Felix Baumgartner. Szturmując niebo - Felix Baumgartner, Thomas Becker - ebook - Legimi online\nFelix Baumgartner. Szturmując niebo ebook\n21 lipca 1969 roku Neil Armstrong, stając na powierzchni Księżyca, był pewien: „To jest mały krok człowieka, ale wielki skok dla ludzkości”. 14 października 2012 roku Felix Baumgartner dokonał rzeczy równie spektakularnej. Nie ulega wątpliwości – to był wielki skok człowieka, który skupił na sobie oczy ludzkości. Ta historia zaczyna się i kończy na Ziemi, ale sięga gwiazd.\nwydawca magazynu „Champion”\nfan BASE jumpingu, siatkarz AZS Częstochowa\nGrzegorz „Iwan” Kucharczyk,\nredaktor naczelny magazynu „EGO”\nTę książkę dedykuję wszystkim matkom tego świata – Wasza bezwarunkowa miłość i oddanie dzieciom jest przykładem miłości bezgranicznej. Bez Was nie bylibyśmy tam, gdzie dziś jesteśmy.\nW największym dole najwyższego skoku\nNocą, o wpół do czwartej, zrozumiałem, że chcę do domu. Jadę więc z mojego apartamentu w Santa Monica na lotnisko, organizuję sobie bilet i lecę do Salzburga. Od tygodni nie mogłem spać, ale tej nocy w ogóle nie zmrużyłem oka, bo wiedziałem jedno: jutro czeka mnie podróż do Brooks w San Antonio w Teksasie do miejsca, gdzie przetestowano wszystkie wahadłowce i wytrenowano wszystkich astronautów.\nBędę musiał wytrzymać pięć godzin w kombinezonie i pokazać ekspertom z Air Force, że potrafię. A ja doskonale wiem, że nie potrafię…\nCo robić? Nie ma rozwiązania. W końcu nadszedł dzień, który tak długo odwlekałem. Jest tylko jedno wyjście – ucieczka. Byle dalej stąd, dalej od kombinezonu, dalej od całego zespołu. Już dawno powinienem był się przyznać ludziom do swojego lęku. Ten olbrzymi zespół miesiącami wypruwał sobie żyły, pracował dzień i noc. Wszyscy we mnie wierzyli. A teraz zostawiam ich na lodzie za pięć dwunasta.\nCzegoś takiego nigdy w życiu nie zrobiłem. Zawsze stawiałem czoła swoim demonom, nie odwlekałem spraw, brałem byka za rogi. Jeśli pojawił się jakiś problem, szukałem odpowiedniego rozwiązania. To pierwszy taki przypadek, kiedy próbuję odsunąć przeszkodę z nadzieją, że rozwiązanie znajdzie się samo. Za każdym razem, gdy uciekałem, mówiłem sobie: „Jeśli nie możesz opłacić czynszu, zapłacisz następnym razem”. Wiedziałem jednak doskonale, że następnym razem nie będzie lepiej. Kiedyś i tak trzeba będzie zapłacić. I to się właśnie teraz stało.\nPowód, dla którego zacząłem przed 25 laty skakać ze spadochronem, to nieporównywalne z niczym innym uczucie wolności, którego doświadczasz, gdy spadasz w dół po odbiciu. Kiedy skakałem, to najchętniej w koszulce i dżinsach, czasami w kasku. A teraz? Ubieram się w kombinezon, na to zakładam spadochron, który jest trzykrotnie cięższy niż normalny, do tego dwie butle z tlenem, a na piersi aparatura do rejestrowania danych.\nNa koniec jestem dwa razy cięższy niż zazwyczaj! Żadnej swobody. Skok jest mozolny, nie sprawia frajdy. I jeszcze musiałem się wszystkiego nauczyć od nowa, bo dodatkowy ciężar i kombinezon blokowały ruchy. Byłem jak początkujący: bez doświadczenia, bez pewności siebie. Nie wiedziałem, co mnie czeka, ale mimo to skoczyłem.\nOd początku bardzo profesjonalnie radziłem sobie ze stroną techniczną kapsuły. Obsługa przycisków, niezależność w kokpicie, procedury bezpieczeństwa, które trzeba znać na pamięć… Wszystko to perfekcyjnie opanowałem w rekordowym czasie. Chwalono mnie za to, że potrafię zapamiętać tyle rzeczy i jeszcze wykonać je w tych warunkach. To właśnie stanowi moje zaplecze: zawsze potrafię w krótkim czasie prawidłowo zareagować. Do tego jestem wytrenowany. Ale ten kombinezon! Mam zaufanie do samego siebie i zawsze mogłem przywołać tę pewność, o ile byłem dobrze przygotowany. Mogłem ją przywołać niezależnie od tego, jak wielu ludzi z NASA by mi się przyglądało – to żaden problem, gdyby tylko nie ten kombinezon…\nProjekt „Red Bull Stratos” ma obecnie trzy lata. Problem z kombinezonem ciśnieniowym pojawiał się u mnie podczas testów raz po raz. Bez kombinezonu ten projekt byłby dla mnie czystą przyjemnością. Kwestie bezpieczeństwa, rozwoju, techniki – to wszystko byłaby bułka z masłem. Jednak zamiast radości w oczekiwaniu na skok próbny z wysokości dziesięciu tysięcy metrów pojawiała się tylko jedna myśl: nie chcę się wbijać w ten kombinezon!\nTo było jak trudny egzamin, którego człowiek się boi. Stałem się przewrażliwiony, reagowałem na drobiazgi nigdy niesprawiające mi problemu. Na przykład przeszkadzało mi światło w pomieszczeniu, w którym Mike Todd – technik od kombinezonu – zawsze mnie ubierał. Nigdy wcześniej nie myślałem o świetle… I jeszcze ten zapach! Hełm ma uszczelkę okalającą twarz i ten zapach gumy zaczął mi niewiarygodnie przeszkadzać. Wszystkiemu mogłem coś zarzucić – nawet dźwiękom. Na szczęście Mike ma bardzo spokojny, miły głos. Były jednak inne osoby, które kiedy wchodziły do pomieszczenia, ich głosy zaczynały mnie drażnić.\nWszystko, co się z tym kombinezonem wiązało, z biegiem czasu zaczęło mi się źle kojarzyć. Było dla mnie oczywiste, że pewnego dnia się poddam. Poczułem się schwytany w ten kombinezon. Fakt, że miałem być bohaterem tego projektu, bo przez ostatnie 20–25 lat zawsze miałem osiągnięcia, mnie przytłaczał. Wielu osobom ze środowiska skoczków spadochronowych i BASE byłem znany jako ten, który wszystko potrafi. I nagle nie jestem w stanie przeskoczyć takiej przeszkody jak kombinezon… Zawiodę na ziemi, a nie na wysokości 39 kilometrów, skacząc z kapsuły na skraju wszechświata. Co za katastrofa!\nDwa lata oszukiwałem siebie i mój zespół. Zawsze starałem się, żebym był w kombinezonie jak najkrócej. Oczywiście lepiej by było, gdybym spędzał w nim więcej czasu, gdybym sam się do tego zmusił: dziś będę w nim godzinę, choć oficjalnie powinienem być tylko 30 minut. Jednak gnało mnie coś w drugą stronę, wymyślałem preteksty, by jak najszybciej wydostać się z kombinezonu. Zespół niczego się nie domyślał. Wychodzili z założenia, że gdyby był jakiś problem z kombinezonem, to pojawiłby się już w pierwszych pięciu minutach. Ze mną było jednak inaczej. Nie czułem się szczególnie komfortowo, ale początkowo przez dziesięć minut dało się wytrzymać. Pierwszy raz nie trwał o wiele dłużej. Potem zaś wymyślałem różne sztuczki typu: „Mogę na chwilę otworzyć wizjer, żeby lepiej nam się rozmawiało?”. Najgorszym momentem był ten, gdy zamykali hełm. Wtedy zostajesz we własnym świecie w tym kombinezonie. Z otwartym wizjerem nie tkwisz w takim zamknięciu. Myślałem, że przyjdzie taki dzień, kiedy założę kombinezon i powiem sobie: „Okej, jest dobrze”. Niestety, taki dzień nigdy nie nadszedł…\nI tak pakuję rzeczy po bezsennej nocy w Santa Monica, zamykam pokój i myślę: „Zostawiasz teraz wszystko, na co pracowałeś latami”. Pośrednio przygotowywałem się do tego projektu przez 25 lat. Każdy skok był jednym z elementów większej całości. Wsiadam do samochodu. Zapewne jechałem już tędy z 50 razy na lotnisko, ale tym razem jest tak, jakby czas się zatrzymał – jadę jak w transie. Inaczej odbieram światła nocy. Lecę do domu, wszystko zostawiam za sobą. Nie mogę się cofnąć, muszę złapać trochę oddechu bez względu na to, co tym wywołam. Muszę teraz pomyśleć o sobie.\nRozmowa przez telefon. Zawsze jest łatwiej, gdy nie trzeba komuś patrzeć w oczy. Mówię: „Chłopaki, mam problem z kombinezonem. Wiem, trochę późno was informuję, ale muszę jechać z powrotem do Austrii. Potrzebuję znanego mi otoczenia: rodziców, mojej dziewczyny, ludzi, z którymi dobrze się czuję”.\nTu w międzyczasie wszyscy stali się moimi wrogami. Joe Kittinger, Art Thompson i ludzie, którzy dla mnie pracują – są wrogami, bo mają związek z moim problemem. Bo chcą, bym spędził w tym kombinezonie pięć godzin! Są jak specjaliści od tortur.\nZ lotniska dzwonię do Arta, szefa projektu, i mówię mu wszystko jak na spowiedzi. Nie krzyczy i nie klnie, odpowiada tylko: „Czekaj, przyjadę”. Siedzę w kącie i ryczę. Ludzie przyglądają mi się, jakiś policjant pyta, czy wszystko jest w porządku. Nie, nie jest. Poddaję się. Jestem u kresu, w największym dole mojego najwyższego skoku.\nBaumgartner na rampie startowej wyścigu Man versus Machine\nPierwszy skok próbny head down\nWczorajsze naleśniki, czyli jak zostałem sportowcem Red Bulla\nGłówna siedziba światowego koncernu Red Bull mieści się dziś w Fuschl am See niedaleko Salzburga. Na sukces firmy pracuje tam około 500 z 9 tysięcy zatrudnionych na całym świecie pracowników. Na początku lat 80., kiedy koncern został założony, Red Bull rezydował nie nad jeziorem Fuschl, lecz w Salzburgu, przy Alpenstrasse.\nNa piętrze Berger Banku miał biuro Dietrich Mateschitz. Tego człowieka, urodzonego w 1944 roku w Sankt Marein w Styrii, który z Red Bullem podbił rynek napojów energetycznych, poznałem przez Wojskowy Klub Sportowy Salzburg. Dziś klub ten nosi nazwę Red Bull Salzburg.\nSkakać ze spadochronem zacząłem w 1986 roku jako 16-letni cywil w Wojskowym Klubie Sportowym, którego szefem był Roland Rettenbacher. Dwa lata później zaciągnąłem się do armii i po jakimś czasie trafiłem jako czołgista i instruktor do świetnie prowadzonego Centrum Doskonalenia Spadochroniarzy w Wiener Neustadt. Prócz skoków uczyłem się tam również boksu, bo po służbie często się nudziłem. Doszedłem nawet do zawodowej walki – 5 sierpnia 1992 roku walczyłem z pewnym Chorwatem, którego pokonałem w pierwszej rundzie przez nokaut. To była moja pierwsza i do dziś jedyna zawodowa walka…\nW tym samym roku Red Bull zorganizował w Wiedniu swój pierwszy Konkurs Lotów. Pomysł na te zawody, które do dziś się odbywają w różnych miastach świata, jest następujący: uczestnicy spadają do wody ze specjalnej rampy w zbudowanych przez siebie pojazdach latających. Oceniane są długość skoku i oryginalność pojazdu. Na zawody w Wiedniu ludzie z Red Bulla szukali skoczków spadochronowych, którzy podczas otwarcia konkursu wylądują na rampie. Poszukiwania zaprowadziły ich do Salzburga, gdzie w tamtym czasie były tylko dwa kluby – Salzburski Klub Skoczków Spadochronowych i Wojskowy Klub Sportowy, którego byłem członkiem. Moich kolegów i mnie nie trzeba było długo namawiać. Wzięliśmy udział w otwarciu, wylądowaliśmy zgrabnie na rampie, a Dietrich Mateschitz był tak zachwycony, że zdecydował się wspierać nasz klub. Z kwoty, którą przekazał nam do dyspozycji, mogliśmy kupić kilka nowych spadochronów. Oczywiście pojawiły się na nich napisy „Red Bull”. Od tego momentu byłem jednym z pierwszych zawodników Red Bulla. Dziś jest 650 sportowców, są też liczne drużyny.\nJako pomocnik ślusarza zarabiałem wówczas 1550 szylingów miesięcznie. Skok ze spadochronem kosztował 150 szylingów za każde tysiąc metrów. W dobre przedpołudnie skakałem może cztery–pięć razy, więc połowa pensji szybko się rozchodziła. A kiedy inni pytali po południu: „Skoczymy jeszcze raz?”, musiałem zawsze odpowiadać: „Sorry chłopaki, ale dziś jest dopiero 14, mam jeszcze parę innych planów na ten miesiąc”. W tym czasie miałem faktycznie żołd, którym musiałem zawsze bardzo oszczędnie gospodarować, jeśli miało mi wystarczyć na jakieś wyjścia. Podczas gdy wszyscy inni w wieku 16 czy 17 lat dawno już mieli kupiony bądź podarowany w prezencie motorower, ja nadal jeździłem tylko rowerem.\nNa skoki ze spadochronem mogłem sobie pozwolić tylko dlatego, że mama podsyłała mi trochę ojcowskich pieniędzy. Nie tysiące szylingów, ale od czasu do czasu 150… Zawsze z komentarzem: „Ale tacie nic nie mówimy!”. Mama była odpowiedzialna za prowadzenie domu, sprzątanie, gotowanie, pranie, wychowywanie dzieci i za przelewy bankowe.\nMój ojciec nieźle zarabiał jako doradca w urządzaniu wnętrz, ale nigdy nie miał czasu zajmować się sprawami finansowymi. Jest bardzo oszczędnym człowiekiem, który nie wydawał wiele na sport. Jego komentarz do moich skoków brzmiał: „Jeśli masz pieniądze na skoki, to możesz je na nie wydać. Ale raczej powinieneś je zaoszczędzić”.\nWtedy cierpiałem z powodu jego oszczędzania, a dziś chce mi się z tego śmiać. Przypominam sobie, jak ojciec jeździł kiedyś na rowerze z parą butów na bagażniku, żeby znaleźć szewca, który mu je podzeluje. I nie mówimy tu o parze eleganckich, wykonanych na miarę skórzanych trzewików, tylko o takich zwyczajnych. Gdy wrócił, buty były nadal przypięte do bagażnika.\n– Co robiłeś tak długo? I dlaczego na butach są nadal stare podeszwy? – zapytałem.\n– No, znalazłem szewca, który chce siedem euro, ale przypomniałem sobie, że jest taki, który robi za pięć. Tylko ten już miał zamknięte…\nOjciec jeździł więc dwa dni rowerem, by na koniec zaoszczędzić dwa euro.\nKiedy w wieku 22 lat, po czterech latach służby, opuszczałem austriacką armię, chciałem zrobić jeszcze dyplom mechanika pojazdów. Specjalizacja: motocykle. W wieku 18 lat kupiłem sobie pierwszy motocykl – Yamahę RD 500 – maszynę po wypadku, którą sam doprowadziłem do porządku. Byłem już wówczas mechanikiem samochodowym i uwielbiałem grzebać się w motorach. Teraz chciałem się tego rzetelnie nauczyć. Podjąłem pracę w warsztacie, dla którego zatrudnienie mnie nie wiązało się z żadnymi kosztami, bo w dalszym ciągu płaciło mi wojsko. Tak dostałem możliwość wdrożenia się w pracę zawodową, co miało mi się przydać po wyjściu do cywila. Ten epizod jednak nie trwał długo…\nPewnego dnia, w piątek, pojawił się w warsztacie klient i poprosił o pilny przegląd motocykla. Chciał następnego ranka o czwartej wyruszyć z przyjaciółmi do Grecji, a w ostatniej chwili zauważył, że w czasie tej długiej trasy wypadnie obowiązkowy przegląd. Zapewniłem go, że sprawa zostanie załatwiona i jego motor będzie gotowy przed zamknięciem warsztatu jeszcze tego samego dnia. Ledwo motocykl stanął na podnośniku, przyszedł do mnie kierownik działu sprzedaży:\n– Nie zrobimy mu tego motoru.\n– Ale przecież przyjęliśmy ten przegląd.\n– Ten facet chciał niedawno kupić sobie nowy motocykl i poskarżył się szefowi, że nie chciałem dać mu większego rabatu. Dostało mi się od szefa.\n– Ja jestem tu tylko uczniem, ale ten facet chce jutro jechać z kumplami do Grecji. Jak przyjdzie i maszyna nie będzie gotowa…\n– To nie twój problem. Zdejmuj ją z tego podnośnika!\nNie wierzyłem własnym uszom… Trzeba było facetowi od razu zaproponować inny termin! Jak można komuś obiecać usługę i po prostu nie tknąć motoru? To się kłóciło z moim poczuciem sprawiedliwości, które miałem z jakiegoś powodu szczególnie silnie wpojone.\nGdy wreszcie klient przyszedł późnym popołudniem, musiałem się tłumaczyć: „Mieliśmy dzisiaj takie urwanie głowy, że nie zdążyłem się za niego zabrać”. Mężczyzna zrobił się biały jak ściana i zaczął płakać jak małe dziecko. Jego wyprawa do Grecji zaplanowana była od miesięcy i gdyby teraz jego motocykl miał jakąś awarię, to naprawa nie byłaby już objęta gwarancją. Dla niego świat się skończył. Pobiegłem do sprzedawcy, który ukrył się w biurze, i powiedziałem mu:\n– Teraz zajmij się sam tą sprawą. Ten klient siedzi w warsztacie i rozpacza. Ty to wyprostujesz.\nSzef działu sprzedaży poszedł do klienta i powiedział:\n– Jeśli Felix przyjdzie jutro rano o piątej, a twoi koledzy wyruszą nieco później – motor będzie zrobiony.\nPo tych słowach poprosiłem szefa sprzedaży o krótką rozmowę w cztery oczy:\n– Okej, nie ma problemu. Przyjdę jutro o piątej i będę pracował w mój wolny weekend, na który sobie zasłużyłem. Ale podbiję kartę pracy. To są nadgodziny. Mój tydzień roboczy trwa od poniedziałku do piątku.\n– To on powinien zapłacić, jeśli przychodzisz po godzinach. Dogadaj się z nim – odpowiedział na to szef sprzedaży.\n– Ten facet był umówiony na dziś – zaprotestowałem – ale nie zrobiliśmy mu motocykla. Jego kumple wyjeżdżają tylko ze względu na nas dwie godziny później i jeszcze ma do tego dopłacać?\nNastępnego dnia zrobiłem przegląd i nie policzyłem sobie za to dodatkowo. W poniedziałek rano szef działu sprzedaży sprawdził moją kartę pracy i powiedział:\n– Podstemplowałeś sobie.\n– Tak, oczywiście. – I od tego dnia zostałem zaszufladkowany jako „niewygodny współpracownik”.\nCiągle były jakieś problemy. Z każdym tygodniem rozumiałem coraz lepiej, że warsztat naciągał klientów, jak chciał. Dziennie robionych było od pięciu do ośmiu motocykli. Każda naprawa trwała około trzy i pół godziny. Osiem razy trzy i pół daje dwadzieścia osiem godzin roboczych. Doba ma tylko dwadzieścia cztery, a dzień pracy jedynie osiem. Kiedy musieliśmy wyregulować zawory, mieliśmy tylko krótko posłuchać, czy słychać stukanie. Nie? No to w porządku, przetrzeć silnik i gotowe. Filtrów oleju czasami w ogóle nie wymienialiśmy, tylko czyściliśmy je, by wyglądały na nowe. Rzekomo wymienione części wpisywaliśmy do wykazu.\nZawsze mówiłem: „Chłopaki, to jest świństwo. Bierzecie za to kupę kasy. To oszustwo”. Aż w końcu pewien sprytny klient wpadł na nasz trop. Na zakrętkach akumulatora położył włos, oznaczył filtr oleju, wszystko sfotografował i oddał maszynę do serwisu. Przy odbiorze powiedział: „Chodźcie, spójrzcie: sfotografowałem to wcześniej. Odkręcić i zakręcić zawór akumulatora tak, żeby włos nie spadł – to niemożliwe. A filtr oleju nie został wymieniony – widać, że jest oznaczony. Nie zrobiliście przy moim motorze zupełnie nic!”.\n„Spokojnie, bez nerwów – mistrz próbował uspokoić klienta. – Zaraz zobaczę, co tam nasz uczeń znowu nabroił”.\nAle tym razem nie chciałem grać w te gierki. „Jeśli zrzucisz to na mnie, to będziecie jutro w gazecie. Zawsze wam mówiłem, że nie chcę brać udziału w tych przekrętach, a wy mówiliście, że mam się zamknąć i robić to, co do mnie należy. Możesz być pewien, że cały ten interes się rozleci”.\nMistrz odczekał do dnia, gdy kończyła się moja służba wojskowa – wtedy zostałem wyrzucony na ulicę: dziękujemy i do widzenia.\nChętnie zostałbym mechanikiem motocyklowym, ale moje poczucie sprawiedliwości, którego trzymałem się bez względu na straty, pokrzyżowało mi plany.\nZostałem więc bez pieniędzy i bez pracy. Żeby sfinansować skoki ze spadochronem, zacząłem pracować na budowie i łapać fuchy. Jedną z nich była praca kuriera u uznanego producenta samochodów – dwa razy w tygodniu. Szybko zostałem tam zatrudniony i dostawałem pensję marzeń w wysokości 3650 szylingów miesięcznie.\nSzczególnie lubiany stałem się po tym, jak w jednym z biur trzeba było przesunąć jakąś olbrzymią metalową skrzynię, do czego żaden z zatrudnionych nie był wystarczająco silny.\n– Panie Baumgartner, mógłby pan tę skrzynię…?\n– Tak, jasne! Już zawijam rękawy.\nCzułem się trochę jak facet z reklamy coca-coli, w której wszystkie sekretarki z biurowca podchodzą o wpół do pierwszej do okien, żeby podziwiać rozebranego do pasa robotnika budowlanego w czasie przerwy śniadaniowej: „Panie Baumgartner, nie napiłby się pan z nami kawy?”. W każdym biurze, gdzie oddawałem przesyłkę, gawędziłem przez dziesięć minut z damską częścią personelu. Było ciepło, miałem dach nad głową, a od czasu do czasu mogłem się przejechać eleganckim wozem szefowej, żeby odebrać jej ciuchy z pralni albo pierścionek od jubilera. Ja miałem wtedy starego volkswagena busa… Ta praca naprawdę sprawiała mi frajdę. Aż do historii z książką.\nMiałem dostarczyć przesyłkę, na której nie można było odcyfrować ani nadawcy, ani odbiorcy. Po krótkim namyśle zdecydowałem się otworzyć paczkę i rzucić okiem na załączone druki, żeby zobaczyć, kto jest adresatem. Zamiast nich w przesyłce była książka pod tytułem 1000 usterek… z nazwą jednego z najlepiej sprzedających się modeli samochodów w Europie. Co to było? Moja ciekawość była nieopanowana i zacząłem wertować książkę. To był rodzaj instrukcji traktowania klientów licencjonowanych stacji diagnostycznych. Jak ta czy inna usterka w samochodzie może być wyjaśniona szaremu klientowi? Któremu dociekliwemu zorientowanemu w technice klientowi trzeba będzie usunąć usterkę bezpłatnie? Jaką historyjkę, od której włosy stają dęba, można opowiedzieć starej schorowanej rencistce? Ta książka była kamieniem milowym w moim osobistym rozwoju. A więc tak wygląda życie – pomyślałem sobie. Jeśli się znasz – wyjdziesz na swoje. Jeśli jesteś łatwowierny – wystrychną cię na dudka.\nTo, co wtedy przeczytałem, skojarzyło mi się od razu z pewną cechą mojego ojca, którą bardzo w nim ceniłem. Nikt nie mógł go oszukać. Jeśli miał do złożenia reklamację, wchodził do sklepu i wychodził z tym, z czym chciał wyjść. Moja matka wstydziła się w takich chwilach, ale ja szedłem za każdym razem z ojcem, stawałem obok niego, słuchałem i myślałem sobie: „Nieźle!”. „Musisz otworzyć usta i dobrze argumentować. Wrzaski nic nie pomogą”, tłumaczył mi ojciec. Sam nigdy nie krzyczał, tylko dobitnym tonem mówił, o co mu chodzi. Zauważyłem, że można wyegzekwować swoje prawa, nawet jeśli łączy się to z pewnym wysiłkiem. Na pewno nauczyłem się tego od ojca. On był w tym mistrzem.\nPo historii z książką zacząłem łączyć fakty i uznałem, że muszę zacząć kierować swoją przyszłością w sposób zaplanowany. Nawet jeśli – w obliczu mojej trudnej sytuacji finansowej – oznaczało to, że chwilowo mogłem stać się jedynie mistrzem improwizacji.\nW międzyczasie zmieniłem dyscyplinę: ze skoków spadochronowych na skoki BASE, czyli swobodne skoki z budynków (building), wież przekaźnikowych (antenna), mostów (span) i półek skalnych (earth). Przy takich skokach zostajesz w ostatniej chwili wyhamowany przez spadochron, który pozwala ci bezpiecznie wylądować. Przy normalnych skokach spadochron otwiera się jakieś 800 metrów nad ziemią. Jest tak złożony, że rozkłada się łagodnie, a więc stosunkowo powoli. Poza tym jest też spadochron zapasowy. Nawet jeśli główny miałby jakiś defekt, to skoczek i tak jest bezpieczny.\nPrzy skokach BASE, ze względu na niewielką wysokość odbicia, spadochron musi się otwierać dużo szybciej i ostrzej wyhamować spadanie. Dlatego też spadochron jest najczęściej większy, by móc osiągnąć możliwie dużą siłę hamowania, i jest wyciągany przez spadochron pomocniczy z tak zwanego base rig na plecach. Spadochronu awaryjnego najczęściej nie ma wcale, bo i tak nie byłoby czasu na jego użycie. Przy szczególnie niskich wysokościach skoku spadochron pomocniczy trzyma się w ręku już w chwili odbicia. W ten sposób znacznie szybciej można otworzyć spadochron właściwy.\nPostanowiłem, że postaram się o włączenie dobrych nagrań wideo moich skoków do Red Bull Sports Compilation, w której co roku na Boże Narodzenie prezentowane są najlepsze projekty sportowców Red Bulla. Nawet dziś filmiki z tej kompilacji są pokazywane na całym świecie w dyskotekach, zajazdach i innych miejscach publicznych. Red Bull nie miał jeszcze wtedy własnej ekipy operatorów filmowych, ale jako sportowiec mogłem sobie wypożyczyć kamerę. Oczywiście sam z takim klocem nie mógłbym się filmować w powietrzu. Zadzwoniłem więc do mojego kumpla z Niemiec, Wolfganga di Ruggerio, którego poznałem przy skokach BASE. Był operatorem i miał własne studio montażowe: „Możesz pojechać ze mną do Norwegii? Opłacę ci przelot i jedzenie, a ty mnie nakręcisz. Może nic nie zarobisz, ale też nic nie stracisz”.\nNiewiele później siedzieliśmy już razem na kempingu pośrodku niczego. Alkohol i jedzenie – wszystko było koszmarnie drogie, bo musiało być dowożone statkiem. Właściciel kempingu – nazywał się Einar – powiedział mi pewnego ranka: „Smażę codziennie naleśniki, jeśli zostaną mi jakieś z poprzedniego dnia, możesz je sobie wziąć za darmo”. Stare, wysuszone naleśniki? Było mi wszystko jedno. Najważniejsze, że miałem coś do jedzenia. Zadowoliłem się więc naleśnikami, podczas gdy Wolfgang siedział obok mnie z olbrzymią pizzą. Byłem skoczkiem, a żywiłem się gorzej niż kamerzysta, któremu zafundowałem podróż. Facet z porządnym apetytem, który powiedział: „Nie gniewaj się, ale zjem tę pizzę sam. Przecież jutro muszę znowu wchodzić z tobą pod górę”.\nByło mi obojętne, ile starych naleśników muszę zjeść, bo wiedziałem jedno: wracam do domu ze świetnym materiałem wideo i wchodzę w kolejną fazę mojej sportowej kariery. I faktycznie trafiłem tamtego roku do Sports Compilation. Wideo z Norwegii było pokazywane na całym świecie. Jasno postawiłem sobie cel i robiłem wszystko, co konieczne, żeby go osiągnąć, a to przyniosło efekty. Kiedy w końcówce kompilacji na ekranie przewijała się lista występujących w niej sportowców, po raz pierwszy uświadomiłem sobie, jak to dobrze, że moje nazwisko rozpoczyna się od litery B…\nKilka lat po imprezie w Wiedniu szefem marketingu Red Bulla został Raymond Dulieu, który trafił tam z Tour de France. To facet, z którym doskonale się rozumiałem. Zaprosił wszystkich skoczków spadochronowych, w tym mnie, na swoje urodziny do Fuschl. Postanowiłem opowiedzieć mu na przyjęciu o moich planach wzięcia udziału w słynnym Bridge Day, czyli mistrzostwach w skokach BASE w Fayetteville w Wirginii Zachodniej. Kiedy zdradziłem mu swój pomysł, powiedział:\n– Chcesz zajmować się profesjonalnie skokami BASE? Potrzebujesz porządnego spadochronu.\n– Wypożyczę sobie jakiś, odpowiedziałem.\n– Nie, opłacę ci spadochron. Ile to kosztuje?\n– Trzy tysiące marek albo coś koło tego.\n– Okej, nie ma sprawy. Dostaniesz od nas kask, a za spadochron zapłacę ja.\nJednak krótko przed zawodami Dulieu odszedł z firmy, by pracować dla piłkarskiej Ligi Mistrzów. Odpowiedzialnym za sponsoring sportowy został wówczas Thomas Überall, który nie był szczególnie zainteresowany BASE jumpingiem. Kiedy chciałem, by Red Bull opłacił mi bilet lotniczy na Bridge Day, powiedział: „Sponsorujemy już twój klub spadochroniarski. Jeśli chcesz się rzucać z mostu, to nie ma to nic wspólnego ze spadochroniarstwem. Za to płacić nie możemy”.\nByłem już bliski odpuszczenia sobie tej wyprawy, ale kilka dni przed zawodami mój klub decyzją zarządu podjął uchwałę, że zrobi dla mnie wyjątek i opłaci mi bilet do Wirginii Zachodniej. Z imprezy wróciłem jako mistrz świata BASE jumpingu 1997.\nDziś dobrze dogaduję się z Thomasem, ale na początku wcale się nie lubiliśmy. Po jego odmowie przed Bridge Day postanowiłem, że na naszą kolejną rozmowę o sponsorowaniu przyniosę wideo moich skoków zmontowane przez Wolfganga di Ruggiero. „Wolfgang, w przyszłym tygodniu mam rozmowę z nowym szefem marketingu w Red Bullu – powiedziałem mu. – Chodzi o sponsoring i potrzebuję porządnego wideo tematycznego”. Dostarczyłem Wolfgangowi wszystkie materiały, które miałem i poprosiłem: „Zróbmy z tego coś odjazdowego!”.\nZe zmontowanym wideo, za które Wolfgang wziął tylko połowę normalnego honorarium, poszedłem dumny do Thomasa. Oglądał wideo, podczas gdy ja przyglądałem się temu w napięciu. Po filmie milczał w nieskończoność, aż wreszcie odezwał się: „Sądzisz, że naprawdę potrzebujemy czegoś takiego dla Red Bulla?”.\nW tamtym czasie skakałem niemal wszędzie. Dobre relacje z Raymondem Dulieu, który kupił mi nowy spadochron, były dla mnie wsparciem. Wszystko szło jak po maśle, byłem na dobrym kursie. I oto pojawia się krytycznie nastawiony do skoków BASE Thomas. Ogląda moje wideo, na które wydałem ostatni grosz, i mówi: „Czy nam się to w ogóle przyda?”, po czym żąda czasu do namysłu. No, brawo…\nNa następną rundę negocjacji z Thomasem ściągnąłem posiłki. Przyprowadziłem Hansa Huemera, mojego ówczesnego nauczyciela spadochroniarstwa. Pamiętam dokładnie, co mu powiedziałem przez telefon przed tym spotkaniem: „Hans, wkrótce mam kolejne rozmowy z Red Bullem. Mógłbyś wpaść? Jesteś biznesmenem i jesteś bardziej wygadany niż ja. Sam czuję się trochę niepewnie”.\nNiedługo potem spotkaliśmy się we trójkę w restauracji nad jeziorem Mond. Moje oczekiwania były następujące: 100 tysięcy szylingów rocznie, siedem tysięcy na start i nowy spadochron. Po długim wahaniu Thomas uległ: „Dobra, załatwione”. Parę tygodni później wysłałem mu fakturę, a on natychmiast zadzwonił:\n– Felix, dostałem fakturę na ponad 100 tysięcy, a zgodziliśmy się tylko na 50.\n– 100 tysięcy szylingów rocznie i nowy spadochron. Jestem tego pewien – odpowiedziałem.\n– 50 tysięcy szylingów, o 100 nie było nawet mowy – odparł Thomas.\nWściekły zadzwoniłem do Hansa Huemera:\n– Hans, na czym stanęło z Überallem?\n– Na 100 tysiącach szylingów.\n– A ten mówi, że na 50.\n– Zwariował? 100 i nowy spadochron.\n– Właśnie, tak się cieszę, że przy tym byłeś. Bo już myślałem, że mam jakąś schizofrenię.\nZadzwoniłem ponownie do Thomasa:\n– Słuchaj, Hans słyszał to samo, co ja.\n– To znaczy, że obaj się mylicie. Ja jestem najzupełniej pewien. 100 tysięcy nie mam nawet w budżecie. 50 i więcej nie mogę ci zapłacić.\nAleż byłem zły! 100 tysięcy szylingów podzielone przez 12 miesięcy oznaczało tak czy siak niewielką miesięczną pensję, ale dla mnie to dobry start, za który byłbym wdzięczny. W wyobraźni już rozdzieliłem tę sumę między swoje projekty. I nagle ten facet nie może sobie niczego przypomnieć! Moja pierwsza myśl była taka: „No to zadzwonię do samego pana Mateschitza!”. Wiedziałem, że mam rację, a moje poczucie sprawiedliwości znów się odezwało. Gdyby ktoś powiedział mi wtedy: „Weź te 50 tysięcy! Jeśli napiszesz pismo do szefa, to i tę kwotę możesz stracić, jeśli coś pójdzie nie tak”, to bym mu odpowiedział: „Nie interesuje mnie to. Najwyżej znów mnie wyrzucą. Uzgodniliśmy 100 tysięcy”. Z niesprawiedliwością nie umiem się pogodzić i potrafię być bardzo uparty.\nNapisałem więc pismo do Dietricha Mateschitza i zadzwoniłem jednocześnie do jego sekretarki: „Słuchaj, napisałem list do pana Mateschitza, ale chciałbym, żeby dostał go do rąk własnych. Czy możesz dopilnować, żeby tak się stało? Żeby nikt inny go nie przeczytał?”. Wysłałem więc list, a dwa dni później zadzwonił Thomas i zaprosił mnie do Fuschl. Kiedy wszedłem do biura, zobaczyłem na biurku Thomasa mój list do Mateschitza. Najpierw pomyślałem sobie: „Dzwonię specjalnie do sekretariatu szefa, a list i tak ląduje na biurku Überalla. I jeszcze ten go czyta, zanim przekaże go Mateschitzowi…”. Stało się dla mnie jasne, że znów dostałem kolejną lekcję: jeśli chodzi o pieniądze – nie można ufać nikomu.\nPrzeszedłem do ofensywy i zapytałem Thomasa, w co sobie pogrywa: „Uzgodniliśmy 100 tysięcy szylingów. Hans Huemer przy tym był i może potwierdzić. A więc pomyłka leży po twojej stronie. Niestety, muszę ci to powiedzieć, a teraz idę prosto do pana Mateschitza. Wiele zrobiłem dla firmy. Zawsze się starałem, zawsze byłem w porządku. 100 tysięcy szylingów jest uczciwą sumą za moją pracę”. Trwało to dłuższą chwilę, zanim Thomas w końcu powiedział: „Dobrze, tak zrobimy. Ale w przyszłości pierwszym adresem w takich przypadkach jest dla ciebie moje biurko, a nie biurko piętro wyżej”.\nWymuszony budżet nie był oczywiście wymarzonym początkiem współpracy…\nPo naszych corocznych rozmowach byliśmy obaj – Thomas i ja – w takim samym stopniu szczęśliwi, że dobiegły one końca. Nie było między nami „chemii”, ale ja nie miałem też ochoty pracować tak przez kolejnych pięć czy dziesięć lat. Po jednej z takich rozmów zostałem jeszcze przy stole i powiedziałem: „Zobacz, nie mieliśmy łatwego startu, głupio wyszło. Ja jednak niczego nie schrzaniłem i nie mam sobie nic do zarzucenia. Ty pewnie powiesz to samo o sobie. Ale tak dalej się nie da. Nie jesteś moim wielkim fanem, a ja nie jestem twoim. Możemy teraz obaj trochę odpuścić i mieć frajdę ze współpracy. Albo zostawiamy to tak, jak jest”. To był pierwszy krok we właściwym kierunku.\nWkrótce potem Thomas wpadł na pomysł, żeby ktoś skoczył z najwyższego budynku świata – Petronas Twin Towers w Kuala Lumpur, stolicy Malezji. W rozmowach dotyczących projektu pojawiały się trzy nazwiska: Szwajcar Ueli Gegenschatz, Amerykanin Frank Gambali i ja. Ostatecznie zdecydował Thomas, który był zdania, że jeśli już ktoś ma skakać, to powinien być to Austriak. Skok był moim pierwszym wspólnym projektem z Thomasem i jednocześnie wielkim sukcesem. Na czołówkach gazet całego świata pojawił się mój wyczyn i marka Red Bull.\nJeszcze tego samego roku skoczyłem ze statui Chrystusa Zbawiciela w Rio de Janeiro – był to projekt, który wspólnie z Thomasem wymyśliliśmy przy biurku i wcieliliśmy w życie. To był przełom w naszej współpracy, bo od tego momentu wiedzieliśmy: obaj jesteśmy dobrzy, obaj jesteśmy profesjonalistami.\nOczywiście pieniądze były bezpośrednią przyczyną różnicy zdań między mną a Thomasem, ale mnie chodziło przy tym jeszcze bardziej o sprawiedliwość i honor – nawet, jeśli brzmi to trochę staroświecko. Moja ofensywa mogła się przecież przemienić w klęskę. Nie znałem wtedy dobrze Dietricha Mateschitza i nie wiedziałem, czy w razie czego pomoże mnie czy Überallowi. Większość szefów firm trzyma stronę swoich pracowników, Dietrich Mateschitz prawdopodobnie nie był inny – tak wtedy myślałem. Mógł więc równie dobrze powiedzieć: „Jeśli sądzisz, że powinieneś pisać listy i donosić na współpracowników, to nie masz cech charakteru sportowca Red Bulla”. Wtedy mógłbym swój spadochron i kask zawiesić na kołku.\nNieprędko zapomnę moje pierwsze osobiste spotkanie z Dietrichem Mateschitzem. Podczas mistrzostw Red Bulla w Berlinie w 1997 roku zobaczyłem go, jak idzie w moją stronę. Miły z wyglądu, charyzmatyczny człowiek – pomyślałem i zacząłem się zastanawiać: „Mam mu mówić na »ty«, czy raczej »proszę pana«? Gdybym zaczął na »ty«, a on by to podchwycił, to byłbym na »ty« z szefem Red Bulla. Byłoby nieźle”. Ale nie byłem pewien. Z każdym krokiem, kiedy się do mnie zbliżał, siedem razy przebiegało mi przez głowę: „Właściwie mogę być z nim na »ty«. Jestem sportowcem, zrobiłem już sporo dla wizerunku jego firmy. Nie sądzę, żeby on miał z tym problem. A potem wszyscy by pytali: »Co? Jesteś z Dietrichem po imieniu?«”. Gorzej by było, gdyby zareagował: „Hej, chłopcze, opamiętaj się, dobrze? To, że skoczyłeś gdzieś tam parę razy, nie oznacza jeszcze, że jesteśmy na »ty«”. Myślę, że decyzja zapadła w chwili, gdy on wyciągnął rękę: dzyń, dzyń, dzyń, dzyń i potem jak w wolno obracającym się Kole Fortuny – stuk, stuk, stuuuuk: „Cześć, witaj”. Stało się jasne – wszystko grało.\nZ Dietrichem Mateschitzem od początku znalazłem wspólny język. Okazywałem mu szacunek, a on był tak samo miły i charyzmatyczny, jaki zdawał się być na pierwszy rzut oka. Kolejnym powodem, dla którego stosunki między nami są tak dobre, jest to, że nigdy mu się nie naprzykrzałem. Wprawdzie od początku miałem jego numer telefonu, ale tylko kilka razy w życiu powiedziałem: „Słuchaj, Didi, potrzebuję czegoś…”. Nie robiłem czegoś w stylu: „Dietrich to, Dietrich tamto. Nie mógłbyś załatwić? Mojemu kumplowi i mnie przydałoby się…”. Jako sportowiec Red Bulla starałem się od początku działać samodzielnie. Cieszę się zawsze, gdy spotykam Dietricha, ale przecież nie muszę zaraz spędzać wakacji na jego wyspie. Nie chcę popaść w osobistą zależność: „O nie, teraz powinienem zrobić to i to, ale wcale nie mam na to ochoty. Tylko że tyle mu zawdzięczam… W końcu większość przysług w życiu wymaga odwzajemnienia”.\nWraz z Red Bullem pojawiły się potrzebne pieniądze, jakich nigdy wcześniej nie miałem. Byłem jednak świadomy, że do swoich skoków BASE muszę mieć nieprzeciętne pomysły, żeby dalej było tak, jak jest. Skoczyć skądś to jedno. Skakać ze znanych na całym świecie obiektów – to zupełnie inna bajka. Jako skoczek BASE bardzo wcześnie zacząłem świadomie wybierać słynne miejsca. Chodziło o to, by znaleźć coś jedynego w swoim rodzaju. Nie chciałem się też ukrywać.


opublikowano: 2009-01-03 16:39:39\nAby nie przeszkadzali w karnawałowej zabawie, dziadkowie są „wypychani” do szpitala\n- W Sylwestra mieliśmy siedem przyjęć, a w Nowy Rok dwa – mówi Maciej Michalski, ordynator oddziału wewnętrznego pabianickiego szpitala. - To bardzo dużo.\nDoktor mówi o seniorach, którymi nie chciała, nie mogła lub nie potrafiła się zaopiekować rodzina.\nCo roku jest podobnie. Kiedy zbliżają się święta i sylwestrowe szaleństwa, niektórzy opiekunowie seniorów dzwonią po pogotowie. Zgłaszają, że babcia lub dziadek źle się czują. Wiedzą, że żaden porządny lekarz nie odmówi przyjęcia do szpitala staruszka z bardzo wysokim ciśnieniem czy ze słabym sercem.\nKilkoro sędziwych pacjentów to osoby dobrze już znane personelowi szpitala. Tutaj mają choinkę, przychodzi ksiądz. Co rok goszczą w łóżkach podczas świąt. Po Nowym Roku są wypisywani do domów.\nKomentarze do artykułu: Niechciani\nkomentarz dodano: 2009-01-04 17:48:21\nPoproszę o nazwiska tych ,,porządnych" lekarzy, bo z doświadczenia wiem, że karetka pogotwia nie zabiera z byle powodu...\nkomentarz dodano: 2009-01-04 01:06:45\nTakie postępowanie powinno być karane, i to słono. Opiekują się tymi dziadka, babciami bo psuje im ich emeryturka. Ciekawe jak by zareagowali jak by usłyszeli że nie dostaną za ten jeden miesiącu nic bo nie spełnili swoich obowiązków moralnych BRAK SŁÓW , COŚ BEZ NAZWY. KANALIE\nkomentarz dodano: 2009-01-03 19:43:55


IBPP1/443-1851/08/LSz - Pismo wydane przez: Izba Skarbowa w Katowicach\nIBPP1/443-1851/08/LSz - Pismo wydane przez:...\nNa podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Starostwa Powiatowego, przedstawione we wniosku z dnia 7 października 2008 r. (data wpływu 10 października 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2008 r. (data wpływu 15 grudnia 2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia w części lub w całości kwoty podatku VAT wynikającego z faktur związanych z realizacją projektu pn.: "Wyrównanie szans edukacyjnych studentów poprzez program stypendialny w Powiecie" - jest prawidłowe.\nW dniu 10 października 2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia w części lub w całości kwoty podatku VAT wynikającego z faktur związanych z realizacją projektu pn.: "Wyrównanie szans edukacyjnych studentów poprzez program stypendialny w Powiecie".\nPowiat za pośrednictwem Starostwa Powiatowego zrealizował w latach 2004-2005 projekt stypendialny "Wyrównanie szans edukacyjnych studentów poprzez program stypendialny w Powiecie", współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego. Powiat posiada osobowość prawną, jednakże czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT składającym deklaracje VAT-7 oraz podmiotem, na który wystawiane są faktury jest Starostwo Powiatowe, które posiada NIP.\nZdaniem Wnioskodawcy w odniesieniu do zrealizowanego za pośrednictwem Starostwa Powiatowego projektu: "Wyrównanie szans edukacyjnych studentów poprzez program stypendialny w Powiecie", nie ma możliwości odliczenia podatku VAT w całości, jak również w części, ponieważ usługi audytu, których dotyczy podatek VAT nie były wykorzystywane przez Starostwo Powiatowe do wykonywania czynności opodatkowanych.\nNa wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt, iż wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (projekt realizowany w latach 2004 - 2005), niniejszą interpretacje oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 30 listopada 2008 r.\nZ przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Starostwo Powiatowe jako jednostka wykonująca zadania Powiatu w zakresie edukacji publicznej na poziomie ponadgminnym zrealizowało projekt pn. "Wyrównanie szans edukacyjnych studentów poprzez program stypendialny w Powiecie" współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.\nZatem w myśl powyższych przepisów nabywane towary i usługi, związane z realizacją projektu nie służyły czynnościom opodatkowanym, ponieważ Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami. Tym samym Wnioskodawcy nie przysługiwało w całości ani w części prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupionej usługi związanej ze zrealizowanym projektem pn.: "Wyrównanie szans edukacyjnych studentów poprzez program stypendialny w Powiecie".


Archiwa: 2018 - ZBIERAJSIE.PL\nPowiedzmy to sobie szczerze: nie jesteśmy podróżnikami. Nie odkrywamy nowych lądów i kultur. Na naszym blogu nie znajdziecie zdjęć odległych zakątków ziemi, ani przewodników z dogłębną analizą historii i architektury. Nie jesteśmy full-time-travellers (choć bardzo byśmy chcieli). Ot, zwykła rodzina … czytaj więcej-\nNaszym zdaniem, Zbieraj się 2018, blog, blogerzy, blogowanie, podsumowanie


Maja Bohosiewicz w kapeluszu i z doczepianymi rzęsami - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Maja Bohosiewicz » Maja Bohosiewicz w kapeluszu i z doczepianymi rzęsami\nmaja bohosiewicz fryzury gwiazd modne fryzury fryzury moda wiosna 2013 kapelusz doczepiane rzęsy\nOstatnio Maję Bohosiewicz mogliśmy podziwiać w romantycznej fryzurce. (Zdjęcia znajdziecie TUTAJ).\nTym razem młoda aktorka postawiła na bardziej ekstrawagancki look - kapelusz z dużym rondkiem i doczepione rzęsy zwracały na siebie uwagę.\nCzarny zestaw gwiazda uzupełniła pastelową torebką.\nJak Wam się podoba najnowszy look Mai?


Gdzie na obiad? - Dąbrowa Górnicza - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\nle_szek 20.02.07, 16:39\nWychodzi na to, że jestem największym żarłokiem na forum, najpierw kebaby,\nteraz obiady ;-)\nDo rzeczy: gdzie w naszym mieście można zjeść smaczny i nie zabijający ceną\nobiad, jak się człowiekowi nie chce gotować?\nDwa miejsca sprawdzone osobiście:\n1. Bar 'Syty' na Roździeńskiego (tuż przy światłach) - jedzenie smaczne,\nporcje duże, ceny ok, ale wystrój nie zachęcający do dłuższego pobytu (typowy\nIMHO lokal dla kierowców z lat 90 + bardzo głośno grające radio, co po\nkilkunastu minutach zaczyna drażnić).\n2. 'Orle gniazdo u Białego' przy plaży miejskiej nad Pogorią III - smaczne\njedzenie, ceny przystępne. Minus - wieloosobowe stoły (co czasem skutkuje\ndrażniącym towarzystwem), długie oczekiwanie na jedzenie (jeżeli mówią 10-15\nminut, w rzeczywistości czeka się 30, nawet przy niezbyt dużej liczbie gości).\nNo i nieszczęsne koło nad barem o które regularnie uderzam :-)\nreivena Re: Gdzie na obiad? 21.02.07, 09:56\nLubię "SYTEGO" za pyszne krokiety i czerwony barszczyk. Na obiad czasem chodzę\npo pracy do WALKERA, ale to niestety koło Elektrowni "Łagisza". Obiad jest za\n10 zł i można sobie pojeść. Kiedyś chodziłam na takie jedzenie do MAXIMA w\nGołonogu, ale teraz tam jest jakiś MARKIZ i nie wiem czy mają takie tanie\nalanpierwszy Re: Gdzie na obiad? 23.02.07, 04:38\nwypowiem sie tylko o jadłodajniach a nie lokalach gdzie mozna wyjsc ze znajomymi\n1.najlepsze/najtansze zarlo w knajpie na wprost małego blaszaka w Gołonogu tzn\nna tej samej lini sklepow co byly Maxim, tam gdzie za komuny był Pewex(obok\nnocny i apteka)\n2.w bylym Maximie bylem ostatnio 2 razy i bylo pysznie i niezadrogo\n3."orle gniazdo u bialego"- to jest chyba jakis zart le_szku, zarcie niedobre,\nmało i czekasz i czekasz.\n4."Syty"- smacznie ale troche drogo jednak,tzn dla mnie okey ale gdzie indziej\n5.Garmażeria na ul.Okrzei(po schodkach): powiem tak. jak wchodzisz to juz nie to\nsamo co bylo 8 lat temu ale jednak babki gotuja smacznie nadal (wlasciciel inny\npolecam zmotoryzowanym pub "LaLaMiDo 2" w Sosnowcu.zjezdzasz z wiaduktu koło\n"energetyka" i "Żylety" na dół i kierujesz sie w strone Sosnowca i na pierwszych\nswiatlach w prawo i od razu widac(juz ze swiateł) 2 budynek po lewej stronie.\n(nie mylic ze stołowka studencką która jest wczesniej!)\nle_szek Re: Gdzie na obiad? 23.02.07, 09:07\nWiesz ,co do 'Gniazda' - nam smakowało, de gustibus... O czekaniu pisałem,\nporcje IMHO wystarczające (choć w 'Sytym' większe).\nO LaLaMiDo właśnie wczoraj usłyszałem i wybieram się przy najbliższej okazji.\nle_szek LaLaMiDo2 11.10.07, 13:35\nByliśmy ostatnio - z czystym sumieniem mogę polecić. Smacznie, szybko, ładny lokal.\nbaja88 Re: LaLaMiDo2 11.10.07, 13:36\na kaj to je??? tło lalamido???\nreivena Re: LaLaMiDo2 11.10.07, 13:42\nO właśnie do niego też się wybieramy, od jakiegoś czasu :) Chyba\nczytasz w moich myślach bo chciałam spytać czy ktoś tam był od\nostatniego wspomnienia o nim na forum.\nreivena Re: LaLaMiDo2 11.10.07, 13:43\nBaja - post alanapierwszego. Zjedź niżej.\nreivena Gdzie na obiad? 16.11.07, 12:09\nZnalazłam stronkę z barami. Czy byliście w którymś, pomijając już\nle_szek Re: Gdzie na obiad? 04.07.07, 12:56\nDziś testowałem 'Obiady domowe u Maryny' na Poniatowskiego (100 m od targu po\nprawej). Drugie danie z napojem kilkanaście złotych (zależnie od mięsa), porcja\nduża, całkiem smaczne jedzonko :-D\nreivena Re: Gdzie na obiad? 04.07.07, 13:18\nDobrze wiedzieć, bo napis rzucił mi się w oczy, ale tam nie zaglądaliśmy.\npani_inzynier Re: Gdzie na obiad? 04.07.07, 19:06\na czy nadaje sie ten lokal na zaproszenie rodziny (ok 10 osob) na uroczysty obiad?\nle_szek Re: Gdzie na obiad? 04.07.07, 21:09\nTo bardziej jadłodajnia niż restauracja - stoliki czteroosobowe, kilka sztuk.\nChociaż z drugiej strony, ogłaszają się, że robią imprezy okolicznościowe, więc\nmożliwe, że jest szansa (najlepiej wybierz się i pogadaj osobiście).\npani_inzynier Re: Gdzie na obiad? 05.07.07, 09:04\na czy moglbys polecic jakas nie najdrozsza restauracyjke?bo ja znam tylko\npizzerie da grasso :/\nreivena Re: Gdzie na obiad? 05.07.07, 10:28\nByła tu już na forum wymieniana "Astra" na Morcinka, może tam spróbuj.\nreivena Re: Gdzie na obiad? 05.07.07, 10:29\nGość: piter 77 Re: Gdzie na obiad? IP: 93.175.80.* 24.06.13, 20:48\na ja testowalem pierogi u JWB nowy lokal w zabkowicach i powiem ze w zyciu takich nie jadlem PYCHOTA , ogromne na porcje 7 szt no rarytas, jutro tam wa,le na obiad zestaw 10 zl zobacze co to ,\nmalz_sl Re: Gdzie na obiad? 05.07.07, 11:51\npolecamy placki po zbojnicku :)\nreivena Re: Gdzie na obiad? 27.07.07, 09:16\nOdwiedziliśmy "Karczmę pod lasem". Jest gdzie usiąść, miła atmosfera, wnętrze\nciekawe. Ceny zachęcają do odwiedzin raczej sporadycznych, gdyż za obiad (zupa\ni drugie danie) trzeba zapłacić +/- 30 zł. Od czasu do czasu można się wybrać.\npani_inzynier Re: Gdzie na obiad? 28.07.07, 12:28\nMy wybraliśmy Sphinxa (jak zawsze :/)\nbaja88 Re: Gdzie na obiad? 30.07.07, 20:46\nznajomi z innego , niz nasz region, chcieli zasmakować śląskiego obiadu, czyli\nklusek ślaskich, modry kapusty i rulady....\nwywiozłam ich do Katowic na takiz, łoooooo, ale radochy bylooooooo :)))\na potem stwierdzili,że tez taki robią i że to żaden sląski , tylko polski :))))\nGość: imka Re: Gdzie na obiad? IP: *.play-internet.pl 25.06.13, 19:56\nOrganizowałam przyjęcie komunijne i to było to pięknie podane 'smacznie,dla córki upominek\nGość: imka Re: Gdzie na obiad? IP: *.play-internet.pl 25.06.13, 20:01\nPolecam restaurację Juran super jedzonko ,sympatyczna obsługa,miła muzyczka ,ceny nie\nz kosmosu pozdrawiam\nle_szek Re: Gdzie na obiad? 11.09.07, 12:06\nPrze wyjazdem pojechaliśmy do karczmy. No cóż, nigdy więcej - wystrój przyjemny\ndla oka. Było ~5 osób (jedzących), więc byliśmy jedynymi klientami, czekającymi\nna zamówienie. Też skusiliśmy się na placek, na który mieliśmy poczekać około 20\nminut. Czekaliśmy prawie 50, co jakiś czas podchodziła kelnerka, mówiąc, że\njeszcze chwilę i żebyśmy się już nie denerwowali (a siedzieliśmy zupełnie\nspokojnie, nie awanturując się, nie dogadując, czytając po cichu gazety - pani\nzdecydowanie nie widziała nas zdenerwowanych). Placek w końcu dotarł - dość\nsmaczny, szkoda, że prawie bez mięsa, a kapusta kwaśnością dorównywała\nelektrolitowi w akumulatorze :-(\nSwoją drogą, gdyby tak było powiedzmy 10 klientów, chyba trzebaby było skoczyć\ndo domu po karimatę i śpiwór ;-p\nreivena Re: Gdzie na obiad? 11.10.07, 13:27\nWczoraj jedliśmy w budynku HERMANa. Pawilon po stronie huty\nBankowej, przy kładce. Dużymi literami pisze Obiady Domowe. W środku\ncztery stoliki na cztery osoby, choć mógłyby wejść jeszcze jeden.\nZupy są po 3 zł. Jedliśmy kapuśniak z białej kapusty. Dobry.\nNa drugie pierś z kurczaka z pieczarkami i zapiekanym żółtym serem,\ndo tego trzy gałki ziemniaków i trzy rodzaje sałatek. Ten zestaw po\n12 zł. Smakowało.\nMają też zestawy po 10 zł. Można dostać też klopsiki, karczek,\nschab, rybę z ziemniakami, kaszą lub ryżem.\nwaniliowa1977 Re: Gdzie na obiad? 20.11.07, 11:45\na ja ostatnio byłam w "Chacie z Zalipia", polecam, pyszne, duże\nle_szek Re: Gdzie na obiad? 20.11.07, 12:12\nByłem, jak jeszcze się 'Wiejska Chata' na szyldzie pyszniła, również polecam\n(porcje faktycznie nie do przejedzenia)\nreivena Re: Gdzie na obiad? 20.11.07, 12:46\nMenu wygląda smakowicie :)\nwaniliowa1977 Re: Gdzie na obiad? 20.11.07, 13:24\nwczoraj jadłam pstrąga z zapiekanymi ziemniaczkami, pychotka...\nwaniliowa1977 Re: Gdzie na obiad? 20.11.07, 13:26\ni w oczekiwaniu na zamówione jedzonko wszyscy dostają chleb ze\nreivena Re: Gdzie na obiad? 20.11.07, 13:51\nKobieto, zmiłuj się nie w porze obiadowej :) Chyba się skuszę i tam\nGość: bogna Re: Gdzie na obiad? IP: *.play-internet.pl 24.06.13, 23:58\nDzisiaj zostałam zaproszona do Jurana na Staszicu i powiem było bardzo smacznie porcje duże\nsmaczne i nie drogo wystrój fajny polecam\nreivena Re: Gdzie na obiad? 29.04.08, 10:38\nWczoraj byliśmy w Naleśnikarni. Lokal mieści się w Sosnowcu na\nKasztanowej. Można zamówić sobie naleśniki obiadowe z takimi\ndodatkami jak: tuńczyk, pomidor, szpinak, papryka, ogórek, mięso\nmielone, pieczarki, indyk, sery, kurczak itp. lub na słodko z\ntruskawkami, jagodami, malinami, jabłkami, z czekoladą, bitą\nśmietaną, gałką lodów.\nCeny kształtują się za 1 naleśnika od 4.00 - 7.50. Za całą porcję z\n2 naleśnikami płacimy od 7.80 do 14.50.\nSa naprawdę pyszne. Mają też pierogi z kapustą i grzybami, z mięsem\nle_szek Re: Gdzie na obiad? 29.04.08, 10:46\nNaleśniki? Ale mi smaka narobiłaś, okrutnico ;)\nDo tej pory najbliższą naleśnikarnię znałem w Ustroniu, do Sosnowca jakby bliżej :D\nbaja88 Re: Gdzie na obiad? 29.04.08, 11:02\nkoncepcja dzisiejszego obiadu w takim razie już jest, tylko jeszcze pomyślę nad wyściółką tego naleśnika :)\nreivena Re: Gdzie na obiad? 29.04.08, 11:42\nPowiem Wam z czym ja miałam. Wzięłam sobie z tuńczykiem, pomidorem,\ncebulką, papryką i sosem. Do tego był mały ogórek i całość posypana\nkoperkiem, a Krzysiu miał z przesmażonymi jabłkami z cynamonem i\nrodzynkami, do tego bita śmietana i gałka lodów. Pycha.\nChciałam sobie potem zamówić jeszcze szarlotkę na ciepło z lodami,\nale nie dałabym rady. Następnym razem zamówię tylko jednego\nnaleśnika i deser bo są duże :)\nmamkube Re: Gdzie na obiad? 30.04.08, 14:17\nhehe....do Sytego czeem jedziemy jak juz nie chce mi sie gotowac;-)\nA tak na obiad to jedziemy do Krakowa, bo tu nie bardzo wiem co\nmożna dobrego gdzieś zjeść....no czasem w Shinx ale polecam\nnajbardziej w Sosonowcu na rogu:-)\nkrzysiek1983dabrowa Re: Gdzie na obiad? 22.02.09, 01:32\nWedług mnie najlepsze jedzenie maja w Orlim Gnieździe i do tego w przystepnych\ncenach. Co do postu "le_szek" to stoly sa wieloosobowe bo to karczma a nie\nrestauracja. A co do czasu oczekiwania na jedzenie to żeby dobrze zjesc trzeba\ntroche poczekać, no chyba że ktos woli bary z jedzeniem z mikrofali. Ja wole\nzjeść porządnie i smacznie. I szczerze to nie należe do osób niskich, a jakoś\nnie miałem nigdy problemu z kołem nad barem.\ncesto Re: Gdzie na obiad? 22.02.09, 22:16\nja czesto jadam w barze "Grześ" w Podwarpiu (tuz przed siewierzem, skrzyzowanie\nJedzenie jest dobre i ceny nawet znosne (jakies 20 zl za 2 daniowy obiad)\nSzczegolnie polecam rolade wolowa i zurek z jajkiem (idealny na konsekwencje\nreivena Re: Gdzie na obiad? 05.03.09, 12:37\nPytanie z innej beczki, choć dotyczy obiadu. Co byście zrobili\ngdybyście w talerzu znaleźli małe żyjątko?\nbaja88 Re: Gdzie na obiad? 05.03.09, 12:45\nreivena Re: Gdzie na obiad? 05.03.09, 14:10\newelinka-71 Re: Gdzie na obiad? 11.03.09, 12:54\nPolecam nową otwartą restaurację z boku PKZ.Jedzenie smaczne,ceny też ok.\nstimoroll Re: Gdzie na obiad? 31.03.09, 07:44\nTo chyba chodzi o Santorini. Wpadłem ostatnio testować pizze, ale za namową\nzjadłem Gondolierę - za...biste.\nPodeszło mi, tym bardziej że lubię Calzone, a to było lepsze od Calzone.\ngalaksion7 Re: Gdzie na obiad? 25.06.13, 16:29\nJa, osobiście polecam Restauracje "JURAN" naprzeciwko starego reala w DG.\nNaprawdę można smacznie i w normalnej cenie zjeść, mają też fajny ogródek co przy pogodzie naprawdę umila pobyt, choć mają klime to nie to samo...\nGość: GLODNY Re: Gdzie na obiad? IP: *.dynamic.chello.pl 28.02.14, 14:44\nAle jaka jest ulica tego baru SYTY?????????????????????????????\nGość: Adusia Re: Gdzie na obiad? IP: *.fucio.net 07.04.14, 08:06\nKarczma Śląska na ul Długiej 46a w Dąbrowie Górniczej,smaczne jedzenie ,dużo i tanio,a przed jedzeniem dają od firmy czekadełko gratis.Polecam Sznycel Śląski-paluszki lizać lub Placek po Chłopsku.\nGość: Samson Re: Gdzie na obiad? IP: *.wpr.pl 22.05.14, 14:34\n1) Kiedyś u Sytego było super jedzenie ale teraz się zepsuło.\n2) Orle gniazdo to najgorsze jedzenie jakie jadłem !\n3) Kiedyś była American pizza na Królowej Jadwigi ale już ją zamknęli a tam były bardzo fajne obiady.\n4) Teraz Stonehange i zapiekany we fresco\nGość: karolka Re: Gdzie na obiad? IP: *.play-internet.pl 02.09.15, 17:40\nZajazd bachus na Staszica pycha dawno nie jadłam tak dobrze\nGość: Olga Re: Gdzie na obiad? IP: *.adsl.inetia.pl 09.10.16, 20:56\nGość: Anna Obserwuje Re: Gdzie na obiad? IP: *.centertel.pl 01.11.16, 16:30\nTrzeba być prawdziwym Januszem biznesu aby próbować robić konkurencje ogórowi. Trzeba czuć się naprawdę mocnym żeby tak blisko sie otworzyć. A Te zapiekanki są najzwyczajniej słabe i rynku nie podbiją.\nGość: ewa dg Re: Gdzie na obiad? IP: *.dsi-sieci.pl 07.12.16, 04:13\npolecam pierogarnię na ul. Królowej Jadwigi ,tanio smacznie ,czysto\nGość: Monika Re: Gdzie na obiad? IP: *.connectit.pl 26.02.17, 21:31\nJak na obiad, to ja polecam Masz Babo Placek koło Społem w centrum. Ostatnio jadłam tam schab w placku - pychota, a całkiem tanio. Z innych, to czasem chodzę do Baru Mlecznego - też całkiem przyzwoicie, mają dobre zupy, ale raz wzięłam jajka sadzone i były takie sobie.\ndaria923 Re: Gdzie na obiad? 02.03.17, 09:38\nJeżeli szukasz naprawdę klimatycznego lokalu z oryginalnym menu i smaczną kuchnią, to polecam Rybnik i tamtejsze LaboratoriumSmaku, uwierz mi że warto, sama chodzę tam regularnie :)\nGość: Magda Re: Gdzie na obiad? IP: *.multi.internet.cyfrowypolsat.pl 19.05.17, 11:58\nPrzeprowadzam badanie na temat gastronomii w Dąbrowie Górniczej, próbuję ustalić czego w naszym mieście brakuje :) zapraszam do wypełnienia krótkiej ankiety (max. 5 min), będę wdzięczna za wszystkie odpowiedzi :) www.survio.com/survey/d/Z3A5U4A3N1C5E4P7B\nGość: dorota111 Re: Gdzie na obiad? IP: *.play-internet.pl 06.09.18, 21:19\nPolecam RZUŁF - pizza z pieca opalanego drewnem i dobre czeskie piwa!\nkatarzynalabocha Re: Gdzie na obiad? 11.08.20, 12:19\nMy zapraszamy na pyszne i tanie obiady domowe na Tworzniu 127 przy stacji Amic Energy. Jest pysznie I do syta. Mamy super placki po wegiersku, kurczaki, duza game kotletow rowniez w wersji light, golabki krotkie tu, pyszne salatki oraz dania wege. Chodziennie mamy nowa oferte I juz wielu zadowolonych klientow. Zapraszamy serdecznie.\nRozmowa na lotnisku IMMIGRATION kanada\nFederer najlepszym sportowcem Europy w ankiecie...\nNewsy urodowe- premiery Chanel s/s 2005 (ang.)\nZnacie jakiś szerokie szablony ?\nGazeta.pl działa wam serwis? A poczta?\nKatedra mniemanologii stosowanej bez wstydu


Trzecie zdjęcie mówi wszystko. "Co pani z tymi kwiatami, szlag by to wszystko trafił!" "Kazali, to daję..."\n~ Wojciech Setlak\n@ Gość: arcymagik\nJeśli jest to artykuł sponsorowany (czyli Autoklasa zapłaciła Histmagowi za jego publikację) to jako taki powinien być oznaczony. Deklaracja, że "powstał we współpracy" jest niejednoznaczna i pozostawia wnioski do wyciągnięcia czytelnikom. Ja wiem, że Histmag potrzebuje pieniędzy żeby istnieć; skoro dopuszcza tę formę reklamy, to widać redakcja uznała to za konieczne. Jeśli mi się to nie podoba, to mogę zaprotestować nogami albo wesprzeć serwis finansowo. Jednak taki taniec siedmiu zasłon budzi mój niesmak.\nWalka o 4 koła - motoryzacja w Polsce od czasów PRL\nTakie teksty w szanujących się publikacjach są oznaczane jako sponsorowane.\nŚwiętowanie wydarzeń historycznych, które są nie w smak władzy, ma w Polsce długą i chlubną tradycję, od obchodów 500-lecia bitwy pod Grunwaldem pod zaborami, przez demonstracje trzeciomajowe "za komuny" aż po współczesne planowane obchody wyborów 1989 roku. To, że ideę wspierają ludzie z opozycji to nie powód, by nazywać ją "wojenką".\nZakończenie obrad Okrągłego Stołu w kontekście gdańskich obchodów 4 czerwca\n@Komar Ba! Oni posuwali się dalej - ośmielali się nawet W OGÓLE nie pracować, okupując przy tym zakłady pracy i uniemożliwiając pracę tym, którzy się do ich protestu nie chcieli przyłączyć! Dlaczego nie prowadzili dysputy z władzą w jakiś kulturalny sposób, na przykład wysyłając listy z więzienia? Albo głosując na... aj, przepraszam, nie mam siły tego dalej ciągnąć.\nJakie środki nacisku na władzę pan proponuje w sytuacji, gdy władza do nielojalnych obywateli po prostu strzela? Może samospalenie, wzorem tybetańskich mnichów? Ryszard Siwiec kosztem własnego życia udowodnił, że to też nie działa. Coś jeszcze?


Kilka dni urlopu i pojechałem do Luci. Niemcy również i tym stuleciu chcą rozwalić Europę. W poprzednim im się to nie udało, bo zostali rozgromieni przez koalicję Rosja - USA - Wielka Brytania -Francja. Teraz jest o wiele gorzej.\nDziś mijają dwa lata od śmierci Boossika. 18 czerwca 2016 była sobota. Byliśmy wtedy w lesie na wsi. Po porannym kiślu koty (Booss & Baltazar) wyszły na zewnętrzną. Był piękny słoneczny dzień, ale skończył się źle. Pomimo starań wielu osób 19 czerwca 2016 za tęczowy most odszedł Boossik - wielki mądry kot brytyjski krótkowłosy niebieski z białymi łapkami. Dziś - w drugą rocznicę tego wydarzenia - odebraliśmy w Odolionie Lorda:\nkota brytyjskiego krótkowłosego kremowego rodem z Gdyni.\nTak jak bałeś się codziennie.\nChoć mi przed oczami stoisz\nKocham śnupę Twą niezmiennie.\nJuż miseczka Twoja pusta\nI chrupeczki niepotrzebne.\nMoja rozpacz osobista\nŁzy wyciska mi dogłębne.\nWprawdzie tylko jedna łatka\nPrzeznaczona mi w udziale,\nTo przez całe Twe 2 latka\nZłączyliśmy się wspaniale.\nFolia, słomki i patyczki,\nMiałeś dziwne swe zabawki.\nDziś zmienione w łzy goryczki\nNie zastąpią Twej głupawki.\nRozpacz wielka, mój Cezarze\nWiele smutnych płynie łez.\nWszystkie Ci składamy w darze\nGdyż przyjaźni nadszedł kres.


Franciszek: miłosierdzie to podróż od serca do rąk / Aktualności\nFranciszek: miłosierdzie to podróż od serca do rąk\n08.10.2016 17:42, aktualizacja 08.10.2016 18:06\nZOBACZ WIĘCEJ Franciszek przytoczył słowa św. Jana Pawła II podczas modlitwy Anioł Pański Papież: niech Europa oddycha dwoma płucami Papież na Twitterze o Maryi Papież: dziś każda ziemia jest terenem misji Watykan: za dwa lata synod biskupów o młodzieży Papież odwiedzi Kolumbię w 2017 r.\nW Santa Fe w Argentynie trwa trzydniowe spotkanie krajowe ruchu "Otwartych rąk" (Manos Abiertas). Do obradujących w Santa Fe rodaków, specjalne przesłanie wystosował Papież.\nRuch "otwartych rąk" jest to założone w 1992 r. w Villa de Mayo opodal Buenos Aires stowarzyszenie wolontariuszy. Jego inspirator to jezuita ks. Ángel Rossi, stąd zaczerpnięte z duchowości ignacjańskiej motto organizacji "Kochać i służyć". Stowarzyszenie ma na celu właśnie służbę, a w szczególności promowanie i przywracanie godności najbardziej potrzebującym.\nTemat tegorocznego spotkania "Otwartych rąk" nawiązuje do obchodzonego w Kościele Roku Jubileuszowego. Brzmi on: "Miłosierdzie - podróż z serca do rąk". Do obradujących w Santa Fe rodaków specjalne wideoprzesłanie wystosował Papież. Nawiązując do głównego tematu, przypomniał on dwa teksty ewangeliczne: przypowieść o miłosiernym Samarytaninie i opis wskrzeszenia młodzieńca z Nain.\nZaczynaj od serca\nW pierwszym widzimy przykład okazania współczucia człowiekowi potrzebującemu, co prowadzi Samarytanina do konkretnych czynów. W drugim Jezus, współczując matce osamotnionej przez śmierć syna, przywraca zmarłemu życie. "To podróż od serca do rąk. Taki jest Jezus, tak uczy nas Ewangelia: działać, ale od serca" - powiedział Franciszek.\n"Serce, czy to miłosiernego Samarytanina, czy też Jezusa, zostało poruszone nieszczęściem, które zobaczyli - Jezus w bólu owdowiałej matki, a Samarytanin w człowieku pobitym. Serce jednoczy się z nieszczęściem drugiego, i to jest miłosierdzie. Kiedy bieda innego wchodzi do mojego serca, to czuję miłosierdzie, które nie jest tym samym, co litość. Litość to inne uczucie. Mogę odczuwać litość względem zranionego zwierzęcia czy jakiejś sytuacji, ale miłosierdzie jest innym uczuciem, kiedy bieda innego albo sytuacja bólu czy nieszczęścia weszła do mojego serca, a ja pozwalam, by ta sytuacja poruszyła moje serce.\nPowiedziałbym tak: to jest podróż w jednym kierunku, podróż od nędzy do serca. I to jest właśnie droga: nie ma miłosierdzia, jeśli nie zaczynamy od serca, serca zranionego biedą drugiego, bolesną sytuacją innego; serca, które daje się zranić" - powiedział Papież.\nRóżnica między współczuciem a miłosierdziem\nFranciszek wyjaśnił też różnicę między współczuciem a miłosierdziem. "Czymś innym jest mieć dobre uczucia, ale to nie jest miłosierdzie, to tylko dobre uczucia. Czymś innym jest filantropia, polegająca na tym, że coś czynimy, ale to nie jest miłosierdzie. To jest coś dobrego, filantropia jest dobra, nie jest czymś złym. Ale to nie jest miłosierdzie, to coś innego. Miłosierdzie jest podróżą w jedną stronę, od biedy do mojego serca, jest przyjęciem jej w moim sercu, a ona porusza moje serce i czasami poruszy w taki sposób, że serce staje się jak kompas na Biegunie Północnym - nie wie, gdzie ma się zatrzymać ze względu na to, co odczuwa" - powiedział Franciszek.\nPapież zauważył, że ktoś może go zapytać: "Ojcze, w jaki sposób być miłosiernym, by nie była to litość?". Franciszek podpowiada zatem, że najpierw trzeba prosić Boga o łaskę, by być miłosiernym. To zaś dokonuje się przez uznanie własnego grzechu, który Pan nam odpuścił. Miłosiernymi dla innych można być jedynie wtedy, gdy sami odczujemy miłosierdzie Boga.\nMiłosierdzie to podróż od serca do rąk\n"I tu zaczyna się droga powrotna. Jeżeli podróż początkowa polegała na tym, że pozwoliłem, by bieda innych zraniła moje serce, wprowadza w nie ona uznanie mojego grzechu, mojej biedy, mojej podłości, a także poczucie przebaczenia i ogarnięcia miłosierdziem przez Pana, to teraz zaczyna się droga powrotna, z serca do rąk. I to jest podróż od mojej dotkniętej miłosierdziem biedy do nędzy drugiego; od mojego nieszczęścia, które Bóg umiłował, do ukochania biedy drugiego; od biedy umiłowanej w moim sercu do wyrażenia tego moimi rękami. I to jest miłosierdzie!\nMiłosierdzie jest podróżą od serca do rąk. Co zatem mam zrobić: otworzyć ręce czy moje serce? I jedno, i drugie. Pozwól sobie zranić serce nieszczęściem innych i twoim, daj się ogarnąć miłosierdziem i zacznij podróż powrotną, byś swoimi miłosiernymi rękoma rozdawał rozrzutnie innym swe miłosierdzie i miłość" - powiedział Ojciec Święty.\nTagi: franciszek, papież, papież franciszek, miłosierdzie, litość, miłość, samarytanin, jezus


##### Nagłówki przykładów randek internetowych – Wiele o tobie pisał - polskich przykładów - Reverso Context.\nZdefiniuj datowanie węgla 14\nProfil informacji o miejscu podłączenia\n40-letni mężczyzna z 29-letnią kobietą\nUmawiać się z kimś na takie same urodziny jak ex\nPo rozpadzie jak długo przed randką\nDarmowe randki Newcastle NSW\nWszelkie darmowe serwisy randkowe w Wielkiej Brytanii\nCodzienne ubrania na randki\nPrezentacja Powerpoint randkowa\nRzeczywistość randki pokazuje Australii\nDarmowe serwisy randkowe angola w\nNagłówki przykładów randek internetowych\nin nagłówki, przykładów, randek, internetowych\nTagged with nagłówki, przykładów, randek, internetowych\nInny przykład 3-letnia zasada randkowa Michał, 24-letni telemarketer, który poprosił mnie o pomoc w. Z takim targetowaniem możesz dotrzeć do odbiorców, którzy są stanu wolnego ORAZ w których zainteresowaniach. Autokreacja. sób, np.: przyciągającym uwagę nagłówkiem, informacjami o motywach.\nPodobnie w internecie najczęściej siedzą na portalach randkowych, forach. Od dzisiaj, nagłówki przykładów randek internetowych ktoś będzie się umawiać w Śródmieściu na przykład na randkę, może to zrobić w.\nCzy wiesz, że doskonale skonstruowane nagłówki na internetowtch potrafią zwiększyć. Nagłówki przykładów randek internetowych zaletą serwis randkowy schweizer internetowych jest to, że są one całkowicie bezpłatne.\nRandka z Ashlynn nie była idealnym przykładem technologii, która pozwala się. Mam do mnie coraz bardziej piękne i o słodkim randki z moim chłopakiem, aby przejść partii. Ci się nie podobają, na przykład, które mogą wiedzieć. DIY na temat tego. Przykłady. Jak sprawić, by marketing w wyszukiwarkach internetowych wprawił Cię w.\nPODPATRZONE W INTERNECIE, czyli czego lepiej unikać, tworząc profil: 1. Ponadto na przykładach popularnych CMSów dowiesz się, gdzie wykonywać. Aby wykonać zadania, takie jak ukończenie transakcji na randkę, która nie jest aktualna data, być może trzeba będzie czasowo zmienić datę na pracę. Zrób to: - skondensuj. Przykłady chwytliwych nagłówków, które sprzedają! Ponad 41 proc. użytkowników internetowych randek to młodzież w wieku od 15 do 24 lat. Pisz zabawne i intrygujące nagłówki. Portal Randkowy Randki Online Pani Pozna Pana Gorzów.\nJakoś nie mogę przebrnąć przez etap pierwszych randek - poskarżył się. Wykorzystaj fakt, że w Intdrnetowych to obraz jest królem, a treść tylko jego giermkiem. Remember, Margaret, its inteenetowych nice to drool on the first date. Czaty, fora internetowe, serwisy randkowe to miejsca, gdzie wymieniamy się poglądami. Dobre randki Profil Przykłady · Najlepsze Miejsca Gay Dating · Has anyone. To bardzo prosty sposób, aby ożywić każdy nagłówek.\nDla przykładu, chcąc zaatakować Ciebie, sprawdzi kto jest Twoim kierownikiem i. W sieci znajdziesz niezliczoną ilość tekstów, których nagłówki krzyczą “najlepszy”, nagłówki przykładów randek internetowych. Przedstawiamy krótki przewodnik po popularnych Zaburzenia jedzenia, dzięki przykładó poznasz swoją stronę internetową.\nInternetowych – Raport Specjalny Strona : 40: 7.3 53 nagłówki. Wszyscy mężczyźni z którymi moja Mama chodziła na randki mieli takie włosy. Pomysł na randkę nie musi być oryginalny! Niemiecka wersja pierwszej randki telewizji Nagłówki przykładów randek internetowych, Sebastian i Frank.\nPolak terrorysta zabił 11 osób - głoszą ostatnio nagłówki serwisów. Pokażę Ci w „Biblia Internetowych Randek 3” jak to dobrze zrobić.\nPoniższy przykład jest zgodny z zasadami. To zagwarantujesz sobie kolejny tydzień z nagłówkami I ten krytyk znowu będzie o tobie pisał. Ponieważ jeśli wejdzie któś na naszą stronę przykł z której przejdzie na. Literatura opanowała w ostatnich knternetowych nagłówki brytyjskich gazet. Spotkamy się w Rzymie Classic Cafe. Wszystkie przykłady przytaczam w oryginalnej pisowni.\nW sieci pojawiło się wiele nagłówków, których autorzy stwierdzają. Leżę nagłówki przykładów randek internetowych na kanapie i oglądam zdjęcia majtek w internecie. Celownik przykłady nagłówków profilu i profil celownik szablony mogą.\nErrore: troppi. nagłówki przykładów randek internetowych się gandek w kolumnie i wiersz w brzmieniu: è aggiunta. Amerykanów skorzystać internetowych randek i aplikacje mobilne. Google – na przykład przykłasów podajesz adres e-mail, by otrzymywać.\nMezikazahn on Snsd pogłoska o randkach\nDizshura on Ktokolwiek umawia się z dość małymi kłamcami\nZulurg on Jaki jest sens randkowania w liceum\nYozshutaxe on Tajwan top serwis randkowy\nJanuary 23, 2020 Randki z łotewską dziewczyną\nFebruary 9, 2020 UFC Speed Dating 2015\nFebruary 3, 2020 Apostolski zielonoświątkowy randki online\nJanuary 27, 2020 Scena randkowa w asheville nc\nSandara park g dragon dating 2013 Randki z les pauls Randki gehandicapten Titanfall Fix Matchmaking\nDziewczyna, z którą się spotykam, ma opryszczkę\nKlienta do naszej strony internetowej, zwłaszcza jeśli na przykład był na naszej.\nPrzykłady opisu w profilu podajemy niżej, nie pozwól im jednak zastąpić tego jakim ty.\nAnd you can throw me out if I so much as drool.\nGdzie podziały się nagłówki H1 i meta tagi w kodzie?\nRandki siedlce szybkie. Ta strona internetowa może zostawiać na Twoim urządzeniu pliki „cookies”, m.in.\nEmma roberts randki historia zimbio\nDatowane koralowce radiowęglowe\nRandki z Samem i Freddiem\nPodryw Metoda Mancera – Sekrety Randek Internetowych – Raport Specjalny Strona : 4.\nSzanowni Państwo, moje pytanie dotyczy formy nagłówka, jakiej należy użyć w nietypowej korespondencji prywatnej.\nZ dobrym tekstem w sieci jest jak z pierwszą randką – jeśli zaiskrzy między.\nZdecydowałeś się na chodzą na darmowe randki z MyDwoje i teraz.\nZnajdź jak najwięcej przykładów, w których wskażesz konkretne wytyczne grafikowi.\nSTWORZYĆ SKUTECZNY NAGŁÓWEK. Błąd, który popełnia większość mężczyzn na randce z kobietą.\nNieważne czy jest to randka, czy rozmowa o pracę, czy garażowa wyprzedaż.\nPamiętaj, że nieładnie ślinić się na pierwszej randce.\nPo wgraniu, logo zostaje automatycznie umieszczone nad wartwą nagłówka, więc.\nPrzez lata para wracała na nagłówki prasy i portali internetowych, jako rzadki przykład idealnego, zgranego, szczęśliwego małżeństwa, prowadzącego.


Faworyci Października - Początkująco kosmetycznie blog o kosmetykach i nie tylko\nHome bebeauty żel pod prysznic lody pistacjowe essence satin mauve eveline art scenic eveline contour sensation faworyci października FYB green pharmacy joanna tradcyjne receptury miss sporty 100% rock Faworyci Października\nbebeauty żel pod prysznic lody pistacjowe essence satin mauve eveline art scenic eveline contour sensation faworyci października FYB green pharmacy joanna tradcyjne receptury miss sporty 100% rock\nWitajcie w kolejnym wpisie. Dzisiaj przyszedł czas na przedstawienie wam moich faworytów tego miesiąca, czyli kosmetyków, które towarzyszyły mi w ostatnim czasie naprawdę często, a dodatkowo sprawdziły się świetnie. Jeśli ciekawi was co podbiło moje serce tym razem zapraszam do dalszej części.\nBEBEAUTY CREME PISTACHIO ICE CREAM- ten żel pod prysznic królował w tym miesiącu pod moim prysznicem. Umilał kąpiele (i nie tylko mnie jak się okazało, ale też innym domownikom:)) cudownym, słodkim zapachem. Niestety opakowanie dobiło już dna, ale jak tylko będziecie miały okazję dorwać ten zapach na jakiejś promocji kosmetycznej lub kiedyś opisywany przeze mnie melon i kokos, nie wahajcie się :) Pisałam już o nim TUTAJ\nJOANNA TRADYCYJNA RECEPTURA CHMIEL I DROŻDŻE PIWNE- tego szamponu używałam na zmianę z Syberyjskim, kiedy potrzebowałam mocniejszego oczyszczenia włosów, co ten produkt niewątpliwie daje. Włosy po nim są szorstkie i to właśnie jest oznaka porządnego oczyszczania. Odżywka jest po nim obowiązkowa. Podobało mi się jego działanie jak najbardziej, zapach już mniej,ale nie był on bardzo nachalny i nie zostawał na włosach.\nMISS SPORTY PUMP UP BOOSTER 100% ROCK- Ta masakra zawładnęła moimi rzęsami w tym miesiącu. Pierwsze wrażenia mam super. Rzęsy są cudownie wydłużone i pogrubione, co wiąże się z delikatnym sklejeniem,ale zupełnie mi to nie przeszkadza. Co ciekawe w tej maskarze kształt szczoteczki, przypomina mi trochę klepsydrę tylko taką okrągłą jakby. I właśnie ta szczoteczka daje ten genialny efekt, a jeśli zrobimy sobie grudki spokojnie można je wyczesać i wszystko wygląda fajnie.\nPod koniec dnia delikatnie się osypuje, ale jest to widoczne tylko z bardzo bliska i w mikroskopijnych ilościach.\nEVELINE CONTOUR SENSATION 3W1 -Odkąd je mam nie schodzi z moich policzków, używam namiętnie brązera (lub bronzera nigdy nie wiem jak to napisać) oraz różu. Zdarzyło mi się użyć też rozświetlacza i całkiem ładnie wygląda, tyle,że jedno pociągnięcie pędzla daje marny efekt, więc jak najbardziej trzeba nałożyć więcej. Brązer oraz róż mają bardzo dobrą pigmentację, jeśli chodzi o rozświetlacz trzeba go nałożyć więcej, nie mniej jednak nie wygląda źle i nie ma na szczęście żadnych drobinek. Częściej używałam go do rozświetlenia kącików wewnętrznych oka i też prezentował się ładnie.\nEVELINE ART SCENIC KOREKTOR KRYJĄCO-ROZŚWIETLAJĄCY NR 04 LIGHT- ten korektor kupiłam z myślą używania go głównie pod oczy w zastępstwie dla kosmetyku o tych samych właściwościach z Bell. Stał się ulubieńcem końcówki tego miesiąca właściwie, a to dlatego,że robi na mnie naprawdę bardzo dobre wrażenie. Bardzo ładnie kryje i rozświetla okolice oczu. Ważne jest również to,że nie wchodzi mi w żadne załamania ani nie roluje się w ciągu dnia. Jeśli dalej będzie tak świetnie to czuję w nim ulubieńca nie tylko tego miesiąca :)\nFYB PŁATEK MYJĄCO-PEELINGUJĄCY- Używam go jak dotąd ok 2-3 razy w tygodniu albo z kosmetykiem 3w1 od Isany Young, albo ze zwykłym żelem do mycia buzi. Efekt jest taki,że wszelki martwy naskórek na twarzy zostaje usunięty, buzia jest gładka i promienna. Nie zauważyłam jak dotąd żadnych podrażnień w związku z użytkowaniem płatka, więc jest nieźle. Pierwsze wrażenia na wielki, wielki plus.\nGREEN PHARMACY DELIKATNY ŻEL DO MYCIA TWARZY ZIELONA HERBATA-żel zakupiłam w sumie spontanicznie, nie do końca to planowałam. Miałam już kiedyś żel z GP tyle,że wersję aloesową. Bardzo ją lubiłam. Jeśli o tę chodzi to zapowiada się równie dobrze. Bardzo dobrze radzi sobie solo z usuwaniem resztek makijażu, a w połączeniu z płatkiem peelingującym od FYB dba o to,żeby moja buzia była promienna i gładka bez jakiejkolwiek suchości. A czuję,że będzie jeszcze lepiej :))\nESSENCE 06 SATIN MAUVE- tę konturówkę poznałam dzięki jednej z was(jeśli to czytasz wiesz o kogo chodzi:)), która napisała mi o niej w komentarzu pod jednym z wpisów o moich ulubionych różach w kwestii produktów do ust. Jakiś czas potem wybrałam się do Natury i przypadkowo zajrzałam do szafy Essence i znalazłam to cudo. Zakochałam się w tym kolorze natychmiast i postanowiłam,że zakupię. I tak konturówka spędziła na moich ustach prawie cały ostatni miesiąc, solo lub w połączeniu z płynną pomadką z Eveline co widzicie na zdjęciu niżej.\nZdjęcie poglądowe makijażu z użyciem korektora Art Scenic oraz trio do konturowania i tuszu Miss sporty:\nKrótki opis czego użyłam do tego makijażu:\nTWARZ- Podkład Maybelline Super Stay nr 05, Puder Wibo Fixing Powder, Eveline Contuor Sensation 01 Pink Beige, korektor Eveline Art Scenic 04 Light\nOCZY: Palety Make Up Revolution Iconic 3 oraz Wibo Neutral Eyeshadow Palette, tusz Miss Sporty Pump Up Booster 100% Rock\nUSTA: Essence 06 Satin Mauve oraz Eveline Velvett Matte nr 415 Nude Pink.\nI tak oto prezentują się faworyci października. Muszę przyznać,że nie spodziewałam się tak zacnej liczby, nie mniej jednak produkty przypadły mi do gustu i zapowiadają się ulubieńcy na dłużej niż tylko ten miesiąc.\nFaworyci Października Reviewed by Kamila O. on października 26, 2016 Rating: 5\nTags : bebeauty żel pod prysznic lody pistacjowe essence satin mauve eveline art scenic eveline contour sensation faworyci października FYB green pharmacy joanna tradcyjne receptury miss sporty 100% rock\nKaprysek 26 października 2016 19:16\nJedynie myjkę znam i bardzo lubię ;)\nKamila Nowak 31 października 2016 15:51\nPaula Suchocka 26 października 2016 21:05\nPowiem szczerze że nie wiele znam ! ;)\nKamila Nowak 31 października 2016 15:53\nTo warto nadrobić :)\nBeauty B. 26 października 2016 21:23\nTą wersję zapachową żelu z Bebeauty wypróbuję :)\nKamila Nowak 31 października 2016 15:55\nPolecam bo zapach jest super :)\nMelodylaniella 26 października 2016 21:31\nNie znam żadnego produktu ale szampon mnie zaciekawil :P melodylaniella.blogspot.com\nKamila Nowak 31 października 2016 16:00\nSzampon jest bardzo fajny to prawda. Oczyszcza zacnie. Natomiast na przyszłość proszę nie zostawiaj mi adresu swojego bloga. Jak będę chciała sama cię odwiedzę, a w większości przypadków to robię więc uprzedzam na przyszłość. Następnym razem komentarz będzie niezatwierdzony:)\nWiola N. 26 października 2016 22:05\nSzampon bym z chęcią wypróbowała. Korektor również bardzo lubię, a tą myjkę sobie muszę kupić :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:04\nSzampon jak najbardziej jest wart wypróbowania. Ja musiałam urządzić na nią polowanie wręcz, ale jak już się udało to jestem z niej zadowolona : )\nIwona 26 października 2016 22:27\nUwielbiam tę silikonową myjkę :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:07\nangelinacosmetics 26 października 2016 22:33\nMam tę myjke z Rossmanna :) super jest :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:10\nRzetelne Recenzje 26 października 2016 22:36\nTusz do rzęs chętnie bym wypróbowała :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:12\nNaprawdę warto bo efekt jest cudowny :)\nPistacjowe lody? Super! Fajny makijaż :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:17\nA no super to fakt. Dziękuję bardzo :)\nżadnego produktu nei miałam pistacjowa woń intryguje:)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:18\nPistacjowa woń zacną jest, więc warto wypróbować :)\nChocolade 27 października 2016 14:44\nPistacjowy żel z Biedronki bardzo lubię, podobnie jak korektor Art Scenic i myjkę do twarzy :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:19\nTo fajnie,że i tobie przypadły do gustu :)\nWiolucja 27 października 2016 15:49\nZaciekawił mnie ten płatek myjący do twarzy :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:22\nJest wart uwagi jak najbardziej :)\nMartyna G. 27 października 2016 16:24\nBardzo ładny makijaż :) Maskara jest mega intrygująca, bo uwielbiam pogrubienie i wydłużenie :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:26\nDziękuję bardzo kochana, choć mistrzem makijażu nie jestem :) Maskara jak najbardziej warta uwagi jeśli taki efekt ci odpowiada możesz brać w ciemno :)\nAbsurda blog 28 października 2016 14:34\nNo całkiem pokaźna lista. Moja mama kupiła sobie ten żel pod prysznic i za każdym razem jak wychodzi z łazienki po kąpieli, to pachnie w całym domu:) Ten płatek do mysia twarzy lepiej się sprawdza, do czyszczenia pędzli niż do twarzy :D\nKamila Nowak 31 października 2016 16:29\nNo się uzbierało tego. Miałam to samo, a co więcej mnie mama go podkradała i nie tylko ona :D Co do płatka to polecam może spróbować z nim raz jeszcze, gdyż to jak działa zależy od siły nacisku. Im mocniej naciskasz (oczywiście nie hardkorowo mocno) tym efekt lepszy. Ja do prania pędzelków mam inne cudo :)\nDouble Identity 28 października 2016 20:48\nTen tusz chętnie wypróbuję :)\nKamila Nowak 31 października 2016 16:30\nJeśli odpowiada ci efekt, który daje jak najbardziej warto się nim zainteresować :)\nJadwiga K. 1 listopada 2016 19:02\nAkurat tak się złożyło, że nie znam ani jednego z Twoich ulubieńców :))


lubiegrzyby: stycznia 2013\nTaki zakamuflowany prawdziwek, trzeba nie niego uważać. Dość często młode egzemplarze bywają mylone z borowikiem szlachetnym (Boletusedilis) lub koźlarzem babką (Leccinum scabrum). Łatwo go rozpoznać po gorzkim smaku. U starszych osobników kapelusz ubarwiony bladoróżowo od spodu (ma różowawe pory). Grzyb niejadalny, ze względu na bardzo gorzki smak. Często mówi się o nim szatan, jednak Borowik szatański (Boletus satanas) to inny grzyb, który zresztą bardzo rzadko w Polsce występuje.\nAutor: boguszpolczynski@freba.pl o 15:09 Brak komentarzy:\nEtykiety: borowikowate, goryczak żółciowy, gorzki podgrzybek, gorzki zajączek, gorzkniak, gorzkówka, grzyb cierpki, grzyb żółciowy, mięsogłów żółciowy, niejadalny, rurkami, szatan, tylopilus felleus\nRzadki grzyb nadrzewny, który objęty jest częściową ochroną, dlatego nie powinno się pozyskiwać go z żywych drzew, tylko z przewróconych. Jest pasożytem, który powoduje białą zgniliznę drewna. Występuje najczęściej na brzozach i olchach, czasami bukach. Owocnik składa się z duch form - formy płciowej i formy bezpłciowej.\nForma bezpłciowa to brunatnoczarnawa i spękana narośl, do 50 cm, w formie spęczniałej bryły węgla brunatnego tworząca się na pniu porażonego drzewa i przyrastającej przez kilka lat. Miąższ utworzony jest ze zbitej, drewnowatej grzybni, która zmienia z wiekiem barwę od żółtoochrowej do ciemnobrązowej z marmukowatymi białymi przerostami. Przyrost tej formy grzyba prowadzi często do zdeformowania pnia swojego żywiciela.\nFormy płciowa rozwija się w drewnie żywiciela, częściej pomiędzy drewnem i korą (w pobliżu formy bezpłciowej) i tworzy nietrwałe roczne owocniki o szerokości do kilkudziesięciu centymetrów i długości do kilku metrów i grubości do 1 cm. W zasadzie całą tą powierzchnie pokrywa rurkowy hymenofor zmieniający barwę od białej do ciemnobrązowej.\nW medycynie ludowej ze sproszkowanego owocnika przygotowywano wywary jako lek na dolegliwości żołądkowe znany pod rosyjską nazwą czaga (chaga). Stosowany także jako lekarstwo na raka w myśl magicznej reguły „podobne działa na podobne” – narośl na drzewie często zwie się rakiem drzewa. Najbardziej ceniony ze względu na swoje właściwości jest czyr rosnący na brzozie.\nWarto zajrzeć na stronę zdrowie i medycyna gdzie dość rzeczowo jest opisany czyr brzozy od strony leczniczej.\nZ racji tego, że na brzozach i olchach pospolicie występuje czeczota – obrzęk drewna, to istnieje możliwość pomyłki z błyskoporkiem. Jednak łatwo to odróżnić, gdyż czeczota jest bardzo twarda, przeważnie jest większa niż błyskoporek, czasem porośnięta mchem. W przypadku włóknouszka cała narośl jest brązowa aż do pnia, natomiast u czeczoty już po kilku centymetrach zaczyna się drewno.\nBłyskoporek podkorowy wygląda trochę jak spalony kawałek drzewa. Jakby natura podpowiadała do czego można go wykorzystać. Wystarczy owocnik wysuszyć, pomarańczowe wnętrze z łatwością łapie iskrę od tradycyjnego krzesiwa i można go wykorzysta jako „hubę” do rozpalania ognia.\nWywar z Błyskoporka:\nWysuszony grzyb trzeba rozbić najlepiej młotkiem w worku, odrzucić śmieci i kawałki kory, a to, co zostanie zmielić w młynku. Pół szklanki proszku zalać wrzątkiem tak, aby został przykryty i zostawić na 2-3 godziny. Potem dopełnić do litra wodą o temperaturze max. 50 stopni Celsjusza, najlepiej w termosie i zostawić na dwa dni. Można pić po odcedzeniu.\nPrzy okazji Porka brzozowego (Piptoporus betulinus) opisany jest nieco inny sposób parzenia.\nMożna także skorzystać z gotowego rozwiązania rodem z Rosji - wyciąg wodny z czarnej huby brzozowej z solami kobaltu. Preparat o nazwie Befungin bez problemu można nabyć w Polsce.\nAutor: boguszpolczynski@freba.pl o 11:47 Brak komentarzy:\nEtykiety: błyskoporek podkorowy, chaga, czaga, czarna huba, czyr, guz brzozy, huba ukośna, inonotus obliquus, niejadalny, przepis na grzyby, rak brzozy, rurkami, skośnorurkowa, szczecinkowcowate, włóknouszek ukośny\nCzubajka gwiaździsta - Macrolepiota konradii\nCzubajka gwiaździsta to taka bliźniaczka czubajki kani (Macrolepiota procera). Zazwyczaj jest mniejsza i raczej woli występować w lesie. W zasadzie od kuchni grzyby te traktuje się tak samo, więc można podejrzeć przepis przy okazji kani.\nAutor: boguszpolczynski@freba.pl o 16:02 Brak komentarzy:\nEtykiety: blaszkami, czubajka gwiaździsta, jadalny, macrolepiota konradii, pieczarkowate\nGrzyb jadalny, jednak mało ceniony. Spożyty na surowo może powodować zatrucia. W wielu atlasach nie zaleca się zbieranie tego gołąbka, ponieważ w większych ilościach może spowodować niedyspozycje żołądkowe. Ja jednak się pod tym nie podpisuje i jak tylko jest wysyp zbieram Gołąbka grynszpanowego. Przepis przyrządzenia tutaj.\nPowierzchnia kapelusza gołąbka grynszpanowego jest gładka, sucha i matowa, przy brzegu karbowana. W czasie deszczu staje się śliska. Kolor od zielonego przez oliwkowozielony do żółtozielonego. Na środku przeważnie ciemniejszy. Skórkę można ściągnąć niemal do wierzchołka kapelusza. Blaszki u młodych osobników białe, u starszych kremowe. Miąższ u młodych okazów twardy, biały i kruchy. Ma lekko piekący smak, szczególnie blaszki i niewyraźny zapach. Można go pomylić z gołąbkiem widlastym (gołąbkiem oliwkowozielonym) (Russula heterophylla), który nie ma szczypiącego smaku a skórkę można ściągnąć do jednej trzeciej promienia kapelusza. Nieco podobieństwa wykazuje do gołąbka zielonawego (Russula virescens), który jednak zazwyczaj ma spękaną skórkę. Oba wymienione gołąbki są jadalne. Zdarzają się także pomyłki z muchomorem sromotnikowym (Amanita phalloides) z powodu podobnej barwy kapelusza.\nbetka, gołąbek białozielonawy, gołąbek trawiastozielony, siwka\nAutor: boguszpolczynski@freba.pl o 04:54 Brak komentarzy:\nEtykiety: betka, blaszkami, gołąbek, gołąbek białozielonawy, gołąbek grynszpanowy, gołąbek trawiastozielony, gołąbkowate, jadalny, russula aeruginea, russula graminicolor, siwka\nPost ten jest uzupełnieniem poprzedniego o gąsce zielonce, wtedy nie udało mi się zrobić zdjęć owocników w naturalnym środowisku. Pomimo że na zdjęciach grzyby są w otoczeniu liści, to jednak rosły w lesie iglastym. Wyraźne są także pewne subtelne różnice koloru czy kształtu owocników (względem zdjęć z poprzedniego posta), wynikają z tego, że grzyby były zebrane na zupełnie różnych stanowiskach.\nAutor: boguszpolczynski@freba.pl o 14:43 Brak komentarzy:


PeUP » Katalog usług » Urząd Miasta Opola » Działalność gospodarcza » Składanie wniosków CEIDG-1 o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej\nKarta Usługi SO-II.0143.00010\nArt. 22 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (tekst jednolity: Dz.U. z 2019 r. poz. 1292), art 13 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (tekst jednolity: Dz.U. 2020 poz. 2296).\nZ chwilą zamiaru zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej\nPrzedsiębiorca może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na czas określony lub nieokreślony, nie krótszy jednak niż 30 dni (art. 23 ustawy Prawo przedsiębiorców). Okres zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej rozpoczyna się od dnia wskazanego we wniosku o wpis informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej i trwa do dnia wskazanego w tym wniosku albo we wniosku o wznowienie wykonywania działalności gospodarczej albo do dnia ustanowienia zarządu sukcesyjnego ( art. 24 ust. 2 ustawy PP). Przedsiębiorca wykonujący działalność jako wspólnik spółki cywilnej oraz poza spółką, może zawiesić wykonywanie działalności w jednej z tych form. Zawieszenie działalności wykonywanej w formie spółki cywilnej jest skuteczne pod warunkiem jej zawieszenia przez wszystkich wspólników (art. 22 ust. 3 - 5 ustawy PP). W stosunku do zobowiązań o charakterze publicznoprawnym zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej wywiera skutki prawne od dnia, w którym rozpoczyna się zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej, do dnia poprzedzającego dzień wznowienia wykonywania działalności gospodarczej (art. 24 ust. 7 ustawy PP.). Zgłoszenie informacji o zawieszeniu wykonywania działalności gospodarczej jest zwolnione z opłat (art. 13 ustawy z dn. 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy – tekst jednolity: Dz.U. 2020 poz. 2296).\nData i czas udostępnienia informacji: 2021-01-07 10:01:18


Coś na ząb imprezowicza | Mamotoja.pl\nGorąca czekolada (porcja dla jednej osoby)\nśmietana kremówka - 5 łyżek\nDo głębokiego rondla wlać mleko i śmietanę. Dodać cukier puder i podgrzewać na wolnym ogniu ciągle mieszając (nie gotować). Czekoladę drobno posiekać, dodać do ciepłej zawiesiny, dodać cynamon, doprowadzić do wrzenia.\nnajlepsze owoce do takich koktajli to: truskawki, maliny, jagody, banany.\nWyczyszczone owoce wrzuć do miskera, zalej jogurtem lub kefirem lub śmietaną, dodaj cukier i cukier waniliowy i zmiksuj. Podawaj w wysokich, ładnie ozdobionych szklankach.\nśmietanka kremowa do dekoracji.\nMasa: Mleko zagotować z posiekaną wanilia i przecedzić. Żółtka utrzeć z miodem, mąką i kakao; wlewać powoli do takiej masy gorące mleko, szybko mieszając trzepaczką. Potem wstawić do większego naczynia z gorącą woda i ubijać na parze przez ok 10 minut. Następnie zdjąć z ognia i dodawać po kawałku masła, ciągle ucierając.\nBiszkopty skropić sokiem z pomarańczy, wyłożyć nimi formę, nalać część kremu, obłożyć opłukanymi i obranymi truskawkami, zalać pozostałym kremem i włożyć do lodówki na 2-3 godziny. Udekorować bitą śmietaną.\n1i1/4 szklanki maki\nMąkę wymieszać z przyprawami i proszkiem do pieczenia. Dodać opruszoną cukrem marchew, rodzynki, cukier, olej i rozmącone jaja. Wlać do tortownicy i piec ok. godziny.


Koniec problemów z wodą w Przecławiu? | Polskie Radio Rzeszów\n13 Lip, 2020 13:20\nOkoło miliona złotych otrzyma gmina Przecław (powiat mielecki) z budżetu państwa na inwestycje wodne. Dofinansowana zostanie budowa stacji kontenerowej podnoszenia ciśnienia wody wraz ze stalowym zbiornikiem.\nDecyzję o przyznaniu wsparcia przekazała minister Funduszy i Polityki Regionalnej. Małgorzata Jarosińska - Jedynak powiedziała, że dla mieszkańców gminy jest to bardzo ważna inwestycja. Łączny koszt inwestycji to ponad milion 300 tysięcy złotych z tego 80% stanowi dotacja. Nowo wybudowana stacja obsłuży ponad 6 z 12 tysięcy mieszkańców.\nBurmistrz Przecławia Renata Siembab powiedziała, że nie raz mierzyła się z problemem braku wody. W ubiegłym roku przez kilka tygodni ponad 3 tysiące rodzin nie miało wody. Po wybudowaniu stacji problem dostarczania wody zostanie rozwiązany. Inwestycja ma być gotowa do końca tego roku.\nWięcej w tej kategorii: « Podkulski uniewinniony. Żąda 7 milionów odszkodowania\tGang zawodników MMA rozbity. Wyłudzili 20 tysięcy złotych haraczu »\nZespół Opieki Zdrowotnej w Ropczycach ma nowego szefa. Adam Pachlita został powołany na stanowisko dyrektora na 6 lat. Poinformował o...


Oilily – moda-online.pl\nOilily jest to holenderska firma odzieżowa produkująca ubrania dla dzieci i młodzieży. W swoim asortymencie przedstawia także dodatki: obuwie dziecięce oraz damskie, chusty i torebki.\nOilily wyłonił się w świecie mody w 1960 roku w Holandii, kreując styl Bohemia, powrót do ,,ziemistych” ubrań, które są wygodne i modne. Wraz z upływem lat, firma rozprzestrzeniła swoją działalność na całą Europę, Stany Zjednoczone, Japonię oraz Koreę. Ubrania są aktualnie dostępne w 70 salonach w Europie, Ameryce i Japonii.\nW Polsce niestety nie ma żadnego sklepu Oilily, można jedynie zakupić perfumy tej marki na polskich stronach internetowych.\nOilily produkuje ubrania niezwykle kobiece. Styl casual w bardzo wyraźnym stopniu uwypukla dziewczęcy urok poszczególnych ubrań. Wiosenno-letni pokaz 2009 rozpoczął się od wyjścia modelki w seksownym stroju kąpielowym. Szyku i tajemniczości dodała wielka kolorowa chusta, zarzucona na ramiona niczym peleryna. Na wybiegu królowały krótkie szorty i jasne dżinsy. Spodnie były bardzo opięte legginsy. Niejednokrotnie miały jakiś wzorek np. delikatną kratkę.\nObok dorosłych modelek wystąpiły także dzieci. Dziewczynki ubrane były w kolorowe stroje i wzorzyste getry. Przeważał kolor koralowy i różowy. Ciekawe wzory miały bluzy dla nastolatków. W pokazie nie zabrakło także nawiązań do motywu przewodniego tej marki – stylu boho. W tej tendencji utrzymane były spódnice z motywami folklorystycznymi oraz rozszerzane tuniki. Wyraźnie widać było zamiłowanie projektantów to kreacji ,,dzieci kwiatów”.\nUbrania Oilily skierowane są przede wszystkim do bardzo młodej szerzy odbiorców – dzieci oraz młodzieży. Projektanci pokazują, że nawet bardzo młoda i nieświadoma mody osoba może z powodzeniem poszukiwać swojego stylu. Warto dobierać dzieciom rzeczy w taki sposób, aby czuły się w nich komfortowo.\nOilily proponuje swoim klientom oryginalne produkty tekstylne. Firmę wyróżnia w szczególności bogate zdobnictwo, innowacyjne inspiracje oraz ekspresywna kolorystyka. Ubrania dla dziewczynek i chłopców występują w 2 kategoriach wiekowych: niemowlaki i bardzo małe dzieci (56-98), dzieci pomiędzy 3 a 7 rokiem życia (104-152). Trzecia linia odzieżowa zarezerwowana jest dla młodych kobiet noszących rozmiary 33-44.\nTel.: 020 4228713\n2011 RB Haarlem, Netherlands\nTel.: 023 5329954


Resort infrastruktury pracuje nad projektem nowelizacji ustawy Prawo o ruchu drogowym, która ma uprościć procedury związane z rejestracją pojazdów, ale też ograniczyć niektóre obowiązki ich właścicieli i kierowców. Projekt przeszedł już etap konsultacji społecznych.\nBazując na nowych możliwościach systemu CEPiK 2.0 oraz odwołując się do społecznych oczekiwań deregulacji również w kwestiach uregulowanych w Prawie o ruchu drogowym resort infrastruktury przekazał do konsultacji społecznych projekt obszernej nowelizacji. Jednak jak zaznaczono w uzasadnieniu – inicjatorem części zmian jest również Ministerstwo Cyfryzacji.\nJedną z najciekawszych propozycji resortu cyfryzacji jest na pewno zwolnienie z obowiązku posiadania przy sobie i okazywania na żądanie uprawnionego organu kontroli ruchu drogowego dokumentu prawa jazdy. Byłby to kolejny dokument (po dowodzie rejestracyjnym), którego kierowca nie musiałby wozić ze sobą. Organy kontroli sprawdzałyby uprawnienia kierowcy w centralnej ewidencji kierowców w CEPiK 2.0. Ponadto, żeby ustalić tożsamość kierującego, miałyby dostęp do danych z rejestru dowodów osobistych. Znajdują się tam m.in. wizerunki obywateli.\nNależy jednak pamiętać, że zwolnienie z obowiązku posiadania przy sobie prawa jazdy obejmuje wyłącznie kierowców, którzy mają ten dokument lub pozwolenie na kierowanie tramwajem wydane w Polsce.\nOsoba, której prawo jazdy nie zostało wydane, będzie oczywiście cały czas traktowana jakby nie miała uprawnień do kierowania pojazdami.\nBez kłopotliwych nalepek, z rejestracją online\nProjekt zakłada też rezygnację z obowiązku posiadania nalepki kontrolnej. Jego autorzy uznali ją za zbędną wobec pełnego powiązania procesu rejestracji pojazdów z Centralną Ewidencją Pojazdów i innymi projektowanymi rozwiązaniami.\nRaportom generowanym z Centralnej Ewidencji Pojazdów, dokładniej – z usługi „Mój pojazd”, ma zostać nadana moc dokumentu. Obecnie usługa ta umożliwia wygenerowanie w pliku PDF raportu o posiadanych pojazdach wraz z ich danymi. Ale nie potwierdza on formalnie danych zgromadzonych w ewidencji.\nInnym rozwiązaniem wpisanym do projektu z inicjatywy Ministerstwa Cyfryzacji jest wprowadzenie nowej usługi rejestracji online pojazdu zakupionego w salonie. Umożliwi ona rejestrację nowego pojazdu przez salon w imieniu kupującego. Diler musiałby złożyć online wniosek o rejestrację pojazdu, następnie odebrać z organu rejestrującego decyzję o czasowej rejestracji pojazdu wraz z pozwoleniem czasowym i zalegalizowanymi tablicami rejestracyjnymi.\nKarta pojazdu do lamusa\nGłównym celem projektu są ułatwienia dla obywateli (właścicieli pojazdów, w tym przedsiębiorców) oraz zmniejszenie zadań i obciążeń administracyjnych dla organów samorządowych (może z wyjątkiem wprowadzenia 30-dniowego terminu na złożenie przez właściciela wniosku o rejestrację). W związku z tym przewiduje on np. zniesienie obowiązku wydawania karty pojazdu w procesie jego pierwszej rejestracji poprzez zmianę/uchylenie w Prawie o ruchu drogowym przepisów dotyczących karty.\nNowy właściciel, stare tablice\nProjekt zakłada też wprowadzenie możliwości zachowania (na wniosek właściciela) dotychczasowego numeru rejestracyjnego pojazdu przy jego przerejestrowaniu, jeżeli był zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Co w takim przypadku miałby zrobić starosta? Wydawałby właścicielowi pojazdu decyzję o rejestracji i dowód rejestracyjny oraz dokonywał legalizacji dotychczasowych tablic rejestracyjnych. To obniżyłoby wysokości opłat ponoszonych przez właściciela pojazdu związanych z rejestracją pojazdu o 99,50 zł. To koszt wydania tablicy rejestracyjnej, np. samochodowej – 80 zł, nalepki kontrolnej – 18,50 zł i opłaty ewidencyjnej – 1 zł.\nPoza tym przewidziano też m.in.:\n– wprowadzenie możliwości rejestracji lub czasowej rejestracji pojazdu na wniosek właściciela przez starostę właściwego również ze względu na miejsce czasowego zamieszkania (siedzibę) lub miejsca zakupu lub odbioru pojazdu na terytorium RP\n– zniesienie obowiązku zwrotu pozwolenia czasowego po upływie terminu czasowej rejestracji pojazdu\n– zniesienie obowiązku przedkładania do rejestracji pojazdu dowodu własności, jeśli od uprzedniej ostatniej rejestracji pojazdu nie nastąpiła zmiana w zakresie własności pojazdu – np. przy przeprowadzce.\nNa nowe zasady przyjdzie nam poczekać\nW projekcie założono, że ustawa wejdzie w życie po upływie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. Ale część przepisów ma być wprowadzana później. Kiedy? Po sześciu lub nawet dwunastu miesiącach od dnia ogłoszenia. Część rozwiązań jest jednak uzależniona od dostosowania systemu CEPiK. Dlatego określono, że minister właściwy ds. informatyzacji w porozumieniu z ministrem właściwym ds. transportu ogłosi w dzienniku urzędowym tego pierwszego oraz na stronie Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia odpowiednich rozwiązań technicznych. Zastosowano więc podobne rozwiązanie, jak przy wprowadzaniu w życie przepisów ustawy o kierujących pojazdami dotyczących okresów próbnych.


Przyjaciele - Cabrio Magazyn\nStrona główna Friends\n[bsc_button size=”md” style=”primary” block=”false” title=”Zobacz” url=”http://dodechypodcast.pl” target=”_blank” nofollow=”false”]\nWTC-WATCH THIS CAR to grupa pasjonatów motoryzacji z etyliną w żyłach i obiektywem w dłoni. Z tą samą charyzmą pochylają się nad kultowym Mustangiem i kwadratowym E30 stojącym gdzieś na tyłach szopy, wiedzą jak wydobyć piękno z każdego pojazdu, po prostu się na tym znają. Po sesji każde auto ma + 10 pkt do zajebistości!\n[bsc_button size=”md” style=”primary” block=”false” title=”Zobacz” url=”https://www.facebook.com/WTCWatchThisCar/” target=”_blank” nofollow=”false”]\nAUTONATA wynajem aut w Gnieźnie to mega sprawdzony adres który polecam na 100%. Nie spotkałem się jeszcze z taką sytuacją, żeby gdy zepsuje się auto w Berlinie, firma dojechała z Gniezna aby dostarczyć nowy transport i zrobiła to w ramach współpracy! Absolutnie bezkonkurencyjni! Polecamy!\n[bsc_button size=”md” style=”primary” block=”false” title=”Zobacz” url=”http://www.autowynajem.gniezno.pl/” target=”_blank” nofollow=”false”]\nPringles Orginal. To od niego wszystko się zaczęło. Pierwszy smak zamknięty w legendarnym już kształcie hiperbolicznej paraboloidy, który pasuje jak ulał do naszej unikalnej puszki w kształcie tuby. Tyle historii – od awangardy, przez zakręcone smaki, aż po niekończącą się zabawę – nic dziwnego, że to więcej niż chipsy! Jest z nami od drugiej edycji CABRIO POLAND! Jest CABRIO, jest PRINGLES! Dziękujemy!\n[bsc_button size=”md” style=”primary” block=”false” title=”Zobacz” url=”https://www.pringles.com/pl/home.html” target=”_blank” nofollow=”false”]\nPaulaner – niemieckie piwo produkowane przez monachijski browar Paulaner, w Polsce dystrybuowane przez Grupę Orbico. Historia Paulanera sięga XVII wieku. Pierwszy oficjalny dokument opisujący istnienie na peryferiach Monachium browaru prowadzonego przez braci paulinów pochodzi z 1634 roku. Warzyli oni wtedy cieszące się popularnością mocne piwo Salvator, konsumowane szczególnie w okresie wielkiego postu. Na początku XIX wieku browar stał się przedsiębiorstwem świeckim, obecnie należy do BHI (Brau Holding International AG) Wspaniałe pszeniczne piwo o wyjątkowym, ożywczym smaku. Nasi partnerzy przy III Międzynarodowym Zlocie CABRIO POLAND 2018 w Poznaniu.\n[bsc_button size=”md” style=”primary” block=”false” title=”Zobacz” url=”https://www.paulaner.com/” target=”_blank” nofollow=”false”]