Orzeł Jana Karskiego pośmiertnie dla Pawła Adamowicza | Niedziela.pl\npb / Warszawa (KAI)\nZmarły dzisiaj Paweł Adamowicz został pośmiertnie uhonorowany Orłem Jana Karskiego - poinformowała KAI kapituła nagrody. Długoletniemu prezydentowi Gdańska przyznano ją „za dzieło dobra, które życiem przepłacił”.\nPoniżej publikujemy komunikat kapituły:\nKapituła Nagrody Orła Jana Karskiego, stworzonej w 2000 roku osobiście przez jej Patrona i jako jedynej w Jego własnym imieniu, postanowiła podjąć decyzję nagrodową nie w zgodzie z tradycją, czyli w dzień urodzin Bohatera 24 czerwca br., a tuż na początku roku. Taki jest nakaz moralny dyktowany mordem na Pawle Adamowiczu, Prezydencie Gdańska.\nNagroda Orła trafia do Niego pośmiertnie „za dzieło dobra, które życiem przepłacił”.\nW Kapitule Nagrody zasiadają m.in. kardynał Stanisław Dziwisz, arcybiskup Alfons Nossol, ojciec Adam Boniecki, prezydent RP (1995-2005) Aleksander Kwaśniewski, Abraham Foxman, długoletni dyrektor Ligi Przeciw Zniesławianiu, profesorowie Karol Modzelewski i Julian Kornhauser, dr Wiesława Kozielewska-Trzaska, bratanica i córka chrzestna Jana Karskiego. Do niedawna zmarli – noblista Elie Wiesel i biskup Tadeusz Pieronek, Tadeusz Mazowiecki i Jacek Kuroń.\nUważamy, że wypełniamy w ten sposób motywację ustanowienia Nagrody, jak chciał Jan Karski, „dla tych, którzy godnie nad Polską potrafią się zafrasować”.\nDopiero po raz drugi Orzeł Karskiego przyznany został pośmiertnie. Po raz pierwszy uhonorował zamordowanego w sercu Moskwy lidera rosyjskiej opozycji demokratycznej Borysa Niemcowa. Dziś zamordowanego w sercu Gdańska Pawła Adamowicza. Zbrodniarz po ugodzeniu Prezydenta wykrzykiwał o Jego afiliacji politycznej i otwarcie wyrażał radość z dokonanego czynu.\nJeżeli nawet jest to czyn desperata czy dewianta musi budzić refleksję na temat stanu umysłów w Polsce, gdzie coraz łatwiej padają słowa nienawiści, a argumentem w debacie staje się bojowy nóż desantowy. Częścią tej debaty są też poglądy wyrażane w mediach społecznościowych, w tym pochwalające zbrodnię i nawet sugerujące zbieranie pieniędzy na adwokata dla sprawcy mordu.\nOby śmierć Pawła Adamowicza nie poszła na marne i wydała dobro opamiętania.\n„Podczas Mszy świętej będę szturmował dziś bramy Niebios o zbawienie dla Pawła Adamowicza” – powiedział arcybiskup Alfons Nossol.\nKapituła Nagrody Orła Jana Karskiego


Orientana Ajurweda | DOUGLAS\nHomepageTwarzOczyszczanie twarzyToniki do twarzyOrientana Ajurweda\n24,79 zł / 100 ml\nW 99,8% naturalny, bezolejowy tonik do wzmocnienia włosów stworzony według zasad ajurwedy. Skuteczna i łatwa w użyciu ziołowa kuracja na wzmocnienie włosów, nie wymaga spłukiwania. Buteleczka z atomizerem – do codziennego stosowania. Tonik oddziałuje korzystnie zarówno na powierzchnię skóry głowy jak i na włosy – od ich nasady aż do samych końcówek. Odświeża skórę głowy, zmniejsza jej przetłuszczanie i działa antybakteryjnie przez co stwarza doskonałe warunki wzrostu zdrowych i mocnych włosów i zapobiega ich wypadaniu. Wzmacnia również włosy na całej długości i odświeża je.


Andrzej Mazuruk· 19 maja 2020\nTajne organizacje od zawsze rządzą światem. Oto pięć, które na przestrzeni dziejów najwięcej znaczyły, a być może i z ukrycia sterują ludzkością.\nNa przestrzeni dziejów tajne organizacje obrosły licznymi legendami. Historia zna przykłady innych stowarzyszeń o potężnych wpływach – tak dużych, że twierdzono, że rządzą światem. Czy istnieją do dzisiaj? Trudno jednoznacznie to stwierdzić, choć wiele osób jest przekonanych, że za wszystkim i tak reptilianie (czyli jaszczuroludzie).\nTemplariusze byli wojownikami zaangażowanymi w ochronę chrześcijańskich pielgrzymów do Ziemi Świętej podczas wypraw krzyżowych. Zakon został założony ok. 1118 r., kiedy to Hugues de Payens stworzył Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, czyli po prostu templariuszy.\nPieczęć zakonu templariuszy\nCzłonkowie zakonu zobowiązali się do życia w czystości, posłuszeństwie i ubóstwie, powstrzymując się od hazardu, alkoholu, a nawet przekleństw. Templariusze byli znani nie tylko ze swojego wyszkolenia wojskowego, ale i „czystego” stylu życia. Po utworzeniu banku, który umożliwiał pielgrzymom deponowanie pieniędzy w swoich krajach i wypłacanie ich w Ziemi Świętej stali się jedną z najbogatszych i najpotężniejszych sił w Europie.\nUlegając naciskom króla Francji 3 kwietnia 1312 roku papież Klemens V na Soborze w Vienne bullą „Vox in exscelso” zawiesił zakon, ostatecznie jednak uniewinnił go z zarzutów o herezję. Po zawieszeniu zakonu templariuszy dobra jego zostały przez papieża przekazane joannitom, jednak nie wszystkie udało im się przejąć, część przejęli bowiem lokalni władcy.\nUpadek zakonu rozpoczął się w 1312 r., kiedy to papież Klemens V na Soborze w Wiedniu wydał bullę „Vox in exscelso”, ostatecznie jednak uniewinnił go z zarzutów o herezję. Dobra zakonu zostały przekazane joannitom, jednak nie wszystkie udało im się przejąć, część trafiła bowiem do lokalnych władców.\nWolnomularze odegrali ogromną rolę w historii Ameryki – w końcu 13 z 39 mężczyzn, którzy podpisali Konstytucję Stanów Zjednoczonych, było masonami. Ojcowie założyciele jak Jerzy Waszyngton, James Monroe, Benjamin Franklin, John Hancock i Paul Revere byli członkami zakonu. Czyli kim?\nSymbole wolnomularskie: cyrkiel i węgielnica\nPierwsze samodzielne loże masońskie powstały pod koniec XVII wieku w Szkocji i Anglii. Pierwsza Wielka Loża powstała w Wielkiej Brytanii w londyńskiej gospodzie „Pod Jabłonią” przez unifikację czterech lóż w 1717 r. W tym roku z inicjatywy Desaguliersa i Andersona (obaj byli pastorami) powstała Wielka Loża Londynu. Organizacje wolnomularskie rozwijały się bardzo dynamicznie. We Francji pierwsza loża powstała w 1721 r, a w Hiszpanii w 1728 r. 1729 r. powstała loża w Warszawie, New Jersey, Florencji i azjatyckim Bengalii. Masoni stopniowo opanowali cały świat.\nMasoneria nie jest religią, chociaż członkowie zakonu są zachęcani do wiary w Najwyższą Istotę, czyli „Wielkiego Architekta Wszechświata”. Masońskie świątynie i tajne rytuały doprowadziły do konfliktu z Kościołem Katolickim. Kościół po raz pierwszy potępił masonów w 1738 r. i wydał przeciwko nim około 20 dekretów. W 1985 r. biskupi rzymskokatoliccy potwierdzili ponad 200-letnią wartość tych restrykcji w obliczu rosnącej liczby katolików przystępujących do zakonu. Tajemnice masonów wzbudziły nieufność organizacji wśród zwykłych ludzi.\nWarto wspomnieć, że masoni istnieją do dziś, także w Polsce. Do stałych symboli rytów masońskich nalezą: cyrkiel, węgielnica, Świątynia Salomona, trzy kolumny architektoniczne, akacja, Kolumny Boaz i Jakin, Kolumny Enocha i wiele innych. O masonach można by zrobić osobny artykuł.\nZakon Iluminatów (od łacińskiego illuminatius – oświecony) to tajne stowarzyszenie założone w 1776 r. przez Adama Weishaupta w Ingolstadt. Zakon oficjalnie za cel stawiało sobie szerzenie oświaty i propagowanie idei oświeceniowych oraz powstrzymywanie działalności jezuitów.\nPod wpływem Adolpha Kniggego iluminaci bawarscy (główny zakon) zaczęli nabierać rysu paramasońskiego za sprawą wzorowanego na lożach systemu stopni wtajemniczenia. Iluminaci bawarscy byli podzieleni na trzy szczeble wzrastającej władzy i czerpali z elit społecznych – członkami zakonu był m.in. baron von Knigge i pisarz Johann Wolfgang von Goethe. Cała komunikacja członków zakonu była zaszyfrowana, a członkowie otrzymywali klasyczne pseudonimy (np. Weishaupt był Spartakusem).\nOrganizacja rozkwitła, zanim została zlikwidowana przez Karla Theodora z Bawarii, który wydał edykt, na mocy którego członkostwo w Zakonie Iluminatów było karane śmiercią. Grupa cały czas potajemnie działała, a zwolennicy teorii spiskowych zaczęli wiązać zakon dosłownie ze wszystkimi ważnymi wydarzeniam w historii, począwszy od rewolucji francuskiej, a skończywszy na zabójstwie JFK. Iluminacji stali się inspiracją dla „Aniołów i demonów” Dana Browna i „Wahadła Foucaulta” Umberto Eco.\nCzaszka i Kości to tajne stowarzyszenie założone na Uniwersytecie Yale w 1832 r. przez Williama Huntingtona Russela. Była to elitarna organizacja parawolnomularska, która powstała zainspirowana okultystycznym towarzystwem Niemieckim.\nSymbol organizacji Czaszka i Kości\nOrganizacja ma własną wyspę – Deer Island – na Rzecie Świętego Wawrzyńca. Czaszka i Kości jest stowarzyszeniem istniejącym do dzisiaj – ma jednak tajny charakter. Nie można tu dostać się przypadkowo. Należą do niej głównie członkowie rodów od wieków osiadłych na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. Można tu znaleźć amerykańską arystokrację i znane nazwiska, m.in. Williama Tafta, George’a H.W. Busha, George’a W. Busha, Johna Kerry’ego. W organizacji jest zrzeszonych kilkudziesięciu agentów CIA.\nKlub Bilderberg to tajne stowarzyszenie osób ze świata polityki i gospodarki, organizujące coroczne spotkania, w których bierze udział 120-150 osób – najwyższej rangi politycy, szefowie międzynarodowych korporacji i osoby o globalnym zasięgu. Podczas spotkań za zamkniętymi drzwiami są omawiane tematy ważne dla świata, mające ustalić „nowy porządek”.\nHotel de Bilderberg w Oosterbeek\nDo pierwszego spotkania Grupy Bilderberg doszło w holenderskim Hotelu de Bilderberg w Oosterbeek w 1954 r. Zostało ono zorganizowane przez polskiego emigranta i wpływowego polityka – Józefa Retingera, który przekonał do swojego pomysłu księcia Bernharda.\nMimo iż dzisiaj towarzyszenie nie ma tak tajnego charakteru jak loża masońska czy Zakon Iluminatów, dostanie się na spotkanie nie jest łatwe. W klubie były takie nazwiska jak Bill Clinton, Margaret Thatcher, Angela Merkel czy Tony Blair. Dziennikarze nie mają wstępu na spotkania, a żadne protokoły z ich przebiegu nie są tworzone. Istnieją teorie mówiące, że Grupa Bilderberg odpowiada za stworzenie Unii Europejskiej, inwazję Iraku i bombardowanie Serbii.


Następne automaty vip 14 grudnia llnxm\ncreativve.pro to sieć serwerów CS, serwery CS:GO, serwery CS 1.6 oraz forum ogólnotematyczne. Oferujemy w pełni dopracowane i stabilne serwery CS, odpowiedzialną oraz zorganizowaną Administrację. Działalność placówek kultury w tym min. teatrów, kin, muzeów, galerii sztuk, domów kultury, jest zawieszona. Działalność bibliotek jest możliwa przy zachowaniu limitu 1 osoby na 15 m2 Automaty online i automaty wideo. Oceniamy wszystkie automaty - automaty wideo z obszerną recenzją każdego automatu. Graj w najnowsze automaty wideo znanych producentów oprogramowania w najlepszych kasynach online. W przeglądzie automatu znajdziesz link do gry za darmo lub na prawdziwe pieniądze. Takie automaty powinny stanąć we wszystkich sklepach i centrach handlowych (3) Tyle, że system oddawania butelek powinien być przemyślany. Stosuje się np automaty, które dają bonus (nieważne w jakiej formie, ale na pewno nie są to pieniądze) po oddaniu np 10-tej butelki. To zachęca do zbierania i oddawania. Beata Pasik już 17 lat odsiaduje wyrok za zbrodnię, której jak twierdzi, nie popełniła. W jej sprawie pojawiły się nowe fakty – skazana otrzymała list od mężczyzny, który może mieć Jakie automaty są w Polsce legalne? STS kod promocyjny VIP 2021. 8 stycznia 2021. Lista nielegalnych bukmacherów 2021. 25 grudnia 2020. Freebety bez depozytu 2021. Mario..83 (gość) Opublikowano 14 grudnia, 2019 0 po napisaniu maila do coinchair przez co szła płatność po kilku minutach wskoczył VIP, wcześniej założone konta na 4coin na którym wcale nie widać zakupionych bitcoin. nie wiem co ale coś pomogło konto ważne 29 dni za 15 zł\n14 Gru 2018 Przebieranie nigdy nie było bardziej dochodowe niż w grudniu 14. Spins na automacie Boomanji następnego dnia, aby rozpocząć 2019 z\n24.01.2021 Друзья, отличная новость! Официальная событие к окончанию летнего сезона в БК “Променада”! 16-19 августа наш клуб будет принимать 4-й этап Кубка ФБС Украины, посвященный Дню независимости Украины 2019 года.\ncreativve.pro to sieć serwerów CS, serwery CS:GO, serwery CS 1.6 oraz forum ogólnotematyczne. Oferujemy w pełni dopracowane i stabilne serwery CS, odpowiedzialną oraz zorganizowaną Administrację.\nWskazówka 3 - Poznaj zasady Nie ma znaczenia, o co chodzi w kasynie. Przed rozpoczęciem gry upewnij się, że rozumiesz podstawowe zasady, ponieważ nic nie jest bardziej niebezpieczne niż podjęcie złej decyzji na podstawie zasad, których tak naprawdę nie rozumiesz, więc poproś o radę znajomych lub przeczytaj zasady towarzyszące grze. Druga rywalizacja startuje w poniedziałek, 5 grudnia także o godzinie 14 i zakończy się w niedzielę, 11 grudnia o godzinie 2:00. Loteria w której do wygrania jest 40.000 PLN nastąpi w poniedziałek 12 grudnia. Trzeci i ostatni start sań Rudolfa nastąpi o godzinie 14:00 w poniedziałek 12 grudnia. JPCS Regulamin 1.Dołączając do JPCS akceptujesz poniższy regulamin. 2.Członek ma obowiązek wpłacać 1000-1500 fajek tygodniowo. 3.Członek ma obowiązek grać aktywnie na serwerze. 4.Członek ma obowiązek dołączyć do grupy na steam gangu. 5.Członek musi posiadać konto na forum. 6.Nieobecności zgłaszam W środę, 6 grudnia tuż po godzinie 14:00 oficer dyżurny komendy policji w Grudziądzu otrzymał zgłoszenie, z którego wynikało, że w miejscowości Rogóźno Zamek kierujący ciągnikiem uderzył w przyłącze gazowe. Uderzenie było na tyle silne, że doszło do uszkodzenia instalacji gazowej i wycieku gazu.\n24 Gru 2019 skrzynki pocztowe. Z kolei za pomocą kontaktów VIP i flag możesz wyróżniać pewne wiadomości e-mail. Wybierz wiadomości e-mail, a następnie stuknij opcję Przenieś. Wybierz Data publikacji: 24 grudnia 2019 г.\ndlugish Model 448 Zgłoś nadużycie Odp. „VIP CLUB ENTRANCE” 19 grudnia 2009 Siemacie Pszczółki moje kochane :)Z ostatniej chwili dowiedziałem się ,że nasz klub w którym mamy robić sesje jest w remoncie i dopiero będziemy mogli pstrykać w nowym roku :) Więc życze narazie wesołych świąt i szcześliwego nowego roku,a o naszej współpracy będe Was informaować po w styczniu Osoby, które rozpoznają mężczyznę lub mogą pomóc w ustaleniu jego tożsamości proszone są o kontakt osobisty z funkcjonariuszami Komisariatu Policji Bydgoszcz-Wyżyny przy ulicy Ogrody 19a lub telefoniczny pod numerami 47 751-14-43, całodobowo (dyżurny) 47 751-15-59 lub 112, powołując się na znak sprawy L.dz. V-Kr-4423/20.\nlinowej na Teide na 20 minut przed czasem podanym na Twoim bilecie, aby go wymienić i uzyskać dostęp do sali odjazdów, a następnie na pokład kabiny.\nAutomaty online i automaty wideo. Oceniamy wszystkie automaty - automaty wideo z obszerną recenzją każdego automatu. Graj w najnowsze automaty wideo znanych producentów oprogramowania w najlepszych kasynach online. W przeglądzie automatu znajdziesz link do gry za darmo lub na prawdziwe pieniądze. Игровые автоматы; Русский бильярд vip. пн–чт: с 14:00 до 23:00 пт: с 14:00 до 02:00 сб: с 11:00 до 02:00 вс: с 11:00 до 23:00. Перейти на страницу Automaty powinny dostać bana na miesiąc + zabrać im 50% wszystkiego z konta to by zabolało i by nie używali 50% dosłownie wszystkiego kulek, armat, PD, PE wszystko nie ma litości Ale ta gra już wiele lat tak funkcjonuje musisz też używać lub się z tym pogodzić Legalni bukmacherzy-automaty do obstawiania automaty do obstawiania. Bukmacher Forbet. STS kod promocyjny VIP 2021. 25 grudnia 2020. Freebety bez depozytu 2021. 14 grudnia 2020. Betfan czy Betclic – który bukmacher daje fajniejszy bonus? 26 listopada 2020. Voucher STS. Generator kodów promocyjnych.


Fahrenheit nr 43: Adam Cebula - Radio\nZanim zaczniesz czytać ten tekst, w charakterze ostrzeżenia posłuchaj tej historyjki. Wyobraź sobie dwóch dzielnych agentów ABW czy jakiejś tam innej Centralnej i Tajnej Policji, bo wobec co raz to zmieniających się politycznych koterii, trudno przewidzieć, co będziemy mieli jutro, i który prokurator siądzie na ławie oskarżenia. Owi Agenci dużą literą, bo niezwyczajni i jedyni, Wicek i Wacek, powiedzmy, że potomkowie bohaterów legendarnego komiksu z okresu II wojny światowej, którego nigdy na oczy nie widziałem a którego zawartości wysłuchiwałem legend jak o Atlantydzie, więc owi agenci, Wicek Junior i Wacek Junior siedzą znudzeni od wielu godzin, obserwując dom Posła z Aktualnie Wrażego Ugrupowania. Ciemno wszędzie, głucho i mokro, grudzień jak dzisiaj, do domu daleko. I naraz, ów poseł, czy ktoś z dworskiej służby (znaczy posługacz) wychodzi na ulicę i z wielkim hukiem wywala coś do kubła. Nasi Agenci z lekkim obrzydzeniem muszą przystąpić (wiem, z lekkim obrzydzeniem to "przystąpili", pokrętna forma gramatyczna, wszelako użyta w celu przekazują zawiłej treści) do spenetrowania owych resztek. Zaznaczmy, że bynajmniej nie kubeł z pokrywą, lecz ciutkę większy, na czterech kołach. Z wielką odchylaną pokrywą. Więc poklinając z lekka, udają się do wykonania swych służbowych obowiązków w celu spełnienia patriotycznego posłania. Odsuwają jak mogą najciszej pokrywę i wówczas Wacek mówi:\n– Wicek, k..., uważaj! Tam coś jest!\n– E..., p... – wyraża dobitnie swój racjonalistyczny stosunek do świata i niewiarę w duchy Wicek.\n– O, k..., Wacek! – Dostrzega majaczące w kuble dwa ślepia Bestii! Chce zatrzasnąć kubeł, lecz sparaliżowane strachem mięśnie spóźniają się... Świst pazurów, krzyki, rumor, wycięty na łysych czołach (zostawmy domyślności czytelnika, czy ogolonych, czy pozbawionych futrzanej okrywy na skutek nadmiernej aktywności rozumu) znak Zorro. A potem ekipa z Archiwum X analizuje taśmy z magnetowidów, zastanawia się: z jakiej planety TO przyleciało. Bo że ziemskie nie było, pewne. Telefony komórkowe zamilkły, wysiadł zapłon w samochodzie, nasi bohaterowie mogli tylko z wybałuszonymi ślepiami czekać, wciśnięci niemal w fotele swego służbowego merca, wyglądając, na ile wytrzeszcz pozwolił, przez przyciemnione szyby. Minęło kilka zdrowasiek (w takich chwilach "Zdrowaś Mario" to najlepszy miernik czasu, owszem, nagle przypomnieli sobie z lekcji religii, i jeszcze "Aniele Boży, stróżu mój" też zmówili). Dopiero, gdy TO, chichocząc straszliwie, podskakując pokracznie na trzech łapach a czwartą coś przytrzymując, zniknęło w grudniowej mgle, gdy umilkł okropny zgrzyt zasuwanej pokrywy kanału, włączyło się radio w samochodzie, zapaliły ekraniki komórek. Jak wyglądało? Przerażająco! Ale czy ciągnęło za sobą ogon siedmiokrotny, czy pęk kabli? Któż w tych ciemnościach zdołałby rozstrzygnąć?\nDziś, w roku 2010, sprawy się mają już w miarę dobrze. Obaj agenci w zasadzie przetrwali trudną próbę losu. Z Wickiem jest lepiej. Na całkiem sporej rencie rządowej mieszka w domku w lesie, z dala od śmieciarek, przed którymi się ukrywa. Dni spędza na kompletowaniu wielkiego zbioru lalek Barbie. Ostatnio nawet pokazywali go w telewizji, od pasa w górę – bo program był dla małych dziewczynek – w którym zresztą obiecał, że zacznie nosić spodnie. Wacek miał, niestety, pecha. Na skutek przepięcia, aparat do elektrowstrząsów przyłożył do jego czaszki 15.000 Voltów, siedem razy więcej niż na krześle elektrycznym. Jako Agent Policji Wacek przetrwał i ten wypadek, lecz utracił 98 % rozumu oraz cały mózg. Udało mu się załatwić posadę w partii broniącej narodowych wartości, ale dopiero po zamontowaniu dodatkowych 16 kB pamięci na USB koledzy działacze przestali się z niego śmiać. Niestety, problemem jest brak modułów pamięci o tak małej pojemności, zaś próby dołączenia większych np. standardowych 64 MB zakończyły się przeczytaniem Kubusia Puchatka i tak głęboką depresją, że lekarze chcieli przeprowadzić dla ratowania życia pacjenta lobotomię.\nA co z Obcym? Jest jeszcze kilku innych nieszczęśników, którzy mieli z nim kontakt. Radzą sobie lepiej lub gorzej, naznaczeni strasznym piętnem "Z", czasami pokazywani w nocnych programach, opowiadają o swych koszmarnych przeżyciach. Nikt nie wie, kto i co TO było...\nNajgorszą wiadomość mam na koniec. Oczywiście, Alien to TY! Znajomi dostrzegają w tobie pewne niepokojące cechy: za dobrze się trzymasz, znikasz na całe dni w pokoiku, z którego dobiega tylko buczenie transformatorowej lutownicy i przenikają zapachy balsamicznych topników. Nikomu jednak nie przyjdzie do głowy, że dyrektor handlowy wielkiej firmy, przebrany za karton po majonezie, czatował w kuble na śmieci siedem godzin na spaloną kuchenkę mikrofalową, z której chciał wydobyć magnetron i transformator wysokiego napięcia! Nikt przy zdrowych zmysłach dla takiej głupoty nie paraliżuje systemu łączności w całej wschodniej Europie, nie wyłącza zasilania prądem w połowie Polski, tylko po to, by się nie dostała wyrzucona kuchenka mikrofalowa komuś innemu. Nikt... z wyjątkiem CIEBIE. Nie wierzysz mi, uważasz, że to wszystko, żeby nabić wierszówkę... Ale ty jesteś w roku 2004, a ja przemawiam do Ciebie z 2010...\nNie wierzysz mi, bo dlaczego miałbyś wierzyć, że czymkolwiek grozi opowieść nudna i miałka o tym, jakie to w naszym świecie występują części elektroniczne. Taka, nawet jedna z najnudniejszych. Wszelako spróbuję Cię wystraszyć i wytłumaczyć, w czym rzecz. Oto gdy zgromadzisz wcale nie taką wielką liczbę informacji, dostrzeżesz możliwości. Każdy człowiek ma pragnienie władzy, pragnienie samorealizacji. Chciałbyś widzieć przez ściany? A właśnie, po to grandziłeś tę kuchenkę mikrofalową. Oczywiście, że gdyby nikt nie wyrzucał, kupiłbyś gdzieś ten magnetron. Ale ty już wiesz, że możesz widzieć przez ściany, nie wykładając ani grosza. Szczerze mówiąc, ostatnim ogniwem łańcucha pokarmowego cywilizacji przemysłowej. Jak Alien konsumujesz odpadki, lecz nie jesteś z innej planety, jak najbardziej z tej jesteś. Co więcej, mając dziwny nawyk zbierania na śmieci, realizujesz swój nabożny stosunek do tutejszej techniki. Nie możesz zwyczajnie ścierpieć, że coś, co jest do użycia może zostać całkiem zniszczone, czy jakoś tak. Motywy to inna bajka. Otóż mogę przedstawić łańcuch decyzyjny. Najpierw identyfikujesz urządzenie, potem zastanawiasz się, co z tego da się wyciągnąć. Masz w głowie bazę danych, w której przydatność poszczególnych elementów jest dawno sklasyfikowana. Podstawową sprawą jest fakt, że wiesz, jak to działa. Masz doświadczenia, że tyle wystarcza, by w chwili potrzeby zrobić użytek z rzeczy z pozoru kompletnie do niczego.\nNie wiem, kiedy zaczyna się PRZEMIANA. Jednak chyba pewnym jest, że gdy doszedłeś do etapu rozbierania przeróżnych urządzeń, z pełną premedytacją zebrania informacji jak to działa, czułki już rosną.\nNo i do PRZEMIANY. Osobliwością techniki elektronicznej jest to, że tak zwane elementy elektroniczne są piekielnie trwałe. Swobodnie da się użyć transformatory zbudowane przed II wojną światową. Słuchawki z tamtych lat są wyjątkowo cenne. Zadziała większość oporników, kondensatorów. Gorzej z lampami, ale budowanie urządzeń lampowych to specjalny rodzaj przypadłości. W chwili obecnej poza wyjątkami, jak nadajniki dużej mocy, jakieś urządzenia wysokonapięciowe, lampy do niczego się nie nadają. W szczególności do budowania słynnych wzmacniaczy lampowych. Można to oczywiście robić, ale po co? Tak, czy owak, gdy dopadniemy na strychu stare radio, to gdy nie ma na innego pomysłu, można z niego wydobyć zazwyczaj transformator sieciowy, kondensator strojeniowy, czasami potencjometry.\nPodstawowymi elementami elektronicznymi są oporniki. W szkole wystarczy wiedzieć, że mają tyle a tyle omów. Elektronik wie o nich jeszcze więcej. Drugi parametr, to dopuszczalna tracona moc. Zazwyczaj im większy opornik, tym większa moc. Mówi nam, ile watów ciepła może się na tym oporniku wydzielić, by temperatura, do jakiej się nasz element ogrzał, nie spowodowała jego zniszczenia. Oznacza to, że w niskiej temperaturze, na mrozie w zimie opornik wytrzyma więcej, we wnętrzu urządzenia, gdzie temperatura powietrza jest wysoka, mniej. Zazwyczaj dopuszczalną moc określa się dla realnej temperatury powietrza w aparaturze, 40 lub 70 stopni Celsjusza. Gdy mamy określoną moc, możemy na podstawie oporu określić maksymalny prąd lub napięcie, jakie opornik wytrzyma. Drobiazg. Oporniki są elementami, które często bardzo dobrze wytrzymują impulsowe przeciążanie, na przykład 1000 razy. Byle bardzo krótko. Ta ich własność dość często się przydaje.\nDo czego nam opornik? Za chwilę przykład. Dla jego realizacji jeszcze jeden element: kondensatory. Omawiając kondensator w szkole, zazwyczaj nic się nie mówi, jakie pojemności są technicznie osiągalne. W tej chwili w tak zwanych kondensatorach o podwójnej warstwie nawet kilkaset faradów. Jest to jednak szczególna konstrukcja. Takie kondensatory, gdzie mamy wyraźnie dwie okładki, normalny dielektryk między nimi, mają pojemności zaledwie kilku mikrofaradów (mikrofarad – milionowa część farada). Oczywiście można na upartego zrobić większe, ale będą drogie i wielkie. Następną technologią, co do osiągania dużych pojemności kondensatora, są tak zwane kondensatory elektrolityczne. Mają pojemności do kilkudziesięciu tysięcy mikrofaradów. Tak zwane "elektrolity" służą jako składnik wszystkich zasilaczy sieciowych. Służą tam, jak wcześniej napisałem, do wygładzania tętnień wyprostowanego prądu. Działa to tak, że gdy napięcie sieciowe przechodzi przez zero (zmienia znak), to urządzenie jest zasilane z kondensatora. Na oko widać, że im większą pojemność ów kondensator będzie miał, tym lepiej. Im większa pojemność, tym tętnienia napięcia sieciowego są mniejsze. Elektrolity mają taką osobliwość, że nie wolno ich stosować w obwodach prądu przemiennego i trzeba dopilnować, żeby przyłączyć właściwą końcówkę do "+" i do "-". Wynika to z konstrukcji. "Elektrolit" to kondensator, w którym dielektryk stanowi cienka warstwa tlenku na metalowej folii, która jest zanurzona w elektrolicie, w którym właśnie dzięki procesowi formowania te tlenki się tworzą. Gdy się przyłoży napięcie w drugą stronę, proces zechce się odwrócić. Kondensator zacznie przewodzić prąd, nagrzeje się, elektrolit odparuje i będzie głośne bum! Całe urządzenie zostanie zawalone "farfoclami" z rozwalonego kondensatora, a my możemy oberwać odłamkami obudowy. W przypadku "elektrolitów" nie można przekraczać dopuszczalnego napięcia. Ten parametr jest szczególnie krytyczny w tych kondensatorach. Czasami praca przy za małym napięciu powoduje rozformowanie kondensatora. Generalnie elektrolit powinien być stosowany na to napięcie, na jakie jest przewidziany. No i jeszcze jedno ograniczenie: dla większych pojemności amplituda wahań napięcia na kondensatorze nie powinna przekraczać 0.2. Na przykład, gdy taki kondensator pracuje w zasilaczu przy napięciu 10 V, to amplituda tętnień nie powinna być większa niż 2 wolty.\nMając kondensator i opornik, możemy zbudować najprostszy zasilacz z filtrowaniem napięcia. Czasami taka konstrukcja może się przydać w praktyce. Istnieje wiele układów, które zadziałają przy minimalnym prądzie zasilającym i nie wymagają nadzwyczajnych warunków zasilania. Jednym z takich zastosowań jest dioda LED sygnalizująca, że coś jest "w sieci". Dość często jest ona zasilana "tętniącym" prądem i gdy znajduje się w polu widzenia, każde poruszenie głową powoduje charakterystyczne "smużenie". Początkowo zabawny efekt na dalszą metę może nieźle wkurzyć. Tak czy owak, możemy czasami to zmienić. Nie koniecznie "poprawić", ale zmienić. Dostosować środowisko do swoich wymagań. Układy tego nie można zastosować dla diod zasilanych bezpośrednio napięciem sieciowym.\nSłowo o owych diodach. Zachowują się prawie jak normalne diody. Prawie. To znaczy, przy jednej polaryzacji przewodzą prąd i świecą, przy polaryzacji zaporowej wytrzymują 5 – 8 Voltów i ulegają przebiciu i zniszczeniu. Pracują z prądami do 50 mA. Diody świecącej używamy standardowo połączonej w szereg z opornikiem. Jeśli podłączamy ją do napięcia 12 Voltów i chcemy, by płynął przez nią prąd 10 mA, to łączymy ją szeregowo z opornikiem 1 kiloom i włączamy w obwód w kierunku przewodzenia. Zaświeci.\nWartość opornika wyliczmy tak: od napięcia zasilania odejmujemy stały spadek napięcia na diodzie ok. 2 wolty. Ten spadek jest wywołany barierą potencjału i działa trochę tak jak bateria włączona w kierunku przeciwnym do napięcia zasilania. Po przekroczeniu napięcia progowego (jego dokładna wartość zależy od koloru i typu diody) urządzenie zaczyna przewodzić, przy czym wartość prądu rośnie bardzo gwałtownie. Dlatego nie można liczyć, że ustalimy wartość napięcia na np. 2,3 wolta i będzie dobrze. Niewielkie zmiany temperatury także powodują zmiany napięcia progowego. Może się okazać, że wystarczyło, że na urządzenie poświeciło słońce i diodę wezmą diabli. Dlatego stosujemy połączenie szeregowe diody i opornika. Gdy wsadzimy w układ opornik 1000 omów czyli 1 kiloom, to nawet gdyby napięcie przewodzenia diody spadło do 0 Voltów, prąd wzrośnie (wylicz za pomocą prawa Ohma!) do 12 mA, nic się nie stanie.\nNo i teraz nasz układ. Znowu muszę przypomnieć: cokolwiek robisz, robisz to na WŁASNE RYZYKO! Jeśli nawet intencje autora są najlepsze, to może się pomylić, ty możesz źle zrozumieć, może być pech. Musisz dobrze zrozumieć i to, co chcesz zrobić, oraz to, w czym chcesz to zrobić. Pokazuję Ci przykładowy układ sygnalizacji załączenia transformatora i przykładową przeróbkę, która zlikwiduje migotanie.\nZarówno kondensatory, oporniki, jak i diody oczywiście najlepiej zakupić w sklepie. Kosztują po kilkadziesiąt groszy za sztukę. Ale przyjdzie czas, gdy nie darujesz jakiemuś przypadkowemu urządzeniu.\nPierwszy rysunek pokazuje, co możesz znaleźć w prostych zasilaczach sieciowych z migoczącą diodą. Rysunek drugi pokazuje modyfikację układu. Dodano tylko kondensator 100 mikrofaradów. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by nie-migoczący układ zamontować w samodzielnie wykonanej maszynie.\nZ pozoru cała ta operacja nie ma większego sensu. Z pozoru, bo każdy raczej, poza wyjątkowymi nadwrażliwcami, przyzwyczai się do migotania i z fazy złości przejdzie do spokojnej rezygnacji. Nie o to chodzi. Ważniejsze jest nauczyć się manipulować elektrycznymi przebiegami. Chcemy, to go wygładzimy. W podobny sposób można wykonać zasilanie dla niebuczącego elektromagnesu. Musi on pracować przy stałym prądzie. To bardzo ważne, żeby sprawdzić, jakim napięciem urządzenie jest zasilane. Najważniejsza nauka: jak wielki kondensator dać. Wbrew pozorom, można szybko nawet w pamięci oszacować jego pojemność. Wystarczy znać tylko opór obciążenia (w naszym wypadku 100 omów). Wiemy, że w tym układzie transformator będzie dostarczał 50 razy na sekundę prądowego kopniaka. Pojemność szacujemy z tak zwanej STAŁEJ CZASOWEJ. Jest to iloczyn pojemności i oporu i, proszę mi wierzyć, omy x farady = sekundy. A najczęściej ułamki sekund. Jeśli siedzimy w tramwaju i nie chce się nam wyciągać kalkulatora, możemy w głowie oszacować. OSZACOWAĆ, nie wyliczyć, potrzebną wielkość. Dla łatwości rachunku przyjmijmy wartość stałej czasowej 0.01 sekundy czyli 1/100 sekundy, gdyby ktoś miał problemy z ułamkami dziesiętnymi. (I takie zdarzają się efekty współczesnej edukacji). Ponieważ rc=tau (stałą czasową oznaczamy zwykle literką tau ale nie będziemy utrudniać składu, napiszmy zamiast po grecku, to za pomocą łacińskiego alfabetu tau, r to opór, c pojemność) to c=tau/r.\nIle wyjdzie? 1/100 przez 1000. W głowie liczymy "dziesięć do minus drugiej przez dziesięć do trzeciej". Operacja sprowadza się do odjęcia od minus 2 liczby trzy. Co daje nam minus 5. Nie, nie tłumaczę JAK się to liczy. Podziel, Czytelniku, 1/100 przez 1000, o to chodzi. Do wykonania tej operacji przydadzą się operacje na potęgach. Więc jak umiesz liczyć na potęgach, to siedzisz sobie w pociągu, gapisz się tępo w okno i wszyscy współczują mamusi "o, jaki biedny autyk..." A ty PROJEKTUJESZ.\nNo dobra. Wykombinowaliśmy, że potrzebujemy kondensatora o pojemności jakiej? 10 do minus piątej. CZEGO? FARADA. Trzeba się nauczyć żonglować jednostkami. Jedni w prostocie swego umysłu ćwiczą emanację własnego pojmowania świata (prawą i prostą), waląc prawym i prostym w mordę, ewentualnie pracowicie w worek treningowy, natomiast ty możesz poświęcić trochę czasu na trening walenia potęgami. Zaręczam, że gdy ten od worka przejdzie na emeryturę, ty ciągle jeszcze będziesz mógł załatwić na cacy tą potęgą i faradem. Więc 10 do minus piątej czyli 1 stutysięczna farada. Czyli 10 mikrofaradów. To jest niewielki kondensator elektrolityczny. Ponieważ oszukaliśmy ze stałą czasową, żeby łatwiej liczyć, 2 razy 10 mikrofaradów mnożymy przez dwa i mamy dokładną wartość.\nUżywając rozumu, operację zaprojektowania układu elektronicznego sprowadziliśmy do działań –2-3=-5 oraz 10x2=20. Taka mniej więcej skomplikowana matematyka jest potrzebna. Dobrze, ale słowo o tej stałej czasowej. To czas, gdy kondensator rozładuje się do ok. 0.6 napięcia początkowego. Nie bardzo wiadomo, o ile trzeba ograniczyć tętnienie, żeby nie dokuczało. Na wszelki wypadek zwiększamy wartość kondensatora 5 razy. Tak wygląda projektowanie: coś daje się precyzyjnie wyliczyć, coś się bierze "z powietrza". Jak za mało, to dołożymy.\nKontynuując wątek urządzeń sygnalizacyjnych, omówimy urządzonko zwane "buzerem". Właściwsza nazwa, to chyba głośnik piezoelektryczny, ale pewności nie mam. Co to jest? Kawałek okrągłej blachy o średnicy około od 20 do 40 mm, grubości 0.3 mm. Na tej blasze mamy naniesiony ceramiczny placek "bimorfa". To rodzaj "porcelany", która pod wpływem pola elektrycznego kurczy się lub rozszerza. Bimorf to spieczone ze sobą dwie warstwy takiej ceramiki, które reagują przeciwnie na przyłożone pole. Rezultatem takiego zachowania jest to, że blacha z bimorfem, pod wpływem pola elektrycznego, wygina się jak membrana bębna. Nie dostrzeżemy tego efektu, ale możemy go usłyszeć. Tak właśnie odzywają się zegarki, oraz elektroniczne kartki z życzeniami. Mówiąc krótko, jednym ze źródeł owych buzerów mogą być listy z imieninowymi gratulacjami. Żaden interes specjalnie kupować takie kartki, żeby z nich maszynerię wydłubywać, ale prawda jest taka, że jak znajdziemy przeszkadzającą kartkę, to z nudów możemy właśnie wydobyć z niej to cudo współczesnej techniki. Co z niego możemy zrobić? Ja próbowałem manipulator do majstrowania przy pojedynczych atomach. I to jest możliwe. Jeśli uda się przetrwać jeszcze kilka odcinków, to dojdziemy do omówienia układu skaningowego mikroskopu tunelowego. Jest to w zasięgu amatorskich możliwości. No to już wiesz, jakim cudem w roku 2010 wyrosły Ci czułki: majstrowaliśmy w wolnej chwili, zamiast drapać się ucho w kodzie genetycznym... Właśnie do takich rzeczy te buzery też mogą nadać. Zaś na co dzień całkiem te same, które siedzą w kartach, które przysłał nam ktoś w przypływie rozpaczy, nie mogąc wymyślić niczego sensownego, nadadzą się do skonstruowania syreny alarmu, która będzie wyła jak wszyscy diabli. Tajemnica tkwi w dwu posunięciach. Jednym z nich jest przywalenie na nasz ceramiczny placek napięcia nawet do 100 Voltów wymuszającego drgania. Drugim jest przyklajstrowanie na przykład papierowej membrany za pomocą kleju typu cyjanopan. Konstrukcja membrany jest banalna. Wycinamy z papieru (na przykład z kartki zeszytu) kółko o średnicy 7– 10 cm. Nacinamy je do środka i sklejamy tak, żeby powstał stożek. Teraz czubek stożka przyklejamy do środka membrany. Dokładniejszy opis tej konstrukcji, być może po tem. Teraz o samych "buzerach" słowo. Napięcie podajemy jeden biegun na blachę, drugi na elektrodę napyloną na ceramikę. Raczej należy unikać lutowania, bo wysoka temperatura niszczy niezwykłe właściwości ceramiki. Jednak udaje się i to: brutalne przylutowanie przewodów bezpośrednio do elektrody. Z lutowaniem do nośnej blachy gorzej, bo na ogół się bardzo kiepsko lutuje. Można coś na nie zacisnąć.\nAby buzer się odezwał, trzeba przyłożyć na niego zmienne, najlepiej przemienne napięcie o częstotliwości kilku kiloherców. Zazwyczaj adekwatna wartość zawiera się gdzieś pomiędzy 800 Hz a 2 kHz. Emitowana moc akustyczna będzie największa, gdy się trafi z częstością w zakres mechanicznego rezonansu urządzenia. Napięcie takie stosunkowo najłatwiej wyprodukować za pomocą układu elektronicznego zwanego multiwibratorem. Jeśli zastosujemy transformator do podbicia napięcia, uzyskamy właśnie "to" piekielnie denerwujące urządzenie, wyjące jak opętane i na dodatek pobierające bardzo mało mocy. Ta ostatnia cecha wynika z tego, że za pomocą naszej konstrukcji udaje się uzyskać bardzo dużą sprawność przetwarzania energii elektrycznej na akustyczną. W głośnikach ta wartość wynosi zazwyczaj tylko kilka procent, ale szczerze mówiąc, nas jako praktyków interesuje fakt, że zawyje jak cholera. Nasz buzer może jeszcze pełnić rolę odwrotną, niejako przetwornika energii akustycznej na elektryczną, czyli mikrofonu. Może to być jednocześnie bardzo płaska i bardzo czuła konstrukcja. Entuzjaści wszelkiego rodzaju maszyn podsłuchowych nadstawią uszu, bo takie coś da się ukryć nawet w okładce książki. No, ale o tym wszystkim mam nadzieję "potem". Jak na razie, chciałem Cię przekonać, że otacza nas mnóstwo bardzo interesujących śmieci i że ów głośnik piezoelektryczny do nich właśnie należy.\nJak w poprzednim odcinku obiecałem, podaję sposób zabrania się za skonstruowanie "szybkościowego" radia. Nie wiem, na ile osobom nie obeznanym z elektryką schemat pomoże, ale trudno, trzeba spróbować. Zasadniczą trudnością skonstruowania naszej machiny jest pozbieranie wszelkich niezbędnych elementów. Niestety, większość z nich jest mocno z demobilu. Kto wie, czy nie największy kłopot może być ze zdobyciem tak zwanych wysokoomowych słuchawek. Trzeba wyjaśnić, że popularne dziś i łatwe do kupienia w sklepie, mają uzwojenia o oporności 32 omy lun około 470 omów. To, niestety, jest "zupełnie nie to". Potrzebne są słuchawki po dziadku czołgiście, radiotelegrafiście, o oporności około 2000 omów. Dlaczego takie? Na upartego moglibyśmy dołączyć i te na 32 omy, lecz wymagałoby to wykonania dodatkowego uzwojenia na cewce obwodu rezonansowego. Tu zaczynają się "schody", ponieważ co prawda dość łatwo możemy wyliczyć stosunek liczby zwojów, lecz najpierw może się okazać konieczne ustalenie tej liczby zwojów w uzwojeniu zasadniczym (co bywa osobnym i nie zawsze łatwym zadaniem) i tu diabli wezmą podstawową ideę przedsięwzięcia, żeby dało się w miarę szybko i łatwo.\nNo więc, co my tu jeszcze mamy do zdobycia?? Cewkę na rdzeniu anteny ferrytowej. Antenę można kupić albo wydobyć ze starego radia. Jeśli znajdziemy na nie uzwojenie, to pozostawiamy je. Może się nam przydać. Jeśli mamy "gołą" antenę, czyli pręt ferrytowy, nawijamy na nim 150-300 zwojów drutu o średnicy 0,1 do 0.3 mm izolowanego. Dokładna liczba nie jest istotna, tym razem chodzi tylko o sprawdzenie czy to w ogóle ruszy. Słowo o drucie nawojowym. Może to być tak zwana lica wciąż gdzieniegdzie jeszcze do zdobycia (ale nie do kupienie), może to być drut z rozwinięcia transformatora. Istotne dla naszego eksperymentu jest tylko tyle, żeby nie miał on "gołych", pozbawionych izolacji miejsc, żeby nie utworzył na antenie "zwartego zwoju". Druty, którymi się uzwaja transformatory, są izolowane tak zwaną emalią, cienką, elastyczną powłoką, rodzajem farby. Nadaje ona trochę ciemniejszy kolor przewodowi i miejsca, gdzie jest on jej pozbawiony, dość łatwo poznać jako jaśniejsze łaty. Jeśli uzwojenie transformatora, z którego chcemy zastosować na naszą cewkę, było zalane żywicą, to zapewne emalia podczas odwijania miejscami się poodrywała i niestety drut nadaje się raczej do zawiązywania baloników na Sylwestra. Nie uda się nam raczej uzwoić cewki przewodami w grubej plastykowej izolacji służącymi do łączenia. Generalnie kawał drutu nawojowego w warunkach naszej cywilizacji powinien dać się zdobyć. Nie jest też bardzo istotny rozmiar pręta anteny ferrytowej, gdyż służy tu jako rdzeń cewki, a nie jako antena.\nKondesator strojeniowy. Do wydobycia ze starych odbiorników. Nie wiem, czy się jeszcze takie produkuje. Współcześnie obwody są strojone za pomocą diod pojemnościowych. Ale może się nam coś takiego uda zdobyć. Najlepsze z radioodbiorników z połowy naszego wieku. Kondensatory takie mają charakterystyczny wygląd: stos równolegle umocowanych blaszek obraca się i zanurza w drugim stosiku takich blaszek. To, co się rusza, bywa zwane rotorem kondensatora, to co jest stałe – statorem kondensatora. Nie są istotne te nazwy, natomiast ważne jest, żeby urządzenie nie było pogięte i żeby blaszki rotora i statora nie dotykały do siebie i "robiły zwarcia". Inaczej będzie to zwyczajny kawał metalu nie kondensator strojeniowy. Możemy też spotkać miniaturowe konstrukcje od odbiorników tranzystorowych, w których nic nie widać, tylko wystaje ośka i mamy dostęp do końcówek. W takich kondensatorach rotor od statora oddziela folia plastykowa, nie tylko chroni od zwarcia, ale pełni rolę dielektryka. Dzięki temu odległości pomiędzy okładkami są małe, przez co mamy mały rozmiar całego urządzenia. Co to są te kondensatory, co z dielektrykiem opowiem dalej.\nDioda, napisałem na schemacie DOG 61. Najlepsza będzie "germanowa detekcyjna" Ale nie koniecznie germanowa, powinno zadziałać także z krzemową, jakąś diodą impulsową. Jeśli poprosimy znajomego elektronika o coś takiego, powinien bez kłopotu wyciągnąć z jakiegoś pudełka i nam dać. Zadziałają tu nawet zepsute tranzystory, w których ocalało jedno złącze na przykład prawie wszystkie z serii BC (BC107, BC108, BC147, BC148).\nUziemienie – tak zwane porządne, czyli można się podłączyć do kaloryfera albo do rury wodociągowej. Antena – 20-30 metrów przewodu powieszonego najmniej kilka metrów ponad budynkami (jeśli pomiędzy wieżowcami na wysokości kilku metrów nad ziemią, to nie zadziała).\nNasz odbiornik nie nada się do niczego więcej niż do zademonstrowania, jak działa radio. Ale tyle wystarcza, żeby wart był wysiłku, a nawet bardzo wart. Zapewne usłyszymy kilka audycji nałożonych na siebie, z marną jakością i być może zapamiętamy tę chwilę na całe życie, gdy ruszyło własnoręcznie skonstruowane radio.\nJak to działa? Antena jakimś cudem "wyłapuje " fale. Dokładnie generują one w długim drucie napięcia. Budynki, w których konstrukcji jest dużo żelaza, "ekranują" przestrzeń od fal radiowych, dlatego antena musi wisieć możliwe w otwartej przestrzeni. Prądy płyną pomiędzy anteną i uziemieniem. Nie może ono być dla nich zawadą, dlatego nie wystarczy kołek wbity w grunt, lepiej przykręcić się do kaloryfera. Jeśli jacyś panowie w beretkach niczego nie popsuli, to jest on dobrym uziemieniem.\nTeraz obwód rezonansowy złożony z cewki i kondensatora. On daje się rozbujać napięciom odpowiadającym mniej więcej jego częstotliwości rezonansowej. Natomiast prądu o innych częstościach "nie ruszają go". Ich amplituda jest mała. Dlatego przy odrobinie szczęścia, kręcąc ośką kondensatora, uda się nam zmienić stację. Kondensator czyli dwie płyty z przewodnika, które są do siebie zbliżone (np. dwie płaskie blachy ustawione równolegle). Takie urządzenie ma własność gromadzenia ładunku. Zasadniczo fizycznie nie ma znaczenia, która blacha od anteny, która do ziemi, ale zazwyczaj stator jest połączony z obudową kondensatora, dlatego lepiej jest go połączyć z ziemią, a rotor z anteną. Tak więc widać, że znowu, jak w transformatorze, kluczem sukcesu jest wiedzieć, gdzie są końcówki i do czego służą. Włożenie dielektryka, czyli choćby szklanej płyty, zwiększa pojemność kondensatora. Jego pojemność jest wprost proporcjonalna do powierzchni płytek, odwrotnie do odległości między nimi i wprost proporcjonalna do stałej dielektrycznej czegoś, co wsadzimy pomiędzy okładki. Naturalnie, to coś musi być izolatorem. Dlatego w miniaturowych kondensatorach strojeniowych, gdzie dzięki folii odległości między okładkami zmniejszono np do 0,1 mm, dzięki temu oraz stałej dielektrycznej pojemność jest taka sama albo i większa jak w kondensatorach strojeniowych powietrznych, które mają znacznie większe wymiary.\nCewka gromadzi energię pola magnetycznego. Jeśli zastosować mechaniczne analogi układu rezonansowego, to możemy sobie wyobrazić dyndający się na sprężynie góra-dół ciężarek. Cewka robi za ciężarek, kondensator za sprężynę. Jak powiedziałem, ilość zwoi może być różna, celujemy gdzieś na zakres pomiędzy 100 kHz a 2,3 MHz. Ile dokładnie – zależy od rdzenia ferrytowego. Niestety, nie mam pojęcia, jaki się Ci, Czytelniku, uda zdobyć, dlatego mogę powiedzieć tyle, że 150-300 zwojów. Jeśli rdzeń będzie długi trzeba zmniejszyć tę liczbę może nawet poniżej 150. Najważniejsze, żeby był to rdzeń od anteny ferrytowej od radia, a nie coś innego (np pręt ebonitowy albo rdzeń od cewki wysokiego napięcia od jakichś urządzeń medycznych). W tej mierze w wyjątkowych wypadkach trzeba przeprowadzić śledztwo, gdyby nie zadziałało. Urządzenie można zmontować na jakimś kawałku deski, nawet grubej tektury. Poszczególne elementy możemy przymocować nawet taśmą klejącą. Istotne, żeby połączenia elektryczne były prawidłowe i solidne. Najlepiej wykonać je drutem 1 mm, można go przeciągnąć przez otwory przebite w tekturce. Jeśli zdobędziemy prawdziwą diodę germanową, przy lutowaniu trzeba koniecznie złapać płaskoszczypami za końcówkę pomiędzy diodą a miejscem lutowania. Płaskoszczypy odprowadzą ciepło z końcówki i nie dopuszczą do przegrzania się złącza i uszkodzenia go. Nie warto konstrukcji tym razem poświęcać wiele wysiłku, bo spełni tylko rolę dydaktyczną i terapeutyczną: jak zadziała, przestaniemy wierzyć w radiowe duchy.\nSchemat najprostszego radia, które może zadziałać, pozwalając wysłuchać jakiejś wybranej stacji.


Wsi spokojna, wsi wesoła…\t| Adam Szejnfeld\nRedaktor admin on 4 Wrzesień, 2008 dostępny w Felietony, Felietony 2008 rok. Możesz śledzić odpowiedzi do tego wpisu poprzez RSS 2.0. Nie ma możliwości pozostawienia komentarza.\nWrzesień to miesiąc podsumowań dla każdego rolnika – czas, w którym sporządza się bilans plonów i zysków, a także podejmuje się decyzje na przyszłość. Świetną okazją są dożynki, największe w roku gospodarskie święto rolników, będące ukoronowaniem ich całorocznego trudu, obchodzone po zakończeniu wszystkich najważniejszych prac polowych. W PRL-u przez długie lata gospodarzami dożynek byli przedstawiciele władz administracyjnych różnych szczebli, (od gminnych do centralnych) i miały one charakter arcypolityczny. To nie był hołd i szacunek dla trudu rolnika, dożynki wyrażały uznanie i poparcie dla ówczesnej władzy. Żeby jednak zachować pozory, pojawiały się w nich również elementy tradycyjne, jak chociażby uroczyste pochody z wieńcami. Dopiero po przemianach 1980 roku dożynki zmieniły swój charakter: pozostając nie tylko świętem rolniczego stanu, ale stały się jednocześnie uroczystością wyznaniową, religijną i dziękczynieniem Opatrzności za szczęśliwie zakończone żniwa oraz zebrane plony.\nKażdego tygodnia, gdy tylko mogę wyrwać się z Warszawy, uczestniczę w we wspaniałych i kolorowych wielkopolskich dożynkach. Uroczyste te, ale i zarazem radosne, realizowane z humorem imprezy są wspaniałą okazją do spotkania się z rolnikami i samorządowcami, by porozmawiać o tym, jakie wyzwania stoją przed współczesnym rolnictwem. W tym roku wielu z nich dotkliwie odczuło kaprysy aury – w samej Wielkopolsce straty z powodu suszy przekroczyły miliard zł., a nie brakowało wsi i gmin, gdzie te straty przekroczyły 70% zbiorów! Wobec tych danych trudno było prawdziwie świętować, ale można było podziękować rolnikom za ich trud włożony w pracę.\nNiestety, na aurę nikt nie ma wpływu, ale tam gdzie jest możliwość, należy wspierać w Polsce produkcję rolną. Polska żywność ma bowiem silną pozycję nie tylko na rynku rodzimym, ale i za granicą, gdzie cieszy się opinią smacznej i zdrowej. Czas jednak, by nasze produkty rolne w jeszcze większym stopniu zaczęły zdobywać rynki zagraniczne. Cieszę się widząc w sklepach poza Polskie rodzime produkty, ale uważam, że wciąż jest ich tam za mało. Czas więc, by naszą żywność docenili konsumenci nie tylko na Zachodzie – w Niemczech, Francji czy Włoszech – ale i na wschodzie. Kluczem do tego jest wysoka jakość produkcji i cieszę się, że od paru lat wzrasta ona zauważalnie. Ale jeszcze ważniejsze jest umiejętne promowanie polskiej żywności na rynkach trzecich. To jednak jest już zadaniem nie tyle samych rolników, ale ludzi władzy samorządowej i rządowej.\nBez wątpienia dalszy rozwój rolnictwa polskiego wymaga inwestycji w infrastrukturę techniczną na wsi i w infrastrukturę rynkową. Oznacza to uruchomienie nowych i usprawnienie już istniejących giełd towarowych, rynków hurtowych, systemów informacji rynkowej i promocję eksportu. Proces ten jest związany jest także z koniecznością koncentracji produkcji rolnej w Polsce i rozwojem stopnia zorganizowania producentów rolnych.\nWażne jednak, by pomimo zmian nasze rolnictwo zachowało swój tradycyjny charakter, w którym rozwój i innowacje nie niszczą dorobku tradycyjnych społeczności wiejskich i niepowtarzalnego krajobrazu rolnego. Tylko, jeśli uda nam się pogodzić nieustające tendencje do podnoszenia jakości z dotychczasowym dorobkiem mamy szansę na europejski sukces i wzrost dochodów gospodarstw rolnych. Wierzę, że na kolejnych dożynkach będzie więcej powodów do świętowania, bo polscy rolnicy będą żyli lepiej a ich produkty będą się cieszyły jeszcze większą popularnością w kraju i w Europie. Dzięki temu polska wieś będzie nie tylko spokojna, wesoła, ale przede wszystkim dostatnia.


Latarka SureFire Pro 6PX-B-BK - Kaliber.pl\nKod: LAT/SURE 6PX-B-BK\nLatarka 6PX PRO charakteryzuje się wysoką wydajnością. Jest praktycznie odporna na uszkodzenia dzięki wykorzystaniu wytrzymałych żarówek LEDowych, które dają idealne, przenikliwe zogniskowane światło o mocy 200 lumenów. Latarka pracuje w dwóch trybach: wysokim (200 lumenów) niskim (15 lumenów).\nLatarka 6PX PRO charakteryzuje się wysoką wydajnością. Jest praktycznie odporna na uszkodzenia dzięki wykorzystaniu wytrzymałych żarówek LEDowych, które dają idealne, przenikliwe zogniskowane światło o mocy 200 lumenów. Latarka pracuje w dwóch trybach: wysokim (200 lumenów) niskim (15 lumenów). To rozwiązanie pozwala na wydłużenie czasu pracy latarki, zwłaszcza gdy znajdziesz się sam, z dala od cywilizacji.\nLatarka wyposażona jest w klasyczną tylną nasadkę - tailcap. Obudowa wykonana została z aluminium lotniczego, które cechuje wysoka odporność na pęknięcia, ścieranie, wgniecenia oraz korozję. Gwarantuje ponadto pewny i bezpieczny chwyt.\nCzas pracy latarki przy 200 lumenach: 2,5 godziny, przy 15 lumenach: 45 godzin.\nDwa tryby działania: 200 i 15 lumenów\nPrecyzyjny mikro-tekstuowany reflektor tworzy gładką, zoptymalizowaną wiązkę światła\nObudowa wykonana z wytrzymałego aluminium lotniczego\nCzas pracy (min) 1 kompl. bat.\t 200 L - 150/ 15 L - 2700\nMoc światła (L) 200/15


Controsoil 3l Powder podłoże japońskie | Invital.pl\nStrona główna Substraty\nControsoil 3l Powder podłoże japońskie\nKod towaru Z07279\nPożywne japońskie podłoże. Pełny opis\n36,28 zł bez VAT\nControsoil 3l Normal podłoże japońskie\nControsoil 3l Powder brązowe japońskie podłoże\nControsoil 10l Normal podłoże japońskie\n81,74 zł bez VAT\nControsoil 10l Powder brązowe podłoże japońskie\n92,48 zł bez VAT\nControsoil 10l Powder podłoże japońskie\nWybór wysokiej jakości podłoża jest istotną częścią naturalnego akwarium, ponieważ dostarcza ono istotnych składników odżywczych dla energicznego wzrostu roślin i pomaga zrównoważyć właściwości wody poprzez zmniejszenie twardości/pH do optymalnego poziomu dla roślin wodnych, krewetek i większości ryb tropikalnych.\nUnikalna i zrównoważona kompozycja\nControsoil to najwyższej jakości podłoże pochodzące z Japonii, składające się z wysokiej jakości naturalnej gleby i popiołu wulkanicznego. Często zdarza się, że konkurujące ze sobą substraty powodują wzrost poziomu amoniaku. Podczas gdy duże ilości składników odżywczych pomagają "rozruszać" zbiornik i promują wzrost roślin, są one toksyczne dla zwierząt wodnych i mogą powodować nieestetyczne glony w początkowych etapach zakładania akwarium. Controsoil dostarcza idealnego poziomu składników odżywczych bez ich nadmiaru.\nWielu profesjonalnych akwarystów używających tego podłoża z powodzeniem wpuściło ryby w ciągu pierwszego tygodnia od założenia nowego zbiornika, bez żadnych obaw. Zalecamy jednak, aby przed dodaniem ryb najpierw sprawdzić, czy większość amoniaku i azotynów została usunięta.\nDlaczego najsłynniejsze substraty zawsze pochodzą z Japonii?\nDzieje się tak dlatego, że Japonia posiada unikalną glebę, która jest wynikiem działalności wulkanicznej. Gleba ta jest pełna składników odżywczych i może również regulować parametry wody, takie jak twardość i pH. Dlatego też podłoża takie jak ADA AquaSoil Amazonia, ControSoil, Tropica Substrate i inne niezliczone są prawie wyłącznie produkowane i importowane z Japonii.\nWyjątkowość tych gleb sprawia, że nawet wiodący europejscy i amerykańscy producenci nie są w stanie znaleźć odpowiedniej alternatywy bliżej swoich rynków, dlatego zlecają produkcję swoich wiodących podłoży w Japonii.\nNie wymaga opłukiwania\nZapobiega mętnieniu wody poprzez aktywne pochłanianie zanieczyszczeń\nNiski poziom uwalniania amoniaku\nPromuje i przyspiesza wzrost pożytecznych bakterii\nBuforowanie pH i kH\nZrównoważenie wody do lekko kwaśnego pH i zmniejszenie ogólnej twardości wody dla lepszego środowiska i pobierania składników odżywczych przez rośliny wodne\nOptymalne dla ryb i krewetek\nOdpowiedni dla wszystkich mieszkańców wód słodkich, takich jak ryby tropikalne i krewetki, które preferują lekko kwaśną wodę w akwarium\nPrzeznaczony do akwariów roślinnych\nSkład i wielkość granulek zapewniają optymalną wymianę tlenu i składników odżywczych dla roślin wodnych\nControsoil jest dostępny w dwóch rozmiarach granulek i kolorach - czarnym i brązowym, aby dopasować się do preferencji użytkownika i wyboru roślin wodnych.\nWielkość granulek dla wersji Powder i Norma\nW naszej ofercie znajdą Państwo wersję Powder o wielkości granulek 2 mm oraz wersję Normal o wielkości granulek 3-4 mm. Do normalnego użytkowania zalecamy wersję Normal. Jeśli planujesz zasadzić rośliny dywanowe lub chcesz nadać im bardziej subtelny wygląd, zaleca się dodanie wersji Powder do części przedniej zbiornika. Wersja w proszku jest również idealna do małych akwariów do 50 litrów, gdzie mniejsze granulki wyglądają nieco lepiej.\nNie płucz podłoża. Wystarczy umieścić je w akwarium i zalać wodą. W ciągu pierwszych kilku godzin woda może być lekko mętna, jednak w ciągu jednego dnia zmętnienie zniknie, a woda stanie się krystalicznie czysta. Przy sadzeniu roślin zaleca się napełnić akwarium wodą do 1/3 wysokości, zasadzić rośliny, a następnie dolać resztę wody do zbiornika.\nKonkurencyjne podłoża japońskie zalecają podmianę wody codziennie przez pierwszy tydzień, co drugi dzień podczas drugiego tygodnia, dwa razy w trzecim tygodniu i raz w tygodniu od czwartego tygodnia. W przypadku Controsoil tak częste podmiany nie są jednak w ogóle konieczne, ponieważ początkowo nie uwalnia on do wody prawie żadnego amoniaku. Wystarczy podmienić wodę dwa razy w pierwszym tygodniu, a następnie raz w tygodniu lub raz na dwa tygodnie. Oczywiście częstsze podmiany nie zaszkodzą.\nDla akwarium 35l - 6-8l podłoża\nDla akwarium 60l - 8-11l podłoża\nDo akwarium 150l - 24-32 l podłoża\nTe ilości są konieczne tylko wtedy, gdy chcemy utrzymać pH i twardość na pożądanym poziomie - np. dla hodowców krewetek.\nJako doskonałe uzupełnienie podłoży japońskich polecamy podłoże odżywcze premium Trophical Base. Podłoże podstawowe nadaje się również do stosowania pod podłoża takie jak ADA AquaSoil Amazania lub Tropica Substrate, czyli podłoża zawierające już substancje odżywcze. Dzieje się tak dlatego, że stosując substrat podstawowy znacznie przedłużasz żywotność swojego dna = tzn. zanim zabraknie Ci składników odżywczych i będziesz musiał wymienić dno lub uzupełnić je nawozem dennym.\nSubstraty ControSoil | Wszystko z ControSoil\nPożywne japońskie podłoże.\nAqua Nova substrat NPS-4 BL\nTowar zostanie dostarczony we wtorek 08.02.\nAQUA NOVA Substrat Plant soil czarna. 4kg/3l.\nShirakura Red Bee Sand - Podłoże glebowe zostało specjalnie opracowane do hodowli krewetek Red Bee Sand.\nGlas Garten Environment Aquarium Soil to aktywne podłoże wykonane z różnych wypalonych i wysterylizowanych gleb, które zostało specjalnie opracowane do użytku w akwariach.\nTowar zostanie dostarczony we wtorek 01.02.\nPodłoże z przyspieszaczem wzrostu roślin do akwariów słodkowodnych.


Spotkanie….(c.d.) | Blog Caffe\nOpublikowano 6 lipca 2008 Autor: Caffe\nNogi odmówiły jej posłuszeństwa. Patrzyła na dziewczynę, rozsypane włosy, bucik zapomniany tuż przy krawężniku. Otyły pan gestykulował zawzięcie jakby chciał w ten sposób odtworzyć kolejność wydarzeń.\nBoże mój, a tak chciała być nią… chciała zamienić się na jej młodość, jej figurę, jej, wydawałoby się, szczęśliwe i poukładane życie. I tę przyszłość, którą przecież miała mieć przed sobą.\nKierowca zaciągnął się papierosem i zakasłał bardziej nerwowo niż z nadmiaru dymu w płucach. Nie mogła już dłużej na to patrzeć. Przeszła przez jezdnię i szybko, bez rozglądania się na boki, ominęła miejsce wypadku. Kiedy wpadła w czyjeś ramiona zrozumiała, że musiała iść z pochyloną głową, zupełnie nie patrząc co się wkoło dzieje.\n-Asiu, to Ty??\nPodniosła oczy i zobaczyła Jego. Przestała myśleć o wszystkim co nie miało związku z tym jednym mężczyzną i tą jedyną chwilą.\n- Marek!! – po chwili milczenia zaczęła wyrzucać z siebie słowa -Był wypadek, młoda dziewczyna, taka śliczna, właśnie przyjechała karetka, tuż za rogiem …. pewnie zamyśliłam się. Wieki całe cię nie widziałam!\nPopatrzył na nią uważnie, może wypatrzył jakiś smutek w tym potoku słów, bo już za chwilę prowadził ją pod rękę w stronę kawiarni.\n- Napijemy się czarnuchy.\nWybrał stolik oddalony od drzwi wejściowych, nie musiała nawet o to prosić. Gdyby Piotr ich zobaczył..\n- Joanno, tu ziemia – Marek uśmiechnął się dobrodusznie a ona automatycznie odwzajemniła ten uśmiech.\nCzemu nie mogła być z nim?\n- Marek, o co myśmy się pokłócili?? – spojrzała na niego ze smutkiem.\nRoześmiał się a ona przypomniała sobie jak kiedyś uwielbiała ten jego śmiech. Lubiła kiedy mrużył oczy, miał wtedy bezbronne spojrzenie krótkowidza. Ale to tylko na pozór, tak naprawdę był silnym chłopakiem, który wiedział czego chce. I z kim chce być. To ona wszystko zepsuła.\n- Asiu, to było milion lat świetlnych temu. – a kiedy spoważniał dodał – Ty masz rodzinę, a ja….cóż, nauczyłem się z tym żyć.\nZapadła cisza, patrzyli na siebie w milczeniu, które nie irytowało i nie wprowadzało niezręcznej atmosfery, może jedynie nutkę nostalgii. Nie wiedziała, w którym momencie ich dłonie złączyły się ponad stołem…….jak wtedy, kiedy pierwszy raz zabrał ją na pączki do osiedlowej cukierni. Długo rozmawiali, z głowami wychylonymi do siebie ponad stołem i ściszonymi głosami.\nW pewnym momencie Joanna spojrzała na zegarek i przerażona zaczęła zbierać się do wyjścia…..Piotr właśnie kończył pracę, a obiad nie gotowy i w dodatku nawet nie zrobiła zakupów.\n3 stycznia 2011 o 04:12 napisał:\ngSkYWA osfkklyfydaj, [url=http://nbdevdznyrts.com/]nbdevdznyrts[/url], [link=http://tjozpozhnept.com/]tjozpozhnept[/link], http://ahzktnxakeki.com/\n9 lipca 2008 o 21:05 napisał:\nJa czytałam bardzo wnikliwie… I o ile fragmenty powieści nie bardzo „chwytam”, to cykl o dziewczynie jest dla mnie jasny i przejrzysty. Umieram z ciekawości, co dalej. Szuflada, czy co to jest – pomysł genialny….\n9 lipca 2008 o 21:47 napisał:\nSZulfada, to właściwie pomysł Krajanki………wiesz, różne swoje teksty wrzucałam zwykle do szuflady i kiedyś Krajanka napisała, że chętnie dostałaby link do tej szuflady:-)) Teraz jest coś w tym stylu.\nAaaa nowinki coś do poczytania Cieszę się i z przyjemnością poczytam do kawy, jeśli pozwolisz.\n9 lipca 2008 o 20:56 napisał:\nNB nie musisz pytac o pozwolenie:-) Wiesz przecież:))) A i kawusia zawsze oczywiście świeżutka:)))\n9 lipca 2008 o 10:25 napisał:\nUdało Ci się!:-)) Fajnie to zrobiłaś – przejrzyście:-)\n9 lipca 2008 o 10:31 napisał:\nUdało mi się, ale nie wiem dlaczego nie wyrównuje mi tytułów do lewej….ale ze mni estetka co?:)\n9 lipca 2008 o 12:26 napisał:\nMam dokładnie tak samo;-)) Pewnie z czasem się zorientujesz;-)\n9 lipca 2008 o 15:35 napisał:\nA co najdziwniejsze, wszystkie opowiadania wklejalam identycznie. Nie wiem co jest grane!\n9 lipca 2008 o 17:00 napisał:\nAle zobacz, że w linkach tez tak masz… Może to jakaś zwykła przy zapisie po prostu? (trudno mi tu gdybać, jeśli nie wiem, jak się bloga prowadzi;-))\n9 lipca 2008 o 20:52 napisał:\nNiestety nie, sprawdzałam, czy nie postawiłam tam spacji. Także to chyvba jakiś błąd szablonu.\n9 lipca 2008 o 20:59 napisał:\nzwykła spacja miało być, ale gdzieś wcięło;-))\n9 lipca 2008 o 21:45 napisał:\naaaa:-) no to ja sprawdziłam i nie ma w tym miejscu ani jednej. Ki czort!!\n9 lipca 2008 o 07:32 napisał:\nBardzo mi sie podoba.. może powinnaś wydać książkę? Piszesz świetnie i zawsze z zapartym tchem czekam na dalszy ciąg.. Pozdrawiam środowo\n9 lipca 2008 o 08:28 napisał:\nDzięki Ivon, wiesz…u mnie to jest tak, że piszę wtedy kiedy mam spokojny umysł, zero kłopotów. Niestety ostatnie pół roku to ciągłe, mniejsze lub większe, problemy. Ale mam nadzieję, że się to w końcu odwróci:-))) a wtedy i tu będzie więcej takich tekstów. Co do ksiązki…….to nie jest takie proste:-(\n9 lipca 2008 o 09:34 napisał:\nCaffe odwróci się, odwróci na pewno przecież kiedyś muszą nadejść te lepsze dni. A wtedy będziesz miała czas, żeby ciąg dalszy dopisać, bo czekamy oczywiście. Aaa Caffe! dzięki wielkie od Femme Fatal (czyt.ode mnie) za miłe słowa w komentarzu\n9 lipca 2008 o 15:34 napisał:\nMam nadzieję, że masz rację:-)\n9 lipca 2008 o 16:29 napisał:\nNo ja też Ci życzę abyś tych problemów miała jak najmniej.. I pisz.. pisz dziewczyno :))\n9 lipca 2008 o 20:53 napisał:\n8 lipca 2008 o 15:06 napisał:\nSiemka :* Fajniuski blogasek Wpadnij do mnie na http://www.w-moim-sercu-tylko-ty-kochanie.blog.onet.pl :)A jeśli spodoba Ci się blog to zapraszam częściej :* Pozdrawiam Liczę na chociaż 1 komentarzyk\n8 lipca 2008 o 19:08 napisał:\nDziekuję, na pewno zajrzę:-)\n8 lipca 2008 o 09:40 napisał:\nNieraz myślałam o tym jak wyglądałoby moje życie z tym,…. z tym….. czy z tym…. W końcu każdy z nich wtedy przysięgał ,że jestem jedyną miłością jego życia….. A ja trwałam przy swoim M…… Kiedy ich spotykałam po latach ,nie było u mnie żadnych wibracji ,żadnego gwałtownego bicia serca. TYlko zdziwienie ,że są tak bardzo OBCY i ulga ,że kiedyś nie poddałam się ich czarowi.No, tak, ale to ja wybrałam….nie ich. Jakie były ich odczucia? Cóż po błysku w oczach ,drżących rękach ,które zapalały papierosa trudno oceniać ,ale…. ten żal do mnie był odczuwalny.\n8 lipca 2008 o 09:56 napisał:\nBo Tobie Brydziu tak jak Asfo, życie ułożyło się naprawdę szczęsliwie, ale bywa róznie. Dlatego Twoim były nadal drżą ręce:-))\n8 lipca 2008 o 14:29 napisał:\nDrżące ręce mogą być też objawem początków choroby, ale akurat w tym przypadku niekoniecznie. Fajnie się czyta, chociaż moim zdaniem odgrzewany obiad nie smakuje najlepiej, a w tle …Spotkałem narzeczoną, taką ze szkolnych lat….\n8 lipca 2008 o 19:07 napisał:\nWitaj Bubu, miło Cię tu widzieć:-) Mówisz, że może to Parkinson??;-)))Mnie czasem przychodzi do głowy jedynie Alzheimer…..jak nie mogę sobie czegoś przypomnieć.Żebym tylko nie wykrakała…Pozdrawiam\n7 lipca 2008 o 20:37 napisał:\nDzieli miłość między dwóch mężczyzn? Czy kocha jednego z nich?\n8 lipca 2008 o 08:48 napisał:\nSzczerze mówiąc jeszcze nie wiem:-))) Opowiadania powstają dopiero, już widzę że muszę coś tam pozmieniać, sa uwagi krytycznie. Może historia potoczy się zupełnie niespodziewanym torem:-)\n8 lipca 2008 o 20:08 napisał:\nRozumiem To ja czekam na tę miłość ;p;p\n8 lipca 2008 o 20:35 napisał:\nOj, na miłośc to i ja…..:-))) (dobrze, że mój mąż tego nie widzi);-)))\n7 lipca 2008 o 19:12 napisał:\nprzepraszam ale jakoś się dziś pogubiłam i skupić się nie mogę na czytaniu dziś …pozdrawiam\n7 lipca 2008 o 19:26 napisał:\nProszę się natychmiast odnaleźć:-)))\n10 lipca 2008 o 08:08 napisał:\nna cafffe to ja zawsze znajdę czas :)))\n10 lipca 2008 o 08:15 napisał:\nTo mi się podoba!:-)Dzisiaj miałam ochotę tak z samego rana napisać notkę, ale Onet się zbiesił i nie dostałam się do „środka”. Mam nadzieję, że to tylko chwilowe.\n7 lipca 2008 o 17:27 napisał:\nJa tam wiem, czemu nie mogłam być z tym „pierwszym”… bo zrobił dziecko innej\n7 lipca 2008 o 18:17 napisał:\nUuuuu, no to przynajmniej niczego nie możesz żałować:-)\n5 kwietnia 2010 o 01:10 napisał:\nY3Oh3Y tcrcqdxjeicy, [url=http://ofxsgygqbaxf.com/]ofxsgygqbaxf[/url], [link=http://zcrgnbliakbl.com/]zcrgnbliakbl[/link], http://bclpnzuisfvk.com/\n5 kwietnia 2010 o 10:16 napisał:\nJ05BZH ouhlqjlnqzma, [url=http://yzqqnanxhfwr.com/]yzqqnanxhfwr[/url], [link=http://qqsyqoabkegs.com/]qqsyqoabkegs[/link], http://dikrpxsnogrr.com/\n7 lipca 2008 o 16:53 napisał:\nO rany, Caffe, poprawiłabym ten bląd na samym początku. Aż bije w oczy. Chyba, że to jakaś metafora, której nie chwyciłam.\n7 lipca 2008 o 21:15 napisał:\nAch, prawda, to była błądynka… Bardzo dowcipnie.\n7 lipca 2008 o 12:59 napisał:\nTrochę się pogubiłaś w przedostatnim akapicie. Przerwałaś nastrój. Tam czegoś brakuje. Te ręce tak po prostu im się połączyły… Tak ni z gruchy ni z pietruchy…Nie potrafię powiedzieć, co tak naprawdę zgrzytnęło – ale w tym momencie czlowiek wychyla się na powierzchnię, zamiast cały czas spoczywać w toni opowiadania. Coś, jak przerwa na reklamę.Czepiam się drobiazgów – wiem. Ale to chyba dobrze, że tylko drobiazgi są do czepiania się, prawda?\n7 lipca 2008 o 13:32 napisał:\nAleż oczywiście, przecież nie po to wstawiam, żeby tylko chwalić. Jak zrobię porządek z linkownią u mnie, to opowiadanka będą osobno umieszczone i chciałabym, żeby były już poprawione:-)) Dzięki za uwagi.\n7 lipca 2008 o 10:32 napisał:\nCzekam na ciąg dalszy ;)Pozdrawiam femme fatal\n7 lipca 2008 o 10:41 napisał:\nWitaj Famme:-) Cieszę się, że Ci się podobało:)\n7 lipca 2008 o 11:38 napisał:\nCafe, czy wiesz, że masz pozytywną recenzję u Dreaming pod jej tekstem\n7 lipca 2008 o 11:59 napisał:\nNieeee, juz pędzę czytać:-))) Dzięki za info.\n7 lipca 2008 o 12:22 napisał:\n7 lipca 2008 o 12:34 napisał:\nZnalazłam. Tylko zupełnie nie rozumiem po co wtrąca mnie w komentarz dotyczący tekstu innego autora.\n7 lipca 2008 o 08:30 napisał:\nTwoje opowiadanie mam nadzieję że rozwinie się w powieść. Czytam każdy odcinek z zapartym tchem.\n7 lipca 2008 o 10:40 napisał:\nMoże to kiedyś zbiorę w jakąś całośc, teraz to takie miniaturki:-)\n7 lipca 2008 o 10:42 napisał:\nZbierz koniecznie, bo ja mam sklerozę i przy każdym nowym wracam do poprzednich… Na razie jeszcze nad tym panuję, ale jeszcze kilka opowiadań i będzie klapa:P A serio – zbierz, bo to kawałek dobrej literatury.\n7 lipca 2008 o 10:46 napisał:\nAsfo, może zrobię kiedyś przeróbkę bloga i opowiadania będą osobno. Ale szczerze mówiąc trochę się boję, że mi się blog rozjedzie:-))\n7 lipca 2008 o 13:00 napisał:\nMoże zrób, jak u Marcina Zbroi (byłaś u niego, link jest u Tomka) – on ma szufladę i tam mogłabyś wrzucać uporządkowane opowiadania (albo nieuporządkowane;-). Tomek Stolecki chyba ma na podobnej zasadzie.\n7 lipca 2008 o 13:33 napisał:\nPójdę podpatrzę, bo jak dotąd kiedy próbowałam uporządkować bloga, robił mi się ogólny zamęt i rozbijało mi szablon.\n7 lipca 2008 o 22:37 napisał:\nTa szuflada Marcina bardzo by Ci pasowała… Kiedyś, na samym początku mojej tu bytności, poprosiłam Cię o namiary na książkę. Powiedziałaś wtedy ze śmiechem: „Krajanko, do szuflady?;-)” ;-))\n8 lipca 2008 o 08:44 napisał:\nKrajanko, ona dalej leży w szufladzie i wymaga totalnej korekty. Bardzo łatwo nie zauwazyc jakiegoś błędu siedząc dużo przy komputerze. Oczy się męczą:-)) Dzisiaj widzę, żę muszę nad nią naprawdę popracować, chociaż duże jej fragmenty wkleiłam do bloga. a szuflada…….to dobry pomysł na tytuł bloga Krajanko:-)\n8 lipca 2008 o 09:48 napisał:\nTo prawda i to Twój tytuł – osoby, która coś pisze;-) Ja nie piszę niczego, oprócz komentarzy;-))\n8 lipca 2008 o 09:55 napisał:\nNo doooobra, wiesz ja nie namawiam, bo nic na siłę:-))\n6 kwietnia 2011 o 09:48 napisał:\n1xu210 zshymfhpemkt, [url=http://lzsvnwexoops.com/]lzsvnwexoops[/url], [link=http://vbegsaefjjqm.com/]vbegsaefjjqm[/link], http://lpjbcqstxznc.com/\n7 lipca 2008 o 19:25 napisał:\nTo załóż drugi. W poprzednim (blogowym) wcieleniu widziałam taką linkownię, gdzie były dwie powiedzmy „Igrekowskie”: życiowa i literacka. Nie tak się to nazywało, o ile jeszcze kojarzę, ale o to chodziło.\n8 lipca 2008 o 08:52 napisał:\nSpróbuję wieczorem pozmieniać…..ale trochę się boję, że potem nie doprowadzę bloga do ładu:-)\n7 lipca 2008 o 05:00 napisał:\nUwielbiam Twoje opowiadania… Moze uda mi sie Cie namowic na przeslanie mi choc jednego? tak w calosci:-) Pozdrawiam serdecznie a list juz wyslany:-)\n7 lipca 2008 o 10:39 napisał:\nMisiu, napiszę Ci w mailu co i jak. Opowiadania ciągle powstają, więc nie ma takiego w całości. W całości jest książka, ale dzisiaj widzę jak bardzo wymaga poprawek.\n7 lipca 2008 o 00:37 napisał:\nStare uczucie w innej rzeczywistości… ale to prawda.\n7 lipca 2008 o 10:38 napisał:\nCris…mogą byc najprawdziwszą prawdą. Wszystko zalezy od tego jak potoczyło sie życie. Brak ciepła w domu, zrzędząca żona czy mąż, wieczne niezadowolenie na twarzy, brak oparcia w tej drugiej osobie. To wszystko powoduje, że duchy przeszłości zaczynają hulać jak szalone w zakamarkach duszy. Tylko teraz pytanie………..co z nimi zrobic?\nja bym pozwoliła im pohulać\n7 lipca 2008 o 10:44 napisał:\nJakbym miała męża drania to też bym hulała. Oj hulała:-)))\n7 lipca 2008 o 00:10 napisał:\na myślałem, żesię byczysz wakacyjnie\n7 lipca 2008 o 10:28 napisał:\nbędę się byczyć (ryczeć:-)) w sierpniu.\n7 lipca 2008 o 10:45 napisał:\nbyleby nie za głośno…\n7 lipca 2008 o 10:47 napisał:\n„Rycz mała rycz”;-)))))\n6 lipca 2008 o 21:35 napisał:\nMając naście lat chodziłam z chłopakiem, trwało to cztery lata, mieliśmy sie pobrać, los chciał stało się inaczej. Dziś wiem, że była to dobra decyzja, niczego nie żałuje. U niektórych jest to na odwrót. Czekam na dalszy ciag tej histori. Pozdrawiam cieplutko….za gatulacje dziekuję chociaż nie wiem o zadnym wyróżnieniu przez onet.\n7 lipca 2008 o 08:18 napisał:\nMaalutka, w lewym górnym rogu masz gwqiazdkę:-) To oznacza wyróżnienie onetu. u Ciebie akurat za fotogrqafie, które masz rzeczywiście piękne:-)))A życie czasem układa się dokładnie tak jak powinno i wtedy niczego nie żałujemy. Pozdrawiam\n8 lipca 2008 o 20:26 napisał:\npopatrz prawdziwa ze mnie baba ze wsi, qrna przesiakłam już tą wsia na amen…tyle siedze na blogowisku a nawet nie wiem o takich rzeczach jak wyróznienie….wielkie dzieki…człowiek uczy sie całe życie……buziole zostawiam\n8 lipca 2008 o 20:31 napisał:\nNo i od tego ma się blogowych przyjaciół:-)\n6 lipca 2008 o 19:53 napisał:\nBoshhh, Kafejko, wszędzie jest tak samo… Przez moment myślałam, że zmieniając imiona opisujesz moją Znajomą… Jedna kłótnia, szybki ślub z drugim, temu pierwszemu, ukochanemu ciągle i zawsze „na złość” i…Smutne… Pomijając cały Twój talent narratorski, smutne…\n6 lipca 2008 o 20:11 napisał:\nAsfo, bo to samo życie. Przecież nasze młodzieńcze lata to również miłości czasem zwykłe oczarowania. Trudno było mając naście lat odróżnić jedno od drugiego. Potem przychodzą dojrzalsze decyzje, jednak nie zawsze dobre. Tylko, że tego zwykle dowiadujemy się po latach. A to już rzeczywiście smutne….\n6 lipca 2008 o 20:24 napisał:\nTo prawda. Czasem mylimy zauroczenie z zakochaniem, zakochanie z miłością, czasem nie potrafimy „pokonać” kolejnego etapu w dorastaniu do bycia razem… A czasem w tej sferze pozostajemy infantylni i kiedy motylki w brzuchu przestają nam trzepotać, wydaje nam się, że to już koniec…Masz rację, samo życie – piękne czasami, czasami smutne.\n6 lipca 2008 o 21:11 napisał:\nI czasem sobie myślę, czy takie osoby jak nawet te opisane przeze mnie, nie mylą dawnego młodzieńczego uczucia z zauroczeniem. Czy nie idealizują go, marnując swoje obecne życie. Znam takie pary oj znam…\n6 lipca 2008 o 21:17 napisał:\nA o tym nie pomyślałam, a to bardzo możliwe i pewnie częste… Jesteśmy skłonni idealizować pierwszą miłość… nawet jeśli nią nie jest.\n6 lipca 2008 o 21:23 napisał:\nI przypisywać temu pierwszemu chłopakowi (czy nawet nie pierwszemu), że on to się na pewno w zyciu ustawił i jest z pewnością nadal uroczy, kochający, czuły itp itd. To strasznie mylne. Potem okazuje się, że tak samo jak innym panom urósł mu trochę brzusio, a trochę wyszły włosy:-), że żona mu sie już nie podoba tak jak na początku, że zrzędzi itp. itd. I jeśli w tym momencie tych dwoje ludzi z „pierwszej miłości” spotka się ze sobą……mogą pójśc iskry:-). Oboje znudzeni życiem dostaną świetną pożywkę we własnej osobie, nie wiedząc nawet, że są tak samo zwyczajni jak ich własne połówki:-)))\n6 lipca 2008 o 21:36 napisał:\nZnałam kiedyś Chłopaka, troszkę m. nami iskrzyło – ale na kilku ładnych, niebanalnych gestach się skończyło. Spotkałam go 3 lata temu. Otoczony czwórką dzieci, z piątym w drodze, z miłą żoną, wydał mi się kimś zupełnie innym… I wolę nie myśleć, kim ja mu się wydałam, o te „parę” kilo starsza… I wtedy – jak nigdy dotąd – doceniłam, co mam, a raczej KOGO. I jestem pewna, że ten Chłopak też, wnioskuję to ze spojrzenia, jakie rzucił Żonie. To było ładne… Szkoda, że nie zawsze tak jest.\n7 lipca 2008 o 10:25 napisał:\nWłaśnie, nie zawsze jest tak pięknie:-)) Ja w poprzednim blogu opisałam moje spotkanie z dawną miłością…….na cmentarzu, przy okazji Zaduszek. Porozmawialiśmy ze sobą, pochwalili się rodziną……ale już nic nie iskrzyło. Bo nasze życia ułożyły się lepiej każdemu z osobna niż być może ułożyłoby się wspólne:-)) I to jest własnie piękne….\n6 lipca 2008 o 22:07 napisał:\nJesteśmy w ogóle skłonni idealizować przeszłość, nawet to, co nam doskwierało nabiera uroku. To miłe i faktycznie – czasami niebezpieczne. Jakieś historie odgrzewane przez naszą klasę na przykład z tęsknoty za przeszłością w ogóle, za czasami, gdy byliśmy młodzi i wszystko się jeszcze mogło wydarzyć. To też jest smutne.\n7 lipca 2008 o 09:13 napisał:\nNa n-k u nas OK. Spotkaliśmy się już 3 razy – mniej więcej 14 zadowolonych z życia, spełnionych osób. Zero jakichś „powrotów do przeszłości” i taniego sentymentalizmu. Grupa kumpli, obojga płci, którzy lubią się spotykać. Ale wiem, że nie wszyscy wychodzą z tego, tak, jak my. Mówię o klasie z podstawówki, ta z LO była żeńska – co tu kryć – nie udało nam się jak dotąd ustalić terminu… i masz rację, to o czym piszesz, też jest smutne.\n7 lipca 2008 o 10:27 napisał:\nŻycie we własnych marzeniach……myślę, że tym bardziej człowiek ucieka w marzenia im gorzej mu się ułożyło. Mówię o sferze emocjonalnej, o uczuciach, a wtedy cudowne wspomnienia ożywają i nie dają o sobie zapomnieć.\nWiesz co, Kafejko? U mnie jest jednak inaczej. Naprawdę mi się (jak mówią Kumpelki) „udało”. To „udanie” to harówka moja i M. aby było dobrze, ale niech Im będzie, że się samo udało:P A mimo to bardzo często „bujam w obłokach”. Ale fakt – nie jako partnerka czy żona kogoś innego – ot tak sobie, jak na blogu:))\n7 lipca 2008 o 10:43 napisał:\nAle umiesz oddzialić to bujanie od swojego własnego życia. Nie próbujesz przenosić jednego w drugie. Wtedy zwykle dochodzi do jakiejś domowej katastrofy.\n7 lipca 2008 o 11:09 napisał:\nFakt, potrafię i o dziwo bez trudu:))\n7 lipca 2008 o 11:25 napisał:\nBo jesteś szczęśliwa w swoim związku:-) To wspaniałe.\n7 lipca 2008 o 11:35 napisał:\nNo właśnie Drogie Panie – o to chodzi\nAle…….trochę teraz namieszam…….znam pary całkiem szczęśliwe w związku……ale, że nuda, że stagnacja, dorobili się już wszystkiego……i zaczynają szukac wrażeń:-)) Natomiast kiedy pytam czy są ze sobą szczęśliwi, bez namysłu odpowiadaja, żę tak:-) Co Wy na to?\n7 lipca 2008 o 11:39 napisał:\nJa na to, że to stąpanie po kruchym lodzie… bardzo kruchym…\n7 lipca 2008 o 12:05 napisał:\nTo prawda…może tąpnąć….w każdej chwili.\n7 lipca 2008 o 15:03 napisał:\nNa szczęście mamy jeszcze sporo rzeczy do”dorobienia się”:P Stagnacja? Nie jak się M. widuje w weekendy:)) Ale teoretycznie masz sporo racji i Zetka też – stąpanie po kruchym lodzie. Nie, na szczęście jeszcze się nie nudzimy – nasze małżeństwo „brutto” wygląda inaczej, niż „netto Całus, Dziewczyny.\n7 lipca 2008 o 15:22 napisał:\nI tak trzymać!!:-)) Buziaki\n7 lipca 2008 o 19:23 napisał:\nMówiłam Wam już, żeście bossskie?:)))\n7 lipca 2008 o 19:27 napisał:\n7 lipca 2008 o 20:58 napisał:\nTO MÓWIĘ GŁOŚNO I WYRAŹNIE: JESTEŚCIE BOSSSSKIE!!!\n7 lipca 2008 o 22:42 napisał:\nTeraz usłyszałam, a Ty Caffe?\n8 lipca 2008 o 08:47 napisał:\nUsłyszałam:-)) Dzięki Asfo. Trochę z opóżnieniem usłyszałam, bo mi wczoraj zerwało sieć po burzy, ale strasznie mi tu dobrze z Wami Dziewczyny:-) Nawet wtedy jak mnie Bea opitala, że ją przeze mnie boli ząb:-)))\n8 lipca 2008 o 12:31 napisał:\nBo mimo wszystkich różnic – jesteśmy szczere. Jak pisałam do Zetusi – mogę przemilczeć coś, ale nie skłamię. W Was wyczuwam SZCZEROŚĆ – w końcu to jest najważniejsze…:)) Mnie też z Wami dobrze:))\nJa myslę, że możemy po prostu pewnych spraw nie poruszać, ale jesli już o czymś mówimy to musi to być szczere …..nawet prowadząc rozmowę w sieci.\nWszystkich wizyt: 1276830\nWszystkich komentarzy: 19967


PS4 Destiny 2 PL EXERION.PL\n› PS4 Destiny 2 PL\nCena: 89,00 zł 250,00 zł 89.00\nKontynuacja bestsellerowej strzelaniny FPP, opracowana przez odpowiedzialne za pierwszą odsłonę cyklu studio Bungie Software. Tym razem deweloperów wspierał zespół Vicarious Visions, znany między innymi dzięki serii Skylanders. Produkcja wprowadza szereg zmian i usprawnień, które obejmują nie tylko warstwę fabularną (tym razem opowiedziana historia odgrywa o wiele większą rolę, aniżeli miało to miejsce wcześniej), lecz także mechanikę rozgrywki.\nW Destiny 2 odwiedzamy zupełnie nowe, znacznie większe lokacje (na czele z Saturnem przewyższającym rozmiarami wszystkie miejsca z pierwszego Destiny razem wzięte) – pustym przestrzeniom towarzyszą tętniące życiem metropolie, a na pustkowiach roi się zarówno od przeciwników, jak i od czekających na przejęcie wrogich posterunków. Ciała niebieskie znane z poprzedniczki pojawiają się również w kontynuacji, jednak zostały one udostępnione dopiero jakiś czas po premierze. Niestety, rozwój technologii napędzającej Destiny 2 sprawił, że deweloperzy nie mogli udostępnić graczom opcji importu postaci prowadzonych do boju w oryginale. Problematyczne okazało się także przeniesienie jakiejkolwiek zawartości z pierwszej części serii.\nAkcja Destiny 2 rozgrywa się po wydarzeniach opowiedzianych w pierwszej części serii. Ostatnie Miasto zostało zniszczone przez złowrogi Czerwony Legion, któremu przewodzi Ghaul. Ci, którzy ocaleli, rozpierzchli się po galaktyce, a naszym zadaniem jest nie tylko ponowne zjednoczenie wszystkich do ostatecznego starcia z ową niszczycielską armią, ale i odzyskanie swoich utraconych mocy. Fabuła odgrywa tutaj znacznie większą rolę, aniżeli miało to miejsce w poprzedniczce, a kolejne wątki opowieści poznajemy głównie w trakcie przerywników filmowych.\nPodobnie jak miało to miejsce w pierwszej odsłonie cyklu, rozgrywkę w Destiny 2 rozpoczynamy od kreacji postaci. Właściwa zabawa skupia się natomiast na eksploracji, wykonywaniu zadań fabularnych i misji pobocznych oraz na współpracy w misjach kooperacyjnych, by podnieść poziom swojej postaci oraz zdobyć najlepszy, egzotyczny ekwipunek. Twórcy wzięli sobie do serca opinie społeczności skupionej wokół marki, czego efektem są wprowadzone zmiany. Wśród nich brylują inaczej zaprojektowane i znacznie większe planety, gdzie wzorem innych gier z otwartym światem, czeka nas sporo miejsc kryjących skarby, unikalnych bossów oraz misje poboczne. Gracze nie mogą importować postaci, które prowadzili do boju w oryginale. Twórcy postawili na świeży start od początku dla wszystkich graczy – zarówno starych, jak i nowych.\nPS4 Far Cry Primal PL\nPS4 Get Even PL\nCena: 85,00 zł 225,00 zł


Dlaczego warto jeść orzechy laskowe? - Newsy na Smaker.pl\nSmaker /Artykuły / Newsy / Dlaczego warto jeść orzechy laskowe?\nNadszedł sezon na orzechy laskowe. Są one doskonałym dodatkiem do różnego rodzaju deserów oraz mięs i przepyszną przekąską same w sobie. Produkuje się z nich również olej. Jakie mają właściwości? Czy faktycznie warto je jeść?\nDoskonałe źródło witamin i mikroelementów\nW porównaniu do innych orzechów, laskowe zawierają potężną dawkę cennej witaminy E, nazywanej „witaminą młodości i płodności". Jest ona wyjątkowo silnym przeciwutleniaczem, który wymiata z naszego ciała szkodliwe związki, chroniąc komórki organizmu przed zbyt wczesnym starzeniem. Ponadto, przeciwdziała powstawaniu zakrzepów oraz wpływa na prawidłową wydolność mięśni.\nDzięki tiaminie, orzechy leszczyny wspomagają pracę układu nerwowego, a za sprawą magnezu pozwalają poprawić pamięć i ułatwiają koncentrację.\nPo orzechy laskowe warto sięgać zwłaszcza w momentach, gdy zmagamy się ze stresującymi sytuacjami. Ponadto, poleca się je osobom cierpiącym na bezsenność i osłabienie.\nW tych pysznych orzechach znajduje się także sporo potasu, który reguluje ciśnienie krwi oraz zapewnia prawidłową pracę serca. Zawierają również cenny błonnik i nienasycone kwasy tłuszczowe, które pomagają obniżyć poziom „złego" cholesterolu, a podnoszą poziom tego „dobrego". Tym samym spożywanie owoców leszczyny może zapobiegać rozwojowi miażdżycy. Orzechy laskowe są także bogate w witaminę E, która zapobiega zlepianiu się płytek krwi, tym samym zapobiegając zakrzepom.\nDla osób walczących z kilogramami\nMimo, że są wysokokaloryczne, owoce leszczyny powinni włączyć do diety wszyscy, którzy marzą o płaskim brzuchu. Większość tych kalorii to nienasycone kwasy tłuszczowe. Tłuszcz z tych orzechów nie tuczy, a wręcz uruchamia w organizmie procesy spalania tzw. oponki. Ważne jednak by jadać je w umiarkowanych ilościach, jako posiłek, a nie jako dodatkową przekąskę.\nZ obserwacji osób zajmujących się zdrowym odżywianiem wynika, iż orzechy laskowe jedzone w umiarkowanych ilościach szczególnie ułatwiają spalanie tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha.\nNa przykre dolegliwości\nPonadto poprzez wapń i fosfor zawarty w orzechach laskowych możemy wzmocnić nasze kości oraz zęby. Owoce leszczyny są także źródłem niezbędnego dla naszego organizmu żelaza. Zapewnia on odpowiednią pobudliwość mięśni, zapobiega i leczy niedokrwistość.\nRównież cukrzycy mogą bez obaw sięgać po orzechy laskowe. Ich indeks glikemiczny wynosi jedynie 15. Udowodniono także, że orzechy, w tym też laskowe, obniżają poziom cukru we krwi. W związku z tym mogą zapobiec cukrzycy typu 2.\nW medycynie ludowej odwar z liści i kory leszczyny stosuje się do leczenia żylaków. Współczesna fitoterapia poleca owoce leszczyny na kaszel. Rozdrobnione orzechy wystarczy wrzucić do mleka lub wody z miodem i taką mieszankę wypić.\n1 odsłon Ciasto z czasów mojego dzieciństwa. Proste i szybkie. > 60 min łatwe tanie\n41 odsłon Szwedzki tort jabłeczny na delikatnym biszkopcie, z mnóstwem kawałeczków jabłek i bitą... 60 min średnie przystępne\n208 odsłon Bardzo pyszna sałatka z makaronem i warzywami, idealna na imprezy, drugie śniadanie oraz kolacje. 30 min łatwe przystępne


Najczęściej Zadawane Pytania - Papeterra.pl\nJak sprawdzić dostępność towarów ?\nPrzy każdym z towarów znajduje się informacja o jego dostępności w magazynie:\n- oferta stała z magazynu\n- dostępny na zamówienie, jeśli szukasz czegoś oryginalnego możesz zamówić coś czego nikt w Polsce nie ma\nGdy wybierzesz dostawę kurierem wówczas dostawa zamówionego towaru będzie w następnym dniu roboczym, jeśli zlecenie będzie gotowe do realizacji do godziny 12:00. Zamówienia skierowane do realizacji po godzinie 12:00 mogą być zrealizowane w kolejnym dniu roboczym. Gdy wybierzesz Pocztę Polską czas dostawy będzie zgodny z regulaminem dostaw Poczty Polskiej – od 2 do 5 dni roboczych w zależności od wybranego rodzaju przesyłki. Gdy zdecydujesz się na odbiór własny, towar będzie gotowy do odbioru w godzinach od 8:00 do 13:00 dnia następnego (chyba że zostanie ustalony inny termin).\nNatychmiast po złożeniu przez Ciebie zamówienia otrzymasz e-mail z potwierdzeniem złożonego zamówienia i linkiem, w który należy kliknąć, aby potwierdzić zamówienie. Po otrzymaniu akceptacji zamówienia, zadeklarowaniu formy płatności za pobraniem lub otrzymaniu przelewu, ewentualnie zweryfikowaniu Twojego wolnego limitu kredytowego, z Twojego zamówienia wygenerujemy magazynowe zlecenie przygotowania towaru do wydania. Realizacja zlecenia będzie trwała w zależności od ilości przyjętych zamówień, od kilkunastu minut do kilku godzin.\nPo zakończeniu realizacji zamówienia towar zostanie przekazany do działu spedycji gdzie wygenerujemy dokumenty potrzebne do transportu lub wydania towaru z magazynu (w przypadku odbioru własnego). Po przekazaniu towaru do działu spedycji zamówienie będzie miało status zrealizowanego w drodze do odbiorcy.\n- na terenie Warszawy dostarczamy przez posłańca w czasie do 3 godzi od przyjęcia zamówienia\nCałkowity koszt dostawy zamówienia poznasz po dodaniu towarów do koszyka i wybraniu interesującej Cię formy dostawy i metody płatności - w podsumowaniu zobaczysz dokładną wartość do zapłaty.\n- płatność elektroniczna (przelew on-line),\n- kredyt kupiecki.\nOczywiście, możesz odebrać zamówienie w punkcie odbioru osobistego, znajdującym się pod adresem: ul. Loteryjki 71 , 01-937 Warszawa, w godzinach od 8:00 do 13:00 w dniu następnym po przyjęciu zlecenia do realizacji.\nPrzechowalnia to miejsce, do którego możesz dodawać towary, nad którymi się zastanawiasz. Dostęp do tej funkcjonalności mają tylko zalogowani użytkownicy. Jeżeli wahasz się, czy kupić dany towar, a posiadasz konto w naszej platformie, zaloguj się i dodaj towar do przechowalni. Towary w przechowalni są dla Ciebie zapamiętywane. Przy kolejnym zalogowaniu do sklepu w przechowalni znajdziesz wszystkie zapisane przez Ciebie towary. W każdej chwili możesz powrócić do nich, przerzucić je do koszyka lub usunąć z przechowalni.\nMożesz modyfikować swoje zamówienia jedynie do momentu skompletowania jego zawartości, to znaczy do momentu przekazania towaru do wysyłki lub odbioru własnego. W celu jakiejkolwiek modyfikacji swojego zamówienia (zmiana adresu, dodanie towaru do zamówienia, zmiana sposobu płatności czy dostawy), skontaktuj się z nami jak najszybciej pod adresem e-mail: c6papier@c6papier.pl\nMożesz anulować swoje zamówienie jedynie do momentu skompletowania, to jest do chwili przekazania towaru do wysyłki lub odbioru własnego. W momencie wysłania go pod wskazany adres, anulowanie zamówienia jest już niemożliwe. W celu anulowania zamówienia skontaktuj się z nami jak najszybciej pod nr telefonu: 22 7430922\nCzy sprzedawane towary posiadają gwarancję ?\nTak, towary dostępne w asortymencie naszej platformy posiadają gwarancję producentów, obowiązującą na terenie Polski. Ważne, aby zachować dowód zakupu (paragon lub fakturę), a także oryginalne opakowanie do momentu zakończenia okresu gwarancyjnego. Jest to podstawą do zgłaszania reklamacji.\nMam problem z zamówionym towarem. Co teraz ?\nZawsze przed odebraniem przesyłki należy sprawdzić, czy nie uległa uszkodzeniu w transporcie. W przypadku, gdy opakowanie posiada widoczne uszkodzenia zewnętrzne, zalecamy odmówienia przyjęcia przesyłki, a następnie skontaktowanie się z nami pod adresem e-mail: biuro@artcel.pl\nTak, zgodnie z Ustawą z dnia 2 marca 2000 roku, w ciągu 10 dni od daty odebrania przesyłki z zamówieniem, możesz zwrócić zakupiony w sklepie internetowym towar bez podania przyczyny. Taki towar nie może jednak nosić śladów używania, nie może być zniszczony czy uszkodzony, musi znajdować się w oryginalnym opakowaniu z jego całą zawartością. Towar specjalnie konfekcjonowany (przycinany lub pakowany) na zamówienie Klienta nie podlega reklamacji zgodnie z wymienioną ustawą.\nCo się stanie gdy nie zdążę odebrać towaru z magazynu w ustalonym terminie ?\nSklep Papeterra.pl zastrzega sobie możliwość anulowania zamówienia gdy towar nie zostanie odebrany w ciągu 7 dni roboczych, lub naliczania kosztu składowania w wysokości 10 zł za jedno miejsce paletowe za każdą rozpoczętą dobę, oraz koszt kapitału w wysokości w wysokości 0,2% wartości towaru za dzień zwłoki w zapłacie za zamówiony towar.\n502 360 393\nPon.- Pt: 8:00-16:00


Historia maseczki medycznej - dlaczego powinniśmy być z niej dumni? -\nHome Medycyna Historia maseczki medycznej – dlaczego powinniśmy być z niej dumni?\nadmin Medycyna 30 kwietnia 2020\t 30 kwietnia 2020\nOd 16 kwietnia obowiązkowym elementem ubioru każdego Polaka odwiedzającego miejsca publiczne jest maseczka lub szalik, którym należy zakryć usta i nos. Ale w większości przypadków wybieramy jednak maseczkę, ponieważ jest ona wygodniejsza i jak nam się wydaje, niezawodna. Wzory maseczek spotykane dzisiaj są różnorodne: od zwykłych medycznych po ręcznie haftowane i zdobione koralikami. Projektanci odzieży są trochę spóźnieni, ponieważ już pokazywać kolekcje nowych maseczek, bo zgodnie z obietnicami naszego Ministra Zdrowia jeszcze długo będziemy je nosić. W przeciwieństwie do projektantów, inni przedsiębiorcy okazali się szybsi: niektórzy produkują maski, inni – sprzedają, jeszcze inni, drukują na maskach swoją reklamę i rozdają je za darmo. Na przykład w Warszawie, już działają automaty vendingowe z maseczkami, rękawiczkami i środkami dezynfekującymi.\nAle co wiemy o maseczce? Kiedy się pojawiła i komu zawdzięczamy taki wynalazek?\nTermin „maska” pochodzi od łacińskiego „masca” – „duch” lub arabski maskharah – „człowiek w maskaradzie”, „błazen”.\nW rzeczywistości maska jest bardzo starym wynalazkiem, ma około 13 tysięcy lat. Z dawnych stuleci spłynęły do nas kamienne maski, ale były również wykonywane z roślin, piór, drewna, skóry, tkaniny, metalu lub papirusu, w wyjątkowych przypadkach – ze złota (na przykład do maski pogrzebowej starożytnego egipskiego faraona Tutanchamona).\nAle dzisiaj porozmawiamy o tworzeniu maseczek medycznych, a nasza historia zacznie się od dżumy, która wybuchła w XIV wieku i pochłonęła dziesiątki milionów istnień ludzkich. Aby zwalczyć tę chorobę na początku XVII wieku, francuski lekarz Charles Lorm, stworzył specjalne ubranie dla tak zwanych „doktorów plagi”, które miało chronić ich przed chorobą.\nSkładało się ono z ochronnego płaszcza wykonanego z nawoskowanej tkaniny, a twarz przykrywała maska z długim dziobem. Ten „dziób” był wypełniony ziołami leczniczymi i aromatycznymi solami w celu stworzenia antybakteryjnego środowiska w masce i ochrony lekarza przed zapachami gnijącego ciała pacjenta. W niektórych modelach masek zastosowano szybki chroniące oczy, aby uchronić człowieka przed wirusem. Z powodu długiego dzioba, „doktor plaga” mógł pracować z pacjentem tylko z laską.\nBardziej znane nam maseczki medyczne pojawiły się dopiero pod koniec XIX wieku. Niemal równocześnie wymyślili je Francuz Paul Berger i polski chirurg, jeden z pionierów antyseptyki i aseptyki – Jan Antoni Mikulicz-Radecki (z czego powinniśmy być bardzo dumni!). Utalentowany doktor Jan Mikulicz-Radecki w 1896 roku był zniechęcony śmiercią pacjenta, którego udało się z powodzeniem zoperować. Warto zauważyć, że Antoni Mikulicz-Radecki był zwolennikiem idei Louisa Pasteura, dlatego w jego sali operacyjnej wszystko lśniło czystością, a tu nagle – śmierć osoby z powodu zatrucia krwi! To koniec kariery. Ale na pomoc przyszedł przyjaciel i kolega chirurga – Karl Flygge. Właśnie zakończył on swój wyjątkowy eksperyment na pleśni i udowodnił, że osoba może tolerować jej zarodniki we własnej nosogardzieli i odpowiednio rozprzestrzeniać je wokół.\nTeraz okoliczności śmierci pacjenta wyglądały tak: kaszlem lub wydawaniem poleceń swoim asystentom, lekarz doprowadził do infekcji, która spowodowała sepsę. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się bakterii w salach operacyjnych, postanowiono tam pracować, zakrywając jedynie usta i nos bandażem z gazy. W pewnym momencie historii wynalazku pojawiła się myśl, że opatrunek jest zbyt cienki i tylko głuchy „pysk” wełnianej tkaniny może zapewnić niezawodną ochronę. Ten pomysł nie przyjął się, ponieważ lekarze również musieli oddychać.\nPodczas I wojny światowej do odparcia wojennych ataków gazowych stosowano mokry bandaż z gazy. Ten tani analog maski przeciwgazowej został zapożyczony nie od lekarzy, ale od górników, którzy przez kilka stuleci tak chronili płuca przed kurzem. Niestety, lotne substancje trujących gazów przekroczyły barierę z gazy i bawełny i spaliły niezabezpieczone oczy i skórę twarzy.\nPrawdziwa maseczka medyczna była obecna w szpitalach. Epidemia „hiszpańskiej grypy” sprawiła, że stała się obowiązkowym elementem odzieży roboczej lekarza. Do dziś, po wojnie i inwazji wirusa, byli oni tak ostrożnie odgradzani od „świata” tylko w sali operacyjnej.


Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu - Obraz na płótnie - Decor Mint\nPiłkarz na tle w nowoczesnym stylu\nObraz na płótnie:Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu\nSport to zdrowie! Wszyscy lubimy go uprawiać lub oglądać. Dla największych fanów sportowych rozgrywek przygotowaliśmy kolekcję sportowych obrazów. Chociażby Piłka nożna to idealna tematyka obrazów do domu sportowca, ale i nie tylko. Na pewno obraz Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu zaskoczy wszystkich gości naturalnymi i nasyconymi barwami oraz artystycznym efektem.\nObrazy sportowe drukujemy na płótnie canvas, które w swojej fakturze przypomina artystyczne obrazy malarskie. Obraz Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu pomoże Ci poczuć się tak jak podczas swoich ulubionych rozgrywek i uzewnętrznić własne pasje i zainteresowania. Obraz sportowy nadają się do mieszkań w różnym klimacie, szczególnie lubi go styl Klasyczny. Zapewniamy, że Piłka nożna na obrazie to pomysł na aranżacje wielu pomieszczeń, głównie nada się Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka.\nSport jako temat wzorów obrazów sprawdzi się w wielu różnych pomieszczeniach, np. Do wnętrza użytkowego Do pokoju nastolatka. Wniesie do nich powiew designerskiej świeżości. Doda im odważnego, nietuzinkowego charakteru. Dokładnie tak prezentuje się także obraz ze sportemPiłkarz na tle w nowoczesnym stylu. Sport, a w szczególności Piłka nożna może być wyjątkowo ciekawie prezentującą się alternatywą tematyczną w dekoracjach wystroju wnętrz. Obraz w takim wydaniu przyciągnie uwagę, stanie się głównym punktem aranżacji.\nOpinie klientów o: Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu\nPlakat premium[ Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu ] Obraz na płótnie[ Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu ] Plakat samoprzylepny[ Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu ] Obraz w ramie[ Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu ] Plakat w ramie[ Piłkarz na tle w nowoczesnym stylu ]


Jadów Przyczepy z Niemiec Wiadomości mazowieckie Blog PrzyczepyMarter\nJadów Przyczepy z Niemiec powiat wołomiński Wiadomości mazowieckie Blog PrzyczepyMarter\nZapoznaj się z informacjami Jadów Przyczepy z Niemiec wiadomości w zaproponowanym temacie motoryzacyjnym dla mieszkańców z powiat wołomiński na blogu prowadzonym w ramach grupy serwisów PrzyczepyMarter.pl, który dostępny jest pod adresem internetowym przyczepyzniemiec.przyczepymarter.pl. Wiadomości na wizytówce o Przyczepy z Niemiec stanowią źródło wiedzy o sklepie motoryzacyjnym PrzyczepyMarter dla mieszkańców Jadów mazowieckie, dla osób zainteresowych produktami z Polski, w tym m.in. częściami i akcesoriami Przyczepy z Niemiec. Serwis informacyjny dla osób z powiat wołomińskiz grupy motoryzacyjnych - przyczepyzniemiec.przyczepymarter.pl - uruchomiony został 11/Październik/2018 (14:37), a jego aktualizacja ostatni raz miała miejsce 10/Listopad/2018 (12:35)\nJadów Przyczepy z Niemiec Wiadomości\nMiasto Jadów administracyjnie położone jest w powiat wołomiński na obszarze województwa mazowieckie. Według ogólnodostępnych wiadomości powiat wołomiński liczy sobie 238 478 mieszkańców. Jego powierzchnia zajmuje 953,56 km2, co daje 250 osób na 1 km2. Są to m. in. mieszkańcy Jadów, którzy są potencjalnie zainteresowani tematem Przyczepy z Niemiec.\nWarto abyś zapoznał się ze szczegółowymi wiadomościami o Przyczepy z Niemiec w naszym serwisie internetowym przede wszystkim dla osób zainteresowanych przyczepkami samochodowymi oraz częściami i akcesoriami do różnych pojazdów, w tym również samochodów osobowych. Póki co odwiedzasz interaktywną wizytówką portalu motoryzacyjnego PrzyczepyMarter, który rozwijany jest m. in. dla mieszkańców Jadów (powiat wołomiński) mazowieckie.