Bardzo martwy sezon. Reprtaże naoczne [Marcin Kołodziejczyk] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00186 007713 21079759 na godz. na dobę w sumie\nISBN: 9788380320741 Data wydania:\nOto mrożącekrew w żyłach historie o Polsce, która siedzi z piwem w ręce i pilotujetelewizor.Marcin Kołodziejczykjest specem od Polski – zarówno tej prowincjonalnej, jak i wielkomiejskiej.Pierwszą portretował w docenionym zbiorze tekstów „B. Opowieści z planetyprowincja”. Pod podszewkę wielkomiejskiej klasy średniej zaglądał w świetnieprzyjętej „Dysforii. Przypadkach mieszczan polskich”, książce badającejhoryzonty życiowe, mentalne i językowe nowych „strasznych mieszczan”.„Bardzomartwy sezon” to reporterska opowieść o szansach utraconych i tych nigdy niezyskanych. Zachwyca precyzją i wnikliwością. Z pozornie mało znaczącychhistorii codziennego życia i drastycznych sensacji, którymi żyła całaPolska, wyłania się gorzka prawda o nas samych i o naszym kraju. Kołodziejczykkolejny raz udowadnia, że jest jedną z najjaśniejszych gwiazd polskiegoreportażu.Teksty wjego nowej książce układają się w opowieść o tym, jak Polska stara się być częściąbogatego i kulturalnego Zachodu, ale często znajduje się gdzieś indziej - wszędziei nigdzie, w toku wiecznej zmiany. To oda do niedziania się wielkichrzeczy i do codzienności, a czasem jednak do rzeczy najistotniejszych. Bonajbardziej tajemnicze jest stawanie się, a nie osiąganie celów.Wiejskieklany skłócone tajemniczą śmiercią młodego chłopaka, mężczyźni pijący podsklepem nalewkę Ambasador za 6,50 zł, młodzież, która ucieczki od nudnejcodzienności Więcborka szuka w podnoszeniu ciężarów, powiatowi aktorzy porno,bywalcy dyskoteki w popegeerowskiej wsi, ale też dziewczyny z wielkiego miasta,które chcą robić teatr alternatywny – oto bohaterowie książki Marcina Kołodziejczyka.Reporter znajduje ich na obrzeżach głównego nurtu życia, gdzie nie docierająkamery telewizyjne. Podsłuchuje swoich bohaterów zarówno pod wiejskim sklepem,jak i na berlińskim dworcu. Ich głosy tworzą nieoczywisty, choć prawdziwy obrazPolski.Marcin Kołodziejczyk (ur. w 1973 w Warszawie) reporter związanyz tygodnikiem POLITYKA. Siedmiokrotnie nominowany do nagrody Grand Pressw kategorii reportaż i publicystyka. Ma na swoim koncie wiele prestiżowychnagród dziennikarskich, m.in.: nagrodę reportażystów Melchior 2015w kategorii Inspiracja Roku. Autor książek „B. Opowieści z planetyprowincja” (2013) oraz „Dysforia. Przypadki mieszczan polskich” (2015).\nDla mojej córki Zośki.Myśl sama za siebie.\nSCENY KULTURALNE WE WSI MAZURSKIEJKilku mężczyzn, każdy młody, silny i po winie, przemierzało łąki, a księżyc pięknie podświetlał ich na srebrno. Od podnóża łagodnego wzniesienia dobiegały dźwięki psychodelicznej suity granej na żywo. Nieznani ludzie ze zniszczonych fotografii rozrzuconych w trawie leżeli na wznak i gapili się w niebo. Szeleściły kilometry filmowej taśmy, przymocowanej do drewnianego rusztowania tak jak się wiesza zasłonkę w letniaku, żeby nie wchodziły muchy. Na wzgórzu płonęły telewizory. – Media, media, media – miejscowi powtarzali zasłyszaną frazę. To było już zakończenie awangardowego spektaklu Gry Medialne pokazywanego w ramach festiwalu mazurskiego „Plenery Wielkich Jezior” we wsi Kamieńskie, gdzie kiedyś upadł pegeer. Nic nie dało się uratować.Scena 1: kultura elitarnaKonrad Zbrożek, zwany kłobukiem propagandowym mazurskiego festiwalu, zjawił się w postpegeerowskiej oborze przerobionej na gospodę, by posłuchać, co prawdziwi ludzie mówią o życiu. Ma potem materiał do opowiadań albo wierszy. Ale obora była pusta. Usiadł sam w wyziębionej sali i zamówił piwo. Szefowa lokalu, wycierając szklanki za kontuarem spytała, jaką lubi muzykę. Kłobuk Zbrożek uśmiechnął się diabolicznie, bo trawi tylko poważną. Ku jego zdumieniu kobieta zapowiedziała: – Trzecia symfonia Henryka Góreckiego. – Symfonia Góreckiego – entuzjazmował się później Konrad kilkaset metrów od gospody, na polanie, gdzie Zbigniew Waszkielewicz, aktor, reżyser, dyrektor-założyciel Teatru Iota i pomysłodawca festiwalu w jednej osobie, szykował się do przedstawienia swoich „Gier Medialnych”. O atrakcjach festiwalu od dawna zawiadamiały miejscowe społeczeństwo oraz urlopowiczów wielkie, oblepione plakatami reklamowymi wigwamy z drewna, rozstawione w okolicach miasta Orzysz. Spektakle plenerowe, koncerty, warsztaty, happeningi, wielka kultura, słynni ludzie – trąbiło z wigwamów.Ale ci z polany, młodzi uczestnicy teatralnych warsztatów Zbigniewa Waszkielewicza, humory mieli zwarzone. Całą noc lał deszcz, brezent wojskowego namiotu parował teraz w chwilowym słońcu. Próbowali przed premierą w takiej rosie, że nawet skórzane buty nadawały się do wyżęcia. Teraz w złowieszczym milczeniu topili nad ogniskiem parafinę, nasączali nią szmaty i robili pochodnie do spektaklu. Na pobliskich wzgórzach stały dziwne drewniane konstrukcje podobne do maszyn oblężniczych. Kręcili się przy nich żołnierze sprawdzając mocowania belek. W dolince realizatorzy dźwięku przygotowywali scenę do koncertu Józefa Skrzeka. Chodzili po łące i klaskali w dłonie, sprawdzając akustykę.Wciągnięty przez nerwową atmosferę przygotowań kłobuk Zbrożek zamilkł na temat kompozytora Góreckiego i zajął się produkcją strzałek, aby każdy kto chce, mógł trafić na imprezę.Zza drzew nieśmiało popatrywało na te dziwy kilkoro mieszkańców krainy upadłych pegeerów.Scena 2: kultura osobista–\tJak żołnierz nie jest jebany, to się robi toksyczny – szeregowiec Artur wykładał kolegom z jednostki orzyskiej kawalerii pancernej istotę musztry. Pracowali w sześciu za domem Waszkielewicza we wsi Radzie. Mundurowe bluzy rzucili na trawę. Ich mały magnetofon zatruwał sielską okolicę piosenką o wielkich cycach. Wokoło walały się wióry i gałęzie, a żołnierze zbijali drewniane instalacje. Żaden nie miał pojęcia, po co to robią. – Każą, to robimy – komunikowali ciekawym. Byli żywym dowodem na to, że ich brygada faktycznie patronuje festiwalowi mazurskiemu.Żołnierze mieli dyskretnie na oku pole za drogą, na którym grupa dziewczyn z warsztatów Waszkielewicza prężyła ciała, przybierając figury przewidziane scenariuszem awangardowego spektaklu. Coraz to któraś zwisała z wysokości dziwnej drewnianej konstrukcji w tak ryzykowny sposób, że jej oddanie dla sztuki musiało imponować. – Zdąży się jeszcze pogonić kotów w jednostce – kontynuował Artur, przekrzykując pornograficzny tekst utworu z magnetofonu. Starał się nie zauważać rzeczywistości za drogą.Aktorki zastygły właśnie w wiernopoddańczej pozie przed kapłanem granym przez Waszkielewicza. Same licealistki albo studentki. Spały w stodole, myły się w lodowatej wodzie ze źródła, przechadzały się po okolicy i dwa razy dziennie próbowały przed spektaklem i nawet za to wszystko płaciły. Mistrz, na co dzień pedagog z wyższej uczelni, wykładał im swoją dziedzinę – ekspresję pozawerbalną.One były kulturą, żołnierze naturą. One uduchowione, oni kanciaści. Na początku nawet jedli osobno. Ale potem kilku z nich musiało zagrać w przedstawieniu, bo scenariusz przewidywał mężczyzn. Bronili się jak mogli, niszczyli artystyczny zamysł, bo kojarzył im się beznadziejnie z brakiem męskości. Jednak tydzień później rozumieli już, o co w tej sztuce chodzi – należy słuchać rozkazów reżysera i już. Przestali używać wyrazów i poderwali dwie studentki. Tę z polonistyki i tę z filozofii.Któregoś dnia całe doborowe towarzystwo przeniosło się z Radzi do Kamieńskich, żeby zagrać w plenerze dla przypadkowego widza.Scena 3: kultura masowaW Kamieńskich zapadła noc, publiczność zebrana na polanie nad jeziorem czekała na spektakl. Przyszli turyści w dresach i miejscowi ubrani, jak kto stał. Niektórzy niecierpliwie sięgali do kieszeni, gdzie mieli schowane co trzeba ku pokrzepieniu serc. Było spokojnie. Aż nagle: – O Jezu, chore ludzie! – starsza kobieta jedną ręką trzymała się za serce, a drugą przytulała do siebie trójkę drobiazgu.Z lasu wyszła grupa aktorów ubranych w czarne foliowe worki na śmieci i stanęła przy pierwszym drewnianym rusztowaniu, na którym powiewała taśma filmowa. Zamaskowani machali wkoło zapalonymi pochodniami rozpędzając gawiedź na boki. Bardziej wyrobieni humorystycznie tutejsi wyciągali papierosy i dla zgrywy zbliżali twarze do pochodni. Rozpoczynał się spektakl. Aktorzy krokiem pątników podążali za ubranym na biało kapłanem-Waszkielewiczem od jednej do innej konstrukcji z drewna. Każda stacja oznaczała jakiś środek przekazu masowego, od filmu i telewizji, po radio, prasę i fonografię. Ubrani na czarno pielgrzymi wspinali się na rusztowania i przyjmowali pozy, a kapłan czytał nazwiska ludzi, którzy zaprzedali się mediom. Czarne folie na śmieci połyskiwały w świetle księżyca, było niesamowicie, więc kilkoro dzieci z widowni zaczęło na wszelki wypadek płakać. – To jest nasz mediament! Media, media, media! – kończył kapłan każdą stację i tłum ruszał za aktorami wzdłuż łagodnego zbocza wzgórza w rytm monotonnej muzyki do kolejnego artystycznego przystanku. Po drodze zawsze któryś z widzów odrywał się od pochodu ze słowami dosadnej dezaprobaty, wspominając o dupie jako miejscu dla podobnej sztuki. Albo też w skupieniu, porażony abstrakcją, odbijał do samodzielnego saturatora zainstalowanego wraz z operatorem i piwem koło namiotu, żeby dla odmiany dotknąć realiów.Największym zainteresowaniem wśród miejscowych cieszyła się piramida z przyczepionymi pudłami telewizorów. Jeszcze zanim dotarła tu akcja spektaklu, mężczyźni dokładnie obejrzeli sprzęty i użalili się nad czarnym trzydziestocalowym odbiornikiem firmy Sony, który niczym król telewizorów zajmował główne miejsce na rusztowaniu. Ktoś z ciżby uczcił jego pęknięty kineskop skromnym wianuszkiem z mleczów.Tymczasem artyści krzewili pożogę i destrukcję. Podpalili budowlę z celuloidem filmów, następną z wielkimi fotografiami, syczały topiąc się winylowe płyty, wreszcie na ziemię runął także ołtarz z telewizorami. Reakcja publiczności była natychmiastowa. Młodzi i silni podchmieleni mężczyźni rzucili się ratować pudła z ognia. Ich ruchy były skoordynowane, możliwe, że działali ochotniczo w straży pożarnej. Płonące dobro, nawet jeśli bezużyteczne, sprawiało im ból. Wystarczyło kilka chwil na opanowanie i już z niepohamowaną uciechą wrzucali uratowane telewizory na powrót do ognia, kopiąc je na dokładkę.Trzech pobiegło do jeszcze stojących konstrukcji i z nadzieją w głosie pytali kapłana: – Szefie, to też zwalamy?Rewolucyjne nastroje ukoiła dopiero muzyka Józefa Skrzeka. „O ziemio niedobra/O ziemio przegrana/O ziemio piękna/O ziemio kochana/Jam ci wierny jak gołąb/Szybujący w niebo” – śpiewał artysta w starym, dobrym stylu supergrupy SBB, a na wzgórzu, w świetle księżyca lepszego od wszystkich reflektorów świata, trzech postpegeerowców, mężczyzn młodych, silnych i po winie, stało nad trupem króla telewizorów, patrząc w płomienie. Przy nastrojowej muzyce wyglądali majestatycznie mimo gumofilców na nogach.Po chwili poszli łąką w kierunku lasu, w którym zniknęli ich kompani, kiedy zdecydowali się opuścić plenerową scenę spektaklu. Za lasem znajdowała się gospoda w dawnej oborze, gdzie trwała dyskoteka. Wkrótce znaleźli się tam również żołnierze i artyści, żeby uczcić powodzenie awangardowej sztuki w masowym odbiorze.Scena 4: kultura alternatywnaNazajutrz po południu odkomenderowani do festiwalu żołnierze z orzyskiej jednostki kawalerii pancernej zameldowali się we wsi Cierzpięty do pomocy przy warsztatach Pawła Althamera, rzeźbiarza i konceptualisty o sławie międzynarodowej. Uważnej polskiej publiczności artysta jest znany z niedawnej realizacji projektu wypisania cyfry 2000 za pomocą rozświetlonych okien mieszkań bloku na warszawskim Bródnie, a przez koneserów performance’u kojarzony choćby z projektem pt. „Kardynał”, kiedy to siedział w wannie wypełnionej masą papierową oraz fioletową wodą i paląc marihuanę wprowadzał się w kilkugodzinny trans, albo projektem „Astronauta”, kiedy ubrany w skafander kosmiczny przemierzał ulice miasta fotografując przyglądających się mu ludzi. Althamer zapragnął dla odmiany zrealizować coś ludycznego. W poniemieckich bunkrach, zagubionych w lasach niedaleko wsi Cierzpięty, w której jeszcze kilka lat temu cała dorosła populacja zatrudniona była przy krowach hodowanych w pegeerze na skalę przemysłową, zaplanował stworzyć wiejską świetlicę.Zanurzeni w marazmie mieszkańcy okolic mieli przypomnieć sobie, że Pan Bóg stworzył ich do działania, a świat wcale nie przekręcił się do góry nogami wraz z ostatnią krową pegeeru.Arek, Sylwek i Siódemka, przezywany tak z powodu blizny w kształcie cyfry na czole, korzystali z wakacji, siedząc bezczynnie na klatce schodowej jednego z trzech bloków we wsi Cierzpięty. Przed oczami mieli jezioro, za plecami lasy, poza tym było kilka chałup, rozmokła droga gruntowa i industrialne wnętrza pustej obory. Nic nie było do roboty, przejechał już objazdowy sklep, bezrobotny ojciec dwadzieściorga dzieci zachrypłym głosem śpiewał na piętrze szlagier disco polo, sezonowo zatrudnieni przy drogach w Orzyszu mężczyźni wykonali już swój taniec powrotu do domu na wysokich obrotach, pod oknami suszyły się prześcieradła.Wtedy zjawił się po miejsku ubrany człowiek z kamerą. Na przemian to trzymał ją przy oku, to rozmawiał z ludźmi. Patrzyli na niego jak na wariata, odpowiadali niechętnie, ale że miał sympatyczną twarz, szybko przywykli do jego obcości.Po kilku dniach wieś Cierzpięty działała już jak plan filmowy. Przed obiektywem Althamera pojawiały się nowe postacie. Opowiadały o swoim życiu, pracy w pegeerze, beznadziei. Człowiek z grabiami sprzątający przy komórce ustępował miejsca facetowi odpalającemu motor marki Gil i chłopakom skaczącym z pomostu do jeziora, a narratorem był nawiedzony Darek zwany Mamamelą, któremu Bóg dał mózg z drugiej ręki. Artysta mówił, że organizuje świetlicę, żeby przyszli i zaprosili znajomych, kiedy będzie otwarta.W ciągu dwóch tygodni poniemieckie bunkry w lesie przestały być tylko sekretnym miejscem, do którego miejscowi wpadali w celach degustacji alkoholu lub miłosnych. Odkomenderowani do kultury żołnierze z Orzysza wynieśli ze środka tony gruzu i wybielili ściany.Scena 5: kultura ludowaWreszcie któregoś dnia wieczorem zeszli się mieszkańcy Cierzpięt na otwarcie świetlicy. Każda sala bunkra przygotowana była na inny rodzaj działalności kulturalnej. Tu świecił się ultrafiolet, wydobywając ze ściany rysunki jak w prehistorycznych grotach, zaraz obok równo ustawione naprzeciw ekranu telewizora ławki sugerowały kino, w kolejnej z sufitu zwieszały się fragmenty dziecięcych rysunków.Na zewnątrz stojący na śliskim od deszczu betonie okienka monitor komputera pokazywał ciekawym fotografie orzyskich kawalerzystów pancernych porządkujących mały cmentarzyk żołnierzy niemieckich – projekt Rafała Szambelana, rzeźbiarza i konserwatora zabytków, przyjaciela Pawła Althamera.A Althamer krążył wśród gości świetlicy z kamerą, za nim chodził chłopak z butlą gazową, do której wkręcono żarówkę. Publiczność, z początku nieśmiała, przycupnęła na ławkach przed bunkrem, ale w miarę oswajania się z miejscem i wypijanego piwa nabierała werwy. Z sali z telewizorem dobiegały ryki śmiechu, bo nic tak nie śmieszy, jak oglądanie siebie samych. Na ekranie pojawiał się i motor marki Gil z jeźdźcem w kasku, i Mamamela, jak zapraszająco wskazuje ręką wnętrze pustej obory, i pies uwięziony przez właściciela w garażu, żeby pilnował samochodu. I chłopaki skaczące na główkę do jeziora. – Nie ma roboty, kiedyś była – konkludował starszy mężczyzna, widząc na filmie zarosłą trawą wagę do bydła. – Akurat dzisiaj nie mam zębów, zostawiłam w domu – informowała kobieta, uśmiechając się do fotografii, ta sama, która przedstawiała większości zebranych swoją córkę z dzieckiem na ręku, pytała, czy córka ładna, a potem musiała uspokajać podpitego zięcia, który rwał się do bójki o nic.W ultrafiolecie młodzież tańczyła do muzyki z kasetowca, inni uśmiechali się do siebie i wystawiali dłonie, podziwiając biel zębów i paznokci, bo pierwszy raz widzieli taką żarówkę. Pankowiec z postawionym czubem, turysta, dziś wieczorem swobodnie poruszał się wśród nietolerujących zwykle inności miejscowych. Starzy i młodzi krążyli po ożywionych cudownie bunkrach i dotykali ścian, mijali się grzecznie w wąskich korytarzach, potem stawali w kolejce po piwo. Gdzieś w zaroślach, nad ich głowami, na dachu bunkra, terkotał agregat na benzynę – dostawca prądu.Waszkielewicz, organizator festiwalu mazurskiego „Plenery Wielkich Jezior”, dbał, żeby benzyny nie zabrakło. Impreza miała się skończyć wraz z wyczerpaniem ostatniego zbiornika w agregacie. Konrada Zbrożka zwanego kłobukiem propagandowym nie było – wyjechał do Gdańska.Kilku rozchwianych ludzi przyszło podziękować Althamerowi za świetlicę. Artysta obiecał, że będzie do Cierzpięt wracał, a na razie może oni by pomyśleli o stworzeniu miejsca, w którym miło przebywać? Bunkry są niczyje, wystarczy tu przychodzić, ożywiać miejsce. Kiwali głowami, że to takie proste.A za kilka godzin nagle zgasło światło, bunkrowy rozgardiasz umilkł na moment, potem rozległ się przeciągły jęk dezaprobaty, a jeszcze potem jednak wybuchła bójka.Scena 6: kultura codziennaDwa tygodnie później Arek, Sylwek i Siódemka siedzieli jak zwykle na klatce schodowej bloku w Cierzpiętach, bo w jeziorze woda za zimna. Po artystycznych ekscesach wszystko wróciło do normy i tym, co nie pracują, znów czas przesypuje się przez palce. Sąsiadka rozwiesiła pranie, rodzice Arka poszli na grzyby, sklep przyjechał i odjechał, sens życia sprowadza się do dyskoteki w Stefanowie dziś wieczorem.W poniemieckich bunkrach w lesie cisza, zostały ławki, rysunki na ścianach straciły wyrazistość bez ultrafioletu, zniknął telewizor i kasetowy magnetofon, bo co za głupek zostawiałby sprzęt w bunkrach?A chłopaki z Cierzpięt są świetlicą zachwyceni, chcieliby częściej takie rzeczy oglądać i w nich uczestniczyć, bo kończąca imprezę bójka, którą widział Arek, to w końcu coś do przywyknięcia. Ale niestety, do szalonych projektów potrzeba artystów, nawet jeśli bunkry są odnowione, to kto tam pójdzie poprzebywać? – Czasu nie ma – powiedział Arek, siedząc z kolegami na klatce jak zwykle.\nPOLAMI CHODZIĆ NA NIEMOMusiało być około północy, bo na weselu w remizie we wsi Czartowczyk opodal Czartowca akurat szykowano się do oczepin. Muzyka zagłuszyła wycie opon i huk giętej blachy, który powinien dobiec z oddalonej o sto metrów szosy. Wyglądało jakby przy akompaniamencie orkiestry wpadły na siebie w ciemnościach dwie smugi światła. Chwilę potem piosenka nagle się urwała i wesele wyszło popatrzeć na wypadek. Duży fiat, którym jechało siedmiu mężczyzn, zderzył się z volkswagenem busem. Na drodze leżał Kamil Furman, syn gospodarza z sąsiedniej wsi Soból. Kilka dni później okolica plotkowała na całego. W kościele i pod sklepem ktoś szepnął Marianowi Furmanowi, że wypadek wypadkiem, ale chłopaka zatłukli mu sztachetami Piwińscy ze wsi Czartowiec. Śmierć Kamila skłóciła dwa wiejskie klany.1.W czerwcową sobotę 2000 roku Jacek Furman żegnał się z wolnością cywila. Wieczorem jego odpicowany czerwony fiat 125 na aluminiowych felgach kursował między sklepem w Czartowcu, stacją benzynową i domami kolegów. Jacek z młodszym bratem Kamilem i Bezrobotni – dwaj sąsiedzi Furmanów z Sobola, szukali imprezy. Kupili butelkę wódki i kilka piw.Impreza była plenerowa. Fiat stał na poboczu szosy w Czartowcu, butelka krążyła z rąk do rąk, panelowe radio Sony na miękkie przyciski nadawało rytm. Przyszło parę dziewczyn. Napatoczyło się też trzech Piwińskich: bliźniacy i ich kuzyn. Doskoczyli do Kamila Furmana. Z marszu dostał parę kopów dla wyrównania rachunków z dyskoteki sprzed tygodnia, bo się wtedy pokłócili. Oberwał też Jacek, Bezrobotny i jeden z Czartowca, bo głośno zapytał: może dosyć? – Spierdalać! – Piwiński uznał sprawę za zakończoną.Trzasnęły drzwi fiata, zapiszczały opony. Jacek, Kamil, dwaj Bezrobotni i ten, co dostał za zainteresowanie, popędzili po posiłki. W Czartowczyku, gdzie w remizie rozkręcało się wesele, do samochodu dobrali jeszcze dwóch. Z płotu koło przystanku nałamali sztachet. W siedmiu pojechali mścić się na braciach Piwińskich. Mogło być koło dziewiątej. Wieczór pożegnalny dopiero się zaczynał.Ustawili fiata pod kościołem. Strategicznie, między sklepem a domem Piwińskich. Długo czekali. Wreszcie na pustej szosie błysnęły reflektory. Jechał stary nissan cherry kuzyna Piwińskich, Organisty. Duży fiat wysunął się przodem na drogę, też zapalił światła. Oświetlił Piwińskich na tylnym siedzeniu. – Było po meczu Niemcy–Anglia, kładłem się spać, jak przyszli i poprosili: odwieź nas, bo Furmany jeżdżą ze sztachetami – opowiada Organista. – Fiat Furmana stał przy kościele. Zwolniłem, bo myślę: jeszcze rzucą w szybę muterką.Minął ich, we wstecznym lusterku zobaczył, jak wskakują do fiata. Kilkaset metrów dalej nissan wjechał na podwórko Piwińskich, zachłysnął się i zgasł. Fiat stanął przodem w bramie. Tłukli się przy studni, na ostro – z butowaniem i sztachetami. Wybiegli rodzice Piwińskich. – Organista tu po nocy – zdziwił się stary Piwiński. – Toż on żonaty?Potem znowu trzaskały drzwi, siedmiu chłopaków upychało się w samochodzie. Pojechali do skrzyżowania z drogą główną Tomaszów Lubelski–Hrubieszów. Było około północy. Sto metrów za skrzyżowaniem na weselu w remizie właśnie szykowali się do oczepin.2.Na dziewiątą rano w niedzielę była zamówiona msza w intencji szczęśliwego wojska dla Jacka Furmana. Przed szóstą w furtce plebanii w Czartowcu stał Marian Furman. – Nie będzie mszy za Jacka wojsko, tylko za zdrowie – powiedział księdzu. – Mieli wypadek. Kamil nie żyje, Jacek w szpitalu, samochód pobity.Przed remizą w Czartowczyku powiewały girlandy z krepiny. Na ławkach wietrzyło się jeszcze kilku weselników w przykurzonych garniturach. Po nocy wieś ucichła, jakby się przyczaiła. Marian Furman jeździł polonezem koloru szampańskiego, załatwiał przykre sprawy. Szpital, policja, kostnica, kościół, cmentarz. Ludzie patrzyli na tę jazdę zza płotów i z okien domów, w ciszy. Marian też dużo nie gadał, bo nie było o czym: wypadek to wypadek. Potem ludzie rozglądali się za Furmanami w kościele, z ciekawości, przyjdą czy nie?W niedzielę po wypadku Marian wracał ze szpitala i wyszedł do niego na drogę ojciec Bezrobotnego. – Ty tylko, Marian, mów jak zeznawać, żeby nie było krzywoprzysięstwa – zapewnił sąsiada o swojej lojalności. Porozmawiali, Furman wypalił papierosa, wyżalił się: – Lekarz powiedział, że miejsce Jacka jest na Rakowieckiej w Warszawie, bo tam mają szpital przy więzieniu. Jacek jako kierowca jest winny wypadku.Marian Furman miał prośbę: niech obaj Bezrobotni mówią, że kierował Kamil. Więc motali się w zeznaniach. Albo mówili, że Kamil, albo nie pamiętali kto.Bracia Piwińscy na pogrzeb Kamila nie przyszli. Matki kupiły wieńce, ale ktoś, kto wrócił z domu nieboszczyka, mówił, że Furmanowa załamuje ręce, tylko zawodzi.\t– To wy już na ten pogrzeb nie idźcie – zdecydowała matka Piwińskich bliźniaków.3.Spokój i przyglądanie się trwało tydzień. Potem ludzie zaczęli gadać. Pod sklepem powiedzieli Marianowi Furmanowi: – Kamila zabili, ty im tego nie podaruj, Kamila i Jacka Piwińscy pobili i nieprzytomnych wrzucili do fiata.Każdy chciał być świadkiem, każdy chętnie opowiadał, co słyszał od innych. Furman te wypowiedzi zbierał i zwoził do domu. Siadali z żoną przy stole pod kilimem z Janem Pawłem II i radzili.Aż jednego dnia Furmanowie i ich krewni przestali się odzywać do Piwińskich i ich krewnych. Nie mówili dzień dobry, zamknęli się w sobie. Marian napisał do Ministerstwa Sprawiedliwości, że wszystko byłoby w porządku, bo wypadek to wypadek, ale już na drugi dzień po weselu w Czartowczyku ludzie gadali, że Kamil najpierw był zabity, a potem spowodowany wypadek.Tak napisał, znaczy uwierzył. Tydzień po wypadku, cztery dni po pogrzebie Kamila i dzień po odzyskaniu przytomności przez Jacka, Marian Furman był przekonany, że syna zabili mu Piwińscy. Złożył na policji sprawę o pobicie. – Bo dlaczego nie było ich na pogrzebie Kamila? – pyta. – Jak ktoś ma czyste sumienie, to się nie boi przyjść.4.Wieś zachłysnęła się wieścią: Furman będzie zakładał sądy! Gdy przejeżdżał przez Soból, bywało, sąsiedzi stawali na podwórzu albo na drodze jak słupy soli i patrzyli. A Marian jechał polonezem zacięty, z papierosem w ustach, utwierdzony w tym, że jego synowi, zanim umarł, działa się krzywda. W pole szli z żoną, pracowali oboje w milczeniu, potem wracali do domu i siedzieli na podwórzu tak niemo i samotnie, jakby byli jakąś wyspą. Ze szpitala wrócił Jacek, w ogóle się nie odzywał. Musieli mieć na niego oko, bo zapowiedział, że się zabije przez to wszystko, że w Boga chyba już nie wierzy. Z Warszawy przyjeżdżała córka, absolwentka ekonomii, też od ludzi stroniła. Wieś nie wiedziała – podejść można, porozmawiać, czy lepiej nie?Kiedy ruszyło policyjne dochodzenie, Furmanowi powiedział ktoś w kościele: – Tylko się nie dawaj, będą sprawę tuszować, wypadek wypadkiem, a Kamila zabili sztachetami. – I zanim wrócił do modlitwy, zastrzegł półgębkiem, bo ludzie się przyglądali: – Ze mną nie gadałeś, jak się dowiedzą, to pójdę kamyki zbierać.Od ministra przyszła odpowiedź, że zarzuty bezpodstawne. Więc Furman napisał drugi list o korupcji w policji, źle prowadzonym dochodzeniu, przekupywaniu i zastraszaniu świadków przez rodziny, które uznał za zabójców. A fiata prowadził kto inny, ani Kamil, ani Jacek.Ojciec Bezrobotnego przyjechał zaraz potem do Furmana: – Ludzie na wsi mówią, że ty mówisz, że mój syn tego fiata wtedy prowadził.Marian tłumaczył: – Nie miej do mnie pretensji, ja nie wiem, kto jechał, policja wykaże. – To niech wykazuje, ale dlaczego, kurwa, na mojego syna – denerwuje się ojciec Bezrobotnego. – Czego ten Marian szuka? Trzydzieści numerów dalej mieszka i taką nienawiść we wsi robi.5.Marian Furman miał, co chciał: niektórzy ludzie przed nim zaczęli uciekać, bo rozeszło się, że się wściekł i szuka świadków. Świadkiem na poważnie, w sądzie, nikt nie chciał być. Przecież tam było siedmiu chłopaków. Przycisnąć ich, po dupie dać, to sobie przypomną, jak było.Chłopaki z wypadku, którzy potwierdzali przed Marianem, że jego synowie do fiata byli wrzuceni nieprzytomni, a za nimi ich buty, też nabrali wody w usta. – Inaczej mówili do mnie, inaczej w sądzie – Marian czuje się oszukany.Zrobiła się ciężka atmosfera. Brat Mariana, mieszkający w Czartowcu po sąsiedzku z Piwińskimi, prawie codziennie przyjeżdżał do Sobola i przeglądali papiery z sądu i z policji. Nawet tych Piwińskich, których tamtej nocy rok temu nie było w domu, Furmanowie wyklęli. A ludzie się przyglądali: w sądzie szło na noże, a tu co niedziela do kościoła obie rodziny przychodzą. Jak to tak długo będzie, taka cisza?Nie mogąc znieść takiego milczenia i niedopowiedzenia między bliskimi sąsiadami, ojciec drugiego Bezrobotnego przyprowadził do domu Furmanów syna. Posadził go przy stole. Marian Furman miał twarz nieruchomą, patrzył w blat stołu, palił papierosy. Furmanowa, wychudła po śmierci Kamila, płakała z twarzą w dłoniach. – Mów skurwysynu jak było! – rozkazał synowi sąsiad.Chłopak powiedział swoje, co widział i co pamięta – nic nie widział, nic nie pamięta. Jego ojciec odcina się: – A bo to gówniarz wszystko powie? Ja w każdym razie nie wiem, jak tam było. Jestem osoba postronna.6.Za stodołą Furmana jego łąka przylega do łąki Piwińskiego. Kiedyś to było normalne, że staremu Piwińskiemu łąkę Jacek Furman skosił, a w żniwa Marian zboże kombajnował. Marian, zanim po ślubie przeniósł się do wsi Soból, mieszkał w Czartowcu, po sąsiedzku z Piwińskimi. Do komunii razem szli, potem drużbowali sobie na weselach. Teraz Marian odwraca głowę, gapi się gdzieś przed siebie. I tak chodzą polami obok siebie na niemo. – Co, może ja mam go pójść przepraszać? – pyta Piwiński. – Nie mam za co. To jego synowie wjechali w nocy na moje podwórko. Marianowi każdy współczuje, bo stracił syna w wypadku. Stracił, to stracił, ale po co zaraz na policję nas podał?Marian myśli po swojemu, gada o tym z rodziną i nawzajem się przekonują, że dobrze myślą. Gdyby się na przykład ojcowie braci Piwińskich nie wmieszali w mordobicie tamtej nocy, może by Kamil teraz żył, spekulują Furmanowie. Młodzi powinni takie rzeczy sami między sobą załatwiać. Wiadomo, dadzą po gębach, to i wydobrzeją. Dla Mariana winni są Piwińscy. – Jeden Pan Bóg na niebie wie, że nikt tu Furmanów palcem nie tknął – odpiera zarzuty matka bliźniaków Piwińskich. Piwińscy nie są gorsi i też się do Furmanów nie odzywają. Marian rozgłasza na wsi, że Piwińscy zabili jego syna. Za co tak? Tu nie chodzi o szacunek dla nas, mówią, ale jaka bezczelność! Przecież my tych chłopaków znamy od dziecka. Ktoś by dał zabić? Trzeba było od razu na policję z tym, ale człowiek myślał: znajomi, policja zabierze prawo jazdy i będzie nieprzyjemność.7.Marian Furman wszystko wie od ludzi albo z własnych obserwacji. Wydaje mu się, że zna każdy ruch dawnych sąsiadów Piwińskich i rodziny Bezrobotnego: kiedy ojciec Bezrobotnego był u swojego krewniaka komendanta policji, kiedy spotkał się z Piwińskimi. Że w niedzielę rok temu do rana przybijali swoje białe sztachetki, czyli narzędzie zbrodni, do płotu. Że jeździli do prokuratora, że z pieniędzmi do świadka A, z wódką do świadka B. – Jeździli, jeździli, to wyjeździli sobie znajomości – kwituje Furmanowa i znowu w płacz: – Ja mówiłam zabrać ten rozbity samochód, ustawić na podwórzu. Nie był taki znowu rozwalony.Marian się na to tylko denerwuje. Zabrać złoma z rozpieprzoną podłużnicą, zupełnie bez przodu, i może jeszcze ubezpieczenie za niego płacić? Czerwony fiat poszedł do kasacji, tylko alufelgi wzięli do domu. Panel od radia Sony na miękkie przyciski zginął.Furman swoje wie od ludzi, ale żeby jeszcze ktoś chciał to powtórzyć przed sądem. Na to nie ma co liczyć, bo wieś to wieś, ludzie nie chcą komuś podpaść. Dlatego Furman się gniewa i nie odzywa. Przeciwko zmowie milczenia on też milczy. To milczenie aż boli. Księdzu się odezwać też nie wypada, więc kiedy przyszedł z kolędą do Furmanów, znacząco zapowiedział od progu: – Na pewne tematy nie rozmawiajmy.Rzecznik powiatowej policji też nie chce mówić: nie chciał się tą sprawą interesować, ma rodzinę w tamtej wsi.W piwnicy, w foliowym worku Marian Furman trzyma ubranie Kamila. Dżinsy, koszula i kurtka Flyersa, wszystko wyprane; trochę jako ponurą pamiątkę, trochę jako dowód. Kurtka na plecach rozdarta, Furman mówi, że to po gwoździu od sztachety.8.Ostatnio telefon w domu Furmanów dzwoni, a kiedy podnoszą słuchawkę, słychać tylko ciszę. Nie wiadomo, co to znaczy, może zakłócenia na łączach, ale Furmanowa się boi. Jeszcze nas pozabijają, detektywa by wziąć. – Co, w domu mam siedzieć? Jak zabiją, to zabiją. Ja do kościoła muszę chodzić! – naskakuje na nią Marian.W kościele są co niedziela oboje. Ostatnio na mszy za Kamila, w rocznicę śmierci. Marian w brązowym garniturze, żona w kirze, który trzeba było przerabiać, tak schudła. Jeden stary Piwiński w jasnym garniturze, drugi w ciemnym. Modlą się do Boga, każdy o swoje. Organista nawet na obdukcję nie pojechał, jak się dowiedział na drugi dzień po bójce, że Kamil nie żyje: – Machnąłem ręką, oni już sobie karę sami wymierzyli. – Nie ma możliwości się pogodzić – zarzeka córka Furmanów, która po studiach ekonomicznych została w Warszawie.Po paru miesiącach, odkąd Marian wniósł sprawę o pobicie synów, przyszedł papier, że sprawa jest, ale przeciwko Jackowi o spowodowanie wypadku i pomoc przy pobiciu Organisty i Piwińskich. Siedział pod Janem Pawłem II, palił jednego za drugim i nic nie mówił. Furmanowa płakała.Potem uczepił się jeszcze tego, co ludzie o trawce mówili. Że bracia Piwińscy tamtej nocy palili trawkę. Zgłosił to na policji. Rodzice Piwińskich wyliczają: mocz, krew, kał, wszystko chłopakom badali, jak ich brali do wojska. Narkotyki by wykryli. Bo bracia Piwińscy służą w straży granicznej. Poszli wszyscy trzej jednego dnia, dwa miesiące po wypadku w Czartowczyku. – Na co im trawka, skoro mają po trzy bańki żołdu i stać ich na wódkę? – matka jest dumna z wojskowego przydziału synów.9.W sądzie Piwińscy powiedzieli Marianowi, żeby sobie Furmanowie załatwiali sprawę wypadku między sobą. Całymi rodzinami po sądach się włóczą, a trawa się sama nie skosi ani zboże nie zasieje. Furman milczał, zgłosił, że chce przenieść sprawę do Zamościa, żeby było bezstronnie. Następnego dnia widział Piwińskich na drodze. – Już znowu jeżdżą załatwiać – orzekła Furmanowa.Furman też jeździ i wtedy Piwińscy mówią: – Szuka świadków, załatwia.Sołtys Czartowca obserwuje i mówi: – Jeździ tak, bo nie chce, żeby Jacek do pierdla poszedł. Furmana znam, zacięty, będzie się mścił.Niedawno Marian powiedział, że gdyby Bezrobotny z ojcem przyszli do niego przeprosić, to przebaczy. A jak nie, to dojdzie sprawiedliwości choćby i w Warszawie. – Po co mu te sądy zakładać? – zastanawia się ojciec Bezrobotnego. – Żeby Kamil miał przez to wstać z grobu, to bym rozumiał. Współczuje mu każdy, nie można powiedzieć, ale wypadek to wypadek.10.Po północy w czerwcową niedzielę rok temu ktoś wszedł do domu Furmanów i zapalił światło w dużym pokoju. – Marian, nie obraź się, Jacka samochód rozbity, jeden nie żyje, trzech w szpitalu – powiedział.Furman pojechał. Na skrzyżowaniu w Czartowczyku już policja mierzyła szosę. Przepchnął się przez tłumek ciekawskich. – Może to mój – wskazał na przykryte ciało na jezdni. Poświecił latarką. W remizie sto metrów dalej trwało wesele, trochę nadwątlone przez smutne okoliczności.Kilkadziesiąt minut wcześniej, kiedy w remizie szykowano się do oczepin, czerwony duży fiat na aluminiowych felgach z siedmioma chłopakami w środku wyjechał powoli z drogi podporządkowanej wprost pod koła busa pędzącego trasą Tomaszów Lubelski–Hrubieszów. Właściciel piekarni, który prowadził volkswagena, nazywał się Koniec.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Bardzo_martwy_sezon__Reprtaze_naoczne-ebookRO/p0407107i040" target="_blank" title="Bardzo martwy sezon. Reprtaże naoczne [Marcin Kołodziejczyk] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Bardzo martwy sezon. Reprtaże naoczne [Marcin Kołodziejczyk] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


12 lipca 2013 – Sto smaków Aliny\nDzień: 12 lipca 2013\nRyba z mazurskich jezior\nSielawy – zwłaszcza te bardzo świeże – są smakołykiem, który najpewniej dostaniemy na Mazurach. My kupiliśmy takie świeże sielawki w Swaderkach, w gospodarstwie rybackim niedaleko Olsztynka. Nie tylko rybki pięknie tam wyglądały i nas ucieszyły. Dwoje ludzi sprzedających ryby w sklepiku przywitało nas uśmiechem, do którego przywykliśmy podczas naszych niedawnych francuskich wakacji. Doradzali, nie będąc…


Wzór umowy przedwstępnej sprzedaży nieruchomości z zaliczką - ayoy.pl\nUmowa przedwstępna kupna domu z działką: wzór wygląda tak samo jak powyżej, musimy jedynie dodać informację o lokalizacji i powierzchni działki. Należy pamiętać, że umowa przedwstępna sprzedaży mieszkania z hipoteką powinna zawierać informację o wysokości zadłużenia.Wzór umowy przedwstępnej kupna - sprzedaży działki niezabudowanej Poniżej prezentujemy przykładowy wzór umowy przedwstępnej na zakup/sprzedaż działki niezabudowanej. Wszelkie koszty wynikłe z zawarcia umowy przedwstępnej czy umowy przyrzeczonej, w szczególności należności publicznoprawne, opłaty sądowe oraz taksę notarialną, poniesie Kupujący. Czym różni się zaliczka od zadatku? Kupno - Sprzedaż. Po co w takim razie zawierać umowę przedwstępną sprzedaży nieruchomości u notariusza. Podpisując umowę przedwstępną, sprzedający zapewnia zbyć nieruchomość, a kupujący zobowiązuje się nabyć ją za określoną cenę.Jeśli podpisałeś umowę przedwstępną sprzedaży mieszkania, a potencjalny kupujący nie przystępuje do umowy przyrzeczonej, nie możesz tak po prostu zerwać umowy. Dlatego .Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości może, ale nie musi mieć formy aktu notarialnego. Umowa przedwstępna bez notariusza, zawarta w zwykłej formie pisemnej, też będzie ważna. Przeczytaj, czym dokładnie jest umowa przedwstępna oraz pobierz darmowy wzór umowy przedwstępnej sprzedaży w formacie pdf lub doc.obciążenia nieruchomości mającej stanowić przedmiot przyrzeczonej umowy sprzedaży żadnymi ograniczonymi prawami rzeczowymi ani prawami osobistymi oraz zobowiązuje się także nie dopuścić do wszczęcia egzekucji z nieruchomości mającej stanowić przedmiot przyrzeczonej umowy sprzedaży.\nNie wiesz, co w niej zawrzeć?Umowa przedwstępna sprzedaży, to gwarancja dotrzymania warunków umowy.\nSporządzona na własny użytek umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości, powinna zawierać już wszystkie istotne dla umowy przyrzeczonej dane.Pobrano z portalu Umowa przedwstępna sprzedaży mieszkania zawarta w Białymstoku w dniu 17.03.2009 r. pomiędzy: Ryszardem Ostrowskim, synem Stanisława i Ewy, żonatym, zamieszkałym w Białymstoku przy ulicy Wiśniowej 13 m. Bez rozwiązania umowy .Umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości, jeżeli ma wywołać skutki „silne", powinna być sporządzona u notariusza. Sprzedający oświadcza, iż przedmiotowa nieruchomość jest wolna od wszelkich obciążeń na rzecz osób trzecich. Należy pamiętać, że jest to jedynie wzorzec umowy, który wymaga dostosowania do każdej indywidualnej sytuacji.Forma. Jeśli natomiast dojdzie do zawarcia umowy sprzedaży zgodnie z postanowieniami umowy przedwstępnej, zadatek zostaje zaliczony na poczet ceny sprzedaży.Znaleziono 116 interesujących stron dla frazy wzór umowy zaliczki na poczet kupna mieszkania w serwisie Money.pl. Wbrew obiegowej opinii umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości nie musi być zawarta w formie notarialnej.Jeśli sprzedający wycofa się z umowy, wtedy kupujący powinien otrzymać zadatek w podwójnej wysokości. Umowa sprzedaży nieruchomości: wzór.\nUmowa przedwstępna sprzedaży (z zadatkiem)wartość zadatku/zaliczki, podpisy stron.\nCena sprzedaży zostanie zapłacona w następujący sposób:Przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości: jaka jest różnica między zadatkiem a zaliczką? Jeżeli sąd oddali żądanie zawarcia umowy przyrzeczonej, roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w którym orzeczenie stało się prawomocne".Umowa przedwstępna sprzedaży mieszkania: Opcja ze skutkiem słabszym. W przypadku opcji z tzw. "skutkiem słabszym" uprawniony kontrahent korzystając z mocy art. 390 Kodeksu Cywilnego ma prawo .umowa przedwstępna - z zaliczką. W przypadku gdy umowa zawarta jest w formie aktu notarialnego, a jedna ze stron uchyla się od .Wiele w.Jeśli bowiem w ramach tej formy umowy zastrzeżono zadatek, istnieje możliwość odstąpienia od niej w oparciu o art. 394 § 1 kodeksu cywilnego.Nieruchomości mieszkania domy Oferty.net - mieszkania do wynajęcia, mieszkania, stancje, lokale, działki serwis nieruchomości oferty wynajmu i sprzedaży mieszkań, domów działek i lokali. nieruchomość ta nie jest obciążona i nie znajduje .3. Przez umowę przedwstępną strony zobowiązują się do zawarcia w przyszłości umowy sprzedaży. Sprawdź - szczegółowe omówienie każdego.- WZÓR PRZEDWSTĘPNEJ UMOWY SPRZEDAŻY MIESZKANIA -Profesjonalna umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości.\n108,Zapisy, które znajdą się w umowie przedwstępnej kupna nieruchomości, przesądzą o możliwości.\n0 strona wyników dla zapytania wzór umowy zaliczki na poczet kupna mieszkaniaZawierając umowę przedwstępną zakupu nieruchomości sprzedający często wymaga od kupującego określonej sumy pieniędzy celem zabezpieczenia wykonania umowy. Roszczenia z umowy przedwstępnej przedawniają się z upływem roku od dnia, w którym umowa przyrzeczona miała być zawarta. Witam, planuje zakup mieskzania z rynku wtórnego i chciałabym zawrzeć ze sprzedającym umowe przedwstępną za zakup mieszkania - tylko wolałabym żeby w umowie nie bylo wpłaty zadatku tylko zaliczka.Umowa przedwstępna sprzedaży mieszkania to początek transakcji, pewnego rodzaju wprowadzenie do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży. Umowa przedwstępna powinna określać istotne postanowienia przyrzeczonej umowy sprzedaży. Warto znać różnicę miedzy zadatkiem a zaliczka.Ma to, bowiem ogromne znaczenie w przypadku, gdy umowa nie zostanie wykonana.3. Dlatego każda umowa musi odpowiednio zabezpieczać prawa obu stron. Umowa przedwstępna wzór: co powinna zawierać? §3 Strony zobowiązują się do zawarcia umowy kupna-sprzedaży nieruchomości opisanej w § 1 do dniaUmowa przedwstępna sprzedaży mieszkania z zaliczką to zobowiązanie do zawarcia w przyszłości ustalonej przez strony umowy właściwej. Podpowiadamy, w jaki sposób zabezpieczyć transakcję, aby w przypadku wycofania się drugiej strony z umowy sprzedaży nie pozostać stratnym.W takim wypadku warto zawrzeć umowę przedwstępną sprzedaży mieszkania. Umowa przedwstępna jest to umowa, przez którą jedna ze stron lub obie strony zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (art. 389 Kodeksu cywilnego).Wzór umowy przedwstępnej kupna - sprzedaży działki zabudowanej domem jednorodzinnym Poniżej prezentujemy przykładowy wzór umowy przedwstępnej na zakup/sprzedaż domu jednorodzinnego (a właściwie działki zabudowanej domem jednorodzinnym, gdyż zwykle przedmiotem sprzedaży jest własność samej działki, a własność domu wynika z .PRZEDWSTĘPNA UMOWA SPRZEDAŻY MIESZKANIA Z ZALICZKĄ. Kupno bądź sprzedaż nieruchomości jest jedną z ważniejszych decyzji w życiu, łączącą się ze sporym ryzykiem finansowym. § 3 1.Umowa przedwstępna sprzedaży - WZÓR UMOWY. Umowę przedwstępną sprzedaży lokalu mieszkalnego można zawrzeć zarówno w formie zwykłej pisemnej, jak i w formie aktu notarialnego. Umowa przedwstępna może być zawarta w dowolnej formie, ponieważ kodeks cywilny nie wymaga zachowania formy szczególnej.Również umowa przedwstępna zbycia nieruchomości nie wymaga dla swej ważności formy aktu notarialnego.Jednak co ważne, w przypadku niewykonania umowy przedwstępnej zawartej w formie pisemnej strony nie mogą dochodzić na jej podstawie zawarcia umowy .W myśl art. 390 § 2 k.c." §2 Przedmiotem umowy jest przyrzeczenie sprzedaży nieruchomości wykazanej w §1. Powinna także być odpowiednio sformułowana w zależności od sposobu finansowania zakupu. Jednak zwykła, może być sporządzona w dowolnej formie. Dlaczego wpłaca się zaliczkę? Jeśli to kupujący wycofa się z umowy, sprzedający go zatrzymuje. Reguluje ona prawa i obowiązki obydwu stron umowy, uwzględniając ich rzeczywiste interesy, w przeciwieństwie do umów funkcjonujących w obrocie..


BlackBerry wprowadza nowe produkty | blackberrymobile.eu\n« Czy produkty BlackBerry nadają się na prezent?\nParametry BlackBerry Priv »\nBlackBerry wydawał się firmą niezbyt dobrze znaną. Jakiś czas temu przestał wprowadzać na rynek nowe produkty. Dlatego wydawało się, że firma powoli podupada. Okazało się jednak, że tymczasem pracowała nad kolejnym modelem smartfonu i to całkiem atrakcyjnym pod każdym względem. Jest nim DTEK60. To totalna nowość na rynku i w ofercie danego producenta. Firma stara się dorównać konkurentom i tworzyć telefony spełniające oczekiwania swoich klientów. Zapewne dlatego w ofercie pojawił się model z Androidem, który wydaje się funkcjonalniejszy. Teraz użytkownicy tych urządzeń mogą korzystać z wielu ciekawych aplikacji. Telefony od BlackBerry są naprawdę ciekawe. Nie są przeznaczone wyłącznie dla biznesu.\nZ nich mogą korzystać również ci, którzy potrzebują telefonu do zupełnie prywatnego użytku. BlackBerry zapewne już niebawem znowu powróci na rynek i z dużymi pokładami energii wprowadzi do oferty kolejne modele, równie atrakcyjne i funkcjonalne. Pozostaje więc tylko czekać i obserwować aktualności zamieszczane w sieci.\nPosted in Nowinki | Tags: BlackBerry, BlackBerry DTEK60, nowości od BlackBerry, produkty Blackberry


Masaż Erotyczny w profesjonalnym salonie "Tantra" - Zielona Góra - ZielonaGóraLokalnie.pl\nStrona główna > Towarzyskie > Towarzyskie Zielona Góra > Masaż Erotyczny w profesjonalnym salonie "Tantra"\nMasaż Erotyczny w profesjonalnym salonie "Tantra"\nData dodania: 09 marzec 2018Ogłoszenie: 12123\nSerdecznie zapraszamy na zmysłowy masaż!\nZrób znajomemu oryginalny prezent i kup voucher na masaż erotyczny! Więcej informacji pod numerem telefonu lub na naszej stronie internetowej.\nSalon masażu "Tantra" zaprasza na niezapomniane chwile u boku młodych i pięknych masażystek z dużym doświadczeniem. Specjalizujemy się w tantrycznych masażach erotycznych, które masażystki wykonują całym nagim ciałem w blasku płomieni świec i przy relaksującej muzyce. Masażystka pracuje piersiami, brzuszkiem, udami, pupą, i dłońmi. Po masażu można wziąć kąpiel z masażystką, która pomoże Ci obmyć się z oliwki.\nMasaże wykonywane są w profesjonalnym salonie. Nasze gabinety są kameralnie urządzone i wyposażone w najlepsze materace do masażu. Pamiętaj, że tylko w naszej firmie zaznasz prawdziwego masażu erotycznego u licencjonowanych masażystek.\nZapewniamy 100% dyskrecji. Nasz salon masażu znajduje się w cichym i odosobnionym miejscu niedaleko galerii Focus Mall. Posiadamy własne miejsca parkingowe.\n(wersja skrócona) - 150zł 50 minut\nMasaż Lomi-Lomi Nui - 120zł 50 minut.\nMasaż relaksacyjny Lomi-Lomi wykonywany przedramionami. Masażystka masuje w bieliźnie w blasku płomieni świec oraz przy relaksacyjnej muzyce na stole do masażu.\nW naszym salonie masażu erotycznego pracują obecnie cztery urocze i młode masażystki (2 na jednej zmianie)!\nNasze dyplomowane masażystki wykonują również masaże klasyczne.\nNie świadczymy usług seksualnych! Oferujemy profesjonalny masaż erotyczny, w prawdziwym salonie masażu, który jest wykonywany przez dyplomowaną masażystkę. Jest to bardzo ekskluzywna i erotyczna usługa, dla najbardziej wymagających klientów.\nNie odbieramy numerów zastrzeżonych i prywatnych. Jeśli więc nie odbieramy od Ciebie telefonu, może to oznaczać, że masz zastrzeżony numer.\nNa masaż prosimy umawiać się telefonicznie. Najlepiej dzwonić rano, by zająć wygodny dla Państwa termin. Prosimy o informację jaki masaż Cię interesuje, podczas umawiania terminu. Jeśli umówiłeś się na masaż a z jakiegoś powodu Cię nie będzie, to bardzo prosimy o poinformowanie nas o tym! W przeciwnym razie, kolejny raz możesz nie zostać przyjęty!\nOdwiedź naszą stronę internetową, aby dowiedzieć się więcej!\nDłuższa relacja ze studentką - Zostaw Wiadomość!\nSexowna Małolata Ilona - 24 lat - Obciągne Za Darmo\nPoszukujesz darmowego seksu? Zobacz tutaj!\nObciągne z połykiem nawet dziś! - 100% Autentyczne zdjęcia\nGorąca Anita Chętnie Obciągnę!\nSzybki lodzik - dziś!


ORGANIZACJA PRACY I OPIEKI W CZASIE PANDEMII – Szkoła Podstawowa w Bierkowie\nIM.W.WITOSA W BIERKOWIE\nDo placówki może uczęszczać wyłącznie dziecko zdrowe, bez objawów chorobowych sugerujących chorobę zakaźną. Jeśli istnieje uzasadnione podejrzenie, że dziecko jest chore i ma objawy chorobowe (podwyższona temperatura, kaszel itp.) lub szkoła ma informację iż członkowie rodziny są na kwarantannie, nie zostanie wpuszczone do placówki.\nJeśli w domu przebywa osoba na kwarantannie lub izolacji w warunkach domowych, nie wolno przyprowadzać dziecka do placówki.\nNa terenie placówki uczniowie klas IV – VIII, w trakcie przerw oraz sytuacji kiedy istnieje ryzyko tłoczenia się (np. przy szafkach) zobowiązani są do zakrywania ust i nosa za pomocą maseczek lub przyłbic. Rekomenduje się także ich używanie w trakcie przerw przez uczniów klas I – III.\nOpiekunowie przyprowadzający/ odbierający dzieci w wyznaczonym punkcie na terenie szkoły zachowują zasady:\na) Opiekun/rodzic przyprowadzający dziecko musi być osobą nie wykazującą objawów chorobowych,\nc) zachowanie dystansu społecznego zgodnie z ogólnymi wytycznymi (dystans od kolejnego opiekuna z dzieckiem/dziećmi minimum 1,5 m, od pracownika szkoły również 1,5 m),\nd) zakrywanie nosa i ust,\ne) dezynfekcja rąk.\nUczniowie objęci dowozem zobowiązani są do noszenia maseczki lub przyłbicy w drodze do i ze szkoły.\nPodczas wyjazdu na basen uczniowie zobowiązani są do noszenia maseczek.\na) Uczniowie oddziału przedszkolnego i zerówki wchodzą głównym wejściem w nowym skrzydle szkoły. Dopuszcza się jednego rodzica nowoprzyjętego dziecka do wejścia do wyznaczonego miejsca w korytarzu punktu przedszkolnego (z uwzględnieniem wyjątkowych przypadków – w ciągu pierwszego tygodnia nauki). Rodzic zobowiązany jest do posiadania maseczki i rękawiczek.\nb) Uczeń zobowiązany jest do noszenia maseczki na terenie szkoły do czasu wejścia do sali lekcyjnej. Każdorazowe wyjście z sali zobowiązuje ucznia do nałożenia maseczki (w czasie przerw rekomenduje się noszenie maseczek przez uczniów klas I – III).\nc) Uczniowie klas I – IV wchodzą wejściem od parkingu (stare skrzydło szkoły).\nd) Uczniowie klasy V i VI wchodzą wejściem głównym nowego skrzydła szkoły.\ne) Uczniowie klasy VII i VIII wchodzą wejściem od szczytu nowego skrzydła szkoły.\nInformacja dla opiekunów i interesantów. Wejście na teren szkoły w sytuacjach wyjątkowych możliwe będzie od strony parkingu po skorzystaniu z dzwonka, natomiast wejściem głównym nowej szkoły (również po skorzystaniu z dzwonka) wejść mogą rodzice i opiekunowie dzieci z przedszkola i zerówki. (Drzwi będą otwierane przez pracownika szkoły). W nagłych przypadkach szkoła będzie kontaktowała się z rodzicami/opiekunami z wykorzystaniem technik komunikacji na odległość.\nDziecku/uczniowi nie wolno przynosić do placówki zabawek, pluszowych misiów, drewnianych klocków, itp. Ograniczenie nie dotyczy uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W takim przypadku należy dopilnować aby dziecko nie dzieliło się zabawką z innymi.\nUczeń korzysta z własnych przyborów, książek i podręczników – nie udostępnia ich innym uczniom.\nNauczyciele – wychowawcy są zobowiązani na pierwszej godzinie lekcji wychowawczej do przeprowadzenia zajęć propagujących zdrowy tryb życia, przestrzeganie zasad higieny, nawyk częstego mycia rąk, itp.\nDzieci/uczniowie przebywają w wyznaczonych stałych salach. Liczebność grupy nie będzie większa niż 25 dzieci.\nDyrektor szkoły obliguje wychowawców klas do zweryfikowania kontaktów do rodziców/opiekunów uczniów oraz przekazanie ich do sekretariatu szkoły w celu szybkiej, skutecznej komunikacji w przypadku ucznia z objawami chorobowymi.\nJeżeli dziecko przejawia niepokojące objawy choroby, należy odizolować je w odrębnym pomieszczeniu (izolatorium) i niezwłocznie powiadomić rodziców/opiekunów w celu pilnego odebrania dziecka z placówki.\nDyrektor szkoły wyznacza pomieszczenie do izolacji osób w przypadku stwierdzenia objawów chorobowych (Izolatorium znajduje się w gabinecie pielęgniarki/logopedy) oraz wyposaża je w środki ochrony indywidualnej i płyn dezynfekujący. Postępowanie na wypadek stwierdzenia podejrzenia opisane jest w procedurze: WEWNĘTRZNA PROCEDURA POSTĘPOWANIA NA WYPADEK STWIERDZENIA PODEJRZENIA ZAKAŻENIA COVID-19.\nW miarę możliwości dyrektor placówki zapewnia stałą kadrę pracowników, w szczególności tych, którzy mają najbliższy kontakt z dziećmi.\nPersonel pomocniczy oraz kuchenny unika kontaktu z dziećmi oraz personelem opiekującym się dziećmi.\nKsiążki oddawane przez uczniów do biblioteki należy pozostawić w pojemniku przez 2 dni. Po tym czasie pracownik biblioteki może odłożyć książki na półkę. Uczniowie nie wybierają książek z półek samodzielnie.\nW czasie pobytu na świetlicy dziecko zobowiązane jest do przestrzegania regulaminu korzystania z zajęć świetlicowych. Środki do dezynfekcji znajdują się w miejscach dostępnych dla wychowanków pod nadzorem opiekuna. Świetlica będzie wietrzona nie rzadziej niż co godzinę w trakcie przebywania w niej dzieci, w tym w szczególności przed przyjęciem wychowanków oraz po przeprowadzeniu dezynfekcji.\nW przypadku zmiany modelu nauczania na hybrydowy lub zdalny w związku ze stwierdzonymi zachorowaniami lub kwarantanną, uczniom zostaną zapewnione lekcje online.\nWszelkie procedury dotyczące przebiegu zajęć na basenie opisuje Regulamin zachowania się uczestników zajęć nauki pływania w Parku Wodnym Redzikowo będący załącznikiem (zał. 1) do niniejszego dokumentu.\nPROCEDURY ORGANIZACJI LEKCJI WYCHOWANIA FIZYCZNEGO\nORAZ ZAJĘĆ SPORTOWYCH POZALEKCYJNYCH\nZajęcia sportowe w zależności od warunków atmosferycznych prowadzone są na świeżym powietrzu, na otwartej przestrzeni lub na salach gimnastycznych oraz na basenie.\nNa lekcje uczęszcza uczeń bez objawów chorobowych.\nRekomenduje się taką organizację zajęć sportowych, która umożliwia zachowanie dystansu między uczniami.\nPodczas zajęć na basenie obowiązują zasady zachowania dystansu i bezpieczeństwa, według wewnętrznego regulaminu Parku Wodnego Redzikowo.\nPodczas zajęć wychowania fizycznego i zajęć sportowych, w których nie można zachować dystansu, należy ograniczać ćwiczenia i gry kontaktowe (koszykówka, piłka ręczna, piłka nożna itp.) i zastąpić je innymi (siatkówka, lekkoatletyka, zajęcia ogólnorozwojowe, tenis stołowy i ziemny, badminton, tor przeszkód, biegi przełajowe, marszobiegi, gry i zabawy na świeżym powietrzu).\nPrzed i po zajęciach sportowych uczeń obowiązkowo myje ręce wodą z mydłem lub dezynfekuje.\nObowiązują zasady korzystania z szatni, które umożliwią zachowanie zasad bezpieczeństwa: przed wejściem dezynfekcja rąk, w danej szatni przebierają się uczniowie z tej samej klasy, wejście i wyjście rotacyjne uczniów, zachowanie odległości 1,5 metra od innego ucznia.\nPrzedmioty i sprzęty, których nie można umyć, uprać lub dezynfekować, należy usunąć lub uniemożliwić do nich dostęp.\nPrzybory do ćwiczeń (piłki, skakanki, obręcze itp.) wykorzystywane podczas zajęć należy czyścić lub dezynfekować najczęściej jak to możliwe.\nUczeń nie przynosi do szkoły piłek oraz własnego sprzętu sportowego.\nNależy wietrzyć salę gimnastyczną podczas zajęć i przerw.\nW sali gimnastycznej sprzęt sportowy oraz podłoga powinny zostać umyte detergentem lub zdezynfekowane po każdym dniu zajęć, a w miarę możliwości po każdych zajęciach\nSzatnie należy wietrzyć i dezynfekować najczęściej jak to możliwe.\nPracownicy wchodzący do placówki oświatowej zobowiązani są zdezynfekować ręce płynem dezynfekującym znajdującym się przy wejściu.\nW sytuacjach wyjątkowych dopuszcza się wejście rodzica na teren placówki, w asyście pracownika szkoły po uprzednim zdezynfekowaniu dłoni przy wejściu oraz zakryciu ust i nosa.\nPrzed wejściem do sali nauczyciel dziecka w wieku przedszkolnym ma obowiązek zadbać aby dziecko umyło ręce i wytarło jednorazowym ręcznikiem papierowym.\nNależy unikać podawania rąk na przywitanie. Kichać w zgięcie łokciowe lub w jednorazową chusteczkę, którą następnie należy wyrzucić i każdorazowo umyć ręce.\nZ sali, w której przebywają dzieci, usunięte są przedmioty i sprzęty których nie można skutecznie zdezynfekować (np.: pluszowe zabawki, dywany, materiałowe lalki, firanki, wypchane eksponaty ptaków).\nW sali gimnastycznej używany sprzęt sportowy oraz podłoga zostanie umyta detergentem lud zdezynfekowana po każdym dniu zajęć.\nDzieci korzystają z placu zabaw na terenie placówki. Dyrektor zapewnia dezynfekcję sprzętu na placu zabaw każdorazowo przed przyjściem kolejnej grupy dzieci.\nW czasie przerw dopuszcza się obecność w toalecie maksymalnie dwóch osób. Ręce należy myć dokładnie przy użyciu środka myjącego przez co najmniej 30 sekund.\nOpiekun dzieci pilnuje, aby dzieci myły obowiązkowo ręce: po każdej wizycie w toalecie, przed posiłkiem, po zjedzeniu posiłku, po powrocie ze placu zabaw oraz tak często jak to tylko możliwe.\nSzkoła stosuje monitoring codziennych prac porządkowych, ze szczególnym uwzględnieniem utrzymywania czystości ciągów komunikacyjnych, dezynfekcji powierzchni dotykowych – poręczy, klamek i powierzchni płaskich, w tym blatów w salach i w pomieszczeniach spożywania posiłków, klawiatury, włączników (czynności wpisuje się w tabelę monitoringu czystości).\nPrzeprowadzając dezynfekcję przestrzegane są zalecenia producenta znajdujące się na opakowaniu środka do dezynfekcji. Przestrzegany jest czas niezbędny do wywietrzenia dezynfekowanego pomieszczenia, przedmiotów, tak aby dzieci nie były narażone na wdychanie oparów środków służących do dezynfekcji.\nPersonel opiekujący się dziećmi i pozostali pracownicy jeśli poczują się zagrożeni mogą pracować w indywidualnych środkach ochrony osobistej – jednorazowe rękawiczki, maseczki/przyłbice zakrywające usta i nos.\nSzkoła zapewni pojemniki (w odpowiedni sposób opisane) na zużyte rękawiczki oraz maseczki oraz zapewni ich wyrzucanie zgodnie w wymogami GIS.\nPoidełka dostępne na terenie placówki są wyłączone z użytkowania. Dzieciom w przedszkolu wodę do picia podaje opiekun.\nPrzed przyjściem na stołówkę uczeń zobowiązany jest do umycia rąk.\nPodczas spożywania posiłków, dzieci siedzą od siebie możliwie w jak największych odległościach. Należy unikać gromadzenia dzieci przy jak najmniejszej liczbie stolików.\nSpożywanie posiłków zaczyna się w kolejności zaczynając od najmłodszych dzieci według sporządzonego harmonogramu.\nW pomieszczeniach, w których wydawane są posiłki, wszystkie powierzchnie są myte i dezynfekowane zgodnie z procedurami, które były przyjęte dotychczas. Pracownicy podczas wydawania posiłków zachowują zasady czystości ustalone dotychczas.\nFirma cateringowa dostarcza posiłki wyznaczonym wejściem.\nFirma zewnętrzna dostarczająca posiłki zobowiązana jest do noszenia jednorazowych rękawiczek oraz stosowania osłon twarzy w postaci masek/przyłbic.\nStyropianowe lub metalowe pojemniki, w których znajdują się posiłki, należy odebrać od pracownika firmy zewnętrznej w rękawiczkach jednorazowych. Następnie ich powierzchnie zdezynfekować.\nWielorazowe naczynia i sztućce należy myć w zmywarce z dodatkiem detergentu, w temperaturze minimum 60 stopni lub je wyparzyć.\nW pomieszczeniach, w których wydawane są posiłki, pracownicy obsługi dezynfekują klamki, poręcze, uchwyty, krany, itp. oraz przedmioty z których najczęściej korzystają dzieci i opiekunowie. Sprzątanie pomieszczeń na zakończenie dnia odbywa się zgodnie dotychczas przyjętymi zasadami.\nWYTYCZNE ZACHOWANIA NA PŁYWALNI:\nWejście na teren obiektu dozwolone jest wyłącznie dla zdrowych uczniów korzystających z Pływalni najszybciej 10 minut przed rozpoczęciem zajęć.\nWszystkie osoby przebywające na terenie Parku mają obowiązek noszenia osłon ust i nosa.\nNależy zdezynfekować dłonie przed drzwiami głównymi oraz przed wejściem do szatni.\nUczeń przyjeżdżając na pływalnię powinien mieć przy sobie maseczkę lub osłonę do zakrycia ust i nosa, klapki, ręcznik, strój pływacki, czepek (opcjonalnie swoje okularki pływackie). Inny sprzęt powinien pozostać w szkole.\nGrupa szkolna wchodząca do obiektu jest pod opieką nauczyciela lub opiekuna grupy. Przed wejściem na strefę przebieralni opiekun powinien posiadać strój sportowy i klapki oraz znać stan liczebny grupy i sprawować kontrolę nad sprawnością wejścia i wyjścia uczniów do/z szatni.\nPrzed wejściem do strefy szatni uczniowie są zobowiązani do zmiany obuwia wyjściowego na klapki.\nPrzy okienku kasowym może przebywać tylko nauczyciel/opiekun i po odebraniu kluczyków do szafek to on rozdaje kluczyki swoim podopiecznym oraz przekazuje po zakończeniu zajęć do okienka kasy.\nRodzice uczniów klas młodszych i przedszkolaków mogą wejść na teren przebieralni tylko w klapkach i osłonie na usta i nos ale po przebraniu dziecka zobowiązani są do opuszczenia szatni.\nPrysznic i umycie całego ciała jest obowiązkowe dla wszystkich uczniów przed wejściem na halę basenową oraz po zakończeniu zajęć.\nW trakcie trwania zajęć przy grupie klas młodszych powinien na niecce basenowej pozostać jeden opiekun w stroju sportowym.\nPo zakończeniu zajęć ucznia obowiązuję dokładne umycie całego ciała pod prysznicem, niezwłoczne przebranie się i założenie osłony/ maski przed opuszczeniem szatni.\nWszystkie grupy powinny dostosować się do regulaminu pływalni oraz do poleceń personelu.\nUczniowie zwolnieni z zajęć basenowych lub nie ćwiczący powinni pozostać w szkole. Na trybunach mogą przebywać tylko opiekunowie grup w oczekiwaniu na zakończenie zajęć.\nPozostałe wytyczne postępowania dla pływalni do zapoznania się na stronie:\nUwaga! Decyzją Pani Wójt został zmieniony termin wpłat za obiady na dany miesiąc do 29 każdego miesiąca. Informujemy również, że istnieje możliwość […]\n🎈🎈1 czerwiec – Dzień pełen miłych wrażeń🎈🎈 Dzień Dziecka zapisuje się w naszych szkolnych uroczystościach jako dzień nowej, wspólnej, ciekawej przygody. Dziś […]\nW tym tygodniu na zajęciach RoboEnglish uczniowie klas trzecich poznali kody potrójne: skręć w prawo, skręć w lewo oraz jedź prosto. Trzecioklasiści […]\nGrupa „PLUSZAKÓW” z Punktu Przedszkolnego wykonała prace plastyczne pt. „Polska Wiosna” w ramach realizacji zadań z Międzynarodowego Projektu Edukacyjnego „Piękna Nasza Polska […]\nPoprzedni post PILNA INFORMACJA\nNastępny post Urlaubspostkarten von unseren Schülern!


Kościół strzeże słowa Bożego i nieomylnie je wyjaśnia – Portal religijny\nWszyscy szukamy prawdy, a jednak w wielu sprawach mamy odmienne zdania, zupełnie sobie przeciwne. W wątpliwościach pytamy ludzi lepiej znających te sprawy. Poszukiwaniu i odkrywaniu prawdy o świecie i o sprawach życia na ziemi poświęcają wiele czasu uczeni, specjaliści różnych dziedzin wiedzy.\nObok wiedzy i prawdy, które człowiek może odkryć własnym rozumem, istnieje prawda, jaką objawia tylko Bóg. Objawienie Boże przekazuje nam sam Bóg poprzez słowo. To słowo Boże, przyjmowane przez ludzi w różnych czasach, może być błędnie rozumiane. U kogo mamy szukać pomocy w rozumieniu słowa Bożego ? Kto nam je wyjaśni bez błędu ?\nKościół troszczy się o słowo Boże\nPo zesłaniu Ducha Świętego i po rozejściu się Apostołów z Jerozolimy, Kościół Boży głosi Dobrą Nowinę o zbawieniu w Jezusie Chrystusie całemu ówczesnemu światu. Kościołowi bowiem powierzył Chrystus troskę o to, aby słowo Boże było zachowane i przekazywane ludziom.\nDzięki głoszeniu słowa Bożego zwolenników Ewangelii było coraz więcej, „a Pan przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia” (Dz 2, 47). Trwali oni w nauce apostolskiej, umacniając się wzajemnie w wierze słowem i przykładem życia. Starali się być wierni zachęcie św. Pawła skierowanej do Kolosan : „Słowo Chrystusa niech w was przebywa z (całym swym) bogactwem : z wszelką mądrością nauczajcie i napominajcie samych siebie” (Kol 3, 16). Chrześcijanie umacniali się słowem Chrystusa przede wszystkim na Zgromadzeniach eucharystycznych.\nNad nauczaniem we wspólnotach zwanych gminami chrześcijańskimi czuwali Apostołowie i ustanowieni przez nich zwierzchnicy. Dbali oni o to, by nauczanie w każdej gminie było zgodne z Ewangelią. Oto jak np. św. Paweł upominał przełożonych Kościoła efeskiego :\n„Uważajcie na samych siebie i na całe stado, nad którym Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył własną krwią. Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając stada. Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów” (Dz 20, 28-30). Przełożeni Kościoła mają w szczególny sposób troszczyć się o słowo Boże oraz o to, by chrześcijanie nie dawali posłuchu ludziom usiłującym przewrotnie lub niewłaściwie tłumaczyć słowo Boże. Dlatego to w Kościele pierwotnym, w razie wątpliwości co do wiary i co do zasad życia chrześcijańskiego, wierni szukali rady u Apostołów. Tak było np. w roku 49/50, kiedy to Kolegium Apostołów w Jerozolimie, pod przewodnictwem Piotra, rozstrzygnęło spór między wiernymi pochodzenia żydowskiego, a wiernymi pochodzenia greckiego. Apostołowie z Piotrem wydali orzeczenie powołując się na Ducha Świętego : „Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my…” (Dz 15, 28).\nW ten sposób zaczęły się wypełniać słowa Chrystusa wypowiedziane w Wieczerniku do Piotra : ,,Ja prosiłem za tobą, żeby nie ustała twoja wiara. Ty ze swej strony utwierdzaj twoich braci” (Łk 22, 31).\nKościół nieomylnie wyjaśnia słowo Boże\nChrystus powiedział, że będzie przebywał w Kościele ,,aż do skończenia świata” (Mt 28, 20), a więc nawet po śmierci Piotra i Apostołów. I słowa dotrzymał. Przebywa bowiem wciąż w Kościele i przemawia przez następców Piotra i Apostołów. Następcą Piotra jest każdy papież, następcami Apostołów są biskupi. Oni właśnie są w Kościele najwyższą władzą nauczycielską. Tworzą Urząd Nauczycielski Kościoła. Biskupi, wraz ze święceniami zwanymi sakrą biskupią, otrzymują udział w Urzędzie Nauczycielskim Chrystusa w Kościele. Wykonują go w łączności z całym kolegium biskupów, któremu przewodniczy papież. Do spełnienia tego zadania Chrystus udziela Ducha Świętego Apostołom i ich następcom (por. J 14, 17-26).\nBiskupi, oświeceni przez Ducha Świętego, przekazują naukę Chrystusa. Jeśli jednomyślnie i w łączności z papieżem nauczają o sprawach wiary i moralności, głoszą wtedy nieomylnie naukę Chrystusa. Jest to zwyczajne nauczanie Kościoła.\nNieomylne są również uroczyste orzeczenia biskupów na zwołanym przez papieża soborze powszechnym. Nieomylny jest także z mocy swego urzędu sam papież, kiedy w uroczysty i rozstrzygający sposób naucza wszystkich wiernych o prawdzie i o życiu chrześcijańskim. To nauczanie soborów i papieży możemy nazwać nauczaniem nadzwyczajnym.\nPrawdy objawione, które Urząd Nauczycielski Kościoła w sposób nieomylny podaje do wierzenia, nazywamy dogmatami.\nTak więc Chrystus mocą Ducha Świętego, przez Urząd Nauczycielski, podtrzymuje w Kościele nienaruszony skarb wiary.\nJak i gdzie przemawia do nas Urząd Nauczycielski Kościoła ? Papieże przemawiają przez swoje listy okólne zwane encyklikami, które pouczają cały Kościół. Biskupi przemawiają przez listy pasterskie do swoich diecezjan, kierują także całym nauczaniem religijnym w diecezji.\nChrystus przez Ducha Świętego działa też we wszystkich wiernych. Oni także mogą utwierdzać innych w wierze, zarówno przykładem życia, jak i słowem mówionym czy pisanym. Szczególne zadanie w kształtowaniu i utwierdzaniu wiary mają rodzice wobec swoich dzieci.\nWszyscy wierni uczestniczą w zadaniu umacniania wiary tylko w łączności z Urzędem Nauczycielskim Kościoła. Pamiętając o słowach Chrystusa : „Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi” (Łk 10, 16), chrześcijanie wierzą w prawdy, które nieomylny Urząd Nauczycielski Kościoła do wierzenia podaje. Posłusznie z miłością poddają się wskazaniom Ojca św. i biskupów.\nNa drogę do Boga wprowadza mnie słowo Boże tak rozumiane, jak je Bóg objawia. Właściwe zrozumienie treści słowa Bożego mogę posiadać tylko dzięki Nauczycielskiemu Urzędowi Kościoła, który z całą powagą tłumaczy i wyjaśnia treść Bożego Objawienia. Bez tego urzędu nie wiedziałbym z całą pewnością, co czynić, by w pełni uczestniczyć w zbawieniu. Mając to w świadomości, posłusznie przyjmę naukę Kościoła. W szukaniu Boga będę polegał nie na własnym rozumieniu słowa Bożego, lecz na wyjaśnieniu, które podaje Kościół pewnie i bezbłędnie.\nPomodlę się :\n„Wskaż mi drogę swoją, Panie, prowadź ścieżką Twą,\nBo zło czyha na bezdrożach, wyrwij z jego rąk” (Psalm 26).\n1. Kto nauczał Ewangelii w Kościele pierwotnym ?\n2. Kto czuwał nad zgodnością nauczania kościelnego z Ewangelią ?\n3. Komu zlecili Apostołowie troskę o nauczanie zgodne z Ewangelią ?\n4. Kto w Kościele nieomylnie tłumaczy słowo Boże ?\n5. Jaka powinna być postawa chrześcijanina wobec Urzędu Nauczycielskiego Kościoła ?\n63. Kto w Kościele nieomylnie wyjaśnia słowo Boże ?\nW Kościele nieomylnie wyjaśnia słowo Boże Ojciec św. powagą swego urzędu, sobory powszechne i biskupi, gdy jednomyślnie nauczają.\n64. Dlaczego Kościół może strzec słowa Bożego i bezbłędnie je wyjaśniać ?\nKościół może strzec słowa Bożego i bezbłędnie je wyjaśniać, ponieważ działa mocą Chrystusa i jest oświecony przez Ducha Świętego.\n1. Przeczytaj z Dziejów Apostolskich rozdz. 15 o Soborze Jerozolimskim.\n2. Sprawdź, kto zapewnia cię, że twój katechizm i inne książki religijne nie zawierają błędu.\nOpublikowano Kwiecień 3, 2015 Autor FranciszekKategorie KatechizmTagi Bóg, Pismo Święte\nPoprzednie Poprzedni wpis: Kościół w ciągu wieków coraz głębiej odczytuje słowo Boże\nDalej Następny wpis: Kościół a uczeni


Vintage Girl: Łódzkie mody. Moda i akcesoria stroju XIX-XX w. - dużo zdjęć z wystawy\nŁódzkie mody. Moda i akcesoria stroju XIX-XX w. - dużo zdjęć z wystawy\nPrzyznam szczerze, że takich tłumów, jakie pojawiły się podczas wernisażu wystawy "Łódzkie mody. Moda i akcesoria stroju XIX - XX wieku" zupełnie się nie spodziewałam. Jaki z tego wniosek? Łódź potrzebuje takich wystaw! Takie wystawy pasują do Łodzi, jak do żadnego innego miasta w Polsce. W końcu to tu kwitł przez długi czas przemysł włókienniczy, a ilość fabryk, manufaktur i drobnych zakładów związanych z przemysłem odzieżowym zadziwiała swoim ogromem. Na wernisażu pojawiło się mnóstwo młodych osób (zabrzmiałam w tym momencie jak sędziwa matrona), co cieszy podwójnie. W związku z tak dużym zainteresowaniem, nie udało mi się wysłuchać przemówień ani organizatora wystawy, dr Łukasza Grzejszczaka, ani innych osób z wystawą związanych. Zwiedzanie i oglądanie eksponatów było równie mocno utrudnione, dlatego zapewne udam się do muzeum ponownie w innym terminie.\nWystawa nie jest duża, zajmuje jedną salę i podzielona została według zagadnień tematycznych. Mamy więc część poświęconą bieliźnie osobistej i nocnej, modę domową i wizytową, stroje codzienne, sporą kolekcję nakryć głowy, torebek i dodatków, modę dziecięcą, sportową i najbardziej spektakularną czyli wieczorową. Stroje i eksponaty wzbogacają dodatkowo ogłoszenia i reklamy dawnych łódzkich zakładów krawieckich oraz ryciny dawnej Łodzi.\nSpora część eksponatów znajdujących się na wystawie pochodzi z prywatnej kolekcji historyka sztuki i marszanda Adama Leja, którego miałam przyjemność poznać i który spytał, czy będzie relacja na blogu (oczywiście!).\nZostawiam was ze sporą dawką zdjęć z wystawy i gorąco zachęcam do odwiedzenia Łodzi - macie czas do 3 maja 2015 roku!\nAutor: Dagmara Łacny o 22:38\nEtykiety: bielizna retro, historia mody, Łódź retro\nAnonimowy 21 marca 2015 23:37\nWszystkie eksponaty są wspaniałe, chętnie nie raz odwiedziłabym tą wystawę, ale niestety to nie możliwe, abym zobaczyła te wspaniałości na żywo:(. Dlatego też miło obejrzeć ją choć wirtualnie:)\nMaja Ćorić 23 marca 2015 13:12\nThis is so elaborate, so detailed.. you must have been to heaven and back.


Kij w definicję introwertyzmowi - Strona 2 - Polski Portal Introwertyków\nPost autor: Coldman » 01 sty 2017, 22:53\nMacie, kolega mi to podesłał tę definicje, oryginalne\n"Introwersja oznacza ruch libido do wewnątrz. W ten sposób wyraża się negatywny stosunek podmiotu do przedmiotu. Zainteresowanie nie płynie w kierunku przedmiotu, lecz wycofuje się do podmiotu. Ktoś, kto nastawiony jest introwertycznie, myśli, czuje, i działa w taki sposób, że wyraźnie widać, iż czynnikiem motywującym jest przede wszystkim podmiot, podczas gdy przedmiotowi przysługuje co najwyżej drugorzędne znaczenie. Introwersja może mieć charakter procesu raczej intelektualnego lub raczej uczuciowego, może się również znamionować intuicyjnością lub doznaniowością. Introwersja jest czynna, jeśli podmiot pragnie w jakis sposób zamknąć się na wpływy przedmiotu; introwersja jest bierna, jeśli podmiot nie może ponownie sprowadzić do przedmiotu odpływającego odeń libido. Jeśli introwersja ma charakter habitualny, wówczas mówimy o typie introwertycznym."\nPost autor: highwind » 01 sty 2017, 22:57\nNo super źródło - kolega Colda. Ktoś sobie wpisze do bibliografii na pewno jak będzie pisał pracę dyplomową i skorzysta z tego cytatu. Napisałbyś chociaż skąd to jest, a nie\nPost autor: Coldman » 01 sty 2017, 23:20\nSpecjalnie to zrobiłem, czekając na interpretacje tego.\nTo napisał nasz kochany Jung w typach psychologicznych i podważanie tego jest stosunkowo głupie\nPost autor: Nestor » 02 sty 2017, 0:31\nTendencja to skłonność według PWNowskiego słownika a pragnienie może nie być wyrazem własnej woli. Ale nie o to chodzi.\nChodzi o sposób mierzenia introwersji/ekstrawersji. Są dwa podejścia. Albo pytamy się jaką ktoś ma wolę, czyli jaką tendencję, skłonność albo obserwować i stwierdzić cechy. Pierwszy sposób ma tę wadę, że osoba pytana może skłamać albo może siebie dostatecznie nie znać a drugi, że są sytuacje, w których człowiek musi pomimo szczerych chęci postąpić przeciw nim, charakterowi np. zjazdy rodzinne, na których introwertyk "musi" być. Normalnie a nawet najczęściej, to wychodzi na jedno, wtedy gdy człowiek może postępować zgodnie ze swoim charakterem, ponieważ sytuacja nie wymusza. Nie chcę nazywać ludzi introwertykami, kiedy nie mają możliwości uzewnętrzniania siebie. Np. czy człowiek na bezludnej wyspie jest introwertykiem?\nColdman pisze: Macie, kolega mi to podesłał tę definicje, oryginalne\nDobra definicja a testy do bani.\nPonieważ: co z ludźmi, którzy nie lubią innych a lubią opiekować się zwierzętami - uzewnętrzniają się poprzez to?\nDla mnie z tej definicji można wywnioskować, że silny introwertyk może całymi dniami patrzeć w ścianę, ponieważ tak bardzo skupiony jest na swoim wnętrzu, że nie potrzebuje zewnętrzu a to, jak wiadomo, ciężka choroba a introwertyzm chorobą nie jest.\nDlatego albo testy zadają złe pytania albo definicja do bani albo w ogóle introwertyzm się źle mierzy.\nIntrowersja = ruch libido do wewnątrz? Jak zmierzyć libido i czy tę potrzebę da się zawsze zaspokoić?\nPost autor: highwind » 02 sty 2017, 0:57\n@Up. Dalej mam wrażenie, że nie rozumiesz co znaczy tendencja. Że ktoś posiada pewną tendencję.\nPrzez ten cytat:\nNestor pisze: Albo pytamy się jaką ktoś ma wolę, czyli jaką tendencję, skłonność albo obserwować i stwierdzić cechy.\nWg mnie to zdanie nie ma sensu i mieszasz pojęcia. Stawiasz wariant - A (tendencja) albo B (obserwacja zachowań), tymczasem właśnie A wynika z B. Dopiero na podstawie obserwacji zachowań możemy określić czyjeś tendencje. Tendencję można stwierdzić dopiero post factum, a nie jak ty sobie ją wyobrażasz. Jeśli ktoś bardzo chce wychodzić do ludzi, ale do nich nie wychodzi przy 80% nadarzających się okazji, to wg mnie nie ma tendencji do wychodzenia do ludzi. Rozumiem, że wg ciebie ma tę tendencję (a właściwie to nie rozumiem xD)?\nPost autor: Nestor » 02 sty 2017, 1:05\nWg mnie to zdanie nie ma sensu i mieszasz pojęci. Stawiasz wariant - A (tendencja) albo B (obserwacja zachowań), tymczasem właśnie A wynika z B.\nTo jest sposób mierzenia. Zarówno z pierwszego jak i drugiego sposobu może, ale nie musi, ale częściej jednak wychodzi, to samo. Nie trzeba człowieka stawiać w konkretnych sytuacjach - może się go o to zapytać np. w teście.\nDopiero na podstawie obserwacji zachowań możemy określić czyjeś tendencje.\nHmm... A może masz na myśli, że żeby się dowiedzieć co, kto lubi, to musi najpierw tego spróbować? Tak jest tylko za pierwszym razem.\nTendencję można stwierdzić dopiero post factum, a nie jak ty sobie ją wyobrażasz.\nRaz wystarczy a potem tylko pytać.\nJeśli ktoś bardzo chce wychodzić do ludzi, ale do nich nie wychodzi przy 80% nadarzających się okazji, to wg mnie nie ma tendencji do wychodzenia do ludzi. Rozumiem, że wg ciebie ma tę tendencję (a właściwie to nie rozumiem xD)?\nOn ma lichutką - taką w 90% introwertyczną i 10% ekstrawertyczną.\nPost autor: highwind » 02 sty 2017, 1:13\nNie rozumiem co ty piszesz xD Me out.\nPost autor: Anatina » 02 sty 2017, 19:32\nBardzo ciekawy temat. Ja jestem jednak za tym, że introwertyzm lepiej zdefinować jako tendencję niż konkretne same cechy. Czy można nazwać introwertykiem osobę,która jest zamknięta, ale ciągnie ją do ludzi, chciałaby spędzać z nimi czas, a cierpi właśnie dlatego, że jest sam, ma mało znajomych? Taka sytuacja może wynikać np. z przykrych doświadczeń, wmawianiu sobie, że inni na pewno jej nie zaakceptują, albo że nie do końca można innym ufać. Taka osoba nie czuje się dobrze sama ze sobą i z tym jakie ma życie. Ciągle jej czegoś brakuje i nie czuje się spełniona.\nNazwalibyście taka osobę introwertykiem ?\nPoznałam raz też przez internet pewnego chłopaka. Nawijał jak najęty, nie dało się za nim nadażyć, zasypywał emotikonami, żartami, a twierdził, że jest introwertykiem i w realnym świecie nie odzywa się prawie wcale. Kiedyś ktoś go skrzywdził i przestał ufać ludziom, w relacjach z ludźmi nie czuje się bezpiecznie, tylko przez internet pozwala sobie na trochę więcej.\nPost autor: Coldman » 02 sty 2017, 19:59\nMoże pomimo tego, że ktoś go skrzywdził i nie wiadomo co też jest intro. Ludzie chorzy psychicznie też bywają intro.\nJednak jeśli to jest jego bezpośredni powód bycia intro to podeślij mu to http://imgur.com/a/Pr4Mx\nOd razu możesz mu wysłać jeszcze to\nTemperament – zespół dziedziczonych cech osobowości, zdeterminowanych genetycznie i ujawniających się już w pierwszym roku życia człowieka. Tak rozumiany temperament stanowi podstawę kształtowania się i rozwoju osobowości.\nArnold H. Buss i Robert Plomin definiują temperament jako zespół dziedziczonych cech osobowości, które ujawniają się we wczesnym okresie życia jednostki. Cechy te są zdeterminowane genetycznie i ujawniają się już w pierwszym roku życia człowieka. Tak rozumiany temperament stanowi podstawę kształtowania się i rozwoju osobowości. W dzieciństwie całą osobowość wypełnia temperament (nie biorąc pod uwagę sfery intelektualnej). W oparciu o te dwa założenia oraz na podstawie wyników prowadzonych badań autorzy wyodrębnili trzy zasadnicze cechy określające strukturę temperamentu: emocjonalność (Emotionality), aktywność (Activity) i towarzyskość (Sociability), których pierwsze litery wyjaśniają skrót EAS\nPost autor: Nestor » 02 sty 2017, 22:50\nJa nie chcę definiować introwertyzmu, ponieważ już to zrobił Jung dosyć dobrze. Problem jest tylko w sposobie jego mierzenia. Jest ogromna różnica w pytaniach: czy spędzasz dużo czasu z innymi ludźmi? czy chcesz i lubisz spędzać czas z innymi ludźmi?\nPost autor: Coldman » 02 sty 2017, 23:27\nO jaki test Ci chodzi ?\nMy tu sobie dyskutujemy o takich szczegółach, a patrzcie tu http://cichalawina.pl/lubie-byc-z-ludzm ... otrzebuje/\nWeźcie napiszcie tutaj coś o tym. Patrycjusz, Nestor i inni mądrzy.\nCwana laska edytowała artykuł\nPost autor: highwind » 03 sty 2017, 11:31\nNestor pisze: Ja nie chcę definiować introwertyzmu, ponieważ już to zrobił Jung dosyć dobrze. Problem jest tylko w sposobie jego mierzenia. Jest ogromna różnica w pytaniach: czy spędzasz dużo czasu z innymi ludźmi? czy chcesz i lubisz spędzać czas z innymi ludźmi?\nCoś ty się uparł z tym chceniem? Takie pytania, jeśli pojawiają się w testach, będą dotyczyć bardziej samoaktualizacji jak u Maslowa - sprawdzać jak bardzo różni się rzeczywiste ja od idealnego, wymarzonego ja.\nNestor pisze: To jest oficjalna definicja a nie moja.\nDefinicja definicją. Można się z nią zgadzać lub nie. Problem w tym, że twoja interpretacja jest spierdzielona, a stąd cały wywód i większość postów w tym temacie jest oparta na fałszywych założeniach i właściwie to niewiele warta.\nmartuella pisze: Jeśli bardzo chcę malować, to znaczy, że jestem malarzem?\nNapisałeś przecież, że czujesz że coś się nie zgadza w takim rozumowaniu, a jednak ciągle do niego wracasz.\nI jeszcze tam widzę wcześniej, że Patrycjusz to od ciebie w jednym miejscu podchwycił. To samo Anatina. Jeez. Opamiętajcie się\nCiągle wciskasz w tę dyskusję to słowo - chcieć. A widać w twoich postach, że to przez to, że utrwaliłeś sobie, że chęć to synonim słowa tendencja:\nNestor pisze: Albo pytamy się jaką ktoś ma wolę, czyli jaką tendencję,\nAle nie jest tak w tym kontekście, więc weź w końcu ogarnij proszę, że tendencja =/= chęć. Może w końcu to, co piszesz nabierze choć odrobiny sensu (vel. kierowanie tendencji do wewnątrz/zewnątrz - co to w ogóle ma być). Tendencja to tutaj termin prawie że statystyczny. Parametr opisujący system, jak mediana. Weźmy na ruszt kostkę do gry (niech trzy ścianki mają nadrukowaną literkę "E", i trzy ścianki literkę "I"). Jeżeli ta kostka będzie niewyważona (a nic nie jest w przyrodzie idealne), to będzie miała TENDENCJĘ wskazywać częściej którąś z liter. Ale będziesz w stanie określić tę tendencję dopiero po dużej ilości rzutów, kiedy zauważysz, że któraś opcja pojawia się znacznie częściej. Dopiero wtedy będziesz mógł odpowiedzieć trafnie w kwestionariuszu na pytanie czy ta kostka częściej wskazuje I, czy E. Więc powtarzam - tendencja jest określana post factum, na podstawie obserwacji. Dlatego tendencję mogą posiadać rzeczy abstrakcyjne i nieożywione, a chęci już nie (chyba że w cudzysłowie) - rynki finansowe, związki chemiczne, warunki pogodowe. I w końcu ostatni przykład - kiedy jesz najczęściej schabowe na obiad, to powiesz "mam tendencję do jedzenia schabowych". Ale wcale z tego nie wynika, że musisz mieć chęć ich jedzenia. Możesz, ale równie dobrze pobliska restauracja w której się stołujesz podaje jedynie ten typ potrawy więc jesteś zmuszony do ich żarcia. Intencja/wola nie wynika z tendencji więc skończ w końcu mylić pojęcia! Tak więc nawet jeśli masz niesamowitą ochotę przebywać z ludźmi, ale mimo to siedzisz w domu, to kłamstwem będzie stwierdzenie "mam tendencję do przebywania z ludźmi". I orbitujesz wokół tego kłamstwa, więc przestań. Aha, znaczenia słowa "tendencyjny" też mógłbyś się nauczyć.\nOK, teraz idąc dalej - pojawiał się wątek socjofobika, który jako że z oczywistych względów przejawia zachowania aspołeczne, musi być zaklasyfikowany jako introwertyk. Nie wydaje mi się, żeby to było trafne rozumowanie. Te testy osobowości oparte są na metodzie statystycznej, która z definicji dotyczy zjawisk masowych - uśrednionych, więc musi ignorować odchylenia, bo inaczej nie miałaby sensu (człowiek i pies mają statystycznie po trzy nogi, ale już tysiąc ludzi i jeden pies - wracamy do normy). Dlatego sądzę, że sprawdzanie osobowości testem np. MBTI fobika, osoby chorej, to jak robienie testu na ostrość widzenia osobie z jednym okiem. Coś tam wyjdzie, ale lekarz ma też całą gamę innych narzędzi do stwierdzenia, że jednak nie wszystko z tym widzeniem jest w porządku. Czyli np. psycholog po prostym teście wskazującym na tendencję introwertyczną mógłby zadać pytanie posiłkowe "dlaczego?", lub dokonać jakichkolwiek innych obserwacji. I wtedy mógłby stwierdzić że podłożem jest fobia/zaburzenie osobowości/depresja albo całkiem zwyczajnie zwykłe preferencje co do spędzania wolnego czasu. Więc skłaniam się ku tezom padającym już w tym wątku, że takie testy w przypadku osób chorych są po prostu niewystarczające. Ale to nie znaczy że zasadnicza definicja introwertyzmu jest błędna. I nie mam pojęcia jakim cudem ubzdurałeś sobie, że można mierzyć introwersję tylko na dwa sposoby i nie wolno zastosować ich przypadkiem wspólnie, bo jest to kolejna fałszywa przesłanka, z których wynika masa bzdur i marnowania prądu w tym temacie.\nNestor pisze: Chodzi o sposób mierzenia introwersji/ekstrawersji. Są dwa podejścia. Albo pytamy się jaką ktoś ma wolę,czyli jaką tendencję, skłonność albo obserwować i stwierdzić cechy.\nPost autor: Nestor » 03 sty 2017, 12:01\nNajlepiej by było, gdyby językoznawca rozsądził, czy tendencję utożsamiać u ludzi z wolą. Na ten czas musimy sobie sami radzić:\n1. «skłonność do czegoś»\n2. «prawidłowość zarysowująca się w rozwoju czegoś»\n3. «wyraźnie widoczne pozytywne nastawienie autora do przedstawianej przez siebie idei»\nUżywajmy w badaniu charakteru ludzkiego 1. punktu, bo drugi jest statystyczny.\n1. «łatwo ulegający czemuś, podatny na coś»\n2. «chętny, gotowy do czegoś»\nPkt. 2 stwierdza jasno, że skłonność to chęć.\n1. cecha, która może się ujawnić, potencjalna właściwość; podatność, predyspozycja, tendencja;\n2. zamiłowanie do czegoś; upodobanie, pociąg;\n3. dawniej: przychylność dla kogoś; sympatia, sentyment;\n4. w psychologii: spontaniczny odruch, który prowadzi do zrealizowania określonego celu, np. skłonności motoryczne, afektywne i intelektualne\nNie chcę uchodzić za mądrale. :/ Jeśli uznacie, że spamuję, chociaż są osoby, które mnie rozumieją, to pójdę z kimś innym dyskutować.\nPost autor: highwind » 03 sty 2017, 12:09\nJezu Nestor, rozumiesz coś takiego jak kontekst? I że synonimy to słowa wcale nie o identycznym znaczeniu. Wyjaśniłem ci co to jest tendencja. Czego ty jeszcze nie rozumiesz? Jakbyś sobie tak skakał po słowniku wyrazów bliskoznacznych, to od słowa modlitwa mógłbyś dojść do dyferencjał. Niedługo usuwam te dwa posty. Każdy sobie może wejść w słownik, nie musisz tu go wklejać.\nNestor pisze: Najlepiej by było, gdyby językoznawca rozsądził, czy tendencję utożsamiać u ludzi z wolą.\nToż przecież dałem przykład, że tendencje można mieć mimo woli. Brniesz w to i brniesz, coś ty się tak zafixował?\nPoza tym masz: viewtopic.php?f=30&t=2190#p54442\nBliżej językoznawcy na tym forum nie trafisz. A jak dalej chcesz się rozwodzić nad semantyką, zamiast nad tematem, to dzwoń do Miodka albo Bralczyka.\nPost autor: Nestor » 03 sty 2017, 12:21\nZostaw chociaż na jeden dzień.


Większość kobiet nie jest zadowolonych ze swojej urody. Zazdrościmy innym, chciałybyśmy wyglądać inaczej. Świetnie sprzedają się drogie, upiększające kosmetyki oraz zabiegi, które oferuje chirurgia plastyczna. Tymczasem rozwiązanie tego problemu tkwi w akceptacji siebie. W jaki sposób można spróbować ją osiągnąć?\nWarto poznać swoje mocne strony. W jaki sposób to zrobić? Spytajmy bliskich znajomych i rodzinę, za co nas lubią, co uważają za nasz atut. Ponadto, warto przypomnieć sobie i zrobić listę swoich sukcesów. Zastanówmy się, jakie cechy pozwoliły nam je osiągnąć i ucieszmy się z tego, że je posiadamy.\nJeśli będziemy już znali swoje mocne strony, skupiajmy się na nich, to podniesie naszą samoocenę i pewność siebie.\nByć może cecha, która nie pozwala nam na zaakceptowanie naszego wyglądu to w rzeczywistości coś drobnego, co można łatwo zmienić. Jeśli jest to zatem możliwe – po prostu to zmieńmy.\nCzasem nowy sposób malowania się, ciekawa fryzura czy zrzucenie kilku kilogramów sprawia, że wyglądamy zupełnie inaczej, czujemy się lepiej i akceptujemy siebie. Nie zawsze potrzebna jest chirurgia plastyczna, czasami wystarczy dobry krem lub zmiana koloru włosów.\nOsoby, które podziwiamy\nNiemalże każdy ma takie osoby, których urodę podziwia i zazdrości im jej. Warto przypomnieć sobie jednak, że ci ludzie również nie są bez skazy. Mają swoje wady, przywary i pewnie również nie są w pełni zadowoleni ze swojego wyglądu.\nPamiętajmy, że nie ma ludzi idealnych. Mamy swoje wady, jak każdy. Sztuką nie jest walczyć z nimi na siłę, ale zaakceptowanie siebie.\nNie musimy zatem szukać ratunku w chirurgii plastycznej i drogich kosmetykach, jeśli coś nam się w sobie nie podoba. Rozwiązanie tego problemu tkwi w nas i jest to po prostu polubienie siebie. Oczywiście, nie jest to takie proste w praktyce, jak w teorii. Czasem wymaga miesięcy lub lat ćwiczeń, ale na pewno warto to dla siebie zrobić. Akceptacja siebie znacznie zwiększa jakość życia i satysfakcję z własnych osiągnięć.\nTags: chirurgia plastyczna, dbanie o wygląd, uroda


Szkolenie „WODA 2011” na zbiorniku Wodnym w Przeczycach\nHome / Aktualności / Archiwum Aktualności RZGW / Szkolenie „WODA 2011” na zbiorniku Wodnym w Przeczycach\nWoda 2011 - Galeria\nW dniach 7-9 czerwca na terenie i obiektach Zbiornika Wodnego w Przeczycach przeprowadzono szkolenie pod kryptonimem „WODA 2011”. Organizatorem ćwiczeń był Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Gliwicach, będący administratorem obiektu hydrotechnicznego, we współpracy z Samodzielnym Pododdziałem Antyterrorystycznym Policji w Katowicach.\nW szkoleniu brali udział:\nKierownicy Zarządów Zlewni,\nKierownicy Wydziałów Dyrekcji RZGW\noraz pracownicy OKI i wykonujący zadania obronne.\nOprócz zajęć teoretycznych odbywały się na akwenie i w powietrzu zajęcia praktyczne. Gośćmi ćwiczeń byli:\nZastępca Dyrektora WBiZK UW w Katowicach,\nStarosta Powiatu Będzińskiego,\nKomendant Powiatowy Policji w Będzinie,\nWójt Gminy Mierzęcice.\nW ramach ćwiczeń ogłoszono stały dyżur\nPonadto w zajęciach szkoleniowych wzięły również udział pododdziały antyterrorystyczne: z Krakowa, Wrocławia i Opola oraz Pluton Ratownictwa Wodnego i Poszukiwawczego Wojewody Śląskiego w Katowicach. Razem z wymienionymi pododdziałami ćwiczyli przedstawiciele policji z Czech, piloci z Komendy Głównej Policji w Warszawie, komandosi z PSK w Lublińcu oraz Ratownicy GOPR – Grupy Beskidzkiej i WOPR z Katowic i Przeczyc.\nĆwiczenia wywołały ogromny, pozytywny oddźwięk mieszkańców miejscowości przyległych do Zbiornika Wodnego w Przeczycach. Na podsumowaniu trzydniowych zajęć stwierdzono jednoznacznie, że służby RZGW Gliwice, służby policji i podległe Wojewodzie osiągnęły znaczny profesjonalizm w swoich działaniach w sytuacjach zagrożenia powodziowego oraz wzajemnie poznały i zrozumiały zadania, które wykonują w sytuacjach kryzysowych poszczególne jednostki.Dalsza współpraca i wspólne ćwiczenia owocować będą wysokim stopniem sprawności podczas powodzi i w każdej innej sytuacji kryzysowej. Kierownicy jednostek ćwiczących podkreślili, że częściej będą przeprowadzać podobne, zajęcia, co tylko będzie podnosić na wyższy poziom sprawność operacyjną służb a tym samym bezpieczeństwo mieszkańców województwa śląskiego.\nSzkolenie „WODA 2011” w mediach:\nZapraszamy do naszej galerii Woda 2011


Obrusy urodzinowe. Obrusy na urodziny dzieci i dorosłych\nObrus Gingham 1st Birthday, niebieski, 137 x 213 cm\nObrus Gingham 1st Birthday, różowy, 137 x 213 cm\nUrządzanie przyjęcia urodzinowego to absolutna przyjemność. Celebrowanie tego dnia wraz z bliskimi osobami to najlepszy sposób na uczczenie kolejnego roku. Urządzanie przyjęcia na dużą liczbę osób jest jednak pewnego rodzaju wyzwaniem organizacyjnym. Jeśli liczba zaproszonych gości jest duża, lepiej zdecydować się na praktyczne rozwiązania, które ułatwią przygotowanie przyjęcia, a także sprzątanie po imprezie. Jednym z takich praktycznych rozwiązań jest zastosowanie obrusa urodzinowego - wykonanego z plastiku jednorazowego nakrycia stołu.\nZalety obrusa urodzinowego\nO tym, że zastosowanie jednorazowego obrusa jest dobrym rozwiązaniem, nie trzeba długo przekonywać. Warto jednak wymienić kilka podstawowych zalet tego produktu. Do takich należą:\nmożliwość dostosowania wzoru do okoliczności (obrusy urodzinowe posiadają motywy nawiązujące do świętowania urodzin)\nmożliwość dostosowania rozmiaru obrusu do rozmiarów stołu (w ofercie obrusów urodzinowych dostępne są produkty o różnych wymiarach),\npraktyczność (obrusy wykonane są z plastiku, z łatwością można z nich zetrzeć rozlane napoje czy plamy spowodowane jedzeniem. Po skończonej zabawie, obrus można złożyć i wyrzucić do kosza).\nJedną z głównych zalet obrusów urodzinowych jest to, że nie trzeba się martwić o zachowanie ich w czystości, gdyż z zasady są to produkty jednorazowe. Nie oznacza to jednak, że wykonany z folii obrus należy wyrzucić po zakończonej zabawie. Jeśli nie rozlały się żadne napoje i nic się nie pobrudziło, obrus wystarczy przetrzeć na mokro i można użyć go ponownie przy podobnej okazji.\nDuży wybór obrusów urodzinowych\nKolejną zaletą obrusów urodzinowych jest bardzo duży wybór wzorów. W zależności od pozostałych dekoracji można zdecydować się na jasne bądź ciemne kolory. Dla osób, które nie chcą bardzo mocno podkreślać motywu urodzinowego za pomocą świeczek i balonów, dobrym rozwiązaniem będzie obrus VIP - czarny w złote gwiazdki. Wybór ten doskonale sprawdzi się na przyjęciach dla dorosłych.


STELLAS - kalendarze książkowe A4 A5 dzienne i tygodniowe 2019 | CENTRUM KALENDARZY\nCENTRUM KALENDARZY > KALENDARZE 2019 > KALENDARZE KSIĄŻKOWE 2019 > OPRAWY ŁĄCZONE – PRZESZYWANE > STELLAS\nKalendarze książkowe STELLAS A5 dzienne\nW bogatej ofercie centrum-kalendarzy.pl znajduje się również kalendarz książkowy Stellas. To terminarz książkowy o układzie dziennym, który jest wydrukowany na białym papierze. Oferowany przez nas kalendarz książkowy jest szyty nićmi, a jego narożniki są zaokrąglone i perforowane. Posiada kapitałkę i tasiemkę w kolorze szarym.\nOprawa została wykonana z miękkiej gąbki wraz z obszyciem i posiada wytłoczony rok. Dodajmy, że kalendarz książkowy typu Stellas umożliwia wykonanie nadruków firmowych, tłoczeń oraz personalizacji (imię i nazwisko). Dodatkowo jest możliwość wklejenia tasiemki drukowanej oraz wklejek i wyklejek reklamowych.\nKalendarze książkowe STELLAS A4 tygodniowe\nW bogatej ofercie centrum-kalendarzy.pl znajduje się również kalendarz książkowy Stellas. To terminarz książkowy o układzie tygodniowym, który jest wydrukowany na białym papierze. Oferowany przez nas kalendarz książkowy jest szyty nićmi, a jego narożniki są zaokrąglone i perforowane. Posiada kapitałkę i tasiemkę w kolorze szarym.\nFormat: A4 tygodniowy z registrami nadrukowanymi.\nUpdated on 2018-07-23T14:49:36+00:00, by ergiemedia.


Lobito Mała Ciężarówka z Balami - drewniana zabawka 3D dla malucha\nStrona główna / Sklep / Drewniane modele i puzzle 3D / Lobito Mała Ciężarówka z Balami z drewna 3D\nDrewniany mały samochód ciężarowy z naczepą. Znacznie odbiega od masowej produkcji. Jest to zabawka wykonana ręcznie z litego bukowego drewna. Produkcja ekologiczna. Pachnie naturalnie i jest bardzo gładka, miła w dotyku. Jej doskonały prosty deasing ma ogromny wpływ na rozwój małych dzieci. Są kolorowe, ale nie przytłaczają nadmiarem bodźców. Takie rozwiązanie nie irytuje ani nie drażni i pozwala maluchowi skoncentrować się lepiej na zadaniu wspaniałej zabawy. Warto więc sprawić mu taki prezent.\nilość Lobito Mała Ciężarówka z Balami z drewna 3D\nSKU: 1275 Kategorie: Drewniane modele i puzzle 3D, łatwy, zabawki 1+ Tagi: 3D, auteczko, auto, bukowe, ciężarowy, drewniana, drewniany, drewno, gotowa, kolorowy, lobito, model, niemowlak, pojazd, przyczepa, samochód, samochodzik, zabawka\nZnakiem rozpoznawczym, jest typ tego pojazdu. Jest to pojazd ciężarowy z płaską o obłych kształtach kabiną i dołączoną do niego naczepą, która przewozi drewniane bale np. na miejsce budowy. Niewielkie gabaryty czynią go idealnym pierwszym samochodzikiem Twojego dziecka. Korpus jest bejcowany i lakierowany, wysoce bezpiecznymi i certyfikowanymi materiałami. Koła pojazdu są naturalne, wykonane z buku w ilości trzech par. Świetnie łączy w sobie bezpieczeństwo, trwałość oraz prostotę użytkowania. Wybierając tę zabawkę, możesz być pewna (y) bezpieczeństwa Twojego dziecka. Zabawka jest dostępna nielakierowana i czterech podstawowych kolorach. Takie zabawki posiadają swój urok i przypominają nam własne dzieciństwo\nwymiary modelu: 22,5 x 7 x 5,5 cm,\nkolory: naturalny, czerwony, zielony, niebieski, żółty,\nNapisz pierwszą opinię o „Lobito Mała Ciężarówka z Balami z drewna 3D” Anuluj pisanie odpowiedzi\nLobito Ambulans, Karetka drewniana 3D\nLobito Samochodzik Mini Garbusek drewniany\nLupo Bus – naturalny


Ferrum Audio ORR - Wzmacniacz słuchawkowy\nOOR - jedyny wzmacniacz słuchawkowy z prawdziwą duszą\nOOR na nowo zdefiniuje kategorię wzmacniaczy słuchawkowych. OOR bez wysiłku napędzi wszystkie słuchawki do maksimum ich potencjału, zachowując jednocześnie esencję wzmacnianej muzyki. Ultraniskie zniekształcenia, zero zmęczenia, ogromna dynamika i niezrównana szczegółowość zapewniają najwyższą przyjemność doznań odsłuchowych. OOR faktycznie sprawia, że coś, co jest bardzo trudne do osiągnięcia, wydaje się najbardziej naturalną rzeczą na ziemi.\nNajważniejsze cechy OOR to:\nŚcieżka sygnału pozostaje całkowicie zbalansowana przy użyciu wejść XLR i pozostaje całkowicie zbalansowana przy użyciu wejść RCA.\nTylko trzy pokrętła na panelu przednim do sterowania najważniejszymi ustawieniami.\nOOR działa bardzo, bardzo dobrze samodzielnie zaraz po wyjęciu z pudełka. Niemniej jednak, OOR został stworzony z myślą o używaniu razem z naszym unikalnym, hybrydowym systemem zasilania HYPSOS. Wówczas osiągamy absolutny szczyt wydajności, dzięki naszej technologii Ferrum Power Link (w skrócie FPL), łącząc oba urządzenia. HYPSOS będzie wtedy działał w pełni swoich możliwości, jednocześnie uwalniając niesłychaną muzykalność wynikającą z połączenia z OOR.\nPerfekcyjne sterowanie tranzystorami wyjściowymi chroni je i nigdy nie pozwala na ich wyłączenie, redukując zniekształcenia do niesłyszalnych poziomów i utrzymując je w stanie, w którym mogą natychmiast uwolnić całą swoją moc, kluczową dla wysokiej dynamiki, doskonałej kontroli i autorytetu dźwięku.\nCała konstrukcja koncentruje się na zrównoważonym i bardzo przejrzystym dźwięku, dzięki czemu zmęczenie słuchaniem to już przeszłość.\nTechnologia dyskretnego wzmacniacza mocy została opracowana we własnym zakresie, aby osiągnąć najlepszą możliwą jakość analogową.\nSpójrz na ten dyskretny, przedni wygląd OOR, który zachowuje cały swój misterny projekt z tyłu urządzenia. 100% analogowy, 100% muzykalny, 100% naturalny.\nW pełni zbalansowany od A do Z, nawet zaraz za wejściami RCA, aby wydobyć maksimum możliwości z dowolnych słuchawek. Jasność logo na froncie OOR jest regulowane. Ferrum Power Link zapewnia doskonałe połączenie z HYPSOS.\nPołącz OOR z HYPSOS, aby uwolnić niesłychaną muzykalność. Razem będą się zdecydowanie wyróżniać.\n"OOR został stworzony przez grupę niezwykle utalentowanych inżynierów i projektantów przemysłowych w samym sercu Polski. Lubią oni określać markę Ferrum jako „Brand of Brothers”. OOR jest ich instrumentem z wyboru, gdy muszą całkowicie się zrelaksować i przygotować do następnego zadania."\nMarcin Hamerla, Założyciel i dyrektor generalny firmy HEM - producenta OOR i HYPSOS\nUnikalna konstrukcja kabla wyjściowego: dwa przewody dostarczające zasilanie oraz dwa przewody zapewniające sprzężenie zwrotne, aby zapewnić płaskie napięcie w każdej chwili. Nazwaliśmy tę technologię Ferrum Power Link (FPL), która eliminuje szkodliwe skutki rezystancji kabla, skutecznie poprawiając odpowiedź transjentową. Prędkość dostarczania napięcia na wejściu zasilanego urządzenia zostaje znacznie poprawiona.\nOOR jest dostarczany ze starannie dobranym zasilaczem prądu stałego. Aby jak najlepiej wykorzystać OOR, możesz połączyć go z HYPSOS za pomocą naszego autorskiego kabla zasilającego Ferrum Power Link DC. Ten kabel FPL można zamówić osobno.\n• W pełni zbalansowany analogowy wzmacniacz słuchawkowy\n• Zastrzeżona technologia dyskretnego wzmacniacza mocy\n• Zastrzeżone 4-pinowe złącze Ferrum dla HYPSOS\n• Zbalansowane 4-pinowe wyjścia słuchawkowe XLR i niezbalansowane RCA\n• Wzmocnienie (dB): zbalansowane -4 dB, + 6dB, +16 dB / sigle ended -10 dB, 0 dB, 10 dB\n• Działanie: W pełni zbalansowana, opatentowana technologia dyskretnego wzmacniacza mocy\n• Wejścia: XLR, RCA, złącze DC 2,5 mm centralnie dodatnie, zastrzeżone 4-pinowe złącze DC\n• Wyjścia: Zbalansowane 4-pinowe XLR, gniazdo 6,35 mm\n• Pasmo przenoszenia: 20 Hz – 100 kHz 0,1 dB\n• Moc wyjściowa Single Ended: 400 mW przy 300 Ω, 2 W przy 60 Ω\n• Moc wyjściowa zbalansowana: 1.600 mW przy 300 Ω, 8 W przy 60 Ω\n• THD + szum: TBA\n• Impedancja wejściowa: 94 kΩ\n• Impedancja wyjściowa Single Ended: 22 Ω na przedwzmacniaczu\n• Impedancja wyjściowa zbalansowana: 44 Ω na przedwzmacniaczu\n• Impedancja słuchawek wyjściowych: < 0,3 Ω\n• Pobór mocy: bezczynność <15 W\n• Zasilacz: 100/240 V AC do 22-30 V DC\n• Wymiary (szer. x gł. x wys.) (cale/cm): 8,6 x 8,1 x 2,0 cala / 21,7 x 20,6 x 5 cm\n• Waga (kg/funty): 1,8 kg / 3,97 funta