Fantasmagorie i symbolika w malarstwie: 2013\nArtysta przyszedł na świat 16 października w domu przy jednej z ulic w Bazylei. Pomimo licznych wyjazdów, czy to na studia, czy w poszukiwaniu właściwych dróg artystycznych, Böcklin niejednokrotnie powracał do swojego rodzinnego miasta, najpierw w 1855 roku, potem w 1866, kiedy pozostał aż do przeprowadzki do Florencji.Przez większość swojego życia malarz znajdował się pomiędzy wpływami kultury słonecznej Italii oraz niemieckich środowisk akademickich. Być może z tego powodu jedna z najbardziej znanych jego prac – „Wyspa umarłych”, która dziś jest prezentowana w ramach galerii XIX wieku w Kunstmuseum w Bazylei, jest kompozycją w nierozerwalny sposób splatającą w sobie te dwa tak odmienne światy.\nArnold Bocklin "Wyspa umarłych"\nArnold Bocklin przyjechał z rodzinnej Bazylei do Włoch po to samo, po co w tamtych czasach przyjeżdżali do Włoch wszyscy młodzi artyści niemieccy: po „ponowne narodziny”. W Rzymie zamieszkał na Via Gregoriana, wspólnie z innymi niemieckimi malarzami korzystał z pracowni przy promenadzie Ripetta, a żywił się jak faun: serem, cebulą i figami. W tym okresie był „rysownikiem” i „kopiował” naturę. Był przy tym niestrudzonym wędrowcem. Krążył po polach w okolicach Rzymu i wpatrywał się jasnymi oczyma w góry, drzewa i jeziora. Zachwycała go „Dolina Poussina”, Lasek Egerii, 01evano; i rysował, rysował, rysował. Ale kiedy w końcu zabrał się poważnie do pracy, kiedy zaczął tworzyć „własny” świat, zarzucił rysowanie. Malarstwo pejzażowe jest malowaniem w plenerze – Francuzi nazywają je sur le motif: malowaniem z natury -jest jak gdyby-podwieczorkiem na wsi, malarstwem do smakowania. Niektórzy przed pejzażem oblizują wargi: „tę biel zaraz bym zjadł”. Natura ma w sobie za wiele frywolności, więc artysta głęboki, pogrążony w sobie, prawdziwie twórczy, tylko z dała od niej może się zdobyć na stosowną powagę.\nSerce młodego Arnolda już raz otworzyło się na miłość, ale dziewczyna, która je otwarła, Szwajcarka Louise Schmidt, zmarła na zapalenie opon mózgowych. W Rzymie Arnold szedł pewnego dnia przez Via Capo le Case i dostrzegł w oknie Angelę Pascucci. Dziewczynka miała czternaście lat, jej rodzice zmarli na cholerę, mieszkała u ciotki, Carlotty Balzer. Arnold zobaczył Angelę i przez dwa lata wytrwale spoglądał w jej okno i kochał ją w milczeniu. Zaloty bersaliera czy podboje huzara nie przystoją artystom, których bersalierzy i huzarzy w sprawach miłości mają za głupców. Trzeba było dopiero „przepoczwarzenia” Angeli, żeby Arnold odważył się jej „oświadczyć” ze swoją miłością. W dwa lata po tym, jak po raz pierwszy rzucił okiem na jej okno, spotkał Angelę Pascucci na festynie ludowym przebraną „w strój Albanki” i dopiero tego dnia zdobył się na śmiałość, by ofiarować jej bukiecik fiołków i spytać, czy zgodzi się zostać jego żoną. Ale nawet ten wyczyn trzeba rozumieć inaczej: Arnold nie wręczył kwiatów Angeli Pascucci i nie do niej skierował swoją prośbę, ale do „dziewczyny albańskiej”, żeby ta z kolei wstawiła się za nim do Angeli Pascucci.\nNatchnienie do namalowania „Wyspy umarłych” znalazł w Ponzy.\nPewna pani, która miała szeroką duszę i musiała ją czymś wypełnić, dręczona wielką melancholią, którą musiała czymś uciszyć, zamówiła u Bocklina „najbardziej romantyczny obraz, jaki kiedykolwiek został na świecie namalowany”. I naprawdę trudno powiedzieć, by Bocklin zawiódł jej oczekiwania.\nBocklin lubił powielać, i to kilkakrotnie, własne obrazy. „Wyspę umarłych” namalował w pięciu wersjach. Cyprysy stają się na nich coraz mniejsze, skały coraz większe. Uszczuplone zostaje coraz bardziej to życie na wyspie umarłych, o ile w odniesieniu do cyprysów można mówić o życiu. Obok wejścia do jednego z grobowców, po prawej stronie, na dole skały spadającej stromo w dół Bocklin umieścił swoje nazwisko w postaci samych inicjałów, jak to zazwyczaj robił: „A. B.” Kiedy już wzniósł tę swoją wyspę i rozpostarł wokół niej bezmiar morza, zarezerwował sobie jeden z grobowców, w którym chciał zamieszkać po śmierci, a może już za życia.\nTe oznaki własności, to „zamieszkiwanie” we własnych obrazach ujawnia sens całego dzieła Bocklina, stanowi klucz do jego poetyckiej postawy. Na obrazie „Charon” Bocklin maluje swój monogram na boku łodzi przeprawiającej dusze przez Acheron, ale nie robi tego, by oznajmić, że on jest Charonem, lecz, że ta łódź należy do niego. Tak oto, w sposób jak najbardziej pełnoprawny i wiarygodny daje o sobie znać przeprowadzka Bocklina do „świata poezji”. Inni, w tym także poeci wyjątkowi, wybitni, jak Rimbaud, zwracają ku temu światu spojrzenia żarliwe, lecz dalekie i zrozpaczone, a czasem wręcz nienawistne, bo człowiek przy wiązany jest do brzegu i głównym motywem jego pieśni jest nieszczęśliwość. Kiedy próbujecie wczuwać się w cierpienia poety, pomyślcie, że dręczy go cierpienie więźnia i trawi niemożność rozpoczęcia podróży.\nU Bocklina, przeciwnie, wyczuwa się spokój ducha, pewność siebie właściciela, który uregulował swoje sprawy z urzędem katastralnym: to one promienieją w jego „kolistym” spojrzeniu (poeta, który „pragnie” tylko świata poetyckiego, patrzy wyłącznie w jedną stronę), kiedy tak rozgląda się dokoła i wszędzie natrafia wzrokiem na własną ziemię, na własne morze, na własne niebo.\nW żadnym z artystów, jak świat światem, człowiek nie zamieszkał w domu poezji tak bez reszty, jak w Bocklinie.\nDużo mówiło się o „złym guście” Bocklina. Zupełnie jakby Bocklina można było porównać do Cezanne’a czy też do tych malarzy, którzy na „świat poezji” patrzą z zewnątrz i z daleka, i muszą narzucić sobie rygory i dyscyplinę „dobrego gustu”, po czym ćwiczeniu gustu poświęcają cały swój zapał, wszystkie swoje siły, wszystkie marzenia.\nFormat artysty można precyzyjnie wymierzyć formatem jego wielbicieli. „Typ” wielbicieli Cezanne’a uosabia bohater powieści kryminalnych Van Dine’a. Philo Vance, bo o nim mowa, po dyletancku przerzuca się z policyjnego śledztwa na malarstwo w dobrym guście i niezdolny jest przy tym do żadnych twórczych działań, posiada bowiem inteligencję wrażliwą, ale jednokierunkową, poprzestającą właśnie na „dobrym guście”, który narzuca jej zrównoważenie i ją ogranicza. Ta ostrożna i ograniczona inteligencja pozwala Philowi Vance i innym wielbicielom Cezanne’a co najwyżej smakować „zestawy barwnych tonacji” albo odkrywać, że muzyką, która tak naprawdę podobała się Toscaniniemu była „Bohemę” Pucciniego.\nUczeni filistrzy także rzucili się zajadle na dzieło Bocklina. Jeden z członków Akademii Nauk w Berlinie, wywodzący się z hugonotów profesor Du Bois-Reymond, zajął się w swoim erudycyjnym eseju nieprawdopodobieństwem anatomicznym istot zrodzonych w wyobraźni Bocklina i dowiódł, że jego centaury muszą mieć podwójną klatkę piersiową, cztery kończyny przednie, cztery płuca i dwa serca. Tak naprawdę to wykazaliśmy, że profesor Du Bois-Reymond jest nieodrodnym hugonotem -do niego można odnieść wszystko to, co powiedzieliśmy wcześniej o Louisie Gillet.\nA pomyśleć, że zawsze marzyliśmy o kończynach wymiennych!\nMałżeństwo Arnolda z Angelą zostało w końcu zawarte mimo luteranizmu Arnolda i katolickiego rygoryzmu krewnych Angeli. Ojciec Angeli był kiedyś sierżantem w gwardii papieskiej. Arnold pojechał z Angelą w podróż poślubną do 01evano: wrócił do miejsc, które wprawiały w ruch jego ołówek „rysownika”. Kiedy Victor Berard, znawca Odysei, który badaniom nad tym eposem poświęcił całe życie, ożenił się z Adelą, wybrał się z nią w podróż poślubną morskim szlakiem Ulissesa. Bocklin przez cały miodowy miesiąc rysował z ogromnym zapamiętaniem. Przez jakiś czas małżeństwo żyło ze skromnego posagu Angeli, potem, kiedy posag stopniał, Bocklin brał nawet pod uwagę „drugie” dziedzictwo ojca Angeli, i w chwili załamania chciał porzucić malarstwo i zaciągnąć się w szeregi „szwajcarów” papieskich.\nAngela umiała jednak odwieść go od tak desperackiego kroku i skłonić, by wytrwał. Brała obrazy męża, te arcyromantyczne Landschaften, ruiny z cyprysami, fauny uczące kosy gwizdać, i krążyła po rzymskich kawiarniach, żeby je sprzedać. Cezannizmu w tamtych czasach jeszcze nie było, więc parę soldów potrafiła za te obrazy czasami uzyskać.\nAngela była dla Bocklina tym, czym Cosima dla Wagnera, czym Sofia Engastromenos dla Henryka Schliemanna. Sama nauczyła się czytać i pisać, gdyż poczciwe siostry zakonne w tamtych latach – gdzieś około 1840 roku – owszem, zajmowały się wychowaniem dziewcząt, ale nie oznaczało to, że w zakres wychowania wchodziło również czytanie i pisanie. A kiedy już opanowała pisanie i czytanie, co prawda w ograniczonym zakresie, ale własnymi siłami, zaczęła pisywać niezwykle dużo, ozdabiając listy poważnymi gramatycznymi błędami. Posiadała zdumiewającą wrodzoną inteligencję, ale naiwność jej ducha nie poddała się zmianom. U szczytu umysłowej dojrzałości Angela Bocklin w zakresie lektur zdolna była w najlepszym razie sprostać opowiastkom Edmunda De Amicisa.\nCzy Angela Pascucci rozumiała twórczość swego męża? Tego nie wiemy. Tego nie chcemy wiedzieć. Nie mówiąc o tym, że stawianie podobnych pytań świadczy o braku delikatności. Jest jednak pewne, że Angela „przeczuwała”, jak ważne sprawy Arnold ma do spełnienia i wiernie troszczyła się o jego zdrowie i spokój.\nWcześniejsze porównanie Angeli Bocklin do Cosimy Wagner było czysto formalne, gdyż w istocie między Angelą a Cosimą zachodziła różnica tak wielka, jak między Bocklinem a Wagnerem, to znaczy była to różnica „niesłychana”.\nGdyż stosunki Bocklina z Wagnerem nie układały się gładko. Spotykali się trzykrotnie i trzykrotnie nic z tych spotkań nie wyszło.\nKiedy za pierwszym razem Bocklin zjawił się u Wagnera w domu, nie powitał go „mistrz”, lecz Cosima, która wzięła go za rękę i powiedziała: „Proszę iść za mną. Uznaję, że jest pan godzien zobaczyć najpiękniejszą scenę na świecie, ale musi pan stąpać na palcach”. Po czym pozwoliła mu ostrożnie wejść do pokoju pogrążonego w półmroku, zaprowadziła go przed wielką kanapę pokrytą czerwonym jedwabiem, na której Wagner, obłożony poduszkami, w szlafroku czarodzieja i aksamitnym berecie ściągniętym na jedno ucho, spał słodko jak mały Klingsor. Bocklin nic nie powiedział, ale za to przemówiła jego twarz.\nZa drugim razem Wagner zaprosił Bocklina do wysłuchania kilku fragmentów „Zmierzchu bogów”, które w pokoju obok grał na fortepianie Anton Grigoriewicz Rubinstein. Jednak zarówno mało uniżone zachowanie Bocklina, jak i znudzenie rysujące się na jego twarzy, sprawiły, że Wagner poderwał się jak kogucik i zawołał: „Widzę, że na muzyce to się pan nie zna!” Na co malarz: „Znam się jednak lepiej niż pan na malarstwie”.\nDla Bocklina muzyka była rozrywką wypoczywającego demiurga. Podobał mu się Mozart, Cherubini, Paisiello. Spośród instrumentów muzycznych upodobał sobie flet, bo flet „wydaje dźwięki samotne i głębokie”; ale chyba przedkładał nad flet nieomylne dźwięki syringi, na której grywał skryty w trzcinach Pan.\nZa trzecim razem Wagner posłał po Bocklina z Sorrento, gdzie właśnie kończył „Parsifala” pośród róż Ravello. Wyobraził sobie, że Bocklin mógłby zostać scenografem w jego teatrze w Bayreuth. Dzień był upalny. Bocklin siedział i na wpół drzemiąc słuchał teorii artystycznych i projektów „mistrza”, a potem, nic nie mówiąc, poprosił o kieliszek wina i odszedł.\nPomysł złączenia trzech sztuk w jedną zalatywał mu partactwem.\nWilgotna listopadowa noc wzięła w swoje posiadanie Via Nomen-tana. Cienie drzew pogłębiały mroczny cień nieba. Z trudem odnalazłem dom, którego szukałem.\nZa starą bramą rozpościerał się zaniedbany, dziko zarośnięty ogród. Kiedyś właściciele takich willi wokół Rzymu nie płacili podatków, bo eukaliptusy w ich ogrodach oczyszczały całe rzymskie powietrze.\nW tym starym domu mieszka profesor Pallenberg, zięć Arnolda Bocklina. Ściany są tu zasłonięte czerwonymi kotarami, z półcienia wpatrują się w nas oczy wielu portretów. Jak tajemniczą granicę przekroczyłem, wchodząc tutaj? Bo przecież pamiętam, co dzieje się na świecie, i zdumiewa mnie, że tutaj, w tym domu chronionym przez eukaliptusy, odnajduję wdzięk, głęboką miłość i godność romantycznego życia.\nDo wielu uroków, jakimi Włochy wabiły do siebie poetów i artystów z Północy – gdzież zapodziali się dzisiaj pielgrzymujący artyści? -\noprócz nieba i chmur, które wędrowały po nim raz burzliwe, raz łagodne, oprócz homeryckości włoskiego morza i świeżych jeszcze śladów tutejszych bogów, trzeba zaliczyć także wino.\nWiele hołdów złożył Bocklin Bachusowi Wyzwolicielowi. Upodobanie malarza do boga, „który rozwiązuje”, było miłością młodzieńczą, sięgającą roku 1850, czasów, kiedy razem z przyjaciółmi spędzał dni w pracowni przy promenadzie Ripetta, a wino w Rzymie, mieście upstrzonym czerwonymi spodniami żuawów, kosztowało cztery soldy za litr. Ich wypoczynek także był zakrapiany winem: wycieczki za miejskie mury, biesiady w tawernie Mezzo Miglio, w Porta Pia, w tawernie Marozziego, w tawernie Carciofolo, w termach Karakalli. Jakoś godzili rozrywkę z kontemplacją natury i zapalczywymi dyskusjami o sztuce. Na jednym z autoportretów Bocklin uwiecznił siebie z kieliszkiem pełnym rubinowego płynu w prawej ręce. Czasami przypominał sobie, że jest Szwajcarem, i udawał się z żoną do piwiarni Albrechta na Via Capo le Case.\nNiedziela jest dniem wypoczynku. W niedzielne ranki, kiedy ludzie w miastach i na wsiach myli sobie nogi (zwyczaju kąpieli przestrzegali w tamtych czasach tylko nieliczni mieszkańcy północnych krańców Europy), Bocklin szedł do pracowni i rozpoczynał nowy obraz, który już rysował mu się w myśli. Zabierał się do obrazu w niedzielę, bo uznawał to za dobrą wróżbę. Kościół potępia pracę w niedzielę, ale praca Bocklinaa nie była zwykłą ludzką pracą. Bocklin, jak wszyscy prawdziwi malarze, sam przygotowywał sobie płótno i farby. Lubił płótno bardzo gładkie. Malarz, który ma świadomość, że jest rzemieślnikiem i musi być wprawny jak robotnik, zaczyna pracę nad swoim dziełem od przygotowania sobie materiału. Malarz, który pracuje na podkładzie zagruntowanym własnoręcznie, ma znacznie większą ochotę na to, żeby malować jak najlepiej. Zaufajcie naszemu doświadczeniu: maluje się inaczej, maluje się lepiej, maluje się z większą ufnością na płótnie, które się samemu przygotowało.\nWarto także wspomnieć, jak Bocklin rozpoczynał obraz. Najpierw nadawał pokładowi sam ton, prawie zawsze szary. Potem stawał przed szarym płótnem i gąbką zamoczoną w wodzie rysował na nim w grubszych zarysach kompozycję, jaką sobie obmyślił. (Pierwszego szkicu zawsze dokonywał w myślach i zawierzał go pamięci w samotnych chwilach tuż przed zaśnięciem). Potem siadał i przypatrywał się pierwszej wizji swego dzieła. Jeżeli mokry szkic go zadowalał, nakładał nań farbę, utrwalając f pośpiechu jego zarys -jeżeli nie, pozwalał, aby wizja powoli się rozwiewała.\nKiedy Rembrandt szkicował twarze, zaczynał od oczu. Bocklin zaczynał rysunek od horyzontu i schodził w dół krzyżującymi się pociągnięciami pędzla, jakby podlegał jakiejś tajemniczej sile dośrodkowej. Twierdził, że malarstwo to kalkulacja brył i kolorów. Miał skłonność do gwałtownej ekspresji. Chciał, żeby to było malarstwo mocne, coraz mocniejsze. Był zadowolony, kiedy kucharkę, wchodzącą do pracowni, przerażał widok rozpoczętego obrazu. Zamiast palety używał płytki marmuru. Malował na siedząco. Na stojąco maluje malarz banalny, malarz, który liczy na efekt, ktoś taki jak Laszlo. Prawdziwy malarz pracuje siedząc, a jest przy nim uważny i pedantyczny jak dentysta. Bocklin wypróbowywał różne rodzaje temper, ale szczególnie upodobał sobie temperę na bazie jajek. Potem przeszedł na żywice i wielkim odkryciem stała się dla niego żywią z czereśni, której recepturę przejął od niejakiego Theophilusa. A ponieważ lubił kolory lśniące, malowanie na bazie żywic czereśniowych dostarczało mu wielkiej satysfakcji. Zatem jako dobry demiurg, który lubi dokonywać wszystkiego samodzielnie, zasadził czereśnie w ogrodzie swojej willi w San Domenico pod Florencją, a potem rozcinał korę drzewek, żeby żywica skapywała do zawieszonej na pniu puszki, i gromadząc starannie każdą kroplę cennej cieczy, z wielkim znawstwem, a zwłaszcza z wielką cierpliwością preparował sobie farby. Podobał mu się Rubensie podobał mu się Rembrandt. Podobał mu się także Grunewald i często jeździł z Bazylei do Colmaru, aby w tamtejszej katedrze wpatrywać się w rozkładające się nad ołtarzem ciało Chrystusa. Podobało mu się malarstwo Flamandczyków, przypatrywał się ich obrazom całymi godzinami. W San Domenico miał dwie wille i trochę ziemi wziętej w dzierżawę. Nie mógł znieść piękna i elegancji Feuerbacha. Sprzeczali się o pieniądze. Bocklin był wykształcony. Czytał po grecku i łacinie. Uwielbiał Ariosta. W wieku sześćdziesięciu pięciu lat przeszedł atak apopleksji. Kiedy wyzdrowiał, pojechał do Viareggio i Forte dei Marmi. W SanTerenzo miał przyjaciela marynarza, który wypływał z nim w morze, by pokazać mu morskie groty. Odwiedził wyspy Ponzę i Gorgone. Inspiracją do „Napadu piratów” był zamek na Ischii. Ponza podsunęła mu „Wyspę umarłych”. Zmarł mając siedemdziesiąt dwa lata. Żona przeżyła go o lat piętnaście. Była prawa i silna. Nauczyła się pisać sama i, zadowolona ze swego osiągnięcia, zajmowała się pisaniem gorliwie; pozostawiła po sobie „Wspomnienia”. Bocklin przyjaźnił się z Burckhardtem. Pewnego dnia poróżnili się jednak. Bocklin namalował „Pietę”. Głowa Chrystusa była na niej odwrócona w prawo, Burckhardt namówił go, żeby odwrócił ją w lewo. Bocklin usłuchał rady przyjaciela, a zmiana wyszła obrazowi na gorsze. Prawdę mówiąc, miałem historyka naszego renesansu za człowieka rozumniejszego, a przynajmniej świadomego, że malarzowi nie należy udzielać porad. Bocklin miał trudny charakter. Zachorował na tyfus, a kiedy wyzdrowiał, namalował „Autoportret ze śmiercią”, która gra mu za plecami na skrzypcach.\nPewnego wieczoru, latem 1898 roku, cała rodzina zebrała się po kolacji na tarasie willi w San Domenico. Znalazł się tam także szwagier Bocklina, który wspominał wojnę z 1870 roku. Malarz, milkliwy z natury, słuchał i nie odzywał się. Naraz w dolinie poniżej willi wybuchł pożar. Następnego dnia, chociaż nie była to niedziela, Bocklin naszkicował wodą pierwszą z czterech wersji „Wojny”. Modelem konia niosącego na grzbiecie Śmierć był drugi koń z grupy rycerzy przedstawionych w „Triumfie Śmierci” w Camposanto w Pizie.\nCzłowiek nie lata po to, żeby skracać sobie odległości. Latanie jest pragnieniem metafizycznym, częścią jego marzeń, wspomnieniem wyniesionym z pierwotnego życia, jeszcze zwierzęcego. Jak można określić człowieka, który zachował w sobie żywą pamięć o lataniu? Jednym z takich ludzi był Arnold Bocklin. Człowiek nie został stworzony do latania, nie został stworzony też do pływania, a pewnego dnia nie będzie stworzony nawet do chodzenia. Zachowuje jednak mgliste wspomnienie czasów, kiedy pływał i latał, i dlatego w przyszłości ktoś będzie mgliście pamiętał o czasach, kiedy człowiek chodził. Perspektywa marzenia myli kierunki, projektuje w przyszłość to, co należy już do przeszłości. Nie tyle pragniemy nowych zdobyczy, co chcemy odzyskać rzeczy utracone. Łudzimy się, że zmierzamy ku naszym pragnieniom, podczas gdy to nasze kroczenie jest w gruncie rzeczy powrotem do tego, co już było. Naszym najgorętszym dążeniem, najgłębszym pragnieniem jest powrót do stanu sprzed narodzin; ponieważ jednak nie możemy powrócić do łona matki, zadowalamy się przenośnią i wracamy do łona ziemi.\nWspomnienie latania ożywa niekiedy w snach i w nich staje się sposobem wymknięcia się złu. Śnimy, że zagraża nam niebezpieczeństwo, że tracimy możność obrony, że musimy się poddać, ale w chwili, gdy dławi nas lęk, odnajdujemy nagle ową dawno utraconą zdolność, i z poczuciem niezmiernego wyzwolenia raz jeszcze zrywamy się do lotu.\nBocklin był ikaryjczykiem. Zachował w pamięci epokę, kiedy człowiek umiał jeszcze latać i pragnął powrócić do pierwotnego stanu. W latach 870-1880, w jednym z najintensywniejszych okresów swojej malarskiej twórczości obmyślił, narysował i skonstruował maszynę do latania. Z dwoma przyjaciółmi, Zurhellem i von Pidollem, zbudował szkielet szybowca, a żona, córki i służące zszyły płótno, które naciągnięto na skrzydła z bambusu. Von Pidoll popełnił w Rzymie samobójstwo. Zuhelle został malarzem i terminował u Bocklina. Z podróży do Egiptu przywiózł swemu mistrzowi zabalsamowany łeb krokodyla, który stał się dla Bocklina natchnieniem do obrazu „Ruggero uwalnia Angelikę”. Rycerz unosi opończę, żeby nią okryć Angelikę, germańską dziewicę, nagą i kulącą się ze wstydu, podczas gdy głowa smoka odcięta od korpusu, leżąca na ziemi, obrzuca ironicznym spojrzeniem tę scenkę wyrażającą miłość, honor i rycerskie złudzenia. Z Ariosta Bocklin zaczerpnął pomysły do kilku swoich najpiękniejszych obrazów. Eksperymenty lotów szybowcowych odbywały się pod Florencją, w Campocaldo, blisko San Domenico, gdzie Bocklin mieszkał. W okolicy rozeszła się pogłoska o tej „diabelskiej sprawce” i chłopi przystawali, żeby z daleka przypatrywać się machinie, nasrożeni i groźni. Czasami ciskali w machinę kamieniami, żeby zniszczyć to narzędzie szatana, a Zurhelle i von Pidoll, jako byli oficerowie, musieli szykować skuteczną obronę. Inteligencja ma długą pamięć, ale wieśniacy mają pamięć krótką i zapomnieli, że niegdyś również latali nad ziemią, której wtedy jeszcze nikt nie musiał uprawiać.\nPo próbnych lotach w Toskanii, kiedy jego modele latające zyskały rozgłos, Bocklin został wezwany przez Sztab Główny do Berlina, gdzieś skłoniono go do powtórzenia tych eksperymentów. Podzielił się tam swymi ikaryjskimi doświadczeniami z Otto Lilienthalem i ten, wówczas jeszcze żyjący pionier lotów szybowcowych, oderwał się od ziemi na machinie zaprojektowanej przez autora „Wyspy umarłych” i przeleciał trzysta metrów.\nLilienthal zdołał umieścić na szybowcu motor, ale też tego samego dnia spadł na ziemię i zginął. Latanie przy użyciu motoru jest niezgodne z naturą. Chcąc doskonalić szybowanie, Lilienthal kazał usypać sobie osobne wzgórze, na swój własny użytek. Najogólniej mówiąc: „ikaryjczycy” pamiętają zwłaszcza to, że w zamierzchłych czasach życie człowieka było wielką, nieustanną zabawą.\nIdea latania nie dawała Bocklinowi spokoju. Ilekroć trafiała mu w ręce kartka papieru, kładł ją sobie na dłoni i tak długo nią poruszał, aż odrywała się, a on patrzył, jak utrzymuje równowagę, a potem szybując powoli, schodzi na ziemię. Któregoś dnia otrzymał pocztą dyplom Uniwersytetu w Bazylei, który wyróżnił go doktoratem honoris causa. Bocklin wziął przysłaną mu wytworną kartkę papieru do ręki i nie czytając jej, wprawił ją swoim sposobem w ruch, tak że wolno i lekko przeleciała przez całą pracownię.\nArnold Bocklin był silny, krępy i bardzo zręczny. W wieku sześćdziesięciu lat robił jeszcze salto mortale. Ale mdlał na widok krwi. Nie mógł sobie obcinać paznokci sam, powierzał to żonie. Odczuwał lęk, gdy widział, że ktoś wychyla się przez okno. Kiedy żona rodziła, czuł się tak źle, że kładł się do łóżka. W niektórych krajach bałkańskich mąż kładzie się do łóżka po porodzie żony i przyjmuje gratulacje od rodziny i przyjaciół. Każdy symbol odzwierciedla konkretną rzeczywistość. Bocklin miał czternaścioro dzieci. W tej jego „Piecie”, na której Chrystus spoczywa na marmurowym sarkofagu, a archanioł schodzi z nieba, by mu oddać hołd, wpatrzone w zmarłego Zbawiciela zatroskane aniołki, mają twarze dzieci malarza. Ośmioro z nich zmarło, jedno padło ofiarą zabójstwa. Zamordowany został także brat Bocklina. Jeden z synów przed śmiercią zwariował. Tylko jeden jeszcze żyje. Ożenił się z wróżką i mieszka w Monachium, samotny już i udręczony chorobami.\nDwóch synów poświęciło się malarstwu: Carlo, który był także architektem, i Arnold, który otrzymał po ojcu imię i po ojcu odziedziczył również malarski talent.\nAutor: Ekstatyk o 11:52 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: Arnold Bocklin, art, artysta, malarstwo symboliczne\nAutor: Symbolizm. o 09:44 Brak komentarzy:\nJarosław Kukowski - Polska 2000\nJarosław Kukowski ( ur. 11 kwietnia 1972 w Tczewie ) - polski malarz współczesny poruszający tematy moralne i społeczne w budzący kontrowersje sposób.\nJarosław Kukowski - Nowe Millennium\nJego prace wystawiane były m.in. w Oddziale Muzeum Narodowego-Królikarni, Salonach Domu Aukcyjnego Rempex, Muzeum Galicji, Bunkrze Sztuki, Voergaard Castle, Art Expo w Nowym Jorku i wielu innych galeriach i muzeach. Większość obrazów Kukowskiego zostało skatalogowanych w albumach wydawanych przez domy aukcyjne, galerie i wydawnictwa.\nJarosław Kukowski - Elementy Zdrady\nW pracach Artysty jednym z częstych elementów jest zdegenerowana, czasem tylko zmodyfikowana, forma cielesna. To skórzaste modliszki, czołgi-penisy, putta mutanty - wszystkie są, w moim postrzeganiu jego sztuki, szyderstwem z kultu ciała, który opanował współczesny świat. Oczywiście w zależności od sytuacji różnią się nieco znaczeniowo, ale można byłoby je tak ogólnie, jako element twórczości, scharakteryzować.\nJarosław Kukowski - Modliszki\nMalarstwo Jarosława Kukowskiego jest często określane mianem kontrowersyjnego. Uważam, że niesłusznie. Jest na pewno niepoprawne politycznie. Niestety, w dzisiejszych czasach wszystko to, co jest politycznie niepoprawne określa się mianem "kontrowersyjne", a nierzadko dużo ostrzej i potępia się przy tym chóralnie. Jeśli jest poprawne politycznie, to niezależnie od stopnia prostactwa i obrazoburczości jest chwalone jako nowatorskie i głębokie. Jarosław Kukowski nawiązuje do bogatej spuścizny artystów, którzy bardzo nieraz krytycznie patrzyli na rzeczywistość (np. Pieter Brueghel Starszy, Honoré Victoryn Daumier czy Francisco José Goya y Lucientes). Poza tym przywiązuje ogromną wagę do techniki i formy co, serwowana nam zazwyczaj przez galerie sztuki współczesnej i media, "sztuka" już dawno porzuciła stawiając na efekciarstwo, bezsensowność i pseudofilozofię dorabianą na siłę do nieumiejętności.\nJarosław Kukowski - Cała Prawda, Całą Dobę\nJarosław Kukowski to młody przedstawiciel starej, dobrej szkoły malarskiej. To, że nie jest to pod wieloma względami sztuka dla wszystkich, a już na pewno nie dla etatowych krytyków sztuki, jest jedynie wielkim plusem.\n- Bartłomiej Garbaczewski\nJarosław Kukowski - Przeznaczenie\nJarosław Kukowski jest jednym z najzdolniejszych, a zarazem najbardziej kontrowersyjnych, współczesnych malarzy polskich. Jego obrazy jednych oburzają, a innych zmuszają do myślenia, jednak nikogo nie pozostawiają obojętnym na niezwykłe i świetnie przedstawione wizje artysty.\nJarosław Kukowski - Siedem Trąb\nJarosław Kukowski - Na Krawędzi\nJarosław Kukowski przyszedł na świat w 1972 roku. Od najmłodszych lat interesował się sztuką i podejmował pierwsze próby na polu artystycznym. Jego debiut miał miejsce w gdańskiej „Starej Łaźni” w 1994 roku. Od tego czasu artysta brał udział w licznych wystawach na terenie kraju oraz poza jego granicami, prezentował on swoje prace między innymi w Belgii, Holandii i Niemczech oraz z powodzeniem sprzedawał obrazy na aukcjach organizowanych w Stanach Zjednoczonych.\nJarosław Kukowski - 'bez tytułu'\nKukowski należy do grona najzdolniejszych współczesnych malarzy polskich. Jego obrazy są dowodem na świetne opanowanie warsztatu malarskiego oraz znajomość różnorodnych technik, za pomocą których możliwe staje się prowadzenie intelektualno-zmysłowej gry z widzem..\nAutor: Symbolizm. o 06:38 Brak komentarzy:\nEtykiety: art, artysta, fantasmagorie, fotorealizm, galeria, Jarosław Kukowski, malarstwo, malarstwo polskie, malarstwo symboliczne, malarz, realizm magiczny, surrealizm, symbolizm\nJacek Malczewski - Harpia We Śnie\nJacek Malczewski herbu Tarnawa, ( ur. 15 lipca 1854 w Radomiu, zm. 8 października 1929 w Krakowie ) – polski malarz, jeden z głównych przedstawicieli symbolizmu przełomu XIX i XX wieku.\nJeden z najwybitniejszych i najbardziej uznanych artystów w historii polskiej sztuki. Na początku lat 90. jego obrazy zainicjowały w młodopolskim malarstwie nurt symbolizmu, pobudzając zarazem odrodzenie romantycznej tradycji. Zasadniczy wpływ na ukształtowanie się światopoglądu i osobowości Malczewskiego wywarł jego ojciec, Julian, który wpoił synowi idee patriotyzmu i narodowego mesjanizmu wyrażone najpełniej w polskiej literaturze romantycznej. Poczucie polskości, wrażliwość na piękno ojczystego krajobrazu i znajomość rodzimego folkloru ugruntował paroletni (1867-1871) pobyt Malczewskiego w majątku wuja Feliksa Karczewskiego w Wielgiem, gdzie opiekę pedagogiczną sprawował nad nim Adolf Dygasiński, przyszły pisarz i publicysta.\nSwą edukację artystyczną rozpoczął Malczewski w 1872 w Krakowie, pobierając lekcje rysunku u L. Piccarda i uczęszczając jako wolny słuchacz do klasy W. Łuszczkiewicza w Szkole Sztuk Pięknych. W 1873 - za radą Jana Matejki - podjął regularny tok studiów u Łuszczkiewicza i F. Szynalewskiego. Naukę na uczelni uzupełniał prywatnymi lekcjami rysunku u F. Cynka. Swój warsztat artystyczny doskonalił w latach 1876-1877 w paryskiej École des Beaux-Arts, uczęszczając do pracowni Henri Ernesta Lehmanna; odwiedzał też Académie Suisse. W 1879 ukończył w macierzystej uczelni rozpoczęty w 1875 kurs kompozycji w klasie mistrzowskiej Matejki. Mimo różnic w pojmowaniu artystycznej formy i ekspresji, nasycone historiozoficznymi treściami malarstwo Matejki odcisnęło piętno na wyobraźni Malczewskiego i wraz z poezją wielkich romantyków oddziałało formotwórczo na patriotyczno-historyczny nurt jego twórczości. Równie silnym bodźcem dla ukształtowania się narodowo-martyrologicznej ikonografii dzieł Malczewskiego była ześrodkowana na patriotycznej tematyce twórczość Artura Grottgera, późnego polskiego romantyka.\nMalczewski urodził się w Radomiu, w starej, ale pozbawionej majątków ziemskich rodzinie szlacheckiej. Ród Malczewskich z Malczewa wydał także sławnego niegdyś poetę Antoniego Malczewskiego ( ta gałąź rodziny samowolnie zmieniła herb Tarnawa na Abdank ). Jego ciotką była znana mistyczka Wanda Malczewska .\nMimo okresowych pobytów w Paryżu, Monachium (1885-1886, 1893) i Wiedniu (1914-1916), oraz kilku podróży do Włoch (1880, 1890), Grecji i Turcji (1884 - jako rysownik-dokumentalista archeologicznej wyprawy zorganizowanej przez Karola Lanckorońskiego) artystyczne inspiracje i impulsy czerpał Malczewski głównie z polskiej sztuki, tradycji i folkloru, dopełniając je oryginalnie interpretowanymi motywami mitologicznymi i biblijnymi wątkami. Choć w pełni odrębna, swoista i samoistna, sztuka Malczewskiego była przejawem tendencji znamiennych dla europejskiego symbolizmu, w unikalny sposób przekazywała tematyczne toposy fin-de-siècle'u. Była też - ze względu na swe wysokie walory artystyczne - doceniana i nagradzana medalami na międzynarodowych wystawach w Monachium (1892), Berlinie (1891) i Paryżu (1900).\nJacek Malczewski - W Tumanie\nZ rodziny pochodził także generał WP i minister spraw wojskowych z czasów przewrotu majowego Juliusz Tadeusz Tarnawa-Malczewski. Jacek po kądzieli spokrewniony był z Jadwigą Łuszczewską, Karolem Szymanowskim i Jarosławem Iwaszkiewiczem.\nW 1903 odbyła się pierwsza indywidualna ekspozycja malarstwa Malczewskiego w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie i Lwowie, oraz w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie. Kolejne indywidualne pokazy miały miejsce w Poznaniu (1911, 1925), Krakowie (1924), Warszawie (1925), Lwowie (1926, 1929) i Łodzi (1926). Ponadto Malczewski prezentował swe prace na licznych ekspozycjach Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych we Lwowie (od 1875) i Krakowie (od 1877) oraz w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie (od 1879). W 1911 urządzono w Wiedniu retrospektywną prezentację twórczości artysty. Malczewski uczestniczył w wielu zagranicznych wystawach, m.in. w Monachium (1890-1898), Berlinie (1891, 1896, 1913), Petersburgu (1899), Chicago (1893), Paryżu (1900, 1921), Wiedniu (1902, 1915, 1918), Londynie (1906), Wenecji (1914) i Brukseli (1928).\nJacek Malczewski - Śmierć\nTwórczość malarska Malczewskiego koncentrowała się wokół kilku tematów, które wciąż powracały rozwijane, przekształcane i wzajemnie ze sobą splatane. Wyobraźnia artysty krążyła wokół kilku problemów, ujmując je wciąż od nowa i wciąż inaczej, penetrując odmienne aspekty tych samych treści, treści do końca nieuchwytnych, bo symbolicznych. Mnożenie wariantów i niuansów danego motywu następowało w obrębie serii i cyklów obrazowych mu poświęconych; malarskie oeuvre Malczewskiego obejmuje kilka serii tematycznych, które wyłonione w jednorodnej formie, współistniały i wzajemnie się wzbogacały, krzyżując i zespalając swe wątki.\nPod koniec życia artysta stracił wzrok. W Krypcie Zasłużonych na Skałce pochowano go zgodnie z ostatnim życzeniem we franciszkańskim habicie tercjarskim.\nJacek Malczewski - Śmierć Ellenai\nZ owładniętej obsesją śmierci symbolistycznej ikonografii Jacek Malczewski wysnuł wątek Thanatosa, sięgając do antycznych źródeł europejskiej kultury. Koncepcja tematyki tanatologicznej narodziła się w twórczości artysty w latach 1898-1899; powstało wówczas szereg obrazów ujmujących motyw śmierci w sposób alegoryczny (Thanatos, Thanatos I, Thanatos II). Mitologicznemu bogu śmierci nadał Malczewski - przewrotnie - postać młodej kobiety z kosą w dłoniach; o jej nadprzyrodzonej naturze świadczą biegnące szerokimi łukami skrzydła o dekoracyjnym zarysie. Jednocześnie dorodne kształty jej ciała kierują skojarzenia ku nierozwiązywalnemu splotowi materii i ducha, sfery zmysłowości ze spirytualnym pierwiastkiem, uwypuklonej po wielekroć przez symbolistów więzi Erosa z Thanatosem. Zimna, srebrzysto-zielona księżycowa poświata otulająca fragmentarycznie ukazany rodzinny dwór artysty w Gardzienicach, ewokuje niepokój chwili granicznej pomiędzy życiem doczesnym i transcendentnym bytem. W swej późnej twórczości artysta osadzał motyw śmierci w scenerii przywołanego z pamięci dworu w Wielgiem, w którym spędził dzieciństwo, spinając niejako klamrą drogę swego życia. Jacek Malczewski malarstwo\nAutor: Symbolizm. o 10:19 Brak komentarzy:\nEtykiety: artysta, galeria, Jacek Malczewski, malarstwo, malarstwo polskie, malarstwo symboliczne, malarz\nHieronim Bosch - Ogród Rozkoszy Ziemskich\nHieronim Bosch ( nl. Jheronimus Bosch [ɦijeːˈɾoːnimʏs ˈbɔs]) (ur. ok. 1450 w 's-Hertogenbosch w północnej Brabancji, zm. przed 9 sierpnia 1516 tamże ) – niderlandzki malarz. Jego twórczość charakteryzuje złożona symbolika, dotycząca w wielu przypadkach grzeszności i niedoskonałości człowieka, poprzez swą zawiłość nie do końca jasna dla odbiorców. Mówi się, że malarstwo Boscha stanowiło inspirację dla XX-wiecznych surrealistów.\nHieronim Bosch - Ogród Rozkoszy\nHieronim Bosch reprezentuje młodszą generację prymitywistów niderlandzkich stąd też jego dzieła są postrzegane zarówno w kontekście sztuki późnego średniowiecza, jak i w kategoriach nowożytności. Artysta preferował zarówno malarstwo (głównie olejne), jak rysunek. W swojej twórczości osiągnął szeroki zakres tematyczny, począwszy od scen z życia codziennego o bogatych treściach obyczajowych, poprzez wątki fantastyczne wpisane w sceny religijne, lub autonomiczne dzieła obrazujące irracjonalny świat, aż do malarstwa religijnego.\nBosch nie miał zwyczaju datowania swych obrazów, części z nich nie sygnował, stąd przypisuje mu się około 25 niepodpisanych obrazów malowanych w jego stylu. Po śmierci artysta zyskał wielkie uznanie, a jego dziełami zainteresowali się najbogatsi kolekcjonerzy dzieł sztuki m.in. król hiszpański, Filip II, stąd największa ich kolekcja znajduje się obecnie w muzeum Prado w Madrycie. Ponadto dzieła były wielokrotnie kopiowane oraz wywarły silny wpływ na twórczość m.in. Lucasa van Leyden, Pietra Bruegela Starszego a ponadto, Jana Wellensa de Cocka, Hieronymusa Cocka, Jana Mandyna, Herriego met de Bles, Pietera Huysa i innych.\nBosch tworzył przede wszystkim na zlecenie Kościoła katolickiego, jak i świeckich notabli. W jego oueuvre przeważa typowa dla późnośredniowiecznego malarstwa tematyka religijna, jednakże już we wczesnej fazie twórczości artysta wprowadza wątki moralizatorskie i elementy fantastyczne. W fazie dojrzałej Bosch używa najwięcej wątków irracjonalnych i tworząc dzieła o skomplikowanej interpretacji. Wówczas namalował kilka tryptyków, z których najsłynniejszy to Ogród ziemskich rozkoszy, przedstawiający raj z Adamem i Ewą wśród fantastycznych zwierząt na lewym panelu, rozkosze ziemskie w części środkowej i piekło z różnorodnymi narzędziami tortur dla grzeszników na panelu prawym. W późnym okresie pojawiają się przedstawienia świętych, m.in. Krzysztofa, Jana Chrzciciela, Jana Ewangelisty.\nHieronim Bosch - Kuszenie\nRzadko spotykana u innych malarzy tematyka i mnogość wyjątkowych, charakterystycznych dla Boscha wątków, szczególnie bogactwo demonografii przyczyniły się do rozmaitych przypuszczeń. Poszukiwanie źródeł inspiracji należy rozpatrywać w sposób indywidualny w stosunku do danego obrazu, lub grupy dzieł, w których jest rozmaite natężenie motywów wywodzących się z bezpośrednio z przewrotnej wyobraźni artysty. Spośród hipotez o negatywnym wydźwięku wyróżnia się podejrzenie uprawiania astrologii, alchemii, o sympatię Boscha dla heretyckich ideologii różnych sekt pojawiających się licznie w szesnastowiecznej Holandii, z adamitami na czele. Pojawiły się też przypuszczenia że malował dzieła dla sekty Wolnego Ducha, związanej z osobą Jacoba van Almaengien – wiele motywów i treści zawartych w jego dziełach często odbiegają od wzorców ściśle chrześcijańskich, sięgając do znaków kojarzących się z ludowymi podaniami, judaistycznych czy nawet magicznych. Możliwe też że Bosch zawarł w swoich dziełach tajemnice niezaspokojonej psychiki w sposób silny uderzające na podświadomość malarza, lub też dzieła są rezultatem halucynacjami umysłu twórcy.\nAutor: Symbolizm. o 10:43 Brak komentarzy:\nEtykiety: artysta, galeria, Hieronim Bosch, malarstwo, malarstwo niderlandzkie, malarstwo symboliczne, malarz, symbolizm


IX Indywidualne Mistrzostwa Polski w Karate FUDOKAN z udziałem gnieźnieńskich karateków!!!\nJesteś w: Start / Wiadomości / IX Indywidualne Mistrzostwa Polski w Karate FUDOKAN z udziałem gnieźnieńskich karateków!!!\nZapraszamy na otwarty trening UKS Zdziechowa!\n2013-04-27, wyświetleń: 1543,\nW minioną sobotę 13.04.2013r. w Warszawie odbyły się IX Indywidualne Mistrzostwa Polski w Karate FUDOKAN. Dwóch reprezentantów Gnieźnieńskiego Klubu Karate-Do "Yoshitaka Dojo", którzy wyjechali z Gniezna do stolicy godnie zaprezentowało się pośród ponad 400 zawodników i zawodniczek z 37 klubów z całej Polski. Filip Zyguła, startując w najliczniej obsadzonej konkurencji kata juniorów (blisko 30 zawodników) nie przeszedł eliminacji, ale pokazał się na macie z najlepszej strony.\nSukcesem okazał się natomiast start Marty Pawłowskiej w konkurencji kata seniorek. Rywalizując, między innymi z zawodniczkami Kadry Narodowej przeszła do finału i wywalczyła ostatecznie III miejsce zdobywając brązowy medal. Gratulujemy i życzymy kolejnych sukcesów wszystkim zawodnikom klubu.\nJesteś 124965154 odwiedzającym naszą stronę


News powiązane z Tomasz Karolak\n2020-08-31 | 06:17\nTomasz Karolak: Wyjście IMKI na Bemowo jest dla mnie bardzo ważne. Chcemy, żeby ludzie wsiedli w samochody i wykonali pielgrzymeczkę teatralną\nDyrektor Teatru IMKA tłumaczy, że zmiana siedziby nie zahamuje rozwoju instytucji. Jesienią zaplanowane są premiery spektakli z udziałem gwiazd. Obecnie trwa remont nowej sceny na warszawskim Bemowie. Tomasz Karolak intensywnie pracuje, by uczynić nową IMKĘ miejscem, do którego przyjeżdżać będą także ludzie z centrum miasta. Ostatnio brał udział w zdjęciach do nowego filmu – komedii romantycznej „Szczęścia chodzą parami”.\n2017-11-29 | 06:12\nZdaniem Tomasza Karolaka podstawą dobrze funkcjonującego teatru jest sięganie po niebanalny repertuar i zespół ludzi, którzy znają się od lat i mają do siebie zaufanie. Stołeczna scena IMKA w tym roku świętuje 5-lecie swojej działalności. Jej dyrektor artystyczny podkreśla, że nie stawia na tanią rozrywkę dla mas, lecz stara się zaspokoić najbardziej wysublimowane gusta, również dziecięce.\n2015-03-24 | 12:05\nW poniedziałek 23 marca odbyła się IV edycja gali "Osobowości i Sukcesy Roku 2015". Po raz kolejny nagrodzono osoby i firmy, które w minionym roku odniosły wyjątkowy sukces, odznaczając się kreatywnością, optymizmem i oryginalnością. Wśród tegorocznych laureatów znaleźli się m.in. Wojciech Modest Amaro, prof. Zbigniew Lew-Starowicz, Tomasz Karolak i Sylwia Grzeszczak.


Prawo Internetu. Projekty zmian\nWydarzenia / Publikacje / Prawo własności intelektualnej / Ochrona dóbr osobistych i prawo prasowe / Nowe technologie i telekomunikacja\nKarta praw internauty. Potrzeba, czy populistyczna propozycja?\nW dodatku do Dziennika Gazety Prawnej "PRAWNIK" ukazał się wywiad Redaktor Sylwii Czubkowskiej z mec. Zbigniewem Krügerem dotyczącym projektu tzw. Karty Wolności w Internecie. Mec.Krüger odniósł się do zagrożeń i problemów prawnych związanych z Funkcjonowaniem Internetu i nowych technologii.\nZa zgodą Redakcji publikujemy treść wywiadu z Mec.Krügerem. Szerszy artykuł oraz poglądy innych ekspertów można znależć w dodatku do Gazety Prawnej "PRAWNIK"\nZbigniew J. Krüger:\nInicjatywa rządu polegająca na uchwaleniu dla użytkowników internetu odrębnej regulacji jest skazana na porażkę. Prawo zawsze będzie z tyłu za pomysłowością internautów\nKarta na pewno będzie dobrze wyglądała jako dowód na to, że rząd docenia i szanuje internautów. Po protestach w związku z ACTA bardzo potrzebuje przecież poprawić swój wizerunek\nCzy internauci są tak wyjątkową grupą społeczną, że potrzebują swojego odrębnego prawa?\nCiężko w ogóle mówić o internautach jako o odrębnej grupie. Przecież już ponad 16 mln osób w Polsce korzysta z internetu i ich liczba cały czas rośnie. Oczywiście jest wśród użytkowników internetu część osób, które są bardziej biegłe, zaangażowane w życie internetowe i często też bardziej świadome tego, jakie możliwości daje im sieć. Z drugiej strony skoro do sieci przenosi się tak wiele aktywności, zarówno zawodowych, jak i prywatnych, to i pojawia się coraz więcej wątpliwości co do tego, co wolno, a czego nie. I mówię o tym mając na uwadze zarówno kwestie związane z etyką, jak i prawem. Tyle tylko, że wszystkie te wątpliwości można rozwiać, nowelizując już istniejące prawo. Naprawdę, moim zdaniem, nie ma konieczności tworzenia nowych dokumentów, kodeksów czy kart. Niestety zrozumiałe jest, że pomysł na Kartę praw internauty, która ostatnio funkcjonuje pod nazwą Karta wolności w internecie, pojawił się jako PR-owskie zagranie, by załagodzić nastroje po awanturze z ACTA.\nAle skoro, jak sam pan przyznaje, jest coraz więcej wątpliwości związanych z prawami w internecie, to może warto je wszystkie zebrać i wyjaśnić w jednym dokumencie?\nPo pierwsze nie da się zebrać wszystkich wątpliwości. Choć byśmy nie wiem, jak się starali, to prawo cały czas będzie w tyle za wyzwaniami internetu, pomysłowością jego użytkowników i nowymi problemami, jakie mogą się w efekcie pojawiać.\nPo drugie nie jest to potrzebne ze względów praktycznych, bo większość problemów związanych z internetem przecież nie jest oderwana od rzeczywistości i istniejących już norm prawnych.\nNa przykład na gruncie prawa karnego widzę potrzebę reakcji prawnokarnej na wirtualne kradzieże wirtualnych przedmiotów, np. w grach typu MMO (gry, w których gra się w sieci w czasie rzeczywistym z wieloma innymi użytkownikami – przyp. red.) czy Second Life, w których wirtualne przedmioty są realnie obracano za realną gotówkę. W obecnym stanie prawnym sprawca takiej kradzieży może odpowiadać za zakłócanie pracy sieci czy włamanie do systemu komputerowego, ale nie za kradzież, bo prawo karne nie może być interpretowane rozszerzająco.\nPo trzecie nie podobają mi się nazwy określające projekt, tzn. Karta praw, Karta wolności. Przecież użytkownicy internetu mają nie tylko swoje prawa, ale także obowiązki. Chcąc tworzyć komplementarne przepisy, trzeba by było także je uwzględnić.\nResort cyfryzacji podszedł do sprawy kompleksowo. Podzielił materię na pięć zakresów tematycznych: prawa autorskie, ochrona danych osobowych, modele biznesowe, komunikacja i konsultacje oraz integracja cyfrowa, i do każdej stworzył podgrupę ekspertów. Myśli pan, że to nie wystarczy, by opracować pełne zasady?\nŻyczę powodzenia, ale obawiam się, że znalezienie złotego środka w każdym z tych zagadnień będzie bardzo trudne. Ale ich praca może przynieść sporą korzyść, bo być może pomoże w dopracowaniu już istniejących ustaw, w których jest kilka poważnych problemów związanych z wolnościami i obowiązkami obywateli, administratorów, urzędników i biznesmenów w sieci.\nPo pierwsze kwestia neutralności technologicznej internetu, która staje się coraz bardziej palącym zagadnieniem. Z jednej strony ścierają się tu interesy dostawców sieci, z drugiej dostawców treści, a z trzeciej odbiorców. Dostawcy treści, czyli także reklam, chcą, by przekazywać ich jak najwięcej, operatorzy narzekają, że przepustowość sieci już tego powoli nie wytrzymuje, a użytkownicy nie chcą być bombardowani reklamami. Już pojawiły się w Polsce pomysły częściowego filtrowania treści przez operatorów, tak by odsiać reklamy i tym samym poprawić jakość usługi użytkownikom. Oczywiście takie filtrowanie z reklam może wydawać się korzystne, ale trzeba pamiętać, że gdy raz zacznie się przesiewanie, to nie wiadomo, w jaką stronę może się to przesunąć i czy nie stanie się podstawą do wprowadzania jakiejś formy cenzury. To bardzo poważne zagadnienie, które koniecznie powinno zostać rozstrzygnięte. Zresztą prace nad tym już trwają, ale zmiany trzeba będzie wprowadzić w ustawie-Prawo telekomunikacyjne, bo to ona reguluje takie kwestie.\nPodobnie rzecz się ma z kwestią odpowiedzialności administratorów za treści umieszczane przez internautów. I tu też trwają prace, a może są one wręcz na ukończeniu, bo procedura „notice and take down” została już przedstawiona w najnowszej wersji projektu nowelizacji prawa telekomunikacyjnego. Opracowania wymaga jeszcze rozporządzenie, które ma jasno odpowiedzieć na pytanie, jak powinna wyglądać formuła zgłaszania administratorowi złamania prawa, która zobowiąże go do zablokowania treści.\nCzyżby więc wystarczyło znowelizować prawo telekomunikacyjne?\nTak dobrze nie jest. Jest jak już wspominałem, jest znacznie więcej ustaw regulujących internet. Jest jeszcze duża grupa zagadnień związanych z prywatnością i ochroną danych osobowych. W tym przypadku zmiany wymagają ustawa o ochronie danych osobowych, ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych czy nawet prawo zamówień publicznych, do którego należałoby wprowadzić przepisy zapobiegające uzależnianiu instytucji publicznych od jednego dostawcy sprzętu czy oprogramowania.\nWyzwania są rzeczywiście spore i patrząc w ten sposób na poczynania resortu cyfryzacji, prace nad przeglądem prawa mogą bardzo się przydać. Ale nie ma co liczyć, że wszystkie kwestie, o których wspomniałem, ureguluje kompleksowo jeden dokument.\nResort cyfryzacji przywołuje przykłady kart, które już funkcjonują na świecie. Na Łotwie przyjęto deklarację na temat praw użytkowników, która została podpisana przez operatorów, portale i użytkowników, trwają prace nad kodeksem internauty w Estonii, nawet Komisja Europejska pracuje nad kodeksem praw użytkowników sieci, który ma być ogłoszony jesienią tego roku.\nOwszem, ale w pierwszej kolejności komisja miała ogłosić nową dyrektywę dotyczącą handlu internetowego, a wciąż nie weszła ona w życie. Zresztą wszystkie wspominane dokumenty to nie są szczegółowe ustawy, tylko ogólne wykazy podstawowych zasad w rodzaju „każdy ma prawo do korzystania z internetu”, „państwo ma obowiązek zapewnić dostęp do internetu”, „każdy ma prawo do poszanowania swojej prywatności w internecie”.\nOczywiście, jeżeli w tę stronę pójdzie też polska Karta praw internauty, to nie ma problemu. Niech sobie będzie takim ogólnym wykazem dobrych praktyk w sieci. To wiele nie zmieni, ale też nie zaszkodzi. Nie rozwiąże ona palących problemów, jakie już są i jakie będą pojawiać się w przyszłości w związku z internetem. Na pewno jednak będzie dobrze wyglądała jako dowód na to, że rząd docenia i szanuje internautów. Po protestach w związku ACTA bardzo potrzebuje przecież poprawić swój wizerunek.


Przestarzała tarcza | Przegląd\nAutor: Eugeniusz Januła, Katarzyna Kurzeja\t| Sierpień 3, 2008\nChcemy instalacji rakiet Patriot, których Amerykanie… już nie produkują\nAdministracja amerykańska, szczególnie Departament Stanu oraz Pentagon nie mogą się jeszcze otrząsnąć po policzku, który USA otrzymały od dotychczasowego wiernego sługi, za jakiego uważa się w Waszyngtonie Polskę. Tym bardziej że ten piekący policzek został wymierzony właśnie w dniu święta narodowego Stanów Zjednoczonych. Dotychczas wierna i gotowa na każde skinienie Polska zamroziła negocjacje na temat tarczy antyrakietowej, nie przyjmując amerykańskich warunków. Jest to fakt już powszechnie znany. W Ameryce większym problemem jest natomiast próba rozszyfrowania, po co min. Fotyga przyleciała nad Potomac i co chciała załatwić, zwłaszcza że jej głównym rozmówcą był nie kto inny jak ambasador RP w Waszyngtonie.\nFaktycznie sedno problemu elementów tarczy antyrakietowej na naszym terytorium, a szerzej\nzwiększenia gwarancji bezpieczeństwa\ndla naszego kraju, leży zupełnie gdzie indziej. Oczywiste jest, że tarcza będzie systemem globalnym, ale za ok. 30 lat. Jest możliwość włączenia się do tego przedsięwzięcia Rosji, ale w dość odległej przyszłości. Istnieje również oczywiście możliwość, ale tylko hipotetyczna, że za kilkanaście lat nie będzie już państw bandyckich.\nJednak na dzisiaj i bliskie jutro tarcza zagraża przede wszystkim Rosji poprzez możliwość obezwładnienia części jej ofensywnego potencjału rakietowego. Baza antyrakietowa na terytorium północnej Polski skierowana jest przede wszystkim przeciwko rosyjskim silosom zlokalizowanym na Półwyspie Kola. To, że ten właśnie półwysep jest optymalnym obszarem dla wyrzutni rakiet skierowanych na USA i Kanadę, jest niewątpliwe. W nieustannej grze i wzajemnym szachowaniu się wybudowanie w Polsce infrastruktury antyrakietowej wybija Rosji poważną część atomoworakietowych zębów. Rosjanie nie będą zasypiali gruszek w popiele. Oni muszą zneutralizować bazę poprzez możliwość jej szybkiego obezwładnienia, jeszcze przed wystrzeleniem antypocisków. Możliwości są dwie. Pierwsza to desant morskich i powietrznych oddziałów specnazu i zniszczenie bazy wraz z przyległościami. Druga to po prostu skierowanie dodatkowych rakiet średniego i bliskiego zasięgu w bazę i jej przyległości.\nZarówno prewencyjny atak specnazu, jak i atak rakietowy na ową bazę trzeba poważnie brać pod uwagę. Oczywiście trudniejsza jest sprawa skutecznej obrony przed atakiem rakietowym. Zbudowanie mobilnego systemu antyrakietowego nie jest zadaniem łatwym ani tanim. Tym bardziej że zastosowane technologie należą do unikalnych. Praktycznie tylko dwa państwa mają operacyjne systemy antyrakietowe. Zdaniem specjalistów, Rosja ma większe osiągnięcia w dziedzinie operacyjnych technologii antyrakietowych niż USA. Przez dłuższy czas rosyjskie S-300 były znacznie lepsze i około trzykrotnie tańsze od amerykańskiego odpowiednika, czyli patriotów. Ten system modernizowano, kolejno powstawały Patriot 1, 2 i 3. Patriot 1 sprawdził się w czasie Pustynnej Burzy. Ale od tego czasu upłynęła już w zakresie technologii rakietowych niemalże cała epoka. Zbudowano dwie kolejne mutacje, które czyniły system sprawniejszym, ale również sporo droższym. W roku 2004 wszedł substytut Patriota, operacyjny pocisk antyrakietowy THAAD o stosunkowo dużej sprawności i możliwościach przechwytywania. Tyle że\nW tym samym roku przerwano produkcję patriotów i podjęto seryjną produkcję nowego systemu. W tym samym okresie Rosjanie wybudowali też nowy system S-400. Również znacznie sprawniejszy od poprzedniego i sześciokrotnie tańszy od amerykańskiego THAAD.\nLogiczne byłoby, żeby Amerykanie osłonili swoją bazę w Polsce oraz terytorium swojego bliskiego sojusznika najlepszym systemem antyrakietowym. Ale o tym nie ma mowy. Wielką łaską Ameryki jest zaoferowanie czasowego, rotacyjnego stacjonowania w Polsce mocno już przestarzałych patriotów, będących w zasobach amerykańskiej armii stacjonującej w Europie. Zamysł jest prosty. Na miesiąc w kwartale dzielni amerykańscy boys przyjeżdżaliby ze swoimi patriotami na polski poligon. Wykonywaliby tam próbne strzelania i wracali do Niemiec. Ponieważ rejon, gdzie ma być budowana baza pocisków antyrakietowych systemu NMD, znajduje się w pobliżu Słupska, a polski poligon do strzelań przeciwlotniczych z kolei to Wicko niedaleko Ustki, zaproponowano, że bateria patriotów będzie stacjonować właśnie w Wicku. I ćwiczyć oczywiście. Mądre i sprytne, powie ktoś. Naturalnie tak. Tyle że ci sprytni to akurat nie my. Amerykanie w tej koncepcji, której przyklaskują bracia Kaczyńscy, mieliby za darmo poligon, ćwiczenia i… A my? – zapyta ktoś niegrzecznie. Dla nas pozostałaby chwała, że mamy bazę antyrakiet i przez cztery miesiące w roku baterię, za każdym razem inną, pocisków Patriot. Rząd Tuska nie zgodził się na takie mało pociągające dla nas rozwiązanie. Zażądano więcej patriotów, chociaż należałoby zgodnie ze zdrowym rozsądkiem poprosić o nowoczesne pociski THAAD, a nie przestarzałe już patrioty. Amerykanie są nawet gotowi przystać na nowe polskie życzenia, tylko że… rakiet Patriot już się nie produkuje. Jeżeli administracja amerykańska zażąda, producent wznowi produkcję. Jak Polacy chcą. Pozostają koszty, o których dżentelmeni głośno nie mówią, chociaż wyciągają skwapliwie ręce. Koszt jednej baterii systemu Patriot, czyli sześć razy cztery popularne rury, tj. 24 rakiety, plus trzy ruchome stacje radarowe – naprowadzające, cztery wozy techniczne i zapas, czyli po dalsze trzy pociski w kasetach na jedną rurę to ok. 360 mln dol. Tzn. niezupełnie, bo jest to cena dla armii amerykańskiej. My, bliscy sojusznicy musielibyśmy, jak nam uprzejmie wyliczono, zapłacić za jedną kompletną baterię ok. 600 mln dol. No i jeszcze jakieś 50-60 mln za szkolenie personelu, dalsze sumy za serwis itd. Żeby w miarę skutecznie osłonić nasze terytorium, potrzebujemy jakieś 16 baterii. Koszty astronomiczne,\nefekt zaś iluzoryczny,\nbo rosyjskie nowe pociski bliskiego zasięgu systemu Iskander na pewno nie zostaną przechwycone przez system Patriot. Również rakiety starszych generacji, np. łuny i toczki, stacjonujące w zonie Kaliningradu w znacznej większości przedrą się przez osłonę złożoną z systemu Patriot. Rząd Tuska wysunął postulaty, żeby na naszym terytorium stacjonowały stale trzy, cztery baterie systemu Patriot. Podniesie to na pewno ducha, ale w istotny sposób nie poprawi bezpieczeństwa. Amerykanie natomiast oferują na obecnym etapie po prostu sprzedaż. Za ogromne pieniądze. Byłaby to transakcja podobna do zakupu też nowych fabrycznie, ale przestarzałych generacyjnie samolotów F-16. Nawet ładnie się prezentujących, jednak mocno awaryjnych i piekielnie drogich. No cóż, jeżeli chcemy wydatkować kolejne 3 mld zł na przestarzały już system, amerykańskiemu establishmentowi to nie przeszkadza. Wprost przeciwnie.


VATICANNEWS.VA DODANE 05.12.2021 AKTUALIZACJA 05.12.2021\nProśmy o łaskę wiary, że z Bogiem wszystko może się zmienić, że On uzdrawia nas z naszych lęków, leczy nasze rany, a miejsca pustynne przemienia w źródła wody – mówił Papież podczas Mszy dla greckich katolików w hali koncertowej a Atenach. Franciszek skupił się na dwóch aspektach misji św. Jana Chrzciciela, które opisuje dzisiejsza Ewangelia. Są to pustynia i nawrócenie. »\nKAI DODANE 05.12.2021 AKTUALIZACJA 06.12.2021\n- Ważnym słowem jest dziś dla mnie słowo "nadzieja" i myśl o wspólnym kierowaniu się ku Chrystusowi, jako Temu, kto tę nadzieję może nam wszystkim dać - mówi bp Adrian Galbas, który decyzją Ojca Świętego mianowany został arcybiskupem koadiutorem archidiecezji katowickiej. Biskup Galbas, urodzony w Bytomiu, podkreśla swój głęboki związek ze Śląskiem, zarówno poprzez duchowość, jak i osobiste przyjaźnie. Wyraża też nadzieję na jeszcze bliższą współpracę z wieloma osobami zaangażowanymi w dzieło ewangelizacji w Kościele katowickim. »\n„Tylko pokora buduje. Pycha rujnuje. Pierwsza otwiera na przyszłość i pozwala z nadzieją iść dalej. Druga zastyga w resentymentach, pretensjach, bólu i zgorzknieniu” - mówił w niedzielę 5 grudnia w Gniewkowie Prymas Polski abp Wojciech Polak. »\nRatownicy, którzy już drugą dobę próbują dotrzeć do górnika uwięzionego po wstrząsie w kopalni Bielszowice, pokonali w skalnym zwałowisku 4 metry od miejsca, w którym ostatniej nocy znaleziono innego poszkodowanego w tym wypadku. »\n- Przychodzimy tu z sercem, bo wszyscy jesteśmy dziećmi jednego Boga – podkreślają. Tradycyjnie w pierwszą niedzielę grudnia na Jasnej Górze odbyła się już po raz 39. Ogólnopolska Pielgrzymka Romów. Modlono się o ustanie pandemii, za rodziny, które dla tej społeczności są wielką wartością. Wizerunek Matki Bożej Częstochowskiej od zawsze towarzyszył Romom, nawet w drodze w taborach. »\nO tym, że adwentowe zaproszenie do nawrócenia i do spotkania z Bogiem na pustyni życia, to przede wszystkim zachęta do wychodzenia poza dotychczasowe schematy wiary i własnych możliwości, mówił papież Franciszek w niedzielnej homilii. Msza św., której przewodniczył w Megaron Concert Hall w Atenach, to centralny punkt jego wizyty apostolskiej w Grecji. »\nObóz dla uchodźców, do którego przybył dziś Franciszek jest zupełnie innym miejscem niż to, które odwiedził pięć lat temu. Sytuacja była wówczas bardzo trudna. Grecja, będąca w środku kryzysu gospodarczego, doświadczała napływu setek tysięcy migrantów, zwłaszcza z Turcji. W obozie mieszkało wówczas 25 tys. osób, obecnie ich liczba zmniejszyła się o 80 proc. W kraju jest ich natomiast ponad 100 tys. »\nZobacz zmagania młodych szczypiornistów i szczypiornistek w katowickiej hali MOSiR. »\nW niedzielę w katolickiej bazylice św. Mikołaja w Amsterdamie odbyło się uroczyste złożenie relikwii św. Mikołaja Biskupa. Kawałek żebra świętego był wcześniej przez prawie tysiąc lat w posiadaniu opactwa w Egmond w zachodniej Holandii. »


Od 30 lat, czyli mniej więcej od chwili wynalezienia solarium, pojawia się coraz więcej osób korzystających z usług szybkiego opalania. Niestety spora część z tych użytkowników wpada w uzależnienie, którego następstwa mogą okazać się bardzo szkodliwe dla zdrowia.\nTanoreksją określane jest psychiczne uzależnienie od opalania. Chorzy są osobami ciepłolubnymi, choć na początku swoje długotrwałe przebywanie na słońcu motywują chęcią atrakcyjnego wyglądu. To właśnie oni najczęściej zostają klientelą salonów kosmetycznych, a na solarium bywają nawet do kilku razy w tygodniu.\nMechanizm uzależnienia od solarium\nNajczęściej w uzależnienie to popadają osoby z bardzo niską samooceną. Uzasadniają sobie brak zainteresowania innych i popularności bladym odcieniem skóry, więc korzystają z usługi solarium, by ten problem wyeliminować. Ponieważ w salonie zostają wysłuchani, a w chwili zabiegu cała uwaga skierowana jest na nich, zaczynają powtarzać wizyty.\nCo ciekawe osoby uzależnione od opalania uważają, że są blade – tudzież mało atrakcyjne – nawet, gdy kolor ich skóry przypomina w odcieniu czekoladę. Chcą być ciemniejsi za wszelką cenę i bardzo często ignorują niebezpieczeństwa towarzyszące długotrwałemu wystawianiu się na działanie promieni ultrafioletowych.\nTanorektycy przychodzą na solarium nawet po kilka razy w tygodniu, co może przynieść im bardzo szkodliwe dla zdrowia konsekwencje.\nSzkodliwe skutki chodzenia na solarium\n15 minutowa wizyta w solarium odpowiada 24 godzinom „smażenia” się w pełnym słońcu. Dermatolodzy nie zalecają zabiegów dłuższych niż 5 minutowe i to maksymalnie 2 razy w roku. Jak nietrudno się zorientować skóra osób uzależnionych od opalania się jest narażona na bardzo poważne choroby.\nPo pierwsze skóra zaczyna być przesuszona i mniej elastyczna. Następnie skóra twardnieje a w połączeniu z ciemniejszym kolorem zaczyna przypominać owadzi pancerz. Powoli zaczynają pojawiać się przebarwienia oraz ciemne plamy przypominające znamiona. Co więcej długotrwałe wystawianie się na promieniowanie UV przyspiesza procesy starzenia się komórek co np. powoduje:\npogłębianie oraz powstawanie nowych zmarszczek,\nopadanie skóry na powiekach,\nwykwity brązowych plam, takich jak u starszych ludzi,\npojawienie się zwisającej skóry na przedramionach oraz innych partiach ciała.\nOgólnie rzecz ujmując, ludzie regularnie korzystający z solarium szybciej się starzeją.\nNajniebezpieczniejsze jest jednak ogromne zwiększenie się ryzyka wystąpienia czerniaka skóry. Z uwagi na szybko rozpadające się komórki oraz powstawanie patologicznych komórek pod wpływem promieniowania ultrafioletowego osoby uzależnione są znacznie bardziej narażone na pojawienie się u nich nowotworu skóry.\nMusimy pamiętać, że uzależnienie od solarium niesie za sobą bardzo poważne konsekwencje, dlatego widząc osobę posiadającą ten problem należy przekonać ją do leczenia. Bardzo cenna może okazać się także pomoc psychologa oraz dermatologa.\nKomentarze do: Uzależnienie od solarium


czwartek, 06 sierpnia 2015 12:46\nKażde wydarzenie, przyjęcie rodzinne, uroczysta kolacja czy spotkanie z przyjaciółmi wymaga odpowiedniej oprawy. Jednym z jej głównych elementów jest zastawa stołowa, którą można dostosować do poszczególnych okazji. Ta na wyjątkowe okoliczności powinna być przede wszystkim elegancka i zachęcać do wspólnej biesiady. Wystarczy zastosować się do kilku prostych zasad, które ułatwią nam wybór odpowiedniego serwisu i przyjęcie gości bez popełniania przy tym faux pas.\nAmbition - niebanalne rozwiązania AGD do kuchni i jadalni. Od wielu lat zaspokaja najbardziej wymagające gusta swoich klientów. Dostarcza wysublimowaną zastawę stołową, różnego rodzaju naczynia, sztućce, garnki, czajniki, patelnie oraz wszelkie akcesoria kuchenne. Szeroki wybór produktów marki Ambition sprawia, że każdy znajdzie coś dla siebie.\nPoprawiony: piątek, 07 sierpnia 2015 13:34


GP 220SCH\_ST 2200mAh SC NiMH 50413 201 052 HR-SCU HR-SCUP RSH1.3 - Sklep BTO - Akumulatorki, Baterie, Ładowarki\nStrona główna » A8 - Akumulatory niklowo-wodorkowe (NiMH) » Cylindryczne » GP 220SCH/ST 2200mAh SC NiMH\nAkumulator wysokoprądowy GP 220SCH/ST z blaszkami do lutowania\nOgniwo przystosowane do szybkiego ładowania 1C (2200mA) oraz do wysokich rozładowań. Prąd ciągły 29A, prąd impulsowy 58A. Zastosowanie: Elektronarzędzia, modele sterowane ASG, przemysł. Wykorzystywany przy regeneracji akumulatorów do elektronarzędzi. Dzięki zgrzanym blaszkom do lutowania, możesz bez problemu dolutować akumulator do swojego urządzenia, nie martwiąc się, że zepsujesz ogniwo.\nrezystancja wewnętrzna: 7m?\nOgniwa wykonywane na zamówienie tylko w przypadku dostępności ogniw GP220SCH. Czas oczekiwania 3-7 dni roboczych.\nLink do artykułu: /produkt/49742/gp-220schst-2200mah-sc-nimh Twoja wiadomość:\nZestaw lamp rowerowych Duo Slim ABS0031 60lm/18lm\nIlość odwiedzin: 26697\nKomentujesz: GP 220SCH/ST 2200mAh SC NiMH


Complex poszedł na zakupy - Puls Biznesu - pb.pl\nZa ponad 6 mln zł producent łożysk przejmie od ARP dwie firmy. Inwestorom to się podoba.\nComplex, łódzki producent łożysk, porozumiał się z Agencją Rozwoju Przemysłu w sprawie przejęcia od niej dwóch firm: Zakładów Elektromaszynowych-Elektronarzędzia Celma i Celma Tools.\nZa pierwszą firmę Complex zapłaci 2,54 mln zł i dostanie w zamian 80 proc. udziałów. Z kolei 100 proc. udziałów drugiej będzie go kosztować 3,66 mln zł. Za obie firmy zapłaci w pięciu ratach. Żeby transakcje doszły do skutku, zgodę musi wydać walne zgromadzenie ARP.\nSzczegóły transakcji i dalsze plany połączonych firm nie są na razie znane, ale spółki przekażą je rynkowi na dzisiejszej konferencji prasowej. Na razie wiadomo jedynie, że Complex zobowiązał się zainwestować w ciągu czterech lat w przejętych spółkach co najmniej 2 mln zł.\nZE-EN Celma zajmuje się produkcją elektronarzędzi, m.in. wiertarek, młotków, szlifierek i narzędzi do obróbki drewna. Podobny profil ma Celma Tools: specjalizuje się w produkcji i sprzedaży elektronarzędzi.\nBędzie to drugie przejęcie w giełdowej historii Compleksu. Na razie udało mu się kupić tylko spółkę Quinto, zajmującą się produkcją maszyn górniczych. Zapłacił za nią ponad 3 mln zł. To oznacza, że ma jeszcze do dyspozycji pieniądze z oferty publicznej poprzedzającej jego debiut na giełdzie w 2007 r. Complex pozyskał wtedy ponad 18 mln zł.\nInformacja o transakcji została wczoraj opublikowana przed zamknięciem sesji. Spodobała się inwestorom, bo kurs zaczął rosnąć (wcześniej w zasadzie się nie zmieniał). Papiery Compleksu zakończyły sesję na ponad 7-procentowym plusie i kosztowały 1,5 zł.\nStudencie, zdobywaj doświadczenie zawodowe. Jeśli tylko masz gdzie\nZłoty , Produkcja , Firma , Inwestor , Firmy , Inwestorzy , Przejęcia\nPuls Inwestora / Complex poszedł na zakupy


Ponownie czad - Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej w Bielsku-Białej\nTrzyosobową rodzinę, w tym czternastoletnią dziewczynę zabrał dzisiaj w nocy zespół ratownictwa medycznego Bielskiego Pogotowia Ratunkowego do szpitala z podejrzeniem podtrucia tlenkiem węgla. O godzinie 232 Dyżurny Stanowiska Kierowania przyjął zgłoszenie od dyżurnego Pogotowia Ratunkowego o konieczności dokonania pomiarów stężenia tlenku węgla w mieszkaniu budynku wielorodzinnego w Czechowicach-Dziedzicach przy ul. Korczaka.\nPo przybyciu zastępu do mieszkania dokonano pomiarów stężenia tlenku węgla. Wyniki pomiarów w poszczególnych pomieszczeniach wynosiły od 74 ppm do nawet 310 ppm w kuchni. Po 15 minutowym wietrzeniu wykonano kolejny pomiar. Poziom tlenku węgla nadal był wysoki, w kuchni dochodził nawet do 280 ppm. Dopiero po wygaszeniu pieca centralnego ogrzewania w kotłowni i przewietrzeniu mieszkania wynik pomiaru wyniósł 0 ppm.\nW dniu dzisiejszym na miejscu zdarzenia będzie przeprowadzana wizja lokalna w celu określenia przyczyny. Będzie w niej uczestniczył biegły sądowy z zakresu kominiarstwa i Policja.


Plac św. Sebastiana w Opolu gotowy! Czekamy na zakończenie prac przez MZD - Wiadomości\nDodano: 2019-10-05 / 08:16\nMieszkańcy długie lata domagali się zmian, teren wymagał uporządkowania i nadania nowego, świeżego wyglądu. Każdy, kto kiedykolwiek przechodził przez stary plac św. Sebastiana z pewnością pamięta ogrom porastających go krzaków, niejednokrotnie stanowiących miejsce noclegowe dla bezdomnych.\nDziś nie ma już krzaków. Posadzono w zamian kilkanaście drzew, a pod nimi ustawiono ławki. Na podziwianie piękna nowego placu św. Sebastiana w całej okazałości będziemy musieli jednak poczekać do wiosny, kiedy posadzone drzewa znów obudzą się do życia, dziś widać na nich już jesienne kolory.\nPlac Sebastiana to ważne miejsce w mieście, często odwiedzane chociażby spacerem przez Opolan. Od długiego czasu zarówno kierowcy jak i spacerowicze muszą liczyć się z utrudnieniami spowodowanymi pracami remontowymi w tym miejscu, ale już niedługo. Trwają ostatnie "szlify" i testy, chociażby fontanny, która przyozdobi rewitalizowany plac. Koszt tej inwestycji kosztował miasto 3 miliony złotych.\nWładze miasta potwierdziły, że prace związane z rewitalizacją placu zostały już zakończone. Ostatni krok należy do Miejskiego Zarządu Dróg, który musi uporządkować uliczki wokół placu. - Pozostało uporządkowanie kostki brukowej na skrzyżowaniu Katedralnej i Książąt Opolskich. Opolanie będą mogli korzystać z placu św. Sebastiana jeszcze w październiku -informuje Adam Leszczyński, rzecznik Miejskiego Zakładu Dróg w Opolu.\n2019-10-05 21:27:01 [83.22.241.*] id:1582783\nWspółczuję mieszkańcom w upały. Nagrzane płyty chodnikowe latem i mało zieleni!\n2019-10-05 22:04:48 [31.60.32.*] id:1582785\nTen cymbał jak się wypowie to koniec... co za dzban\n2019-10-06 06:18:09 [83.22.241.*] id:1582789\nTy jesteś dzban. Czy coś napisałem złego. Stwierdziłem fakty. Zbyt dużo granitu, który będzie się nagrzewał. Gościu jesteś hipokrytą i widać w Twoich wypowiedziach kompleksy. Już Tobie raz napisałem zacznij normalnie żyć!\n2019-10-06 21:22:29 [31.60.32.*] id:1582819\nmirus uważaj bo ci żyłka pęknie\n2019-10-07 08:05:37 [217.173.195.*] id:1582824\nWcześniej też były płyty betonowe, do tego drogi asfaltowe, które na pewno gorzej znosiły wysokie temperatury i bardziej oddziaływały na otoczenie. Część placu będzie zacieniona, na części będzie fontanna. Wydaje mi się, że w porównaniu do poprzedniej wersji placu, dużo mniejsza jego część będzie wystawiona na działanie słońca. No i kamień dosyć wolno się nagrzewa, przynajmniej w porównaniu do innych materiałów.\n2019-10-07 12:25:44 [31.60.32.*] id:1582842\nAle mirus nie wie takich rzeczy, dlatego tak klepie w tą klawiaturę co popadnie..złamas jeden\n2019-10-08 00:18:29 [5.173.32.*] id:1582882\nmirek jesteś dzbanem i to dziurawym w ch😂😂😂\n2019-10-07 10:00:22 [77.255.81.*] id:1582836\nJest pięknie Dziękujemy lokalnej władzy i Prezydentowi Wiśniewskiemu za robienie z pięknego Opla jeszcze bardziej piękniejszego. Fajnie że już coś się rusza w spawie CUP widziałem projekty fajnie to wygląda choć to dopiero za 3-4 lata\n2019-10-07 10:08:26 [77.255.81.*] id:1582837\nchciałby jeszcze żeby centrum Opola było bardziej żywe. Żeby nie było tak jak do tej pory że o godzie 22 zamiera życie na zewnątrz pubów i barów (mówię o wiośnie lecie i ciepłej jesieni). Jak się jakimś mieszkańcom nie podoba że młodzież sobie śpiewa czy się smieją trzeba zrobić tak jak Dulkiewicz we Wrocławiu przesiedlić tych ludzi którym się nie podoba do innych mieszkań a młodzieży tej młodszej i starszej pozwolić się bawić i cieszyć zżyciem. W Hajlanderze nie ma tygodni by komuś cos nie podoba by nie podoba się jak się młodzież z całego świat bawi i śmieje to skandal żeby tak dusić to Opole. Ja chcę miasta wesołego i żywego pełnego młody ludzi, a młodzi ludzie muszą mieć miejsca gdzie się dobrze bawią.\n2019-10-05 08:56:50 [188.147.103.*] id:1582754\nPoprzednio plac,obecnie park.\n2019-10-07 08:03:05 [217.173.195.*] id:1582823\nNo nie, do parku to mu daleko, parę drzew nie zrobi z placu parku :)\n2019-10-06 14:18:58 [178.252.17.*] id:1582805\nJak mały rynek.


15 rocznica śmierci Józefa Lewickiego - Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich - Ogólnopolski portal bibliotekarski\nStart / Artykuł » 15 rocznica śmierci Józefa Lewickiego\n15 rocznica śmierci Józefa Lewickiego\n25 czerwca 2018 roku minęła 15 rocznica śmierci płk. Józefa Lewickiego (1926-2003), który fachowe kwalifikacje z zakresu pedagogiki zdobył w Wojskowej Akademii Politycznej, a zainteresowania zawodowe koncentrował początkowo na funkcjonowaniu sieci bibliotek wojskowych i kształtowaniu kultury czytelniczej tego środowiska. W latach 1976-1984 pełnił funkcję wicedyrektora Centralnej Biblioteki Wojskowej i odpowiadał m.in. za podnoszenie kwalifikacji bibliotekarzy wojskowych. Współpracował w tym zakresie z wieloma instytucjami i organizacjami, m.in. ze Stowarzyszeniem Bibliotekarzy Polskich.\nKontakty z SBP rozszerzyły zasięg działalności zawodowej J. Lewickiego. Cele i program organizacji oraz wielostronne działania na rzecz środowiska bibliotekarskiego zainspirowały go do aktywnego włączenia się w ten nurt. W efekcie, w ostatnim dwudziestoleciu XX w., J. Lewicki zyskał bezpośredni wpływ na działalność SBP. W latach 1983-1993 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego ZG SBP, a w kolejnych kadencjach był przewodniczącym Komisji Odznaczeń i Wyróżnień ZG SBP. Ponadto, przez ponad 20 lat przewodniczył Komitetowi Redakcyjnemu „Poradnika Bibliotekarza”. Z jego inicjatywy opracowano bibliografię jubileuszową 70 lat Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich 1917-1987 (Warszawa 1987).\nPowyższe dokonania zaowocowały powołaniem J. Lewickiego na stanowisko dyrektora Centrum Ustawicznego Kształcenia Bibliotekarzy. Piastował je w latach 1986-1997. W tym czasie dokonał gruntownej reformy powierzonej mu instytucji i przekształcił ją (oraz 15 podległych filii, zlokalizowanych w miastach wojewódzkich), w nowoczesną placówkę dydaktyczną. Doprowadził do aktualizacji i poszerzenia programu nauczania (m.in. o zarządzanie biblioteką, komputeryzację procesów bibliotecznych, naukę języków obcych) oraz do opracowania nowatorskiej dokumentacji programowej, wyposażył też szkołę w nowoczesny sprzęt komputerowy i dydaktyczny. Dbał o systematyczne wydawanie przez CUKB publikacji fachowych, wykorzystywanych na różnych poziomach kształcenia bibliotekarzy. Wreszcie, współpracując z Instytutem Informacji Naukowej i Studiów Bibliologicznych UW ustalił i wprowadził zasady drożności między pomaturalną edukacją bibliotekarską a studiami wyższymi, co umożliwiło najlepszym absolwentom CUKB kontynuowanie nauki na studiach licencjackich bez egzaminów wstępnych. Dzięki tym zmianom szkoła zapewniała solidne podstawy wiedzy bibliotekarskiej, a jej ranga, podobnie jak liczba chętnych, znacząco wzrosła.\nŚrodowisko bibliotekarskie doceniło osiągnięcia J. Lewickiego, przyznając mu tytuł Honorowego Członka SBP.\nSzyszko Mieczysław: Józef Lewicki (16.12.1926 – 25.06.2003). „Bibliotekarz” 2003, nr 12, s.31-32.\nCzajka Stanisław: Józef Lewicki (1926 - 2003). W: Zasłużeni dla Stowarzyszenia Bibliotekarzy Polskich. Warszawa, 2005, s.47 – 57.\nbiblioteka muzyczna Bibliotekarz internet e-book PRB seniorzy nagroda wiedza Tydzień Bibliotek 2017 kultura biblioteka pedagogiczna targi wolontariat opinie poradnik


Aktualny czas: 01-18-2018, 14:50\nUżytkownicy przeglądający ten dział: EasY., Fricooo, kmacu, lordas, Matoro132, steve001, xdax1, 55 gości\n57 głosów - średnia ocena: 2.89 na 5 gwiazdek\nEracoin - Polska "krypto"? przez xdax1\n12$ CPM dla wejść z Polski - Shortener - (linkrex.net) (Stron: 1 2 ) przez Trafik\nGoldenTea - sadzimy krzewy i zarabiamy RUB :) przez przezdziakmp\nAnkieta: Sejfik.com- Dorabiaj przez internet (Dowody wypłat, Porady, Opinie) (Stron: 1 2 3 4 ... 178 ) przez [Vip]MrocznyKILL\n85 głosów - średnia ocena: 2.58 na 5 gwiazdek\nLeadmore - Nowa jakość wśród Programów Partnerskich (Stron: 1 2 3 4 ... 1422 ) przez Krashai\n45 głosów - średnia ocena: 3.64 na 5 gwiazdek\nOstatni post: shaqu\nepn.bz - Zarabianie dzięki Aliexpress.com (Stron: 1 2 3 4 ... 172 ) przez RychuCz\nMyPay - zarabianie za wykonywanie akcji (Stron: 1 2 3 4 ... 404 ) przez cann\nWHAFF LOCKER - Zarabiaj na odblokowywaniu telefonu (Stron: 1 2 3 ) przez nik5pl\n» Kolejny sposób zarobku na telefonie od twórców WHAFF.\nIdym.eu - Polecaj serwis i zarabiaj! przez Idym\n▪▪▪▪ ☢ AdsArmy (CPA/PPI) oferty Mobilne - Czyli alternatywa dla OgAds ☢ ▪▪▪▪ (Stron: 1 2 3 4 ... 7 ) przez vasaki\nUsdmemes.com przez eszmal\nZarabiaj na skracaniu linków (shorte.st) (Stron: 1 2 3 4 ... 225 ) przez jaro225\nFireSub - Subskrypcje SMS - Zarób Pierwszy Milion! (Stron: 1 2 3 4 ... 1700 ) przez ★FireMedia★\n92 głosów - średnia ocena: 3.05 na 5 gwiazdek\nRedCrox - 100% zwrot za rachunki m.in Aliexpress przez TestyForum\nOne Casino - 1,5 € free spin dla każdego co tydzień w piątek! (Stron: 1 2 3 4 ... 45 ) przez Pablo1878\nOstatni post: chmielupl\nCsgo.cash szybka sprzedaż skinów przez mololel\nPROGRAM PARTNERSKI - GoodContent.pl (Stron: 1 2 3 4 ... 13 ) przez GoodContent.pl\n» NAJWIĘKSZA KONWERSJA W BRANŻY!\nPłatne Ankiety - moje najlepsze panel + korzyści i cechy przez 11natinka11\nProgram partnerski novacash.eu (Stron: 1 2 3 4 ... 11 ) przez novacash\nPanele badawcze przez Martuskaa1919\nLeadnow.pl - skuteczna sieć afiliacyjna (Stron: 1 2 3 4 ... 214 ) przez ★LeadNow★\nBecome a 5 Miner! (Stron: 1 2 3 ) przez wilksystemu\nDarmowe kasyna - bonusy bez wymaganej wpłaty (automaty, ruletka) (Stron: 1 2 3 4 ... 7 ) przez teemteem\nHQ Trivia - quiz, który płaci przez thomasward\n» zagraj w grę, na punkcie której oszalało całe USA!\nBingoCafe - kasyno, automaty, ruletka. Odbierz bonus do $50! (Stron: 1 2 3 4 ... 15 ) przez DC1\nKeep Rewarding - ankiety, płatne zadania, wideo, płatne reklamy przez ggusiaja\nrapidu.net (Stron: 1 2 ) przez majeros\nClickworker - ankiety, zadania internetowe przez chincyk\nLifeSide! - Prawdopodobnie następca Slidejoy'a (Stron: 1 2 ) przez mololel\nGameprize.pl - Skiny do cs,psc za rejestracje w grach przez BarQ21\n» Strona podobna do dogry,bananki,gamehag\nOstatni post: BarQ21\nWOWAPP - czyli coś ciekawego na fona i przeglądarkę (Stron: 1 2 ) przez Wegen


imbir | Wędrowiec Stary\nArchive for the tag “imbir”\nUgotuj ryż według przepisu na opakowaniu i podawaj z gotową zupą\nPosted by Cezary in danie główne, zupa and tagged bulion warzywny, cebula, filet z kurczaka, imbir, limonka, mleko kokosowe, oliwa z oliwek, papryczka chili, papryka czerwona, pasta curry, pieprz, ryż, sól, sos sojowy, trawa cytronowa, ząbek czosnku | Dodaj komentarz\nKrewetki – 300 g\nCzerwona papryka – 100 g\nCzerwona cebula – 50 g\nImbir – 20 g\nPasta curry, zielona lub czerwona – 1 łyżka\nDynię obierz, oczyść i pokrój w kostkę. Cebulę obierz i pokrój w piórka, czerwoną paprykę pokrój w paski. Krewetki umyj i oczyść.\nW miseczce wymieszaj krewetki z oliwą z oliwek, sokiem z połowy limonki, łyżką pasty curry i dopraw solą, pieprzem.\nRozgrzej w garnku oliwę z oliwek i podsmaż posiekany czosnek. Dodaj pokrojoną cebulę, czerwoną paprykę, dynię i smaż około 5 minut. Następnie wlej do garnka litr bulionu warzywnego i zagotuj. Dodaj mleczko kokosowe, dopraw niewielką ilością soli i świeżo mielonego pieprzu. Dodaj posiekaną papryczkę chili razem z pestkami, posiekany świeży imbir, łyżeczkę cynamonu oraz łyżkę pasty curry. Całość wymieszaj i podgotuj. Dodaj wyciśnięty sok z połowy limonki i łyżeczkę trawy cytrynowej. Wymieszaj i gotuj przez kilka minut. Dodaj posiekany ząbek czosnku i łyżkę sosu sojowego. Zblenduj zupę, wymieszaj i nadal gotuj.\nNa patelni rozgrzej niewielką ilość oliwy z oliwek, wrzuć krewetki i smaż około 3-5 minut, aż krewetki się zarumienią. Usmażone krewetki wrzuć do garnka, w którym robisz zupę i gotuj na małym ogniu około 15 minut.\nNa koniec ugotuj makaron według przepisu na opakowaniu i podawaj z gotową zupą.\nPosted by Cezary in danie główne, zupa and tagged bulion warzywny, cynamon, czerwona cebula, czosnek, dynia, imbir, krewetki, limonka, makaron spaghetti, mleko kokosowe, oliwa z oliwek, papryczka chili, papryka czerwona, pasta curry, pieprz, sól, sos sojowy, trawa cytrynowa, zielona lub czerwona | Dodaj komentarz\nPosted by Cezary in bez kategorii, ciasto, desery and tagged budyń cytrynowy, cukier, cynamon, goździki, imbir, jajko, kisiel, masło, migdały., mąka pszenna, mąka ziemniaczana, orzechy włoskie, papierówki, rodzynki, skórka cytryny, soda, ziele angielskie, śmietana | Dodaj komentarz\n15 Sier 2016\nPosted by Cezary in bez kategorii, danie główne and tagged chilli, czerwona cebula, czosnek, filety kurczaka, imbir, jogurt naturalny, kmin rzymski, kolendra, kremówka, kurkuma, limonka, mielona kozieradka, oliwa, pomidory puszka, sól, słodka papryka, świeży szpinak | Dodaj komentarz\n10 List 2012\nImbir lekarski – ekspert od zdrowia\nŚwieży kupisz w marketach, sproszkowany w zielarniach, gotowe preparaty w aptekach.\nImbir w nadmiarze może szkodzić. Uważać powinny kobiety w ciąży, osoby cierpiące na kamicę żółciową\nImbir (Zingiber officinale Roscoe) jest jedną z najstarszych roślin leczniczych i przyprawowych, stosowaną od ponad 5 tysięcy lat. Za jej ojczyznę uważa się obszary Azji południowo- -wschodniej. Dziś nigdzie nie występuje w stanie dzikim. Uprawiany jest w krajach o ciepłym klimacie, m.in. w Malezji, Chinach, Japonii, Indiach i Australii. Korzeń imbiru, zawierający błonnik, potas, wapń, fosfor, magnez i żelazo, ma specyficzny, silny aromat z odświeżającą słodko-kwaśną nutą. W smaku jest palący i lekko gorzki. Ostrość zawdzięcza dużej ilości gingerolu – olejku eterycznego. Imbir warto używać zarówno wewnętrznie, jak i wewnętrznie. Oprócz wersji świeżej i sproszkowanej dostępny jest również w postaci wyciągów, herbat, nalewek, kapsułek i olejków.\nRegularne przyjmowanie imbiru łagodzi stany zapalne i ból w chorobie zwyrodnieniowej i reumatoidalnym zapaleniu stawów, regeneruje i ochrania chrząstkę stawową. Z amerykańskich i rosyjskich badań z 2005 roku wynika, że działa przy tym skuteczniej niż NLPZ, niesteroidowe leki przeciwzapalne. I jest od nich bezpieczniejszy, gdyż nie podrażnia śluzówki układu pokarmowego. Picie imbirowych naparów, przyjmowanie preparatów w kapsułkach (Zinaxin Redulid) czy smarowanie bolących miejsc (balsam rozgrzewający Oceanic Extra Strong) sprawia, że ustępują ból i poranna sztywność, poprawia się ruchomość stawów. Stosowany zewnętrznie – bezpośrednio na skórę – działa też rozgrzewająco i przeciwwysiękowo.\nImbir pobudza wydzielanie soków trawiennych i żółci. Zaleca się go więc jako przyprawę do dań o dużej zawartości tłuszczu lub popijanie naparem tłustych posiłków (4 plasterki obranego kłącza zalej szklanką wrzątku, zaparzaj 10 minut). Działa rozkurczowo (również przy bolesnych miesiączkach), zapobiega wzdęciom. Nasila produkcję moczu i oczyszcza nerki, przyśpiesza detoksykację wątroby. Poprawia krążenie skórne, wieńcowe i mózgowe – jest idealnym przyjacielem osób ciężko pracujących umysłowo. Obniża poziom cholesterolu i ciśnienia tętniczego, chroni przed tworzeniem się zatorów i zakrzepów. Coraz częściej stosuje się go w chemioprewencji nowotworów, zwłaszcza jelita grubego.\nImbir to jeden z najskuteczniejszych leków w chorobie lokomocyjnej i chorobie morskiej. Nie powoduje senności, co zdarzyć się może po zażyciu leków chemicznych. Jeśli wybierasz się w podróż, przyjmij 1/4 łyżeczki sproszkowanego imbiru lub centymetrowy plasterek świeżego kłącza (preparaty gotowe: Imotiv, Avioplant, Locomotiv, Aviosan, Amarin). Zapobiega wymiotom u ciężarnych (Prenatal Complex). Duńscy naukowcy odkryli, że blokuje pojawienie się migreny. Łyżeczka sproszkowanego korzenia imbiru zmniejsza częstotliwość ataków, a nawet hamuje ból głowy w jego początkowej fazie.\nSchudnij i podnieś libido\nGrupa naukowców zajmujących się odżywianiem zauważyła, że zawarta w imbirze substancja o nazwie kapsaicyna ma silne właściwości termogenniczne, co oznacza, że nasz organizm potrzebuje dużo energii do jej strawienia. Zużywa więcej kalorii niż zazwyczaj, a to z kolei pomaga nam… schudnąć. Aktorka Angelina Jolie swoją wspaniałą figurę zawdzięcza ponoć tajnemu przepisowi na herbatkę imbirową, który przywiozła z Namibii. Pobudzające krążenie i przyspieszające spalanie tłuszczu olejki imbirowe często stosowane są w preparatach wyszczuplająco-modelujących. Imbir uważany jest też za afrodyzjak. Silnie rozgrzewa i zwiększa ukrwienie narządów płciowych, co powoduje nasilenie doznań seksualnych.\nNa gorączkę, w przeziębieniu i przy grypie\nest silnym środkiem przeciwbakteryjnym i przeciwwirusowym. Podwyższa temperaturę ciała, zmuszając je do „wypocenia przeziębienia”. Przygotuj wywar z imbiru: cienko pokrojony kawałek imbiru (ok. 5 cm), zalej 0,5 l wody, gotuj na małym ogniu 20 minut. Przecedź, dodaj łyżeczkę miodu lub soku malinowego. Pij szklankę rano i wieczorem. Jeśli herbatka ci nie smakuje, do ciepłej kąpieli dodaj zawinięte w muślin 3-5 łyżeczek imbiru. To również pomoże wypocić chorobę. Marynowany imbir pomaga w nieżycie i stanach zapalnych nosa: zmielone kłącze zalej wodą i gotuj 5 minut. Odstaw na kolejne 30 minut, przecedź. Stosuj jako aerozol 3-6 razy dziennie.\nZadbaj o zdrowie skóry\npirytus imbirowy znakomicie sprawdza się w leczeniu stanów zapalnych i ropnych skóry: 2 łyżki sproszkowanego imbiru zalej 200 ml spirytusu salicylowego (czystego spirytusu). Odstaw na 7 dni w zamkniętym słoju. Gdy się przemaceruje, przefiltruj. Cztery razy dziennie smaruj miejsca zmienione łuszczycą, opryszczką, ropnie, owrzodzenia, liszaje. Pomaga w walce z cellulitem: 15 g sproszkowanego imbiru dodaj do przygotowanej kąpieli (woda powinna mieć temperaturę 38°C). Ciało zanurz w wodzie dosłownie na kilka minut, a następnie wmasuj w skórę antycellulitowy krem.\nPosted by Cezary in zdrowie and tagged imbir | Dodaj komentarz\nPosted by Cezary in kanapki, przekąski, przystawki and tagged bułeczki pszenne, cukier, czerwona papryka marynowana, filety z białej ryby o zwartym miąższu, imbir, kiełki sojowe, marchew, miruny lub soli, mąka, np. z pangi, olej słonecznikowy, pieprz, rzodkiewka, sałata rzymska, sól, sok z cytryny, ziarna sezamu | Dodaj komentarz


Czujniki temperatury HACCP dla handlu, horeca, zakładów przemysłowych\nOGÓLNE WARUNKI SPRZEDAŻY I DOSTAW ANDREW FROST SOLUTIONS ANDRZEJ MRÓZ1)\n1.1. Ogólne warunki sprzedaży i dostawy, zwane dalej OWSiD, określają zasady sprzedaży i dostaw towarów pomiędzy: ANDREW FROST SOLUTIONS ANDRZEJ MRÓZ z siedzibą w Warzno, 84-208, ul. Świerkowa 2, NIP 984-245-53-60 zwanym dalej Sprzedającym a drugą stroną, zwaną dalej Kupującym, który jest osobą prawną.\n1.2. Sprzedaż i dostawa następuje na podstawie zamówienia złożonego:\nprzez Kupującego w oparciu o ofertę Sprzedającego przekazywaną Kupującemu pisemnie: listem poleconym, mailem lub faksem,\nna podstawie danych podanych przez Kupującego w formularzu zamówienia znajdującym się w serwisie internetowym,\npoprzez koszyk w serwisie internetowym.\n1.3. Nie dotyczy to zakupu bezpośrednio w siedzibie Sprzedającego.\n2. Złożenie zamówienia oznacza akceptacje niniejszych OWSiD.\n3. Warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest złożenie przez Kupującego zamówienia zawierające dane jednoznacznie określające zamawiany produkt, jego ilość, oraz termin dostawy i sposób odbioru towaru, a także miejsce dostawy, jeżeli towar ma być dostarczony spedycją. Zamówienia powinny być podpisane przez osobę/osoby upoważnione do reprezentowania Kupującego. W przypadku odbioru towaru w siedzibie Sprzedającego, Kupujący powinien określić w zamówieniu imię i nazwisko osoby upoważnionej do odbioru towaru.\n4. OWSiD stanowią integralną część wszystkich umów sprzedaży i dostaw, zawieranych ze Sprzedającym i mają do nich zastosowanie przez cały czas trwania umowy, chyba, że strony wyraźnie postanowiły inaczej.\n5. Sprzedający sprzedaje i dostarcza towary tylko osobom prawnym.\n6. Zamówienia przez serwis internetowy można składać 24 godziny na dobę, przez cały rok. Zamówienia złożone w soboty, niedziele i święta, rozpatrywane będą w pierwszym dniu roboczym po tych dniach.\nII. Oferty, zamówienia, potwierdzenia, rezygnacja z zamówienia\n1. Oferty Sprzedającego oraz informacje o produktach, znajdujące się w serwisie internetowym www.andrewfrostsolutions.pl nie są ofertą w rozumieniu Kodeksu Cywilnego.\n2. Zamówienie powinno być złożone przez osobę upoważnioną do składania zamówień w imieniu Kupującego pisemnie listem poleconym, e-mailem, faksem lub poprzez formularz zamówienia znajdującym się w serwisie internetowym. Aby zamówienie zostało uznane za przyjęte musi nastąpić potwierdzenie dostawy przez Sprzedającego pisemnie listem poleconym, mailem lub faksem wraz z podaniem terminu dostawy.\n2.1. Przy zakupie poprzez koszyk w serwisie internetowym, zamówienie uznaje się za przyjęte, gdy Kupujący otrzyma od Sprzedającego drogą e-mailową dwa potwierdzenia:\n„Potwierdzenie otrzymania zamówienia”, które jest gwarancją, że wysłane zamówienie dotarło do Sprzedającego. Wysyłane jest ono automatycznie.\n”Potwierdzenie przyjęcia zamówienia do realizacji”, które jest wysyłane w ciągu następnych dwóch dni roboczych. W potwierdzeniu tym zawarte będą:\nrodzaj zamówionego towaru,\nceny zamówionych towarów,\nilość zamówionych towarów,\nplanowany termin dostawy,\nsposób i miejsce dostawy, o ile zostało wskazane przez Kupującego,\n3. Złożenie zamówienia przez Kupującego i potwierdzenie zamówienia przez Sprzedającego oznacza zawarcie umowy pomiędzy w/w stronami.\n4. Anulowanie zamówienia może nastąpić w terminie do 2 dni od daty wysłania potwierdzenia przez Sprzedającego. Musi być ono dokonane w takiej samej formie i treści w jakiej zostało złożone zamówienie.\n5. Sprzedający zastrzega sobie prawo odmowy realizacji zamówienia w przypadku, gdy jego realizacja będzie niemożliwa z przyczyn nie leżących po stronie Sprzedającego. O tym fakcie niezwłocznie zostanie powiadomiony Kupujący wraz z podaniem przyczyny odmowy.\n1. Sprzedający dopuszcza zwrot towaru przez Kupującego tylko w przypadku, gdy:\ndostawa towarów jest niezgodna z zamówieniem,\nkupujący chce wymienić towar na inny.\n2. Zwrot z przyczyn innych niż podane w pkt 1 jest dopuszczalny wyłącznie po uprzednim zgłoszeniu wniosku na formularzu reklamacyjnym znajdującym się w serwisie internetowym.\n3. Zwracany towar zostanie przyjęty tylko wówczas gdy:\ntowar jest dostarczony w oryginalnym opakowaniu, nieuszkodzonym i niezabrudzonym,\ntowar jest nieuszkodzony, nie był używany i jest kompletny.\n4. W przypadku uznania zwrotu przez Sprzedającego zostanie dokonana korekta faktury.\n1. Realizację zamówienia uważa się za dokonaną w przypadku gdy:\nw określonym terminie, zgodnie z zamówieniem, przesyłka zostanie odebrana przez spedytora,\nw określonym terminie, zgodnie z zamówieniem, Kupujący osobiście odbierze przesyłkę.\n2. Jeżeli Kupujący wyraża zgodę, realizacja zamówienia może być dokonana w częściach.\n3. W przypadku przewidywanego opóźnienia lub wystąpienia takiego opóźnienia dostawy, Sprzedający niezwłocznie powiadomi Kupującego o tym fakcie, jego przyczynach i możliwym terminie dostawy. Strony ustalają w formie pisemnej: listem poleconym, mailem lub faksem dalsze kroki postępowania.\n4. W przypadku zamówienia towaru a następnie zaniechania odbioru przez Kupującego, Sprzedający ma prawo naliczyć karę umowną w wysokości 50% wartości towaru brutto, chyba, że strony pisemnie: listem poleconym, e-mailem lub faksem uzgodniły inaczej. Wszelkie przedpłaty dokonane przez Kupującego dotyczące tego zamówienia zaliczone będą w poczet kary umownej.\n1. Faktury wystawione przez Sprzedającego z tytułu dokonanej sprzedaży są płatne przelewem, gotówką lub za pobraniem w zależności od uzgodnień pomiędzy Sprzedającym i Kupującym w terminie wskazanym na fakturze bez jakichkolwiek odliczeń. Opłaty bankowe obciążają Kupującego.\n2. W przypadku opóźnienia płatności przez Kupującego, Sprzedający ma prawo naliczyć odsetki za opóźnienie w ustawowej wysokości.\n3. Jeżeli Kupujący zalega z płatnością, Sprzedający jest upoważniony do wszczęcia postępowania windykacyjnego za niezapłacony towar.\n4. Sprzedający zastrzega sobie prawo żądania przedpłaty, udzielenia określonych gwarancji lub zabezpieczeń płatności.\n5. Przy sprzedaży przez sklep internetowy płatność za towary następuje w formie:\nprzedpłaty przelewem na konto Sprzedającego na podstawie faktury proforma przesłanej Kupującemu e-mailem lub faksem,\npłatności przy odbiorze osobistym lub odbiorze od kuriera (płatność za pobraniem).\nW przypadku formy określonej w pkt a. realizacja zamówienia następuje po wpłynięciu środków na konto Sprzedającego,\nW przypadku formy określonej w pkt b. należność od Kupującego pobiera kurier w momencie dostawy towaru bądź Kupujący sam płaci za towar w siedzibie Sprzedającego. Dla każdego zamówienia wystawiana jest faktura VAT.\n1. Ceny podane w ofertach są wiążące w ofertach okresie ważności oferty. W przypadku sprzedaży poprzez koszyk w serwisie internetowym wiążące ceny są podane w „Potwierdzeniu przyjęcia zamówienia do realizacji”.\n2. Ceny towarów podawane w ofertach i w serwisie internetowym oraz w potwierdzeniu zamówienia są rozumiane jako ceny netto i nie obejmują VAT, kosztów ubezpieczenia i dostawy.\n3. Koszty dostawy do Kupującego obciążają Kupującego, chyba, że strony ustalą inaczej.\n4. Udzielane przez Sprzedającego rabaty (upusty), bonifikaty wymagają indywidualnych ustaleń na piśmie: listem, mailem lub faksem i mają zastosowanie do danej transakcji handlowej, chyba, że obie strony ustalą inaczej.\n5. Jeżeli w przypadku dostawy krajowej cena w ofercie podana jest w EUR lub innej walucie to będzie ona przeliczona na PLN wg kursu sprzedaży w banku NBP w dniu sprzedaży towaru.\n6. W przypadku umów długoterminowych, gdy kursy walut wzrosną o więcej niż 5% lub wystąpienia innych okoliczności powodujących wzrost cen, za które Sprzedający nie ponosi odpowiedzialności, Sprzedający ma prawo do zmiany ceny sprzedaży.\nVII. Zastrzeżenia prawa własności\n1. Sprzedający zastrzega sobie prawo własności towaru do chwili zapłacenia pełnej kwoty przez Kupującego.\n2. W przypadku gdy Kupujący nie zapłacił całej należności za dostarczony towar, towar pozostaje nadal własnością Sprzedającego nawet gdy Kupujący dokonał jego obróbki i przeróbki oraz połączenia z innym towarem.\n1. Gwarancja jest udzielana na każde sprzedane urządzenie oraz każdy system.\n2. Okres gwarancji na oferowane przez Sprzedającego towary, wynosi 12 (dwanaście) miesięcy, chyba, że postanowiono na piśmie inaczej w oddzielnym dokumencie.\n3. Podstawą wszczęcia procedury gwarancyjnej jest faktura lub karta gwarancyjna wydawana na życzenie Kupującego.\n1. Kupujący jest zobowiązany do zbadania dostarczonego towaru pod względem ilościowym i jakościowym w zakresie wad nieukrytych, niezwłocznie po jego otrzymaniu.\n2. Jeżeli Kupujący po zbadaniu towaru stwierdza niezgodność z dokumentem dostawy powinien w ciągu 7 dni od daty otrzymania towaru powiadomić pisemnie Sprzedającego (e-mailem na formularzu reklamacyjnym znajdującym się w serwisie internetowym). Zawiadomienie powinno w sposób szczegółowy opisywać wadę. Jeżeli Kupujący nie zgłosi w powyższym terminie zastrzeżeń do dostarczonego towaru dostawa będzie uważana za przyjętą bez zastrzeżeń. Odpowiedzialność z tytułu gwarancji obejmuje tylko wady powstałe z przyczyn tkwiących w sprzedanym towarze i nie obejmuje np. uszkodzeń mechanicznych.\n3. Reklamowany towar powinien być dostępny dla Sprzedającego w formie takiej w jakiej został zakupiony, przez cały czas trwania reklamacji, do chwili jej zakończenia.\n4. Warunkiem przyjęcia reklamowanego towaru jest możliwość jego identyfikacji, brak uszkodzeń mechanicznych oraz brak śladów przetworzenia oraz przesłanie przez Kupującego towaru w skompletowaniu takim, w jakim został zakupiony.\n5. Przesłanie reklamowanego towaru powinno być poprzedzone zawiadomieniem Sprzedającego na piśmie (e-mailem) na formularzu reklamacyjnym znajdującym się w serwisie internetowym. Podstawą przyjęcia towaru jest faktura VAT lub karta gwarancyjna. Złożenie reklamacji w innej formie nie będzie przez Sprzedającego przyjmowane.\n6. Sprzedający zobowiązuje się usunąć wadę lub wymienić zakupiony towar na wolny od wad w ciągu 6 tygodni od momentu dostarczenia urządzenia do Sprzedającego. W przypadku nie dostarczenia towaru wolnego od wad w/w terminie, Kupującemu przysługuje prawo odstąpienia od umowy w części obejmującej towar wadliwy, chyba, że strony uzgodniły inaczej.\n7. Sprzedający może odmówić uwzględnienia reklamacji, gdy produkt został niewłaściwie zastosowany i eksploatowany lub przetworzony przez Kupującego.\n8. Na podstawie art. 558 Kodeksu cywilnego Sprzedający wyłącza odpowiedzialność z tytułu rękojmi.\n9. Zakwestionowanie ilościowe i/lub jakościowe towaru nie uprawnia Kupującego do wstrzymania płatności za zrealizowane dostawy.\n10. Sprzedający nie ponosi odpowiedzialności za towar użyty w sposób niezgodny z jego przeznaczeniem i właściwościami technicznymi oraz w którym powstały szkody w wyniku błędów wykonawczych i projektowych osób trzecich, a także w wyniku nie zachowania zaleceń instrukcji użytkowania.\n11. Reklamacje dotyczące uszkodzeń przesyłki powstałe podczas transportu będą rozpatrywane tylko w przypadku sprawdzenia przesyłki w obecności przedstawiciela firmy spedycyjnej. Warunkiem przyjęcia tego typu reklamacji będzie spisanie wraz z przedstawicielem firmy spedycyjnej protokółu reklamacyjnego.\n12. W przypadku zgłoszenia reklamacyjnego, którego zasadność nie została potwierdzona przez serwis, Sprzedający ma prawo obciążyć Kupującego kosztami, nie dotyczącymi prac własnego serwisu (np. koszt sprawdzenia produktu przez producenta, transport), o ile takie powstaną.\n13. W przypadku kwestionowania przez Kupującego dokładności przyrządu, zostanie on poddany wzorcowaniu przez niezależne laboratorium. W sytuacji, gdy wynik badań potwierdzi zastrzeżenia Kupującego, koszty wzorcowania poniesie Sprzedający i przyrząd zostanie wymieniony na nowy lub naprawiony. Natomiast w przypadku, gdy wyniki badań potwierdzą prawidłowość wskazań, koszty wzorcowania oraz koszty o których mowa w punkcie IX 12 poniesie Kupujący.\n14. Koszty transportu towaru reklamowanego do Sprzedającego ponosi Kupujący a koszty przesyłki po naprawie ponosi Sprzedający z wyjątkiem przypadków opisanych w punkcie IX 12.\nX. Przejęcie ryzyka\n1. Na Kupującego przechodzą korzyści i ciężary związane z towarem oraz ryzyko jego przypadkowej utraty lub uszkodzenia z chwilą wydania towaru przez Sprzedającego.\n1. Odpowiedzialność Sprzedającego dotycząca każdego roszczenia lub sumy roszczeń powstałych z któregokolwiek działania nie może przekraczać wartości towarów, które są przedmiotem sprzedaży lub działania dającego powód wniesienia roszczenia lub roszczeń.\n1. W przypadku wystąpienia okoliczności za które Sprzedający i Kupujący nie ponoszą odpowiedzialności, w szczególności zakłócenia w produkcji lub transporcie towarów spowodowane przez strajki i lokauty, awarie fabryki lub urządzeń, wypadki, nieosiągalność lub niedostateczna ilość materiałów lub energii, zagrożenia lokalne lub narodowe, międzynarodowe spory handlowe, zastosowanie się do żądań władz lokalnych lub narodowych dostawa może być opóźniona lub zatrzymana do czasu ustania tych okoliczności. O wystąpieniu takich okoliczności oraz o opóźnieniu lub zatrzymaniu dostaw z tego powodu, Sprzedający niezwłocznie powiadomi Kupującego.\nXIII. Informacja o produktach\n1. Wszelkie informacje dotyczące dostarczanych produktów znajdujące się na stronie internetowej oraz zawarte w katalogach, prospektach i innych materiałach reklamowych przedstawianych przez Sprzedającego wynikają z jego najlepszej wiedzy. Nie zwalnia to Kupującego od konieczności własnej weryfikacji tych danych.\n1. Doradztwo dotyczące zastosowań jest realizowane według najlepszego stanu wiedzy Sprzedającego. Nie zwalnia to jednak Kupującego od konieczności sprawdzenia przydatności tych porad dla każdego konkretnego przypadku. Odpowiedzialność za przydatność i właściwe zastosowanie dostarczanych przez Sprzedającego produktów spoczywa na Kupującym. Wszelka odpowiedzialność Sprzedającego w związku z doradztwem jest wykluczona.\nXV. Obowiązujące prawo\n1. Do Ogólnych Warunków Sprzedaży i Dostawy mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r., Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz.93 z późniejszymi zmianami) oraz przepisy szczególne odnoszące się do postanowień OWSiD.\n2. W przypadku sporu mogącego wyniknąć na tle niniejszych OWSiD, po wyczerpaniu drogi polubownego załatwienia sporu, strony zgodnie poddają pod rozstrzygnięcie Sądowi powszechnemu w Warszawie, zgodnie z właściwością siedziby Sprzedającego.\n3. W przypadku prawnej nieskuteczności poszczególnych paragrafów i punktów Ogólnych Warunków Sprzedaży i Dostaw (OWSiD) pozostałe postanowienia oraz realizowane na ich podstawie zamówienia zachowują moc obowiązującą. Strony uzgodnią postanowienia skuteczne zastępujące postanowienia nieskuteczne.\nXVI. Inne postanowienia\n1. Nie dopuszcza się cesji praw wynikających z zawartej umowy pomiędzy Sprzedającym i Kupującym na rzecz osób trzecich bez pisemnej zgody Sprzedającego. Zgoda musi być przesłana listem poleconym, mailem lub faksem.\n2. Kupujący akceptując OWSiD wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych przez Sprzedającego w celu realizacji zamówienia. Sprzedający gwarantuje, że nie będzie udostępniał danych osobom trzecim.\n3. Kupującemu przysługują wszelkie uprawnienia zgodnie z postanowieniem ustawy z dnia 29.08.1997 r o Ochronie Danych Osobowych (Dz.U. z 2002r, Nr 101, poz. 926 wraz ze zmianami), a w szczególności prawo wglądu we własne dane osobowe.\n4. W sprawach nie uregulowanych postanowieniami niniejszych OWSiD mają zastosowanie odpowiednie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r., Kodeks cywilny (Dz.U.Nr 16, poz.93 z późniejszymi zmianami).\n1) Dokument niniejszy stanowi także regulamin sprzedaży w serwisie internetowym www.andrewfrostsolutions.pl\n2) Termin dostawy wydłuża się automatycznie o czas, którego Kupujący potrzebuje na uregulowanie należności za zamówiony towar.\nTelefon biuro +48 222 199 416