Wystawa prac Erwina Sówki w raciborskim Muzeum - Śląskie. In\nWystawa prac Erwina Sówki w raciborskim ...\nArtysta pochodzi z Katowic. Urodził się w 1936 roku w Giszowcu, po II wojnie światowej mieszkał na Nikiszowcu, w latach 80. XX w. przeprowadził się do dzielnicy Zawodzie, gdzie mieszka i tworzy do dziś. Erwin Sówka przez wiele lat pracował jako górnik w kopalni węgla Wieczorek w Nikiszowcu. Przy kopalni działało ognisko plastyczne pod nawą Grupa Janowska, zrzeszająca grupę malarzy nieprofesjonalistów. Najbardziej znani twórcy tej Grupy to: Teofil Ociepka, Paweł Wróbel, Ewald Gawlik, Paweł Stolorz i Bolesław Skulik. Erwin Sówka trafił do niej ok. 1955 roku. W ognisku plastycznym nauczył się podstaw malarstwa perspektywy i kompozycji. Sówka najpierw malował temperą, a dopiero w latach 60. XX wieku sięgnął po farby olejne. W Grupie Janowskiej każdy malował po swojemu, dyskutowało się o obrazach i sztuce, wspólnie organizowano wystawy. Po przejściu na emeryturę w 1986 roku, artysta poświęcił się malowaniu.\nErwin Sówka namalował setki obrazów, które trafiły do kolekcji wielu muzeów i kolekcjonerów sztuki w Polsce i zagranicą. Jest artystą samoukiem, niezależnym, nieograniczonym w swojej twórczej wyobraźni. Tematem obrazów Sówki są krajobrazy śląskie. Na jego obrazach widnieją śląskie familoki, zwłaszcza z Nikiszowca, ogródki działkowe i współczesne osiedla z wielkiej płyty. W tej scenerii artysta umiejscawia m.in. wyobrażenia raju. Ulubionym tematem i charakterystycznym motywem obrazów Sówki są akty kobiece. Sówka nazywany jest malarzem gołych bab.\nErwin Sówka w swym malarstwie wykorzystuje symbole i mity górnicze. Częste motywy w jego obrazach to kopalnia, uroczystości i święta oraz życie codzienne rodzin górniczych. Elementy rzeczywiste mieszają się na jego płótnach z elementami wyobraźni. W twórczości Sówka znajduje się także tematyka religijna, inspirowana Biblią (zwłaszcza Księgą Rodzaju i Apokalipsą św. Jana) oraz związana z kultem świętej Barbary.\nNa wielu obrazach Erwina Sówki występują elementy ikonografii hinduskiej i buddyjskiej. Filozofię Dalekiego Wschodu poznał on dzięki Andrzejowi Urbanowiczowi (artysta, malarz, współzałożyciel śląskiej sceny artystycznej Oneiron). Twórczość Erwina Sówki zyskała światowy rozgłos. Jego prace były wystawiane galeriach w Polsce i zagranicą. Na temat jego działalności artystycznej powstało wiele opracowań naukowych i popularnych, nakręcono reportaże i filmy, z których najbardziej znany jest Angelus Lecha Majewskiego (2001) oraz Erwin Sówka Adama Sikory (2005). Artysta jako jeden z niewielu posiada swój biogram w Światowej Encyklopedii Sztuki Naiwnej. Wystawa Malarstwo Erwina Sówki prezentuje obrazy ze zbiorów Muzeum Śląskiego w Katowicach, Muzeum Historii Katowic oraz Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu.\nWystawa prac Erwina Sówki już wkrótce będzie dostępna w raciborskim Muzeum. Jej wernisaż odbędzie się 3 lipca, a wystawę będzie można oglądać w muzeum przy ulicy Gimnazjalnej 1 do 4 października 2020.\n- 03.07.2020 19:00\nskwer Gimnazjalna 1\ntel. +48 32 415 49 01


Gryfice. NOC KUPAŁY – SŁOWIAŃSKIE ŚWIĘTO MIŁOŚCI. Świnoujście i region - portal informacyjny.\nGryfice. NOC KUPAŁY – SŁOWIAŃSKIE ŚWIĘTO MIŁOŚCI\nGryfice, Gryficki Dom Kultury, informacja, rozrywka, Świnoujście, wydarzenia kulturalne 25 czerwca 2020\nGryfice. NOC KUPAŁY – SŁOWIAŃSKIE ŚWIĘTO MIŁOŚCI.\nWszystkie te nazwy opisują jedno święto, święto ognia i wody, słońca i księżyca, urodzaju, płodności, radości i miłości.\nNoc sobótkowa była również nocą łączenia się w pary. Dla dziewcząt które nie były jeszcze nikomu narzeczone i pragnęły uniknąć zwyczajowej formy dobierania partnerów, noc Kupały była wielką szansą na zdobycie ukochanego.\nMłode niewiasty plotły wianki z kwiatów i magicznych ziół, wpinały w nie płonące łuczywo i w zbiorowej ceremonii ze śpiewem i tańcem powierzały wianki falom rzek i strumieni.\nTrochę poniżej czekali już chłopcy, którzy – czy to w tajemnym porozumieniu z dziewczętami, czy też liczący po prostu na łut szczęścia – próbowali wyłapywać wianki.\nPoza skakaniem przez ogniska i tańcami wokół nich, które miały oczyszczać, chronić przed złymi mocami i chorobą, czy też szukaniem kwiatu paproci w noc Kupały odprawiano również rozmaite wróżby, bardzo często związane z miłością, które miały pomóc poznać przyszłość.\nWróżono ze zrywanych w całkowitym milczeniu kwiatów polnych i z wody w studniach, wróżono z rumianku i kwiatów dzikiego bzu, z cząbru, ze szczypiorku, z siedmioletniego krzewu kocierpki, z bylicy… i z mnóstwa innych roślin oraz znaków.\nPowszechnie wierzono też, iż osoby biorące czynny udział w sobótkowych uroczystościach przez cały rok będą żyły w szczęściu i dostatku.\n“Dzień Kupały – najdłuższy w roku, noc Kupały – najkrótsza, były jednym ciągiem wesela, śpiewu, skoków i obrzędów.” – pisał Józef Ignacy Kraszewski w “Starej Baśni”.\n‹ Świnoujście. Porządkujemy naszą przestrzeń. Wchodzi w życie „Uchwała krajobrazowa” › Świnoujście. MKS Flota. Dzisiaj zaczynamy przygotowania


Pierwszy dzień protestów w Warszawie - Region Świętokrzyski NSZZ Solidarność\nPierwszy dzień protestów w Warszawie\nW pierwszym dniu protestów, 11 września br., związkowcy po pikietach przed Ministerstwem Zdrowia, Ministerstwem Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, Ministerstwem Gospodarki, Ministerstwem Spraw Wewnętrznych, Ministerstwem Skarbu, Ministerstwem Pracy i Polityki Społecznej wyruszyli przed Sejm. Tam wystąpili liderzy "Solidarności", OPZZ oraz FZZ, którzy skrytykowali rządzących za to, że nie znaleźli czasu na spotkanie z demonstrantami.\nW środowym proteście wzięło łącznie udział około 26 tys. manifestantów, czyli dwa razy więcej niż zapowiadano. Kilkuset związkowców zostało na noc w "miasteczku namiotowym" rozstawionym pod Sejmem. Wśród protestujących byli również związkowcy z Regionu Świętokrzyskiego.


Żużel. Stal Gorzów powinna mocniej nacisnąć na Chomskiego? Zmora mówi, że nie można mydlić oczu kibicom - Sport WP SportoweFakty\nJarosław Galewski 20 Stycznia 2020, 07:30\nTruly.work Stal chce przebudować tor, żeby było na nim więcej ścigania. Walkę o widowiska w Gorzowie rozpoczął Ireneusz Maciej Zmora, który teraz przyznaje, że ma do siebie pretensje. - Niepotrzebnie wziąłem całą winę na siebie - mówi były prezes.\nPrzebudowa toru w Gorzowie ma dokonać się przed sezonem 2021. truly.work Stal wierzy, że dzięki temu na stadionie stadionie Edwarda Jancarza kibice będą oglądać lepsze widowiska. - To bardzo dobry kierunek. W stu procentach popieram Marka Grzyba w tych działaniach - mówi nam Ireneusz Maciej Zmora. To właśnie były prezes gorzowskiego klubu rozpoczął walkę o lepsze ściganie na "Jancarzu".\nPrzed sezonem 2019 Zmora powiedział wprost, że z toru wieje nudą i dodał, że to musi się zmienić. Później wiele się o tym jeszcze mówiło. Niektórzy krytykowali byłego prezesa. Twierdzili, że postawił trenera Chomskiego pod ścianą, bo Stal z gorszym składem powinna była skupić się nie na tworzeniu widowisk, lecz wygrywaniu meczów. - Przypomnę, że jako jedyni w minionym sezonie pokonaliśmy Unię Leszno i poza spotkaniem z Falubazem Zielona Góra wygraliśmy wszystkie mecze na własnym torze - zauważa Zmora.\nCo ciekawe, liczby mówią, że mijanek w Gorzowie było więcej. Zmora twierdzi jednak, że o sukcesie nie ma mowy i dodaje, że sam popełnił błąd. - Potrzeba jeszcze więcej konsekwencji. Trzeba wymagać i rozliczać osoby odpowiedzialne za przygotowanie toru. Nie można w kółko tłumaczyć się i powtarzać, że najważniejszy jest wynik albo o brak widowiska oskarżać komisarzy. Przecież oni są na wszystkich stadionach. Jestem pewny, że w Gorzowie można mieć widowisko i zwycięstwa - podkreśla.\nZobacz także: Jeździł na żużlu, a teraz chce wydać grę planszową dla fanów jazdy w lewo\n- Mój błąd polegał na tym, że zasłoniłem trenera Chomskiego swoją piersią. Wziąłem całą winę na siebie, a prawda jest taka, że można było zrobić zdecydowanie więcej. Rozmawiałem o tym z prezesem Markiem Grzybem i on doskonale wie, gdzie został popełniony błąd. Nie można dłużej mydlić oczu kibicom. Trzeba podjąć odważne decyzję. Tym bardziej że regulamin pozwala na przygotowanie toru o różnej przyczepności na łukach, tak żeby najszybsza ścieżka nie była przy krawężniku. Od tego roku również można po odbiorze toru przez komisarza zbronować zewnętrzną część toru, żeby uzyskać szybsze ścieżki. Pamiętać przy tym należy, że regulamin nakazuje jednak takie przygotowanie toru, aby można było płynnie pokonywać łuki. A to jest do zrobienia. Na innych obiektach tak się dzieje. Nie trzeba czekać na przebudowę toru w Gorzowie. Dobre widowiska mogą wrócić na Jancarza już od pierwszego meczu nowego sezonu - tłumaczy były prezes Stali, który daje w ten sposób do zrozumienia, że klub powinien więcej wymagać od swojego szkoleniowca.\n- Przebudowa toru to jeden z ważnych etapów, który wpłynie na poprawę widowisk na Jancarzu, ale wiele rzeczy można osiągnąć wcześniej. Jednak najpierw trzeba zmienić mentalność i podejście. W pierwszej kolejności należy skończyć z mówieniem, że się nie da. Zapewniam, że wszystko jest do zrobienia. Z Bartkiem Zmarzlikiem - najlepszym zawodnikiem na świecie nie ma się czego bać. Mam nadzieję, że prezes Grzyb będzie do tego mocno dążyć. Kibice na to zasługują - podsumowuje Zmora.\nk 53 GKM 21-01 02:42 Zgłoś\nMam swoje zdanie co do artykulu,,,,ale nie napisze.Marek ,,Maverick,,pozdrawiam.Chyba Cie odwiedze::::::))))).Wroc na SF,,:::::))))..Brawo Bartek Zmarzlik.\nCz-waCKM 21-01 01:26 Zgłoś\n- ZMORA - gorzowskiego żużla...ot cała prwda !\nArkadiusz34 20-01 20:52 Zgłoś


Pokój dla artysty [Maria Ulatowska, Jacek Skowroński] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Maria Ulatowska, Jacek Skowroński Liczba stron: 456\nISBN: 9788380698222 Data wydania: 2015-10-19\nDuchy przeszłości bywają straszniejsze od... duchów Co ma wspólnego pierwszomajowy pochód sprzed ponad czterdziestu lat z drogocenną figurką z epoki Han, kurzącą się wśród innych klamotów w domu Ewy, scenarzystki Mrocznej serii, czy z pamiętnikiem starego pisarza, rezydenta założonego przez Martę i Jaszę Domu Pracy Twórczej? Czy śmierć kolejnych gości to nieszczęśliwy zbieg okoliczności czy zaplanowane z zimną krwią zbrodnie? A może nad starym domem w Nałęczowie – którym wszyscy są zafascynowani – ciąży jakieś fatum? Co wciąga w lekturę Pokoju dla artysty? Sięgająca lat siedemdziesiątych zagadka kryminalna czy intrygi snute przez gości Domu Pracy Twórczej, niewolnych od „dobrze skrywanej zawiści”? Galeria barwnych postaci wynajmujących pokoje dla artystów śmieszy i przeraża. Maria Ulatowska i Jacek Skowroński z poczuciem humoru (czasem nawet czarnym!), szczyptą ironii, odrobiną sarkazmu, ale i sympatią, portretują współczesnych artystów – kto zechce, może szukać pierwowzorów. Duet Ulatowska–Skowroński w znakomitej formie! Tajemnica goni tajemnicę... A rozwiązanie – zaskakuje aż do bólu. A może i do łez? Nie dajmy się jednak zwieść pozorom; obok znakomitych wątków kryminalnych Autorzy proponują nam świetną – na miarę ich Autorki – powieść obyczajową. Skłaniają do zastanowienia się nad rolą przypadku w naszym życiu, nad grą pozorów, siłą uczuć i ceną, jaką przychodzi czasem płacić za marzenia (tak, tak! warto marzyć... ale ostrożnie!). Dorota Koman\nCopyright © Maria Ulatowska, Jacek Skowroński, 2015 Projekt okładki Agata Wawryniuk Zdjęcie na okładce © Lorado/iStockphoto.com Redaktor prowadzący Anna Derengowska Redakcja Ewa Witan Korekta Małgorzata Denys ISBN 978-83-8069-822-2 Warszawa 2015 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28 www.proszynski.pl\nSpis treści Rozdział 1. Proszę mi mówić Ernest\nNigdy do dzisiaj, o wieczny spokoju, O ciszo śmiertelna, Nie przeczułam tak tęsknie Waszej wspaniałości. Maria Pawlikowska-Jasnorzewska Chwila depresji\nRozdział 1 Proszę mi mówić Ernest Odkąd Ernest Szramowski pamiętał, dzień Święta Pracy zawsze fundował piękną pogodę. Ponieważ nauczono go, aby odbierać rzeczy takimi, jakie są, nigdy szczególnie się nad tym nie zastanawiał, po prostu wiedział, przyjmował jako coś zupełnie oczywistego, że na pochód nie trzeba zabierać parasola. Gdyby po wyjściu z domu poczuł na twarzy krople deszczu, najpierw wróciłby do mieszkania, żeby włączyć radio i upewnić się, czy aby coś mu się nie pokręciło z datami. Jeśli byłby typem człowieka skłonnego do refleksji, zapewne zastanowiłby się nad przedziwnym zrządzeniem losu wyświadczającego taką przysługę partii, która na pewno nie miała żadnych względów u Opatrzności. Ale nigdy nie zaprzątał sobie tym głowy. Zwłaszcza że ostatni raz był w kościele przy okazji własnych chrzcin, na co z oczywistych względów nie miał wpływu. Jednak odkąd mógł samodzielnie decydować o sobie, ani razu nie przyjął komunii, nie ukląkł przed konfesjonałem, nie rzucił grosza na tacę. Od wielu lat nie przekroczył progu świątyni. Może tak było lepiej – nie tylko dla niego – gdyż po wysłuchaniu jego wyznań niejeden kapłan miałby ogromne problemy nie tylko z wyznaczeniem odpowiedniej pokuty, lecz i z dochowaniem tajemnicy spowiedzi. Sumienie posiada tę zaskakującą właściwość, że jednemu dostarcza alibi dla dowolnego czynu, uzasadniając wszystko z nadzwyczajną łatwością, innemu zaś nie da zasnąć, gdy odwrócił wzrok, napotkawszy żebrzącego o przygarnięcie psiaka. Szramowski nigdy nie cierpiał na bezsenność. Tamtego dnia świeciło słońce, lekki wiatr poruszał rozwieszonymi gdzie tylko się dało flagami oraz transparentami, pełnymi wzniosłych sloganów o jedności w budowaniu socjalistycznej ojczyzny i umacnianiu przewodniej roli partii. Ernest Szramowski włożył białą koszulę, do niej krawat i najlepszą marynarkę z setki. W końcu nie codziennie jest Pierwszy Maja, a on nawet normalnie nie znosił prezentować się jak pierwszy lepszy łapserdak. W tramwaju uśmiechnął się do eleganckiej kobiety, która skasowała bilet, choć tego dnia nie było takiej konieczności, gdyż w Święto Pracy kontrolerzy również mieli wolne. Mimo całej wyniosłości jedynej słusznej władzy ona też dbała o wizerunek wśród obywateli, toteż zatroszczyła się, by niepotrzebnymi szykanami nie zepsuć podniosłego nastroju. Ktoś pragnący wziąć udział w manifestacji poparcia nie powinien myśleć o sprawach tak przyziemnych jak kupno biletu, gdy kioski Ruchu były przeważnie zamknięte. Wprawdzie zdecydowana większość na pierwszomajowym pochodzie nie manifestowała niczego więcej poza pragnieniem chwilowej ucieczki od szarej rzeczywistości, jednak władza konsekwentnie ignorowała ów fakt. Z perspektywy trybuny honorowej radość tłumu musiała wyglądać niezwykle budująco. Następnego dnia władza zamknie się w gabinetach, by jedynie od czasu do czasu pojawić się w Dzienniku Telewizyjnym lub na zdjęciu w „Trybunie Ludu”. A za rok znów zafunduje obywatelom darmowe chorągiewki, krzepiące uśmiechy i wzniosłe przemówienia dla pokrzepienia serc. Mogło zabraknąć funduszy na sznurek do snopowiązałek, ale na igrzyska nie zabrakło nigdy. Tramwaj wjechał na most Śląsko-Dąbrowski. Szramowski przyglądał się z okna dzikiemu brzegowi Wisły, na którym nieliczni jeszcze mieszkańcy Warszawy urządzali sobie majówkę. Można i tak spędzić świąteczny dzień, lecz on czuł pewien rodzaj pogardy dla motłochu z jego przyziemnymi uciechami. Nie po to się ustanawia święta państwowe, żeby ludzie moczyli nogi w wodzie, a potem na kocyku zajadali przyniesioną z domów wałówkę. Ernest odbierał to niemal jako osobistą zniewagę. Po drugiej stronie rzeki powoli rosły mury odbudowywanego Zamku Królewskiego. Budowlańcy dobrze się spisywali, widać już było kształt gmachu, puste tego dnia rusztowania przypominały, ile wysiłku i potu kosztowało owo przedsięwzięcie. Mieszkańcy stolicy mają z czego być dumni. Tylko motłoch na brzegu rzeki tego nie rozumie… – Przepraszam, może pan wie, która jest godzina? Tramwaj zdążył ruszyć z przystanku przy placu Zamkowym i zagłębił się w tunel Trasy W-Z, nim Szramowski się zorientował, że to jemu zadano pytanie. Zerknął na kobietę, której chciało się w takim dniu kasować bilet, odsunął palcem mankiet koszuli i dłuższą chwilę spoglądał na tarczę radzieckiego poljota. – Co mu jest… – Potrząsnął dłonią, uniósł zegarek do ucha i zmarszczył brwi. Tę markę utworzono na cześć pierwszego lotu człowieka w kosmos i czasomierz nigdy go dotąd nie zawiódł. – Przykro mi, ale nie chodzi. Musiałem zapomnieć wieczorem nakręcić. Czasem jestem roztargniony, ale zaraz spytamy kogoś… – Nic nie szkodzi, to nie takie ważne. Boję się tylko, czy nie jestem spóźniona. Wie pan, mój zakład pracy ma zbiórkę o dziesiątej trzydzieści, jeśli nie zdążę, nikt nie będzie specjalnie na mnie czekał. Nieznajoma mogła liczyć sobie ze trzydzieści pięć lat albo trochę więcej, bo staranny makijaż oraz trwała ondulacja, która zapewne zdołałaby się oprzeć początkowej fazie sztormu, utrudniały dokładną ocenę wieku. Granatowa garsonka z jasną bluzką wyglądała szykownie, umieszczając jej właścicielkę dosyć wysoko w ocenie Szramowskiego. – Kobieta zawsze ma prawo odrobinę się spóźnić. Niektórzy powiedzieliby nawet, że to obowiązek. – Wszystko zależy od okoliczności… – Wyraz jej twarzy świadczył, że doceniła szarmanckie zachowanie towarzysza przejażdżki. – Ale ja naprawdę nie znoszę się spóźniać! Wolę przyjść za wcześnie niż za późno. – Rozumiem – odpowiedział poważnie. – To tak jak ja. Na szczęście nikt na mnie nie czeka. Nieznajoma musnęła szybkim spojrzeniem jego prawą rękę, natychmiast odwracając wzrok. Ach, te kobiety, pomyślał Ernest, udając, że niczego nie zauważył. Cóż, sam przecież sprowokował jej reakcję, bo ostatnia uwaga zabrzmiała nieco dwuznacznie. Brak obrączki nie musiał w końcu niczego oznaczać. Ale mógł. A już na pewno nie mówił niczego o posiadaniu lub braku dzieci. Ernest miał syna, Macieja, lecz stosunki między nimi były dość… niespójne, powiedzmy. Sam nie wiedział, dlaczego teraz o nim pomyślał. Może powodem było wnikliwe spojrzenie tej obcej kobiety, która patrzyła nań, jakby chciała – musiała? – wiedzieć o nim wszystko, natychmiast. W pojeździe panował umiarkowany tłok, przez porozsuwane okna dolatywała muzyka, będąca pierwszym sygnałem panującej na trasie pochodu atmosfery festynu. Z porozmieszczanych wzdłuż Marszałkowskiej megafonów co rusz rozlegał się głos spikera. Żadnemu z dwójki przygodnych znajomych nie przyszło do głowy spytać innego pasażera o godzinę. – Pan nie z Warszawy? – Skąd pani to przyszło do głowy? – Znikąd – rzuciła lekkim tonem. – Zauważyłam tylko, że uważnie się pan wszystkiemu przygląda. – Lubię to miasto – nie odpowiedział wprost. Ale przyznał w duchu, że zainteresowanie kobiety sprawia mu przyjemność. Kiedy tramwaj dojechał do przystanku i drzwi otworzyły się z chrzęstem, większość pasażerów ruszyła do wyjścia. Szramowski również zamierzał włączyć się do pochodu przy placu Dzierżyńskiego. Kiedy wysiedli, nieznajoma spojrzała na drugą stronę ulicy i roześmiała się swobodnie. Wędrując za jej wzrokiem, Ernest zobaczył doskonale znaną warszawiakom fasadę baru mlecznego o wdzięcznej nazwie „Gruba Kaśka”. – Chyba już wiem, jak pani na imię… – Po twarzy mężczyzny błąkał się domyślny uśmiech. – Przyłapał mnie pan. Mam jedynie nadzieję, że ta nazwa nie okaże się prorocza… Szramowski dyskretnie ocenił figurę nowej znajomej. W jego opinii nic nie wskazywało, by ta kobieta kiedykolwiek miała się przemienić w tęgą matronę. Przynajmniej długo nie, jeśli nawet w przyszłości. Stali przed przejściem dla pieszych, czekając na zielone światło. Dama w garsonce pomachała komuś ze stojącej obok baru grupki ludzi. – Jednak się nie spóźniłam. Przeszli po pasach; po drugiej stronie kobieta zwolniła kroku, obracając lekko głowę w kierunku swojego towarzysza. – W takim razie, skoro już wiem, jak pani na imię… – Szarmanckim gestem ujął jej dłoń i złożył pocałunek. – Proszę mi mówić Ernest. Nie lubił swego imienia, lecz nie na tyle, by się z nim kryć. Zresztą o ile był w stanie to ocenić, podobało się kobietom, które dotąd poznawał. – Ernest Szramowski – dodał jeszcze nazwisko. Z nazwiska był dumny, jego zdaniem brzmiało świetnie. – Miło mi było pana spotkać. – Mogę więc liczyć, że jeszcze się zobaczymy? – Być może… – Użycie w odpowiedzi nazwy popularnych perfum na pewno nie było zamierzone. W przeciwieństwie do obietnicy kryjącej się w odpowiedzi. Na moment spojrzała mu w oczy, po czym znów roześmiała się swobodnie. – Z czego się pani śmieje, ze mnie? Pokręciła prędko głową i powiedziała, zniżając konspiracyjnie głos: – Koleżanki z biura bacznie nas obserwują… – Niepokoiły się pewnie pani nieobecnością – zauważył niefrasobliwie Ernest. – Na pewno… A teraz aż umierają z ciekawości. – Jeszcze bardziej zwolniła kroku. – Strach pomyśleć, ile jutro będzie w biurze gadania! Nie zauważył w jej głosie szczególnej obawy. Już prędzej satysfakcję. Coś mu szeptało, że ta przypadkowo nawiązana znajomość nie musi się zakończyć tu i teraz. – Czyli naraziłem panią na plotki? – Szramowski przybrał skruszoną minę, jednak kąciki ust drgały mu wesoło. – Wypadałoby jakoś odkupić winę. – Co pan proponuje? – Plotki żyją tak długo, aż staną się faktem. Bo potem temat przestaje już być tak ciekawy. – Nie wiem, czy dobrze pana rozumiem… – Ale jej ton świadczył, że rozumiała doskonale. Kobiety rzadko czegoś nie rozumieją, choć nie zawsze pragną się do tego przyznać. Mężczyzna nie pojmie takich niuansów. – Koło południa będę w Łazienkach. Pokręcę się trochę w okolicach pomnika Chopina. Moglibyśmy pójść potem na kawę albo na lody. Lubi pani czekoladowe? – Widzę, że swobodnie dysponuje pan swoim czasem. – A pani? W odpowiedzi posłała mu spojrzenie, z którego nie potrafił wyczytać tyle, ile by chciał, i po chwili wmieszała się w tłumek witających ją wylewnie koleżanek. Szramowskiemu nie umknęły zaintrygowane spojrzenia, które dyskretnie go oceniały. A Katarzyna, jeśli naprawdę tak miała na imię, zdawała się już zupełnie o nim nie pamiętać. Może tak to właśnie miało wyglądać, jeśli zważyć na dyskretne aluzje przeplatające się w ich wcześniejszej rozmowie. A może tylko wykorzystała okazję do przerwania czegoś, co jeszcze nawet nie zasługiwało na miano flirtu? Wiele kobiet lubi się przejrzeć w męskich oczach, nawet pomarzyć sobie o czymś więcej, zostawiając sprawy otwarte. Wolą powiedzieć: „być może” niż „na pewno”… Wszystko wyjaśni się za dwie godziny w Łazienkach. Ciekawe, czy w ogóle przyjdzie. Oraz czy będzie sama. Ernest Szramowski wolnym krokiem oddalił się w stronę placu Dzierżyńskiego. Obejrzał się raz i drugi, lecz nie potrafił już dostrzec nowej znajomej pod Grubą Kaśką. Napływające ze wszystkich stron ludzkie strumyki zlewały się w okolicach pomnika, skąd zwartym tłumem ciągnęły Marszałkowską w stronę placu Defilad. Szramowski zawsze przychodził sam, powodowany jedynie wewnętrzną potrzebą, toteż nawet nie był pewien, gdzie zaczyna się pochód. Może zresztą nie było takiego ściśle określonego miejsca? Pracownicy fabryk i biur zbierali się w umówionych miejscach, wraz z rodzinami i przyjaciółmi, a kto zamierzał spontanicznie przyłączyć się do manifestacji, mógł to uczynić w dowolnym miejscu. Orkiestra dęta grała marszowe rytmy przez megafony, spiker z entuzjazmem informował, jakiego zakładu pracy delegacja przechodzi akurat przed trybuną honorową. Początkowo pochód ruszył nierównym tempem, zatrzymując się co kilkanaście metrów, aż nabrał płynności, uczestnicy wyrównali krok, dając się ponieść wspólnej fali. Odświętnie umundurowani milicjanci i funkcjonariusze ORMO, rozstawieni wzdłuż trasy przemarszu, pilnowali porządku, choć w istocie nie byli potrzebni. Tłum rządził się swoimi prawami, sam pilnował ładu, niesiony wspólnym entuzjazmem, najbardziej ciesząc się z bycia razem, z pięknej pogody, muzyki i dnia wolnego od pracy. Bo dla wszystkich zgromadzonych tu ludzi było to prawdziwe święto. Podszyte wszechobecną ideologią, co nie miało jednak znaczenia. Skocznych melodii nie nuci się dla jakiegoś wyższego przesłania, tylko dlatego, że są radosne! Pochód przeciął Świętokrzyską i było już widać zarys trybuny z dostojnikami państwowymi. Szturmówki, spoczywające dotąd na ramionach, zaczęły unosić się wyżej, powiewając radośnie na wietrze; muzyka, gwar i zachrypły, lecz wciąż pełen zapału głos spikera zlewały się w jeden koncert, rozpisany na tak wiele instrumentów i tonów, że nawet fałszywe nuty nie drażniły uszu. – To idzie młodzież, młodzież! – skandował spiker. – A teraz przed nami wspaniali robotnicy z Huty Warszawa… – brzmiało w głośnikach, choć chyba nikt tego nie słuchał. Szramowski był wysokim mężczyzną, jego głowa górowała nad innymi, gdy wraz z tłumem zbliżał się do trybuny. Pierwszy sekretarz, a obok niego członkowie Biura Politycznego unosili ręce w geście braterskiego pozdrowienia, uśmiechnięci, dumni z narodu, któremu przewodzą. Ernest pomachał dłonią w stronę dygnitarzy, wydawało mu się nawet, że pochwycił przelotne spojrzenie najwyższego dostojnika, i w tym samym momencie przeszyło mu plecy ostre ukłucie bólu. Zrobił jeszcze kilka chwiejnych kroków, potrącił kogoś, wpadając jednocześnie na jakąś kobietę, obraz ludzkiej ciżby zafalował mu przed oczyma, gdy padał na ziemię. Przeraźliwy ból rozlewał się po klatce piersiowej, jakby przyciśniętej do serca dłoni wyrosły nagle szpony. Ostatnim wysiłkiem obrócił głowę, pragnąc zrozumieć, gdzie jest i co się stało. To chyba zawał, dlatego tak trudno mu oddychać… Słyszał muzykę i tupot nóg, ból minął tak nagle, jak się pojawił. Sekundę później ogarnęła go ciemność. Ktoś krzyknął, parę osób zatrzymało się nad leżącym mężczyzną, ale pochód szedł dalej, orkiestra dęta grała, powiewały flagi. Stojący na chodniku milicjant dostrzegł dziwne zamieszanie i zaczął się przeciskać w stronę miejsca wypadku. Bo to musiał być wypadek, co roku zdarzało się wiele omdleń z upału albo emocji, to zupełnie naturalne podczas tak wielkiego zgromadzenia. Sierżant Brzuszczak wiedział, co robić, musiał jedynie sprawdzić, czy wystarczy ocucić delikwenta i odprowadzić na bok, czy jednak trzeba będzie wezwać karetkę pogotowia. Należy interweniować szybko i skutecznie, ponieważ wypadek zdarzył się w wyjątkowo niefortunnym miejscu, przed samą trybuną honorową. Nic nie miało prawa zakłócić uroczystości! Kiedy sierżant rozsunął stojących najbliżej miejsca zdarzenia gapiów, poczuł, jak uginają się pod nim nogi. Z pleców leżącego na asfalcie mężczyzny sterczała rękojeść noża. Drżącą dłonią sięgnął po krótkofalówkę i złożył meldunek. Musiał dwukrotnie powtórzyć komunikat, gdyż dyżurnemu w komendzie w głowie się nie mieściło, że do czegoś takiego mogło dojść na pochodzie pierwszomajowym. Zadał jeszcze parę pytań, by się upewnić, że nie zaszła pomyłka, sierżant nie jest pijany i żaden krótkofalowiec amator nie robi sobie dowcipów, podłączywszy się pod milicyjną częstotliwość. Wreszcie uwierzył, otrząsnął się i natychmiast ogłosił alarm, mobilizując rozmieszczonych w pobliżu placu Defilad funkcjonariuszy. Po kilku zaledwie minutach do sierżanta Brzuszczaka dołączyło paru milicjantów po cywilnemu, dwóch znał z widzenia, pozostali nawet nie musieli wyciągać legitymacji. Swój zawsze pozna swego. Otoczyli ciasno zwłoki mężczyzny, a po chwili pojawili się sanitariusze z noszami. Kiedy zabierano zabitego, jeden z milicjantów narzucił mu na plecy własną marynarkę, zakrywając sterczącą rękojeść noża. Inni prowadzili na bok gapiów, którym ciekawość kazała zatrzymać się obok miejsca zbrodni. Czekały ich potem długie przesłuchania na komendzie, dokładne prześwietlanie życiorysów oraz znajomości, choć mało prawdopodobne było, by wśród nich znajdował się świadek lub sprawca morderstwa. Ale milicja nie mogła pozwolić sobie na żadne zaniedbanie, wiadome było, że właśnie to śledztwo wzbudzi zainteresowanie najwyższych czynników władzy. Dla dokonania zabójstwa istniało przecież mnóstwo znacznie lepszych miejsc od pochodu pierwszomajowego. I to przed główną trybuną! Mieli do czynienia z prowokacją. Kwadrans później do pozdrawiającego tłum pierwszego sekretarza zbliżył się niepozorny mężczyzna w szarej marynarce. Nikt go nie zatrzymywał, nikogo nie zdziwiło jego pojawienie się na trybunie. Pierwszy sekretarz, nie zmieniając pogodnego wyrazu twarzy, wysłuchał krótkiej informacji. Następnie zamienił parę słów z otaczającymi go dostojnikami, ostatni raz pozdrowił tłum i opuścił trybunę. Zbliżało się południe. W parku Łazienkowskim pod pomnikiem Chopina jak zawsze kręciło się wielu spacerowiczów. Tego dnia nawet więcej niż zwykle, gdyż warszawiacy po przejściu trasy pierwszomajowej manifestacji lubili zajrzeć do parku, by zjeść lody w Pałacyku na Wodzie albo pokarmić kulkami chleba ogromne karpie pływające w parkowym stawie. Katarzyna Fajna od dłuższego czasu kręciła się obok pomnika Chopina, żałując, że akurat tego dnia zapomniała zegarka. Spytała kogoś o godzinę i usiadła na ławce. Nie miała zwyczaju czekać na mężczyzn, zwłaszcza przy pierwszej randce – bo chyba mężczyzna poznany w tramwaju właśnie to jej zaproponował – jednak ładna pogoda i dobry nastrój sprawiły, że postanowiła odrobinę nagiąć narzucone sobie zasady. Tym bardziej że Ernest był w typie mężczyzny, jaki zawsze jej się podobał. Wysoki i szczupły, o śmiałym, choć nie aroganckim spojrzeniu, roztaczał aurę pewności siebie, lecz nie narzucał się jak inni, tokujący od początku wyłącznie o sobie. Właściwie, poza imieniem, niczego o sobie nie powiedział. Zaproponował jedynie spotkanie, pozostawiając decyzję całkowicie w jej rękach. Tak, zdecydowanie był w jej typie. Czemu go jeszcze nie ma, coś go zatrzymało czy…? Nie jest zbyt późno, sam przecież powiedział: koło południa… Katarzyna wstała, przespacerowała się wolno wokół pomnika, a potem odeszła kawałek alejką, ale nie tak daleko, by stracić z oczu miejsce umówionej randki. No nie, nie przesadzajmy z nadawaniem znaczenia zwykłym sytuacjom. To będzie po prostu spotkanie, rozmowa i nic więcej. Miała nadzieję, że zobaczy go pierwsza, idącego śpiesznym krokiem i rozglądającego się niespokojnie, z wypisanym na twarzy poczuciem winy. Zerwała z krzewu gałązkę z ledwie rozwiniętymi listkami i zaczęła obrywać je po kolei. Przyjdzie, nie przyjdzie, przyjdzie, nie… Przyjdzie! Ernest, rzadko spotykane imię, brzmi trochę szorstko, ale ładnie. I męsko. Ernest nie przyszedł. POZOSTAŁE ROZDZIAŁY DOSTĘPNE W PEŁNEJ, PŁATNEJ WERSJI PEŁNY SPIS TREŚCI: Rozdział 1. Proszę mi mówić Ernest Rozdział 2. Chciałabyś zamieszkać w czymś takim? Rozdział 3. Sparaliżowana strachem obserwowała rosnącą w oczach bryłę metalu… Rozdział 4. Bo wiesz, że to się nie uda, prawda? Rozdział 5. Ja, Maciej Szramowski, zamieszkały… zapisuję… Rozdział 6. Jeśli mieszkają tu nietoperze… Rozdział 7. Nudno tu bez ciebie. Nudno do obłędu! Rozdział 8. Nazywam się Piotr Zawada. A państwo chyba potrzebują pomocy? Rozdział 9. To mój brat, ciociu! Rozdział 10. Wypadek? Czy może wie pan coś więcej…? Rozdział 11. O tylu rzeczach ci mówiłam, braciszku, ale o tej jednej zapomniałam… Rozdział 12. Z twoich rąk jadłbym nawet szarlotkę z musztardą! Rozdział 13. To moja wina, wiesz? Zginął przeze mnie… Rozdział 14. Dlaczego powiedziałeś, że jedyny raz? Rozdział 15. Przecież w każdym domu powinien być pies… Rozdział 16. „Dziś zginął mój ojciec. Upadł z nożem w plecach…” Rozdział 17. Słuchaj, ta twoja Marta skumała się z… Rozdział 18. Ktoś do niego strzelił! Rozdział 19. Zostań, jak długo chcesz. Nawet do końca życia… Rozdział 20. Wszyscy mówią, że czas leczy rany. Tylko nikt nie mówi, ile tego czasu musi upłynąć… Rozdział 21. Sprzedaję moje obrazy wtedy, kiedy sam tego chcę! Rozdział 22. Grzeczne dziewczęta nie paradują w ręczniku po korytarzach… Rozdział 23. Możesz mi wszystko powiedzieć, tak na pewno będzie lepiej… Rozdział 24. Spotkałem dzisiaj ducha Agnieszki… Rozdział 25. Jest zdecydowanie szysztojniejszy, wieszszsz? Rozdział 26. „Jest sprytna i chyba przebiegła. I z pewnością dość wyrachowana…” Rozdział 27. Bo jeśli mam rację, wielu ludziom zawali się ich cały świat… Rozdział 28. Powiedział nam kiedyś, że jest w niej całe jego życie… Rozdział 29. Nie napisała jeszcze zakończenia swojej historii… Rozdział 30. Zjawy lubią się włóczyć nocami… Rozdział 31. Niektórych mężczyzn trzeba ciągnąć za język… Rozdział 32. Ktoś za nią stał, słyszała czyjś oddech… Rozdział 33. Chyba wiem, kto ich zabił… Rozdział 34. To tylko przypuszczenia… KONIEC. Kiedyś, później…\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Pokoj_dla_artysty-ebookRO/p94858i149156" target="_blank" title="Pokój dla artysty [Maria Ulatowska, Jacek Skowroński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Pokój dla artysty [Maria Ulatowska, Jacek Skowroński] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Para pozna pare Oleśnica para szuka – szukamy przyjaciół – ogłoszenia i anonse par w Oleśnicy\nPara szuka Oleśnica\nMałżeństwo poszukuje Pary, Pani, Pana\nWitamy jesteśmy małżeństwem Pani 37 . Pan 44.... Szukamy....Pary....Pani...Pana....do miłych spotkań , ...\nPara ze stażem - szuka Pary ,Pani ,Pana\nWitamy Pani 37. Pan 44 ....jesteśmy parą z 20 letnim stażem Szukamy....Pary....Pani ....Pana...do miłych spotkań , ...\nMała Mi, Oleśnica\nPara 39 - 40 lat szuka Pary lub Pani na dobrą zabawę...\nHej Szukamy realnych i chętnych się w Piątek pobawić ludzi.... Wiek do 50 lat zadbanych bez problemów... Czekamy na ...\nPara szuka pary, wiek +/- 40, tylko Wroclaw\nCzesc, jestesmy oboje (K+M) szczupli, wysocy (powyzej 1,8m), zadbani. Po 40 i przed 50. Szukamy kulturalnej, oczytanej, ...\nWitamy K 32l M 42l Jesteśmy Parą od 12 lat Szukamy kogoś na dłużej Szukamy w naszym wieku lub więcej Zapraszamy do ...\nEwka, Wrocław (Fabryczna)\nDojrzała para z Wrocławia pozna realną parę\nHej razem z mezem poszukujemy kolezanki która tak jak my ma głowę pełną pomysłów :) Jeśli chcesz wprowadzić je w ...\nHej, jesteśmy mlodym sympatycznym małżeństwem. Szukamy równie sympatycznej koleżanki która tak jak my chce miło i ...\nAtrakcyjna mloda para szuka wysportowanego pana.prosze opis swojej osoby\natrakcyjna mloda para\nAtrakcyjna młoda para pozna wysportowanego pana.mile widziani mundurowi i ochroniarze. Proszę opis swojej osoby plus fotki\nKlaudia i Matti, Wrocław (Śródmieście)\npoznamy dojrzała i konkretna Pare\nchętnie zaprzyjaznimy się z panią która jest dojrzałą i konkretna osoba, Więcej po tym jak się zdecydujesz . Milo ...\nLidka, Wrocław (Śródmieście)\nPara mężczyzn szuka masażysty\nDwóch fajnych szuka jej\nHej dwóch fajnych młodych chłopaków hetero szuka fajnej dziewczyny do wspólnego spędzania czasu zapraszam do kontaktu ...\nJesteśmy para z okolic Wrocławia. Szukamy szczupłego kultularnego pana w wieku 20 -25 latek.Dokonujemy wyboru na podstawie ...\nSzukamy realnej pary do miłej zabawy\nJestesmy para z okolic Wrocławia. Szukamy milej i zadbanej Pani od 18 do 55 do realnych spotkan w miłej atmosferze.\nPoznamy Panią do spotkań my M 40K 41 .Atrakcyjni zadbani. Szukamy pani na dłużej Wiecej priv. Pozdrawiamy\nOno sexi, Wrocław\nPara szuka Koleżanki Pani Kobiety.\nHej. My M 40 K 41.szukamy Pani do miłych spotkań . Nie mamy jeszcze doświadczenia ale bardzo chcemy spróbować. ...\nsexi para Wrocław, Wrocław\nPara szuka pary par\nPara pozna parę. My pan 40 pani 35.\nPara do zabawy, Wrocław\nPoszukiwana atrakcyjna dziewczyna\nAtrakcyjna para (jesteśmy szczupli i zadbani) 51/43 szuka szczupłej dziewczyny/kobiety w celu wspólnych spotkań.\nfajna para po 40 szuka tylko kobiety bez nadwagi\nMiła dojrzała para, szuka koleżanki dla Pani . Miłe spotkania w jesienne dni .... . (K-55 M-50).\nPara przyjaciół pozna Panią\nPara znajomych w dojrzałym wieku pozna Panią i nie tylko . Dojrzała , dyskretna i realna.. w odpowiedzi prosze nadesłać ...\nMisia, Wrocław (Stare Miasto)\nSabinaDawid, Wrocław (Fabryczna)\nSzukamy na Sobotę\nJesteśmy małżeństwem. Kobieta 27 lat i Mężczyzna 36 lat. Szukamy konkretną i zdecydowana parę do miłych spotkań. ...\nPara50/30 pozna przyjaciela ginekologa\nMiła para pozna ginekologa , reszta na priv.\nOni, Wrocław (Krzyki)\nPara po 30 pozna inne pary do luźnej znajomości. Zapraszamy na priv. Wrocław i Dolny Śląsk\nPoszukujemy chętna osobę która chciała by spędzić miło z nami czas\nAgata, Wrocław (Śródmieście)\nSzukamy koleżanki do wspólnej zabawy, My 25 i 30 lat zapraszamy do kontaktu\nOni, Wrocław (Fabryczna)\nMałżeństwo 40l kulturalne i zadbane pozna inne małżeństwo do stałej relacji opartej na przyjaźni, szacunku i ...\nPoznamy fajnego mlodziaka\nWitajcie poznamy slodziaka mlodego najlepiej bez zadnego doswiadczenia Pozdrowionka :)\nHejka. Jesteśmy parą (38/50). Szukamy miłej pary do wspólnego spędzania czasu. Możemy się wybrać do kina i nie ...\nW dziale randki i przyjaciele w Oleśnicy na Lento.pl specjalnie dla par szukających towarzystwa powstała kategoria para szuka w Oleśnicy. Możecie wystawić ogłoszenie w celu znalezienia osoby bądź innej pary w celu wspólnego spędzania czasu w 3 czy też 4 a może w jeszcze większym gronie? Wszystko zależy od preferencji szukających. Dzięki tej kategorii pary znajdą przyjaciół do wyjścia na miasto, do kina, na piwo, na zakupy a także może któraś znajomość okaże się przyjaźnią do końca życia? Zapraszamy do dodawania ogłoszeń i poznawania nowych osób.


Kominki » Mieszkanie, Dom i Ogród\nluty 7th, 2019 | Author: admin\nstyczeń 19th, 2019 | Author: admin\nKominki w pokojach\nKominki nowoczesne najczęściej umieszczane są w narożnikach pomieszczeń. Popularne stają się tez kominki, dostępne z każdej strony, stojące niejako samodzielnie w oderwaniu od ściany i reszty pomieszczenia. Często też kominki montowane są na środku ściany. W każdym bądź razie, ile domów i mieszkań, tyle pomysłów na usytuowanie kominków. Dzisiejsze nowoczesne wersje kominków, można umieszczać nawet pod schodami. Oczywiście przysparza to wiele problemów. Trzeba zadbać o odpowiedni ciąg kominowy i tak dalej. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, by wkład kominowy mógł być umieszczony w bardzo nietypowych miejscach. Na dodatek wkłady kominkowe, nie muszą być przeszklone tylko z jednej strony. Mogą być przeszklone ze wszystkich stron, w przypadku narożnych z dwóch, albo trzech stron. Dzięki temu, kominki mogą stanowić żywy obraz na ścianach, w dwóch nawet pomieszczeniach. Mogą stanowić naturalne połączenie między kuchnią i salonem, między jadalnią a kuchnią i tak dalej. Coraz częściej występują też kominki nowoczesne kaflowe jako swoisty powrót do tradycji.\nBardzo ważnym elementem kominków zamkniętych jest wkład, który podłącza się do komina dymowego, a potem się go obudowuje. Mamy bardzo duży wybór rożnych kształtów i dzięki temu świetnie się prezentują w naszych domach. Tanie kominki mogą mieć szyby z jednej z dwóch nawet trzech stron. Jak również mogą być owalne, półpłaskie. Do produkcji kominków najczęściej zużywa się stali z które zbudowany jest korpus. Korpusy są bardzo szczelne i powietrze dopływa do paleniska w sposób niekontrolowany. Palenisko najczęściej wykładane jest stalami żeliwnymi. Jeśli kominki bardzo często eksploatujemy wtedy wybieramy bardzo odporna stal, która jest odporna na wysokie temperatury. Najlepiej się sprawdzają o grubych wkładach, gdyż cieńsze mogą popękać. Średnio kominek wazy około trzystu kilogramów. Aby zwiększyć wygodę wkładów kominkowych stosuje się podwójny system spalania. Wpływa to w dużej mierze na oszczędność zużycia drewna. Wybierając Tanie kominki do ogrzewania domu należy wybrać odpowiednia moc, aby ogrzać pomieszczenia.


##### Randki pracy singapur – 12.12.12. to najlepsza data na śluby, randki i interesy.\nBlog Home » Randki pracy singapur\nJorku to jak pójście na wojnę, miłosne spotkanie randki pracy singapur Kopenhadze to jak rozmowa o pracę. Film Dom vanatorul de cerbi randki online. Nowe aplikacja randkowa dla narciarzy leczenia randkowy Sącz serwis Nowy darmowy randki Sijgapur. Rząd Singapuru na tysiąc i jeden sposobów namawia obywateli do. Noti Restaurant & Bar, Singapur: zobacz bezstronne randki pracy singapur (396 ) na temat Noti Restaurant & Bar, z oceną 4,5 na 5 w serwisie TripAdvisor, singaupr pozycji 168 z 12 480 restauracji w Singapurze.\nMieszkasz za granicą i chcesz umówić się na polską randkę z Polką lub Polakiem. W przyszłym tygodniu odbędzie się spotkanie Kim Dzong Una i Donalda Trumpa. Wartości singapurskie” – takie jak: praca zespołowa, lojalność, pokora. Autorska praca wykonana przez architektów i kartografów z hiszpańskiego studia PlanosUrbanos. Odsetek ten jest wyższy niż odsetek singli w Singapurze i Malezji, podczas gdy Tajlandia.\nAle EPP musi sobie randki pracy singapur na piekielnie. Posiłek w Singapur: Zobacz recenzje podróżników TripAdvisor (68) 12 singwpur restauracji w Singapur i wyszukuj wg kuchni, ceny, lokalizacji i. EPUB. Stojąc u progu pomysły randkowe w nj roku życia, Adrianna Drzyńska traci nagle pracę, która była randki pracy singapur niej.\nWykorzystując doświadczenie pracy w restauracji postanowiliśmy opracować własne. Wystarczy szklanka piwa, podziwiając atmosferę klubu podczas godzin pracy.\nOdwiedź w Singapurze. Tu pogadasz z kobietami i mężczyznami. Posiłek w Singapur: Zobacz recenzje podróżników TripAdvisor (58) 12 535 restauracji w Singapur i.\nDina towarzyskie. Singapur sex oralny klipy wideo. Single z Hongkongu bardziej otwarci na randki z obcokrajowcami. Zaprosił ją na cztery randki (pięć, jeśli liczyć spotkanie w lotniskowym saloniku dla VIP-ów i późniejszy spóźniony. En Sushi, Singapur: zobacz bezstronne recenzje (224 ) na temat En Sushi, z oceną 4,5 na 5 w serwisie TripAdvisor, na pozycji 54 z 12 468 restauracji w Singapurze. Edyta Górniak. Mąż postawił mi ultimatum: rodzisz dziecko albo idziesz do pracy · Odmówił jej randki twierdząc, że spadł ze schodów. Darmowe randki online Singapur linii lotniczych.\nPoznawałem dziewczyny na imprezach, przez znajomych, a nawet w pracy. Rajiv Biswas, główny ekonomista Azji-Pacyfiku w IHS Markit w Singapurze. Gej-mężczyzna dorosły miejsc pracy w Chicago.\nMłodzi singapurczycy tak samo jak ich rodzice kochają gadżety. Panieński, kawalerski, randki pracy singapur, tu jakoś zgoda, tu pierwszy pocałunek. Muzyka. Idealne miejsce na randkę!\nK172347A, 35 lat, praca manualna, Bielsko-Biała Otrzymano: 27.03.2017. Na randce powiedziałam, iż sklep dla dzieci Tatuum nad Bałtykiem robi.\nBayswater Kitchen, Singapur: zobacz bezstronne recenzje (120 ) na temat Bayswater. Kobieta i mężczyzn idą na pierwszą randkę. Randkę! A ja nie miałam. Spędzę tu e-bookowo Monika Hołyk-Arora Kopciuszek w Singapurze. Programy i seriale TVN nawet tydzień przed premierą w TV, filmy na życzenie prosto z kina. Przyciągają uwagę Idealne do pracy / na randkę / jako prezent W ofercie. Sąd w Singapurze skazał w piątek na trzy uderzenia kijem rattanowym i pięć miesięcy więzienia Szwajcara, który przyznał się do namalowania.\nWszystko co musisz wiedzieć o pozwoleniach na pracę w tym egzotycznym kraju w znajdziesz w tym. Holey Moley Golf Club Clarke Quay, Singapur: zobacz recenzje, artykuły i.\nMożesz używać randki pracy singapur konwertera w pracy, szkole, randki, podczas podróży lub podczas podróży. Wegetarianskie randki - Find a woman in dobry opis witryny randkowej area! OverEasy Orchard, Singapur: zobacz bezstronne recenzje (237 ) na temat Randki pracy singapur Orchard, z oceną 4 na.\nPrzez całą noc, mimo że rano czekała ich praca. Przekonałam się o tym podczas 7 lat pracy w branży randek online. WJAZD I POBYT. Obywatele polscy mogą wjeżdżać do Singapuru i przebywać w nim do 90 dni bez wizy.\nPoznaj bliżej młodych Singapurczyków, którzy próbują odnaleźć się w zawiłym świecie pracy, miłości i rodziny, jednocześnie buntując się wobec. Polska (polski), Portugal (Português), Schweiz (Deutsch), Singapore (English), South Africa (English). Podczas najbliższych wakacji ma wyjechać na praktyki do Singapuru, które załatwił mu po. Wysokiej klasy serwis randkowy Singapur. Usłyszeli, że nie ma już dla nich pracy. Menu, że wcale nie od października do pracy, pasztet z.\nIdealne miejsce na niezobowiązującą randkę. Ale czy Singapur dobry dla miesiąc miodowy? Nasza praca jest często męcząca i wycieńczająca, przez co wieczorem możemy bardzo łatwo stracić.…\nMożna by jednak założyć, że jest to pewnego rodzaju cecha np. Bohaterowie, z pomocą aplikacji, która łączy fanów gotowania, wybierają się na randkę.…\nA sam pamiętam z czasów swojej pracy w PE, że współpraca z EPP była często korzystna. Sygnatura jeden przegap elite randki Agencja dolce vita - kobiety z Surrey - wiodący randki Aplikacja dla swojej pracy i wydajności.…\nnext post: Powinienem połączyć się z moim najlepszym przyjacielem\nKobieta nie chce słyszeć na pierwszej randce, że twoja praca jest do niczego, przyjaciele/współlokatorzy. Pracownicy mają tylko jedną szansę na randkę z konkretnym. Marinę Bay Sands, luksusowy hotel w Singapurze, tworzą szklane. Darshan Singh od 1959 roku jest naczelnym katem Singapuru. O Singapurze słyszeliśmy wiele, ale głównie tyle że nie warto, że nuda.\nWymagana ważność paszportu przy.\nJak donosi agencja AFP, w środę w samym tylko Singapurze będzie osiem razy więcej ślubów niż.\nSopnendu Mohanty, chief fintech officer singapurskiego nadzoru. Marina Bay Sands w Singapurze to jeden z największych hoteli. Szarmancki następca tronu zaprosił ją na kilka randek.


z ostatnich wrażeń literackich | lenawadera.pl\nBieguni — Olga Tokarczuk\nO tej książce słyszeliśmy ostatnio wzdłuż i wszerz. I bardzo dobrze.\nAle to nie jest łatwy tekst i nie oszukujmy mnie, że jest. Może nie jestem jeszcze na tyle zaawansowana w głowie i w literaturze (czy kiedykolwiek będę?), żeby móc zrozumieć każdą wstęgę słów, symbol czy mrugnięcie oka Tokarczuk, ale niektóre fragmenty zwyczajnie mnie nużyły.\nTylko że to nie było nużenie negatywne, ostateczne, po którym chcę odłożyć książkę na półkę. Widziałam tam milion światów i potencjałów i chciałam w nie nurkować jak najdłużej. Bardzo lubimy te mocniej pokomplikowane książki przyrównywać do rosyjskich matrioszek. Bieguni to też taka skacząca matrioszka. “Teraz ja, teraz ja, i ja, i ja!”, przekrzykiwały się historie jedną przez drugą.\nNajbardziej z wszystkich zapamiętałam zakutaną i Annuszkę, i chociaż nie mam takich jak one powodów do ucieczki, chciałabym czasem “wsiąść do pociągu byle jakiego…”\nOkropnie jej życzyłam, żeby już nie wracała.\nK-PAX — Gene Brewer\nTrylogia, i to w oryginale! O panie, co to za historia. Czaiłam się na K-PAXA całe lata, ale uświadczyć ją po polsku graniczy z cudem. A potem odkryłam, że w wojewódzkiej bibliotece publicznej na trzecim piętrze wspaniałomyślnie siedzą sobie zbiory obcojęzyczne. To było tak, jakby mi na pustyni ktoś pomachał przed oczami 1,5 litrową Muszynianką.\nJuż od dawna nosiłam się z zamiarem, żeby zacząć na serio rasować swoje języki przez to, czym rasuje się mnie najłatwiej — przez czytanie. Ale książki po angielsku takie drogie, a podręczniki takie nudne. No to masz. Teraz mam górę złotych książek, a na dodatek na pierwszej wizycie od razu wpadłam na K-PAXA. Idźcie to przeczytajcie. To jest wspaniałe.\nJeśli już miałabym kogoś odsyłać do książek, które odpowiadają na pytanie “jak żyć”, to odesłałabym go do tej trylogii, bo tam na to wszystko jest przepis w jednej pigule.\nNależę do grona osób, które zachwycały się filmem K-PAX, ale po przeczytaniu trylogii muszę przyznać, że film jest przy niej nijaki, ledwie liznął temat, a większość spraw, które zostały tam w głównej mierze poruszone, zostały zepchnięte na najdalszy, nic nieznaczący plan. Jedna z najistotniejszych kwestii — jedzenie mięsa, zabijanie zwierząt, nieludzkie warunki, w jakich są przetrzymywane itd. — została ZUPEŁNIE pominięta, mimo że cała trylogia mogłaby być śmiało biblią dla wegan i umiłowaniem każdego istnienia.\nprot tak pięknie te kwestie tłumaczy, tak prosto, że chce się z miejsca podjąć kroki ku zmianie świata i ochronie środowiska.\nCała trylogia na długie dni dała mi do myślenia. Do dumania, do smakowania, do rozważania, analizowania i porównywania. To nie jest literatura najwyższych lotów, a jednak potrafi na różnych piętrach podotykać każdej struny. Lubię tak. I pieprzę świat, idę w stronę swojej zmiany.\nNajgorszy człowiek na świecie — Małgorzata Halber\nMówcie co chcecie, ja Gośkę uwielbiam. Kiedy byłam nastolatką, była moim VIVA-autorytetem — chciałam być taka ja ona: pewna siebie, wygadana, elokwentna, wyczilowana, pełen pakiet, a w dodatku tak wspaniale umie w pisanie. A tu się okazuje, że ona pewna siebie i wyczilowana nie była ani przez chwilę. Generalnie okazuje się, że wszystko to jedno wielkie gówno.\nUwielbiam takie pisarstwo odarte z wszelkiej mydliny. To pisarstwo z mydlinami też bardzo lubię, ale to odarte, surowe, trochę jak mięso, żywa tkanka, przemawia do mnie najmocniej. Gdy mi ktoś daje historią po mordzie, wprost, bez ogródkowania, że była wiosna, ptaszki śpiewały, pąki kwitły, a ja tak jakby nie miałam humoru.\nGośka tam nie pisze tylko o swoim uzależnieniu — to jest jakaś bzdura, że oto jej coming out i niech się dzieje wola nieba — ona demaskuje stereotyp uzależnieniowca, któremu ulegamy WSZYSCY. Ja też. I ty także. Ale wejść do głowy człowieka, który ma tak samo niehalo w głowie jak ty przez tyle lat i w dodatku poczuć te emocje, których ona tyle lat nie dopuszczała do głosu — to jest piękne pisarstwo, gorliwe i ja takie lubię, i ja takie rzeczy mogę czytać i odczuwać, i co parę stron komentować wielkimi oczami i niedowierzającym “łooooooł” zrozumienia.\nSztuka powieści II — wywiady z pisarkami\nZaczęłam od kobiet, bo ostatnio, ciekawa rzecz, brakuje mi towarzystwa kobiet.\nZe Sztuki powieści wynotowałam z miliard cytatów. W książce zostały zebrane wywiady przeprowadzone naście albo nawet dziesiąt lat temu z pisarkami takimi jak: Doris Lessing, Margaret Atwood, Alice Munro, Jeanette Winterson, Toni Morrison, Ursula Le Guin, Herta Muller…\nCudownie jest czytać takie rzeczy i po raz kolejny uświadamiać sobie, że naprawdę nikt nie jest w stanie dać nam jednego przepisu na życie, pracę a już zwłaszcza na sukces. Wszyscy (wszystkie) mamy inne przekonania, oczekiwania, rutyny postępowania, sytuacje, okoliczności, marzenia, plany, zasoby, środowisko, głowy. I każda z nas ma inną furtkę do odnalezienia.\nA furtki są nieograniczone. Naprawdę. Gdzie nie spojrzymy, tam furtka, mała przestrzeń, którą dzięki naszej kreacji możemy poszerzać, aż stanie się to naszą drugą naturą i być może sposobem na życie. Furtki są wszędzie.\nMałe Kobietki — Louisa May Alcott\nNo przeurocze toto było, miałam nawet takie momenty totalnego wzruszenia — do łez, do szlochu ostatecznego (oczywiście przy Beth, a już przy Beth i fortepianie od dziadka Lawrenca to już w ogóle). Niestety, w Polsce Małe Kobietki zostały chyba ogołocone z drugiej części, co odkryłam zupełnie przypadkiem, przechadzając sie po Empiku i odkrywając obcojęzyczne, dwa razy grubsze od mojego, wydanie z Penguina. Nie wiem, czy chcę znać dalsze losy panienek March. Bo co jeśli spoilery Rachel z Friendsów okażą się akuratne? Pęknie mi serce i będę musiała książkę do końca świata i jeden dzień dłużej trzymać w lodówce.\nEseje wybrane — Virginia Woolf\nVirginię Woolf smakuję. Zwłaszcza w tych momentach, gdy już mam głód totalny wyższej literatury. Oczywiście nikt tak naprawdę nie wie, czym jest wyższa literatura (albo czym w ogóle jest literatura piękna), ale dla mnie to są zwyczajne słowa, które układają się w nadzwyczajne zdania. I od Virginii zawsze, niezależnie od tego, co akurat czytam, zawsze to dostanę. Ona ma pisarstwo z rodzaju tych plastycznych, w punkt i ślicznych. Tak bym to niefachowo opisała.\nPojutrze. O miastach przyszłości — Paulina Wilk\nA znowu Paulina Wilk pisze o miastach, a że ja o miastach, architekturze, przestrzeni i kwestiach pokrewnych czytać uwielbiam, a z kolei Paulina pisać o nich umie, to my się w tej materii doskonale rozumiemy i uwielbiamy.\nTo jest wielka sztuka z reportażu zrobić porywającą opowieść o tkance miasta, która żyje, a która powoli się rozkłada, na oczach ich mieszkańców i reszty świata. Naturalnie, za przyczyną człowieka.\nDom sióstr — Charlotte Link\n- mimo najszczerszych chęci, odpadłam w połowie czytania.\nCały internet się tą książką zachwyca, a ja nadal, pomimo moich wieloletnich prób, jestem pod wpływem większości tych zachwytów. Chciało mi się książki z historią, która mnie porwie, ale ta mnie nie porwała, co tu dużo mówić. Pamiętam, że jako nastka lubiłam czytać Charlotte Link — jako nastka nie dlatego, że jej książki są dobre dla nastki, tylko dlatego, że książki dla nastek, gdy byłam nastką, zupełnie mnie nie satysfakcjonowały i szukałam czegoś bardziej. Więc mam do tej Pani sentyment, bo jest cholernie płodna w opowiadaniu ciekawych historii.\nTylko że po dwóch latach abonamentu w Legimi nazbierałam do kolejki tyle potencjalnie wspaniałych lektur, że nie umiem już wybaczyć żadnej książce, która nie porwie mnie na dzień dobry bez reszty. Ta nie porwała mnie ani po dwustu, ani po trzystu stronach, więc z ciężkim sercem odpuściłam. Nadal stoi mi z tyłu głowy, ale to dlatego, że z książkami to ja mam jeszcze większe FOMO niż z internetem. Jak jakiejś nie doczytam do końca, to tak długo się zastanawiam, czy dobrze zrobiłam, że ją odrzuciłam, że w międzyczasie po prostu mogłabym tę biedną książkę doczytać i problem byłby z głowy. Ale gdyby się okazało, że mam rację, to znowu roztrząsałabym poczucie straconego czasu. Olaboga, te dylematy książkoholika…\nMarsjanin — Andy Weir\nNo właśnie, Marsjanin jest świetną ilustracją moich książkoholicznych rozterek i pochopnych osądów nt. czytanej lektury. Ten tytuł też bowiem po kilkudziesięciu pierwszych stronach spisałam na straty. I miałabym czego żałować. Myślałam sobie — fajna dla freaków, którzy lubią czytać s-f o kosmosie. Tak się składa, że jestem jednym z tych freaków, ale nie wtedy, gdy czeka na mnie wspomniania już kolejka fantastycznej literatury (takiej, która czuję, że mnie ubogaci i zainspiruje — a niczego więcej od książki tak naprawdę nie oczekuję).\nCzytałam Marsjanina i oczy zamykały mi się coraz bardziej. Wyszłam z założenia, że “o, to ciekawe, i pewnie cała opowieść jest o tym, jak sobie ułożył życie na Marsie, aż umarł z jakąś sążnistą puentą na ustach albo go ktoś wspaniałomyślnie uratował”. Taki literalny Cast Away — poza światem.\nJuż miałam przenieść książkę do kosza, gdy zaczęłam czytać następny rozdział i mimo 4 nad ranem oczy szeroko mi się otworzyły. Czytałam do 6:30, i to tylko dlatego, że miałam tak potężny piasek pod powiekami, że nie byłam w stanie dłużej utrzymać ich otwartych.\nLubię dopełniać sobie wrażeń, więc tak jak w przypadku K-PAXA zaraz po skończeniu książki (która, spoiler, jest po prostu świetna) postanowiłam obejrzeć film.\nNo i cóż. Film znowu okazał się ledwie ładnymi obrazkami z komputerowej planety Mars.\nPomimo tego, że historia się dosyć zgadza (chociaż w książce jest jakieś 20x więcej akcji, a w filmie ledwie ze trzy breakpointy), nie odzwierciedla nawet 2% charakteru i wydźwięku całej opowieści. A już zwłaszcza wyrazistych postaci i nerdowego poczucia humoru. Andy tak ich wszystkich w książce rozrysował, że jakby chciał, mógłby do każdej osoby napisać odrębnego spin-offa.\nJUST SAYING, ANDY! <3\nAstrofizyka dla zabieganych — Neil deGrasse Tyson\nJak już jesteśmy w temacie kosmosu, którym ostatnio wygląda na to, że żyję, wspomnę jeszcze o tej króciutkiej książeczce. Tytuł oddaje wszystko. Dla kogoś, kto chciałby się szybciutko dowiedzieć, o co w tym całym kosmosie chodzi, co się tam aktualnie wyprawia i jak się do tego wszystkiego ma Ziemia (od momentu wydania książki już i tak wszystko mogło ulec zmianie), będzie to idealny wybór. Dla mnie przynajmniej był, tyle że po niej startuję do gigantycznej w rozmiarach i treści Błękitnej kropki.\nHave no fear, leWadera.


Praca - Sprzedaż - Przedstawiciele handlowi, Olecko | infoPraca.pl\nCzy chcesz otrzymywać podobne oferty pracy - "Sprzedaż - Przedstawiciele handlowi", w miejscowości "Olecko" na email?\n5 ofert pracy dla: Sprzedaż - Przedstawiciele handlowi, lokalizacja: Olecko\nNumer oferty: StPr/22/0485Obowiązki:obsługa gości hotelowych i restauracyjnych, obsługa grup sportowychWymagania:Wymagania konieczne:Wykształcenie:zasadnicze zawodowe, brakPozostałe wymagania:Mile widziane doświadczenie w zawodzie.Miejsce pracy: Gołdapska 12, 19-400 Olecko, powiat: olecki, woj: warmińsko-mazurskieRodzaj umowy: Umowa o pracę na okres próbnyWymagane dokumenty: CV należy składać ...\nNumer oferty: StPr/22/0485Obowiązki:obsługa gości hotelowych i res...\nPRZEDSIĘBIORSTWO ENERGETYKI CIEPLNEJ SIEJNIK AGNIESZKA KULBACKA\nNumer oferty: StPr/22/0464Obowiązki:prace porządkowe, prace hydrauliczneWymagania:Wymagania konieczne:Wykształcenie:zasadnicze zawodowe, brakMiejsce pracy: Osiedle Siejnik I 19, 19-400 Olecko, powiat: olecki, woj: warmińsko-mazurskieRodzaj umowy: Umowa o pracę na czas określonyWymagane dokumenty: CVSposób aplikowania: za pośrednictwem urzęduKliknij przycisk Aplikuj, aby poznać szczegóły oferty\nNumer oferty: StPr/22/0464Obowiązki:prace porządkowe, prace hydrau...\nFIRMA "ANTUR" - ANDRZEJ TUR\nNumer oferty: StPr/22/0215Obowiązki:Sprzedaż detaliczna. Praca w Filipowie, ul. 1 Maja 18 lub Bakałarzewie, ul. Filipowska 2 B.Wymagania:Wymagania konieczne:Wykształcenie:zasadnicze zawodowe, brakWymagania pożądane:Zawód:Sprzedawca* (wymagany staż - lata: 1)Miejsce pracy: 1 - Go Maja 18, 16-424 Filipów, powiat: suwalski, woj: podlaskieRodzaj umowy: Umowa o pracę na czas określonyWymagane dokum...\nNumer oferty: StPr/22/0215Obowiązki:Sprzedaż detaliczna. Praca w F...\nNumer oferty: StPr/22/0673Obowiązki:prace gospodarski m.in. koszenie, sprzątanie itp.Wymagania:Wymagania konieczne:Wykształcenie:gimnazjalne, brakPozostałe wymagania:doświadczenie mile widzianeMiejsce pracy: -, 19-300 Ełk, powiat: ełcki, woj: warmińsko-mazurskieRodzaj umowy: Umowa o pracę na czas określonyWymagane dokumenty: -Sposób aplikowania: bezpośrednio do pracodawcyKliknij przycisk Aplik...\nNumer oferty: StPr/22/0673Obowiązki:prace gospodarski m.in. koszen...\nNumer oferty: StPr/22/0651Obowiązki:techniczno - organizacyjna obsługa wydarzeń, obsługa amfiteatru, bieżące naprawy i konserwacja wyposażenia, ekspozycja plakatów.Wymagania:Wymagania konieczne:Umiejętności i uprawnienia: Prawo jazdy kat. B Dozór nad eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci elektroenergetycznych o napięciu nie wyższym niż 1 kV Wykształcenie:średnie zawodowe, technicznePozosta...\nNumer oferty: StPr/22/0651Obowiązki:techniczno - organizacyjna obs...\nCzy wiesz, że możesz otrzymywać nowe oferty pracy na Olecko Wpisz swój adres email:\nPraca Przedstawiciel Handlowy Branży Technicznej Zielona Góra


Domy na sprzedaż: Nowy Sącz Wólki | Morizon.pl\nDomy na sprzedaż: Nowy Sącz, Wólki\nZnaleziono 3 ogłoszenia, średnia cena 282 700 zł (2310 zł/m²)\n804D N. Sącz, Domek rekreacyjny na ogródkach\n804D N. Sącz, Domek rekreacyjny na ogródkach działkowych, 30m2, 4, 2 arowa piękna działka. Cena: 32 900 zł Ofertą sprzedaży jest murowany domek rekreacyjny o powierzchni 30m2 położony na rodzinnych ogródkach działkowych z działką o pow. 4,25 ar zlokalizowany na os. Wólki w Nowym Sączu Budynek parterowy, niepodpiwniczona, ocieplony styropianem. Okna plastikowe, na podłogach płytki. W domku na parterze znajduje się pokój z aneksem kuchennym oraz


Hurtownia fotowoltaiczna - Sunprofi\nSunprofi – dystrybucja pojedynczych i kompletnych rozwiązań z zakresu fotowoltaiki, dostępna w wygodnej formie sklepu on-line oraz stacjonarnie.\nFirma Sunprofi sp. z o.o. powstała z myślą o obsłudze firm zajmujących się montażem fotowoltaiki w Polsce. Nasz zespół tworzą osoby z wieloletnim doświadczeniem w fotowoltaice na rynku polskim. Dostarczamy zarówno kompletne zestawy PV jak i poszczególne elementy.\nPracujemy z największymi producentami na świecie co pozwala nam utrzymać najwyższą jakość i jednocześnie konkurencyjne ceny. Oferujemy produkty zaawansowane technicznie, dostosowane do zastosowań domowych i przemysłowych. Dodatkowo nasi klienci mogą liczyć na opiekę posprzedażową min. pomoc techniczną i doborową.\nprodukty największych światowych marek\n+300 referencji w sklepie internetowym\n12 światowych producentów w ofercie\nJednym z najważniejszych elementów instalacji centralnego ogrzewania jest zawór trójdrogowy zwany inaczej ...\nJaka pompa ciepła monoblok czy split – czym się różnią?\nSzukasz informacji, czym różni się split od monobloku? To dwa rodzaje pompy ciepła – ekologicznego ...\nPompa ciepła to bezobsługowe, ekonomiczne i ekologiczne urządzenie grzewcze, które oddaje energię ...


Przyjaciele - pierwsza wersja czołówki była zupełnie inna! Zobaczcie wideo\nMagdalena Miler / 1 czerwca 2020, 14:02\nSerial "Przyjaciele" przeżywa właśnie kolejną falę swojej popularności, a wszystko za sprawą przejęcia licencji przez HBO Max. W związku ze startem nowego streamingu powstanie także specjalny odcinek hitu NBC, ale jego premiera została opóźniona przez koronawirusa.\nPrzyjaciele – jak wyglądała oryginalna czołówka?\nSzum wokół kultowej produkcji NBC sprawił, że na jaw wypływają nowe ciekawostki. Nowa ich garść, jak choćby ta tłumacząca, skąd w czołówce wzięły się cztery charakterystyczne klaśnięcia, pojawiła się w książce "Generation Friends" Saula Austerlitza.\nCała historia zaczyna się od Dona Ohlmeyera, jednego z szefów NBC, który po obejrzeniu czołówki pilota serialu, wtedy jeszcze zatytułowanego "Friends Like Us", stwierdził, że jest ona straszna i nie można zostawić jej w takiej formie. Wówczas intro składało się wyłącznie z sekwencji z szóstką głównych aktorów bawiących się przy fontannie.\n– Co to ma być za czołówka? Jest okropna. Jest straszna. To mówi widzom: "Jesteśmy młodzi. Jesteśmy na czasie. Tańczymy przy fontannie, a wy nie możecie do nas dołączyć" – stwierdził.\nOhlmeyer zażądał, by w czołówce pojawiła się piosenka "Shiny Happy People" zespołu R.E.M. Jednak i takie rozwiązanie nie przyniosło oczekiwanego efektu.\nWtedy Michael Skloff, mąż Marty Kaufman, współtwórczyni serialu, zainspirowany brzmieniem Johna Lennona i Paula McCartneya, zaczął pisać z myślą o "Przyjaciołach" numer "I’ll Be There for You". Do jego wykonania próbowano przekonać Michaela Stipe'a z R.E.M., Natalie Merchant z 10,000 Maniacs i duet They Might Be Giants, jednak nikt z wymienionych artystów nie podjął się tego zdania. Ostatecznie trafiło ono do zespołu The Rembrandts.\nTutaj konieczne było wypracowanie kolejnych kompromisów. Ohlmeyer z NBC wciąż był za R.E.M. i bardzo mu się spodobał pomysł pokazania fragmentów serialu w czołówce. Ostatecznie połączono je z sesją przy fontannie i The Rembrandts.\nBył jednak jeden haczyk. Skloff komponując piosenkę, użył w pewnym jej momencie przetworzonych dźwięków bębna (dokładniej jego czterech uderzeń), które The Rembrandts zastąpili prawdziwą perkusją. Taki zabieg nie spodobał się Kevinowi Brightowi, jednemu z twórców serialu. Po rozmowie z asystentami wziął mikrofon i w trakcie piosenki klasnął cztery razy w dłonie. Stąd w tytułowej sekwencji szybkie i zdecydowane cięcie, które dzisiaj jest jedną z jej bardziej charakterystycznych cech.\nPrzyjaciele, serial Przyjaciele, seriale, seriale komediowe, sitcomy


Showing results for tags 'rzeka'. - Forum Wędkarskie\nShowing results for tags 'rzeka'.\nAdrian Adrian posted a topic in Gruntówka\nWitam. Od razu zaznaczę jestem świeżynka jeśli chodzi o wędkarstwo, jeździłem kiedyś nad warte z rodzicami i chciał bym do tego wrócić. Moje pytanie dotyczy celnego strzału w sprzęt do łowienia z gruntu dla początkującego. Miejsce łowienia to warta odcinek za tama półtora kilometra (sieradzkie). Czy sprzęt: wędka-Jaxon zaffira feeder 3.90m 50-120g Kołowrotek- Dragon MegaBaits Methods Feeder FD550i Nadadzą się na ten odcinek rzeki ? Bym bez przeszkód mógł się uczyć i spełniać w tym starym "hobby"?\nMilosz02 posted a topic in PZW - Polski Związek Wędkarski.\nWitam, wyrobiłem kartę wędkarską mając 11 lat, czyli siedem lat temu. Czy jest ona nadal ważna? Szukałem informacji w internecie, aczkolwiek jest tam napisane że kartę wędkarską wydaje się od 14 roku życia, więc chyba albo stal się cud albo przepisy się zmieniły. Przy okazji chciałbym jeszcze spytać, czy ktoś z was orientuje się czy aby łowić w rzece trzeba mieć jakieś pozwolenie lub coś w tym stylu. Z góry dziękuję każdemu kto zechce mi pomóc i przepraszam, jeśli wybrałem zły dział.\nKlenie na spina, czyli to, co tygryski lubią najbardziej\nNicco Puccini posted a topic in Drapieżniki\nSpinningowe klenie to temat rzeka, wałkowany od kilku dobrych lat, i pewnie będzie wałkowany jeszcze dłuuugo. Postanowiłem dzisiaj opisać jak ja to robię, bo od jakiegoś czasu tez poluję czasem na te piękne ryby.... A więc od początku, czyli gdzie? Rzeka. Choć klenie żyją w niektórych stawach czy jeziorach, na spina łowimy je w rzekach. W jakich rzekach? Takich, gdzie na pewno są klenie. To kwestia kluczowa. A klenie żyją w większości rzek, więc każdy powinien mieć gdzieś koło siebie jakąś rzekę dającą możliwość złowienia tej ryby. Dalej, w rzece, ale w jakim miejscu? NO, to już nieco bardziej skomplikowane, ale nie tak zawiłe jak brazylijska telenowela.... ja zawsze szukam miejsc, gdzie klenie mogą się ukryć i mają stosunkowo dobry dostęp do jedzenia. Zauważyłem, że ryby tego gatunku uwielbiają czekać pod nawisem z gałęzi na spadające z nieba kąski...Tak więc nie omijać takich miejsc, tylko wypuszczać tam woblerki Kolejne miejsce to prostka, gdzie pod brzegiem do wody wchodzi sporo trawy lub jakichś krzaków. W takich miejscach klenie łatwo dopadają robaczki i owady, nie pogardzą więc nasza przynętą jeśli się tam znajdzie... Kamienie- oj tak, te tygryski lubią się chować w cieniu kamieni, czekając na ofiarę. Bardzo dobre są przelewy- zawalone drzewo, za którym tworzy się cicha przestrzeń dająca schronienie. Tam często stoją klocki. Piaszczyste łachy, żwirowe rafy- w ich okolicy możemy spotkać tego zbója. Od wiosny do jesieni ja szukam kleni własnie w takich miejscach, zaś kiedy temperatura spada zaczynam ich szukać w miejscach, gdzie woda jest bardzo leniwa, prawie staje, jednak zawsze w pobliżu jest nurt. Miejsca te na ogół są głębokie i oferują spokojne schronienie. jest już gzie, więc teraz czym? Sprzęt na klenia...Hm, no tu jest dobra jazda. Ja swoje początki i chrzest bojowy miałem na matchu 4.20 z za dużym kołowrotkiem. Ale od biedy szło tym łowić tylko ręka bolała. Teraz zaś podchodzę do tematu zupełnie odmiennie, bardziej technicznie. Używam najczęściej kongera Iry lucky 2.75 3-10g. Kij ten to doskonałe narzędzie na klenie. Jest typowo na ten gatunek zrobiony chyba. Jednak ma swoje wady- nie specjalnie nadaje się do wirówek większych niż nr 0 i 1, większych woblerów...Ogólnie to lekki kij do lekkich przynęt. Mocy jednak ma zapas, więc nie ma się co obawiać. Drugim kijem jakiego używam to cięższe ligowo shimano technium, które kupiłem jako używane. Kij do 20g, z zapasem mocy. Czuły sprzęcik. Ostatnio zdarzyło mi się polować na klenie pfhenixem recon, bo tylko jego miałem. I do wirówek nr3( moje ulubione:) I sporych woblerów( powyżej 50mm) nadaje się idealnie. Kijów w rodzaju kongera iry lucky na rynku nie brakuje, każdy zatem może wybrać coś dla siebie. Kołowrotek- tu sprawa jest prosta- mały, lekki i sprawny, z bardzo precyzyjnym i dobrym hamulcem. Z konkretnych modeli mogę polecić: shimano twin power najmniejszy, technium tez najmniejszy, stradic i exage też się swietnie nadają. Mitchell mag pro lite 2000 to zabawka przyjemna i mocna...Ale jak i w przypadku kija- dużo modeli spełni te wymagania. Do uzupełnienia zestawu żyłka od 0.14mm do nawet 0.22- wszystko zależy na co łowimy i w jakich miejscach...Im więcej zaczepów i trudniejsza technicznie rzek a nasze przynęty większe- tym wyżej wchodzimy z mocą zestawu. Na końcu linki mały krętlik z agrafką, w przypadku woblerów sama agrafka, zaś przy najmniejszych przynętach nic- wiążemy je bezpośrednio do żyłki. Wiemy gdzie i czym, teraz na co? Dla mnie klenie i spinning to przede wszystkim woblery. Powierzchniowe bromby, różne ręcznie robione cacka znalezione na allegro, moje własne wynalazki...Różne wielkości, kolory. Najczęściej jednak stosuję stonowane kolory naturalne, czyli perły lub ciemne błękity, zieleń, czerń lub odcienie szarości. Do woblerów dorzucam wirówki w rozmiarach 2 i3, rzadko 4. jedynek nie stosuję prawie wcale, zerówek zaś wcale. Moze to błąd, ale nienawidzę na to łowić bo to małe, lekkie i w ogóle mi się nie podoba. Wiem jednak, że niektórzy z powodzeniem na te małe wiróweczki łowią klenie. Do wirówek i woblerów dochodzą gumy- zwykłe kopyta, twisterki w różnych kolorach...Jednak najczęściej imitację żabek i raczków. Są one skuteczne gdyż klenie lubią się opychać tymi zwierzakami, często pojawiają się one w ich jadłospisie. Do tego małe wahadła, ale to już rzadko- jakoś nie były one u mnie zbytnio skuteczne... Wiemy gdzie, czym i na co, więc teraz najważniejsze- jak? tutaj tez każdy ma chyba inaczej, ale podstawy obowiązują wszystkich- cicho. Ostrożnie stąpam po brzegu, nie taranuje wszystkich krzaków, lecz je omijam...Wypatruję aktywności ryb, lub samych ryb. Wybieram miejsce, potencjalne stanowisko. Często przerzucam to stanowisko i dopiero ściągam w nie przynętę. Równie jednak często wypuszczam woblera z pod nóg, by niesiony prądem dotarł do stanowiska kleni. prowadząc przynętę często gram kijem- zatrzymuję przynęte w nurcie w pobliżu potencjalnego miejsca ryby, podszarpuję delikatnie, podciągam, lekko cofam na napiętej żyłce...Klenie lubią takie akcje i często w ten sposób możemy je sprowokować do brania. kiedy zaś potencjalne miejsce kleni jest pod drugim brzegiem w jakimś zapływie, wtedy rzucam skosem nieco powyżej tego miejsca i na napiętej żyłce sprowadzam przynętę do parteru.... nie jest to takie trudne, jak by się mogło wydawać Klucz to zlokalizowanie stanowisk ryb, potem już idzie z górki jeśli nie jesteśmy głośno. Branie klenia, nie klenika, jest często energiczne i odczuwalne na kiju. zdarzają się jednak przypadki, kiedy czujemy tylko trącenie i mamy ułamek sekundy na zacięcie...Wtedy już musimy kombinować i tak naprawdę jedyne co można na takie akcje poradzić, to zbierać doświadczenia i uczyć się zachowań tych ryb. Według mnie to ryba bardzo sportowa, dająca ogromne emocje podczas polowania, holu i podbierania, a jeszcze więcej podczas zwracania jej wolności, do czego wszystkich zachęcam. Zachęcam także do dyskusji- przedstawiajcie swoje sposoby na spinningowe klenie, jak wy to robicie?


Szukasz inteligentnego przełącznika do łatwego sterowania wentylatorem sufitowym za pomocą światła zawieszonego na górze? Przestań szukać! SONOFF iWentylator03 jest tym, czego potrzebujesz. iWentylator03, nowa wersja iWentylator02, bardziej stabilna w działaniu, która jest obsługiwana przez wentylator sufitowy Wi-Fi i kontroler światła do sterowania wentylatorem sufitowym za pomocą światła za pomocą telefonu, gdziekolwiek jesteś. Sterowanie głosowe zostało zaprojektowane tak, aby łatwo wydawać komendę iFn03 w celu włączenia lub wyłączenia wentylatora i światła, bez konieczności ręcznej obsługi. Obsługa sterowania wentylatorem sufitowym za pomocą światła z telefonu, gdziekolwiek jesteś i kiedy chcesz. Zaplanuj, aby włączał się i wyłączał w dzień lub w nocy lub w dowolnym momencie w ciągu dnia, a włącza się i wyłącza automatycznie. Dostarczany z pilotem RM433, który umożliwia regulację prędkości wentylatora pomiędzy niską, średnią i wysoką prędkością, aby uzyskać różne poziomy chłodu. Funkcja scen w aplikacji umożliwia szybkie i jednoczesne sterowanie jednym lub wieloma urządzeniami SONOFF za pomocą jednego dotknięcia.\nUrządzenie SONOFF iWentylator03 jest dostarczane z pilotem 433 RF Remote, za pomocą którego można włączać / wyłączać wentylator i światło oraz regulować prędkość wentylatora w pomieszczeniu.\nWyświetlaj w aplikacji stan urządzenia w czasie rzeczywistym


7245 rozrusznik - Silnik i osprzęt - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nPrzez Maikel1987, Grudzień 19, 2015 w Silnik i osprzęt\nPo wciśnięciu startera nie odpala tylko coś tyka w rozruszniku lub elektowlaczniku , tylko raz tyknie i można trzymać ile się chce , ostatnio jak odpalalem to ojciec delikatnie po pukal młotkiem po różu i odalil , dzis go wyjelem , wyczyscilem ale dalej to samo . Do regeneracji czy nowy ? Moze elektrowlacznik ?\nPierwsze pytanie czy jak elektrowłącznik "pyknie" poda napięcie na rozrusznik?\nNiektórzy robią rozruszniki ale długo one nie wytrzymują, lepiej kupić nowy\npewnie elektrowłącznik albo jak u nas mówią automat. Najlepiej to odkreć go i sprawdz za pomoca rozrzusznika. jesli masz "boszowski" to on jest nie rozbieralny a jesli zwykły to możesz go rozkrecić i zobaczyc jak w srodku wyglada.\nJa ostatnio robiłem swój automat bo też łapał raz na 30 razy... i zrobiłem z dwóch jeden\nNo wiec właśnie sprawdziłem po wyjęciu na krótko pod aku , jeśli podpinam sam rozrusznik to kręci , a jeśli podłączam to i to tak jak ma być to tylko wysuwa zebtke , bedys , ale juz nie kręci . Czego to wina ?\nskoro tak jest jak piszesz to wina leży po stronie tzw . automatu a ściślej mówiąc płytki łączącej te wystające śruby 10-tki pod ,które podłączasz przewód z akumulatora i stojan rozrusznika . Dekielek ze śrubami występuje jako część zamienna więc trzeba go zdjąć z automatu poczyścić od wewnątrz łby śrub i płytkę albo , jak powypalany ,wymienić na nowy .\nWygląda tak :http://www.farmexpert.pl/pokrywa_wylacznika_rozrusznika_kompletna_zetor_czeska_932313_produkt6240.aspx?utm_source=okazje.info&utm_medium=referral&utm_campaign=okazje.info\nEdytowano Grudzień 21, 2015 przez DarekD\nOk , jadę do miasta wiec zobaczę czy u mnie jest dostępny nowy to odrazu kupie i będzie z głowy\nI to właśnie była wina automatu , dzieki za pomoc , Pozdrawiam\nI znowu mam problem z rozrusznikiem , żałuję że wtedy nie kupiłem nowego . A mianowicie przy dłuższym kręceniu teraz i puszczeniu przycisku zapłonu rozrusznik dalej krecil , musiałem heblem wyłączyć , wlaczylem , a on dalej krecil , tylko bedyks nie zazambial się tylko kręciło się tak jakby w rozruszniku . Tak do piętro za trzecim razem przestalo . Moze go jeszcze raz przeczyscic ?\nKtoś coś pomoże ?\njak nie zazębia z kołem zamachowym a kręci to wina automatu ( tzw .cewki ) . Najwidoczniej płytka zwierająca ( o której pisałem wcześniej ) nie odskakuje po zaniku napięcia . Jaki Kupiłeś automat : zamiennik czy oryginał ? Tak czy inaczej złóż reklamację ( nie jest to wina rozrusznika ) bo żeby się dostać do środka musiałbyś odłączyć ten przedni dekielek ,a wtedy mogą nie uznać !!\nEdytowano Styczeń 20, 2016 przez DarekD\nZamiennik bo innego nie mieli akurat .tez myslalem ze wina tego bo przed wymianą długi czas było dobrze . Tylko problem bo nie wiem czy mam paragon z tego\nA takie ostatnie pytanie , bo wyjelem z automatu ten "bolec"który w nim chodzi i na ściankach są zarysowania i niewiem czy o ma być suchy czy może lekko na smarowany ?\nTego bolca w co chodzi w elektromagnesie się nie smaruje.\nA co sie stało ze oryginalnym elektrowłącznikiem? Jego idzie rozebrać i przeszlifować styki i będzie działał. Tylko trzeba rozkręcić i rozlutować.\nJa jak robiłem remont rozrusznika to kupiłem nowy elektrowłącznik ale oryginał magnetona. Naciąłem się wcześniej na podróbce bendiksa który wytrzymał pół roku. Teraz mam złożony na oryginalnych częściach i działa elegancko.\nNa moim profilu masz link do kanału youtube możesz zobaczyć tam filmik z remontu rozrusznika.\nbyły też polskie zamienniki ,bodajże firmy Komax, nic nie gorsze od czeskich ,ale to już dawno kupowałem . Jak teraz jest z ich jakością to nie wiem ?\nTak masz racje DarekD komax tub Expom też dobre zakładałem je do C360 przeważnie a czy do zetorów je produkują to nie wiem.\nOryginalny elektrowlacznik mam ,a na nim nie krecil rozrusznik tylko tak pykal . Gdzieś widziałem opinie ze go się nie naprawia i dlatego kupiłem nowy , ale zrobię sobie ten stary na zapas jak tak\nA naprawiłeś w końcu ten rozrusznik i działa właściwie?\nTak juz wszystko działa jak należy :-)\nMF 6160- Rozrusznik klika\nMa ktoś może schemat instalacji rozruchowej do MF z serii 61XX. Jak chce go odpalić to mi nie kręci słychać klikanie. Co może być miał ktoś kiedyś taki problem?\nMF 3060-Czyszczenie zbiornika\nwitam mam pytanie czy da się wymontować zbiornik paliwa bez ściągania kabiny, czy tak wogóle się da?? bo zbiornik jest zasyfiony i zamula bardzo filtr paliwa i ciągnik zaraz się muli ;[\na pytanie 2 to http://allegro.pl/rozrusznik-z-red-mf-690-699-3060-3065-niemiecki-gw-i1536331990.html nada się do tego ciągnika?? i czy warto go kupować??\ni jeszcze 3 pytanie to jakie oznaczenia ma mieć filtr hydrauliki(linki z filtrami mile widziane)\nMF 8120-Klikający rozrusznik\nNew Holland ts 115 2000r niekreci rozrusznik\nWitam problem z ciagnikiem takim jak w temacie. Po przekreceniu stacyjka na rozruch niedziala przekaznik przekazujacy prad na cewke rozrusznika. Rewers pokazuje n czyli luz, czujnik sprzegła działa. Ciagnik stał dwa miesiace nieodpalany, robilismy remont silnika, a teraz chcac go odpalic niekreci, rozrusznik prosto po regeneracji. Wiem ze problem po stronie elektroniki ale co szukac. Pozdrawiam


Sporty zimowe - vienna.info\nNajwyższy czas – sezon lodowiskowy\nŁyżwy na dachach, lub przed ratuszem, relaksujące zimowe spacery w parkach i ogrodach - aktywność fizyczna i sport zimą pomagają zachować zdrowie i witalność. Pokazujemy, jak Wiedeń pożytecznie wykorzystuje zimowy czas.\nCzy zastanawiało Cię, co dzieje się z tymi wszystkimi różami w ogrodzie różanym zimą? Aby chronić je przed mrozem i warunkami atmosferycznymi, na zimę róże wysokopienne pakujemy w jutowe worki. Jest to zrównoważone rozwiązanie, ponieważ wcześniej w jutowych workach znajdowały się ziarna kawy. Jak widać barokowe parki i ogrody w Wiedniu są miłą odskocznią nie tylko latem. Cesarskie parki i barokowe aleje zachwycają także zimą i zachęcają do spacerów. Pamiętać należy jedynie o zmienionych godzinach otwarcia. Ogrody są zwykle otwierane nieco później i zamykane nieco wcześniej. Co powiecie na przykład na spacer po pięknym parku przy pałacu Schönbrunn do Glorietty, do zasypanego śniegiem pomnika Johanna Straussa albo wokół katedry św. Szczepana (Stephansdom) w wiedeńskim śródmieściu?\nPodczas sprzyjających warunków pogodowych liczne wiedeńskie łączki w parkach w samym sercu miasta zmieniają się w tory do jazdy na sankach.\nPrzysypana śniegiem Świątynia Tezeusza w parku Volksgarten – © WienTourismus/Christian Stemper\nGlorietta w pałacu Schönbrunn – © WienTourismus/Christian Stemper\nWiedeńskie śródmieście w śniegu – © WienTourismus/Christian Stemper\nMaria-Theresien-Platz między muzeami – © WienTourismus/Christian Stemper\nJazda na łyżwach jak w bajce\nJedynym w Wiedniu lodowiskiem na dachu jest Kunsteisbahn Engelmann. Funkcjonuje od ponad 100 lat i jest to pierwsze odkryte sztuczne lodowisko na świecie, które od lat 70-tych jest przygotowywane na jednym z dachów w 17. dzielnicy. Kółka na lodzie kręcimy bezpośrednio pod gołym niebem. Jazdą na lodzie można także wykazać się na lodowisku pod chmurką, organizowanym przez Wiener Eislaufverein, które znajduje się w pobliżu Parku Miejskiego. Wiener Eislaufverein liczy sobie już ponad 150 lat i powstała w 1867 r.\nWiedeń zimą to prawdziwie bajkowa kraina. Zapraszamy! Od stycznia otwarta będzie ślizgawka Wiener Eistraum przed imponującym ratuszem oraz na romantycznych alejkach w bajecznie ozdobionym parku ratuszowym.\nW ramach programu Zima w MQ znów będzie można zagrać w Eisstockschießen. W tym celu przygotowano dwa tory. Artysta Martin Markeli zaprojektował tor i zadaszenie. Możesz grać samemu lub w zespole.\nŚlizgawka Wiener Eistraum na Placu Ratuszowym – © stadtwienmarketing, Jobst\nLodowisko Wiener Eislaufverein – © Österreich Werbung/Lisa Eiersebner\nŚlizgawka Wiener Eistraum na Placu Ratuszowym – © Österreich Werbung/Wolfang Zajc\nSztuczne lodowisko Engelmann – © Engelmann\nZe względu na obecną sytuację, zmiany mogą nastąpić w krótkim czasie. Prosimy o dodatkowe informacje na stronie internetowej danego dostawcy.\n25 Październik do 8 Marzec\nSob - Pn, 09:00 - 20:00\nWt - Pt, 09:00 - 21:00\nBar & Restaurant Pn - Pt, 16:00 - 01:00\nSob - Nd, 11:00 - 01:00\nbez schodów (240 cm szer.)\nRampa 300 cm długo , 240 cm szer.\nTwoje korzyści wynikające z posiadania Vienna City Card: -22%\nViewing terrace: 1.4.-2.11. codziennie, 10:00 - 17:00


Co to jest Mapa Ciepła? Darmowe narzędzie online - Piestrzynski.pl\nMapa ciepła obrazuje obszary najchętniej klikane / objęte zainteresowanie użytkowników. Zazwyczaj kolor czerwony oznacza najbardziej „gorące” miejsca. Mapy ciepła są także w skalach szarości bądź w innych zdefiniowanych kolorach. Mapa kliknięć przypomina trochę badania eyetrackingowe.\nYandex Metrica – Mapa Ciepła\nWśród narzędzi mamy do dyspozycji Mapę kliknięć, Mapę linków, Mapę Scrollowania. Dodatkowo mamy możliwość odtworzenia zachowania użytkowników dzięki nagranym sesjom. Pokaże nam się wideo na którym zobaczymy jak użytkownik porusza kursorem i w jakiś sposób podejmuje się interakcji ze stroną. Jest też opcja mierzenia tzw. głębokość formularza. Dzięki temu jesteśmy w stanie zweryfikować osoby które zaczęły wypełniać formularz, jednak ostatecznie go nie wysłały. Pozwala to na wychwycenie błędów w formularzu, które należy usprawnić celem poprawienia współczynnika konwersji. Gorąco zachęcam do przetestowania tego narzędzia.\nMartwy Case - Automatyzuj swoje wyniki\nOpublikowano 1 lipca 2018 8 lipca 2018 Autor DominikKategorie Marketing Online\nPoprzedni Poprzedni wpis: Paczka z Chin czyli MyMeest – paczka w ruchu\nNastępny Następny wpis: Karta Krakowska – Jak wyrobić? Poradnik krok po kroku.


Najlepsze płyny ze smakiem tytoniu dla palaczy | VapeShow Warszaw\nNajlepsze płyny ze smakiem tytoniu dla palaczy\nPopularność elektronicznych papierosów rośnie z godziny na godzinę. Najwięcej używają je ci, którzy zdecydowali się rzucić palenie. Ze względu na to że od zapachu tytoniu ciężko się odzwyczaić, wśród płynów do elektronicznych papierosów duży popyt mają płyny z zapachem tytoniu, które przypominają papieros. Opowiemy o producentach, którzy produkują najlepsze płyny ze smakiem tytoniu.\nJednymi z najlepszych producentów płynów Premium (aka e-płyn) - są, oczywiście, amerykanie. Oni już od dawna posiadają obowiązkowe procedury standaryzacji i certyfikacji, które występują gwarancją jakości chemicznego składu cieczy. Dlatego najlepsze płyny, które zastępują papierosy, trzeba szukać tylko u nich.\nNajlepsze smaki tytoniowe otwiera firma Cuttwood - wiodący producent płynów premium w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie. Tobacco Trail pby Cuttwood — to łagodny tytoń z przyjemnym posmakiem miodu. Kombinacja ta pomogła nie jednemu palaczowi zapomnieć o papierosach i przejść na jasną stronę pary.\nRywalizować z Cuttwood w liczbie osób którzy przeszli z palenia na vaping może tylko płyn VGOD Cubano. Smak prawdziwego kubańskiego cygara z kroplą odcieni wanilii na wydechu, którzy tylko podkreślają elegancję legendarnego kubańskiego tytoniu.\nJeśli nie ma potrzeby, aby podkreślać wszystkie uroki tytoniu, jeśli jesteś fanem naturalnego smaku papierosów, to twój wybór - The Boroughs by Diamond Vapor. "Tradycyjny tytoń" — właśnie tak opisuje ten smak producent. Nie mniej, nie więcej - tak to właśnie jest.\nW przybliżeniu tak wygląda lista najlepszych e-płynów ze smakiem tytoniu na świecie. Znaleźć takie płyny do e-papierosów można na Allegro. Również tam można zapoznać się z innymi vape - wyrobami, w tym płynami ze smakiem tytoniu, które są podobne do papierosa. Udanego poszukiwania i miłego vapowania!


Wymiana walut FX Spot - negocjowana transakcja wymiany PKO BP\nFX SPOT - Negocjowana natychmiastowa transakcja wymiany walut wymienialnych\nmożliwość dokonywania wymiany walut po atrakcyjnych kursach, negocjowanych w oparciu o bieżące kwotowania z walutowego rynku międzybankowego;\nmożliwość szybkiego reagowania na zmiany sytuacji na rynku walutowym;\nmożliwość składania warunkowych zleceń zawarcia transakcji natychmiastowych, tzw. Orderów,\nNegocjowana natychmiastowa transakcja wymiany walut może być wykorzystywana do dokonywania wymiany walutowej po atrakcyjnych, negocjowanych kursach np. przy realizacji płatności w obrocie dewizowym.\nTransakcja natychmiastowa jest transakcją kupna albo sprzedaży waluty bazowej za walutę kwotowaną po negocjowanym kursie ustalonym pomiędzy PKO Bankiem Polskim a Klientem, rozliczaną w ciągu 2 dni roboczych licząc od dnia zawarcia transakcji.\nTransakcja jest rozliczana w ustalonej pomiędzy PKO Bankiem Polskim, a Klientem dacie waluty.\nTransakcja negocjowanej natychmiastowej transakcji wymiany walut wymienialnych może być wykorzystywana również do rozliczenia innej operacji bankowej (w szczególności: kredytu, polecenia wypłaty lub czeku w obrocie dewizowym, inkasa dokumentowego, akredytywy dokumentowej).\nMożliwe sposoby rozliczenia natychmiastowej transakcji wymiany walut:\nw formie bezgotówkowej (poprzez obciążenie lub uznanie rachunku bankowego Klienta kwotą transakcji);\nw formie gotówkowej (poprzez wpłatę lub wypłatę gotówkową kwoty transakcji).\nOferta została przygotowana dla wszystkich Klientów posiadających rachunek bankowy w PKO Banku Polskim. Transakcja może zostać zawarta po uprzednim podpisaniu "Umowy ramowej w zakresie współpracy na rynku finansowym".\nNegocjowana natychmiastowa transakcja wymiany walut dostępna jest również dla użytkowników internetowej platformy wymiany walut iPKO dealer.\nPKO Bank Polski SA określa w Komunikacie kwoty, dla których przeprowadza transakcje natychmiastowe oraz przyjmuje Ordery.\nSzczegółowe regulacje dotyczące zasad współpracy w zakresie negocjowanych natychmiastowych transakcji wymiany walut wymienialnych są określone w podpisywanej z Klientem "Umowie ramowej w zakresie współpracy na rynku finansowym" oraz w "Regulaminie negocjowanej, natychmiastowej transakcji wymiany walut wymienialnych w Powszechnej Kasie Oszczędności Banku Polskim Spółce Akcyjnej" oraz w Regulaminie „Ogólne warunki współpracy z Klientami na rynku finansowym w Powszechnej Kasie Oszczędności Banku Polskim Spółce Akcyjnej”.\nPKO Bank Polski SA określa w Komunikacie waluty, dla których przeprowadza transakcje natychmiastowe oraz przyjmuje Ordery.\nRozliczenie transakcji następuje w ciągu dwóch dni roboczych od dnia zawarcia transakcji.\nOpłaty związane z obsługą FX SPOT - Negocjowaną natychmioastową transakcją wymiany walut wymienialnych\nW związku z zawieraną negocjowaną natychmiastową transakcją wymiany walut wymienialnych Klient nie jest objęty ochroną inwestycyjną wynikającą z wymogów MIFID. Szczegółowe informacje dotyczące realizacji wymogów MIFID przez PKO Bank Polski, w tym informacje o zakresie usług inwestycyjnych oraz instrumentów finansowych podlegających wymogom MIFID, znajdują się w "Broszurze informacyjnej o wymogach MIFID dla Klientów Powszechnej Kasy Oszczędności Banku Polskiego Spółki Akcyjnej"\nRegulamin FX spot - obowiązuje od 01.09.2018


Hale Namiotowe Inowrocław | Stalowe | Magazynowe - Produkcyjne, Rolnicze, Przemysłowe - Budowa bez Pozwolenia. Producent - Protan Elmark\nHale namiotowe Inowrocław\nHale namiotowe Inowrocław-\nProdukcja na światowym poziomie oraz umiejętność rozpoznawania potrzeb inwestorów sprawiają, że hale firmy Protan Elmark cieszą się zaufaniem klientów – także tych z okolic Inowrocławia. Jest to elastyczne rozwiązanie dla przedsiębiorców ceniących zarówno swój czas, jak i pieniądze. Hale namiotowe łatwo zaadaptować pod obiekty przemysłowe, magazynowe czy rolnicze, wybierając do tego odpowiednią konstrukcję – stalową lub aluminiową. Znajdujemy dla naszych klientów najlepsze możliwe rozwiązania, co docenią także firmy z Inowrocławia.\nOferta hal namiotowych pod Inowrocławiem\nAtrakcyjne cenowo hale magazynowe świetnie sprawdzają się zarówno w przypadku początkujących biznesów, jak i przedsiębiorstw z wieloletnim doświadczeniem. Obiekty nie generują też wysokich kosztów utrzymania.\nMateriały, z których powstają hale przemysłowe firmy Protan Elmark, są wcześniej testowane w laboratoriach na nasze zlecenie. Dzięki temu inwestorzy mają pewność, że konstrukcje są maksymalnie bezpieczne.\nW okolicach Inowrocławia montujemy również hale rolnicze – rozwiązanie stworzone z myślą o nowoczesnych gospodarstwach, które chcą zarabiać, wydając na rozwój rozsądne pieniądze.\nHale namiotowe firmy Protan Elmark z powodzeniem można zaadaptować również pod bezpieczną dla zwierząt i ludzi ujeżdżalnię koni czy całoroczną szkółkę jeździecką.\nDziałamy na rynku od kilkudziesięciu lat – klienci wracali do nas wielokrotnie, zamawiając m.in. hale produkcyjne, ponieważ wiedzieli, że mogą na nas liczyć.\nPomagamy klientom realizować najbardziej kreatywne projekty – wiemy, że hale imprezowe muszą być jednocześnie estetyczne i bezpieczne.\nHale sportowe są ekonomiczną alternatywą dla budynków murowanych w Inowrocławiu – służą m.in. jako zadaszenie boisk, kortów tenisowych, czy basenów.\nInwestorzy z Inowrocławia szybko docenią hale namiotowe nie tylko dzięki niskim kosztom budowy i utrzymania, ale także ze względu na elastyczność tego rozwiązania. Stalowe i aluminiowe konstrukcje są równie funkcjonalne co klasyczne budynki murowane, ale koszt inwestycji jest po prostu dużo niższy.\nHale bez pozwolenia w Inowrocławiu\nObiekty magazynowe, rolnicze, czy przemysłowe często wykorzystuje się wyłącznie sezonowo. Wówczas najlepszym rozwiązaniem jest hala namiotowa bez pozwolenia na budowę, którą można użytkować do 180 dni w jednym miejscu. Wcześniej trzeba jednak zgłosić chęć budowy takiego obiektu w Starostwie Powiatowym lub Urzędzie Miasta.\nWłasna hala w Inowrocławiu w 3 krokach\nStawiamy na bezpieczeństwo i funkcjonalność projektów, dlatego nasze hale namiotowe spełniają oczekiwania i potrzeby inwestorów, powstając zgodnie z obowiązującymi normami budowlanymi. To dla klientów z Inowrocławia pierwszy dowód, że można zaufać firmie Protan Elmark.\nBudowa hal to odpowiedzialny proces, dlatego korzystamy wyłącznie z certyfikowanych materiałów, regularnie prowadząc kontrole jakości. Przez lata obecności na rynku wypracowaliśmy najwyższe standardy produkcji stalowych i aluminiowych hal, które następnie montujemy w wybranej lokalizacji.\nMontaż hali w Inowrocławiu\nPodstawą w naszej pracy jest terminowość i nie inaczej jest w przypadku montażu. Każda hala namiotowa, magazynowa, przemysłowa czy rolnicza, jest stawiana przez specjalistów, wykorzystujących do tego najnowocześniejszy sprzęt (który zresztą regularnie sprawdzamy pod kątem sprawności).\nNiezawodnym rozwiązaniem bez względu na pogodę są hale stalowe, których konstrukcja jest wyjątkowo trwała i odporna na działanie czynników zewnętrznych. To idealna propozycja nie tylko dla firm z Inowrocławia.\nHale aluminiowe charakteryzują się lekkością, która sprzyja mobilności – świetnie sprawdzą się więc w branżach, w których częsta zmiana lokalizacji jest standardem.\nDecydując się na izolowane hale z płyty warstwowej, inwestorzy mają pewność, że obiekty będą utrzymywać optymalną temperaturę wewnątrz przez cały rok.\nTrwałe hale z blachy trapezowej nadają się zarówno do całorocznego, jak i sezonowego użytku w Inowrocławiu – łatwo je zaadaptować do indywidualnych potrzeb.\nZe względu na lekką konstrukcję hale plandekowe są proste w montażu i demontażu, co ułatwia zmianę ich lokalizacji. Są też dostępne w atrakcyjnych cenach.\nChoć dla wielu klientów priorytetem jest niski koszt budowy hali namiotowej, to dajemy od siebie znacznie więcej. Przede wszystkim priorytetowo traktujemy kwestię bezpieczeństwa przyszłych użytkowników hal. Dbamy też o kontakt z klientami z Inowrocławia – transparentną współpracę, terminową realizację zamówień, ale także po prostu życzliwą obsługę. To właśnie między innymi dlatego hale namiotowe firmy Protan Elmark cieszą się niesłabnącym zaufaniem inwestorów.


Jacht żaglowy „Kraj -695"\nDŁUGOŚĆ CAŁKOWITA LC = 6,95 [m]\nDŁUGOŚĆ W LINII WODNEJ LW = 6,10 [m]\nZANURZENE T = 0,35/1,20 [m]\nWYPORNOŚĆ VK= 1,70 [m3]\nBALAST + MIECZ GB = 510 [kg]\nPOWIERZCHNIA OŻAGL. SOŻ= 24 [m]\nKonstrukcję jachtu żaglowego „Kraj-695" można określić jako „mini-maks", gdzie na długości niespełna siedmiu metrów zmieszczono przedział dziobowy z podwójną koją, mesę oraz kabinę podkokpitową. Jacht zaprojektowany, w różnych wersjach, do żeglugi morskiej kategorii „B" w myśl dyrektywy UE nr 94/25/EC. Kadłub może być budowany różnymi technologiami, tj. z listew drewnianych, listew piankowych, obłogów jak również ze sklejki i laminatu. Podstawowa wersja, to kadłub budowany z listew drewnianych oblaminowany.\nPrzekrój jachtu żaglowego „Kraj-695".\nPatrząc na sylwetkę kadłuba dostrzegamy znaczny wznios dziobu i lekki wznios rufy z umieszczoną pośrodku, przeszkloną z każdej strony, mesą - dobra widoczność z niemal każdego kierunku. Szerokość kadłuba oraz inne rozwiązania konstrukcyjne pozwalają na swobodny, niekłopotliwy transport drogowy za samochodem osobowym. Konstrukcja oparta jest na siedmiu ramach (grodziach) konstrukcyjnych, wykonywanych jako warstwowe, tj. z rusztu drewnianego wypełnionego płytami pianki poliuretanowej, oklejonego obustronnie sklejką.\nProjekt jachtu przewiduje różne wersje konstrukcyjne kadłuba:\n- wersja z płetwą balastową głęboką TK = 1,10 [m],\n- wersja z balastem płytkim TK = 0,70 [m],\n- wersję z balastem podnoszonym (szybrowym) TK = 0,4 [m],\n- wersję z płetwą mieczową i balastem wewnętrznym o zanurzeniu TK = 0,33 [m].\nRys. nr 201. Linie teoretyczne jachtu żaglowego „Kraj-695".\nWnętrz jachtu podzielone jest na trzy części. Kabina podkokpitowa jest pomieszczeniem o wysokości wnętrza 1,25 [m], oddzielonym od mesy grodzią przykokpitową. W części podkokpitowej zlokalizowana jest 2-osobowa koja oraz mała kanapka i liczne schowki. Mesa oddzielona jest od kabiny dziobowej również grodzią konstrukcyjną. Wnętrze mesy podzielone jest na część mieszkalną z kanapą pełnowymiarową i dodatkowymi siedziskami oraz stołem dinetką. Przy grodzi przykokpitowej obok zejściówki, zlokalizowana jest kabina kingstonu, z możliwością zainstalowania prysznica, a po drugiej stronie zejściówki jest wejście do kabiny rufowej. Obok pomieszczenia sanitarnego zlokalizowany jest mini kambuz z kuchenką gazową dwupalnikową, zawieszoną wahliwie oraz zlewozmywak wyposażony w szafki. Pod podłogą w mesie zlokalizowane są zbiorniki na wodę pitną i zbiorniki balastowe. W kokpicie nad koją kokpitową jest miejsce na umieszczenie tratwy ratunkowej, a po przeciwnej stronie kokpitu jest bakista oraz miejsce na zabudowanie studzienki dla przyczepnego silnika spalinowego. Kokpit jest samoodpływowy.\nKadłub jachtu w wersji podstawowej można budować z listew sosnowych lub mahoniowych. Budowę rozpoczynamy od ustawienia na ławie montażowej ram wręgowych. Następnie montujrmy dziobnicę i pawęż, a w dalszej kolejności zakładamy stępkę oraz pierwsze przypokładowe szerokie listwy poszycia. Ukosujemy wręgi i poszywamy kadłub listewkami, klejąc je między sobą i zbijając sztyftami. Następnie szlifujemy powierzchnię kadłuba i laminujemy dno i burty. W przypadku budowy kadłuba z listew piankowych zamiast ram wręgowych konstrukcyjnych ustawiamy wręgi montażowe wykonane z płyt wiórowych. Materiał użyty do poszywania kadłuba decyduje o szczegółach budowy i zastosowanej w szczegółach technologii montażu. Budując kadłub z listew piankowych, nie stosujemy sztyftów pomiędzy listewkami, a kleimy listewki gotowymi klejami, np. typu Norpol FI-177 lub innymi droższymi klejami strukturalnymi. Ponadto kadłuby z pianki konstrukcyjnej laminujemy obustronnie (zewnątrz i wewnątrz), a kadłuby z listew drewnianych laminujemy tylko z zewnątrz. Budując kadłub z laminatu musimy brać pod uwagę budowę formy jednorazowej lub formy wielokrotnego użytku przewidując budowę kilku kadłubów.\nPodstawowe materiały konstrukcyjne - wersja podstawowa drewniana:\ntarcica grubości 20 [mm], sosnowa mahoniowa lub modrzewiowa - 0,9 [m3],\nblachy stalowe na płetwę balastową i jej mocowanie oraz okucia,\nżywica epoksydowa - może być Epidian 52 - 60 [kg],\nmata szklana - 40 [kg],\nprofile ze stopu PA na maszt i bom,\nmetapleks, liny ze stali nierdzewnej, rurki ze stali nierdzewnej na elementy sztormrelingu.


Neil Gaiman: 10 najważniejszych utworów - naEKRANIE.pl\nNeil Gaiman to jedna z ikon współczesnej fantastyki, tworzący m.in. książki i komiksy. Przybliżamy 10 najważniejszych jego utworów.\nBeowulf Nigdziebądź amerykańscy bogowie Koralina Neil Gaiman Dobry Omen Ocean na końcu drogi\nBrytyjski pisarz i scenarzysta Neil Gaiman jest jednym z najlepiej rozpoznawalnych współczesnych twórców fantastyki. Pisze książki i opowiadania, tworzy scenariusze komiksowe, filmowe, teatralne i serialowe (napisał m.in. scenariusze do odcinków Doctor Who, Babylon 5 czy The Simpsons). Niemalże każdy projekt, którego się dotknie, zamienia się w złoto… a przynajmniej osiąga szczyty popularności. Był wielokrotnie nagradzany, a jego utwory stawały się kanwami dla adaptacji.\nW poniższym zestawieniu prezentujemy naszym zdaniem 10 najważniejszych dzieł Gaimana, przy czym chcieliśmy zachować różnorodny charakter twórczości brytyjskiego twórcy.\nW 1990 roku ukazała się powieść rozpoznawalnego już wówczas Terry’ego Pratchetta, której współautorem był dopiero wypływający na szerokie wody Gaiman. Książka opowiada humorystyczną wersję biblijnej apokalipsy – a raczej prób jej powstrzymania. Jak można dowiedzieć się z późniejszych wywiadów, pomysł na Dobry Omen rodził się wspólnie, ale większość roboty przy jej pisaniu i redagowaniu odwalił twórca Świata Dysku, gdyż młodszy z twórców zajęty był pracą nad debiutującym mniej więcej w tamtym okresie Sandmanie. Niemniej debiut został odnotowany. Niedawno Gaiman ogłosił, że podejmie się napisania scenariusza do miniserialu na podstawie tej powieści.\nNigdziebądź zadebiutowało nie jako powieść, a krótki Neverwhere. Jednak jednocześnie Gaiman przygotowywał nowelizację, która ukazała się w 1996 roku. To urban fantasy w dużej mierze dziejące się w nadprzyrodzonej krainie ukrytej pod Londynem. Właśnie w tej niedługiej książce angielski pisarz w pełni pokazał swoje możliwości w zakresie tworzenia fantastycznych wizji wykorzystujących przenikanie się świata rzeczywistego i magicznego.\nSandman. Preludes and Nocturnes\nPrawdopodobnie jednak najsłynniejszym dokonaniem Neila Gaimana jest stworzenie Sandmana – postaci, serii, a nawet czegoś na kształt uniwersum. Historia o Panu Snów pozbawionym swych atrybutów zyskała ogromną popularność dzięki niesamowitym pomysłom i klimatowi, który wyczuwa się już na etapie oglądania okładek Dave’a McKeana, a dalej jest tylko wzmacniany. Niesamowita lektura.\nSeria znacząco się rozrosła, powstały także cykle o postaciach, które narodziły się w tym komiksie. Sam Gaiman stworzył serię o Śmierci, a przygody Lucyfera z powodzeniem tworzył Mike Carey. Co jakiś czas powraca też projekt przeniesienia Sandmana na duży ekran, ale na razie pozostaje on w zawieszeniu. W zamian widzowie Fox mogą obecnie oglądać Lucifer bardzo luźno wykorzystujący postać Lucyfera.\nDuża część książek angielskiego artysty jest przeznaczona dla młodych czytelników – de facto ten rodzaj zdominował jego twórczość w ostatnich latach. Dużo wcześniej jednak, w 2002 roku, napisał Koralinę – sympatyczną, ale też nieco straszną historię o dziewczynce, która odkrywa przejście do alternatywnego świata. Powieść została udanie zekranizowana w animacji Coraline z 2009 roku.\nTo najdłuższa i najbardziej rozbudowana powieść Neila Gaimana przeznaczona dla dorosłego czytelnika. Jej siłą jest interesująca fabuła opisująca starcie starych bogów z nowymi, co odzwierciedla rywalizację tradycji z nowoczesnością i zmianę zachowań oraz preferencji ludzi. Amerykańscy bogowie zgarnęli liczne nagrody branżowe, a po kilku latach Gaiman dopisał jej luźną kontynuację – znacznie bardziej humorystycznych Anansi Boys.\nObecnie stacja Starz przygotowuje American Gods bazujący na tej powieści. Za jej adaptację odpowiada Bryan Fuller, a sam autor został jej producentem.\nŹródło: fot: blastr.com