie zatrzymują się na stacjach pośrednich, są ukierunkowane na bezpośrednie połączenie dworca Paddington w Londynie z lotniskiem Heathrow.\nFirst Hull Trains to przewoźnik obsługujący trasę z Londynu do Hull.\nLondon Midland to przewoźnik upoważniony do obsługi połączeń podmiejskich i regionalnych w regionie West Midlands, a także pociągów pośpiesznych łączących ten region z Londynem. Firma realizowane przez siebie połączenia podmiejskie sygnuje submarką London Midland City. Natomiast pociągi pospieszne tej firmy są opatrzone logo London Midland Express.\nLondon Overground w skrócie LO zajmuje się lokalnymi połączeniami kolejowymi na terenie Londynu. Firma zalicza się do tzw. londyńskiego systemu komunikacji miejskiej. Idea nawiązania nazwą oraz wizualizacją graficzną do metra nie jest w tym wypadku bezpodstawną. W ten sposób podkreślono związek pomiędzy metrem a London Overground. Jest to bez wątpienia podmiejskie, naziemne przedłużenie metra. Obecnie w fazie rozwoju i przebudowy powoduje utrudnienia dziś ale co ważniejsze, daje nadzieję na lepszą komunikacją miejską w przyszłości.\nMerseyrail to dobrze znana mieszkańcom Liverpoolu elektryczna sieć kolei podmiejskiej.\nNational Express East Anglia jest przewoźnikiem, który realizuje połączenia podmiejskich i regionalnych linii kolejowych, ma w ofercie połączenia przypisywane kategorii InterCity na terenie wschodniej Anglii.\nEast Coast ( East Coast Main Line Company Ltd.) Prowadzi przewozy pasażerskie na linii East Coast Main Line czyli działa w zakresie połączeń pomiędzy Londynem a Szkocją. Trasa: Londyn - Newcastle - Edynburg - Glasgow należy do głównych lini obsługiwanych przez tego kolejowego przewoźnika.\nNorthern Rail jest spółką odpowiedzialną za obsługę podmiejskich i regionalnych połączeń pasażerskich w północnej części Anglii.\nSoutheastern to firma kojarząca się pasażerom, którzy korzystają z linii kolejowych w południowo-wschodniej Anglii.\nSouthern realizuje obsługę tras podmiejskich i regionalnych w południowej Anglii. Jednak znany jest przede wszystkim z obsługi linii łączącej lotnisko Gatwick z centrum Londynu. Trasa ta jest sygnowana marką Gatwick Express.\nSouth West Trains odpowiedzialny jest za obsługę grupy tras podmiejskich i regionalnych, w części Anglii znajdującej się na południowy zachód od Londynu.\nStansted Express jest połączeniem, które realizowane jest z centrum Londynu (London Liverpool Street, Tottenham Hale) na lotnisko Stansted.\nVirgin Trains to firma, która prowadzi przewozy w obrębie tras dalekobieżnych, łączących Londyn z miastami regionu West Midlands, północno-zachodniej Anglii, północnej Walii oraz Szkocji. Główne trasy Virgin Trains to: Londyn - Birmingham; Londyn - Manchester, Preston- Glasgow; Londyn - Liverpool.\nPrzyjemnych doznań w podróży koleją :-)\ntagi: życie w uk, podróże, poradnik, wielka brytania, kolej, pociągi, trasy, firmy kolejarskie, przewoźnicy, oferty cenowe, promocje, national rail, arriva trains wales, c2c, central trains, chiltern railways, crosscountry, east midlands trains, eurostar, first capital connect, first great western, first scotrail, first transPennine express, heathrow connect, heathrow express, first hull trains, london midland, london overground, merseyrail, national express east anglia, east coast, northern rail, southeastern, southern, gatwick express, south west trains, stansted express, virgin trains


„Moje anioły…” - interpretacje Anny Kaczor - Essey\nStrona główna Artykuły „Moje anioły…” - interpretacje Anny Kaczor\n„Moje anioły…” - interpretacje Anny Kaczor\nPo raz pierwszy miałem sposobność odwiedzić Filharmonię Kaszubską w Wejherowie. Okazją była wystawa prac miejscowej malarki Anny Kaczor. Teraz nie wiem czy bardziej zachwycać się wspaniałym nowoczesnym budynkiem, czy jej malarstwem.\nPodejrzewam, że o miejscu wiele już napisano. Pozwolę sobie jednak na małą uwagę. Myślałem, że oglądana ostatnio galeria sztuki w malborskim „Szpitalu Jerozolimskim” nie znajdzie sobie równych, a jednak wejherowska placówka wybudowana cztery wieki później robi również duże wrażenie. Obie galerie jakże inne, zaprojektowane w zupełnie różniących się wnętrzach, a jak równie dobrze dostosowane do nowoczesnej prezentacji sztuki.\nA malarstwo? Ciekawe, nawet w najstarszym z prezentowanych cykli obrazów „Kresowych” bardzo interesujące i oryginalne. Całość prezentacji z przesłaniem, ale nie pouczającym, idealnie komponujące się z otoczeniem. To w pewnym sensie wystawa retrospektywna artystki, prezentująca wiele serii tematycznych, malowanych w różnych okresach fascynacji.\nGdybym chciał oddać wrażenie, jakie odniosłem po wejściu do galerii, musiałbym cofnąć się do ekspresji początku XX wieku i malarzy spod znaku „Neue Wilde”. A może bliższe skojarzenia, które się nasuwają. Myślę o gdańskich „Nowych Dzikich” lat 80-tych, ale to moje odczucia. Malarstwo Anny Kaczor, czasami bardzo dojrzałe czasami mniej, wyrasta z ekspresji wewnętrznych przeżyć, rodzących się w umyśle artystki, przeważnie powodowanych wydarzeniami otaczającej nas rzeczywistości. Przekładanie ich na płótno jest sensem życia artystki, które staje się jak powietrze potrzebne do życia. Wydarzenia dnia codziennego i to te najbliższe i te rozgrywające się na odległych kontynentach zajmują myśli, z których powstają obrazy często słabo rozpoznawalne, ale autorka daje pewne malarskie wskazówki, nie czyni jednak z nich łamigłówek, odwołuje się do osobistych wrażeń, które powstają w jej świadomości. Czasami mogą być one inaczej zrozumiane, ale to nie szkodzi.\nAnna Kaczor z cyklu "Kresy", 1998\nAnna Kaczor z cyklu "Kresy", 1998 i "Ikony czasu", 2005\nJej obrazy tak czy inaczej pozostawiają tę swobodną granicę interpretacji, nierzadko różniącą się od spodziewanego efektu. Kiedy ja widziałem kwartet jazzowy, przypominający mi doskonałe kompozycje obrazów muzycznych Kazimierza Śramkiewicza, okazało się, że była to „Pokusa” walka dobra ze złem, ale przy następnym obrazie, wyobrażającym scenę i scenografię do przedstawienia, nasze spostrzeżenia były już podobne. W abstrakcyjnej formie malarka prezentowała wrażenia wywołane inscenizacją Teatru „Wierszalin” rezydującego w Supraślu. Tym samym Supraślu gdzie Anna Kaczor kończyła Liceum Plastyczne, w którym malarstwo wykładał prof. Janusz Debis uczeń Aleksandra Kobzdeja. Lubię te odkrycia pokoleniowe, bo to one są siła napędowa malarstwa. Dzięki dojrzewaniu w atmosferze sztuki w zupełnie nowych czasach i znanych doświadczeniach poprzedników rodzą się nowe pomysły.\nAnna Kaczor z cyklu "Anioły i demony ", 2008\nAnna Kaczor z cyklu "Krótki reportaż ze świata", 2016\nMalarka cały czas wyposaża swoje prace w takie pomysły, czasami dość głęboko ekstremalne. Kolorystyka jej prac, gra barw stanowi wielki plus tego zbioru. Tu pobrzmiewają doświadczenia polskich kolorystów, na co ostatnio zwrócił uwagę na jednej z wystaw prof. Kiejstut Bereźnicki. Trudno oczywiście mówić o kontynuacji stylu ich kolorystycznego świata, ale jej malarstwo stanowi smaczne łączenie wielu ciekawych formalnych rozwiązań i kolorystycznych brzmień.\nAnna Kaczor z cyklu "Nazwane i nienazwane", 2015\nAnna Kaczor, wejherowska artystka o ludziach których spotkała na swojej drodze, mówi: ”Moje anioły, a nie demony – wspaniali, dobrzy, mądrzy ludzie. Dzięki nim powróciłam do malowania. Utwierdzali mnie w przekonaniu powrotu do malowania. Dzięki plenerom, w których uczestniczyłam i które czasami sama organizowałam napotkałam takie anioły, które przywracały mi wiarę w sens powrotu do sztuki i utwierdzały mnie w trwaniu przy tym co robię. Do takich osób na pewno należała prof. Elżbieta Kal oraz Helga i Frank Borys, małżeństwo artystów z Niemiec. Moje obrazy nie są efektowne, może lepiej powiedzieć estetyczne czy ładne, to nie te kategorie, więc szerokiej publiczności na pewno nie mogą się podobać, ale oczywiście nie w tym problem. Przeżycia wewnętrzne, fascynacja tematem, poszukiwania czysto formalnych założeń malarskich dają tyle siły i wolności, że nie sposób dalej nie tworzyć”.\nAnna Kaczor w rozmowie z malarzem Ryszardem Kowalewskim - Prezesem Gdańskiego Okregu ZPAP\nWystawa malarstwa Anny Kaczor w Wejherowskim Centrum Kultury potrwa jeszcze do 29. 02.2016.


Harmonogram przekazywania raportów okresowych w 2020 r. - G-Energy S.A. G-Energy S.A. - Harmonogram przekazywania raportów okresowych w 2020 r. - G-Energy S.A.\nZarząd G- ENERGY S.A. („Emitent”) z siedzibą w Warszawie podaje do publicznej wiadomości harmonogram przekazywania raportów okresowych w 2020 roku.\n– raport za I kwartał 2020 roku, dnia 12.05.2020 roku,\n– raport za II kwartał 2020 roku, dnia 14.08.2020 roku,\n– raport za III kwartał 2020 roku, dnia 16.11.2020 roku.\n– raport za rok 2019 zostanie opublikowany dnia 20.03.2020 roku.\nZgodnie z § 6 ust. 10a Załącznika Nr 3 do Regulaminu ASO, Emitent w 2020 roku nie będzie publikował raportu okresowego za IV kwartał 2019 roku.