by Shu_shiroi on Wto 20 Sty 2015, 13:47\nGustownie urządzona herbaciarnia w tradycyjnym japońskim stylu\nby Jun Hanabi on Wto 20 Sty 2015, 15:02\nPomimo nieprzyjemnego wiatru i prószącego przy tym śniegu pogoda nie była aż taka zła. Jednakże zamiast chodzić po mieście bez większego celu Jun wolał spędzać ten czas w ulubionej herbaciarni. Za każdym razem zamawiał inną herbatę szukając swojego ulubionego smaku. Najważniejszą rzeczą, którą napar miał spełniać była słodycz napoju. Co prawda pijał także tradycyjną zieloną herbatę bez cukru, ale to tez zależało do jakiego dania. Blondyn siedział wpatrzony w telefon, kończąc pisać wiadomość do swojego przyjaciela, przynajmniej on miał takie zdanie o ‘’Suzano’’. Pisał z tym chłopakiem już nieco ponad rok. Nigdy nie naciskał zbytnio na niego, dopytując się o prawdziwe imię, czy też wygląd, albo to z jakiej rodziny pochodzi. Szanował pewne granice i żył w przekonaniu, że jeśli druga osoba będzie gotowa, sama powie mu o sobie. Wiedział o Suzano już co nieco. To, że mieszkali w tym samym mieście, że chłopak jest nieśmiały, że jest bardzo miły i uczynny, że można mu powiedzieć w zaufaniu dużo rzeczy. Od jakiegoś czasu Jun starał się wyciągnąć zdjęcie od chłopaka jak i spotkać z nim. W końcu Suzano wiedział doskonale jak Jun wyglądał, chociaż znał go pod pseudonimem ‘’Aki’’. Pomyśleć, że wszystko zaczęło się od stworzenia głupiego profilu na jakimś portalu. Niebieskooki uśmiechnął się pod nosem pewny siebie, lubił wyzwania, oczywiście takie w granicach normy. Dlatego też po napisaniu ostatniego maila schował telefon do kieszeni spodni i wstał od stolika, gdzie parzyła się już jego owocowa herbata. Podchodząc do lady, przy której niedawno składał zamówienie poczuł wibracje w kieszeni.\nOho, odpisałeś pewnie żebym niczego nie robił. Ha, ha, ha, nie ma tak łatwo! Udowodnię ci Suzano, że potrafię się dogadać z każdym. Może dzięki temu odważysz się w końcu na nasze spotkanie.\n- Przepraszam! - zawołał, opierając się o ladę chłopak.\nWychylił się nieco do przodu, zauważając jak brunet chowa telefon do kieszeni i niepewnie odwraca się w jego stronę. Jun uśmiechnął się do niego przyjaźnie i zawołał go gestem dłoni, aby podszedł bliżej.\n- Wybacz, że przeszkadzam… - opuścił wzrok na plakietkę chłopaka z jego imieniem - Masahiko, tak? Mam takie pytanie, czy macie w menu herbatę z jakimś dodatkiem alkoholu? Jeśli byłbyś tak pomocny, mógłbyś mi opowiedzieć jak się takie cudo przyrządza? Bardzo mi na tym zależy, jesteś tutaj chyba kierownikiem, więc nie powinno być z tym żadnych problemów. A, tak swoją drogą jestem Hanabi.\nPo ostatnich słowach, wyciągnął dłoń w stronę chłopaka w geście przywitania.\nby Raiden Masahiko on Wto 20 Sty 2015, 15:48\nPo wysłaniu wiadomości odetchnął ciężko. Musi być bardzo ostrożny, inaczej wyda się kim jest i czym się zajmuje. Gdyby tak się stało był pewien, że zostałby zbombardowany ogromną ilością pytań. I co miałby zrobić w takiej sytuacji? Nie bez powodu nie wysłał swojego zdjęcia, nie mówił gdzie dokładnie pracuje czy z jakiej rodziny pochodzi. Wolał być cieniem wśród otaczających go ludzi. Jedyne miejsce gdzie mógł nawiązać jakikolwiek kontakt z obcymi to właśnie ta herbaciarnia. Tylko tu mógł wybąkać cenę produktu lub polecić coś komuś. Nawet z rodziną nie rozmawiał za dużo.\nSłysząc głos chłopaka wzdrygnął się. Szybko schował telefon do kieszeni po czym odwrócił się w jego stronę by spojrzeć jak ten opiera się o blat. Powoli podszedł do niego czując, jak serce mu przyspiesza a oddech nieco drży. Nigdy wcześniej się tak nie denerwował. Prawie jak pierwsza randka… Na jego policzkach pojawiły się delikatne rumieńce, tak samo jak na czubkach uszu. Miał ochotę zapaść się pod ziemię i zostać tam na wieki wieków. Jak mam się do niego odezwać?! Przecież pisałem mu żeby tego nie robił! Idiota, debil… Przełknął nerwowo ślinę patrząc na szyję blondyna, gdyż nie miał odwagi spojrzeć na jego twarz. Niepewnie wyciągnął dłoń i delikatnie uścisnął jego, jednak dość szybko ją zabrał.\n- C-cóż… - zaczął. – M-mamy czarną herbatę z rumem… I owocowe z w-wódką… Albo czarną z wódką owocową… - im dłużej mówił tym jego głos coraz bardziej cichł. – P-przygotowanie? Herbatę liściastą zaparzyć i dodać alkohol… T-to dość proste.\nGdy skończył wziął głęboki, aczkolwiek cichy, wdech i wydech. Teoretycznie Aki był mu obcy, więc to co powiedział było dla niego dość dużym wyzwaniem. Hanabi… ładne nazwisko. Moje jest takie nijakie, co z tego że znane? Dłonie schował do kieszeni fartuszka, który miał na sobie. Były całe spocone przez nerwy jakie teraz czuł.\nWidząc iż chłopak niewiele zrozumiał z tego co mówił poczuł falę gorąca. Było mu tak strasznie wstyd! Szybko sięgnął pod ladę po kartkę i długopis po czym zaczął pisać. Po chwili podał ją blondynowi – znalazło się tam wszystko o czym mówił, dodatkowo podał proporcje w jakich należy przyrządzić napoje. Podsunął mu ją, wciąż wbijając wzrok w miejsce na wysokości jego piersi.\n- M-mogę Panu sprzedać kilka różnych herbat… sypanych… na wagę. – mruknął.\nNie czekając na odpowiedź odwrócił się i pewnym krokiem ruszył ku półkom, na których trzymał słoiki z herbatami. Sięgnął po kilka torebek i nasypał parę owocowych i jedną zwykłą, po czym wrócił i podsunął je ostrożnie klientowi.\n- P-proszę… na koszt firmy. – szepnął.\nJestem debilem, stoi tu przede mną mój słodki Aki-chan a ja nie umiem mu nawet powiedzieć przepisu na herbatę! Nawet jak się z nim spotkam to i tak nic z siebie nie wyduszę! W końcu odważył się zerknął na twarz blondyna, ale tylko przez ułamek sekundy. Boże, na żywo jest jeszcze ładniejszy niż na zdjęciach które mi wysyłał… Zarumienił się lekko.\nby Jun Hanabi on Wto 20 Sty 2015, 16:48\nAha, napisał na kartce. Pewnie Suzano też by tak zrobił, to urocze. Musiałem go bardzo zestresować, ale też odezwał się do mnie! Czyli dla Suzano byłaby nadzieja. Ah! Wiem!\nObserwował bruneta, jak ten drżącymi dłońmi sypie herbatę do torebek. Rozejrzał się po bokach, gdzieś dalej było przejście wbudowane w ladę. Już chciał podejść w tamtą stronę, gdy zauważył jak brunet wraca. Spojrzał na torebki, które trzymał w dłoniach. Wychylił się bardziej i wziął je od niego, umyślnie muskając swoimi dłońmi jego. Wyprostował się, oglądając je.\n- Dziękuję! Jesteś bardzo miły Masahiko.\nZerknął na niego i jeszcze kiwnął głową, po czym wrócił do swojego stolika. Schował saszetki do swojej torby, przepis wsunął w jakiś zeszyt w sztywnej okładce. Nalał sobie nieco do kubka zaparzonej herbaty i wypił ją do połowy. Dopiero wtedy przejrzał maila. Tak jak też przypuszczał, odpowiedź Suzano była przewidująca. Szybko mu odpisał i wstał z miejsca, od razu kierując się do przejścia przy ladzie. Bez skrupułów przeszedł przez nie, wyszukując wzrokiem chłopaka. Nie mogąc go znaleźć przeszedł przez niewielki korytarz, gdzie wpadł prosto na niego, wychodzącego z jakiegoś pomieszczenia.\n- Aj, przepraszam… Nic ci nie jest?! - zapytał od razu, przysuwając twarz do chłopaka - Nie mogłem cię znaleźć Masahiko przy ladzie, więc pozwoliłem sobie poszukać cię tutaj. Na pewno wszystko w porządku?\nDotknął delikatnie twarzy chłopaka, gdy ten się wzdrygnął cofnął dłoń i odsunął się na krok. Nie chciał więcej powodować u chłopaka poczucia niezręczności. W końcu na dłuższą metę dla Japończyka takie zachowanie było niegrzeczne. Widząc jak chłopak niemalże stapia się ze ścianą, westchnął cicho.\n- Słuchaj, mam do ciebie małą prośbę… Chcę bardzo się spotkać z moim chło…przyjacielem! - poprawił się szybko. Pierwszy raz zdarzyło mu się powiedzieć coś takiego na głos. Lekkie rumieńce nieco ozdobiły jego policzki. Niby był biseksualny, no i zdarzało czasami mu się pomyśleć za bardzo o Suzano, ale nigdy jeszcze się tak nie przejęzyczył. Z tego wszystkiego przez chwilę zapomniał co chce powiedzieć, a wzrok wbił gdzieś w ścianę obok.\n- I on…Suzano jest dość nieśmiały, tak samo jak ty. Pomyślałem, że może jeśli spotkamy się we troje będzie mu lepiej. Wiesz, będzie wiedział że nie jest sam taki, no i że to nic strasznego czasem się odezwać. Wiem, że proszę o wiele, ale naprawdę, bardzo, bardzo mi zależy na tym spotkaniu. Mógłbym zrobić coś dla ciebie w zamian oczywiście! Cokolwiek byś zechciał. Proszę! - pochylił się bardzo nisko, a jego blond włosy całkiem przysłoniły jego twarz.\nby Raiden Masahiko on Wto 20 Sty 2015, 18:30\nIdąc na zaplecze nie spodziewał się, iż blondyn tu zajrzy. Poprzestawiał parę większych puszek z herbatą po czym ruszył w stronę sali z klientami. Poczuł jak ktoś się z nim zderza. Cofając się zauważył, że jest to nie kto inny jak Aki. Oparł się o ścianę, mając nadzieję że ta go w jakiś sposób schowa i uchroni przed rozmową z nim. Usłyszawszy słowa gościa zarumienił się lekko, na dodatek jego ukłon był dość głęboki… Westchnął ciężko.\n- J-ja… N-nie wiem czy to pomoże… - szepnął. – B-bo…\nCo miał powiedzieć? Że to on jest Susano-o? Miał się przyznać tak na wstępie? „Hej, to ze mną piszesz od roku! To mnie nazwałeś swoim chłopakiem choć nie wiesz jak się nazywam lub jak wyglądam! Haha, ale zabawne, co nie?” Potrząsnął lekko głową chcąc wyrzucić z głowy ten obraz. Niepewnie wyciągnął dłoń i położył ją na ramieniu chłopaka, każąc mu w ten sposób wyprostować się.\n- S-skoro on mało mówi… To może spotkaj się z nim w miejscu… które lubi? U niego? Albo… gdzie jest mało ludzi? – zaproponował w końcu. – L-lepiej by było jakbym Wam nie przeszkadzał… J-jeszcze go speszę… - mruknął.\nNie może w końcu przyjść na spotkanie z nim jako dwie „różne” osoby. Musi jakoś się wywinąć i uniknąć tego spotkania. Sam nawet nie był pewien czy chce się przed nim przyznać kim jest, jak wygląda i jakie ma wady… Ale najwyraźniej było to nieuniknione. Powiedzieć teraz? Potem? Gubił się we własnych myślach, blisko mu było do szaleństwa gdy jego wzrok akurat zetknął się ze spojrzeniem blondyna. Czubki jego uszu zrobiły się czerwone jakby ktoś przyłożył do nich coś gorącego. Nerwowo zaczął pocierać dłońmi o siebie nawzajem, sprawiając że i one zmieniły swój odcień. Cholera no…! Otworzył usta by powiedzieć mu prawdę o sobie gdy poczuł wibracje w telefonie. Szybko go wyciągnął i spojrzał na wyświetlacz. Nee-chan? Odebrał połączenie i przyłożył urządzenie do ucha.\nDzwoniła jego młodsza siostra, Emi. Jej głos nigdy nie dawał mu takiego ukojenia jak teraz. Słuchał, jak opowiada o swojej szkole, o tym jak jakiś kolega z klasy wyznał jej miłość i nie wie co robić, o tym jak rodzice ją denerwują swoimi nawykami i jak ją kontrolują. Przytakiwał jej, wciąż obserwując Hanabiego. Wiedział doskonale, iż dziewczyna musi się najpierw wygadać by mógł jej cokolwiek powiedzieć. Jej monolog trwał parę minut, dlatego zdziwił się iż blondyn do tego czasu nie wyszedł. Co prawda miał nadzieję że to zrobi ale… cóż.\n- Wiem o co Ci chodzi. – mruknął. – Też mnie denerwowali jak byłem w Twoim wieku. – zaśmiał się cicho. – Tak tak… możesz wpaść na noc. Mhm. N-nie…! Nie robię takich rzeczy! – zarumienił się nieco.\nCzasami dziewczyna była dla niego za śmiała. Jej teksty w stylu „Znowu będziesz się zamykał z telefonem w łazience? Może tym razem na godzinę?” były nieco denerwujące.\n- Dobra, kończę! Bądź o dziewiętnastej pod lokalem. – burknął i rozłączył się.\nSpojrzał na Akiego niepewnie. Właśnie pokazał, że umie rozmawiać! Co z tego iż to ktoś z rodziny? Jak chce to potrafi.\n- W-wybacz… Muszę zrobić parę rzeczy a potem jestem umówiony. – szepnął mijając go i idąc w stronę sali z gośćmi.\nby Jun Hanabi on Wto 20 Sty 2015, 19:04\nI nawet ktoś taki jak on potrafi mieć dziewczynę. Na dodatek na noc… I proszę, nawet się przy niej nie jąka. Czyli jeśli chodzi o kogoś bliskiego to, to zanika. Zapamiętam na przyszłość.\nZ zamyślenia wyrwał go głos chłopaka, uśmiechnął się do niego już blado. Aż nazbyt mu przypominał zachowanie Suzano.\n- Nic się nie stało. Prosiłem za wiele – odparł dość zdołowanym tonem i jeszcze przepraszając wrócił na swoje miejsce w herbaciarni. Zerknął na telefon, jednak nie widząc nowych maili odstawił go na bok. A może on też tak naprawdę ma dziewczynę? To by wiele wyjaśniało… Mógł mi o czymś takim powiedzieć! Przecież nie byłbym zły. Chyba… Chociaż skoro jest taki nieśmiały boi się mi o tym powiedzieć? Zresztą co to by zmieniło? Każdy przecież może kogoś mieć!\nJednak mimo wszystko widać było na jego twarzy duże zdołowanie. Nie potrafił tego do końca zrozumieć, bo co też mogłoby być dziwnego w tym, że jego przyjaciel znalazł sobie kogoś? Może czuł się tak, dlatego że Suzano milczałby z tym faktem? W końcu przyjacielowi powinno się mówić takie rzeczy.\nDopił do końca herbatę, nic wielkiego nie robiąc. Wszedł na swojego notebooka, popisał coś w jakimś dokumencie. Napisał na kawałku kartki, wyrwanej z zeszytu „Dziękuję za radę i jeszcze raz przepraszam! To się więcej nie powtórzy.”\nPodsunął ją pod pusty kubek po herbacie i zabierając swoje rzeczy wyszedł z herbaciarni. Zawsze siedział tam kilka godzin, a dziś stracił całkiem na to ochotę.\nby Raiden Masahiko on Wto 20 Sty 2015, 19:21\nDziwnie się czuł widząc chłopaka w takim stanie. Gdy chciał już do niego podejść i nieco pocieszyć ten po prostu wyszedł. Zwykle nie robił tego tak szybko, czyżby go jakoś zranił? Ale jak? Przecież tylko rozmawiał z siostrą, to nic wielkiego. Po przeczytaniu karteczki utwierdził się w przekonaniu, iż powinien mu powiedzieć kim tak na prawdę jest. Teraz było za późno na coś takiego.\nW pracy został do godziny, na którą umówił się z Emi. Była niewysoką brunetką o wielkich, piwnych oczach. Włosy miała do połowy pleców, teraz były jednak upięte w dwa kucyki po bokach głowy. Ich spotkanie było dość wesołe, chociaż mężczyzna wgłębi duszy martwił się o przyjaciela. Na dodatek ta dziwna wiadomość, tak krótka i pozbawiona radości... Szybko mu na nią odpisał, a gdy nie dostawał później odpowiedzi zrobił to jeszcze raz i jeszcze raz. Szybko wyszedł z lokalu z siostrą i udał się do swojego mieszkania.\nby Raiden Masahiko on Wto 20 Sty 2015, 22:01\nCzy się denerwował? To mało powiedziane! Myślał, że utopi się we własnym pocie. Rano parę razy brał prysznic, ku rozbawieniu jego siostry. Oboje wstali wcześnie gdyż musiała ona iść do szkoły. Pożyczyła mu środek przeciwko poceniu się i, ku jego uldze, zadziałał on na niego.\nPrzed południem w herbaciarni było mało klientów, najwięcej ich było w porze lunchu i popołudniu. Biznesmeni i uczniowie, oto kto pojawiał się w tym lokalu. Odliczając każdą minutę przyjmował zamówienia osób, które jakimś cudem trafiły tu tak wcześnie. W każdej wolnej chwili zerkał do telefonu by spojrzeć albo na godzinę albo na zdjęcie od chłopaka.\nNawet nie wiedział kiedy zegarek pokazał mu za dziesięć pierwszą a do lokalu wszedł blondyn. Widząc go podskoczył nieco, jednak w spokoju obserwował jak ten się rozgląda aż w końcu idzie zająć miejsce nieco oddalone od drzwi. Drżącymi dłońmi sięgnął po imbryczek, do siteczka wsypał nieco czarnej herbaty po czym zalał to wrzątkiem. Sięgnął pod ladę po małą buteleczkę wódki brzoskwiniowej i dwie czarki. Wszystko postawił na tacce, którą ostrożnie chwycił i ruszył w stronę kolegi. Gdy w końcu do niego podszedł spojrzał na niego a gdy ich spojrzenia się zetknęły... cofnął się nieco. Jeszcze nie jest za późno...! Ale... Obiecałem mu. Wziął głęboki wdech, postawił to co miał w rękach na stolik po czym usiadł na przeciwko Juna. Obserwował go jakiś czas, widząc na jego twarzy zdziwienie i dezorientację.\n- T-to... W-witaj... A-Aki-chan... - szepnął w końcu rumieniąc się.\nBoże, odezwałem się do niego! Tak! Pierwsze lody przełamane! Mogę sobie pogratulować! Sięgnął drżącą dłonią po jedną z czarek i przysunął ją do siebie.\n- M-mógłbyś... nalać herbatę? M-mi za bardzo... - podniósł obie dłonie by pokazać chłopakowi jak trzęsą mu się ręce. - O-oczywiście jeśli to nie p-problem. - bąknął.\nMiał ochotę zapaść się pod ziemię, stopić w jedność z poduszką na której siedział. Chciał być niewidzialny albo przynajmniej zaniemówić raz a porządnie. Miałby przynajmniej wymówkę czemu nic nie mówi, tak to wygląda jak jakiś ułomny debil który pierwszy raz widzi człowieka na oczy. Prawie jak małpa... Nawet one śmielej rozmawiają z ludźmi!\nby Jun Hanabi on Wto 20 Sty 2015, 22:28\nNie było mowy o spokojnym przespaniu tamtej nocy. Co chwilę przekręcał się z boku na bok, a gdy przysypiał budził się po kilku minutach. Dopiero nad ranem usnął na godzinę, czego zaraz pożałował. Zaburzyło to jego poranny harmonogram. Musiał na biegu wziąć prysznic, jeść śniadanie, pozmywać po tym i założyć nową kolekcję ubrań, którą niedawno zakupił. Był pewien, że się z tego wszystkiego spóźni, a jak się potem okazało był godzinę przed czasem już niedaleko lokalu. Pochodził więc po okolicznych sklepach, zastanawiając się przy tym, czy może któryś z mijanych przechodni to nie Suzano. Skończyło się na tym, że wparował zmarznięty do herbaciarni jakieś dziesięć minut przed czasem. Na chwilę zawiesił oko na siedzącym dalej biznesmenie, jednak ani trochę nie pasował on do charakteru chłopaka. Jakże ogromne było jego zdziwienie, gdy do stolika dosiadł się brunet i zwrócił się do niego ‘’tym’’ imieniem.\nNalał od razu chłopakowi nieco herbaty, widząc niewielką buteleczkę z alkoholem nie mógł powstrzymać lekkiego uśmiechu. Spojrzał na swoje dłonie, gdy dolewał również do swojej czarki naparu. Nie wierzę… Teraz nagle to wszystko ma sens. To co było wczoraj i… Ale okłamał mnie, zrobił ze mnie ewidentnie idiotę. Na dodatek tamten tekst, że kierownik to dziwak. Idiota! Sięgnął po alkohol i dolał go jeszcze im do herbaty. Zakręcając szklaną buteleczkę, spojrzał ponownie na chłopaka.\n- Nie ładnie, Su-za-no~ Mogłeś się na mnie napatrzeć tyle razy ile dusza zapragnie, a ja zawsze tkwiłem z nosem przed ekranem, nie zdając sobie z niczego sprawy. No ale stało się - westchnął, wzruszając lekko ramionami. No bo co też mógł na taką sytuację poradzić? Złość na chłopaka by nie pomogła ani trochę, musiał dobrze dobierać słowa, aby go nie spłoszyć.\n- Masz ładny kolor oczu. I twoje włosy wyglądają na miękkie, chciałbym ich dotknąć kiedyś, musiałeś część sobie utlenić, hm? Do twarzy ci tak. W całych czarnych wyglądałbyś dość ponuro - napił się dość sporo napoju. Zaschło mu w gardle, może też nieco z nerwów. Jednak wiedział, że to on musi pokazać chłopakowi, że się nie boi. Znają się, tylko nie widzieli, a teraz się to zmieni i będzie jedynie jeszcze lepiej.\n- Wiem, że to pytanie będzie teraz dość osobiste… Suzano, podobam ci się? Nie mam nic do tego, żeby nie było. Ale chciałbym wiedzieć, coś mi podpowiada, że się nie mylę - uśmiechnął się do niego szeroko, nieco nachylając w jego stronę, aby móc zobaczyć jego zaczerwienioną twarz.\nby Raiden Masahiko on Nie 25 Sty 2015, 22:07\nSłysząc pierwsze słowa chłopaka czuł, jak serce mu staje. Czyli jest zły… Mogłem jednak wymigać się i dalej go okłamywać! Opuścił głowę w dół, chcąc ukryć twarz przepełnioną zażenowaniem i wstydem. Komplementy które usłyszał sprawiły, że jego strach nieco zmalał. Przynajmniej na tyle, by ponownie unieść głowę i spojrzeć na blondyna. Po chwili pożałował tego, gdyż słowa Akiego trafiły prosto w niego. Jego twarz zrobiła się czerwona, tak samo czubki uszu. Uchylił usta by coś powiedzieć, zamknął je by w kółko powtarzać te dwie czynności. Nie wiedział co ma mu odpowiedzieć, przecież Hanabi zgadł od razu iż to prawda. W milczeniu, drżącymi dłońmi, sięgnął po czarkę i upił łyk napoju. Weź się w garść, masz prawie trzydzieści lat a nie umiesz rozmawiać z ludźmi! Podoba Ci się a nawet nie umiesz go zagadać albo… no cokolwiek! Najchętniej by się rozpłakał jak w dzieciństwie, chowając się za starszego brata.\nPo paru minutach milczenia odważył się odezwać.\n- W-wybacz… A-ale jesteś taki bezpośredni… - szepnął. – Mhm, utleniłem wierzch grzywki bo nie chciałem niszczyć włosów… - wziął uspakajający wdech. – I-i tak… Podobasz mi się.\nJego ciało przeszedł chłodny dreszcz. Pierwszy raz „wyznawał” komuś swoje uczucia. Na dodatek mówił to w cztery oczy! Jak na niego był to wyczyn. Spokojnie, inni ludzie robią to bez problemu, czemu ty miałbyś wymięknąć? Spojrzał mu niepewnie w oczy. O nie, to zdecydowanie za trudne!\n- C-chciałem Ci wysłać zdjęcie ale… - zamilkł.\nPrawą dłonią niepewnie i powoli zaczął odgarniać włosy z oczu, pokazując że na prawym z nich ma opaskę. Szybko jednak ją zasłonił a dłonie ułożył sobie na kolanach.\n- B-bałem się… że Ci się nie spodobam… Jesteś taki ładny, a ja..? Kaleka. – szepnął.\nTo, że był niewidomy na jedno oko sprawiało, iż czuł się o wiele gorszy od innych. Przecież rodzice od najmłodszych lat wpajali mu, że osobami idealnymi są Ci, którzy są w pełni funkcjonalni i mądrzy. Przez pewien wypadek jednak stał się kimś, kto według jego rodziców nie może być „kimś”. Obcy by mógł pomyśleć, że to przez jego rodziców mężczyzna jest tak zakompleksiony i nieśmiały. Zapewne by się nie mylił.\nRozejrzał się na boki starając się znaleźć wybawienie w klientach, jednakże do pory lunchu zostało im jeszcze trochę, a dopiero wtedy zaczną się pojawiać tu ludzie. Tak więc jego jedyna forma ucieczki musi poczekać.\n- D-dziękuję za zdjęcie… Te wczorajsze. Było bardzo… - znowu cisza.\nJak miał to ująć? Seksowne? Podniecające? A może po prostu powiedzieć, iż ma piękne ciało i chętnie zobaczyłby je na żywo? Zarumienił się lekko, potrząsając przy tym głową.\n- …bardzo… fikuśne. – skończył w końcu.\nFikuśne?! Co ja, pięciolatek jestem?! Skąd w mojej głowie takie słowo?! Był zły na siebie, o tak. Znowu się przed nim ośmieszył, tym razem chłopak wstanie i najzwyczajniej w świecie wyjdzie.\nby Jun Hanabi on Pon 26 Sty 2015, 00:03\nTo, że mężczyzna co chwile się jąkał i robił dłuższe przerwy w wymowie ani trochę nie przeszkadzały Junowi. Wręcz przeciwnie, był z niego ogromnie dumny, że tak szybko zrobił aż taki postęp w stosunku do niego. Pilnuj się Jun. Nie wystrasz go. Tylko za tą „kalekę” powinno mu się porządnie oberwać! Jest przecież śliczny! Co za idiota narobił mu tylu kompleksów?! Słuchając go popijał swoją herbatę. Nie było czuć w niej tak bardzo alkoholu, jak się tego obawiał. Smakowała nieco owocowo, dobrze zaparzona i rozgrzewająca. Chyba to ten smak będzie jego ulubionym.\n- Masz szczęście, że cię znam. Inaczej uznałbym to całe ‘’fikuśne’’ niezbyt pozytywnie.\nSpojrzał na jego zasłonięte przez włosy oko, a potem znowu na te zdrowe, chociaż za długo nie utrzymał z nim kontaktu wzrokowego. Przez to, że brunet tak się stresował Jun sam zapomniał o swoim strachu przed tym spotkaniem. Tyle razem rozmawiali, nigdy nie kończyły im się tematy, nie potrafił wytrzymać godziny bez napisania do niego. No chyba, że był w pracy.\n- Czyli, że było dla ciebie podniecające. To chyba lepsze słowo, a skoro ci się podobam, możesz coś takiego powiedzieć. Zrobi mi się bardzo miło, to tak na przyszłość…Masahiko.\nTym razem użył jego imienia, w końcu nie musieli już przypisywać sobie tych wymyślonych wcześniej ksywek. Jun, oparł łokieć o stół, a brodę o dłoń, nachylając się przez to nieco bliżej chłopaka. Wypadało teraz coś odpowiedzieć , w końcu jego Suzano wyznał mu swoje uczucia. Właśnie w tej chwili dotarło to bardziej do Juna. Przesunął głowę w prawo, zerkając za okno. Zasłonił przez to dłonią swoje usta, jakby co najmniej to miało ukryć jego coraz większe rumieńce na policzkach. Jest taki nieśmiały, a jednak mi odpowiedział… Właściwie to co Jun do niego czuł? Był pewien, że nie potrafiłby zaprzestać z nim kontaktu, nie wyobrażał sobie już dnia bez wspólnych rozmów. Teraz mogliby też się spotykać, zresztą Masahiko był bardzo przystojny. W końcu blondyn odwrócił głowę z powrotem na bruneta i poprawił swoje okulary, zwilżył nieco zaschnięte usta.\n- Też mi się podobasz. Jesteś bardzo przystojny. Pisałem Ci, że nawet jeśli byłbyś super grubasem to niczego by to nie zmieniło… i nie zmienia. A to, że masz opaskę mi ani trochę nie przeszkadza. Według mnie nie jesteś żadną kaleką. Jesteś dorosłym facetem, przystojnym pragnę dodać ponownie! Prowadzisz swój własny biznes, znasz się na tym no i odważyłeś się ze mną spotkać, a nawet się odezwać. Jestem z ciebie bardzo dumny i chciałbym częściej się z tobą widywać. Zaprosić cię do siebie…kiedyś może nocowanie… o ile byś chciał oczywiście. – Od razu zatkał sobie usta napojem, aby nie palnąć znowu o jedno zdanie za dużo.\nby Raiden Masahiko on Wto 27 Sty 2015, 21:49\nA jednak „fikuśne” było złym sformułowaniem. Najgorsze było jednak to, że chłopak czytał z niego jak z otwartej księgi – od razu rozpoznał, iż jest w nim zakochany a na dodatek to, jak spodobało mu się zdjęcie. Zaraz zapadnę się pod ziemię… Wypadało coś odpowiedzieć na słowa blondyna…\n- C-cóż… - zaczął. – F-fakt, to zdjęcie było b-b-b-bardzo ładne… - bąknął. – Mógłbym na nie z-zerkać co godzinę… Hahaha…\nNerwowo podrapał się po głowie. Gdyby nie fakt, że jego siostra u niego nocowała zapewne skończyłby z telefonem w łazience albo sypialni. Głupio mu było, lecz wiadomo jak na każdego mężczyznę działają pół-nagie zdjęcia osoby, do której mają słabość. Szczególnie w takiej pozycji jaką zrobił Jun.\nZarumienił się lekko, chcąc wyrzucić z głowy obraz blondyna w dwuznacznej sytuacji. Musiał zresztą skupić się na kolejnych zdaniach wypowiadanych przez Akiego. Serce zabiło mu szybciej słysząc jego wyznanie, na dodatek wzmianki o byciu przystojnym! Tego się nie spodziewał. Oczekiwał raczej komentarzy w stylu „No tak, Twoje oko jest problemem ale możesz je zasłaniać grzywką!” albo „Spodziewałem się kogoś ładniejszego, ale trudno.”. Dodatkowo te pochwały za odzywanie się! Pierwszy raz poczuł się nie bezwartościowy, ale… lubiany? Doceniony? Speszył się, co było widać po czubkach jego uszu. Rzadko słyszał komplementy więc nie był do nich przyzwyczajony.\n-D-dziękuję… - mruknął na początku. – Miło mi słyszeć te wszystkie słowa, n-naprawdę… J-jeśli chodzi o spotkania to m-możemy, oczywiście. N-nawet u Ciebie jak chcesz… N-nawet nocowanie ale nieco się boję… - zaśmiał się nerwowo.\nMimo iż zbliżał się do progu trzydziestki to nigdy u nikogo obcego nie spał. Przez swoje kompleksy miał problemy z nawiązywaniem kontaktów, a w efekcie jakimkolwiek życiem towarzyskim. Jedyne łóżka w jakich gościł to te w swoim mieszkaniu oraz w swoim starym pokoju w rodzinnej posiadłości. Czasami jeździł na wycieczki w różne miejsca kraju, ale takich noclegów nie zaliczał do ów listy. Mimo, iż znał chłopaka dość długo spanie razem w jednym mieszkaniu było dla niego nieco przerażające. Nie chciał jednakże mu podpaść i przeciągać coś takiego. Przecież i tak zwlekał z tym spotkaniem i zapewne gdyby nie milczenie blondyna, wciąż by mu odmawiał, a w pewnym momencie ten miałby tego dość i ich kontakt by się urwał. Z dwojga złego wolał „zmusić się” do rozmowy niż do utraty osoby, do której zaczął mieć słabość.\n- M-możemy nawet dzisiaj… A-ale nie chcę się narzucać. – szepnął.\nLiczył na to, że tak „drastyczne” kroki, jak na niego, pomogą mu przełamać też tę nieśmiałość. Nie raz śnił o blondynie, robiącym z nim przeróżne rzeczy, wliczając w to seks. Będąc ukrytym za niewidzialną ścianą odebrałoby mu tę możliwość, a przecież chciał ułożył sobie życie z kimś.\nNiepewnie wyciągnął dłoń w stronę Juna i poprawił mu nieco okulary, chcąc złamać barierę jaka ich dzieliła. Nie cofnął jednak ręki, tylko powoli przesunął nią po policzku. Spokojnie obserwował zdziwienie na jego twarzy, które w pewnym momencie tak go wystraszyło że szybko ją cofnął i usiadł cały spięty. Wygłupiłem się! Co mnie podkusiło?! Ugh, umrę, umrę…! Zresztą, co mam robić na nocowaniu?! Nie pomogę mu w kuchni, nie mogę posprzątać… A co jeśli będzie chciał mnie… .pocałować?!\nby Jun Hanabi on Czw 29 Sty 2015, 18:50\nZerkać co godzinę, ha, ha, ha. Podoba mi się to sformułowanie. Obserwował cały czas mimikę bruneta, postawę jego ciała. Nie mógł powstrzymać ciągłego lekkiego uśmiechu. Czuł się prawie jak w szkole podstawowej, gdy jakaś dziewczyna która mu się podobała, okazała się również pałać do niego uczuciem. Z drugiej strony nie był też przecież taki stary, rozwijał się powoli, nie myśląc o jakiś związkach, czy zobowiązaniach wobec drugiej osoby. A tutaj proszę, nieświadomie uczucie już samo się rozwinęło. Ciekawe czy on już miał kogoś, nigdy nie rozmawialiśmy w sumie na takie tematy… Ciekawe czy byłbym zazdrosny. Dolał ponownie napoju do opróżnionych już czarek, zmieszał go z alkoholem. W momencie, gdy usłyszał od chłopaka zdanie o nocowaniu, niechcący prawie upuścił imbryczek z gorącą herbatą. W ostatniej chwili udało mu się złapać równowagę i odstawić go ponownie na specjalną, glinianą podkładkę.\n- Jasne, może być dziś! – odpowiedział niemalże od razu, prawie krztusząc się własną śliną.\nGdy poczuł jego dłoń na swojej twarzy nie mógł w to uwierzyć, co zapewne od razu zauważył chłopak, gdyż szybko się spłoszył.\n- Nie, czekaj..! – wychylił się i złapał szybko jego dłoń, nim brunet zdążył ją schować – To było miłe, nie musisz się bać do mnie zbliżyć, Suzano. Możesz tak robić, kiedy tylko zechcesz…podoba mi się to.\nTrzymał jego dłoń jeszcze chwilę, czując jak przez taką drobnostkę jego serce przyspiesza tempa. Usiadł ponownie na swoje miejsce, puszczając go. Dziwne… Miałem styczność kiedyś z mężczyznami, ale nigdy się tak przy żadnym nie czułem. Dotknął dłonią odruchowo swojego policzka, gdzie jeszcze przed chwilą była dłoń Suzano. To naprawdę dziwne! Nie mogę uspokoić bicia serca, a może to przez alkohol? Napił się znowu herbaty, tym razem nieco więcej, chociaż nie mówił aż tak dużo, to ciągle zasychało mu w ustach.\n- Pewnie zaraz zejdzie się tutaj więcej klientów… Poczekam aż skończysz tutaj. Jak będziemy do mnie szli zajdziemy do sklepu, to ugotuję coś specjalnego na obiad. – poprawił swoje blond włosy za ucho, zerkając na niego. No i dlaczego tak się denerwuję? Przecież…przecież to mój przyjaciel. No i podobamy się sobie… Ciekawe czy się pocałujemy u mnie. Zapewne będę musiał zrobić pierwszy krok, ale do mężczyzny to takie dziwne! Chociaż dziś spotkało mnie sporo niespodzianek z jego strony, myślałem że będzie gorzej. Zresztą, jak taki przystojny koleś nikogo nie ma?! Zadbam o niego odpowiednio. To postanowione.\nTe kilka godzin wbrew pozorom zleciało bardzo szybko. Raiden zamknął godzinę wcześniej herbaciarnie, dlatego też już o 18 wyszli wspólnie i udali się na zakupy. Jun miał zamiar ugotować coś koreańskiego. Długi makaron, warzywa na parze, kurczak w panierce, dobrany do tego sos no i oczywiście butelka pół-słodkiego wina.\n(z/t x 2)\nOstatnio zmieniony przez Jun Hanabi dnia Pią 30 Sty 2015, 22:39, w całości zmieniany 1 raz (Reason for editing : Mały dopisek pod koniec posta~)\nby January White on Nie 15 Lut 2015, 20:35\nWhite sam nie wiedział, co go natchnęło, by wyjść z domu. Nie miał pojęcia też, co go podkusiło, by iść do herbaciarni, ale nie roztrząsał się nad tym zbytnio. W każdym razie siedział na poduszce, pasując do otoczenia jak pięść do nosa. Ale chyba każdy Amerykanin by tak wyglądał na tle typowego japońskiego wystroju. Niemniej podobało mu się. W dodatku herbata, którą miał przyjemność sączyć była na tyle smaczna, by odegnać od niego myśli o nadchodzących dniach pracy. I o wszystkich problemach jakie się ostatnio posypały. Tymczasowo rozkoszował się relaksem.\n-Taaa... - mruknął sam do siebie, komentując jakąś przedziwną myśl, która zagościła w jego głowie. Ostatnio w sumie miał odrobinę luzu i mógł pozwolić sobie na drobny wypoczynek. Westchnął i poprawił rękaw prostego czarnego swetra, który w połączeniu z jasnymi jeansami nadawał mu wygląd niemalże nie-nauczycielski. W sumie, gdyby zdjąć mu z twarzy grymas wielkiego cierpienia, który pojawiał się u niego podczas rozmyślania o problemach uczniów, mógłby uchodzić za przystojniaka. No może gdyby jeszcze zatuszować wory pod oczami i przyczesać włosy, które w jakiś przedziwny sposób ułożył kask. Poruszył kolanami, które podczas siedzenia po turecku nieco mu zdrętwiały i dolał sobie herbaty do filiżanki. Czytanie zupełnie mu nie szło, więc wygaszony eBook jedynie leżał obok filiżanki, a sam nauczyciel wpatrywał się w panoramiczne okno po swojej prawej stronie. Podobała mu się harmonia japońskich ogrodów i architektury. Jeszcze w Ameryce był pewien, że już to pozwala się człowiekowi wyciszyć, ale jak miał okazje przekonywać się na własnym przykładzie... Było to kłamstwem.\nby Daray Aide on Nie 15 Lut 2015, 21:28\nSiedzenie w internacie nie należało do najciekawszych zajęć popołudniowych, zwłaszcza w weekend, do którego, przynajmniej w opinii Aide zaliczało się piątkowe popołudnie. Z tego też powodu postanowił zrobić cokolwiek byleby tylko uniknąć przesiadywania w pustym pokoju i gapienia się na ściany, co robił przez większość czasu podczas ostatniego tygodnia. Poza tym, chciał się odprężyć przed bitwą jaka czekała go w poniedziałek, co prawda nie miał zamiaru iść na poranne, dodatkowe zajęcia, ale nie chciał już olewać lekcji, więc nauczyciel matematyki na bank go dorwie i zażąda wyjaśnień na temat jego nieobecności nie tylko na dodatkowych, ale też na normalnych zajęciach. Jakby nie patrzeć, nadal należał do grona olimpijczyków, a nie liczył an to, że to iż go nie było pozostanie niezauważone.\nPokręcił głową starając się wyrzucić z głowy zbędne myśli, miał się przecież odprężyć, a nie zamartwiać. Po to właśnie wyszedł poza obręb szkoły, niestety nic poza ciszą i herbatą nie mogło go uspokoić, więc wybór miał ograniczony. Spacer do wybranego miejsca trochę trwał, ale udało mu się tam dotrzeć bez większych przeszkód, co można uznać za cud, jeśli się weźmie pod uwagę jego orientację w terenie, która do najlepszych nie należała. Blondyn uśmiechnął się pod nosem, a następnie wszedł do środka i podszedł do lady by coś zamówić, gdy w końcu to zrobił zaszył się w jednym z kątów i zdjął kurkę oraz dodatki. Potem wyjął z torby książkę i wtedy pozwolił sobie na ogarnięcie wnętrza wzrokiem. Kiedy tylko jego spojrzenie padło na osobę, która siedziała na jednej z poduszek przy oknie miał ochotę zakląć. Nie wiedział, że może mieć aż takiego pecha, by niechcący wpaść na tę osobę, której unikał. Mimo wszystko miał nadzieję, że nauczyciel go nie zauważy, sam planował udawać, że go nie dostrzegł. Podziękował cicho kelnerowi, gdy ten przyniósł jego zamówienie, a następnie otworzył kiążkę i zaczął czytać, jednocześnie udając, że go tam nie ma.\nby January White on Nie 15 Lut 2015, 21:51\nLos bywa przewrotny. Bo w końcu jakież trzeba mieć szczęście (albo i nieszczęście), by spotkać White'a poza szkołą? Szansa jak jedna do stu tysięcy! A tu jeszcze padło na ucznia, który od tygodnia nie pojawił się w szkole. White co prawda nie widział, jak ten wszedł, ale chłopak usiadł akurat tak, że January pragnąc powrócić do tego swojego nieszczęsnego eBooka i badziewia, które w nim było, musiał spojrzeć akurat na niego. Ukryty za książką blondas był nie do pomylenia, więc żadnych wątpliwości, co do tożsamości belfer nie miał. Jedynie zastanowiło go, co ktoś, kto powinien być obłożnie chory, robi w kawiarni. Mimo wszystko nie było to jego sprawą. Co prawda martwił się o swojego ucznia, ale nie miał prawa zaczepiać go po szkole. A bardzo chciał. Po pierwsze zapytać o stan zdrowia, a po drugie okrzyczeć za brak informacji o stanie zdrowia przez cały ten czas! Bo przecież biedny matematyk się martwił! Nie tylko o możliwe powikłania pochorobowe, ale też o wyniki olimpiady! Toć przepadło im tyle matematyk!\nOstatnie zdanie rozbrzmiało w głowie mężczyzny niczym gong ostrzegawczy i zmusiło go do nieracjonalnego zachowania. Zawołany przezeń kelner z kamienną wysłuchał niemalże minutowego szeptania, zabrał opróżnioną filiżankę i imbryk, po czym odszedł. Wracając z filiżanką herbaty z rumem przystanął przy stoliku blondyna.\n-Przepraszam Pana - zagadnął Daray'a, by przerwać mu lekturę. - Pan spod okna pyta, czy zechciałby Pan wypić z nim herbatę. Kazał przekazać, że "wręcz na to nalega".\nPrzez cały czas trwania tej akcji White uważnie obserwował kelnera i Aide, by w odpowiednim momencie machnąć do chłopaka, by ten przypadkiem nie poszedł do innego stolika. Bo przecież były takie tłumy...\nby Daray Aide on Nie 15 Lut 2015, 22:24\nPrzez kilka ulotnych chwil myślał, że mu się uda, niestety jego nadzieje musiały zostać brutalnie zdeptane. Cóż dzisiaj jednak nie miał farta, doprawdy smutne. Zbladł gdy tylko usłyszał słowa kelnera, oczywistym było któż taki był “Panem spod okna”, Aide nawet nie zamierzał się łudzić, że jakimś dziwnym trafem mógłby to być ktoś inny. Po pierwsze jego znajomi nie bywali w takich miejscach, a po drugie to, że udałoby mu się uniknąć tej rozmowy, byłoby zbyt piękne żeby kiedykolwiek mogło zaistnieć. Przeniósł wzrok na ciemnowłosego, który bezczelnie do niego machał i ledwie powstrzymał jęk irytacji. Gdyby Daray miał nadać swojemu pechowi imię nazwałby go imieniem nauczyciela matematyki, tego jednego był pewien.\n”Niech szlag trafi to wszystko…”\nZebrał swoje rzeczy i z miną skazańca ruszył na spotkanie ochrzanu jaki zapewne belfer już układał sobie w myślach. Usiadł naprzeciwko mężczyzny, nawet nie siląc się na udawanie, że się cieszy z tego spotkania. Oczywistym było, że został złapany na przysłowiowym gorącym uczynku, nawet jeśli przyłapanie odbyło się trochę po wagarach.\n- Niech zgadnę, zaraz oberwie mi się za lekkomyślnie i nieodpowiedzialne opuszczenie zajęć przygotowujących do olimpiady, zgadłem? - zapytał zadziwiająco spokojnie jak na kogoś w jego sytuacji, pozwalając sobie na pominięcie powitania, które w tej chwili było naprawdę zbędne. Mimo wszystko miał za dużo szacunku do White'a by zacząć mu ściemniać o tym, że był chory. Poza tym uważał, że w co jak w co, ale w chorobę u osoby, która wyglądała na okaz zdrowia ktoś tak inteligentny nie uwierzy. A już na pewno nie na trzeźwo.\nby January White on Nie 15 Lut 2015, 22:47\nWhite ze spokojem obserwował wędrówkę swojego podopiecznego, nie przerywając nawet podczas dziękowania kelnerowi. Po pewnym czasie nauczyciele tracą zaufanie do uczniów. Biorą ich kłamstwa, jako coś normalnego, co było, jest i będzie. Wagary, ściąganie, wytrawni profesorowie znali wszystkie możliwe wymówki. Na swoje szczęście White nie pracował jakoś kosmicznie długo w szkole i miał pewnego rodzaju "wiarę w ucznia". Mimo wszystko ten nienaganny wygląd chłopaka nie sprawiał wrażenia, jakoby był on po ciężkiej chorobie. Wypowiedziane przez Aide słowa jedynie utwierdziły nauczyciela w przekonaniu, że Daray zrobił sobie tydzień wolnego. White westchnął, dmuchnął parę razy w herbatę i wypił dużym łykiem pół filiżanki.\n-Nie. - odpowiedział po kilku chwilach badawczego spoglądania na niego. -Nie zgadłeś.\nZłote oczy powędrowały ku herbacie o pięknym, niemalże bursztynowym kolorze.\n-Opuściłeś wszystkie zajęcia w ciągu tego tygodnia pozorując chorobę. Nie chodzi tu nawet o matematykę, tylko o to, co jest na tyle ważne, by opuszczać przez to tydzień szkoły w ostatniej klasie! - Każde kolejne słowo nauczyciel wypowiadał coraz ciszej, dopóki nie przeszedł do szeptu. Dopiero teraz dało się w pełni usłyszeć południowy akcent, który przelany został nawet na język japoński. -Nie to jest jednak najgorsze. Uważam, że to przykre, jeżeli uczeń nie ma do nauczyciela na tyle zaufania, by powiedzieć mu, że jest zmęczony i potrzebuje chwili odpoczynku. Może to trudne do zrozumienia, ale też jest człowiekiem. I bardzo zawiodłem się na twoim postępowaniu, dzieciaku. Oczywiście, jeżeli to możliwe, to chciałbym usłyszeć wyjaśnienia na taką głupotę...\nW sumie nawet te wagary nie były najważniejsze. White był zły, bo rzeczywiście martwił się o ucznia. Dzieciaki z internatu często zaniedbywały swoje zdrowie i pozorna grypa mogła być nawet zapaleniem płuc!\nby Daray Aide on Nie 15 Lut 2015, 23:20\nPrzygryzł wargę zastanawiając się nad tym czy faktycznie powinien być stuprocentowo szczery czy jednak lepiej coś zataić. Spojrzał w bok i przez chwilę milczał przyglądając się temu co było za oknem i porządkując myśli, starając się skleić z nich jakieś logiczne zdanie, które tłumaczyłoby wszystko, jednocześnie nie wyjaśniając nic. Mimo wszystko nie mógł być zbyt szczery, nawet jeśli chciał.\n”Ten akcent naprawdę strasznie rozprasza…”\nBlondyn miał ochotę wypowiedzieć słowa, które przed chwilą pojawiły się w jego głowie, ale nie uważał by był to dobry początek dla wyjaśnień związanych z jego nieobecnością. Zazwyczaj tego typu uwagi były kwitowane uśmiechem, ale chłopak podejrzewał, że tym razem raczej by to nauczyciela nie rozbawiło.\n- To nie zmęczenie, raczej zagubienie… Po prostu musiałem się nad czymś w spokoju zastanowić i poukładać to w głowie. - wypowiadając drugą część swojego poniekąd żałosnego, choć szczerego wytłumaczenia przeniósł wzrok na nauczyciela. Nie liczył na to, że zostanie zrozumiany, w końcu jego powody były po prostu idiotyczne, ale cóż czasem człowiek czuje, że musi coś zrobić, że jest to konieczne. To właśnie czuł Daray w sprawie swoich wagarów.\n- A co opuszczania lekcji, to szybko nadrobię zaległości, o to proszę się nie martwić. Z resztą olimpiady też przez to nie zawalę, nawet jeśli musiałbym poświęcić kilka nocek na dodatkowe zadania. - dodał po chwili będąc całkowicie przekonanym odnośnie do tego, co mówił. Zaległości nigdy nie były dla niego problemem, więc czemu miałyby się nim stać teraz? Aż takiego pecha nie miał nawet on.\nSpojrzał na swoją herbatę jakoś nie mając na nią teraz większej ochoty, ale zawsze była dobrą wymówką dla dalszego milczenia, więc postanowił poświęcić jej trochę uwagi, bo tak się składało, że nie miał już nic do dodania w ramach wyjaśnień, przynajmniej w tym momencie.\nby January White on Nie 15 Lut 2015, 23:47\nWhite wciągnął głębiej do płuc powietrze. To się profesjonalnie nazywało oddechem pogłębionym, ale nie to było najważniejsze. Ważniejsze było to, że...\n-Aide, słuchaj, jeżeli masz problemy z dziewczyną, to nie jestem najlepszy do takich rozmów, ale wierz mi, że tego kwiatu jest pół światu i nie powinieneś przez młodzieńcze zauroczenie zaniedbywać nauki. Ja wiem, że w okresie dojrzewania chłopcy są... Ten... No... - Nauczyciel był nie tyle zakłopotany, co zagubiony w tym, co miał powiedzieć. Blondas był stanowczo za duży na wykład o kwiatkach i pszczółkach!\n-W każdym razie... Może powinieneś o tym porozmawiać z higienistką... Biologiem, albo rodzicami.\nWhite co prawda nie był zakłopotany rozmową, ale nie mógł "pocieszyć" chłopaka, tak jak robił to w przypadku swoich młodszych braci. Słowa "spoko, bracie, zaliczysz następną" nie nadają się w relacji nauczyciel-uczeń.\n-Brak snu w niczym nie pomaga. Teraz kiedy się nad tym zastanawiam przychylam się do pomysłu, aby zabronić ci udziału w zajęciach przygotowawczych. Przynajmniej do czasu, aż wszystko nadrobisz...\nW sumie to była w jego przekonaniu dobra kara dla ucznia. Nawet jeżeli miała mu utrudnić drogę podczas olimpiady... Cóż. Konsekwencje.\n-A tak przy okazji, zagubiony uczniu, skoro nie chcesz mi powiedzieć, to nie mów, ale nie zaczynaj tematu. Indianie mają przysłowia na takie okazje, nie każ mi ich używać.- powiedział i upił łyk herbaty.\nby Daray Aide on Pon 16 Lut 2015, 00:08\nNaprawdę wiele go kosztowało by się nie roześmiać. Słuchał wywodu nauczyciela starając się zachować powagę, nie udało mu się to niestety i w pewnym momencie zaczął się uśmiechać wyraźnie rozbawiony wywodem belfra. Niestety okazał się słabszy niż przypuszczał, bo kiedy tylko usłyszał jak na koniec wypowiedzi mężczyzna się pogubił w swoich myślach i że nie wie co ma powiedzieć, chłopak parsknął śmiechem. Naprawdę chciał być poważny, ale ta sytuacja była zbyt absurdalna, inaczej zareagować nie mógł.\n- Błagam o litość, za stary jestem na "tę" rozmowę, higienistka nie powie mi niczego, czego bym już nie wiedział. - wydusił z siebie, kiedy tylko udało mu się opanować na tyle by nie chichotać za każdym razem jak jego wzrok omiatał postać ciemnowłosego. Jednak najbardziej ucznia bawiło to, że profesorek prawie że trafił w powód jego zachowania. Być tak blisko, a jednocześnie tak daleko od prawdy, cóż za paradoks.\n- Czyli czeka mnie kolejny tydzień laby? Nauczyciel krający ucznia wolnym... Albo to świat zwariował, albo przeniosłem się do równoległej rzeczywistości. - uśmiechnął się nadal czując rozbawienie, które pojawiło się wcześniej. Jednego był pewien, dobry humor będzie mu towarzyszył jeszcze przez dłuższy okres czasu. Tak samo jak chęć śmiechu na widok nauczyciela.\n- Niech mi Pan wierzy, nie chce Pan wiedzieć wszystkiego, nie tym razem. A co do tej groźby, to chętnie posłucham tych przysłów, zawsze to jakaś zmiana tematu, na dodatek może być ciekawa. - upił kolejny łyk herbaty przypatrując się White'owi z zaciekawieniem.\nby January White on Pon 16 Lut 2015, 00:38\nWybuch wesołości ucznia wywołał lekki uśmiech i na nauczycielskiej gębie. Uniesiony wysoko kącik ust i pogodne, a nie zmarszczone czoło, wskazywały, że White mimo nauczycielskiej pogadanki jednak odpoczywa.\nZresztą, spędzał przy tym chłopaku tyle czasu, że czuł się przy nim niemal swobodnie. Belfer oparł łokieć o stół i podparł głowę ręką, chwilowo rezygnując z picia herbaty.\n-Tydzień laby? Skoro tak nazywasz samodzielną naukę do olimpiady możesz w ogóle przestać uczęszczać na moje zajęcia. W ostatnim tygodniu zaprezentowałeś jakim szacunkiem darzysz mnie i moją pracę, dzieciaku.\nTakie zachowanie ucznia można było interpretować też w ten sposób, ale obecnie White pogrążony był w poszukiwaniu przysłów.\n-Postaram się przetłumaczyć je najlepiej jak zdołam. Dziadek uczył mnie ich w dialekcie... - powiedział jakoś tak zbyt wesoło, po czym znów się wyprostował. Podciągnął rękawy swetra aż za łokcie.\n-W miłości jesteśmy twórczy. Z miłością wędrujemy niestrudzenie. Z miłością i tylko z nią jesteśmy zdolni poświęcić się dla innych. - powiedział z krótkimi pauzami, delikatnie gestykulując, aforyzm kończąc płynnym ruchem ręki od klatki piersiowej w prawo.\n-Ale to nigdy nie było moje ulubione powiedzonko. Najbardziej podobało mi się, gdy dziadek opowiadał nam historie o przodkach. Zaczynał wtedy zawsze słowami "urodziliśmy się wolni". I mówił to tak, że wszystkie dzieci siedzące przy ognisku czuły, jakby miały zaraz ścigać się z jastrzębiem. Szkoda tylko, że... - rozmarzony nauczyciel jakoś tak nieobecnie wbił wzrok w oczy ucznia, choć łatwo było dostrzec, że nawet go nie zauważa. - Że to tylko indiańskie powiedzenia.\nUśmiechnął się szerzej i otrząsając się z transu szybko wybełkotał coś w dialekcie Lakota.\n-To znaczy "słuchaj, bo inaczej twój język uczyni cię głuchym". Więc korzystając z mądrości ludowej przestanę tyle kłapać.\nJakoś z głowy wypadła mu cała nauczycielska powaga.\nby Daray Aide on Pon 16 Lut 2015, 12:58\n- Jasne, postraszmy ucznia dalej, choć wcale Pan tak nie myśli. - odpyskował pewien tego, że ma rację. Przez to, że ze względu na olimpiadę spędzał z nim tak dużo czasu, zauważył, że White czasami po prostu musi sobie ponarzekać i poudawać złego. Po jakimś czasie dało się do tego nawet przyzwyczaić i stawało się to znośne, choć na początku było strasznie drażniące.\nWidząc że jego prośba, chyba tak to można nazwać, zostanie spełniona zamilkł i czekał na obiecane tłumaczenie. Nie do końca rozumiał po co nauczyciel męczy się z przekładaniem przysłów na język japoński, skoro na angielski na pewno łatwiej byłoby mu to zrobić, ale nie zamierzał tego mówić na głos. Wolał w ten sposób go nie rozpraszać. Uznał że to pewnie roztargnienie belfra znowu postanowiło się ujawnić i dlatego tamten nie pamięta, o czymś co może i nie było jakoś specjalnie ważne, ale jednak troszeczkę mogłoby ułatwić mu życie. No ewentualnie profesorek po prostu był ambitną, lubiącą się niepotrzebnie męczyć bestyjką.\nChłopak dość szybko porzucił swoje przemyślenia, gdyż White w końcu zaczął mówić. Blondyn miał ochotę przewrócić oczami, gdy tylko usłyszał, że pierwsze co zostało przetłumaczone dotyczyło miłości. Doprawdy, czy dzisiaj nie miał szans uwolnić się od tego tematu? Mimo wszystko z uśmiechem słuchał słów mężczyzny, który choć w herbaciarni był ciałem, to duchem wędrował sobie w bardzo odległe miejsca. Daray byłby gotów się założyć, że była to wycieczka nie tylko w przestrzeni, ale też w czasie i w tym momencie złotooki w myślach znów był chłopcem słuchającym opowieści dziadka. Aide milczał nie chcąc mu przerywać w takim momencie, zamiast tego ukrył uśmiech pomagając sobie w tym herbatą, którą powoli sączył.\n- W każdym powiedzeniu jest sporo prawdy. Rodzimy się wolni, ale niestety dość szybko pozwalamy się spętać własnym demonom. - odezwał się dopiero wtedy, gdy nauczyciel postanowił przestać jak to sam ujął "kłapać".\nby January White on Pon 16 Lut 2015, 13:54\n-Głębokie przemyślenia, jak na kogoś tak młodego. - teraz patrzył już bezpośrednio na ucznia, bez żadnego zaćmienia wzroku odległymi wspomnieniami.\n-Ale to dość zrozumiałe. W końcu miałeś tydzień na przemyślenia... - January też powrócił do herbaty, już nieuśmiechnięty, ale za to dalej pogodny.\n-Nie wiem co masz w tej swojej łepetynie, ale nie chcę, żeby to się powtórzyło. Rozumiesz mnie? A uwierz, że wolałbyś gadać z dyrektorem, niż ze mną naprawdę złym... Zaczyna się od opuszczania szkoły a potem alkoholizm, ćpanie i seks za działkę. Wiem o czym mówię, na dwudzieste pierwsze urodziny pojechałem do Vegas. A poza tym mieliśmy to na szkoleniach...\nDopiero teraz White pokazał w uśmiechu zęby. W sumie nie miał ochoty dawać jakiejś większej reprymendy temu dzieciakowi, ale... No chyba powinien! Zmierzył blondyna dość zamyślonym wzrokiem i odstawiwszy filiżankę przetarł usta grzbietem prawej dłoni. Herbata mu wystygła i teraz rum był w niej wyczuwalny jako mocniejsza nuta, nawet jeżeli nie było go w szklance dużo. Zamyślił się nieco, mimowolnie pocierając kciukiem palec, któremu brakowało opuszka i zerknął na ciemniejące za oknem niebo nad japońskim ogrodem.\n-Indianie nieco inaczej rozumieli wolność, niż sam to zinterpretowałeś. Ale nie będę robił ci wykładu na temat Wielkiego Ducha, zabijania bizonów i kilku innych kwestii. Sądzę, że porządnie by cię to znudziło. A w temacie nudy... Jest piątek, dlaczego nie spędzasz tego dnia z dziewczy... kolegami? -Poprawił się szybko, nie chcąc naciskać na temat miłostek Daray'a - Nie jestem głuchy, wiem wszystko o waszych imprezach... A zamiast spokojnego picia herbaty, które miałem w planie, jestem obarczonym towarzystwem mojego ulubionego ucznia-wagarowicza. Dziecko, jeżeli mnie śledzisz, to mi to po prostu powiedz.\nTa, White miał naprawdę dobry słuch. On po prostu wiele rzeczy ignorował. Dla dobra uczniów wolał nie zagłębiać się w ich alkoholowe wyczyny.\nby Daray Aide on Pon 16 Lut 2015, 17:59\nZe względu na to, że herbaciarnia, w przeciwieństwie do szkoły, nie przypominała Daray'owi o tym że właśnie rozmawia z nauczycielem, chłopak pozwalał sobie na więcej niż zazwyczaj i najzwyczajniej w świecie nie pilnował swoich reakcji tak jakby to robił na jakimś mniej neutralnym gruncie. Blondyn obdarzył pedagoga krótkim, znudzonym spojrzeniem, doprawdy czy stereotypowe myślenie kiedykolwiek na cokolwiek się przydawało? To że większość osób w jego wieku była lekkomyślna nie oznaczało, że i on musi taki być, no litości. Nie wiedział czy powinien z załamaniem zacząć walić głową w ścianę czy po prostu zacząć się śmiać.\n- Tak, wiem. Nie zachowuję się odpowiednio do wieku. Kiedy mam odwiedzić szkolnego psychologa, by ten mógł stwierdzić, że jestem zbyt poważny? - zapytał powoli już zaczynając odczuwać zmęczenie tym, że każdy uznawał iż uczeń powinien być niepoważny, najlepiej jeszcze leniwy i nieszczery.\nKiedy zaczął się wykład na temat możliwych powikłań jego nieobecności, miał ochotę błagać o litość. Jeden tydzień go nie było, a belfer właśnie go straszył jakby wagarował co najmniej cztery razy w każdym tygodniu roku szkolnego! Albo to świat jest okrutny, albo to on miał takiego pecha, że trafił akurat na Pana Marudzącego. Widząc jednak, że poważny wyraz twarzy mężczyzny zastąpiony został przez uśmiech pomyślał o tym, że tamten jednak faktycznie marnuje swój potencjał, bo przecież z takim talentem aktorskim powinien grać w jakimś teatrze, a nie nauczać w liceum. Chociaż... Gdyby był aktorem nie mógłby straszyć uczniów kartkówkami, no i okazjonalnie zniszczeniem sobie życia, podczas przypadkowego spotkania w herbaciarni, jakież to smutne.\nChłopak przestał przyglądać się nauczycielowi, zamiast tego wlepił wzrok w jakże interesujące wnętrze herbaciarni, w międzyczasie opierając się łokciami o blat i splatając palce, by następnie oprzeć podbródek na dłoniach. Starał się zignorować wywód o jego życiu towarzyskim, ale po chwili jego uwagę przykuła wzmianka o śledzeniu. Uśmiechnął się z politowaniem.\n- No i się wydało... A myślałem, że tydzień unikania szkoły i przy okazji zajęć z Panem to zamaskuje. Mój diaboliczny plan został rozgryziony.


Już w tym roku można rozliczyć się z fiskusem za pomocą komputera i to wykonując jedynie dwa kliknięcia. Z takiego przywileju może skorzystać nawet połowa Polaków, składających PIT-37 lub PIT-38. Urzędnik skarbowy wypełni formularz za podatnika. Ten w każdym momencie ma wgląd do internetowego zeznania i może je zmodyfikować, jeżeli chce skorzystać z dodatkowych ulg lub darowizn.\n– W tym roku pierwszy raz administracja skarbowa za nas przygotuje nasze zeznania podatkowe, na razie tylko dla podatników rozliczających się w zeznaniach PIT-37 i PIT-38, w 2019 roku dojdą nam jeszcze przedsiębiorcy, czyli osoby prowadzące działalność gospodarczą, w postaci zeznania PIT-36, PIT-36L i PIT-28 – powiedział Grzegorz Baran, ekspert w dziedzinie prawa podatkowego.


Zobaczyli, jak zginął bin Laden. Dwa dni przed wyborami - TVN24\n6 listopada 2012, 8:44\nNational GeographicW filmie pokazano misję SEALS w Pakistanie\nPrawie 2,7 mln widzów oglądało w USA film opowiadający o operacji, która doprowadziła do zabicia przez amerykańskie siły specjalne Osamy bin Ladena - podał w poniedziałek kanał National Geographic.\nNational Georgraphic nadał film w niedzielę, na dwa dni przed wyborami prezydenckimi w USA. Kanał poinformował, że film obejrzało więcej widzów niż jakikolwiek inny program nadany przez stację w tym roku, i że był to szósty program pod względem oglądalności w historii kanału. Film "SEAL Team Six: The Raid on Osama bin Laden" ("Seal Team Six - Atak na Osamę bin Ladena"; przywódcę Al-Kaidy zabili żołnierze z Seal Team Six - oddziału sił specjalnych amerykańskiej marynarki) zapowiadano od października. Pora wybrana na jego nadanie - tuż przed wyborami i fakt, że dystrybutorem jest hollywoodzki producent Harvey Weinstein, znany z sympatii dla walczącego o reelekcję Baracka Obamy, wzbudził polemikę wokół filmu. Odnalezienie i zabicie bin Ladena jest oceniane jako jeden z największych sukcesów obecnego prezydenta.\nBez podtekstu politycznego? Choć Weinstein był zaangażowany w obecną kampanię wyborczą Obamy, to reżyser filmu John Stockwell zapewniał, że film nadany przez National Geographic nie miał za zadanie przeciągnięcia na stronę obecnego prezydenta niezdecydowanych wyborców. Osama Bin Laden został zabity 2 maja 2011 roku w operacji komandosów w pakistańskim Abbotabadzie, ok. 100 km od Islamabadu. Akcja ta nie była konsultowana z władzami pakistańskimi z obawy przed przeciekami i doprowadziła do ochłodzenia relacji między Pakistanem a USA.\nŹródło zdjęcia głównego: National Geographic


Tańczyli na całym świecie. W Warszawie na "patelni" | TVN Warszawa\nTańczyli na całym świecie. W Warszawie na "patelni"\n14 lutego 2013, 18:21\nLech Marcinczak / tvnwarszawa.plTańczyli na "patelni"\nW czwartek, w walentynki, w ponad 200 krajach uczestnicy akcji One Billion Rising zatańczyli wspólnie, by w ten sposób nagłośnić problem przemocy wobec kobiet i protestować przeciw temu zjawisku. Akcję zapoczątkowała Eve Ensler, autorka książki Monologi waginy, działaczka feministyczna i antyprzemocowa. Po fali gwałtów w USA w 2011 r. napisała w portalu The Huffington Post tekst „Mam dość”, w którym oznajmiła, że ma dość usprawiedliwiania gwałtów, przerzucania odpowiedzialności na ofiarę, bezkarności sprawców. Podkreśliła, że na świecie ok. miliarda kobiet padło ofiarą przemocy seksualnej i zapowiedziała akcję Powstanie Ofiar Gwałtu - One Billion Rising na walentynki 2013 r., kiedy to wspólnie zatańczyć ma miliard osób sprzeciwiających się przemocy wobec kobiet.\nTańczyli na "patelni"


Smycz w kolorze Czerwonym, w szare gwiazdki - 2 rozmiary "Petface"\nSmycz w kolorze różowym, w kolorowe łapki “Petface”\nStrona główna / Products / Smycz w kolorze różowym, w kolorowe łapki “Petface”\nSolidnie wykonana nylonowa smycz w kolorze różowym, w kolorowe łapki, tylko dla psów. Wodoodporna, o bardzo dużej wytrzymałości. Do kompletu można dokupić obrożę w ten sam wzór.\nDługość smyczy – 120cm\nSKU: A5333 Kategorie: Akcesoria dla psów, Psy, Smycze dla psów\nFirma “Petface” stworzyła smycze w modnych wzorach, z myślą o komforcie zarówno dla zwierzęcia jak i jego właściciela. Solidnie wykonana z dwóch warstw bardzo trwałego, ale jednocześnie miękkiego materiału.\nRóżowa taśma w kolorowe łapki (zielone, niebieskie) naszyta jest jest na grubszą taśmę w szarym kolorze. Wodoodporna, o bardzo dużej wytrzymałości. Do kompletu można dokupić obrożę w ten sam wzór. Smyczy nie należy stosować bez obroży.\nNapisz pierwszą opinię o “Smycz w kolorze różowym, w kolorowe łapki “Petface”” Anuluj pisanie odpowiedzi


Kolejne kilometry… – pamietnik-motocyklistki.pl\nOpublikowane w 22 kwietnia 2012 przez\nStrasznie dziś zimno było, jakieś 5 stopni może – ale nie przeszkodziło mi to w zrobieniu 150 kilometrów wokół Rajdu Świdnickiego. Na takiej trasie o rozmaitej nawierzchni i bardzo krętej – uwidacznia się mój brak wprawy.\nPrzerażają mnie kręte drogi w dół, nie potrafię spokojnie złożyć się w taki zakręt. Nie łatwiej jest wcale z nawrotami – za szybkie wejście wywala mnie na zewnętrzną. Muszę podszlifować takie słabe punkty.\nMyślałam, że dodawanie gazu zamiast odpuszczenia – mi nie grozi, a i to raz mi się zdarzyło w chwili stresu. Udało się wybrnąć z tej opresji, ale gorąco mi się zrobiło ;-)! I raz mało mnie rów nie wessał ;-), bo sobie zjechałam na pobocze, które było dość mocno pochylone.\nNoooo ale koniec marudzenia, było cudnie! Zdarzały się gładziutkie i kręte asfalty, gdzie uśmiech miałam od ucha do ucha! No i jedna akcja, która mi podniosła ciśnienie. Powiesiłam sobie kask (ten stary „zimowy”) na ogrodzeniu i stałam kilka metrów dalej. Wystarczyła chwila, żeby mi go koleś zwędził. Na szczęście odwróciłam się w porę, zobaczyłam go, dogoniłam i odebrałam swoją własność. Stwierdził, że sobie leżał, to on sobie wziął. Masakra! 😉\n2 odpowiedzi na “Kolejne kilometry…”\n22 kwietnia 2012 o 4:56 PM\nJaki koleś! ;/ Dobrze,że zauważyłaś…\nJa z zakrętami też mam czasem problem ale na szczęście trochę wprawy mam. Nie bój się składać, spróbuj raz, drugi-a jak poczujesz frajdę, opory znikną. A ja będzie gleba…no cóż, kto jeźdźi motorem musi się z tym liczyć!\nCzytałaś moze „motocyklistę doskonałego”? Tam jest dużo dobrych porad, w tym jak pokonywać zakręty:)\nNo i pamiętaj, że hamowanie silnikiem to podstawa.\n22 kwietnia 2012 o 6:04 PM\nNie, czytałam tylko „Pełną kontrolę”. hamuje silnikiem zawsze z górki, hamulec tylko w ostateczności. Ale strach w moich oczach jest wprost proporcjonalny do nachylenia drogi i stopnia zakrętu heheheh\nPoprzedni wpisPoprzedni Takie tam…\nNastępny wpisNastępne Eureka!


wycena - rzeczoznawca - wycena nieruchomości Warszawa - Płońsk Linie zmieniaj&261; kierunek\nMillions of Germans will pay more for their electricity despite sharply lower fuel prices, footing the bill for utilities' losses, renewable energy and higher transmission grid charges. PKO BP planuje, że do 2012 roku jego aktywa przekroczą 200 mld zł - poinformował bank w strategii na latach 2010-2012. Poznański koncern energetyczny Enea jest zainteresowany budową elektrowni jądrowej w Polsce - poinformował rzecznik koncernu Paweł Oboda. Rząd wyznaczył PGE do realizacji inwestycji w dwie pierwsze elektrownie jądrowe w Polsce.\nInwestorzy, którzy liczyli na większe odbicie po dwóch dniach mocnej przeceny, mogą czuć się zawiedzeni. Dziś sytuacji na rynkach nie "zakłócały" żadne istotne wydarzenia ani informacje makroekonomiczne. Kanclerz Niemiec Angela Merkel potwierdziła, że większe szanse niż Belgowie na przejęcie Opla ma kanadyjsko-austriackie konsorcjum Magna, działające w porozumieniu z rosyjskim bankiem państwowym Sbierbank. O tym, że Berlin woli Magnę od belgijskiego RHJ, mówi się już od kilku tygodni. Wraz ze spadkiem apetytu inwestorów na ryzykowne transakcje, dolar zyskiwał we wtorek na sile. Do zmiany nastroju przyczyniły się obawy o możliwość przegrzania gospodarki Chin, co wymagałoby ograniczenia możliwości kredytowych.\nNikt nie oczekuje, że dzisiejsza decyzja ECB przyniesie jakieś przełomowe zmiany, dlatego uwaga inwestorów skoncentruje się prawdopodobnie na sprzedaży detalicznej w USA i komunikatach spółek. W sobotę w domu aukcyjnym w Genewie zlicytowany zostanie jeden z najbardziej poszukiwanych znaczków pocztowych: szwedzki błędnodruk z połowy XIX w.\nTrzymiesięczna stopa WIBOR, która jest podstawą oprocentowania większości złotowych kredytów hipotecznych spadła dziś do najniższego poziomu w historii - 4,05 proc. Niestety, prawie nikt na tym nie skorzysta. Po sześciu dniach wzrostów, wtorek przyniósł niewielkie spadki indeksów na giełdzie nowojorskiej. Sesja rozpoczęła się od przewagi tendencji rosnących, jednak po informacji o wzmocnieniu się dolara wobec czołowych walut, kursy akcji zaczęły spadać. Cena, po jakiej będą sprzedawane akcje w ofercie publicznej spółki Tauron Polska Energia SA, została ustalona na poziomie 0,57 zł za sztukę - ogłosił minister skarbu Aleksander Grad. Jak ujawnił, na akcje spółki zapisało się 230 tysięcy indywidualnych inwestorów. Mimo zwiększenia puli papierów dla nich oznacza to konieczność redukcji przydziału akcji.\nBanki kuszą swoich klientów nie tylko niskimi opłatami czy wysokim oprocentowaniem. Sposobem na przyciągnięcie klienta może być… sofa albo jeep. Lotnisko w Dublinie zostanie zamknięte w niedzielę o godzinie 20 czasu polskiego co najmniej do godziny 10 rano czasu polskiego w poniedziałek z powodu dryfującej chmury pyłu wulkanicznego - poinformował szef Irlandzkiego Zarządu Lotnictwa (IAA) Eamon Brennan. W pozytywnych nastrojach rozpoczęła tydzień większość europejskich parkietów. Impuls dla wzrostów dała nie tylko piątkowa sesja za oceanem, ale także korzystna reakcja parkietów azjatyckich oraz wyniki finansowe spółek.\nNG2 liczy na znaczące przekroczenie 10 proc. rentowności netto w 2010 roku\nRopa drożeje z powodu optymizmu związanego z ożywieniem w gospodarce\nRopa naftowa drożeje na rynkach paliw z powodu optymizmu, że w USA poprawią się wyniki spółek, a to wpłynie na ożywienie w gospodarce i wzrost popytu na paliwa - podają maklerzy.\nDubai World Story\nCzwartek miał być spokojnym dniem na rynkach finansowych. Dniem, gdy pod nieobecność świętujących Amerykanów (Święto Dziękczynienia), trwa wyczekiwanie na ich powrót oraz wyniki Czarnego Piątku. Atmosferę spokoju zburzyły jednak wieści o problemach Dubai World ze spłatą obligacji.\nRynek walutowy pokazuje, że jednak inwestorzy nie do końca wierzą w pakiet stabilizacyjny dla Strefy Euro - wciąż napływają coraz to nowe komentarze krytykujące realizację pomocy dla gospodarek borykających się z problemami fiskalnymi, a także niezależność EBC. Widać, że weekendowe decyzje nie zdołały na długo zwiększyć zaufania do euro.\nFitch potwierdził rating dla ING BSK\nZetkama liczy na zysk na poziomie z I półrocza\nPortfel zamówień Qumak-Sekom - 230 mln zł\nsennik znaczenia snów | przeprowadzki kraków | erectile dysfunction


anenia w świecie kosmetyków: kosmetyki w minidawkach IVR\nŻel "Lifting efekt"\nPrzyznam szczerze, że z kosmetykami tej firmy spotykam się po raz pierwszy. Jak dotąd nie miałam okazji ich używać, dlatego widok tych saszetek wśród prezentów na Spotkaniu Blogerek w Zamościu bardzo mnie ucieszył i sprawił, że ochoczo zabrałam się za testowanie tych kosmetyków. Niestety już z mniejszym entuzjazmem siadałam do ich recenzji. A dlaczego? Odpowiedź znajdziecie poniżej.\nKosmetyki IVR to wyjątkowa seria kuracji w minidawkach, która sprosta oczekiwaniom nawet najbardziej wymagających kobiet.\nPrzebadane dermatologicznie szwajcarskie produkty to gwarancja najwyższej jakości w mini cenie. Płacisz za zawartość, a nie za opakowanie.\nŻel "Lifting efekt" nadaje twarzy bardziej zrelaksowany wygląd, wyrównuje drobne zmarszczki i ożywia skórę dodając jej wyjątkowego blasku. Szczególnie polecany na wyjątkowe wieczory i ciężkie poranki. Aktywne składniki zawarte w żelu gwarantują efekt natychmiastowego "liftingu", a wyjątkowe połączenie szwajcarskiej formuły z działaniem nawilżającym kwasu hialuronowego przywraca skórze utracony blask i jędrność.\nKrem lifting pod oczy już po pierwszym zastosowaniu zapewnia wyraźne wygładzenie skóry okolic oczu i efekt "lekkich" powiek. Znacznie zmniejsza widoczność cieni i obrzęków. Sepilifit R lipoaminokwas pochodzenia roślinnego wzmaga wytwarzanie kolagenu chroniącego skórę przed starzeniem się i przywraca jej naturalną witalność.\nŻel "Lifting efekt": aby osiągnąć najlepsze efekty należy nanieść żel na oczyszczoną twarz i szyję i wmasować go w skórę aż do całkowitego wchłonięcia. Następnie należy nałożyć na twarz warstwę zazwyczaj używanego kremu i wykonać makijaż. Stosować rano i/lub wieczorem, w miarę potrzeby.\nKrem lifting pod oczy: dla osiągnięcia najszybszego efektu można zastosować "terapię szokową": należy nałożyć grubą warstwę produktu na dolne i górne powieki, pozostawić na 10 min, po czym usunąć nadmiar kremu. Zakończyć kurację delikatnym masażem zaczynając od wewnętrznego i przesuwając się ku zewnętrznemu kącikowi oka. Dla osiągnięcia długotrwałych efektów poleca się stosowanie kremu przez okres dwóch tygodni rano i/lub wieczorem aplikując krem na oczyszczoną skórę.\nOba kosmetyki znajdują się w wygodnych saszetkach z aplikatorem. Taka forma aplikacji jest bardzo przyjemna ponieważ po użyciu produktu zatykamy otwór małym koreczkiem i mamy pewność, że reszta kosmetyku nam nie wyschnie, nie dostanie się do niej powietrze czy bakterie. Oba opakowania mają pojemność 15 ml , która według informacji producenta ma wystarczyć na 10 aplikacji w przypadku żelu, a na 15 w przypadku kremu pod oczy. U mnie oba kosmetyki wystarczyły na znacznie więcej użyć, także wydajność mają bardzo dobrą.\nKrem lifting do twarzy ma bardzo delikatny, powiedziałabym nawet, że bardzo mało wyczuwalny zapach.\nKonsystencja tego produktu jest żelowa, ale dość rzadka, w kolorze lekko różowym.\nPo aplikacji należy wykonać delikatny masaż twarzy, aby żel się wchłonął. Następuje to dosyć szybko nie pozostawiając klejącej czy tłustej warstw, której obawiałam się najbardziej.\nPo wchłonięciu go skóra jest lekko napięta i wygładzona. Niestety na mojej skórze efekt liftingu jest bardzo znikomy, a co za tym idzie nie spłyca i nie wygładza zmarszczek, nawet tych najmniejszych, a tylko delikatnie "ściąga" skórę. Być może lepiej się sprawdzi u młodszych osób, dla mnie jako osoby 30+ efekt liftingu okazał się za słaby.\nŻel lekko nawilża skórę, po jego zastosowaniu nie odczuwałam potrzeby nakładania kremu na twarz.\nŚwietnie nadaje się pod makijaż - nałożony na niego podkład nie roluje się, nie tworzy smug i plam.\nKosmetyk ten nie spowodował u mnie szybszego wydzielania sebum, ani wysuszenia skóry.\nKrem lifting pod oczy niestety nie przypadł mi do gustu i strasznie się męczyłam, żeby go zużyć w całości. A to wszystko za sprawą drobnych grudek, które są widoczne i wyczuwalne pod palcami. Właśnie przez te ziarenka krem wygląda jak "zważony" i niestety nie jest to miłe ani przy aplikacji ani wizualnie.\nJest bezzapachowy, za co ogromny plus.\nKonsystencja kremowa, zwarta, ale bardzo łatwo aplikuje się w okolice oczu. Krem nie powoduje łzawienia, pieczenia ani nie podrażnia\nWchłania się długo, dla mnie jednak zbyt długo, abym mogła go stosować rano, dlatego używałam go tylko na noc, kiedy to mógł spokojnie działać tyle czasu ile chciał.\nNiestety jedyny efekt jaki zauważyłam, podczas stosowania tego kremu, to nawilżenie okolic oczu. Krem nie rozjaśnił mi cieni pod oczami, na co po cichu liczyłam.\nKrem nie powoduje łzawienia, pieczenia ani nie podrażnia delikatnej skóry w okolicach oczu.\nPodsumowując: ani żel, ani krem pod oczy nie sprawdziły się u mnie na tyle dobrze, żebym miała ochotę sięgnąć po nie ponownie.\nZnacie kosmetyki IVR??\nAutor: anenia o 12:52:00\nEtykiety: IVR, krem pod oczy, maseczka do twarzy, pielęgnacja twarzy\ntheMonique 16 marca 2014 13:05\nale Ci zazdroszczę, że już się uporałaś z tymi minidawkami ;) u mnie dalej czekają na swoje 5 min i nie wiem kiedy ich czas nadejdzie ;) mam ten sam żel pod oczy i maseczkę oczyszczającą\nanenia 18 marca 2014 08:28\nstrasznie długo się za nie zabierałam, ale na szczęście już mam je zużyte :-)\nja saszetki staram się zużywać na bieżąco, a z tymi męczyłam się dłuższy czas\nalicjamagdalena 16 marca 2014 13:13\nNie znam kosmetyków IVR, te saszetki również pierwszy raz na oczy widzę ;)\nanenia 18 marca 2014 08:30\nja do tej pory też nie wiedziałam o ich istnieniu, teraz wiem, że raczej po nie nie sięgnę ponownie\nMagdalena S-K. 16 marca 2014 13:49\nHmmm, chyba nigdzie w drogeriach nie rzuciły mi się w oczy kosmetyki tej firmy.\nCiekawe, czy u mnie lifting byłby silniejszy (ja też jestem 30+, ale ten plus jest bardzo delikatny, bo tylko roczny hihi)?\nKrem pod oczy z grudkami? Słabo, słabo. Takie grudki w kosmetykach mają funkcje masażu, ale masaż delikatnej skóry pod oczami? Chyba bałabym się używać ten krem.\nanenia 18 marca 2014 08:32\nw Rossmannie są na 100%\nte grudki nie są szorstkie, więc nie podrażniają skóry pod oczami, ale mi się kojarzą ze zważonym kosmetykiem, więc zniechęciły mnie do aplikacji\nInfallibleLifestyle 16 marca 2014 15:06\nWidziałam je w Rossmannie, ale jakoś nigdy mnie do nich nie ciągnęło i chyba słusznie, skoro efekty są raczej znikome :/\nanenia 18 marca 2014 08:35\nja też je tam widziałam i chyba sama z siebie też bym ich nie kupiła, no może ewentualnie na wyjazd bym się na nie skusiła, ale teraz już wiem, że raczej ponownie się nie spotkamy\nMagdalena N. 16 marca 2014 15:09\nPierwszy raz czytam o kosmetykach tej firmy, wcześniej ich nie znałam , ale widzę że za wiele nie straciłam :)\nanenia 18 marca 2014 08:36\nja też po raz pierwszy miałam okazję ich używać i nie sądzę, żeby to się powtórzyło\nkiciuś 16 marca 2014 15:46\nNigdy o tej firmie nie słyszałam , jak do tej pory.\nanenia 18 marca 2014 08:42\nja też spotkałam się z nią po raz pierwszy\npirelka 16 marca 2014 15:52\nPo opisie także ja po nie nie sięgnę i cieszę się, że wcześniej tego nie zrobiłam.\nanenia 18 marca 2014 08:44\nu mnie niekoniecznie się sprawdziły, ale każdemu pasuje co innego...\nczarnulkaa 16 marca 2014 20:31\nw ogóle nie znam tej firmy, ale czytałam dobre opinie o ich kosmetykach, może kiedyś wypróbuję :p\nanenia 18 marca 2014 08:45\nkosmetyki tej firmy to również dla mnie nowość, ale chętnie poczytam jak się sprawdzą u Ciebie :-)\nPaulina Pieśla 16 marca 2014 21:11\nniestety nigdy nie miałam okazji ich testować;)\nanenia 18 marca 2014 08:46\ntyle kosmetyków na rynku, że nie sposób wszystko znać i używać :-)\nkatarina555 16 marca 2014 23:19\nPierwszy raz je widzę. Pozdrawiam.\nanenia 18 marca 2014 08:47\nno właśnie firma i jej kosmetyki jakoś mało znane\nGlamourka89 17 marca 2014 09:06\nNie znam kosmetyków IVR.\nanenia 18 marca 2014 08:48\ndo tej pory również dla mnie były to nie znane kosmetyki\nSoemi87 17 marca 2014 17:14\nJa akurat nie znam tej firmy. Podoba mi się forma saszetki przede wszystkim, że jest ona zamykana.\nanenia 18 marca 2014 08:49\nowszem zamykanie saszetki koreczkiem bardzo na plus :-) nic nie wysycha i nie wietrzeje - super rozwiązanie\nMonika P. 17 marca 2014 17:24\nSpotkałam się z tą firmą ale kosmetyków nigdy nie stosowałam. Po Twojej opinii raczej się nie skuszę na ich zakup ;)\nanenia 18 marca 2014 08:50\nja zawsze jestem ciekawa kosmetyków, z którymi nie miałam styczności, niestety nie zawsze to się przekłada na zachwyt i ponowny powrót do nich\nAsia S. 18 marca 2014 21:08\nanenia 22 marca 2014 09:16\nno ja też jakoś o niej nie wiedziałam, a przecież w Rossmannie można dostać jej kosmetyki ....\ndziewczyna mojego chłopaka 19 marca 2014 12:10\nMoje dwie maski z zieloną glinką też w końcu muszą doczekać się recenzji :)\nanenia 22 marca 2014 09:24\noj u mnie też kolejka zapasów ogromna :-/\nPink Lipstick 21 marca 2014 16:32\njeszcze o tym nie słyszałam :))\nanenia 22 marca 2014 09:28\njakoś mało znane te kosmetyki, dla mnie też były nowością\naga1002 25 marca 2014 22:41\nMam ten sam zestaw i czeka już na recenzje z kremu ogólnie jestem zadowolona, troszkę te dziwne drobinki które są w nim utrudniały mi rozprowadzenie :)\nBeata Szar 12 listopada 2017 18:59\na dlaczego nie można tych produktów już NIGDZIE kupić?Wycofane ze sprzedaży ale ZA CO????Może warto się potrudzić i opublikować powód?


Zapomnijcie o zapowiedzi Halo 6 w najbliższym czasie\nGamezilla > Newsy > Zapomnijcie o zapowiedzi Halo 6 w najbliższym czasie\n343IndustriesE3 2017Halo 5: Guardians\nRafał Rudnicki17.06.2017 13:30 Xbox One skomentuj\nHalo 6 zabrakło na targach E3, mimo że 343Industries zapowiadało swoją obecność w Los Angeles. Gra na pewno nie zostanie też ujawniona na Gamesomie, ani też PAX.\nŻyjemy w dość zabawnych czasach. Zapowiedź gry najczęściej wyprzedza teaser, a zdarza się też, że deweloperzy ujawniają datę… zapowiedzi teasera. A więc teasują teaser zapowiedzi. Hmm…\nCóż, gracze chyba sami są sobie winni. Wygląda na to, że tak głośno i często upominali się o (niezapowiedziane przecież) Halo 6, że 343Industries musiało ich nieco uspokoić. Postawiliśmy sprawę jasno, że nie usłyszycie o nowym Halo przez jakiś czas. I nie, nie liczcie na Gamescom. Albo PAX. Zaufajcie nam, jeżeli będziemy gotowi na odsłonięcie kurtyny, dowiecie się o tym. - napisało 343 na blogu Halo WayPoint.\nHalo nie pojawiło się na konferencji Microsoftu w żadnej formie, mimo że 343 zapowiadało swoją obecność na targach E3. W związku z dziesięcioleciem trzeciej części, pojawiały się plotki o możliwym remasterze gry na PC. Tak się jednak nie stało i wygląda na to, że na kolejne przygody Master Chiefa przyjdzie nam jeszcze poczekać.\nHalo 5: Guardians - zwiastun Warzone Firefight\n» Zapomnijcie o zapowiedzi Halo 6 w...\n» Halo 5 będzie za darmo. Nie na zawsze i...\nMaster Chief powraca w nowej opowieści przygotowanej z myślą o konsoli Xbox One. W piątej części gry jej fabuła obraca się wokół dwóch głównych postaci i zaczyna się w momencie, gdy ludzkie ...\nGaleria: Halo 5\nHalo 5 będzie za darmo. Nie na zawsze i nie dla wszystkich\nNadciąga sporo zmian w fabularnej kampanii Halo 5: Guardians\nXboksowe exclusive'y atakują PC. A co z pecetową wersją Halo 5?\nHalo 5 - kooperacyjny tryb Warzone Firefight na pierwszym zwiastunie i oficjalnych screenshotach\nHalo 5: wraca Grifball! Zobaczcie jak prezentuje się w akcji\nDoom bez mikrotransakcji, a tak dla kontrastu - Halo 5 już niedługo otrzyma zestaw za 25 dolarów\n10 najlepszych artykułów na Gamezilli w 2015 roku


Miuosh o Macie i jego albumie: "Słucham tego i mówię kur*a mać" - CGM.pl\nMiuosh będzie jednym z kolejnych gości Marcina Flinta w jego podcaście Flintesencja. Dziś prezentujemy Wam fragment rozmowy, w której raper wypowiada się na temat Maty i jego debiutanckiego albumu.\n– Ja takich rzeczy nie lubię mówić, bo nie czuję się autorytetem ani dla słuchaczy rapu w tym kraju, dla raperów też raczej nie, ale dla mnie takim świeżym powietrzem na tej scenie i nadzieją tego wszystkie jest Mata. To jest gość, który jak chce sobie zrobić jaja to robi to naprawdę na świetnym poziomie i ze smakiem i jak chce nawinąć coś na poważnie, to robi to naprawdę na poważnie. Poza tym odrzucił wszelkie konwenanse rapowe. Bo na przykład jak ja zaczynałem, to mi zarzucano to, że jestem z bogatego domu. Nie wiem czym to było generowane bo wcale tak nie jest – bo nie pochodzę z bogatej rodziny i nie mieszkałem w „domkach”, tylko w mieszkaniu z rodzicami. A tutaj okazuje się, że liczy się to jak piszesz i co piszesz i ile jest w tym jakiejś siarki, tego pazura. I ten młody to ma – mówi w rozmowie z Flintem, Miuosh.\nPrzypomnijmy, że w piątek do sklepów trafił najnowszy album Miuosha, zatytułowany „Powroty”.\nAlbum promowały trzy single – tytułowy „Powroty”, „BLSKSTR” nagrane z Paluchem oraz najnowszy – „Motyle” z udziałem Igo.\nTrasa koncertowa promująca „Powroty”:\n02.02 – Kraków, Studio\n07.02 – Warszawa, Progresja\n08.02 – Łódź, Wytwórnia\n16.02 – Olsztyn, Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych\n21.02 – Zielona Góra, Kawon Piwnica Artystyczna\n27.02 – Bydgoszcz, Filharmonia Pomorska\n07.03 – Białystok, Zmiana Klimatu\n14.03 – Poznań, Tama\n15.03 – Bielsko-Biała, West\n19.03 – Lublin, Klub 90\nFlintesencja Marcin Flint mata Miuosh patointeligencja


Borussia Dortmund - Schalke 04 na żywo, transmisja online, live stream, gdzie obejrzeć\nBorussia Dortmund - Schalke 04 – live stream online i transmisja na żywo\nPiłka nożna to jedna z najpopularniejszych dyscyplin sportowych na świecie. Każdego dnia kibice z całego świata oglądają wydarzenia i mecze na żywo związane właśnie z tym sportem takie jak Borussia Dortmund - Schalke 04. Jedną z najbardziej popularnych kategorii rozgrywek i lig w tym sporcie jest Bundesliga (Liga Niemiecka), w której rozgrywane są między innymi takie mecze jak nadchodzące wydarzenie Borussia Dortmund - Schalke 04, które można oglądać na żywo i online przez Internet na kanałach live stream STS TV, Fortuna TV.\nGdzie oglądać Borussia Dortmund - Schalke 04 na żywo w tv i Internecie\nWiele osób zastanawia się gdzie oglądać Borussia Dortmund - Schalke 04? Takie transmisje na żywo jak ta z wydarzenia Borussia Dortmund - Schalke 04 w ramach popularnych rozgrywek do których zdecydowanie należy Bundesliga (Liga Niemiecka) mozna oglądać na żywo w tv i online. Borussia Dortmund - Schalke 04 to jedno z najbardziej Istotnych dzisiejszych wydarzeń dla każdego kibica popularnej dyscypliny sportowe, do której trzeba zaliczyć Piłka nożna.\nWarto też pamiętać o tym, że wszystkie wydarzenia z kategorii Bundesliga (Liga Niemiecka) a także z dyscypliny sportowej Piłka nożna można oglądać na żywo w telewizji na kanałach tv Eleven Sports 4, Eleven Sports 1, a także w internecie na kanałach online. Sprawdź więc nie tylko mecz Borussia Dortmund - Schalke 04, ale także inne wydarzenia należące i rozgrywane w ramach rozgrywek Bundesliga (Liga Niemiecka). Najbliższy mecz odbędzie się w dniu 24.10.2020 18:30.


Wątki bez odpowiedzi | Aktywne wątki Teraz jest Cz lut 27, 2020 7:00 pm\nNiesamowite jaką pianę wywołuje Hahn w naszych "Braciach Odłączonych".\nTeż jestem ciekawy. Jaką?\nSą skłonni pisać o nim najróżniejsze rzecz i posunąć się do absurdów (zawodowy, opłacany pastor jako rzekomo "coś jak członek waszej rady parafialnej).\nTa niechęć jest na swój sposób bardzo pocieszająca i wymowna - choć obnaża małość tych, co takie rzeczy opowiadają...\nPastorem nie był, byl przez rok czy dwa starszym w kilkunsstoosobowym, efemerycznym, niezależnym zborze. Miał dwadziescia kilka lat, krótką przygodę ewangelikalnym ruchem młodzieżowym na studiach. Nawet gdyby byl w tym zborze zatrudniony jako pastor, czyni go to od razu "wybitnym teologiem protestanckim", "znającym Słowo i kontekst" etc. Był młodym człowiekim, który poszukiwał swojego miejsca i je szczęśliwie znalazł. Dziwne jest jedynie, że przez 40 lat cały czas występuje jako "były protestant". W Stanach jest naprawde dużo więcej cielkawych biografii, choćby prof Pelikana. W czasie studiów byłem na stypendium w rzymskokatolickiej szkole teologicznej dla "second vocation". Rektorem był były pastor (taki prawdziwy!), wówczas już oczywiście rzymskokatolicki duchowny w zakonie, które kierowało uczelnią. Niezwykle ciekawa postać i fascynująca historia, wiele zawdzięczam naszym rozmowom, spotkaniom i modlitwie. Jankesom brakuje perpektywy szerszej niż Ameryka, a jak coś ma 300 lat to jest "najstarsze na świecie". No, ale są w swoich Kosciołach, a nie wciąż byłymi protestantami.\nJestem ewangelikiem reformowanym od urodzenia; Kościół, do którego należę jest dziś w Polsce malutkim liczebnie; a i tak w mojej parafii w Warszawie jest co najmniej dwóch moich współwyznawców, którzy byli w przeszłości duchownymi rzymskokatolickimi. Jeden z naszych ordynowanych pastorów (aktualnie zatrudniony jako proboszcz przez naszą parafię w Zelowie) był także w przeszłości ordynowanym duchownym rzymskokatolickimi i członkiem społeczności zakonu franciszkanów-kapucynów.\n...i są żonaci, prawda?\nCi dwaj, których znam z mojej obecnej parafii, nie są żonaci, nie pracuja jako duchowni. Ksiądz z Zelowa, były kapucyn, ma rodzinę. Jaka różnica?\nPołowa naszych aktualnych duchownych pracujących w Polsce to byli rzymskokatolicy zresztą, jeden jest luteraninem. Co ma żona lub mąż lub pozostawanie singlem? To chyba osobiste wybory.\nOstatnio edytowano Śr lip 31, 2019 8:10 am przez PeterW, łącznie edytowano 1 raz\nŚr lip 31, 2019 8:07 am\nNo cóż, może nie zawsze, ale w wielu przypadkach możliwość zawarcia rodziny jest głównym powodem konwersji..\nŚr lip 31, 2019 8:12 am\nZastanawiam sie dlaczego dyskusje nie moga sie obejsc bez powolywania sie na autorytety, a zamiast argumentowania przechodzi sie na dyskredytacje tych autorytetow, albo chocby na dyskredytacje rozmowcy.\nDyskredytowanie rozmowcy jest tym samym co ignorowanie go, a w takim wypadku nie ma mowy o dyskusji.\nCoraz czesciej zastanawiam sie czy ktos na tym forum wie-rozumie na czym polega dyskusja?\nCzym sie rozni od sympozjum naukowego, debaty naukowej, czy chocby od zwyklych plotek, czy klotni.\nUwazam ze dyskusja jest najblizej klotni, ale rozni sie od niej przede wszystkim tym ze nie powinna byc chaotyczna i prowadzona wedlug jakiegos schematu tak by byla przejzysta i kulturalna, czego wlasnie nie ma w klotni.\nMozna by powiedziec ze dyskusja, to taka rozsadna, kulturalna i zorganizowana klotnia.\nNiemniej jak widac nie ma na forum dyskusji (no moze pare pojedynczych tematow) tylko same klotnie, ktore nic nie wnosza, Jak mielenie maki codziennie tej samej, na pyl ktory unosi sie w powietrzu i znika przez szpary, a maki coraz mniej, az zniknie calkiem.\nŚr lip 31, 2019 8:42 am\nPastorem nie był, byl przez rok czy dwa starszym w kilkunsstoosobowym, efemerycznym, niezależnym zborze. Miał dwadziescia kilka lat, krótką przygodę ewangelikalnym ruchem młodzieżowym na studiach. Nawet gdyby byl w tym zborze zatrudniony jako pastor, czyni go to od razu "wybitnym teologiem protestanckim", "znającym Słowo i kontekst" etc.\nI jak zwykle próba dyskredytacji... Oj, strasznie boli protestantów to, co zrobił Scott Hahn i jego żona. Hm... Może dlatego, że nie dość, iż ośmielił się przejść na katolicyzm, to ośmielił się dać świadectwo swojej konwersji w postaci książki, w której opisuje wydarzenia do tego prowadzące?\nTen rozpaczliwy pęd do zdyskredytowania Scotta Hahna jest dla Niego swoistym hołdem. Trudno chyba o lepszą zachętę do lektury Jego książek, niż ta panika\nŚr lip 31, 2019 9:58 am\nA cóż dyskredytującego jest w przypomnieniu faktów? Czy dyskredyrująca jest dla Was konwersja dwudziestoparolatka, trzeba do tego dorabiac ideologię wielkiego protestanckiego teologa z siwą brodą? Nie podważam autentyczności konwersji, cieszę się, że Hahn znalazł swój dom. Nie szukam rozpaczliwie (w przeciwieństwie do Waszego zafiksowania na relacjach seksualnych) jakiegoś drugiego dna.\nŚr lip 31, 2019 9:17 pm\nNie rozumiem. Jaki może być związek konwersji z zawarciem małżeństwa? Może przed wojną, na terenach dawnego zaboru rosyjskiego, gdzie zawarcie małżeństwa związane było z przynależnością religijną, ale dziś?\nŚr lip 31, 2019 9:22 pm\nKsiądz rzymsko katolicki nie może się żenić. Po konwersji już tak..\nWasi duchowni nie mogą się żenić przed konwersją a po konwersji już tak? Nie jestem rzymskokatolikiem, ale nie wydaje mi się.\nJak sądzę, to chyba nie mogą u Was ani przed ani po. O ile wiem, mogą wystąpić o zezwolenie na ślub, ale konwersja raczej byłaby przeszkodą w jego uzyskaniu, a nie pomoca. A jeśli małżeństwo chcą zawrzeć w USC albo ze stroną ewangelicką u nas, to konwersja nie ma nic do rzeczy. Zawsze mogą.\nŚr lip 31, 2019 11:33 pm\nZezwolenie na ślub księdza jest obecnie bardzo trudne do uzyskania. Jeśli już dostanie taki ksiądz zezwolenie, to musi odejść z posługi. Konwersja oczywiście że jest zabroniona i zagrożona ekskomuniką. Ale taki "sprytny" ksiądz niedouk nie myśli racjonalnie, tylko tworzy swoje durne teorie.\nKto jest niedouk, myśli nieracjonalnie i tworzy teorie?\nJak na razie to rozmawiamy o teorii (tajemniczy związek między konwersją a możliwością zawarcia małżeństwa), którą jedynie Ty stworzyłeś czy zaprezentowałeś w tym wątku.\nGdyby na poważnie traktować to co piszecie to dwudziestoparoletni starszy efemerycznego, niezależnego zboru, tworzonego ad hoc przez kilkanaścue osób automstycznie niejako jest dka Was wybitnym teologiem (do tego protestanckim! ), "znającym Słowo i kontekst"; a rzymskokatolicki duchowny w strukturach KRK automatycznie sprytnym nieukiem, działającym nieracjonalnie i bez sensu. To chyba tak nie działa.\nJak pisałem, w naszym polskim Kościele, (ewangelicko-refirmowanym) znam (być może jest ich wiecej) 3 byłych księży rzymskokatolickich, jeden z nich jest ordynowanym pastorem i tylko jeden ma żonę. Tak więc, przynajmiej w tym przypadku, teoria Wasza sie nie za bardzo sprawdza. Ten, który jest u nas obecnie księdzem, też nie jest nim dkatego, że był duchownym w KRK, ale dkatego,że skończył studia teologii ewangelickiej,odbyl staż,aplikował jak każdy/każda, został ordynowany, wybrany i po wyborze zatrudnony przez parafię.\nCz sie 01, 2019 9:23 am\nZezwolenie na ślub księdza jest obecnie bardzo trudne do uzyskania. Jeśli już dostanie taki ksiądz zezwolenie, to musi odejść z posługi.\nAle jak widać są u Was w KRK równi i równiejsi w tej kwestii.\nZ tego co wiem, to po konwersji księdza z kościoła anglikańskiego na katolicyzm i po spełnieniu określonych formalności, nadal może on pełnić posługę kapłańska i posiadać rodzinę. O ile się nie mylę zostało to określone w dokumencie "Anglicanorum coetibus".\nTak więc fakt przebywania w związku małżeńskim nie wykluczy byłych kapłanów anglikańskich z katolickiego duchowieństwa - wyjątkiem są żonaci biskupi. Ci nie będą mogli zostać biskupami katolickimi, ponieważ wspomniany dokument wyklucza udzielanie sakry biskupiej żonatym.\nI tak za konwersję na katolicyzm duchowni anglikańscy dostają bonusik i celibat zostaje u nich wyłączony.\nObowiązuje jak widać stara machiavelliczna zasada: cel uświęca środki.\nCz sie 01, 2019 8:06 pm\nGregor, wyjasnienie jest proste, bo ksiadz KRK sklada inne sluby niz Anglikanin.\nJesli by Anglikanin np. skladal sluby czystosci, to tez nie mogl by byc ksiadzem KRK, ae skoro juz jest zonaty bo anglikanski Kosciol na to zezwala, to przy konwersji nikt nie moze go zmusic do rozstania z zona, i to jest glowny powod roznicy, co zaistnialo przed czym.\nNie rozumiem ze takie proste rzeczy trudno niektorym zrozumiec.\nCz sie 01, 2019 10:30 pm\nTo wszystko jest zrozumiałe, ale nie o to chodzi.\nNajpierw odbiera się ludziom prawo dane przez Boga - wolność wyboru (poprzez narzucony celibat), a potem dla niektórych otwiera się boczną furtkę.\nNie widzę tu żadnej sprawiedliwości. Jedni zjadają ciastko i dalej mają ciastko.\nCz sie 01, 2019 11:36 pm\nPrzykro mi to pisac, ale musisz skorygowac swoje rozumienie sprawiedliwosci.\nOna nie zalezy od naszych pogladow i punktu widzenia.\nJesli ja np. dostaje Swiecenia kaplanskie (tez Sakrament, bo jest nim Kaplanstwo), ale jestem zonaty, to nie zwalnia mnie to z zawartego wczesniej malzenstwa zawartego tez w zwiazku Sakramentalnym.\nPo prostu jeden Sakrament, nie moze niwelowac zadnego innego.


[Play/P4] Modernizacja, rozbudowa, konfiguracja sieci - cz. 1. - Forum - TELEPOLIS.PL\nDzisiaj jest 26 wrz 2020, 16:56\n#815568 autor: p2225\nostatnio w różnych wątkach pojawiają się komentarze niezwiązane z tematem (lub tylko pośrednio) na temat konfiguracji sieci Play i roamingu krajowego. Był podjęty temat handoveru U900 Play -> U900 NetWorkS! Zapraszam do dyskusji już w tym wątku\nCzy komuś jeszcze zadziałał taki handover i na jakim telefonie?\n#815589 autor: Młody..\n03 sie 2015, 16:59\nJa jedynie mogę się powtórzyć, że w trakcie połączenia głosowego, wykonywanego na U900 Play, do U900 N! nie mam handoveru. W stanie czuwania, kilka -dBm przed rozłączeniem, już takie przełączenia mają miejsce.\n#815591 autor: p2225\n03 sie 2015, 17:09\na masz handover 2G Play -> 2G T-mobile?\n#815609 autor: Dodo84\n03 sie 2015, 18:15\nMoże to zależy od regionu? Pamiętacie jak Aero2 rozprzestrzeniało się dla użytkowników play. Najpierw Województwo Lubuskie potem reszta. U mnie handover w 3g występuje w czasie połączenia jak i w stanie czuwania (wybieram tryb tylko WCDMA oraz sieć play. Kiedyś jak znikło mi play to miałem charakterystyczny trójkącik który informował mnie że "wybrana sieć (play) jest niedostępna" teraz telefon schodzi do T (UMTS900 potem jak dostępne to UMTS 2100) i nie wraca do play, trzeba ręcznie go wrócić).\n#815612 autor: Młody..\n03 sie 2015, 18:28\npawelec2225 pisze: a masz handover 2G Play -> 2G T-mobile?\nTak, oczywiście. To może objaśnię jak to jest u mnie z handoverami obecnie :\n2G Play -> 2G T-Mobile - Głos / Czuwanie\n3G Play -> 2G T-Mobile - Głos / Czuwanie\n3G Play -> 3G T-Mobile (U2100) - Czuwanie\n3G Play (U900) -> 26034 (U900) - Czuwanie\n#815617 autor: p2225\n03 sie 2015, 18:52\nRoaming Aero2 to sprawa aktualizacji oprogramowania na każdym nadajniku, a handover to sprawa Kontrolera Stacji Bazowych i właśnie te kontrolery są aktualizowane. Nie zależy to tak ściśle od regionu, bo taki kontroler może obsługiwać kilkadziesiąt stacji, a taka aktualizacja może przebiec w całej Polsce dość szybko. Takich kontrolerów dla N! jest około 100-150 przyjmując, że jeden kontroler obsługuje mniej więcej 100 stacji.\n#815620 autor: Halset\n03 sie 2015, 19:12\nMłody.. pisze: Ja jedynie mogę się powtórzyć, że w trakcie połączenia głosowego, wykonywanego na U900 Play, do U900 N! nie mam handoveru. W stanie czuwania, kilka -dBm przed rozłączeniem, już takie przełączenia mają miejsce.\nI prawidłowo tak działa.\nPodczas ustawienia automat z Play U900 najpierw podczas połączenia wchodzi w G900 TM. Nigdy nie w U900 TM. W U900 TM tylko na czuwaniu.\nW miastach to samo. Gdy brakuje zasięgu Play to wpadasz podczas rozmowy w 2G TM. Raz na jakieś 50-60 połączeń które wykonałem wszedłem w U2100 TM. Ale zawsze to się kończy hanodverem z Play do 2G TM podczas połączeń.\nW czasie czuwania do TM handover- w miastach U2100, potem U900 a potem 2G. Poza miastami - U900 a potem 2G.\nMówię o automacie.\nW moim telefonie nie mam jak wymusić np U900 więc nie wiem jak w tym przypadku działa.\n#815622 autor: Młody..\n03 sie 2015, 19:29\nDodo84 pisze: (UMTS900 potem jak dostępne to UMTS 2100) i nie wraca do play, trzeba ręcznie go wrócić).\nCzyli masz na sztywno ustawiony UMTS? (900/2100). Ja przed chwilą patrzyłem takie kombinacje ustawień jak właśnie UMTS na sztywno (900/2100), samo U900 na sztywno i samo U2100 na sztywno. Żadna opcja nie dała handoveru do T-Mobile.\n@Halset - ja się spodziewałem u siebie, że w ogóle nie będę miał takich przełączeń na czuwaniu, gdyż u mnie U900 Networks jest jako piąta siec, a nie jest sparowany do Orange lub T-Mobile.\n#815627 autor: inżynier\n03 sie 2015, 19:37\nDodo84 pisze: U mnie handover w 3g występuje w czasie połączenia jak i w stanie czuwania\nHandovery mogą zachodzić tylko podczas połączenia, nigdy podczas czuwania!\npawelec2225 pisze: Roaming Aero2 to sprawa aktualizacji oprogramowania na każdym nadajniku, a handover to sprawa Kontrolera Stacji Bazowych\nO HO faktycznie decyduje kontroler, ale na podstawie parametrów definiowanych na poziomie relacji sąsiedzkiej, więc każda taka para komórka źródłowa->komórka docelowa może mieć inne kryteria kiedy ma nastąpić HO.\npawelec2225 pisze: i właśnie te kontrolery są aktualizowane.\nCo masz na myśli pisząc, że są kontrolery aktualizowane?\npawelec2225 pisze: Nie zależy to tak ściśle od regionu, bo taki kontroler może obsługiwać kilkadziesiąt stacji, a taka aktualizacja może przebiec w całej Polsce dość szybko. Takich kontrolerów dla N! jest około 100-150 przyjmując, że jeden kontroler obsługuje mniej więcej 100 stacji.\nNo skoro sam piszesz, że w Polsce w N! jest 100-150 kontrolerów to znaczy, że każdy taki region może się różnic.\n#815628 autor: Halset\n03 sie 2015, 19:42\nTo jak się nazywa przeskok z P4 do TM gdy telefon leży na stole albo podczas zmieniania pomieszczeń? U mojej kuzynki tylko w dużym pokoju jest P4 a w małych i kuchni telefon przerzuca do TM na czuwaniu (pomijam, że przerzucał bo ciągłe smsy że jest poza zasięgiem zmusiło ją do ustawienia na sztywno TM)\nFaktem jest, że nie testowałem ustawień tylko 3G ponieważ poza miastami G900 N! sieje o wiele lepiej i wielu miejscach bym nie pogadał.\nMożliwe,że Dodo84 ma rację. Ale poza miastami tylko w U900 TM. W miastach na pewno najpierw do U2100 TM.\n#815630 autor: Młody..\n03 sie 2015, 19:47\nMoże po prostu zwie się to Cell Reseletion.\n#815631 autor: inżynier\n03 sie 2015, 19:48\nHalset pisze: To jak się nazywa przeskok z P4 do TM gdy telefon leży na stole albo podczas zmieniania pomieszczeń?\nPodczas połączenia - handover, podczas czuwania - reselekcja. A to są dwie różne rzeczy które zupełnie ze sobą nie mają powiązania.\n#815632 autor: Halset\n03 sie 2015, 19:53\nOk. Dzięki za wyjaśnienie\n#815654 autor: Dodo84\n03 sie 2015, 22:36\nDzięki za wyjaśnienie. Niestety nie posiadam zrootowanego smartphona więc nie mogę tego bezpośrednio nagrać więc chociaż porobiłem screeny:\n1. Z listy dostępnych sieci wybieram play\n2. Zaznaczony mam tryb "Tylko WCDMA". Jestem zalogowany do Play\n3. Wykonuję połączenie, pierwsze dwa numery PSC (396, 378) należą do T-mobile. Dwa ostatnie do Play\n4. Połączenie nie zostało zerwane i dalej jest kontynuowane w T-mobile\n5. Po zakończeniu rozmowy siedziałem już w t-mobile UMTS 900\n#815664 autor: Halset\n03 sie 2015, 23:55\nTo widać, że na wymuszonym 3G to działa. W moim przypadku nie będzie działać, bo 3G w NI nie sieje tak jak 2G a poruszanie się byłoby katorgą. To nawet w Plusie 3G jest w wielu miejscach słabsze niż 2G.


Naucz się kochać lasy - Aktualności - Nadleśnictwo Augustów - Lasy Państwowe\n25.03.2019 | Nadleśnictwo Augustów\nfot. Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 1 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 2 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 3 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 4 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 5 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 6 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 7 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 8 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów Fot. 9 Marek Węgrzynowicz, Nadleśnictwo Augustów\nEfekty ludzkiej bezmyślności, gdzie śmieci, które winny trafiać na legalne wysypiska, a skutkiem braku wyobraźni trafiają do lasów, zmuszają Lasy Państwowe do bardziej aktywnych działań edukacyjnych.\nW ramach obchodów Międzynarodowego Dnia lasów, 21 marca Nadleśnictwo Augustów zainicjowało akcję sprzątania okolicznych lasów wzdłuż ścieżki edukacyjnej nad jeziorem Białym. Uczniowie klas I i III technikum architektury krajobrazu wraz z nauczycielami i leśnikami, zaopatrzeni w rękawice i worki ruszyli do akcji.\nUczniowie ochoczo zabrali się do wykonania zadania, jako przyszli architekci krajobrazu doskonale zdają sobie sprawę jak bardzo śmieci szpecą otaczającą nas przyrodę. Szczególnie w tak pięknym miejscu jak strefa nadbrzegowa jeziora.\nPomysłowość ludzka nie zna granic- nie tylko w odkryciach np. naukowych ale też niestety w takim haniebnym czynie jakim jest wyrzucanie śmieci do lasu. Dlatego podczas spotkania leśnicy docenili uczniów na „najciekawsze znaleziska”, których niestety trochę się nazbierało.\nDzięki takim akcjom młodzież naocznie i wręcz namacalnie widzi jakim problemem są śmieci w lasach. Kształtuje się postawy i świadomość ekologiczną młodzieży, uświadamia o odpowiedzialności za stan środowiska. Mają większą świadomość tego co daje nam las, jak ważną rolę spełnia. Dla niektórych lasy są bezpośrednim źródłem pokarmu, drewna, a także schronieniem, są częścią ich codziennego życia.


Formularz zgłoszeniowy do Programu Partnerskiego 2+1 -\nWypełnij poniższy formularz- odpowiedz na kilka podstawowych pytań i załącz swoje CV. To przyspieszy proces rekrutacji.\nWięcej na temat Twoich praw w zakresie ochrony danych osobowych znajdziesz tu: https://bit.ly/2vjR5T8, zwłaszcza w artykułach 15-22 RODO. W razie pytań dotyczących przetwarzania danych osobowych przez 2+1, prosimy o kontakt pod tym adresem: programpartnerski@dwaplusjeden.com\nSkąd informacja o Programie Parnterskim? ---Pracuj.plLinkedInGoWorkFacebookGrupa na FacebookuZ polecenia/od znajomegoTrójmiasto.pl/inny portal lokalnyZe strony wwwWydarzenie organizowane przez 2+1Inne\n1. Czy posiadasz doświadczenie i kompetencje w prowadzenia księgowości – księgi handlowe?*\n2. Czy posiadasz doświadczenie i kompetencje w prowadzenia księgowości – KPiR?*\n3. Czy posiadasz doświadczenie i kompetencje w zakresie prowadzenia kadr i płac?*\n4. Na jakich programach księgowych pracujesz?* *\n5. Opisz swoje wykształcenie oraz wypisz odbyte kursy i szkolenia:* *\n6. Wymień kursy i szkolenia, w których brałaś/brałeś udział:* *\n7. Czy posiadasz znajomość jęz. angielskiego?*\n8. Czy posiadasz znajomość jęz. niemieckiego?*\n9. Czy posiadasz znajomość innych języków? Jesli tak, napisz jakich i na jakim poziomie:\n10. Jaka jest Twoja dyspozycyjność? Dni i godziny od poniedziałku do piątku. *\n11. Czy jesteś zatrudniona/ zatrudniony na etacie? *\n12. Czy prowadzisz działalność gospodarczą? *\n13. Możesz dodatkowo przesłać swoje CV w formacie PDF:\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych fakultatywnych przez 2+1 w celu rekrutacji w ramach programu partnerskiego. Wiem, że mogę wycofać zgodę na przetwarzanie Danych fakultatywnych w każdej chwili, np. pisząc na ten adres: programpartnerski@dwaplusjeden.com