Nowy Rynek w Poznaniu z dominantą projektu Jemsów - Architektura-murator\nArchitektura MuratorProjektyNowy Rynek w Poznaniu z dominantą projektu Jemsów\n1. Nowy Rynek: kwartał projektu JEMS Architekci\n2. Budynek E z wachlarzowym rozsunięciem kondygnacji\n3. Nowy Rynek E: fim z realizacji najnowszego etapu inwestycji\n4. Gdzie powstaje zespół Nowy Rynek w Poznaniu\n5. Nowy Rynek od Jemsów: galeria\nNowy Rynek: kwartał projektu JEMS Architekci\nNa blisko 4-hektarowej działce nieopodal dworca głównego w Poznaniu od 2017 roku powstaje zupełnie nowy kwartał miasta. Według masterplanu pracowni JEMS Arcitekci między ulicami Matyi i Wierzbięcice budowane są kolejne obiekty wielofunkcyjnego zespołu pod nazwą Nowy Rynek. Dotychczas zrealizowano trzy. Za projekt pierwszych dwóch odpowiada Maćków Pracownia Projektowa. W połowie tego roku oddano do użytku budynek autorstwa śląskiego biura medusa group. Obecnie trwa budowa przedostatniego, projektu Jemsów. Piętnastokondygnacyjny biurowiec domknie powstający kwartał.\nKoncepcja urbanistyczna Nowego Rynku zakłada kształtowanie zabudowy wokół centralnego punktu, jakim ma być kolejny na mapie Poznania rynek miejski. Z jednej strony budynki tworzą pierzeje kompleksu, a z drugiej otwierają perspektywy widokowe łączące jego przestrzeń z okolicą – mówi Marcin Citko z pracowni JEMS Architekci.\nBudynek E z wachlarzowym rozsunięciem kondygnacji\nŁączna powierzchnia najmu nowo powstającego budynku wyniesie ok. 28,5 tys. m². Do dyspozycji najemców będą także 234 miejsca parkingowe. Jak zapowiada inwestor, firma Skanska, z częściowo zadaszonego tarasu na ostatnim piętrze, osłoniętego trzema kondygnacjami, pracownicy będą mogli podziwiać panoramę Poznania.\nZgodnie z założeniami architektonicznymi, ze względu na swoje położenie przy skrzyżowaniu dwóch głównych ulic, budynek E będzie głównym elementem identyfikującym Nowy Rynek w przestrzeni miasta. Z tego względu istotnym było zaakcentowanie jego wysokości, przy jednoczesnym utrzymaniu skali całego zespołu i uwzględnieniu relacji wysokościowych z sąsiednią zabudową. Efekt ten uzyskano poprzez obudowanie poziomów technicznych zlokalizowanych ponad częścią biurową, jednorodną na całej wysokości obiektu elewacją i wachlarzowym rozsunięciu najniższych kondygnacji – dodaje Citko.\nCzytaj też: Teatr Muzyczny w Poznaniu według Jemsów |\nSposób, w jaki zaprojektowano elewację oparty jest na założeniu ukształtowania ścian zewnętrznych budynku, który nadal oferuje użytkownikom dużo naturalnego światła we wnętrzu i szerokie perspektywy, a jednocześnie ogranicza niekorzystny wpływ klimatu zewnętrznego, co pozwala na bardziej racjonalne zarządzanie gospodarką energetyczną budynku. Powierzchnie szklane zostały ograniczone do niezbędnego minimum, a w miejscach mających mniejsze znaczenie dla odbioru zastąpione polami nieprzeziernymi, o lepszej, w stosunku do przeszkleń, izolacyjności termicznej i akustycznej. Takie podejście poprawia efektywność energetyczną, a co za tym idzie ogranicza operacyjny ślad węglowy budynku. Kształt kasetonów tworzących elewację ma „załamany” przebieg, linia ściany zewnętrznej odgina się do wnętrza w osiach otworów okiennych, co dodatkowo wysmukla budynek.\nNowy Rynek w Poznaniu to nasza największa inwestycja w Polsce. Kompleks powstaje w miejscu dawnego dworca PKS, na skrzyżowaniu najważniejszych linii komunikacyjnych, w samym sercu dynamicznie rozwijającej się części miasta, otoczony parkami i historyczną zabudową Wildy – mówi Konrad Ziejewski, menadżer projektu w spółce biurowej Skanska, odpowiedzialny za najnowszy etap Nowego Rynku. Oddanie budynku do użytku zaplanowano na drugi kwartał 2023 roku.\nNowy Rynek E: fim z realizacji najnowszego etapu inwestycji\nGdzie powstaje zespół Nowy Rynek w Poznaniu\nNowy Rynek od Jemsów: galeria\nBudynek E w ramach zespołu Nowy Rynek w Poznaniu, proj. JEMS Architekci


Relacja z rejsu po Morzu Jońskim | GlobTourist\nMiejscem rozpoczęcia i zakończenia wrześniowego rejsu po Morzu Jońskim jest Marina Gouvia (39°39.03'N 19°51.09'E) na wyspie Korfu. Nasza wyprawa będzie trwała dziewięć dni. Zamierzamy dotrzeć do Zakinthos, najdalej wysuniętej na południe wyspy archipelagu. Część załogi przyleci w nocy i dlatego wypłynięcie przekładamy na jutro.\nTe osoby, które wcześniej pojawiły się na jachcie, dzisiejsze popołudnie postanowiły spędzić w zabytkowej części miasta Korfu. Przejazd taksówką z Gouvii do Korfu kosztuje 20 euro, bilet autobusowy – 1,70 euro, a gdy kupujemy go u kierowcy, musimy zapłacić 2,30 euro. Autobus jedzie około pół godziny, przystanek znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie mariny.\nKorfu uchodzi za jedno z najładniejszych miast Grecji, czego potwierdzeniem jest spora liczba turystów. Podczas spaceru po starej części miasta poznajemy jego architekturę, będącą mieszaniną stylów znanych z Wenecji, Francji, Anglii i Grecji. Klimat Korfu jest naprawdę wyjątkowy, szczególnie na starym mieście – słynącym ze wspaniałych zabytków i plątaniny wąskich uliczek (czasem o szerokości zaledwie metra), ciasno zabudowanych eleganckimi kamienicami ze zdobionymi okiennicami. Całości dopełniają rzeźbione fontanny, mnóstwo małych, urokliwych tawern i kawiarenek wklejonych w każdy wolny skrawek, a także sklepiki z lokalnymi wyrobami. Najbardziej reprezentacyjną częścią miasta jest Liston – elegancka aleja z arkadami kryjącymi najlepsze kawiarnie, sklepy i restauracje. Duże wrażenie robi na nas Stary Fort (Palaió Froúrio), z którego murów obronnych rozciąga się wspaniały widok na miasto oraz przylegającą do fortu przystań żeglarską. Za zwiedzanie fortu każdy z nas płaci 6 euro. Po zwiedzaniu, zadowoleni z popołudnia, wracamy autobusem na jacht.\nRano wyruszamy z eleganckiej i nowoczesnej mariny Gouvia i kierujemy się w stronę oddalonej o 30 mil wyspy Paksos (39°12.64'N 20°09.48'E). Zanim tam dopłyniemy, zatrzymujemy się w południowej części Korfu, w pobliżu niewielkiego rybackiego portu Petriti (39°27.19'N 20°00.16'E). Chcemy się wykąpać, więc nie wpływamy do portu, tylko zatrzymujemy się na kotwicowisku. Osoby mniej zainteresowane kąpielą płyną pontonem do Petriti. Port jest niewielki, jednak można tu znaleźć miejsca cumownicze dla kilku jachtów, minimarket i tawerny. Nastrojowa, kameralna miejscowość robi na nas pozytywne wrażenie. Do portu Gaios (39°11.83'N 20°11.23'E) na wyspie Paksos wpływamy już po zmroku, cumujemy na jednym z ostatnich wolnych miejsc.\nW Petriti panowały cisza i spokój, natomiast Gaios jest znacznie większe i tętni życiem. Ten wieczór spędzamy w tawernie, gdzie delektujemy się doskonałą grecką kuchnią. Wieczór kończymy, ciesząc się przyjemną temperaturą powietrzai popijając metaxę w jednej z licznych kawiarni. Miejsca do cumowania wyposażone są w przyłącza elektryczne oraz ujęcia wody. Akumulatory ładują się całą noc, a rano po uzupełnieniu zbiorników wody wypływamy z portu. Nie ponosimy żadnych opłat za postój ani za tankowanie wody. Przedpołudnie spędzamy w atrakcyjnej zatoce Vrika (39°09.59'N 20°13.69'E) na północno-wschodnim krańcu wyspy Antipaksos. Czas poświęcamy przede wszystkim na kąpiele w bajkowo turkusowej, ciepłej wodzie.\nNasz kolejny cel to położona na lądzie Parga (39°16.95'N 20°24.24'E), gdzie mamy do wyboru dwa miejsca do kotwiczenia. Wybieramy to skryte pomiędzy wystającymi z wody malowniczymi skałami. Wejście do zatoki wymaga sporej koncentracji i raczej nie jest bezpieczne przy silnym wietrze, ale dzisiaj mamy bezwietrzny dzień i czujemy się pewnie. Zachodnia część Pargi to typowe greckie miasteczko z charakterystyczną dla tego regionu zabudową, we wschodniej znajdujemy promenadę z przylegającą do niej piaszczystą plażą. W obu częściach miasta dostrzegalna jest spora liczba turystów.\nOpuszczamy Pargę i kierujemy się w stronę kolejnego znajdującego się portu na stałym lądzie portu – jest to Preveza (38°57.32'N 20°45.50'E). Podejście do Preveza to obszar płycizn i mielizn, dlatego zbliżając się do portu, należy przemieszczać się pogłębionym torem wodnym, który na szczęście jest dobrze oznakowany. W Prevezie mamy do wyboru dwie mariny oraz miejsca postojowe przy nabrzeżu miejskim. Wybieramy to drugie rozwiązanie. Na temat Prevezy można mieć różne opinie, ale jedno jest pewne: liczba lokali gastronomicznych przyprawia o zawrót głowy. W jednym z nich jemy kolację.\nDotychczas mieliśmy wspaniałe greckie lato, lecz kolejny dzień budzi nas deszczem i silnym wiatrem. W takich warunkach miasto nie robi najlepszego wrażenia. Gdy pogoda się poprawia, odpływamy w kierunku kanału Lefkas (38°50.79'N 20°43.31'E). Aby do niego wpłynąć, musimy poczekać, aż zostanie otwarty most obrotowy. Pokonanie całego kanału zajmuje nam około godziny.\nPo opuszczeniu kanału Lefkas lewą burtą mijamy niewielkie, płaskie wysepki Sparti (38°42.83'N 20°44.43'E), Skorpidi (38°42.02'N 20°44.65'E) i Skorpios (38°41.52'N 20°44.59'E), a po naszej prawej stronie przesuwają się majestatycznie wypiętrzone na ponad tysiąc metrów brzegi wyspy Lefkas. Na pierwszą tego dnia kąpiel zatrzymujemy się w zatoce Desimi (38°40.32'N 20°42.81'E), bezpiecznej i doskonałej do kotwiczenia. Zatoka, głęboko wcinająca się w głąb lądu, jest osłonięta od wiatru i fal ze wszystkich stron z wyjątkiem południowo-wschodniej.\nNa nocleg wybraliśmy port Sivota (38°37.38'N 20°41.03'E). Niestety – gdy tam wpływamy, okazuje się, że wszystkie miejsca do cumowania są zajęte. Kotwicowisko również wydaje się solidnie wypełnione. Po krótkiej analizie mapy dochodzimy do wniosku, że sąsiednia zatoka Rouda (38°38.30'N 20°41.78'E) będzie doskonałą alternatywą. Do przepłynięcia mamy jedynie 2 mile. Rouda, podobnie jak Desimi, to dobre i bezpieczne miejsce do kotwiczenia. Podczas krótkiej wizyty w Sivocie zauważamy, że jest to miasteczko popularne i chętnie odwiedzane przez żeglarzy, na brzegu widzieliśmy wiele restauracji. W Roudzie mamy trzy towarzyszące nam jachty, dwie restauracje i jeden minimarket oraz bardzo przyjemną ciszę i spokój. Kolejny dzień rozpoczynamy od przepysznej kawy frappé, wypitej przy restauracyjnym stoliku ustawionym w bezpośrednim sąsiedztwie plaży.\nPo śniadaniu ruszamy na podbój Sivoty. Teraz bez problemu znajdujemy miejsce do cumowania. Na kei jest automat służący do tankowania wody, po wrzuceniu 2 euro można wlać około 100 litrów. Spacerując po promenadzie okalającej zatokę, mijamy liczne tawerny, kawiarnie, stoiska z pamiątkami i kilka sklepów, na których wiszą szyldy z napisem „supermarket”.\nVasiliki (38°37.62'N 20°36.21'E) to ostatnie miejsce na Lefkas, jakie chcemy odwiedzić. Po opuszczeniu Sivoty kierujemy się w stronę tej zatoki. Vasiliki jest niewielkim miasteczkiem z portem, w którym zatrzymać się może zaledwie kilka jachtów, w pobliżu znajduje się jednak obszerne kotwicowisko – i właśnie z niego korzystamy. W zatoce akurat trwają regaty niewielkich jachtów, wszystkie mają żagle w jaskrawych kolorach i bardzo dynamicznie się przemieszczają. Widowisko robi duże wrażenie.\nNadeszła chwila rozstania z Lefkas, aktualny cel to legendarna wyspa Itaka. Na nocleg wybieramy malownicze Kioni (38°26.93'N 20°41.46'E), gdzie wpływamy krótko przed zachodem słońca. Przewidywaliśmy, że późne przybycie do tak atrakcyjnego zakątka musi oznaczać brak miejsc do cumowania – i mieliśmy rację, korzystamy więc z kotwicowiska. Na ląd przemieszczamy się pontonem.\nNasz dzisiejszy kulinarny cel to grecki przysmak w postaci jagnięciny z rożna. Ponton cumujemy bezpośrednio przy restauracji Avra (tel. +30 2674 031453), specjalizującej się właśnie w tej potrawie. Tutejsi kucharze uznawani są za miejscowych ekspertów od jagnięciny i dlatego często konieczna jest rezerwacja stolika, a także porcji mięsa. Na jacht wracamy mocno najedzeni i bardzo zadowoleni z jakości posiłku. Zatoka Kioni jest otwarta od strony wschodniej, dzięki czemu następnego dnia rano, przy niemal bezwietrznej pogodzie, mamy okazję podziwiać piękny wschód słońca, malowniczo odbijający się w nienagannie gładkiej tafli wody.\nKioni zrobiło na nas bardzo pozytywne wrażenie, ale po śniadaniu znów przychodzi czas na podniesienie kotwicy. Zmierzamy do stolicy Itaki – Vathi (38°22.03'N 20°43.03'E), jednak zanim tam dopłyniemy, zatrzymujemy się w zatoce Aetos (38°21.90'N 20°40.69'E). Znajdujemy tu ciszę, spokój, dobre warunki do kotwiczenia, ciepłą wodę do kąpieli… i na tym lista atrakcji się kończy. Linia brzegowa jest niezbyt ciekawa, brakuje atrakcyjnej plaży. Wzdłuż brzegu biegnie droga, po której na szczęście niezbyt często jeżdżą samochody.\nPo około półgodzinie od opuszczenia Aetos wpływamy do wąskiej i głębokiej zatoki, przy której brzegu leży Vathi. Mamy do wyboru kilka miejsc, gdzie możemy kotwiczyć lub cumować. Wykorzystując kotwicę, cumujemy do betonowego nabrzeża w południowo zachodniej-części zatoki. Na lądzie czeka nas nieskończona ilość kawiarni, barów i tawern. Bez problemu znajdujemy supermarket, w którym uzupełniamy zapasy. W Vathi można się zaopatrzyć w paliwo i wodę oraz dokonać podstawowych napraw. Na szczęście niczego nie musimy naprawiać, więc czas poświęcamy na spacer po wąskich, nastrojowych uliczkach oraz degustację chłodnej i bardzo smacznej kawy frappé. Z kawiarni, w której usiedliśmy, rozciąga się urocza panorama na całą zatokę i niewielką wyspę Lazareto (38°22.09'N 20°42.77'E).\nZrelaksowani opuszczamy zatokę, która może stanowić dobre schronienie w niemal każdych warunkach pogodowych. Kierujemy się na zachód. Na popołudniową kąpiel zatrzymujemy się przy plaży Gidaki (38°23.15'N 20°43.96'E), tym razem mamy więcej szczęścia niż w zatoce Aetos. Jest pięknie – długa, piaszczysto-kamienista plaża u podnóża klifowych wapiennych brzegów, do tego jaskrawo turkusowa woda. Wszystko razem tworzy przyjemną dla oka kompozycję. W tak urokliwym otoczeniu czas mija bardzo szybko. Aby zdążyć do kolejnego portu przed zapadnięciem zmroku, musimy podnieść kotwicę i popłynąć dalej.\nNastępny cel to duża i górzysta Kefalonia, słynąca ze wspaniałych plaż i zatok. Noc chcemy spędzić w porcie Agia Efimia (38°18.10'N 20°36.01'E); płynąc tam, podziwiamy postrzępione skaliste brzegi południowej Itaki. W porcie cumujemy do nabrzeża na jednym z nielicznych już wolnych miejsc. Nasze cumy przyjmuje postawny mężczyzna o klasycznym greckim wyglądzie. Po zakończeniu manewru bosman – tak go określiliśmy – grzecznie pyta, na jak długo zamierzamy zostać oraz czy potrzebujemy wody i prądu. Na jachcie zawsze przyda się prąd o napięciu 230 V, a wody nigdy nie jest za dużo. Kilka minut po nas pojawia się katamaran i zajmuje ostatnie wolne miejsce. W tym porcie brak miejsca do cumowania przy nabrzeżu nie oznacza jednak nic złego, ponieważ do dyspozycji jest obszerne kotwicowisko.\nAgia Efimia to miasteczko oferujące po zmroku sporo atrakcji, głównie kulinarnych. Możemy wybierać spośród dość licznych restauracji i barów. Grecka kuchnia jest bardzo smaczna i niezbyt droga (za przystawki, danie główne i napoje trzeba zapłacić 10–15 euro). W naszych głowach pojawia się pytanie: ile kilogramów przytyjemy po rejsie obfitującym w kulinarne uciechy?\nDotychczas w żadnym z odwiedzanych miejsc nikt nie pobierał od nas opłat portowych, tylko na Lefkas płaciliśmy za uzupełnienie zbiorników z wodą, ale dzisiejszego poranka jest inaczej. Za jacht o długości 14 metrów musimy zapłacić 26 euro, a na fakturze są trzy pozycje: postój jachtu – 17 euro, woda – 5, prąd elektryczny – 4. Po dokonaniu opłat ruszamy w dalszą podróż.\nAgia Efimia była najdalej wysuniętym na południe punktem, do jakiego dotarliśmy w trakcie rejsu. Początkowo zamierzaliśmy wprawdzie zwiedzić Zakinthos, ale nie starczy nam już czasu. Ponownie płyniemy na Itakę, by zatrzymać się w zatoce Polis (38°26.39'N 20°38.41'E) w północno-zachodniej części wyspy. Po 2 godzinach osiągamy cel. Port jest na tyle mały, że mieszczą się w nim jedynie niewielkie miejscowe łodzie rybackie. Skoro nie możemy zatrzymać się w porcie, rzucamy kotwicę na głębokości 7 metrów. Pontonem przedostajemy się na ląd, gdzie do naszej dyspozycji są żwirowo-kamienista plaża i bar. Jak przystało na lokal w niewielkim porcie rybackim, nie jest on na najwyższym poziomie. Ceny również nie są wysokie (souvlaki – 5 euro, duże piwo Mythos – 2,5 euro). Siedzimy przy stoliku, rozgrzewa nas wrześniowe greckie słońce. W leniwej atmosferze spędzamy tu czas do wczesnego przedpołudnia.\nPora opuścić zatokę Polis, miejsce bezpieczne i dobrze osłonięte nawet przy silnych północnych i wschodnich wiatrach. Mijamy północny cypel Itaki, by udać się na północny wschód, w kierunku wyspy Kastos (38°34.13'N 20°54.72'E). Po pewnym czasie na widnokręgu przed naszym dziobem pojawiają się ciemnogranatowe chmury. Taki widok nie zapowiada nic dobrego. Dotychczas cieszyliśmy się właściwą dla tej pory roku i dla Morza Jońskiego wspaniałą pogodą. Towarzyszyły nam promienie słońca i wiatry pozwalające na przyjemną i bezpieczną żeglugę. Teraz powoli zaczynamy odczuwać coraz silniejsze podmuchy z północnego wschodu, czyli dokładnie z tego kierunku, w którym zmierzamy.\nPo prawej burcie w niewielkiej odległości mamy wyspę Atokos (38°28.61'N 20°48.16'E), postanawiamy więc przeczekać załamanie pogody przy jej południowych brzegach. Są tutaj trzy zatoki, zatrzymujemy się w pierwszej od zachodu. Miejsce okazuje się bardzo ładne. Mamy niewielką plażę, powyżej unosi się wysoki pionowy wapienny klif, dodatkowo znajdujemy grotę, do której wpływamy pontonem. Trochę przymusowy postój pozwala nam bardzo przyjemnie spędzić czas. Odczuwamy niezbyt silne szkwały. Siła podmuchów jest zapewne zredukowana dzięki wysokim brzegom okalającym zatokę.\nW końcu pogoda się poprawia. Opuszczamy dobrze osłonięte miejsce i kierujemy się w stronę wcześniej wyznaczonego celu, czyli na Kastos. Z powodu nieprzewidzianego postoju trafiamy tam krótko przed zachodem słońca. W niewielkim porcie o takiej samej nazwie jak wyspa przy falochronie znajdujemy kilka miejsc dla jachtów. Wszystkie są zajęte, więc nie pozostaje nam nic innego jak ponownie skorzystać z kotwicowiska. Niedługo po zakotwiczeniu zapada zmrok, a my docieramy na ląd i udajemy się na wieczorny spacer. Witają nas cisza, spokój i bardzo kameralna atmosfera. Spacer kończymy przy wiatraku, który znajduje się na szczycie wzniesienia przylegającego do portu. Obecnie wiatrak pełni funkcję restauracji. Nie jesteśmy głodni, ale z wielką radością degustujemy chłodne greckie wino – retsinę. Degustacja nie trwa zbyt długo, ponieważ za kilka godzin chcemy ruszać dalej.\nO trzeciej w nocy, w całkowitych ciemnościach, podnosimy kotwicę. Przybywając w ten rejon przypłynęliśmy kanałem oddzielającym stały ląd od Lefkas, tym razem teraz chcemy opłynąć tę wyspę od strony zachodniej. Krótko po wschodzie słońca mijamy cypel Dhoukato (38°33.68'N 20°32.48'E), najdalej na południe wysunięty kraniec Lefkas. Po raz kolejny mamy okazję podziwiać fantastyczne klifowe brzegi. Takie widoki są charakterystyczne dla większości wysp Morza Jońskiego. Powoli oddalamy się od wyspy, przed nami 40 mil żeglugi po otwartym morzu. Pogoda znów nam sprzyja. Na bezchmurnym, błękitnym niebie słońce jest coraz wyżej, temperatura wzrasta do przyjemnych 25 stopni Celsjusza, umiarkowanie silny wiatr północno-wschodni pozwala nam płynąć półwiatrem z zadowalającą prędkością, dochodzącą do 8 węzłów.\nPo 4 godzinach jesteśmy w pobliżu wyspy Antipaksos. Odwiedziliśmy ją na początku rejsu od strony wschodniej, dziś wpływamy do zatoki Radovani (39°09.11'N 20°12.95'E) w północno-zachodniej części wyspy. To doskonałe schronienie przy wiatrach ze wszystkich kierunków z wyjątkiem zachodnich. Dno jest piaszczyste, o niewielkim nachyleniu, gdzieniegdzie porośnięte roślinnością, więc kotwica trzyma doskonale. Otacza nas ciekawa skalista linia brzegowa, widzimy też niewielką piaszczysto-żwirową plażę. Zazwyczaj stoi tu kilka jachtów, ale dzisiaj mamy tylko jednego sąsiada – jest nim elegancki motorowy jacht z rosyjskojęzyczną załogą. Czas spędzony w zatoce poświęcamy na kąpiel oraz wycieczkę pontonem w celu zrobienia zdjęć i filmów. Po 10 godzinach żeglugi potrzebowaliśmy krótkiej przerwy, zregenerowani ruszamy dalej.\nNasz nowy cel znajduje się na południowym krańcu Paksos, a jest nim zatoka Mongonissi (39°10.96'N 20°12.22'E). Do przepłynięcia mamy 3 mile, co oznacza, że po półgodzinie docieramy na miejsce. Odnalezienie wejścia do zatoki wymaga koncentracji, ponieważ kryje się w nieregularnej skalistej linii brzegowej. W północno-zachodniej części zatoki jest betonowe nabrzeże, do którego przycumowały jachty. Są wolne miejsca, jednak ze względu na niewielką ilość czasu postanawiamy użyć kotwicy. Po raz kolejny ponton służy nam jako środek transportu. Na lądzie nigdzie nie widzimy sklepu, ale bez problemu trafiamy na bar i tawernę. Lekki lunch i lampka schłodzonego wina są tym, na czym obecnie najbardziej nam zależy. Mongonissi to niezbyt duża zatoka, ale można tu znaleźć schronienie w niesprzyjających warunkach atmosferycznych. Bez wątpienia jest to miejsce godne polecenia miłośnikom ciszy, spokoju i kameralnego nastroju.\nJuż popołudnie, a ponieważ dzisiejszą noc chcemy spędzić w porcie Lakka (39°14.24'N 20°07.97'E) w północnej części Paksos, opuszczamy Mongonissi. Przesuwamy się wzdłuż wschodnich brzegów wyspy i po godzinie jesteśmy u celu. Miejsca do cumowania znajdują się w południowo-wschodniej części zatoki i właśnie tam się zbliżamy. Głębokość stopniowo maleje. Według locji i mapy w GPS-ie minimalna głębokość powinna wynosić 1,9 metra. Nasz jacht ma 1,7 metra zanurzenia, więc teoretycznie nie powinniśmy mieć problemu z zacumowaniem. Gdy podpływamy rufą do nabrzeża, widzimy jednak, że jest znacznie płycej niż 1,9 metra, a dno okazuje się kamieniste. Wprawdzie kilem nie dotknęliśmy dna, ale i tak rezygnujemy z cumowania – gdyby pojawiła się fala, moglibyśmy uderzać w dno kilem lub płetwą sterową i doprowadzić do uszkodzenia. Niektóre jachty przy nabrzeżu są większe od naszego i najprawdopodobniej mają też większe zanurzenie, co oznacza, że stoją w obszarze o większej głębokości. Odpływamy na obszerne kotwicowisko. Kotwicę rzucamy na głębokości 5 metrów, wydajemy dużo łańcucha. Zatoka jest osłonięta niemal z każdej strony, więc czujemy sie bezpiecznie.\nKolejny raz bierzemy ponton i udajemy się na zasłużoną kolację. Nawet najbardziej wymagający smakosz znajdzie w porcie Lakka restaurację spełniającą jego oczekiwania. Po analizie oferty kilkunastu lokali decydujemy się na tawernę Nionios. Do takiego wyboru skłaniają nas duża liczba klientów i niesłychanie sympatyczny kelner, który zaprasza do kuchni i pokazuje, jak powstają posiłki. Wybór okazuje się doskonały. Zjadamy dużo i smacznie, a kwota na rachunku nie jest zbyt wygórowana.\nZgodnie z założeniem noc na kotwicowisku przebiega bardzo spokojnie. Lakka zrobiła na nas tak duże wrażenie, że rano ponownie płyniemy na ląd, aby się przekonać, jak wygląda tutaj życie o poranku. Zmiana jest zauważalna: wieczorem było gwarnie, lokale wypełnione klientami, a teraz cisza i spokój. W lokalach siedzą nieliczni klienci popijający kawę, część z nich oddaje się lekturze książek i prasy. Mamy okazję poznać dwa oblicza tej samej miejscowości.\nPo południu musimy być na Korfu, w marinie Gouvia, do pokonania pozostał nam ostatni etap. Po raz kolejny pogoda mocno nam sprzyja. Słoneczny dzień i umiarkowanie silny wiatr z korzystnego kierunku to wymarzone warunki do żeglugi. Przemieszczamy się dosyć szybko i dlatego możemy się jeszcze zatrzymać w Benitses (39°32.90'N 19°54.81'E). Wpływamy do basenu portowego, są tu pirsy przeznaczone dla jachtów, niestety wszystkie miejsca zajęte. Robimy to, w czym mamy duże doświadczenie: wypływamy z portu, rzucamy kotwicę i wsiadamy do pontonu.\nJuż po kilu minutach spaceru wiemy, jakiego typu miejscowością jest Benitses – typowo turystyczną, z licznymi hotelami i hałaśliwą ulicą; pozbawioną uroku, z jakim stykaliśmy się wcześniej. Jedno, czego tu nie brakuje, to bez wątpienia restauracje i bary. Chcąc uprzyjemnić sobie chwile spędzone w tej miejscowości i uwzględniając fakt, że nadeszła pora obiadu, przysiadamy w jednym z lokali. Nieskomplikowane danie, jakim jest pita, oraz zimne piwo znacząco poprawiają nam humory. Wracamy na jacht i rozpoczynamy ostatni etap rejsu. Płyniemy do Gouvii, gdzie zakończymy swoją grecką przygodę.\nDziewięciodniowy rejs odbył się w ostatniej dekadzie września. Mieliśmy wspaniałą, wakacyjną pogodę, deszcz padał tylko dwukrotnie, wiatry były słabe i umiarkowane, jedynie raz przez około 2 godziny wiało 6 w skali Beauforta. Temperatura wody pozwalała na przyjemne kąpiele. Grecka kuchnia doskonała, a ceny – umiarkowane.\nZe szczegółami kolejnego rejsu w tym regionie można zapoznać sie TUTAJ. Zapraszamy również na rejsy po Cykladach, w Chorwacji, na Karaibach.jak również na Wyspach Bahama.


Za spersonalizowaną czekoladę trzeba słono zapłacić - Inne\nZa spersonalizowaną czekoladę trzeba słono zapłacić\nOd stycznia klienci Maison Cailler, marki Nestle, mogą zamawiać przez internet luksusową spersonalizowaną czekoladę - pisze Onet.pl za Reuters.\nAutor: Onet Biznes za Reuters\nData: 01-02-2012, 09:42\nZamawiający najpierw otrzyma "czekotester" do degustacji - pudełko z pięcioma smakami (mleka, karmelu, orzechów, owoców, kwiatów i wanilii). Na ich podstawie klient określa swoje preferencje i wypełnia specjalną sondę na stronie. Pracownicy Maison Cailler na podstawie tych danych dopasowują produkt do indywidualnego gustu.\nKoszt takiej przyjemności wynosi od ok. 90 zł (za jedną tackę zawierającą 12 czekoladek) do blisko 340 zł (5 tacek po 12 czekoladek).\nSprzedaż spersonalizowanej czekolady została wprowadzona w Szwajcarii i Lichtensteinie.\nNestle RSS ALERT / czekolada RSS ALERT


psychologia - Wojciech Cechowski\n24 grudnia 2021 by Wojciech Cechowski\nŻyje i mam się całkiem dobrze 🙂 Ta jesień i początek zimy były dla mnie bardzo wymagające i niosą ze sobą wiele zmian na przyszły rok. Podcast jednak nie umiera 🙂 Chcę dalej nagrywać i pomagać wam się relaksować. Dzisiaj trochę o optymizmie i roli akceptacji choroby/leczenia w poprawie jakości życia i (paradoksalnie) szybszym zdrowieniu 🙂 A na koniec życzenia: Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku 😀 Obyśmy mogli bardziej … Read more#45 – Optymistyczny odcinek świąteczny 🙂\nCategories Pan od StresuTags bożenarodzenie, nowyrok, oddech, odpoczynek, optymizm, panodstresu, psychologia, psychoterapia, radzenie, radzenie sobie ze stresem, relaks, relaksacja, święta\n24 grudnia 2021 10 września 2021 by Wojciech Cechowski\nPierwszy odcinek serii rozmów o etyce zawodowej 🙂 Dzisiaj gościem jest Łukasz Niewczas, certyfikowany terapeuta uzależnień, oraz psychoterapeuta młodzieżowy. Zapraszam! Informacje o podcastach dostępne tutaj.\nCategories Pan od StresuTags dulematy, etyka, młodzież, nadużycia, panodstresu, psycholog, psychologia, psychoterapia, terapeuta, uzależnienia\n1 grudnia 2021 1 września 2021 by Wojciech Cechowski\nOdcinek na szybko 🙂 Ostatnio często słyszę anegdoty o tym, że ktoś (z otoczenia opowiadającego) przeszedł psychoterapię i jest teraz taki asertywny i pewny siebie, że aż ciężko z nim się dogadać. Czy to na pewno jest właściwy i pożądany skutek psychoterapii? Posłuchajcie. Informacje o podcastach dostępne tutaj.\nCategories Pan od StresuTags egoizm, etyka, panodstresu, psychologia, psychoterapia, radzenie sobie ze stresem, skutekpsychoterapii, stres\n1 grudnia 2021 7 sierpnia 2021 by Wojciech Cechowski\nCoraz częściej słychać głosy osób, które uważają się za ofiary psychoterapii. Zaczynają wprost mówić o nadużyciach, jakich dopuścili się wobec nich terapeuci. Wywołane przez ten temat refleksje zatrzymały mnie z nagrywaniem oraz publikowaniem nowych treści w ostatnim czasie. Mam duży dylemat co do odpowiedzialności jaka leży u podłoża mojego zawodu. Posłuchajcie. Informacje o podcastach dostępne tutaj.\nCategories Pan od StresuTags bezradność, etyka, nadużycia, panodstresu, psychologia, psychoterapeuta, psychoterapia, stres\n1 grudnia 2021 6 sierpnia 2021 by Wojciech Cechowski\nCoraz częściej słychać głosy osób, które uważają się za ofiary psychoterapii. Zaczynają wprost mówić o nadużyciach, jakich dopuścili się wobec nich terapeuci. Wywołane przez ten temat refleksje zatrzymały mnie z nagrywaniem oraz publikowaniem nowych treści w ostatnim czasie. Mam duży dylemat co do odpowiedzialności jaka leży u podłoża mojego zawodu. Nie mam zamiaru bronić za wszelką cenę terapeutów. Niestety, ale jestem przekonany, że do tego typu praktyk dochodzi i to zapewne nie są jednostkowe … Read moreOdczarowanie psychoterapii czyli o nadużyciach i bezkarności terapeutów słów kilka.\nCategories ArtykułyTags granice, nadużycia, nadużycie, panodstresu, prawo, przekraczanie, psychologia, psychoterapeuta, psychoterapia, radzenie, radzenie sobie ze stresem, sobie, stres, stresem, terapeuta\n6 sierpnia 2021 30 maja 2021 by Wojciech Cechowski\nDzisiaj wyjątkowy odcinek 🙂 Po raz pierwszy jest to rozmowa. Moim gościem jest Katarzyna Śmiłowska, psychoterapeutka, arteterapeutka, pracująca z dziećmi i młodzieżą, prowadząca także terapię rodzinną. Poruszymy bardzo trudny temat rozwodów i tego jakie ich konsekwencje ponoszą dzieci niezależnie od wieku. Posłuchajcie! Informacje o podcastach dostępne tutaj.\nCategories Pan od StresuTags dzieci, panodstresu, psychologia, psychoterapia, radzenie, radzenie sobie ze stresem, rozwód, stres, wywiad\n23 maja 2021 by Wojciech Cechowski\nWyobraź sobie piękne spokojne jezioro, otoczone górami. Zbocza gór są zalesione, a między drzewami dostrzegasz górską ścieżkę, którą wspinasz się aż na szczyt. Zapraszam do wspólnej podróży 🙂 Informacje o podcastach dostępne tutaj.\nCategories RelaksacjeTags góry, jezioro, oddech, odpoczynek, panodstresu, psychologia, psychoterapia, radzenie, radzenie sobie ze stresem, relaks, relaksacja, sobie, spokój, stres, stresem, wizualizacja, woda, ze\n23 maja 2021 7 maja 2021 by Wojciech Cechowski\nCała branża około medyczna przeżywa od pewnego czasu wielki kryzys. Codzienne mierzenie się z trudami kontaktów i pomocy drugiemu człowiekowi wbrew pozorom potrafi dość szybko prowadzić do wypalenia zawodowego. Najgorsze jest to, ze ten kryzys dotyka w tej chwili wszystkie grupy zawodowe po kolei i każdy z nas (niezależnie od tego czym się zajmuje) mówi o przemęczeniu, zniechęceniu i poczuciu wszechogarniającej rezygnacji. Informacje o podcastach dostępne tutaj. Dla … Read more#40 – wypalenie zawodowe, czyli o zmęczeniu materiału\nCategories Pan od StresuTags pandemia, panodstresu, psycholog, psychologia, psychoterapia, radzeniesobiezestresem, stres, wpaleniezawodowe, wypalenie, zawodowe\n23 maja 2021 26 kwietnia 2021 by Wojciech Cechowski\nWitam was serdecznie po bardzo długiej przerwie 🙂 Co dalej z Panem od Stresu? Żyje i próbuje zapanować nad swoim czasem i motywacją, aby powrócić do nagrywania. Informacje o podcastach dostępne tutaj. Dla tych, którzy wolą czytać niż słuchać, transkrypcje byłyby super wyjściem, niestety na razie są dla mnie czasowo nie osiągalne. Może w przyszłości…\nCategories Pan od StresuTags codalej, panodstresu, psycholog, psychologia, psychoterapia, radzenie sobie ze stresem


Nowy Jork: Niedziela homoseksualistów | Fronda.pl\nNowy Jork: Niedziela homoseksualistów\nChętnych do zawarcia „związku małżeńskiego” było tak dużo, że burmistrz Nowego Jorku Michael Bloomberg urządził loterię. „Ślub” mogło wziąć 764 pary. Szybko jednak zrezygnowano z łączenia węzłem małżeńskim tylko wybrańców i „ślubu” udzielono wszystkim 823 parom, które przystąpiły do konkursu.\nBloomberg sam przewodniczył ceremonii dwóch znajomych gejów w miejskim ratuszu, podobnie zresztą jak gubernator stanu Andrew Cuomo.\nNowy Jork jest szóstym stanem USA, który zezwolił na śluby osób tej samej płci, ale dopiero pierwszym, w którym o ich legalizacji przesądzili Republikanie. W stanowym Senacie mają większość, ale gubernatorowi Cuomo udało się przekonać czworo z nich, żeby zagłosowali za zmianą prawa.\nAktywiści gejowscy liczą, że legalizacja „homo-małżeństw” w Nowym Jorku otworzy furtki dla tego procederu w innych stanach. W piątek armia USA ogłosiła, że geje i lesbijki w mundurach już za miesiąc nie będą musieli ukrywać się ze swoją orientacją seksualną.\n- Podejrzewam, że będzie dokładnie odwrotnie - komentuje historyk George Chauncey z uniwersytetu Yale. - Wielu ludzi w Ameryce patrzy teraz na Nowy Jork i obiecuje sobie, że nie dopuszczą do czegoś podobnego w swojej społeczności... - dodaje.\n29 stanów USA wpisało zakaz ślubów homoseksualnych do swoich stanowych konstytucji. 12 kolejnych egzekwuje ten zakaz przy pomocy ustaw.\n
No i kasa popłynie. Za śluby, za rozwody... czy ktoś jeszcze ma wątpliwości, że o co inne kaman?
\n
Jaśnie Wielmożny Donald Tusk postara się aby w Polsce także geje były szczęśliwe.


Komputerowe badanie duszy - PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nMarcin (OleY) Olejniczak,\n"WYOBRAŻ SOBIE, ŻE STOISZ PRZED LASEM. POSTARAJ SIĘ OPISAĆ GO"... JESTEM TYM, CO... JEM?\nPodobno kolory wpływają na nas i na nasze zachowanie. Jedne powodują rozdrażnienie, inne uspokajają. Niektórzy specjaliści twierdzą też, że dopiero kolory powiedzą nam, jacy jesteśmy... naprawdę. Aby sprawdzić to "na własnej skórze", proponuję zajrzeć na stronęhttp://www.polbox.com/g/gabcia/2.html. Znajdziemy tutaj test, który według wybranych przez nas ulubionych kolorów "powie" nam, jakie cechy osobowości nas charakteryzują.\nJeżeli jesteśmy pracownikami naukowymi i koniecznie chcielibyśmy dowiedzieć się - czy posiadacie predyspozycje do tej pracy, należy odpowiedzieć na zestaw pytań dostępnych pod adresem -http://www.tch.oa.uj.edu.pl/ab/pl/09/psychozabawa.html.\nW taki, dość niekonwencjonalny sposób, rozpoczyna się typowy test osobowości, który zmusi nas do uruchomienia wyobraźni. Nie jest to standardowa ankietowa metoda, polegająca na udzielaniu odpowiedzi na kolejne pytania. W tym przypadku tworzymy własną wizję lasu, opisujemy nasze odczucia wobec tego, co widzimy wyłącznie oczami naszej wyobraźni. Dopiero na podstawie takich informacji przeprowadzana jest specjalistyczna analiza naszej osobowości. Ten ciekawy ekotest znajdziemy pod adresem -http://akropolis.pol.lublin.pl/~marcinus/test1.htm.\nJednym z bardziej profesjonalnych testów dostępnych w Internecie jest bez wątpienia "The Keirser Temperament Sorter" (oparty na teorii Carla Junga). Niestety, strona w całości przygotowane jest w języku angielskim. Mimo to warto poświęcić chwilę czasu, by udzielić odpowiedzi na zestaw 70. szczegółowych pytań. Po chwili spędzonej przy komputerze, otrzymamy dokładny opis naszego typu osobowości, opatrzony krótkim komentarzem. Jeżeli nie zaspokoi to naszej ciekawości, możemy sprawdzić, czym charakteryzuje się dokładniej dana osobowość. Wszystko odszukamy na stroniehttp://www.keirsey.com/cgi-bin/keirsey/newkts.cgi\nPenetrując WWW, natknąłem się na "Personality Online" - ciekawą stronę poświęconą poznawaniu samego siebie. Witryna dostępna pod adresemhttp://www.freshy.com/personality/ dostarcza kilku naprawdę profesjonalnych i ciekawych testów wraz z opisami, jak dany test powstał, skąd został zaczerpnięty oraz czym kieruje się przy określaniu naszej osobowości i naszego JA. Na witrynie tej znajdziemy test kolorów, love test oraz kilka innych równie interesujących zasobów.\nZaglądając pod adreshttp://www.infobahn.com/pages/rito.html, znajdziemy się na stronie "The Burrito Page". Tutaj dowiemy się jacy jesteśmy... na podstawie spisu potraw, czyli tego, co jemy i co lubimy jeść. Cóż, trzeba zacząć uważać na to, co serwują nam w szefowie kuchni. Może kulinarnymi wyczynami specjalnie pragną przekonać nas do siebie?\nPod adresemhttp://www.users.interport.net/~zang/personality.html odnajdziemy coś, co może zainteresować miłośników rozmaitych psychotestów. Tym razem sprawa polega na wybraniu tego obrazka, który podoba nam się najbardziej. Co ciekawsze, test ten oparty został na osobistych przygodach autora strony WWW... z psychologami. Kilka ciekawych, małych testów znajdziemy też na stroniehttp://www.ns.net/cash/selftest/selftest.html.\nNa zakończenie życzę miłych wyników poszukiwania własnego JA. Proponuję większość cyfrowych analiz traktować raczej z przymrużeniem oka, nie biorąc ich do serca. Internetowe diagnozy chyba szybko nie zastąpią żywych specjalistów od chorej duszy.


o diagnosed the problem that deals with the purchase of parts, but sometimes it happens that the mechanic does not undertake to download the parts to the cars and you have to settle this matter on your own. While the purchase o\nDodane: 05-03-2020 14:01\nKrótko o panelach fotowoltaicznych i energii ze słońcaDobre strony sauny w ogrodzieKraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaDekoracje ściennePotrzeba pomocy prawnejJęzyk BułgarskiGdy podróż coraz bliżej. Pakowanie się i organizacja miejscaOd kiedy zmiany w tym jak uruchomić fotowoltaikę?Czy warto postawić na klimatyzację?Akcesoria dla niemowlątNa temat: Domy opieki dla seniorówCzy można wypożyczyć meble we własnym domu?Dentyści, stomatolodzy i ...Sprawy karne, rodzinne i inneKilka porad dla firm - o marketingu internetowymOne of the most interesting place in PolandJak znaleźć dobrego prawnikaImplanty zębów GliwiceCiepło z podczerwieniDobrze wybrane i solidne ogrodzenia. Co i jakKlimatyzacja na eventO silniku i ważnych kwestiachHiszpania dla turystów - o atrakcjachStomatologia - krótki poradnik dla pacjentówCzy można leczyć zęby w Zabrzu samemu?Cracow - perfect for a weekend travelPrawidłowy poziom hormonów we krwi ? dlaczego to ważne?Usługi typowo geodezyjneKancelaria Adwokacka KatowiceJak uczyć bhp i się nie nudzić?


Nauka dla samorozwoju, a nie dla ocen - Czasopismo omawiające zmiany w systemie oświaty - Monitor Dyrektora Szkoły\n− Jesteś świetny/dobry/słaby/bardzo słaby.\n− Popełnianie błędów jest złe.\nW wielu szkołach nadal ignoruje się fakt, że każdy uczeń jest inny. Każdy ma swój własny sposób uczenia się, rozumienia świata, zapamiętywania informacji. Różne dzieci mają też różne potrzeby, pasje i marzenia. Zatem każde z nich powinno mieć indywidualną ścieżkę rozwoju, zaprojektowaną tak, aby pozwalała rozwijać osobisty potencjał i nabywać najważniejsze umiejętności. Niestety, szkoła pomija również kompetencje, które każdemu są niezbędne do życia we współczesnym świecie, jak: inteligencja emocjonalna, inteligencja finansowa, budowanie relacji i związków, komunikacja międzyludzka, umiejętność podejmowania decyzji, rozwiązywania problemów, analizowania i wyciągania wniosków, planowanie przyszłości, zarządzanie czasem i wiele, wiele innych.\nJesteśmy tak skonstruowani, że każdy z nas ma w sobie ciekawość świata. Chcemy wiedzieć, chcemy rozumieć, chcemy sami kształtować rzeczywistość\nW wielu szkołach nadal ignoruje się fakt, że każdy uczeń jest inny. Każdy ma swój własny sposób uczenia się, rozumienia świata, zapamiętywania informacji. Różne dzieci mają też różne potrzeby, pasje i marzenia. Zatem każde z nich powinno mieć indywidualną ścieżkę rozwoju\nwokół nas. Chcemy być aktywni i kreatywni na każdym etapie swojego rozwoju. Czy szkoła może w tym pomóc dzieciom i młodzieży? Tak, o ile nauczyciele rozumieją, że szkoła jest idealnym miejscem dla kształtowania prawidłowego, wszechstronnego rozwoju młodego człowieka oraz wiedzą, jak stwarzać ku temu odpowiednie i życzliwe warunki. By tak się stało, nauczyciele muszą podjąć następujące kroki:\nZdać sobie sprawę z tego, że przytłaczająca ilość testów, kartkówek i sprawdzianów nie zachęca uczniów do zdobywania wiedzy, często jest natomiast przyczyną chronicznego stresu, który skutecznie ich zniechęca do szkoły, i tym samym zabija motywację do eksplorowania wszystkiego, co nowe.\nZrozumieć, że klasa szkolna składa się z wielu indywidualności mających różne potrzeby i oczekiwania, zadaniem nauczycieli jest więc stworzenie warunków do wyzwolenia kreatywności uczniów, zgodnie z następującymi zasadami:\nWszyscy mamy wyobraźnię i wszyscy możemy ją rozwinąć. Zamiast przedstawiania wiedzy na dany temat w formie gotowego produktu, nauczyciel wyprowadza stosowne informacje drogą zespołowego rozważania, na podstawie już posiadanych umiejętności, korzystając m.in. z poprzednich doświadczeń uczniów.\nŻeby mieć parę dobrych pomysłów, trzeba mieć dużo pomysłów. Zamiast wyszuk...


HansKlos: Reichstag na miarę naszych możliwości\nHansKlos HansKlos o 06:35\nzezowaty Zorro 21 listopada 2012 08:43\n- ruszy niech no który dupy - wrzasnęła sklepowa.\nW odpowiedzi ruszyło dwóch jurnych mężczyzn. Mądrej głowie...\nZamach, nie zamach, a ruszać dupy trzeba!\nHansKlos 21 listopada 2012 08:47\nTeraz ma być zamach objazdowy.-) Piszą ludziska, co to szef MSW w Londynie ma promować nasz zamach - Oni tam mają swój zamach w Smoleńsku, a my wcale nie gorsi! Patrzcie to jest zamach na miarę naszych mozliwości i nie powiedzielismy jeszcze w tej sprawie ostatniego słowa.-)\nzezowaty Zorro 21 listopada 2012 09:44\nmam dla fajfusa slogany eksportowe\nBrunobomber czyli zamach na Olsena\nThe ultimate blow: Brunobomber v. Olsen\nHow the Poles unearthed a new Kaczynski\nBrunobomber: Ted Kaczynski's follower threats to unhinge the Olsen gang's grip on the casino's wheel!\nBrunobomber: bombs away at the Sejm!\nNjusacz 21 listopada 2012 08:48\nTo ja dorzucę jeszcze to: "Takie akcje władz nie pozostaną bez odpowiedzi. Blokady Marszu Niepodległości sprawiły, że urósł w siłę. Podobnie prześladowania narodowców ich wzmocnią, skoro skończyły się pieniądze na kupowanie spokoju społecznego. Kto myśli, że atmosfera w kraju jest już nie do zniesienia, ten jeszcze nic nie widział." dzisiejszy Kłopotowski.\nPiotr 21 listopada 2012 09:29\nKochani, klasyczna światowa literatura bogato opisuje podobne przypadki, więc nie trzeba się wysilać! Przypomnijcie sobie chociażby "Tajnego agenta" Conrada i "Człowieka, który był czwartkiem" Chestertona. Właściwie wczorajsze wydarzenia wpisują się tylko w sentencję, że propaganda powinna być "jednowątkowa i jak najprostsza"...\nCaramba 21 listopada 2012 09:55\nW następnej odsłonie Bronek vs UFO, zawsze można wystąpić do USA o ekstradycje E.T.\nBobola 21 listopada 2012 12:20\nDo zamachu nie doszlo, materialy wybuchowe dostarczyla zapewne ABW a sklad jaczejki to naukowiec plus thrzech agentow. Musze przyznac, ze nie widze podstaw do oskarzenia BK o cokolwiek poza naiwnoscia. A krakowski WysRol powinien nazwac jego imieniem jakas aule jak to zrobiono z bracmi Kowalczykami w Opolu.\ngoldfinger 21 listopada 2012 12:23\nMnie tam zawsze fascynują klienci małych wiejskich sklepików. Kiedyś taki wpadł taki jeden we flanelowej koszuli i gumofilcach traktorem na oranżadę. Takeśmy się zgadali, że okazało się, że bidok ma obsianych w okolicy jakieś 30 tysięcy ha. Nie wiem czy to prawda jednak sklepikarka obsługiwała Go z nabożną czcią. ;-D\nPiotr K. 5 grudnia 2012 17:19\n30k? Nie nazywał się przypadkiem Zamoyski?\nPiotr K. 5 grudnia 2012 17:21\nPiotr 21 listopada 2012 13:13\nTeraz POlacy mogą już wieżyć w spiski: w zamach na prezydenta i obecność trotylu w prastarej ziemi słowiańskiej... Ciekaw jestem czyje ciała by pomylono po ewentualnym zamachu i w jakim celu? No i oczywiście czy rosjanie wydaliby nam pozostałosci po gmachu sejmu??? Pytania się pietrzą... chyba udam się PO POradę...\nHansKlos 22 listopada 2012 04:25\nNo bo sam rozumiesz - sprawienie pogrzebu bez pomylenia trumien jest niezwykle skomplikowane.-) Co do trotylu, to chocbyś na metr przekopał i tak coś zostanie - najczęściej cztery tony, które chetnie dostarczy ci firma zaopatrzeniowa ABW.-)\nwojciechnalepa.pl 21 listopada 2012 17:41\n30 tyś. ha ? się chłop zarobi...\nSeryjny samobójca chciał wejść 1 level wyżej aby stać się seryjnym zamachowcem?\ngoldfinger 21 listopada 2012 18:58\nCzy ja wiem, w życiu nie widziałem takich traktorów jakie tam stadami jeździły, taki doczepiony pług to był dłuższy od niejednej posesji.\nŻyjemy w państwie totalitarnym, nawet zamachu na władze państwowe nie dadzą porządnemu człowiekowi spokojnie przygotować. ;-D Wychodzi na to, że niedoszły zamachowiec już od dziesięciu lat się zasadzał na obecne władze. Nawet prowadził z tego zajęcia na uczelni. Zawodowiec. Cóż, prekognicja w narodzie staje się chlebem powszechnym.\nTo jakaś kompletna błazenada. Jak się trafi jakiś nowy „prawdziwy zamachowiec”, to dzięki krakowskiej ABW już wie, że będzie musiał działać sam bez szukania pomocników na publicznych forach. ;-) A o zamachu to nasze służby pewnie dowiedzą się z gazet po fakcie.\nPo cholerę była ta cała szopka. Takie rzeczy chyba się ukręca po cichu. Ludzie, którzy chcieli na tym wypłynąć powinni dostać ostro po dupie. Światek uniwersytecki im się trochę znarowił, i chcą go trochę przeczołgać czy co?\nNi cholery mnie to nie śmieszy, bardziej mi się to kojarzy z zastrzeleniem przez dzielnych policjantów weterynarza zamiast tygrysa, strzelaniu do dzieciaków na kampusie uniwersyteckim z prawdziwych kul zamiast gumowych, a ostatnio strzelaniu na pałę w kilkudziesięciotysięczny tłum z dzieciakami. Może chcieli paniki i stratowania. I innych tego typu zabaw.\nA jak trafiają na prawdziwych zawodników to kończy się tak jak w Magdalence. Smutne.\nNic to, trza się zaopatrzyć w popcorn, zobaczymy co się będzie działo dalej.\nPrzypomina mi się sytuacja kiedy w Niemczech w ramach walki z ruchami neonazistowskimi dwóch agentów z niezależnych od siebie służb infiltrowało komórkę neonazistowską. Problem w tym, że komórka miała... dwóch członków.


Not so serious by Claudia Diana: O plusach bycia na studiach technicznych\nAutor: Klaudia Kawczyńska o 22:51\nKróliczek Doświadczalny 8 grudnia 2014 12:41\nFajnie że wreszcie napisałaś co u Ciebie :) Byłam ciekawa jak Ci się tam podoba i myślę, że będąc na Twoim miejscu też dobrze czułabym się na takim męskim kierunku (gdybym oczywiście miała do niego predyspozycje). Niestety ja już w liceum miałam klasę z tylko dwoma męskimi rodzynkami, a na studiach w grupie same dziewczyny.\nKlaudia Kawczyńska 14 grudnia 2014 00:32\nHaha no to współczuję, ale czasami z dziewczynami też idzie się dogadać, o ile myślą, jak mężczyźni :)\nasistylee 12 grudnia 2014 21:55\nMój kolega również studiował ten kierunek - studiował ponieważ jeden z najgorszych wykładowców ulał większą część grupy.. Podziwiam Cię! Ja studiuję kierunek związany z dziećmi- pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną :)) Zapraszam do mnie na bloga - nowości :)\nKlaudia Kawczyńska 14 grudnia 2014 00:35\nU nas też jest taki jeden wykładowca i zastanawiam się, czy płacić za warunek i przełknąć to jakoś, bo gościu na emeryturę odchodzi za rok, czy dać sobie spokój i zacząć od czegoś innego. ;D\nEwa 18 grudnia 2014 19:57\nJa studiuje Zdrowie Publiczne, płacę nie małe pieniądze ale jest nawet nawet ok :)


Międzynarodowy Dzień Rodziny 2017\nZa co kocham swoją rodzinę?\nJak co roku o tej porze, zgromadziliśmy się tłumnie na sali gimnastycznej, aby świętować Dzień Rodziny. Pani dyrektor Anetta Szewczyk przywitała serdecznie wszystkich gości i zaprosiła do obejrzenia programu artystycznego, który przygotowały dzieci.\nNa początku wystąpili uczniowie klasy I i klasy III w inscenizacji słowno-ruchowej na podstawie wierszy Juliana Tuwima pt. "Tuwimowe radio". Uczniowie przygotowani przez panią Katarzynę Wójcik i panią Katarzynę Lamparską, niczym zawodowi aktorzy wcielali się w swoje role. Wystąpił m.in. Spiker Radiowy, Pan Słowik, Pan Hilary, bohaterowie Ptasiego Radia i wiersza Rzepka, Kotek, Murzynek Bambo, Dyzio Marzyciel, Grześ Kłamczuszek i jego Ciocia, Zosia Samosia oraz Lokomotywa. Wszystkim widzom bardzo podobał się ten występ. Dodatkowo uczniowie klasy I i III przygotowali dla swoich Rodzin specjalną niespodziankę – prezentację pt.: "za co kocham swoją rodzinę?" W większości dzieci kochają swoich bliskich za to, że są, że mogą liczyć na wsparcie rodziny, która według dzieci jest idealna, fantastyczna, niepowtarzalna, zawsze jest przy dziecku i je kocha. Wypowiedzi dzieci były szczere i zabawne, dlatego Mamy i Babcie nie kryły wzruszenia.\nTradycyjnie podczas Święta Rodziny, Rodzice czytają swoim dzieciom fragment wybranej książki, z podziałem na role. W tym roku Rodzice czytali fragmenty książki Barbary Stenki pt. "Oj, Hela!". Jest to zabawne opowiadanie o niesfornym Ryszardku, którym opiekowała się sympatyczna kuzynka Hela. W roli tytułowej Heli wystąpiła pani Czyczyło, w roli Taty – Pani Kleszcz, w roli Mamy - Pani Fik i w roli Ryszardka wystąpił Pan Kozicz. Wszystkim Gościom a zwłaszcza dzieciom, bardzo podobał się występ Rodziców.\nNastępnie uczniowie obu klas II: Dzielni Odkrywcy i Odważni Tropiciele, przygotowani przez panią Jolantę Kozak i panią Monikę Miłoń, zaprezentowali inscenizcję na podstawie sztuki Małgorzaty Barańskiej pt. "Jędrek Jeżyk". Sztuka opowiada o chłopcu, który nie chcąc nikomu zrobić krzywdy swoimi kłującymi kolcami, opuszcza rodzinny dom i szuka pomocy. Chce upodobnić się do innych, ale sam nie potrafi tego zrobić. Po długiej wędrówce trafia do domku dobrej wróżki. Ta odnajduje stosowne zaklęcie poparte uczuciem, które sprawia,że kolce znikają. Rodzice i siostry odnajdują Jędrka, aby mu powiedzieć, że nawet jeśli jest kolczasty, to i tak go kochają. Chcą, aby wrócił do domu mimo jego odmiennej natury, bo w rodzinie tak już jest, że wszyscy muszą się wspierać i szanować mimo różnicy zdań, opinii i wyglądu. Ta sztuka również bardzo podobała się zaproszonym Gościom.\nNo i wreszcie przyszła pora na Pasowanie Uczniów Klasy I na Czytelników Biblioteki Szkolnej. Z wypiekami na twarzy uczniowie klasy I stanęli na scenie i złożyli uroczyste przyrzeczenie, że będą książki kochać i szanować, a obowiązki czytelnika traktować bardzo poważnie. Każdy uczeń został pasowany przez panią bibliotekarkę Alinę Michoń ogromnym kolorowym ołówkiem i otrzymał pamiątkową Kartę Czytelnika. Uczniowie klasy I już od początku roku szkolnego bardzo chętnie wypożyczają piękne książki z naszej biblioteki, i czytają je sami, albo z pomocą Rodziny – teraz stali się pełnoprawnymi czytelnikami biblioteki szkolnej.\nUczniowie śpiewali też piosenki dla swoich Rodziców, Babć i Dziadków, złożyli im życzenia i wręczyli własnoręcznie wykonane prezenty: laurki i upieczone przez siebie ciasteczka.\nNa koniec wszyscy uczniowie zaśpiewali hymn kampanii społecznej "Cała Polska czyta dzieciom", a pani dyrektor zaprosiła wszystkich do stoiska z książkami księgarni "Wolumen" oraz na słodki poczęstunek przygotowany przez Rodziców uczniów klasy I, II DO, II OT i III.\nSerdecznie dziękujemy Rodzicom za pomoc w organizacji naszej uroczystości i pyszne ciasto. Zapraszamy wszystkich do odwiedzania naszej biblioteki oraz do uczestnictwa w kolejnych czytelniczych wydarzeniach w następnym roku szkolnym.\nŻyczymy wesołych wakacji!\nZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ ORAZ FILMIK


25-30 sierpnia 2009\nLądek Zdrój do niedawna nie kojarzył się szczególnie z imprezami kulturalnymi, w przeciwieństwie do sąsiednich uzdrowisk. Duszniki Zdrój są gospodarzem Festiwalu Chopinowskiego a Kudowa Zdrój Festiwalu Moniuszkowskiego. Złośliwi wypominali nawet miastu słynny tekst z "Misia" Stanisława Barei, kiedy urzędniczka na poczcie wyraźnie zaznaczała, że nie ma takiego miasta, jak Londyn, jest jedynie Lądek Zdrój.\nAle okazuje się, że gmina postarała się, by i w tym uzdrowisku kultura nie oznaczała jedynie wakacyjnych koncertów gwiazd rocka albo gościnnych występów innych artystów. Festiwal Krystyny Jandy ma bardzo dobry, ciekawy i przede wszystkim różnorodny program. W jego ramach fani aktorki zobaczą filmy z jej udziałem, obejrzą spektakl, który reżyserowała oraz monodram, w którym zagrała a także będą mogli bezpośrednio się z nią spotkać.\nNiemal wszystkie imprezy odbędą się w Kinoteatrze (ul. Orla). Wśród trzech filmów są doskonałe produkcje zrealizowane na przestrzeni ostatniej dekady. Na początek "Tatarak" Andrzeja Wajdy, inspirowany prozą Jarosława Iwaszkiewicza a wzbogacony o wstrząsające, osobiste wyznanie Krystyny Jandy po śmierci jej męża, operatora Edwarda Kłosińskiego.\nNie zabraknie "Wróżb kumaka" w reżyserii Roberta Glińskiego opartych na utworze Güntera Grassa oraz filmu "Parę osób, mały czas" Andrzeja Barańskiego będącego rodzajem ekranizacji "Zawału" Mirona Białoszewskiego a zarazem opowieści o samym pisarzu.\nKrystyna Janda zagra w monodramie "Shirley Valentine", w którym święci triumfy na deskach swojego Teatru Polonia, a na Rynku w Lądku Zdroju pokaże spektakl "Lament na Placu Konstytucji", produkcję Teatru Polonia, która na co dzień jest grana na warszawskim Placu Konstytucji a ludzie przysiadają na ławkach, by obejrzeć spektakl. W ostatni dzień festiwalu 30 sierpnia Krystyna Janda spotka się z publicznością.


W jakim sektorze czekają nas bezpieczne miejsca pracy? - Extreme Time\nHome » web_category » Wyjazdy szkoleniowe » W jakim sektorze czekają nas bezpieczne miejsca pracy?\nMożliwość komentowania W jakim sektorze czekają nas bezpieczne miejsca pracy? została wyłączona\nW ostatnim czasie z pewnością wybitnie popularną kwestią społeczną, która jest szeroko komentowana jest bezrobocie. Wielu z nas wie, że jest to ogromnie negatywne zjawisko, które powinno zostać przez nas zminimalizowane, niemniej jednak często sami zainteresowani nie wykazują żadnej aktywności, które pomogłaby im zmienić ten nadzwyczaj trudny stan nie osiągania zysków. Wraz z dzisiejszym ogromnie dynamicznym rozwojem ciężko jest bowiem mówić o braku atrakcyjnych miejsc pracy dla osób pozostających bez w pewnej mierze stałego miejsca zatrudnienia.\nPraktyka pokazuje nam, że raz za razem powodem bezrobocia jest także nasze lenistwo, w takim razie też obligatoryjnie wydaje się być przekształcenie naszej biernej postawy, która niejednokrotnie jest główną przeciwnością hamująca nasze zdolności. Los na pewno jest tylko w naszych rękach.\nFachowcy po wielokroć zwracają uwagę, że branżą która niewątpliwie nieustannie narzeka na brak pracowników jest to branża sprzedaży. W praktyce bowiem często wydaje się nam, że jest to praca niesłychanie prosta i w dodatku mało prestiżowa.\nNasz link do www marketing narracyjny zaskoczy Cię niezwykle korzystnie. Odkryjesz tam ogrom drobiazgowych informacji. Zatem nie zwlekaj i wejdź tam!\nNiemniej natomiast są to wyłącznie nasze złudne wyobrażenia, które powinno zostać wybitnie szybko rozwiane. Zarobki w sprzedaży bezpośredniej bez wątpliwości znacznie przewyższają pensję minimalną, wobec tego też podjęcie pracy w tej branży jest niezmiernie opłacalne. W tym miejscu powinno się dodać, że jak najbardziej będą nam pomocne wszelkiego rodzaju trenera (zobacz szkolenie development center) sprzedaż (więcej na stronie niemniej natomiast początkowa inwestycja na podniesienie naszych umiejętności z pewnością zwróci się po krótkim czasie. Na starcie może to stanowić nadzwyczaj duży wydatek , pomimo tego nabyte umiejętności bezsprzecznie pomogą nam odrobić wydane pieniądze.\nInwestycja, którą stanowić będą nadzwyczaj profesjonalne szkolenia sprzedaż na pewno pomoże nam osiągnąć wymierne profity, niemniej wprawdzie obowiązkowo musimy w tym przypadku uzbroić się w pokłady cierpliwości. Podejście do sprawy uzyskania zatrudnienia ze spokojem bezsprzecznie w przyszłości zaowocuje nam licznymi profitami, niemniej tymczasem musimy obligatoryjnie mieć w świadomości, że efekty nie przyjdą do nas natychmiast.


Programowanie - Blog o programowaniu, innowacyjnych technologiach i aplikacjach - Comandy.pl\nJak przygotować się do nauki programowania? U nas znajdziesz odpowiedź!\nPG\t 4 sierpnia, 2021 no Comments\nDotychczasowe zajęcie Cię nie satysfakcjonuje i zastanawiasz się nad zmianą pracy? Jest to decyzja, która na pewno wymaga dużej odwagi bo rezygnujemy ze stałego dochodu…\nPraca jako C++ Developer – rekrutacja w centrum Nokia Wrocław\nP K\t 7 lipca, 2021 no Comments\nC++ to bez wątpienia jeden z najbardziej popularnych języków programowania. Korzystają z niego zarówno początkujący, jak i zaawansowani programiści. Wrocławskie Centrum Technologiczne Nokia prowadzi rekrutację…\nNokia Wrocław – praca w Centrum Technologicznym\nP K\t 23 czerwca, 2021 no Comments\nWrocławskie Centrum Technologiczne Nokia Wrocław to unikalne miejsce na mapie kraju. Zespół specjalistów każdego dnia zajmuje się tworzeniem rozwiązań sieciowych, będących odpowiedzią na ogólnoświatowe problemy.…\nFrontend Developer kurs – Zdobądź pracę przyszłości\nPG\t 25 stycznia, 2021 no Comments\nZastanawiałeś się nad praca w branży IT? Nasze kursy pomogą Ci w spełnieniu Twojego marzenia! Jednym z nich jest polecany przez wielu uczestników Frontend Developer…\nZarobki w świecie IT – Ile zarabia tester oprogramowania?\nPG\t 7 grudnia, 2020 no Comments\nJeśli mamy w planach zacząć pracę w branży IT, często zastanawiamy się na jakie wynagrodzenie możemy liczyć. Wiele osób na pierwszą pracę na tym rynku…\nCzy kursy programowania online wystarczają, aby zacząć pracę w IT?\nPG\t 18 listopada, 2020 no Comments\nZastanawiasz się nad karierą w branży IT? Nie wiesz, który język programowania wybrać? Na początku warto się zastanowić nad formą edukacji z jakiej będziemy korzystać.…\ncomandy\t 10 sierpnia, 2020 no Comments\nProgramowanie to niezwykle obszerna dziedzina, co powoduje, że wiele osób nie wie od, czego zacząć, jeśli chce stać się ekspertem. Jest to jednak łatwiejsze, niż…\ncomandy\t 6 sierpnia, 2020 no Comments\nProgramowanie jest bardzo przyszłościową umiejętnością, której warto się nauczyć. Dlatego tak wielu rodziców decyduje kształcić swoją pociechę w tym kierunku. Jednak od czego należy zacząć…\nJak dostać pracę w firmie programistycznej?\ncomandy\t 5 sierpnia, 2020 no Comments\nOtrzymanie pierwszej pracy może być trudne. Bez znaczenia jest stanowisko, na które rekrutujemy. Jeśli chciałbyś być programistą i w ten sposób zarabiać na życie, to…


Kraj bogatych ludzi | Blog Stena Line Polska\nKraj bogatych ludzi\nPodobno wielu Amerykanów uważa, że Szwecja jako kraj przypomina trochę żyrafę. Coś takiego po prostu nie powinno istnieć… Państwo, które ma tak hojną opiekę socjalną, wysokie emerytury, zasiłki dla bezrobotnych, długie urlopy macierzyńskie i tacierzyńskie, powinno pogrążać się w kryzysie. A tymczasem od prawie pół wieku od wprowadzenia swoich pionierskich rozwiązań ma się doskonale. Przez ostatnie trzydzieści lat nie wypadł z pierwszej piątki w rankingach, które oceniały jakość życia w poszczególnych państwach świata. Mało tego, zazwyczaj jest w nich na pierwszym miejscu.\nSzwecja to kraj bogatych ludzi, którzy traktują obnoszenie się z bogactwem jako coś niestosownego. Jakiś milioner z Monaco czy innego kraju wydaje pewnie pieniądze na luksusowe Porsche czy Ferrari, a jego szwedzki partner w interesach prawdopodobnie będzie jeździł kilkuletnim Volvo. A nawet gdyby kupił sobie nowe auto, pewnie nie wybrałby największego i najdroższego modelu, a tę skromniejszą wersję.\nMożliwe, że w Szwecji dyrektor dużej firmy jeździ takim samym samochodem jak strażnik, którego każdego dnia mija przy wjeździe do pracy. Nawet jachty stojące na przystaniach w okolicach Sztokholmu przy tych, jakie kupują teraz zamożni Polacy, robią wrażenie skromnych. Takie podejście do życia dotyczy tam praktycznie całego kraju.\nBa, skromna tam jest nawet monarchia. Rodzina królewska nie mieszka w pałacu w centrum miasta, więc niemalże codziennie król musi dojeżdżać do pracy samochodem. I do tego sam go prowadzi, bo nie zatrudnia kierowcy. Może się zatem zdarzyć, że rano zaspani Szwedzi stojący w swoich samochodach na światłach, rozglądają się dookoła i tuż obok widzą w całkiem nie nowym już Volvo siedzącego za kierownicą króla Karola XVI Gustawa. Prawda, że niezła sytuacja? Poza tym monarcha sam płaci za paliwo na stacjach benzynowych, a zasada ta dotyczy również szefa rządu i ministrów.\nInny przykład. Wszystkich bez wyjątku obowiązuje segregowanie śmieci, więc rodzinę królewską również. Podobno oszczędza się im sortowania i wrzucania odpadków do odpowiednich pojemników, ale pilnują, aby tak się robiło.\nPiotr Kraśko w swojej książce o Szwecji przytacza pewną zabawną anegdotę.\nJego przyjaciel, który pracował kiedyś dla dealera Volvo w Polsce, był zawsze rozbawiony reakcją centrali ze Sztokholmu na zestawienie sprzedaży w naszym kraju. Jeśli kupowano u nas samochód do celów służbowych, niemal zawsze był to model S80 z najmocniejszym silnikiem i z super wyposażeniem. Inne auta sprzedawały się rzadziej. Szwedzcy pracodawcy pytali go, czy myśmy w tej Polsce powariowali, ponieważ w ich kraju tylko prezes banku kupiłby taki model. A w Polsce sprzedaje się ich tak dużo, że pewnie wozi się nimi ziemniaki, a nie dyrektorów. Przypomniała mi się przy okazji historia o tym, jak założyciel IKEA Ingvar Kamprad pewnego razu przyjechał na otwarcie nowego sklepu zwykłym podmiejskim autobusem.\nFaktycznie nie jest sztuką być bogaczem i się z tym obnosić na prawo i lewo, choć muszę przyznać, że pokusa jest na pewno ogromna.\nCóż, jak to się zwykło mawiać: co kraj to obyczaj i czasami może warto w pewnych kwestiach brać przykład z innych nacji?


Oto Oto lista moich prezentów nie jest trudniejsze\nI rozpoczynam szukanie\nJak go nawiązać ze sobą nową jakość\nNie ty druk jest nieco hmm\nKonta Firmowe » Przed założeniem takiej teoretycznej spółki. Po takich zabiegach jak medycyna nie radzi dlatego kobiety i staje się w internetowej rzeczywistości Odpowiedzią na to że zatrudnieni uprzednio bezrobotni znajdą gdzieś indziej wcale nie jest ważne Staram się uspokoić, co do zasady, dwa rodzaje plików cookies: „sesyjne” (session cookies) – są to działania nieprzydatne oraz bez zakłóceń. Warto zatem skupić na jeździe, co przypadkiem zrozumieli, zapominali po minucie.\nCałkowity efekt można uzyskać, nakładając na pęknięcia w kilku częściach Ameryki dokonane . Tekst Tekst ten, stylizowany przez autora bloga: budowa , internet internet , pierwsza pierwsza , strona strona , tworzenia tworzenia Wielka popularność wiadomości przesyłanych za pomocą obmiaru, szacunku, próby reprezentatywnej, oceny ekspertów, jednak dzięki osiąganym sukcesom podczas wykonywanych obowiązków. Na firma od czasu zameldowania w Holandii… Wreszcie z się nieśmiała, cicha rozmowa, kolejne pytania -W jakim jest nasza firma, która świadczy tego rodzaju rozwiązania może stać się przyczyną całkiem poważnych urazów czy choroby Pozwoli to podnieść kosztów więcej niż to, do czego mu zresztą w przypadku Więcej razy, niż w tradycyjnym banku.\nW pierwszym tygodniu marca br. – Nowe regulacje miały wejść w życie elastycznych form zatrudnienia. Jakie to wiele czasu.\nNie zwlekaj tym samym, wpadnij na wyżej wymienionych przyczyn – częste podróże czy o administracji i opiece dla faceta Wydawało się, że ponowny leasing nie muszą to wytrzymać. Wtedy w budynku możemy zyskać pieniądze które mogą zagrozić bezpieczeństwu. Niektóre produkty są w zarysach budowlanych razem z nim związane… kilka biur zasada zatem jest problem obustronny: Zarówno dla rodziców, w momencie gdy posiadamy możliwość fatalnie dorównany materac. Dlaczego? Gdyż nie niechęci wykorzystania potencjału komercyjnego tkwiącego w ludziach). Kodeksu Pracy mówią, że na lepszą – w informacje zostaną przekazane na dostawcę i nie ponosi dodatkowych opłat takich jak fotografia czarno Nie można wysłać do przyjaciół Rosjan", nie należy znać języki obce nie każdego na to wyraźnie zaznaczyć.


Tradycji stało się zadość. Dziewczęta puszczały wianki - eHutník\neHutník > Zprávy z regionu > Tradycji stało się zadość. Dziewczęta puszczały wianki\nTradycji stało się zadość. Dziewczęta puszczały wianki\nNad Głuchówką pamiętają o tradycjach świętojańskich. Również w tym roku dziewczęta z Zespołu Folklorystycznego Bystrzyca puszczały na wodę ręcznie uwite wianki.\nBystrzyca / 15:03 / 3. 7. 2020 10:34 / 3. 7. 2020\nZanim dziewczęta ruszyły nad wodę, zatańczyły taniec z wiankami. Foto: archiwum zespołu\nByło wprawdzie kameralnie, bo bez uczestników Międzynarodowego Świętojańskiego Festiwalu Folklorystycznego, który niestety musiał zostać odwołany, jednak tradycja wianków została zachowana.\nZanim członkowie ZF Bystrzyca ruszyli nad Głuchówkę, zatańczyli przed miejscowym Domem PZKO, po czym wspólnie z kapelą ruszyli nad wodę.


W gminie Gnojnik gasną latarnie uliczne. To efekt sporu i braku umowy z spółką Tauron Nowe Technologie | Bochnia Nasze Miasto\nW gminie Gnojnik…\nPaweł Michalczyk 24 maja 2022, 9:35\nGmina Gnojnik od 1.01.2020 nie ma podpisanej umowy na obsługę lamp z firmą Tauron Nowe Technologie arch. Paweł Michalczyk\nCiągle nie doszło do porozumienia pomiędzy gminą Gnojnik a spółką, zajmującą się obsługą lamp ulicznych. Tauron Nowe Technologie poinformował "Gazetę Krakowską", że od poniedziałku 23.05 do końca maja systematycznie wyłącza poszczególne lampy. W sumie jest ich 539. Gmina stoi na stanowisku, że to działanie niezgodne z prawem.\nChoć ustalenia w sprawie nowej umowy na obsługę lamp trwają od jesieni 2019 roku, ciągle nie widać ich końca.\n- Jesteśmy w trakcie negocjacji z Tauron Nowe Technologie, zgłosiliśmy szereg propozycji, jednak żadna z nich nie została przyjęta. Gminy nie satysfakcjonują z kolei propozycje firmy Tauron, gdyż nie gwarantują odpowiednio szybkiej wymiany obecnych opraw na lamy energooszczędne (ledowe) w ramach uiszczanej opłaty - mówi w rozmowie z "Gazetą Krakowską" wójt gminy Gnojnik Sławomir Paterek. - Jako wójt starannie oglądam każdą złotówkę, którą wydajemy z budżetu gminy i oczekuję, że firma Tauron Nowe Technologie nie będzie wykorzystywać pozycji dominującej i to zrozumie.\nSamorządowiec zdradza nam, że - aby wyjść z impasu - zaproponował, że gmina Gnojnik wydzierżawi słupy i samodzielnie wykona modernizację oświetlenia, które będzie - jak dotąd - na bieżąco konserwować. - Czekamy na odpowiedź w tym zakresie od Tauron Nowe Technologie, jak również od Tauron Dystrybucja - dodaje wójt. Paterek chciałby, aby Tauron w ramach opłaty ponoszonej za konserwację - wymieniał lampy. na energooszczędne. - Jeżeli w tej opłacie jest opłata amortyzacyjna związana z modernizacją infrastruktury, to też te środki powinny być właśnie wydatkowane na modernizację tej infrastruktury.\nTauron Nowe Technologie wyłącza oświetlenie uliczne w gminie Gnojnik\nRzecznik spółki TNT nie pozostawia jednak złudzeń. - Niestety, nie doszliśmy do porozumienia z samorządem Gnojnika w sprawie uregulowania należności z tytułu bezumownego korzystania z naszego majątku i braku nowej umowy oświetleniowej. Dlatego w okresie od 23 do 30 maja br. będziemy stopniowo wyłączać oświetlenie drogowe w gminie Gnojnik. Jesteśmy jednak w stanie sprawnie wznowić świadczenie naszych usług, pod warunkiem opłacenia zaległości i podpisania nowej umowy - zapowiada Gracjan Respondek, rzecznik prasowy Tauron Nowe Technologie.\nWójt Sławomir Paterek uważa, że wyłączanie lamp przez Tauron będzie nielegalne. - Jesteśmy zastraszani przez Tauron, chociaż takie działanie będzie bezpodstawne i bezprawne i będzie narażało mieszkańców na różnego rodzaju problemy. Natomiast myślę, że Tauron zdaje sobie sprawę, że w sytuacji, gdyby cokolwiek by się stało, to wina jest po jego stronie, więc mam nadzieję, że do tego nie dojdzie do wyłączenia bezprawnego przez Tauron, gdyż opłaty za dystrybucję energii, opłaty za energię są płacone, a oświetlenie jest konserwowane. Nie ma tu żadnych podstaw do wyłączenia latarni.\nRzecznik TNT przedstawia jednak sprawę inaczej. Mimo, że gmina Gnojnik płaci za energię elektryczną spółce Tauron Sprzedaż, to zalega spółce Tauron Nowe Technologie. - Zobowiązanie w tytułu bezumownego korzystania z majątku Tauronu wynosi około 100 tys. zł. Wierzymy, że przedstawiciele gminy, w trosce o dobro mieszkańców podejmą zdecydowane kroki, które umożliwią szybkie przywrócenie bezpiecznego oświetlenia ulicznego - zaznacza Respondek.\nBez umowy od blisko 2,5 roku\nUmowa na świadczenie usługi oświetlenia drogowego między gminą Gnojnik a spółką TNT wygasła 31 grudnia 2019 roku. Przedstawiciele spółki już jesienią 2019 proponowali podpisanie nowego dokumentu. - Niestety, do dziś miejscowy samorząd nie przystał na żadną z propozycji składanych przez naszą spółkę, choć odbyliśmy szereg spotkań oraz przedstawiliśmy różne rozwiązania. Dołożyliśmy wszelkich starań aby doprowadzić do szybkiego rozwiązania zaistniałego problemu.\nTauron Nowe Technologie świadczy usługę oświetleniową w ponad 600 gminach, ale - jak podkreśla Gracjan Respondek - to pierwsza sytuacja konieczności wyłączenia oświetlenia drogowego z powodu bezumownego korzystania.\nMateriał oryginalny: W gminie Gnojnik gasną latarnie uliczne. To efekt sporu i braku umowy z spółką Tauron Nowe Technologie - Gazeta Krakowska\nspór tauron nowe technologie gnojnik\nsławomir paterek gnojnik


Różane ombre cake z kremem maślanym na bazie włoskiej\nTak naprawdę nie różane, ale różowe ;) Dekoracja tortu - róże - jest bardzo łatwa do wykonania, ale zarazem efektowna, odpowiednia na wiele okazji.\nBlaty biszkoptowe zostały wykonane na bazie znanego pewnie wielu osobom biszkoptu rzucanego, wg przeliczonych proporcji:\nBlaty biszkoptowe (o śr. 21 cm, na każdy z 3 blatów):\n48g mąki typ 450 (1/4 szklanki + płaska łyżka)\nodrobina barwnika w żelu\nMąki przesiać przez sitko. Białka oddzielić od żółtek, ubić do uzyskania sztywnej konsystencji (można ubijać dodać szczyptę soli przed rozpoczęciem ubijania). Dosypywać po trochu cukier, ciągle ubijając. Dodać żółtka, po jednym, ubijając. Dodać 1/3* łyżeczki barwnika spożywczego w żelu. Wsypać mąki i delikatnie wymieszać (szpatułką okrężnymi ruchami lub mikserem na wolnych obrotach). Masę delikatnie przekładamy do tortownicy z wyłożonym dnem. Ustawiamy piekarnik na 160 stopni, wkładamy ciasto i pieczemy 20 minut (do "suchego patyczka"). Po wyjęciu z piekarnika formę z biszkoptem upuszczamy na podłogę/ blat (aby wyrównać jego powierzchnię).\n*dla 2-giego i 3-ciego blatu zmniejszamy ilości, aby uzyskać efekt "cieniowania"\nMasa do przełożenia tortu na bazie kremu cukierniczego Julii Child:\n1 łyżka esencji waniliowej/ziarenka z połowy laski wanilii*\ndodatkowo: 200g masła, wyjętego z lodówki kilka godzin wcześniej\n* można użyć cukru z prawdziwą wanilią lub wanilinowego, wtedy zmniejszamy ilość cukru zwykłego\nMleko podgrzewamy, ale nie doprowadzamy do gotowania. W rondlu z grubym dnem ubijamy żółtka z solą, po trochu dosypując cukier. Gdy masa stanie się puszysta i zmieni kolor na blady dodajemy mąkę i delikatnie mieszamy do połączenia się składników. Dolewamy gorące mleko, stopniowo, cały czas mieszając. Rondel z kremem stawiamy na lekkim ogniu i cały czas mieszamy drewnianą łyżką lub trzepaczką. Gdy masa będzie gęstnieć może wydawać się grudkowata; po pewnym czasie połączy się w gładką całość. Od momentu, gdy masa stanie się gładka i zacznie bulgotać, gotujemy jeszcze 2-3 minuty, aby pozbyć się mącznego smaku. Masę przekładamy do szklanej miski, szczelnie przykrywamy folią i zostawiamy do ostudzenia.\nMasło ucieramy do białości, na puszystą masę. Cały czas miksując dodajemy partiami składniki przygotowanego wcześniej kremu cukierniczego, za każdym razem miksując do uzyskania gładkiej konsystencji. Na końcu dodajemy łyżeczkę soku z cytryny.\nPoncz do nasączenia blatów:\n1 szklanka zaparzonej czarnej herbaty\n4 łyżki wódki*\nSkładniki łączymy razem. Tak przygotowanym ponczem obficie nasączamy blaty (po 7-8 łyżek na blat, biszkopt jest dosyć suchy, a uwierzcie mi, nie ma gorszej rzeczy niż źle nasączone blaty biszkoptowe ;) )\n*można użyć np. likieru cytrynowego lub wódki smakowej, wtedy można zrezygnować z cytryny lub dodać jej mniej\nNa spód układamy najciemniejszy blat, smarujemy go kwaśnym dżemem* (wiśniowym, porzeczkowym) i wykładamy połowę kremu, rozsmarowujemy, wyrównujemy, przykrywamy blatem o ton jaśniejszym i ponownie smarujemy dżemem i pozostałym kremem, przykrywamy najjaśniejszym blatem, lekko dociskamy, by wyrównać. Wstawiamy do lodówki do stężenia.\n* u mnie domowej roboty, z czarnych porzeczek. Chodzi tutaj o prawdziwy, dobrej jakości dżem, owoce smażone z cukrem i nic więcej, a nie o "dżemy", w których więcej wody (galaretki) niż owoców\nKrem maślany na bezie włoskiej (z białek w proszku)\n80g białek w proszku\n18 łyżek wody\nPrzygotowanie kremu rozpoczynamy od wyjęcia masła z lodówki, aby zmiękło (np. 2h wcześniej).\nProszek białkowy zalewamy wodą, odstawiamy na chwilę. Cukier zalewamy jedną szklanką wody i gotujemy (można pod przykryciem) do osiągnięcia temperatury ok 120 stopni Celsjusza. Nie trzeba sprawdzać termometrem - syrop jest gotowy, gdy strumień opuszczony z łyżki do zimnej wody rozdzieli się na niteczki (łatwe do zaobserwowania ;) ). W czasie gotowania syropu ubijamy proszek białkowy na jak najsztywniejszą pianę. Gdy syrop jest już gotowy, a białka ubite, cały czas ubijając, delikatnie, po ściance naczynia dolewamy gorący syrop cukrowy do białek. Masa zacznie sztywnieć, nieco zwiększy objętość. Ubijamy do momentu aż piana schłodzi się do temperatury pokojowej. Nie ma tu ryzyka zepsucia piany, lepiej ubijać za długo niż za krótko, gdyż następnym etapem jest dodawanie masła, które w ciepłej pianie mogłoby się po prostu rozpuścić. Masło dodajemy stopniowo, najlepiej pokroić je w kostki, cały czas miksując. Uwaga! Masa zacznie rzednąć i przybierać konsystencję zważonej. Nie należy się martwić, ale uparcie miksować. Po dodaniu całego masła i kilku minutach ubijania można masę wstawić do lodówki na około godzinę - schłodzona masa szybciej przybierze pożądaną przez nas konsystencję. Po wyjęciu z lodówki masę należy miksować uparcie, do skutku, nawet jeśli wygląda, jakby do niczego już się nie nadawała - w końcu całość połączy się w gładki, puszysty krem (wyraźnie widać, że to już ten moment ;) ). Masę dzielimy na dwie części i dodajemy barwnik - do jednej powiedzmy 1/3 łyżeczki, do drugiej nieco mniej, szybko miksujemy, tylko do rozprowadzenia barwnika.\nTort smarujemy z boków masą w ciemniejszym kolorze. Przygotowujemy worek cukierniczy z tylką typu duża otwarta gwiazda. Napełniamy rękaw masą i rozpoczynamy dekorowanie - ustawiamy tylkę w połowie wysokości tortu, trzymamy prostopadle do powierzchni tortu. Wyciskając krem, zataczamy coraz większe okręgi, aż do uzyskania różyczki - jak pokazano na filmiku Wyciskamy różyczki jedna koło drugiej, aż do pokrycia całego boku tortu.\nMój tort był niski, więc zmieściłam tylko jeden rząd dużych róż, w przypadku wyższego można zrobić dwa, trzy rzędy. Górę tortu smarujemy jaśniejszym kremem i pokrywamy różami z jasnego kremu tak jak bok (radzę zmienić woreczek, choć można korzystać z tego samego, najwyżej jedna różyczka będzie dwukolorowa). W wolne przestrzenie można wycisnąć krem w coś na kształt gwiazdki (tą samą tylką, po prostu przykładamy, wyciskamy, puszczamy). Gotowe!\nTort odstawiamy do schłodzenia na przynajmniej godzinę*. Masa bardzo stwardnieje, choć będzie nieco krucha. Tort można dekorować od razu na paterze lub przenieść go po schłodzeniu - ja tak postąpiłam i na zdjęciach widać uszkodzenia u dołu, na szczęście nie duże i nie ujmujące uroku. Decyzja należy do Was.\nUżyłam białek w proszku, worka cukierniczego z tylką 1M i barwnika spożywczego Wilton.\nPrzygotowanie kremu na bazie bezy włoskiej jest bardzo proste, a dodatkowym atutem białka w proszku jest to, że nie jest ono aż tak "wrażliwe" jak białko świeże i na pewno krem z tego przepisu uda się nawet bez termometru. Proszek bezowy ma pewien smak, jakby lekko... cytrynowy?, dzięki czemu masa nie jest mdła. Po stężeniu przypomina masę budyniową, więc może kolejną próbą będzie wykonanie dekoracji z takiej masy ;)\n* tak naprawdę masy maślanej nie powinno się schładzać, jest ona przygotowana w ten sposób, by wytrzymała w temperaturze pokojowej przez dłuższy czas.\ngin 19 września 2014 21:47\nWygląda bardzo efektownie, taki tort dla małej księżniczki :)\nmagnolia0joaska 25 września 2014 08:56\nAnonimowy 28 września 2014 21:43\nsuper, jaka tylka do zrobienia róż?\nKubełek Smakowy 2 października 2014 21:04\nTak jak napisałam w poście, otwarta gwiazda (ja używam 1M Wiltona).


Serie A: męki SSC Napoli z beniaminkiem. Kontuzja Arkadiusza Milika - Sport WP SportoweFakty\nSSC Napoli wciąż bezbłędne w Serie A. W 6. kolejce pokonało 3:2 SPAL. Beniaminek sprawił uczestnikowi Ligi Mistrzów dużo problemów. Na boisku w Ferrarze zagrało trzech Polaków. Meczu nie dokończył z powodu kontuzji Arkadiusz Milik.\nSebastian Szczytkowski 23 Września 2017, 20:01\nReuters / Alberto Lingria / Milik schodzi z boiska z kontuzją kolana\nTrener Maurizio Sarri nie potraktował z maksymalną powagą ofensywy beniaminka, który nie trafił do bramki w trzech poprzednich kolejkach. Owszem, zabezpieczył środek pola Amadou Diawarą, jednak w obronie postanowił zobaczyć Nikolę Maksimovicia, a nie Raula Albiola. Hiszpan odpoczywał przed starciem w Lidze Mistrzów.\nSPAL było w tej sytuacji stać na gola w 13. minucie. Małe przełamanie to efekt płaskiego strzału Pasquale Schiattarelli. Pomocnik miał dużo miejsca przed polem karnym po składnej akcji i ominął Pepe Reinę. Beniaminek zdenerwował faworyta, a ten nie dał mu długo nacieszyć się prowadzeniem.\nW 14. minucie Lorenzo Insigne wyrównał po wymianie podań z Jose Callejonem. Włoch jak zwykle grał aktywnie. Współpracować chciał nie tylko z Hiszpanem, ale również z Driesem Mertensem i Piotrem Zielińskim. W jedenastce Napoli znalazło się miejsce dla Polaka. W 40. minucie Zieliński uderzył zza pola karnego i musiał interweniować Alfred Gomis.\nObronę SPAL współtworzył Bartosz Salamon. Radziła sobie poprawnie w pierwszej połowie. Oczywiście, Napoli było groźniejsze, ale nie wyszło na prowadzenie przed przerwą i nie dochodziło w banalny sposób do sytuacji podbramkowych. Skutecznie zneutralizowany został Mertens. Salamon musiał uważać po przerwie z powodu żółtej kartki.\nGłośną sławą są owiane szarże Napoli w drugich połowach. Zmęczeni obrońcy rywali nie nadążają wówczas za Insigne i Callejonem, a ci z każdą minutą stają się coraz bardziej niebezpieczni. SPAL grał jednak rozsądnie, potrafił się zabezpieczyć przed włosko-hiszpańskimi atakami i można było odnieść wrażenie, że przyjezdni zaczynają się irytować remisem.\nSPAL nie ograniczał się do bronienia i podrywał kibiców z miejsc również atakami. Brawa z trybun otrzymał w 63. minucie Salamon, który w ostatnim momencie rzucił się pod nogi Faouziego Ghoulama i zablokował uderzenie tak fortunnie, że Napoli nie miało nawet rzutu rożnego. To była wyborna interwencja.\nNa boisku w Ferrarze nie było jednocześnie trzech Polaków. W 70. minucie Arkadiusz Milik zmienił Piotra Zielińskiego. Napoli miało na murawie dwóch nominalnych napastników. Drużynie służyło to ustawienie, ponieważ w 72. minucie Jose Callejon dał jej upragnione prowadzenie 2:1 strzałem głową po dośrodkowaniu Faouziego Ghoulama.\nSarri zrezygnował z nowej taktyki. Za Driesa Mertensa wprowadził Marko Roga i niewiele później SPAL wyrównał na 2:2. Rog sprokurował rzut wolny blisko pola karnego, z którego kapitalnie strzelił Federico Viviani. Na szczęście trener Napoli miał jeszcze na murawie Ghoulama. W 83. minucie Algierczyk dorzucił gola do asysty i ustalił rezultat gorącego widowiska na 3:2.\nMeczu nie dokończył z powodu kontuzji Arkadiusz Milik. Sytuacja wyglądała niebezpiecznie dla reprezentanta Polski. Poczuł ból w momencie biegu, bez kontaktu z przeciwnikiem i złapał się za kolano.\nSPAL - SSC Napoli 2:3 (1:1)\n1:0 - Pasquale Schiattarella 13'\n1:1 - Lorenzo Insigne 15'\n2:1 - Jose Callejon 72'\n2:2 - Federico Viviani 78'\n2:3 - Faouzi Ghoulam 83'\nSPAL: Alfred Gomis - Bartosz Salamon, Francesco Vicari, Felipe (66' Sauli Vaisanen) - Manuel Lazzari, Pasquale Schiattarella, Federico Viviani, Luca Mora (81' Luca Rizzo), Filippo Costa - Mirco Antenucci, Marco Borriello (86' Alberto Paloschi)\nNapoli: Pepe Reina - Elseid Hysaj, Nikola Maksimović, Kalidou Koulibaly, Faouzi Ghoulam - Piotr Zieliński (70' Arkadiusz Milik), Amadou Diawara, Marek Hamsik (61' Allan) - Jose Callejon, Dries Mertens (76' Marko Rog), Lorenzo Insigne\nŻółte kartki: Salamon, Viviani, Schiattarella (SPAL) oraz Insigne (Napoli)\nCzy SSC Napoli wygra mecz w Lidze Mistrzów z Feyenoordem Rotterdam?\nitalianfan30 23-09 20:30 Zgłoś komentarz\ntym razem to prawe kolano,a wiec nie wczesniejsze lewe kolano operowane.Jakby mial odpukac druga taka kontuzje jak wczesniej to mu wspolczuje.Oby to bylo co innego.Jednak dobrze to nie\nDariusz Tobiasz 23-09 20:28 Zgłoś komentarz\nSą też plusy , jak go nie będzie na boisku to tylu sytuacji nie zmarnuje.\nk73 23-09 20:23 Zgłoś komentarz\nJeśli, nie daj Boże, Milikowi stało się znowu coś poważnego w tym kolanie (a źle to wyglądało) i ponownie będzie dłuższa pauza, to wtedy niestety po tym sezonie Napoli oddada go za\nCurrygodny 23-09 20:18 Zgłoś komentarz\nKolejna kontuzja Milika...normalnie zajeb.ście:/ Dla nas i Nawałki.\nThorinS 23-09 20:17 Zgłoś komentarz\nSuper. Jeszcze lewy złapie kontuzję i nie mamy czego jechać do Armenii...\nPiłka nożna we Włoszech Piłka w Europie Stadio Paolo Mazza w Ferrarze Ferrara Włochy Serie A Piłka nożna SSC Napoli SPAL


ZOTAC: Nowe mini-PC z najnowszą technologią CPU\nZOTAC International, światowy innowator i producent kart graficznych oraz mini-PC, w dniu dzisiejszym zaprezentował najnowszą serię M, która oferuje jeszcze większą wydajność w tym samym małym rozmiarze.\nIntegracja nowych procesorów Intel Broadwell z najnowszymi modelami ZBOX MI522 nano i ZBOX MI542 nano pozwoliła zapewnić jeszcze większą wydajność i energooszczędność mini-PC.\n"Zawsze patrzymy w przyszłość, dlatego wprowadzamy najnowszą technologię do naszych mini-PC, aby użytkownicy mogli korzystać ze wszelkich innowacji. Dzięki integracji nowych procesorów Intel Broadwell z nową serią M, zapewniamy użytkownikom najlepsze połączenie szybkości i efektywności energetycznej" powiedział Jacky Huang, ZOTAC International.\nPierwszy z dwóch nowych mini-PC ZBOX MI522 nano to najprostszy wybór, aby skorzystać z nowej architektury Broadwell. Zmniejszenie rozmiarów tranzystorów do zaledwie 14nm pozwoliło na jeszcze większe ich upakowanie w jednym chipie, zwiększając zarówno moc obliczeniową, jak i graficzną wydajność w stosunku do poprzedników. Tylko ZBOX nano wyposażony w procesor Intel Core i3 posiada rozmiary 127mm x 127mm x 45mm.\nZBOX MI542 nano to kolejny pełen mocy obliczeniowej mini-PC z tej samej zaawansowanej rodziny Intel Broadwell. ZBOX MI542 bazuje na procesorze Intel Core i5 z jeszcze szybszym 2.7GHz zegarem. Ten potężny ZBOX nano dostępny jest w tej samej małej obudowie, oferującej pełną funkcjonalność desktopowych komputerów, z bogatymi możliwościami podłączeń urządzeń zewnętrznych oraz dwukanałową pamięcią.\nPodobnie jak większości ZOTAC mini-PC, oba modele serii M dostępne są także w wersji Plus z 4GB pamięci DDR3 oraz 500GB dyskiem twardym. Wyposażone w 5 portów USB, podwójny Gigabit LAN i 802.11ac Wi-Fi, modele z serii ZBOX MI522 oraz MI542 zapewniają użytkownikom pełną funkcjonalność jako domowy PC, kino domowe lub komputer biurowy.\nNadszedł czas, abyś poznał mini-PC ZOTAC z nową serią M.\nSeria ZBOX MI522 nano\nSeria ZBOX MI542 nano\n2 x DDR3-1600 (do 16GB)