Wykluczenia i przywileje, z których nie zdawałyśmy sobie sprawy, ale teraz już wiemy. – Ninusy\nCzy łatwiej być kobietą czy osobą niebiałą?\nKiedy myślę o dyskryminacji, to najpierw o tej, która mnie bezpośrednio dotyczy. Czyli o homofobii, szowinizmie, mizoginii. Mam to szczęście, że żyję w kraju, który dostarcza mi wielu możliwości badania terenowo i pośrednio, dotkliwie i na co dzień pełnego spektrum bycia osobą wykluczaną. Co ciekawe, na tyle oswoiłam się z rolą ofiary, że problemem jest dla mnie wyjście poza.\nTym bardziej jestem wdzięczna za książkę, która wpadła w moje ręce jakiś czas temu i którą, choć zaczynałam czytać z pozycji eksperta do spraw wykluczeń, skończyłam z absolutnym poczuciem wstydu, jaki towarzyszyć może jedynie osobie uprzywilejowanej, która zdecyduje się wyjść ze swojej bańki i zobaczyć szerzej rzeczywistość, w której żyje. I do której budowania aktywnie, chociaż nieświadomie się przykłada.\nBo choć prawdą jest, że obecna sytuacja osób takich jak ja, moja żona, nasi znajomi, przyjaciele i sąsiedzi, czyli osób LGBT+ w Polsce nie jest godna pozazdroszczenia i nie powinna mieć miejsca, to stanowi tylko element rzeczywistości, w której grupy znacznie liczniejsze są dyskryminowane pokoleniowo i systemowo w skali globalnej. I chociaż “niewiedza jest błogosławieństwem” to ignorancja już nie.\nMowa tu o książce “dlaczego nie rozmawiam już z białymi o kolorze skóry” Reni Eddo — Lodge. Tak jak napisałam wyżej, do lektury przystąpiłam z pozycji osoby doskonale zaznajomionej z mechanizmami społecznego wykluczenia, której wydawało się nawet, że sytuacja osób o innym niż biały kolorze skóry jest, co żenujące, IDENTYCZNA, co sytuacja osób LGBT. Pozbawiona wiedzy i wrażliwości uznałam, że dyskryminacja jest taka sama, zmienia się jedynie jej obiekt, ale na dłuższą metę wystarczy zmienić słowo rasa na orientacja psychoseksualna, aby móc się utożsamić ze zjawiskiem. Otóż nie.\nJuż od pierwszych stron tego wydawnictwa moja ignorancja wypalała mi dziurę w brzuchu i powodowała mdłości. Uświadomienie sobie historii europejskiego niewolnictwa (nie mówili o tym w szkole, prawda?) i jego skali, historii Wielkiej Brytanii, działań rządu, który niewolnictwo otwarcie wspiera, następnie po wojnie obdarowuje pokolenia urodzonych już w UK imigrantów przywilejami, aby uczynić z nich tanią i dostępną na miejscu siłę roboczą, po całkowitą zmianę nastawienia w latach 60 i 70 odbierając tym samym ludziom prawa obywatelskie i domagając się ich deportacji do krajów, które już nie istnieją, a na pewno nie w tej samej formie, z której ich przodkowie byli siłą zabierani.\nSzok pierwszy — niewolnictwo nie dotyczyło tylko USA, ale działo się w Europie, i to głównie w kraju, w którym jedną z liczniejszych grup imigrantów stanowią właśnie Polacy, czyli Wielkiej Brytanii. Polacy, którzy nie mają pojęcia, dlaczego na ulicach spotkają ludzi o tak różnych odcieniach skóry i zakładają, że są kimś lepszym, tylko z powodu jaśniejszej karnacji. Podczas gdy tysiące tych osób posiada brytyjskie obywatelstwo, wykształcenie i kwalifikacje do wykonywania pracy, rzadziej dostają szansę, aby je zaprezentować.\nSzok drugi: Biały jest kolorem domyślnym, na który zorientowany azymut normalności. Narracja białych ludzi jest tak dominująca, że czarnoskóre dzieci dorastające w Europie pytają rodziców “czy jak dorosną, to staną się białe?”. Reprezentacja osób o innym kolorze skóry, mówiących innymi językami, czy jakkolwiek odrębnych i różnorodnych nie istnieje w homogenicznym świecie. I nie chodzi tu tylko o media, bo chociaż marketing zauważył wartość dodaną “tak zwanej różnorodności”, o czym pięknie pisze Naomi Klein w “No Logo”, to nadal do reprezentacji dopuszczane zostały tylko pewne formy i typy Inności — najbardziej schematyczne, najbardziej uśrednione, odpowiadające wyobrażeniom na temat danej grupy. Dlatego początkowy zachwyt nad reklamami Benetton, Diesel czy Banana Republic musi ustąpić miejsca debacie o sensie i istocie reprezentatywności jako tła dla białych ludzi i napędzania ich konsumpcjonizmu.\nSzok Trzeci: Biały przywilej. Jako osoba o białym kolorze skóry i polsko brzmiącym nazwisku nigdy nie musiałam nigdy obawiać się załączenia swojego zdjęcia do CV, jako czynnika zmniejszającego moje szanse na otrzymanie pracy. Podobnie idąc ulicą w moim rodzinnym mieście nie spotkałam się z atakami słownymi ani agresją (o ile nie szłam za rękę z osobą tej samej płci). Nie wyrastałam w domu, w którym kolor skóry, historia pochodzenia lub doświadczenia wcześniejszych pokoleń miałyby jakikolwiek wpływ na moją tożsamość, stąd nie czułam się ani dumna, ani specjalnie upośledzona swoim pochodzeniem. Wszyscy ludzie, których znałam, byli biali. Jeśli na wakacjach za granicą spotkałam osobę o innym kolorze skóry, to traktowałam ją tak jak eksponat na wystawie. Odmawiałam ludziom o innym kolorze skóry człowieczeństwa, stawiając ich w roli przedmiotu, ciekawostki, egzotycznego urozmaicenia w moim białym życiu. Nikt nigdy nie przyznawał mi punktów za pochodzenie, nie podważał mojej narodowej przynależności ani nie pytał czy mój ojciec był polakiem. Mój przywilej to cała suma rzeczy, jakie mnie omijają lub jakie mnie spotykają, chociaż o nie nie proszę. Nie muszę, bo jestem biała i mi się należą.\nSzok czwarty: rasizm strukturalny. To przyjmowanie świata takim, jaki jest, lekceważenie walki mniejszości i przyzwolenie na stan rzeczy, w którym występują nierówności, bo mnie to nie dotyczy. To niereagowanie, nierozumienie, nieinteresowanie się. To ignorancja i zamykanie się w swojej bańce. To mówienie “przesadzasz, na pewno nie jest tak źle”, kiedy osoba niebiała opowiada nam o swoich doświadczeniach. To mówienie, że osoby niebiałe walczące o swoje prawa to rasiści nienawidzący białych ludzi. To kierowanie się uprzedzeniami, zarówno pojedynczych osób, jak i całych instytucji, które z jakiegoś powodu, choć stawiają na kwalifikacje, dużo więcej zatrudniają osób o białym kolorze skóry i swojskich nazwiskach. O uprzedzeniach rodzących się na podstawie nazwiska lub fotografii danej osoby. To używanie wykluczającego języka, nawet nieświadomie. To korzystanie z przywilejów i władzy bez refleksji skąd wzięły się w naszych rękach i czyim kosztem.\nSzok piąty: nie taki szokujący, czarny feminizm. Większość pierwszych sufrażystek była abolicjonistkami. Walka o prawa kobiet i wyzwolenie niewolników przebiegała w pewnym momencie jednym torem. Jednak z czasem dość mocno się rozjechała, a ruch feministyczny odciął się od reprezentacji osób kolorowych w ten sam sposób w jaki odciął się od kobiet homoseksualnych. Nie wiem nic o czarnym feminizmie, ponieważ podobnie jak feminizm lesbijski jest on na peryferiach zjawiska, wykluczony. Niereprezentatywny, więc niereprezentowany. Ograniczony do zjawiska tokenizmu tak jak pokazano to we wspaniałej produkcji HBO “Mrs. America”. Ten serial sprawił, że postanowiłam sięgnąć po najważniejszą książkę białego feminizmu – “Mistykę Kobiecości” Betty Friedan. Książkę, która zmotywowała miliony kobiet do ponownej walki o siebie, która stała się zaczynem drugiej fali feminizmu, jednocześnie obnażając, że walka ta dotyczy tylko białych i tylko zamożnych kobiet z klasy średniej. Wykształconych amerykanek, które mogły sobie pozwolić na odejście od roli matki i żony na rzecz bycia kimś więcej. W czasach kiedy niebiałe kobiety nadal miały problem z dostaniem się na collage lub na studia, o zatrudnieniu nie wspominając, a ich mężowie i partnerzy mogli pomarzyć o kierowniczych stanowiskach, harując za znacznie mniejsze stawki, jakie przysługiwały na tych samych stanowiskach białym pracownikom, Friedan nawołuje do powszechnej mobilizacji, powrotu na studia i rozwoju osobistego. Tym samym jest to najlepszy przykład rasizmu i klasizmu osoby zaślepionej swojej białym przywilejem.\nCo można czuć po skończeniu książki, która obnaża cię do kości i konfrontuje z samym sobą? Poza podziwem do młodej autorki, Brytyjki, która naprawdę miała już dość rozmawiania z nami, białymi o kolorze skóry? Ja czułam wstyd. Za swoją ignorancję, za zawłaszczenia kulturowe, za brak empatii i za bycie częścią systemu, z którym wydawało mi się, że walczę. Okazało się jednak, że tylko stoję z boku, a wyjątkowo często odwracam głowę. Zanim jednak rzucę się w wir walki, chcę się dedukować. Książka Reni Eddo – Lodge oraz wystawa Dynamic Spaces w Muzeum Ludwig w Kolonii, gdzie zobaczyłam zakres sztuki i kultury czarnych kobiet, zakres, o którym nie mam pojęcia, otworzyły we mnie przestrzeń, która domaga się wypełnienia. Nie jestem kompletna, nie jestem całością, jeśli nie wezmę na siebie odpowiedzialności za poznanie świata, takim, jaki jest. Z każdej perspektywy, nie tylko tej uprzywilejowanej.


Downing: Dajmy czas Rashfordowi - RedUnited.pl\nDowning: Dajmy czas Rashfordowi\nAutor: adi87a 26 marca 2016 09\nTrener reprezentacji Anglii do lat 20, Keith Downing wierzy, że cierpliwość jest najlepszą receptą na dalszy rozwój kariery reprezentacyjnej Marcusa Rashforda.\nRashford jest po imponujących występach w barwach Manchesteru United objawieniem w ostatnim czasie i niektórzy eksperci piłkarscy na Wyspach sugerują, by powołać go na Euro 2016. Keith Downing jest jednak zdania, że zbyt wczesne powołanie Rashforda do kadry seniorskiej może spalić jego dalszą karierę.\n– Oczywiście jesteśmy w kontakcie z Royem Hodgsonem. Będziemy rozmawiać za tydzień, czy dwa, ale myślę, że spokojne postępowanie z Marcusem jest najlepszym wyjściem – powiedział Downing dla Sky Sports News HQ.\n– Sądzę, że nie powinniśmy postępować z nim zbyt szybko. Oczywiście jest on w głowie Roya, ale myślę, że powinniśmy postawić na spokojny rozwój.\nDowning spotkał Rashforda po raz pierwszy w tym tygodniu i jest pod wrażeniem tego jak piłkarz Man Utd radzi sobie z obecną sławą.\n– Pokazał się on wszystkie dwa czy trzy tygodnie temu i zagrał kilka świetnych meczów w barwach Manchesteru United i zdobył ważne gole. Wielki szacunek dla niego, za to jak radzi sobie z obecną sławą.\n– Dużym atutem Marcusa jest jego siła. Jest on też bardzo dojrzały jak na tak młodego piłkarza. Jestem przekonany, że zdaje on sobie sprawę, że wciąż przed nimi wiele nauki i że obecna sława mu nie przeszkodzi w dalszym rozwoju – dodał trener reprezentacji Anglii U-20.\nKeith DowningMarcus Rashford\nMourinho zarobi na Old Trafford 60 mln?\nDuet z Bilbao na celowniku Manchesteru United


Norma Pro we Wrocławiu - Katalog stron internetowych - Dodaj-strone.com.pl\nStrona główna » Komputery i Informatyka » Oprogramowanie » Norma Pro we Wrocławiu\nSprzedażą oprogramowania zajmujemy się od kilkunastu lat. W swojej ofercie mamy programy do kosztorysowania takie jak Norma Pro, harmonogramowania i planowania. Nasz zespół trenerów systematycznie prowadzi zajęcia z zakresu ich obsługi. Ukończenie szkolenia pozwala na poznanie pełnych możliwości korzystania z aplikacji co przyczynia się do wydajnej i przyjemnej pracy. Zapraszamy do naszego sklepu.\nAktualizacja: 20-09-2013, godz.: 10:30\nszkolenie norma, program norma pro, kurs norma, wrocław, szkolenia norma pro, norma pro, norma expert, szkolenie norma pro, szkolenia norma\nZareklamuj stronę www.butorg.pl:\nKomentarze dla "Norma Pro we Wrocławiu":\nItcube.pl polski system »\nInnowacyjne rozwiązania poparte wieloletnim doświadczeniem i prestiżowymi nagrodami - sklepy internetowe Shoper to idealny wybór dla małych i dużych firm, które chcą rozwinąć swoją sprzedaż online. Przejrzyste zasady fun ...


Szczyty-Dzięciołowo maleńka wioska “wielkich ludzi”. – bloganki\n17 października 2021 / No Comments\nSzczyty-Dzięciołowo to maleńka wioska położona zaledwie 6 km na północ od Orli i 12 km na wschód od Bielska Podlaskiego. Na samym jej końcu, na niewielkim pagórku w sąsiedztwie prawosławnej cerkwi stoi przepiękna rzeźba św. Jana Nepomucena. Święty, którego nazwisko mam zawsze problem wymówić uważany jest za patrona mostów, opiekuna życia rodzinnego, orędownika dobrej spowiedzi, sławy i honoru. Według tradycji ludowej był świętym, który chronił pola i zasiewy przed powodzią, ale również i suszą. Dlatego figury św. Jana Nepomucena można spotkać jeszcze dzisiaj przy drogach w sąsiedztwie mostów, rzek, ale również na placach publicznych i kościelnych oraz na skrzyżowaniach dróg.\nChoć kult świętego znany jest na całym świecie, niektórzy wciąż twierdzą, że św. Jan Nepomucen był postacią fikcyjną, wymyśloną przez Jezuitów, aby odwrócić uwagę społeczeństwa od ówczesnego czeskiego reformatora, Jana Husa.\nSama śmierć Jana owiana jest tajemnicą. Duchowny został spowiednikiem żony króla Wacława IV Lanckorońskiego, Zofii Bawarskiej. Ta zaszczytna funkcja okazała się dla niego zgubna. Król podejrzewał swoją żonę o zdradę, a duchowny nie chciał złamać tajemnicy spowiedzi i tym samym popadł w niełaskę władcy.\nZostał wtrącony do więzienia i skazany na tortury, a potem zrzucony z mostu Karola do Wełtawy. Wówczas to na wodzie, dookoła głowy świętego miało pojawić się pięć gwiazd tworzących aureolę.\nNajsłynniejsza figura Jana Nepomucena znajduje się na moście Karola w Pradze, postawiono ją w 1683 roku. Podlasie ma swoją XVIII wieczną figurę św. Jana, która dzięki determinacji mieszkańców stoi na wzgórzu koło jednej z najpiękniejszych cerkwi.\nRzeźba św. Jana Nepomucena – Szczyty-Dzięciołowo.\nCerkiew Ścięcia Głowy Świętego Jana Chrzciciela w Szczytach-Dzięciołowie.\nStojąca na wzgórzu cerkiew Ścięcia Głowy Świętego Jana Chrzciciela pochodzi z XVIII wieku, jest jedną z najstarszych na Podlasiu. Początkowo unicka, choć fundator był katolikiem, po synodzie połockim w 1839 roku, na którym zlikwidowano unię na terenach zaboru rosyjskiego, została świątynią prawosławną. Niektóre źródła podają, że ufundował ją nie wspomniany wcześniej Jan Walenty Węgierski tylko Jan Klemens Branicki. Swoim wyglądem przypomina pobliską cerkiew z Orli, też została pobudowana na planie ośmioboku. Wewnątrz niej znajduje się ikonostas z lat 80. XIX wieku.\nNaprzeciwko znajduje się Centrum Edukacji i Promocji Kultury Białoruskiej “Szczyty”. Organizuje ono festiwale, stworzyło także szlak “Drzewo i Sacrum”.\nCentrum Edukacji i Promocji Kultury Białoruskiej “Szczyty” – Szczyty-Dzięciołowo.


Czasem wsiadam do samochodu i odpalam muzykę na cały hajc. Na cały. Zależy co tam jest w odtwarzaczu, ale daję sobie wtedy tak dźwiękowo popalić, że nie słyszę silnika. Wydaje się, że to auto od tej muzyki jedzie. Bywa, że mam takie natężenie wszystkiego, spraw wielu - lżejszych-cięższych, myśli, rozważań, pytań, że to zagłuszenie na te 10-15 minut wydaje się być jedynym rozsądnym ratunkiem. Jedynym. Inaczej bym chyba eksplodowała. A tak to chociaż przez chwilę dźwięki dają odpocząć całej reszcie. Teraz za to jest taka cisza, że własne myśli dopiero zdają się dochodzić do głosu. Mały P śpi spokojnie, a duży P pojechał na pasterkę. Myślałam, że usiądę i spiszę tylko, tymczasem ten tekst idzie ciężko... Właśnie głównie o te pytania mi jakoś chodzi - odpowiedzi znaleźć nie mogę. I pytam przecież to tu, to tam, radzę się, ale prostych dróg nie ma. Nie ma. Ten rok należy raczej do trudniejszych. Ale dzisiaj, może wraz z narodzeniem tego Świętego Dziecka przyjdzie jakieś nowe...coś. Coś może drgnie, przyniesie spokój. Wierzcie, że kto wrażliwszy to się tak czasem umęczy, udręczy sam ze sobą... Pytań ma za dużo, a odpowiedzi jak na lekarstwo, albo wcale nawet. Czasem lepiej być prostym człowiekiem.\nW nadchodzącym nowym czasie chciałabym, żeby mi się zawsze chciało...żeby tak nie sparcieć jako człowiek, żebym zawsze chciała biec dalej. I szukać. Żeby tak nie spłycieć w tym wszystkim, i żeby zawsze wzruszała mnie krzywda innych, i żeby mnie niesprawiedliwość mierziła, a lenistwo swoje i innych wkurwiało, bo lepszego słowa nie znajdę...Żeby żyć pełną gębą, dostrzegać, że jestem w dobrym miejscu i z właściwymi ludźmi. I żebym tych mądrych spotykała, bo głupców to nie brakuje. Żeby moje serce zawsze waliło z odpowiednio brzmiącym tąpnieciem, żeby nie dać się, ale iść swoją ścieżką. Żeby się nie bać - inspirować i dać się zainspirować. Żeby tak prowadzić swoje dziecko, żeby był pracowity i pewny siebie, ale nie cwany. Żeby dostrzegać rozmaite zbiegi okoliczności, dobrze je rozszyfrowywać, i żeby mieć wokół siebie szczerych ludzi, nawet jeśli czasem starcie z nimi grozi solidną awanturą. I żeby mi się zawsze chciało drążyć sprawy do końca, żeby nie odpuszczać...Żeby dać się czasem poprowadzić.\nKolejna uroczysta kolacja wigilijna za nami. To naprawdę wielkie szczęście spędzać święta w domu, nakryć się swoją kołdrą, we własnym łóżku, z herbatą w ulubionym kubku. Ja zawsze w święta gdzieś upuszczę łezkę. Zawsze. Myślę o dzieciach w szpitalach i ich rodzicach, o tym jak szurają kapciami po korytarzach niepewni wyników badań, myślę o bliskich, którzy są daleko, a mimo to życzenia od nich w tym roku nie dotarły. Myślę o samotnych, chorych, opuszczonych, myślę o dzieciach w domach dziecka, myślę o duchownych, którzy dźwigają może jeszcze ciężary niełatwych spowiedzi, myślę o ludziach, którzy swoją postawą, pracowitością, sumiennością i oddaniem mnie zawstydzają. I myślę o tych, którym można już tylko zapalić świeczkę, ogarnąć ciepłym wspomnieniem. I cieszę się niezmiernie ze wspólnego czasu z moimi chłopakami - dwie niewyobrażalne miłości mojego życia. Jakie to szczęście móc kogoś tak kochać...\nW ten cichy, magiczny wieczór przesyłam Wam wszystkim ciepłe pozdrowienia. Życzę zdrowia i miłości.\nAutor: Zylwijkowo 08:58 23:06 6 komentarzy:\nTo nie jest PSTRYK.\nTo nie jest tak, że pstryk i siada się do takiego bloga, że słowa się napiszą za nas, że te myśli damy radę ot tak przelać. To nie jest też tak, że się siada i czyta te czyjeś napisane słowa. Bo to przecież za tymi słowami stoi czyjeś życie, czyjś akurat dzień, może taki, w którym wszystko spieprzyło się od rana. Może jakiś akurat szczęśliwy, albo taki, po którym człowiek jest umordowany niemiłosiernie, sponiewierany. Albo wycieczkę rodzinną ktoś opisuje, mniej lub bardziej udaną, rozmowy z przyjaciółmi podsumuje, przepisem będzie chciał się podzielić. Albo swój stan ducha ktoś wspomni, że lepszy, czy gorszy, albo, że akurat szuka jeszcze tej swojej drogi. Albo, że znalazł. O tym wszystkim czytający też musi wiedzieć, pamiętać. I wtedy taki wpis brzmi jakoś inaczej, pełniej, może ktoś dłużej pomyśli, swoją refleksję napisze, albo i może przeleci to tylko, jak za przesunięciem palca po ekranie. Tego nie wiem.\nMi ostatnio jakby ciężej myśli zebrać. No taki akurat mam trudniejszy czas. A przecież często, wydaje się, mam gotowy, ułożony w głowie tekst. Gdzieś to później mi uleci, wiatr to wszystko mi rozwieje i koniec. Po ptokach. Ale wiedzcie, że ja tu myślę o Was, czy kto tu zajrzy czasem, pomyśli, że coś wpisów dawno nie ma. Albo ucieszy się, że coś się ukazało. Nieraz sobie myślę jakby to było tak pisać naprawdę, umieć absolutnie całe swoje ja utkać w tekst. Nie, że tam zaraz pisarka wielka czy coś, ale tak siedzieć w pisaniu naprawdę, solidnie ważyć słowa, i pisać tak, żeby serca poruszać.\nKiedyś powiedziałam znajomemu, że czasem to bym to wszystko rzuciła w cholerę i pojechała w Bieszczady. Książkę bym wtedy pisała. Codziennie. I chociaż nie wiem jak ja bym tam w tych górach żyła bo to zaś śniegu by tam napadało po pachy, do maja by leżał, a ja przecież odśnieżarki nie umiem obsłużyć. Jak ja bym tam gdzieś w głębokiej głuszy po chleb maszerowała do wsi, a coś by jeść trzeba było. No jak by to było? Może by sąsiad czasem jakiś zajrzał, ale to znowu by mnie wkurzył, że mi pisanie przerwał i zaś nerwy bo tu ten sąsiad, tu ten cholerny śnieg...\nŚledzę taki program w TV, gdzie pokazują ludzi, którzy wyjechali z miast i siedzą teraz na wsi. Niektórzy to wszystko tak na serio - kury, jajka, koń. Inni znowu bawią się w wieś, ale jednak trochę po miastowemu - domek, ogród, eko-herbatki od babki-zielarki z sąsiedztwa. Też fajnie. Ale zawsze, absolutnie zawsze zazdroszczę tym ludziom odwagi, że taki krok podjęli, że tak rach-ciach i życie zmienione o wiadomo ile stopni. Te posady dyrektorskie zostawiają, korporacje, pieniądze. Zawsze mówię do mojego ukochanego: patrz, jacy ludzie, jacy oni są wolni...Chcą to kury nakarmią o piątej rano, albo o ósmej i kto im co zrobi...Albo psa wezmą na spacer, a jak nie to puszczą i poleci sam. Chcą więcej popracować to zakasują rękawy, a jak mniej to mogą kawy wypić trzy i dopiero się zebrać. Wolni. A my ciągle pędzimy. Ja i mój P. Bez ustanku. Ostatnio jakby jeszcze bardziej, szybciej. A przecież ani ja, ani P. tego nie wybraliśmy z własnej woli, to życie nas tak goni...Ja gdzieś te trybiki przykręcam, zwalniam koło napędowe, ale nic to.\nZostał tydzień do Świąt. Uwierzcie, że otworzyłam komputer i towarzyszyło mi to samo uczucie, kiedy robiłam wpis przed świętami zeszłego roku. Ze-szłe-go! Jakby wczoraj. I jestem przerażona, bo może jak ja się już tak zmarszczę i ze starości wysuszę, jak już będę żyć tylko wspomnieniami to ten sam dreszcz przejdzie mi po plecach - że to wszystko było jakby wczoraj...Życie całe. Że to tak przeleci, przewieje, już było... I dlatego świadomie hamuję, bym chciała wycisnąć z każdej chwili, rozmowy, spotkania ile wlezie, ile się da. I pisać, pisać częściej, jakoś tak pełniej żyć, już pal licho te Bieszczady...\nAutor: Zylwijkowo 08:58 21:33 2 komentarze:\nCzasem czas jednak nie pędzi...czasem.\nGdy wyglądam przez okno, on tam jest. Może ma chwilę do emerytury. Zamiata liście, z nikim nie rozmawia. Robi swoją robotę, nie marudzi też. Jak ostatnio przez to okno zajrzałam, to też zamiatał, ale zawartością łopaty było babie lato. Dmuchawę miał do tego dziadostwa - do nosa to włazi, za koszulkę, no wszędzie. A dzisiaj liście. Jesień, bracie, w pełni. I może tylko dzięki temu widać, że czas płynie. A widok przecież ten sam. Czas jakby się jakoś zatrzymał. Tu nikt się nie spieszy, tylko cierpliwie czeka. Na kawę kolejną, na rozmowę, na...coś. Ja czasem tak marnuję czas. Prześlizgnę się tak nieraz przez dzień, nic w zasadzie nie zrobię, do pracy pójdę, po angielsku pogadam, do wydawnictwa zadzwonię, zakupy zrobię, komputer odpalę-zgaszę. A jakoś padam potem ze zmęczenia. Często mam poczucie jakiegoś zmarnowania, jakby się worek energii wyrzuciło, zdmuchnęło jakoś tak. Potem myślę, że jeszcze to czeka, jeszcze tamto. Babskie gadanie. Z ukochanym nie rzadko o tym rozmawiamy. On mówi: no taki charakter jesteś, wszystko naraz byś chciała robić i wszędzie być. Rację ma - ja wiem.\nCzęsto myślę, że mogłabym, że bym nawet bardzo chciała robić to i tamto. I jeszcze potem to, a potem jeszcze tamto. Tyle tych to-tamto można by wyliczyć. Taki niespokojny duch. A potem właśnie wieczorem, jak podsumuję wtorek, czy piątek to mam wyrzuty, że w sumie to przeleciał po prostu dzień wzorcowo. Muśnięty tylko. Ale poznałam też miejsca, gdzie nikt czasu nie marnuje. Gdzie wyciska się z każdej godziny ile się da. Tacy z energią, co chcą podziałać, pomóc, coś swojego wnieść do świata i ludzi zawsze się jakoś znajdą - odnajdą siebie nawzajem. A potem to już tylko wióry lecą, piękne rzeczy się dzieją. I jak to widzę to śmieszy mnie potem taka zwykła ludzka zajadłość, podejrzliwość i plotkarstwo. Bo wiem, że gdyby to tak przekuć w robotę konkretną dla drugiego człowieka to można by przegonić wiele chmur nad czyimś życiem. To proste nie?\nAle tłumów nie ma. Dzisiaj wiem, że jedno dziękuję, uśmiech, popchnięta do przodu sprawa, ważna dla kogoś - i już jest radość. Chce się więcej. Poznałam ludzi, którzy tak żyją - pełnią życia dla drugiego człowieka. A potem te życia, małe-większe są...lepsze, przez chwilę może chociaż. Tu się można wiele nauczyć. Poznałam ludzi, którzy robią rzeczy dla innych niemożliwe do zrobienia. Żyją tym. Całe ich serducha są w tym, czym się zajmują. A innym to nawet przez myśl nie przejdzie, że można tak po prostu chcieć żyć - dla innych. I uśmiechać się nawet i jeszcze kasy za to nie brać. Wystarczy tylko znaleźć tych ludzi, tych właściwych a potem to już idzie. Znajdą się - są wszędzie. Może nie ja mam tylko czasem to poczucie ślizgnięcia się przez dzień.\nJutro wyjrzę przez to okno i on tam będzie zamiatał. I może wyglądać to tak, że nic się nie zmienia, a przecież z każdym dniem wszystko idzie do przodu. Każdego dnia niektórzy wyciskają maks z każdej godziny. Ci, którzy zamiast politykować, gardzić, znawcować tłoczą energię w dobroć. To proste, nie?\nAutor: Zylwijkowo 08:58 21:25 4 komentarze:\nSzanowny Panie B,\nJa nigdy do Pana nie pisałam, a jesteśmy już sąsiadami tyle lat. Czasem Pan wyjeżdżał na długo, w ogóle do mnie nie zaglądał. Czasem był Pan blisko, za ścianą...no jak to w życiu. Czasem mnie te Pańskie hałasy i pretensje, te ciągłe próby naprawiania wszystkiego i wszystkich, te przypominania jak mam żyć wkurzały tak, że marzyłam o tym, żeby Pan się wreszcie wyprowadził. A Pan ciągle tu wraca do tej kamienicy, ciągle ze mną tu sąsiaduje...Często prosiłam, żeby Pan mi załatwił to czy tamto, po drodze, a Pan nie i nie. Potem zaś sam z siebie Pan pomógł choć ja wcale nie prosiłam i ja się wtedy cieszyłam jak wariatka. Szkoda, że Pan za bardzo nie chce nikogo przyzwyczaić do tego, że tak spełnia te wszystkie życzenia i prośby. Widocznie Pan wie lepiej. Taki dla niektórych dziwak z Pana, ale ja Pana lubię. Ostatnio jakby bardziej. Jak wiem, że Pan się tam snuje za ścianą w swoich kapciach to lepiej się czuję z tą myślą.\nTeraz widzę, że ręce się Panu trzęsą, bo to już tyle lat Pan tu jest. Kiedyś pomyślałam, że co Pan tam może wiedzieć, inni tak samo mądrzy się wydają, też w księgach ich mądrości ktoś pospisywał. A ta Pana księga też jest pokaźna, dla wielu za ciężka, może i dla mnie też jakaś taka niewygodna. Ale mam ją w domu, powiem Panu, że czasem zerknę, co Pan tam radzi. Chociaż powiem, że pogadać też lubię, no taki temperament... Ostatnio widzę, że jakby częściej się może spotykamy, o na spacerze, czy jak rowerem jadę to Pan tam nagle się pojawia. I uśmiechnięty nawet. I wtedy myślę, że Pan to nie pozwala o sobie zapomnieć. Że może wielu nie chce mieć takiego sąsiada wszędobylskiego.\nLubię jak Pan zajrzy do nas i kolacje razem zjemy, albo jak Pan coś podpowie, jak życiem pokierować, bo się czasem rozjeżdża to wszystko. A Pan już tyle widział, tyle przeżył, że może coś zaradzi. Bo to i wojnę Pan zobaczył, i syna Panu zabili, i tyle narodzin i chorób i szczęścia widział, pomagał Pan przecież...To i ja sobie czasem myślę, że warto posłuchać. A czasem myślę, że co to też Pan tam wie, że życie już dzisiaj inne, i ludzie inni, że już mało kto się na Pańskie słowa powołuje, że te wszystkie Pańskie kamienice też w końcu Panu sprzedają i co to z tego. A zaraz potem sobie myślę, że wiem, że bez Pana tutaj obok to już życie jest inne, wiem bo sprawdziłam jak Pan na dłuższy urlop pojechał.\nWie Pan, ostatnio bywam w miejscach różnych, obijam się o ludzi różnorakich, co to życie mają trudne, ciężko im, a niektórzy z nich dopiero swoje życie zaczęli. A tu już pod górkę, ale Pan już to widział, prawda? No i co Pan powie? Już Pan jest stary, to znaczy, że to Pana nie dziwi? Pan już nie ma siły pomóc? Oj nerwy mam teraz, ale wiem, że Pan tam swoje rozwiązanie na to wszystko ma. Panie B, niech się Pan nie gniewa, że ja tak bezpośrednio się do Pana zwracam, ja nie chcę Pana urazić, ale niech Pan coś na to odpowie. Lubię jak Pan mówi.\nSzanowny Panie B, sąsiedzie od lat, z drobnymi przerwami, niech Pan się już nie wyprowadza. Ja zniosę nawet to, że tak podgłaśnia Pan telewizor, i że czajnik długo u Pana piszczy jak Pan może przyśnie w fotelu, a tu woda wrze. Ja lubię chodzić z Panem pod pachę, a i mój syn Pana potrzebuje. Takiego dodatkowego, dobrego dziadka. Pan go kojarzy, prawda? On co wieczór Pana wspomina, że Pan to, że tamto. A Pan przecież może mu wiele zaoferować, pokazać, i on już będzie wiedział, że taki sąsiad co idzie za nim krok w krok to skarb. Bywamy wśród dzieci, co Pana też znają, bo my Pana zawsze ze sobą w myślach zabieramy. A ostatnio widziałam, że pewna lekarka, młoda taka, niejeden myśli, że co ona tam jeszcze wie...zajrzała do Pana. Z torbami do pracy leciała, ale chyba się Pan ucieszył, że o Panu jeszcze pomyślała i jabłek może przyniosła? Taki sąsiad jest potrzebny, Panie B. niech Pan już nie wyjeżdża. Ja tę Pańską książkę bardziej może przestudiuję, to pogadamy przy herbacie, co Pan myśli? U nas też dla Pana zawsze drzwi otwarte, choć my często zalatani jesteśmy. Ale niech Pan o sobie przypomina, w ścianę wystarczy zapukać.\nPanie B, kończę ten mój list, choć tyle jeszcze chciałoby się napisać. Ja mam prośbę, jak listonosz ten list Panu dostarczy to niech Pan powoli czyta te słowa. Pan jest naszym sąsiadem, dobrym duchem naszego życia. Niech Pan już nie jeździ do sanatorium, tam długo trzymają, niech Pan zawsze jeździ z nami. Z Panem zawsze jest milej, łatwiej i bezpieczniej. A jak trzeba to niech nam Pan prawdę zawsze powie, palcem może pogrozi, jak trzeba to pomoże, to ja już to będę mieć na uwadze. O, słyszę czajnik za ścianą, przysnął Pan pewnie...\nAutor: Zylwijkowo 08:58 19:35 4 komentarze:\nCo jest między dźwiękami, między słowami i o tym, dlaczego nie pracuję w RADIU...\nJak się gra na gitarze to wiadomo - szarpiesz struny, jest dźwięk. Jak uderzasz w klawisz pianina, jest dźwięk. Ale jak się tak przysłuchać to jak przesuwasz palce na gryfie z jednego ułożenia rąk w drugie...to tam się dopiero dźwiękowo dzieje...jest taki świst, ślizg jakby... Wiecie o czym mówię? Jest taka reklama w TV, ale nie wiem jakiego produktu, bo tam właśnie te palce się tak po gitarze ślizgają, a ja się zachwycam. Lubię brzmienie pojedynczych instrumentów - choć nie wszystkich. Wystarczy dołożyć wokal do pianina (Norah Jones, Birdy) albo do gitary (Turnau) i...jeszcze tylko moje wielkie słuchawki i mamy to. To samo chyba z pianinem, też zawsze coś tam jest pośredniego - tak myślę, bo nie gram. To samo z tekstem, ze słowami - zawsze jest coś, co może sobie czytający dołożyć, zinterpretować, przerobić na swoje, pod siebie. Nie wszystko jest przecież takie wprost. To dobrze i niedobrze.\nJa się zawsze kręciłam gdzieś między słowami. Studia językowe na dodatek wybrałam, bawiło mnie szperanie w słownikach i irytowało jednocześnie, że jedno słowo może mieć tyle znaczeń, że trzeba wybrać to właściwe, żeby oddać komuś to, co się chce akurat przekazać. Że człowiek tak musi lawirować między tymi znaczeniami. A dzisiaj to jakby psinco-warte. Każdy gada co chce i czasem byle jak. A ja nie chcę tak. I przykładam wagę do wyrazu, do przecinka, do zdania, do każdego ę i ą i ś. No zmień pierwszą literkę w wyrazie "zupa", a może okazać się, że na obiad zjadłeś coś zupełnie innego...\nO mocy słowa nauczał mnie kiedyś, między innymi, pewien dziennikarz z łódzkiego radia (nazywał się Warzecha). Taki pomysł mi wpadł do głowy (uwierzcie - jeden z miliona!) na pierwszym roku studiów anglistyki, że może ja się zajmę jeszcze dziennikarstwem. I ruszyłam, o kochani!!!, w cudowny świat prawdziwego warsztatu i odpowiedzialności za słowo w każdej formie - pisanej, mówionej, pokazywanej (TV - tutaj bez zachwytu). Pisałam recenzje wystaw, filmów, spektakli i to był mój żywioł, totalnie mój świat. Redaktor Fiedosiejew - stary wyga w zawodzie udowadniał, jak wielkie znaczenie ma dobór słów i jak bardzo można za ich pomocą wszystko spieprzyć. Uwielbiałam gościa. To on pierwszy napomknął, że tekst mi lekko wychodzi spod ręki. Dlaczego nie poszłam tą drogą? Do cholery, dlaczego? Mam swoje teksty z tamtych lat do dzisiaj, wiecie takie zamknięte w szufladzie, ale cieszą - pierwsze kroki, naprawdę dobre, solidna robota. Ja sobie jednak wtedy ubzdurałam, że może się na radio nastawię. A że zawsze byłam fanką, wiele słuchałam - wiedziałam, wtedy, że to będzie to. I tak się człowiek czasem uprze jak koza w błocie i lezie za innymi, bo swojego zdania na chwile obecną nie ma... I tak mnie sponiewierał ten Warzecha, jak odsłuchał mój pierwszy wywiad, taki ćwiczeniowy - nic wielkiego, ale ja się nagięłam żeby go zrobić...a tu taka dziennikarska klapa. Już go nie mam, na kasecie był - wyrzuciłam w czorta. I brnęłam dalej właśnie w tę specjalizację. Aż do momentu kiedy zorganizowano przesłuchania - mikrofon, czytasz tekst, odsłuchujesz i...dowiadujesz się, że "nie masz warunków głosowych"!!!!!!!!!!! Bo coś tam syczy (w sensie s, z, c itd), że ogólnie za wysoki ton. Mój obrazek siebie przy mikrofonie w nocnych audycjach u boku np. Piotra Kaczkowskiego runął z niewyobrażalnym hukiem...\nPotem były drobne praktyki, też jakoś opornie to szło, wiedziałam, że to już tylko ostatnie podrygi mojego radiowego szlaku. Tak - dzisiaj by mój głos podkręcono, nic by nie syczało, i brzmiałabym jak Czubówna...ale to już dzisiaj jest takie radio, dla którego ja akurat nie chciałabym pracować, a ja już idę inną drogą. I może trzeba było tych zakrętów, żeby jednak zwrócić się ku słowu pisanemu. Tak mnie jakoś naszło, bo ostatnio wyjęłam ten dyplom ukończenia z wypisaną specjalnością radiową. I aż się zaśmiałam w głos, nie bacząc na wysokie jego tony:):):):)\nWciąż pracuję w przeważającej mierze głosem i lubię go. Ale często wracam do słów starego Fiedosiejewa, że to nie można tak klepać byle czego, że słowo ma moc, a między słowami jest może i więcej ukryte, niż tyle, co zdoła się za ich pomocą wyrazić. Jak w tym ślizgu na gitarze kolejny dźwięk, tak między słowami jeszcze jedno słowo.\nAutor: Zylwijkowo 08:58 22:47 5 komentarzy:\nWczorajszy dzień trwa...i że warto czasem SIEDZIEĆ.\nCzasem siadam na kanapie i siedzę. I jak by tak ktoś popatrzył, no to siedzi - nic nie robi. A to czasem taka kotłowanina w głowie, że trzeba to jakoś poukładać, coś poplanować albo pozamykać, czasem zapomnieć, bo nie warte rozkminiania. Czasem trzeba się trochę powzburzać, zakląć siarczyście pod nosem, co mi nawet łatwo dość przychodzi. Albo muszę przemyśleć co do młodych ludzi z gimu powiedzieć w poniedziałek i jak ten angielski zaplanować, albo, że dziecko trzeba zaszczepić i do znajomych zadzwonić, bo dawno babskiego gadania nie było. A ktoś popatrzy - no siedzi. I ja teraz tak siedzę na tej kanapie, w radiowej Trójce (wciąż mam do niej słabość) Top Wszechczasów, a dźwięki szarpią moje najczulsze struny...Siedzi.\nTaki czas podsumowań, wszyscy to teraz robią, facebook podsumuje w kilku zdjęciach, ktoś zaś w punktach, ktoś listę zadań wykonanych lub nie wrzuci, a to coś-tam-jeszcze. Miałam tego nie robić, ale fajne rzeczy jakoś są ostatnio jakby bliżej mnie. Więc siedzę a podsumowania same się nasuwają. I ta cisza, oprócz tego radia. Wczorajszy dzień jakby się nie skończył. Trwa, z małą przerwą o 4.30 na krótki sen, a spotkania pokończone o 15tej. Ile tu się wczoraj przewinęło słów...uwielbiam. Myślę, jak to dobrze, że są ludzie którzy siadają z nami do stołu w taki dzień jak wczoraj. Że to właśnie wczoraj poznaliśmy naszego małego sąsiada, bo się już zbieraliśmy od października, a przecież ciągle coś. Że wystarczy pomysł, hasło, telefon do znajomych, a oni chcą taki wieczór spędzić z nami, a potem jeszcze siedzą i śniadanie jest wspólne i kawa...i tak do popołudnia, bo nikt się nie spieszy. I że poważniejszy funkcją człowiek zajrzy, pogada i normalny jest i że wszystko się zaczyna składać. I że jak mam rzucić już w cholerę ten blog, to nagle mówię, że jednak nie, a jeszcze innych zachęcam. Albo, że ciasto miałam zagnieść na tartę ze szpinakiem, bo goście za progiem, a jeszcze jedziemy do kościoła, a nigdy kościółkowi nie byliśmy. Albo, że słyszę tam nagle tekst piosenki, którą znam przecież od 20tu lat, śpiewałam ją wielokrotnie, a słyszę jakby pierwszy raz i ciary mam na plecach. Miażdżące - myślałam, że wyjdę, bo serducho się trzepocze, tak na raz trudno dźwignąć fakt, że to się wszystko może tak cholernie składać, że przypadków nie ma... Siedzę.\nI ten dzień wczorajszy jakby płynie dalej, z wieczornymi śmiechami, rozmowami, dobrym jedzeniem, a przecież każdy już do swojego domu dawno wrócił. Zabawki poukładane, naczynia dawno suche. A mnie to wszystko cieszy na maks. Samochód nam się popsuł, będzie lipa z dojeżdżaniem i nagle się okazuje, że mam ludzi obok, do których mogę wykonać jeden telefon, a oni mnie po prostu podrzucą tu czy tam. Bez pieprzenia, że nie ma czasu, albo inne takie. Może to wszystko nie jest jeszcze takie do końca nieludzkie, w tych "naszych" czasach? Może nie wszyscy siedzą w ramkach swoich zawodów, funkcji, wyborów? Może w zasadzie wszystko dzieje się gdzieś poza nami, ale dla nas? Muszę od tego odsapnąć. I siedzę.\nCzasem po prostu siedzę na kanapie. A to takie dzisiaj popularne, że mówią, że to się właśnie trzeba z niej ruszyć, że życie przeleci, że przez palce się przelewa, że lenistwo... Racja - lenie niech się ruszą. Ale wierzę, że trzeba czasem tak siadać, całym swoim ciężarem ciała i ducha opaść na kanapę, nawet z hukiem (byle nie zarwać:) i...zebrać myśli, może spisać, dzień ogarnąć. I ja tak siadam, a ktoś powie - nic nie robi...\nNiech w tym kolejnym roku zawsze świeci słońce. Miejcie oko, bo to, co fajne czasem się jednak dzieje. Ahoj, kochani:)\nAutor: Zylwijkowo 08:58 21:37 4 komentarze:\nCo jest między dźwiękami, między słowami i o tym, ...\nWczorajszy dzień trwa...i że warto czasem SIEDZIEĆ...


XXII Niedziela Zwykła - 2021-08-28\nDWUDZIESTA DRUGA NIEDZIELA W CIĄGU ROKU Oława 29 sierpnia 2021\n4. 1 września rozpocznie się nowy rok szkolny. Dzieciom i młodzieży życzymy wiele zapału i wytrwałości w zdobywaniu wiedzy, kształtowaniu dojrzałych postaw, a czcigodnym nauczycielom, katechetom i wychowawcom dużo siły i mocy Ducha Świętego, potrzebnego w procesie kształtowania dzieci i młodzieży. Msza Święta, ze szczególną prośbą o błogosławieństwo w nowym roku szkolnym, asystencję Ducha Świętego na czas edukacji i wszelkie potrzebne łaski dla wychowawców, nauczycieli i rodziców, w naszym kościele w przyszłą niedzielę o godz.11.30 Serdecznie zapraszamy.\n5. Zapraszamy Apostolskie Nutki na pierwszą powakacyjną próbę, która odbędzie się 1 września ( środa ) o godz.17.00 w sali konferencyjnej w Centrum Formacji.\n6. Wspólnota Uczniów Jezusa EFFATHA wznawia swoje cotygodniowe spotkania od bieżącego wtorku 31 sierpnia. rozpoczynamy Mszą św. a później serdecznie zapraszamy na spotkanie modlitewno uwielbieniowe do Centrum Formacji. Przyjdźcie i zobaczcie jak dobry jest Pan. Jesteśmy otwarci na każdą osobę.\n7. W tym tygodniu pierwszy czwartek miesiąca. O godz.17.30 nabożeństwo pierwszoczwartkowe.\n8. Piątek 3 września to pierwszy piątek miesiąca. Okazja do spowiedzi świętej od godz.17.00\n9. W sobotę o godz.9.00 Msza Święta ku czci Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny. Okazja do spowiedzi i Komunii Świętej wynagradzającej.\n10. Od następnej niedzieli powraca Msza św. o godz. 19.15, nie będzie Mszy św. o godz.16.00\nOd września kancelaria parafialna będzie czynna w poniedziałki, środy i piątki od godz. 9.40 do 11.00 oraz bezpośrednio po wieczornej Mszy Świętej.\n11. Zapraszamy na pielgrzymkę do Sanktuarium Matki Bożej w Leśniowie, Gidlach i Częstochowie. ( 17 września - piątek )\n12. W przyszłą niedzielę będziemy gościli w naszej parafii Siostry misjonarki: Barbarę Samborską i Dorotę Kowalewską ze Zgromadzenia Służebnic Matki Dobrego Pasterza pracujące w Republice Środkowej Afryki. W małej murzyńskiej wiosce Ngaundaye Siostry prowadzą szkołę dla około tysiąca sierot. Po każdej Mszy św. zbiórka ofiar na dzieła prowadzone przez Siostry.\n13. Co roku organizowany jest na poziomie diecezjalnym wyjazd młodzieżowy na Ślężę. Kilkakrotnie braliśmy w nim udział. Najbliższe takie wydarzenie będzie 18 września zapraszamy młodzież w przedziale wiekowym od 12 do 20 lat. Zapisy po każdej niedzielnej Mszy św. z tyłu kościoła; tam się można dowiedzieć o szczegółach.


Wielki Ogarniacz Kuchni (6178734) - Pani Bukowa, Pan Buk - Książka, recenzja, streszczenie\nTom 4 cyklu Wielki Ogarniacz Życia\n,,Ugotowałam obiad dla dwóch osób. Dla mnie i dla siebie." Pani Bukowa\n,,Jeśli nikt nie widzi, jak podjadasz czekoladę, to się nie liczy." Pan Buk\n,,Lepiej dobrze zjeść, niż podobać się byle komu." Pani Bukowa\n,,Miejsce kobiet jest w kuchni. Miejsce facetów też jest w kuchni. Kuchnia to najlepsze miejsce. W kuchni jest JEDZENIE." Pani Bukowa\nKup książkę Wielki Ogarniacz Kuchni\nOpinie o książce - Wielki Ogarniacz Kuchni\nPrzeczytane:2021-04-22, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2021, Insta challenge. Wyzwanie dla bookstagramerów 2021, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2021,\nPani Bukowa i Pan Buk, znani do tej pory z ogarniania życia, pracy i związków, zabierają się za ogarnianie kuchni, a właściwie za ogarnięcie swojego życia w tej kuchni. A jeszcze bardziej dokładnie, pani Bukowa próbuje nauczyć się gotować. Znacie to uczucie, kiedy ktoś wchodzi Wam na ambicję? Za wszelką cenę nie chcecie się poddać i próbujecie udowodnić, że racja leży po Waszej stronie. I to właśnie przydarzyło się Beacie.\nPewnego dnia, podczas kolejnego spotkania pizzowo-graniowego Tomek, sąsiad Beaty i Adriana stwierdza, że pani Bukowa nie potrafi gotować. Ona twierdzi coś innego. Zakładają się o 500zł, że przez dwa miesiące Beata będzie się żywić tylko tym, co sama ugotuje. Żadnych mrożonych gotowców, żadnego jedzenia na wynos. Początki są trudne. Przez pierwszy tydzień Pani Bukowa żywi się tylko kanapkami, w różnym wydaniu. Później udaje jej się ugotować rosół, jednak i z niego powstaje kanapka. Ale potem wreszcie coś się rusza. Czy Beata nauczy się gotować? I co na to Pan Buk?\nNie znam chyba drugiego tak zabawnego duetu jak Pani Bukowa i Pan Buk. Czytając tę książkę nieraz śmiałam się do rozpuku. Kuchenne potyczki Beaty i reakcje jej zazdrosnego męża nie tylko poprawiły mi nastrój, ale też pozwoliły trochę bardziej zrozumieć kuchenne życie. Nie jest to sfera mojego życia, którą najbardziej lubię się zajmować. Mnie, podobnie jak Beacie „w relacji z gotowaniem wystarczy chłodna obojętność”. Również, tak jak ona, nie ogarniam wielu trudnych pojęć z tego zakresu. Dla mnie to jedno i to samo obgotować, ugotować, podgotować albo podsmażyć, usmażyć, obsmażyć. Albo powiedzcie, jak bardzo swojsko brzmią dla Was słowa: tranżerowanie, flambirowany, glazura na cieście czy dusić do zeszklenia? No właśnie, ja też nie rozumiem. I tu z pomocą przychodzi Pani Bukowa. Wytłumaczy, zobrazuje i od razu wszystko lepiej brzmi.\nOprócz historii opowiadanej naprzemiennie przez Panią Bukową i Pana Buka zamieszczono w książce przeróżne kuchenne ciekawostki, jak na przykład „rzeczy, które nie wiadomo po co są w kuchni”, albo „co najbardziej przeszkadza w gotowaniu”. Znajdziemy w niej też kilkanaście wartych uwagi przepisów, z których, mimo humorystycznego charakteru publikacji, jest w stanie wyjść coś fajnego. Jak zapewnia Beata, nie otrujecie się. To wszystko opatrzone zostało fantastyczną, oryginalną oprawą graficzną.\nJeśli nie poznaliście jeszcze Beaty i Adriana polecam zacząć od kuchennych rewolucji w wykonaniu tej pary. Będziecie zrywać boki ze śmiechu, a przy okazji może również czegoś się nauczycie. Ta bardzo życiowa publikacja idealnie nada się również na prezent dla początkującego kucharza. Serdecznie polecam!\nPani Bukowa, Pan Buk0\nNowe przygody bohaterów Wielkiego Ogarniacza Życia, bestselerowego poradnika o tym, jak być szczęśliwym, nie robiąc niczego. Jej życie to nieustanna...


Co zostało z 19. postulatu "Solidarności"? | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\ntres, wt., 23/02/2010 - 08:26\nMimo spadku cen mieszkań w niektórych miastach, możliwość zakupu własnego lokum na kredyt jest coraz mniejsza. Jest to efektem m.in. spadku średniego wynagrodzenia.\nW sierpniu 2009 wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw wzrosło o 3,0 proc. r/r i wyniosło 3268,69 zł brutto. Gdybyśmy stworzyli modelową polską rodzinę, składającą się z dwójki rodziców o średnich zarobkach i dziecka, która chce kupić mieszkanie, mogłaby ona pożyczyć średnio ok. 300 tys. zł na 30 lat, o 10 tys. zł mniej niż miesiąc temu.\nZałożono że "singiel" zarabia średnią krajową a małżeństwo z dzieckiem dwie średnie krajowe\nOtóż właśnie widzimy w jaki sposób kapitalizm „zaspokaja potrzeby ludzkie” – 38,2m2 to jeden duży pokój, kuchnia i łazienka albo dwa małe pokoje z kuchnią i łazienką. W jaki sposób rodzina z dwójką dzieci ma się w czymś takim pomieścić? Należy dodać jeszcze , że ciężko jest spotkać mieszkanie o takiej powierzchni w nowym budownictwie , ponieważ prywatni developerzy kierujący się jedynie zyskiem powiększają, często sztucznie przez budowę szerokich korytarzy i wielkich łazienek, powierzchnie mieszkań.\nFaktem jest że mieszkania oddane po 1989 są mniej funkcjonalne od tych zbudowanych w czasach PRL. 70-90 metrów kwadratowych na których de facto mogą mieszkać 2 osoby z powodu fatalnego rozkładu mieszkania... A wszystko za cenę dochodzącą do miliona złotych, jeśli mówimy o osiedlu w Warszawie we „w miarę przyzwoitym miejscu”. Bowiem należy zauważyć że podane wyżej ceny są cenami medianowymi, czyli ceny w miejscu atrakcyjnym pod względem położenia, komunikacji będą dużo wyższe.\nPoza tym dochodzi jeszcze jeden czynnik, dla którego rzeczywistość okazuje się jeszcze brutalniejsza. „Średnia płaca” jest bowiem fikcją, ponieważ jest oba wyciągnięta z niewielkiej garstki zarabiających dziesiątki i setki tysięcy złotych miesięcznie, oraz wielomilionowej rzeszy pracującej za płacę minimalną, a więc niewiele wyższą, czyli 40-50% średniej płacy. Jeśli przyjmiemy więc, że tzw. zdolność kredytowa najliczniejszej grupy pracowników jest równa połowie zdolności kredytowej wychodzi (a wiemy przecież że nie może być ona proporcjonalna do zarobków ponieważ przy mniejszych dochodach bieżąca konsumpcja większą ich część), taką rodzinę strać na 19-metrową kawalerkę w Warszawie, 24-metrową kawalerkę w Krakowie bądź w najlepszym wypadku 38-metrowe mieszkanie w Bydgoszczy!\nDo symulacji przyjęto, że rodzina nie posiada żadnych dodatkowych obciążeń (kredytów, kart kredytowych).\nA należy dodać, że w ogóle samo założenie „braku innych obciążeń kredytowych” nie ma nic wspólnego z typową sytuacją singla bądź rodziny w dzisiejszych czasach. Powszechne stało się bowiem, wobec lansowanego przez kolejne wielkie korporacje kultu konsumpcji, „szczycenie się” nabytymi na kredyt telewizorami, samochodami czy urządzeniami AGD, które de facto są własnością banku udzielającego pożyczkę, powoduje, że opisany w powyższym modelu „człowiek bez kredytów” jest rzadkością.\nW tej sytuacji ocenienie 50% podanej w powyższym tekście wartości za zdolność kredytową charakterystyczną dla największej grupy pracowników, wydaję się być oszacowaniem z góry. Mimo tego wychodzi na to, że „singiel” po prostu nie jest w stanie w ogóle kupić jakiegokolwiek mieszkania. Stać go bowiem na od 9 do 17 metrów kwadratowych, zależnie od miasta.\nTak więc wobec braku nowych mieszkań komunalnych i zakładowych i nie posiadania takiego szczęścia jak spadek w od zmarłego członka rodziny pozostaje wyciągać ręce do nieba w pokornym geście, może bozia ześle nam z nieba mieszkanie, bądź od razu zamieszkać na bruku.\n19. postulat „Solidarności” brzmiący „skrócić czas oczekiwania na mieszkania” brzmi dzisiaj śmiesznie. Ponieważ jak widać, mieszkań po prostu nie ma więc sam fakt czekania na nie jest dzisiaj nie do pomyślenia. Ot, co wywalczyła nam ciągnąca się za „Solidarnością” liberalna burżuazja.\nNa podstawie tekstu Marcina Krasonia, Michała Sadraka i Bernarda Waszczyka, „18-metrowa klitka dla singla”


Loty Koszalin Springfield, Loty z OSZ do SPI\nLoty z Koszalina (OSZ) do Springfield (SPI)\nz Springfield do Koszalina\nAlert cenowy: Koszalin - Springfield Nie szukaj tanich lotów. Zrobimy to za Ciebie. Szukasz tanich lotów? Zapisz się na alert cenowy! Określ, dokąd i kiedy chcesz polecieć. Wyślemy Ci powiadomienie, gdy pojawi się lot w niższej cenie!\nCeny połączeń lotniczych z Koszalina (OSZ) do Springfield (SPI) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Springfield) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Koszalina do Springfield.


Rodzice mieli prawo odmówić szczepienia dziecka w pierwszej dobie po narodzinach – uznał Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ | Jestem za, a nawet przeciw\nTen wpis został oznaczony tagami BCG, Bezprawie, Brak zgody na szczepienie, Koncerny farmaceutyczne, Korporatokracja, Mafia medyczna, Medycyna alopatyczna, Nietykalność cielesna, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach „STOP NOP”, Parszywa polityka, Prawa konstytucyjne, Prawa obywatelskie, Prawa pacjenta, Prawo, Przymus szczepień, Sprzeciw wobec przymusu szczepień, Szczepienia, Szczepienie noworodków, Szczepienie w pierwszej dobie, Szczepionkowy terror, Totalitaryzm, Totalitaryzm szczepionkowy, Wzw B, Zdrowie. Dodaj do zakładek permalink.\n← Rodzice uprowadzili swoje własne dziecko, a mój sąsiad ukradł swój własny samochód\nFirmy przewozowe odmawiają przewozu takich substancji toksycznych jak arszenik, cyjanek, rtęć i szczepionki →\n13 komentarzy do “Rodzice mieli prawo odmówić szczepienia dziecka w pierwszej dobie po narodzinach – uznał Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ”\n01/10/2017 o 18:21\nBrawo! W końcu coś leciutko się zmienia.\n01/10/2017 o 18:29\nPodanie szczepionki wcześniakowi, któremu wcześniej zaaplikowano antybiotyk i sterydy, byłoby kiedyś uznane za błąd w sztuce lekarskiej. Wszak sterydy, które w sytuacjach zagrożenia życia są pomocne w celu jego ratowania, mają także m.in. działanie immunosupresyjne, czyli blokują układ immunologiczny, żeby nie produkował przeciwciał. Jaki jest sens podania takiej osobie szczepionki, która ma pobudzić układ odpornościowy do wytwarzania przeciwciał? Kompletny bezsens. Chyba jednak chodzi tu tylko o rytuał zaszczepienia, które jest priorytetowe dla takiego lekarza, który nie bardzo kojarzy jakie skutki może za sobą pociągnąć takie „leczenie”. Może tym powinna się zainteresować Izba Lekarska, a kto wie czy nie nawet prokuratura.\n01/10/2017 o 18:36\nSąd tym razem wydał wyrok zgodny z prawem, a do tej pory różnie z tym bywało. Prawdopodobnie miał na to wpływ wzrost świadomości narodu. Ludzie już nie są jak barany, które na wszystko się godzą, naród staje się świadomy.\n01/10/2017 o 18:39\nRytuał lekarza polega na nasłuchiwaniu brzęczącej mamony i tyle. No, chyba że chodzi o jakiś rytuał satanistyczny, o składanie ofiar z dzieci, tego też wykluczyć nie można. Sterydy podawało się kiedyś tylko w sytuacji zagrożenia życia, dosłownie na łożu śmierci, bo są niebezpieczne, a dziś traktuje się je jak witaminki na pobudzenie.\n01/10/2017 o 19:05\nNie rozumiem jednego, w tym chorym kraju, potrzeba wielkiej medialnej afery, aby coś stało się zgodnie z prawem(wyrok sądu) ! Czy trzeba było tak parszywie doświadczyć rodziców w tym najpiękniejszym dla nich czasie? Komu to miało służyć?Święta inkwizycja w białych kitlach, robi cyrk i stawia sobie za punkt honoru robienie z nas idiotow!\nCzy oni na serio myślą,że rodzice to analfabeci nie potrafiący MYŚLEĆ, czytać? Rodzice mają rację, że chcą odszkodowania, inna banda zastanowi się dwa razy zanim zrobi podobny krok. Trzymam kciuki aby rodzina jak najszybciej zapomniała o tym paskudny przezyciu. BRAWO!\n01/10/2017 o 19:47\nJa zawsze się martwię, że po takim stresie matka może stracić pokarm. To jest po prostu bandytyzm. Oni liczyli na to, że Polacy to idioci i niestety wiele razy im się udało, bo do niedawna ludzie byli zastraszeni i bali się sądów. Na szczęście, po serii wyroków korzystnych dla rodziców, ludzie zrozumieli, że sąd może być po ich stronie i przestają się bać. Już niedługo zwycięstwo będzie po naszej stronie.\n02/10/2017 o 16:26\n02/10/2017 o 19:55\nMam nadzieję, że rodzice pozwą szpital. Czas najwyższy pokazać tym konowałom, którzy szkodzą dzieciom, że ludzie przestali się bać. Do tej pory ludzie byli zastraszeni, nikt nie miał odwagi upominać się o swoje prawa, co tam upominać się, ludzie nie mieli pojęcia, że w ogóle jakieś prawa mają i że lekarz to nie władza, ale teraz wreszcie coś się zmienia. Trzymam kciuki…\n21/10/2017 o 21:54\nA może ten przymus ma zupełnie inne oblicze. Obejrzyjcie, zwłaszcza dalsze fragmenty, ciekawe:\n22/10/2017 o 14:19\nNajpierw się wkurzyłam, że ludzie to barany i nie protestują, ale potem pomyślałam sobie, że może nie jest tak źle, bo do chipowania w korporacji chętni jednak się nie zgłaszają. To rodzi nadzieję, że jeśli „zaproponują” powszechne chipowanie również zabraknie chętnych. Opór społeczny przynosi rezultaty. Jeśli ludzie są wzburzeni, nie godzą się na coś i protestują, a jest ich wystarczająco dużo, projekt zostaje pogrzebany. Ze szczepieniami też tak będzie, to tylko kwestia czasu.\n01/11/2017 o 21:06\n1 grudnia 2017r. wchodzi nowa Ustawa o podstawowej opiece zdrowotnej.\n01/11/2017 o 22:27\nWłaśnie rozkminiam ten temat. Z tego powodu wróciłam na FB, chociaż z niechęcią, bo tylko tam mogę znaleźć wiarygodne informacje pochodzące ze strony przeciwnej i poznać reakcję ludu na te wszystkie nowe pomysły. Wygląda na to, że lud ma już dość i wreszcie zaczyna się prawdziwy ruch oporu. To przerażające, jak system medyczny pozbawia ludzi wszelkich praw. Mówiąc wprost: jest to ubezwłasnowolnianie ludzi i zamienianie ich w stado pozbawionego prawa głosu bydła. Dziś ciśnienie na dworze jest tak beznadziejne, że nie mogę pozbierać myśli, ale jak tylko poczuję się nieco bardziej inteligentna przyjrzę się sprawie uważniej. Poczytam, co piszą o tym Justyna Socha i Małgorzata Goldstein.


Działania zrealizowane w ramach projektu unijnego "Modernizacja kształcenia zawodowego w Gminie Sława".\nW pierwszej połowie stycznia jeden nauczyciel naszej szkoły odbył staż zawodowy. Celem takiego stażu jest podniesienie kompetencji w zakresie kształcenia zawodowego, zaktualizowanie wiedzy, poznanie nowszych, aktualnie stosowanych technik i rozwiązań w danej branży, a następnie przekazanie zdobytej przez siebie wiedzy i doświadczenia uczniom.\nW lutym rozpoczęło się szkolenie „Jak założyć własną firmę”. Chęć udziału w tej formie doskonalenia zgłosiło 19 uczniów i uczennic naszej szkoły. Ze względu na obecną sytuację szkolenie odbywa się w formie zdalnej.\nZaplanowane na marzec szkolenie „Wizerunek pracownika” z przyczyn niezależnych od nas zostało przesunięte w czasie, ale już niedługo możemy spodziewać się jego realizacji (jest jeszcze możliwość dopisania się do listy uczestników).\nZakończona została rekrutacja na wakacyjne płatne staże zawodowe. Wszystkie szczegóły zostały ustalone i w najbliższych dniach podpisane zostaną umowy. Z tej formy doskonalenia zawodowego podczas letnich tygodni skorzysta 6 uczennic i 13 uczniów naszej szkoły.\nZakończyły się także wstępne formalności związane z bieżącą edycją kursu na prawo jazdy kat. B i już za 10 dni rozpocznie się część teoretyczna dla przyszłych kierowców.\nNa chwilę obecną można zgłosić swój udział w dwugodzinnym szkoleniu "Etyka pracy" oraz w szkoleniu "Wizerunek pracownika" (10h) – listy są jeszcze otwarte.\nInformacje na temat aktualnych działań związanych z projektem publikowane są na bieżąco na szkolnej stronie internetowej http://zsp-slawa.pl, na profilu szkoły na Facebooku oraz na koncie na Instagramie.\nZe względu na obecną sytuację zrealizować możemy tylko wybrane szkolenia w formie online.


Poznaj Zalety bambusowego roweru | Ale Piękny Świat\nDo bambusowych rowerów dołączył nowy model. Tym razem zbudowałam city bike’a. Jazdy próbne przebiegły […]\nStrona główna > bambusowy rower > Zalety bambusowego roweru\nDo bambusowych rowerów dołączył nowy model. Tym razem zbudowałam city bike’a. Jazdy próbne przebiegły znakomicie!\nKiedy pięć lat temu zabierałam się za budowę pierwszego bambusowego roweru, w głębi duszy chciałam zbudować bambusowego city bike’a. Wyszło inaczej. Zbudowałam rower, który nosi mnie po świecie. Ale myśl o rowerze miejskim nie dawała mi spokoju i oto jest – stylowy bambusowy rower miejski. Ledwo na niego wsiadłam i zakochałam się. Dlaczego? Bo ma niepowtarzalny charakter i wiele zalet.\nPierwszy rower bambusowy zrobiłam w 2015 roku. Zbudowałam go pod okiem Jarka Baranowskiego z Carbon Project – guru i pioniera w produkcji karbonowych rowerów w Polsce. Jako pierwszy w Polsce zaczął budować karbonowe handbike’i, głównie dla osób niepełnosprawnych. W tej chwili na jego autorskich modelach zawodnicy wygrywają paraolimpiady. Jarek podzielił się z nami swoim ponad 20 letnim doświadczeniem, co pozwoliło wypracować naszą własną technologię budowy ram. Tyczki łączymy odpowiednim karbonem i żywicą epoksydową wskazaną przez Jarka. Materiały, które stosujemy są bardzo wytrzymałe i lekkie. Wystarczy zaledwie kilka warstw, by utrzymać konstrukcję ramy – połączenia nie wymagają też dodatkowego wzmocnienia elementami z metalu. Czy zdały egzamin na przetrwanie? Jak najbardziej! Nasze rowery przejechały tysiące kilometrów po Iranie, Polsce, Kazachstanie, Szkocji. Podczas wypraw nie mieliśmy litości dla naszych bambusowych rumaków, jeśli chodzi o trasy i o ciężar załadunku. Rower Selima wytrzymał obciążenie blisko 130 kg (z Selimem i sakwami), mojego roweru nie załamał bagaż i kierowca o łącznej wadze około 100 kg. Przez te wszystkie lata i podróże poznawaliśmy kolejne zalety bambusowego roweru.\nPrzyjrzyj łączeniom tyczek w naszych rowerach. Są bardzo dyskretne. Materiały użyte do łączenia są bowiem bardzo mocne, a jednocześnie cienkie. To pozwoliło nam zredukować wagę ram do 2 kg. Gotowy rower na osprzęcie Shimano Nexus 3 waży 11 kg (wagę można jednak zredukować). Jest tak lekki, że pewnego razu zdmuchnął mi go podmuch wiatru. Możesz powiedzieć, że zbijanie wagi wcale nie jest ważne. Wtedy ja zabiorę Cie na wycieczkę, poczym zaproponuję, byś wniosła/wniósł rower po schodach. Wówczas będziesz dziękować niebiosom za każdy kilogram, który bambusowa technologia zdjęła z Twoich barków.\nW tej chwili budujemy elektrycznego bambusowego city bike’a, który prawdopodobnie będzie najlżejszym rowerem elektrycznym na świecie.\nZabierając się do budowy pierwszego bambusowego roweru czytałam, że tego typu ramy nie potrzebują amortyzacji. Same absorbują drgania. Mimo to nie zdecydowałam się na zwykły widelec. Podczas projektowania bambusowego city bike’a postanowiliśmy zaryzykować i na własnej ramie sprawdzić, czy rzeczywiście pochłania drgania. Tak, pochłania. Ostatecznie przekonał mnie o tym zjazd ulicą Bednarską w Warszawie. Kto był, ten wie, jakie tam występują kocie łby! Rower rzeczywiście pracował i amortyzował drgania. Oczywiście nie do zera, ale nawet lepiej nich na moim rowerze wyprawowym.\nTrudno o bardziej ekologiczny środek transportu niż bambusowy rower. Jego produkcja nie emituje do atmosfery żadnych zanieczyszczeń. Ten rower żyje i rozmawia z Tobą od czasu do czasu uroczo trzeszcząc. Dlatego nie możesz go traktować jak zwykły dwukołowy środek transportu. On przecież ma duszę! Zatem zimą nie trzymaj go na balkonie. Bambusowa tyczki są bardzo mocne, wystarczy przypomnieć sobie, że w Azji to właśnie z nich buduje się rusztowania. Jednak nie zalecam jazdy downhilowej, szczególnie na naszych bambusowych City bike’ach:)\nKażdy bambusowy rower to wyzwanie. Podczas budowy musimy pokonać pojawiające się problemy. Za każdym razem coraz lepiej poznajemy materię, z jaką się mierzymy, czyli bambusa, żywicę oraz karbon. Zrobiliśmy też wiele błędów. Na przykład jedną z ram kleiłam w upalny letni dzień. W warsztacie temperatura przekraczała 28 st. C. W takich warunkach żywica epoksydowa szybciej zaczyna się „gotować”. Wystarczyło kilka minut, by porcja preparatu przeistoczyła się w żel. W tej postaci traci bowiem swoje właściwości. Łatwo przegapić ten moment i oczywiście go przegapiłam. Następnego dnia musiałam zdzierać z roweru wszystkie nałożone warstwy, bo żywica po prostu „nie złapała” tyczek.\nKażdy bambusowy rower jest inny. Każdy jest wyjątkowy jak jego właściciel. Możemy Ci zaproponować zdobienia ram, możemy też zrealizować Twój projekt.\nKiedy po raz pierwszy wsiadłam na bambusowy rower nie miałam pojęcia o jego zaletach. Przecież zbudowałam ten rower z myślą o jego urodzie, a nie o walorach technicznych. Już pierwszego dnia zauważyłam jednak jedną bardzo ważną cechę naturalnej ramy – zbliża ludzi. Rower intryguje. Ludziom trudno oprzeć się jego urodzie. Przełamują nieśmiałość, podchodzą i zaczynają rozmowę. W ten sposób poznaliśmy wielu niezwykłych ludzi.\nSpecyfikacja bambusowego roweru miejskiego (wyposażenie standardowe)\nWaga ramy: do 2 kg\nWaga całego roweru: 11 kg (zależy od osprzętu – można tę wagę zredukować)\nSiodełko i manetki: Brooks (opcjonalnie)\nCena: od 4700 zł (wersja na zdjęciach 5600 zł)\nZadzwoń i zamów: 602 643 456\nPodróżowanie po Węgrzech od strony praktycznej\nbambusowy rower | Europa | praktycznie\nPodróżowanie po Węgrzech to czysta przyjemność. My wiemy, jak uczynić ją jeszcze przyjemniejszą! Na Węgrzech […]


Regulamin - Suknie ślubne szyte na miarę | Lucky Dress Atelier );\nRegulamin Lucky Dress Atelier\nStrona www.lucky-dress.eu pod nazwą Lucky Dress Atelier jest własnością YUKAI Sp. z o.o., ul. Na Piaski 61C/2, 32-087 Zielonki, NIP: 5130250614, REGON: 367659482\n1. Regulamin określa zasady sprzedaży towarów przez Lucky Dress Atelier poprzez zamówienia e-mailowe, telefoniczne, kanały Social media oraz podczas konsultacji indywidualnych z Klientem.\n2. Korzystanie ze strony lucky-dress.eu jest równoznaczne z akceptacją postanowień niniejszego regulaminu.\n1. Strona WWW lucky-dress.eu zamieszcza informacje na temat swojej oferty na stronie www.lucky-dress.eu i oferuje towary za pośrednictwem Internetu. Oferuje także towary szyte i tworzone na indywidualne zamówienie, które mogą być przez Klienta kupowane za pośrednictwem e-maila, telefonicznie, kanały social media oraz podczas konsultacji indywidualnych w sklepie stacjonarnym.\n2. Zawartość strony WWW lucky-dress.eu stanowi ofertę handlową w rozumieniu kodeksu cywilnego art. 543.\n3. Przedmiotem sprzedaży przez Internet są produkty odzieżowe znajdujące się na stronie WWW jak i tworzone na indywidualne zamówienie.\n4. Zamówienie składane przez Klienta przez formularz na stronie lucky-dress.eu jest początkiem do złożenia zamówienia na produkt gotowy lub do realizacji indywidualnego zamówienia.\n5. Ceny na stronie internetowej lucky-dress.eu:\nzawierają podatek vat i podawane są w złotych polskich – dla polskiej wersji językowej;\nzamieszczone przy oferowanym produkcie nie zawierają informacji na temat kosztów przesyłki;\n6. Ceną wiążącą i ostateczną jest cena ustalona na podstawie korespondencji na temat produktu pomiędzy Klientem a właścicielem strony internetowej lucky-dress.eu\n1. Korzystanie przez klienta ze strony internetowej lucky-dress.ue jest możliwe tylko pod warunkiem wyrażenia przez klienta zgody na przetwarzanie danych osobowych przekazanych przez klienta w celu realizacji zamówienia. W tym też celu YUKAI Sp. z o.o., ma prawo do przechowywania tych danych osobowych. Lucky Dress Atelier jednocześnie jest administratorem danych osobowych, które będą przechowywane w siedzibie spółki przy ul. Na Piaski 61C/2, 32-087 w Zielonkach,.Klient zezwala na przetwarzania danych osobowych, zaznaczając odpowiedni box w serwisie internetowym.\n2. Przesyłanie zdjęć przez Klienta do Lucky Dress Atelier, jest jednoznaczne z wyrażeniem przez niego zgody na ich wyświetlenie na stronie lucky-dress.eu, na profilu marki na Facebooku oraz na innych portalach społecznościowych, wykorzystywanych przez Lucky Dress Atelier, w szczególności Instagram, Pinterest itp., a także w materiałach promocyjnych firmy Lucky Dress Atelier, w tym w katalogach, ulotkach, informacjach prasowych i tym podobnych.\n3. Klientowi przysługuje prawo dostępu do swoich danych oraz ich poprawiania.\n4. Żadne dane osobowe nie będą udostępniane podmiotom trzecim.\n5. Klient ma możliwość zaprenumerowania newslettera\n6. Newsletter jest wysyłany tylko do osób, które wyraziły chęć jego otrzymywania i udostępniły dane osobowe, które będą służyć wyłącznie na potrzeby sklepu i przetwarzane będą w celu realizacji statutowej działalności gospodarczej firmy, prowadzenia akcji promocyjnych i reklamowych z zachowaniem wymogów zabezpieczenia danych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 (dz. U 1997 nr 133 po. 833) o ochronie danych osobowych. 7. Klient może w dowolnym momencie zrezygnować z prenumeraty newslettera.\n8. Podane w newsletterze dane osobowe służą wyłącznie na potrzeby strony i przetwarzane będą w celu realizacji statutowej działalności gospodarczej firmy, prowadzenia akcji promocyjnych i reklamowych z zachowaniem wymogów zabezpieczenia danych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 (dz. U 1997 nr 133 po. 833) o ochronie danych osobowych. Są one podawane dobrowolnie. Z uwagi na charakter umowy niemożliwe jest jej wykonanie względem osób, które zamierzają posługiwać się pseudonimem lub chcą pozostać anonimowi.\n9. Zabronione jest dostarczanie przez Klienta treści i informacji o charakterze bezprawnym, w szczególności posługiwanie się przez Klienta danymi osobowymi podmiotów trzecich.\n§ 3. Składanie i realizacja zamówienia na stronie lucky-dress.eu\n1. Klient może składać zamówienia 24 godziny na dobę (z wyłączeniem przerw technicznych, koniecznych dla sprawnego działania systemu) za pośrednictwem strony internetowej http://www.lucky-dress.eu.\n2. Klient składa zamówienie za pomocą formularza kontaktowego lub bezpośrednio poprzez e-mail.\n3. Klient składając zamówienie, zawiera umowę sprzedaży zamawianych towarów ze stroną internetową lucky-dress.eu.\n4. W zamówieniu Klient: akceptuje zamawiany towar; podaje adres, na jaki ma być dostarczony towar oraz adres na jaki ma zostać wystawiona faktura, jeśli klient o nią poprosi. Mogą to być dwa różne adresy; określa sposób dostawy; określa sposób płatności.\n5. W przypadku braku w magazynie niektórych sukni w wersji podstawowej (jak na zdjęciu), strona internetowa lucky-dress.eu wysyła do Klienta wiadomość, na adres email Klienta, wskazany w formularzu kontaktowym, z informacją, jaki towar i w jakich terminach jest dostępny lub propozycja wykonania sukni z innych materiałów. Wiadomość zawiera także prośbę o podjęcie przez Klienta decyzji, dotyczącej dalszego postępowania w sprawie zamówienia.\n6. Klient w sytuacji opisanej w punkcie powyżej w zależność od sytuacji może:\nwyrazić zgodę na wydłużenie czasu oczekiwania na realizację zamówienia;\nwyrazić zgodę na częściową zmianę zamówienia;\n7. Strona internetowa lucky-dress.eu nie ponosi odpowiedzialności za niedostarczenie towaru lub opóźnienie w dostarczeniu zamówionego towaru lub realizacji zamówienia wynikające z przyczyn niezależnych od strony internetowej lucky-dress.eu, w tym szczególnie z powodu błędnie podanego przez Klienta lub niedokładnego adresu dostawy.\n8. Powyższe zwolnienie z odpowiedzialności nie dotyczy umów zawieranych z konsumentami, jednakże strona internetowa lucky-dress.eu jest zwolniona od odpowiedzialności – także względem konsumenta – jeśli niedostarczenie towaru/opóźnienie w dostarczeniu towaru jest następstwem błędnie podanego przez Klienta adresu dostawy.\n9. Zamówienia ze strony internetowej lucky-dress.eu są realizowane w czasie tylu dni roboczych ile wymaga przygotowanie zamówienia w momencie składania zamówienia. Czas ten jest zmienny i zależy od bieżącego obciążenia Lucky Dress Atelier zamówieniami.\n10. Rozpoczęcie realizacji zamówienia nastąpi najwcześniej w następnym dniu roboczym po zaksięgowaniu częściowej lub całkowitej (do indywidualnego ustalenia) płatności za zamówienie na swoim koncie.\n11. Warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji zamówienia jest zapłata przez Klienta przynajmniej 50% ceny za zamawiany towar.\n12. Zapłaty za zamówiony na stronie internetowej lucky-dress.eu towar można dokonać: Wpłatą na rachunek bankowy – realizacja zostanie rozpoczęta po zaksięgowaniu płatności na koncie: mBank: 43 1140 2004 0000 3802 7695 0008 YUKAI Sp. z o.o., ul. Na Piaski 61C/2, 32-087 Zielonki. W tytule przelewu należy podać (imię,nazwisko, nazwę sukni).\n13. Koszty wysyłki towaru pokrywa Klient, zgodnie z warunkami ustalonymi podczas korespondencji ze stroną internetową lucky-dress.eu\n14. Na żądanie wystawiamy faktury vat.\n15. Nieopłacane zamówienie będzie przetrzymywane w archiwum przez okres 5 dni od daty złożenia zamówienia. Jeżeli w tym okresie nie zostanie uregulowana płatność zamówienie zostanie automatycznie skasowane bez konieczności składania dodatkowego oświadczenia, co doprowadzi do rozwiązania umowy.\n16. Złożenie zamówienia jest równoznaczne ze zgodą na sfotografowanie i sfilmowanie gotowego produktu i dowolne zastosowanie tychże materiałów wizualnych przez Lucky Dress Atelier w ciągu dowolnego czasu. Składając zamówienie Klient godzi się by Lucky Dress Atelier podejmowało decyzję co do sposobu realizacji materiałów wizualnych, w tym sposobu zapisu, tła, osoby prezentującej produkt, formy i kontekstu prezentacji. Do momentu przekazania towaru Klientowi, Lucky Dress Atelier jest bowiem jego właścicielem i dysponentem.\n1. Zamówienie indywidualne jest rozumiane jako zlecenie wykonania produktu, niedostępnego w standardowej sprzedaży na stronie Lucky Dress Atelier. Jest to więc produkt spoza oferty dostępnej na stronie www.lucky-dress.eu.\n2. W celu zlecenia wykonania zamówienia indywidualnego należy wypełnić formularz zamówienia dostępny na stronie www.lucky-dress.eu. W przypadku dalszej komunikacji poprzez e-mail bezwzględnie należy zachować ciągłość korespondencji. Wiadomości e-mail, które są wysyłane bez zachowania ciągłości korespondencji mogą zostać przeoczone, a Lucky Dress Atelier zastrzega, że nie będzie ponosić z tego tytułu żadnej odpowiedzialności. 3. W celu umożliwia wykonania zamówienia jak najbliżej wizji Klienta, formularz należy wypełnić dość szczegółowo, zamieszczając w nim zarówno opisy jak i materiały wizualne.\n4. Czas realizacji zamówienia indywidualnego zależy od jego specyfiki, dlatego należy w formularzu zamówienia podać preferowaną datę otrzymania gotowego produktu. Data ta może zostać zweryfikowana przez Lucky Dress Atelier, jeśli wykonanie zamówienia w danym terminie nie będzie możliwa ze względów technicznych.\n5. W przypadku braku w magazynie niektórych elementów stanowiących część indywidualnego zamówienia (np. wybranego rodzaju materiału, zapięcia itp.), strona internetowa lucky-dress.eu wysyła do klienta wiadomość, na adres email Klienta z informacją, jaki towar i w jakich terminach jest dostępny. Wiadomość zawiera także prośbę o podjęcie przez Klienta decyzji, dotyczącej dalszego postępowania w sprawie zamówienia.\nwyrazić zgodę na częściową zmianę zamówienia\n7. Rozpoczęcie realizacji zamówienia indywidualnego nastąpi najwcześniej w następnym dniu roboczym względem dnia, w którym Klient przesłał mailem potwierdzenie przelewu części lub całość ceny produktu.\n8. Warunkiem koniecznym do rozpoczęcia realizacji zamówienia jest zapłata przez Klienta za zamówiony towar.\n9. Zapłaty za zamówiony indywidualne należy dokonać: wpłatą na rachunek bankowy – realizacja zostanie rozpoczęta po zaksięgowaniu płatności na koncie. mBank: 43 1140 2004 0000 3802 7695 0008 YUKAI Sp. z o.o., ul. Na Piaski 61C/2, 32-087 Zielonki. W tytule przelewu należy podać (imię, nazwisko, datę uroczystości).\n10. Koszty wysyłki towaru pokrywa Klient, zgodnie z warunkami ustalonymi w korespondencji ze stroną lucky-dress.eu\n11. Na żądanie wystawiamy faktury vat.\n12. Złożenie zamówienia indywidualnego jest równoznaczne ze zgodą na sfotografowanie i sfilmowanie gotowego produktu i dowolne zastosowanie tychże materiałów wizualnych przez Lucky Dress Atelier w ciągu dowolnego czasu. Składając zamówienie indywidualne Klient godzi się by Lucky Dress Atelier podejmowało decyzję co do sposobu realizacji materiałów wizualnych, w tym sposobu zapisu, tła, osoby prezentującej produkt, formy i kontekstu prezentacji. Do momentu przekazania towaru Klientowi, Place for Dress jest bowiem jego właścicielem i dysponentem.\n§ 5. Konsultacje osobiste w pracowni Lucky Dress Atelier\n1. W celu skorzystania z profesjonalnego doradztwa oraz ustalenia szczegółów projektu indywidualnego, Klientka ma prawo umówić się na bezpłatne, osobiste konsultacje w atelier Lucky Dress przy ul. Długiej 17 w Krakowie.\n2. Konsultacje ze stylistką Lucky Dress Atelier odbywają się w uprzednio umówionym terminie, w robocze dni tygodnia oraz w soboty. Minimalny czas trwania takiej konsultacji to 1 godzina zegarowa, jednak Klienta może zarezerwować dla siebie więcej czasu.\n3. Na konsultację Klientka powinna zabrać zdjęcia inspiracji, docelowy biustonosz oraz obuwie. Ewentualnie obuwie o takiej samej wysokości obcasa i/lub platformy, jak obuwie docelowe.\n4. Podczas konsultacji może powstać docelowy projekt, zilustrowany w formie formularza przedstawionego Klientce. Klientka, po zapoznaniu się z formularzem, podpisuje go, co jest jednoznaczne z akceptacją projektu i wszelkich jego parametrów oraz z przekazaniem projektu do realizacji.\n5. Możliwe jest wprowadzanie zmian ustnie, telefonicznie, bądź mailowo do projektu zatwierdzonego na przymiarce w zależności od tego czy zaproponowane zmiany będą możliwe do wprowadzenia zarówno ze względów technicznych jak i czasowych. Lucky Dress Atelier zastrzega sobie prawo do odmówienia zaproponowanych zmian przez Klientkę.\n6. Zmiana projektu może wiązać się z poniesieniem dodatkowych kosztów w przypadku zakupienia dodatkowych komponentów niezbędnych do realizacji zamówienia. Wysokość tych kosztów poda do wiadomości pracownik Lucky Dress Atelier.\n§ 6. Przymiarki\n1. Zamawiając sukienkę podczas prywatnej konsultacji, Klientce przysługuje prawo do 2-5 przymiarek (w zależności od skomplikowania projektu lub zmiany wagi, która może spowodować wprowadzenie przeróbek do sukni) oraz odbioru osobistego, w cenie projektu.\n2. Terminy przymiarek są ustalane za obopólnym porozumieniem.\n3. Terminy przymiarek podlegają zmianom z powodów losowych.\n4. Na pierwszej przymiarce Klientka zobowiązania jest do posiadania docelowej, cielistej bielizny oraz docelowych butów. W przypadku, kiedy Klientka na przymiarce pojawia się bez powyższych komponentów, Lucky Dress Atelier nie ponosi odpowiedzialoności za efekt końcowy, który przy zmianie tych elementów w dniu ślubu lub innej uroczystości może spowodować, że suknia nie będzie idealnie dopasowana.\n1. Towary dostępne na stronie lucky-dress.eu objęte są ustawową odpowiedzialnością sprzedawcy za zgodność towaru z umową na warunkach wynikających z ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie kodeksu cywilnego oraz z innych właściwych ustaw.\n2. Każdy produkt, zakupiony przez stronę internetową lucky-dress.eu może być reklamowany z zachowaniem terminów zgodnych z ustawą i warunków reklamacji, jeśli posiada wady, stanowiące o jej niezgodności z umową.\n3. Reklamacji nie podlegają uszkodzenia powstałe z winy użytkownika, w wyniku konserwacji niezgodnej z instrukcją przekazaną Klientce, oraz usterki wynikłe wskutek złego przechowywania, urazów mechanicznych, wypadków losowych i naturalnego zużycia.\n4. Strona internetowa lucky-dress.eu nie ponosi odpowiedzialności za wady towaru i prawo odstąpienia nie obowiązuje, gdy produkt dotknięty jest uszkodzeniami mechanicznymi, które nie zostały zgłoszone przewoźnikowi przy odbiorze przesyłki.\n5. Do odsyłanego towaru należy dołączyć czytelnie wypełniony formularz reklamacyjny.\n6. Formularz należy wypełnić czytelnie. Jeżeli formularz nie zostanie wypełniony i podpisany, nie można rozpocząć procesu reklamacyjnego i towar będzie odesłany do Klienta.\n7. Na każdą reklamowaną rzecz należy wypełnić osobny formularz reklamacji.\n8. Wszelkie przesyłki wysyłane na koszt firmy Lucky Dress Atelier nie będą przyjmowane, chyba że nastąpiły wcześniej inne ustalenia.\n9. Reklamowany towar musi być czysty, suchy, pozbawiony zapachów i higienicznie bezpieczny. Niespełnienie wymienionych warunków bezpieczeństwa higienicznego towaru może być powodem niemożności rozpoczęcia procesu reklamacyjnego.\n10. Reklamacja zostanie rozpatrzona w ciągu 14 dni od daty dostarczenia uszkodzonego towaru.\n11. Klient zostanie poinformowany o rozstrzygnięciu reklamacji za pośrednictwem e-maila lub telefonicznie.\n12. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia reklamacji Lucky Dress Atelier wyśle do klienta produkt pełnowartościowy (naprawiony lub nowy), a gdy okaże się to niemożliwe, zwróci pełną kwotę.\n13. W przypadku nie uznania roszczenia reklamacyjnego, towar zostanie odesłany wraz z pismem odmownym dla Klienta.\n1. Towary sprzedawane przez Lucky Dress Atelier to produkty spersonalizowane, tworzone od początku do końca na zamówienie i zgodnie z indywidualnymi preferencjami każdego Klienta. Dlatego też nie podlegają one zwrotowi ani wymianie. Klientowi nie przysługuje też prawo do odstąpienia od umowy zawartej w momencie złożenia zamówienia i dokonania wpłaty z tego tytułu. Prosimy o przemyślane zakupy.\n2. Po konsultacji istnieje możliwość zmiany terminu realizacji zamówienia lub/i wykorzystania wpłaconej wcześniej kwoty na realizację innego projektu. Wpłacona kwota zostanie jednak skorygowana o wszelkie nakłady poniesione już przez Lucky Dress Atelier. na realizację pierwotnego zamówienia.\n1. Chwilą wykonania zawartej w tej formie umowy sprzedaży, przez stronę internetową, jest dzień odbioru przesyłki przez klienta.\n2. Umowa sprzedaży towarów zawierana jest zgodnie z prawem polskim i w języku polskim. 3. Obecność towaru na stronie internetowej lucky-dress.eu nie oznacza dostępności towarowej i możliwości realizacji zamówienia.\n4. Różnice wynikające z indywidualnych ustawień komputera klienta (kolor, proporcje, itd.) nie mogą być podstawą reklamacji i zwrotu zakupionego towaru przez stronę internetową lucky-dress.eu.\n5. Strona internetowa lucky-dress.eu zastrzega sobie prawo do zmiany regulaminu. Wszelkie zmiany niniejszych warunków i zasad sprzedaży obowiązują od daty opublikowania ich na stronie http://www.lucky-dress.eu, jednakże zamówienia będą realizowane na podstawie brzmienia regulaminu z chwili jego dokonywania.\n6. W sprawach nieuregulowanych niniejszym regulaminem obowiązują przepisy kodeksu cywilnego oraz ustawy z dnia 2 marca 2000 r. o ochronie niektórych praw konsumentów oraz odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny (dz. U. Z 2000r. Nr 22 poz. 271).


Reminiscencje wielkanocne – Modlitwa.pl\nkw. 4, 2015 antysemityzm, Eliasz, hostia, maca, mord rytualny, opłatek, pascha, pesach, pogrom wielkanocny, pogromy żydowskie\nW żydowskie święto Paschy (podkreślam, że żydowskie, gdyż współcześnie przeważnie Wielkanoc chrześcijańska nie pokrywa się z żydowską jak ma to miejsce w tym roku) po wieczerzy paschalnej Żydzi otwierają drzwi do swoich mieszkań w oczekiwaniu na proroka Eliasza. Tak nakazuje tradycja, która głosi, że pojawienia się Eliasza należy się spodziewać w święto Pesach. Stąd też przy tradycyjnym sederowym stole jest krzesło dla Eliasza, a czwarty kielich wina, nie tylko nosi nazwę Kielicha Eliasza, ale też jeden z kielichów na stole jest napełniany specjalnie dla niego. Nadejście Eliasza, zgodnie z zapowiedzią proroka Malachiasza poprzedzi bezpośrednio przyjście Mesjasza, nastanie Ery Mesjańskiej i wybawienie Izraela z nieszczęść, które im towarzyszą.\nZ jednej strony zwyczaj ten przeszedł do tradycji chrześcijańskiej, tyle, że do wieczerzy wigilijnej, w postaci dodatkowego nakrycia dla niespodziewanego gościa, z drugiej otwarte drzwi domów były przyczyną tragedii żydowskich. Żydzi byli nie tylko okradani, ale bardzo często dochodziło do rozbojów i… pogromów. Jeden z pogromów, bardziej nam współczesny, nosi nawet nazwę: Pogrom wielkanocny. http://pl.wikipedia.org/wiki/Pogrom_wielkanocny Miał on miejsce w Warszawie i Krakowie w dniach 22 marca do 30 marca 1940 roku. Jego hasło brzmiało: Niech żyje Polska bez Żydów! Uczestniczyło w nim ok. 500 osób, w tym prawicowi aktywiści NOR. Podobne pogromy miały miejsce także w innych okupowanych przez Niemcy krajach.\nPogromy były w większości związane z oskarżeniem o mord rytualny. Straszne były te oskarżenia, a jeszcze straszniejsze ich konsekwencje. Oskarżano Żydów o to, że potrzebują niewinnej, chrześcijańskiej krwi w celu dodawania jej do macy. Psychologia nadałaby temu zjawisku nazwę zbiorowej projekcji: chrześcijanie oskarżali (czy możemy użyć czasu przeszłego?) Żydów o spożywanie macy z krwią, czyli o kanibalizm, podczas gdy sami uważają, że opłatek po przeistoczeniu, czyli tzw. konsekrowana hostia, to prawdziwe ciało Chrystusa, a wino, które, po transsubstancjacji podczas mszy, wypija kapłan, to prawdziwa krew Syna Człowieczego. Tymczasem maca, która jest pierwowzorem opłatka, to wypiek powstały jedynie z mąki i wody bez dodatku czegokolwiek, bo ma to być chleb przaśny, czyli bez zakwasu, drożdży, czy jakichkolwiek polepszaczy. Chrześcijański opłatek (łac. oblatum) to taki rodzaj macy, tyle, że wypiekany ze specjalnej białej mąki.\nMaca i opłatek (oblatum) mają taki sam skład.\nHistoria mordu rytualnego została opisana w ciekawej książce autorstwa Susanny Buttaroni i Stanisława Musiała SJ, pt. Mord rytualny, Legenda w historii Europy, wydanej przez Stowarzyszenie na Rzecz Inicjatyw Kulturalnych, Kraków-Norymberga-Frankfurt 2003.\nSusanna Buttaroni i Stanisław Musiał SJ, „Mord rytualny, Legenda w historii Europy”, Stowarzyszenie na Rzecz Inicjatyw Kulturalnych, Kraków-Norymberga-Frankfurt 2003.\nProf. Zbigniew Mikołejko, filozof i religioznawca, twierdzi, że: „antysemityzm jest – niestety – częścią polskiej tradycji tak samo jak Adam Mickiewicz, dzwon Zygmunt i bitwa pod Grunwaldem” i, że trzeba o tym rozmawiać, walczyć z tym zjawiskiem poprzez edukację: „ujawniać, objaśniać, interpretować, bo inaczej – zapomniane – będzie trwało i gniło w jakimś polskim lamusie, opieczętowane tabu milczenia. W ten sposób nigdy nie da się rozładować tych czarnych treści, które narastały od stuleci…”.\nFragment obrazu „Mord rytualny” z sandomierskiej katedry w nagłówku wpisu pochodzi ze strony: http://historiarabki.blogspot.com/2014/11/rabczanski-sztetl-cz-2.html Ciekawe informacje na temat historii tego obrazu znajdziecie w artykule: Skąd się wziął antysemicki obraz w sandomierskiej katedrze.


Środki stosowane w leczeniu grzybicy skóry | Infekcja grzybicza\nŚrodki stosowane w leczeniu grzybicy skóry\nI. OGÓLNA CHARAKTERYSTYKA AWARII\nNiebezpieczne substancje chemiczne: Opis ogólny\nUmowa agencyjna: koncepcja, ogólny opis.\nUmowa agencyjna: koncepcja, charakterystyka\nAdrenolityka alfa i beta. Właściwości farmakologiczne.\nCertyfikacja produkcji produktów biologicznych\nBilet 10. Charakteryzacja wyobraźni jako procesu mentalnego.\nBilet 18. Charakterystyka optymistycznego rodzaju temperamentu.\nBilet 2. Zadania i charakterystyka podstawowych metod nauk psychologicznych.\nMidantan (chlorowodorek adamantyny, amantadyna, symmetrel) – hamuje uwalnianie genomu wirusowego w komórce. Jest stosowany w zapobieganiu grypie typu A. Remantadyna ma podobne właściwości podstawowe do midantanu. Arbidol ma działanie przeciwwirusowe przeciwko grypie A i B, a także działanie interferonogenne. Służy do zapobiegania i leczenia grypy.\nLekiem wpływającym na syncytialnego wirusa oddechowego jest rybawiryna (rybamidyl); jest również skuteczny w gorączce krwotocznej z zespołem nerkowym i gorączką Lassa. Metazon jest skuteczny przeciwko wirusowi ospy, który jest również stosowany w zapobieganiu ospie.\nOxolin stosuje się w celu zapobiegania grypie z adenowirusowym zapaleniem rogówki i spojówek, opryszczkowym zapaleniem rogówki, półpaśca prostego i półpaśca.\nInterferony to glikoproteiny o niskiej masie cząsteczkowej wytwarzane przez komórki makroorganizmów po ekspozycji na wirusy. Mają szeroki efekt przeciwwirusowy. Mechanizm działania: powoduje tworzenie rybosomów szeregu enzymów, które hamują i-RNA i zakłócają translację białek wirusowych.\nRodzaje interferonów: interferon alfa (leukocyt, IFN-alfa), interferon beta (fibroblast, IFN-beta), interferon gamma (interferon immunologiczny wytwarzany przez limfocyty T, IFN-gamma). Jako środki przeciwwirusowe stosuje się głównie interferon alfa (alfa-2B, alfa-2A). Jest stosowany w opryszczkowym zapaleniu rogówki, granulocytopenii, małopłytkowości, zmęczeniu, rumieniu. Ma działanie przeciwnowotworowe i immunomodulujące..\nInterferon beta-1B jest stosowany w stwardnieniu rozsianym; nie leczy choroby, ale zmniejsza częstotliwość hospitalizacji. Poludan – syntetyczny interferonogen stosowany w chorobach wirusowych oczu.\nKlasyfikacja środków przeciwgrzybiczych uwzględnia spektrum działania przeciwgrzybiczego leków.\nŚrodki stosowane w leczeniu chorób wywoływanych przez grzyby chorobotwórcze:\nz białaczką układową (głęboką):\nantybiotyki – amfoterycyna B, mykoheptyna;\npochodne imidozolu – mikonazol, ketokonazol (nizoral);\npochodne tiazolu – flukanozol (diflukan);\nz grzybicą naskórka (grzybica skóry):\npochodne N-metylonaftalenu – terbiafiny (lamisil), naftyny;\npochodne tiazolu – intrakonazol (orungal);\npochodne nitrofenolu – nitrofungina;\npreparaty jodu – alkoholowy roztwór jodu, jodek potasu;\npochodne imidazolu – klotrimazol, ketokonazol (nizoral), izokonazol (trawogen);\npreparaty innych grup – maść „Tsinkudan”, maść „Undetsin”, mykoseptyna.\nŚrodki stosowane w leczeniu chorób wywołanych przez grzyby oportunistyczne (kandydomikoza):\nantybiotyki – nystatyna, leworyna, amfoterycyna B;\npochodne imidazolu – mikonazol, klotrimazol;\nbis-czwartorzędowe sole amoniowe – dekamina;\npochodne N-metylonaftalenu – terbiafiny (lamisil), naftyny.\nJednym z głównych leków przeciwgrzybiczych układowych jest antybiotyk polienowy, amfoterycyna B. Jego działanie głównie grzybobójcze związane jest z naruszeniem przepuszczalności błony cytoplazmatycznej grzybów. Istotne zalety amfoterycyny B obejmują powolny rozwój oporności wrażliwych na nią patogenów (kokcydii, histoplazmy, kryptokoków, blastomycetes itp.). Jest słabo wchłaniany z przewodu pokarmowego i nie przechodzi przez barierę krew-mózg. Jest podawany dożylnie, pod błonami mózgu, w jamie ustnej, wdychany, jest również stosowany miejscowo..\nJest wydalany przez nerki bardzo powoli (20-40% na tydzień), bardzo toksyczny (co pogarsza jego kumulatywna zdolność). Na tle stosowania amfoterecyny oprócz objawów dyspeptycznych i gorączki często obserwuje się niedociśnienie, hipokaliemię, zaburzenia nefro- i neurotoksyczne, niedokrwistość, trombocytopenię i reakcje alergiczne. Wszystko to wymaga jego stacjonarnego stosowania pod kontrolą wątroby, nerek, składu krwi i poziomu potasu we krwi..\nPod względem strukturalnym i farmakologicznym podobny do amfoterycyny B jest mykotheptyna antybiotykowa stosowana wewnętrznie i zewnętrznie. Zgodnie z mechanizmem działania przeciwgrzybiczego mikonazol, pochodna imidazolu, jest podobna do opisanych antybiotyków. Jest stosowany pozajelitowo w kokcydiozie, kryptokokozie, blastomykozie i innych ogólnoustrojowych zakażeniach grzybiczych, w tym w rozsianej kandydomikozie. W przypadku kandydozy błony śluzowej pochwy i grzybicy skóry lek stosuje się miejscowo. Spośród działań niepożądanych zakrzepowe zapalenie żył i niedokrwistość występują często, a leukopenia i reakcje alergiczne występują rzadziej..\nAktywność fungistatyczna gryzeofulwiny jest związana z hamowaniem syntezy kwasu nukleinowego w patogenach grzybicy skóry. Ważne jest, aby nie rozwijał się w tym kierunku opór. Spośród właściwości farmakochemicznych najlepiej interesuje się dobre wchłanianie z przewodu pokarmowego, a następnie nagromadzenie leku w warstwie nabłonkowej tworzącej keratynę, w wyniku czego warstwa rogowa skóry, włosów i paznokci staje się odporna na grzyby dermatomycete. Gryzeofulwina jest wydalana w postaci niezmienionej i powoli metabolizowana (50% przez 10 godzin) przez nerki i jelita. Lek jest przepisywany doustnie i miejscowo (w połączeniu z dimetylosulfotlenkiem i innymi środkami przeciwgrzybiczymi).\nSpośród efektów ubocznych na uwagę zasługuje dezorientacja i zawroty głowy, które wymagają ostrożności przy przydzielaniu go osobom z określonych zawodów (kierowcom transportu). Rzadko występują leukopenia, zaburzenia czynności nerek i wątroby, bardziej typowe są zaburzenia dyspeptyczne i alergiczne reakcje skórne. Należy pamiętać o możliwości manifestacji jednoczesnego działania drażniącego przy miejscowym podawaniu leku.\nPochodna imidazolu, ketokonizol (nizoral), jest również stosowana w leczeniu grzybic układowych. Działanie leku wiąże się z naruszeniem biosyntezy ergosporyny, trójglicerydów i fosfolipidów, które są niezbędne do budowy błony komórkowej grzybów. Ważną cechą jest skuteczność po podaniu doustnym, a także wpływ na grzybice ogólnoustrojowe i powierzchowne..\nPochodna tiazolu – flukonazol (diflukan) zawiera dwa atomy fluoru. Ma wyraźne działanie przeciwgrzybicze, szczególnie hamuje syntezę steroli grzybowych. Szybko się wchłania w środku. Jest wydalany przez nerki o 80%. Jest stosowany w kryptokokozie (w tym grzybiczym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych), kandydozie układowej, a także w kandydozie błon śluzowych i kandydozy pochwy. Przypisany doustnie i dożylnie.\nIntrakonazol (Orungal) – pochodna tiazolu, lek o szerokim spektrum działania, wysoce aktywny w leczeniu grzybic ocznych.\nW leczeniu kandydomikozy tkanek nabłonkowych (skóry, błon śluzowych) wiodące miejsce zajmują leworyna i nystatyna. Ich działanie grzybobójcze i grzybobójcze wiąże się z naruszeniem przepuszczalności błony komórkowej grzybów; leki są słabo wchłaniane w jelicie iz tego powodu nie są bardzo skuteczne w uogólnionej postaci kandydozy; dlatego są one zastąpione amfoterycyną B i flukanazolem (diflukanem).\nLeworyna różni się od nystatyny bardziej wyraźną toksycznością. Klotrimazol (pochodna imidazolu) jest również bardzo interesujący. To jest lek o szerokim spektrum działania. Skuteczny przeciwko dermatomycetes, drożdżom, a także wykazuje działanie przeciwbakteryjne przeciwko gronkowcom i paciorkowcom. Ze względu na wysoką toksyczność stosuje się go tylko miejscowo – w postaci maści (kremu), roztworu i tabletek dopochwowych.\nPochodna N-metylonaftalenu terbinafiny (lamisil) – lek do stosowania doustnego i zewnętrznego. Jego działanie wiąże się z tłumieniem biosyntezy steroli w błonie komórkowej grzyba.\nDziała na grzyby skórne (rzęsistkowica, mikrosporia), skuteczne w przypadku zmian skórnych drożdży, grzybicy paznokci, łupieżu pstrego. Po podaniu maksymalne stężenie w osoczu krwi pojawia się po 2 godzinach, jest wydalane z łojem, gromadzi się w gruczołach łojowych, szybko dyfunduje przez skórę, tworzy wysokie stężenie w mieszkach włosowych, a po kilku tygodniach w płytkach paznokcia..\nInna pochodna N-metylonaftalenu – naftyna (fetimina) ma również miejscowe działanie przeciwzapalne. Służy do powierzchownego i głębokiego uszkodzenia skóry i skóry głowy.\nLeki przeciwpadaczkowe | FARMAKOLOGICZNE SKUTKI TRANKWILIZATORÓW\nData dodania: 2014-02-26; Wyświetleń: 583; Naruszenie praw autorskich\nŚRODKI ADRENERGICZNE LUB ŚRODKI WPŁYWAJĄCE NA PRZEKAZYWANIE PODNOSZENIA W SYNAPSACH ADRENERGICZNYCH (ŚRODKI ADRENOMYMETYCZNE I ADRENOBLICZNE)\nMikonazol podaje się dożylnie, dojelitowo, rzadko pod błonami mózgu (słabo przechodzi przez barierę krew-mózg). Mikonazol pozajelitowy stosuje się w kokcydioidomikozie, kryptokokozie, paracoccidiomycosis, blastomykozie, a także w rozsianej kandydozie. Mikonazol stosuje się również miejscowo w przypadku zmian błony śluzowej pochwy przez Candida z grzybicą skóry. Lek powoduje wiele działań niepożądanych: zakrzepowe zapalenie żył, nudności, niedokrwistość, hiperlipidemię, hiponatremię, rzadko leukopenię, reakcje alergiczne itp. Częste działania niepożądane mikonazolu ograniczają jego stosowanie. Lek jest mniej toksyczny niż amfoterycyna B..\nZakażenia grzybicze paznokci – grzybica paznokci – są szczególnie rozpowszechnione. Są spowodowane przez dermatofity (często Trichophyton rubrum), a także grzyby drożdżopodobne (Candida spp.) i formy nie dermatofityczne (Scopulariopsis brevicaulis, Aspergillus spp. i inne). Uważa się, że ogólnoustrojowe leki przeciwgrzybicze terbinafina (lamisil), terbisil, itrakonazol (orungal), ketokonazol (nizoral), gryzeofulwina są najbardziej skuteczne w leczeniu grzybicy paznokci. Ponadto stosuje się miejscowe leczenie grzybicy paznokci. Do tych celów zaleca się mykospory, cyklopiroks (batrafen), amorolfinę (loceryl), tiokonazol (kabel) i inne leki (patrz tekst). W razie potrzeby należy zastosować leczenie skojarzone lekami przeciwgrzybiczymi do stosowania ogólnoustrojowego i miejscowego..\nZ przewodu żołądkowo-jelitowego lek jest dobrze wchłaniany. Po 4-5 godzinach maksymalne stężenie substancji wykrywa się we krwi. Gryzeofulwina gromadzi się w znacznych ilościach w komórkach, które tworzą keratynę, dzięki czemu powstająca warstwa rogowa, włosy i paznokcie stają się odporne na grzyby skórne. Gryzeofulwina jest powoli uwalniana z organizmu. 50% zmniejszenie jego stężenia w osoczu krwi występuje po około 20 godzinach W organizmie większość leku jest metabolizowana (w wątrobie). Powstałe związki i niezmieniona gryzeofulwina są wydalane przez nerki i jelita.\nData dodania: 16.12.2015 | Wyświetlenia: 707 | Naruszenie praw autorskich\n← Od grzybicy paznokci paznokci nadtlenek wodoru i recenzje octu Komplikacje po manicure →


Trasa wycieczki: Leszno po królewsku. czas trwania: 3 godziny, typ: piesza, liczba miejsc: 8, stopień trudności: bardzo łatwa - PDF\nDownload "Trasa wycieczki: Leszno po królewsku. czas trwania: 3 godziny, typ: piesza, liczba miejsc: 8, stopień trudności: bardzo łatwa"\n1 Trasa wycieczki: po królewsku czas trwania: 3 godziny, typ: piesza, liczba miejsc: 8, stopień trudności: bardzo łatwa\n2 Opis wycieczki po królewsku, czyli śladami króla Stanisława Leszczyńskiego. Trasa, którą proponuję jest bardzo łatwa. Przy każdym obiekcie znajduje się tablica informująca o danym obiekcie. Wędrówkę rozpoczynamy od pałacu Sułkowskich, który mieści się przy pięknym parku przy Placu Kościuszki. Dalej kierujemy się w kierunku Rynku, gdzie przy ul. Narutowicza znajduje się Dawna Synagoga. Kierujemy się dalej dochodząc do rynku. Niewątpliwie glównym zabytkiem jest barokowy ratusz wg. projektu Pompeo Ferrariego. Na uwagę zasługują również barokowe kamieniczki. Dalej udajemy się do kolegiaty św. Mikołaja, gdzie warto zwrócic uwagę na nagrobki biskupa Bogusława i Rafała Leszczyńskich ufundowane przez króla Stanislawa Leszczyńskiego. Dalszym punktem naszego spaceru jest kosciół św. Jana Chrzciciela wybudowany przez społeczność luterańską w Lesznie. Warto zwrócić uwagę na znajdujące się przy kościele Dawne Gimnazjum z 1714 roku. Niedaleko kościoła znajduje się równiez pomnik wybitnego czeskiego pedagoga Jana Amosa Komeńskiego. Dalej kierujemy się w stronę kościola św. Krzyża mijając na ulicy szkolnej dawny Szpital św. Jerzego założony w 1688 roku. Przy kościele znajduje się Lapidarium rzeżby nagrobnej utworzone w latach z przeniesionych zlikwidowanych cmentarzy protestanckich. Zaraz przy kościele znajduje się Muzeum Okręgowe w Lesznie, które mieści się w XVIII-wiecznej pastorówce kościola św. Krzyża. Program wycieczki 2\n3 Barokowy pałac Sułkowskich ( ) Barokowy pałac Sułkowskich ( ) '48"N 16 34'37"E na mapie:a Dawna synagoga (XVII w.) Dawna synagoga (XVII w., wielokrotnie przebud.) '43"N 16 34'27"E na mapie:b Barokowy kościół parafialny św. Mikołaja ( , XVIII w.) Barokowy kościół parafialny św. Mikołaja ( , XVIII w.) '32"N 16 34'27"E na mapie:d Barokowy ratusz ( ) Barokowy ratusz ( , przebud. XVIII w.) '36"N 16 34'28"E na mapie:c Późnogotycki kościół św. Jana ( ) Późnogotycki kościół św. Jana ( , przebud. XVII, XVIII) '30"N 16 34'40"E na mapie:e 3\n4 Późnobarokowy kościół Świętego Krzyża, dawny zbór luterański (XVIII w.) Późnobarokowy kościół Świętego Krzyża, dawny zbór luterański (XVIII w.) '27"N 16 34'17"E na mapie:f Lapidarium rzeźby nagrobnej Powstało w połowie XX wieku z nagrobków przeniesionych ze zlikwidowanych cmentarzy protestanckich. Pochodzą one głównie z XVII-XIX w. Nagrobki przeważnie należą do zamożnych rodzin oraz duchownych. Szczególnie interesujący jest nagrobek Adama Hartmanna - nauczyciela króla Stanisława Leszczyńskiego '27"N 16 34'17"E na mapie:g 4\n5 Zdjęcia dodane przez (w kolejności): marekpic, tedesse,, fot. iwmali, marekpic, marekpic, tedesse, marekpic Trasa dodana przez: pablo Muzeum Okręgowe Przewodnik wygenerowany w serwisie Wszystkie prawa zastrzeżone. Żadna część ani całość Mini przewodnika nie może być reprodukowana ani przetwarzana w sposób elektroniczny, mechaniczny, fotograficzny i inny; nie może być użyta do innej publikacji oraz przechowywana w jakiejkolwiek bazie danych bez pisemnej zgody Administratora serwisu. Copyright 2007 Polska Niezwykła Na pl. dr. J. Metziga stoi mała barokowa kamieniczka z pięknym portalem i kołatką na drzwiach. Elewacja ozdobiona jest jońskimi pilastrami. Dawniej mieściła się tu pastorówka. W 1926 roku powstało muzeum. W czasie wojny większość eksponatów zaginęła i muzeum zaczęło je na nowo gromadzić. Ponownie muzeum otwarto w 1953 roku. Wygenerowano: wtorek 25 lipca :51:50 W muzeum zebrane są eksponaty dotyczące Leszna, regionu jak i jego historii. Wśród eksponatów na szczególną uwagę zasługują : kolekcja portretów trumiennych braci czeskich i okolicznej szlachty, portrety Leszczyńskich i Sułkowskich, kolekcja portretów królów kurkowych, wyroby rzemiosła artystycznego i inne. Ciekawie wyglądają wykonane z drewna po kilkunastu latach pracy przez młynarza z Osiecznej, Antoniego Prałata, organy o 400 piszczałkach '29"N 16 34'17"E na mapie:h 5\nTrasa wycieczki: Zamki i pałace ziemi leszczyńskiej. czas trwania: 1 dzień, typ: samochodowa, liczba miejsc: 8, stopień trudności: łatwa\nTrasa wycieczki: Zamki i pałace ziemi leszczyńskiej czas trwania: 1 dzień, typ: samochodowa, liczba miejsc: 8, stopień trudności: łatwa Opis wycieczki Podróż naszą rozpoczynamy w Lesznie na Placu Kościuszki,\nTrasa wycieczki: Spacerkiem po Międzychodzie. czas trwania: 3 godziny, typ: piesza, liczba miejsc: 8, stopień trudności: bardzo łatwa\nTrasa wycieczki: Spacerkiem po Międzychodzie czas trwania: 3 godziny, typ: piesza, liczba miejsc: 8, stopień trudności: bardzo łatwa Opis wycieczki Spacer po Międzychodzie może być niezwykle przyjemny.