Pomnik Cronusa Wyzwoliciela - Page 4\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 2:20\nZebrany tłum zdawał się nie zajmować szczególnie jego myśli, podczas gdy zbierał myśli nad przebiegiem przyszłych zdarzeń; wszystko, co miało się dzisiaj wydarzyć, odbije się w kraju silnym echem, być może dotrze dalej, nie mogli pozwolić sobie na najmniejszy nawet błąd. Nie wiedział wiele o szczegółach uroczystości, ich przebiegu, lecz starał się pozostać przygotowany na każdą ewentualność i od wczoraj układał słowa, które mógłby wypowiedzieć, gdyby zaszła taka konieczność; w drodze przywoływał je w myślach, wymieniał jedne słowa na inne, szukając tych najpiękniej brzmiących. W drodze nie odmówił lampki szampana, która pomagała mu zbierać myśli. Czarna szata, którą miał na sobie, wykonana z wysokiej jakości wełny, należała do tych najbardziej wyjściowych i nieprzypadkowo posiadała elementy zbliżające ją do militarystyki - wpuszczone w wysokie buty spodnie okrywała czarna tunika, lżejszy strój okrywał ciężki i sztywny czarny surdut spięty grubym pasem wykonanym ze smoczej skory, ciemno barwionej - naturalnie biała skóra albionów z Dover nie nadawała się przeważnie na wizytowe dodatki. Szerokie klapy zdobiły drobne złote hafty, tworzące wzory przypominające kolczaste pędy pozbawione kwiatów róż, podczas gdy mankiety rękawów ozdobiono spinkami ze smoczej kości z zachwycająco skrupulatną, ze względu na niewielką przestrzeń, rzeźbę pełnego herbu Rosierów. Usztywnione naramienniki pozbawione były zdobień i wyróżnień, lecz dodawały strojowi powagi i surowości, jakie winny towarzyszyć temu wydarzeniu. Pierścienie na dłoni zakrywała skóra rękawic, których nie zdjął w trakcie wydarzeń na świeżym powietrzu. Z małżonką pod ramieniem przedostał się do loży honorowej, komplementy względem jej kreacji złożył jeszcze w domu, teraz nie pozwalając sobie na ześlizgnięcie się wzroku na jej ciało obciśle opięte materiałem sukni.\nWciąż skoncentrowany raczej na własnych myślach niżeli otoczeniu, odnalazl spojrzeniem parę znajomych twarzy, Cornelius z narzeczoną, która tak ze sceny, jak w trakcie wymienianej korespondencji, sprawiała zdumiewająco ciekawe wrażenie, Edgar z małżonką, jak zawsze z boku, gdzieś dostrzegł Odettę towarzyszącą wdowcowi, bardziej jednak będąc zaskoczonym Mathieu dotrzymującym towarzystwa Primrose, odnalazł wzrokiem siostrę wraz z Manannem niemo odpowiadając na powitanie podobnym gestem. W towarzystwie wyróżniał się Zachary, nieobdarty z rodzimych tradycji. Gdy kolejny z rzędów zapełnił się w pełni, zeszli do sąsiedniego - spoglądał na scenę, nie na siedzenia, przechodzili wzdłuż rzędów i dopiero głos małżonki uświadomił mu obecność zaskakującego towarzystwa.\n- Madame Mericourt - powtórzył po Evandrze jak echo, starając się ukryć nutę zaskoczenia, jeszcze nim zajął miejsce. - Niespodziewane spotkanie. - Wybór nie był wygodny, we wszystkich tych rzędach nie potrafił sobie wyobrazić krzesła bardziej dusznego od tego, przed którym właśnie się znalazł. Spięcie mięśni i niezadowolenie zakrył jednak maską nonszalanckiej obojętności. Poza powitaniem z jego ust nie wydobyło się żadne słowo, wpierw utkwił spojrzenie na twarzy Deirdre, zatrzymując je na niej chwilę dłużej, niż wypadało, rozważając, czy powinien jej zasugerować, że może jednak oczekuje partnera i potrzebuje więcej niż jednego krzesła, potem uniósł je gdzieś ponad fotelami, by dostrzec Octavię najwyraźniej towarzyszącą Edwardowi. Przekładał różdżkę do wygodniejszej kieszeni z przodu - nie śpiesząc się nadto z tym gestem.\n- Ramsey - zwrócił się do Mulcibera, którego miał po skosie, gdy uroczystości jeszcze się nie rozpoczęły, teraz dopiero dostrzegając jego obecność. - Ufam, że wreszcie będziemy mieli okazję wznieść wspólny toast. Towarzyszy ci... - Spojrzał pytająco na jego towarzyszkę, której gładki profil bardzo szybko rzucał się w oczy.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 18:03\nMoment przygotowań do uroczystości nie był przesycony wyczekiwaniem czy ekscytacją, jak to zapewne wyglądałoby jeszcze kilka miesięcy wstecz. Początkowo z resztą Craig w ogóle nie planował pojawiać się na miejscu. Ledwie rzucił okiem na zaproszenie, przyniesione przez ministerialną sowę, po czym odłożył je na stertę innych, zdecydowanie nieistotnych papierów. Co więc skłoniło go do pojawienia się na miejscu? Nie był do końca pewny. Cała jego rodzina miała pojawić się na miejscu, jego nieobecność mogłaby zostać różnie odebrana. Ponadto, pomimo średniego samopoczucia, powinien być na bieżąco z wydarzeniami w kraju. To było istotne, to go interesowało. Z resztą, odrobina świeżego powietrza mogła mu tylko wyjść na dobre.\nPogoda nie była sprzyjająca, ale Craig nie martwił się o to zbytnio. Dobrze wiedział, że miejsce uroczystości było odpowiednio przygotowane oraz zabezpieczone. Nie po to w końcu posiadali magię, aby z niej nie korzystać i kryć się przed byle deszczem. Mężczyzna wsiadł więc do powozu w ciszy, pozwalając sobie na chwilowe przymknięcie oczu. Podróżował samotnie - co prawda rozważał zapytanie pewnej niewiasty o to, czy nie chciałaby mu towarzyszyć, uznał jednak że nie warto było jej kłopotać. Okoliczności nie należały także raczej do korzystnych w kwestii nawiązywania bliższych relacji. Liczył jednak po cichu iż wśród tłumu dostrzeże znajomą personę, nie robił sobie jednak dużych nadziei.\nGdy dorożka w końcu do odpowiedniej dzielnicy, a następnie na właściwe miejsce, Craig wyłonił się z ciemnego wnętrza powozu. Wysiadając, uważał szczególnie na lewą rękę. Następnie ruszył w stronę krzeseł, odnajdując po drodze wzrokiem trochę znajomych twarzy. Kilku skinął głową, zdobywając się na oszczędne powitanie. Nie podchodził jednak do nikogo, nie witał się słownie, wciąż brnąc przed siebie i szukając dla siebie miejsca. W międzyczasie dostrzegł także członków swojej rodziny, zajmujących miejsca bliżej głównego podwyższenia. Sam zdecydował się zasiąść na końcu, wybierając jeden z krótszych rzędów, znajdujących się tuż przy fontannie. Usiadł na miękkim siedzisku, nie poświęcając więcej uwagi otoczeniu i wpatrując się w scenę. Dziś, tak jak nigdy, wpisywał się wręcz perfekcyjnie w stereotypowy opis błękitnokrwistego potomka lordów z ziem Durham.\nOstatnio zmieniony przez Craig Burke dnia 13.04.22 18:59, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 19:57\nSmukła bladość palców otuliła pokryte aksamitem ramię jak delikatne nici, szukając odrobiny ukojenia w miarowym tempie wytaczanym przez kopyta aetonanów. Stukot zagłuszał rzeczywistość, pozostawił po sobie dzwoniącą nutę, kiedy powóz zatrzymał się, a ciemne eleganckie trzewiki spotkały się z oblodzoną posadzką. Pokryte chmurzastą powłoką niebo zdawało się rozumieć, choć kwiaty przygotowane niewątpliwie na tę okazję, zdobiące imponujące wzniesienie i okolice, uporczywie pragnęły odegnać resztki zimowej aury.\nObszyty srebrną nicią kaptur spoczął na plecach, obnażając jasne pasma włosów splecione w gładki, lśniący kok z wijącym się warkoczem. Jasna suknia skryta pod peleryną zerkała nieśmiało, lejący jedwab szukała ujścia poza ramy ciemnej szaty.\nStłumiony gwar rozmów zdawał się porzucać pozorną życzliwość z każdym kolejnym krokiem, jaki lady Lestrange stawiała w odpowiednim kierunku, u boku męża kierując się w stronę wyznaczonych dlań miejsc.\nUroczystość sączyła się podniosłością, choć plotki wybrzmiewały tylko w najbliższych okolicach ust co niektórych, niezbyt bynajmniej zaznajomionych z charakterem i wagą tego wydarzenia. Sama Astoria pozostawała milcząca, pozwalając by miast jej mówił uniesiony podbródek i srebro zdobiące łabędzią szyję, współgrające z szafirem obfitego pierścionka na serdecznym palcu lewej dłoni i dopasowanych kolczyków.\nPomnik Cronusa Wyzwoliciela, ojcowskie imię wybrzmiewające w głowie, Mroczny Znak widniejący pośród dekoracji, które tego wieczora były czymś więcej niż tylko pragmatyczną estetyką. Obecność męża u boku była wytchnieniem, choć paradoksalnie ciężar rozdzielany na dwie pary barków wcale nie tracił na wadze; mijając kolejne sylwetki, te które znała, i te które znały ją, bez wzajemności, pozwalała sobie na odrobinę mocniejsze zaczepienie wobec jego ramienia, jak gdyby ciepło rozchodzące się od ciała do ciała, faktycznie potrafiłoby dostatecznie rozgrzać serce, które choć nawykło do wieczorów jak ten, nigdy ich nie polubiło.\nDuma była wpisana w jej rodowód, płynęła strumieniem błękitnej krwi i dyktowała grymas na bladym licu; potrafiła też malować najcięższe brzemię, które ciężko było dostrzec pod ekstrawagancją szat i połyskiem wypracowanej doskonałości.\nLoża honorowa oczekiwała, dwa puste fotele wołały z daleka, skupiony na celu wzrok nie ogarniał uwagą otoczenia; przez moment nestorska para Rosier w towarzystwie egzotycznej kobiety dosięgnęła jej spojrzenia, kolejny moment wyłapał lorda Traversa, prędko jednak zieleń oczu powróciła na swoje miejsce kiedy u boku mężczyzny Astoria dostrzegła jego małżonkę.\nZajmując miejsce obok lorda Lestrange, skinęła głową w kierunku ich sąsiadów w loży.\n– Lady Parkinson, lordzie Burke – uśmiech dyktowała życzliwość, drobne skinienie głową było powitaniem. Opadła z gracją na wyściełany fotel, wyprostowana, jednocześnie naturalnie swobodna. Równie ciasno spięte srebrzyste włosy, nie miały dzisiaj prawa wyrwać się na wolność.\nwraz z mężem zajmujemy miejsca 7 i 8\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 21:14\nAurze uroczystości i towarzyszącemu jej nastrojowi dałem się ponieść dopiero późnym popołudniem, kiedy po powrocie do domu ujrzałem szykującą się Belvinę. Nigdy wcześniej nie miałem okazji być na podobnym odznaczeniu, nie wspominając o roli, w jakiej mnie tam zaproszono, dlatego liczyłem że z ironiczną nutą na ustach pomoże mi w doborze garderoby. Zdawałem sobie sprawę, jak wielką wagę miało ów wydarzenie nie tylko dla polityki, ale i naszej sprawy, więc nie mogłem pozwolić sobie na typowe faux-pas. Wydarzenia w forcie wciąż były żywe, jakoby namacalne wszak potęga bóstw niezmiennie szeptała mi swe niecne plany i podsuwała pomysły ich realizacji. Do tej pory nie poznałem granic ich potęgi, a także samej magii, która przekraczała granice naszych możliwości. Zdawała się być równie starożytna, co nieosiągalna bez wsparcia w postaci odłamka kamienia, jaki zgodnie z wolą Czarnego Pana znajdował się na mej szyi. Nosiłem go z dumą, swego rodzaju poczuciem siły, choć niczym cień kroczyło tuż za nią niebezpieczeństwo. Tak naprawdę nie mieliśmy wielu informacji i nie mogliśmy założyć, co przyjdzie nam jeszcze ujrzeć na własne oczy za jej pośrednictwem. Armia inferiusów wysłana na żniwa była tego najlepszym przykładem.\n-Ta też nie?- mruknąłem kręcąc głową nie tyle co ze zmęczenia, ale znużenia nieustannym przymierzaniem innej koszuli. Całe szczęście po jeszcze chwilowej udręce ujrzałem promienny uśmiech i gest potwierdzenia, dlatego odetchnąłem z ulgą. Nim jednak opuściliśmy progi mieszkania chwyciłem srebrną piersiówkę, którą wcisnąłem do wewnętrznej kieszeni wyjściowej, czarnej szaty oraz wężowe drewno, bez którego głupotą było wychylać nos chociażby przez próg drzwi. Londyn był względnie najbezpieczniejszym miejscem na całej mapie Anglii, ale po ostatnich wydarzeniach w trakcie egzekucji należało być zawsze gotowym. Równie medialne uroczystości były narażone na wszelakie akty wandalizmu, przemocy, a może i nawet oporu wroga.\nPodróż karocą nie trwała długo, acz nie odmówiłem sobie lampki wybornego szampana. Za oknami rozścielał się krajobraz zwycięstwa, prawowitej władzy i pięknej karty historii, jaką wspólnie tworzyliśmy, czemu przyglądałem się z charakterystycznym dla siebie uśmiechem. Nie omieszkałem się też rzucić kilku przeciągłych spojrzeń swej pięknej partnerce, która mimo wewnętrznej niechęci do tego typu uroczystości, zdawała się być o wiele bardziej pozytywnie nastawiona niżeli do noworocznego sabatu. -Oszczędzę ci kolejnych komplementów, bo jeszcze popadniesz w samozachwyt- zaśmiałem się pod nosem i wzniosłem kieliszek w geście toastu. Był powód do świętowania; picia najlepszych alkoholi, smakowania wybitnych potraw i oddawania się najróżniejszym dyskusjom. Ten dzień miał się stać ważny dla każdego prawdziwego czarodzieja, dlatego ciekaw byłem jego przebiegu.\nKiedy karoca zatrzymała się i otworzyły wąskie drzwiczki dźwignąłem się z miejsca, aby jako pierwszy opuścić bogate wnętrze. Zaraz po tym wyciągnąłem ramię w kierunku Belviny, aby pomóc jej zejść po niskich schodkach. Zbliżając się do wyznaczonych miejsc subtelnie wskazałem towarzyszce te, które mieliśmy zająć. -Lordzie i lady Rosier- przywitałem się krótkim skinięciem głowy, bo nie byłem pewien czy całowanie po rękach pięknych dam było w tym miejscu mile widziane. Moja etykieta wciąż kulała, ale naprawdę się starałem. -Deirdre- uczyniłem ten sam gest dostrzegając śmierciożerczynię siedzącą tuż obok Tristana, a następnie rozejrzałem się po innych zebranych.\nW pierwszym rzędzie zauważyłem lorda Traversa ze swą uroczą małżonką, na co uśmiechnąłem się nieznacznie pod nosem. Byłem pod wrażeniem jego odwagi i oddania podczas misji w forcie – niejeden mógłby kształcić się pod jego okiem oraz uczyć charakteru. Przez myśl przeszło mi czy na pewno był trzeźwy, aczkolwiek nawet jeśli wychylił kilka kieliszków to mogłem mu tylko pozazdrościć, albowiem sam byłem nieszczęśliwe pozbawiony choć grama znamienitego trunku. -Myślisz, że jakbym wypił łyczka z piersiówki to dziwnie by się na mnie patrzyli?- szepnąłem na ucho Belvinie. Rzecz jasna żartowałem, co też z pewnością wyczuła w ironicznym tonie. Nie zmieniało to faktu, że podniosłoby mnie to na duchu i być może byłbym w stanie przypomnieć sobie te wszystkie kurtuazje, jakie na podobnych spędach są obowiązkowe, jeśli nie chciało się wyjść na rzezimieszka prosto z rynsztoka.\nOstatnio zmieniony przez Drew Macnair dnia 13.04.22 21:15, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 22:32\nWpinając spinki w mankiety, spoglądał na leżące na stole zaproszenie. Bycie gościem honorowym to nowość, która o dziwo nie przeszkadzała mu. Zwykle nie lubił podobnych wydarzeń, hucznie ogłaszanych wszędzie i przesadnie pokazowych. Przez lata unikał takowych bez problemu, będąc kimś, kto nie istniał w kręgu zainteresowania organizatorów. Powrót do Anglii i podjęte decyzje zmieniły postać rzeczy, najpierw sabat, a teraz to. Żałował, że w Bezksiężycową Noc, był daleko od tamtych, więc nie mógł być świadkiem czystki, która ogarnęła stolicę. Dostał jednak szansę, aby świętować rocznicę tamtej nocy i chciał z tego skorzystać. Mógł zjawić się sam, lecz zaproszenie z osobą towarzyszącą, zabrzmiało nad wyraz kusząco. Nie musiał zastanawiać się długo, wiedział dobrze, kto stanie się tą pozornie biedną panną, którą wprowadzi w świat obcy dla niej. Nie wątpił, że Claire odnajdzie się w towarzystwie, a może po wszystkim da mu popalić zmęczona godzinami i tym, co może mieć miejsce. Mimo tego ryzyka, był pewny, że będzie warto. Wilczy uśmiech widniał na jego ustach, kiedy przedstawiał jej propozycję nie do odrzucenia. Dziwił się jedynie, że poszło tak łatwo, że przytaknęła po chwili. Nie mógł się doczekać, by zobaczyć ją w sukience, którą mogła wybrać, a gdy wieczorem raz jeszcze otworzyła drzwi Mulberry House, przyglądał jej się z uwagą. Była piękną kobietą, nie mógł jej tego odmówić, obojętnie czy lata temu znajdowali się gdzieś w terenie, czy teraz gdy stała przed nim i chyba czekała na reakcję. Nie poskąpił komplementów, dusząc w sobie ten jeden raz pogardliwe brzmienie. Był szczery, bardziej niż kiedykolwiek wobec niej.\nZerknął na Claire, gdy zjawili się na miejscu, a wyszeptane słowa dotarły do niego. Ze spokojem i pewnością położył dłoń na jej plecach, jakby chciał powstrzymać ją przed ucieczką.\n- Błyszczysz.- szepnął przy jej uchu. Może kreacja, którą miała na sobie, nie przebijała tych noszonych przez arystokratki, ale wcale nie była gorsza. Przyciągała jego wzrok, podkreślając sylwetkę panny Fancourt, co sprawiało, że poświęcał kobiecie więcej uwagi niż komukolwiek innemu.- Rozluźnij się. Jeśli kogoś będą mieli pożreć, najpewniej padnie na mnie. Zdążysz uciec.- dodał żartobliwie. Zaoferował jej ramię, by po chwili podejść do wybranych miejsc. Po drodze przywitał się skinieniem z kilkoma osobami, które mieli okazję minąć. Spojrzał w stronę drugiego Macnaira, ale wolał nie przystawać nawet, by rzucić chociaż słowem. Najpewniej później nadarzy się jakaś okazja. Błękitne tęczówki zatrzymały się na krótko na Deirdre oraz nestorze rodu Rosier, jednak to widok siedzącej obok Evandry Rosier, rozproszył jego uwagę na moment. Jego koszmar i pragnienie, które osiadło w myślach w poprzednim roku. Teraz na całe szczęście to, co drażniąco towarzyszyło mu przez kilka długich dni, uleciało, pozostawiając po sobie tylko wspomnienie, zbyt ryzykownego wieczoru.\nGestem zachęcił Claire by usiadła, samemu zajmując miejsce po zewnętrznej stronie. Tak było lepiej, nie rzucała się w oczy, jeśli czuła się niekomfortowo.\n- Pominąłem, jakiś istotny szczegół, zapraszając Cię tu? – spytał cicho, nieco zaczepnie. Poprosił, aby mu towarzyszyła, ale patrząc na jej minę i spojrzenie wyrażające rezygnację, chyba powinien dodać więcej. Uświadomić, że nie uda im się zniknąć w tłumie.- Wynagrodzę ci to.- dodał, chociaż przecież wcale nie musiał. Mógł wziąć, co chciał od niej i okazać się takim samym bucem, jak zawsze. Nie zmienił się przecież, aż tak, a jednak było w nim więcej dobrej woli niż zwykle.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 22:45\nNie wiedziała, czy wybierze się na wydarzenie niemal do ostatniej chwili. Nie tylko nie zachęcała ku temu ani pogoda, ani fakt, że Calypso miała złe przeczucia. Nie, żeby miała ku temu szczególny powód. Jednak właśnie na tym polegało przeczucie? Irracjonalne napięcie wypełniające jej ciało. A jednak niemal w ostatniej godzinie zdecydowała, że skoro żaden z jej braci nie będzie na tym wydarzeniu, to nikt inny, jak ona, powinna reprezentować ród Carrow. Wstając niespiesznie z rozłożystego fotela, spojrzała w lustro i uniosła nieznacznie podbródek. Nie wiedziała, kiedy ani dlaczego, ale nabrała przekonania, że nawet jeśli jakaś część jej przeczuć okaże się prawdziwa, to przynajmniej weźmie w tym udział. Dość bierności i stania pomiędzy. Nie zamierzała pozwolić, by to wszystko przeminęło gdzieś obok niej.\nCzasu nie zostało zbyt wiele, ale na szczęście była kobietą zaradną i dobrze zorganizowaną. Nie byłaby też prawdziwą lady, gdyby w jej garderobie nie wisiało kilka odświętnych sukni, niektóre jej własnego projektu, ale dzisiaj postawiła na swoistą klasykę. Cudowną suknię, która jeszcze całkiem niedawno wydawała jej się nazbyt poważna, ale dzisiejszy wieczór zdawał się idealną okazją, aby dorosnąć.\nPrzy pomocy służby ułożyła włosy w zmyślną fryzurę ozdobioną niewielkimi kwiatkami oraz biżuterią niczym krople rosy, migoczące w świetle świec.\nDopiero gdy Calypso zbliżyła się do części dla zaproszonych, służka po otrzymaniu pozwolenia, oddaliła się.\nLady Carrow miała tak rzadką chwilę samotności, którą mogła poświęcić na przyjrzenie się obecnym. Damy i Lordowie, a także kilka wysoko postawionych osób czystej krwi. Rzekłaby, że doborowe towarzystwo, ale nim w zasadzie zdołała przeanalizować wszystkich, dostrzegła tego, który jeszcze niedawno zaprzątał jej wszystkie myśli. Lord Mathieu Rosier w towarzystwie byłej narzeczonej jej brata lady Primrose Burke. To ciekawa okoliczność. I tu nastąpiło największe zaskoczenie dla niej samej — Calypso bowiem nie poczuła zupełnie nic. Spodziewała się żalu, rozgoryczenia, czy może nawet ukłucia zazdrości, wszak w pewnym momencie nawet myślała bardzo poważnie o tych wszystkich słowach, jakie jej mówił. A jednak nie poczuła nic. Wraz z tamtym niefortunnym spotkaniem, gdy okazał się po prostu jak cała masa innych mężczyzn, o których tyle czytała w nowelach. Nie był już nikim specjalnym, tylko ona nadała mu wtedy taki status w swoich własnych myślach. Owszem, miał swoje zasługi dla społeczeństwa czarodziejów, ale podobnie cała masa innych mężczyzn tu obecnych. Ba, niektórych kobiet również. Dostrzegła również lady Evandrę i zrozumiała, że jej własna złość na nią była zupełnie niepotrzebna. Może to wszystko, co jej się przytrafiło było tylko momentem rozwoju dla niej samej? Jeśli w jej stronę padło akurat spojrzenie Odetty, Primrose, czy Xaviera, to posłała im uśmiech wraz ze skinieniem głowy. Podobnie, jeśli ktoś inny raczył spojrzeć w jej stronę. Całe te przemyślenia nie trwały zbyt długo, kilkanaście sekund, nim Calypso ruszyła do wolnego miejsca. Ku swojemu zadowoleniu wolne krzesło znajdowało się obok dobrze jej znanego lorda.\n- Lordzie Burke. - Przystanęła obok krzesła. - Gdybym wiedziała, że lorda dziś tu spotkam, wzięłabym książkę, którą całkiem niedawno ukończyłam. - Powiedziała, uśmiechając się lekko. Nie chciała pytać go o zdrowie, nie wiedząc, czy ktoś inny jest świadom tego, że w ostatnim czasie nie miał się najlepiej. - Czy można? - Spytała, wskazując na wolne miejsce.\nZajmuje miejsce 32.\nInspiracja dla sukni\nOstatnio zmieniony przez Calypso Carrow dnia 13.04.22 22:51, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 22:47\nGość honorowy… Zaproszenia na spotkania towarzyskie przestały sprawiać, że odczuwał niechęć i próbował usilnie uniknąć konieczności zjawiania się w takich miejscach. Minęły czasy, kiedy buntowniczo poszukiwał możliwości ucieczki, zamiast tego pozwalał służbie ułożyć niesforne kosmyki włosów w sensowną całość, której nie rozburzy ani wiatr, ani inne warunki pogodowe. Zawsze starał się godnie reprezentować ród Rosierów, odpowiednia prezencja i adekwatnie dobrany strój do okoliczności były kwestią priorytetową. Dobór szczegółów pozostawiał w rękach osób, które znały się na tym najlepiej. Stawiał na klasyczną czerń, od stóp do głów, wyraz szyku i elegancji. Ozdoby były subtelnym elementem – jedwabna poszetka w kolorze czerwieni róż Rosierów, klapy marynarki ozdobione delikatnym srebrnym haftem, spinki z rodowym symbolem miały dla niego ogromne znaczenie. Wsunął na palec lewej ręki sygnet, który odziedziczył po ojcu i przejrzał się w lustrze po raz ostatni.\nZgromadzenie z tak wyniosłej okazji musiało być w odpowiednie sposób przygotowane. Widać było ogrom prac włożonych w zorganizowanie tego przedsięwzięcia, a on z – chyba po raz pierwszy w życiu – rad był, że może w czymś takim uczestniczyć. Kiedy wysiadł z powozu przystanął na moment. Nie zauważył w zasięgu wzroku Primrose, a nie sądził, aby udała się zająć miejsce bez niego. Postanowił więc poczekać i na całe szczęście nie musiał zbyt długo. Wysiadła ze swojego powozu, krocząc dumnie, w pełni elegancka i piękna. Odstawała urodą od innych dam i tego był bardziej niż pewien.\n- Lady Burke. – rzucił szarmancko na powitanie i zanim wziął ją pod ramię ujął jej dłoń i pocałował wierzch. Zgodziła się być jego towarzyszką tego wieczoru, a to naprawdę wiele dla niego znaczyło. Zaskakiwała go i pozwalała się zaskoczyć, a ich relacja wykraczała dalece poza ogólnie przyjęte standardy. Był ślepy, że nie dostrzegał tego wcześniej. Poszukiwał czegoś, co od miesięcy było tuż obok. Czasem los dopiero po długim czasie otwierał oczy i pozwalał dostrzegać więcej.\nWspólnie udali się na swoje miejsca. Mathieu puścił Primrose przodem, aby sam mógł usiąść na krześle z brzegu. Tak było bezpieczniej, w razie czego. Przywitał Lorda Traversa, który wraz z małżonką, a jego siostrą zajmowali miejsca zaraz przed nimi. Zauważył też Ramseya , który wraz z towarzyszą siedzieli obok nich, a którego zaś powitał skinieniem głowy. Tristan wraz z Evandrą usiedli rząd za nimi. Widział się z nimi w Chateau Rose jeszcze dłuższą chwilę temu. Przywitał Deirdre skinieniem głowy, miał do czarownicy niezwykłe szacunek, była wyjątkowo uzdolniona, zdarzyło im się nawet kilka razy porozmawiać. Później odszukał wzrokiem Zachary’ego, którego przywitał skinieniem głowi i Xaviera. Pierwsze takie wyjście od czasu śmierci jego żony, miał nadzieję, że choć na moment uda mu się zapomnieć o bólu.\n- Wyglądasz pięknie. – powiedział, nachylając się w stronę Primrose, szepnął to na tyle cicho, że tylko ona mogła usłyszeć jego słowa. – Mam nadzieję, że nie rozczaruję Cię dziś. – zażartował, a kącik ust drgnął ku górze. Pierwszy raz pojawili się w towarzystwie wspólnie i oby nie ostatni.\nZajmuję miejsce nr 14\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 23:16\nPrzychodzić do tego miejsca zamierzał przyjść tak jak każdy - z ludzkiej, czystej ciekawości. Znaczy, Ci którzy byli ze szlachty wiedzieli o co chodzi. Być może mieli też pewne przypuszczenia kto odbierze zaszczyt bycia odznaczonym. Więc dlaczego przybył on? Chyba dla faktu, że nawet jeśli była tutaj policja - w którymś momencie musiał powstać jakikolwiek tłum z którego można było wykorzystać i znaleźć coś dla siebie. A może uzna do tego czasu, że nie będzie mógł w stanie niczego zrobić i dlatego nie zamierza wciskać się między młotek, a kowadło... Czy jakoś tak. W każdym razie - skoro można było wejść na największe wydarzenie za darmo to nie miał z tym żadnego problemu, aby samemu skorzystać. Zobaczy jak bawi się bogatsze miasto.\nTak też zrobił, gdy pojawił się jakoś ulicę najbliżej do pomnika Cronosa, chcąc znaleźć sobie jakieś wygodne miejsce dla najlepszego widoku. Jedni mogli siedzieć, on tego przywileju nie miał. Poszukał tak naprawdę najbliższego z drzew, aby wdrapać się na nie i usiąść, zaraz łapiąc balans przed upadkiem. Zimno było jak na ten okres. Nie był wielkim fanem zimowej pogody w Anglii, dlatego pocieranie dłoni jedna o drugą było dla niego zajęciem zajmującym jego uwagę, gdy jeszcze wszystko się nie zaczęło. Ale powoli już wszyscy przybywali. Wszyscy ważni dla ministerstwa czy po prostu szlachcice. Dawno nie widział takiego wydarzenia na własne oczy od czasu... W sumie czasu placu, gdzie jedynie słyszał, że wszystko było "z rozmachem", a dodatkowo ktoś dorzucał do zupki ząbki. Ale nie wierzył w te plotki. Obecnie tak naprawdę nie wierzył we wszystko czego nie ujrzał na własne oczy. Więc był to jakiś dodatkowy powód dla którego przybył pod pomnik i zajął miejsce "godne króla".\nPowozy w końcu zaczęły przyjeżdżać, niektórzy teleportowali się, a jeszcze inni obserwowali czy nie będzie problemu. Jack wolał jednak nie wychylać się na ten moment za bardzo i patrzeć na to wszystko spokojnie. Raczej jeśli nie zamierza sprawiać problemów to nie zostanie wyproszony ze swojego miejsca.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 23:32\nLubię rozrywki różnego rodzaju - czy to wyskoczyć do pubu na parę głębszych, czy też stać w ścisku w jakiejś obszczanej piwnicy i bawić się w obstawianie nielegalnych walk. Często wybierałam się też na samotne spacery, czy polowania, kiedy wkurwiali mnie ludzie. Były też rozrywki, które przez to, że balansowały między cyrkiem a jarmarkiem, dawały wrażenie takiego pojebanego surrealizmu, że wszystkie inne moje problemy odchodziły na drugi plan. I właśnie na tego typu rozrywkę miałam dziś chęć.\nUczesałam więc włosy na gładko, a na usta nałożyłam szminkę koloru wina. Miało być cacy i elegancko, także wskoczyłam w mój jasnoszary garniak, który zdobyłam podczas jednego ze zleceń - umówmy się, martwi nie potrzebują nowych ciuchów - narzuciłam na ramiona ciemny wełniany płaszcz, no i byłam gotowa, aby podbijać to przeklęte miasto.\nKiedy jeszcze mieszkałam w Leningradzie, zawsze fascynowało mnie to, jak mugole zbierali się na uroczystości, zjednoczeni pod jednym czerwonym sztandarem. Dziwaczne plemię, gdzie średni iloraz inteligencji równał się poziomowi najgłupszego z nich, podzielonemu przez liczbę uczestników. Część przychodziła na spędy, bo musiała - inaczej mogła skończyć w łagrze albo z kulą w czaszce. Ale byli też ci, którzy wierzyli w to, co się mówiło i z radością wymachiwali chorągiewkami, wiwatując ku czci wąsatego wodza. Niech mu, kurwa, ziemia ciężką będzie.\nCiekawe, jaka tutaj panuje atmosfera?\nIlu z tych, którzy przyjdą pod pałac, faktycznie wierzą w to całe pierdolenie? Prawdopodobnie ponad połowa, bo ci, co byli przeciw albo spierdolili, albo wąchają kwiatki od dołu. W ogóle śmiesznie jest patrzeć na tłum, głodny i obdarty, który cieszy się, widząc zielony znak z wypełzającym z czachy robalem... Głupi ci Angole. Do ust nie mają co wsadzić, a nadal wierzą, że banda oszołomów spod znaku ociekającej złotem szlachty im pomoże.\nMoże kiedyś zrozumieją, że jedyne wyjście z sytuacji, to przestać słuchać tego pierdolenia, podnieść się z kolan, przestać żyć na łasce grupki tych kazirodczych zjebów i w końcu zbudować kraj, w którym każdy może żyć po swojemu.\nMugole już poszli do piachu. To teraz kolej szlachciurów.\nZajęłam miejsce gdzieś w tłumie, gramoląc się na niewysoki murek, żeby mi ludzie tymi pustymi łbami nie zasłaniali sceny, po czym zapaliłam cygaro. Miałam też pełną piersiówkę i mały prowiant - byłam przygotowana, żeby delektować się tym całym show. Od razu też rzuciły mi się w oczy znajome twarze w loży honorowej. Claire? No proszę, proszę... Kto by pomyślał, że i ty się z nimi bujasz?\n|wygodne miejsce pod latarnią na murku; wzięte ze sobą przedmioty mam w ekwipunku\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 13.04.22 23:59\nOkazja czyniła złodzieja, a dzisiaj mogła się taka nadarzyć - a nawet jeśli nie okazja, to z pewnością plotki mogły być pewnego rodzaju walutą i bronią w dzisiejszych czasach. Nie był do końca pewny, czego mógł się tutaj spodziewać, ani tego czy nie zostałby wyproszony. Miał jednak jeden cel - posłuchać, rozejrzeć się i zorientować w tym, co miało miejsce i o czym mówili. Czytał dzisiaj gdzieś znalezionego na ulicy Walczącego Maga i słyszał jakieś niepokojące plotki wśród ludzi. Wzburzały go te kłamstwa, coraz bardziej się przekonując, że miał pełną rację, kiedy w grudniu rozpowiadał okrutne plotki na temat szlachty - o tym jak karmili ludzi zupą z trupa. Kto wiedział czy nie była to prawda? Kto wiedział czy naprawdę nie rzucali do kotłów i nie gotowali zupy ze skazańców, którzy zostali wtedy zamordowani w Tower?\nCi ludzie, którzy byli nazywani bohaterami - czy oni też stali za porwaniami i handlem ludźmi? Handlem dziećmi? Morderstwami na nich?\nPoczuł ucisk w żołądku. Też zamordował wtedy, nawet nie wiedząc dlaczego to zrobił - i czy na pewno? Czy był zdolny do podobnego okrucieństwa? Był potworem?\nSiedziało to w nim, nie wiedząc co miał na ten temat myśleć.\nUbrał się dzisiaj tak jak potrafił - w garnitur pożyczony od Steffena, który jego siostra przeszyła, aby pasował mu nieco lepiej niż dużo za duże ubranie, a na to narzucił płaszcz, który był pewny że James komuś ukradł - jedynie nie miał pojęcia, komu. Wydawało mu się, że gdzieś go już widział, ale nie było to istotne. Był teraz ich, a on potrzebował czegoś, w czym nie wyglądałby na zwykłego bezpańskiego psa - nawet jeśli te ubrania były na niego za duże, a twarz zdradzała znaki niewyspania.\nWciąż był blady, pod oczami widniały mocne wory, a mimo to uśmiechał się wesoło. Przydługie włosy dzisiaj zdecydował się wyczesać i puścić luźno, tak aby nieco przysłaniały jego twarz. Różdżkę, na wszelki wypadek, trzymał ukrytą w za dużym rękawie płaszcza, a dłonie wcisnął w kieszenie wraz z dwoma przedmiotami, które zdecydował się ze sobą zabrać.\nPrzechodząc, starał się trzymać wzrok utkwiony w ziemi, świat obserwując tylko kątem oka, jakby w drobnej obawie, że ktoś mógłby go zaczepić. Stanowczo nie chciał zajmować miejsca gdzieś w środku, woląc trzymać się boku - w razie, gdyby miał szybko uciekać.\n| Zajmuję miejsce po prawej stronie na mapie, ekwipunek we wsiąkiewce.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 14.04.22 0:46\nIdąc nieśpiesznie, co by nie powiedzieć ostrożnie po pokrytej gołoledzią ulicy, znalazł się w centrum tego wszystkiego.\nPierwszą korzyścią było to, że tu było jakoś cieplej i bardziej sucho. Minusem było to, jak bardzo tłoczno było i musiał lawirować między karocami zaprzęgniętymi w aetonany, czarodziejami którzy wystroili się jak tłuste szczury na otwarcie kanału. On sam ostatni raz założył garnitur lata temu, na pogrzebie swojej matki. Teraz odstawał od tych wszystkich ludzi nieformalnym ubiorem.\nRaz czy dwa zdarzyło mu się szturchnąć łokciem tę czy inną osobę, gdy trudno byłoby mu się przecisnąć przez tłum. Pomimo ciążącej na nim klątwy nadal był rosły i nie można było go nazwać chuchrem. Nie zwykł się oszczędzać.\nPoszukiwał miejsca, z którego uda mu się coś zobaczyć, trochę wytrzeźwieć i nie zostać zauważonym przez kręcą się to służby ministerstwa. Mógł zostać uznany za obdartusa, to nie byłoby dalekie od prawdy, zwłaszcza teraz. Na trzy dni przed pełnią księżyca. Cykl ten wpływał na niego i jego nastrój oraz jeszcze bardziej niż zwykle stosunek do innych ludzi.\nZawsze starał się unikać kłopotów, które i tak go znajdowały. Dlatego byłoby najlepiej, gdyby nikt nie wchodził mu w drogę. Tym bardziej, że teraz chciał sobie tylko posiedzieć. Przy okazji poobserwuje tę całą szopkę z udziałem nadętych niczym świńskie pęcherze szlachciurów i może załapie się na szwedzki stół. Na tym drugim należałoby mu najbardziej.\nOstatnio zmieniony przez Sebastian Bartius dnia 16.04.22 1:41, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 15.04.22 0:02\nMartwiła się głupotami, lecz właściwie cała jej rzeczywistość dotyczyła właśnie ich. Ostatecznie, jak się okazało - niepotrzebnie. Po wysłuchaniu czarodzieja, przyłożyła dłoń do policzka w teatralnym geście onieśmielenia balansującym na krawędzi z zadowoleniem. Zatrzepotała niewieścio rzęsami. Cała jej osoba zdawała się emanować aurą: Och Panie Mulciberze, proszę przestać...ale przed tym, proszę powiedzieć coś jeszcze...\n- Dziękuję - nie pozostawało jej nic, jak właśnie przyjąć darowaną szczerość z wyraźnym zadowoleniem, To zachęciło ją do poprawienia w dłoni kieliszka z szampanem, którego nie miała okazji jeszcze spróbować. Spojrzała przez pół przezroczystą zawartość na czarnoksiężnika. Tańczyły w niej drobne pęcherzyki - Wznieśmy więc toast, Panie Mulciber. Za nadarzające się okazje - Spojrzała z nad kieliszka zachęcająco - Tak wiele ich przed nami, na tak wielu płaszczyznach. Nie zatracimy ich zbyt lekko - mogło się to odnosić do dzisiejszej uroczystości, bankietu, różnorakich ambicji, jak i ich samych. Czy nie zgrabnie ujęła tak wiele znaczeń w tak niewielu słowach?\nSmakując szampana i czerpiąc z przejażdżki słuchała Mulcibera. Nie była ignorantką i jak na zagorzałą czytelniczkę Czarownicy przystało, wymieniane nazwiska (a nawet imiona!) nie brzmiały obco. Tak właściwie była zdumiona i zafascynowana posiadanymi przez Mulcibera koneksjami. Jednocześnie poczuła się jak obleczona w krew i kości bohaterka romantycznej powieści. Muzyką poruszyła serce tajemniczego, sytuowanego honorami czarodzieja, podróżowała przyozdobioną złotem i bielą czarną, dystyngowaną karocą smakując w szampanie.\nSkorzystała z oferowanego ramienia. Będąc prowadzoną rozglądała się nie tylko po czarodziejach, lecz również po zaklętej przestrzeni wokół. Roślinność wokół bujnie pląsała przed oczami, a kwiatowy zapach odurzał. Salome przeciągnęła spojrzeniem po czarownicach i momentalnie również poczuła się pewniej, specjalnie. Jako jedna z nielicznych czarownic była ozdobiona w jasne, przyciągające spojrzenia kolory. Brzoskwiniowy tiul kołysał się lekko przy każdym kroku wygładzając i dodając tajemniczości jej kształtom. Nadawał jej niewinności i podkreślał urokliwą młodość właścicielki. Wierzchnia szata będąca w zasadzie peleryną w odcieniu écru dopełniała kreacji. Zadowolona z siebie, kokieteryjnym ruchem przesunęła pasmo luźno opadających jasnych włosów za plecy kompletnie zapominając o swoich porannych rozterkach. Spojrzała z zadowoleniem na Ramseya, uśmiechając się delikatnie. Czy wywołała zazdrosne, ciekawskie spojrzenia...?\nUprzejmie powitała spojrzeniem tych, którym Mulciber poświęcał uwagę. Faktycznie rozpoznała Deirdre o której wspomniał. Nie do końca wiedziała za co kobieta prawiła Mulciberowi pochlebstwa ale to w zasadzie nie było takie istotne na chwilę obecną - dowie się z czasem. Po prostu odwzajemniła grzeczność nie udając przy tym serdeczności. Jak prawdziwe srebro mieniła i odbijała drzemiące w niej pokłady dobrego nastroju i podekscytowania uczestnictwem w wydarzeniu. Tak właściwie na chwilę zaschło jej w ustach kiedy rozpoznała kolejne osobistości, które były czymś więcej niż tylko figurami z ruchomych zdjęć w czasopismach. Poczuła się nieznacznie przytłoczona otaczającymi ją celebrytami. Nie przestraszona, lecz zwyczajnie lekko oszołomiona - nie wiedziała gdzie patrzeć, a jednocześnie powstrzymywała się by nie rozglądać się przesadnie. Nie chciała sprawić wrażenie oczarowanego wystawą w cukierni dziecka, które nie wie czym powinno cieszyć spojrzenie.\nZamrugała niewinnie malowanymi tuszem rzęsami, kiedy zrozumiała, że lord Rosier skierował na nią swoją uwagę. Nie do końca wiedziała w jaki sposób powinna wymienić grzeczności o takim statusie. Zacisnęła dłoń na ramieniu Mulcibera dając mu niemy sygnał z prośbą o ratunek.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 15.04.22 12:29\nGoście tłumnie zbierali się przed Pałacem Buckingham, by wziąć udział w uroczystych obchodach rocznicy Bezksiężycowej Nocy. Z każdą chwilą w pobliżu Pomnika Cronusa Wyzwoliciela pojawiało się więcej czarodziejów. Szczególnie dużym zainteresowaniem cieszyło się miejsce, w którym zatrzymywały się eleganckie, bogate karoce. Wśród zgromadzonych znajdował się reporter Czarownicy, który w towarzystwie pergaminu i samopiszącego pióra notował własne komentarze — zarówno te dotyczące ubiorów, jak i zachowania przybyłych gości. Niemniej interesujące dla niego był to kto z kim przybył i co mogło się z tym wiązać. Już przy pojawieniu się pierwszych gości, tłum spoglądał w tamtą stronę, szeptając między sobą i dyskretnie wskazując na kierujące się czerwonym dywanem osoby. Kiedy reporter czarownicy dostrzegł jedną z pierwszych par honorowych gości, ożywił się, a na widok dłoni ozdobionej pierścionkiem zaczął szybko dyktować. Reporter Walczącego Maga uśmiechnął się szeroko i skinął głową Corneliusowi, który pojawił się na miejscu w towarzystwie pięknej wschodzącej gwiazdy muzyki, Valerie Vanity. Wyglądał na wyraźnie uradowanego, że Sallow zwrócił na niego uwagę w takim miejscu i w taki sposób. Tuż po ministerialnym propagandyście, na czerwonym dywanie pojawił się nestor rodu Edgar Burke, prowadząc uroczą małżonkę u swojego boku. Na miejscu pojawił się także Xavier Burke, którego obecność szumnie skomentowało niewielkie grono starszych czarownic siedzących na uboczu. Tuż obok niego prędko pojawiła się lady Odetta Parkinson, co jedynie wzmogło szmery w konserwatywnym gronie plotkarek. Obecność Ramseya Mulcibera została przyćmiona przez młodziutką, niebywale atrakcyjną partnerkę. Salome Lyon mimowolnie przyciągała wzrok wszystkich zgromadzonych mężczyzn, wzbudzała ich zainteresowanie, ale także zazdrość wśród obserwujących ją kobiet. Pojawienie się Deirdre Mericourt wzbudziło nie mniej podobnych, zaciekawionych spojrzeń. Obserwowali ją czarodzieje i czarownice, ale towarzyszyło im milczenie. Tuż obok zasiadł lord nestor Tristan Rosier w towarzystwie olśniewającej małżonki, Evandry, której pojawienie się wywoływało drobne ukłucie pożądania wokół zgromadzonych mężczyzn. Półwila swoim wdziękiem i czarem odwracała uwagę od małżonka, który zajął miejsce tuż obok madame Mericourt. Obok złotowłosej czarownicy miejsce zajął Rigel Black, przybywszy na miejsce bez towarzystwa. Elegancka Primrose Burkę towarzyszyła tego wieczoru lordowi Rosierowi. Pojawienie się tej pary na miejscu wzmogło szepty i szmery, wszyscy z zainteresowaniem im się przyglądali i cicho — a w szanownym kręgach niemalże niezauważalnie; komentowali wspólne przybycie, a także to, jak poważną deklaracją musiało to być. Zaskoczeniem dla niektórych gości okazało się pojawienie Cilliana Macnair z partnerką, Claire Fancourt. Dwie kobiety zachichotały na jego widok, ale kiedy dostrzegły towarzyszkę zamilkły i zwróciły twarze w stronę sceny. Zaraz po kuzynie na miejsce przybył Drew Macnair w towarzystwie pięknej uzdrowicielki, Belviny Blythe. Oboje zajęli miejsce w trzecim rzędzie. W pierwszym zaś, ostatnie wolne miejsca zajął Manannan Travers — który o kilka chwil za długo przyglądał się Salome — wraz z małżonką, Melisande. Lord Shafiq zajął miejsce w odosobnieniu, podobnie jak Octavia Lestrange, przy której po chwili znalazł się jak zawsze doskonale ubrany Edward Parkinson. Tuż przed godziną dwudziestą, na miejscu zjawił się także Craig Burkę, nie zasiadł on jednak w pobliżu swoich krewnych, zajmując miejsce na samym tyle, ale nie nacieszył się samotnością długo. Miejsce obok zajęła Calypso Carrow. Astoria Lestrange przybyła na miejsce wraz z mężem, dumnie zasiadając w lożach honorowych.\nNieco z tyłu pojawiła się zaproszona Amelia Eberhart, bez towarzystwa, choć wyglądała jakby się za kimś rozglądała. Kimś, kto był nieobecny pośród zgromadzonych. Nie chcąc rzucać się w oczy, pośród niebywałego tłumu (według złośliwych nagonionego celowo i pod groźbą przez służby Ministerstwa Magii), całkiem z tyłu, przy jednej z olejnych lamp przystanął profesor astronomii i były opiekun Ravenclawu, Jayden Vane, który został rozpoznany przez czarodziejów siedzących z tyłu. Jedna z młodych kobiet, świeża absolwentka Hogwartu patrzyła na niego z kamienną twarzą, ale nie powitała go w żaden sposób. Z tyłu, na murku, przycupnęła także półgoblinka, Zlata Raskolnikova. Choć z przodu wszystkie przebiegało bez większych zakłóceń, tak z tyłu szybko pojawiło się drobne zamieszanie. W pobliżu Jaydena, a także Zlaty pojawiło się dwóch funkcjonariuszy patrolu egzekucyjnego. Obaj jednak zwracali się w kierunku drzewa — zarówno profesor, jak i półgoblinka po uniesieniu głowy byli w stanie dostrzec siedzącego na drzewie czarodzieja. To był Jack Russel, który postanowił zaryzykować zainteresowaniem patrolu zgromadzonego wokół pomnika.\n— Złaź stamtąd, albo użyjemy siły— ostrzegł go jeden z czarodziejów. Obaj funkcjonariusze wyciągali w kierunku mężczyzny różdżki. Z tyłu usiadł również znawca sztuki, Lucien Cassidy i Thomas Doe, którego elegancki, czarny płaszcz ukrył wyraz nędzy i rozpaczy — rysy twarzy i nieco ciemniejszy odcień skóry zdradzały jednak obce korzenie. Obaj, choć znajdowali się daleko, mogli dostrzec, zamieszanie, a także postaci znajdujące się w jego centrum. Sebastian Bartius, który pojawił się na miejscu znajdował się zbyt daleko by dostrzec cokolwiek.\nObsługa odebrała płaszcze od wszystkich gości, pozwalając im rozgościć się na miejscach bez wierzchniego odzienia. Na samym końcu pojawił się Minister Magii, Cronus Malfoy. Przeszedł po czerwonym dywanie witając się skinięciem głowy z przybyłymi gośćmi i zajął zaszczytne miejsce tuż pod sceną. Miejsce obok niego pozostawało puste. Tuż po po tym, jak zajął swoje miejsce wybiła godzina dwudziesta, co oznajmiły ciche, odległe dzwony. Scena pozostawała pusta, karoce przestały zjeżdżać na misce, a wszyscy spóźnieni musieli dostać się na miejsce po cichu, jak myszy, bez zainteresowania mediów, czy innych gości. Członkowie patrolu egzekucyjnego pozostali czujni. Wszystkie paleniska znajdujące się na placu przed Pałacem Buckingham nieco ściemniały, przygasły, a ich barwa zmieniła się w cieplejszą. Zrobiło się ciszej — wszyscy goście umilkli. Ucichły także rozmowy, a oczy skoncentrowały się w kierunku sceny, która pozostawał pusta, ciemna. Atmosfera wokół budziła niepokój. Wokół cicho rozbrzmiały bębny...\nPierwszy w kolejności post pisze Marcelius Sallow, którego trupa odpowiada za wydarzenie tej tury. Po jego poście wszyscy mają 48h na odpis. Sebastian, tak długo, póki nie wskażesz miejsca na mapie nie będziesz na niej uwzględniony, a więc znajdziesz się poza nią. Jack, wydarzenie dla ciebie zyskuje rangę zagrażającemu zdrowiu.


Sprzedawca – AUTOPOKORWCE Agnieszka Tyburska z siedzibą w 81-066 Gdynia ul. Lubawska 5/69, posiadający numer identyfikacji podatkowej NIP: , który prowadząc działalność gospodarczą dokonuje w ramach Sklepu sprzedaży towarów lub świadczenia usług.\nSklep – zbiór stron internetowych i narzędzi informatycznych (serwis internetowy) zarządzanych przez Sprzedawcę i pozwalających Nabywcom na zawieranie Umów sprzedaży lub Umów o świadczenie usług, dostępny w domenie internetowej: nowy.pokrowce-sklep.istore.pl.\nZamawiający dokonujący zakupu w Sklepie nowy.pokrowce-sklep.istore.pl, wyraża zgodę na przetwarzanie jego danych osobowych przez operatora platformy sklepowej, na której funkcjonuje sklep - tj. Grupa Allegro Sp. z o.o., z siedzibą w Poznaniu, przy ul. Grunwaldzkiej 182 wyłącznie w celu wysyłania do niego zapytań dotyczących badania poziomu satysfakcji z zakupów w tym sklepie.\nPłatności za nabyte w Sklepie przez Nabywcę towary lub zamówione usługi (cena oraz koszty dostawy) dokonywane są za pomocą przelewu na konto. Dane do przelewu:\nPolbank nr r-ku: 05 2340 0009 0410 2400 0000 0928\nZakupując pokrowce szyte na indywidualne zamówienie w przypadku wyboru formy przesyłki za pobraniem, prosimy o dokonanie przedpłaty na wyżej wymieniony rachunek w wysokości 150 zł.\nZakupując pokrowce szyte na indywidualne zamówienie w przypadku odbioru osobistego, prosimy o dokonanie przedpłaty na wyżej wymieniony rachunek w wysokości 150 zł.\nTowary sprzedawane przez POKORWCE-SKLEP, są szyte na indywidualne zamówienie, zgodnie z parametrami podanymi przez klienta. Na podstawie Art.10 ust. 3 pkt 4) Ustawy z dnia 2 marca 2000 roku o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny prawo do zwrotu zostaje wyłączone, gdyż przedmiotem sprzedaży jest towar o właściwościach określonych przez konsumenta w złożonym przez niego zamówieniu.\nNiniejszy Regulamin wchodzi w życie z dniem


Błąd Polnetu odciążył budżet WRP! - wielkarzeczpospolita.net\nBłąd Polnetu odciążył budżet WRP!\n:: gospodarka :: 08.01.2060 by Pacek\nKomputer rządzi się własnymi prawami\nPogłębiający się drastycznie kryzys w USA zmusił prezydenta tegoż kraju do zaciągnięcia pożyczki w Wielkopolskim Banku Światowym na sumę 198 000(do potęgi 476) kwadrybiliardów złotych.\nZarząd WBŚ zgodził się udzielić bezzwrotnej pożyczki pod warunkiem, że suma zostanie zwiększona o 39% na co rząd USA przystał po pewnych negocjacjach. Całość projektu oczywiście spotkała się z gorącą aprobatą Ministerstwa Dobrobytu, które upatrywało w bezzwrotnej pożyczce możliwość redukcji garbu budżetowego, a całość projektu pobłogosławił sam Naczelnik (niech Jego imię będzie sławione na wieki wieków).\nPożyczka miała zostać udzielona drogą polnetową w nocy z 27 na 28 II 2059r. (uważano, iż wtedy sieć będzie najmniej obciążona a przelew pójdzie „gładko”) na konto centralnego banku USA. O godzinie 22:47 dopełniono wszelkich formalności a zlecenie przelewu zostało podpisane przez samego prezesa WBŚ. Na to stanowisko został niedawno mianowany Henryk Zator. Przelew został zrealizowany przez bank dokładnie 7 minut potem. Jednak gdy dokonano wszelkich procedur połączenie z serwerem zostało odcięte z niewiadomych przyczyn. Gdy tylko połączenie zostało ponownie nawiązane okazało się, że pieniędzy na koncie WBŚ nie ma, a więc przelew się powiódł. Tylko, że pieniądze nigdy do USA nie dotarły!\n-To nigdy nie powinno się wydarzyć! Polnet jest niezawodny! Jednak nie ma tego złego co by na beton nie wyszło! - Mówi jeden z projektantów polskiego następcy Internetu. O całym incydencie wypowiada się główny informatyk banku Janusz Mychała:\n-Suma była potężna. Myśleliśmy, że Polnet sobie poradzi z przełknięciem wszystkiego! Jak widać myliliśmy się.\nTak czy inaczej pieniądze zniknęły i nie wiadomo co się z nimi stało (Ministerstwo Informacji odmawia komentarzy). Minister dobrobytu nie ukrywa, że jest zadowolony z takiego obrotu sprawy.\n-To co się stało z pewnością bardzo pomoże polskiej gospodarce, gdyż w ostatnich miesiącach garb budżetowy dał się nam naprawdę we znaki. A to, że Polnet nie poradził sobie z transferem pieniędzy ukazuje tylko skalę problemu garbu, ponieważ suma której dotyczyła ta transakcja to zaledwie kropla w morzu wszystkich pieniędzy jakimi dysponujemy.\nMimo, iż pieniądze zniknęły transfer zostanie ponowiony już w przeciągu kilku dni. Tym razem zostanie zrealizowany w ramach kilku mniejszych przelewów by wszystko poszło gładko.\n-Dlaczego nie można powtórzyć procedury jak poprzednio licząc na to, że i tym razem pieniądze po prostu wyparują? Przecież sam Pan przyznał, że to może polepszyć sytuację gospodarczą. - nasz reporter pyta Ministra Dobrobytu.\n-Nie możemy ryzykować, że te pieniądze kiedyś do nas wrócą. Przecież nie wiadomo tak na prawdę co się z nimi stało. Gdyby kilka takich, skumulowanych przelewów wróciło nagle, w polską gospodarkę ugodziłyby z całym swoim impetem. Mogło by to wywołać tragiczne skutki!\nTak więc kolejna próba przelewu ma się odbyć za kilka dni, a dokładna data zostanie podana do wiadomości publicznej by uniknąć podobnych problemów. Miejmy tylko nadzieję, że pieniądze które „wyparowały” jednak nie wrócą.\n"winę ponoszą amerykanie, to u nich coś zawiodło i pieniądze przepadły." Gargamel Może w takiej sytuacji lepiej na wszelki wypadek zbombardować Amerykę? Ale i tak - ustalono, że pieniądze nie zostaną oddane, więc nie ma się o co martwić. :) >>\n| Imb.PL 2.10.2060 18:29:35\nFajny art mi się podoba! Pytanie tylko co, jesli pieniądze wrócą z odsetkami? Ktoś w Polnecie powinien za to beknąć! >>\n| Barsztik 30.1.2060 12:58:28\nMam pomysł! (2)\nTo tych dwóch karłów-zwolenników Wcielenia Pierwszego Naczelnika ukradło te pieniądze! >>\n| Macer 9.1.2060 17:29:36\nMoze sie doczepie (3)\nale istnienie takiej ilości pieniedzy jest fizycznie niemożliwe. Chyba autor nie insynuuje że gospodarka WRP jest wyłącznie wirtualna ;) >>\n| ~Therion 8.1.2060 8:40:32\nbłąd Polnetu? bzdura! (2)\nwina z pewnością nie leży po stronie polskiej. z naszej strony wszystko odbyło się poprawnie - pieniądze zniknęły z kont WBŚ. winę ponoszą amerykanie, to u nich coś zawiodło i pieniądze przepadły. podobnie z resztą jak wszystkie sumy uprzednio wpompowane w ichniejszą gospodarkę. >>\n| Gargamel 8.1.2060 9:43:37\n"Polnet" i "błąd" w jednym zdaniu? Niewyobrażalne. (1)\nWypowiedź Ministra Dobrobytu najlepsza w tym artykule. Reszta raczej nudna. >>\n| ~Sło(w)ik 8.1.2060 13:00:59


Warunki reklamy | nowinki.be\nWydawca: NOWINKI asbl jako właściciel i wydawca belgijskiego miesięcznika w języku polskim: „NOWINKI”.\nKlient - każda osoba, podmiot gospodarczy lub instytucja zamawiająca reklamę w miesięczniku „NOWINKI”.\nArtykuł 1 - Akceptacja warunków\nKażde zamówienie oznacza akceptację przez Klienta bez zastrzeżeń warunków ogólnych określonych poniżej. Z wyjątkiem wyraźnej i pisemnej umowy zawartej między stronami, niniejsze warunki i klauzule stanowią wszelkie porozumienia zawarte między stronami, niezależnie od jakichkolwiek innych sprzecznych postanowień, które mogą pojawić się na zamówieniu lub innym dokumencie wydanym przez klienta.\nArtykuł 2 - Oferty i wyceny\nNasze oferty i wyceny są ważne przez 1 miesiąc, licząc od dnia ich wysyłki. Kwoty zawarte w naszych ofertach, wycenach lub zamówieniach są wiążące dla NOWINKI asbl pod warunkiem, że klient nie wprowadził żadnej zmiany do danego projektu. Każda dodatkowa lub pilna praca może stać się przedmiotem powiększenia stawki.\nArtykuł 3 - Zamówienia\nKażde zamówienie jest akceptowane po otrzymaniu formularza zamówienia podpisanego przez Klienta. Odpowiednio podpisane zamówienie może zostać złożone przez Klienta osobiście, wysłane pocztą elektroniczną lub listownie. Jeśli podpisane zamówienie nie dotrze do sprzedającego reklamę w odpowiednim terminie przed planowaną publikacją reklamy, NOWINKI asbl zastrzega sobie prawo do nieopublikowania reklamy.\nArtykuł 4 – Anulowanie zamówienia\nAnulowanie zamówienia, które nie jest zawarte w ofercie promocyjnej (czyli które jest opłacone według ceny katalogowej), jest możliwe bez dodatkowych kosztów tylko w przypadku, gdy wniosek o anulowanie jest złożony w formie pisemnej / drogą mailową, 20 dni przed końcem miesiąca poprzedzającego publikację ogłoszenia.\nW innych przypadkach, NOWINKI asbl mają prawo do odszkodowania w wysokości 50% kwoty za inne publikacje reklamy według ceny katalogowej.\nAnulowanie zamówienia zawartego w ofercie promocyjnej (czyli z uwzględnieniem rabatów cenowych) automatycznie oznacza przeliczenie ceny reklamy na obowiązującą cenę katalogową, w zależności od liczby publikacji i wielkości reklamy. Różnicą w cenie (jeśli istnieje) zostanie obciążony Klient.\nW przypadku rezygnacji z zamówienia już uwzględnionego do realizacji przez miesięcznik, NOWINKI asbl ma prawo do odszkodowania w wysokości 50% kwoty za inne publikacje reklamy według ceny katalogowej.\nArtykuł 5 – Termin dostawy\nMiesięcznik „NOWINKI” jako nośnik reklamy jest publikowany co miesiąc, 12 razy w roku. Jest dostarczany do punktów dystrybucyjnych w Belgii w pierwszym tygodniu miesiąca jego wydania.\nNOWINKI asbl nie ponosi odpowiedzialności za opóźnienia w dostawie miesięcznika „NOWINKI” do punktów dystrybucji.\nArtykuł 6 - Cena\nNasze cenniki są sporządzane w celach informacyjnych. Każdy Klient ma prawo do uzyskania indywidualnej wyceny zgodnej z polityką cenową wydawcy. Ceny mogą ulec zmianie bez uprzedniego powiadomienia.\nArtykuł 7 – Wysyłka prac i ich dostarczenie\nReklama stworzona przez wydawcę zostaje opublikowana w miesięczniku „NOWINKI” po jej akceptacji (w formie pisemnej / e-mailem), przed oddaniem do druku.\nArtykuł 8 – Warunki płatności\nJeśli nie ustalono inaczej, nasze faktury są płatne w terminie 30 dni od daty ich wystawienia. W przypadku podpisania nowego zlecenia, pierwsza płatność musi nastąpić przed zakończeniem prac związanych z publikacją numeru miesięcznika, który zawiera pierwszą publikację reklamy.\nW przeciwnym wypadku, wydawca ma prawo do wstrzymania publikacji danej reklamy. Okoliczności te nie powodują rozwiązania umowy, jednak dają wydawcy prawo do uzyskania odszkodowania w wysokości równej cenie publikacji danej reklamy, wynikającej z podpisanego zamówienia.\nArtykuł 9 - Opóźnienia w płatnościach\nW przypadku braku zapłaty w terminie, zostaną naliczone, zgodnie z prawem i bez uprzedniego wezwania do zapłaty, odsetki miesięczne w wysokości 1%. Ponadto niezapłacona kwota zostanie automatycznie powiększona o 15%, przy czym minimalna kwota wymagana tytułem odszkodowań wyniesie 50€, nie licząc kosztów odzyskiwania należności. Te zostaną naliczone dodatkowo zgodnie z prawem. Nieuregulowanie jednej faktury pociągnie za sobą wymagalność zapłacenia wszystkich innych faktur.\nArtykuł 10 – Prawo własności\nReklama zaprojektowana przez wydawcę, na zlecenie i zgodnie z wymogami Klienta, stanowi własność wydawcy. Jej wykorzystanie i reprodukcja, zwłaszcza w innych mediach, bez pisemnej zgody wydawcy są zabronione.\nArtykuł 11 - Reklamacje\nWszelkie reklamacje, z powodu niewykonania lub niepoprawnego wykonania usług, powinny być złożone w formie pisemnej w terminie 10 dni od daty opublikowania danego wydania, w punktach dystrybucji. Wszelkie reklamacje dotyczące faktur należy przesłać listem poleconym na adres redakcji, w terminie 10 dni od otrzymania faktury. W przeciwnym razie faktury będą uznane za przyjęte bez zastrzeżeń. Reklamacja nie może, w żadnym wypadku, stanowić podstawy dla opóźnienia w płatnościach lub dla odmowy zapłaty.\nArtykuł 12 – Odpowiedzialność NOWINKI asbl\nNOWINKI asbl nie ponosi odpowiedzialności za jakość druku plików zawierających reklamy zlecone przez Klienta.\nNOWINKI asbl nie odpowiada za treść reklam przekazanych lub przyjętych do druku ani za dokładność informacji w nich zawartych.\nNOWINKI asbl nie będzie ponosić odpowiedzialności za błędne zrozumienie, oszustwa lub przestępstwa wynikające z wpływu reklamy na ogół anonimowych czytelników.\nW przypadku niepoprawnego wydruku reklamy z winy NOWINKI asbl, wydawca zobowiązuje się do skorygowania błędów i opublikowania bezpłatnie dodatkowej reklamy w numerze, który zostanie wydany po ostatnim numerze objętym zamówieniem.\nArtykuł 13 – Odpowiedzialność Klienta\nKlient jest odpowiedzialny za zawartość reklam i dane w nich zawarte zarówno w przypadku reklam przekazanych do druku, jak i w przypadku reklam utworzonych przez wydawcę (po ich przyjęciu do druku).\nKlient oświadcza, że ma prawo do używania i powielania reklam, zdjęć i logo przesłanych wydawcy.\nZlecenia publikacji reklam są realizowane na pełną i wyłączną odpowiedzialność Klienta, który zwalnia NOWINKI asbl z wszelkiej odpowiedzialności i zobowiązuje się do pokrycia wszelkich kosztów związanych z roszczeniami osób trzecich.\nArtykuł 14 - Prawa autorskie - własność intelektualna\nReklamy zaprojektowane przez wydawcę stanowią własność intelektualną wydawcy. Ich wykorzystanie i reprodukcja, zwłaszcza w innych mediach, bez pisemnej zgody wydawcy są zabronione.\nIstnieje możliwość wykupienia praw autorskich do reklamy według cen wskazanych w cenniku.\nArtykuł 15 – Uwagi handlowe\nJeśli nie ustalono z Klientem inaczej, NOWINKI asbl zastrzega sobie prawo do umieszczenia uwagi "Projekt graficzny NOWINKI" na reklamach zaprojektowanych przez wydawcę, podając w sposób wyraźny wkład wydawcy.\nArtykuł 16 – Przynależność sądowa\nWszelkie spory dotyczące interpretacji i realizacji niniejszych ogólnych warunków sprzedaży podlegają prawu belgijskiemu. W przypadku braku polubownego rozwiązania, sądy Brukseli mają wyłączną jurysdykcję w sporach dotyczących interpretacji i wykonania umowy oraz ich następstw.\nNiniejszy regulamin wchodzi w życie z dniem 18.09.2012r.\nAvenue Demolder 1\nTVA: BE 0824.080.128\ntel: 0032 (0) 489 116 120,\nfax: 0032 (0) 2 880 82 04\nIBAN: BE40 3631 0131 8863, BIC: BBRUBEBB\n29 maja w Brukseli odbyły się Międzynarodowe Mistrzostwa Belgii w kulturystyce i fitness w których udział wzięły reprezentacje narodowe z Francji, Włoch, Belgii, Luksemburga, Holandii i Polski.\nBadminton, gra, która większości z nas kojarzy się z dobrą zabawą i wakacjami. Nic bardziej mylnego, jest to sport bardzo wymagający a na najwyższym poziomie niesamowicie dynamiczny.\nŚnieżne plenery w praktyce\nZima jest bardzo fotogeniczną porą roku. Jednak oprócz mrozu może stwarzać kilka pułapek dla miłośników fotografii, zwłaszcza tych mniej doświadczonych. Mam nadzieję, że mój artykuł pomoże Wam te pułapki ominąć.\nWielki powrót Żabich Oczu\nSądziłam naiwnie, że to kiepski żart na Prima Aprilis, gdy dziewczyny z biura zadzwoniły z pytaniem, jak się czuję wiedząc, że Żabie Oczy wracają dziś do pracy po urlopie macierzyńskim.\nPRL – Z życia Eskimosa\nZ czasami PRL-u do końca życia będą mi się kojarzyły dwa, położone na przeciwnych zresztą biegunach, zapachy. Pierwszy z nich to dystyngowany i nie do podrobienia zapach sklepów Pewex, ale o tym porozmawiamy innym razem.


Nowoczesna ławka tapicerowana - materacesypialnie.pl\n» Nowoczesna ławka tapicerowana\nKod produktu: Ławka E\nŁawka E na metalowych nóżkach.\nProstokątny kształt siedziska.\nŁawka E występuje w następujących wymiarach:\nDostępne wybarwienia stelaża ławki E:\nŁawkę można zamówić w wielu obiciach do wyboru. Wybierz kolor ławki.\njęciach przykładowe tkaniny. Do wyboru znacznie większa gama rodzajów i kolorów tkanin i skór. zapraszamy do salonu w celu zapoznania się z rzeczywistymi próbnikami kożystamy z całej gamy tkanin Fargotex, Dekoma, Top Textile, Persempra, Aqua Celean Agmamito, Davis i wiele innych.\nŁawka dostarczana jest w całości\nMaterac o dwóch twardościach Conga Hilding\nBardzo twardy materac dla par Foxtrot Hilding\n4 290,00 zł 3 420,00 zł


Copywriter Szprotawa: najlepsze teksty dla Twojej firmy – Copywriter\nDobra reklama przyciąga wzrok, ale aby odniosła skutek, musi nieść ze sobą odpowiednią treść. Bez względu na to, czy Twoje miasto to Szprotawa, czy nie, jeżeli potrzebujesz oryginalnych i dopracowanych tekstów reklamowych na swoją stronę, dobrze trafiłeś! Pisanie tekstów to nasza pasja i chociaż mamy wiele umiejętności, to copywriting jest tą największą. Szczegółowa oferta naszych usług znajduje się niżej. Pamiętaj, że Twoja strona internetowa i treści, które publikujesz w internecie, to wizytówka Twojej firmy. Dlatego wybierz mądrze, wybierz właśnie nas!\nPraca, copywriter Szprotawa – świetne teksty i szybka realizacja zleceń\nDzisiejszy marketing to kompleksowa obsługa klienta. Reklama, by była skuteczna, musi dotrzeć do odbiorców i pokonać konkurencję. Szprotawa, jako miasto wielu firm o stałej pozycji nie jest łatwym rynkiem dla nowo powstałych przedsiębiorstw. Dzięki naszej wiedzy i umiejętnościach z zakresu marketingu pomożemy Ci skutecznie wybić się na rynku i zająć stałą pozycję nie tylko w mieście Szprotawa. Dlaczego warto skorzystać z naszej oferty?\nSzprotawa nie ma lepszej oferty!\nSwoją ofertę kierujemy do wszystkich przedsiębiorstw, zarówno dużych, jak i małych firm, stacjonujących zarówno w mieście Szprotawa, jak i poza nim. Znamy się na tym, co robimy, a marketing nie ma przed nami tajemnic. Nie musisz się znać na zasadach pozycjonowania stron w wyszukiwarce Google. Nie musisz mieć żadnego doświadczenia w tej dziedzinie, ponieważ my zajmiemy się wszystkim! Efekty zauważysz natychmiast.\nZastanawiasz się pewnie, jakie umiejętności posiada copywriter, których nie mają inni. Być może sam umiesz całkiem fajnie pisać, a Twoje teksty chętnie są czytane przez ludzi. Warto wiedzieć, że marketing dzisiaj to nie tylko świetne teksty. Wobec ogromnej konkurencji i działań reklamowych, które w dużej mierze przeniosły się całkowicie do sieci, potrzebne są inne sposoby na zajęcie wysokiej pozycji w Google. Im wyższa pozycja, tym do większej ilości odbiorców trafisz, a przecież to właśnie jest głównym celem każdej firmy! Zwłaszcza Szprotawa wymaga od przedsiębiorców dużego nakładu pracy w zakresie marketingu! Zasady pozycjonowania obejmują specyficzny układ słów, treści kluczowe i wiele innych. Tekst musi być atrakcyjny nie tylko dla odbiorcy, ale również dla systemu pozycjonowania. Dobry copywriter w szybkim czasie umie napisać doskonały tekst, który zapewni wysoką pozycję w wyszukiwarce, a także przykuje uwagę odbiorców – Twoich przyszłych klientów! Pamiętaj, że Twoja konkurencja to nie tylko Szprotawa, nawet jeśli Szprotawa jest miejscem Twojego biznesu. Twoja strona internetowa konkuruje z całą Polską, a nawet z ofertami z zagranicy!\nCopywriter, praca Szprotawa: szczegóły oferty\nCopywriter w naszej agencji to przede wszystkim content specialist z bogatym portfolio. Nasi pracownicy to mistrzowie wyszukiwania sprawdzonych i rzetelnych treści, które wykorzystują do pisania unikalnych i doskonałych artykułów lub postów na strony internetowe. Nasze biuro znajduje się w mieście Szprotawa, a nasze teksty pojawiają się w sieci z prędkością światła. Jakie usługi oferujemy firmom podejmującym współpracę z nami?\nDziałamy na terenie miasta Szprotawa, ale z naszych usług korzystało wiele firm z innych miast, a także z zagranicy. Najlepsze oferty, tysiące sprzedanych produktów i zadowoleni klienci! Twoje zadowolenie to nasza satysfakcja i motywacja do dalszej pracy. Lepszej agencji nie zna cała Szprotawa!\nOferta pracy Szprotawa: copywriter\nPiszesz świetne teksty i masz nieskończone zapasy pomysłów? Szprotawa to Twoje wymarzone miasto i chcesz, by to właśnie Szprotawa była miejscem Twojego rozwoju? Mamy dla Ciebie idealne miejsce pracy! Naszą ofertę dla klientów możesz przeczytać na stronie, a tymczasem poznaj szczegóły oferty pracy ! Szprotawa ma wiele propozycji na pełny etat, ale żadna nie jest tak atrakcyjna, jak ta, którą oferuje nasza agencja reklamowa. Stanowisko copywritera w naszej firmie to:\nSzprotawa copywriter: Agencja specjalistów content marketingu, kontakt\nJeśli chcesz omówić z nami ofertę dla swojego przedsiębiorstwa, zachęcamy do kontaktu! Dodaj ogłoszenie, które właśnie czytasz, do ulubionych, bo nie znajdziesz lepszej oferty na terenie całego miasta Szprotawa! Z pewnością szybko zauważysz efekty naszej pracy. Szprotawa przestanie być dla Ciebie miastem konkurencji, a stanie się doskonałym miejscem dla rozwoju Twojego biznesu!


Na rynku zbóż daje się wyczuć ogromne napięcie\nI ci co chcieliby kupić zboże, i ci, którzy chcą sprzedać czekają teraz na ruch Agencji Rynku Rolnego. Bo nadal nie wiadomo ile młynarze będą musieli zapłacić za agencyjne ziarno. A od tego przede wszystkim będzie zależała wolnorynkowa cena zbóż.\nTeraz w ofertach sprzedaży pszenica wyceniana jest na 700 - 730 złotych za tonę, ale chetnych do zakupu wyjątkowo mało. Zupełnie ustał też handel mąką. Kto może korzysta z zapasów, reszta czeka na nowe, prawdopodobnie niższe ceny.\nBezcłowy import ziarna nie wpłynął znacząco na obniżki cen. A to dlatego, że trafiał głównie do tych, którzy zamówili zboże. Teraz za tonę kukurydzy trzeba zapłacić od 650 złotych wzwyż.


Brzydkie kaczątko (H. Ch. Andersen) - Język polski - Opracowania.pl\nBrzydkie kaczątko - mały łabędź, który przypadkowo znalazł się na wiejskim podwórku, gdyż jego jajko zostało podrzucone do gniazda kaczki, w młodości był wyśmiewany przez inne ptaki domowe z powodu szpetnego wyglądu, kiedy dorósł, stał się pięknym ptakiem.\ngospodyni, wieśniak, dzieci, domowe kaczki, kot - ludzie nie zaakceptowali brzydkiego kaczątka, źle się do niego odnosili, a zwierzęta na podwórku dokuczały mu.\nłabędzie - piękne, pozwoliły, by kaczątko przyłączyło się do ich stada.\nMiejsce akcji: pewna zagroda, jezioro, chata gospodyni i wieśniaka.\n1. Wyklucie się brzydkiego kaczątka.\n2. Wyśmiewanie się mieszkańców podwórka z jego brzydoty.\n4. Przygarnięcie kaczątka przez starszą kobietę.\n5. Przeżycia kaczątka na widok łabędzi.\n6. Przymarznięcie do lodu.\n7. Uratowanie kaczątka przez wieśniaka.\n8. Ucieczka z zagrody.\n9. Spotkanie z łabędziami.\n10. Odkrycie przez kaczątko własnej urody.\nLatem na wsi wszystkie kaczki wysiadywały swoje jajka. W gąszczu nad rzeczką jedna z nich ukryła swoje gniazdo. Po pewnym czasie jajka, jedno po drugim, zaczęły pękać i wykluwały się malutkie kaczuszki. Tylko jedno nie chciało pęknąć. Kaczka musiała więc poświęcić mu jeszcze dodatkowe trzy dni.\nPo wykluciu okazało się, że jest to wyjątkowo duże i brzydkie szare kaczątko, które wyglądem bardzo różniło się od innych kaczych dzieci. Matka kaczka zaakceptowała swoje odmienne dziecko, ale wszyscy na podwórku wyśmiewali się z niego, kopali je, szczypali, dziobali i nawet dziewczyna, która karmiła drób, odtrącała nieszczęsne kaczątko nogą.\nBrzydkie kaczątko nie wytrzymało tego poniżania i uciekło w świat. Trafiło do pewnej kobiety, która miała kota i kurę. Było u niej całe lato. Jesienią też uciekło od kobiety i powędrowało nad wodę. Tam brzydkie kaczątko zobaczyło łabędzie, które przygotowywały się, aby odlecieć do ciepłych krajów. Serce mu dziwnie zadrżało i pokochało łabędzie jak braci.\nNadeszła zima. Kaczątko nadal przebywało na wodzie, aż pewnego dnia przymarzło do lodu. Na szczęście przechodzący obok wieśniak uratował je od niechybnej śmierci: rozbił lód i przyniósł ptaka do swojego domu. Tam kaczątko odżyło. Po paru dniach zaczęło psocić i narobiło wiele szkód: rozlało mleko, wpadło do dzieży z masłem, do beczki z mąką, aż gospodyni wyrzuciła je z powrotem na śnieg.\nBrzydkie kaczątko doczekało jakoś wiosny. Nad jeziorem znów zobaczyło piękne łabędzie. Postanowiło podpłynąć do nich i poprosić, aby je zabiły. Czuło się nikomu niepotrzebne. Skłoniło głowę w dół i przestraszyło się swojego odbicia. Cóż to? Zamiast brzydkiego kaczątka zobaczyło pięknego łabędzia, takiego jak inne ptaki na jeziorze. Stado łabędzi przyjęło go bardzo serdecznie. Przez całe lato lu dzie karmili go chlebem i podziwiali. Łabędź wreszcie był bardzo szczęśliwy.\nBaśń zawiera pouczenie, aby nie osądzać nikogo po wyglądzie i na pierwszy rzut oka. W miarę upływu czasu ludzie się zmieniają i z „brzydkiego kaczątka” przekształcają w pięknych i atrakcyjnych. Trzeba tylko czekać cierpliwie jakiś czas, dać szansę na zmianę, być wyrozumiałym. Nie należy w żadnym wypadku wyśmiewać się czy dokuczać komuś, kto może nie jest najładniejszy.\nNie trzeba też załamywać się tym, że jest się brzydkim i niezgrabnym w młodości. Przychodzi taki czas, że się dorasta, dojrzewa, pięknieje.


» Fundusze europejskie napędzają polską energetykę? | Nowa Energia - Jedyny wortal energetyczny - Mariusz Marchwiak, Dorota Kubek S.C\nElektroenergetyka » Fundusze europejskie napędzają polską energetykę?\n28 Mar 2018 Możliwość komentowania Fundusze europejskie napędzają polską energetykę? została wyłączona\nOd lat poparcie Polaków dla członkostwa Polski w Unii Europejskiej oscyluje na poziomie 90% i jest to najlepszy wynik ze wszystkich krajów tworzących UE.\nSocjologowie zastanawiają się nad tym fenomenem, ale najprostsza odpowiedź nasuwa się sama: po prostu Polsce to się bardzo opłaca i Polacy to dostrzegają i nie mają zamiaru rezygnować z benefitów z tym związanych. W tym kontekście warto przeanalizować fakty, które są mniej znane szerokiej publiczności, a mają fundamentalny wpływ na jakość naszego życia i poziom bezpieczeństwa polskiej gospodarki. I tu udział środków pozyskanych z funduszy europejskich jest nie do przecenienia, a nie zawsze w sposób właściwy nagłośniony.\nZ przykrością stwierdzam, że niemal bez echa przeszedł Raport przygotowany dla Ministerstwa Energii przez Fundację „Fundeko” pt. „Badanie wpływu projektów energetycznych realizowanych w ramach działania 10.1 Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ) 2007-2013 na stan infrastruktury i bezpieczeństwa energetycznego w Polsce”. Raport ukończony pod koniec 2017 r., przygotowany przez wybitny zespół praktyków z rynku energetycznego, w sposób precyzyjny na 200 stronach, opisuje jak ważna dla polskiej gospodarki, w tym przede wszystkim na zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego Polski, była realizacja projektów energetycznych dofinansowanych ze środków europejskich. Z treści Raportu jednoznacznie wynika, że pomimo nie zawsze sprzyjającej sytuacji gospodarczej na rynkach światowych w latach 2007-2013, Polska potrafiła w sposób optymalny zdiagnozować wyzwania stojące przed sektorem energetycznym, właściwie dobrać projekty wymagające realizacji, które były zgodne nie tylko z polską polityką energetyczną ale i dobrze wpisywały się w europejską strategię energetyczną.\nCzas szybko mija i w pamięci ludzkiej już zamazuje się obraz ciężkiego stanu w jakim była polska energetyka – w tym przede wszystkim sektor gazowy – na początku XXI w.: monopol PGNiG, uzależnienie od jednego źródła dostaw gazu, zły, a często nawet bardzo zły stan techniczny sieci przesyłowej i dystrybucyjnej czy jedna z najmniejszych w Europie pojemność magazynów gazu. W sektorze elektroenergetycznym sytuacja była nieco lepsza, ale i tu stan infrastruktury przesyłowej był daleki od oczekiwanego, a potencjał połączeń transgranicznych w żaden sposób nie gwarantował Polsce bezpieczeństwa w tym zakresie.\nWarto więc w tym miejscu przypomnieć, że w 2007 r. ilość gazu ziemnego przesyłanego w ciągu roku, przypadająca na 1 km gazociągu sieci przesyłowej, wynosiła 0,9 mln m3, podczas gdy ten sam wskaźnik dla systemu przesyłowego Belgii wynosił prawie 4,4 mln m3 gazu na 1 km sieci przesyłowej rocznie. W 2008 r. prawie 60% gazociągów przesyłowych stanowiły gazociągi starsze niż 26 lat, a ponad 23% gazociągów miało więcej niż lat 15. Na terenie Polski istniały liczne „wąskie gardła”, które powodowały, że przepustowości przesyłowe w tych miejscach były na granicy poziomu określanego jako „krytyczny”. Może z dzisiejszej perspektywy trudno w to uwierzyć, ale w 2007 r. oddano do użytku tylko 21,5 km gazociągów przesyłowych, a w 2009 r. jedynie 10 (!) km nowych gazociągów tego rodzaju. W sektorze elektroenergetycznym w 2009 r. ponad 80% sieci 220 kV miało ponad 30 lat, w tym więcej niż 50% było w wieku powyżej 40 lat. Ponadto zdecydowana większość linii przesyłowych o napięciu 400 kV, została wybudowana w latach 70. i 80. XX w. Stąd też od momentu wejścia Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r. sprawą najwyższej wagi było pozyskanie funduszy europejskich na realizację niezbędnych dla bezpieczeństwa energetycznego inwestycji. Znalazło to swoje odzwierciedlenie w działaniu 10.1 POIiŚ w latach 2007-2013.\nRaport „Fundeko” pokazuje, że w latach 2007-2013 przekazano na działanie 10.1 POIiŚ ze środków unijnych kwotę 3,35 mld PLN. W jego ramach zostało zrealizowanych 20 kluczowych dla polskiej energetyki inwestycji. W sektorze gazowym wybudowano 987 km gazociągów przesyłowych, 1 kawernowy Podziemny Magazyn Gazu (PMG) oraz rozbudowano 3 złożowe PMG. W wyniku tych inwestycji uzyskano łączny przyrost pojemności czynnej magazynów gazu w wysokości ponad 1 mld m3. Dofinansowanie w ramach działania 10.1 POIiŚ było również krytyczne, dla kluczowej, z punktu widzenia bezpieczeństwa energetycznego, budowy Terminala LNG w Świnoujściu o zdolności regazyfikacyjnej 5 mld m3 rocznie. W sektorze elektroenergetycznym dofinansowano inwestycje, w wyniku których powstało ponad 600 km torów prądowych, a zmodernizowano prawie 40 km w ramach połączenia energetycznego Polska-Litwa.\nNależy mocno podkreślić, że podstawowym celem realizowanych inwestycji, wyraźnie opisanym w działaniu 10.1 POIiŚ 2007-2013, było „zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego państwa poprzez zdywersyfikowanie źródeł dostaw nośników energii oraz poprawa jakości świadczonych usług poprzez modernizację systemów transportu i przesyłu”. W 2006 r. ponad 91% importu gazu ziemnego do Polski pochodziło z kierunku wschodniego, w tym prawie 70% z Federacji Rosyjskiej, a cała sieć przesyłowa była zorientowana na przesył gazu ze wschodu na zachód. Ryzyko przerw w dostawach gazu, wynikające z powodów technicznych, handlowych bądź politycznych było więc bardzo duże i stanowiło istotne zagrożenie dla funkcjonowania gospodarki narodowej. Dodatkowo stan braku bezpieczeństwa energetycznego w sektorze gazowym dopełniał fakt, że w 2008 r. pojemność PMG w Polsce wynosiła 1,66 mld m3 gazu, co stanowiło nieco ponad 11% rocznego krajowego zużycia. W tym czasie w większości pozostałych państw europejskich pojemności magazynowe gazu wahały się od kilkunastu do prawie 50% rocznego zużycia gazu. Ewenementem była Łotwa, która już wtedy posiadała 100% pokrycie rocznego zużycia gazu w pojemnościach magazynowych. Stąd też rzeczą najwyższej wagi było właściwe zaprojektowanie inwestycji energetycznych, ich przeprowadzenie, finansowanie i finalne rozliczenie, czemu miały służyć mechanizmy zawarte w działaniu 10.1 POIiŚ 2007-2013. Z Raportu „Fundeko” jednoznacznie wynika, że założone cele zostały zrealizowane niemal w 100%, w sposób bezprecedensowy podnosząc bezpieczeństwo energetyczne kraju.\nPrzechodząc na poziom konkretnych liczb i inwestycji energetycznych realizowanych w ramach działania 10.1 POIiŚ, wspomniany powyżej poziom całkowitego dofinansowania ze środków unijnych wyniósł 3,35 mld PLN, co stanowiło 2,7% łącznej kwoty środków UE przekazanych beneficjentom w ramach całego POIiŚ 2007-2013 w wysokości 122,39 mld PLN. Jednak od kwot bezwzględnych, które w same w sobie robią wrażenie, o wiele istotniejszy jest procent dofinansowania poszczególnych inwestycji objętych Programem. Dofinansowanie środkami unijnymi stanowiło 57% wydatków kwalifikowanych poniesionych przez inwestorów realizowanych w działaniu 10.1 POIiŚ, które wyniosło 5,88 mld PLN. Odnosząc się do całości wartości 20 projektów energetycznych ujętych w Programie, o wielkości 11,28 mld PLN, wskaźnik dofinansowania unijnego wyniósł 30%. Dodatkowo, rzeczą najwyższej wagi – dzięki normom i procedurom zawartym w sposobie wydatkowania i rozliczania środków finansowych działania 10.1 POIiŚ – jest fakt znaczącego spadku kosztów jednostkowych przewidywanych na realizację poszczególnych inwestycji. Obniżenie wartości pierwotnej 20 kluczowych inwestycji energetycznych w zakresie sumy wydatków kwalifikowanych i niekwalifikowanych wyniosło 1,94 mld PLN, co stanowiło 15% ogółu kosztów. Należy zaznaczyć, że główne zmiany zaszły w grupie kosztów kwalifikowanych – a więc rozliczanych przez Komisję Europejską – których suma spadła o 28%, podczas gdy wydatki niekwalifikowane wzrosły średnio o 9%. Jednostkowo największy, bo 34%, spadek kosztów nastąpił w kategorii gazociągów, co pozwoliło zaoszczędzić głównemu inwestorowi jakim jest Gaz-System, ok. 1,4 mld PLN. Również wydatki poniesione na budowę PMG były o 15% niższe, co przełożyło się na oszczędności w wysokości 0,5 mld PLN. Kluczowy dla bezpieczeństwa energetycznego kraju Terminal LNG w Świnoujściu w 57% został sfinansowany dzięki środkom Unii Europejskiej.\nZa sprawą Raportu „Fundeko” bez żadnej wątpliwości można stwierdzić, że realizacja inwestycji takich jak : uruchomienie terminala LNG, interkonektory gazowe z Czechami i Niemcami, budowa gazociągów przesyłowych i rozbudowa pojemności czynnych PMG, radykalnie poprawiły sytuację na polskim rynku gazu, praktycznie zapewniając Polsce bezpieczeństwo energetyczne w tym zakresie. System przesyłowy jest praktycznie odporny na potencjalne zakłócenia dostaw gazu ziemnego z kierunku wschodniego, a obecne zdolności importowe z kierunków alternatywnych do wschodniego są wystarczające, aby pokryć całkowite zapotrzebowanie Polski na gaz z zagranicy. Przy tym, co jest również bardzo ważne dla odbiorców końcowych, pomimo tak znaczących inwestycji infrastrukturalnych, nie miało to wpływu na wzrost taryf dystrybucyjnych i przesyłowych. Podobnie w zakresie elektroenergetycznym, dzięki realizacji inwestycji wchodzących w skład projektu połączenia elektroenergetycznego Polska-Litwa, bezpieczeństwo regionu północno-wschodniej Polski znacznie wzrosło. Projekty zrealizowane w ramach działania 10.1 POIiŚ 2007-2013, zwłaszcza w sektorze gazowym, wypełniły zadania z zakresu zapewnienia dywersyfikacji kierunków i źródeł dostaw gazu do Polski. Ponadto, pozwoliły stworzyć warunki dla konkurencyjnego pozyskania gazu z kierunku innego niż wschodni, w sposób zasadniczy zwiększając tym samym bezpieczeństwo energetyczne kraju.\nObecnie trwa realizacja inwestycji ujętych w ramach POIiŚ 2014-2022. Przed polskim sektorem energetycznym nadal stoją wielkie wyzwania inwestycyjne, zwłaszcza w zakresie modernizacji sieci dystrybucyjnej, tak aby dostosować ją do nowej architektury systemu przesyłowego. W latach 2007-2013 dokonano olbrzymiego wysiłku organizacyjnego, finansowego i technologicznego aby zrealizować najistotniejsze inwestycje w skali makro, zapewniające Polsce bezpieczeństwo energetyczne na poziomie ponad krajowym. Pierwszy milowy krok został zrobiony i teraz czas na kontynuację działań mających na celu skonsumowanie tych osiągnięć. Podczas realizacji inwestycji w latach 2007-2015 inwestorzy i wykonawcy nabyli znaczących kompetencji w zakresie realizacji dużych przedsięwzięć energetycznych, pozyskując europejskie know-how w zakresie ich organizacji, logistyki, planowania, finansowania i ostatecznego rozliczenia. Nie byłoby to możliwe, gdyby nie standardy określone w wymaganiach UE i finansowanie pozyskane w ramach działania 10.1 POIiŚ 2007-2013. W zdecydowanej większości projektów inwestycyjnych były one krytyczne, pozwalając beneficjentom środków na ich najpierw złożenie, potem sfinansowanie i szczęśliwe zakończenie. Warto o tym pamiętać w przededniu dyskusji nad kolejną perspektywą budżetową Unii Europejskiej, jeśli naprawdę zależy nam na dalszym utrwalaniu bezpieczeństwa energetycznego Polski.\nAutor: Jerzy Kurella, Instytut Staszica, Z-ca Przewodniczącego Sekcji Energetycznej SEP\nWpis został opublikowany 28 Mar 2018 w następujących kategoriach: Elektroenergetyka, News. Możesz śledzić komentarze przez RSS. Komentowanie i korzystanie z trackbacków zabronione.


Artur Barciś w gimnazjum papieskim\nTutaj jesteś: | TYLKO W STREFIE | Ludzie | Artur Barciś w gimnazjum papieskim\nW ubiegłym roku szkolnym uczniowie zbierali stare niepotrzebne klucze, które następnie zostały zezłomowane, a cały dochód przeznaczony na pomoc klinice „Budzik” i Fundacji Ewy Błaszczyk „A kogo?”.\nOpublikowano: 14 Września 2015, Poniedziałek, 21:28\nW sobotnie popołudnie, 5 września gościem uczniów, nauczycieli i dyrekcji Gimnazjum Miejskiego nr 2 im. Jana Pawła II był pan Artur Barciś. Ten niezwykle popularny aktor najbardziej kojarzony z „Miodowymi latami” i z serialem „Rancho” spotkał się z młodzieżą z papieskiego gimnazjum w związku z tym, że szkoła zajęła I miejsce w promowanej przez pana Artura Barcisia akcji charytatywnej „Kluczyk – Budzik”.\nW ubiegłym roku szkolnym uczniowie zbierali stare niepotrzebne klucze, które następnie zostały zezłomowane, a cały dochód przeznaczony na pomoc klinice „Budzik” i Fundacji Ewy Błaszczyk „A kogo?”. W I edycji tej akcji udało się zebrać aż 11 kg starych kluczy, co dało szkole I miejsce wśród 22 szkół w Polsce, które uczestniczyły w akcji. Podczas rozmowy z uczniami pan Barciś zapowiedział, że akcja zaczyna być coraz bardziej popularna i włącza się w nią coraz więcej ludzi, a wszystko po to, żeby pomóc dzieciom z kliniki „Budzik”.\nWizyta pana Barcisia w gimnazjum była też okazją do porozmawiania o aktorstwie i wyzwaniach związanych z pracą w tym zawodzie. Aktor dał się skusić na wykonanie specjalnego zadania aktorskiego i w brawurowy sposób odegrał przed publicznością rolę modelki, za co został nagrodzony gromkimi brawami. Pan Barciś obejrzał również występ szkolnej grupy teatralnej „Teraz MY”, która zaprezentowała spektakl „Belfer”. Młode artystki usłyszały sporo ciepłych słów o swoim występie. Na koniec spotkania gość otrzymał od pana dyrektora Wyszogrodzkiego dwa słoiki miodu jako pamiątkę z wizyty w gimnazjum. Były również wspólne zdjęcia, autografy i indywidualne rozmowy z aktorem.\nWarto było przyjść do szkoły w sobotę, żeby posłuchać mądrego człowieka, który swoją aktorską popularność potrafi wykorzystać w celu organizowania i niesienia pomocy dzieciom z kliniki „Budzik”. Na pewno gimnazjum papieskie w tym roku będzie kontynuowało zbieranie starych kluczy, by wesprzeć akcję „Kluczyk – Budzić”. Zachęcamy wszystkich do udziału!


Pstrąg potokowy – Encyklopedia Warmii i Mazur\nSalmo trutta m. fario`\nFot. Karelj. Źródło: Commons Wikimedia\nGatunek Pstrąg potokowy\nPstrąg potokowy (Salmo trutta morpha trutta) – ryba z rodziny łososiowatych (Salmonidae), należąca do gatunku Salmo trutta, ekologiczna odmiana troci atlantyckiej (S. t. trutta), przystosowana do życia wyłącznie w wodach słodkich.\nAutor: U.S. Fish and Wildlife Service. Źródło: Commons Wikimedia\nPstrąg potokowy ciało ma wyciągnięte, w zależności od charakteru wody mniej lub bardziej wygrzbiecone i bocznie spłaszczone, z szerokim trzonem ogonowym. Płetwa tłuszczowa pomiędzy płetwą grzbietową i ogonową. Łuski drobne, głowa o tępo zakończonym, szeroko wciętym pysku, sięgającym tylnej krawędzi oka; 2–5 górnych i dolnych wyrostków filtracyjnych pierwszego łuku skrzelowego jest guzkowatych, środkowe są pałeczkowate. Tylny brzeg płetwy ogonowej jest u młodych ryb owalnie wcięty. U dorosłych jest prawie prosty. Ubarwienie bardzo zmienne, zależnie od miejsca przebywania, najczęściej od zielonkawego do brązowawego. Na bokach, tak powyżej, jak i poniżej linii bocznej, plamy ciemne oraz czerwone z białą obwódką. Płetwa tłuszczowa jasna, czerwono cętkowana. Młode ryby mają 6–9 ciemnych poprzecznych plam. Długość 20–40, maksymalnie 50 cm.\nW Polsce liczny na południu i północy kraju. Występuje w górskich potokach Beskidów, Tatr, Sudetów, Jury Krakowsko-Częstochowskiej, także w rzekach Dolnego Śląska, Pomorza Zachodniego i Środkowego, na Warmii i Mazurach, w dopływach Warty.\nDo tarła przystępuje jesienią podejmując krótkie (z reguły kilkukilometrowe) wędrówki tarłowe do niewielkich dopływów ze żwirowym dnem. Jednej samicy zazwyczaj towarzyszy kilka samców. Ikra jest składana do zagłębień wykopanych przez samice w żwirze pokrywającym dno. Zapiaszczenie tego żwiru ma silny wpływ na przeżywalność ikry i w miejscach gdzie jest ono bardzo silne, tarło może się okazać zupełnie nieefektywne i larwy się nie wylęgną. Larwy tuż po wylęgu mają duży woreczek żółtkowy.\nW wodach będących w użytkowaniu Polskiego Związku Wędkarskiego obowiązują następujące regulacje dotyczące ochrony pstrąga potokowego: w Wiśle i jej dopływach od jej źródeł do ujścia rzeki San; w rzece San oraz jej dopływach, w rzece Odra i jej dopływach od granicy państwowej z Czechami do ujścia rzeki Bystrzycy, oraz w rzece Bystrzyca i jej dopływach:\nokres ochronny: 1 września–31 stycznia\nokres ochronny: 1 września–31 grudnia\nLimit dziennego połowu: 3 sztuki (łącznie z amurem białym, boleniem, brzaną, lipieniem, karpiem, szczupakiem i sandaczem).\nW wodach użytkowanych przez PZW można wędkować przez całą dobę, z wyjątkiem wód krainy pstrąga i lipienia (wymienionych w odrębnym informatorze PZW), gdzie wolno wędkować tylko w porze dziennej, tj. od świtu do zmierzchu (1 godz. przed wschodem słońca i 1 godz. po zachodzie słońca). Na wodach tych oprócz przepisów ogólnych PZW obowiązują dodatkowe szczegółowe zasady wędkowania i regulacje dotyczące ochrony uchwalone przez poszczególne okręgi, na terenie których wymiary ochronne czy limit dzienny może różnić się od zasad ogólnych dotyczących całego kraju. Na przykład w Okręgu PZW Białystok dla pstrąga potokowego i lipienia obowiązuje wymiar ochronny 35 cm i limit dzienny 2 sztuk łącznie.\nPstrąg potokowy, pl.wikipedia.org [13.10.2014]\nTę stronę ostatnio zmodyfikowano o 08:34, 26 lut 2015.


Scott McDoon | Scoobypedia | FANDOM powered by Wikia\nPostacie z serialu Wyluzuj, Scooby-Doo!, Przyjaciele, Rodzina Jones\nPowiązania Parowiec Casey (własność)\nGłos w wersji oryginalnej Diedrich Bader\nGłos w wersji polskiej Krzysztof Szczepaniak\nKuzyni i kuzynki Fred Jones\nDebiut Wyluzuj, Scooby-Doo! - Wszystkie łapy na pokład, Halloween\nScott McDoon – kuzyn Freda, pojawiający się w odcinku Wszystkie łapy na pokład serialu Wyluzuj, Scooby-Doo! i powracający w odcinku Halloween.\nScott ma krótkie, kasztanowe włosy uczesane równomiernie. Nosi ciemno-niebieską koszulę na guziki ze znaczkiem kotwicy, a pod tą koszulą ma jeszcze podkoszulek. Ma też krótkie, beżowe spodenki. Na głowie nosi czapkę kapitana, a na ręce ma brązowy zegarek.\nPodczas akcji odcinka Scott się zmienia (Velma uważa, że wpływ na to ma zbyt długie przebywanie chłopaka na morzu). Zaczyna wyglądać jak pirat, tzn. ma czarny kapelusz, opaskę na oko oraz niechlujną kurtkę. Rośnie mu broda, pojawia się też drewniana noga i papuga. Po rozwiązaniu zagadki Scott wraca do normalnej formy.\nW odcinku Halloween Scott pojawia się jako mały chłopiec. Już wtedy nosił czapkę kapitana, nosił też policyjną koszulę z kołnierzem, długie beżowe spodnie z czarnym pasem, w tym kolorze miał też buty. Posiadał też czarny zegarek.\nZbierając cukierki w swoim rodzinnym mieście wraz z Fredem i Rose, Scott w przebraniu marynarza, postanawia zboczyć z chodnika i pójść do chatki w lesie, której nigdy wcześniej nie widział. Jednak później, gdy zobaczył tam wiedźmę, wraz z resztą znajomych uciekł stamtąd do miasta.\nJako kuzyn Freda zaprasza on Spółkę na rejs jego statkiem. Wita się z Fredem kilkakrotnie przekręcając nazwę Wehikułu Tajemnic.\nPóźniej, gdy spotykają Wendy, która opowiada o stworach morskich, Scott wyraźnie się stresuje i jakby zaczyna wyglądać jak pirat. Sytuacja powtarza się przez cały odcinek.\nVelma szpieguje go, gdy rozmawia z Wendy o stworach.\nTakże przejmuje się on bardzo "porwanymi" Thornem i Dalią, nie wiedząc że to oni stoją za sabotażem jego statku i tą całą hecą z potworami.\nNa koniec, gdy potwory zostają zdemaskowane Scott wraca do swojego normalnego wyglądu.\nScott jest bardzo nerwowy, przejmuje się wieloma rzeczami, czasami przesadnie i niepotrzebnie. Gdy Thorn i Dahlia zaginęli także był bardzo zestresowany. Bardzo lubi rządzić.\nScott jako dziecko


Wypożycz Toyota Yaris na 15-30 dni - Inter Fleet\nWszystkie podane ceny są cenami netto. Dobowy limit przebiegu - 150 km. Opłata za nadprzebieg - 0,30 zł/km. Udział własny w szkodzie - 1000 zł, a w przypadku kradzieży lub szkody całkowitej - 2500 zł. Możliwe jest zniesienie udziału własnego za dodatkową opłatą 170 zł.


Wentylatory dachowe UVO - nowość Flowair\nUVO H to grupa wentylatorów dachowych z poziomym wyrzutem powietrza.\nOd połowy kwietnia 2011 r. firma FLOWAIR rozszerzyła swoją ofertę handlową o nową grupę urządzeń. Obok nagrzewnic wodnych LEO, nagrzewnic gazowych ROBUR oraz kurtyn i kurtyno nagrzewnic ELiS pojawiły się wentylatory dachowe UVO.\nUVO H to grupa wentylatorów dachowych z poziomym wyrzutem powietrza o maksymalnej wydajności od 1400 m3/h do 3000 m3/h.Wentylatory UVO mają zastosowanie w wentylacji pomieszczeń budownictwa ogólnego i przemysłowego. Montowane na dachu budynku mają za zadanie usuwanie zużytego powietrza z pomieszczenia.\nWykonane są z tworzywa sztucznego ABS w kolorze szarym.\nW połączeniu z aparatem grzewczo-wentylacyjnym LEO KMFB lub LEO KMFS tworzą kompletny system mechanicznej wentylacji nawiewno-wywiewnej.\nWydajność 1400 m3/h\nWydajność 3000 m3/h\nWięcej o nowych wentylatorach UVO wkrótce na wentylacja.com.pl oraz na stronie internetowej www.flowair.com\nWentylatory dachowe RCM w ofercie firmy Ventia\nNowy produkt marki HAVACO. Dostępny z magazynu.


00269 003978 20629821 na godz. na dobę w sumie\nKUPUJĄC TĘ KSIĄŻKĘ, WSPIERASZ FUNDACJĘ „POMOC KOBIETOM I DZIECIOM“, Takiej książki na polskim rynku jeszcze nie było! 15 kryminalnych spraw. 15 najlepszych polskich pisarzy. „ZABÓJCZY POCISK” funduje czytelnikowi wędrówkę po najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej duszy. Kto zabił, dlaczego, kiedy i czy z premedytacją? Jak wykluwa się zbrodnia? Prezentujemy zbiór opowieści kryminalnych o różnych rodzajach zbrodni. I choć każda z nich mówi o konkretnym czasie i miejscu, dopowiada też kilka zdań prawdy o nas jako grzesznym i upadłym gatunku. Zapraszamy na upiorną podróż w głąb ludzkiej psychiki... Rafał Bielski „Skąd się bierze zło?“ Łukasz Orbitowski „Stalowa. Baśń” Remigiusz Mróz „Hakowy” Jakub Małecki „Puch” Joanna Opiat-Bojarska „Przeznaczenie” Wojciech Chmielarz „Telefon“ Olga Rudnicka „Byle do lata…” Katarzyna Puzyńska „Wszędzie krew” Marta Guzowska „Plan B” Magdalena Knedler „Jadzia Markowska” Bartosz Szczygielski „Sprawiedliwość dla wszystkich”, „Zero, zero osiem“ Ryszard Ćwirlej „Kto się boi czarnej Wołgi?” Robert Małecki „Kosa” Małgorzata Rogala „Córa Koryntu i prawiczek” Marta Matyszczak „Trup, którego nie ma” Tomasz Sekielski '...Że Cię nie opuszczę aż do śmierci...'\nŚpiewaczka Eliza Kantecka jest największą gwiazdą Opery Nova w Bydgoszczy. Właśnie przygotowuje się do głównej roli w Tosce Pucciniego...


Szukam Pana W Zabierzow.\nPrzede wszystkim jej gЕ‚Д™bokoЕ›Д‡, dosuwajД…c kolumny do Szukam pana w Zabierzow tylnej Е›ciany degradujemy Analna francuska cipeczka w Lagow jednak scenД™ dЕєwiД™kowД…. Aby ich osie przecinaЕ‚y siД™ przed naszД… gЕ‚owД…, wystarczy skrД™ciД‡ kolumny do Е›rodka w taki sposГіb. PamiД™tam ekstremalny przykЕ‚ad tej techniki, jaki w czasie jednej z wystaw High End w Monachium prezentowaЕ‚ pan Ken Ishiwata, ambasador marki Marantz. Jak zostaЕ‚y zaprojektowane, ale teЕј zaleЕјy.\nJak np, niektГіre Szukam pana w Zabierzow. Z tym ostatnim wiД…Ејe siД™ odlegЕ‚oЕ›Д‡ sЕ‚uchacza od Е›ciany tylnej. Gdy siД™ je do niej Ona szuka go na seks w Lomazy dosunie, takЕјe niewielkie kolumny podstawkowe zyskujД… na wypeЕ‚nieniu dЕєwiД™ku. Powinny staД‡ przy Е›cianie, audio Note UK.\nTego nie da siД™ obejЕ›Д‡ Szukam pana w Zabierzow i trzeba znaleЕєД‡ zЕ‚oty Е›rodek pomiД™dzy barwД… i przestrzeniД…. Ale jest prosty sposГіb na znaczД…ce zwiД™kszenie gЕ‚Д™bokoЕ›ci. Gdy kolumny mogД… stanД…Д‡ ok, sytuacjД™ optymalnД… mamy wГіwczas. 1 m od Е›ciany tylnej i sД… od siebie odsuniД™te przynajmniej na примечательны два m.


Wyprawy do miejsc ekstremalnych klimatycznie - Bm.pl\nWyprawy do miejsc ekstremalnych klimatycznie\nMyśląc o miejscach ekstremalnych klimatycznie wyobrażamy sobie szczyty pięciotysięczników lub trudno dostępne dżungle w południowej Azji. Tymczasem dla Towarzystw Ubezpieczeniowych miejsca ekstremalne klimatycznie są…zupełnie gdzie indziej.\nJeżeli planujesz spędzić urlop w Słowackich Tatrach – nie musisz się obawiać. Najwyższy szczyt Gerlach, ze swoją wysokością 2655 m.n.p.m., nie zaliczy się w Ogólnych Warunkach Ubezpieczeń jako miejsce ekstremalne klimatycznie.\nJeżeli natomiast planujesz urlop np. w Alpach, to warto sprawdzić do jakich wysokości Towarzystwa Ubezpieczeniowe potraktują Twoją wyprawę jako zwykły trekking lub wspinaczkę, a kiedy jako miejsce ekstremalne klimatycznie. Jak to sprawdzić? – najlepiej zajrzeć do Ogólnych Warunków Ubezpieczeń.\nNie ważne czy kolejką górską czy na własnych nogach.\nCzy to Alpy Berneńskie, czy Nadmorskie – warto zwrócić uwagę na wysokości po jakich będziemy chodzić lub na jakie powiozą nas górskie kolejki.\nPrzepiękne krajobrazy możemy podziwiać z kręcącego się w koło tarasu widokowego na szczycie Austriackiego szczytu Wurmkogl. Na taras możemy w wygodny sposób dojechać kolejką linową Wurmkoglbahn II. Atrakcja znajduje się na wysokości 3080 m.n.p.m. i dla Towarzystwa Ubezpieczeniowego Europa jest już miejscem ekstremalnym klimatycznie. Jeżeli np. skręcimy nogę na tejże wysokości Towarzystwo może nam odmówić wypłaty świadczenia.\nPrzyjrzyjmy się bliżej tym wysokościom…\nNa bm.pl aż 6 Towarzystw ubezpieczeniowych jest chętnych ubezpieczać amatorów górskich eskapad w miejsca ekstremalne klimatycznie. Zobaczmy więc jak to wygląda w poszczególnym Towarzystwie:\nAXA – trekking powyżej 3.000 m.n.p.m.,\nCONCORDIA – wysokie góry powyżej 5.500 m.n.p.m.\nEUROPA – trekking powyżej 3.000 m.n.p.m.,\nINTER POLSKA – wysokie góry powyżej 5.500 m.n.p.m.,\nSIGNAL IDUNA – trekking powyżej 3.500 m.n.p.m.,\nUNIQA – wysokie góry powyżej 3.200 m.n.p.m.,\nNic prostszego – wejść na bm.pl i w swojej kalkulacji zaznaczyć:\n1. Z grupy sportów : sporty ekstremalne\n2. Z grupy sportów ekstremalnych: Wyprawy do miejsc ekstremalnych klimatycznie\nPozostaje jeszcze kwestia oznaczenia amatorskiego lub wyczynowego uprawiania sportu:\nAmatorskie uprawianie sportu – sport uprawiany indywidualnie,\nWyczynowe uprawianie sportu – uczestnictwo w zawodach, w ramach związków sportowych, klubów, ognisk, sekcji, zespołów sportowych, organizacji i stowarzyszeń, itp.\nNależy pamiętać również o zaznaczeniu aktywności fizycznej, jaką będziemy uprawiać:\nTrekking znajdziemy w grupie: sporty letnie.\nRodzaje aktywności górskich znajdziemy w grupie: sporty górskie.\nNależy pamiętać o oznaczeniu wszystkich form aktywności fizycznej, jakie będziemy uprawiać.\nKiedy już zaznaczyliśmy wszystkie opcje i mamy pewność, że zostaną zakwalifikowane do właściwej kategorii ubezpieczyciela, pozostaje już nam tylko wybór towarzystwa ubezpieczeniowego. Wychodząc naprzeciw takim sytuacjom robot finansowy bm.pl prezentuje najważniejsze informacje zawarte w OWU w formie przejrzystego zestawienia produktów. Dzięki temu użytkownik serwisu otrzymuje wyraźne wskazówki, co obejmuje ubezpieczenie, które zamierza wybrać, a czego polisa już nie uwzględnia. To wszystko sprawia, że w jednym miejscu klient może zapoznać się z ceną ubezpieczenia i jego warunkami. I to raptem w kilkanaście sekund.\nZgodnie ze słynną maksymą chińskiego filozofa Lao Tzu – „Nawet najdalszą podróż zaczyna się od pierwszego kroku” – życzymy wszystkim, żeby tym pierwszym krokiem był zakup dobrej polisy ubezpieczeniowej.


Po wakacyjnej przerwie, ruszyły na nowo spotkania Krucjaty – Warszawa – Krucjata Eucharystyczna\nby br. Maksymilian on 3 grudnia 2020\nDziewczęta i chłopcy z warszawskiego przeoratu pod duchową opieką dyrektora Krucjaty Eucharystycznej ks. Dawida Wierzyckiego FSSPX oraz br. Maksymiliana Marii FSSPX w październiku i listopadzie 2020 r. stanęli do walki z wrogiem naszego Pana Jezusa Chrystusa. Odważnie chwyciły za duchową broń, by przeciwstawić się szatanowi i wyzwalać z jego rąk dusze, które sprowadza na wieczne potępienie. W tym celu starają się wprowadzić w życie motto Krucjaty: „Módl się, przyjmuj Komunię świętą, ofiaruj się, bądź apostołem” Codziennie rano odmawiają modlitwę Ofiarowania dnia. Wieczorem klękając przed Panem i Królem zdają rachunek z wierności na polu duchowej walki. Odniesione zwycięstwa notują w tzw. Skarbcu ofiarowując je Najświętszemu Sercu Pana Jezusa przez Niepokalane Serce Najświętszej Maryi Panny. Starają się napełnić go nieprzemijającymi dobrami. Boski Zbawiciel rozporządza nimi według własnej woli dla zbawienia dusz. To jest radością dziewcząt i chłopców oraz ich dumą!\nPodczas Mszy św. zarówno w październiku jak i w listopadzie Rycerze i Rycerki mogli zjednoczyć się z Panem Jezusem przyjmując Jego Najświętsze Ciało i wysłuchać kazania, w których kapłani wskazywali na dobre postępowanie, czyli zdobywanie cnót.\nW październiku ks. Piotr ukazał Najświętsze Serce Jezusa, a w listopadzie ks. Karol Niepokalane Serce Maryi w tajemnicy Ofiarowania. Obaj zachęcali do wytrwałej pracy nad sobą. Radując się Złotym Jubileuszem Bractwa w imieniu ks. Dawida Pagliaraniego przełożonego generalnego Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X ks. Karol wezwał dziewczęta, by przyłączyły się do krucjaty modlitewnej o wolność publicznego sprawowania Mszy św. oraz uczestniczenia w niej i o powołania.\nTematy związane z cnotami pokorą i męstwem pogłębiane były przez br. Maksymiliana przy omawianiu prezentacji oraz s. Imeldę podczas krótkich katechez połączonych z inwencją podopiecznych. Przybliżone zostały postacie św. Tereski od Dzieciątka Jezus i św. Stanisława ze Szczepanowa, jako wzory do naśladowania w pracy nad cnotą pokory i męstwa oraz przykłady do naśladowania w walce z wadą główną.\nNie zabrakło też czasu na zabawy i gry doskonalące te sprawności.\nDzięki hojności rodziców wszyscy uczestnicy Krucjaty Eucharystycznej mogli zasiąść do zastawionego stołu, by delektować się pysznymi potrawami.\nRadość, entuzjazm i zaangażowanie dziewcząt i chłopców, których jest coraz więcej, to wielka radość dla nas wszystkich! Niech Pan nasz i Król w Najświętszym Sakramencie błogosławi nam w drodze do nieba.