Bez wątpliwości! - Numer 4 / 04.2021 - Gazeta Policyjna\nSzczepienia na różnego rodzaju choroby są z nami od 200 lat. I choć dzisiaj nikt logicznie myślący nie neguje szczepień na gruźlicę, odrę czy Heinego-Medina, to w przypadku szczepienia przeciw COVID-19 znalazła się grupa oponentów. Za takim stanowiskiem najczęściej kryje się niepokój przed wystąpieniem efektów ubocznych, przekonanie o braku skuteczności szczepień oraz zastosowanie nowych technologii w ich produkcji.\nPlaton twierdził, że „wiedza jest drugim słońcem dla ludzi”, a polemizujący z nim Heraklit dodawał, że tylko „dla tych, którzy ją posiadają”. Idąc tym tropem, sięgamy do doświadczeń i mądrości lekarzy, naukowców i ratowników medycznych, którzy na co dzień zajmują się walką z koronawirusem i doskonale rozumieją wątpliwości i obawy związane ze szczepieniami.\nO rozmowę poprosiliśmy profesor doktor habilitowana nauk medycznych Katarzynę Życińską, kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych i Reumatologii Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie, kierownik Katedry i Zakładu Medycyny Rodzinnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego i konsultanta wojewódzkiego w dziedzinie medycyny rodzinnej.\nPani Profesor, co jest dla nas większym zagrożeniem – przyjęcie czy nieprzyjęcie szczepienia?\nJedyną naszą drogą do sukcesu jest wyszczepienie jak największej grupy społeczeństwa, tak abyśmy mówili o tzw. zabezpieczeniu ponad 80–90% naszej populacji. Musimy pamiętać, że szczepienie jest podstawowym orężem walki z chorobami zakaźnymi i jest to zdobycz cywilizacyjna, zdobycz medycyny i tak też należy traktować szczepienie przeciwko SARS-CoV-2. Szczepionka jest antidotum na choroby, również na koronawirusa.\nJakie są przeciwwskazania do przyjęcia szczepionki przeciw COVID-19 i jakie mogą wystąpić efekty uboczne i odczyny poszczepienne przy przyjęciu dostępnych szczepionek?\nJedynym przeciwwskazaniem do przyjęcia szczepionki przeciw COVID-19 jest ostra choroba infekcyjna przebiegająca z gorączką, a drugim istotnym przeciwwskazaniem jest przebyty wstrząs anafilaktyczny, czyli bardzo gwałtowna reakcja organizmu, która stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, a która miała miejsce w przeszłości przy przeprowadzeniu szczepienia. A jeśli chodzi o niepożądane odczyny poszczepienne, tzw. NOP-y, są to odczyny wynikające z faktu podania szczepionki. Te najczęstsze, występujące raz na 5 tys. czy raz na 10 tys., dotyczą miejsca wprowadzenia szczepionki do organizmu i możemy spodziewać się występowania zaczerwienienia, dolegliwości bólowych, a więc typowej reakcji zapalnej. Ale u niektórych osób może dojść do rozszerzenia tej reakcji ogólnoustrojowej i należy się spodziewać, że możemy mieć stan podgorączkowy czy wręcz temperaturę przekraczającą 38,5°C, dreszcze, osłabienie organizmu. Pamiętajmy, że musimy się spodziewać takiego efektu, jaki potencjalnie będzie wywołany przez ten patogen, ponieważ jest to mechanizm obronny naszego organizmu. Natomiast jeżeli chodzi o inne, poważne niepożądane odczyny poszczepienne, to przede wszystkim obawiamy się reakcji anafilaktycznej, wstrząsu wywołanego zastosowaniem tej szczepionki. Na szczęście takie sytuacje zdarzają się bardzo, bardzo rzadko i są zabezpieczone lekami przeciwhistaminowymi, sterydowymi i przeciwalergicznymi, żeby nie dopuścić do dalszych powikłań.\nNa jaki okres osoba zaszczepiona nabywa odporności na koronawirusa? Czy będziemy musieli szczepić się co roku?\nPo wykonaniu szczepienia przeciw COVID-19 oczekiwana odpowiedź immunologiczna następuje około 7–10 dnia po przyjęciu drugiej dawki. Natomiast jeżeli chodzi o to, jaka będzie cykliczność wykonywania tych szczepień, możemy to porównać do cykliczności szczepień przeciw grypie i sądzimy, że będzie to cykliczność sezonowa, czyli raz do roku będziemy przyjmować szczepienie przeciw wirusowi SARS-CoV-2.\nA co z ozdrowieńcami? Czy powinni się również szczepić?\nOzdrowieńcy to również jest potencjalna grupa osób, które powinny przyjąć szczepienie, bo pamiętajmy o tym, że miano przeciwciał, które ozdrowieńcy otrzymują w spadku po chorobie, niestety nie jest wartością stałą, a wręcz dynamicznie się obniża. Jest to więc grupa osób, która musi być włączona w schemat szczepień.\nCo możemy zrobić, aby żyć jak przed pandemią?\nMusimy przejść szczepienie. Nie mamy innej drogi. To jest jedyna szansa na zakończenie pandemii w naszym kraju, czy wręcz jeżeli mówimy o całym świecie, to zamknięcie pandemii, ogłoszenie jej końca przez WHO jest możliwe wówczas, jeżeli większość populacji będzie zaszczepiona. Naprawdę nie ma innej drogi.\nzdj. CSK MSWiA


Konkurs: do wygrania egzemplarz "Biec albo umrzeć" | Przemek i maraton - blog o bieganiu\nJak pewnie część z Was kojarzy na początku października nastąpiła premiera kolejnej książki, która może zainteresować biegaczy. Tym bardziej, że nie jest to kolejny poradnik typu „Jak zacząć biegać?” (mam wrażenie, że już trochę za dużo jest tego typu pozycji na rynku), a historia Kilana Jorneta, zawodnika startującego w biegach górskich (znanego m.in. z rekordu w biegu na szczyt Kilimandżaro). Biegi górskie ostatnimi czasy stają się coraz bardziej popularne… dlatego podejrzewam, że wielu z Was z chęcią by przeczytało „Biec albo umrzeć”.\nI jest ku temu szansa, bo Wydawnictwem SQN zgodziło się zostać sponsorem konkursu i przekazało mi dla Was jeden egzemplarz książki „Biec albo umrzeć”.\n1. Konkurs trwa od momentu jego ogłoszenia (18 października 2013 roku) do 21 października 2013 roku (najbliższy poniedziałek) do godziny 23:59.\n2. Żeby wziąć udział konkursie należy na adres: przemyslaw.rosa[malpa]gmail.com (oczywiście trzeba ręcznie wpisać znak @ w adresie emaila) wysłać email z tematem „Konkurs – Biec albo umrzeć” i w treści maila wpisać odpowiedź na pytanie konkursowe, swoje imię i nazwisko oraz miejscowość zamieszkania.\n3. Pytanie konkursowe brzmi: „Jak brzmi tytuł autobiografii Usaina Bolta wydanej przez Wydawnictwo SQN”. Proszę wpisać w treści maila cały tytuł książki.\n4. Spośród osób, które w trakcie trwania konkursu prześlą na wskazany adres poprawną odpowiedź wylosowana zostanie jedna osoba, z która się później skontaktuję żeby ustalić adres wysyłki.\n5. Nagrodą w konkursie jest nowa książka „Biec albo umrzeć” autorstwa Kiliana Jorneta.\n6. Biorąc udział w konkursie zgadzacie się w przypadku wygranej na publikację imienia, pierwszej litery nazwiska i miejscowości zamieszkania.\n7. Wyniki konkursu zostaną ogłoszone najpóźniej do 24 października 2013 roku, do godziny 23:59.\nWyniki konkursu (aktualizacja 22 października):\nNa mój adres dotarło 14 zgłoszeń do konkursu z prawidłową odpowiedzią. Automat losujący wskazał osobę, która jako dziewiąta przesłała do mnie maila, a jest nią: Anna O. z Warszawy – gratulacje! Aniu będę się z Tobą kontaktował bezpośrednio w celu ustaleniu adresu, pod który powinna zostać wysłana książka. A wszystkie inne osoby informuję, że wkrótce na blogu kolejny konkurs książkowy\nCategory : Konkursy, Książki\n← Aktywny tydzień\nFlashrun – Złap Ducha – zapowiedź imprezy →


Ziarny - Mapa Pysznica, plan miasta, dzielnice w Pysznicy - E-turysta\nMapa Ziarny Pysznica\nPysznica Ziarny - Wybierz kategorię\nPysznica Ziarny - informacje\nMapa miejscowości Pysznica Ziarny w serwisie e-turysta. Na naszych mapach możesz sprawdzić mapę interesującej Cię dzielnicy miasta, ale także całego miasta czy regionu. Z map korzystamy przesuwając ją za pomocą myszy, a oddalać lub przybliżać mapę można scrollem myszy lub przyciskami „plus” i „minus” w lewym górnym rogu mapy. W ten sposób odnajdziesz interesującą Cię ulicę czy też obiekt na mapie. Mapa Pysznica Ziarny, jeżeli szukasz noclegu w Pysznicy Ziarny, to właśnie dla Ciebie na naszej mapie zaznaczyliśmy obiekty noclegowe pochodzące z serwisu e-turysta. Klikając w ikonę noclegu na mapie zobaczysz konkretną ofertę, a następnie możesz przeglądnąć szczegóły noclegu. Klikając z kółko z zaprezentowaną liczbowo ilością noclegów przejdziesz do przybliżenia mapy, gdzie znajdziesz oznaczenie tych konkretnych noclegów. Lista z noclegami wczyta się po prawej stronie lub pod mapą. Noclegi w Pysznicy Ziarny możesz przeglądnąć oraz porównać bezpośrednio na liście. Dla wygody naszych użytkowników można od razu zapytać właściciela każdego z obiektów noclegowych o jego ofertę klikając w przycisk Zapytaj o Nocleg. Gdy szukasz noclegu w okolicy konkretnej ulicy skorzystaj z zakładki Noclegi. W tej zakładce możesz także określić co jeszcze jest dla Ciebie ważne w kwestii noclegu, jaka powinna być cena, czy pokoje powinny być z łazienkami, czy też potrzebne Ci będzie miejsce parkingowe, lub na przykład wypożyczalnia rowerów.\nPysznica Ziarny - Noclegi na mapie


Kod produktu: OP-FDB-0208G-C\nMufa światłowodowa FDB-0208G-C wyposażona w 2 wejścia na kable magistralne i 12 otworów wyjściowych. Wejście na kable magistralne mają przepust typu dyby umożliwiający przeprowadzenie kable bez rozcinania. Otwory wyjściowe zabezpieczone są gumowymi zatyczkami. Mufa ma solidną konstrukcję, dwie zewnętrzne klamry dociskają pokrywę i zapobiegają rozszczelnieniu.\nWewnątrz znajduje się odchylana tacka, w jej dolnej części wyznaczono miejsce na spawy. Pod tacką dostępna jest przestrzeń na ukrycie zapasu kabla. Mufa wyposażona jest w ramkę do montażu splittera kasetkowego. W ramce można zmieścić maksymalnie splitter 1x8.\nMufę można także zamontować przy pomocy taśmy stalowej lub szerokich opasek zaciskowych: 155 - 178 mm lub 213 - 235 mm. W zestawie dołączone są również kołki do montażu naściennego.\nUchwyt: 1 cm\nRozstaw otworów: około 8 cm (odległość w pionie między otworami: 13 cm)\n12 kolorowych pigtaili SC/APC SM 0.9mm 1.5m G657.A1\nOpton szafa zapasu kabla łatwego dostępu z polem komutacyjnym 25/25/10\nOpton RZD-55/31/20 dystrybucyjna dwudostępowa rozdzielnica światłowodowa 48x SC Duplex


Wojna w miniaturze | War in miniature: Nieśmiertelni\nDzisiejsza podstawka figurek przedstawia perskich nieśmiertelnych, oddział elitarnych wojowników, będących gwardią królewską. Tak naprawdę, jak to często bywa w przypadku starożytnych oddziałów i wojowników, niewiele wiadomo pewnego na temat tych żołnierzy. Najwięcej szczegółów przekazał na ich temat bodajże Herodot, ale jeśli mnie pamięć nie myli, naukowcy obecnie kwestionują sporą część jego zapisków na ten temat, łącznie nawet z nazwą. Część historyków starożytności uważa, że Grek błędnie zapisał właściwą nazwę tych żołnierzy, którą można przetłumaczyć na "towarzyszy", robiąc z nich zbliżonych w zapisie "nieśmiertelnych" i dorabiając do tego legendę o utrzymywaniu stałej liczby 10 000 żołnierzy. Jak to było, pewnie się nie dowiemy. W każdym razie malując tę podstawkę początkowo zamierzałem zrobić z nich takabara - żołnierzy pośledniejszego rodzaju, najprawdopodobniej członków miejscowych garnizonów, nie mogących stawić czoła Grekom ani Macedończykom w bezpośrednim starciu. Ponieważ jednak początkowo oddział ten miał być zgłoszony do konkursu malarskiego, zdecydowałem się na ciut bardziej efektowne malowanie. I tak padło na nieśmiertelnych. Malowanie wzorowane jest na planszach z zeszytu Elite wydawnictwa Osprey poświęconego armii perskiej, nie jest jednak wiernym odtworzeniem któregokolwiek z tam pokazanych oddziałów nieśmiertelnych. To raczej wariacja na temat, pokazująca bogactwo szat i jaskrawość kolorów tych oddziałów, odzianych w ubrania farbowane dwoma najbardziej kosztownymi barwnikami starożytności - morską purpurą i szafranem. Wzory na tarczach to kalkomanie Little Big Men Studios - nieocenione, jeśli chodzi o odwzorowanie skomplikowanych wzorów. Ogólnie muszę nieskromnie powiedzieć, że jestem zadowolony z finalnego wyglądu tych trzech wojowników. Świetnie prezentują się obok pozostałych, gotowych podstawek tej kolorowej armii.\nAutor: Inkub o 13:19\nPryzmek 6 czerwca 2012 16:20\nW jaki sposób pogłębiasz żółty kolor? Jeżeli wash to jakiej barwy?\nInkub 6 czerwca 2012 17:34\nA, to taka sztuczka optyczna raczej. Kolorem podstawowym jest Iyanden Darksun, dobrze kryjący żółty z niedawno wycofanej palety GW. Jest dość ciemny, więc zostawiam go jako cienie. Jako warstwę średnią nałożyłem nowy kolor GW Yriel Yellow - to jest dość intensywny żółty. A rozjaśnienia to tenże kolor plus biały. Ogółem, po pomalowaniu, sprawia to wrażenie właśnie mocno jaskrawego żółtego.\nPryzmek 6 czerwca 2012 19:46\nDzięki - przetestuję ten sposób na następnych Persach, albo przy harcownikach tureckich wynajdę jakieś żółte miejsce:)\nPablo 6 czerwca 2012 21:42\nŚwietnie pomalowana podstawka,\noch więcej takich wpisów z Xystonem w tle poproszę. :)\nSzkoda, że się chłopaki na konkurs nie załapali bo to mi faworyci byli.\nYori 6 czerwca 2012 23:09\nŚliczni! Ech przypomniały mi się stare czasy :D\nInkub 7 czerwca 2012 17:19\nDzięki Panowie:) Yori, zaglądam czasem na Twoich Persów, czerpiąc inspiracje:)


« Grażyna M. Giersztyn – Recenzja: „Władza. Pokusy i zagrożenia”, red. Lee-Chai Annette Y,Bargh John A., przeł. Kacmajor Anna, Sulak Agata, Bianga Milena, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 2009.\nJanina M. Zabielska – Recenzja: Mike Davies Planeta slumsów, przeł. Katarzyna Bielińska,Instytut Wydawniczy Książka i Prasa, Warszawa 2009, s.288. »\nRadosław Bomba Nauka w wirtualnych światach. Sprawozdanie z projektu „Nauka w Second Life”\nW 2009 roku z inicjatywy pracowników naukowych Zakładu Teorii Kultury i Metodologii Nauk o Kulturze Instytutu Kulturoznawstwa UMCS oraz przy współpracy z Uniwersyteckim Centrum Zdalnego Nauczania i Kursów Otwartych (UCZNiKO) UMCS i portalem naukowym Wiedza i Edukacja (www.wiedzaiedukacja.eu) powstał projekt zatytułowany „Nauka w Second Life”. Zasadniczą ideą, która przyświecała pomysłodawcom projektu, była próba wykorzystania potencjału naukowego i edukacyjnego wirtualnego środowiska świata Second Life.\nZa wspólny mianownik całego przedsięwzięcia uznać trzeba koncepcję nauki 2.0, czyli takiego modelu nauki, który otwiera się na środowiska pozaakademickie, zapraszając użytkowników Internetu do wykorzystania jego możliwości w procesie wiedzotwórczym. Koncepcja ta wyznaczyła również tematykę i charakter kolejnych spotkań. Z jednej strony były one poświęcone refleksji nad stanem dzisiejszej nauki i nowymi sposobami jej uprawiania, z drugiej natomiast starano się na nich analizować fenomeny zaistniałe we współczesnej kulturze pod wpływem nowych mediów.\nW celu realizacji tego zamierzenia w świecie Second Life zorganizowano pięć spotkań, głównie wykładów i paneli dyskusyjnych.\nPierwsze spotkanie odbyło się 25 lutego 2009 roku o godz. 17.00. Miało ono charakter panelu dyskusyjnego i zostało przeprowadzone równolegle w dwóch światach, tzn. w wirtualnym świecie Second Life i w auli Uniwersytetu Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. Spotkanie poświęcono analizie instytucjonalnego stanu współczesnej nauki. Zatytułowano je: Po co nam Uniwersytet? Czyli w stronę nauki i edukacji 2.0. Jako rozwiązanie techniczne zastosowano wyświetlenie świata Second Life na dużym telebimie w auli. Do wzajemnej komunikacji wykorzystano mikrofony i głośniki, dzięki czemu zarówno uczestnicy spotkania w wirtualnym świecie Second Life, jak i goście zgromadzeni w auli mogli w prosty sposób porozumiewać się ze sobą.\nW panelu udział wzięli: prof. dr hab. Andrzej Radomski (Instytut Kulturoznawstwa UMCS), dr Ewa Solska (Instytut Historii UMCS) oraz liczni goście z całej Polski zgromadzeni tak w sali, jak i przed swoimi komputerami w wirtualnym świecie Second Life. Podczas dyskusji poruszano m.in. problemy wykorzystania nowych mediów, z Internetem na czele, we współczesnej nauce oraz rozważano konsekwencje, jakie może mieć to zjawisko dla tradycyjnie pojmowanego uniwersytetu. Skupiono się tu na analizie nowych form przekazu treści naukowych, jak: podcasty naukowe (nagrania audio i video udostępniane w sieci), transmisje video z konferencji i spotkań naukowych realizowane w Internecie, video artykuły, wykorzystanie portali społecznościowych, takich jak YouTube czy Facebook, for dyskusyjnych, czasopism elektronicznych, e-booków oraz wirtualnych światów itp. Przywoływano liczne argumenty wskazujące na pozytywne strony nauki w sieci, tj.: szybki obieg informacji, możliwość dyskusji i konfrontowania poglądów naukowych z ludźmi z całego świata, a przede wszystkim łatwy dostęp do takiej formy nauki, pozbawiony ograniczeń instytucjonalnych, geograficznych i ekonomicznych. Większość uczestników spotkania zgodziła się jednak, że wśród polskich naukowców istnieją silne bariery mentalne wręcz uniemożliwiające wykorzystanie dyskutowanego medium w działalności wiedzotwórczej. Duża nieufność środowiska akademickiego wobec nowych technologii staje się obecnie poważną przeszkodą w upowszechnianiu się innowacyjnych form nauki. Wyrazem podobnej tendencji w polskich realiach jest relatywnie mała ilość inicjatyw sieciowych podejmowanych przez środowiska akademickie, co przejawia się w znikomej ilości naukowych czasopism elektronicznych, portali naukowych czy for dyskusyjnych w Polskim Internecie (nie wspominając o nagraniach video i podcastach). Interesującym zjawiskiem zaobserwowanym przez uczestników panelu jest fakt, że największe naukowe inicjatywy podejmowane w Polskim Internecie to działania ludzi spoza akademii.\nKolejnym przedsięwzięciem realizowanym w cyklu Nauka w Second Life był wykład prof. dr hab. Andrzeja Radomskiego pt.: Nauka 2.0 jako szansa i wyzwanie dla współczesnego uniwersytetu. Wykład odbył się 25 marca 2009 roku o godz. 17.00. Wystąpienie miało miejsce tylko i wyłącznie w wirtualnym świecie Second Life. Oprócz tego spotkanie z prof. Radomskim transmitowano w formie video, na żywo w Internecie, na łamach portalu Wiedza i Edukacja. Dlatego też użytkownicy sami mogli wybrać formę odbioru wystąpienia: albo uczestniczyć w nim, korzystając z Second Life, albo obejrzeć je w formie video. Całe spotkanie zostało również zarchiwizowane i dostępne jest w całości na łamach portalu Wiedza i Edukacja pod adresem Internetowym http://wiedzaiedukacja.eu/archives/13268 Podczas wykładu prof. Andrzej Radomski przybliżył genezę zjawiska nauki 2.0, ze specjalnym podkreśleniem roli Internetu w ukonstytuowaniu się tego nurtu. Nauka 2.0 stanowi według niego emanację sieci drugiej generacji (Web 2.0), która z kolei jest wytworem pewnej kultury – powszechnie dzisiaj określanej mianem kultury 2.0. Opiera się ona na aktywnym współtworzeniu Internetu przez jego użytkowników i dzieleniu się przez nich swoim wkładem z szerszą społecznością. Jako przykład takich tendencji w nauce prof. Radomski przywołał m.in. projekt portalu OpenWetWere (http://openwetware.org/wiki/Main_Page), który został stworzony przez doktorantów z MIT. Stał się on platformą do zbierania, konsultowania, komentowania i wymiany informacji z dziedziny biologii. Internet, według prof. Radomskiego, zmusza do reinterpretacji tradycyjnych form uprawiania nauki. Przykładem mogą tu być zjazdy i konferencje naukowe, które obecnie są formą mało efektywną i kosztowną. Rozwiązaniem eliminującym wymienione trudności byłoby realizowanie sympozjów naukowych w Internecie – z wykorzystaniem łatwo dostępnych i prostych narzędzi sieci drugiej generacji. Naukowcy powinni dostrzec i wykorzystać możliwości, jakie oferuje Web 2.0, a które obecnie nie wymagają żadnych inwestycji, np.: zakładanie czasopism internetowych, blogów naukowych, publikowanie ebooków. Dzięki temu dostęp do nauki staje się łatwiejszy, a sama nauka – efektywniejsza. Jak zauważa prof. Radomski, wszystko zależy od zmiany mentalności naukowców i ich otworzenia się na nowy świat. Brak ewolucji w tej materii grozi marginalizacją instytucjonalnej praktyki naukowej. Po wykładzie odbyła się również dyskusja z Internautami zgromadzonymi w świecie Second Life.\nNastępna odsłona „Nauki w Second Life” miała miejsce 29 kwietnia 2009 roku, równolegle w świecie fizycznym i w świecie Second Life. Wykorzystano tu rozwiązanie podobne, jak przy okazji pierwszego spotkania cyklu. Po raz kolejny był to panel dyskusyjny, tym razem poświęcony grom komputerowym we współczesnej kulturze. Tytuł panelu brzmiał: Perspektywy rozwoju gier komputerowych we współczesnej kulturze polskiej. Całość dyskusji została sfilmowana i udostępniona do oglądania na łamach portalu Wiedza i Edukacja pod adresem internetowym http://wiedzaiedukacja.eu/archives/14566\nPanel dyskusyjny stworzył przestrzeń dla spotkania kilku środowisk. W dyskusji wzięli udział naukowcy z dr Mirosławem Filiciakiem (autorem głośnej książki „Wirtualny plac zabaw. Gry sieciowe a przemiany kultury współczesnej”) na czele, publicyści: Marzena Falkowska (autorka opiniotwórczego bloga o grach komputerowych „Altergranie”), Marcin Skała (portal „Gramy na maxa”), Tomasz Kozieło (portal „Konsolowisko.pl”, redaktor PSXextreme), jak również przedstawiciele firm zajmujących się produkcją i tworzeniem gier komputerowych, tj.: Playstation, Electronic Arts. Celem spotkania była dyskusja nad rolą i znaczeniem gier komputerowych we współczesnym krajobrazie kulturowym Polski. Rozmówcy zastanawiali się nad postrzeganiem gier komputerowych w naszym kraju, przyznając, iż w większości skażone jest ono licznymi stereotypami spychającymi rozważane medium na margines współczesnej kultury popularnej. Jak zauważyli goście panelu, podejście takie nie pozwala dostrzec i wykorzystać w pełni potencjału kulturowego, społecznego oraz edukacyjnego, jaki tkwi w grach komputerowych.\nCzęść dyskusji poświęcono również polskim produkcjom w dziedzinie gier komputerowych, takim jak „Wiedźmin”, który odniósł ogromny sukces nie tylko w naszym kraju, ale i poza jego granicami. W ramach debaty poruszono również problem polskich elementów w grach komputerowych dystrybuowanych w naszym kraju przez wielkie firmy takie jak Electronic Arts. Goście panelu próbowali ponadto odpowiedzieć na pytanie, jakim zmianom uległa współczesna polska kultura gier komputerowych w porównaniu do lat 90-tych XX wieku. Zasadniczą odmiennością, na jaką tu wskazywano, była powszechność i łatwość dostępu do tego medium, charakteryzująca pierwszą dekadę XXI wieku. Na przestrzeni tych kilku lat zmienił się również profil użytkownika gier komputerowych. Po gry w naszym kraju nie sięgają już tylko i wyłącznie nastolatki. Posiadają one duże grono dorosłych odbiorców. Jak wskazywali uczestnicy panelu, obecnie gry przestały być jedynie formą spędzania wolnego czasu, ale stały się również sposobem na budowanie więzi społecznych. Debata objęła także kwestię specyfiki polskiego rynku gier komputerowych i jego obecnej kondycji.\nDnia 27 maja 2009 roku o godzinie 17.00 miała miejsce kolejna odsłona cyklu „Nauka w Second Life”. Tym razem spotkanie poświęcone było dyskusji nad książką „Buty Mesjasza. Traktat o podniesieniu rzeczy zdegradowanej” z udziałem autora, pomysłodawcy publikacji. Wśród tematów poruszanych na spotkaniu znalazły się kwestie tworzenia eksperymentalnych narracji historycznych. Problemy współczesnej historiografii łączyły się w dyskusjach uczestników z kwestiami filozoficznymi i literaturoznawczymi. Podobnie jak we wcześniejszych spotkaniach zastosowano tu połączenie realnej przestrzeni auli uniwersyteckiej z wirtualną przestrzenią Second Life.\nOstatnie spotkanie w 2009 roku stanowił wykład prof. dr hab. Michała Ostrowickiego pt.: 10 prawd o świecie elektronicznym, który odbył się 16 grudnia 2009 o godz. 21.00 wyłącznie w wirtualnym świecie Second Life. Profesor Ostrowicki jest pracownikiem naukowym w Zakładzie Estetyki Instytutu Filozofii Uniwersytetu Jagielońskiego. Współpracuje również z Akademią Sztuk Pięknych w Krakowie. Sylwetka profesora Ostrowickiego jest doskonale znana sympatykom Second Life, gdyż jest on twórcą i pomysłodawcą projektu Academia Electronica (http://www.academia-electronica.net/). Academia Electronica to interdyscyplinarna uczelnia o charakterze uniwersyteckim, zorientowana na wieloaspektowy ogląd (dokonywany z perspektywy filozofii, kulturoznawstwa, socjologii, psychologii oraz innych dyscyplin) problematyki środowiska elektronicznego potraktowanego jako rzeczywistość człowieka. Od wielu lat prof. Ostrowicki prowadzi w świecie Second Life zajęcia dla studentów, wykłady, prelekcje i spotkania z naukowcami. Na swoim spotkaniu prof. Ostrowicki próbował ustosunkować się do kwestii elektronicznych światów oraz zasad, które nimi kierują.\nPodsumowując, można stwierdzić, że projekt „Nauka w Second Life” jest jedną z bardziej innowacyjnych form wykorzystania Internetu do tworzenia przestrzeni naukowej. Podczas realizacji „Nauki w Second Life” został użyty szereg różnorodnych narzędzi oferowanych przez Internet drugiej generacji (tj.: blogi, podcasty audio i video, transmisje video w Internecie, naukowe portale internetowe, wirtualne światy), dzięki czemu zarysowana została nowa formuła uprawiania nauki z wykorzystaniem środków medialnych. Wydaje się również, że projekt dobitnie pokazał potencjał, jakim dysponuje nauka wykorzystująca dobrodziejstwa współczesnego Internetu. Nauka w takiej formie staje się tańsza, egalitarna i otwarta, pozwalając na partycypację w procesie tworzenia wiedzy ludziom z różnych środowisk i miejsc na świecie. Doskonale tendencję tę zobrazowali sami uczestnicy spotkań „Nauki w Second Life”. W wykładach i dyskusjach brały udział osoby z Krakowa, Warszawy, Szczecina, Gdyni, Lublina i wielu innych pomniejszych miast i wsi z całego kraju, często odległych od większych ośrodków akademickich. Bez konieczności ponoszenia kosztów dojazdu do wyznaczonego miejsca oraz uciążliwości podróży każdy mógł uczestniczyć w opisanych wyżej spotkaniach, co w fizycznym świecie byłoby prawdopodobnie nierealne. Czy ktoś jechałby na jeden wykład lub panel dyskusyjny ze Szczecina do Krakowa?\nNiestety, możliwości, jakie pokazał projekt „Nauka w Second Life”, w naszym kraju pozostają jeszcze w dużej mierze niezauważone, a co za tym idzie – również niewykorzystane. Projekt „Nauka w Second Life” jest kontynuowany. Jego pomysłodawcy, bazując na swoich doświadczeniach, postanowili zorganizować w tym roku konferencję naukową w całości realizowaną w świecie Second Life. Będzie ona zatytułowana Internet – Nowe Media – Kultura 2.0. Perspektywy rozwoju wirtualnej nauki i edukacji i odbędzie się 5-6 listopada 2010 roku (szczegóły na stronie www.naukawsl.umcs.lublin.pl/).\nThis entry was posted on Thursday, August 12th, 2010 at 5:40 pm\tand is filed under Sprawozdania. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.


Tureckie szwadrony śmierci. Mają ścigać wrogów Ankary z całego świata - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plTureckie szwadrony śmierci. Mają ścigać wrogów Ankary z całego świata\nTureckie szwadrony śmierci. Mają ścigać wrogów Ankary z całego świata\nPo ubiegłorocznej próbie obalenia Recepa Tayyipa Erdogana służby bezpieczeństwa znad Bosforu dostały zielone światło, by bezpardonowo ścigać wrogów Ankary na całym świecie\nInformacyjną bombę odpalił dziennik „Wall Street Journal”. To na jego łamach w połowie listopada pojawił się artykuł o tym, że dwa miesiące po ubiegłorocznej próbie obalenia prezydenta Turcji Recepa Tayyipa Erdogana doszło do spotkania gen. Michaela Flynna, przyszłego prezydenckiego doradcy ds. bezpieczeństwa, z przedstawicielami Ankary. Uczestnicy tej schadzki w jednym z nowojorskich hoteli mieli dyskutować o tym, jak „potajemnie wywieźć tego faceta”.\n„Tym facetem” był Fethullah Gűlen, turecki kaznodzieja, który stworzył potężną religijno-społeczną organizację. Liczący od pół miliona do miliona członków ruch zasłynął nad Bosforem z budowy szkół czy wsparcia szpitali. Żarliwe wystąpienia przywódcy przyciągały zwłaszcza Turków z klasy średniej: urzędników, nauczycieli, wojskowych, małych i średnich przedsiębiorców. Przez dobrą dekadę organizacja rosła w siłę – Gűlen uchodził za sojusznika Erdogana, a obaj liderzy prawili sobie komplementy. Relacje pogorszyły się, kiedy kilka lat temu do internetu trafiły nagrania sugerujące, że Erdogan – wówczas premier – dorobił się gigantycznego majątku, który ukrył przed fiskusem. Według oficjalnej wersji: sfabrykowane taśmy wrzucili do sieci zwolennicy Gűlena. To oznaczało wojnę.\nPróba przewrotu – bez względu na to, czy została rzeczywiście zaplanowana przez ruch Gűlena, czy tylko mu przypisana – była gwoździem do trumny niegdysiejszego aliansu. Ankara próbowała wymusić na administracji Baracka Obamy ekstradycję duchownego, który od lat „z powodów zdrowotnych” mieszka w Pensylwanii – ale bezskutecznie. Sytuacja zmieniła się wraz ze zmianą obsady Białego Domu, bo w nowej prezydenckiej ekipie znalazł się Flynn. Nie na długo – zarzuty o powiązania ludzi Donalda Trumpa z Rosją sprawiły, że generał piastował stanowisko doradcy ds. bezpieczeństwa ledwie przez 23 dni. Co nie znaczy, że wojskowy stracił wpływy w otoczeniu prezydenta.\n– To była końcówka rozmowy – opowiadał w programie „CNN Tonight” były szef CIA James Woolsey. – Ale wyglądało na to, że padła mocna sugestia ze strony jednego czy dwóch Amerykanów, że będziemy w stanie, że USA będą w stanie pozbyć się Gűlena – mówił. W grudniu 2016 r. miało dojść do drugiego spotkania, tym razem w nowojorskim klubie „21” – znanym jeszcze z czasów prohibicji. Woolsey w tych negocjacjach nie brał już udziału, ale twierdzi, że wtedy Turcy zgodzili się zapłacić Flynnowi za jego usługę 15 mln dol.\nSkąd Woolsey tak dużo wie o planach Flynna? Były szef CIA zasiada w zarządzie firmy generała – Flynn Intel Group, i pracuje i z samym wojskowym, i z jego synem Michaelem Flynnem Jr. O szczegółach potencjalnego porwania niewiele wiadomo; najprawdopodobniej planowano, że 76-letni Gűlen zostanie odurzony, wsadzony na pokład prywatnego odrzutowca i odesłany do Turcji. Ale czy ktokolwiek we Flynn Intel Group zaczął przygotowania do akcji i czy gotówka zdążyła trafić do rąk wojskowego – tego nie wiadomo.\nZa to ustalono, że w ubiegłym roku firma generała podpisała kontrakt na obsługę z – formalnie holenderskim – przedsiębiorstwem Inovo, należącym w rzeczywistości do jednego z bliskich znajomych Erdogana – Ekima Alptekina. Flynn miał również zainkasować 530 tys. dol. za reprezentowanie tureckich interesów w Ameryce i za zbieranie informacji o Gűlenie i jego zwolennikach w USA, w tym przygotowanie krytycznego filmu dokumentalnego o duchownym. W dniu wyborów, które wyniosły Trumpa do władzy, Flynn opublikował na łamach niewielkiej, ale wpływowej waszyngtońskiej gazety „The Hill” felieton, w którym określił Gűlena epitetami „szemrany” oraz „radykalny”.\nCo rzeczywiście zaszło, możemy się nigdy nie dowiedzieć. Flynn jest jedną z najważniejszych postaci, wokół których toczy się śledztwo w sprawie powiązań Białego Domu z Kremlem. Amerykańskie media spekulują, że nawet jeżeli wojskowy dobił targu z Turkami, to sprawa pozostanie tajemnicą, jeżeli pójdzie ze śledczymi na układ i zacznie opowiadać o detalach relacji Trumpa z wysłannikami Putina.\nAle co do jednego nie ma wątpliwości: jeżeli kiedyś Erdogan walczył ze swoimi adwersarzami wyłącznie na własnym podwórku, to teraz sceną tej konfrontacji stał się cały świat.\n>>> Czytaj także: USA i Izrael podpisały tajne porozumienie w sprawie Iranu\nnasza Europa(2017-12-31 12:18) Zgłoś naruszenie 914\nW czasie pokoju i rozwoju wolę trochę rozlazłą demokrację od sposobu działania jaki pokazują osobnicy typu Erdogan, Putin Łukaszenko, Kaczyński czy Orban.\nJaja(2017-12-31 10:57) Zgłoś naruszenie 61\nTo nie wywoła czasem wojny ?? Jawne mordowanie ludzi ewidentnie prowadzi do wojen. Nawet Ruscy nie przyznają się, że tworzą coś takiego lub kogoś zabili.\njest lepszy(2017-12-31 13:31) Zgłoś naruszenie 51\nAle gdybyś chciał ocieplić stosunki z z Rosją to na przykładzie Turcji już wiadomo, że najpierw trzeba zestrzelić rosyjski samolot wojskowy i pozwolić zabić pilota, a potem jeszcze zabić na wizji TV ambasadora Rosji - to pokazuje, że Rosja szanuje tylko brutalną siłę.\nZ/?(2017-12-31 11:20) Zgłoś naruszenie 22\nNiestety Erdogan idzie w ślady Putina\nPL83(2017-12-31 11:19) Zgłoś naruszenie 41\nSzkoda tej Turcji, mam nadzieję, że mimo wszystkiego co zrobił Erdogan by zniszczyć świecki demokratyczny ustrój, uda się kiedyś opozycji go obalić.\nJózek Arbuzek(2017-12-31 14:29) Zgłoś naruszenie 20\nZanim to się uda to podporządkuje sobie wszystkie organy państwa nie wyłączając sądów a te, które się nie dadzą podporządkować to rozwiąże lub rozbije skazując ludzi za nimi stojących.\nnm(2017-12-31 15:52) Zgłoś naruszenie 23\nno i prawidlowo -- bo potem jezdzi taki Saakaszwili po swiecie i maci gdzie sie da


Gdańscy żołnierze w XVIII wieku: struktura i umundurowanie\nOd XV do końca XVIII wieku Gdańsk posiadał własne formacje wojskowe. Ich struktura, nomenklatura i sposób administrowania zmieniały się na przestrzeni dziejów. Wydawano również dokumenty, których celem była regulacja funkcjonowania tych mieszczańskich sił zbrojnych. Począwszy od pierwszej połowy XVII stulecia nastąpił ich prawdziwy rozkwit: artykuły wojenne, teksty przysiąg, zalecenia wartownicze i regulaminy musztry wydawano co kilkanaście, czasem kilka lat. Na przełomie XVII i XVIII wieku wprowadzono stałe umundurowanie dla garnizonu miejskiego i twierdzy Wisłoujście.\nZachowało się kilka gdańskich regulacji wojskowych z XVIII wieku. Tego typu dokumenty opracowywał sztab garnizonu. Do najwcześniejszych należy regulamin musztry dla muszkieterów i grenadierów, który był wzorowany na regulaminie niderlandzkim.\nMiasto Gdańsk, podobnie jak Toruń, miało prawo samodzielnie zadbać o swoje bezpieczeństwo. Dla polskiego króla było to pewne ułatwienie, bo miejskie garnizony organizowano i wyposażano wyłącznie zza pieniądze mieszczan i nie trzeba było wydawać pieniędzy z królewskiej kasy na ich utrzymywanie. Powodowało to jednak, że miejskie wojska różniły się kolorystyką od koronnych i podlegały bezpośrednio władzom miejskim.


Fartuch kuchenny prezent dla Niej - personalizowany - 321prezent.pl\n> Fartuch kuchenny prezent dla Niej - personalizowany\nFartuch kuchenny prezent dla Niej - personalizowany\nMasz kobietę, na której bardzo Ci zależy i jesteś pewny, że to Dziewczyna Twojego życia? Jeżeli swoją miłość chcesz jej przekazać w oryginalny sposób, a jednocześnie mieć pewność, że nabywany przez Ciebie prezent będzie również praktyczny, postaw na personalizowany fartuch kuchenny, na którym znajdzie się Twoje własne hasło, na przykład: "Uczuciowa, Wyrozumiała, Opiekuńcza, Najlepsza, Zajęta".\nNie ma wątpliwości co do tego, że po otrzymaniu tak sentymentalnego fartuszka Twoja kobieta przygotuje Wam wspaniałą kolację. Nie zapomnij tylko zadbać o romantyczny nastrój i kup świece.\nFartuch kuchenny - kreatywny i wyjątkowy prezent dla Niej:\nprezent dla Niej na każdą okazję!\nFartuszek nawet lepszy niż przypuszczałem :) Serdecznie polecam, ja na pewno wrócę do sklepu po więcej :)


Chiny. Parlament poparł projekt reformy systemu wyborczego w Hongkongu - TVN24\nNikt nie zagłosował przeciwko. Blisko trzy tysiące delegatów Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych poparło projekt reformy systemu wyborczego w Hongkongu. Pekin chce, by rządzili tam wyłącznie "patrioci".\nZa przyjęciem decyzji o "poprawie systemu wyborczego" w Hongkongu zagłosowało w Wielkiej Hali Ludowej w Pekinie 2895 delegatów Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych (OZPL). Nikt nie zagłosował przeciwko reformie, a jedna osoba wstrzymała się od głosu.\nZgodnie z projektem propekiński komitet elektorów, który wybiera już szefów administracji Hongkongu, będzie też wpływał na nominację wszystkich kandydatów na posłów hongkońskiej Rady Ustawodawczej, a część z nich będzie wybierał samodzielnie.\nWedług rządu w Pekinie i administracji Hongkongu reforma ma zagwarantować, że miastem będą rządzili wyłącznie "patrioci", co w powszechnym rozumieniu oznacza osoby lojalne wobec Komunistycznej Partii Chin.\nZdaniem ekspertów zmiany w praktyce odbierają szanse kandydatom opozycji demokratycznej na zwycięstwo w wyborach parlamentarnych w Hongkongu, który w 1997 roku został przyłączony do Chin z obietnicą szerokiej autonomii.\nOdpowiedź na masowe protesty\nReforma systemu wyborczego jest kolejnym z kroków podejmowanych przez komunistyczne władze ChRL w odpowiedzi na masowe prodemokratyczne protesty, które wstrząsały Hongkongiem w 2019 roku. Od tamtej pory władze zacieśniły działania przeciwko opozycji, a wielu wpływowych działaczy trafiło do więzienia lub przeniosło się za granicę.\nZdaniem ekspertów wymóg "patriotyzmu" może sprawić, że hongkońscy politycy będą się prześcigali w okazywaniu lojalności wobec Pekinu, zamiast w pomysłach i działaniach na rzecz poprawy sytuacji mieszkańców regionu.\nPoparcie dla planu reformy i zadowolenie z przyjęcia decyzji przez OZPL wyraziła w komunikacie szefowa władz Hongkongu Carrie Lam, uznawana za protegowaną Pekinu, a także główny sekretarz jej administracji, sekretarze ds. sprawiedliwości i bezpieczeństwa oraz przewodniczący Rady Ustawodawczej.\n"Wspólnie z zespołem zarządzającym z gabinetu Specjalnego Regionu Administracyjnego Hongkong (HKSAR) chcę zapewnić o naszym gorącym poparciu dla decyzji o poprawie systemu wyborczego HKSAR i wyrazić szczerą wdzięczność za jej przyjęcie przez OZPL dziś po południu" – napisała Lam.


Znaleziono 11 ogłoszeń domów do wynajęcia, średnia cena 6181 zł (31 zł/m²)\nDom do wynajęcia, dodane: 17-04-2013\nDo wynajęcia część domu w Piastowie. 3 pokojowe mieszkanie na parterze domu z małą jadalnią + piwnicą. W pełni wyposażona kuchnia i łazienka umeblowane pokoje- możliwa dowolna konfiguracja umeblowania. Prąd i gaz -liczniki. W pobliżu Lecznica 100m. Szkoła 300m. Przedszkola 300m. Przystanki autobusów 400m. Sklepy,Apteka, Pizzeria, Banki, Kościół - 300 do 500m. Stacja Skm, Pkp, dojazd do centrum 18 min. 900m\nDom do wynajęcia, dodane: 23-08-2021\nPołudniowy Piastów, do wynajęcia dom parterowy, wolnostojący o powierzchni 90 m2 na działce 1200 m2. Dom składa się z dużej, oddzielnej kuchni, trzech dużych pokoi, łazienki z WC, przedpokoju i wiatrołapu. kuchnia, dwa pokoje, łazienka i WC. Dom wymaga odświeżenia według potrzeb najemcy. Otoczenie domu zadbane, możliwość parkowania samochodu na terenie posesji. Dom przeznaczony pod wynajem zarówno dla rodziny jak i dla pracowników firmy.\nDom do wynajęcia, dodane: 21-09-2021\nTYLKO DLA FIRM DOM 200 m2 PIASTÓW\nDom na wynajem o powierzchni 200m2 5 sypialni o powierzchni około 12m2 Duży salon o powierzchni 50m2 Dwie łazienki z prysznicem Dwie garderoby Kuchnia otwarta Przystanek autobusowy - 5 min pieszo 1 km do stacji PKP i SKM Numer licencji pośrednika odpowiedzialnego zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa : 7053 Pozostaję do Państwa dyspozycji jeśli potrzebne będą jakiekolwiek dodatkowe informacje. Aldona Wojniak e-mail: niak@ ::WIĘCEJ OFERT NA\nOferta dla firm Do wynajęcia wolnostojący dom o pow.210m2 w Piastowie blisko granicy z Ursusem. Działka o pow. 600m2, narożna, pomieści kilka aut, ogrodzenie metalowe. Dom świeżo po remoncie, dedykowany dla firm pod kwatery pracownicze lub na działalność. 3 kondygnacje : - piwnica gdzie mieści się kotłownia, hyrofornia, łazienka, pomieszczenia gospodarcze - poziom 0 / wysoki parter/ 2 oddzielne pokoje, kuchnia, łazienka z kabiną


WYSZCZUPLAJĄCY i ANTYCELLULITOWY ZABIEG ORGANICZNY NA CIAŁO - ZABIEG Z OGNISTĄ PAPRYKĄ | Beautytester\nmalinka 13/12/2019 - 9:52\nrycerzyk6 12/11/2019 - 13:13\nwow,bardzo fajne,musi to być super doznanie :)\nvanillacocco 31/12/2018 - 12:33\nMoże działać cuda papryczka która jest ostra poprawia ukrwienie i dzięki temu skóra zaczyna być jędrna. To może być fajne doświadczenie\nEwelina27 26/12/2018 - 16:04\nOgnista papryczka no nir wiem czy to dobre połączenie z zabiegiem. Mi kojarzy się tylko z mega ostrością\nMarzena Markiewicz 23/03/2017 - 20:47\nZ chęcią bym skorzystała z takiego zabiegu ale, ta papryczka jakoś mnie nie przekonuje\nW naszych czasach do nieprzyjemnego problemu skórnego należy cellulit, językiem powszednim nazywany skórką pomarańczową. Na ogół najwcześniej pojawia się na udach, po czym rozprzestrzenia się na biodra, pośladki, kolana i ramiona.\nWSKAZANIA: działanie antycellulitowe, mocno detoksykujące i drenujące.\nDZIAŁANIE: cellulit powstaje na skutek utraty elastyczności tkanek i oznacza zwiększone złogi tkanki tłuszczowej znajdujące się w podłożu skóry. Powstałą skórkę pomarańczową można zmniejszyć w pierwszej kolejności podniesieniem krążenia i masażem naczyń limfatycznych. Regenerujący tkanki, okład ciała maseczką zawierającą ostrą paprykę ożywia krążenie krwi i naczyń limfatycznych, wspomagając tym wydalenie odłożonego tłuszczu, trucizn i złogów i toksyn. Obok silnego działania pobudzającego krążenie, zioła lecznicze nawilżają, napełniają skórę substancjami mineralnymi. Zabieg ten jest bardzo użyteczny przy rozciągniętych bliznach i rozstępach.\nZabieg z ognistą papryką jest silnie wyszczuplający, rozgrzewający. Odświeża odwodnioną, bladą i zmęczoną skórę. Dzięki zawartości ostrej papryki, poprawia się elastyczność skóry, jej jędrność, stan tkanki łącznej i mikro–cyrkulacja krwi. Bio–flawony oraz tokoferol (witamina E) pobudzają i odnawiają skórę. Do wszystkich rodzajów skóry, do zabiegu na cellulit oraz rozstępy, do odwodnionej, bladej skóry, z żylakami i powierzchniowymi żyłami, do rozgrzania przed wysiłkiem sportowym.\nCZAS ZABIEGU: 60 minut z peelingiem + częściowy okład / 120 minut z masażem całego ciała\nZALECANE: seria 6 zabiegów (1–2 razy w tygodniu). Obok stosowania kuracji ważne jest zwrócenie uwagi na właściwy tryb i sposób życia oraz regularny ruch.


Więzienie Tibbets | Krypta | Fandom\nLokacje (Van Buren), Van Buren, Bazy wojskowe i badawcze\nNIE UKOŃCZONE. W BUDOWIE 65%\nArmia U.S. (przed Wojną)\nWięzienie Tibbets jest zimnym, sterylnym oraz silnie zautomatyzowanym więzieniem, w znanym kiedyś stanie Arizona. Technologia jest tak stara, że sięga lat przed Wielką Wojną - ma prawie dwieście lat. Jest to obiekt przeznaczony do przechowywania i ochrony najbardziej niebezpiecznych na świecie przestępców (wojskowych i innych) sprzed Wielkiej Wojny. Więzienie posiada sztuczną inteligencję ODYSSEUS, która nadzorowała całą placówkę.\nWięzienie miało być lokacją startową gry Van Buren. Było więzienie wojskowe, trzymając najbardziej niebezpiecznych przestępców z Stanów Zjednoczonych. Z biegiem czasu, coraz bardziej zaawansowane więzienie, wykorzystywało roboty jako strażników i roboty użytkowe do utrzymania struktury, zwłaszcza w wojnie z Chinami w 2070. Zostało ono zaprojektowane do przechowywania 636 więźniów. Począwszy od 2253, że posiada o wiele więcej - ale gdy opadł kurz i popiół po katastrofalnym ataku na więzienie, wielu więźniów ucieka przez zniszczone więzienne ściany, stwarzając zagrożenie dla Pustkowi.\nLogo batalionu Wojskowych, strzegących placówki\nPlacówka używana była do badań izolacji sprzed projektu Krypt. Badani byli tylko więźniowie, aby zobaczyć, czy mogą wytrzymać rygory izolacji przez długi okres czasu. To był czas, kiedy systemy recyklingu i systemy oczyszczania wody były badane, przed ich użyciem w Eksperymencie Krypt.\nW 2040 roku, obiekt został zarekwirowany przez rząd Stanów Zjednoczonych w związku z rozpoczęciem prac nad Eksperymentem Krypt przez Vault-Tec i Poseidon Oil.\nWięzienie Tibbets znajduje się na 1583 hektarach kwadratowych z 22,8 wewnątrz murów więziennych. To męski zakład o wysokim poziomie bezpieczeństwa. Zapewnia bezpieczne i humanitarne warunki dla wszystkich przestępców w nim. W obiekcie istnieje możliwość pozytywnych zmian w więźniach np. w pracy, edukacji, szkoleń i motywowania w kierunku samodoskonalenia.\nWięzienie Tibbets powstało przez akt Kongresu z 1895 roku, dotyczący więźniów z więzienia wojskowego w Forcie Tibbets, którzy byli używani na początku budowy. Więźniowie maszerowali 3 ½ mil codziennie, aby dotrzeć na miejsce i wrócić do więzienia w twierdzy nocą. Trwało tak aż do lutego 1903, kiedy pierwsi z 418 więźniów zajęli miejsce będące budynkiem pralni. Więźniowie i materiały były obsługiwane przez linię kolejową.\nW 1906 roku, wszyscy federalni więźniowie z Fortu Tibbets zostali umieszczeni w nowej instytucji i więzienie w Forcie Tibbets powróciło do Departamentu Wojennego. Kamień milowy w budowie dla nowych zakładów karnych w 1926 roku osiągnięto z ostatecznym umieszczeniem napowietrzonej kopuły rotundy - z którego wywodzi się słynny pseudonim - "Big Top" (Duża Góra).\n5 kwietnia 2040, sekretarz armii podjął decyzję o budowie nowych koszar dyscyplinarnych, o pojemności max. 456 więźniów. Koszt budowy wynosił 363.000.000 $. Budowa rozpoczęła się jesienią 2042, a jej zakończenie przewidywane było do jesieni roku 2045.\nW lipcu 2042 odbyły się rozmowy z Vault-Tec w celu ustalenia miejsca i wymagań funkcjonalnych dla nowego obiektu. Dnia 6 września 2042 dowódca otrzymał możliwość decyzji względem projektu i wybierał jedną z trzech opcji do dalszego rozwoju projektu. On także zwrócił się do Korpusu Inżynierów badań, nad alternatywną lokalizacją dla umieszczenia tego obiektu, ponieważ geologiczna ocena miejsca przyległego do jednostki, ujawniła nieodpowiednie warunki podpowierzchniowe. Podczas debaty z na temat możliwego ruchu projektu więziennego i relokacji obiektu, omówiono także system trzeciej szyny, który istnieje i funkcjonuje do dziś.\n10% budowy ukończono 4 października 2042\n35% - 27 marca 2043\n65% - 19 stycznia 2044\n90% - 3 maja 2045\n100% - 15 sierpnia 2046\nObiekt oddano do użycia 16 października 2046.\nTuż przed Wielką Wojną, placówka mieściła zbrodniarzy wojennych i dezerterów, którzy byli narażeni na promieniowanie broni biologicznej w Denver lub Kampanii Jangcy. Mimo, że ODYSSEUS był odpowiedzialny za utrzymanie więzienia i monitorowanie więźniów, wciąż zachowane są dużej ilości systemów bezpieczeństwa. ODYSSEUS kazał personelowi stworzyć robota ARGOSA, który służył mu jako niestrudzony obrońca więzienia.\nVictor Presper i jego zwolennicy użyli wirusa Nowej Plagi na odległych obszarach w pobliżu Boulder City i Denver. Było to wystarczająco blisko Więzienia Tibbets by pobudzić ODYSSEUSA do działania, ale nie na tyle blisko, aby rozpoczęła się panika wsród ludności. Ze względu na jego oprogramowanie sprzed wojnenne, ODYSSEUS śledzi i aresztuje wszystkie osoby zakażone. Atak Victora Prespera i jego zwolenników rozpoczyna odliczanie do startu rakiet BOMB-001. ODYSSEUS ocenia rozprzestrzeniania wirusa, próbując zebrać zbiegłych więźniów.\nODYSSEUS wykonał "masywne" obliczenia na temat gdzie każdy podróżował i okazało się, że więzieniowie (Więzień, Blackjack, Daniel, Chagasa, Mallet McBride, Ginger Flowers i Jillian McKinley) udali się do różnych miejsc. W tym momencie ODYSSEUS ustalił, że zaraza rozprzestrzenia się zbyt szybko, więc uzbroił bomby na satelicie z zamiarem zabicia wszystkich pozostałych na wolności więźniów.\nPlacówka Tibbets nie pojawiła się w żadnej z opublikowanych gier, ale miała występować w anulowanej grze Fallout 3 (Van Buren), projektowanej przez Black Isle.


STUDIO URODY JAGODA - Warszawa, Warszawa ul.Ryżowa 48 - opinie, cennik, godziny otwarcia, adres\nWarszawa ul.Ryżowa 48, Warszawa\nW chwili obecnej nie posiadamy więcej informacji na temat salonu STUDIO URODY JAGODA znajdującego się w miejscowości Warszawa przy ulicy Warszawa ul.Ryżowa 48.\nOd jakiegoś czasu mam przedłużone paznokcie. Poniewaz paznokcie już się w niektórych miejscach odklejały musialam się zdecydowac albo je spiłować albo uzupełnic jesli uda mi się gdziekolwiek umówić przed świętami. Niestety moja manicurzystka była juz zajęta, ale udało mi się zapisać do salonu Jagoda na Ryżowej na uzupełnienie paznokci akrylem tuż przed świętami. Tragedia!!! po wstępnym opiłowaniu paznokci manicurzystka wyjęła zel i wtedy zostałam poinformowana że oni w ogóle nie używają akrylu!!! nie mialam większego wyjście i się zgodziłam. powierchnia paznokci była pofalowana, miejsca w których materiał się odklejał (głównie dlatego przecież się zapisałam) nie zostały usunietę i wypełnione na nowo, tylko na odklejonego paznokcia nałożona została warstwa żelu. po dwóch dniach paznokieć mi odpadł reszte musiałam spiłować żeby uniknąć tego samego. Na tego typu zabieg ODRADZAM salon Jagoda. straciłam czas i pieniądze.\nZłe a nawet bardzo złe, fryzjerki nie kompetentne, nie umiejące dobrać odcieniu farby, chciałam jasny brąz a wyszedł ciemny z odcieniem kasztanu, pomijając ten fakt farba nakładana na długich włosach 1,5 godziny, gdzie zwykle kończy się to max 45 minut, fryzjerki tu pracujące ogólnie zestresowane podczas obecności szefowej, która jest arogancką bezczelną kobietą, po tym wycenieniu usługi powiedziałam, że tyle nie zapłacę, po czym szefowa chciała wezwać policję, Do wszystkich potencjalnych klientek szczerze odradzam wizyty w tym salonie.\nW tym salonie byłam dwa razy. perwsze strzyzenie było ok nawet sie układały wiec zadolowolona byłam ze moze wkoncu znalazałam dobrego fryzjera , ale drugie strzyzenie było tragiczne wogule sie nie chciały układac koszmar.Poszukiwałam dalej dobrego fryzjera i trafiłam na faslowa Studio ombre polecam Panią Monike. Jestem stałą klientą i zawsze jestem zadowolona.\nPani Jagoda znakomity fachowiec, mistrzyni w swoim fachu ! Polecam wszystkim wymagającym paniom i panom, wychodzę zawsze zadowolona z koloryzacji i fryzury. A kosmetyczka nie ograniczyła się jedynie do przeprowadzenia zabiegu, ale podzieliła się ze mną mnóstwem fachowych rad. Ceny też nie najwyższe z tego, co zdążyłam się zorientować w innych sąsiednich salonach.\nstała klientka - niestety ju 2013-06-15\nData wizyty w salonie: 15.06.2013. Bardzo złe doświadczenie związane z tym salonem. Farbowałam włosy w salonie na ryżowej u p. Kasi. Nie mam wymagającego koloru – wręcz przeciwnie to brąz, a właściwie to był brąz, czyli teoretycznie coś co trudno spsuć, a jednak… Fryzjerka przetrzymała farbę na moich włosach: 1h 10 min, przy czym jest to czas od momentu zakończenia nakładania preparatu na odrosty. Włosy wyszły niemal czarne i bez połysku. Aby wrócić do dawnego odcienia mogę jedynie ściągnąć kolor - nie liczę na to, że złapią odcień jaśniejszej farby przy kolejnym farbowaniu. Rozpacz - tak mogę opisać swoje samopoczucie po wizycie. Fakt, że ruch był bardzo duży. Na zarzut o przetrzymanie farby fryzjerka zareagowała stwierdzeniem „nie było wolnej myjki”, co nie jest zgodne z prawdą. Pani Kasia zamiast zająć się klientem wyszła na zewnątrz zapalić papierosa, a gdy już skończyła palić, zamiast wrócić do salonu towarzyszyła koleżankom czekając aż i one skończą palić. W tym czasie myjka była wolna. Jak już panie do salonu wróciły, to p. Katarzyna powiedzia\nbyła klientka 2013-06-15\nżebym jeszcze chwilę poczekała, bo inna fryzjerka musi głowę umyć innej klientce. Nie jestem wymagającym klientem i naprawdę trudno mnie zdenerwować. Dziś jednak swoje zadowolenie określam na 10,5 w 10 stopniowej skali. Rachunek za farbowanie uregulowałam w standardowej wysokości. Miało być farbowanie & układanie, było tylko farbowanie, bo jak się okazuje 2h to zbyt mało czasu by także uczesać głowę. Z zakładu wyszłam w czapeczce spinając włosy gumką. Gdybym tak bardzo się nie spieszyła, porozmawiałaby o wysokości rachunku. Gorąco przestrzegam wszystkie panie przed tą osobą – wiem, że pracuje również na Skoroszewskiej. Do tego salonu niegdyś przychodziłam – dwukrotnie jednak trafiłam do tej pani i za każdym razem wracałam usmarowana farbą po brwi. Dziś kolejne spotkanie i kolejna porażka. .. Na ryżowej byłam wielokrotnie: farbowały mnie p. Iza i właścicielka salonu. Bez uwag było zawsze. Nie wiem czy wrócę na ryżową po tym doświadczeniu, uważam że przez tzw. Fryzjerkę zostałam potraktowana nieprofesjonalnie, a ze strony salonu nie fair było przyjęci\nnależności za usługę.\nOd dłuższego czasu nie mogłam znaleźć "swojej" fryzjerki, ale chyba trafiłam - pani Jagoda. Włosy ładnie się układają po strzyżeniu, dostałam kilka fajnych porad dotyczących stylizacji i pielęgnacji moich włosów. POLECAM\nByłam ostatnio pierwszy raz i jestem zadowolona. Farba wyszła idealnie jak chciałam. Polecam.\nODRADZAM! Fryzjerka zniszczyła mi włosy 2 tygodnie przed ślubem. Chaos i brak profesjonalizmu - omijajcie szerokim łukiem!\nNapisz opinię o STUDIO URODY JAGODA\nWarszawa ul.Ryżowa 48


27 sty 2011, 16:35\n25 sty 2011, 23:01\nShima , dziekuje :) _________________________________________________________________________ Ja nie potrafie isc do lekarza i prosto z mostu powiedziec jak jest jak juz wczesniej pisalam mialam juz prezswietlenie zatok i nic nie wykryto bo bylam pewna ze to przez splywajacy sluz z nosa do gardla t...\n25 sty 2011, 22:38\nJa nie potrafie isc do lekarza i prosto z mostu powiedziec jak jest :oops: :oops: jak juz wczesniej pisalam mialam juz prezswietlenie zatok i nic nie wykryto bo bylam pewna ze to przez splywajacy sluz z nosa do gardla teraz wiem ze jednak to nie to :smutny: Im wiecej uzywam plynow do plukania gardla...\n13 gru 2010, 18:30\nhttp://www.sklep-medyk.pl/katalog/index ... ategoria/8 mają go tutaj,niestety flacha nie jest malutka.Niemniej jednak mają długie terminy wazności więc zawsze mogą się przydać jeszcze w razie "w"\nJest to wyprobowane??? Bo kupie i znowu mi nie pomoze [/quote]\n13 gru 2010, 18:06\nPowiem Ci, ze ja to juz watpie ze da sie to jakos wyleczyc, no ale poki jeszcze wszystkich mozliwosci nie wykorzystalem to trzeba walczyc. Jak moge walczyc jak wiem ze to jest juz wszystko bez sensu Spotykam sie z kims i sama wiem ze nie bedzie nic z tego przez moj odech bo wsumie gdyby bylo na odw...\n09 gru 2010, 17:35\nNo wlasnie dlatego poszlam z tym do lekarza bo kiedys tego az tak bardzo nie odczowalam a teraz praktycznie caly czas musze tym pluc tylko rano wstane i sie zaczyna. Laryngolog przepisal mi krople do nosa Buderhin ktore mialy mi "pomoc" stosuje je dopiero od 2 tygodni ale widze ze nie ma poprawy poc...\nMam dokladnie ten sam problem co ty czytajac co napisales czuje sie jak bym czytala o sobie. Mam juz tego dosc i nie potrafie sobie z tym poradzic. Guma nie pomag,a roznego rodzaju plyny i pasty do swierzego oddechu tez. Bylam u laryngologa poniewaz mialam dzienne uczucie splywajacego kataru do gard...


WIEDŹMIN WSZYSTKO CO WARTO WIEDZIEĆ\nNajgorsze potwory rodzą się w nas samych… Słynny Geralt z Rivii ożywa na małym ekranie. Po wielu latach oczekiwania fani otrzymują adaptację sagi Andrzeja Sapkowskiego.\nOśmioodcinkowy „Wiedźmin” to największa z dotychczasowych produkcji Netflixa. Dla całego projektu niebagatelne znaczenie miał producent wykonawczy Tomek Bagiński, który blisko współpracował z showrunnerką serialu Lauren Hissrich oraz samym autorem sagi Andrzejem Sapkowskim. Efekty specjalne do tej epickiej sagi fantasy stworzyli nasi artyści. W pracę nad serialem zaangażowanych było 150 ekspertów od VFX-ów, animatorów, modelerów i producentów.\n„Wiedźmin” z ponad 40 milionami sprzedanych egzemplarzy na całym świecie stał się ikoną popkultury, a książki wykreowały jednego z najpopularniejszych bohaterów fantasy. Wszystko zaczęło się w 1985 roku od krótkiego opowiadania nadesłanego na konkurs miesięcznika „Fantastyka”. Na udział w nim namówił Andrzeja Sapkowskiego jego syn. „Wiedźmin”, bo tak nazywała się nowela, zajął 3. miejsce i pojawił się w grudniowym wydaniu magazynu w 1986 roku. Następnie polski autor napisał kolejne opowiadania z Geraltem z Rivii w roli głównej, które zostały wydane w dwóch zbiorach na początku lat 90. – „Ostatnie Życzenie” i „Miecz Przeznaczenia”. Świat wykreowany przez Sapkowskiego szybko zyskał zagorzałych fanów, co zaowocowało książką „Krew Elfów” wydaną w 1994 roku i rozpoczynającą pięciotomową sagę opowiadającą epicką historię fantasy z Geraltem z Rivii, Yennefer z Vengerbergu oraz ich przybraną córką Ciri w rolach głównych. W tym okresie pojawiły się również komiksy Bogusława Polcha oraz Macieja Parowskiego, które pomogły jeszcze bardziej rozsławić ten pełen magii i potworów świat.\nNastępnie zaczęła się ekspansja za granicę, pod koniec lat 90. opowiadania i powieści zostały przetłumaczone m.in. na język rosyjski, litewski i czeski. Przekłady również okazały się dużym sukcesem, a „Wiedźmin” stał się niezwykle popularną serią we wschodniej Europie. Wpływ mogły mieć motywy z mitologii słowiańskiej, które są wspólne dla całego regionu. Na podbój reszty świata „Wiedźmin” musiał poczekać kolejną dekadę. Obecnie możemy przeczytać książki Andrzeja Sapkowskiego w aż 19 językach.\nPierwsza próba ekranizacji prozy polskiego pisarza została podjęta w 2001 roku przez Marka Brodzkiego z Michałem Żebrowskim w roli białowłosego łowcy potworów. Obraz spotkał się jednak z negatywnym odbiorem, choć teraz powoli zyskuje status kultowego i zdobywa rzeszę fanów.\nTeraz kolejne pokolenia odkryją uniwersum stworzone przez Andrzeja Sapkowskiego za pośrednictwem serialu. To wypełnione akcją i efektami wizualnymi widowisko było wyczekiwane przez miliony fanów na całym świecie, a ogromna popularność serialu na długo przed premierą zdecydowała o tym, że już został zapowiedziany drugi sezon.\nW rolę tytułowego Wiedźmina wcielił się hollywoodzki aktor Henry Cavill, znany wcześniej z roli Supermana. Na ekranie zobaczymy również m.in. Anyę Chalotrę jako Yennefer oraz Freyę Allanę jako Ciri. Reżyserami serialu są Alik Sakharov, Charlotte Brändström, Alex Garcia Lopez oraz Marc Jobst. Producentem wykonawczym był Tomek Bagiński, a za efekty specjalne odpowiadał Platige Image.\nTomek Bagiński (Producent Wykonawczy). Nowa Fantastyka 12/2019\n„Na początku to miał być film. Powstało kilka wersji scenariusza, z różnymi scenarzystami. Każdy kolejny draft był lepszy, i razem z Platige Image, które jest w projekt zaangażowane produkcyjnie od lat, lataliśmy do Stanów, by prezentować scenariusze producentom i starać się ich nimi zainteresować. (…) wtedy na scenę wkroczył Netflix. (…) Gdy zaś wchodzi Netflix, wygląda to tak, że słyszymy: „Róbmy to”. (…) Tak więc dwa lata później mamy serial.”\nRafał Sadowy (Art Director)\n„Jednym z ciekawszych elementów naszej pracy przy filmie było zwizualizowanie różnych rodzajów magii. Założenie było takie, aby efekty magiczne nie przytłaczały, były dość subtelne. To była bardzo kreatywna i ekscytująca praca, wykonaliśmy wiele testów, powstało wiele wersji, dzięki temu udało się doprecyzować ich ostateczny kształt i charakter. Te eksperymenty pozwoliły również na osiągnięcie wizualnej spójności. Nie mogę się już doczekać, by obejrzeć efekty naszej pracy w kontekście skończonego serialu. Zżera mnie ciekawość!”\nMateusz Tokarz (VFX Supervisor)\n„To był gorący okres. Tempo pracy było bardzo wysokie, ale daliśmy radę i wszystko dostarczaliśmy w terminie. Netflix doceniał naszą pracę. Cieszę się, że te liczne godziny, które włożyliśmy w projekt przełożyły się na coś, co spodobało się zarówno klientowi, jak i nam samym. To zdecydowanie będzie najlepsze, co jeszcze zobaczycie w tym roku”\nKrzysztof Krok (VFX Producer)\n„Duży nawał pracy, duża intensywność i duży zespół. Stres był, ale wszystko nawet gładko poszło. Spotkania codziennie o 9:00 rano na wspólne oglądanie tego, co nasi artyści stworzyli to były moje ulubione chwile. W samym serialu bardzo mi się podobają zdjęcia, które prezentują wysoki poziom. Nie mogę się doczekać premiery”\nWitold Płużański (Digital Compositor)\n„Bywało trudno, bo tak jest przy tak ogromnych projektach. Mimo wszystko daliśmy radę. Czekamy na więcej, mocniej, śmielej. Niczym Geralt byliśmy zdani głównie na siebie, ale możemy być naprawdę dumni z efektów naszej VFX-owej magii. Z moich zadań największym wyzwaniem było sprostanie uwagom wranglerów i supervisora, którzy, wiedząc jak ważny jest to projekt, przykładali wagę do najmniejszych szczegółów, starając się wyjść naprzeciw nawet najbardziej wymagającym oczekiwaniom klienta”\nMichał Śledź (FX Artist)\n„Do Wiedźmina miałem możliwość wykreowania kilkunastu efektów, w tym magiczne portale i Jinna. Była to wspaniała przygoda, którą będę pamiętał do końca życia. Największym wyzwaniem, a za razem ciekawym doświadczeniem, było dla mnie stworzenie elementów wizualnych, które nie będą przytłaczające, za to wyraźne, spójne i wzbogacające historię”\nPaweł Gajda (FX Team Producer)\n„Możliwość pracy przy takim serialu dała mi dużo frajdy i miała też pewien osobisty charakter. Od opowiadań o Wiedźminie rozpoczęła się moja przygoda z „dorosłą” literaturą. Jako nastolatek pochłaniałem kolejne części sagi z wypiekami na twarzy. Chciałbym zobaczyć swoją minę, gdybym wtedy dowiedział się, że za kilkanaście lat będę miał szansę wspierać pracę grafików tworzących serial na podstawie Wiedźmina dla amerykańskiej platformy streamingowej!”\nMichał Własiuk (Data Wrangler)\n„Bardzo miło wspominam pracę nad „Wiedźminem”. Na moje uwagi typu: „O! to mi się nie podoba”, albo „O! tu mi coś mrygnęło” – wszyscy bardzo żywiołowo reagowali. Revizje zawsze były ekstra. Wcześniej nie byłem fanem Wiedźmina, ale po pracy przy projekcie jest pewne że obejrzę serial, a w następstwie nadrobię książki”\nMichał Magoń (Data Wrangler)\n„Nigdy wcześniej nie byłem w tak głębokim stopniu zaangażowany w tworzenie VFX-ów. Platige okazał się dla mnie odpowiednim miejscem do tego aby wejść w ten złożony proces. Najbardziej uderzyła mnie ilość materiałów wejściowych i wyjściowych konieczna do przetworzenia. Na tyle duża, że wymagała powiększenia początkowego zespołu. Optymalizując workflow i dobierając odpowiednie narzędzia wyszliśmy cało z tej walki”\n„Największym wyzwaniem była organizacja pracy. Byliśmy w ciągłym kontakcie z producentami serialu, pilnowaliśmy wysyłek oraz zapewnialiśmy feedback na bieżąco. Musieliśmy stworzyć cały system komunikacji, by wszystko perfekcyjnie zgrać i żeby nie było żadnych przestojów. Cieszę się, że mogłam wziąć udział w tak fajnym przedsięwzięciu. Bardzo podobała mi się przedstawiona w serialu historia, a muszę przyznać, że sama nie jestem wielką fanką fantasy, więc to musi o czymś świadczyć”\nBartosz Krasicki (Data Wrangler)\n„Wszedłem do projektu w jego trakcie, ale za to w najbardziej intensywnym momencie. To była wręcz fizycznie wymagająca praca, trzeba było cały czas być mocno skupionym, żeby nie popełnić błędu. Projekty VFX-owe nie różnią się między sobą aż tak bardzo, ale w tym wypadku nasz workflow musieliśmy dopasować do wymagań Netfixa. To było duże wyzwanie”\nBłażej Andrzejewski (Animator)\n„Pracowałem przy animacji sekwencji początkowej jednego z odcinków. Chcąc-nie chcąc znalazłem się między przysłowiowymi „młotami a kowadłem” – między artystą konceptualnym z wizją sceny, riggerem, który chce w pełni wykorzystać bogate w deformacje systemy animacyjne, layout artystą, na którego zmiany kadrowania trzeba było reagować na bieżąco artystą FX, który dba o to, żeby moja animacja nie przysparzała problemów z symulacją cząsteczek oraz tą drugą stroną – supervisoromi, show-runnerami i producentami, do których należało ostatnie zdanie na temat wyglądu animacji. Koniec końców udało się pogodzić oczekiwania zespołu i „wykuć” wspólną wizję, ale muszę przyznać, że łatwo nie było :).”\nKlaudiusz Wesołowski (Modeler)\n„Najlepsze w tym projekcie było oglądanie scen, nad którymi się pracowało, jeszcze przed premierą. To bycie częścią tej „tajemnicy” kiedy cały internet zastanawia się, co będzie w serialu, a Ty widzisz jego część na monitorze”\nSebastian Lautsch (Lead Modeler)\n„Moim pierwszym zadaniem było zapewnienie, by kwiatek miał styk ze stołem i nie lewitował w powietrzu. Śmiałem się, że tak proste zadanie doda mnie do napisów końcowych. Ale potem były kolejne – eksplodująca głowa, animowane logo. Duży stres, a czasu mało. Efekt eksplodującej głowy był do wykonania w dość wąskich ramach czasowych. Wstępnie przygotowaliśmy 3 wersje, z których wybrano moją z pewną dozą podmalówki od klienta. Dalej już finalny efekt to współpraca kilku osób z różnych działów. Euforia, rozczarowania, w końcu ulga, kiedy wraz z całą resztą udawało nam się dowieść zadowalający efekt”\nCREATIVE REVIEW: https://www.creativereview.co.uk/creatives-world-witcher/\nTYGODNIK POWSZECHNY: https://www.tygodnikpowszechny.pl/wiecej-niz-zloto-156442\nSPIDER’S WEB: https://www.spidersweb.pl/rozrywka/2019/11/25/wiedzmin-reakcje-serial-netflix-recenzje-embargo/\nTECH WP.PL: https://tech.wp.pl/serial-wiedzmin-netflix-nie-zawiodl-pierwsi-widzowie-pod-wrazeniem-6449939653543553a\nWIRTUALNE MEDIA: https://www.wirtualnemedia.pl/artykul/netflix-zapowiada-siedem-sezonow-serialu-wiedzmin\nNA EKRANIE: https://naekranie.pl/aktualnosci/wiedzmin-pierwsze-opinie-o-serialu-netflixa-w-sieci-nie-ma-sie-czym-martwic-1574707430