Lechickie Odrodzenie : Dobromiła: moje konfrontacje z siłami ciemności\nDobromiła: moje konfrontacje z siłami ciemności\nDobromiła spisała swoją historię nie tylko dlatego, aby przekazać,ile znaczy dla odparcia demonicznych bytów siła wolnej woli Istoty Boskiej, i ile znaczy siła dwóch połączonych dusz, i wreszcie - ile znaczy siła Rodziny. Mamy nadzieję, że pokrzepi to tych Rodaków, którym mogło się zdawać, że są samotni w takich doświadczeniach. Ponieważ przekaz mojej Żony jest pełny i oddaje wszystko w kwestii starcia między człowiekiem, a diabłem, dopiszę tylko od siebie kilka zdań. Warto wiedzieć, że wszelkie środki ochrony, takie jak zioła, amulety, sól, czerwona nić, symbole w rodzaju rodzińca, afirmacje, wolna wola i tak dalej - dają pożytek nie tylko w odpieraniu rzeczywistych demonów, ale też uroków, złorzeczeń i negatywnych energii emitowanych ku nam przez ludzi.\nOczywiście nie jest korzystne skupiać myśli na takich zagrożeniach, by ich nie kreować sobie w życiu - lepiej afirmować pieczę nad Rodziną i dobrostan niż walkę ze złem. To jest: lepiej afirmować treść pozytywną, niż stan zagrożenia. Użyte słowa i wizualizacje są kluczowe: zasilają to, co wyrażają dosłownie obrazem i częstotliwością.\nByć może nadal część naszych Rodaków nie ma pełnej świadomości tego, że widoczne, plastyczne niczym w kinowych horrorach, manifestacje i ataki demonów czy samego Szatana to jedynie mały ułamek ich działań przeciw ludziom. Większość to skryte, zwyczajnie niewykrywalne, tak przebiegłe jak cierpliwe osaczanie upatrzonych ofiar podsyłanymi pokusami i myślokształtami. I wiele złości, zemsty, kłótni, upokorzeń, chorób, depresji, rozstań czy sięgań po autodestrukcyjne środki i nawyki, to nie efekty ułomności ludzkiej natury, tylko właśnie praca ciemnych sił. Bo ich cele zasadniczo są dwa: rozbijanie Rodzin i przejmowanie dusz. Tym samym cele te wymierzone są przeciw Stwórcy. I o to tu chodzi...\nJako ojciec odkryłem cudowną cnotę, którą mógł mnie obdarować tylko sam Stwórca. Choć mam respekt przed siłami zła, choć nigdy nie poszedłbym w nocy na cmentarz, a idąc w ciemności mam oczy dookoła głowy - to mając za plecami Dzieci i Żonę, a przed sobą zagrożenie - natychmiast zmieniam się w Lwa. Kategoria przeciwnika nie ma znaczenia.\nOczywiście zdaję sobie sprawę, że mają tak wszyscy ojcowie tego świata. I czyż nie jest to kolejny dobry powód, aby wyściskać Stwórcę? Jeśli tylko da nam kiedykolwiek taką okazję... :)\nZapraszam do historii mojej Wiedźmy.\nMOJE KONFRONTACJE Z SIŁAMI CIEMNOŚCI\nMasz w sobie światło i jesteś ostatnim ogniwem w swoim Rodzie, które może przerwać jego karmę. Powinnaś się chronić. Pamiętaj, jeśli widzisz ciemność, to miej świadomość, że ona widzi ciebie.\nTo słowa, które zawsze będę miała w sercu. Wypowiedziała je kobieta bardzo mi bliska duchowo. Kobieta, która pomogła mi wejść w świat duchowości i uświadomiła mi, jaką mam Moc. To ona przekazała mi pierwsze techniki samoochrony, i to ona podkreśliła mi ich znacznie, i wagę regularnego, codziennego ich praktykowania.\nZacznę jednak od początku. Często tak jest, że z jakichś powodów Dzieci z otwartym trzecim okiem rodzą się w Rodzinach zupełnie na to niegotowych, lub co gorsza takich, które usilnie starają się zgasić światło duszy takiego Dziecka. Tak niestety było ze mną. Przyszłam na świat wśród krewnych, którzy od samego początku traktowali mnie z nienawiścią i brakiem akceptacji. Byłam jedyną dziewczynką w Rodzinie, od strony mojego ojca. Moja ciotka i babcia (matka mojego ojca) nie mogły znieść tego, że moja mama, osoba bardzo sensytywna, urodziła córkę. Jak tylko sięgam pamięcią, moja mama była zawsze moją tarczą. Zawsze stała przy moim boku, zawsze mnie wspierała i nigdy nie bagatelizowała tego, co było mi dane zobaczyć. A pierwsze kontakty z istotami niecielesnymi miałam już jako dziecko. Pamiętam ten pierwszy raz i moja mama też go wspomina.\nTej nocy obudziłam się z krzykiem, miałam może z cztery, pięć lat. Za uchylonymi drzwiami w moim pokoju stała czarna, wysoka postać w kapeluszu. Nie miała twarzy - a jednak wyraźnie czułam, że patrzy na mnie, ukrywając się w mroku. Ta sytuacja powtórzyła się kilkukrotnie, wszystkie te noce już do rana mama spędziła w moim łóżku. Bałam się, a to coś ewidentnie karmiło się moim strachem. Po jakimś czasie sytuacje, w których byłam nękana przez mroczne byty przeniosły się w moje sny. Jako kilkuletnie dziecko miałam wciąż powtarzający się sen. Przed moimi oczami stawała przerażająca kobieta o demonicznej twarzy i zza pleców wyciągała jakiś kwadratowy materiał, na którym były dziwne znaki. Dziś wiem, że były to runy. Wtedy nie miałam o tym pojęcia. Patrzyła mi prosto w oczy i warczała jak zwierzę. Oczywiście wybudzałam się płacząc i bałam zasnąć. Czasem jak tylko zamknęłam oczy, sen powracał.\nW wieku dziewięciu lat przystąpiłam do tzw ''komunii świętej". Każdy świadomy człowiek wie o tym, że sakramenty to blokady. Tak też to zadziałało u mnie: przytępiło sensytywność i przestałam dostrzegać nietypowe zjawiska i istoty. Na kilka lat. Po tym czasie zaczęłam mieć sytuacje, w których potrafiłam opuścić ciało. Patrzyłam wtedy na siebie śpiącą w łóżku, unosząc się pod sufitem. Zaczęły mnie też odwiedzać osoby zmarłe, które znałam. Najczęściej w dniu swojego pogrzebu (mam tak po dziś dzień).\nJako że w rodzinie uchodziłam za ''dziwaka'', nikomu o tym nie mówiłam. Nikomu, poza moją mamą. Wiedziałam bowiem, że i ona ma wizyty gości z tak zwanej drugiej strony. Do dziś pamiętam, jak przyszedł się ze mną pożegnać kolega, który zmarł, kiedy mielibyśmy oboje po osiemnaście lat. Odwiedził mnie we śnie. Jako, że zmarł z powodu guza w mózgu, odprowadzając Go w mroku ku światłu, zapytałam, czy nadal boli go głowa. Odpowiedział, że nie i że będzie za nami tęsknić (mając zapewne na myśli grupę naszych znajomych).\nW pewnym momencie dotarliśmy do oświetlonych barierek. Uniósł je lekko i przeszedł pod nimi na drugą stronę. Nie myśląc długo, chciałam wykonać ten sam ruch. Na co On szybko zareagował i stanowczo mnie zatrzymał. Powiedział, że dalej mi nie wolno iść i mam wracać, bo to nie mój czas. Wtedy w mgnieniu oka znalazłam się w swoim ciele. A na ręce nadal czułam uścisk Jego dłoni.\nPamiętam też ze swojego życia sytuacje, w których budziłam się z braku powietrza, ponieważ przy moim łóżku stała wysoka czarna postać zaciskająca dłonie na mojej szyi. Którejś nocy, jedna z takich istot chciała skrzywdzić - zabić moje nowonarodzone Dziecko (siły zła robiły wiele, żeby obniżyć moje wibracje, żeby skutecznie zgasić moją duszę). Tej nocy byłam poza ciałem. Widziałam z góry całe mieszkanie i łóżko, w którym spałam z Dzieckiem. Obok niego stał cień. Ciemniejszy niż najczarniejsza czerń. Pochylał się. Tuż nad naszymi głowami wisiała półka. A na niej stały bardzo ciężkie albumy, klasery w twardych okładkach. Każdy z nich ważył tyle, że byłoby mi ciężko utrzymać go w jednej ręce. W tym momencie ta istota sprawiła, że jeden z tych albumów zaczął spadać. To co stało się dalej, zrozumiałam dopiero po chwili. Ocknęłam się, kiedy już wróciłam do ciała. To "coś'' zniknęło. A album, który ponad wszelką wątpliwość powinien spaść na głowę mojego Dziecka, leżał na końcu kanapy. Tam gdzie znajdowały się moje stopy.\nCo się zatem stało? To ja uratowałam syna. Odepchnęłam album z całej siły, dlatego znalazłam go półtora metra od miejsca, gdzie powinien był spaść. Roztrzęsiona wtuliłam się w swoje maleństwo i płacząc zasnęłam. To wszystko były lata, gdzie nie potrafiłam się chronić. Gdzie takie ataki zdarzały się często. Trzy z takich sytuacji zapamiętam na zawsze. Podczas dwóch z nich, byłam zaatakowana fizycznie. Mieszkałam w domu, do którego przywarło coś demonicznego. Na korytarzu widywałam czarne postaci. W nocy słychać było warczenie i zapach siarki rozciągający się po całym domu. Budziłam się w nocy słysząc szepty, lub za sprawą poruszających się energicznie w niezrozumiałym kierunku dzwonków wietrznych. Tam też, coś z impetem ściągało ze mnie kołdrę, chwytając przy tym moją stopę w kostce. Uciekłam stamtąd, dosłownie uciekłam do domu Rodziców. Z tego, co mi wiadomo, kolejne dwie Rodziny, które kupiły ten dom, rozpadły się. Nie wiem, czy dziś jest on w czyimś posiadaniu. Niemniej jednak to co tam było, jest w nim nadal.\nKilka lat po tym wydarzeniu, wykryto u mnie guz jajnika. Natychmiast zostałam skierowana na onkologię. Tam w ramach ''ryzyka przerzutów'' zaproponowano mi usunięcie macicy i jajników. Oczywiście odmówiłam. Gdyby nie to, dziś nie mielibyśmy Milanka. Przerażające, do czego są zdolni lekarze. No i jaką presję strachu potrafią wywołać w kobiecie, że ta decyduje się na sugerowany przez nich krok autodestrukcji...\nJednak nie o tym chcę pisać. Mianowicie, pierwszej nocy, którą spędziłam w szpitalu zostałam brutalnie zaatakowana przez ducha pacjentki. Jako że była to onkologia, myślę, że umarła na tym oddziale. Obudził mnie hałas otwieranych drzwi. Leniwie otworzyłam oczy i w nogach łóżka zobaczyłam postać. Miała szpitalną koszulę, rozpuszczone ciemne włosy, które lekko opadały na ramiona. Jej twarz była sina, blada i mimo młodego wieku bardzo zmęczona. Stała tak bez ruchu, do momentu, aż nie zorientowała się, że ją widzę. Wtedy krzycząc przeraźliwie ruszyła w moją stronę. Zaczęła pięściami okładać mnie po głowie i twarzy. A ja w desperacji zasłaniałam się, ile tylko mogłam. W chwili, gdy odwróciłam od niej wzrok i zamknęłam oczy, odsunęła się do miejsca w którym stała pierwotnie. Rano obudziłam się z zadrapaniami na przedramionach i ogromnym bólem w sercu. Myślę że zaatakowała mnie z rozpaczy. Ja żyłam, ona nie. Nie chciała, żeby ktokolwiek oglądał ją w tym stanie, w jakim się znalazła przez chorobę. Od tamtego czasu minęło kilka lat, zanim po raz kolejny musiałam mierzyć się z paranormalnymi rzeczami w moim życiu. W między czasie doszło do sytuacji, w której uświadomiłam sobie, że nigdy więcej nie podzielę się tym co widzę czy czuję, z moją Rodziną (od strony mojego ojca).\nOtóż mąż mojej cioci zmarł kilka lat wcześniej. Ona po jakimś czasie zaczęła się spotykać z pewnym mężczyzną (o czym ja nie wiedziałam), na co zareagował mój zmarły wuj. Zobaczyłam go we śnie. Siedział przy stole i płakał. Podeszłam do Niego i zapytałam dlaczego jest taki smutny. Przecież Jego synowie są już dorośli, układają sobie życie, są szczęśliwi... Na co On pokręcił głową i odpowiedział, że nie o to chodzi, że zwyczajnie nie jest w stanie znieść widoku swojej żony z innym mężczyzną w ich wspólnym domu. Po tych słowach zniknął. Uznałam, że moim obowiązkiem jest powiedzieć o tym Jego żonie. Spotkałyśmy się na uroczystości rodzinnej. Byli na niej moi bracia, babcia od strony ojca, ciocia i jej synowie. Opowiedziałam im z przejęciem i łzami w oczach całą sytuację. A w ramach podziękowania wyśmiano mnie, nazywając psychicznie chorą i rozmawiającą z duchami idiotką. To była ostatnia próba rozmowy na takie tematy z Rodziną. Byłam załamana, czułam się skopana emocjonalnie. Na taki stan mojej psychiki tylko czekały negatywne byty. One żywią się bólem i strachem. Wtedy byłam naprawdę zagubiona. Pojawiły się myślokształty samobójcze i zaczęła się walka o moją duszę. Działałam jak automat. Praca, Dzieci, praca, Dzieci, dom i tak bez celu, wciąż zadając sobie pytanie: po co ja właściwie żyję? Kto normalny czuje z taką precyzją energię każdej istoty? Kto normalny rozmawia z duchami? Kto normalny przytula drzewa, czując ich wibracje? Myślałam: Boże, ja nie należę do tego świata, on we mnie wszystko zabija.\nWtedy nagle zupełnie znikąd pojawił się w moim życiu anioł. Anioł, który był jasnowłosą kobietą. Moją przewodniczką, która krok po kroku pozwoliła mi zrozumieć, kim jestem, co potrafię i przede wszystkim: jak mam się chronić. Po dziś dzień jestem Jej wdzięczna i błogosławię Jej każdego dnia. Mam nadzieję w duchu, że kiedyś to przeczyta. To dzięki Niej odnalazłam w sobie siłę, by zerwać kontakt z toksyczną Rodziną. To Ona nauczyła mnie używać wahadła i samoleczenia. Pokazała jak mogę kontrolować swoją przestrzeń, sprawdzając, czy nie dostał się w nią jakiś niskowibrujący byt. To cytat Jej słów rozpoczyna ten artykuł. Trochę to trwało, ale w końcu podniosłam swoje wibracje na tyle, że zaczęłam działać samodzielnie. Oczyściłam matrycę z poprzednich związków, zrobiłam odcięcia od ludzi, którzy mnie zranili. Stałam się pewną siebie i swoich zdolności wiedźmą. Wtedy, którejś nocy, przyśnił mi się dom moich ukochanych dziadków, Rodziców mojej mamy (moja babcia jest moim opiekunem Rodowym). Otworzyłam drzwi do ich domu i stanęłam w progu pokoju. Poczułam się, jakby czas się zatrzymał na okresie mojego dzieciństwa. Wszystko tam było takie jasne, tonęło w promieniach słońca. Dziadek był pszczelarzem, dlatego wokół czuć było zapach miodu. W piecu paliły się, strzelając głośno, drwa. Dziadek nie zauważył mnie stojącej w drzwiach i jak zwykle zgniatał orzechy, po czym układał je w sobie tylko znany sposób. Babcia zerwała się na równe nogi i podeszła do mnie, pytając: Co ty tu robisz dziecko? Odpowiedziałam: Tęsknię za Wami. Wtedy Ona przytuliła mnie z całych sił i powiedziała: Jestem z Ciebie taka dumna! Zza jej pleców zobaczyłam dziadka wpatrującego się w nas obie. Po jego policzkach płynęły łzy. Pokiwał znacząco głową, jakby na potwierdzenie słów babci. Wtedy się obudziłam. Płakałam tak, że ciężko mi było się uspokoić. Tak bardzo potrzebowałam usłyszeć te słowa. Tak wiele one dla mnie znaczyły z Jej ust. Od tamtej chwili wszystko w moim życiu zaczęło się stopniowo układać. Ciemne siły wykonały jeszcze jeden atak fizyczny, czułam, że powodowany wściekłością za utratę łupu, który był już dzieloną skórą na niedźwiedziu - mojej duszy. Pewnego dnia zajmowałam się Dzieckiem mojej koleżanki. Zabrałam wtedy ze sobą moją siedmioletnią córkę Laurę. W pewnym momencie poczułam nagły ból: silne pieczenie pod obojczykiem. Mimo że bluzka nie została uszkodzona, na skórze pod nią ujrzałam trzy krwawe zadrapania. Trzy - charakterystyczne dla demonów, zawsze są trójpalczaste i zawsze zostawiają taki ślad. Poleciłam Laurze pilnować koleżanki i skupiłam się na ochronnych afirmacjach. To wystarczyło. Nigdy więcej nie zostałam w taki silny sposób zaatakowana.\nJednak wściekłość demonów skupiła się też na tej, która mnie wsparła, one potraktowały ją jako osobę, która ukradła im coś ustalonego już za ich własność. Wkrótce zadzwoniła do mnie i powiedziała, że na jakiś czas musimy przerwać kontakt (nie mamy go do dziś), ponieważ skupiła się na niej tak wściekła agresja, że aby ją odeprzeć, musi się odizolować w ochronnym miejscu. Jej słowa pamiętam do dziś:\n- Nie wiem, co to jest za energia, która próbuje ciebie osaczyć, ale dostała się do mnie, żeby się zemścić za to, że ci pomagam. Od tej chwili poradzisz sobie sama, tylko musisz w siebie uwierzyć.\nMimo początkowego strachu musiałam się zmobilizować, choćby dla Dzieci. Wiedziałam już, że od lat trwała walka o moją duszę, wiedziałam też, że wcześniejsze myśli samobójcze były podsyłanymi przez demony myślokształtami. A te zawsze mają dostęp do nas wszystkich, kiedy lęk obniża wibracje. Wiedziałam jednak i to, że moje pierwsze stosowane techniki działały, pozostawało więc tylko udoskonalić je, uczynić codziennym rytuałem i pozbyć się strachu, który ma własności przyciągania negatywnych istot. I tak to poszło.\nBrakowało mi tylko mojego wojownika, który sprawiłby, że poczułabym się bezpieczna w pełni. Napisałam więc afirmację. Miała ona na celu postawić na mojej drodze mężczyznę. Świadomego, godnego i u którego boku poczuję się wyjątkowa. Moja dusza powiedziała mi, że mam być cierpliwa. Ponieważ On jest, jest blisko. Mój mąż przyszedł do mnie we śnie. Stał na drugim końcu mostu, po którym musiałam przejść, by trafić w Jego objęcia. Most ten znajdował się nad rwącą, brudną rzeką. Kiedy tylko na niego weszłam, zarwał się, a ja zaczęłam tonąć. Nagle poczułam, jak ktoś chwyta moją dłoń i jednym ruchem wyciąga mnie z zimnej otchłani. To był On. Wtuliłam się w Niego, a energię jego ciała czułam jeszcze po przebudzeniu. Znamienny sen.\nW tamtym czasie działałam bardzo aktywnie jako administrator kilku grup słowiańskich na Facebooku. W jednej z nich natknęłam się na profil mojego męża. Spojrzałam na Jego zdjęcie, w Jego oczy, i moja dusza oszalała. Wiedziałam że Go znam, chociaż nie miałam pojęcia skąd. Wiedziałam, że Go kocham chociaż było to irracjonalne. Takie były odczucia duszy, natomiast racjonalnie działający mózg mówił mi, że ten mężczyzna ubrany w podkoszulkę i stojący na tle sprzętu z siłowni jest tanim ochroniarzem z dyskoteki i powinnam dać sobie z Nim spokój - po dziś dzień śmiejemy się z tego jak odebrałam to zdjęcie oboje (przepraszam Cię, Kochanie Moje).\nW związku jednak z tym, co czułam całą swoją duszą, postanowiłam zadać Jej pytanie, kim On dla mnie jest?Dlaczego czuję to co czuję? Na odpowiedź nie musiałam długo czekać. Zostało mi pokazane nasze poprzednie wcielenie. Pamiętam każdy detal z tej wizji. Żyliśmy w Japonii. Schodziłam po schodach w stronę ogrodu, który tonął w różnych odcieniach różowych kwiatów kwitnących wiśni. Przy czymś co przypominało fontannę stał mężczyzna. Nie widziałam Jego twarzy. Kiedy podeszłam bliżej odwrócił się i przytulił mnie mocno. Wtedy moja dusza została wyrwana z ciała kobiety, którą byłam w tamtym wcieleniu i unosząc się w powietrzu zobaczyłam, jak ciała tych dwojga będąc wtulone w siebie zamieniają się w symbol yin - yang. Tutaj wizja się zerwała.\nCo szczególnie poruszające w tym wszystkim, i co dowodzi mistycznej więzi między mną, a córką, mimo że nigdy jej o tej wizji spotkania w japońskim ogrodzie nie powiedziałam, ona jakiś czas później ją narysowała. Na rysunku, który mi przyniosła, ujrzałam moje spotkanie z Czciborem pośród różowych kwiatów.\nNie mogłam tej informacji zostawić tylko dla siebie. Powiedziałam o tym Czciborowi. Dalej wszytko potoczyło się szybko. Nasze dusze poznały się natychmiast. Energia między nami była i jest nieporównywalna z żadną inną, jaka towarzyszyła naszym poprzednim związkom. Dużo mogłabym o tym napisać, ale nie to jest celem. Musiałam wspomnieć o Nas, abyście zrozumieli jak ogromne znaczenie ma fakt, że jest się w związku z odpowiednią świetlistą duszą. Wiele osób nam bliskich mówi, że bije od nas światło. Więc jeśli tak jest i widzą je postronni ludzie, jest to naszą bronią i tarczą. Nigdy nie czułam się bardziej bezpieczna niż u boku swojego męża. Nigdy nie czułam się bardziej kochana niż u boku mojego męża. A siła jaką mamy będąc razem niepokoi ciemne siły.\nOstatnia próba zastraszenia mnie przez siły demoniczne miała miejsce trzy lata temu. To był ciężki czas dla nas obojga, ponieważ moja ukochana mama dostała zawał serca. Stan był bardzo poważny. wprowadzono Ją w śpiączkę farmakologiczną i nie było pewności, czy kiedykolwiek się obudzi. To spowodowało, że wpadłam w złość. Powiedziałam sobie, że nie oddam jej "im" (zawały serca są często powodem podczepienia). Usiedliśmy z Czciborem i zrobiliśmy dla mamy silną afirmację przesyłając Jej światło wspomagające Jej połączenie z samym Źródłem. Cały ten "zabieg" nie był na rękę siłom ciemności. Dlatego Tamtej nocy przyszedł do mnie demon. Dokładnie pamiętam wszystko, co mi pokazał. Zacznę od początku. Zobaczyłam ciemny pokój w którym oświetlone stało tylko jedno krzesło. Na tymże krześle siedziało dziecko. Mogło mieć z dwa może trzy lata. Zaraz za jego plecami stał dziwny osobnik. Wysoki ciemny i wyglądający nieco jak marionetka podczepiona pod wyżej wspomniane dziecko. Pomyślałam, że to Coś go chroni - pilnuje. Postanowiłam podejść bliżej i przyjrzeć się niemowlęciu. Kiedy przekroczyłam linię światła padającego tylko wokół krzesła twarz dziecka zmieniła swoje rysy. Stała się demoniczna, zdeformowana, a jego oczy kipiały nienawiścią i mrokiem. Patrzył na mnie jakby chciał mnie zabić. Nagle podniósł dłoń. Palce miał długie i zakończone pazurami. Oczywiście nie miał pięciu palców, a trzy. Pogroził mi, złowieszczo warcząc przy tym. Po czym złapał mnie za lewy nadgarstek i zaczął ciągnąć z całych sił w mrok. Krzyczałam i krzyczałam, wołając imię męża. A co się później okazało, Czcibor w tym czasie starał się mnie obudzić. Nie mógł jednak tego zrobić. W końcu przytulił mnie mówiąc Kocham Cię, jestem tu. Wtedy dopiero zapłakana otworzyłam oczy.\nUspokoiłam się w ramionach męża. Z jeszcze większą siłą powtórzyliśmy ochronę dla mamy. To co do mnie przyszło chciało mnie wystraszyć, zablokować na pomoc jej. Nie miało jednak szans, ponieważ byliśmy razem. Nie ma nic silniejszego niż miłość i wolna wola.\nMoja mama prędko wróciła do zdrowia i wspiera nas całym sercem, a ja nie czuję już strachu. Po tym wydarzeniu odwiedziła mnie jeszcze jedna osoba. Był to brat mojego męża. Nie mieliśmy okazji poznać się za Jego życia, a wiedziałam jak bardzo Czcibor Go kochał. Mamy w domu kilka przedmiotów, które należały do Oskara. Często brałam je do ręki i zamykałam w dłoni, chcąc poczuć ich energię. Którejś nocy kiedy już mieszkaliśmy razem i meblowaliśmy nowe mieszkanie, odwiedził mnie Oskar. Wszedł do mieszkania i z pokerowym wyrazem twarzy zaglądał w każde pomieszczenie. Ja natomiast niecierpliwie chodząc za Nim czekałam na jedno Jego słowo. Tak wiele serca włożyłam w wystrój naszego domu. Tak bardzo chciałam, żeby Czcibor czuł się tutaj wreszcie szczęśliwy. Dlatego na opinii Jego brata bardzo mi zależało. No i chciałam, żeby powiedział mi czy cieszy się, że to ja jestem u boku Czcibora. Oskar jednak zachował tajemniczy wyraz twarzy, do momentu, aż nie weszliśmy do salonu. Tam natychmiast skierował się w stronę półki, na której leżała Jego papierośnica (ta którą to ja chwytałam w dłonie celem wyczucia energii). Spojrzał na mnie, uśmiechnął się i chwycił tę papierośnicę dokładnie tak, jak ja robiłam to wielokrotnie. To uświadomiło mi, że widział jak to robię ponieważ jest z nami. Wtedy On wyjął z kieszeni spodni zdjęcie i podał mi je do ręki. Na zdjęciu był On przechodzący przez barierki, jak na granicy. Dokładnie to samo widziałam lata wcześniej żegnając mojego kolegę. Myślę, że to jest symbol mówiący o tym, że dusza idzie gdzieś dalej, że przekracza nowy etap. Kiedy podniosłam wzrok, Oskar zniknął. Niemniej jednak odwiedza nas czasem. Słyszę jak siada na wiklinowym fotelu, kiedy bawię się z synem (wytykam mu wtedy żartobliwie, że mnie straszy). A wokół fotela czuć zapach papierosów (Oskar za życia palił). Wiem, że to co potrafię jest darem. W czym każdego dnia utwierdza mnie mój ukochany mąż.\nI to byłoby na tyle, jeśli chodzi o rozdział Ja i atakujące mnie siły demoniczne. Jako podtytuł można by dodać, że robiły to usilnie, od pierwszych lat mego życia, i że najwyraźniej ich celem było zastraszyć mnie i powstrzymać w rozwoju, a najwyraźniej też zabić (doprowadzić do samobójstwa) i przejąć duszę. Teraz zaś mogę dodać inny rozdział: Ataki demoniczne, a siła Rodziny. Trzeba tu bowiem uzupełnić, że intencjonalna agresja demonów, Szaraków, gadów to jedno, a trafianie w nawiedzone miejsca, domy, czy interakcje z duchami przechodzącymi przez mieszkanie - to drugie.\nOstatnio rzeczy paranormalne dotknęły nas oboje w lipcu tego roku, kiedy wyjechaliśmy na wakacje. Wynajęliśmy piękny domek nad morzem. Sypialnie znajdowały się na piętrze, dlatego, kiedy Milan był śpiący, szłam usypiać Go do góry. Czasem zdarzało mi się przysnąć. Czcibor w tym czasie oglądał z Laurą jakiś program w telewizji, albo jadł późny posiłek czytając książkę. Tak właśnie było drugiej nocy. Siedząc w kuchni na parterze, usłyszał koło północy łoskot ciężkich kroków na górze, a nawet na schodach. Pewnych dźwięków nie da się zepchnąć na banalne przyczyny, takie jak wiewiórki biegające po dachu, czy szyszki spadające z sosen otaczających domek. Tak było i w tej chwili - kroki nie tylko że były ciężkie i gwałtowne, wręcz dudniące; one brzmiały, jakby ktoś biegał dynamicznie, z pasją, po budynku, w nagle urywanych sekwencjach. To nie wszystko - do tego wrażenie doszło nagłe uczucie niepokoju; Czcibor chciał rozstrzygnąć, czy źródłem hałasu jesteśmy my - czy jakiś intruz - i szybko wbiegł na górę.\nNa górze jednak nikogo nie znalazł, a my spaliśmy. Jednak Czcibora przeszło silne odczucie obcej obecności, agresywnej. W tym momencie obudziłam się całkowicie wytrącona z równowagi. To co weszło na górę, pokazało mi się we śnie. Było wielkie, pokryte sierścią i starało się wpełzać na łóżko w którym spaliśmy. Wyrwałam się z tego snu na czas - bo już czułam na stopach demoniczny byt. Oczywiście był to sen - niesen, co więcej, powtórzył się dwa razy z rzędu (Czcibor zjawił się już po powtórce). Mając zbieżne odczucia natychmiast przystąpiliśmy do usuwania intruza i otaczania domku pierścieniem zabezpieczeń. Czyniliśmy to nade wszystko afirmacjami i stanowczymi poleceniami odstąpienia - bazującymi na energii serca i wolnej woli. Wola człowieka dużo znaczy - nie warto, by uczucie strachu kazało zapomnieć, że się ją ma, a tym samym - nie wyraża głośno i zdecydowanie. Obecność Dziecka podwaja siły i determinację. A determinacja to niedoceniana broń Istoty Boskiej - wiele znaczy, wiele czyni.\nDla oczyszczenia i zamknięcia "bazy" zapaliliśmy w oknach i na wychodzącym w mroczny las tarasie afirmowane kadzidełka. Tu muszę wspomnieć, że oboje jednocześnie mieliśmy myśl, że TO przyszło z lasu. Na drugi dzień kupiliśmy sól i otoczyliśmy domek klasycznymi "liniami obronnymi". Co wieczór robiliśmy już rytuały obronne, aczkolwiek nigdy więcej napaść się nie powtórzyła. Z kolei idąc w las za dnia, odkryliśmy niereklamowaną atrakcję, bardzo blisko pensjonatu: cmentarz.\nI tak też bywa, że cmentarze bywają blisko domów, osiedli, a przecież nie raz i nie dwa jakieś krążące po nich zagubione (i bywa że agresywne albo przynajmniej sfrustrowane) dusze przyczepią się do napotkanych ludzi i pójdą za nimi, nawet do domu. My mieszkamy w bloku - to już samo w sobie wymaga dyscypliny w trzech kwestiach: ochronie przed natężonym promieniowaniem nadajników i urządzeń, zabezpieczaniu przed mieszaniną ludzkich energii oraz przed wizytą, a przynajmniej agresją przechodzących duchów. Co więcej, nasze osiedle graniczy ze szpitalem psychiatrycznym, a nawet z jego kostnicą. To już dodatek extra do mobilizacji w samoochronie...\nPonieważ dbamy o to, mieliśmy tylko dwa incydenty. Raz Milan dostrzegł COŚ w narożniku łazienki pod sufitem. Ponieważ to dostrzegł i się wpatrywał - też został dostrzeżony. Nagle się rozpłakał wyraźnie wystraszony. Podjęliśmy błyskawicznie działania wypraszania niechcianej i niekoniecznie życzliwej energii z mieszkania. Podziałało natychmiast, a Milan, który pamiętał jeszcze jakiś czas o tym i spoglądał w to miejsce - niczego już nie ujrzał.\nPewnego wieczoru szklane drzwiczki od szafki w salonie zaczęły silnie drżeć. Nic nie mogło tego wywołać, ani jakieś użycie wiertarki przez sąsiada, ani inna przyczyna zewnętrzna (nic nigdy tego nie spowodowało zresztą) - wszędzie wokoło panowała kompletna cisza. Tylko szkło silnie wibrowało. Towarzyszyło temu specyficzne uczucie interakcji z nieznaną energią. Dodam, że nocą obudził nas łoskot jakichś spadających na stolik przedmiotów, jakby z sufitu spadały piłki. Niczego nie znaleźliśmy. Czcibor podszedł do szafy i afirmował z serca coś w rodzaju "to jest nasza przestrzeń, usuwam poza nią wszelkie obce istoty i energie, taka jest moja wola" - po tych afirmacjach drżenie szyb z nagła minęło.\nPo takich manifestacjach zawsze oczyszczamy całe mieszkanie dymem z białej szałwii i afirmacjami, zresztą jest dobrze robić to regularnie co tydzień czy dwa, zważywszy obecne procesy i istne łowy ciemnych energii za wczepieniem w ciało człowieka. Do tego wszystkiego możemy dodać z humorem , że Milan nie raz i nie dwa widział kogoś i się do niego śmiał, ale z całą pewnością nie byli to szkodliwie nastawieni intruzi. Ani jakoś bardzo nieurodziwi. :)\nTrzeba dodać coś jeszcze. Silny związek i silny Ród nigdy nie były i nadal nie są na rękę tym ciemnym siłom, które zeszły na naszą planetę w drapieżnych celach. I nie trzeba być takim małżeństwem, które jak Warrenowie rozsławieni filmem Obecność, przez całe życie ścierali się wspólnie, serce w serce, z demonami czy gniewnymi duszami opuszczonych ludzi. Wystarczy, że siłą uczucia, wzajemną, więc podwójną, działa się dla dobra innych, niesie Słowo, wspiera prawdę lub wolność innych, czy choćby własną. To już drażni tamtych. Tuż przed naszą swaćbą mieliśmy natężenie negatywnych przejawów, które miały na celu stopić nasz entuzjazm i obniżyć wibracje (zatem i siłę samego rytuału ślubnego). Obojgu w jednym czasie przyśnił nam się straszny sen, i oboje wybudziliśmy się z niego w tym samym momencie, równocześnie.\nJest istotą rzeczy, jak mi wyraźnie zaznaczyła Wiedźma, która w krytycznym momencie zjawiła się w moim życiu, aby samoochronę i pozytywne afirmacje praktykować codziennie. Nawet - a raczej zwłaszcza - gdy jesteśmy w niżu energetycznym. Bo wtedy są dziury w tarczy.\nJest oczywiście coś mocniejszego od afirmacji i amuletów: miłość tworząca ying-yang, lojalne wsparcie, porozumienie dusz, i mobilizacja dla Dzieci. To jest największą siłą Rodziny.\nNigdy, ale to nigdy nie ignorujmy tego, co powiedzą nam Dzieci, zwłaszcza wystraszone. Bo może być to rozpaczliwe szukanie wsparcia wobec prawdziwego i strasznego zagrożenia - a nie owoc wyobraźni. Dzieci mogą poradzić sobie z traumami - pod warunkiem, że nigdy nie opuści ich niezachwiana pewność, że nie są zostawione same sobie, że Rodzice są z nimi zawsze.\nZaufajcie Waszej intuicji. Niech Was prowadzi.\nI jeszcze coś... Moje Dzieci przyśniły mi się jeszcze przed ich poczęciem. Dlatego wiedziałam wcześniej, że będą mi dane, że niejako "są w drodze". Tak stało się i tym razem... Więc korzystając z okazji chcę Wam ogłosić, że jestem Wiedźmą w stanie błogosławionym. :)\nGreenway 7 października 2021 16:32\nKochani jesteście pięknymi ludźmi i to nie tylko fizycznie lecz również duchowo. Oby Wasza miłość prowadziła Was przez życie i chroniła Was i Waszą rodzinę. Cieszę się Waszym szczęściem a na pewno razem podołacie różnym niespodziankom życiowym. Wrażliwość i intuicja to wspaniałe dary lecz czasem kosztowne. Ciesząc się ze wspaniałej wiadomości jaką przekazała Dobromiła życzę Wam niezachwianej wiary w siłę Dobra. ❤\nCzcibor i Dobromiła 8 października 2021 13:28\nTak, dary bywają kosztowne... Ale świadomość zawsze jest lepsza od niewiedzy. 🌾 Dziękuję Ci 🙂 Dobromiła\nAnonimowy 7 października 2021 23:43\nDobromiło, bardzo dziękuję za to, że podzieliłaś się swoją historią. Masz cudny Dar. Jestem ogromnie zaskoczona, że moja historia jest tak bardzo podobna do Twojej! Serdeczności, Wiedźma💃🌞\nCzcibor i Dobromiła 8 października 2021 13:30\nWitaj, Wiedźmo 🙂 Napiszesz coś o swoich doświadczeniach? To zawsze poszerza wiedzę nas wszystkich. 🙂\nAnonimowy 11 października 2021 22:42\nOj, moi drodzy, dłuuugo by pisać😉 też wychodziłam z ciała jako dziewczynka i fruwałam pod sufitem😉, też kolega z podstawówki który zginął odwiedzał mnie w snach, walczyłam o syna wiele lat (kilka razy targnął się na swoje życie), byłam nękana ale przez rodzinę męża, ciągłe ataki na nasze dziecko i nas jako rodzinę, też miałam przez guzy mieć wycięte narządy ale się nie dałam, mieszkamy niedaleko ruin szpitala psychiatrycznego dla dzieci gdzie robiono eksperymenty w czasie wojny, czułam kiedy odeszła moja kochana babcia która miała dar widzenia tego czego inni nie widzą, a historia jak wybrałam sobie męża to też bajka nie z tej ziemi😁 także Dobromiło mogłybyśmy razem się pośmiać i zadumać nad historiami naszych żyć💃🌞 błogosławię Wam! Wiedźma\nUnknown 17 października 2021 08:39\nTo niedowiary' jak wiele podobnych sytuacji również i mi się przytrafiło.\nYrwalo to praktycznie do ub roku.\nGdy w momencie wybuchu tej sciemy' właśnie się obudziłam.\nI też poznałam swego Anioła ' i w tej chwili nic takiego już nie ma miejsca.\nJest spokoj i radość.\nTak tylko w skrócie opiszę.\nCzcibor i Dobromiła 17 października 2021 10:16\nZaskakująco mnóstwo zbieżności, to prawda!\nMoże być, że kiedyś okazja się nadarzy do takich rozmów już nie tylko w Internecie. Światy się dzielą, a który wybrały Wiedźmy, to wiadome. ;)\nDziękujemy Ci, cenne i trudne doświadczenia wykuły Ci warsztat Mocy. :)\nUnknown 8 października 2021 01:02\nCzcibor i Dobromiła 8 października 2021 13:31\nUnknown 8 października 2021 04:08\nPoruszyła mnie Twoja historia z wielu względów... Wywodzimy się przecież z jednego drzewa. Jakże niewiarygodnie silną musisz być kobietą?! To z pewnością dowodzi Twojej wyjątkowości. Życzę Tobie i Twojej rodzinie, której opiekunką i patronką jesteś, miłości i siły.\nCzcibor i Dobromiła 8 października 2021 13:33\nTo bardzo piękne słowa, poruszające i zarazem zasilające mnie, bardzo Ci za nie dziękuję. Tak, jesteśmy z jednego Drzewa, z jednego Źródła. Czasem między niektórymi ludźmi zaznacza się to mocniej.\nCzcibor i Dobromiła 8 października 2021 15:54\nZ pewnych powodów nie zamieściłam tego w artykule, ale tutaj dopiszę to, zakładając, że przeczytają to ci, którzy powinni. Dotyczy to mojego ojca. Pod koniec życia ciężko chorował, czekając na przeszczep płuc i było mu tak ciężko oddychać, że samodzielnie nie potrafił nawet dotrzeć do toalety oddalonej o 2 metry. Zajmowałam się nim z mamą. Do dziś pamiętam sytuację, kiedy dostał silnego ataku duszności. Ja, zalewając się łzami, nalewałam mu leki do nebulizatora. Pamiętam jego przerażone oczy i to jak ciężko łapał powietrze, pewnie przekonany, że nadszedł koniec. Trzymałam go za rękę i tonęłam w rozpaczy.\nPo którymś z powrotów ze szpitala i utracie z nim przytomności - COŚ go podczepiło. Wrócił do domu, nie będąc już sobą. Jego oczy zmieniły się do tego stopnia, że nie byłam w stanie nie patrzeć, widząc zło, które w nim siedzi.\nNagle zyskał ogromną siłę fizyczną, co zaskoczyło nawet prowadzącą go lekarkę. Mężczyzna, który do tej pory nie był w stanie zrobić kilku kroków, nagle zaczął intensywnie jeździć na stacjonarnym rowerze. Którejś nocy moja mama obudziła się z krzykiem, ponieważ on siedział na niej i usiłował złamać jej rękę. Kiedy z przerażeniem zapytała go, co robi, odparł, że nic, obrócił się na bok i zasnął. Każdego dnia powtarzał mojej mamie, jak bardzo nienawidzi mnie i moich Dzieci. A kiedy zapytała go dlaczego, odpowiadał: "nie wiem".\nKtóregoś dnia wpadł na szatański pomysł, że wyrzuci nas z domu. To była zima. Powiedział mojej mamie, która była mu bezgranicznie oddana, że to koniec małżeństwa i wystawia dom na sprzedaż. Wszelki opór był daremny, ojciec emanował agresją, a pozostali byli psychicznie zadręczeni i słabi.\nW jednej chwili zostałam wystawiona za drzwi z Dziećmi. Dzięki sąsiedzkiej poczcie pantoflowej w kilka godzin w okolicy znalazło się mieszkanie do wynajęcia. Mama pomogła mi przetransportować rzeczy na sankach. Jego stan był tragiczny - był to garaż, do którego wpadał i mróz, i śnieg. Rurami właziło robactwo. Spaliśmy w temperaturze 17 stopni, okien nie tylko że nie otwieraliśmy, musiały być zasłonięte. Dzięki wsparciu dobrych dusz z sąsiedztwa garaż ten został odmalowany, przyniesiono mi dary, na przykład pościel i naczynia.\nŻeby odbić z takiego dna, musiałam pracować na dwa etaty i do tego opiekować się dziećmi obcych mi ludzi. Ale jednocześnie pracowałam już sercem i głową, korzystając z Wedy: afirmacje, wizualizacje, ochrona... To co tu dopisałam, zdarzyło się 4 lata temu. A dziś jestem, gdzie jestem...\nGreenway 9 października 2021 12:00\nDobromiło piękna duszo,widzę że trudne doświadczenia Cię nie złamały, lecz wzmocniły.\nPodziwiam Twoją mądrość ufność we własną intuicję. Bije z Ciebie światło. To dobrze, że podzieliłaś się swoimi przeżyciami, bo wielu z nas czytających będzie pokrzepionymi, wiedząc że nie są sami z tym co czują i czego doświadczyli. A propos tego co się może podczepić w szpitalach coś wiem, odwiedzałam swoją córkę w szpitalu psychiatrycznym... Odczułam to na sobie samej, gdy jedna z pacjentek ewidentnie opanowana przez takie "coś" zaczęła nagle mówić o moim życiu, z pozycji mojej zmarłej przedwcześnie siostrzenicy.\nA gdy ordynatorka ze śmiechem mówiła, że nagle wątłe staruszki rzucają bardzo ciężkimi przedmiotami, których normalnie by nie uniosły mnie nie było do śmiechu. Zresztą czułam, bo przecież nie raz tam byłam, że tam jest gęsto od tego "czegoś". Modliłam się przed i po każdej wizycie. Dobromiło życzę Ci wszystkiego co najlepsze, niech wasza miłość trwa, niech szczęście i dobrzy ludzie zawsze będą na waszej drodze.I duuuużo zdrowia. :)))\nCzcibor i Dobromiła 9 października 2021 14:27\nO szpitalach psychiatrycznych nie musisz mówić. Mieszkamy obok niego. Często przechodzimy przez jego teren idąc po zakupy, skracając w ten sposób drogę. Często mam wrażenie, że coś patrzy na nas zza drzewa. Nigdy nie weszłabym na żaden z jego oddziałów. Przeraża mnie sama myśl. Znasz zasadę, że każda ćma lgnie do światła. Oni nas widzą i chcą po czerpać z naszej energii. Teraz dzięki ochronie i wizualizacji tak nie mam, ale kiedyś jeszcze w liceum miałam przypadek dotyczący takiego podczepionego osobnika. Stałam na holu dworca, wokół był tłum ludzi, jak to na dworcu. Wszedł tam jakiś ćpun. Pijany i mówiący sam do siebie. Ja stałam w kącie gdzieś na końcu tego holu. Wyobraź sobie, że on ominął wszystkich i podszedł bezpośrednio do mnie! Uciekłam stamtąd, ale byłam przerażona. Dziś czuję to, co siedzi w tych ludziach. Kiedy mijają mnie na ulicy, wpatrują się we mnie, a ja wizualizuję światło i lustro, które mnie otacza. To wystarcza. A przede wszystkim nie patrzę im w oczy. Kiedyś przez krótki czas pracowałam w sklepie, wiesz jaka jest rotacja energii w takich miejscach. Odwiedził nas jakiś bezdomny. Ten to zdecydowanie nie był sam w swoim ciele. Unikałam go, a on i tak podszedł i podał mi drobne na wino. Boże... Jak tylko wzięlam te pieniądze do ręki, dostałam zawrotów głowy. Musiałam wyjść na zaplecze i oczyścić się z tej energii, uziemiając się przy tym na podwórku. To też dobra metoda. Natychmiastowe uziemienie. Zdejmujesz buty i wypowiadasz szybką afirmację : To co złe, niech zabierze ziemia, to co złe, niech w dobro się zmienia.\nGreenway 10 października 2021 02:01\nTeż dobrowolnie nie weszłabym do takiego miejsca, ale tam było moje dziecko...\nAnonimowy 9 października 2021 12:14\nWszystkiego dobrego na waszej linii życia\nSława wam i gratulacje\nCzcibor i Dobromiła 9 października 2021 14:28\nDZIĘKUJEMY CI ZA AFIRMACJĘ.\nAnonimowy 10 października 2021 04:27\nPiękna opowieść .\nBłogosławię Tobie Wiedźmo Dobromiło w stanie błogosławionym i całemu Twojemu Rodowi ❤\nCzcibor i Dobromiła 10 października 2021 04:55\nDziękuję Ci, moja droga za te Słowa wsparcia, niech już nas Moce nie opuszczają, niech tylko rosną. :)\nOli 10 października 2021 08:15\nO,piękna Boska Istoto, że też zgodziłaś się na tak trudne doświadczenia na tej Planecie,jesteś nie do\npokonania bo jesteś Światłem i Miłością, dlatego dałaś radę. Ale teraz patrzymy w przyszłość z radością\nBo! jesteś w stanie Błogosławionym i co może być piękniejszego?\nZdrowia Radości i nieustającej Miłości dla Waszej Pięknej Rodzinki.\nCzcibor i Dobromiła 12 października 2021 11:55\nOli - jak zawsze dziękujemy Ci za wsparcie prosto z serca!\nTak, Rodzina, Dzieci, Zycie... :)\nAnonimowy 12 października 2021 10:56\nSuper opowiedziane i przekazane. Naprawdę wiele przeszłaś. Dziw mnie bierze że Twoja babcia ta żyjąca jako osoba starsza tak cię od zawsze odpychała skoro byłaś jedyna wnuczka a ona była z czasów amuletów i kaznodzieja. Miałam podobna sytuację może nie tak wiele jak ty ale mnie akurat babcia pomagała i choć może nie do końca wierzyła to wiele dawała.\nCzcibor i Dobromiła 12 października 2021 11:58\nRóżnie to bywa, moja babcia coś musiała w sobie przerobić. Takie doświadczenia nie będą już częścią Nowego Świata. :)\nSłowianin na uchodźstwie⚔ 13 października 2021 08:55\nBardzo ciekawy materiał Dobromiło wracam chyba do niego już 5 raz wieże we wszystko, co cię spotkało bo przeżyłem to na własnej skórze po śmierci prababci mojej żony, którą się opiekowaliśmy jej duch przyszedł w nocy się pożegnać ale nie będę się rozpisywał o tym. Były też ataki, żeby człowiek się bał teraz bym postąpił jak opisaliście w artykule jeszcze raz bardzo ciekawy materiał. 🙏\nCzcibor i Dobromiła 14 października 2021 11:28\nWszyscy się od siebie nawzajem teraz uczymy, i to pięknie nas rozwija i chroni. :)\nCzcibor i Dobromiła 14 października 2021 11:26\nDziękuję wszystkim za wpisy, tu, na FB i maile, dużo osobistych podobnych historii.\nKtoś napisał w mailu tak:\nDzień dobry. Witam Was serdecznie . Bardzo się cieszę ,ze Dobromiła jest w stanie błogosławionym. Wasze dzieci to wielki skarb dla Waszego Rodu i dla nas wszystkich.\nDobromiło, dziękuję, że podzieliłaś się swoimi przeżyciami. Mam podobnie. Od dzieciństwa toczy się walka o moją duszę, również powtarzają się fizyczne ataki na mnie, także pozbawienia mnie życia. Jednak w ostatniej chwili ktoś wybawia mnie z opresji, nagle pojawia się nieznajoma osoba, która nie pozwala , aby coś złego się wydarzyło.\nZmarli przychodzą do mnie tuż po śmierci, nie widzę ich, lecz czuje ich obecność lub przekazują mi wieści w snach. Czuję też na parę dni wcześniej, że ktoś odejdzie z tego świata. Nocne ataki były wcześniej bardzo częste, łącznie z przybyciem zakapturzonego mnicha bez twarzy, który dusząc mnie, próbował pozbawić mnie, chyba duszy. Jednak wówczas usłyszałam wielki huk i słowa, zostaw ją, odejdź natychmiast, ona jest nasza i wszystko uspokoiło się. Teraz , kiedy nauczyłam się być w polu serca i czuć Jedność ze wszystkimi i bezgraniczna miłość, nie mam tych ataków. Próbują mnie atakować inaczej. Komentowałam czynnie na blogu Tajne Archiwum Watykańskie i musiałam przestać z powodu silnych nocnych ataków istoty demonicznej, która wysysała ze mnie energię seksualną / to były wręcz nocne gwałty we śnie, pomimo mojego sprzeciwu/. W ciągu dnia chodziłam jak w amoku i czułam czyjś dotyk na moim ciele. Dopiero jak przestałam komentować i nie zaglądałam na wpisy, wszystko uspokoiło się.\nOstatnio komentowałam na blogu regionalnym, wydawało mi się, że znalazłam osoby, które podobnie jak ja pojmują ten świat. I co się stało. Nie ma nocnych ataków, lecz czuję , że coś chce mnie osaczyć jakby pajęczą nicią i wciągnąć w swój świat. Przestałam komentować i ataki są już słabsze. Administator tego bloga, poeta piszący piękne wiersze o naszym terenie, o Roztoczu, również napisał, że czuje się jakby był w pajęczej sieci. Nie wiem, czy jest świadomy tego , że jakieś byty ciemności wykorzystują w niecnych celach jego blog. Również przestałam komentować i zagladać do tego bloga.\nMiałam też ciekawą sytuację kilkanaście lat temu. Stałam na placu Św. Piotra w Rzymie razem z moja rodziną, gdy nagle poczułam się jakby wciągnięta do innej rzeczywistości. Ogarnął mnie paniczny strach , bo zobaczyłam, że otaczają mnie inni ludzie, inaczej ubrani i patrzą się na mnie z zaciekawieniem, tak jak ja na nich. Po chwili znalazłam się znowu wśród swoich. Czy to był inny wymiar, może świat równoległy? Nie wiem.\nWydawało mi się, że potrafię się zabezpieczać i bronić. Najważniejsze jest pole serca , silne połączenie ze Źródłem, silna wola i uczucie miłości, wdzięczności, spokoju, wszystko co pozytywne. Jednak proszę Was podzielcie się z nami dokładniej swoimi formami obrony i ochrony przed tymi bytami. Tak , używają różnych podstępnych myślokształtów , tak aby ściągnąć nas w swoja przepaść.\nNiedoczekanie ich ,jak pisze SłowiAnka.\nPozdrawiam Was serdecznie..."\nCzcibor i Dobromiła 14 października 2021 12:07\nTa osoba przekazała mi problem, ja zaproponowałam jej pewne rzeczy, po czym dzień później napisała tak:\n"Dzień dobry.Witam Was serdecznie. Dobromiła, bardzo mi pomogłaś.Dziękuje Ci .Zaraz zrobiłam odcięcia i odpięcie portalu. Używałam Twoich słów i wizualizacji. Nie szlam po piasku, bo jestem przeziębiona, ale wyobrażam to sobie. Poprosiłam o pomoc istoty z pola serca. Na następny dzień wszystko ustąpiło. Tkwiłam już mocno w tej sieci, nie wiem, z którego bloga i sama nie poradziłabym sobie. Chyba zadziałała synchronia, pewnie miałam się z Tobą skontaktować.Przed chwilą otrzymałam przesyłkę z czarnym nieoszlifowanym turmalinem. Mam go już na szyi.Teraz wiem, ze są osoby, które widza i czuja to co ja. Błogosławię Wam z całego serca i Waszemu Rodowi.Dziękuje za prace, która wykonujecie dla nas wszystkich chcących żyć jak wolni ludzie.Dobromiła , masz w sobie wielka MOC💕"\nA ja dziękuję Tobie, bo mnie dreszcze przeszły po Twych słowach, i też dzięki Tobie mam zasilenie.\nCzcibor i Dobromiła 14 października 2021 20:14\nCDN od Iw:\nDużo by opisywać, trochę tego jest, wspomnę jeszcze, że ja często chodziłam na cmentarz od dziecka, nigdy z tego powodu nie miałam żadnych „dolegliwości” – czułam tam spokój, zawsze sie wyciszałam, no ale może to złudne… Ja często budziłam sie w nocy o 3 godzinie, to co nazywałam atakiem silnej nerwicy, być może był atakiem energetycznym na mnie, po takiej ostrej jeździe, kiedy przez parę godzin trzęsłam sie a puls krwi miałam podwyższony, przyginało mnie do ziemi i myślałam, że umrę, byłam jak balon z którego wypuszczono powietrze… na czas obecny od 2 lat nie mam tych przypadłości, myślę, że jestem bardziej świadomą i wyżej wibrującą istotą, więc lepiej siebie potrafię chronić, nie widza mnie skurczki😂\nZdrawiam Was Kochani i mocno przytulam cała Waszą wspaniałą RODzinę❤\nDobromiło, szczególne moje BŁOGOSŁAWIEŃSTWO dla Twego STANU❤\nCzcibor i Dobromiła 14 października 2021 20:13\nIw na blogu Tajne Archiwum Watykańskie pisze:\nA teraz coś z moich doświadczeń i nie tylko… Zmarli odwiedzają mnie w snach, raz próbował mnie zmarły stryj ciągnąć we śnie gdzieś, gdzie nie chciałam iść (opisywałam ten sen już) – ja nie chciałam pójść, a on uparcie, że chce mi coś pokazać, a ja uparcie, że nie. Dodam, że bardzo kochałam stryja, najmłodszy brat mego taty, wesoły bardzo czuły człowiek, nigdy nic złego z jego strony mnie nie spotkało. W tym śnie w pewnym momencie złapał mnie za rękę i zaczął ciągnąć, na co ja odepchnęłam go z całej siły i krzyknęłam – zostaw mnie! W tym momencie otworzyłam oczy i leżąc na prawym boku twarzą do męża, kątem oka widziałam fosforyzujące węże fluidowej energii unoszące się w kierunku ode mnie pod sufit. Pod sufitem uformowało się z tej energii coś na kształt trupiej czaszki i zniknęło, a ja w tym momencie otworzyłam oczy na dobre i leżałam dokładnie w takiej pozycji jak „widziałam” siebie we śnie.\nPonad dwadzieścia lat temu miałam sen, w którym walczyłam z potężną demoniczną siłą, w pięknym ciele mężczyzny, walczyliśmy na miecze, bo on i ja mieliśmy rycerskie zbroje, i ja niestety spojrzałam w jego piękne, ale tak złe oczy, że w momencie doszło do mnie, jak zło lubi przybierać właśnie piękną otoczkę i na to dajemy sie nabierać. Widziałam te oczy i traciłam moc, ta walka była tak realistyczna, ale zwycięska dla mnie, że obudziłam się zlana potem. W tym śnie miałam jednakże jakieś wsparcie, bo po tym, jak pokonałam zło, odjeżdżałam na koniu (wszak rycerzem byłam) dokądś z moim towarzyszem, przyjacielem czy wybawcą? Myślę sobie, że ktoś daje mi często wsparcie po drugiej stronie, wzmacnia moją Moc… Obudziłam się zlana potem i z okrzykiem – zwyciężyłam!\nCzęsto w snach zła energia przybierała kształt starych kobiet. W jednym ze snów taka kobieta dosłownie siadła mi na kolanach i przyduszała a ja siedziałam w kącie pomieszczenia w kucki…Dobra energia emanuje w snach matka mojej matki, zawsze dostaję wsparcie bezbrzeżnej miłości z jej strony…\nPamiętam jak mój ojciec opowiadał jak kilka razy dusiła go zmora, mój obecny mąż też miał takie doświadczenia… Pewnie nie jeden z Was zna takie przypadki z opowiadań bliskich bo temat stary jak ludzkość. Czarna masa czegoś kładzie sie od nóg na piersi śpiącego a ten nie może sie poruszyć – (paraliż senny) – wielokrotnie siłą woli odpycha byt. Śpiący mobilizuje całą swoją wolę i generalnie daje radę. Mój wnuk z którym mieszkam jako małe całkiem dziecko uśmiechał się do kogoś, kto nie miał prawa tam być, jakby co, kogoś widział w tym miejscu. Kiedy już umiał mówić opisywał pewnego wieczoru leżąc już w łóżku, że widzi jakiegoś bezzębnego chłopca obok… A w moim pokoju w ciągu dnia widział starszego starszego mężczyznę (piętro wyżej nade mną miał pokój starszy zmarły ojciec sąsiadki).\nMoja młodsza córka ma paraliże nocne, przyduszenia, widzi jakieś energie w nocy w formie dziwnego światła. U mojej siostry w domu (przedwojenna willa w pobliżu cmentarza) mają miejsce dziwne odgłosy kroków, stukania, szepty itp, spadają ze ścian rzeczy, obrazki, rzeźby itd. Siostra mówi, że jej to nie przeszkadza, bo wtajemniczona w szamanizm koleżanka powiedziała, że może przez jej dom przechodzą dusze w inny wymiar czy cos takiego, czyli jakiś portal ma tu miejsce…. Nie było takich ataków jak opisuje Dobromiło u siebie więc zaakceptowała to, stwierdziła, że nie będzie przeszkadzać w przejściu, nie wiem czy dobrze robi..\nCzcibor i Dobromiła 14 października 2021 20:15\nJustyna (Tajne Archiwum Watykańskie) pisze:\nCzcibor i Dobromiła –\nDrodzy – Ony są w ciemności a Droga do Was jest Jasna.\nNie wchodzę w relacje z namolnymi osobami wyżerającymi energię..\nKiedy byłam spolegliwa -ufałam- doili energię ile wlezie.\nKochani – do Ludzi którzy Świecą lgną Wszyscy.\nMy-Wy nie możemy Wszystkich Uszczęśliwiać..\nMnie uratowało Życie w Naturze i powtarzanie jak Mantrę\nże chce ,…..tu wymieniam…\nDziękowanie za wszystkie doświadczenia…\nWYSOKO WIBRUJĄCY KIM SĄ?\nTo osoby, które mają zero tolerancji dla kłamstwa,\ntoksycznych i niezdrowych relacji, czyli dla niższych energii.\nKochani. Jesteście Piękni. Piękna RODzina\nPs. Drogi Czciborze – masz sobo…wtóra..\nZnajomy ze Szczecina łudząco podobny do Ciebie.\nDobromiło – mam taką torbę ze sznurka jaką widzę u Ciebie..\nSama zrobiłam..wiele lat temu.. ZdRawiam Was . BłogoSławię.\nAnonimowy 16 października 2021 02:12\nDziękuję za ten wpis Dobromiło, bardzo mi pomógł. Wszystkiego co najlepsze dla Was. ❤\nCzcibor i Dobromiła 17 października 2021 09:21\nDo artykułu załączyłem zdjęcie Dobromiły, które chyba idealnie pokazuje efekt przejścia z pozycji nieświadomej ofiary do poziomu świadomej Wiedźmy słowiańskiej.\nAnamika 21 października 2021 12:49\nKochana Dobromiło, dziękuję Ci bardzo za Twój wpis, jakże ważny, zwłaszcza w tym czasie. Wielu ludzi potrzebuje takich wieści Tu i Teraz. BłogoSławię w całym podwójnym znaczeniu tego Słowa.\n"Za każdym Słowem stoją Moce Duchowe" to jest jedną z moich mantr na dziś.\nMoc jest w nas ❤\nCzcibor i Dobromiła 26 października 2021 12:55\nDziękuję Ci z całego serca :))\nTak, rezonans potwierdza Twoje słowa....\nSłowiAnka 4 stycznia 2022 09:18\nCzciborze i Dobromiło dziękuję że jesteście, bo jesteście ŚWIATŁEM ŹRÓDŁA WSZECHRZECZY. świecącym z daleka w tych odchodzących WRESZCIE mrocznych czasach.Kocham Was 💏 i z Serca błogosławię Wam we wszystkim.🙏


20216 • Strona 790 z 1444 • 1 ... 787, 788, 789, 790, 791, 792, 793 ... 1444\nprzez kotyk 22 lis 2013, 21:44\nKestrel, poka mordę ;)\nta klęska polegała na tym, że one nie chciały, czy że nie sprostały Twoim wymaganiom?\nto nie jest wcale prosta sprawa znaleźć tego drugiego pasującego puzzla\nprzez Arhol 22 lis 2013, 21:49\nkotyk, A w ludziach z forum sobie poszukaj,gdzieś twarzywo jest zakopane .\nKlęska polegała na tym że pisałem,i zazwyczaj widziałem tylko "wiadomość przeczytana" itp : P,co konkretnie nie zadziałało - I don't know,mogę tylko przewidywać .\nprzez zmęczona_wszystkim 22 lis 2013, 21:56\nA moje wszystkie znajomości tego typu pochodziły/pochodzą z internetu, bo w inny sposób nijak bym nigdy nikogo nie spotkała.\nprzez Arhol 22 lis 2013, 21:58\nRaz jeszcze rzeknę- nie neguje internetów D: , Z subiektywnego punktu widzenia dla mnie klęska,innym jak widać się udawało (nawet nie chodzi mi stricte o "znajomości związkowe"),ale zwykłe znajomości czy przyjaźnie .\nprzez zmęczona_wszystkim 22 lis 2013, 22:00\nAle niestety, dla mnie to było jak chodzenie do biura matrymonialnego. Przykra konieczność. Nie szukałam przez specyficzne portale, a bardziej za pośrednictwem rozmaitych ogłoszeń-anonsów:)\nprzez ( Dean )^2 22 lis 2013, 22:04\nMi też się nie udało przez internety,ale generalnie w ogóle mi się nie udaję,kobiety czuję gardzą takimi facetami jak ja i mogę pisać po portalach i chodzić na kurse tanca,to nic nie da.Dlatego daje sobie z tym spokoj powoli,chce się skoncentrować na studiach i jakoś sobie żyć chociaż na tych studiach też tragedia jest ale może jakoś się to jeszcze naprawi...\nprzez kotyk 22 lis 2013, 22:09\nKestrel, no to mówię, znajdź jakieś zagubione otaku i ustawcie się na wspólne oglądanie animców. i to nie jest żart bynajmniej, może zadziałać ;)\na tak naprawdę dla mnie najlepszą taktyką jest nie szukać. nie spodziewać się, nie oczekiwać, nie rozmyślać o tym, nie ponaglać, nie wyprzedzać faktów. przynajmniej nie ma potem rozczarowań..\nprzez zmęczona_wszystkim 22 lis 2013, 22:09\nA ja chyba jakoś nie mogłam trafić na kogoś, kto by mi tak naprawdę odpowiadał. A jak już jakaś osoba odpowiadała, to zwykle nie była mną zainteresowana.\n-- 22 lis 2013, 22:10 --\nkotyk napisał(a): Kestrel, no to mówię, znajdź jakieś zagubione otaku i ustawcie się na wspólne oglądanie animców. i to nie jest żart bynajmniej, może zadziałać\nA książę/księżniczka sami zapukają do drzwi? Bez szukania mogłabym przeżyć bez żadnych doświadczeń chyba do emerytury:)\nprzez ( Dean )^2 22 lis 2013, 22:16\nJakoś większośc ludzi nie szuka i sami się znajdują.....\nprzez zmęczona_wszystkim 22 lis 2013, 22:19\nZależy od miejsca, pracy, stylu życia. Jaką szanse na znalezienie kogoś bez szukania ma np. ktoś, kto calutki dzień pracuje przed kompem, nie ma z kim wyjść, itp. A jak jeszcze ma inną orientację, to już nie ma wyjścia, szukać musi. Chyba żeby wierzyć w te słowa: "nie szukajcie, a będzie wam dane"\nprzez Arhol 22 lis 2013, 22:19\n( Dean )^2, Ale co nie bangla? twoje foty widziałem,dobrze wyglądasz nie w tym problem na pewno?\nStan majątkowy na pewno nie o to chodzi,problem w głowie?\nkotyk, Może by zadziałało ,Jako tako życie raczej rozważam solo.\nA z tym to się prezentuje upierdliwa zasada balansu....nie można zostać bezczynnym,ale też zbytnie staranie się nie przyniesie efektów,a tylko więcej rozczarowania i desperacji,jak mawia przysłowie - Nadgorliwość gorsza od faszyzmu\nprzez Anna Maria 22 lis 2013, 22:20\nCzuję się samotna bo nie mam wsparcia w rodzinie, tym bardziej dziś,a poza tym nie, niczego mi nie brakuje.\nprzez UnityMitford 22 lis 2013, 22:21\nkotyk ma rację. wszystko przychodzi niespodziewanie, wtedy gdy w ogóle przestajemy się nad tym zastanawiać.\nprzez kotyk 22 lis 2013, 22:23\nzmęczona_wszystkim, 'nie szukanie' kandydata na partnera wcale nie oznacza całkowitego zaniechania zawierania znajomości. po prostu bez sensu jest przygladać się każdemu pod kątem 'czy chciałbym z nią być?', 'czy ona by ze mna chciała?'. w moim wypadku związki wychodziły 'same' ze znajomości, po których nawet bym się tego nie spodziewała.\nkasiątko, to posiedź z nami..\nOstatnio edytowano 22 lis 2013, 22:24 przez kotyk, łącznie edytowano 1 raz


Wyniki konkursu plastycznego - Aktualności - Nadleśnictwo Wieluń - Lasy Państwowe\n09.05.2018 | Krzysztof Błaszczyk, Mirosław Bednarek\nW dniu 7 maja 2018 roku w Nadleśnictwie Wieluń nastąpiło rozstrzygnięcie Konkursu Plastycznego „Dla lasu, dla ludzi – z nami bezpieczniej”. Do Nadleśnictwa dostarczono łącznie 152 prace plastyczne z 12 placówek oświatowych. Wszystkie prace zostały złożone w terminie. Komisja powołana przez Nadleśniczego Nadleśnictwa Wieluń oceniała 133 prace plastyczne, 19 prac nie spełniło norm regulaminowych.\n- I miejsce Michał Kamieniak – Szkoła Podstawowa Nr 5 w Wieluniu.\n- II miejsce Oliwia Kuba – Przedszkole Nr 1 w Wieluniu.\n- III miejsce Maja Wróbel – Szkoła Podstawowa Nr 5 w Wieluniu.\n- Szymon Zawadzki – Szkoła Podstawowa Lisowice;\n- Piotr Włodarczyk – Przedszkole Nr 2 w Wieluniu.\nUroczyste wręczenie nagród odbędzie się w siedzibie Nadleśnictwa Wieluń przy ul. Żeromskiego 5 w dniu 18 maja o godzinie 1100.\nFinalistów powiadomimy osobiście.\nSprzedaż choinek - ZAPRASZAMY\n24 grudnia 2018 roku biuro Nadleśnictwa oraz kancelarie leśnictw będą nieczynne.\nPłatności kartą w leśnictwach


Informacje: Szko³a jêzyka niemieckiego – Kraków i jego mo¿liwo¶ci w zakresie nauki jêzyków w TwojeCentrum.pl\n1. Instytut austriacki – Kraków i nauka jêzyka niemieckiego\n2. Szko³a jêzyka niemieckiego – Kraków oferuje innowacyjne metody i zajêcia\nInstytut austriacki – Kraków i nauka jêzyka niemieckiego\nJe¿eli chodzi o jêzyk niemiecki kraków ma do zaoferowania szerok± ofertê edukacyjn±. Warto zapoznaæ siê z propozycj± Instytutu Austriackiego, który jest oficjaln± placówk± Republiki Austrii. Efektywn±, a przede wszystkim dopasowan± do indywidualnych potrzeb kursanta, naukê zapewni w³a¶nie Instytut Austriacki. Kraków to miejsce, w którym mo¿na nauczyæ siê jêzyka niemieckiego tak, by biegle siê nim pos³ugiwaæ. Oferta obejmuje zajêcia nie tylko dla doros³ych, ale tak¿e dla dzieci i m³odzie¿y. Tryb i przebieg zajêæ jest oczywi¶cie odpowiednio dostosowany do ka¿dej z grup wiekowych. Same zajêcia odbywaj± siê za¶ w grupach lub indywidualnie. Instytut dysponuje tak¿e ofert±, skierowana do firm i szkó³. Jak widaæ – Kraków nauk± jêzyka niemieckiego stoi. Wystarczy tylko wiedzieæ, gdzie mo¿na zdobyæ najwy¿szej jako¶ci wiedzê.\nSzko³a jêzyka niemieckiego – Kraków oferuje innowacyjne metody i zajêcia\nDzia³aj±cy w Krakowie Instytut Austriacki oferuje szerok± gamê zajêæ, spo¶ród których ka¿dy zainteresowany mo¿e wybraæ odpowiadaj±cy mu rodzaj zajêæ. Przyswojenie jêzyka niemieckiego, kursy przygotowuj±ce do certyfikatów, kursy jêzyka specjalistycznego – wszystko to zapewnia swoim kursantom szko³a jêzyka niemieckiego. Kraków to miejsce, w którym mo¿esz rozpocz±æ swoj± przygodê z tym jêzykiem, doszlifowaæ posiadane ju¿ umiejêtno¶ci b±d¼ zdobyæ niezbêdny do rozwoju zawodowego certyfikat. Instytut stanowi centrum takich egzaminów, jak: Österreichische Sprachdiplom Deutsch (ÖSD) lub European Business Competence* Licence (EBC*L). Kursanci zdobywaj± wiedzê, posi³kuj±c siê innowacyjnymi podrêcznikami, a tak¿e autorskimi materia³ami Instytutu. Na zajêciach mo¿na tak¿e zapoznaæ siê ze specyfik± jêzyka w niemieckim, austriackim i szwajcarskim wariancie jêzykowym.


Łatwiej załatwić sprawę w urzędzie • Wiadomości • www.tuwroclaw.com\nŁatwiej załatwić sprawę w urzędzie\n2009-11-24, Autor: MR\nMonitorować będziemy mogli stan kolejek m.in. w urzędzie na Nowym Targu. (Fot. MR)\nNowatorski system sprawi, że wrocławianie będą mogli w sprawdzić w internecie, na stronie miasta, w jakich godzinach i w którym miejscu najszybciej uda im się załatwić daną sprawę.\nDzięki temu rozwiązaniu dowiemy się, kiedy najlepiej udać się do urzędu w celu załatwienia konkretnej sprawy w możliwie najkrótszym czasie.\nInformator będzie aktualizowany raz w tygodniu, na podstawie informacji zebranych do systemu, mówiących o konkretnej liczbie interesantów w poszczególnych miejscach.\nNa stronie www.wroclaw.pl w odpowiedniej zakładce znajdziemy uporządkowane dane. Dni tygodnia i godziny oznaczone będą odpowiednim kolorem: zielonym (kolejki brak), żółtym (obciążenie jest średnie), pomarańczowym lub czerwonym (przed nami czeka większa ilość osób), w zależności od średniej długości kolejki.\nPierwsze dane do nowego systemu już zebrano. W celu rejestracji samochodu najlepiej będzie wybrać się na Nowy Targ bądź na ul. Zapolskiej w godz. 8-10 i 14-15. Dowód osobisty w tym pierwszym miejscu odbierzemy bez kolejki. Podatek od nieruchomości najlepiej będzie zapłacić w biurach przy ul. Kotlarskiej między godziną 8.00 a 10.00, a także po 14.00. Największy tłok według systemu jest tam od poniedziałku do środy między 10.00 a 13.00.\nTagi: petenci, miasto, mieszkańcy, rozwiązania, system, system kolejkowy, urzędy, UM, urząd miejski\nDziś otwarcie nowego budynku urzędu miejskiego\nDarmowy dowód osobisty\nZadecyduj, kto zostanie Honorowym Obywatelem Wrocławia\nUrząd Miasta zrobi sobie call-center


Tak się przyjęło, że każdy mąż powinien zadbać o to by w żadnym razie nie zapomnieć o rocznicy swojego małżeństwa. Choć oczywiście całkiem często jest tak, że mężczyźni niestety o tym zapominają. To niedobrze, bo możemy mieć całkowitą pewność, że akurat żona doskonale o tym pamięta. Dobrze, lecz co zatem powinien zrobić człowiek, który chciałby w jakiś sposób uczcić rocznicę ślubu? Cóż, jest wiele możliwości, lecz jedną z najlepszych jest najzwyczajniej w świecie kupno pięknej biżuterii. W szczególności biżuteria złota jest wprost kochana przez znaczną część kobiet. To akurat zrozumiałe.\nTak naprawdę najbardziej istotna jest pamięć, lecz można powiedzieć, iż nasza żona będzie bardziej zadowolona, gdy dostanie taką biżuterię, która wygląda ze wszech miar gustownie. Chociaż naturalnie statystyczny Polak nie jest zbytnio bogaty, więc nawet biżuteria srebrna jest w porządku. W szczególności, że często srebrna biżuteria jest bardziej okazała od złota, raczej nie ma tutaj jakiejś reguły. W zasadzie, aby móc trochę zaoszczędzić, będzie chyba najlepiej, jeżeli rozejrzymy się za fantastyczną biżuterią, na najróżniejszych aukcjach internetowych. To bardzo dobry sposób na zaoszczędzenie pieniędzy.\n16 lutego 2017Wybór biura podróży


Trwa NCAA Regional\nW poniedziałek rozpoczął się 26 edycja turnieju NCAA Regional z udziałem Mateusza Gradeckiego i jego zespołu ETSU. Po pierwszym dniu Polak zajmował 6 miejsce z wynikiem -3, a w klasyfikacji drużynowej ETSU była notowana jako ósma. Zawody potrwają do środy i wyłonią finalistów ligi NCAA.\nDla zawodników ETSU będzie to czwarty występ w uniwersyteckich zmaganiach regionalnych, który zdobyli dzięki wygranej w So-Con Championship pod koniec kwietnia.\nThe College Grove Regional odbywa się na polu The Grove (par 72), który był gospodarzem takich turniejów Web.com Future Star Shootout, USGA Senior Amateur Qualifier czy Franklin American Mortgage Intercollegiate.\nWiniki można śledzić TUTAJ.\nWięcej o turnieju na stronie ETSU.


Droga Królów - jedynie 49,36 zł w matras.pl\nChirurg, zmuszony do porzucenia swej sztuki i zostania żołnierzem w najbardziej brutalnej wojnie od niepamiętnych czasów. Skrytobójca, morderca, który płacze, kiedy zabija. Oszust, młoda kobieta, skrywająca za płaszczem z kłamstw swoją prawdziwą naturę. Arcyksiążę, wojownik, owładnięty żądzą krwi. Świat może się zmienić. Ta czwórka jest kluczem do przyszłości. Jeden z nich może przynieść zbawienie. Drugi doprowadzi do zagłady. "Książka mnie zachwyciła. Co jeszcze mógłbym powiedzieć ... " Patrick Rothfuss. Czytaj dalej >> << Zwiń\nISBN: *, 9788374804219\nObawiałem się trochę tej książki, bo cudowności o niej brzmią wszędzie wokół, a pochwał nie ma końca – wszyscy wiemy jak może się to skończyć. Poza tym ta objętość! Ale cóż… nie jest to drugi Steven Erikson, nie zostanie następcą George’a R. R. Martina, nie jest podobny do Dana Simmonsa, nie przypomina Brenta Weeksa, nie jest przeznaczony tylko dla fanów Patricka Rothfussa, nie jest na dobrej drodze by zostać nowym Sapkowskim, nie jest jak Robin Hobb, nie kroczy drogą Tolkiena ... nie prosi się o porównania do Ursuli K. LeGuin, nie stanie się nowym Clivem S. Lewisem, ani Nortonem, ani Kayem… nie jest kolejnym Cookiem.\n"Opowieść nie żyje, dopóki nie zostanie przez kogoś wyobrażona."\n"Ludzie są niegodni zaufania w wielu kwestiach. Ale ich chciwość jest czymś, na co zawsze można liczyć."[s. 261]\nTrwa wojna. Kaladin z chirurga stał się żołnierzem, a później niewolnikiem. Zmuszony walczyć o swoje życie, stale obserwuje jak wokół niego wszyscy umierają; wszyscy, których pragnąłby uratować. Szeth jest skrytobójcą, którego jedno zlecenie zmienia całe życie. Przyjdzie mu niejednokrotnie, wbrew sobie, odebrać ludzkie życie ... a płacząc nad zamordowanymi będzie miał świadomość, że jest tylko narzędziem w rękach swoich panów, którzy pragną wywołać na świecie chaos. Shallan wyrusza za pewną zamożną heretyczką, aby zostać jej uczennicą, jednak jej prawdziwy cel jest inny - pragnie ona zdobyć coś, co pomoże jej uratować własną rodzinę. Ostatnim głównym bohaterem jest Dalinar, arcyksiążę i wojownik. Jeden z ostatnich ludzi w Alethkarze, kierujących się Kodeksem. Jednakże od pewnego czasu coś go dręczy; coś co powoduje, że ten zacny wojownik zaczyna wątpić w samego siebie i otaczający go świat oraz ludzi. Nadchodzą zmiany a wspomniani bohaterowie będą ich nieodłączną częścią. Kim oni naprawdę są i jakie będą ich role? Nieprędko przyjdzie nam to poznać...\nBrandon Sanderson stworzył powieść, która już na samym początku ukazuje swoją wielkość; nie tylko w dosłownym znaczeniu. Czytelnik trafia w sam środek wydarzeń, zdezorientowany i zagubiony tym, co wokół się dzieje, jednak z czasem wszystko się wyjaśnia. Powieść ta to pozycja pełna bohaterów, ale także oszustów i morderców. Znajdziemy w niej ludzi szlachetnych, ale również tych, dbających wyłącznie o własne dobro. Autor zarysował wszystkie postaci z niezwykłą starannością, szczególną uwagę poświęcając w tej części Kaladinowi, który od samego początku zyskał sobie moją sympatię, jak i ciekawość. "Droga królów" jest, choć potężnym, zaledwie wstępem do cyklu, ambitnie zaplanowanego na dziesięć tomów. Autor przygotowuje czytelnika na dalsze wydarzenia, które będą przyczyną wielu zmian - co do tego nie ma wątpliwości. Sami bohaterowie także nie są jeszcze całkowicie świadomi tego, co ich czeka. Ciąg dalszy zapowiada się niezwykle intrygująco i naprawdę dobrze, jeśli pisarz utrzyma choćby poziom z pierwszego tomu.\n"Uczucia są tym, co definiuje człowieka, a panowanie nad nimi jest oznaką prawdziwej siły. Brak uczuć oznacza śmierć, ale działanie pod wpływem każdego uczucia oznacza bycie dzieckiem."[s. 362]\n"Droga królów" jest książką, która już od samego początku wciąga czytelnika w wykreowany przez autora świat, pełen tajemnic, magii, wojen, niezwykłych istot i przedmiotów, a także zwyczajów i praw, którymi się rządzi, a które dla nas są czymś niezwykłym. Czytelnik już na samym początku zostaje rzucony w wir walki, w krwawy bój, gdzie ludzie honoru nie mają łatwego życia. Wiele rzeczy i zdarzeń nie od razu jest zrozumiałych, jednak z upływem tekstu i kart w książce, przed czytelnikiem rysuje się coraz pełniejszy obraz wykreowanego przez pisarza świata, który, choć może także przerażać, zachwyca. Zachwyca on sprawnością, z jaką wszystko zostało w nim stworzone: od najdawniejszych jego dziejów, mitów, legend, poprzez prawa natury, odmienność krain i ludzi je zamieszkujących, do magii i jej właściwości oraz niezwykłych istot i różnych bóstw. Brandon Sanderson daje czytelnikowi kawał solidnej, dobrze dopracowanej powieści fantastycznej, w której bohaterowie i opisywane wydarzenia potrafią silnie oddziaływać na czytelnika.\nPowieść ta dla niektórych może być zbyt obszerna, dla innych nużąca czy "przegadana", jednak należy przyznać, że właśnie w jej długości i dokładności w opisach stworzonego świata oraz stopniowym przybliżaniu go czytelnikowi, ujawnia się kunszt autora, gdyż ja przez całą lekturę ani trochę się nie nudziłam! Wręcz przeciwnie, z każdą stroną wciągałam się jeszcze bardziej w tę opowieść, a w dodatku byłam raczona licznymi rysunkami map, stworzeń czy urządzeń, o których jest mowa w książce. Autor z pewnością niejednym jeszcze będzie potrafił zaskoczyć czy zachwycić czytelników, a kolejne tomy powinny to potwierdzić. Ja już nie mogę się doczekać tomu drugiego cyklu "Archiwum Burzowego Światła", a wszystkich miłośników fantasy zachęcam do zapoznania się z "Drogą królów". Naprawdę warto.\n"Opowieść nie żyje, dopóki nie zostanie przez kogoś wyobrażona."[s. 767]\nPo więcej recenzji zapraszam na - http://ruczek.blogspot.com/ Czytaj dalej >> << Zwiń\nJedna z najlepszych książek fantasy! Autor B. Sanderson naprawdę się napracował nad tą książką! Grubość tomu robi wrażenie, treść jeszcze bardziej. Barwne opisy, wyraziści bohaterowie i atmosfera sprawiają, że od książki nie można się oderwać. Pisarz sprawia, że przenosimy się na kontynent Roshar, współczujemy Zabójcy w Bieli, nienawidzimy Sadeasa, zgłębiamy filozofię wraz z Shallan, pracujemy nad mostowymi wraz z Kaladinem, próbujemy kierować się Kodeksem wraz z Dalinarem ... chcemy się pojedynkować z Adolinem.\nDodatkowo jeszcze są krótkie historie innych ludzi np: z Geranid czy Baxilem. System magii jest dosyć skomplikowany fabriale również. Ale Wiązania są łatwe do zrozumienia.\nCztery postaci. Cztery zupełnie różne historie. A jednak tak bardzo pasujące do siebie i łączące się w jedną całość. Włócznik, arcyksiążę, przyszła uczona i skrytobójca. Oni jeszcze nie wiedzą, z czym przyjdzie im się zmierzyć i jaka jest ich przyszła rola, ale muszą być gotowi na to, co się wydarzy. Cokolwiek się wydarzy. To od nich zależą losy świata - mogą albo go ocalić, albo doprowadzić do całkowitej zagłady... Czy stać ich na podjęcie właściwej decyzji ...\nŻeby streścić tę książkę w kilku zdaniach, trzeba nie lada wysiłku, uwierzcie mi. Dlaczego? Cóż, po pierwsze przez jej objętość, po drugie przez to, że nie mam pojęcia, do czego dokładnie zmierza cała historia, a po trzecie - przez mnogość i rozbudowanie poszczególnych wątków. Wprawdzie autor nie dorównuje na tym polu George'owi R.R. Martinowi, ale nadrabia czymś zupełnie innym.\nZastanawiam się, jak wiele czasu zajęło Brandonowi Sandersonowi stworzenie i dopracowanie tak niesamowitego świata, jakim jest Roshar. Jestem absolutnie oczarowana tym, co wykreował autor. Ilość szczegółów oraz praca, jaką musiał w to włożyć zapiera dech w piersiach. I choć wydawałoby się w przypadku tak monumentalnej serii powinien od początku prowadzić za rękę i wszystko tłumaczyć, okazuje się być zupełnie odwrotnie. On rzuca nas na głęboką wodę i pozwala samodzielnie odkrywać coraz to mroczniejsze tajemnice tamtejszego świata. A naprawdę jest co odkrywać i czuję, że w pierwszym tomie poznaliśmy zaledwie czubek góry lodowej. Już nie mogę się doczekać tego, co czeka mnie w Słowach światłości.\nChyba nie skłamię, jeśli powiem, że w Drodze królów znalazłam mojego nowego ulubionego bohatera. Kaladin to postać tak doskonale skonstruowana, że brak mi słów by to opisać. Kibicowałam mu od początku do końca i przeżywałam wszystko razem z nim - jego wzloty, upadki, chwile radości i nadziei oraz rozpaczy i zwątpienia. To było coś niesamowitego, towarzyszyć mu podczas tych wszystkich wydarzeń. Właściwie przez całą książkę wyczekiwałam tylko rozdziałów z jego udziałem i to je czytałam z największą przyjemnością. Co oczywiście nie zmienia faktu, że wszyscy bohaterowie Drogi królów byli naprawdę świetnie wykreowani i to zasługuje na największą pochwałę. Byli najprawdziwszymi i najbardziej realnymi bohaterami, jakich można stworzyć (jakkolwiek dziwnie to brzmi w odniesieniu do high fantasy).\nAutor w niezwykły sposób oddziałuje na czytelnika, wciągając go w historię i nie pozwalając mu się uwolnić aż do ostatniej strony. W dodatku wywiera na nim silne emocje: były momenty wzruszenia, radości, rozpaczy czy wściekłości. I to tak intensywne. Do ostatnich rozdziałów miałam trzy podejścia, zanim w końcu udało mi się je przeczytać. Byłam jednocześnie tak podekscytowana i przerażona tym, jak wszystko się zakończy, że nie mogłam usiedzieć na miejscu (mój biedny brat od tamtego momentu ma traumę...).\nPrzez pierwszą połowę książki autor głównie pokazuje, jak się sprawy mają w Rosharze i przedstawia głównych bohaterów, ale, jak już wspomniałam wyżej, do wszystkiego czytelnik musi dojść sam. Choć na początku ciężko było mi to zrozumieć i połapać, to po jakimś czasie z zaskoczeniem stwierdziłam, że wiem wszystko, co powinnam wiedzieć i naprawdę nie mam pojęcia, kiedy nastąpił taki przełom. To chyba świadczy o doskonałym warsztacie pisarskim Brandona Sandersona. Sprawnie operuje językiem, tworzy plastyczne opisy i naprawdę nie można się nudzić! Szczególnie, gdy dotrzemy do drugiej połowy książki, gdzie wszystko zaczyna się coraz bardziej komplikować, robi się niebezpiecznie i naprawdę ciężko się oderwać od czytania.\nSpodziewałam się po tej książce czegoś wielkiego, szczególnie, że wszyscy wystawiali jej najwyższe oceny i wychwalali pod niebiosa. Kiedy zdecydowałam się wreszcie po nią sięgnąć miałam pewne wątpliwości, czy sprosta moim wymaganiom. Ale nie zawiodłam się. Droga królów to doskonała pozycja dla miłośników fantastyki i nie tylko. Jedynym mankamentem była jej objętość i okropnie nieporęczne wydanie (cały czas modliłam się, żeby ktoś zesłał mi ebooka...). Mniejsza z tym. Moim zdaniem Archiwum Burzowego Światła będzie kiedyś należało do klasyki gatunku obok Gry o tron i Władcy Pierścieni, więc czy prędzej powinniście się zapoznać z tą serią!\nhttp://never-without-books.blogspot.com/2015/01/droga-krolow-brandon-sanderson.html Czytaj dalej >> << Zwiń\nFantastyka na najwyższym poziomie\nCzytam fantastykę od parunastu lat, i powiem tak. Jeśli zastanawiasz się czy warto kupić tą książkę lub inną, to nie ma się nad czym zastanawiać. Jeśli uważasz że książka jest za gruba, to powiem że nawet gdyby miała 2000 stron przeczytasz ją z zapartym tchem. Po prostu kup DROGĘ KRÓLÓW!!!\n8 lat temu spotkałem się z książką Brandona Sandersona o tytule "Elantris", po przeczytaniu PROLOGU stałem już z nią przy kasie ... I NIGDY nie zawiodłem się na tym autorze NIGDY!\nDlatego DROGA KRÓLÓW jest kolejną perełką w jego twórczości.\nNie umniejszając innym autorom, powiem iż Sanderson ma swój specyficzny system pisania powieści który wręcz "pochłania i wciąga" czytelnika. Każda książka tego autora jest jak czarna dziura, najpierw rozrywa czytelnika z powodu intrygujących wątków, a później pochłania zagłębiając czytelnika w wir wydarzeń, akcji i niesamowitych rozwiązań. Na samym końcu jesteśmy już tak wciągnięci że nie zdajemy sobie sprawy kiedy pozostało tylko parę stron do końca. I chcemy więcej!\nI najważniejsza sprawa o której muszę napisać system magii. Zapomnijcie o magach, czarnoksiężnikach czy wiedźmach tu ich nie ma!? W książkach Sandersona słowo "magia" wkracza na zupełnie inny poziom! System magii jaki kreuje nam autor jest innowacyjny i nadzwyczajny. Jednym słowem GENIUSZ!\nJeśli uwielbiasz czytać fantastykę na najwyższym poziomie to dobrze trafiłeś :)\nPOLECAM !!! NAPRAWDĘ WARTO !!! Czytaj dalej >> << Zwiń


Mieszkanie socjalne - ile trzeba czekać? - Poradnik - Forum MyPolacy.de\nMieszkanie socjalne - ile trzeba czekać?\nRozpoczęty przez TOXICSTAR\n, 05 06 2011 22:42\nNapisano 05 06 2011 - 22:42\nCzy może wiecie jak jest z mieszkaniami socjalnymi?\nUrodziłam się w niemczech, mam obywatelstwo, teraz jestem w ciąży.\nI nie wiem jak dokładnie jest z tymi mieszkaniami, ile musiałabym mniej więcej czekać żeby takie otrzymać? Czy fakt, że jestem sama i w ciąży to jakoś przyśpiesza?\nNapisano 05 06 2011 - 23:13\na ja dalej nie wiem co to sa mieszkania socjalne gdzie sie takowych szuka,,no co one komu?\nu mnie nie znalazlam..hmmm\nurodzilas sie w Niemczech i nie wiesz ,ze mieszkania trzeba szukac samemu ewentualnie Jobcenter zaplaci Ci za nie, skoro jestes w ciazy.\nna pewno znasz Niemcow, ktorym placa za takie mieszkanie,,czy wszyscy maja socjalne /watpie\nNapisano 05 06 2011 - 23:16\nDziewczyno nie panikuj, idz do caritasu znasz niemiecki od urodzenia oni ci z pewnoscia pomoga. Dostaniesz informacje i pomoc.\nPozdrawiam i wierze w to ze sie tobie uda.\nNapisano 05 06 2011 - 23:19\nFragen zu Sozialwohnung und Wohnberechtigungsschein\nMiete im sozialen Wohnungsbau\nNapisano 05 06 2011 - 23:22\nNo tak ,,,,rodzice z pewnoscia Ci nagadali majac zupelna racje , a Ty obrazona na caly swiat szukasz mieszkania socjalnego.Za takie mieszkanie beda musieli Twoi rodzice zaplacic czynsz + Unterhalt.Bo Ty bylas w pewnym momencie nie odpowiedzialna malolata ktora dala sobie zrobic brzuszek , a ze rodzicom Twoim sie to nie podoba to chyba jasna sprawa.Odnosnie mieszkan to w zasadzie Sozialwohnungen nie ma juz w niemczech lub bardzo malo.\nNapisano 05 06 2011 - 23:48\npo cholerę te złośliwości? sama sobie tego brzucha nie zrobiła, a sama z dzieckiem będzie, kopanie leżącego jest nieładne, ale takie polskie..\njak link od memi nie pomógł to odezwij się na pw\nNapisano 06 06 2011 - 00:01\nNo wlasnie ze takich mieszkan juz chyba nie ma..hmmmm,\njak jest w ciazy to nie musza rodzice placic..bo to juz jest odrebna rodzina.co innego gdyby nie byla w ciazy i chciala sie wyprowadzic od rodzicow przed 25 rokiem zycia./wtedy musza placic, bo mieszkania urzad nie oplaci,,\ntakze do Jobcenter i szukac mieszkania samemu,\nNapisano 06 06 2011 - 00:07\ndopiero spojrzalam na wiek\noooooo to sie wycofuje,,bo nawet nie wiem czy tak mloda osoba moze mieszkac sama z dzieckiem i czy cos sie nalezy..chyba ze 18 skonczysz do tego czasu..\nNapisano 06 06 2011 - 01:04\npaparapa ....ja tylko pisze jakie jest zycie , a to nie bajka.\nNapisano 06 06 2011 - 12:07\nNie znam niemieckiego zbyt dobrze bo uczyłam się w polsce i tu mieszkałam przez wiele wiele lat. Moi rodzice nie są na mnie źli z tego powodu, nie jestem na nich obrażona i nikt nie powinien wnikać w to co się dzieje u mnie w domu, w mojej rodzine i dlaczego w wieku 17 lat jestem w ciąży. Wiem tylko tyle, że mój ojciec podpisał papiery, że do 18 roku życia będzie mnie kontrolował, mogę mieszkać sama bo mój ojciec nie ma warunków żebym mieszkała u niego z małym dzieckiem. Tak mogę mieszkać sama, i tak istnieją mieszkania socjalne. Ale zadałam KONKRETNE PYTANIE ale polak zawsze musi filozofować. Żałosne.\nNapisano 06 06 2011 - 12:38\nto skoro wiesz ze istnieja socjalne to idz i mieszkaj!!\nja masz odpowiedni dochod to sie zalapiesz na takie..\nNapisano 06 06 2011 - 12:45\nTOXICSTAR - żałosne to jest to, że w XXI wieku nie słyszałaś o antykoncepcji.\nChłopak też ma pewnie dwie lewe ręce, bo gdyby było inaczej sam by się Tobą zaopiekował. To między innymi właśnie dlatego - nigdy was kobiet nie zrozumiem.\nPrzepraszam, ale takie jest moje zdanie na temat.\nNapisano 06 06 2011 - 12:54\nNapisano 06 06 2011 - 16:14\nWyobraź sobie, że słyszałam o antykoncepcji. Szkoda, że ty nie słyszałeś, że nie zawsze ona skutkuje. :) Poza tym ojciec dziecka mieszka w polsce i tam pracuje. ;]\nNapisano 06 06 2011 - 16:16\nmemi, ja się nie pytałam czy takie mieszkania istnieją tylko ile na takie trzeba czekać. ;]\nNapisano 06 06 2011 - 17:22\nToxic: starym polskim przyslowiem: na glupie pytanie, glupia odpowiedz.\nMieszkania socjalne starego typu przydzielane przez miasto juz chyba nie istnieja. Teraz idziesz do urzedu, skladasz wniosek o Wohnberechtigungsschein i jak ci przysluguje, dostajesz a potem sama musisz szukac. A wiec nie czeka sie, tylko sie szuka samemu, i tyle\nNapisano 06 06 2011 - 19:02\nTOXICSTAR..proponuje zglosic sie do Jugendamtu..\nNapisano 06 06 2011 - 19:07\nu mnie np. nie ma mieszkan socjalnych sa tzn spoldzielcze. One sa tansze. Jesli chodzi o czynsz. No ale sa to gorsze standardy.\ni w niektorych placi sie tzn wkład 1 razowy np. 250 e od osoby.\nnajlepiej zglosic sie do Rathaus działu socjalnego oni bede wiedziec doradza.\nNapisano 06 06 2011 - 19:10\nMysle ze nie ma mieszkan socjalnych nalezacych do miasta ..sa na pewno domy przejsciowe podobne do dawnych polskich hoteli robotniczych..ale to nie sa mieszkania tylko pokoje i przeznaczone sa z reguly dla azylantow..ale w wielu miastach spoldzielnie mieszkaniowe oddaja do dyspozycji miasta czesc mieszkan na okreslony czas w zamian np. za miejsce pod budowe..i to sa wlasnie tzw. mieszkania socjalne...jesli jestes w ciazy to bedziesz miala pierwszenstwo w otrzymaniu takiego mieszkania...\nNapisano 06 06 2011 - 19:43\nprzeciez jak ma prawo do zasillku ALGII(a wieku 18 lat bedzie miala) wynajmuje mieszkanie jakie chce ...prywatne czy spoldzielcze, byle JC potwierdzil ze zaplaci--(do jakiej sumy,bylo juz tu kilkakrotnie pisane)\ndroga do Jugendamt na pewno ja nie ominie,,uznanie dziecka /unterhalt itd......no chyba ze sie pobiora\nzreszta pisalam wyzej/szukac mieszkania samemu,ale ludzie to sobie lubia kompliowac zycie i szukac jakis socjalnych mieszkan:(((


Aż 300 zł gotówki dla młodych [18-26 lat]! Z darmowym kontem w Santanderze – Moniaki.pl\nAż 300 zł gotówki dla młodych [18-26 lat]! Z darmowym kontem w Santanderze\nBrakuje na codzienne wydatki? Chcesz zgarnąć łatwą kasę? W takim razie przeczytaj koniecznie ten artykuł.\nChcesz konto za free ze wszystkimi bankomatami bez opłat i darmowymi przelewami natychmiastowymi? Wcale nie musisz być studentem żeby mieć to wszystko – wystarczy że masz od 18 do 26 lat. I najważniejsze, w promocji możesz zgarnąć aż 300 zł gotówki za założenie konta i parę prostych czynności!\nZgarnij 300 zł za darmowe konto dla młodych >>\nKliknij i załóż już teraz\nod 1 lutego 2020 roku nie miałeś w Santanderze konta osobistego (ani nie byłeś współwłaścicielem konta)?\nod 1 kwietnia 2019 roku nie brałeś udział w promocji konta w Santanderze?\nJeśli na wszystkie poniższe pytania odpowiadasz TAK to możesz składać wniosek i zgarnąć 300 zł w obu promocjach.\n🗓 Do 30 kwietnia 🔎 złóż wniosek o Konto Jakie Chcę dla młodych z kartą do konta z TEGO LINKA.\nJeśli jesteś studentem to na etapie wypełniania wniosku 🔎 zaznacz checkbox „Jestem studentem” w kroku 4 wniosku (screen niżej). Jeśli nie studiujesz po pomiń ten krok.\nAby skorzystać z obu promek (250 za konto+50 z programu poleceń) 🗓 do końca kwietnia 🔎 podpisz umowę -przywiezie Ci ją kurier.\n🗓 W maju, czerwcu i lipcu wykonaj poniższe czynności (w każdym z tych miesięcy):\n🎁 Pierwszą nagrodę, 50 zł, dostaniesz przelewem do końca czerwca. Pozostałą kwotę, 200 zł, otrzymasz na konto do 31 sierpnia. Pamiętaj, aby do czasu otrzymania wszystkich nagród nie zamykać konta ani nie zmieniać wyrażonych zgód marketingowych.\nOtwierasz konto w kwietniu z kodem polecenia.\nDo końca maja zapłać kartą lub BLIKiem na min. 300 zł łącznie, z czego minimum jedna płatność będzie zrobiona BLIKiem – za to dostaniesz 50 zł z programu poleceń.\nW maju, czerwcu i lipcu: zapewnij wpływy na konto łącznie po min. 1000 zł/m-c, zapłać po min. 5 razy co miesiąc kartą lub BLIKiem (każda z płatności musi być na min. 10 zł) i zaloguj się co miesiąc do aplikacji mobilnej – za to dostaniesz 250 zł za otwarcie konta w promocji.\n5 dych z programu poleceń i 5 dych za otwarcie konta dostaniesz do końca czerwca. 2 stówki za otwarcie konta dostaniesz do końca sierpnia.\n8 kwietnia 2021 o 21:55\n12 kwietnia 2021 o 15:05\n20 kwietnia 2021 o 20:00\n8 lipca 2021 o 11:19


BitMarket24.pl - Twoja zaufana giełda Bitcoin i Litecoin\nAby w pełni korzystać z możliwości serwisu należy się najpierw Zarejestrować/Zalogować\nBitcoin, kurs BTC\nŚledź kurs bitcoin, kurs BTC – aktualne notowania Bitcoin\nBądź na bieżąco i śledź aktualny kurs Bitcoin na BitMarket24.\nBitcoin, jak każda inna waluta cyfrowa czy fiat, ma swój indywidualny kurs kupna i sprzedaży. Cena bitcoin uzależniona jest od tych samych czynników, jakie mają wpływ na wartość innych walut. Wysokość kursu zależy głównie od popytu na daną walutę. Im większe zainteresowanie ze strony klientów, użytkowników danej waluty, tym wyższe jej notowania. Czyli im więcej ludzi chce mieć lub kupić bitcoiny, tym bardziej ich wartość rośnie. Cena Bitcoin zależna jest również od faktu, że ilość ich jest odgórnie ograniczona do 21 milionów. Nie powstanie więcej bitcoinów, a mała część z nich już zginęła nieodwrotnie. Tak samo im więcej firm będzie honorować i wprowadzać płatności w bitcoinach, tym więcej ludzi będzie interesować się ich posiadaniem, a co za tym idzie, wartość bitcoin znowu wzrośnie. Ale jak śledzić ile w danym momencie kosztuje bitcoin? O tym poniżej.\nNotowania bitcoin, btc na pln - czyli gdzie można sprawdzić kurs btc w Polsce i na świecie?\nDo śledzenia kursu bitcoin służy wiele pomocnych stron i aplikacji. Poniżej wymienionych jest kilka najważniejszych (wg. Zespołu BitMarket24.pl) pozycji.\nNa rynku Polskim obecnie istnieją dwie ciekawe pozycje godne polecenia, gdzie można znaleźć cenę bitcoin na pln. Listują one zazwyczaj wszystkie Polskie giełdy jak BitMarket24.pl oraz parę zachodnich do porównania cen:\nhttp://bitmonitor.pl/ - Najciekawsza i najlepsza pozycja na polskim rynku. Przejrzysty i miły dla oka interfejs oraz nieustanny rozwój to na pewno dobre cechy Bitmonitora. Polskie oraz zagraniczne giełdy, czat, newsy, kalkulator i wiele innych. Pozytywne jest to, że twórcy słuchają próśb użytkowników i dodawane są coraz to nowe usprawnienia, giełdy i funkcjonalności.\nhttp://kryptokursy.pl/ - Prosta stronka listująca dużą ilość różnych kryptowalut\nJak można się domyśleć na rynku światowym istnieje więcej dostępnych stron listujących wschodnie, zachodnie i nawet Polskie giełdy. Poniższe tickery – bo tak zazwyczaj nazywają się tego typu strony, są bardziej rozwinięte i pokazuje więcej istotnych informacji:\nhttp://bitcoincharts.com/markets/ - Wg BitMarket24.pl najlepsza strona do porównania największej ilości giełd światowych w jednym miejscu. Świetnie zaprogramowana. Podstawowe narzędzie do śledzenia globalnej ceny bitcoin. Po kliknięciu na daną giełdę otrzymujemy wykresy z dodatkowymi informacjami.\nhttps://bitcoinwisdom.com/ - Kurs bitcoin wykres i inne dane. Kolejny faworyt. Bardzo dobrze zaprogramowana, szybka i czytelna stronka z wieloma giełdami i ich dokładnymi wykresami. Wystarczy kliknąć na nazwę giełdy, aby zobaczyć wykres. Strona oferuje wiele ciekawych funkcji wykresu.\nhttps://bitcoinity.org/markets – Jedna z ulubionych stronek. Bardzo przyjazna dla laików i początkujących użytkowników bitcoin. Proste i czytelne wykresy najważniejszych giełd na rynku.\nhttp://bitcointicker.co/ - Można powiedzieć klon Bitcoinity, proste wykresy najważniejszych graczy na rynku.\nNa koniec bonus!\nPrognozy rynkowe Bitcoin. Nasza cicha broń. Ulubiona stronka do sprawdzania spekulacji cen bitcoin. Prosimy o podchodzenie z rezerwą do wszystkich scenariuszy, gdyż są one tylko przewidywaniami poszczególnych osób. Kierowanie się ich sugestiami jest wyłącznie na waszą odpowiedzialność. Mimo wszystko jest to bardzo ciekawe źródło informacji i opinii innych na zachowania cenowe bitcoin. Istnieje możliwość filtrowania wykresów wg. Różnych parametrów jak i dostępne są spekulacje na temat wszystkich walut (nie tylko bitcoin, ale I USD, EUR, itd.)\nhttps://www.tradingview.com/chart/BTCUSD/ - Bitcoin kurs, przewidywania i spekulacje.\nKurs bitcoin w serwisie BitMarket24 przedstawiony jest na czytelnym wykresie. Historyczny kurs wymiany btc na pln jest widoczny na przestrzeni 2,6 lub ostatnich 24 godzin, albo 7 i 30 dni.\nDodatkowo zawsze z prawej strony pod czatem w oraz na zakładce w przeglądarce widoczny jest kurs bitcoin, dzięki temu stale można monitorować cenę wymiany btc na pln.\nPrzekonaj się sam i sprawdź jak w praktyce jak działają nasze nowatorskie rozwiązania\n©2014-2018 BM24 LTD - Wszelkie prawa zastrzeżone\nPolityka Wewnętrzna AML & KYC\nOSTRZEŻENIE: Obrót Bitcoin oraz innymi kryptowalutami wiąże się m.in z ryzykiem dużych wahań ceny. Kupując i sprzedając Bitcoin oraz inne kryptowaluty użytkownik powinien samodzielnie ocenić, czy takie ryzyko jest dla niego akceptowalne. Bitmarket24 nie udziela wprost lub pośrednio żadnej gwarancji, że inwestycja jest dopasowana do potrzeb użytkownika i jego wiedzy, a także nie ponosi odpowiedzialności w przypadku odniesienia straty. Zapoznaj się z pełnym ostrzeżeniem.\nKorzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Możesz je w każdej chwili zmienić. Aby dowiedzieć się więcej o plikach cookies lub je usunąć zobacz naszą politykę prywatności


Tworzenie efektywnej kreacji reklamowej | AdTaily. Blog.\nW związku z wejściem w życie ustawy o prawach konsumenta (Dz.U. z 2014 r. poz. 827), wprowadzamy nowy Regulamin. Ma on zastosowanie do wszystkich umów zawieranych począwszy od 25 grudnia 2014 r. Wydłużeniu ulega m.in. termin na odstapienie od zawartej umowy, który obecnie wynosi 14 dni. Ustawa wprowadza również liczne obowiązki informacyjne, z którymi można zapoznać się w treści regulaminu. Do umów zawartych przed 25 grudnia 2014 r. zastosowanie znajduje poprzednio obowiązujący Regulamin.\nTworzenie efektywnej kreacji reklamowej\n3 sierpnia 2009, 10:03\nO tym, jak istotna jest grafika reklamowa dodawana przez widget AdTaily, mówili już nasi reklamodawcy. Poprosiliśmy jednego z nich, Pawła Opydo (m.in. Playr) o podsumowanie zasad, o których warto pamiętać przygotowując kampanię w AdTaily. Chętnie dowiemy się, czy macie swoje zasady, którymi kierujecie się przy tworzeniu kreacji reklamowych. Czy stosujecie się do reguł, o których pisze Paweł?\nPaweł Opydo, Playr.pl o tworzeniu efektywnych kampanii reklamowych\nMarta mnie dziś zaatakowała, żebym napisał tekst na blog AdTaily. O kreacjach reklamowych do systemu. W sumie nie wiem, dlaczego, bo nie mam jakiejś wyjątkowej wiedzy w tym zakresie, za wyjątkiem doświadczenia samodzielnie wyrobionego po prawie 3-letniej pracy przy reklamie w internecie :). Zrobiłem jednak parę reklam AdTaily sobie i znajomym, więc mogę się podzielić wnioskami na ten temat.\nZaznaczyć jednak należy, że większość z nich to dość podstawowe zasady tworzenia kreacji internetowych – główna różnica polega na tym, że te z AdTaily są… mniejsze :).\nW tym tekście spróbowałem zebrać pięć takich zasad-porad dotyczących tworzenia bloczków 125×125 :). Do tego na końcu znajdziecie kilka ogólnych prawd na ten temat. Ale po kolei.\nCall to Action Na początek to, co jest podstawą, ale jednocześnie elementem bardzo często ignorowanym. CTA to ta część kreacji, która zachęca użytkownika do konkretnego działania. Nie umieszczamy przecież reklamy dla samej reklamy – chcemy wywołać konkretny efekt, kliknięcie, przeczytanie artykułu, zakup produktu. Użytkownik podświadomie szuka elementów „interaktywnych”.\nTekstowo – hasło „Najlepsze spodnie Naszej Firmy!” zabrzmi lepiej, jeśli na końcu dodamy „Kliknij, żeby je kupić!”. A graficznie – tak nie jest zbyt dobrze:\nAle tak już wyraźnie lepiej:\nSamo logo niewiele znaczy\nWielokrotnie zauważam reklamy AdTaily, na których widzę tylko nieznane mi logo i nic nie mówiącą nazwę firmy. Wiadomo, budowanie świadomości marki itd… Ale w tym momencie dostaję symbol bez żadnego kontekstu. Duży, ale zupełnie nie zachęcający do kliknięcia. Widoczny, ale przez brak konkretów – trudny do zapamiętania.\nInaczej mówiąc – w ten sposób jest niefajnie:\nA tak już dużo lepiej!\nNikt Cię nie zna? Nie udawaj, że zna! :) Coś, co dla mnie jest zupełnie niezrozumiałe, a jednak pojawia się bardzo często. O ile promując blog Bardzo Znanego Polityka, możemy zagrać nazwiskiem, to nikomu nieznany bloger nie powinien liczyć, że ktoś będzie chciał czytać jego teksty tylko dlatego, że on je napisał.\nCzyli zamiast grać tak:\nLepiej zagrajmy tak:\nCo za dużo, to niezdrowo! Pamiętajmy, że gramy na bardzo małych formach reklamowych. Wciskanie na nie dużej ilości elementów odwraca uwagę od tego, co najważniejsze – zajawki tematu i zachęty do poszukania większej ilości informacji.\nPo co robić tak:\nJeśli można tak:\nCo za mało… to też niezdrowo! :) Bardzo mi przykro, ale mało konkretne, nic nieznaczące hasło reklamowe, które Wam się podoba, niekoniecznie zachęci do kliknięcia. Użytkownik zasadniczo powinien klikać wiedząc mniej-więcej, co tam znajdzie. O ile niekoniecznie musi znać styl ubrań sprzedawanych przez Waszą firmę, to dobrze by było, gdyby wiedział, że pod linkiem znajdzie ubrania ;)\nBo w końcu wiosenną kolekcję ubrań można (niestety) reklamować tak:\n…nie wiem dlaczego tyle tych przykładów z ubraniami, to musi być podświadomy wpływ Marty i szafiarek! ;)\nDobra, miało być pięć, było pięć. Przy tworzeniu reklamy pamiętajmy jednak o tym, w jaki sposób ma ona oddziaływać na użytkownika. W uproszczeniu powinno to wyglądać tak:\nzachęta do akcji;\nPierwszy etap to przyciągnięcie wzroku usera, czyli wygranie bitwy z dziesiątkami obrazków, linków i tytułów na stronie. To jednak dopiero początek – nasz „cel” poświęci nam jakąś sekundę, więc w tym czasie musimy utrzymać jego uwagę tak, żeby nas nie zignorował, a przeszedł do trzeciego etapu – kliknięcia w nasz link. Wszystko to jednak na nic, jeżeli po wejściu na stronę klient po 3 sekundach z niej wyjdzie i nigdy nie wróci – trzeba więc chociaż częściowo zaspokoić jego potrzeby.\nKonkretne przykłady? Proszę bardzo. Tzw. „reklama z cyckami”. Jeżeli wrzucicie na swój bloczek ponętną panią, to pewnie uzyskacie świetny wynik w pierwszym etapie (głównie u męskiej części „widowni”). Niestety, zaawansowani użytkownicy nie dadzą się nabrać, więc na tym się skończy. Ci, którzy nie znają jeszcze tajników internetowego marketingu ;) może i klikną, ale pewnie wyjdą ze strony po chwili, gdy okaże się, że reklamujecie cokolwiek innego, niż galerię ze zdjęciami ponętnych pań.\nZ drugiej strony możecie na bloczek wrzucić kawałek tekstu o swojej firmie, czarno na białym. Jakiś konkret. Zapewne dla targetu będzie to ciekawe i nawet zachęcające do kliknięcia, ale spora część klientów nawet nie zauważy istnienia Waszej reklamy.\nWszystkie te elementy są równie ważne. Potknięcie na którymkolwiek z nich sprawia, że nie przechodzimy całej „ścieżki”, a tym samym nie osiągamy postawionych celów. Zresztą, widać to dokładnie po klikach – zauważyłem, że w AdTaily bardzo mocno liczy się jakość samej kreacji.\nNa koniec chciałem zaznaczyć, że powyższych reguł nie należy traktować jako „betonowych”, a raczej jako „gumowe” :). Przy odpowiednim wyczuciu można je spokojnie łamać, dla osiągnięcia konkretnych celów i efektów. Ale to się raczej wiąże z dodatkową wiedzą, a nie z jej brakiem :).\nPowodzenia wszystkim! Komentarze\nAdam Klimowski Ja bym jeszcze wspomniał o dostosowaniu reklamy do serwisu, na którym się reklamujemy: Paweł dopasowywał hasła („Mediafun sprzedał się za telewizor. Odwiedź playr.pl” :D), ja – grafikę (np. moja reklama na http://www.livespot.pl/).\nPermalink · 03.08.2009, 12:03 Ryfka Właśnie miałam wspomnieć o dopasowaniu, tyle że graficznym. Fajnie jeśli reklama „zgrywa się” z grafiką bloga (a przynajmniej zbytnio się z nią nie kłóci). Mówię o zgraniu, nie zlaniu się, bo w sumie fajnie jednak, jakby ktoś tę reklamę zauważył. Na jednym blogu widziałam reklamę, która była idealnie stopniona z blogiem – kolory, czcionka, tło – wszystko było identyczne, jak na blogu. Jestem pewna, że nigdy bym jej nie zauważyła, gdyby ktoś nie zalinkował jej na Blipie.\nPermalink · 03.08.2009, 12:13 Paweł Opydo A ja właśnie nie jestem szczególnym fanem reklamy wizualnie dostosowanej do strony :) To znaczy – dobrze, jak się nie gryzie, ale znowu styl graficzny widocznie naśladujący styl graficzny serwisu z reguły wydaje mi się niezauważalny. Ale mogę się mylić :)\nPermalink · 03.08.2009, 17:00 Adam Klimowski Moimi reklamami ludzie się chwalili :) http://blip.pl/s/12959548\nPermalink · 03.08.2009, 17:24 Marta @Paweł – wydaje mi się, że tradycyjnie złoty środek jest najlepszy. Dla wydawcy pewnie reklama, która jakoś fajnie się wkomponowuje w jego serwis jest najlepsza. Z kolei z p-tu widzenia reklamodawcy reklama, najbardziej pożądana jest reklama, która się wyróżnia. Gdzieś pomiędzy inwazyjnością a niewidocznością należałoby szukać kreacji idealnej chyba :).\nPermalink · 04.08.2009, 11:19 aniec2 Nie przegadane. Bardzo fajny art. Oby więcej takich może na playr?\nPermalink · 04.08.2009, 15:56 aniec2 @Adam bardzo fajny pomysł z tym dopasowaniem!!!\nPermalink · 04.08.2009, 15:58 Marcin Troszkę się zajmuję grafiką i przyznam że ten wpis jest genialny w swojej prostocie przekazu treści. Tak jak autor napisał ‚co za dużo to nie zdrowo’. Po pierwsze, nadmiar treści robi z reklamy ‚plamę’ a po drugie, reklama musi zachęcić do kliknięcia.\nPermalink · 16.08.2009, 10:57 Trackbacki (2)\n[...] porady na ten temat znajdują się już na naszym blogu: http://blog.adtaily.pl/tworzenie-efektywnej-kreacji-reklamowej/. Artykuł ma już co prawda 4 lata, ale jeszcze się nie zdezaktualizował (trudne słowo). [...]\nJak stworzyć nieskuteczną kampanię reklamową w AdTaily? | AdTaily. Blog. · 07.06.2013 · 14:49 [...] Dla wielu właścicieli stron internetowych bardzo ważna jest spójność estetyczna całego serwisu. Jeśli reklama w znaczny sposób nie pasuje do wizualnych aspektów witryny, może zostać anulowana. Warto zwrócić uwagę na jakość kreacji reklamowej, szczególnie jeśli planujesz wyświetlać ją na stronach związanych z modą, fotoblogach, czy witrynach lifestylowych (sprawdź nasz poradnik dotyczący efektywnych kreacji). [...]\nMoja reklama została odrzucona – dlaczego? | AdTaily. Blog. · 17.01.2014 · 14:55 Wyszukiwarka\nDla reklamodawców (58)\nDla wydawców (56)\nAdTaily od kuchni (14)\n© Copyright 2008 - 2016 AdTaily.pl