W obronie myśli subiektywnej… – Portal Tezeusz – Chrześcijanie w świecie\nW obronie myśli subiektywnej…\nPrawda jest niczym taniec – można ją dotknąć szybkim fleszem światła lub uchwycić w eterycznej mgiełce… Tancerka w akcji – pantomima w ustrzyckim Domu Kultury.\nWdzięczny jestem Kartezjuszowi za podwaliny wątpienia, które stało się bramą do połączenia myśli z nadzieją. Pisał on, że „…istnieje zwodziciel – nie wiem, kto nim jest – wszechpotężny i najprzebieglejszy, który zawsze rozmyślnie mnie łudzi. Nie ma więc wątpliwości, że istnieję, skoro mnie łudzi! I niechajże mnie łudzi, ile tylko potrafi, tego jednak nigdy nie dokaże, abym był niczym dopóty, dopóki będę myślał sam, że kimś jestem.” Królestwo zakłamania kończy się tam, gdzie zaczyna się subiektywność – dodaje Józef Tischner. To stanowi dla mnie budujący punkt oparcia, że nie ja sam, i nie pierwszy, rangę myślenia subiektywnego ponad obiektywne opisanie świata podnoszę.\nW samotności można jedynie ulegać iluzjom – tutaj mylić mnie mogą zmysły, bo kłamstwo staje się bezużyteczne. Jeśli sam przed sobą ukrywam prawdę, to i tak moje głębokie „ja” doskonale o tym wie. Samooszukiwanie się może mieć oczywiście miejsce, ale jest ono bardziej ukrywaniem się, niż okłamywaniem – na wzór naszych prarodziców, którzy ukryli się przed Bogiem, gdy spożyli zakazany owoc. Ukrycie to można odnieść do rozlicznych aktywności człowieka, w których skrywamy swoje lęki i pragnienia, swoje zagubienie i swoją niemoc. A gdzie jest królestwo kłamstwa? Kłamstwo może się zakorzenić tylko MIĘDZY osobami, nie inaczej. Kłamstwo pojawia się bowiem tam, gdzie iluzja podniesiona zostaje do rangi tezy, która aspiruje być prawdą obiektywną.\nDopóki jestem zgodny sam ze sobą, choćbym ulegał iluzjom, nie ponoszę winy za kłamstwo, bo w sposób uczciwy korzystam z tego, co zostało mi objawione. Lecz w każdej chwili mogę wkroczyć na drogę kłamstwa, gdy zacznę innych zmuszać do mojej subiektywnie objawionej rzeczywistości. Tu jednak muszę zatrzymać się nad słowem „subiektywny”, które przez wieki obciążono głębokim podejrzeniem. Subiektywność jest dla mnie wyrazem autentyczności, więc myśl o charakterze subiektywnym będzie mi bliższa prawdy, niż bezkrytycznie przyjęta teza, która utrwaliła się jako prawda obiektywna. Czy zatem jestem klasycznym relatywistą? Nie uważam się za takiego, bo musiałbym wówczas całkowicie zrezygnować z pojęcia Prawdy. A tej możemy wyłącznie „dotykać”, nikt za życia jej nie posiądzie…\n19 listopada 2012 at 21:01 · Edit\nobiektywne, subiektywne, prawdziwe…\nAdamie, tyle tu naraz mysli,że aż płonie wszystko. Raz- subiektywność( w rozumieniu kartezjańskim, z którego skaczesz do Tischnera) wyklucza kłamstwo. Dwa- subiektywnośc to jedyna mozliwa autentycznośc. Trzy- prawda obiektywna jest migotaniem w tańcu, więc zaledwie musnąć j mozna.. Toteż-cztery(wniosek) bardziej cenisz subiektywnośc(autentycznośc) niz prawdę obiektywną.\nNo więc tak: autentycznośc, do której zdolny jest tylko człowiek "wewnetrzny" czyli podmiotowy(subiektywny) nie wkaracza jeszcze w dziedzine prawdy i fałszu. Przeciwstawiasz tu prawdę wewnętrzną (subiektywną -pomińmy na razie owe zwodzenia)kłamstwu które możliwe jest dopiero w relacji międzyosobowej. To jest zupełnie inny rodzaj prawdy.\nJakby poiedział Tischner: Twoja to tyz prowda, a obiektywna to cało prowda( i jej się dotknąć nie da). A kłamstwo…wiadomo co za prowda.\nPrawda obiektywna, to prawda do której dązą wszelkie nauki, jak wiadomo(i nie są w stanie jej osiągnąc- bo zawsze jest relatywizacja, jesli nie do czasu, języka, kulturowych uwarunkowań, to wreszczie(KANT) do ludzkich mo.zliwosci poznawczych). Wiec w rezultacie-tyz prowda..Prawda filozoficzna to tez inna prawda(tyz prowda) Rodzi się przewaznie w głebiach podmiotu myslacego i wówczas jest autentyczna. Ale zważ, że już przy przekazywaniu tej prawdy moze wemknąc się kłamstwo- trzeba załozyc dobrą wolę przekazującego. No, mozna poprzestać na odkryciu prawdy w sobie w ciszy bezsłownejj i kontemplowac ją subiektywnie- ale wtedy sam siebie zamykasz w izolacji, nie dajesz szansy drugiemu, zeby Cię zrozumiał, a nawet zachwycił się Twoja prawdą. I jesli ta prwda nie jest jakkolwiek wymienialna, jakkolwiek nazywalna- co(słowo, jezyk) zakłada Drugiego- wogóle trudno ja nazwac prawdą. Jest mniemaniem, odczuciem,przezyciem…Jesli się dzielisz- juz w momencie nazywania wkraczasz na śliską droge "niescisłości": z tym, co przezyłeś wewnątrz. Ale inaczej nie da się SFORMUŁOWAĆ prawdy\nKartezjusz od swojej subiektywności(bezcielesnej, zważ, bo tylko mysl angażujacej) szedł do obiektywnosci. Subiektywnośc, akt zwątpienia w świat obiektywny był początkiem. Metodą dojscia do czegoś wspólnego, co możemy uznać za prawdę(tyz) śledząc jego mysl. Każdy filozof dumając nad Prawdą (i tą czastkową, naukową i tą logiczną i ta Całą Prawdą – o Bycie) stara się byc subiektywnie autentyczny i przekazać nam najdokładniej, co odkrył, jesli ma dobrą wolę i jest uczciwy wobec siebie(i nas…).\nTischner faktycznie stwierdził, że subiektywnośc wyklucza kłamstwo, ale wiedział, że subiektywne mniemanie, wewnętrzne doswiadczenie, przezycie nie jest jeszcze prawdą. Prawda nawet ta najmniejsza buduje sie w realcji. Człowiek jest bydleciem dialogicznym – w relacji, w dialogu z drugim(który niestety dopuszcza także kłamstwo) sam siebie poznaje, widzi, sam o sobie wie coś w ogóle. Co zrodzi w głębinach siebie musi wydac na pastwę innych – to czasem ból, czasem nieporozumienie , a czasem wielka radosc i szczescie, gdy inna "ja"(podmiotowośc, subiektywnośc) zrozumie go i mu odpowie.\nA Cała Prawde to tylko Pan Bóg zna.\n20 listopada 2012 at 07:39 · Edit\nNo, nie spodziewałem się\nNo, nie spodziewałem się tak wnikliwej analizy problemu w komentarzach! 🙂 Dziękuiję za nią! Zwróciłaś uwagę, Jolu, na kilka ważnych kwestii, których prakło w moim wywodzie. Postaram się je wypunktować, do każdego z nich ustosunkowując się, bo uważam to za warte rozważenia z mojej perspektywy widzenia.\n1) Obiektywność. Oczywiście nie było moim zamiarem dyskredytowanie prawdy obiektywnej, co zresztą dobrze odebrałaś, wskazując raczej na hierarchizację prawd, niż na ich wzajemne wykluczanie się (a i tutaj trzeba zaznaczyć, że w rozlicznych okolicznościach prawda obiektywna ma w naszym życiu pierwszeństwo przed prawdą subiektywną). Ujmując to po Tischnerowsku, obiektywność to "cysto prowda" (do której pełny dostęp ma jedynie Bóg i której w żaden sposób pomijać nie możemy, bo ona jest wyznacznikiem wszelkiego sensu i wszelkich wartości. Stanowi jednak dla nas pewnego rodzaju HORYSZONT, który widzimy i do którego podążamy. Ale bliższa naszemu ciału jest zawsze koszula w postaci subiektywnej "tyz prowdy" 🙂 To własnie ją możemy przeżywać w sposób bezpośredni i dlatego nie powinniśmy jej dyskredytować (co było dla mnie impulsem do napisania tejże notki). Wreszcie jest też prawda, któą góale nazywają "g-wno prowda" 😉 To wszelkiego rodzaju ideologie (również te o rodowodzie chrześcijańskim), w któych prawda subiektywna aspiruje do obiektywnej – dlatego powinniśmy zawsze być świadomi, że prawda jaką "posiadamy" jest zawsze subiektywna. Ujęłaś to, Jolu, innymi słowami, ale z pewnością jeszcze trafniej i precyzyjniej ode mnie.\n2) Kartezjusz. Subiektywność faktycznie była tylko punktem wyjścia dla tegoż filozofa, co bardzo słusznie zauważyłaś. Pozwoliłem sobie jedynie na zatrzymanie się w tym właśnie punkcie dla obrony subiektywności, w naszym życiu tak często dyskredytowanej, aby wskazać, że może ona być drogą do budowania czegoś więcej, niż tylko świat wyobrażeń. I dopóki naszych wewnętrznych doświadczeń nie staramy się narzucać innym, mają one wartość swoistej prawdy (a raczej drogowskazu do Prawdy, która nigdy nie jest nam w pełni dostępna). Subiektywizm jest więc dla Kartezjusza jakimś umocowaniem myśli, zakotwiczeniem jej w przeświadczeniu o zasadności moich wewnętrznych rozważań – z założeniem, że są one obciążone iluzjami. Wspomniałem Kartezjusza, ale może powinienem się cofnąć prawie dwanaście wieków wstecz – do św. Augustyna, który poszukiwania Prawdy zapoczątkował właśnie w głębi samego siebie, poprzez wewnętrzne doświadczenie.\n3) Tischner. Jego myśl, która na każdym kroku nakierowywała się na RELACJE między osobami, w nich dostrzegając objawianie się Prawdy (podobnie jak jedynie w nich może przejawiać się kłamstwo), traktuję bez przesady w kategoriach kopernikańskiego przewrotu – tak na gruncie filozofii, jak i teologii. Słusznie więc zauważyłaś, że prawda budowana (odkrywana) jest właśnie w relacji. I podobnie jak ja zauważasz, że właśnie to odkrywanie prawdy w relacjach z innymi ludźmi, a także w relacji z samym Bogiem, jest najpiękniejszym rodzajem zachwytu, bo też własnie takie odkrycia są wspomnianymi "dotknięciami" Prawdy. Gdy w Twoich słowach odkrywam jakąś wspaniałą myśl, która jest werbalnym ujęciem tego, co wcześniej sam czułem, nagle odsłania się przede mną ów horyzont, któy jest nam wszystkim wspólny…\nPrzyznam, że wahałem się z zamieszczeniem tutaj powyższej notki, bo zastanawiałem się, czy nie zgorszy ona kogoś – czy nie zostanie opacznie zrozumiana jako głoszenie relatywizmu. Dopiero po Twoim komentarzu uspokoiłem się, że spośród tej mojej plątaniny słów można wyłowić intencję. Udało Ci się to w stu procentach! 🙂\n20 listopada 2012 at 10:37 · Edit\nW obronie idei chrześcijaństwa\nW kwewstii owej świadomości to chyba dobrze jest orientować się (wiedzieć), że oprócz woli i dokonań Pana Boga, czy prawdy obiektywnej i dobra, wartości, zasad, etc., albo kłamstwa, relatywizmu, czy pozornego, fałszywego dobra, myśli subiektywnych i …….\nIstnieją ludzkie intencje i czyny (owoce) m.in. natchnione Duchem Świętym ponadczasowe dzieła albo różne ideologie, nurty filozoficzne, także religie i relacje osobowe, w tym wspólnoty wyznaniowe.\nWielu katolikom nie są obce, ani obojętne szczególnie osoby, czy wspólnoty, które aspirują aby identyfikować, utożsamiać je z chrześcijaństwem.\nCzy wg. ciebie Adamie rodowód chrześcijański jest dostateczną gwarancją ich prawdziwości i wiarygodności?…..\nJakie chrześcijaństwo nie jest subiektywne, lecz prawdziwe i wiarygodne?…\n20 listopada 2012 at 13:31 · Edit\nCiekawie postawione pytania. Chętnie spróbuję na nie uczciwie odpowiedzieć. Proszę tylko, aby nie traktować mojej wypowiedzi w żadnym wypadku jako nauczania czy pouczania, bo jest to tylko coś, co wewnętrznie czuję i czym się dzielę – mam więc na względzie, że najzwyczajniej mogę się mylić.\n> Czy wg. ciebie Adamie rodowód chrześcijański jest dostateczną gwarancją ich prawdziwości i wiarygodności?…..\nGwarancją wiarygodności jest dla mnie 1) nauka Jezusa Chrystusa, 2) nauka KRK. Jednak nie są to punkty równoważne. Słowa Jezusa stanowią dla mnie źródło bezspornej Prawdy, choć już jej interpretacja, jak wiemy, na przestrzeni dziejów była różna. Dlatego tak wazne jest, by nieustannie wracać do samego źródła (czytać Biblię i rozważać przesłąnie ewangeliczne). W punkcie drugim muszę rozdzielić nauczanie papieskie (które dla mnie nie podlega kwestionowaniu) od zwykłego nauczania duszpasterskiego (które obciążone jest często różnymi subieke ktoś zarzuciłby mi nieścisłoć, że przecież dopiero co stawałem w obronie subiektywności. Tak, ale subiektywne odczuwanie Prawdy ma wartość tylko w przestrzeni mojego serca – kiedy wychodzi poza jego granice, może się stawać 1) świadectwem dla innych, 2) zwykłą ideologią. Kluczem do rozróżnienia jednego od drugiego jest sposób głoszenia prawdy subiektywnie poznanej – jeśli jest narzucana, automatycznie staje się ideologią.\n> Jakie chrześcijaństwo nie jest subiektywne, lecz prawdziwe i wiarygodne?…\nIdąc w ślad za poprzednim akapitem, można odpowiedzieć, że chrześcijaństwo jest niemal "skazane" na subiektywizm w zakresie serca każdego z wiernych – a zarazem może być depozytariuszem pewnych drogowskazów do obiektywnie pojmowanej Prawdy, jeśli tylko będzie to połaczone z pokorą i cierpliwością. Wszelka niecierpliwość powoduje, że chcemy kogoś przymusić do jednego kierunku drogi. Z kolei brak pokory skłania do twierdzenia, że oto ja jestem posiadaczem jedynej prawdy. Tak jak pisałem w powyższej notce, uważam, że żaden z ludzi nie może być Prawdy POSIADACZEM – może jedynie wskazywać ku niej drogę. Nawet papież, choć jest głową Kościoła (i przez to wierzymy, że jest pod szczególnym prowadzeniem Ducha Świętego) nie może nikogo do przyjęcia określonych prawd przymuszać. Dlatego jedynie wiarygodne chrześcijaństwo jest takie, które oparte jest na osobistym świadectwie i papieskim nauczaniu (wskazywaniu). Takie jest to moje osobiste widzenie kwestii, o którą pytałeś.\nSerdecznie i ciepło pozdrawiam z chłodnych dziś Bieszczadów\n20 listopada 2012 at 17:40 · Edit\nAdamie dziękuję serdecznie za odpowiedź nie tylko szczerą, uczciwą i dostatecznie jednoznaczną, a jednocześnie wolną od pouczeń, czy intencjonalnych odniesień, bądź ograniczeń (uników) lub subiektywnych interpretacji.\nA więc w kwestii zasadniczej zgadzamy się i chyba nie tylko oboje uznajemy, że gwarancją wiarygodności chrześcijaństwa jest uznawanie, respektowanie i urzeczywistnianie woli Boga, oraz nauczania Jezusa Chrystusa i nauki KRK.\nPonadto wiemy, że nie wszyscy aspirujący, do tytułu bycia chrześcijaninem, czy wspólnotą chrześcijańską, bez zastrzeżeń uznają wolę Boga, a tym bardziej nauczanie papieskie, czy doktryny, sakramenty, bądź ewangelizację i należną pozycję Kościoła RK w świecie.\nA zatem są jednak i tacy, co spotykając się z inną religią np: protestantyzmem sądzą, że jest to prawdziwe chrześcijaństwo. Poznawszy protestantyzm nawet myślą – chyba subiektywnie, że znają już chrześcijaństwo i nie budzi w nich ono już należnego zainteresowania. Ewangelia przestaje być dobrą nowiną, bo jest już dla nich czymś znanym.\nPonieważ otrzymują Ersatz, a sądzą, że otrzymują rzecz samą, a nie tylko namiastkę, artykuł zastępczy (chrześcijańsko podobny). Ulegają złudzeniu i oszustwu. Co gorzej nie tylko wg. mnie, takie pozorne, zafałszowane chrześcijaństwo jest lub może być, dla zlaicyzowanych społeczeństw współczesnych, jakby szczepieniem ochronnym przeciwko prawdziwemu chrześcijaństwu.\nPozdrawiam Ciebie serdecznie z Dolnego Śląska – Zbigniew\n20 listopada 2012 at 19:47 · Edit\nBeszadzie . Twój tekst który przeczytałem upewnia mnie w przekonaniu że dotykasz niezwykle istotnych prawd.\nO ty który żucasz promienie na nasze oblicza\nO ty który mnożysz godziny , dnie i noce,\nO ty nie urodzony przez nikogo , który rodzisz sam siebie na horyzoncie\nO ty wiecznie żyjący synu Nieba\nTak śpiewano o Ozyrys – Ramzesie:) a ktoś już pewnie myślał , że o Chrześcijańskim Mesjaszu\nTak subiektywne jest nasze myślenie.\nprzepraszam że tak z humorem napisałem ale jakoś tak czuję że jest Ci to teraz potrzebne .\nPolecam film Faraon\nchoć stary ale wciąż na czasie 🙂\n20 listopada 2012 at 20:21 · Edit\nZbigniewie, cieszę się, że w zasadniczych kwestiach jesteśmy zgodni, ale w pewnym punkcie muszę się zatrzymać. Otóż nie uważam, żeby chrześcijanie innych wyznań mieli być w czymkolwiek gorsi od katolików, czy aby ulegali jakiemuś oszustwu. Oni po prostu wzrośli na innym gruncie – i jeśli poważnie podchodzą do słów Jezusa, z pewnością będą tak samo blisko naszego Pana, jak równie wierni katolicy. Mało tego, uważam, że blisko naszego Pana może być nawet głęboko wierzący żyd czy muzułmanin. Oczywiście nie zawsze człowiek potrafi wszystko nazwać po imieniu, nie zawsze też potrafi głęboko wniknąć w meandry teologii (znam takich, co od wszelkiej teologii zasadniczo stronią, a mimo to uznałbym ich za ludzi głębokiej wiary). Bo wiara jest dla mnie postawą UFNOŚCI, z którą człowiek kroczy taką drogą, na jakiej umieścił go Bóg – w jego kulturowych realiach, w jego specyficznym otoczeniu i z jego osobistym bagażem doświadczeń. Czym jest więc dla mnie "zafałszowane chrześcijaństwo"? To przede wszystkim różnej maści ideologie, które podszywają się pod wiarę w obrębie różnych wyznań (również w katolicyzmie), a które odcinają człowieka od korzenia trzech cnót: wiary, nadziei i miłości. Ale być może o tym własnie myślałeś?… Dobrej nocy! 🙂\n20 listopada 2012 at 20:37 · Edit\nOkiem dalekowidza 😉\nArturze, Twoja ciekawa dygresja doskonale wpisała się w poprzednią odpowiedź, jaką udzieliłem przed chwilą Zbigniewowi. Postawa ufności była i jest trzonem wiary, niezależnie od kręgu kulturowego. Doskonałym przykładem jest ta egipska modlitwa. Czyż obok elementów proroczych nie zawiera ona w sobie tejże ufnej postawy, prznikniętej głęboką nadzieją wobec Nieznanego, który jest Panem wszelkiego stworzenia?\nŁatwo klasyfikować religijną postawę według prostego klucza: pogaństwo, herezja, ortodoksja… Ale czy mamy dostęp do konkretnego człowieka, na ile żyje on pogaństwem, a na ile jest w nim żywa wiara? Myślę, że Tobie akurat nie muszę tego tłumaczyć, bo podany przez Ciebie przykład najlepiej to ilustruje. A pewna doza humoru zawsze jest potrzebna, żeby nabrać zdrowego dystansu, zwłaszcza gdy człowiek wchodzi w wiek Abrahama – wtenczas już wszystko trzeba od oczu oddalać, żeby lepiej widzieć! ;))\nWieczorne już, więc głęboko wyciszone, pozdrowienia spod połonin – Adam.\n20 listopada 2012 at 20:51 · Edit\n“W samotności można jedynie ulegać iluzjom – tutaj mylić mnie mogą zmysły, bo kłamstwo staje się bezużyteczne.”\nPlaton zakładał, że głównym niebezpieczeństwem człowieka jest złudzenie. Kartezjusz widzi to trochę inaczej. Grozniejsze od złudzenia jest kłamstwo. Błądzimy w świecie, w którym panuje zakłamanie. Kartezjusz żył na przełomie wieków, których cechą charakterystyczną były wojny religijne. Wojny te były prawdziwą tragedią chrześcijaństwa. Do walki stanęli naprzeciw siebie ludzie z imieniem tego samego Boga na ustach. Lała się krew wyznawców Chrystusa. Jak do tego doszło? Jakby jakiś złośliwy demon, posługując się kłamstwem, pomieszał ludziom rozumy i ustawił ich naprzeciwko siebie. Bardzo łatwo skłonić człowieka do walki z drugim człowiekiem. Trzeba tylko wprowadzić między nich jakieś niewielkie kłamstwo. Powiedzieć np. że jeden z nich czci fałszywego Chrystusa. Wtedy w imię miłości do Chrystusa-będą gotowi się zabić. Kartezjusz uczy nas rozróżniania iluzji od kłamstwa. Iluzja ( jak słusznie Pan pisze), ogarnia przede wszystkim zmysły, a rozum, jakby dopiero potem-wtórnie. Kłamstwo od razu przenika wgłąb rozumu. Pragnie zawładnąć rozumem, władzą sądzenia. Jest ono możliwe dlatego, ponieważ istnieje mowa. Jak kłamstwo jest patologią mowy, tak iluzje, są patologią spostrzeżeń. Dlatego rodzą się zazwyczaj w samotności, a kłamstwo-w tłumie, we wspólnocie ludzi. Co jest bardziej dla człowieka niebezpieczne : iluzje czy kłamstwo? Chyba jednak kłamstwo. Iluzje znikają często w zwykłym świetle dnia, a kłamstwa potrafią przetrwać całe epoki. Kartezjusz stawia pytanie; czy mamy więc ulegać uwodzicielskiej sile tego demonicznego słowa ? Czy może przeciwstawiać się jego kłamstwu? Decyzja Kartezjusza była taka: tak ja samotny człowiek imieniem Kartezjusz, jestem w stanie stanąć ” oko w oko ” z demonem kłamstwa i wygrać. Wzorem Kartezjusza każdy współczesny, samotny człowiek może stanąć z potężnym duchem czasów i pokazać mu granice jego królestwa. Królestwo zakłamania, kończy się tam-gdzie zaczyna się zwykła ludzka subiektywność. Człowiek w swym subiektywnym wnętrzu jest suwerenny ,niezależny i wielki. Jest wielki, wielkością prawdy, którą w sobie nosi i której nosi i której nikt nie potrafi mu jej odebrać. Znane powiedzenie ks.J. Tischnera: powiedz mi człowieku, jaką prawdę w sobie nosisz, a ja ci powiem nie tylko kim jesteś, ale i to, czy w ogóle jesteś.\n21 listopada 2012 at 07:05 · Edit\nJakby nas nie było…\nDziękuję, Halino, za to obszerne przytoczenie myśli księdza Tischnera. Te słowa naprawdę warto co jakiś czas przypominać, bo rzutują światło nie tylko na kwestię kłamstwa i iluzji, ale również stawiają nas wobec konieczności wejścia w naprawdę autentyczny sposób bycia. W przeciwnym wypadku jakby nas nie było… Pozdrawiam!\n21 listopada 2012 at 08:33 · Edit\nA to zupełnie przypadek z\nA to zupełnie przypadek z Tym Faraonem 🙂 Czasami poprostu tak mam:):) że pasuje do rozmowy a czasami niestety nie 🙂 Tym razem rzeczywiście Faraon pasował do odpowiedzi którą udzielałeś Zbyszkowi.\nNie wiem, być może coś , chciało się w tej naszej sztuce pisania, przebić przez gloryfikację Faraona …\nJa strasznie nie lubię ujednolicać Boga. Słowo ujednolicać znaczy dla mnie jednolico 🙂 jedne oblicze.\nHalina bardzo trafnie to ujęła pisząc : Kartezjusz żył na przełomie wieków, których cechą charakterystyczną były wojny religijne. Wojny te były prawdziwą tragedią chrześcijaństwa. Do walki stanęli naprzeciw siebie ludzie z imieniem tego samego Boga na ustach.\nChciałbym zauważyć, że każdy człowiek ma inne oblicze , inne lico na którym Bóg się objawia . Ten sam Bóg – ta sama niezgłębiona przez nikogo istota objawiająca się na obliczach ludzi, ale nie tylko na obliczach ludzi bo jak byśmy tak głębiej usiedli w lesie albo na polanie to pewnie też znalazło by się lico natury na którym przysiadł stwórca by w niej odpocząć.\nZgadzam sie z Tobą Beszadzie i Tobą Halinka, myślę podobnie jak wy o tym co napisaliście . Bardzo mi się podoba ten blog i klimat który tu panuje , Bieszczadzko- Mazurski 🙂\nCieszę sie że na Tezeuszu nie brakuje takich ludzi , którzy stają w obronie prawa każdego człowieka do bycia subiektywnym , jak to napisała Hali w swoim wpisie cytuję : Człowiek w swym subiektywnym wnętrzu jest suwerenny ,niezależny i wielki. Jest wielki, wielkością prawdy, którą w sobie nosi i której nikt nie potrafi mu jej odebrać…\nTa prawda jest bardzo istotna, piękna i dobra.\nWszyscy ludzie, w każdej religiii czy świato poglądzie , mają za zadanie nosić w sobie piękno prawdy , oświecać ten świat w taki sposób , by Ci którzy tej prawdy i jej pięka nie znają , mogli poznać ją na obliczach tych, których uważają za wrogów.\nPozdrawiam Was z leśnej krainy Lubuskiej .\nA na koniec powiem tak\nNiech żyje Faraon !:) :):)\nnie no żartuję z tym faraonem , ale było w nim coś z Boga …\n21 listopada 2012 at 09:09 · Edit\nZastanowiłeś mnie, Arturze, tym ostatnim stwierdzeniem. W faraonie było oczywiście tyle z Boga, co w każdym z nas, stworzonych na Jego podobieństwo. Ale było coś więcej w samej RELACJI poddanych do swego władcy – była tęsknota za Panem, który jest w stanie przekroczyć kruchą powłokę egzystencji. I może własnie w tej tęsknocie odnaleźć można pierwociny wiary… Pozdrawiam leśne Lubuskie – z równie lesistych (choć lesistych inaczej) 😉 Bieszczadów!\n21 listopada 2012 at 09:10 · Edit\nTo prawda- jeżeli nie myślimy, to tak jakby nas wcale nie było…pisał Kartezjusz, Heidegger w książce: “Co znaczy myśleć” oraz w Sein und Zeit. Z nauką myślenia, jest trochę tak , jak z nauką chodzenia. Na początek warto znać Mistrza, iść z nim parę kroków, a potem spróbować samemu, wyciągać wnioski z jego nauk. Bycie- to również czyny i zachowania. O iluzjach można dowiedzieć się więcej analizując Platońską metaforę jaskini. Nawet nie wiemy jak bardzo myślenie może z niej wyrastać. Złudzenia są naszą radością, ale też i naszym nieszczęściem. Łudzimy się co do rzeczy, ale też i co do ludzi. I tu rodzi się pytanie Platona, ale też i nasze-czy jesteśmy w stanie wyzwolić się kiedykolwiek spod złudzeń? Czy potrafimy odróżnić cień drzewa od samego Drzewa? Staram się dobrze przyjrzeć cieniowi i porównać go z Drzewem. Np. spotykamy człowieka, który nas w jakiś sposób skrzywdził; wiemy, to nie jest prawdziwy człowiek, to jakby cień człowieka. Dzięki Platonowi wiemy, że z każdej iluzji, możemy wyprowadzić jakiś okruch mądrości, która pozwoli człowiekowi wyjść z otaczającego go cienia.\n21 listopada 2012 at 09:33 · Edit\nWszyscy ludzie, w każdej religiii czy świato poglądzie , mają za zadanie nosić w sobie\npiękno prawdy , oświecać ten świat w taki sposób , by Ci którzy tej prawdy i jej pięka nie znają , mogli poznać ją na obliczach tych, których uważają za wrogów.\nNic dodać Arturze, ani ująć.\nKiedyś musimy dokończyć rozmowę o archetypach:),ale ostatnio mocno zaganiana byłam.\n21 listopada 2012 at 11:11 · Edit\n@ Beszadzie – naczynia z pragnieniem otrzymywania\nAaach ta tęsknota za Panem … pragnienie ..hm\nTak tak w tej tęsknocie odnaleźć można pierwociny wiary . Pięknie to ujęłeś Beszadzie …:)\nMówi się , że jeśli przyjemność była odczuwana, a później znika, wtedy w takim momencie człowiek zaczyna marzyć o niej:) . To jest właśnie to, z czego musi składać się prawdziwe Kli – naczynie z pragnieniem otrzymywania światła stwórcy . To znaczy, że światło wypełniło je w przeszłości, a Kli – naczynie jakim jest człowiek , posmakowało całej siły odczucia rozkoszy z powodu jego obecności. Wtedy światło znikło i dlatego teraz Kli żarliwie pragnie poczuć smak światła ponownie.\nAle czym jest duchowe kli zdolne umieścić w sobie światło i duchową obfitość, którą pragnie dać nam Stwórca? Jakim powinno być kli- naczynie , żeby było odpowiednie dla światła? Dokładnie tak samo, jak w tym materialnym świecie, naczynie powinno być odpowiednim do tego, co jest przechowywane w nim. I one powinny odpowiadać sobie nawzajem. Na przykład, nie możemy powiedzieć, że zachowujemy zapas wina, które nie zepsuje się, jeżeli nalaliśmy je do worków, czy uczyniliśmy duże zapasy mąki wsypując ją do beczek. Przecież założone jest, że do wina potrzebne beczki i dzbanki, a do mąki – worki, a nie beczki.\nMówi się że dawno dawno temu 🙂 nastąpiło ozbicie naczyń — "Istna"* katastrofa .\n(Istny – prawdziwy , rzeczywisty, istotny)\nTa katastrofa miała miejsce u początków stworzenia. Mówi się że akt stworzenia świata został poprzedzony wyodrębnieniem wewnątrz Boga miejsca dla świata i wycofaniem się Boga z tego miejsca (cimcum). Misterium kreacji dokonuje się więc w przestrzeni naznaczonej grozą nieobecności Boga. Przed krystalizacją zła chronią powstałą przestrzeń, ślady dawnej obecności Boga (reszimu) i natychmiast wnikające światło emanacji. W łonie świata formuja się naczynia (kelim), zdolne przyjąć boską obecność, pojąć ją i oddać na powrót stwórcy . Tylko nieliczne kelim – naczynia zdołały przyjąć boski dar, dostroić się do ofiarowanego sobie tonu, pojąć istotę odbywającego się misterium. Większość naczyń uległo uszkodzeniu, rozbiciu, a substancja emanacji rozproszeniu. Odtąd nic nie jest na swoim miejscu. Wszystko runęło, a skorupy rozbitych naczyń tkwią dosłownie wszędzie, zasłaniają obraz Boga, prawdziwego świata, ranią swymi ostrymi krawędziami rodzące się miłości. Ciągle na nowo zasilają siły odwiecznego zła…\nI dlatego pyta: Jakie powinno być duchowe kli czyli duchowe naczynie , żebyśmy z takimi kelim – naczyniami , mogli zebrać ogromne bogactwo z wyższego światła? Zgodnie z zasadą, że: „Więcej niż ciele pragnie ssać, krowa pragnie karmić”, gdyż życzenie Stwórcy – nasłodzić stworzenia :):)\nPięknie to zauważyłeś Beszadzie . Dziękuję Ci za to albowiem napisałeś cytuję :\nAle było coś więcej w samej RELACJI poddanych ( naczyń ) do swego władcy – była tęsknota za Panem, który jest w stanie przekroczyć kruchą powłokę egzystencji. I może własnie w tej tęsknocie odnaleźć można pierwociny wiary…\n21 listopada 2012 at 11:17 · Edit\nAdamie owszem ufność jest znaczącym elementem człowieczeństwa i chrześcijaństwa, także wiary w Boga Trójjedynego, lecz doskonale wiesz, że nie jedynym, ani nadrzędnym. Ten szczególny proces tj. rodzaj relacji osobowej Boga z człowiekiem jest zdecydowanie bardziej złożony.\nA zatem w urzeczywistnianiu Jego człowieczeństwa tj. chrześcijaństwie prawdziwym trudno pomijać inne uwarunkowania, a tym bardziej takie czynniki, kryteria, jak: dary i łaskę Pana Boga, czy bezwarunkową miłość w prawdzie, a nawet pokładaną w Nim nadzieję, które w sposób znaczący determinują prawdziwość i wiarygodność chrześcijan, czy wspólnot chrześcijańskich.\nNa świecie istnieje nie jedność, lecz wielość religii, także wyznań chrześcijańskich. Jednak one nie zawsze są wyłącznie konsekwencją w/w czynników, czy ufności i nadzieji pokładanej w Nim. To również następstwo wpływu złego Ducha, oraz ludzkich starań i wysiłków, w tym efekt różnie interpretowanych treści zawartych w Piśmie Świętym, oraz w świecie głoszonej Ewangelii, także jak słusznie dostrzegasz owego gruntu wzrostu.\nA więc rzecz nie dotyczy tylko ufności, czy oceny, kto jest lepszy, czy gorszy, ani na jakim wzrasta gruncie.\nFundamentalną sprawą wg. mnie w historii chrześcijaństwa, czy w tej nadzwyczajnej realcji – jest to, że Bóg nas pierwszy umiłował, oraz znaczące to: – czy myśli i czyny wszystkich pasterzy, przywódców religijnych zasługują na pełne zaufanie, bo są roztropne, chwalebne, wiarygodne etc. tzn. zgodne z Jego wolą i nauczaniem Kościoła Świętego?….\nKomu b. zależy, aby między Bogiem, a człowiekiem nie było pożądanej ufności, nadzieji, miłości w prawdzie, ani wśród ludzi prawości, sprawiedliwości, oraz porozumienia, zgody i pożadanej potęgi w jedności Kościoła na świecie?…..\nIdeologia to fałszywe, pozorne dobro i prowokacja wobec prawdy.\nŻycze Tobie i naszym czytelnikom miłego dnia – Zbigniew\nPs. W wielu sprawach mamy myśli podobnie, lecz moje są artykułowane inczej, bo nie ograniczają się, do sformułowań bezosobowych np: ….. ideologie, które podszywają się pod wiarę…..\n21 listopada 2012 at 11:19 · Edit\nBardzo Ci dziękuję 🙂 Szkoda że tam mało masz czasu by pisać i dzielić się wiedzą na Tezeuszu. Brakuje mi Ciebie i takich ludzi jak Ty . :):)\nChciałem jeszcze napisac że właśne dziś mi się śniłaś .\nDziś w nocy miałem sen w którym , rozmawiałem z Tobą właśnie przez tę stronę internetową na Tezeuszu. Nie pamiętam z tego snu wiele ale jak zobaczyłem dziś Twój wpis to pomyślałem sobie że to chyba był prorocki sen:): chociaż prorokiem nie jestem:):)\nUśmiecham sie teraz bo jeszcze ktoś pomyśli że jestem jakimś medium …\nPoważnie miałem dziś sen w którym sniło mi się że znów piszesz na Tezeuszu . I to był dobry sen .\nPozdrawiam Cię i cieszę sie, że do nas piszesz .\n21 listopada 2012 at 12:07 · Edit\nPrzyznam, że jestem mile\nPrzyznam, że jestem mile zaskoczony Waszymi komentarzami – nie spodziewałem się tak obfitej refleksji pod moim wpisem. Dziękuję! Zbudowany tez jestem formą relacji, pozbawioną jakiejkolwiek napastliwości czy uszczypliwości, o co dziś tak łatwo w przestrzeni wirtualnej. Ale jeszcze parę słów muszę do każdego skierowac, bo Waszych wypowiedzi nie sposób pominąć milczeniem.\nZbigniewie – przyznam, że często czuję w sobie jakieś rozdarcie pomiędzy Twoją postawą, w której z wielką troską podchodzisz do zachowania depozytu Tradycji (tej z dużej litery pisanej), przestrzegając przed jej rozmyciem w falach relatywizmu, a jakąś nieodparta potrzebą otwierania się na wszystkich, równiez na tych, którzy wzrastali na zupełnie innym gruncie kulturowym. Czasami zdarza mi się spotkać w życiu głęboko wierzącego chrześcijanina innego wyznania – protestanta czy prawosławnego, i trudno byłoby mi powiedzieć mu, że tkwi w kłamstwie. Nie przez delikatność i nie przez tchórzostwo – ale po prostu, widząc jego wiarę, to raczej ja sam czasami czuję pewne zawstydzenie. Przyznaję, słaba jest moja wiara – marna też jest moja wiedza. Staram się jedno i drugie pogłębiać. Jednak nie potrafię inaczej postrzegac wiary, jak właśnie przez ufność, a wiedzy – przez życiową mądrość (do której dostęp mają nawet ludzie prości, a może oni przede wszystkim).\nPodałeś właśną definicję ideologii – i trudno się z nią nie zgodzić. Akcentuje ona własnie tę relatywna stronę prawdy i dobra, która ulega zafałszowaniu. Zamieściłeś w tej definicji również element prowokacji, który jest jak wyzwanie rzucone dobru. Pytanie jednak rodzi się we mnie, czy ów fałsz i pozór dobra nie przenika nas niezależnie od wyznania i tradycji? Czy prowokacja nie wypływa również od ludzi, którzy się mają za głęboko wierzących w nurcie Kościoła katolickiego?… To nie jest z mej strony żadne oskarżenie, bo do takiego nie czuję się w żadnym stopniu uprawniony. To tylko moja nieudolna próba poszukiwań Prawdy ponad prawdami (czyli ludzkimi domniemaniami). Wiem, co chcesz powiedzieć, pisząc o przywódcach religijnych i rzekomych "objawieniach", które nie zasługują na nasze zaufanie. Wcale nie twierdzę, że religie są równoprawne, bo mój Kościół zawsze będę traktował jak DOM, do któego wracam po bezdrożach i włóczęgach przez obce terytoria. Jednak ufając, że Bóg w Duchu Świętym nie zna granic, wierzę w możliwość jego obecności w KAŻDYM człowieku – również tym nieochrzczonym (choć moze tu mówię jakąś herezję?). Bóg według mnie objawia się w SŁOWIE, ale nie da się Go w nim zamknąć.\n21 listopada 2012 at 12:21 · Edit\nArturze – jak zwykle w Twych\nArturze – jak zwykle w Twych słowach znajduję wiele inspiracji i są one dla mnie bardzo intrygujące – przez wzgląd na intuicyjne rozumienie pewnych spraw ponad słowami i przez tajemnicę, którą te słowa kryją i której w pełni jeszcze ogarnąć nie potrafię. Czy zastosowane tu pojęcia pochodzą z jakiegoś mistycznego nurtu judaizmu?\nBardzo mi się spodobała koncepcja naczyń "Kli" – wpisanej w nich tęsknoty za tym, co utraciły. Również koncepcja "wycofania Boga" jest mi bliska – już nie pamiętam, czy spotkałem się z nią u Rosenzweiga, czy u Levinasa, czy u jeszcze innego filozofa. Z pewnością nawiązywał do niej często ks. Tomas Halik i ks. Tischner. Wycofanie jest przejawem pełnej miłości, która nie chce niczego narzucać, do niczego przymuszać, niczego niszczyć.\nWidzę bardzo wiele spójności między tym mistycznym językiem judaizmu a mistyką chrześcijańską. Przechodzenie od "Kli" do "Kelim" – od człowieka skażonego grzechem pierworodnym do świętości, zatopionej w Bogu. I jeszcze to powiedzenie o krowie, któa bardziej pragnie karmić, niż ciele ssać. Jest w niej coś z nauki o bezgranicznej miłości, której pojąć nie jestesmy w stanie, a którą możemy tylko na różne sposoby nieudolnie obrazować i naśladować…\n21 listopada 2012 at 12:26 · Edit\nHalinko – rozmowa z Tobą, to jak rozmowa z moim ulubionym filozofem i teologiem, Józefem Tischnerem. 😉 Cała przyjemność po mojej stronie! Przy okazji obrazu dotyczącego "cienia drzewa" – jeśli znajdziemy się w obrębie takiego cienia, choć wiemy, że jest to tylko cień, to jednak właśnie w nim przeczuwamy obecność żywego Drzewa.\n21 listopada 2012 at 13:58 · Edit\nZnając poczucie humoru ks. profesora Tischnera, można liczyć, że nie uraziłyby go te słowa:)\nTak, przeczuwamy, tylko tu chodzi o poznanie-subiektywne poznanie człowieka. My łudzimy ludzi swoim cieniem, inni łudzą nas. Złudzenie co do rzezy bywa mniej bolesne, ale w stosunku do człowieka-przyprawia nieraz o ból i rozpacz. Zawody na ludziach są naszym chlebem powszednim. Oczekujemy od innych tego, czego nie mogą nam dać i vice versa. Uszczęśliwiamy innych tym, czym nie chcą być uszczęśliwiani. My mamy swoje złudzenia o nich , oni swoje o nas. Np. patrzę na człowieka, na jego grymas na twarzy i nie wiem, co on oznacza. Pytam; co teraz czujesz, o czym myślisz-usiłując dojść do głębi. I człowiek odpowiada co myśli i czuje, ale czy opowiada prawdę? Czy do jednego pozoru nie dodaje drugiego?. Są pewne granice poznania. Doświadczenie z cieniem nie odsłania natury Istoty. Ale czyż marynarz powinien zgłębiać otchłanie oceanów?\nSzczególnie wiara jest aktem wybitnie osobistym i subiektywnym, w który nikt ingerować nie ma prawa. Przekonanie, że wszystkich ludzi można doprowadzić do takich samych religijnych przekonań, jest równie absurdalne, jak nadzieja, by sprawić, by wszyscy ludzie mieli ten sam wygląd. Ale o tym przecież wiemy wszyscy.\n21 listopada 2012 at 14:06 · Edit\nTo jakiś komunikat pozawerbalny z dziedziny albo parapsychologii, albo psychologii głębi, pewnie Jung umiałby to wytłumaczyć . Zobaczymy 🙂\n21 listopada 2012 at 14:16 · Edit\nHalinko, podoba mi się\nHalinko, podoba mi się takie podejście do wiary, w którym ze szczególną subtelnością traktujemy się nawzajem, jak piszesz:\n"Szczególnie wiara jest aktem wybitnie osobistym i subiektywnym, w który nikt ingerować nie ma prawa. Przekonanie, że wszystkich ludzi można doprowadzić do takich samych religijnych przekonań, jest równie absurdalne, jak nadzieja, by sprawić, by wszyscy ludzie mieli ten sam wygląd. Ale o tym przecież wiemy wszyscy."\nNo, tu miałbym wątpliwości, czy aby wszyscy są tego świadomi? Jeśli tak, powinny wśród nas wygasnąć wszelkie religijne spory – przynajmniej w obrębie jednego wyznania, a przecież wiemy, że tak nie jest. Skąd więc bierze się próba narzucania, przymuszania, sprowadzania wszystkich do jednego mianownika? Czy to zakusy totalitarne, czy może po prostu pragnienie jedności?…\nPS. Miałbym tylko jedną prośbę natury technicznej – gdy cytujesz Tischnera lub innych autorów, zamieszczaj ten tekst w cudzysłowie, bo nie zawsze wiem, gdzie kończy się cytat, a zaczyna Twoja wypowiedź.\n21 listopada 2012 at 14:38 · Edit\n“PS. Miałbym tylko jedną\n“PS. Miałbym tylko jedną prośbę natury technicznej – gdy cytujesz Tischnera lub innych autorów, zamieszczaj ten tekst w cudzysłowie, bo nie zawsze wiem, gdzie kończy się cytat, a zaczyna Twoja wypowiedź.”\nWstawiałam dwukropek przed ” cudzą mową”-na jedno wychodzi. Faktycznie , póki co mam inne problemy natury technicznej , ponieważ cały tekst zlewa mi się w jedną całość.\n21 listopada 2012 at 14:53 · Edit\n“…póki co mam inne\n"…póki co mam inne problemy natury technicznej , ponieważ cały tekst zlewa mi się w jedną całość. "\nTo pewnie wynika z używanej przeglądarki. Sam musiałem zmienić Chroome na Int.Explorera, bo wyskakiwały mi cuda przy polskich literach (np. znikał teksty przy literce "ż").\n21 listopada 2012 at 17:01 · Edit\nAdamie dostrzegam wiele zbieżności w naszej dyskusji, oraz Twoją wierność i afirmację wobec Kościoła RK, ale chyba należy doprecyzować to, co w jednej kwesti utrudnia nie tylko nam porozumienie.\nPrzede wszystkim zupełnie czym innym jest wszechmoc Boga Trójjedynego, niż moc sprawcza ludzi, czy nawet postawy wiernych, podopiecznych, niż ich przełożonych – pasterzy, przywódców, czy liderów.\nMoje zastrzeżenie dotyczy nie wszystkich wspólnot chrześcijańskich, lecz akurat protestanckich tj. wyłącznie osób nie zawsze infantylnych, naiwnych i łatwowiernych, ale z różnych powodów szczególnie uprzedzonych i wrogo usposobionych, do wspólnoty Kościoła RK. Co można uważnie czytając wybrane teksty, wpisy dostrzec również na forum "Tezeusza".\nNatomiast przez to, że wybrane osoby są łatwowierne, pobłażliwe, czy mało roztropne, a może zbyt otwarte, czy zagubione, zdezorientowane, tolerancyjne i bardziej ufające wybranym ludziom, czy środowiskom, instytucjom, niż Bogu, czy Kościołowi RK – stają się ich ofiarami.\nCzy prawdziwi chrześcijanie są uprawnieni uprzedzać się i wrogo usposabiać, do innych, nawet swoich oponentów albo ich bezpodstawnie oskarżać, zniesławiać, a tym bardziej nadużywać danej im władzy i swoich podopiecznych lub innych dezinformować, zwodzić, wykorzystywać itp. – oczywiście inteligentnie, umiejętnie, a nawet profesjonalnie, ale bezkarnie?…….\n21 listopada 2012 at 18:00 · Edit\n"Czy prawdziwi chrześcijanie są uprawnieni uprzedzać się i wrogo usposabiać, do innych, nawet swoich oponentów albo ich bezpodstawnie oskarżać, zniesławiać, a tym bardziej nadużywać danej im władzy i swoich podopiecznych lub innych dezinformować, zwodzić, wykorzystywać itp. – oczywiście inteligentnie, umiejętnie, a nawet profesjonalnie, ale bezkarnie?"\nOdpowiedź nasuwa się jednoznaczna. Natomiast w odniesieniu do nieprzejednanych wrogów Kościoła (niejednokrotnie miałem z takimi styczność), nie pozostaje nic innego, jak 3 X M, czyli milczenie, miłość i modlitwa. 🙂 Nie oznacza to wcale akceptacji ich postawy, lecz pozwala powierzyć tych ludzi, jako owieczki agubione, samemu Bogu. Przekonałem się, że w takich przypadkach dialog jest nie tylko bezowocny, ale wręcz może obrócić się w relację destruktywną. Trzeba jednak zachować nieustanną otwartość na taki dialog, gdyby z drugiej strony w pewnym momenice pojawiła się dobra wola… To zresztą dotyczy nie tylko wrogo usposobionych protestantów, ale każdego, kto tylko tkwi w oskarżającej (i przez to zamkniętej) wrogości.\nSzczęśc Boże, Zbigniewie!\n21 listopada 2012 at 22:12 · Edit\nZ jednej strony będą to zapewne pozytywne motywacaje jak pragnienie jedności, czy ochrona wspólnych wartości chrześcijańskich, ale bywa też i tak, iż mamy do czynienia z patologicznym narcyzmem. Dotyczyć to może jednostki, ale też i całych grup. Narcyzm grupowy wymaga zaspokojenia podobnie jak narcyzm .jednostki. Na jednym z poziomów zaspokojenia tego dostarcza wyznawanie wspólnej ideologii ( religii?) wyższości swojej grupy i niższości wszystkich grup pozostałych. Ludzie z objawami patologicznego narcyzmu, żyją w przeświadczeniu, że Bóg w którego Oni wierzą, jest tym jedynym prawdziwym Bogiem, z czego wynika, że reszta ludzi, to wprowadzone w błąd owieczki. Nasza krytyka, to wyraz dobrej woli, pomaga im we wkroczeniu na drogę prawdy, ale każda krytyka naszej doktryny, stanowi podły i niewybaczalny atak. Narcyzm tez obserwujemy w wymiarze świeckim.\nPatrząc na zagadnienie z punktu widzenia wartości moralnych jest rzeczą ewidentną, iż narcyzm zarówno ten indywidualny, jak i grupowy wchodzi w konflikt z rozumem i miłością. Kiedy zostaje zraniony narcyzm grupy, reaguje ona gniewem i urazą w ten sam sposób jak jednostka, która znalazła się w podobnej sytuacji. Stwierdzenie to w zasadzie nie wymaga dalszych wyjaśnień. Orientacja narcystyczna z samej swej natury przeszkadza jednostce, chociaż w różnym stopniu-postrzegać rzeczywistość taką, jaka jest, to znaczy obiektywnie. Innymi słowy-ogranicza ona zakres funkcjonowania rozumu.\nZnaczenie narcyzmu z punktu widzenia etyczno-duchowego i sposoby jego przezwyciężania podają religie judeo-chrześcijańskie: " Kochaj blizniego swego, jak siebie samego". Ząda się tu przezwyciężenia narcyzmu poprzez uznanie ważności swojego bliżniego, w stopniu równym uznania własnej osoby. W miłości do blizniego ginie miłość narcystyczna, ponieważ znaczy to, że kocham istotę ludzką w jej odmienności i specyficzności, a nie dlatego, że jest ona taka jak ja.\nWalka przeciwko idolatrii, która stanowi centralny wątek nauk głoszonych przez wielkich profetów, jest zarazem walką przeciwko narcyzmowi.\nW buddyzmie zasada walki z narcyzmem bywa wyrażona również w radykalny sposób. Człowiek może uchronić się tylko przed cierpieniem jedynie wówczas, kiedy wyzwoli się z iluzji i stanie się świadom swojej realności, którą tworzy trauma jego egzystencji; realności choroby, starości, śmierci oraz niezaspakajanie swojej zachłanności. Człowiek osiąga swą pełną dojrzałość, gdy całkowicie wyzwala się z narcyzmu zarówno idywidualnego, jak i zbiorowego.\n22 listopada 2012 at 15:03 · Edit\nZapatrzenie we własną grupę\nCiekawe ujęcie narcyzmu w kontekście tego, o czym wcześniej mówiliśmy. Nie wiem, czy dobrze zrozumiałem, ale chodziłoby tu o takie zapatrzenie się w wartość własnej grupy, że zatracamy z pola widzenia wartość osób, które znajdują się poza naszą grupą oraz wartość wszystkich grup zewnętrznych? Czy o to Ci chodziło? Idolatria obejmowałaby wtedy to, co kształtuje tylko moje podwórko z jego domownikami…\n22 listopada 2012 at 17:22 · Edit\nKiedy nie wolno milczeć?…..\nOwszem 3XM jest zwykle postawą szlachetną i godną polecenia. Jednak bywają również i takie zachowania, relacje, sytuacje, kiedy milczenie jest nie tylko zgorszeniem. Ponieważ staje się wyrazem tolerancji, uległości wobec złoczyńców, czy obecnie coraz częściej wymaganej poprawności politycznej albo bezradności, strachu, czy zamierzonego wyrachowania, wygodnictwa i obojętności, tj. grzechem zaniedbania.\nTo chyba oczywiste, że nie wolno milczeć wówczas, gdy występuje potencjalne zagrożenie lub dzieje się zło np: ewidentna krzywda albo celowo jest oferowane innym fałszywe, pozorne dobro i wóczas, gdy wymagana jest np: reprymenda – słowna interwencja. Natomiast przykładów właściwego (stosownego) użycia słów, także wobec złoczyńców, faryzeuszy, czy uczonych w piśmie nie brakuje w Piśmie Świętym, ani w nauczaniu Jezusa Chrystusa.\n…..aby świat stał się lepszy, konieczne jest, by chrześcijanie przemawiali jednym głosem i działali na rzecz szacunku dla praw i potrzeb wszystkich, zwłaszcza ubogich, poniżonych i bezbronnych. (Encyklika Deus caritas est, nr 30).\n22 listopada 2012 at 19:19 · Edit\nNie wiem, czy dobrze zrozumiałem, ale chodziłoby tu o takie zapatrzenie się w wartość własnej grupy, że zatracamy z pola widzenia wartość osób, które znajdują się poza naszą grupą oraz wartość wszystkich grup zewnętrznych? Czy o to Ci chodziło? Idolatria obejmowałaby wtedy to, co kształtuje tylko moje podwórko z jego domownikami…\nZarówno narcyzm indywidualny, jak i grupowy przybiera różne formy; od idolatrii, która ze swej istoty polega na absolutyzowaniu, po ukrywanie się za postawą skromności i pokory, z których również można uczynić przedmiot narcystycznej afirmacji. Ale bez wzgl.na to jak odmienną formę przybierze narcyzm, brak autentycznego zainteresowania innymi, jest wspólny dla wszystkich form. Istotą narcyzmu grupowego jest wyższość jednej grupy nad inne. Grupa powinna koncentrować się nie na tym co posiada np. lepsze poznanie Boga, nieomylnego namiestnika Chrystusa na ziemi etc, ( bo tym sposobem pielęgnuje się spory ładunek narcyzmu), ale na tym czego dokonuje. Wielu członków ma rozwinięte silne postawy narcystyczne, z tego tylko względu, że są członkami tak niezwykłej instytucji. Takie zjawisko można obserwować i w innych religiach-mamy proroka, charyzmatycznych przywódców, ciało nieomylne etc.\nJeżeli ktoś powie np. ja i moja rodzina jesteśmy najmądrzejszymi, najwspanialszymi, wybitnie inteligentnymi ludzmi, a inni to niedouczone, nieuświadomione, nieuczciwe i niezbyt dobre istoty. To taki człowiek ma marne szanse zostać idolem. Co najwyżej pomyślimy, że jest prymitywny i zarozumiały w swym myśleniu. Ale, gdy w miejsce słów " ja i moja rodzina", wstawimy słowa; " ja, mój Bóg, moja religia, partia polityczna etc., taki człowiek ma szansę być chwalony przez rzesze ludzi za swą miłość do Boga, Kościoła i Ojczyzny. Grupa zaś, którą reprezentuje poczuje się jako wyższa i dowartościowana w swoim narcyzmie.\n22 listopada 2012 at 20:18 · Edit\nświadomość fałszu i przyczyny zamknięcia na innych\n"To chyba oczywiste, że nie wolno milczeć wówczas, gdy występuje potencjalne zagrożenie lub dzieje się zło np: ewidentna krzywda albo celowo jest oferowane innym fałszywe, pozorne dobro i wóczas, gdy wymagana jest np: reprymenda – słowna interwencja. Natomiast przykładów właściwego (stosownego) użycia słów, także wobec złoczyńców, faryzeuszy, czy uczonych w piśmie nie brakuje w Piśmie Świętym, ani w nauczaniu Jezusa Chrystusa."\nZbigniewie – kiedy próbuję przypomnieć sobie wszystkie te sytuacje, w których Jezus grzmiał na innych, zawsze znajduję w pamięci tylko faryzeuszy i uczonych w Piśmie, a także tych, co zamienili świątynię w plac targowy. Nie przypominam sobie natomiast ostrych słów Jezusa pod adresem ludzi błądzących, a nawet jawnogrzeszników. Jezus nigdy nie karcił za to, ze ktoś trzymał z kimś innym lub że opierał się na innych autorytetach czy nawet wyzanawał inną religię. Ale moja odpowiedź nie jest w pełni adekwatna do Twojej wypowiedzi, Zbigniewie, bo przecież Ty wyraźnie piszesz o milczeniu w sytuacji świadomego fałszowania prawdy. Tu przyznaję Ci rację bez cienia wątpliwości – w takim przypadku nie można milczeć. Podobnie, jak nie wolno nam milczeć, gdy chodzi o czyjąś krzywdę. Świadomość fałszowania prawdy wiąze się również z jakimś rodzajem krzywdzenia innych. Zachodzi tylko pytanie, czy człowiek wzrastający w innej religii, innej kulturze, faktycznie rozpowszechnia błędną naukę w sposób świadomy? I czy obok tych błędów nie ma jednak również jakiegoś dostępu do Prawdy?\nHalino – dziękuję za rozwinięcie tematu. Teraz myślę, że wszystko jest dla mnie czytelne i w pełni się z tym zgadzam. Istnieje taki rodzaj religijnej i poliłowiek staje jak ślepiec wobec drugiego człowieka, widząc tylko swoje cząstkowe prawdy, nie dostrzegając zaś w drugim podmiotu i nie próbując zgłębić tego, co tamten mówi i czuje. A to przecież powinno nam towarzyszyć nawet wtedy, gdy jesteśmy niezbicie przekonani do swej drogi. Kto wie, może to własnie ludzie niepewni swej prawdy mają największe tendencje do takiego narcyzmu – w obawie przed tym, że w oczach innych mogliby dostrzec ruinę tego, w co wierzą?…\n23 listopada 2012 at 22:17 · Edit\nAdamie to nie chodzi o słowa ostre, karcące, czy potępiające, przesadne, lecz wynikające z pełnej świadości i prawdziwej miłości, czyli wzorcowe, właściwe, wręcz nas zaskakujące, zadziwiające, a złoczyńców wzruszające, budujące i przemieniające tj. wyrażające podobną, do Jego serdeczność, życzliwość, przychylność i przebaczenie np: "Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią"\nOwszem wielu z nas bytuje beztrosko i w błogiej nieświadomości albo nie całkiem, czy niezbyt dokładnie wie, co czyni i porusza się po omacku lub zachowuje się, czy artykułuje swoje myśli, doznania, odczucia subiektywne, a nawet opacznie, błędnie.\nJednak bywają i tacy, u których zamiast rozsądku, cnót i uczuć wyższych, dominuje nie tylko głupota, lecz wady, złe nawyki (uzależnienia), także uprzedzenie, wrogość i instynkty niskie (pycha, cynizm, perfidia, szyderstwo, zawiść, zazdrość, mściwość) itp.\nBądźmy jednak podobni, do Niego i gotowi, zdolni dostrzegać lub uznawać własne ułomności, oraz demaskować zamiast milczeć, czy tolerować istniejące zło i wskazywać innym szczególnie ich uporczywe trwanie w błędzie, oraz zawsze wybaczać sobie i innym winy.\n23 listopada 2012 at 22:36 · Edit\nKto wie, może to własnie ludzie niepewni swej prawdy mają największe tendencje do takiego narcyzmu – w obawie przed tym, że w oczach innych mogliby dostrzec ruinę tego, w co wierzą?…\nJezeli masz na myśli idolatrię, to ludzie o tak wysokim rysie narcystycznej patologii, nie przeżywają niestety żadnych rozterek. Osobowości jednostek, które są szególnie narcystyczne, najbardziej kwalifikują się do pełnienia funkcji przywódczych, ponieważ narcyzm przywódcy przeświadczonego o swojej wielkości, który nie przeżywa żadnych wątpliwości, jest dokładnie tym, co pociąga narcyzm podległych mu osobników. Na wpół obłąkany lider odnosić może sukcesy tak długo, dopóki jego brak zdolności do obiektywnej oceny, jego gniewne reakcje wobec wszelkiego sprzeciwu, jego potrzeba podtrzymywania obrazu osoby wszechmocnej, nie sprowokują go do popełniania błędów. Ale zawsze znajdą się utalentowani na wpół psychotycy, którzy zaspokoją wymagania narcystycznych mas. Zraniony narcyzm można "wyleczyć" tylko wówczas, gdy zostanie unicestwione zródło obrazy. Taka potrzeba jest często przyczyną rozlicznych przejawów zemsty indywidualnej i narodowej. Megalomański przywódca zapewne dążyć będzie, do "wyleczenia" swojego narcyzmu, naginając zewnętrzny świat tak, by odpowiadał jego wyobrażeniom.\nstaje jak ślepiec wobec drugiego człowieka, widząc tylko swoje cząstkowe prawdy, nie dostrzegając zaś w drugim podmiotu i nie próbując zgłębić tego, co tamten mówi i czuje.\nPo czym poznać , że jednostka jest osobą narcystyczną?\nZnany dowcip wyraża jedną z takich sytuacji z życia codziennego w dość zabawny sposób. Pisarz spotyka jednego ze swoich przyjaciół i przez dłuższy czas opowiada o sobie, a następnie mówi: " Tak długo już mówię o sobie. Pomówmy teraz o tobie. Jak ci się podobała moja ostatnia ksiażka? "Człowiek ten jest typowy dla dużej grupy ludzi zajętych sobą, których mało interesują inni, z wyjątkiem sytuacji, gdy sprawy bliznich służą za pretekst do skupienia się na sobie. Nawet jesli pomagają innym, bo lubią widzieć się w tej roli, energię skupiają raczej na sobie, nie zadając sobie trudu postrzegania sytuacji oczyma osoby, której pomagają.\nWspólne ludzkie doświadczenie wyraża się w poczuciu, "iż nic co ludzkie nie jest mi obce", i że każda istota ludzka może zrozumieć swego blizniego, ponieważ oboje uczestniczą w tych samych doświadczeniach ludzkiej egzystencji. Potrzeba do tego poszerzenia świadomości samego siebie, przekroczenie tej świadomości oraz rozświetlenie sfery nieświadomości. Pozwoli to człowiekowi na odkrycie wszystkich aspektów natury ludzkiej.\n24 listopada 2012 at 11:42 · Edit\n“Jezeli masz na myśli\n"Jezeli masz na myśli idolatrię, to ludzie o tak wysokim rysie narcystycznej patologii, nie przeżywają niestety żadnych rozterek."\nHalinko, myślę, że w relacjach zewnętrznych faktycznie takich rozterek nie dostrzegamy. Często wyparte zostają też one z samego myślenia i odczuwania. Ale mam nieodparte wrażenie, ze tam, gdzie człowiek dąży do przezwycięzenia zła w innym człowieku (a nie w sobie), gdzie źródło zła dostrzega wyłącznie w zewnętrznych grupach (a nie własnej), tam kieruje się on jakimś ukrytym lękiem przed zburzeniem misternie wznoszonej wiezy własnej "wiary" (stawiam to słowo w cudzysłów, bo w takiej sytuacji mozemy mieć do czynienia raczej z iluzją wiary). Rozterka dotyczy więc nie tyle swego postępowania, ile nadwątlonej ufności, że Bóg nie pozwoli runąć budowli wznoszonej na samym DOBRU, nawet jeśli zabraknie w niej roztropności.\nW drugim akapicie bardzo humorystycznie oddałaś sytuację nieuświadomionego narcyzmu – w którym czasami i ja sam się odnajduję, bo człowiek skazany jest poniekąd na taki rodzaj subiektywizmu, który utrudnia pełne wniknięcie w myśl drugiej osoby. Niemniej podany przez Ciebie przykład bardzo mi się spodobał, bo pozwala demaskować w sobie podobne skłonności. Myślę, że czasem taka postawa wypływać moze ze źle pojętej odpowiedzialności za dialog, która jawi się wówczas jako konieczność podtrzymania rozmowy za wszelką cenę i zatykania sobie uszu na wszelką różnicę zdań. Bo dialog musi mieć chwile "wycofania", w których poza słuchaniem nie mam nic do powiedzenia, kiedy chwilami staję wobec całkowitego niezrozumienia – i w takich sytuacjach potrzebne jest również milczenie, aby tę "niezgodność" w sobie przetrawić, przemyśleć, przyswoić sobie czyjś tok rozumowania, czyjś sposób patrzenia i odczuwania…\nDziękuję, Halinko, za ciekawą inspirację do rozmyślań! 🙂\n24 listopada 2012 at 11:43 · Edit\nBądźmy jednak podobni, do Niego i gotowi, zdolni dostrzegać lub uznawać własne ułomności, orazdemaskować zamiast milczeć, czy tolerować istniejące zło i wskazywać innym szczególnie ich uporczywe trwanie w błędzie, oraz zawsze wybaczać sobie i innym winy.\nZbigniewie – to Twoje powyższe zdanie będzie chyba dobrą puentą naszej rozmowy. Dostrzegajmy słabości, lecz zawsze przez pryzmat woli poprawy – wiary w miłosierdzie (skierowane ku przeszłości) i otarzność (zwróconą ku przyszłości). Bądźmy skłonni demaskować zło, lecz czyńmny to zawsze z gotowością wybaczenia. Taką konkluzję dostrzegam w Twojej wypowiedzi i jest mi ta postawa bardzo bliska.\nZ serdecznym pozdrowieniem – przy właśnie w tej chwili wychodzącym zza ciemnych chmur słońcu. 🙂\n6 grudnia 2012 at 10:40 · Edit\nA jak to jest w Paryżu\nZnalazłem fajną muzyczkę na zimę 🙂\nU nas śnieg i zimno więc warto pomażyć o Paryżu subiektywnie 🙂\n6 grudnia 2012 at 11:41 · Edit\nPiękne i wymowne! 🙂\nArturze – dziękuję! Faktycznie muzyka przeurocza, wciągająca i bardzo z obrazem komponująca! A obraz z kolei wspaniale pokazuje harmonię starej Francji z tą nowoczesną i połączenie samego rdzenia Francji z otwarciem na wielokulturowość… Słowem, subiektywność styka się tu na całej linii z obiektywnością. 🙂\n6 grudnia 2012 at 13:14 · Edit\ntak ten Paryż\nLubię czasami posłuchać coś co relaksuje 🙂\nPo za tym zapraszam do odwiedzenia strony arytstki która to tak pięknie ujęła\nCiekawe zdjęcia i wogóle ten wiersz o marzeniach też fajny no nie :):)\n7 grudnia 2012 at 12:32 · Edit\nArturze, te zacytowane przez Ciebie strofy zainspirowały mnie do napisania kolejnej notki – tym razem o świetle… Dziękuję, bo kolejny już raz podsuwasz mi inspirujące słowo! 🙂 pozdrawiam.\nZe światła, mroku, półmroku, półświatła…"


Jimmy Butler odejdzie z Chicago? – Enbiej.pl\nMachina z plotkami ruszyła pełną parą. Gorąco zrobiło się także w obozie w Chicago. Gwiazda Bulls wzbudza dość spore zainteresowanie wśród klubów, a dowodem na to jest chociażby fakt, że aż cztery drużyny mogą chcieć zaangażować się w rozmowy dotyczące lidera Windy City.\nCleveland Cavaliers próbują przeprowadzić wymianę, która zakładałaby udział jeszcze jednej drużyny. Marc Stein z ESPN donosi, że Cavs najprawdopodobniej oddaliby Kevina Love’a, natomiast trzecia drużyna dołożyłaby potrzebne zasoby, aby sfinalizować trade. Rozmowy na ten temat odbywały się wówczas, gdy David Griffin pełnił funkcję GMa w Cleveland. Kontynuacja prób wymiany może w ostatecznym rozrachunku nie mieć dalej miejsca z uwagi na nieoczekiwany obrót spraw w Ohio. Czy macie pomysł, który klub jako trzeci mógłby zaangażować się w taki deal?\nZagraniczne media wychwyciły dodatkowo, że Butler wzbudza zainteresowanie także Minnesoty Timberwolves i Phoenix Suns. Szczegóły propozycji wymian z Chicago nie są na tym etapie znane.\nW międzyczasie w Bostonie temat Jimmy’ego jest podgrzewany na bieżąco. Gdyby Celtics udało się go przejąć, z pewnością obecność Butlera mogłaby być magnesem na pozostałych wolnych agentów, a to stworzyłoby szansę na stworzenie kolejnej super-drużyny w lidze.\n[źródło: Adrian Wojnarowski/The Vertical; Marc Stein/ESPN; Vincent Goodwill/CSN]\nChicago Bulls, Cleveland Cavaliers, Jimmy Butler, Minnesota Timberwolves, offseason, Phoenix Suns\nKomentarze do wpisu: “Jimmy Butler odejdzie z Chicago?”\nBoston ma worek picków do tego jakiś zawodnik i mogą się dogadywać bez udziału 3 drużyny. Dzięki temu wzrosły by szanse na podpisanie Gordona.\n20/06/2017 o 15:35\nProste, oni maja jasna sytuacje dosc. Ciekawe kim musieloby handlowac Phoenix, zeby sprowadzic do siebie Butlera. Bledsoe lub Knight? Booker? Oczywiscie, dokladaja jeszcze picki, ale czy Chicago w ogole ostatnimi czasy umie wybierac zawodnikow w drafcie? W ogole nie widze tego.\nA z ostatniej chwili to jeszcze Wade zamierza wykorzystac opcje zawodnika i zostac w Chicago. Budowanie druzyny wokol DWade’a – gratuluje.\nNie widzę wymiany Butlera do Phoenix – jak już to Paxon i spółka za drugorundowy pick 😁. Dużo lepiej wygląda transfer do Minny bo tam i trener i młode wilki 😀\n20/06/2017 o 16:18\nJak już to do Bostonu…\nBoston oddaje #3 i Jae do Bulls, biorą Butlera. Poszedł by ktos na to ??\n20/06/2017 o 16:21\nW Chicago to chyba wszystko jest mozliwe. Jeszcze dorzuca Johnsona :D\nNie ma to sensu dla Bulls. Musiałby Boston dołożyć jeszcze pick lal lub njb z 2018\n20/06/2017 o 23:09\nButler nie pójdzie do Celtics, pewniej wybierze Cavs.\n20/06/2017 o 17:20\na na co w minnesocie butler? żeby zabierał miejsce do rozwoju wigginsowi, który ma bardzo, o ile nie taki sam styl gry jak butler? czyli wymuszanie fauli i brak trojki… no właśnie, kto by tam trójki rzucał? KAT? butler tam totalnie nie pasuje… tam nie potrzeba gwiazd, maja kata i wigginsa, powinni wokol nich budowac druzyne,a nie na siłę śćiągać graczy thibbsa… może jeszcze niech rose’a dodadzą to już będzie dramat…\n20/06/2017 o 17:54\nMam podobne zdanie do Ciebie. Moze byc tak ze to co przez lata budowal Flip, to w trzy lata rozwali Thibbs.\nCenie sobie jego prace i podoba mi sie jego defence, ale denerwuje mnie przywiazanie do zawodnikow.\nWilkom potrzeba weteranow takich jak Deng, Gibson, Tony Allen, Tyson Chandler itd.\nCaly czas powtarzam pozbyc sie LaVine bo oni z Rubio grac nie beda. Wilki gdy gral Rush zamiast La Vine potrafily bronic a z krolem dunkow bylo blado\n20/06/2017 o 21:55\nW Wolves owszem przydałby się dobry SG ale z dobrą trójką i defensywą. Wtedy można by przesunąć Zacha na ławkę i zrobić z niego elitarnego 6th mana. W tym otoczeniu byłoby to chyba najlepsze rozwiązanie dla drużyny. A taki Butler stabilnej trójki nie posiada i nie wiem czy gracze tego typu odmieniliby Minnesotę.\n21/06/2017 o 08:36\nButler i Wade zostają w Bulls. Wade skorzystał z opcji i przedłużył. Butler poinformował że nigdzie się nie rusza.\n21/06/2017 o 09:16\nJeszcze parę godzin przed tą informacją mówione było, że będzie pushować trade do Cavs. Ile zamieszania dzięki Gilbertowi :)


Ameryko, dla Ciebie wszystko? – Narodowa Łódź\nLipiec 1, 2017 Walenty_Baranski Publicystyka 0\nJak wiemy niebawem do naszego kraju zawita amerykański prezydent – Donald Trump, co już w pewien sposób zelektryzowało opinię publiczną w Polsce. Im będzie bliżej tej wizyty, politycy postarają się postawić naród w uczuciu ekscytacji. No bo jak tu się nie ekscytować, jak przyjeżdża tak ktoś ważny? Niestety, to nie żart. Ekscytacja znów przysłoni Polakom możliwość normalnej oceny sytuacji. To czego możemy się po tej wizycie spodziewać, to na pewno rozgrywania przez polityków na swoją korzyść frazesów, które usłyszą z ust amerykańskiej głowy państwa. Niestety od wieków mamy problem z utrzymaniem naszych emocji na rzecz zimnych kalkulacji politycznych. W jaki sposób powinniśmy do tej wizyty podejść?\nWiadomo, że wizyta prezydenta wciąż najsilniejszego państwa na świecie jest sprawą ważną, nie świadczy to jednak o tym, że jesteśmy europejską potęgą, co niektóre media już sugerują, że takie właśnie stwierdzenie padnie z ust Donalda Trumpa. Jeżeli Trump nas odwiedza to znaczy, że ma to jakiś cel, a nie dlatego, że nas kocha. Więc zapewne widzi w nas jakiś interes, a to da małego pstryczka nos Niemcom i Francji, może tu podgrzać atmosferę w kwestii uchodźców i pochwalić nasz kraj, za utrzymywanie bezpieczeństwa, może też chcieć dać pstryczka w nos Rosji i po raz kolejny stwierdzić, że „Polska nigdy już nie będzie sama” – słyszeliśmy już to w przeszłości podczas wizyt poprzednich prezydentów USA. I teraz dwa punkty – jak powinniśmy do tej wizyty podejść i jak zapewne do niej podejdziemy:\na) zimna kalkulacja, przywitać się, pouśmiechać, pogadać parę frazesów, ugrać tyle ile możemy dla siebie – i tyle, nic więcej, bez stroszenia piórek w zagranicznych prasach i zbędnego napinania się do obcych stolic, bez robienia zbędnych nadziei i błagania o kolejnych obcych żołnierzy w naszym kraju,\nb) zbędne podniecenie, ekscytacja, robienie z byle frazesu amerykańskiego prezydenta sprawy rangi państwowej, przyjmowania wszystkiego jako pewnik, idiotyczne przymilanie się i robienie z siebie przysłowiowego pajaca i chłopca na kolejne posyłki i to co najgorsze, czyli zbędne stroszenie piórek i w wiara w swoją wszechmoc po zakończonej wizycie.\nJak myślicie, który punkt wybiorą nasi politycy? Odpowiedzcie sobie sami.\nUSA jest bardzo daleko, nasi sąsiedzi bardzo blisko i powinniśmy robić wszystko, żeby nie dawać im nadmiernych pstryczków w nos, lepiej mieć dobre kontakty tuż za swoimi granicami, niż być chłopcem na posyłki państwa, które znajduje się kawał drogi od nas. Musimy pamiętać o tym, że najsilniejsze państwa świata nie mają przyjaciół, a tylko interesy, dlatego wszystkie frazesy powinny rozbijać się o nasz grzecznościowy uśmiech, tylko tyle i aż tyle. Nie dajmy się też po raz kolejny stawiać przeciwko Rosji, z którą powinniśmy starać się wrócić na normalne ścieżki dyplomacji. I pamiętajmy także o tym, że największe militarne potęgi lubią sobie zrobić czasem z jakiegoś państwa poligon wojenny, a my już od wojen najlepiej trzymajmy się z daleka.


A Pesar de Todo: A miało być tak pięknie... A Pesar de Todo\nA miało być tak pięknie... Jak zawsze szybko, sprawnie, wygodnie. Zakupy w ulubionym sklepie w sieci i wielkie hurrraaaa po odkryciu, że sklep ów wprowadził przesyłki paczkomatowe. Sklep się spisał na medal...paczkomaty jak się okazało - nie. Od poniedziałku paczka zaginiona w akcji, a dokładniej wszystko wskazywało na to, że prawie tydzień nie mogła wyjechać z miejscowości jej nadania. Zwyczajnie przetrzymywana. Sporo nerwów, próby dzwonienia na infolinię - głucho, słania wiadomości z formularza - cisza, złożona reklamacja - nic, w końcu sprawdzenie fan page'a firmy i zapytanie bezpośrednio tam - wpis usunięty. Podobnie jak wpisy mnóstwa innych oburzonych, zdesperowanych osób. Nagle człowiek choć zdenerwowany na maxa, przestaje czuć, że jest sam jeden z taką sytuacją. Wreszcie dostałam jakąś odpowiedź w wiadomości prywatnej na fejsie i...dowiedziałam się, że mam złożyć reklamację. A reklamacja już wisiała ponad dobę u nich w systemie.\nTak jak naprawdę sobie chwaliłam paczkomaty, tak teraz się przestraszyłam tym, jak można długo czekać na swoją paczkę z często wartościową zawartością, albo wręcz się nie doczekać. Przewoźnik woli najwyraźniej przyjąć więcej przesyłek niż jest w stanie obsłużyć nawet za cenę kryzysu i jazdy z klientami. No tak... fan page'a po wszystkim się posprząta i za rok już nikt nie będzie pamiętał o sprawie. A może będzie...? Nie wiem, jakaś klątwa nad moimi dostawami wisi, bo wczoraj zgubił się w transporcie nawet zamówiony dla mnie przez serwis samochodowy nowy akumulator do auta. W tym momencie doszłam do wniosku, że nie ma sensu się szarpać, że chyba pozostaje odpuścić i poczekać aż sprawy same się rozwiążą bo nerwy na niewiele się zdają. Tak więc z ulgą odebrałam choć jedną pozytywną wieść, iż mój reklamowany smartfon SZCZĘŚLIWIE dotarł do serwisu. Chociaż tyle.\nTeraz będę miała sporą zagwozdkę - czym słać ewentualne zakupy internetowe. Może warto się przeprosić z pocztą polską?\nP.S. Akumulator dziś się znalazł, paczka w inpoście wciąż gdzieś krąży. Czekam na rozwój wypadków.\nP.P.S. Jakie ciekawe doświadczenie chwilowego powrotu do komórki starego typu - która nie pipczy ani nie wibruje co pięć sekund jakimiś powiadomieniami mimo, że dźwięki włączone. Cisza, spokój...no wow!\nTym razem nie-święta\nMyślał kogut o niedzieli...\nGdy po człowieku wcale nie spływa jak po kaczce......\nSpróbować dobra rzecz\nCzego nauczył mnie InPost?\nIntensywnie, nerwowo, ale ku nowemu...


Galileo (144) - program popularnonaukowy\nCzy rukola rośnie też na dziko i jak odróżnić ją od niebezpiecznego chwastu? W dalszej części programu m.in. kandydat na kierowcę usiłuje poradzić sobie na ulicach Stambułu.\nAutorzy sprawdzają, czy coraz bardziej popularna roślina spożywcza, rukola, rośnie na dziko. Dowiadujemy się, gdzie można ją spotkać, czy może być trująca, oraz jak odróżnić ją od niebezpiecznego chwastu. W dalszej części programu tester bierze udział w najzuchwalszych próbach odwagi na całym świecie takich, jak: chodzenie po rozżarzonych węglach czy jedzenie potłuczonego szkła. Następnie przydatne porady, w co warto się zaopatrzyć wybierając się na plażę. Na koniec kandydat na kierowcę usiłuje poradzić sobie na zatłoczonych, wielokulturowych ulicach Stambułu, stolicy Turcji.\nGalileo (257) - program popularnonaukowy - dziś, 10 grudnia 20:00\nGalileo (787) - program popularnonaukowy - noc wt./śr., 10 na 11 grudnia 1:30 i 2 późniejsze emisje\nGalileo (258) - program popularnonaukowy - środa, 11 grudnia 20:00\nGalileo (259) - program popularnonaukowy - czwartek, 12 grudnia 20:00\nGalileo (260) - program popularnonaukowy - piątek, 13 grudnia 20:00 i 1 późniejsza emisja


Marzena Korzonek - 33 1/2 premiera płyty, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Muzyka » Pop » Marzena Korzonek - 33 1/2\nMarzena Korzonek - 33 1/2\nWedług naszych informacji premiera płyty 'Marzena Korzonek - 33 1/2' zapowiadana jest na 15.01.2013 (Polska).\nMarzena Korzonek ogłasza casting do swoich teledysków\nMarzena Korzonek ubiera swoją płytę w obrazy. Tym razem postanowiła dać szansę zaprezentowania swoich możliwości aspirującemu aktorowi. 30 stycznia artystka wybierze jednego mężczyznę, który wystąpi w jej dwóch... [czytaj dalej]\nNowy album Marzeny Korzonek\nW 2013 roku minie dekada odkąd Marzena Korzonek zwyciężyła Konkurs "Debiuty" 40 Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu oraz Finał "Szansy na sukces". Artystka, która została uznana m. in.: przez magazyn "Gala" za "nowy... [czytaj dalej]\nKiedy premiera Marzena Korzonek - 33 1/2? Kiedy wychodzi Marzena Korzonek - 33 1/2?\nData wydania płyty zaplanowana została na 15.01.2013. Nowa płyta Marzena Korzonek z 2013 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz listę utworów (tracklista), newsy i nadchodzące single, promujące nowe dzieło artysty. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2013 roku.\nZobacz również: Kiedy premiera Ognjen Spahić - Głowa pełna radości? | Premiera DC's Legends of Tomorrow - sezon 7 | Death Stranding data wydania\nDebiutancki album Marzeny Korzonek\nNowa płyta Marzena Korzonek - 33 1/2 data premiery


Fan of books:  "Tysiąc odłamków ciebie"- Claudia Gray\n "Tysiąc odłamków ciebie"- Claudia Gray\nTytuł oryginału:" A Thousand Pieces of You"\nData wydania: 10.05. 2017 r.\nSkończyłam czytać: 27.08.2017 r.\nKsiążka bierze udział w wyzwaniu: 73 książki na 2017 r. [45/73]\nMarguerite Caine jedyna artystyczna dusza w rodzinie, żyjąca wśród fizyków. Matka i ojciec są słynnymi naukowcami, którzy odkryli coś niesamowitego- wynalazek pozwalający przeskakiwać pomiędzy wymiarami. Mogli dzięki temu wiele odkryć, kiedy nagle ojciec Margurite zostaje zamordowany, a jeden z asystentów, którym jest małomówny Paul ucieka do innego wymiaru. Bohaterka razem z Theo [ drugim asystentem] udają się w podróż za Paul'em. A ich celem jest zemsta. Jednak im dłużej Marguerite przebywa w wymiarach dowiaduje się coraz innych rzeczy, już nie jest pewna do końca zabójstwa ojca, które okazuje się bardziej skomplikowane. Dodatkowo zastanawia się co tak naprawdę czuje do Paul'a.\nOkładka jest cudowna i świetny pomysł na fabułę. Chociaż fizyki będę się uczyć dopiero drugi rok i ani jej nie lubię, ani ją jakoś uwielbiam to w książce wydaje się ciekawym pomysłem. A jednak się rozczarowałam.\nMarguerite momentami irytująca, a czasem odważna, zdeterminowana i inteligentna. Bohaterka, której pasją jest malowanie portretów, chociaż jej siostra i rodzice są fizykami.\nPaul i Theo są dwoma asystentami rodziców Meg. Chociaż są dla siebie praktycznie obcy, to jednocześnie tak bardzo bliscy. Różnią się od siebie prawie we wszystkim, ale traktują siebie nawzajem jak braci, co jest czymś świetnym.\nW książkach nie mam nic przeciwko wątkom romantycznym, nawet od czasu do czasu przeczytam jakiś romanse. Kiedy zaczynałam tą książkę liczyłam na dobrą fantastykę, o wątku miłosnym myślałam, że będzie gdzieś z boku się toczył. I do tego się niestety pomyliłam. Książka zaczyna się naprawdę dobrze, ale im dalej się zagłębiałam tym wątek miłosny bardziej wchodził na pierwszy plan, a ta fantastyka cała podróż pomiędzy wymiarami schodziła na drugi plan. Powiem jeszcze, że to był trójkąt miłosny i na moje szczęście wybrała nie tego na którego liczyłam. Dla mnie byliby świetną parą.\nStyl autorki jest przyjemny, co prawda książki nie pochłonęłam w jeden wieczór, a zajęło mi to prawie tydzień. Co w żadnym razie nie jest minusem powieści, ale ta historia wymaga skupienia. Muszę przyznać, że trochę sprawiało mi kłopot czytanie, zapamiętywanie tych wszystkich trudnych nazw, czy też imion. Także jeśli gdzieś w recenzji coś źle napisałam, to mi wybaczcie.\nAkcja książki, tutaj ogromny plus, albowiem podróże między wymiarami są świetne. Najpierw bohaterka przeskakuje do Londynu, miejsca gdzie chce zostać projektantką, często chodzi po klubach itp. Następnie przeskakuje do Moskwy i dla tego momentu warto było czytać. I nie jest to spoiler Marguerite jest tam księżną, córką cara. Wkrada tutaj się też wątek miłosny. Uważam, że to co działo się w Rosji powinno tam zostać, niestety na tym miłość pomiędzy bohaterami się nie kończy. Ale czas przeskoczyć do następnego wymiaru, który jest bardzo podobnego do tego w którym żyła. Bohaterka widzi tam swoją rodzinę, całą ojca, matkę i Josie. Czwarty wymiar, okazuje się tym ostatnim i jest to Australia, gdzie razem z rodziną prowadzą badania naukowe pod wodą. To są podróże między wymiarowe, których można doświadczyć za pomocą takiego małego naszyjnika Firebird'a. Inne ważne rzeczy związane z tymi podróżami to, to że nie można się przenieść do wymiaru w którym się nie żyje, wymiary są zbliżone do siebie w różnych stopniach jedne bardziej, drugie mniej. W każdym wymiarze jest inny postęp technologiczny. Dla mnie jest to bardzo ciekawe, ale autorka powinna to jeszcze bardziej rozwinąć. Moim zdaniem wtedy książka byłaby bardziej interesująca. Jest to dopiero pierwszy tom, więc mam nadzieję, że pisarka skupi się bardziej na swym genialnym pomyśle niż wątku romantycznym.\nPodsumowując: "Tysiąc odłamków ciebie" to książka z fantastycznym pomysłem. Jednak momentami wątek miłosny wkracza na pierwszy plan, zamiast tej całej fantastyki powieści.\nW dziele autorki można znaleźć kilka minusów, ale także i plusy, których największym są podróże między wymiarami.\nAutor: Alex o środa, września 20, 2017\nEtykiety: Claudia Gray Jaguar\nAgaa 20 września 2017 15:35\nNie czytałam jeszcze ale jestem bardzo ciekawa :)\nAlex 21 września 2017 16:57\nTruskaweczkaRecenzjeKsiążek 20 września 2017 18:06\nRzeczywiście okładka wspaniała, ja czytać nie zamierzałam, ale chyba dam szansę :)\nSpojleraczki 20 września 2017 22:11\nOkładka tej książki jest genialna *-*\nMoja przygoda z fizyką w szkole trwa czwarty rok i na szczęście ten czwarty jest również tym ostatnim. Jestem bardzo ciekawa tej książki praktycznie od momentu, gdy pojawiła się w zapowiedziach na maj. Nie będę ściemniać, że to przez te wymiary, które mnie zainteresowały i takie tam. No okładka mnie zachęca do przeczytania. Z tego co czytam sobie recenzje po blogach książka dostaje opinie poniżej oczekiwań. Nie wiem czy to dlatego że ludzie są wymagający, czy może jednak dlatego że najzwyczajniej w świecie autorka zmarnowała to co sobie wypracowała dobrym pomysłem na fabułę. Być może jak już uda mi się skończyć ,,Pasażerkę" Alexandry Bracken (powiem tylko że podróże w czasie i no omnomnom palce lizać) to pokuszę się na kupno tej pozycji. Zwłaszcza, że jakoś niebawem bo chyba we wrześniu wychodzi drugi tom.\nMam jeszcze takie jedno pytanko. Częściej kupujesz książki czy wypożyczasz z biblioteki? Pytam bo ostatnio tak jakoś nawracam się na drogę wypożyczania (bo w takim tempie to będę się musiała pozbyć łóżka z pokoju, żeby mieć miejsce na książki) i potrzebuję jakiegoś mentalnego kopa, żeby nie stwierdzić, że łagodnie mówiąc mam to gdzieś i pognać do komputera by wejść na nieprzeczytane.pl\nMam drobny defekt, nie lubię czytać książek, które przede mną czytało x osób.\nKoniec mojego przynudzania XD\nBardzo ciekawa recenzja. Czekam oczywiście na następne! :)\nAlex 21 września 2017 17:03\nTrudno się nie zgodzić xd Moja dopiero drugi, ale zaczęłam ją ostatnio lubić [!] A wiesz mnie też! :) Może podobnie jak mi nie podoba się większości wątek miłosny, który odgrywa w książce główną rolę, a ma to być książka fantastyczna..Kurczę, podróże w czasie love love muszę przeczytać xD Hmm.. ostatnio różnie raczej tak po rowno trochę wypożyczam trochę kupuję. Ale w mojej bibliotece są całkiem niezłe książki, więc nawet często wypożyczam [ Percy, Percy czytajcie ludzie wszyscy mega polecam love ♥, jest to seria z biblioteki i jak widzę te wszystkie ryski i pomazane długopisami to aż mnie ciarki przechodzą]Ej nie przynudzasz, bardziej ja xD Aaa dzięki ♥\nJudyta Z 20 września 2017 22:35\nWedług mnie wątek romantyczny zniszczył tę książkę :/ Zdominował fabułę, co było rozczarowująca. Dla mnie już w Rosji było słabo, bo zamiast zajmować się istotnymi sprawami albo chociaż lepiej ukazać ten wymiar, autorka zaczęła nudzić. Ja zrezygnuję z czytania kolejnych części :/\nAlex 21 września 2017 17:04\nMoim zdaniem Rosja była w porządku, ale potem coraz gorzej :)\nMiasto Książek 21 września 2017 18:56\nMotyw podróży bardzo mi się podoba, w przeciwieństwie do trójkąta miłosnego, ale cóż, nie można mieć wszystkiego :D\nAlex 22 września 2017 15:00\nwestolia 21 września 2017 21:03\nNiestety, dla mnie ma ona więcej minusów, niż plusów i dostrzegam to już po przeczytaniu samych kilku recenzji, więc na pewno po nią nie sięgnę :(\nAlex 22 września 2017 15:02\nAh, dla chyba się one równoważą\nKsiazkomaniacy n 21 września 2017 21:20\nNie czytałam tej książki, ale jakoś nigdy mnie do niej nie ciągnęło. Trochę szkoda, że wątek miłosny wychodzi na pierwszy plan, nie bardzo temu kibicuję w książkach.\nAlex 24 września 2017 11:36\nwłóczykijka 21 września 2017 22:10\nOkładka tej książki faktycznie zachęca, ale nie jestem do końca przekonana, czy jest to pozycja dla której warto poświęcić swój czas...\nAlex 26 września 2017 14:29\nTori Stark Warner Iwaszkow 22 września 2017 10:14\nJa czytałam ostatnio tę książkę, ale podobała mi się w miarę, miała swoje błędy, ale zobaczymy jak się spiszą kolejne części.\nAlex 22 września 2017 15:01\nHmm.. też jestem tego ciekawa :)\nksiazkowepodrozeanny 22 września 2017 11:53\nCiągle trafiam na recenzje tej książki :) Czyżby zaczęła mnie prześladować 😂?\nAlex 24 września 2017 11:40\nmareandbook 22 września 2017 14:47\nOkładka jest naprawdę cudowna i chociażby to działa na mnie jak magnez. :D Mimo jej wad, myślę, że z chęcią sięgnę po tę książkę i oczywiście po następne tomy, żeby zobaczyć, na czym bardziej się skupi.\nAlex 24 września 2017 11:41\nW takim razie mam nadzieję, że się Tobie spodobają :)\nMonika Olga 22 września 2017 18:39\nMoja koleżanka była zachwycona tą książką. Ja jej jeszcze nie czytałam, ale mam w planach. Pozdrawiam!\nbooksbymags 22 września 2017 20:42\nTa okładka tak kusi, oj kusi :) Dam szansę tej pozycji w wolnej chwili :)\nAlex 24 września 2017 11:42\nDomaCzyta 22 września 2017 21:09\nMimo, że okładka i tytuł przyciągają uwagę. Pomysł na fabułę interesujący :D Aczkolwiek raczej sobie odpuszczę tę książkę.\nAlex 24 września 2017 11:43\nPomysł jest bardzo ciekawy, ale moim zdaniem nie do końca wykorzystany\nDaria Wicher 23 września 2017 09:15\nTa książka chyba mnie ostatnio prześladuje! Muszę ją w końcu przeczytać :)\nAlex 24 września 2017 11:44\nJa też ostatnio widzę ją wszędzie\n1carlsky 23 września 2017 10:30\nPamiętam ten czas, kiedy na instagramie była dosłownie wszędzie. Nigdy jednak zbytnio nie zwracałam uwagi o czym ona jest i śmiało mogę stwierdzić, że po tej recenzji narosła chęć, aby ją przeczytać :D\nAlex 24 września 2017 11:47\nHmm, książkę oceniłam średnio i nie wiem czy tak mocną zachęciłam do jej przeczytania :D\nDoviko 23 września 2017 19:38\nPrzyznam, że od pewnego czasu ta książka staje się uciążliwa - wchodzisz na fb, a tam konkurs (właśnie z tą pozycją), czytam bogi to znowu znajdę co najmniej dwa, gdzie jest recenzja tego tytułu... Niedługo jeszcze wyskoczy mi z lodówki.\nAlex 24 września 2017 11:48\nHaha może i tak być, premiera była chyba w maju a ja nadal często widzę tę książkę :)\nBollywooDagmara 23 września 2017 21:09\nMuszę tę książkę w końcu nadrobić. Okładka i recenzje zachęcają, a ja nie mogę się zdecydować. Chyba w końcu zakupię :D\nJa wypożyczałam z biblioteki i nie żałuję :D\nKlaudia Zofia 24 września 2017 11:00\nOstatnio wszędzie widzę tę książkę, ale i to nie przeszkadza, bo okładka jest cudowna <3 Musze się za nią w końcu, zabrać, aby wyrobi sobie opinie, bo zbiera ona sprzeczne oceny :)\nAlex 24 września 2017 11:39\nNajlepiej przeczytaj i oceń sama, ja tak zrobiłam i niestety wyszło jak wyszło :)\nTea 24 września 2017 11:53\nJak wątek miłosny zbyt bardzo wysuwa się na pierwszy plan to ja jednak muszę podziękować. Jako kobieta bez serca, mam alergię na wątki miłosne w książkach :D Więc ja przystopuję! :D\nAlex 25 września 2017 18:59\nJa tak aż bardzo nie mam, ale nie miałam ochoty na romanse :D\nWeni 24 września 2017 13:22\nPlanuję ją kupić dla samego wydania :D a skoro już będzie to się jeszcze przeczyta :P\nAlex 25 września 2017 19:00\nTak przy okazji xD\nDorota Józefiak 24 września 2017 16:55\nRecenzja nie przekonała mnie do przeczytania książki. Akcja wydaje się zbyt zagmatwana, a poza tym nie lubię nachalnych wątków miłosnych :)\nAlex 25 września 2017 19:04\n " P.S. I like you"- Kasie West\n[37-PRZEDPREMIEROWO] "Najlepszy powód, by żyć"-Aug...\n"Cykl"- Monika Jagodzińska\n"Grzesznik"- Artur Urbanowicz


Mocny Brzuch to Mocny Kręgosłup - 3 Ćwiczenia - Gosia Klos - Kocham Fitness\nMocny Brzuch to Mocny Kręgosłup – 3 Ćwiczenia – Gosia Klos\nutworzone przez Gosia Klos | Lut 8, 2021 | BLOG | 0 komentarzy\nTłuszcz na brzuchu jest nie tylko irytujący, ale wiąże się również z wysokim poziomem cholesterolu, chorobami serca, udarem i cukrzycą. Osoby z nadwagą są narażone na wiele chorób. To kolejny powód, aby zacząć regularnie pracować nad swoim kręgosłupem.\nKażdy ruch, który wykonujesz zaczyna się od napięci mięśni brzuszka. Podświadomie chroni twoje narządy wewnętrzne i pracy przepony. Wszystko zależy od twoich celów, ale jeśli chcesz mieć kostkę na brzuszku, deficyt kaloryczny i cardio pozwoli na odkrycie i pokazanie Twojego brzucha.\nNapnij przy wysiłku mięśni brzucha zwiększy ciśnienie wewnątrzbrzuszne, uniemożliwi pochylenie się tułowia. Wygięcie dolnej części grzbietu przez napięcie mięśni lędźwiowych, wprowadzi dodatkowy element prostujący dolny odcinek kręgosłupa. Taka stabilizacja tułowia będzie najlepszym gwarantem bezpiecznego uniesienia ciężaru, a tym bardziej będziesz mieć mocny brzuch i kręgosłup.\nPrzedstawię Ci dziś plan ćwiczeń, który zdziała cuda na Twoim ciele – w szczególności na brzuchu. Na dodatek wzmocni Twój kręgosłup. Każdego dnia będziesz potrzebowała tylko sześciu minut swojego czasu na wykonanie ćwiczeń. Pamiętaj tylko, że jeśli chodzi o twoje zdrowie, nie są akceptowane żadne wymówki!\n1.Wznosy tułowia i nóg do góry.\nRozpocznij ćwiczenie leżąc na brzuchu z rękami za głową. Podnieś ręce i nogi do góry, ściskając pośladki. Utrzymaj tę pozycję przez 20 sekund. Wróć do pozycji wyjściowej.\n2.Naprzemienne unoszenie rąk i nóg.\nRozpocznij ćwiczenie leżąc na plecach z kolanami, biodrami i stopami pod kątem 90 stopni, z rękami wyprostowanymi. Wyciągnij lewą nogę i wyciągnij prawą rękę w kierunku podłogi. Upewnij się, że plecy pozostają płasko na podłodze. Ściśnij pośladki i powtórz ćwiczenie z przeciwną stroną. Zrób przez 30 sekund 3 serie.\nRozpocznij ćwiczenie w pozycji stojącej. Przykucnij z boku, jakbyś próbował dostać się pod wyimaginowany płot. Idź w tym samym kierunku, jakbyś próbował przejść przez płot najpierw jedną nogą, a potem drugą. Powtórz te same ruchy w przeciwnym kierunku.\nWszystkie powyższe ćwiczenia mają na celu wycelowanie w Twojego kręgosłupa. Ból pleców jest często efektem ubocznym słabych mięśni brzucha lub poważnym urazom kręgosłupa. Dlatego wzmocnienie mięśni brzuszka pomoże wzmocnić plecy.\nZacznij ćwiczyć codziennie, a upieczesz dwie pieczenie na jednym ogniu: pozbądź się tłuszczu z brzucha i bólu pleców również dodając cardio. Czy zamierzasz uczynić te ćwiczenia częścią swojej codziennej rutyny?\nKtóre z ćwiczeń uważasz za najłatwiejsze i najtrudniejsze? Czekam na Wasze komentarze i zdjęcia poniżej!


Dodano: 12 grudnia 2007, 20:31 / Zmieniono: 12 grudnia 2007, 20:31 0\nW Sydney Jones zwyciężyła w biegach na 100 i 200 m oraz w sztafecie 4x400 m. Była trzecia w skoku w dal i sztafecie 4x100 m.\nJones została oskarżona o stosowaniu niedozwolonych środków dopingujących (erytropoetyny – EPO) w 2005 r. podczas mistrzostw USA, kiedy badania próbki A dały wynik pozytywny. Wynik próbki B okazał się jednak negatywny i Jones została oczyszczona z zarzutów.\nW październiku 2007 r. "Washington Post" opublikował jej prywatny list do najbliższej rodziny, w którym napisała, że przed olimpiadą 2000 wspomagała się zabronionymi środkami. 6 października, 24 godziny po tej publikacji została przesłuchana przed sądem w White Plains (stan Nowy Jork) i przyznała, że okłamywała rząd Stanów Zjednoczonych, twierdząc, że nie stosowała środków dopingowych.\nPięć dni później Amerykańska Agencja Antydopingowa (USADA) nałożyła na zawodniczkę dwuletni zakaz startów za stosowanie dopingu. Wcześniej zawodniczka poinformowała o zakończeniu kariery i zwróciła pięć medali, które zdobyła w igrzyskach w Sydney w 2000 roku.\n"Wyniki uzyskane przez Jones zostaną anulowane. Na razie nie została podjęta ostateczna decyzja, kto otrzyma jej medale" - powiedział przewodniczący MKOl Jacques Rogge.


Znalezionych wyników: 3171\nTemat: Jak tanio/gratis dzwonić do Polski (komórki i stacjonarne)?\nForum: Vademecum przydatnych informacji. Wysłany: 29-11-2013, 21:30 Temat: Jak tanio/gratis dzwonić do Polski (komórki i stacjonarne)?\nTeraz w modzie jest Wiber. Trzeba tylko miec telefon z netem\nTemat: Toż to szok.\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 13-10-2013, 17:04 Temat: Toż to szok.\nTez widzialam dzisiaj Wisniewskiego w necie. To jest szok,bo wogole nie podobny do siebie.Ale za to wreszcie podobny do ludzi\nTemat: Busy z paczkami PL - ESP\nForum: Transport Wysłany: 10-10-2013, 21:13 Temat: Busy z paczkami PL - ESP\nBusy masz na mysli te co przyjezdzaja na Aluche? A juz nie jezdza?\nTemat: (NIE)OBOJĘTNOŚĆ na problemy innych\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 04-10-2013, 14:02 Temat: (NIE)OBOJĘTNOŚĆ na problemy innych\nDzien wczesniej zglosil sie do szpitala,ale po kilku godzinach go wypisali a nie powinni. Zdaje sie,ze mial zapalenie pluc- neumonia- mowili,to chyba to? Jak mozna kogos w takim stanie wypisac ze szpitala?\nTemat: dzieci w szkole hiszpanskiej\nForum: Rodzina w Hiszpanii Wysłany: 29-09-2013, 09:28 Temat: dzieci w szkole hiszpanskiej\nU nas to samo. Ale jak mieszkalismy w Alcorconie(Madryt) to byl 3 lektury,ale to bylo. w pierwsxej. klasie,jedna to " un beso para osito" reszty nie pamietam. Teraz moja jest w 6- tej i oczywiscie zadnych lektur.\nForum: DZIAŁ POWITALNY Wysłany: 07-09-2013, 12:25 Temat: Witam!\nTemat: ubezpieczenie zdrowotne dla psa\nForum: Vademecum przydatnych informacji. Wysłany: 06-08-2013, 15:20 Temat: ubezpieczenie zdrowotne dla psa\nJa kilka lat temu mialam rodweillera ( perro peligroso) ubezpieczylam go w Mapfre. Nie pamietam cen,ale ogolnie bylo ok.Zawsze mozna zapytac...\nTemat: w której klasie tabliczka mnożenia\nForum: Cataluña Wysłany: 05-08-2013, 22:24 Temat: w której klasie tabliczka mnożenia\nSpoko,nie ma ci meczyc,przyjdzie czas to sie nauczy\nForum: Cataluña Wysłany: 05-08-2013, 11:09 Temat: w której klasie tabliczka mnożenia\nZ tego co pamietam to raczej w trzeciej\nTemat: Jakie napoje alkoholowe na fiestach, sa waszym rarytasem?\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 28-07-2013, 14:18 Temat: Jakie napoje alkoholowe na fiestach, sa waszym rarytasem?\nJa lubie,vermut blanco z fanta cytrynowa. Orzezwiajace i smaczne.Winem czerwonym nie pogardze oraz uwielbiam biale semiseco.\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 22-07-2013, 22:00 Temat: zmywarka\nDzieki,mowilam mezowi zeby wyczyscil filtr i zaraz sprawdze co kojot mi napial.Andzela,zdjecie zrobie,ale nie wiem czy to odzwierciedli;)\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 21-07-2013, 14:49 Temat: zmywarka\nZmywarke mam zanussi. Lejie uzylam tylko raz.\nCzyscilam somatem i tabletki do mycia tez mam somat.\nCo znaczy ze czerniieje...nie jest to plesn...jak przetre sciereczka to schodzi ale po nastepnym myciu znow sie pokazuje,poprostu tak jak slychac...cos czarnego co mozna wytrzec ale pojawia sie od nowa. Sprobuje bosaqe verde,moze pomoze.\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 20-07-2013, 16:19 Temat: zmywarka\nMam problem ze zmywarka.Od jakiegos czasu czarnieje w srodku. Wlalam raz lejie,pieknie wyczyscilo ale zaraz po pierwszym myciu naczyn od razu zrobila sie ciemna.Jakis czas wogole jej nie uzywalam.Teraz z PL przywiozlam specjalny plyn do czyszczenia zmywarek.Nawet bylo ok,ale widze ze znowu zaczyna czarniec.Nie wiem juz co zrobic.Zmywarka ma jakies 9 lat i zawsze funkcjonowala ok.Moze ktos.\nmi poradzi cozrobic?\nTemat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 10-07-2013, 00:51 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nOj przemknely raczej w olowiowym tepie;) Ale juz jestesmy w domku,wypoczeci i gotowi do pracy. ciesze sie ze wszystko dotarlo szczesliwie i calo.\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 14-06-2013, 17:14 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nJuz na miejscu ,ale z przygodami.Tak lalo ze szok,jak zaczelo w Hiszpanii to przez Francje i Niemcy az do Polski.A my z przyczepka.Slisko i niebezpiecznie.Ale niektore wariaty gnaly po 200 km/h. Ale co tam,ciesze sie,ze dojechalismy szczesliwie , zalalo wtedy Krakow i okolice,nie mozna bylo przejechac przez obwodnice bo woda sie na nia wlewala. eh, troche wody wpadlo nam do przyczepki,trudno zeby nie,domy zalewalo a co dopiero taka sobie przyczepka. W tej chwili swieci slonce;zlosliwosc losu To tyle z Pl na razie. Napisze wkrotce\nTemat: hiszpania.org.es jest jak.. (?)\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 06-06-2013, 14:13 Temat: hiszpania.org.es jest jak.. (?)\nhiszpania.org.es jest jak lodowka, nie ma nic, ale od czasu do czasu i tak idziesz by tam zajrzec..\nDlaczego uwazasz ze nic nie ma? Ja uwazam ze jest kupa dobrych informacji.\nPewnie powiesz ze to przenosnia...ale to tyczylo sie facebooka,a tam rzeczywiscie nic nie ma.\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 29-05-2013, 08:26 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nJesli ktos ma cos do przewiezienia lub przywiezienia z PL prosze o kontakt,miejsce jeszcze jest\nTemat: Co lubia jesc najbardziej kaczki?\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 28-05-2013, 21:05 Temat: Co lubia jesc najbardziej kaczki?\nno ale to jest niezdrowe i nie powinno sie pieczywem dokarmiac ptactwa\nTo moze chrupeczki,tzw.palomitas\nForum: Off topic - Piaskownica Wysłany: 28-05-2013, 20:02 Temat: Co lubia jesc najbardziej kaczki?\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 25-05-2013, 16:51 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nWszystkim zainteresowanym podaje maila :\nLepiej tam piszmy.\nkrasula, ile w sumie drzewek ?\nBo mamy tez z PL rzeczy do zabrania,wiec musze zobaczyc ile wejdzie.\nMichal-jutro zadzwonimy,wszystko powinno sie zmiescic.\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 25-05-2013, 07:05 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nPrzyczepka ma 1,50 x 2.00 i 1.67 wysokosci.\nJaka ilosc chcialabys przewiezc i ja masz zabezpieczone te sadzonki? Beda w skrzynkach?\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 23-05-2013, 13:36 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nAle ogolnie,prosilabym kto by chcial cos podac-ostateczny termin to niedziela-musze wtedy wszystko wiedziec.\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 22-05-2013, 18:51 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nBardzo bym prosila,ze jezeli chcecie cos podac dajcie mi znac. Musze wiedziec,czy oplaca mi sie jechac czy nie\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 22-05-2013, 15:00 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nOk,zadzwon, musze wiedziec na 1000 % co do czerwca,jeszcze nic straconego.\nForum: Kraj Hiszpania Wysłany: 21-05-2013, 09:27 Temat: Przewoz sporego bagazu do Polski\nZdaje sie,ze juz nic z tego.\nPlany mam sie ciut zmienily.\nTez mmiguelowski, sie nie odzywa...\nPrzypuszczalnie bedziemy jechac w lipcu a nie w czerwcu, ale w razie co dam znac


ł energii kryje się nic innego, jak źródła energii z surowców, których wykorzystywanie nie prowadzi do ich deficytu, ponieważ ich zasób się uzupełnia w krótkim czasie. Do odnawialnych źródeł energii zalicza się promieniowanie słon\nDodane: 24-04-2020 03:11\nOd jakiegoś czasu coraz częściej się mówi o uzyskiwaniu energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii. Pod pojęciem odnawialnych źródeł energii kryje się nic innego, jak źródła energii z surowców, których wykorzystywanie nie prowadzi do ich deficytu, ponieważ ich zasób się uzupełnia w krótkim czasie. Do odnawialnych źródeł energii zalicza się promieniowanie słoneczne, wiatr, wodę, biomasę oraz bio\nTransport i przewóz osób. Krótko i na tematGdzie myć samochódKilka potrzebnych urządzeń dla solarówProgram OptimaKilka konkretnych informacji o taksówkachWiedza pożyteczna - o psachWoda, ekologia i oczyszczalnieO psychoterapii i psychologachGdzie stosuje się wentylację mechaniczną?Dentysta zabrzeO geodetach ogółemKrótko o panelach fotowoltaicznych i energii ze słońcaKwestia badań dla rożnych rynków.Sprzęt potrzebny do powrotu do zdrowiaDobry dentystaAutokary jako środek transportuJak wybrać dobrego stomatologa? Poradnik dla pacjentów z ZabrzaTajemnice słowa restauracjaOni Nie Chcą Abyś Dowiedział Się Jak prowadzić sprawy prawne!Gabinet dentystyczny ZabrzeCo musisz wiedzieć o usługach geodezyjnychMechanika samochodowa - kwestie zawieszeniaDobrze dobrana klimatyzacja- ważna rzeczPostaw na relaks w ogrodowym wydaniuCzystość - to ważna kwestia dla zdrowiaSportowo i treningowoKancelaria adwokacka w KatowicachDobry prawnikParę słów na temat fotowoltaikiJak zorganizować... pogrzeb?


Clinton uwolnił dziennikarki\nKim Dzong Il w specjalnym akcie łaski nakazał uwolnienie dwóch amerykańskich dziennikarek, skazanych przez Phenian na 12 lat obozu pracy - poinformowała oficjalna agencja KCNA. Oznacza to, że teoretycznie "zupełnie prywatna" misja b. prezydenta USA Billa Clintona w Korei zakończyła się powodzeniem.\n4 sierpnia 2009, 6:10\nAktualizacja: 4 sierpnia 2009, 21:56\nKoreańskie starcie na wodzie\nKolejna, poważna rysa na stosunkach koreańskich. Nad ranem statek patrolowy Korei Płn. przechwycił południowokoreański kuter, który przekroczył morską granicę obu państw.\n30 lipca 2009, 4:16\nAktualizacja: 30 lipca 2009, 6:04\n"Wulgarna" Clinton chce rozmów\nKilka dni po wymianie "uprzejmości" między Hillary Clinton ("niezbyt inteligentna"), a Koreą Północną ("niesforne dziecko"), pojawił się bardziej stonowany gest. Sekretarz stanu USA Hillary Clinton oświadczyła w niedzielę, że światowe mocarstwa pragną, aby Korea Północna powróciła do stołu rokowań w sprawie jej programu nuklearnego. Wcześniej Clinton namawiała do izolacji Korei Północnej.\n26 lipca 2009, 19:50\nAktualizacja: 26 lipca 2009, 20:25\nHamburgery dotarły do komunistów\nHamburgery i hot-dogi przeniknęły za mury odgradzające Koreę Północną od reszty świata. W stolicy tego jednego z ostatnich na świecie bastionów komunizmu otwarto właśnie pierwszy fast-food.\n26 lipca 2009, 8:28\nAktualizacja: 26 lipca 2009, 8:59\nPubliczna egzekucja chrześcijanki w Korei Płn.\nW Korei Północnej odbyła się publiczna egzekucja chrześcijanki Ri Hion Ok. Według źródeł z Seulu 33-latka została skazana na karę śmierci za rozpowszechnianie Biblii.\n24 lipca 2009, 9:13\nAktualizacja: 24 lipca 2009, 10:23\nKim Dzong Il nie pożegluje\nWłoska policja skarbowa zablokowała sprzedaż dwóch jachtów dla Kim Dzong Ila, dyktatora Korei Północnej. Oficjalnie zamówienie na jachty złożył klient z Austrii. Pieniądze na zapłatę przeszły przez kilka banków, ale pochodzą od dyktatora – wykazało dochodzenie.\n23 lipca 2009, 17:17\nAktualizacja: 23 lipca 2009, 17:45\n"Wulgarna" Clinton "nie jest najmądrzejsza"\nWizytująca Tajlandię sekretarz stanu USA nie musiała długo czekać na komentarz do swoich słów, w których wzywała do sankcji wobec Korei Północnej. Atak reżimu był jednak zdecydowanie niewybredny i daleki od słownika dyplomacji.\n23 lipca 2009, 11:38\nAktualizacja: 23 lipca 2009, 12:03\nUSA "uczyni wszystko", by rozbroić Koreę\nSekretarz stanu USA Hillary Clinton po raz kolejny wezwała w czwartek kraje Azji, by zdecydowanie wcielały w życie sankcje wspólnoty międzynarodowej, nałożone na Koreę Północną w związku z jej programem atomowym.\n23 lipca 2009, 9:16\nAktualizacja: 23 lipca 2009, 9:40\nWnuk Kima na dekadenckim koncercie\n14-letni wnuk przywódcy Korei Północnej Kim Dzong Ila był na koncercie południowokoreańskiego piosenkarza, gwiazdy potępianej przez KRL-D "dekadenckiej i imperialistycznej" muzyki pop.\n18 lipca 2009, 11:16\nAktualizacja: 18 lipca 2009, 11:35\nUSA gotowe na "wszystko, czym rzuci Korea Płn."\nDowódca wojsk amerykańskich w Korei Płd. generał Walter "Skip" Sharp powiedział że "siły USA zwyciężyłyby, gdyby nastąpił atak" z Korei Płn. w najbliższej przyszłości.\n15 lipca 2009, 4:38\nAktualizacja: 15 lipca 2009, 5:54\nKim Dzong Il ma raka trzustki\nKim Dzong Il chory na raka trzustki - donosi południowokoreańska stacja YTN powołując się na służby wywiadowcze. Korea Północna nie potwierdza tych informacji. Stan zdrowia jej przywódcy jest największą tajemnicą państwową kraju.\n13 lipca 2009, 3:54\nAktualizacja: 13 lipca 2009, 5:20\nKim Dzong Il może umrzeć w ciągu roku?\nNiewykluczone, że przywódca Korei Północnej Kim Dzong Il ma przed sobą nie więcej niż rok życia - donosi dziennik "The Washington Times" powołując się na źródła amerykańskie i dyplomatyczne.\nAktualizacja: 9 lipca 2009, 21:30\nCodziennie atak hakerów\nHakerzy po raz kolejny w tym tygodniu zaatakowali południowokoreańskie strony internetowe, w tym witryny należące do rządu. We wtorek i środę doszło po cyberataków na Koreę Południową i USA. Podejrzewa się o nie Phenian.\n9 lipca 2009, 17:29\nAktualizacja: 9 lipca 2009, 17:50\nMocarstwa grożą (palcem) Korei\nWystrzelenie w czwartek i sobotę serii rakiet przez Phenian "zwiększa napięcia" - oświadczył w sobotę Departament Stanu USA. Równocześnie Chiny i Rosja wezwały do wznowienia sześciostronnych rozmów na temat demontażu północnokoreańskiego arsenału.\n4 lipca 2009, 17:30\nAktualizacja: 4 lipca 2009, 18:04\n3 lipca 2009, 15:23\nAktualizacja: 3 lipca 2009, 15:25\nAktualizacja: 29 czerwca 2009, 10:45\nObama: koniec zabawy\nPrezydent USA Barack Obama stwierdził w środę, że Korea Północna stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych. Jednocześnie odnowił odrębne od ONZ-owskich sankcje wobec Phenianu.\n25 czerwca 2009, 0:59\nAktualizacja: 25 czerwca 2009, 6:50\nMłody Kim w drodze po władzę\nKim Dzong Un, najmłodszy syn Kim Dzong Ila, powoli przygotowuje się do objęcia schedy po ojcu. Według mediów już jest szefem wywiadu.\n24 czerwca 2009, 7:43\nAktualizacja: 24 czerwca 2009, 8:05\nObama: USA gotowe na zagrożenie z Korei\nPrezydent USA Barack Obama zapewnił Amerykanów, że Stany Zjednoczone są przygotowane na jakiekolwiek zagrożenie ze strony Korei Północnej.\nAktualizacja: 22 czerwca 2009, 13:40\nAmerykański niszczyciel USS John S. McCain przygotowuje się do przejęcia północnokoreańskiego statku podejrzewanego o przewożenie materiałów nuklearnych. USA czekają tylko, aż statek opuści wody w pobliżu chińskiego wybrzeża - donosi Fox News.\n19 czerwca 2009, 18:01\nAktualizacja: 19 czerwca 2009, 18:31\nZamiana budynków na Woli. MPO przejmie dawną szkołę, uczniowie dostaną budynek na Młynowie\nAmbulans utknął na wjeździe do podziemnego parkingu. "Zgubił koguty"\nGrał pod fałszywym nazwiskiem, jest starszy niż podawał. Piłkarz ukarany\n"Kierowca, który jedzie samochodem 15 godzin zachowuje się, jakby był po spożyciu"\nZaczęło grzmieć. Sprawdź, gdzie jest burza\nAkcja poszukiwawcza na Wiśle. Do rzeki wpadł mężczyzna