Czy mój chłopak może mieć skazę białkową? - Na pytanie odpowiada lek. Klaudia Kuśmierczuk | WP abcZdrowie\nCzy to jest skaza bialkowa? Chlopak jak byl maly to mial skaze bialkowa, teraz jada wszystko, od serow po mleko a przede wszystkim jest jogurtożercą.... Na ramionach u gory u lewej jak i u prawej reki posiada ogromna ilosc krostek... Caly czas. Codziennie wieczorem prosi zeby je zdrapywac i drapac. Czy to tak zwane potowki czy mozliwe ze to objaw skazy bialkowej?\nAlergologia Skaza białkowa Zmiany skórne\nBez osobistego badania nie da się jednoznacznie odpowiedzieć na Pani pytanie. Na pewno nie powinno się zdrapywać takich zmian. Myślę, że konsultacja z dermatologiem mogłaby wiele wnieść w tej sytuacji.\nJak rozpoznać skazę białkową u 2-miesięcznego dziecka? – odpowiada Mgr inż. Kamila Szczepaniak\nKrostki na twarzy, szyi i ramionach u niemowlaka – odpowiada Mgr Paulina Filipowicz\nMaści na skazę białkową bez recepty – odpowiada Lek. Paweł Baljon\nW jaki sposób wykluczyć skazę białkową u dziecka? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski\nCzy o zmianie mleka może decydować pediatra? – odpowiada Milena Lubowicz\nDermatologia • Dietetyka • Pediatria • Swędzenie skóry • Guzki • Nudności • Pulmonologia • Wymioty • Alergia • Trądzik • Wysypka • Blizny • Astma • Niemowlę • Badanie bakteriologiczne moczu • Znamiona • Immunoterapia • Karmienie niemowlęcia • Swędzenie okolic intymnych • Testy alergologiczne • Alergie skórne • Alergia pokarmowa • Atopowe zapalenie skóry • Reakcja alergiczna • Celiakia • Astma oskrzelowa • Nietolerancja pokarmowa • Trądzik różowaty • Alergia na leki • Alergeny\nSkaza białkowa - atopowe zapalenie skóry, objawy, karmienie piersią, leczenie • Zmiany skórne - alergie, nowotwory, zioła łagodzące • Całe życie walczyła z trądzikiem. Pokazała zdjęcia przed i po kuracji • Kurzajki płaskie • Skaza białkowa u niemowląt - przyczyny, objawy, leczenie, karmienie piersią • Trądzik na plecach • 6 prostych sposobów na pozbycie się brodawek • Maseczka na trądzik • Atopowe zapalenie skóry u dorosłych • Łojotok - przyczyny, objawy, leczenie\nCzy takie zastosowanie sterydów może mieć wpływ na skuteczność szczepień? • Czy przy plamicy można wykonać tatuaż? • Czy powinnam zaprzestać stosowania Amertilu? • Czy lek Clatra jest przeciwwskazaniem do starania się o dziecko? • Jak dobrać dietę przy alergii na białko? • Jak złagodzić objawy alergii na kota? • Jak skutecznie leczyć AZS? • Czy mogę mieć uczulenie na Gyno-Femidazol? • Jak wygląda diagnostyka alergii pokarmowej? • Jakie skutki może mieć przyjęcie Acodinu przy astmie?\nDr n. med. Edward Mroczkowski - Alergolog, Warszawa • Lek. Anna Kachel - Alergolog, Warszawa • Lek. Agnieszka Kopeć - Alergolog, Tyniec Mały • Tomasz Matuszewski - Alergolog, Serock


Mało kto wie jednak, że migdały mają niezwykle korzystny wpływ na nasze zdrowie. Z pięknych białych kwiatów wyrastają owoce będącą istną bombą witaminową, pełną także wapnia i białka - a do tego niezwykle smaczne.\nZnane od wieków i używane w wielu kuchniach całego Świata. W kuchni bliskowschodniej używane często do potraw obiadowych, w Europie głównie do produkcji słodyczy, likierów, lodów i wypieków. W Polsce najczęściej są składnikiem mieszanek bakalii.\nZ migdałów robi się m.in. uwielbiany\nprzez wielu smakołyk - marcepan, a także włoski likier amaretto.\nMało kto wie jednak, że migdały\nmają niezwykle korzystny wpływ na nasze zdrowie. Z pięknych białych kwiatów wyrastają owoce będącą istną bombą witaminową, pełną także wapnia i białka - a do tego niezwykle smaczne.\nOrzech migdałowca jest wyjątkowo bogaty w substancje odżywcze:\nproteiny, sole mineralne, witaminy z grupy B, a także A i E. Zawiera duże ilości kwasu oleinowego oraz linolowego, które zmiękczają naskórek i wzmacniają lipidową barierę ochronną skóry i działają korzystnie na serce. Kwasy tłuszczowe zawarte w migdałach pomagają w osiągnięciu zgrabnej sylwetki i młodej jędrnej skóry.\nMigdały a zdrowie:\nMigdały to sprawdzony sposób na mdłości i zgagę w ciąży,\nŁagodzą stres, koją nerwy,\nZapobiegają cukrzycy oraz miażdżycy,\nWzmacniają włosy, skórę oraz paznokcie.\nenergia: 604 kcal / 2496 KJ


Aktualności - Materiały eksploatacyjne, długa walka pomiędzy wkładami oryginalnym z zamiennikami nie widać końca. | Igalo.pl\nigalo.pl / aktualności / materiały eksploatacyjne, długa walka pomiędzy wkładami oryginalnym z zamiennikami nie widać końca.\nAktualności » Materiały eksploatacyjne, długa walka pomiędzy wkładami oryginalnym z zamiennikami nie widać końca.\nLiderem w walce z materiałami zastępczymi jest firma HP, której główną bronią są patenty. Producent wytoczył już wiele pozwów sądowych na całym świecie, nie licząc firm z którymi podpisał ugodę. Także w Polsce w ubiegłym roku zrobiło się głośno, gdy HP oskarżyło kilka dużych Polskich firm o naruszanie prawa patentowego. Szybko jednak i polubownie wszystkie firmy, przyznały rację i poddały się karze finansowej oraz zaprzestały sprzedaży materiałów alternatywnych. Były to firmy: Komputronik, ABC Data, AB, Active Jet, Praxis, Chameleon, ePrimo, Tellforceone, Rafcom. Na świecie toczą się aktualnie sprawy sądowe między innymi przeciwko firmą Palo Alto (Kalifornia), Digital Revolution B.V. z Nederhorst den Berg. Digital Revolution (Holandia), Tintas y Toner Shop Ink, S.L.U. (Hiszpania), Ninestar Image Tech Limited (USA), Speed Infotech Ltd. z Szanghaju i Jingying Technology z Shenzhen (Chiny). Jak widać HP bardzo zaangażowło się w walkę z podrabianiem ich produktów oraz łamaniem prawa patentowego.\nWiększość spraw dotyczy wkładów atramentowych, jednak niedawno HP opatentowało także część swoich tonerów, mowa o wkładach CE505A, CE505X, CF280A, CF280X, CE255A, CE255X, gdzie patent dotyczy samej zębatki bębna światłoczułego. Dla jasności przypomnę, że firmy zajmujące się regeneracją mają prawo do napełniania takich wkładów, jednak nie można tutaj stosować produktów zastępczych 100% nowych, ściąganych z chin. Nie można stosować w tym wypadku zębatek nowych, jednak można wykorzystać te, które użyte były w kasecie oryginalnej.\nProducenci szukają wyjścia z sytuacji w różny sposób, ostatnio coraz modniejszy jest system rozliczania się za wydruk stron, tak zwana sprzedaż łączona papieru i tonerów, użytkownik nie interesuję się zakupem drukarki czy materiałów eksploatacyjnych. Firma dostarcza urządzenie i dba o zaopatrzenie, klient płaci miesięcznie tylko za ilość wydrukowanych stron. Niezależnie jednak od polityki, wszyscy producenci czują presję i nacisk ze strony sprzedawców alternatywnych produktów, co powoduje zaniżanie cen oryginalnych wkładów.\nLider w walce z zamiennikami HP, posunął się ostatnio dalej w ostrej walce, zastosowali oni technologię pozwalającą na blokowanie tuszy po jednorazowym użyciu. I tak zainstalowany pojemnik w jednej drukarce, nie będzie działał już w żadnej innej. Jest to niewątpliwie duże utrudnienie dla firm zajmujących się regeneracją, co prawda opcję tę można wyłączyć w drukarce, jednak mało kto z użytkowników wie o takiej możliwości. Przez tego typu działania cierpią nie tylko firmy, które napełniają tusze, ale także sami klienci, którzy nie mogą odsprzedać już zużytych wkładów. Do tej pory za puste tusze można było uzyskać nawet 15 zł za sztukę co stanowiło 10-30% kosztów zakupu pełnego pojemnika. Już teraz powstają nakładki elektroniczne, które niwelują działania producentów, przyklejana na oryginalną elektronikę powłoka sprawia, że tusze stają się dla drukarek widoczne. Jest to jednak dodatkowy koszt, przez który ponownie cierpi klient końcowy, koszt bowiem takiego kartridża alternatywnego jest większy. Koszty oryginalnych wkładów poprzez rozwijanie technologii zabezpieczeń wkładów oryginalnych także przekłada się na cenę końcową.\nJak długo będzie trwała wojna producentów z zamiennikami i kto zyska przewagę? Niestety wszystko to dzieje się kosztem klienta końcowego, który raz że płaci za tą całą potyczkę, to jeszcze zmuszany jest przez producentów oryginalnych wkładów do zakupu tylko jego produktów, ograniczając prawo wyboru. Ostatecznie to klient powinien mieć wybór zakupu materiałów eksploatacyjnych. Producenci wkładów oryginalnych prowadzą kampanie uświadamiające odbiorcą ich zdecydowaną przewagę nad zamiennikami pod względem jakości i bezpieczeństwa.. Jeśli tak jest dajmy klientowi wypróbować produkt porównać i zdecydować co jest dla niego lepszym rozwiązaniem, zmuszanie i naciskanie do zakupu tylko jednego produktu nie do końca jest korzystne dla odbiorcy ostatecznego. Już teraz ludzie mają świadomość, że podróbki i zamienniki chińskie to produkty gorszej jakości, że materiały eksploatacyjne dzielą się na trzy grupy a jakość można odróżnić bez problemu. Bez wątpienia oryginalne wkłady mają najmniejszą reklamacyjność i są najbezpieczniejsze, za nimi są produkty regenerowane, które jakościowo są bardzo dobre, lecz bywają reklamacje a na samym końcu są produkty chińskie 100% nowe tworzone ze słabych komponentów co wyraźnie widać na wydrukach, dodatkowo jest tutaj najwięcej reklamacji, jednym ich plusem jest bardzo niska cena.


Księżna Kate i książę William (fot. Daniel Leal-Olivas/AP)\nJest największym leniem w rodzinie królewskiej, a może feministką i rewolucjonistką, która rozsadza zmurszałą monarchię? Kim naprawdę jest księżna Cambridge?\nPotrafi być olśniewająca. Kiedy parę dni temu na przyjęciu dla króla Hiszpanii w pałacu Buckingham założyła tiarę odziedziczoną po księżnej Walii, okrzyknięto ją następczynią Diany.\nPrzy tym wszystkim Kate Middleton, księżna Cambridge, chce dalej pozostać zwykłą żoną i matką. To trudna misja na zdradliwym terytorium rodziny Windsorów, ale przecież wcale nie tak nierealna. Sprytu i uporu mogłoby księżnej pozazdrościć wielu zawodowych dyplomatów.\nJest pierwszą od ponad 350 lat żoną króla "z gminu" (od czasu Anne Hyde - żony Jakuba II w połowie XVII wieku). Tego nie mogły jej darować snoby ze śmietanki brytyjskiej arystokracji.\n"Gminna Księżniczka", "Waity Katie" (Kasia Czekasia) i "Roślina Pnąca", a ostatnio "Lazy Kate" (Kaśka Leniuch) - kogoś słabszego psychicznie takie złośliwe przezwiska mogłyby załamać. Kate Middleton zbyła je wzruszeniem ramion. I wygrała. W końcu to ona zostanie nową królową, przynajmniej symbolicznie.\nKate i William w Polsce. To żona Williama jest przyszłością Windsorów\nElżbieta II skończyła w kwietniu 91 lat. Kiedy odejdzie, najważniejszą kobietą dynastii nie będzie z pewnością nielubiana, chropowata żona nowego króla Karola III, Camilla, tylko inteligentna, entuzjastyczna, młoda i efektowna 35-letnia księżna Cambridge.\nMa długie kręcone włosy - wbrew zaleceniom królowej, szefowej "firmy" Windsorów (choć niedawno, w końcu, skróciła fryzurę o 10 cm). Nie przypina też - wbrew radom Elżbiety II - ciężarków do sukienek. Kiedy wiatr podwiewa kreację Kate, ta zamiast rozpaczać, uśmiecha się zalotnie. Podoba się aż 80 proc. Brytyjczyków, zbliżając się do poziomu aprobaty Elżbiety II. Tymczasem Camilli, partnerki księcia Karola, nie popiera nawet 40 proc. Ludzie nie chcą jej darować wieloletniego romansu z następcą tronu za plecami młodziutkiej księżnej Diany. Kate ma asa w rękawie - kochającego męża. I może działa powoli, metodą małych kroków, ale z całokształtu jej działań wynika jasno, że żona Williama w końcu postawiła wszystko na jedną kartę.\nWystawa poświęcona księżnej Dianie (fot. Alessandro Di Marco/ANSA via AP)\nNie jest buntowniczką, ale nie da się też podporządkować tradycji. Nie jest feministką, ale dba o własną niezależność. Nie zawsze stawia na swoim, ale jest uparta i dąży do swoich celów - głównym jest ochrona prywatności własnej rodziny. No i zachowanie własnej tożsamości - Middleton, absolwentka historii sztuki prestiżowego szkockiego uniwersytetu, uwielbia fotografię i projektowanie wnętrz. Jest pierwszą w historii żoną następcy tronu Windsorów z autentycznym dyplomem w kieszeni. Może dlatego rozumie, że ma prawo do dyskrecji i prywatności.\nKate próbuje wszelkimi metodami odpędzać paparazzi. To oni przyczynili się do śmierci matki jej męża, księżnej Diany. To oni już od czasów królowej Wiktorii nie dają żyć "royalsom", czyli członkom rodziny królewskiej. Więc Kate, której sekunduje konsekwentnie William, procesuje się do upadłego z gazetami ośmielającymi się publikować kontrowersyjne fotki. Choćby te z posiadłości w Prowansji, gdzie kilka lat temu przyłapano ją przez teleobiektyw topless nad basenem.\nNiemal od początku młody William i jego wybranka łamali dworskie konwenanse: zamieszkali razem przed ślubem na odludziu w Walii, a ich romans w domku w posiadłości Balmoral akceptowała królowa matka. Był to pierwszy taki przypadek w historii monarchii - panna młoda mieszkająca z przyszłym mężem.\nAle królowa Elżbieta II nie była początkowo zbyt przychylna "mezaliansowi". Kojarzył się jej zapewne zbytnio z wyczynami jej ukochanego wujka Edwarda VIII, które skończyły się w 1936 r. jego kompromitacją i abdykacją.\nSama Kate starała się robić wrażenie, jakby romans nie uderzył jej zbytnio do głowy. "Masz szczęście, że chodzisz z Williamem" - wypaliła jedna z jej koleżanek. "To on ma szczęście, że jestem jego dziewczyną" - odparowała Kate.\nKrólowa Elżbieta II (fot. AP Photo/Matt Dunham, Pool)\nPodobnie stanowczo zdementowała plotki, jakoby jako uczennica ogólniaka wpatrywała się w rozwieszone na ścianach pokoju w akademiku plakaty z podobizną Williama. "Sorry, ale to był model firmy Levi's" - stwierdziła księżna. Jak się potem okazało, nie do końca zgodnie z prawdą - w pokoju był jednak plakat z podobizną księcia.\nKate skłoniła swojego męża, by wywalczył dla niej i dzieci, George'a i Charlotte, szansę na w miarę normalne życie. Może taki był warunek, kiedy po zerwaniu w 2007 r. pozwoliła Williamowi wrócić? A nawet jeżeli nie, to jej pozycja na brytyjskim dworze jest wyjątkowa.\nDawniej kobiety Windsorów mogły tylko pomarzyć o takiej władzy. I to najlepiej po cichutku. Damy brytyjskiej dynastii nie miały wiele do powiedzenia. Kate nie ma zamiaru żyć w złotej klatce Windsorów, składać ofiar z wolności i rodziny na ołtarzu tradycji - na taki los godziła się choćby Elżbieta II, także królowa matka.\nElżbieta II i książę Filip (fot. Chris Jackson/Pool via AP)\nCicha, ale skuteczna rewolucja Kate sprawia, że brytyjska monarchia wkracza wreszcie z ostrożnym optymizmem w XXI wiek - w końcu popiera ją aż 75 proc. Brytyjczyków. Nawet jeśli część z tego poparcia to zasługa niezwykłej osobowości i autorytetu Elżbiety II, Kate może przecież przyciągnąć własnych, nowych zwolenników i ochronić monarchię. Na to stawia establishment, który daje Kate sporo wolności. Z jej opiniami liczy się nawet sama królowa.\nTo nie znaczy, że księżna Cambridge nie ma krytyków. Co bardziej bezwzględni wytykają jej nijakość i twierdzą, że w jej życiu nie chodzi już o nic, interesują ją tylko luksusy i święty spokój. Podobno królowa rozmawiała z nią kilka razy, wytykając rekordowo małą liczbę imprez, w których zdecydowała się wystąpić. Pojawiły się głosy, że Kate jest po prostu leniwa. Co właściwie robi żona przyszłego monarchy Wielkiej Brytanii?\nKate i William w Polsce. Król pracujący i pani domu\nKsiężna Cambridge mieszka z mężem w posiadłości w Norfolku. William jeździ do pracy w Cambridge, gdzie jest zatrudniony jako pilot powietrznego pogotowia ratunkowego, a księżna jest mamą na pełen etat. Czyli zajmuje się domem i dwójką dzieci. George kończy właśnie cztery latka i we wrześniu pójdzie do szkoły. Poza tymi obowiązkami - a każdy, kto ma dzieci, wie, ile czasu trzeba im poświęcić - mama Kate musi przecież małemu księciu przeczytać bajkę "Mały Gruffalo". Trzeba też wyprowadzić na spacer spaniela Lupo i zmienić trawę chomikowi Marvinowi.\nKate i William z dziećmi oraz księciem Harrym (fot. AP Photo/Tim Ireland)\nTakie strzępki normalnego życia pary Kate - William sprawiają, że wydają się bliscy Brytyjczykom (i trochę nawet Polakom). Z drugiej strony biografka Kate, Katie Nicholl, ostrzega, że po odarciu monarchii z tajemnicy z jej mitu pozostanie niewiele.\nAle autentyczny studencki romans, zwieńczony narodzinami dwójki dzieci, stał się w tej chwili dla Brytyjczyków narodową historią, na której opiera się popularność monarchii. Takiej pozytywnej "soap opery" nie mogą sprzedać mediom romansujące ukradkiem starsi państwo Karol i Camilla.\nKate nie jest wyniosłym "royalsem". Stara się podkreślać swoją zwyczajność. Nawet jeśli to tylko pozory: ku rozpaczy skąpej królowej Kate wydała okrągły milion funtów na remont rezydencji. Nie chce też całego wolnego czasu poświęcać na pracę dla monarchii - przecinanie wstążek i odsłanianie tablic pamiątkowych. Takie pasmo niekończących się oficjałek i drętwych przemówień dworzanie nazywają "karmieniem bestii" monarchii. Republikanie twierdzą, że zmienia ono mózgi "royalsów" w papkę.\nKate i William w Polsce. Żona księcia równa się rewolucja?\nSzczególnie kobiety Windsorów nie miały nigdy łatwego życia. Pełniły funkcje prokreacyjne: miały urodzić syna, najlepiej dwóch - drugiego nazywano "zapasowym". Podczas porodów ginekologowi asystował minister spraw wewnętrznych, na wypadek gdyby ktoś chciał podmienić noworodka.\nPoza tym miały się ładnie uśmiechać - na imprezach i przyjęciach. No i tak jak żona Edwarda VII, Aleksandra, zachować olimpijski spokój, zawsze - nawet kiedy cały dwór huczał od plotek o zdradach ich męża (pradziadek Elżbiety, król panujący w latach 1901-1910, miał podobno ok. 1200 kochanek i własny pokój z herbem w paryskim burdelu). Ale najlepszym przykładem jest tu Diana. Szła do ślubu stulecia jak owca na rzeź - poprzedniego wieczora Karol wyznał jej, że tak naprawdę jej nie kocha. Młoda, piękna dziewczyna miała pełnić funkcję dekoracyjną. Tak nieludzka potrafi być tylko monarchia dziedziczna.\nKate nie chciała i nie musiała poświęcać osobistego szczęścia. Weszła przebojem do najbardziej chyba kostycznej arystokratycznej rodziny świata. Mało tego - sprawiła, że następca tronu, jej ukochany William, znalazł oparcie i uspokojenie w jej własnych rodzicach, choć ojciec Kate był urzędnikiem linii lotniczych, a matka stewardessą. Na wyciągnięcie ręki w rodzinie Kate są nie książęta i diukowie, tylko górnicy i robotnicy.\nKsiążę William podczas spotkania ze sportsmenkami (fot. (Dominic Lipinski/Pool via AP)\nNowa Lady Macbeth?\nZmurszała monarchia, której fundamenty podkopała już mocno księżna Diana, musi się zmieniać. Tę opcję wybrała sama, zaskakująco nowocześnie, Elżbieta II. Kate subtelnie i ostrożnie, ale skutecznie popycha te reformy do przodu. Ale musi stąpać ostrożnie: nie wolno jej za bardzo przyćmić ani męża, ani monarchini. Kiedy zdarzyło się to podczas kilku imprez, na dworze od razu pojawiły się krytyczne głosy. Dlatego w maju na ślub siostry, Pippy, włożyła skromną, różową sukienkę. Kate musi dawkować stroje i uśmiechy. Do czasu.\nW centrum zainteresowania znajdzie się po śmierci królowej, kiedy na tron wstąpi rozpolitykowany książę Karol. Czy wówczas niczym lady Macbeth zdobędzie serca Brytyjczyków i namówi swojego męża, by skłonił króla do abdykacji? Na razie to tylko literacka fikcja.\nRekordy popularności w Wielkiej Brytanii bił niedawno film BBC "Karol III". Jego scenariusz? Oto po pogrzebie Elżbiety II nowy król drze koty z premierem i parlamentem, odmawia podpisania ustaw (wbrew konstytucji) i skłóca kraj. W końcu Karol III musi oddać koronę statecznemu synowi Williamowi. Wszystko dla dobra "tysiącletniej monarchii".\nKrólowa Elżbieta i członkami hiszpańskiej rodziny królewskiej (fot. Dominic Lipinski/Pool via AP)\nCzyżby taki scenariusz miał się okazać proroczy? Zapewne tak nie będzie. Na razie Kate słodko się uśmiecha, a za parę lat będzie zastępować Brytyjczykom królową.\nMarek Rybarczyk. Były dziennikarz radia BBC i wieloletni korespondent "Gazety Wyborczej" w Londynie, potem publicysta "Przekroju" i "Newsweeka". Autor bestsellerów "Tajemnice Windsorów" i "Elżbieta II. O czym nie mówi królowa?". Polak zakochany w brytyjskiej kulturze, a zarazem Brytyjczyk ceniący sobie dystans i autoironię.\nSekrety Anglików. Rybarczyk: Angielski charakter jest trochę jak Dr Jekyll i Mr Hyde\n"Nie jest feministką" - umm, słucham? Poproszę o źródło, w którym cos takiego twierdzi, bo jakoś nie chce mi się wierzyć. Nie każdy demonizuje tak pojęcie "feministka" jak puste celebrytki, które czują potrzebę zarzekania się, że nienieniejaniejestemfeministko. Kate wydaje mi się na takie bzdurne deklaracje zdecydowanie za inteligentna, a jej zachowanie wyraźnie świadczy o tym, że jest za równością kobiet i mężczyzn. A może przegapiłam jakies okazje, przy których krytykowała prawo kobiet do głosu lub postulowała płacenie im niższych pensji?\nnie podpisal ustaw wbrew konstutucji? A od kiedy UK ma konstytucje?\n"Kiedy parę dni temu na przyjęciu dla króla Hiszpanii w pałacu Buckingham założyła tiarę odziedziczoną po księżnej Walii, okrzyknięto ją następczynią Diany."\nona ta tiare (Cambridge Lover's Knot ) nosila juz kilka razy, a nastepczynia Diany okrzykuje sie ja kilka razy do roku jak tylko zalozy cos w kolorze, ktory nosila kiedys Diana.\nprzede wszstkim krolowa poczekala pare lat, zeby Kate mogla sama zdecydowac czy chce brac w tym udzial. Kobieta prawie 30-etnia to co innego niz taka 20-letnia, jak Diana. Kate wiedziala na co sie pisze. Chelsea Davy, przyjaciolka drugiego ksiecia stwierdzila, ze jednak nie chce byc ksiezniczka i sie ksieciem rozstala.\n30 lat temu obie by wyszly za maz jak szybko by sie dalo i pewnie obie by nie wytrzymaly.\n"Kojarzył się jej zapewne zbytnio w wyczynami jej ukochanego wujka Edwarda VIII, które skończyły się w 1936 r. jego kompromitacją i abdykacją."\nOj, oj, oj, pan reporter nie zapoznal sie z historia niedawna? Kate i William mieszkali razem, ale byli panna i kawalerem, podczas gdy Wallis Simpson byla podwojna rozwodka. Rodzina krolewska nie zgadzala sie wlasnie na to, zeby Edward VIII poslubil rozwodke, a nie dlatego, ze uprawiali seks przed slubem.\nW dodatku do abdykacji nie doszo w wyniku "kompromitacji", zwyczajnie Edward wybral milosc ponad obowiazki monarsze. Tylko tyle i az tyle, nie ma co z tego robic niepotrzebnego skandalu.\nW koncu Karol tez poslubil rozwodke, wiec jesli Elzbieta II jest konsekwentna, jej wlasny syn powinien byc potraktowany tak samo jak potraktowano Edwarda VIII.\nDiana miała 19 lat w momencie zamążpójścia. W dodatku mąż ją oszukał, a w swojej własnej rozbitej rodzinie nie miała żadnego wsparcia. Nawet jej babcia publicznie ja szkalowała. Jako że była wrażliwą dziewczyną, zapadła na bulimię. Po rozwodzie odżyła. Kate wyszła za mąż w wieku 30 lat, jako dojrzała i doświadczona kobieta. W dodatku ma wsparcie w rodzinie. Ma też wsparcie kochającego męża, który walczy o nią jak lew. Sytuacja obu kobiet jest zupełnie inna.\nstop pisowskiej ośmiornicy!!! pisi nierząd totalny trzeba rozliczyć i ukarać aby inni nie mieli śmiałości niszczyć ojczyzny\nZ kiedy jest ten artykuł? Książę Wiliam z pracy pilota zrezygnował, zaś nowe badania Guardiana z marca bodajże wcale nie wykazały takiej sympatii Brytyjczyków dla księżnej Kate jak przywołujecie. W Norfolku zaś nie mieszkają od wiosny.\nLady Macbeth to bardzo dobry pseudonim dla Kate. Zajmuje się tylko sobą i swoją pozycją społeczną. Całe życie żyje z pieniedzy innych, najpierw rodziców, teraz podatników. Jej jedyne zajęcia to siłownia oraz odmładzanie w gabinetach medycyny estetycznej. Nawet ubrań sobie sama nie wybiera, bo ma stylistkę. A nikt chyba nie wierzy, że ona osobiście czyści chomikowi klatkę? Przecież ma służących od czarnej roboty. Ona nie robi kompletnie nic. Mówi się też o niej Dolittle, a o całej jej rodzinie social climbers i wisteria sisters. W każdym razie jest to dobry przykład angielskiej obsesji na punkcie przynależności klasowej i statusu społecznego. Można mieć duże pieniądze, jak rodzina Middletonów, a i tak kwalifikują się jako middle class. Dopiero tytuł szlachecki pozwala im na wejście do upper class.


Sheffield United blisko pierwszego zwycięstwa, niewykorzystana szansa Brighton - Goal.pl\nGoal.pl › Premier League › Sheffield United blisko pierwszego zwycięstwa, niewykorzystana szansa Brighton\nEthan Ampadu PressFocus\nŹródło: goal.pl 15:02, 20. grudnia 2020 Krzysztof Rymarczyk 0\nSheffield United blisko pierwszego zwycięstwa, niewykorzystana szansa Brighton\nBrighton&Hove Albion zremisowało w Premier League z Sheffield United 1:1 (0:0). Gospodarze od 40. minuty grali z przewagą jednego zawodnika, ale nie udało im się tego wykorzystać. Na bramkę Jayden’a Bogle’a odpowiedział w samej końcówce Danny Welbeck. Szable po 14 spotkaniach mają zatem tylko dwa punkty i wciąż pozostają bez ani jednej wiktorii.\nGospodarze mogli objąć prowadzenie w 26. minucie niedzielnej konfrontacji na Amex Stadium. Dobrą okazję miał Neal Maupay, ale jego próba została w porę zablokowana przez zawodników rywali i goście uchronili się przed stratą bramki.\nDziesięć minut potem na uderzenie zdecydował się David McGoldrick, ale Robert Sanchez był na posterunku i zdołał odbić piłkę do boku. W 40. minucie sytuacja gości bardzo mocno się skomplikowała. Czerwony kartonik zobaczył John Lundstram i od tego momentu Sheffield United musiało sobie radzić w dziesięciu.\nNiespodziewanie to goście zdobyli pierwsze trafienie w tej konfrontacji. W 63. minucie Jayden Bogle otrzymał w polu karnym piłkę od Davida McGoldricka, a następnie pokonał Sancheza.\nSzablom nie dane było jednak wygrać pierwszego spotkania w tym sezonie. Kilka minut przed końcem podstawowego czasu gry Adam Webster zagrał do Danny’ego Welbecka, a ten z bliska doprowadził do wyrównania. W doliczonym czasie gospodarze mogli przechylić szalę wiktorii na swoją korzyść, lecz Alireza Jahanbakhsh trafił tylko w poprzeczkę.


⚡Cynk w tabletkach i do ssania - Suplementacja preparatami z cynkiem dla mężczyzn i kobiet - sklep MusclePower\nCynk jest jednym z niezbędnych minerałów, który prowadzi do prawidłowego funkcjonowania ludzkiego organizmu. Ze względu na to, że minerał ten jest obecny w około 200 aktywnych enzymach ma on znaczący wpływ na wszystkie podstawowe procesy życiowe i pozwala na utrzymanie dobrej kondycji zdrowotnej.\nOdporność - cynk przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego. Odpowiednia podaż tego minerału buduje odporność ludzkiego organizmu, dlatego też jeżeli często łapią Cię przeziębienia może to oznaczać jego niedobór.\nMineralizacja kości i zębów - cynk pomaga w utrzymaniu zdrowych kości i zębów. Jest niezbędny przy zachowaniu odpowiedniej ich gęstości. Znaczny niedobór może prowadzić do osteoporozy.\nPłodność - cynk ułatwia utrzymanie prawidłowej płodności i odpowiednich funkcji rozrodczych. Pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu testosteronu we krwi oraz zwiększa produkcję plemników.\nPrawidłowy metabolizm składników odżywczych - minerał ten przyczynia się do utrzymania prawidłowego metabolizmu makroskładników odżywczych. Pomaga w utrzymaniu prawidłowego metabolizmu węglowodanów, kwasów tłuszczowych oraz witaminy A. Jest niezbędny przy właściwej syntezie białka.\nWygląd - znacząco wpływa na wygląd włosów- hamuje wypadanie oraz rozdwajanie się końcówek. Niedobór tego minerału może doprowadzić do utraty owłosienia, zapalenia skóry, trądzik, łuszczyco-podobnych zmian skórnych. Minerał ten pomaga zachować zdrowe, piękne paznokcie.\nPraca mózgu - cynk utrzymuje prawidłowe funkcje poznawcze. Dzieci z niedoborem cynku rozwijają się wolniej niż rówieśnicy.\nWzrok - jest niezbędny przy utrzymaniu prawidłowego widzenia. Z powodu braku odpowiedniej podaży minerału u osób dorosłych może wystąpić kurza ślepota.\nCynk w większości dostarczany jest z pożywieniem, chociaż nie zawsze jest to wystarczające i wtedy właśnie warto suplementować minerał. Najbogatszymi produktami w cynk są: małże, orzechy, produkty zbożowe, wątróbka, wołowina, pestki dyni, sezam, migdały.\nRegularne spożywanie wybranych leków, tabletek antykoncepcyjnych oraz nadmierne picie alkoholu może powodować obniżenie poziomu cynku w ludzkim organizmie. Pamiętaj! Suplementy diety nie mogą być stosowane jako substytut zróżnicowanej diety.\nALINESS Cynk Organiczny TRIO 15mg - 100tabs\n7 NUTRITION Zinc Citrate - 100caps\nBioTech USA Zinc Chelate - 60tabs\nIRONFLEX Zinc Picolinate - 100tabs. - Pikolinian Cynku\n32,49 zł17,90 zł / szt.895 PKT\nNOW L-OptiZinc 30mg - 100caps\n30,03 zł / szt.1501.50 PKT\n21,99 zł / szt.1099.50 PKT\nNOW Zinc Glycinate 30mg - 120softgels - Glicynian Cynku\nNOW Zinc Picolinate 50mg - 120vegcaps\n41,06 zł / szt.2053 PKT\nNOW Zinc Picolinate 50mg - 60vegcaps.\n24,83 zł / szt.1241.50 PKT\n15,03 zł / szt.751.50 PKT\n17,50 zł / szt.875 PKT\nREAL PHARM Zinc - 90tabs\nSOLGAR Cynk - 50chewables PL\nSOLGAR Cynk Chelat - 100vtabs. PL\n38,28 zł / szt.1914 PKT\nTREC Vitality Zinc - 90caps.- Glukonian Cynku\n32,49 zł19,99 zł / szt.999.50 PKT\nWISH Pharmaceutical Cynk Glukonian Cynku 15mg + Prebiotyk - 180caps\n21,42 zł / szt.1071 PKT\nWISH Pharmaceutical Selen + Cynk + Prebiotyk - 120caps


Dom na sprzedaż - Janów - Cieśnisk Wielki - EM4-DS-590 - 65.00m² - EM4\nJanów, Cieśnisk Wielki Dom na sprzedaż\n3 153,85 zł/m2 cena: 205 000 zł\nPolecamy siedlisko, położone w malowniczej część Podlasia - powiecie sokólskim, gdzie nadal można spotkać pasące się krowy, spokój i czyste powietrze - a mimo to świat i XXI wiek są na wyciągnięcie ręki.\nW skład siedliska wchodzi drewniany dom mieszkalny, typowy dla architektury tych okolic, oraz budynki gospodarcze. Dom wymaga remontu i dostosowania do potrzeb nowego właściciela, natomiast stan pozostałych budynków pozwala na ich wykorzystanie bez zbędnych nakładów.\nDodatkowo w skład oferty wchodzi działka rolno-leśna, położona naprzeciwko siedliska. Powierzchnia działki to 5700 m2, wymiary ok.19 m x 316 m.\n- w ulicy sieć telekomunikacyjna\nNa posesji znajdują się liczne drzewa i krzewy owocowe. Usytuowanie domu na działce pozwala na dyskretny i komfortowy wypoczynek na świeżym powietrzu, będąc osłoniętym od ulicznego ruchu.\nSama miejscowość jest kameralna, w pobliżu są tereny leśne oraz pola uprawne.\n- ok.30 km - Sokółka\n- ok.56 km - Augustów\n- ok.57 km - Białystok\nSymbol oferty EM4-DS-590\nWymiary działki 17x122x18x121 m


Cena: 590000 € ( 2525200 zł )\tWyświetleń oferty nieruchomości: 646\n: W miejscowości Aradippou, 500 m od centrum wioski, ok. 12 km od międzynarodowego lotniska w Larnace i zapewnia łatwy dostęp do głównych tras komunikacyjnych. : Ten luksusowy dom z 4 łóżkami ma powierzchnię 350 m2 i mieści się na działce o powierzchni 800 m 2. Parter: otwarty salon / jadalnia, jedna sypialnia, oddzielna kuchnia / pokój dzienny i gość / wc. Pierwsze piętro: 3 sypialnie, główna sypialnia z łazienką z prysznicem, główna łazienka, balkony. WŁAŚCIWOŚCI: Nieruchomość dostępna, podwójne przeszklone, umeblowane szafki w każdej sypialni, panele słoneczne, jednostki C / HA / C, basen i garaż podwójny .301116HD4-767-N-LR


Lipiec, 2017 | W krainie trolli\n2017.07.19 Norweskie lato w tym roku nie obfituje w wiele słonecznych dni. Okazji do górskich wędrówek nie ma więc zbyt dużo. Kiedy jednak pojawia się bardziej sprzyjająca pogoda, na górskich szlakach można spotkać całą masę spragnionych aktywności wędrowców. Tym razem ... Read more »\nWycieczki z Tymkiem\tBordfjellet, Grindeimsvatnet, Hårlandsvatnet, jørnåsvatnet, Litedalen, Løkjelsvatnhytta, Lykilsvatnet\n2017.07.06 Miało być lekko i przyjemnie a skończyło się na 20-to kilometrowym marszu i wspięciu się na Sletthaug (480 m n.p.m.). Ale zacznijmy od początku. It’s supposed to be light and pleasant but ended on a 20-kilometer march and climb ... Read more »\nmoje wyprawy\tAksla, Aurdal, Blikrabydga, Karatesteinane, Sletthaug, Vats\nKażdy, kto kiedykolwiek słyszał o miejscowości Flåm, musiał słyszeć także o kolejce Flåmsbana. Ta dwudziestokilometrowa trasa kolejowa z Flåm do Myrdal cieszy się wśród turystów z całego świata nie mniejszym zainteresowaniem niż Prekestolen czy Trolltunga. Podróż kolejką uznaje się za ... Read more »\nmoje wyprawy\tBrekkefossen, Flåm, Flamsbana, Kårdalsfossen, Kjosfossen, Myrdal, Myrdalsfossen, Rjoandefossen, Vatnahalsen\nBorgund stavkirke, Torpo stavkirke & Undredal stavkirke\n”Przez ponad dwa wieki, od końca X do XIII w. wiara w Chrystusa mieszała się na północy z wierzeniami w pogańskich bogów. W tym właśnie czasie powstało w Norwegii około 1000 stavkirke (od stav – klepka, kirke – kościół), z ... Read more »\nmoje wyprawy\tBorgund, Borgund stavkirke, Stavkirke, Torpo, Torpo stavkirke, Undredal, Undredal stavkirke\nPaweł o Blomstølen\nPaweł o Reset raz jeszcze\nKejt o Reset raz jeszcze\nKejt o Reset czyli plan awaryjny


Zadaniem Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn jest wspieranie instytucji europejskich i krajów UE we włączaniu zasady równości kobiet i mężczyzn do ich polityk oraz w zwalczaniu dyskryminacji ze względu na płeć. Instytut zajmuje się też przekazywaniem obywatelom Unii Europejskiej (UE) informacji z tej dziedziny.\nChociaż równość kobiet i mężczyzn jest prawem podstawowym, ustanowionym na mocy traktatu lizbońskiego, i priorytetową strategią polityczną Unii Europejskiej (UE), aby osiągnąć rzeczywistą równość kobiet i mężczyzn w sferze życia zawodowego i prywatnego, potrzebne są dalsze działania.\nZ tego względu ważną rolę odgrywa Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn, dostarczając fachowej wiedzy, która jest niezbędna do opracowania środków na rzecz równości kobiet i mężczyzn w całej UE.\nInstytut zapewnia pomoc techniczną instytucjom europejskim i krajom UE, aby przyczyniać się do:\npromocji i wzmacniania równości płci,\nwłączania problematyki płci do głównego nurtu polityki we wszystkich działaniach UE oraz wynikających z nich politykach krajowych,\nzwalczania dyskryminacji ze względu na płeć,\npodnoszenia świadomości obywateli europejskich, zwłaszcza poprzez organizowanie konferencji i kampanii informacyjnych.\nInstytut opiera swoje prace na obiektywnych, rzetelnych i porównywalnych na poziomie europejskim danych i jest odpowiedzialny za ich gromadzenie, analizę i rozpowszechnianie.\nAnalizuje informacje uzyskane od organizacji międzynarodowych i krajów spoza UE oraz przyczynia się do włączania zasady równości płci do europejskiej polityki zagranicznej.\nInstytut wspiera wymianę doświadczeń i dialog między wszystkimi zainteresowanymi podmiotami, zwłaszcza partnerami społecznymi, organizacjami pozarządowymi i ośrodkami badawczymi.\nInstytut prowadzi swoje działania w sposób niezależny i przejrzysty. Kieruje nim, przy wsparciu dyrektora, zarząd wspomagany przez konsultacyjne forum ekspertów. Jego siedziba znajduje się w Wilnie (Litwa).\nInstytut współpracuje głównie z Europejską Fundacją na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy i Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego.\nRozporządzenie weszło w życie 19 stycznia 2007 r.\nRozporządzenie (WE) nr 1922/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiające Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (Dz.U. L 403 z 30.12.2006, s. 9–17)\nKolejne zmiany do dyrektywy (WE) nr 1922/2006 zostały włączone do tekstu podstawowego. Niniejszy tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentalną.


Dlaczego warto grać w TGFy – wspomnienia wyjadaczki – Yggdrasil\nNie każdego wciągnie ten sposób „zabawy”. Nie każdy ma predyspozycje i fantazję by snuć opowieści, tworzyć postaci, a nawet całe światy. Kim jest gracz TGF? Może być każdym, niezależnie od zawodu, zainteresowań czy przynależności kulturowej. Wszystkich ich łączy jednak jeden element: melancholia. Ten dziwny smutek, czy może raczej wrażliwość pozwalająca wyobrazić sobie inną postać, relacje łączące z moją postacią, w efekcie dając wspólną historię.\nFantazje towarzyszyły mi od zawsze. Od tych opowiadanych przez mamę Andersa i Braci Grim, przez opasły zbiór bajek rosyjskich (które na moją obecną twórczość mają największy wpływ), aż po historie babki pełne ludowej magii. Wszystko to tworzyło w mojej głowie kształty natury, górskie widoki rodzinnego domu, tajemnice.\nMoja przygoda z TGF zaczęła się jednak dopiero kiedy rodziców było stać na kupno komputera i założenie neostrady. Przez przypadek trafiłam na Destination of Heroes [Gra via www, która istniała już w 2003/2004 roku – przyp. red.], 15 lat temu. Prawdopodobnie szukając grafik o tematyce fantastycznej (szał na Royo) i przez jakiegoś bloga, które w tamtym czasie święciły triumfy popularności w sieci.\nW moim zainteresowaniu fantastyką oczywiście ogromny udział miał Sapkowski, i wszyscy Ci którzy wypłynęli z magazynu Fantastyka, której okładki namiętnie przerysowywałam.\nMoją pierwsza postacią była „hybryda”. Przez małe h. Prozaicznie, po prostu jako nastolatka w ten sposób sygnowałam się w sieci. Była to wojowniczka – bo ówczesny wiek napełniał mnie buntem – która w swoich wypowiedziach przestawiała szyk zdań i wplatała gwarę (co do tej pory jest dla mnie trudne do wyeliminowania).\nI to było to. Można było bez ograniczeń fantazjować, a inni reagowali na to z aprobatą, zaangażowaniem, ba! nawet z zachwytem. Dla nastoletniej dziewczyny, która wyniosła się do internatu przy Liceum Plastycznym było to miejsce i grupa, przy której można było „popłynąć”, ale też odciąć się od codziennego zmęczenia programem szkoły i wichrami jakie budziły hormony.\nNie przesadzę pisząc, że uzależniłam się. Dużo łatwiej było mi rzucić papierosy, szkodliwe dla mnie towarzystwo, pracę bez perspektyw niż grę.\nBo gra niesie za sobą ogrom emocji. Pomijam już rzecz tak oczywistą jak dobra zabawa z dobraną, akceptującą mnie ekipą. Bywało jednak, że grupa odrzucała, a to niosło za sobą ogromne przykrości, niezrozumienie, niepotrzebne dyskusje, a nawet agresję. Skąd takie skrajności? Zwyczajnie z braku doświadczenia obycia społecznego i samoświadomości. Z braku poczucia własnej wartości i siły charakteru.\nJakie problemy napotkałam w „tych” grach? Wyłącznie takie, które dotyczyły akceptacji zaistniałych sytuacji. Nigdy nie były to przeszkody związane z mechaniką gry, z przyswojeniem sobie jej realiów, ale zawsze kontakty interpersonalne. Słowo dystans zużyło się. Nawet teraz po tylu latach miewam problem w momencie odrzucenia mojej pracy jaką są teksty pisane, czy przy nieuzasadnionych pretensjach graczy dotyczących samej gry czy relacji między nami. Niemniej jednak przez te 15 lat, napotkałam wystarczająco dużo zróżnicowanych sytuacji we współżyciu gracz-gracz, postać-postać, gracz-postać, że jestem w jakimś stanie przewidzieć konsekwencje – stłumić w sobie chęć dalszego rozwoju sytuacji/naprawy jej, ucinając ją w zarodku. Bardzo często jestem przez to postrzegana jako gracz oschły, nieprzyjemny i bardzo trudny we współżyciu. Co też często przekłada się na to jaką postacią gram. Acz z wiekiem i to się zmieniło. Z rozkrzyczanych buntowniczek przeszłam do „dam” które zakulisowo wpływają na sytuacje całych krain. Nie ocenię czy udatnie.\nNadmiar negatywnych (w moim mniemaniu) reakcji – czy moich czy współgraczy – dwukrotnie doprowadził do tego, że powiedziałam dość i zaprzestałam logowania się. Raz na dwa lata, raz na rok. Nieodmiennie uważam te decyzje za dobre. Bo niezależnie jak bardzo bym się mądrzyła, angażuje się emocjonalnie w relacje. A jeżeli te zaczynają być obciążające czy krzywdzące mnie, mam pełne prawo do rezygnacji z nich. I działa to w obie strony (bany czy odtrącenie mnie przez innych).\nNie brakowało mi w tym czasie gier, bo zaobserwowałam że swoją kreatywność, potrzebę tworzenia przelałam na coś całkiem innego. Czy to z sukcesem obroniona praca magisterska, własna firma, czy zróżnicowane programy Unijne i ich nadzór. Angażowanie się w wielorakie inicjatywy społeczne, fundacje i organizacje. Dałam się poznać szeroko w innych środowiskach, które zapewniały mi przestrzeń do kreatywnego realizowania się.\nCzemu więc wróciłam i wciąż gram? Wynika to z prostej potrzeby pisania opowieści. Fantazjowania właśnie. Moja stylistyka nie pozwala mi na przeskoczenie na poziom wydawania własnych książek, a na grach mogę się w ten sposób uzewnętrzniać ze swoimi potrzebami kreowania postaci i świata, mając czytelników i odpowiedzi na moją twórczość. I też z wiekiem, z potrzeby zwykłego odprężenia się i zabawy z osobami o podobnych zainteresowaniach, wskoczyłam w potrzebę technicznej analizy. Porównywania się i wyciągania od współgraczy tych lepszych smaczków stylistycznych, które mnie inspirują do wprowadzenia zmian we własną twórczość. Możliwości budowania emocji i reakcji w graczach przy użyciu jednego zdania. Sprawdzaniem graczy dwuznacznością fabuły jaką buduję. Nie będę się tu rozwlekać nad tym jaki wpływ mają na mnie aktualnie czytane pozycje – czy to na studiach moje pisanie było bardziej analityczne, czy z pasji do historii pełniejsze opisowych szczegółów, lub po fascynacji Diuną bardziej filozoficzne.\nI dochodzimy do dnia dzisiejszego gdzie coraz częściej zastanawiam się, czy „nie wyrosłam” z tych gier. Bo coraz rzadziej znajduje w sobie chęć nawiązania relacji między postaciami. Nie uzyskuje wystarczającego „pobudzenia”. Nigdy nie wierzyłam w coś takiego jak wena. U mnie zawsze była to reakcja na akcje. Dostawałam post i odpowiadałam na niego. Obecnie po raz pierwszy w przygodzie z TGF odmawiam na zaproszenia do wspólnej zabawy. Trzymam się z bardziej z boku, a swoje zamierzenia realizuje z ociąganiem i marudzeniem, nie mogąc się (ponownie) rozstać z rozgrywką. Biernie czekam na to jak rozwinie się sytuacja, czy to w całkowitą rezygnacje z podobnej rozrywki, czy przekucie jej w inny rodzaj zabawy – co w obu aspektach jest zależne tylko i wyłącznie ode mnie, nie zaś od współgraczy czy zmian mechanicznych samych gier.\nCzy takie gry więcej mi dały czy zabrały? Liczba poznanych osób, zawiązanych znajomości, przygód (również w realu) z tymi ludźmi jest nieoceniona. Fakt możliwości rozwoju pisarskiego i budowania własnej wyobraźni jest nie do zmierzenia. Nawet negatywne sytuacje dawały sporo doświadczenia wartego do włączenia w pakiet postrzegania świata realnego i odpowiedniego reagowania na niego – wszak po drugiej stronie też siedzi człowiek i odrywanie go od jego kreacji, traktowanie jej jako osobny byt jest dla mnie nietrafione. Nigdy nie miałam poczucia straty czasu na tekstówkach, bo nigdy nie należy żałować czasu poświęconego na rozrywkę. Cyfrowe światy pozwalają na przeskoczenie horyzontów, niezależnie od klimatu, a na takie skoki my wszyscy gracze będziemy zawsze znajdować chęci (czy to częściej czy rzadziej), niezależnie od wieku. To siedzi w nas, w naszej specyficznej melancholi za „tym czymś”.\nTags: tgfwarto graćwspomnienia\nPrevious Otwarcie Yggdrasil


Dlaczego nikt nie chronił Kapitolu? To jedno z najczęściej zadawanych pytań w USA – Bibula – pismo niezalezne\nPodczas trwającej wspólnie sesji obu izb amerykańskiego parlamentu, na Kapitol wdarli się zwolennicy prezydenta Donalda Trumpa. Dlaczego nikt nie chronił – albo chronił nieudolnie – jednego z najbardziej strzeżonych wzgórz na świecie?\nW wyniku chaosu 6 stycznia w Waszyngtonie zginęły cztery osoby, a kilkadziesiąt aresztowano. Burmistrz miasta wprowadziła godzinę policyjną, którą przedłużono do 20 stycznia br., to jest do czasu zaprzysiężenia nowego prezydenta.\nAmerykańscy eksperci ds. bezpieczeństwa przesłuchali policję w związku z niepowodzeniem w powstrzymaniu incydentu, który zakończył się tragicznie śmiercią co najmniej czterech osób.\nUczestnicy wielkiego marszu poparcia dla Donalda Trumpa przedarli się przez barykady ustawione przez policję z niepełnym personelem i zalali budynek Kongresu. Wstrzymali tym samym na kilka godzin proces certyfikacji wyboru prezydenta elekta Joe Bidena.\nPodczas gdy budynki biurowe na Kapitolu były ewakuowane, burmistrz DC Washington Muriel Bowser ogłosiła 15-dniowy stan zagrożenia publicznego w związku z przemocą.\nAmerykańscy eksperci ds. bezpieczeństwa, tak samo zszokowani jak reszta świata, stwierdzili, że wtargnięcie demonstrantów na Kapitol było ogromną porażką policji.\nByła szefowa policji w Seattle Carmen Best komentowała dla NBC: – Zastanawiałam się, gdzie są gliny? Jeśli nie dotrą tam szybko, co jeszcze może się wydarzyć? Wydawało się, że minęło bardzo dużo czasu i jestem pewna, że miliony ludzi również patrzyły i myślały o tym samym.\nByły sekretarz obrony Leon Panetta cytowany przez thehill.com. stwierdził: – Co myślały organy ścigania na Kapitolu. Nie zabezpieczyły dziś Kapitolu?\nPanetta dodał, że „wszyscy wiedzieli, iż będą zakłócenia, wszyscy wiedzieli, że będą ludzie, którzy będą zainteresowani wyłącznie robieniem spustoszenia na Kapitolu i szczerze mówiąc, za to odpowiedzialne są organy ścigania oraz policja Kapitolu.”\nByły komisarz wydziału policji w Bostonie sugerował na łamach „USA Today”, że celowo dopuszczono do zamieszek i wtargnięcia do budynków Kongresu. Za zamieszki obwiniał polityków. Mówił o „braku woli politycznej do kontrolowania próby powstania.” Nie miał wątpliwości, że to, co się wydarzyło, to „kolosalna porażka polityków,” a nie policji.\nZ doniesień wynika, że do tej pory aresztowano 52 osoby. Liczba ta z pewnością wzrośnie. Agencja Reutera zadawała pytanie, dlaczego policja Kapitolu pozwoliła wielu uczestnikom zamieszek opuścić budynek bez aresztowania.\n„The New York Times” oburza się, że policja stosuje podwójne standardy i chętnie aresztuje czarnoskórych demonstrantów, a unika zatrzymania białych.\nKapitol ochrania łącznie 1800 policjantów. Od zamachu na World Trade Center w 2001 r. ich liczba wzrosła, podobnie jak zakres kompetencji. Zmieniły się także procedury.\nZa niepowodzenie akcji obarcza się przywództwo Kapitolu i Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, który „niezbyt poważnie potraktował agitację radykałów prawicowych.” Padają także oskarżenia o „uprzedzenia rasowe” względem czarnoskórych i faworyzowanie białych, przeciwko którym policja niechętnie występuje.\nSugestie niektórych analityków, że Kongres nie był odpowiednio przygotowany, nie oznacza bynajmniej, by przygotowań nie było w ogóle. W latach 2011 i 2017 po próbach zamachu na niektórych kongresmenów zmieniono procedury. Wprowadzono także specjalne szkolenia w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa przez tajne służby w Federalnym Centrum Szkoleniowym dla Egzekwowania Prawa.\nJuż wcześniej, po 11 września, wyznaczono lokalną bazę wojskową, gdzie mieli być ewakuowani kongresmeni, gdyby Kapitol przestał działać. Przywódcy Kongresu mogą zostać ewakuowani z Kapitolu za pomocą tuneli wykopanych pod budynkiem, jeżeli Kapitol zostałby objęty rozruchami. Tunele prowadzą do „mini-bunkrów” rozrzuconych po całym kompleksie.\nW sytuacji zamieszek natychmiast jest mobilizowana Gwardia Narodowa w Waszyngtonie, poddana kontroli Departamentu Sprawiedliwości. Plany przewidują ewakuację kongresmenów w silnej asyście dobrze uzbrojonej ochrony. Potem zaczyna się procedura „oczyszczania” każdego pomieszczenia przez policję. Intruzi są przekazywani funkcjonariuszom, którzy mają ich aresztować. Trzeci krok przewiduje użycie technologii nadzoru technicznego i usuwania z pomieszczeń wszelkich podejrzanych pakunków, urządzeń monitorujących itp. Potem policja wszystko analizuje i składa raport.\nAnalitycy sugerują, że teraz, po zatwierdzeniu przez Kongres wyboru Joe Bidena i po powrocie kongresmenów do swoich domów, należy spodziewać się nowych planów bezpieczeństwa i nadzoru, które będą musiały zapewnić bezpieczeństwo politykom.\nWskazuje się na „stałe zagrożenie prawicowym terroryzmem.” Liberalne media sugerują, że należy spodziewać się zemsty i podżegania do niej przez Donalda Trumpa.\nMary Louise Kelly z NPR rozmawiała z Terrym Gainerem, byłym szefem policji Kapitolu i byłym sierżantem Senatu o tym, jak policja Kapitolu zareagowała na zwolenników Trumpa, którzy wdarli się do kongresu.\nGainer wskazywał na błędy policji. Jednocześnie zapewniał, że przez prawie 10 lat służby opracował dobre zabezpieczenia i nie mieści mu się w głowie, by tak łatwo sforsowano jeden z najlepiej strzeżonych budynków na świecie.\nJedyne co się udało policji, to zapewnienie ochrony przywódcom, członkom Kongresu i jego personelowi. Szkody materialne są drugorzędne w stosunku do głównego zadania, jakim jest ochrona ludzi. Ubolewał, że „prezydent Stanów Zjednoczonych nie pomógł nikomu, podburzając ludzi.”\nGainer wyjaśnił, że policjanci przechodzą skrupulatne szkolenia najpierw w ośrodku szkoleniowym organów ścigania w Quantico, następnie w ośrodku szkoleniowym w Maryland. A potem regularnie trenują co tydzień, a nawet codziennie, w zależności od potrzeby. Są więc „dobrze zorientowani w swoich obowiązkach.” Jednak z jakiegoś powodu stracono kontrolę nad schodami i obszarami wokół Kapitolu.\nCNN cytuje wypowiedzi oficerów policji, którzy mieli narzekać, że wszystko poszło nie tak. „To był bałagan. Nikt się nie komunikował. Nikt nie wiedział, co mamy robić” – mówił jeden z funkcjonariuszy federalnych organów ścigania, który został wysłany na Kapitol.\nGłównym organem ścigania, którego zadaniem była ochrona zabytkowego budynku, była policja Kapitolu.\nUrzędnicy Departamentu Sprawiedliwości odpowiadali za koordynację pracy agencji federalnych i reakcji Gwardii Narodowej Stanów Zjednoczonych. Czekali na prośbę innych władz o pomoc.\nSłużba bezpieczeństwa USA była pierwszą agencją federalną, która została wysłana, gdy policja Kapitolu zwróciła się o taką pomoc do lokalnych i federalnych organów ścigania.\nRzecznik Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego Aleksiej Woltornist zapewnił, że agencja prowadzi „wirtualny pokój sytuacyjny”, monitorując komunikację między agencjami, ale „nie śledziła żadnych aktywnych zagrożeń”.\nUS Customs and Border Protection, działający w ramach Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego, zmobilizował dziesiątki funkcjonariuszy. Na Kapitol wysłano także oficerów Federalnej Służby Ochronnej i Tajnej Służby.\nObecnie wezwano do powrotu Chada Wolfa, pełniącego obowiązki sekretarza ds. bezpieczeństwa wewnętrznego, który przebywa na Bliskim Wschodzie. Wezwano również policję parkową z Departamentu Spraw Wewnętrznych.\nPełniący obowiązki sekretarza Departamentu Sprawiedliwości i prokuratora generalnego Jeffrey Rosen wysłał ponad 300 agentów i funkcjonariuszy FBI oraz szereg innych służb do pomocy policji na Kapitolu prawie godzinę po tym, jak tłum wdarł się na Kapitol.\nPolicja Kapitolu o pomoc poprosiła dopiero wówczas, gdy tłum był już w budynku. Policja ta podlega przywódcom Kongresu i jest niezależna od organów ścigania, które podlegają prezydentowi. Działa ona także niezależnie od policji metropolitalnej.\nPolicja Kapitolu miała wielokrotnie zapewniać urzędników wymiaru sprawiedliwości, że są przygotowani do wiecu, zwłaszcza że tereny Kapitolu miały już być zabarykadowane w ramach przygotowań do ceremonii inauguracji nowego prezydenta.\nSama burmistrz Waszyngtonu Muriel Bowser miała zwrócić się do służb i innych urzędników federalnych, domagając się, by agencje federalne nie rozmieszczały swoich ludzi, jak to zrobiły latem podczas zamieszek po zabójstwie George’a Floyda.\n– Będziemy potrzebować pełnego światła, nadzoru i przeglądu, aby dokładnie dowiedzieć się, co się stało – oznajmił prokurator generalny DC Karl Racine w środę wieczorem w CNN.\nStacja sugeruje, że prezydent Trump początkowo sprzeciwiał się rozmieszczeniu Gwardii Narodowej, ale naciskał na to wiceprezydent Mike Pence. To on ostatecznie podpisał stosowne rozporządzenie.\nŹródło: foreignpolicy.com, npr.org, edition.cnn.com\nFF – widowiskowa kreacja „prawicowego terroryzmu”. Teraz „będą zmuszeni go zwalczać”. Szopka, teatr, łajdactwo.\nTo się nazywa fałszywa flaga.\nZa: PoloniaChristiana – pch24.pl (2021-01-07)\nRobert Winnicki komentuje sytuację w USA: drogę do ataku na Kapitol przetarł ruch Black Lives Matter\n„Kongres zatwierdził wyniki jesiennych wyborów. Donald Trump oświadczył, że choć nie zgadza się z tymi wynikami, to 20 stycznia nastąpi przekazanie władzy. 79-letni Joe Biden zostanie kolejnym prezydentem USA. Tymczasem cztery osoby nie żyją, kilkudziesięciu rannych, splądrowany budynek amerykańskiego parlamentu” – pisze Robert Winnicki. Jak wskazuje, należy w tym kontekście pamiętać o kilku kwestiach…\nRobert Winnicki zauważa, że amerykański system polityczny od dawna określa się jako dysfunkcyjny. Określające go reguły wyborcze wydają się anachroniczne, są niespójne i prowokują niepewność. Dominacja Stanów Zjednoczonych na arenie międzynarodowej opierała się na kilku czynnikach, poza siłą gospodarki i „atrakcyjnym modelem społeczno-kulturowym”, był nim także wizerunek „stabilnej demokracji opartej o niewzruszone procedury i instytucje”. Ten ostatni czynnik – jak dodaje polityk – „kończy się na naszych oczach”.\nKolejny aspekt bieżących wydarzeń wiąże się już bezpośrednio z samym Kapitolem. „Z pierwszych doniesień wyłania się obraz bałaganu i braku koordynacji pomiędzy władzami Waszyngtonu a służbami federalnymi. To jeden z przejawów słabnącego mocarstwa, które nie potrafi poradzić sobie z problemami wewnętrznymi, co podważa jego powagę i pozycję »światowego żandarma«” – czytamy.\nWinnicki zwraca także uwagę na zmianę retoryki Trumpa, który wezwał uczestników szturmu na Kongres do rozejścia się, choć przedtem ostro atakował uczciwość wyborów. „Ale oczywistym jest – czytamy – o czym lewicowi i liberalni komentatorzy nie chcą pamiętać, że to przykład ruchu »black lives matter« w ubiegłym roku przetarł szlak. Tygodniami na ulicach USA rozlewała się przemoc lewicowych bojówek, plądrowano sklepy, obalano pomniki, ginęli ludzie, a lewicowe autorytety to usprawiedliwiały. W takim klimacie tylko kwestią czasu było kiedy zwolennicy Trumpa sięgną po symetryczne metody”.\n„Bieg spraw światowych w kierunku wielu biegunów siły przyspiesza. Już, jako Polska, jesteśmy bardzo spóźnieni w reagowaniu na ten proces, a rząd i lewicowo-liberalna część opozycji zafiksowane na latach 90. tak jakby nic się nie zmieniło i Zachód na czele z USA był nadal monolitem i światowym hegemonem” – podsumowuje Winnicki.\nZamieszki w Waszyngtonie: krótkie spięcie czy początek wojny?\nSzturm zwolenników prezydenta Trumpa na budynek Kapitolu niewątpliwie przejdzie do historii jako wydarzenie zupełnie bez precedensu w historii Stanów Zjednoczonych. Nigdy wcześniej nie zdarzyło się, aby tak gwałtownie zmuszono kongres i senat do przerwania obrad, a już zwłaszcza w tym kulminacyjnym momencie „święta demokracji” jakim jest ostateczne zliczanie głosów elektorskich w wyborach prezydenckich. Co to właściwie ma znaczyć – i co z tego wyniknie?\nWydarzenia, które widzieliśmy dnia wczorajszego były faktycznie zdumiewające. Wiadomo było, że tego dnia będą w Waszyngtonie protesty na wielką skalę, i wiadomo było, pomimo iż generalnie w Stanach prawicowe protesty przebiegają bardziej pokojowo niż protesty lewicy, że może dojść do przemocy. Po dwóch miesiącach narastającej złości wokół wyniku wyborów, sytuacja była, delikatnie mówiąc, napięta. To co się jednak ostatecznie wydarzyło, przerosło wszelkie oczekiwania.\nBitwa o Kapitol\nZaskoczeniem była łatwość z jaką protest przemienił się w szturm. Policja była tak nieprzygotowana na ten obrót wydarzeń, że właściwie oddano budynek niemal bez oporu, szybko ewakuując obradujących kongresmenów i senatorów. Świat obiegły zdjęcia uczestników protestu rozbijających szyby lub wspinających się po ścianach, aby dostać się środka, następnie przeganiających ochroniarzy we wnętrzu, i wreszcie – stojących przy mównicy, zasiadających w gabinecie znienawidzonej spikerki izby, Nancy Pelosi, i tak dalej. Dopiero po kilku godzinach, już wzmocniona posiłkami z sąsiadujących stanów, policja ponownie odzyskała kontrolę nad budynkiem, z użyciem gazów łzawiących i granatów hukowych. Polała się krew – doniesienia mówią o czterech zmarłych, w tym jedna osoba postrzelona przez policję, a trzy pozostałe z nie podanych dotychczas przyczyn. Kilkunastu policjantów zostało rannych. Możemy domyślać się, że również wśród protestujących niejeden poniósł kontuzje, choć na razie konkretne liczby nie pojawiły się w mediach.\nNiewiele w tym wszystkim zmienia fakt zdumiewającego wręcz opanowania ze strony protestujących. Poza stłuczonymi oknami, nie widać właściwie zniszczeń. Nikt nie zdewastował sali obrad ani nie tłukł posągów, tak, jak to zrobiliby protestujący spod znaku „Black Lives Matter”. Nikt nie bazgrał po ścianach ani nie palił dokumentów, tak jak to miało miejsce rok wcześniej w Hong Kongu, a po sześciu godzinach można było bez większego sprzątania ponowić obrady. Przy skali zniszczeń jakie dokonano podczas rozmaitych lewicowych zamieszek ubiegłego lata w Stanach, łagodność przebiegu tych obecnych zamieszek jest wprost zaskakująca. Jednak ta łagodność niewiele zmienia, jeśli chodzi o medialną percepcję tych wydarzeń oraz ich polityczne konsekwencje.\nWielka przegrana Trumpa\nO jakich konsekwencjach mowa? Zacznijmy od medialno-wizerunkowych. W mediach – tych samych które wcześniej bagatelizowały lub wręcz usprawiedliwiały lewicowe zamieszki – obecnie mówi się o insurekcji, o buncie, o ataku na demokrację, o zdradzie, o terroryzmie. To sama mówią politycy, bynajmniej nie tylko po stronie Demokratów – również Republikanie – poczuli się zmuszeni do potępienia tych wydarzeń. Podobnie zagraniczni politycy, od Kanady i Wielkiej Brytanii aż po Indie, prześcigają się w wyrażaniu zdumienia i smutku. Mniejsza z tym, ilu z tych polityków mówi szczerze, mniejsza z tym ilu reporterów i komentatorów okazuje niewiarygodną obłudę, potępiając to, co wcześniej usprawiedliwiali, gdy sprawcami była lewica. To jest w tej chwili bez znaczenia: liczy się fakt, iż w tej sytuacji, wszyscy politycy czują się wręcz zobowiązani odwrócić się od Trumpa i od tematu przegranych wyborów.\nTu druga konsekwencja – jak na ironię, zamieszki, które na sześć godzin przerwały obrady, sprawiły, iż dalszy przebieg procederu wyboru prezydenta był znacznie gładszy. Tuż przed czwartą nad ranem czasu waszyngtońskiego, Biden został oficjalnie potwierdzony jako zwycięzca wyborów. Procedura, która zapowiadała się na kilkunastogodzinny maraton, ostatecznie zajęła „tylko” osiem godzin. Wcześniej można było się spodziewać, iż członkowie kongresu i senatu wymuszą dwugodzinne debaty nad każdym z sześciu wątpliwych stanów, czyli Arizony, Georgii, Michigan, Nevady, Pensylwanii i Wisconsin. W każdym takim przypadku, aby wymusić debatę potrzebny był przynajmniej jeden kongresmen i jeden senator. Ostatecznie, o ile wśród członków kongres było wielu protestujących, tylko w przypadku Arizony i Pensylwanii znaleźli się senatorowie gotowi ich poprzeć. Nawet wówczas, debaty były skrócone, a wynik ostatecznego głosowania z góry przesądzony.\nWcześniej, wszystkie kolejno sądy odrzucały pozwy wyborcze Trumpa i jego zwolenników. Robiły to jednak korzystając z proceduralnych wymówek, co sprawiło, iż meritum większości tych skarg nigdy nie zostało rozważone. Nic nie wynikło z tysięcy stron zeznań świadków, których sądy nie chciały słuchać, a władze stanowe arbitralnie zignorowały w swym pośpiechu, aby zatwierdzić wybory. Na etapie liczenia głosów elektorskich, niewielu jeszcze liczyło na to że uda się odwrócić wynik wyborów – ale liczono na to, że przynajmniej uda się wyciągnąć najważniejsze zarzuty i omówić publicznie, przed kamerami. Na skutek zamieszek, to stało się nie tyle nawet niemożliwe, co bezcelowe – jakiekolwiek by nie były zarzuty do przedstawienia, zostały one zupełnie przysłonięte. Przynajmniej więc w oczach szeroko rozumianej opinii publicznej (a więc całego narodu, nie tylko republikanów), wczorajsze wydarzenia ostatecznie przekreśliły wątpliwości. Tym łatwiej będzie mediom też prezentować tych, którzy dalej wątpią w prawidłowość wyborów, jako niebezpiecznych odszczepieńców.\nTrump, prezentowany jako prowodyr zamieszek, przegrał więc w oczach opinii publicznej – widać to również po fakcie, iż w ciągu godzin po wczorajszych wydarzeniach, posypały się rezygnacje urzędników niższego szczebla z jego administracji, w tym zastępcy doradcy do spraw bezpieczeństwa narodowego, którzy po prostu uznali, że nie warto ryzykować pozostawania na tym stanowisku nawet tylko na dwa tygodnie do inauguracji Bidena. Właściwie, sam Trump też równie dobrze mógłby teraz pójść na urlop do końca kadencji, bowiem w obecnej sytuacji, jakiekolwiek dekrety prezydenta będą zwyczajnie ignorowane zarówno przez Partię Republikańską jak i przez rządową biurokrację. Pozbawiony został nawet możliwości komunikacji ze swoimi zwolennikami, gdyż zawieszono jego konto na Facebooku i Twitterze…\nRepresje – i co dalej?\nTrump obecnie będzie mógł zrobić jeszcze tylko jedną rzecz: zbierać nazwiska swoich aresztowanych zwolenników, aby ich ułaskawić. Nawet jednak to na niewiele się zda, gdyż na gorącym uczynku aresztowano zaledwie kilkadziesiąt osób. Reszta zaś zostanie aresztowana dopiero w nadchodzących tygodniach; wrogo nastawione wobec Trumpa FBI będzie spokojnie zbierać materiały dowodowe, nagrania, zeznania świadków i tak dalej, ale fala aresztów nastąpi dopiero gdy Trump nie będzie już prezydentem. W przeciwieństwie do wcześniejszych zamieszek, tym razem nie będzie litości – establishment medialno-polityczny będzie domagał się ostrej fali represji. Nawet przed zamieszkami niektórzy mówili – bynajmniej nie żartobliwie – o konieczności re-edukacji dla zwolenników Trumpa, oraz wykluczeniu z życia publicznego jego politycznych stronników. Dziś natomiast, najbardziej zacietrzewieni z demokratów mówią o wykluczeniu z kongresu tych republikanów, którzy poparli protesty wyborcze Trumpa. To pewnie nie będzie możliwe – ale sami republikanie, obawiając się katastrofy wizerunkowej, będą izolować dotychczasowych zwolenników prezydenta.\nTrudno jednak nie oprzeć się wrażeniu, że działania Partii Republikańskiej, tak żwawo odcinającej się od Trumpa, są samobójcze. Zwolennicy prezydenta mogą, z obawy o mobbing społeczny, zamilknąć – ale przecież nie zduszą w sobie poczucia niesprawiedliwości i krzywdy. Przeciwnie, to poczucie jeszcze bardziej się wzmocni. Wcześniej, widzieli, jak sądy odrzucają bez zastanowienia wszelkie skargi wyborcze; został napiętnowani przez media; teraz jeszcze dochodzi odczucie, że ich własna partia ich porzuciła. Pierwszy owoc tego porzucenia zobaczyliśmy jeszcze przed zamieszkami -Partia Republikańska przegrała o włos wybory uzupełniające do senatu w Georgii, ponieważ część zwolenników Trumpa uznało, że nie ma sensu głosować. Odwracając się od prezydenta, Partia Republikańska de facto świadomie przekazała pełnię władzy swoim przeciwnikom.\nW obydwóch głównych partiach amerykańskich, od lat narasta spór pomiędzy establishmentem, a siłami nazywanymi skrótowo populistami – tymi, którzy są przekonani, słusznie lub nie, że obydwie partie rządzą Ameryką dla własnej korzyści, ignorując dobro narodu. Przed wyborami, wiele wskazywało na to, że jeśli Trump wygra, wewnątrz Partii Demokratycznej wybuchnie wojna domowa pomiędzy establishmentem a populistami. Ale to samo dotyczyło republikanów. Trump przyciągnął wielu wyborców, którzy wcześniej nie głosowali, i czuli się zapomniani przez obydwie partie – trudno wyobrazić sobie, że oni teraz go porzucą, zostając przy republikańskim establishmencie. Za cztery lata może być więc ciekawie – o ile wcześniej, w ramach represji, establishment nie wtrąci Trumpa do więzienia. Jeśli bowiem znajdzie się wola – paragraf też się znajdzie. Ale co z tego? Wyeliminowanie Trumpa z życia politycznego nie zniweczy nastrojów które przyniosły mu władzę. Wprost przeciwnie. Wcześniej czy później, jego zwolennicy i następcy albo przejmą w pełni Partię Republikańską – albo pójdą swoją drogą, na długie lata pozbawiając republikanów poparcia koniecznego do zwycięstwa wyborczego. Cóż – właśnie takim odłamem starszej, zdegenerowanej partii byli pierwotnie sami republikanie…\nTymczasem, administracja Bidena nie zapowiada się bynajmniej jako ci, którzy wsłuchają się w realne problemy, na które, niekoniecznie skutecznie, ale próbował odpowiadać Trump – wprost przeciwnie, Biden został wybrany obiecując, że przywróci bieg amerykańskiej polityki do jej przed-trumpowskiego, nomen omen, koryta. Nie zapowiadają się też jako ci, którzy wsłuchają się w narastającą wściekłość narodu, który w niektórych częściach kraju już blisko dziesięć miesięcy jest zamknięty w domach – często z pogwałceniem konstytucji, i który coraz bardziej odnosi wrażenie, że jedyny język jaki rozumie władza, to właśnie język ulicy. Problem ten się pogłębia, tym bardziej że jeśli wcześniej prawa strona barykady broniła policji – nawet gdy policjanci łamali ich prawa konstytucyjne – teraz również po tej stronie wyczerpuje się sympatia dla stróżów prawa.\nCztery lata temu, Trump został wybrany dzięki deklaracjom, że rozwiąże głębokie, strukturalne problemy jakie trawią gospodarkę i kulturę Stanów Zjednoczonych, takie jak eksport produkcji do Chin, dominacja lewicy i represje wobec konserwatystów w ramach wojny kulturowej, czy wreszcie zalewającą kraj falę imigracji. Spowalniany na każdym kroku przez wrogo nastawiony establishment oraz własny brak zrozumienia systemu politycznego, tak obcego dla karierowego biznesmena, Trump w gruncie rzeczy nie zdołał przeforsować żadnych znaczących zmian. Jego osiągnięcia można porównać do bandaży, które wprawdzie łagodzą symptomy, ale nie leczą – i mogą zostać łatwo zerwane przez jego następcę. Przez ostatni rok, te wszystkie problemy pogłębiły się jeszcze bardziej na skutek pandemii i – może zwłaszcza – walki z pandemią. Prezydentura Bidena i kryjąca się za nią prezydentura żarliwie lewicowej Kamali Harris, wydają się obiecywać dalszą degenerację – i jeszcze ostrzejszą walkę polityczną w przyszłości. Walkę polityczną, która, jak pokazują wczorajsze wydarzenia, coraz chętniej będzie przeradzać się w uliczne burdy.\nSzturm zwolenników Donalda Trumpa na Kapitol? Nie. To desperacki zryw WOLNYCH LUDZI.\nWszystko to o czym mowa w artykule i co rzeczywiście dzieje się w Stanach świadczy że rewolucja już tam się dokonała i o żadnym jej zahamowaniu nie ma co mówić jeżeli już to walce z nowym porzadkiem\nTo dopiero początek. W Stanach Zjednoczonych rozleje się fala terroru politycznego po obu stronach. Ten kraj stanął na krawędzi II wojny secesyjnej. God bless America!\nPowyższy tekst dodano: 2021-01-07\nTAGI: democracy farce, social engineering, usa


CHLORELLA Yaeyama 120tabl Japonia - suplement diety W Zgodzie z Naturą\n» CHLORELLA Yaeyama 120tabl Japonia - suplement diety\nHERBATY / ZIOŁA / KAWY/PRZYPRAWY(60)\nOLEJE / MIODY / SŁODZIKI(46)\nMaści i kremy(8)\nOdżywki i suplementy dla sportowców(126)\nWitaminy i minerały(222)\nWspomagające dla kobiet(62)\nWspomagające dla mężczyzn(56)\nWspomagające kości i stawy(160)\nWspomagające pamięć i układ nerwowy(149)\nWspomagające przy cholesterolu(57)\nWspomagające przy cukrzycy(40)\nWspomagające układ krążenia(218)\nWspomagające układ moczowy(22)\nWspomagające układ pokarmowy(168)\nWłosy, skóra i paznokcie(114)\nwybierz ACORELLE ACT Natural AGENCJA ANPRESS AKA ALCE NERO ALG-BORJE - Szwecja ALTER MEDICA AMWAY Aristo ASTRON AURA AVA Babuszkina Apteka BARTPOL BEESLIN BG TRADING BILKA BIO ORGANIC FOODS BIOARP BIOGENEZA BIOLARIS BIOLAVEN BIOMUS BONIMED BOTAVIKOS Bułgaria CERKO CHARLOTTE CHINY CLEANECO COSMOVEDA DABUR DIOCHI DOCTOR'S BEST Dr DUDA Dr Enzmann Dr Jacobs dr Meller Dr Mercola Dr Muller PHARMA Dr PODBIELSKI Dr RATH Dr.Sea DUTKOWIAK DXN EC LAB ECODENTA Egida Consulting EGP-Systems ELEVITA EQUILIBRA EUROBIO LAB Fitokosmetik FOREVER LIVING FORMEDS FORMOR International FORMOTIVA FRATTI GALENA GARDEN ARDEST GENEXO GINSENG POLAND Green Pharmacy GREENLAND HANOJU Happy Valley HEPATICA HERBAVERA HIMALAYA Herbals HomeEco HYDROPHIL ICEVEDA IDEA25 India INVENT HERBS INVEX REMEDIES JARROW JENTSCHURA JODAVITA K&K POLAND KENAY AG KIIN KONWENT ZAKONU BONIFRATRÓW L'BIOTICA LABORATORIUM NATURELLA LAVERA LE CAFE DE BEAUTE LILLYS ECO CLEAN MADAL BAL MAMA&BABY ORGANICS MANUKA HEALTH MEDICA HERBS Melaleuca MELICA ORGANIC MENTOR COSMETICS MERIDIAN Mir-Lek MITRA MOHANI MYVITA NACOMI NAJEL NAJMAR NARINE NATURA ESTONICA NATURA SIBERICA NATURE'S AID NATVITA NEVSKAYA COSMETICA NMGK NOMAK NORTH SHORE USA NOW FOODS NSP OLEOFARM OLIMP LABS OLVITA OMIA Laboratoires ORGANIC KITCHEN ORGANIC SHOP PERMA-GUARD PHARMANEX PHARMOVIT PLANETA ORGANICA PRO AKTIV ProBiotics PURITAN'S PRIDE PUTORIUS RECEPTURY BABCI GERTRUDY ROSADIA - Sylveco SANBIOS SINGULARIS SONETT SPLAT STORCZYK SWANSON SYLVECO TESS TODA TOPVET TORQ UZDROWISKO KRYNICA ZDRÓJ VIANEK VICCO VIRDE VITADIET VIVACO VIVANTE VIVIO WADAM WEKTORY Wydawnictwo 3.49 Wydawnictwo Illuminatio Wydawnictwo KOS Wydawnictwo SOWA YANGO YOGI TEA ZERO Zielony Smak ZIOŁA AGAFII\nF-VIT C 1000 - witamina C 90g - suplement diety\nBańki gumowe 4 sztuki\nCYSTONE 100tabl - suplement diety\nCHLORELLA Yaeyama 120tabl Japonia - suplement diety\nKod produktu: 6231-65275\nSkładniki: alga chlorella yaeyama (99.5%), substancja przeciwzbrylajaca: fosforan triwapniowy (0.5%)\nSkład w porcji dziennej (6 tabletek) RWS*\nEkstrakt z algi Chlorella YAEYAMA, 600 mg\nwitamina A 278,7 µg 35%\nwitamina K 25,0 µg 33%\nkwas foliowy 54,0 µg 27%\nżelazo 3,7 mg 26%\nkwas linolenowy 6,6 mg\nkwas linolowy 17,3 mg\nchlorofil 110,0 mg\nluteina 13,5 mg\n*Referencyjna wartość spożycia dla przeciętnej osoby dorosłej 8400 kJ/2000 kcal\nLepsze trawienie i przyswajanie dzięki rozbitym ścianom komórkowym\nW Stanach Zjednoczonych nazwano Chlorellę "wielkim regulatorem", ponieważ równoważy wszelkie odchylenia organizmu od normy. Chlorella jest niezastąpiona w sytuacjach szczególnego nasilenia uwalniania się toksyn z tkanek organizmu takich jak: post, intensywne odchudzanie, głodówka czy wizyta w saunie.\nSzczególne działanie mają cztery składniki chlorelli: chlorofil, beta-karoten, czynnik wzrostu chlorelli CGF (chlorella growth factor) oraz sama ściana komórkowa. CGF pobudza produkcję makrofagów, które odpowiedzialne są za pochłanianie i niszczenie szkodliwych substancji. Dlatego Chlorella jest szczególnie cenna w okresie jesienno-zimowym jako środek wspomagający odporność.\nW Japonii będącej największym konsumentem Chlorelli średnia wieku jest najwyższa na świecie.\nSposób użycia: 4-6 tabletek dziennie (2-3g)\nProducent: Yaeyama Shokusan, Co. Japonia\nYaeyama Chlorella posiada wspaniałe korzyści dla organizmu.\nChlorella vulgaris to nazwa jednokomórkowej algi występującej w słodkich wodach, zwana również często zieloną algą. Nazwa pochodzi od greckich słów chloros (zielony), ella (mały) i vulgaris (zwyczajny), choć chlorella vulgaris jest tak naprawdę niezwykła. Można ją kupić w wielu sklepach ze zdrową żywnością ze względu na swoje niezwykłe właściwości. Występuje w postaci proszku, tabletek lub kapsułek, które jest łatwo przyjmować.\nChlorella zawiera również najwięcej chlorofilu spośród wszystkich jadalnych gatunków występujących na świecie. Botanicy uważają, że chlorofil jest istotny dla przetrwania roślin, ponieważ umożliwia wchłanianie światła słonecznego, które jest z kolei przekształcane w energię. Chlorofil jest również ważny dla ludzi, ponieważ pomaga usuwać toksyny z organizmu, wspomaga układ odpornościowy oraz dodaje energii.\nChlorella yaeyama to w 100% chlorella vulgaris hodowana w słodkich wodach rafy koralowej wokół wyspy Ishigaki Japonii. Należy do tej samej rodziny co chlorella vulgaris i posiada te same właściwości tj. niezwykle dużą ilość chlorofilu, białka i innych naturalnych witamin. Yaeyama chlorella korzysta ze specjalnego procesu przenikania błon komórkowych przez co zachowane są wszystkie substancje odżywcze zawarte w tych algach.\nKażdy, kto chce cieszyć się lepszym zdrowiem i dużą porcją energii powinien, tak jak 10 mln osób na świecie, stosować chlorellę vulgaris. Potrzebujesz ok. 3 g dziennie, aby korzystać z dobroczynnego działania tej algi, która powinna być nazwana „super pokarmem.”


Niebezpiecznie niski poziom wiedzy finansowej Polaków\nStrona główna › Informacje › Niebezpiecznie niski poziom wiedzy finansowej Polaków\nKatarzyna Jóźwik • 01 sierpnia 2019 r.\nMy, Polacy, teoretycznie znamy się na pieniądzach. Jednak, jeśli trzeba zagłębić się w szczegóły ekonomii i finansów, to poziom wiedzy finansowej rodaków nie napawa optymizmem. Niemal 50% z nas przyznaje, że wie mało, a nawet bardzo na ten temat.\nWarszawski Instytut Bankowości (WIB) oraz Fundacja Giełdy Papierów Wartościowych (FGPW) zleciły przeprowadzenie badania „Poziom wiedzy finansowej Polaków 2019”. Jego wyniki wskazują jak duże braki w zakresie wiedzy ekonomicznej posiadamy. Tylko 9% z badanych oceniło swoją wiedzę z tego zakresu jako dobrą lub bardzo dobrą. 57% respondentów w wieku od 18 do 34 lat oraz 56% powyżej 65. roku życia określiło swój poziom wiedzy o finansach jako niski.\nFakt, że do tej grupy należą osoby urodzone na początku XXI w., gdy, jak mogłoby się wydawać, dostęp do szeroko rozumianej edukacji jest standardem, jest powodem do niepokoju. Tym bardziej, że niewiele o finansach wiedzą ludzie, którzy są w wieku produkcyjnym i na co dzień obracają gotówką.\nWarto przyjrzeć się temu, co w zakresie finansów sprawia Polakom największą trudność. Aż 65% badanych wskazało, że niewiele wie o cyberbezpieczeństwie. Kolejną kwestią, o której – wg respondentów – wiemy niedużo są kredyty i pożyczki (44%). W tym przypadku pocieszające jest, że aż 75% ankietowanych zapewnia, że dokładnie czyta zawierane umowy finansowe. Często dotyczą one wspomnianych wcześniej produktów.\nPolacy w oczach bankowców\nWyniki powyższego raportu warto porównać z wnioskami z badania przeprowadzonego – na zlecenie Związku Banków Polskich (ZBP) – wśród bankowców. Ci zgodnie twierdzą, że poziom wiedzy ich klientów jest przeciętny (56%). Pocieszające jest, że eksperci wskazali, iż ponad 25% ich klientów wykazuje się dobrym poziomem wiedzy finansowej.\nIstotne jest też to, że aż 42% bankowców przyznaje, że poziom wiedzy ekonomicznej Polaków stale wzrasta. Ich zdaniem naszym rodakom najtrudniej jest zrozumieć zagadnienia dotyczące inwestowania (62%), chociaż taka sama liczba respondentów w badaniu WIB i FGPW stwierdziła, że podstawowe zagadnienia z tego zakresu tj. akcje czy obligacje są im znane.\nChcemy się kształcić i oszczędzać\nChociaż ocena poziomu wiedzy finansowej Polaków nie nastraja optymizmem, to pocieszający jest fakt, że chcemy poszerzać wiedzę z tego zakresu. Informacji o finansach Polacy poszukują najczęściej w mediach (68%) oraz w internecie (66%). Ważnym źródłem wiadomości na ten temat są również banki i instytucje finansowe. Jeśli chodzi zaś o samą formę kształcenia, to 68% badanych wybiera lekcje i wykłady ekonomiczne, 55% poradniki i infografiki, a 53% chętnie korzysta z e-learningu oraz filmów edukacyjnych.\nChęć kształcenia i poziom wiedzy finansowej są niezwykle ważne w kontekście gromadzenia oszczędności. Co istotne, 40% osób biorących udział w badaniu twierdzi, że nie tylko zna narzędzia, dzięki którym może oszczędzać na emeryturę, ale również zamierza z nich skorzystać. Szczególnie osoby młode – w wieku 18-34 lata – zamierzają gromadzić środki na starość (66%). Z drugiej strony niemal 40% respondentów jest świadomych, że istnieją różne sposoby oszczędzania na emeryturę, jednak nigdy szerzej się nimi nie interesowali.\nEdukacja finansowa – pole do zagospodarowania\nWyniki powyższych badań wskazują poważny problem, jakim jest poziom wiedzy finansowej w Polsce. Dotyczy on zarówno starszych, jak i młodszych pokoleń. Fakt, że Polacy sami muszą poszukiwać sposobów na poszerzenie znajomości zagadnień ekonomicznych potwierdza, że nasze dzieci nie nauczą się niestety finansowej gospodarności w szkole.\nPowinien mieć to na uwadze każdy rodzic, któremu zależy, aby jego pociecha odnajdywała się na finansowym rynku. Dlatego przybliżanie zagadnień ekonomicznych od najmłodszych lat jest niezwykle ważne. Dobrym sposobem na naukę praktycznego zarządzania finansami jest otwarcie dziecięcego rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego. Dzięki niemu potomek nauczy się zarówno gromadzić, jak też rozsądnie wydawać własne pieniądze.\nPo informacje z tego zakresu odsyłamy do artykułów:\nJak wychować młodego przedsiębiorcę?


salon optyczny oko w Łodygowice • Salon Optyczny Oko w Oko Łodygowice\n34-325 Łodygowice, Kolejowa 28\n33 488... 67 27więcej\nWzrok.. dar który doceniamy kiedy zaczyna zawodzić. Te słowa zainspirowały nas do stworzenia przyjaznego salonu optycznego. Salon Oko w Oko specjalizuje się przede wszystkim w indywidualnym doborze soczewek okularowych do dopasowanej wcześniej oprawy. Za cel stawiamy sobie zadowolenie klienta. W doborze okularów ważne jest to aby walory estetyczne szły w parze z odpowiednim doborem szkieł. Każdego klienta obsługujemy w sposób indywidualny,...\nWzrok.. dar który doceniamy kiedy zaczyna zawodzić. Te słowa zainspirowały nas do stworzenia przyjaznego salonu optycznego. Salon Oko w Oko specjalizuje się przede wszystkim w indywidualnym doborze soczewek okularowych do dopasowanej wcześniej oprawy. Za cel stawiamy sobie zadowolenie klienta. W doborze okularów ważne jest to aby walory estetyczne szły w parze z odpowiednim doborem szkieł. Każdego klienta obsługujemy w sposób indywidualny, oferując pomoc, dzieląc się doświadczeniem oraz poświęcając tyle czasu ile potrzebuje. W naszym salonie posługujemy się sprzętem najwyższej jakości, dzięki któremu maja Państwo pewność precyzyjnego i solidnego wykonania okularów.\nokulary progresywne (okulistyka)\nmiesięczne soczewki kontaktowe (okulistyka)\nokulary z antyrefleksem (okulistyka)\nGaleria Optyki Kwiatkowska-Marciniak\nGaleria Optyk Kwiatkowska-Marciniak to najlepszy salon optyczny w Tarnowskich Górach, w którym profesjonalny zespół pomoże Ci dobrać wyjątkowe okulary\n42-600\tTarnowskie Góry, Krakowska 25\n32 724... 77 77więcej\nOkulistyka - Łodygowice


Aleksandyr Stambolijski – Wikipedia, wolna encyklopedia\nAleksandyr Stoimenow Stambolijski\n14 czerwca 1923\nod 6 października 1919\ndo 9 czerwca 1923\nMinister budynków publicznych, dróg i zagospodarowania\nod 23 stycznia 1919\ndo 6 października 1919\ndo 24 czerwca 1921\nMinister spraw zagranicznych i wyznań wiary\nod 24 czerwca 1921\nNa stanowisku ministra i premiera krajuEdytuj\nPolityka Stambolijskiego postawiła ludność wiejską w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do mieszczaństwa, zwłaszcza jego bogatszej części, co prowadziło do rosnącego niezadowolenia tych ostatnich. Jednocześnie rząd, przekonany o swej silnej pozycji, coraz częściej ignorował zasady demokracji przybierając charakter reżimu autorytarnego. Postępowanie władzy prowadziło do jednoczenia się opozycji, którego przejawem było powstanie ponadpartyjnego Porozumienia Narodowego (1921) oraz Bloku Konstytucyjnego (1922). W odpowiedzi Stambolijski rozpisał ogólnonarodowe referendum odnośnie do postawienia przed sądem opozycyjnych polityków winnych klęski Carstwa Bułgarii w I wojnie światowej. Poparcie dla sprawy udzielone przez prawie 70% głosujących jeszcze bardziej utwierdziło premiera w przekonaniu o swej sile. Wkrótce potem wydał on nakaz aresztowania liderów Bloku Konstytucyjnego, zaś w celu rozprawy z opozycją, zwłaszcza komunistyczną, powołał specjalne oddziały bojówek, tzw. Pomarańczową Gwardię.\nFunkcje sprawowane przez Stambolijskiego w Radzie MinistrówEdytuj\nStore Norske leksikon: Aleksandăr_Stambolijski\nVisuotinė lietuvių enciklopedija: aleksander-stambolijski\nOstatnio edytowano 19 sty 2021 o 07:18\nTę stronę ostatnio edytowano 19 sty 2021, 07:18.


Aleja Wielkiej Wyspy połączy wyspę z południem miasta | www.wroclaw.pl\n– To nie będzie ani autostrada, ani obwodnica! To droga jednojezdniowa przeznaczona tylko dla aut osobowych i komunikacji zbiorowej. Samochody ciężarowe powyżej 3,5 t tędy nie pojadą – mówi w rozmowie z portalem wroclaw.pl Piotr Bujnowski, kierownik projektu budowy Alei Wielkiej Wyspy z Wrocławskich Inwestycji.\nJak zmieni się Wrocław po budowie Alei Wielkiej Wyspy?\nPiotr Bujnowski, kierownik projektu budowy AWW z Wrocławskich Inwestycji: Ta droga zapewni połączenie całej wyspy z południem miasta. Dzięki tej trasie kierowcy łatwiej i szybciej dostaną się m.in. na ul. Krakowską. Teraz mieszkańcy ul. Traugutta pod oknami mają sznur aut, po zrealizowaniu inwestycji liczba samochodów zmniejszy się. To pozwoli złapać im oddech. Realizowane połączenie ograniczy też ruch w parku Szczytnickim.\nCzęść mieszkańców Sępolna obawia się, że będzie mieć „autostradę” pod oknami.\nTo nie będzie ani autostrada, ani obwodnica! To droga jednojezdniowa przeznaczona tylko dla aut osobowych i komunikacji zbiorowej. Samochody ciężarowe powyżej 3,5 ton tędy nie pojadą. Pomiędzy ul. 8 Maja a AWW pozostawiamy nienaruszony pas istniejącej zieleni. Pojawią się nowe nasadzenia, przede wszystkim szpaler lip, żeby podkreślić alejowy charakter powstającej drogi. Zieleni wzdłuż inwestycji brakować na pewno nie będzie.\nZdaniem przeciwników inwestycji z Akcji Park Szczytnicki wyciętych zostanie 25 ha parku.\nTo klasyczna dezinformacja. Nie wycinamy ani jednego drzewa z parku Szczytnickiego. Trzeba rozgraniczyć dwie sprawy. Pierwsza to strefa ochrony konserwatorskiej, przez którą rzeczywiście AWW przechodzi. Druga, przejście przez strefę ochrony konserwatorskiej nie oznacza, że fizycznie znajduje się tam park. Droga będzie przechodzić przez obszar, gdzie parku nigdy nie było. Mowa tutaj o dawnym stadionie Budowlanych, ogródkach działkowych przy ul. Heweliusza i terenie dawnego ogrodnictwa mylnie wskazywanego jako park.\nDroga powstanie w korytarzu, który przewidzieli prawie 100 lat temu ówcześni gospodarze – Niemcy. Przez lata o ten teren nie dbano. Tam, gdzie budujemy drogę, wzdłuż ul. 8 Maja, nigdy nie było parku Szczytnickiego, tylko gospodarstwo ogrodnicze z budynkami pomocniczymi w tym m.in. dawną kotłownią ogrzewającą szklarnie, która zanieczyszczała środowisko na Sępolnie. Dlatego rzekoma informacja o wycince przez nas mnóstwa drzew w parku to dezinformacja.\nNależy również odnieść się do innej nieprawdziwej informacji na temat inwestycji krążącej wśród opinii publicznej, a mianowicie kwestii oddziaływania drogi na obiekt UNESCO – Halę Stulecia. Przeciwnicy wskazują, iż budowa drogi może doprowadzić w skrajnym przypadku nawet do utraty przez halę statusu zabytku dziedzictwa kulturowego, ponieważ przechodzi przez strefę buforową, którą ma wyznaczony każdy obiekt UNESCO. To nieprawda. Droga nie przebiega przez strefę buforową, co więcej, można pokusić się o stwierdzenie, że jej realizacja może tylko pomóc samemu obiektowi UNESCO.\nDo centrum z Wielkiej Wyspy są tylko dwie drogi – przez ul. Wróblewskiego przy ZOO i Hali Stulecia lub przez ul. Mickiewicza, też obok Hali Stulecia i przez sam środek parku Szczytnickiego. To dwie główne drogi, z których korzysta najwięcej kierowców przejeżdżających później przez most Zwierzyniecki. Jeden, ponadstuletni most w nie najlepszej kondycji, musi przejąć znaczną część ruchu generowanego z całej wyspy.\nBudowa AWW pozwoli na remont generalny mostu Zwierzynieckiego?\nJak najbardziej. Przy obecnych uwarunkowaniach zamknięcie mostu byłoby paraliżem dla całej wyspy, dlatego AWW podniesie bezpieczeństwo w razie problemów komunikacyjnych np. wypadku. To alternatywa dla starych mostów jak: Zwierzyniecki i Grunwaldzki, który kierowcy wybierają, żeby dostać się na pl. Społeczny i dalej na południe Wrocławia.\nDlaczego AWW nie będzie mieć dwóch pasów jezdni?\nWybudowana Autostradowa Obwodnica Wrocławia (AOW) w czasach jej realizacji miała być drogą płatną. Przy takim założeniu planowaliśmy budowę AWW z dwoma pasami ruchu. Jednak z końcem 2011 roku sytuacja uległa zmianie, ponieważ rząd podjął decyzję, że AOW będzie bezpłatna dla aut osobowych i motocykli. To spowodowało, że cały model ruchu dla miasta zmienił się. Konsekwencją zmian rozkładu ruchu była utrata ekonomicznego uzasadnienia dla budowy AWW jako drogi dwupasowej. Ewoluowały również priorytety miasta – zwiększył się nacisk na rozwój komunikacji zbiorowej, tras rowerowych i pieszych.\nPrzy płatnej AOW więcej kierowców miałoby korzystać z obwodnicy śródmiejskiej?\nZ własnego doświadczenia mogę stwierdzić, że fakt ten byłby bezdyskusyjny. Trzeba również wskazać, że w dobie obecnego kryzysu związanego ze światową pandemią budowa dwóch pasów jezdni byłaby zbyt kosztowna. Całkowity koszt budowy wynosi obecnie ok. 234 mln zł, a przy jej poszerzeniu szacowano, że kwota przekroczyłaby pół mld złotych. Przy dwóch jezdniach znacznie bardziej ingeruje się w przestrzeń miasta. Każde ze skrzyżowań jest znacznie bardziej rozbudowane.\nPozostawienie miejsca na tramwaj również byłoby za drogie?\nObecny brak miejsca przeznaczonego na realizację torowiska nie oznacza, że w przyszłości nie będzie możliwości jego realizacji – wszak budujemy jedną jezdnię. Pas drogowy przeznaczony pod drogę jest szerszy niż teren, jaki skonsumuje budowana droga. Pozostaje jeszcze jedna kwestia. Wszystkie linie tramwajowe we Wrocławiu rozchodzą się promieniście i zbiegają się w centrum. Linia wzdłuż AWW byłaby linią obwodową, nieprowadzącą do centrum, co wydatnie ograniczałoby możliwości jej wykorzystania.\nW projekcie na skrzyżowaniu z ul. Dembowskiego znajduje się sygnalizacja świetlna. Nie było możliwości budowy ronda, które zwiększa przepustowość?\nTo dobre skrzyżowanie na rondo, ale jego budowa potrzebuje znacznie więcej przestrzeni niż standardowe skrzyżowanie z sygnalizacją. To rejon Wielkiej Wyspy i naszym nadrzędnym celem była minimalizacja ingerencji drogi w istniejącą tkankę miejską, ze szczególnym uwzględnieniem zieleni. Rondo nie pozwala też regulować ruchu, a po budowie miasto będzie dążyć do ograniczenia ruchu samochodów przez park Szczytnicki. Sygnalizacja świetlna pozwala nam nie wpuścić aut tam, gdzie tego nie chcemy, oraz zwiększa elastyczność w możliwościach sterowania potokami ruchu. Chcemy zabrać jak najmniej zagospodarowanych obszarów AWW ze szczególnym uwzględnieniem terenów zielonych.\nDo zieleni podchodzimy niezwykle starannie. Nadzór nad nią na AWW sprawuje prof. Monika Ziemiańska z Uniwersytetu Przyrodniczego. Wszystko po to, aby istniejąca i nasadzana zieleń była w jak najlepszej kondycji. W ramach inwestycji zadbamy nie tylko o zieleń, ale i małe zwierzęta. Powstaną dla nich trzy przejścia pomiędzy ulicami Dembowskiego i Olszewskiego. Przepusty będą mieć 2,5 m szerokości i 1 m wysokości. Budujemy ekrany przyrodnicze, gdyż badania wykazały, że znajdują się tu korytarze migracji nietoperzy. Zostawiamy też rezerwę pod budowę ekranów akustycznych. Rok po oddaniu drogi do użytku zostanie wykonana analiza czy należy je postawić. Według prognoz przekroczenia progu hałasu nie będzie, bo przypomnę nie jest to obwodnica i nie będą tędy jeździć samochody ciężarowe.\nJakie jest największe wyzwanie przy budowie AWW?\nBudowa mostów. Mamy tu ponad 3 km nowej drogi, która będzie w znacznej części przebiegać nad Odrą i Oławą i ich dolinami. Przeprawa nad Oławą będzie mieć 350 m długości, a nad Odrą 700 m. To jeden z dłuższych wrocławskich mostów. Prace zakończymy w 2023 roku i liczymy, że już nie będzie żadnych opóźnień. Pierwotnie mieliśmy oddać drogę do użytku pod koniec 2022, lecz pandemia pokrzyżowała plany. Wstrzymano wszystkie procedury związane ze ZRID, czyli otrzymaniem zgody na inwestycję drogową, mieliśmy też problemy na etapie projektowania.


Emerytury 2020: ZUS Podwyżka emerytur [TABELA,STAWKI] PiS zapowiada rewolucję! O ile wzrosną świadczenia? 19.11.2019 | Głos Koszaliński\nRewolucja w emeryturach 2020? PIS zapowiada zmiany w świadczeniach ZUS? Jak będzie wyglądać waloryzacja emerytur 2020 w przyszłym roku. Ile będzie wynosić emerytura 2020 w przyszłym roku. Czy czeka nas rewolucja i co to będzie oznaczać dla budżetu państwa. Sprawdź najnowsze informacje dotyczące emerytur 2020 19.11.2019


Strona główna/ Silesia Informacje/ Alarm/Śląskie: Potężny karambol na DK 1 w stronę Warszawy! TIR jechał pod prąd, są ranni!\nPIERWSZY PRZYPADEK KORONAWIRUSA W POLSCE!!! Wiemy gdzie!\nOgromny karambol w piątek, 14 czerwca na DK 1 w Częstochowie. Jak wynika ze wstępnych informacji, drogą krajową numer 1 jechał pod prąd samochód ciężarowy, uderzając w prawidłowo jadące auta. Są ranni!\nŚląskie: Potężny karambol na DK 1 w stronę Warszawy! TIR jechał pod prąd, są ranni! (fot.www.facebook.com/Bedzin112)\nNa razie niewiele wiadomo o okolicznościach, w jakich miał miejsce karambol na DK 1 w Częstochowie. Wiadomo, że pod prąd drogą w stronę Warszawy jechał samochód ciężarowy. Ciężarówka miała rozbić – według wstępnych informacji – około 10 samochodów osobowych i 3 ciężarówki. Wiadomo, że są ranni – ale służby na razie nie informują o ich liczbie.\nNa miejsce karambolu docierają pogotowie, policja i straż pożarna.\nWideo ze skutków karambolu na DK 1 w Częstochowie zamieścił fanpage Sosnowiec998:\nNa DK1 w Częstochowie (obecnie), kierowca pojazdu ciężarowego z naczepą wjechał pod prąd i doprowadził do karambolu, w zdarzeniu ucierpiało kilkadziesiąt pojazdów, na miejscu działania prowadzą służby ratunkowe, brak informacji o ofiarach śmiertelnych. Więcej informacji niebawem.Mat. Ania Kowal\nOpublikowany przez Sosnowiec998 Piątek, 14 czerwca 2019\nKarambol na DK 1 Częstochowie miał miejsce na pasach ruchu w kierunku Warszawy – jezdnie w tą stronę cą na razie całkowicie zablokowane.\nciężarówka Częstochowa DK-1 Karambol ranni Śląsk Śląskie tir wypadek zderzenie


Rosja — dobrze uzbrojony misio, którego nie vqurviaj SSikorSSky, bo… – Piotr Bein's blog Piotra Beina\nRosja — dobrze uzbrojony misio, którego nie vqurviaj SSikorSSky, bo…\nSpoko! W 2015 roku!\nRosyjski samolot krążył wokół amerykańskiego niszczyciela na Morzu Czarnym\nRosyjski Suchoj Su – 24 (Fencer) z najnowszego kompleksu techniki zaawansowanej zakłócił i sparaliżował na Morzu Czarnym najnowocześniejszy amerykański system zarządzania go nagłej walki „Aegis”, który to jest zainstalowany na niszczycielu „USS Donald Cook”.” Rosyjski bombowiec SU-24 wyposażony w najnowocześniejszy kompleks blokady elektronicznej sparaliżował, unieruchomił, wyłączył najnowocześniejszy amerykański system prowadzenia walki “Aegis” niszczyciela “Donald Cook” na Morzu Czarnym.\nRosyjski samolot podczas weekendu w połowie kwietnia 2014 roku 12-krotnie przelatywał na niskiej wysokości nad okrętem USA na Morzu Czarnym – podał w poniedziałek Pentagon, potępiając takie działania w czasie podwyższonego napięcia w związku z Ukrainą w stosunkach USA-Rosja. – To prowokacyjne i nieprofesjonalne działanie jest niezgodne z wcześniejszymi porozumieniami na temat interakcji między naszymi wojskami – powiedział rzecznik Pentagonu płk Steve Warren. Warren powiedział, że rosyjski Su-24 (Fencer) 12 razy przeleciał na niskim pułapie blisko amerykańskiego niszczyciela Donald Cook na wodach międzynarodowych w zachodniej części Morza Czarnego. Niszczyciel USA przebywający tam od 10 kwietnia patrolował wody. – Samolot wydawał się nieuzbrojony – dodał płk Warren. Wcześniej przedstawiciel wojska USA powiedział agencji AP, że rosyjski samolot przelatywał na wysokości około 150 m nad poziomem morza w odległości około 900 metrów od okrętu. Do incydentu trwającego półtorej godziny doszło w sobotę wieczorem.\nProwokacja rosyjskich Su-24 wobec niszczyciela USS Donald Cook. Dwa rosyjskie samoloty bombowe Su-24 wykonały w sobotę kilka agresywnych przelotów symulujących atak w pobliżu amerykańskiego niszczyciela rakietowego USS Donald Cook znajdującego się na wodach międzynarodowych Morza Czarnego. Pentagon uznał ten incydent za element nacisku wywieranego przez Rosję w tym rejonie. Jak informuje rzecznik prasowy Pentagonu, płk Steve Warren, incydent trwał około 90 minut. W tym czasie dwa rosyjskie samoloty bombowe Su-24, należące prawdopodobnie do lotnictwa Floty Czarnomorskiej zbliżyły się do prowadzącego patrol na Morzu Czarnym niszczyciela USS Donald Cook. Samoloty naruszyły strefę bezpieczeństwa jednostki amerykańskiej i nie reagowały na próby nawiązania łączności.\nJeden z tych samolotów wykonał w bezpośredniej bliskości okrętu 12 „bliskich przelotów na małej wysokości” i z niewielką prędkością, jak relacjonuje Warren. Anonimowy przedstawiciel marynarki mówi, iż dystans od jednostki podczas tych przelotów wynosił nie więcej niż 300-350 m na pułapie poniżej 200 metrów. Drugi Su-24 zachowywał nieco większy dystans. Jak mówią świadkowie, obie maszyny nie były podczas tego przelotu wyposażone w uzbrojenie podwieszane. Po około 90 minutach oba samoloty oddaliły się w stronę Krymu.\nNiszczyciel rakietowy USS Donald Cook, należący do klasy Arleigh Burke i wyposażony w system przeciwlotniczy Aegis, jest jak zauważył rzecznik Pentagonu – bardziej niż zdolny do obrony przed dwoma samolotami typu Su-24. Pomimo to podczas tego zdarzenia nie podjęto żadnych działań ofensywnych. Pentagon jest jednak wzburzony incydentem, a okręt pospiesznie wycofano do Rumunii, zaś 27 członków załogi poddało się postresowej rehabilitacji psychologów wojennych. Z pewnością nie był to przypadkowy wybryk niesubordynowanych, źle wyszkolonych czy lekkomyślnych pilotów, lecz zaplanowana akcja. Element nacisku i polityki prowokacji oraz zastraszania stosowanej przez Moskwę. Tego typu działania, jak zauważył płk Steve Warren, nie prowadzą z pewnością do deeskalacji obecnego konfliktu.\nOwo zastraszanie jak wynika z przecieków do Zachodnich mediów wynika z tego, że jeden z samolotów Su-24 testował nowoczesny system broni elektronicznej, dzięki któremu amerykańska jednostka była całkowicie sparaliżowana, niezdolna do wykonania rutynowych działań obronnych. System broni elektronicznej zainstalowany na Su-24 sparaliżował wszystkie urządzenia elektronicznego namierzania na pokładzie amerykańskiego niszczyciela, co jest teraz tajemnicą wojskową amerykańskiej armii. I dlatego cisza o tym w polskich mediach…\nEfektem akcji SU-24 była panika i popłoch na pokładzie oraz konieczność wycofania się do bazy w Rumunii, gdzie załodze udzielano pomocy psychologicznej, a 27 żołnierzy zrezygnowało ze służby? Otóż znane są szczegóły tego zdarzenia. Nacierający na Cooka rosyjski bombowiec dość szybko został wykryty przez amerykański system Aegis. Podjęto rutynowe przygotowania do obrony i zestrzelenia samolotu. Kiedy jednak zbliżył się na odległość ogniową, znikł z radarów. Systemy namierzania nie były w stanie go zlokalizować i zareagować. Manewr symulujący atak rakietowy został powtórzony 12 razy, po czym samolot odleciał. Jak podają rosyjskie źródła, SU-24 wyposażono w system radiowego obezwładniania przeciwnika o nazwie „Chibiny” (od polarnego masywu górskiego), który w ten sposób przetestowano w boju na sprzęcie amerykańskim. W realnych warunkach Donald Cook poszedłby na dno bez oddania jednego strzału. Docelowo Chibiny ma znaleźć się na wyposażeniu każdego rosyjskiego samolotu wojskowego. Żołnierze z amerykańskiego niszczyciela czują się zabici w walce 12-cie razy, bo tyle nalotów symulujących atak na okret zrobił rosyjski pilot, podczas gdy drugi go ubezpieczał na wypadek nieprzewidzianych okoliczności…\nRosyjski samolot SU-24 zagrał z najnowocześniejszym niszczycielem amerykańskim w kotka i myszkę, gdy 12 razy przeleciał nad pokładem “Amerykańców”. Mógł ich zbombardować, storpedować, zniszczyć, zatopić, a oni jak barany patrzyli na to co się z nimi dzieje. Ich system namierzania został przez bombowiec po prostu wyłączony. I choć mieli rakiety “Tomahawk” i wiele innego uzbrojenia – nie mogli ich bez systemu naprowadzania wystrzelić. Byli po prostu bezbronni, siedząc na najnowocześniejszym niszczycielu US Army. Rosja jest potęgą, takim dużym, dobrodusznym dobrze uzbrojonym niedźwiadkiem, którego nie należy wkurwiać.\nAmerykański niszczyciel Donald Cook po incydencie i kompromitacji opuścił w piątek 25 kwietnia 2014 roku Morze Czarne – dyplomatycznie powiedział przedstawiciel marynarki wojennej USA. Po wypłynięciu Donalda Cooka marynarkę wojenną USA na Morzu Czarnym reprezentować będzie USS Taylor. Donald Cook przed ponad dwa miesiące wcześniej przybył do bazy w Rocie na południu Hiszpanii, jako pierwszy z czterech amerykańskich niszczycieli, które mają być kluczowym elementem tarczy antyrakietowej NATO w Europie. Kompletna kompromitacja amerykańskiej tarczy rakietowej, no chyba, że ma bronić przed Iranem, który jeszcze nie ma rakiet zdolnych dolecieć do Europy. Efektem tej akcji była panika i popłoch na pokładzie oraz konieczność wycofania się do bazy w Rumunii, gdzie załodze udzielano pomocy psychologicznej, a 27 żołnierzy zrezygnowało ze służby.\nSU-24 zrobił z tego super „niszczyciela” cel ćwiczeniowy, 12 razy symulował atak rakietowy, po 90 minutach skończył ćwiczenia i odleciał. Dopiero jak samolot oddalił się, systemy elektroniczne na statku zaczęły znowu pracować. Tego samego dnia „niszczyciel” zacumował w rumuńskim porcie gdzie prawdopodobnie 27 członków załogi zrezygnowali ze służby w marynarce. Dla tego taki syf się zrobił w Pentagonie, poleciało sporo mięsa ze stołków. Niszczyciele amerykańskie mogą niszczyć jedynie piratów somalijskich, jeśli ich złapią. W realnych warunkach Donald Cook poszedłby na dno bez oddania jednego strzału, a w sumie nie wiadomo ile samolotów ma już zamontowany system „Chibiny”. Rosyjscy żołnierze piją wódkę i dziękują amerykanom za podesłanie tarczy antyrakietowej w charakterze strzelnicy treningowej…\nZ ObsrywatoraPolitycznego – Scyropolscy byli, są i będą wrogami autochtonów sąsiednich ziem