Wspomnienia okupacyjne Stefana Wciślińskiego\n...należałoby się przedstawić. Matura w 1932 roku. Ta sama klasa, do której uczęszczał, nieżyjący już, pianista o światowej sławie Witold Małcużyński. Siedział na ławce za mną razem z Wojciechem Kwasiborskim rozstrzelanym w Palmirach w 1940 roku. Współpracownik fenomenalnie zdolnego Bolesława Piaseckiego, późniejszego założyciela Stowarzyszenia PAX, który był w klasie wyższej.\nW 1937 roku uzyskałem tytuł magistra prawa na Uniwersytecie Warszawskim im. Józefa Piłsudskiego. Następnie ukończyłem Kurs Podchorążych Rezerwy przy 13 Dywizji Strzelców Kresowych w Równem na Wołyniu. W 1939 roku w obliczu zbliżającej się nieuchronnie wojny zostałem zmobilizowany w początkach sierpnia i wraz ze swoją Dywizją wcielony do Armii Interwencyjnej Gdańskiej. Znaleźliśmy się na Pomorzu. Jeszcze w garnizonie zostałem mianowany dowódcą ochrony sztandaru mojego 44 Pułku Legii Amerykańskiej. Zadanie opanowania Gdańska okazało się niewykonalne i w przeddzień wybuchu wojny Dywizja zostaje przerzucona w rejon Tomaszowa Mazowieckiego.\nWchodzimy w skład Armii Odwodowej „Prusy”. Pierwsze naloty, pierwsze ofiary. W Tomaszowie Mazowieckim jesteśmy witani okrzykami „bijcie Niemców!”, częstowani chlebem, owocami, wiśniakiem. Dochodzą do nas ponure pomruki dział spod Piotrkowa Trybunalskiego, gdzie walczą już nasze pułki 43 i 45. Tymczasem mój pluton w którym byłem zastępcą dowódcy porucznikiem B. dostaje centralne zadanie. Umacniamy nasze pozycje na głównym szlaku natarcia na Warszawę, na szosie (dzisiejsza trasa Katowice – Warszawa). Trudne zadanie, szanse wydają się być niewielkie, jeśli zważymy, że mamy tylko jedną armatkę p-panc. i jedną zenitówkę. Intensywne bombardowanie naszych pozycji rozpoczęło się 6 września rano. Bomby padały gęsto, siedzieliśmy ukryci w dołach strzeleckich, aby uniknąć większych strat. Samoloty nieprzyjaciela latały bezkarnie, jedyna zenitówka niewiele mogła zdziałać. Naszych samolotów nie było widać. Oczekiwana pomoc z zachodu nie nadchodziła. Szosą wycofywały się spod Częstochowy resztki rozbitej 7 Dywizji – widok mocno deprymujący. Trwaliśmy, spodziewając się w każdej chwili najazdu czołgów. Przed wieczorem złowrogi szum w powietrzu zwiastował zbliżanie się armii gen. Rundstedta. Szans nie mamy żadnych. Chcąc uniknąć rozjechania przez czołgi rozpoczęto odwrót w lasy spalskie. W ciemnościach, rakiety wystrzeliwane przez dywersantów wskazywały niemieckim bateriom cele. Rozpoczęła się niesamowita kanonada. Ludzie padają, konie kwiczą, stają dęba, miażdżone drzewa łamią się z trzaskiem. Cofamy się na zachód – kierunek Wisła, aby zdążyć na przeprawy pontonowe, przedtem jeszcze Pilicą. Istnieje obawa, że Niemcy na swych pojazdach będą szybsi i odetną nam drogę do Wisły. Zdesperowani, podwładni żołnierze, klną, na czym świat stoi: „a żeby go jasny grom zabił, żeby on skonać nie mógł, ten antychryst co tę wojnę wymyślił”; celował w tych pomstowaniach jeden z kaprali. Mój marsz został niebawem przerwany. Ni z tego ni z owego łapie mnie jakiś wyższy oficer i rozkazuje organizować na trakcie obronę przeciwczołgową. Mówię, że nie mamy broni przeciwpancernej, „to pójdziecie na bagnety ! „ – słyszę. W nieszczęściu ludzie tracą rozum. Ale rozkaz jest rozkazem. Z trudem zatrzymuję około 50 ludzi, zajmujemy pozycje obronne, okopujemy się. Po jakiejś godzinie widzę, że z tych ludzi nie ma nawet połowy – trudno w nocy, w lesie, dowodzić i pilnować.\nDotąd nie wspominałem, że ta moja 13 Dywizja w przeważającej części składała się z Ukraińców z Wołynia, i Białorusinów z Polesia. Oni nie bardzo chcieli umierać za Polskę – szczególnie kiedy Niemcy rzucili ulotki, że będą tworzyć Wolną Ukrainę. W tej beznadziejnej sytuacji rozpoczynamy dalsze wycofywanie – czołgów na razie nie widać. Nad Pilicą mój batalion, który już się częściowo odnalazł, dostaje rozkaz osłaniać odwrót dwóch pozostałych batalionów pułku. Nieprzyjaciel coraz ściślej nas otacza. Most po przejściu batalionu saperzy wysadzają – część wojsk nie zdążyła. Na moście po raz ostatni widzę dowódcę pułku płk. F. W tym czasie ginie mjr. Ż – d-ca jednego z batalionów, giną oficerowie, giną żołnierze. Cofamy się ciągle przez spalone wsie, jeśli całe, to wymarłe, bez ludzi, jak cmentarze. Maszerujemy głównie nocami. Którejś takiej nocy zostaliśmy znienacka ostrzelani ogniem karabinów maszynowych z pobliskiego lasu. Zaskoczeni ludzie rzucają się do ucieczki, na nic się zdaje rozkaz : Stać ! Padnij ! Ognia ! – nie ma gdzie się ukryć, otwarte pole, popłoch. Ludzie padają rażeni: „O Jezu ! O Jezu ! – daje się słyszeć. Duch upada, jak to bywa, kiedy armia w odwrocie. Ratuję się skacząc w pełnym rynsztunku do rzeki, chyba Radomki. Zmoczony do suchej nitki jestem na drugim brzegu. Kolejnego dnia, ciągle w jakichś nowych składach osobowych, ryzykowne natarcie, mówią, że to Nowe Miasto nad Pilicą. Podstawa wyjściowa zagajnik, z miejsca powitani jesteśmy silnym ogniem z broni maszynowej – przerwane natarcie. Zginął wtedy kolega podchorąży, drugi dostał serię po nogach. Na szczęście zmieniamy kierunek i wychodzimy na szlak komunikacyjny. Zapchany uciekinierami, coraz trudniej się poruszać. Zmęczenie i głód coraz bardziej dokuczają – kuchnia została rozbita jeszcze pod Tomaszowem. Spragnieni, wodę pijemy z leśnych dołków. Coraz bliżej do Wisły.\nGdzieś około 10 września w nocy, w lesie, kpt. K. ogłasza tragiczną wieść : „wywiadowcy donieśli, że jesteśmy otoczeni, niszczymy broń, bo jak złapią z bronią to pozabijają – idziemy do niewoli”. Szybko decyduję – nie idę do niewoli !; żołnierze są zrozpaczeni. Dobieram sześciu zdecydowanych, odważnych, kieszenie pełne granatów, gołe bagnety w ręku. Przebijamy się. Pomimo ostrzału, na drugi dzień pod wieczór jesteśmy blisko Wisły. Ostatni odcinek pokonujemy na porzuconych koniach kawaleryjskich. Niestety, zostało nas tylko dwóch. Z resztą nie wiem co się stało. Jeden, bliski mi podchorąży B. opadł zupełnie z sił i zboczył do napotkanej chaty. Wchodzimy do sadu, nagle wyskakują chłopi: „gdzieście cholera wjechali, cała wieś pełna Niemców” – krzyczą. Bierzemy konie, krzakami docieramy do brzegu. Z wiklin wychodzą grupki żołnierzy. Mają tylko jedną, podziurawioną łódź, do której wszyscy się pakują. Jeden taki, jak mi mówią, zabił porucznika z rkm, bo pierwszy wskoczył do łodzi, zapamiętałem go, myślę, że w garnizonie porozmawiamy. Mówią, że po drugiej stronie są łodzie, ale przewoźnicy nie chcą ryzykować. Samoloty już nas wykryły i rzucają bomby. W górę lecą fontanny wody i piasku. Przeprawcie mnie, a ja zorganizuję przeprawę. Z kilkoma żołnierzami odszukaliśmy łodzie, przewoźników przekonaliśmy argumentami nie do odparcia, że nie należy się bać. Działo się to na wysokości Sobienie Jeziory. Pobliska przeprawa w Mniszewie, jak mówiono „rządowa”, opanowana przez Niemców, którzy już idą na Warszawę. Nasza 13 Dywizja – ostatnia zorganizowana dywizja broniąca dostępu do Warszawy – właściwie rozbita. Przez Garwolin, niemal całkowicie spalony, gdzie w koszarach uzupełniłem w jednostce kawalerii umundurowanie i uzbrojenie, kieruję się na Lublin. Niedaleko w Piaskach organizujemy kompanie rozbitków. Z moich ludzi nie widzę nikogo. Nastroje dosyć podłe. Niemcy, po zrzuceniu bomb, nadal bezkarnie atakują z broni pokładowej. W mocno przerzedzonych składach (miejscowi po prostu dezerterują), docieram, pamiętnego 17 września, do Łucka.\nTego dnia nawała sowiecka ruszyła na Polskę, o czym dowiedziałem się od napotkanego starszego oficera. Oficer radzi, abym w miejscowym 24 pułku piechoty przebrał się za cywila, bo radio podało, że o 12-tej wjadą czołgi. Istotnie, w samo południe jest pierwszy czołg. Nikt do niego nie strzela, bo nie ma czym. Pakt o nieagresji zerwany, szykuje się IV rozbiór Polski, sąsiedzi po raz kolejny dogadali się. W zaistniałej sytuacji postanawiam kierować się do Warszawy, pomiędzy dwoma armiami. Zorganizowałem trzech ludzi z P.Z.L-u z Warszawy i na zdobytych za papierosy, zardzewiałych rowerach, ile sił pedałujemy na Brześć. Tu czekają już nasi Ukraińcy, jeszcze nadal w polskich mundurach, tylko z czerwonymi opaskami na rękawach i wyłapują takich jak ja i podobnych. W porę się orientuję, rzucam rower do rowu, sam skaczę w pobliskie kartoflisko i unikam pojmania. Lawiruję między naszymi wrogami, w końcu gdzieś koło Kiwerc ładuję się do transportu z polskimi lotnikami. Jadą do Rumunii – nie ma innego wyjścia – wskakuję do nich. Jedziemy w dobrych nastrojach. Radość była krótka, pod Brodami na Podolu Sowieci zatrzymują pociąg. Wiele się nie namyślając, trochę czołgając się, trochę pędząc, skaczę przez krzaki do pobliskiego lasu. Zmrok zapada szybko. Szybka decyzja uratowała mnie chyba przed Katyniem. Nikt poza mną nie ruszył się z pociągu. Sytuacja nie do pozazdroszczenia: sam w lesie, lekko ubrany, bez jedzenia, bez dowodu osobistego, bez znaku tożsamości, z ostatnimi groszami w kieszeni, wśród nieprzyjaźnie nastawionej ludności i polujących na nas wrogów. Po nieprzespanej nocy, zziębnięty wyszedłem rano na drogę, mieszam się z uciekinierami, których wszędzie pełno. Głodny i wyczerpany kieruję się na Warszawę. I tym razem szczęście mnie nie opuściło. Niespodziewanie napotykam na kolegę z tej samej podchorążówki, który z trudem mnie poznaje po tej blisko miesięcznej tułaczce. Nie był zmobilizowany. Pochodzi spod Siedlec, gdzie rodzice i wujostwo mają gospodarstwo i folwark w Jagodnem. Po dwóch, trzech dniach dobiliśmy do owego folwarku, witani gościnnie. Jako tako odżywiony i wypoczęty ruszyłem do Warszawy, która jeszcze się broniła. Był dzień 5 października, kiedy znalazłem się pod mostem Poniatowskiego. Wjazd do Warszawy wstrzymany – Hitler przyjmuje defiladę w Alejach Ujazdowskich. Tak się skończyły moje boje w 1939 roku.\nSojusznicy zostawili nas na pastwę wroga, nie udzielili tak bardzo oczekiwanej pomocy. Dla Zachodu najważniejsze było zniszczenie komunizmu, nawet po trupie Polski. Nie chcieli pamiętać żeśmy ich przez wieki bronili przed Wschodem. Choćby ostatnie zwycięstwo nad bolszewikami pod Warszawą w 1920 roku, nad Niemnem i pod Komarowem, największej od bitwy narodów pod Lipskiem w 1813 roku – walce kawalerii, gdzie zginął książę Józef Poniatowski. Tak też i w 1939 roku, stawiając opór Niemcom, daliśmy czas Zachodowi i Wschodowi na przygotowanie się do nieuniknionej wojny.\nDla Polaków nastąpił okres ponurej okupacji hitlerowskiej. Życie w ciągłym strachu wywózki, łapanki, więzienia, obozu koncentracyjnego, egzekucji. Pracuję dorywczo w prywatnej firmie remontowej, jakieś małe interesiki – żyć trzeba. Przybywa rodzinie syn.\nNie mam żadnego dowodu, który by mnie chronił. W listopadzie 1943 roku, w okresie masowych egzekucji ulicznych, zostaję uwięziony na Pawiaku. „Jesteście zakładnikami. Jak nie ustaną napady na Niemców – wy odpowiadacie !” – ogłoszono nam oficjalnie. Zapowiadają, że będą co noc dwóch rozstrzeliwać. Nie mam żadnych szans na wydostanie się, nie mam takiego dowodu, który by mnie mógł wyreklamować. Tym, co ocaleją grozi Oświęcim. Jeść prawie nie dają, zupa na bazie wody, można ją lać do butelki, kawałek chleba, na wieczór jakaś ciecz, tak zwana „kawa”. Jestem po miesiącu obsypany czyrakami, po raz pierwszy w życiu dokuczają mi hemoroidy. Spanie na jakiejś sieczce, omal na gołej podłodze, zgnieceni do ostatnich granic, masy wesz, po prostu nie można zasnąć. Cud może mnie tylko uratować. Kiedy jestem już kompletnie zdesperowany, nagle podrywa mnie głos wachmajstra: „Wciśliński do kancelarii !”. Trzymają mnie twarzą do ściany, potem pozwalają podejść do biurka. Stawiają zarzut, że pracuję dla wywiadu angielskiego. Odpowiadam, że nie mam z tym nic wspólnego. Komendant Pawiaka nieźle mnie traktuje, ciągle nie wiem co jest grane. Nadzieja zaczyna we mnie wstępować, a może? Istotnie, na drugi dzień pod wieczór jestem wywieziony za bramy Pawiaku przez kapitana Gestapo. Wkrótce cała sprawa się wyjaśniła. Mój Ojciec trafił przypadkiem przez znajomego na młodą, ładną kobietę, folksdojczkę, która jak się potem przedstawiła, była osobistą przyjaciółką wysoko postawionego generała niemieckiego. Jeden telefon wystarczył. Ta sama kobieta, do której się później zwróciłem, uchroniła od najgorszego mojego brata Józefa. Na ludzkim nieszczęściu żerowały wtedy różne hieny wyłudzając pieniądze, moi rodzice zanim znaleźli właściwą osobę, też najpierw padli ich ofiarą.\nNadszedł rok 1944, rok Powstania Warszawskiego. Byłem związany z AK. Chodziłem na zbiórki z kolegami z podchorążówki i z liceum Zamojskiego. Po fatalnej wpadce w 1943 roku, po wyjściu z Pawiaka, moje kontakty stały się luźniejsze. W Powstaniu działałem w P.K.B., włączonym do AK. 2 września wpadłem w ręce żandarmerii niemieckiej. Palili całą osadę, w której spałem w wykopanym dole. W ostatniej chwili udało mi się przekazać pistolet kobiecie, która wrzuciła go do studni. Psa owczarka Niemcy zastrzelili na miejscu, chciałem przekupić żandarma – Ślązaka – nie udało się. Popędzili nas do obozu w Pruszkowie. Po drodze, na Okęciu uciekłem, (który to już raz). Tym razem nie było to takie trudne. Przez podwórze, w pole, schowałem się za kupą gnoju. Przerażony gospodarz w obawie o własną skórę protestował, ale jakoś przekonałem go do siebie. Przez Piaseczno, Grójec, wylądowałem w Częstochowie. Już z nowym dowodem, bo warszawiacy byli wyłapywani. Do spalonej, zrujnowanej Warszawy nie było po co wracać.\nPracę znalazłem w tej samej firmie remontowej, w której pracowałem w Warszawie. 16 stycznia, w przeddzień sowieckiej ofensywy zza Wisły, inżynier – właściciel proponuje mi jazdę do Radomia, aby ewakuować stolarnię do Częstochowy. Decyduję się, można zarobić na skórach z tamtejszych garbarni. Już na rogatce ostrzegają mnie, że rusza ofensywa, liczę, że zdążę. Niedaleko Radomia Niemcy uciekają trzema kolumnami. Swoją ciężarówką i osobowym Fordem jadę pod prąd, posuwam się jedynie dlatego, że niemiecka sanitarka toruje nam drogę. Popłoch niesamowity, nawet chorzy ze szpitala pędzą o kulach. W Radomiu na ulicach pokopane rowy przeciwczołgowe, jestem zmuszony zostawić samochody na pierwszym, lepszym podwórzu. W nocy bezustanne bombardowanie, siedzę w piwnicy. Rano w mieście są już Sowieci., po ulicach walają się trupy tych, co nie zdążyli uciec. Mimo moich protestów Sowieci rekwirują firmowe samochody. Wracam do Częstochowy razem z nimi. Podczas podróży polują na uciekających Niemców, którzy uciekając nie okazują ochoty do walki. Po odłączeniu od Sowietów, którzy poszli na Łódź, wpadam na wyjeżdżających z lasu na motocyklu i koniu trzech oficerów niemieckich. Pytają o drogę „ nach Litzmanstad „ i odjeżdżają. Dołączam do nowego oddziału radzieckiego. W Opocznie wywiązuje się walka z przebijającymi się Własowcami. Ogień gęstnieje, kryję się w domu miejscowego sędziego. Zabłąkana kula zabija jednego z domowników. Następnej nocy jestem w znanym mi z 1939 roku Tomaszowie. Wygląda na opustoszały, tylko łuny oświetlają ulice. Noc spędzam w opuszczonym domu, w całkowitych ciemnościach. Nieprzyjemnie, czuwam do rana. Po drodze, w Suchowoli, jakieś NKWD woła mnie do ciężarówki. Nie podoba im się moja kenkarta, bo pisana po niemiecku. Przekonuję ich, że innych dowodów w Guberni nie było. W Gildach na moich oczach rozstrzeliwują za remizą kilkudziesięcioosobowy oddział niemiecki, który poddał się.\nI tak dobrnąłem do Częstochowy, oczekiwany z dużymi obawami. Jeszcze raz udało się. Po roku wracam do Warszawy. Jedno mieszkanie i kamienica Ojca spalone, drugie, teściowej ograbione z mebli. Cieszę się, że żyję po tylu dramatycznych przeżyciach. Trzeba zacząć od nowa...\n Tekst napisany w maju 1993 roku jako szkic artykułu do Wydawnictwa Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Jana Zamojskiego w Warszawie ul. Smolna 30. We wstępie jest mowa o poparciu autora dla prezesa Stowarzyszenia Wychowanków w związku z Jego zaangażowaniem w działania na rzecz organizacji. Stefan Wciśliński zmarł 31 maja 1993 roku. Artykuł nie ukazał się.\n Na Wołyniu, dzisiejsza Ukraina.\n Arkadiusz Zbigniew w 1941 roku\n Najstarszy syn Józefa, również wychowanek liceum im. Jana Zamojskiego.\n Czerniakowska r. Chełmskiej


Prelude.pl - OptiKat - katalog stron www\nUrl do strony: https://prelude.pl\nNajczęściej jest tylko jeden powód usterki klocków hamulcowych w samochodach- długie przebywanie samochodu na mrozie. Zamarznięcie tylnych klocków auta może wystąpić zarówno na ulicy jak iw garażu. Często przyczyną pośrednią jest wysoka wilgotność. Pomiędzy tarczą a klockiem hamulcowym tworzy się warstwa kondensatu, która tworzy gęstą skorupę lodową.\njapońskie samochody, auto, samochody, blog motoryzacyjny, motoryzacja, Honda\nJeśli chciałbyś sprawdzić jak działa nasza kancelaria oraz jeżeli potrzebujesz fachowej porady prawnej, to gorąco zapraszamy Cię na naszą stronę. Jesteśmy doświadczonym zespołem pracowników, znamy się...\nWiesz dlaczego nasz blog o rynku mieszkaniowym oraz nieruchomości w Krakowie, to nie tylko alternatywa ale miejsce które warto docenić czy odwiedzić? Bowiem staramy się za jego pośrednictwem przekazać...


Naukowcy oczyszczają pierwiastki ziem rzadkich z odpadów kopalnianych - Różne - 2022\nNaukowcy być może odkryli nowy sposób wydobywania pierwiastków ziem rzadkich z odpadów pozostałych po kopalniach, budząc nadzieje, że może on zapewnić stałe dostawy cennego towaru.\nPierwiastki ziem rzadkich znalezione w odpadach wydobywczych\nNaukowcy z Idaho National Laboratory (INL), Rutgers University i Critical Materials Institute mogli znaleźć sposób na wydobycie pierwiastków ziem rzadkich (REE) z odpadów wydobywczych, potencjalnie zapewniając wiarygodne źródło tych cennych zasobów.\nZOBACZ TAKŻE: ZŁOŻE RZADKICH ZIEMI, KTÓRE MOŻE ZAOPATRZĆ ŚWIAT ZNALEZIONY W JAPONII\nREE to elementy, które są trudne do zdobycia w Stanach Zjednoczonych, ponieważ nie ma podaży krajowej, więc muszą być pozyskiwane spoza USA. Do tej klasy metali zalicza się neodym i dysproz, z których oba są kluczowymi elementami w produkcji wielu zaawansowanych technologicznie elementów elektronicznych.\nPonieważ nie ma wiarygodnego, krajowego źródła tych metali, dostawy tych elementów potrzebnych do produkcji czasami ulegają zakłóceniom.\nJednak REE istnieją w dużych ilościach w substancji zwanej fosfogipsem (PG), będącej produktem ubocznym produkcji kwasu fosforowego z fosforytu, którego USA mają wiarygodne źródła. Tylko w 2017 roku Stany Zjednoczone wydobyły około 28 milionów ton tego minerału.\nUszlachetnianie pierwiastków ziem rzadkich z fosfogipsu\nAby sprawdzić, czy REE można ekstrahować z PG, dodali do syntetycznego PG sześć różnych REE - itru, ceru, neodymu, samaru, europu i iterbu - i przetestowali różne rozwiązania, aby sprawdzić, czy można wyekstrahować REE.\nOkazało się, że w szczególności jedno rozwiązanie jest obiecujące. Roztwór był mieszaniną kwasów organicznych wytwarzanych przez bakterię Gluconobacter oxydans (GO), powszechnie występujący w naturze, jak na gnijących owocach.\nKwasy produkowane przez GO nie są najskuteczniejsze w ekstrakcji REE, kwas siarkowy jest w rzeczywistości najskuteczniejszy, ale kwasy GO stosowane w procesie zwanym „bioługowaniem” są znacznie łatwiej dostępne i potencjalnie opłacalne.\n„W przypadku ługowania biologicznego używamy kwasu organicznego, który jest mniej szkodliwy dla środowiska” - powiedział Yoshiko Fujita z INL, współautor artykułu opisującego badania, które są dostępne online i zostaną opublikowane w The Journal of Chemical Thermodynamics tego maja.\n„Myślę, że jest tam tak ogromna rezerwa” - dodał David Reed, również z INL i współautor artykułu. „W pewnym momencie napotykamy na presję i będziemy musieli spojrzeć na PG jako realny zasób. Jeśli coś stanie się z przepływem materiału REE, te źródła PG są znaczące ”.\nSklasyfikowany jako odpad przemysłowy, dostęp do pali PG jest zwykle ograniczony. Naukowcy szacują, że na wysypiskach w całych Stanach Zjednoczonych może znajdować się ponad miliard ton PG, a ich technika może prawdopodobnie wyprodukować 100 000 ton REE rocznie, prawie tyle samo, ile jest wydobywane w danym roku.\nObejrzyj wideo: Cudowna planeta - SE01EP06 - Wielki las. Lektor PL (Lipiec 2022).\nwiadomość bardzo zabawna\nCopyright 2022 \_ Naukowcy oczyszczają pierwiastki ziem rzadkich z odpadów kopalnianych...


SZWECJA: Seksualne orgie żeńskiego personelu z małoletnimi uchodźcami w ośrodku azylanckim - NewsBook\nStrona główna Wiadomości Świat SZWECJA: Seksualne orgie żeńskiego personelu z małoletnimi uchodźcami w ośrodku azylanckim\nSZWECJA: Seksualne orgie żeńskiego personelu z małoletnimi uchodźcami w ośrodku azylanckim\nRozpoczęło się śledztwo przeciwko żeńskiemu personelowi ośrodka w Amal, dla małoletnich uchodźców przebywających w Szwecji bez rodziców. Oskarżono między innymi kobiety, które doprowadzały do intymnych związków z małoletnimi uchodźcami. Nawiązało się tam kilka stałych relacji seksualnych między pracownikami i nieletnimi mieszkańcami ośrodka. Pito tam także często alkohol, i demolowano obiekt w czasie pijacko – seksualnych orgii.\nNa filmie, który jest w aktach sprawy, widać jak kobieta, która pracuje w ośrodku tańczy nago na stole a potem siada okrakiem na nieletnim chłopcu. Dopiero po tym incydencie sprawą zajęła się policja.\n– To nie jest oczywiście w porządku, jeśli personel ma taki stosunek do dzieci, z którymi pracuje. To nie wygląda profesjonalnie – komentuje Maria Björklund, szef Inspektoratu Ochrony Zdrowia.\nIvan Stipic, urzędnik gminy Amal, zwraca uwagę, że niedopuszczalne jest, aby pracownicy uprawiali seks, imprezowali i pili alkohol razem z mieszkańcami ośrodka, którzy są zależni od nich.\nJednak nas w Szwecji już nic nie zdziwi.


O nas – Gabriel Interior\nWnętrze każdego z nas potrzebuje ujścia na świat zewnętrzny. Naszym zadaniem jest wydobycie Twoich potrzeb tak, aby projektowane wnętrze stało się ukojeniem dla ciała i duszy bez względu na jego przeznaczenie. Z pełną świadomością podchodzimy do każdego projektu. Stawiamy na indywidualność, ponieważ zdajemy sobie sprawę jak ważne jest dla Ciebie otoczenie w którym przebywasz.\nOferujemy pełne zaangażowanie, ciągły rozwój oraz jakość pracy. Posługując się wiedzą w zakresie architektury wnętrz, najnowszych trendów, materiałów, nietuzinkowych rozwiązań wkładamy ogrom energii, aby stworzyć wymarzony projekt.\nPasja i zamiłowanie do architektury otwiera nam wspaniałą drogę do tworzenia, czego efektem jest Twoje poczucie komfortu. Odpowiednio zestawione materiały, barwy, rozwiązania przestrzenne, obiekty mają w efekcie końcowym w pełni otulić Twoje zmysły.\nZapraszamy do współpracy. Zadzwoń lub napisz!\n+48 884 362 638\n© 2019 Gabriel Interior. All Rights Reserved.


11 najczęstszych błędów przy wyborze hostingu - wybierz serwer dla siebie 11 najczęstszych błędów przy wyborze hostingu - wybierz serwer dla siebie\nStrona główna » Blog » Biznes » 11 najczęstszych błędów przy wyborze hostingu\nPoznaj 11 błędów, które najczęściej popełniają osoby szukające hostingu dla strony WWW, bloga czy sklepu internetowego.\nCzasem klienci mnie pytają o to jaki hosting wybrać, a ja specjalistą w tym temacie nie jestem. Dlatego poprosiłam Mateusza Mazurka o wsparcie wiedzą i napisanie artykułu tutaj.\nWidzę, że często osoby szukające hostingu dla swojego internetowego projektu popełniają podobne błędy. Zazwyczaj jest to patrzenie nie na te parametry oferty, co trzeba. Z chęcią podzielę się dziś z Tobą najczęstszymi błędami, przy wyborze hostingu dla projektu internetowego.\nPrzez 14 lat miałem styczność z wieloma różnymi firmami hostingowymi – tworząc strony WWW dla klientów na początku kariery, optymalizując je pod kątem robotów Google i szybkości działania, czy tworząc różne własne projekty, czy blogi. Widziałem już wiele hostingów i wiele problemów z nimi związanych.\nDobry hosting powinien być szybki, niezawodny i bezpieczny. Większość osób patrzy jednak wyłącznie na to, ile jest gigabajtów powierzchni (im więcej, tym lepiej, prawda?) czy transferu. A najlepiej, aby jak najwięcej rzeczy w ofercie było “bez limitu”. Jednak nie tędy droga.\nA po co to wszystko? Szybki hosting to szybka strona WWW, blog czy sklep. A szybka strona to więcej klientów i wyższa konwersja.\nOto 11 najczęstszych błędów przy wyborze hostingu:\n1. Dlaczego nie patrzysz na CPU i RAM?\nCPU (czyli procesor) i RAM (czyli pamięć) to komponenty, które masz w swoim komputerze. I wiesz pewnie, że im lepszy procesor (więcej rdzeni, wyższe taktowanie) i im więcej pamięci RAM, tym komputer działa szybciej. Dlaczego więc większość osób nie zwraca na to uwagi przy wyborze hostingu?\nNiektóre firmy hostingowe niechętnie dzielą się informacjami o dostępnych zasobach, klienci rzadko o nie pytają i efekt jest taki, że transfer jest “bez limitu”, ale strona działa wolno. A że działa wolno dowiemy się, gdy już zacznie ją odwiedzać więcej osób niż my i kilku członków naszej rodziny.\nNie popełniaj tego błędu i przed wyborem hostingu sprawdź dostępne CPU (zalecam minimum 1 core CPU / 100% CPU / 1 rdzeń / 1 GHz – zależnie od oznaczenia) i dostępny RAM (zalecam minimum 1 GB).\n2. Dużo przestrzeni, ale powolne dyski\nRzeczą, na którą często patrzy się przy wyborze hostingu, jest przestrzeń dyskowa. W końcu im więcej gigabajtów tym lepiej, prawda? No nie do końca.\nOczywiście ważne jest, aby pomieścić wszystkie dane strony WWW, ale równie ważne jest też to, jak szybko strona będzie działała – a na to ma wpływ szybkość dysków używanych przez hosting.\nMożemy spotkać oferty na dyskach HDD, SSD lub dyskach typu SSD NVMe. Podobnie jak w komputerach domowych, dyski SSD są wielokrotnie szybsze od talerzowych dysków HDD. A dyski typu SSD NVMe są nawet 10–11x szybsze od SSD. Obecnie wybór hostingu na dyskach HDD jest błędem, za który zapłacimy wolno działającą stroną WWW.\nSzybkość dysków HDD vs SSD vs SSD NVMe (źródło)\nPrzed wyborem konkretnego hostingu warto też upewnić się, że wszystkie dane znajdują się na szybkich dyskach SSD lub SSD NVMe (a nie np. tylko bazy danych), oraz sprawdzić, czy hosting nie nakłada żadnych uciążliwych limitów prędkości odczytu lub zapisu na dysku ani IOPS (ilości operacji na sekundę).\n3. Zacofany hosting\nHTTP/2 to standard komunikacji serwera (hostingu) z przeglądarką użytkownika na komputerze czy smartfonie. I, mimo że pojawił się on w 2015 roku i już w momencie premiery był wspierany przez wszystkie czołowe przeglądarki internetowe, to niestety do dziś są hostingi, które nie wpierają obsługi HTTP/2.\nZobacz demo pokazujące różnice w szybkości między HTTP/2 a HTTP 1.1:\nNie warto rozważać wyboru hostingów, które zatrzymały się w czasie i cały czas działają na standardzie HTTP/1.1 z 1997 roku, nie wspierając HTTP/2. W świecie technologii internetowych każdy rok to kamień milowy. Tym bardziej że za rogiem czeka już protokół HTTP/3, który przyniesie kolejne przyspieszenie stron WWW.\nTo, czy Twoja strona działa na HTTP/2 możesz sprawdzić np. tym narzędziem od keycdn.\n4. Hosting, który każe płacić za certyfikat SSL\nDziś certyfikat SSL dodający https:// przed adresem strony to standard już nie tylko w sklepach internetowych, ale na wszystkich blogach czy stronach. Głównie ze względu na prywatność i bezpieczeństwo odwiedzających stronę. Jest to także jeden z czynników wpływających na pozycję w Gogole, a bez niego strona WWW oznaczona jest jako niezabezpieczona np. w przeglądarce Chrome.\nOd kilku lat certyfikat SSL każdy może mieć za darmo między innymi dzięki inicjatywie Let’s Encrypt. W praktyce taki bezpłatny certyfikat SSL nie różni się niczym do płatnych certyfikatów sprzedawanych przez różne firmy.\nWarto wybierać taki hosting, który wspiera darmowe certyfikaty SSL, pozwalając wygenerować i utrzymywać je “bezobsługowo” z poziomu panelu zarządzania hostingiem.\n5. Lokalizacja hostingu daleko od klientów\nCzęsto wybieramy hosting z polecenia, nie zastanawiając się, gdzie fizycznie znajdują się serwery firmy hostingowej. To spory błąd, bo im serwer jest fizycznie bliżej użytkownika końcowego, tym szybciej będzie działała strona.\nOgólna zasada jest taka, aby serwery hostingu naszej strony były co najmniej na tym samym kontynencie co większość osób odwiedzających nasze strony WWW. Kierując więc ofertę głównie do klientów w USA, poszukajmy hostingu z serwerami w Ameryce. A do klientów z Europy – w Europie.\nWarto pamiętać też o tym, że lokalizacja firmy hostingowej to nie to samo co lokalizacja serwerów. To, że firma jest np. z Poznania, nie znaczy, że serwery nie mogą być np. w Niemczech czy Francji, co jest bardzo częstym zjawiskiem.\n6. Hosting niezgodny z RODO\nWażną kwestią przy wyborze hostingu jest kwestia zadbania o RODO. W końcu na hostingu przechowujemy często dane osobowe np. klientów naszego sklepu internetowego czy adresy e-mail. Sporo ciekawych rzeczy na temat RODO możesz dowiedzieć się z artykułu Zmiany w ochronie danych osobowych, czyli RODO i odcinka podcastu “I co to RODO dało? Czy jest czego się bać?”.\nW kwestii hostingu powinna interesować nas jednak rzecz – Czy hosting wspiera RODO? Czy udostępnia – choćby w postaci elektronicznej – umowę o powierzeniu przetwarzania danych osobowych?\nWarto to sprawdzić, bo o ile z firmami hostingowymi z Unii Europejskiej nie ma zazwyczaj większych problemów (są do tego zobowiązane prawnie), to nie wszystkie firmy spoza UE są do RODO przystosowane i odpowiednio zadbają o dane naszych klientów i kontrahentów.\n7. Hosting, który nie dba o aktualizacje\nTo jeden z większych grzechów firm hostingowych. I błędów, które można popełnić, wybierając taką firmę. Brak aktualizacji wersji języka PHP czy bazy danych, na których oparte są strony internetowe (np. WordPress), to nie tylko zagrożenie dla bezpieczeństwa, brak wsparcia najnowszych funkcji języka, ale i wolniejsze działanie stron WWW.\nKażda aktualizacja PHP przyspiesza ładowanie stron internetowych.\nPorównanie szybkości różnych wersji PHP (źródło)\nPrzed wyborem konkretnej oferty hostingu warto sprawdzić lub zapytać jaka wersja PHP jest udostępniana klientom i porównać ją z aktualnie najnowszą wersją.\n8. Awaryjny hosting bez SLA\nAwarie zdarzają się w każdej firmie hostingowej, bez żadnych wyjątków. Tak samo jak konieczność wyłącznie na chwilę serwera, aby coś zaktualizować czy usprawnić. Jednak przez większość czasu hosting powinien działać bezawaryjnie. Błędem jest założenie, że wszystko firmy hostingowe równie dobrze dbają o bezawaryjne działanie.\nAby nie naciąć się na hosting, który często ma różnego rodzaju awarie, warto znaleźć firmę oferującą wysokie SLA (service level agreement). W przypadku hostingów SLA określane jest procentowo, zazwyczaj od 99.00% do 99.99% i określa ono, przez jaki procent czasu nasz hosting będzie działał prawidłowo.\nI tak przykładowo gwarancja SLA na poziomie 99%, oznacza, że maksymalny czas niedostępności hostingu w miesiącu może wynieść łącznie 7 godzin.\n9. Hosting z ukrytymi limitami i ograniczeniami\nKolejnym błędem jest niesprawdzenie na stronie z ofertą firmy hostingowej zakładki nazwanej “limity bezpieczeństwa”, “parametry bezpieczeństwa” lub brak dokładnego przyjrzenia się szczegółowej specyfikacji hostingu. To właśnie tam kryją się zazwyczaj różnego rodzaju ograniczenia i limity, których nie widać na pierwszy rzut oka. Choć część firm nie podaje ich wcale.\nCzęste limity, z którymi można się spotkać w ofertach hostingów to np.:\nmaksymalna liczba połączeń do bazy danych\nmaksymalna ilość wysłanych e-maili dziennie\nmaksymalna wielkość załącznika e-mail\nWażne, aby takie ewentualne limity były jak najwyższe, lub, aby nie było ich wcale. Warto się upewnić i wypytać o nie firmę hostingową jeszcze zanim uruchomimy naszą stronę WWW na nowym hostingu.\n10. Backupy, backupy i jeszcze raz backupy!\nBackupy? Są! – tak odpowie każda firma hostingowa, bo przecież kopie zapasowe to podstawa. Nie chcielibyśmy, aby z dnia na dzień zniknęła nasza strona WWW i aby nie dało się jej odzyskać. A taki sytuacje zdarzały się już wśród krajowych i zagranicznych dostawców hostingu.\nNie popełnij tego błędu i nie poprzestań na informacji, że kopie zapasowe są wykonywane. Dopytaj firmę hostingową:\njak często są robione (minimum, to raz na 24 godziny)\njak długo są przechowywane (zalecam przynajmniej 7 dni)\nczy w kopiach zapasowych są wszystkie dane (pliki, bazy danych, poczta)\nKopia zapasowa to podstawowa sprawa, aby szybko przywrócić stronę do działania przy awarii, po włamaniu czy “rozsypaniu się” strony WWW np. przy aktualizacji jakiejś wtyczki do WordPressa.\n11. Pułapka promocyjnych cen\nNa koniec listy błędów zostawiłem kwestię cen. Nie będę się rozpisywał o tym, że droższe zazwyczaj znaczy lepsze, bo pewnie doskonale o tym wiesz. Choć miałem okazje testować firmy hostingowe, które oferują świetną jakość w naprawdę przyzwoitych cenach.\nBłędem przy wyborze hostingu jest patrzenie tylko na cenę hostingu za pierwszy rok, która często jest promocyjna. Kto by nie chciał hostingu za 49 zł rocznie? Prawda jest jednak taka, że po roku przyjdzie nam zapłacić górne kilkaset złotych za przedłużenie hostingu. Zdecydowanie warto wziąć pod uwagę nie tylko cenę w pierwszym roku, ale cenę przedłużenia w kolejnych latach. W końcu hosting kupujemy na lata.\nTa sama sytuacja dotyczy domen. Co z tego, że dostaniesz domenę .pl za darmo, albo za 1 zł, jak po roku rejestrator będzie kazał Ci zapłacić 100–200 zł. I tak samo w kolejnych latach. Zdecydowanie lepiej zapłacić kilka złotych więcej i móc ci roku przedłużać domenę za 50 zł.\nTym bardziej że domena kupiona w każdej firmie będzie “taka sama” – nie ma znaczenia, gdzie ją kupimy. Możemy mieć domenę w jednej firmie (tam, gdzie jest tanio), a hosting w innej (tam, gdzie jest dobra jakość). Żaden problem.\nUff… i to koniec błędów w tym artykule, choć rzeczy, na które warto zwrócić uwagę, jest oczywiście więcej.\nHosting jest jedną z ważniejszych rzeczy, które musimy wziąć pod uwagę, uruchamiając sklep internetowy. Ale nie tylko sklep. To samo dotyczy bloga, forum czy strony firmowej, czy innego internetowego projektu.\nZe swojej strony chcę Cię gorąco zachęcić do dokładnego porównywania ofert hostingów, sprawdzania parametrów technicznych i testowania hostingów przed zakupem. W końcu większość firm hostingowych oferuje 7 czy 14 dni za darmo, podczas których możemy samodzielnie sprawdzić i przetestować działanie hostingu. A są do tego narzędzia i skrypty.\nWarto też przetestować support hostingu, bo gdy coś pójdzie nie tak albo będziemy potrzebować pomocy, to właśnie obsługa klienta będzie dla nas pierwszą deską ratunku. Warto to wszystko sprawdzić nim wyciągniemy portfel i opłacimy hosting na rok z góry oraz uruchomimy tam naszą stronę WWW, nasz blog, forum czy sklep.\nKilka słów od Agaty: WOW! Jak otrzymałam ten artykuł od Mateusza to naprawdę byłam pod wrażeniem. Nie raz słyszałam, że te wszystkie CPU i inne dziwne skróty to takie tam wewnętrzne informacje i nie muszę na nie zwracać uwagi… a jednak! No i zwrócę. Ciebie też do tego zachęcam. Zobacz jakie parametry ma Twój obecny hosting i podejmij właściwą dla siebie decyzję 😉 Dzięki Mateusz!\nAutorem tekstu jest Mateusz Mazurek – Przedsiębiorca internetowy. Solopreneur. Wydawca i autor blogów. Twórca rankingu najlepszych hostingów (z recenzjami i gruntownymi testami każdego z nich) oraz bezpłatnego poradnika Jak wybrać hosting?\nZdecydowanie bardzo dobrze został wypunktowany błąd związany z SSLem, który dzięki Let’s Encrypt może być darmowy, co prawda, wymaga odświeżania automatycznego, ale można to zautomatyzować. Przydatny artykuł !


W (basiax1075) on Pinterest\nkotleciki z cary\nPsSide DishesDinner IdeasYummy FoodDietsDelicious FoodSide DishFood GarnishesForward\nTermoablacja ultradźwiękowa – pod taką nazwą kryje się nowoczesna metoda leczenia mięśniaków macicy. Cechuje się wysoką skutecznością oraz brakiem konieczności przeprowadzania operacji. Placówka umożliwia kobietom do 43. roku życia udział w kwalifikacjach do przeprowadzenia bezpłatnego zabiegu usunięcia guza. Zapisy wciąż trwają!\nFood InspirationDrinkPolish FoodMomBakingDrinksDrinkingBeverageForward\nCiasto na piernik staropolski, długo dojrzewający\nLubię takie szybkie i pyszne propozycje obiadowe. Pomidorowa potrawka z piersią kurczaka i warzywami, świetnie sprawdzi się na obiad lub kol...


Nowe możliwości rehabilitacyjne w Sandomierskim szpitalu - Info Sandomierz\nNowe możliwości rehabilitacyjne w Sandomierskim szpitalu\nSzpital Specjalistyczny im. Ducha Świętego w Sandomierzu może się pochwalić kolejnym dofinansowaniem. Tym razem jest to kwota 185 tysięcy złotych. Na co zostanie wydana? Chodzi o odnowienie oddziału rehabilitacji, w którym co roku pojawia się bardzo dużo pacjentów. Niestety wielu z nich przez ostatnie lata skarżyło się na słaby słabej jakości sprzęt oraz kiepskie warunki. Mimo że specjaliści od rehabilitacji robili wszystko, aby pacjentom żyło się jak najlepiej, to braki finansowe były bardzo widoczne. Nie tylko pacjenci mieli tego dość, ale również zarząd szpitala. Zdecydował się on w końcu wystąpić o pieniądze do Urzędu Marszałkowskiego, ale kwota, którą otrzymał szpital była zbyt mała. Choć było to aż 300 tysięcy złotych, to jeszcze trochę brakowało, aby pokryć inwestycję. Teraz jednak udało się otrzymać kolejne 185 tysięcy złotych, dzięki czemu możemy się spodziewać, że rehabilitacja w Sandomierzu będzie na najwyższym możliwym poziomie.\nDbanie o zdrowie jest niezwykle istotne. Porady na ten temat możesz znaleźć na anyfiles.pl.\nInwestycje dla służby zdrowia w Sandomierzu\nNie jest to pierwszy raz, gdy Szpital Specjalistyczny im. Ducha Świętego potrzebuje poważnego wsparcia finansowego. Infrastruktura medyczna w mieście wymaga wielu zmian i są tego świadomi nie tylko lekarze i pacjenci ale także władze miasta. Cieszy nas więc to, że takie dofinansowania mają miejsce, bo są to małe kroki do tego, aby sandomierski szpital był naprawdę nowoczesną placówką, gwarantującą swoim pacjentom najlepsze możliwe warunki. Tylko pytanie: ile jeszcze będziemy na na ten dzień czekać?\nPacjenci potrzebujący rehabilitacji to bardzo zróżnicowana grupa. Wśród nich są osoby po wypadkach ale też takie, które z niektórymi problemami zmagają się od dzieciństwa. Czasami gdy już otrzymamy pomoc od lekarza, okazuje się, że potrzebujemy też trochę ćwiczeń, aby wrócić do sprawności fizycznej. Nie zawsze jesteśmy w stanie sami o to zadbać, dlatego udajemy się do odpowiedniego centrum rehabilitacyjnego. Takie usługi oferują też szpitale i inne placówki medyczne, choć czasami ze względów finansowych wygląda to słabo.\nTags: rehabilitacja, służba zdrowia, szpital\nŚwiatowy Dzień Osób z Zespołem Downa w Sandomierzu


Nowy projekt! – Fundacja Ekotrend\nGłodni gry – aktywni dla pszczół\nTematyka projektu „Głodni gry – aktywni dla pszczół” porusza problem ubożenia baz pokarmowych dla dzikich pszczół, utraty miejsc gniazdowania oraz zaniku ich bioróżnorodności. Owady te czerpią pożywienie z kwiatów, potrzebują więc stabilnego dostępu do roślin kwitnących, zarówno w czasie, jak i przestrzeni. Malejąca liczba roślin bogatych w pyłek i nektar, którymi żywią się pszczoły, to jeden z głównych powodów redukcji populacji zapylaczy. Na tę sytuację mają wpływ coraz gęstsza zabudowa miast, wzrost powierzchni upraw, częste koszenie trawników i łąk, a także wprowadzanie w przestrzeń miejską kwiatów dekoracyjnych o niskiej zasobności pokarmowej lub roślin inwazyjnych, wypierających gatunki rodzime.\nProjekt jest połączeniem procesu edukacyjnego, zabawy i rywalizacji w innowacyjnej formule dostępnej dla wszystkich, którym bliskie są wartości przyrodnicze. Społeczność lokalna może poprawić los pszczół nie tylko zakładając bazy pokarmowe i miejsca do gniazdowania, czy chroniąc bioróżnorodność roślin na istniejących łąkach, parkach, ogrodach, ale również manifestując swoje zainteresowanie tematem, dzieląc się wiedzą zdobytą podczas różnych otwartych aktywności. Temu mają służyć gry terenowe, które nie tylko poszerzają informacje na temat owadów zapylających, ale również włączają we wspólną rywalizację i dialog między uczestnikami.\nCzego dotyczą gry\nMateriały do gier prezentują bioróżnorodność owadów zapylających, miejsca ich życia, zwyczaje, potrzeby, a także szeroko omawiają zagadnienia związane z ich rolą w ekosystemie, udziałem w produkcji żywności, jak również współczesne zagrożenia dla populacji pszczół oraz sposoby obywatelskiej ochrony owadów.\nKto może zorganizować gry\nProjekt adresowany jest do samorządów, placówek oświatowych aktywnych w swoich środowiskach, a także domów kultury, organizacji z branży turystycznej i podmiotów działających na rzecz rozwoju lokalnego. Rolą organizatora gry jest udostępnienie jej w swojej okolicy (np. park miejski) lub wykorzystanie jej podczas własnych aktywności społecznych – wydarzeń gminnych, obchodów świąt tradycyjnych, pikników ekologicznych, imprez promujących dziedzictwo regionu, również w trakcie kolonii, obozów letnich, wycieczek szkolnych i innych projektów organizowanych na terenie polskich miast i wsi.\nKto może uczestniczyć w grach\nGry adresowane są do wszystkich chętnych – rodzin z dziećmi, grup zorganizowanych (kolonie), uczniów, turystów i innych zainteresowanych. Charakteryzują się one uniwersalnością, przystępnością i dopasowane są do możliwości i umiejętności zarówno dzieci w wieku szkolnym, jak i rodzin z dziećmi młodszymi, jest to również ciekawa propozycja dla osób dorosłych.\nDla organizatorów gier\nZadaniem organizatora gry jest pobranie i wydrukowanie materiałów do gier, a następnie udostępnienie ich uczestnikom w dowolnym momencie, według własnego planu wydarzeń i w wybranym miejscu. Od organizatora wymagać to będzie (poza wykonaniem wydruków) ustawienia w terenie ośmiu specjalnych plansz i rozdania uczestnikom kart zadań prowadzących przez grę. Punkty gry nie wymagają żadnej obsługi, niemniej jednak warto sporządzić plan sytuacyjny lub opis trasy. Kartę zadań organizator może również zamieścić na swojej stronie internetowej, umożliwiając tym samym pobranie jej przez potencjalnych uczestników gry. Materiały edukacyjne są odpowiednio przygotowane w wersji elektronicznej. Instrukcje dla organizatorów zawierają scenariusze gier.\nUdostępniamy Państwu do pobrania pliki w formie spakowanego archiwum.\nKażde archiwum zip zawiera cztery pliki z elementami danej gry (plansze, karta zadań, scenariusz gry, karta kontrolna). Po pobraniu tych plików na urządzenie należy użyć programu typu 7zip, WinRar lub WinZip i wypakować pliki z archiwum do folderu. Udanej gry!\nUwaga: Gry powstały w ramach projektu „Głodni gry – aktywni dla pszczół”, który został sfinansowany ze środków Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021-2030. Fundacja Ekotrend udziela zgody na ich bezpłatne pobieranie, kopiowanie i użytkowanie bez żadnych ograniczeń. Zabrania się modyfikacji pobranych materiałów oraz ich rozpowszechniania w celach komercyjnych, w szczególności bez informowania odbiorców o dofinansowaniu ze środków Programu Fundusz Inicjatyw Obywatelskich NOWEFIO na lata 2021-2030.\ngra 1 – pobierz\ngra 2 – pobierz\nSzukasz informacji? Masz pytania?


Korki Pomorze 17.01.2022 16:00. Raport drogowy dla Pomorza, autostrady A1 i trasy S7. Jak wygląda trasa na Hel? | Gdańsk Nasze Miasto\nPomorskie drogi, raport drogowy z Pomorza - 17.01.2022 16:00\nReda – Lębork (11 minut opóźnienia)\nBytów - Chojnice (6 minut opóźnienia)\nChwaszczyno – Żukowo (12 minut opóźnienia)\nKartuzy – Bytów (6 minut opóźnienia)\nRuch drogowy jest tu teraz większy. Trasa zajmie Ci ponad 52 minuty. To o 1 minutę dłużej niż zwykle.\nSą utrudnienia na drodze. Trasa zajmie Ci ponad 56 minut. To o 6 minut dłużej niż zwykle.\nWarunki drogowe są złe. Trasa zajmie Ci ponad 30 minut. To o 2 minuty dłużej niż zwykle.\nMusisz liczyć się tu z utrudnieniami. Trasa zajmie Ci ponad 30 minut. To o 2 minuty dłużej niż zwykle.\nMusisz liczyć się tu z utrudnieniami. Trasa zajmie Ci ponad 24 minuty. To o 8 minut dłużej niż zwykle.\nRuch drogowy jest tu teraz większy. Trasa zajmie Ci ponad 29 minut. To o 12 minut dłużej niż zwykle.\nMusisz liczyć się tu z utrudnieniami. Trasa zajmie Ci ponad 1 godzinę i 4 minuty. To o 2 minuty dłużej niż zwykle.\nMusisz liczyć się tu z utrudnieniami. Trasa zajmie Ci ponad 1 godzinę i 7 minut. To o 3 minuty dłużej niż zwykle.\nRuch drogowy jest tu teraz większy. Trasa zajmie Ci ponad 41 minut. To o 2 minuty dłużej niż zwykle.\nSą utrudnienia na drodze. Trasa zajmie Ci ponad 46 minut. To o 4 minuty dłużej niż zwykle.\nMusisz liczyć się tu z utrudnieniami. Trasa zajmie Ci ponad 1 godzinę i 9 minut. To o 3 minuty dłużej niż zwykle.\nMusisz liczyć się tu z utrudnieniami. Trasa zajmie Ci ponad 1 godzinę i 4 minuty. To o 6 minut dłużej niż zwykle.


Wszystko zaczęło się w Koninie - Przewodnik Katolicki\nKomponując muzykę do "Marzyciela", zanurzałem się we własnym dzieciństwie, które kojarzy mi się z nadwarciańskimi łąkami - podkreślał w licznych wywiadach Jan A. P. Kaczmarek, zdobywca tegorocznego Oscara. We wspomnieniach z najmłodszych lat, a także młodości kompozytora, "zanurzali się" wraz z nim mieszkańcy rodzinnego Konina podczas benefisu zorganizowanego 24 kwietnia z okazji...\nKomponując muzykę do "Marzyciela", zanurzałem się we własnym dzieciństwie, które kojarzy mi się z nadwarciańskimi łąkami - podkreślał w licznych wywiadach Jan A. P. Kaczmarek, zdobywca tegorocznego Oscara. We wspomnieniach z najmłodszych lat, a także młodości kompozytora, "zanurzali się" wraz z nim mieszkańcy rodzinnego Konina podczas benefisu zorganizowanego 24 kwietnia z okazji jego przyjazdu.\nW miejscowym kinie przedwojennego Konina pewien młodzieniec o nazwisku Kazimierz Maciński wraz ze swoim kwintetem ilustrował muzyką nieme filmy. Kinowi muzycy wykonywali zwykle ówczesne szlagiery, czasami jednak Kazimierz prezentował również własne kompozycje. Tak więc wszystko zaczęło się w Koninie i to na długo przed moim narodzeniem - skwitował z uśmiechem tę opowieść Jan Kaczmarek w czasie benefisu. Co ma jednak wspólnego ze zdobytym przez niego Oscarem wspomniany przedwojenny muzyk? Osiem lat po wojnie urodził mu się wnuk, któremu nadano aż trzy imiona: Jan Andrzej Paweł. By ukochany wnuczek mógł podglądać prowadzone przez dziadka lekcje gry na skrzypcach, Kazimierz wyciął dziurę w drzwiach, a gdy Jaś skończył sześć lat, podarował mu instrument. - Byłem tak uszczęśliwiony, że spałem z tymi skrzypcami. Trzymałem je pod kołdrą w łóżku. Któregoś dnia zapomniałem, że tam są i skoczyłem na pościel. Tak skończyła się moja kariera skrzypka, a rodzice postanowili kupić fortepian - wspominał, będąc w Koninie. Jak się okazało, skrzypiec jednak nie porzucił. Obecni na spotkaniu przyjaciele opowiadali, że nastoletni Janek grywał na nich pastorałki w czasie świątecznego kolędowania w domach na konińskiej starówce. - To były często góralskie takty, a turonia, z którym wędrowaliśmy, mam do dziś! - chwalił się jeden z kolegów kompozytora.\nNatomiast dzięki fortepianowi Janek stał się gwiazdą licealnego teatrzyku "Ósemka". Razem z kolegą z klasy skomponowali w latach sześćdziesiątych hymn stuletniego wówczas I Liceum Ogólnokształcącego w Koninie. "Jesteśmy młodzi, silni i zdrowi, wierzymy: będzie nasz ten świat" - tak rozpoczyna się pierwsza zwrotka utworu, którego śpiew pierwszoklasiści ćwiczą na lekcjach wychowawczych od dziesięcioleci.\nJanek chyba bardzo przejął się słowami: "wierzymy: będzie nasz ten świat" - komentowała tekst hymnu jedna z koninianek. Bo dziś świat naprawdę jest jego! W trakcie benefisu szkolni przyjaciele Kaczmarka wspominali, że gdy w czasie przedstawień któryś z młodziutkich aktorów zapomniał tekstu, Janek natychmiast śpieszył mu z pomocą i zaczynał grać z wielkim przejęciem, choćby nokturn Chopina. - Jestem bardzo wrażliwy na cierpienie innych - śmiał się kompozytor. - A oni cierpieli! Rumienili się ze wstydu, więc by odwrócić od nich uwagę publiczności, zaczynałem grać. Ale nokturnu Chopina umiałem zagrać tylko 19 taktów... W pewnym momencie fortepian stał się jednak dla przyszłego zdobywcy Oscara prawdziwym narzędziem tortur. - Byłem dojrzewającym chłopakiem, fascynowało mnie życie, chciałem z niego czerpać garściami, a musiałem siedzieć i grać! To były dla mnie straszne męczarnie.\nJeden z jego klasowych przyjaciół mieszkał w bloku, tuż nad mieszkaniem nauczycielki gry na fortepianie młodego Kaczmarka. - Pewnego dnia wpadł do mnie przed lekcją. Trzymał rozcięty, używany gips i stary bandaż. Poprosił mnie i kolegę byśmy zakuli mu w ten gips prawą rękę. Gdy to zrobiliśmy, zszedł do nauczycielki i wytłumaczył, że nie jest w stanie grać. Ona bardzo się przejęła. Przyszła wieczorem na ploteczki do mojej matki i zaczęła się żalić, że ten Jasiek taki zdolny, a ma takiego pecha! Wciąż spotykają go jakieś przykre kontuzje! Janek był zadowolony, że lekcje przepadły, a ja, że nie będę musiał słuchać tego brzdąkania, bo wiadomo, że w bloku takich lekcji muszą przymusowo słuchać także sąsiedzi nauczycieli muzyki! W końcu o wszystkim dowiedziała się mama Janka. Dopóki jednak sprawę udawało się utrzymać w tajemnicy, przyszły kompozytor korzystał z podkradanej wolności i przesiadywał nad Wartą lub spacerował po nadrzecznych łąkach ze swoimi ślicznymi koleżankami. - Do dziś gram bardzo źle na fortepianie, skonkludował ten wątek artysta. - Na egzaminie końcowym w szkole muzycznej grałem tak fatalnie, że do dziś nie wiem, jak to się stało, iż mi go zaliczono. O wiele lepiej czuł się w ogólniaku. - Bardzo dużo zawdzięczam swoim nauczycielom z konińskiego liceum - mówił z powagą. Szczególnie pani prof. Znamirowskiej z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Otwierała nas na nowe media, na kulturę, dzięki niej odkryłem teatr i dzięki niej nie miałem żadnych problemów z przygotowaniem przemowy na galę oscarową - zakończył żartobliwie, spoglądając na siedzącą u jego boku panią profesor, która na benefis przyjechała specjalnie z Krakowa. - Oj, różnie to bywało z twoją nauką! Pracowitością nie grzeszyłeś! - roześmiała się w odpowiedzi, po czym spojrzała w stronę widowni. - Kiedyś poprosiłam go, by przeczytał pracę domową. Wstał, otworzył zeszyt i czyta. Po dłuższej chwili podeszłam do niego i zobaczyłam, że czyta z pustych kartek! On od początku nadawał się do teatru!\nNa benefisie pojawił się (również pochodzący z Konina) aktor Szymon Pawlicki.\n- Pan Szymon przyjechał do szkoły, chyba z jakimś monodramem - wspominał Kaczmarek. - Po przedstawieniu rozmawiał z nami długo o teatrze, aktorstwie i wszystkim, co się z tym wiązało. Dziś nie pamiętam dokładnie, co takiego powiedział, że mój świat zatrząsł się w posadach, ale pamiętam, że gdy wyjechał, wiedziałem, że chcę moje życie związać z teatrem. To jest jeden z tych ludzi, których spotkanie wpłynęło na kształt całego mojego życia.\nOczywiście później miałem różne wątpliwości i kryzysy, ale efekt tamtej rozmowy jest taki, że teatr stał się częścią mnie samego. Poza tym mój najstarszy syn ma na imię Szymon - kompozytor spojrzał na Pawlickiego z serdecznym uśmiechem. - To po panu, panie Szymonie! Po maturze Jan Kaczmarek zdecydował się zdawać na prawo. Postanowił bowiem zostać dyplomatą. - Jechałem na egzaminy wstępne do Poznania i byłem tak przejęty tymi nowymi perspektywami, że zapomniałem zabrać do pociągu walizki. Została na peronie. Ale na studia mnie przyjęli, a po powrocie do Konina walizka się znalazła. Możliwe, że potencjalni złodzieje myśleli, że w środku jest bomba - roześmiał się i dodał: ja zawsze miałem szczęście.\nGdy dziennikarze pytali go, dlaczego wciąż czuje potrzebę pokonywania kolejnych przeszkód i zdobywania kolejnych szczytów, odpowiedział: - To efekt pochodzenia, ludzie, którzy wyrywają się z prowincji, mają więcej powodów, by postrzegać świat jako źródło nieograniczonych możliwości.


Licytacje komornicze domów w Łodzi i regionie. Domy od komornika w województwie łódzkim 11.06.2022 | Łódź Nasze Miasto\nDom w miejscowości Brzustów - powiat tomaszowski, 307 762,50 zł. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Tomaszowie Mazowieckim Michał Ratuszniak podaje do publicznej wiadomości, że o godzinie 09:00 w dniu 06.07.2022 na portalu https://e-licytacje.komornik.pl/ rozpocznie się pierwsza licytacja nieruchomości w Brzustowie. Suma oszacowania wynosi 410 350,00 zł, zaś cena wywołania jest równa 3/4 sumy oszacowania i wynosi 307 762,50 zł. Licytant przystępujący do przetargu powinien złożyć rękojmię w wysokości jednej dziesiątej sumy oszacowania, to jest 41 035,00 zł. Rękojmię należy złożyć na rachunek bankowy komornika 57105014611000009030857495 najpóźniej na 2 dni robocze przed rozpoczęciem przetargu. licytacje.komornik.pl


Deszczówka przyniosła im nadzieję | Serwis Solidarnościowy "Borduna"\n← Starcia między drwalami a Indianami Wounaan\nIndianie Purepecha w stanie oblężenia →\nEmergildo Criollo urodził się w ekwadorskim lesie położonym wzdłuż brzegów rzeki AguaRico jako członek plemienia Cofan. Od lat 1960. jego plemię i cały subregion, za aprobatą władz Ekwadoru doświadczyły inwazji przemysłu naftowego. Oto krótki zapis tej historii, narosłych problemów i metod ich rozwiązania, opowiedziany ustami samego Emergildo:\n„Moi ludzie, Cofan mieszkają tu od początku. Las i rzeka zapewniały nam wszystko, co kiedykolwiek było nam potrzebne – medycynę, żywność, wodę i schronienie. Jako dziecko zobaczyłem helikoptery Texaco (dziś Chevron), unoszące się nad koronami drzew lasu i myślałem, że są to „metalowe ptaki”. Potem zobaczyłem płynące czarne rzeki. Wraz z nadejściem Texaco wiele lat temu, straciliśmy nasz las i naszą rzekę z powodu skażenia, przemysłu i kolonizacji. Firma zatruła las i rzekę. Zwierzęta zostały odstraszone, otrute lub zabite. Z powodu skażenia sam straciłem dwójkę własnych dzieci. Widziałem moich ludzi i inne plemiona, takie jak Siona i Secoya, cierpiące z powodu dziwnych chorób – deformacji, wysypki i nowotworów.\nToczymy walkę poprzez pozew przeciwko amerykańskiej firmie od wielu lat. Koncern, Chevron, nie chce jednak nas uszanować, ani naszego prawa do czystej wody i życia. A bez czystej wody nie będziemy mogli przetrwać.\nWcześniej wykorzystywaliśmy wodę do picia z rzeki. Ale teraz już nie możemy ponieważ jest ona zanieczyszczona. Nowe przedsięwzięcie „czysta woda” pozwala nam zbierać zdatną wodę z nieba. Ten program jest inny niż pozostałe projekty, które rząd i organizacje prowadzą w naszych wspólnotach, jest inny, ponieważ my, ludzie, prowadzimy go samodzielnie. Mamy już zainstalowane 52 systemy odprowadzania wody deszczowej w mojej wspólnocie Cofan Dureno. Nasi ludzie mogą pić czystą wodę tuż obok własnego domu. Teraz Cofanowie będą uczyć plemię Secoya jak instalować systemy odprowadzania wody deszczowej do ich społeczności, a potem Cofan i Secoya nauczą tego samego plemię Siona”.\nNa podstawie: amazonwatch.org, giveclearwater.org/emergildo/\nTen wpis został opublikowany w kategorii Artykuły, Ekwador, Epidemie, Historia, Korporacje i Instytucje, Wiadomości/Newsy i oznaczony tagami AguaRico, aktualności, Chevron, choroby, deszczówka, ekologia, Ekwador, ekwadorski, Emergildo Criollo. Cofan, filtrowanie, katastrofa, las, News, nowotwory, Ochrona środowiska, okupacja, polityka, prawa człowieka, ropa naftowa, rzeka, samowystarczalność, Secoya, Siona, solidarność, społeczeństwo, sąd, Texaco, uzdatnianie, woda, woda deszczowa, zanieczyszczenie środowiska, śmierć. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.\n4 odpowiedzi na „Deszczówka przyniosła im nadzieję”\nPingback: Żurawlów: w obronie ziemi przed Chevronem | Estuarium Sumienia\nPingback: Żurawlow: w obronie polskiej ziemi przed najbardziej toksyczną korporacją świata! « Portal Polityczny Jarka Kefira\nPingback: Żurawlow: protest przeciwko Chevronowi, najtoksyczniejszej korporacji świata! | Medycyna naturalna, nasze zdrowie, fizyczność i duchowość\nPingback: Protest w Żurawlówie: w obronie polskiej ziemi przeciwko korporacji która spowodowała”Amazoński Czarnobyl” ! | Stop Syjonizmowi


Mapowanie wody na Księżycu – AstroNET\nStare dane w nowym opracowaniu\nArtykuł napisał Jakub Garwoła.\nOdkrycia wody na naszym jedynym naturalnym satelicie dokonała amerykańska sonda LCROSS (Lunar Center Obsevation and Sensing Stellite), kiedy wylądowała na południowym biegunie lunarnym, lecz nie pozwoliło to ocenić częstości występowania H2O na całym Księżycu.\nMapa Księżyca uzyskana dzięki instrumentowi M^3 (Moon Mineralogy Mapper). Żółte kropki to miejsca lądowań misji Apollo.\nPowyższe zdjęcie wykonał dla nas wyprodukowany przez NASA instrument mineralogiczny z sondy Chandrayaan-1 (z sanskrytu: Księżycowy Statek), która przeprowadziła badania powierzchni naszego naturalnego satelity w latach 2008-2009.\nPierwsza analiza danych dokonana zaraz po zakończeniu misji nie była zadowalająca między innymi z powodu niedokładnego określenia temperatury powierzchni srebrnego globu, lepsza analiza Shuaia Li oraz Ralpha Millikena zaowocowała wizualizacją widoczną powyżej.\nMapowanie odbyło się na zasadzie wysyłania i detekcji fal o niskiej częstotliwości (bliska podczerwień), wraz z liniami absorpcyjnymi m.in. H2O oraz OH (grupy hydroksylowej), czyli po prostu wody. Jak widać na zdjęciu, „wilgotność” rośnie wraz z szerokością geograficzną, naukowcy nie są do końca pewni przyczyny tej zależności, lecz podejrzewają, że na równiku wiatr słoneczny jest na tyle silny, że niszczy niektóre molekuły. Paradoksalnie to samo promieniowanie, złożone głównie z protonów, w odpowiednio mniejszym natężeniu jest odpowiedzialne za wybijanie tlenu z bogatych w niego minerałów, co prowadzi do powstawania wody.\nOpisana metoda badawcza ma pewne wady, nie pozwala ona zbadać zwietrzałych skał pod ich najbardziej wierzchnią warstwą oraz jest niezdolna do detekcji światła z nieoświetlonych części globu, na przykład kraterów. W tych miejscach naukowcy podejrzewają występowanie lodu.\nKoncentracja wody w pyle waha się od 500 do 700 ppm (milionowych objętości pyłu), co daję w przybliżeniu pół litra na tonę regolitu. Istnieją również miejsca dużo zasobniejsze od średniej, takie jak nagromadzenia osadów wulkanicznych, do których woda mogła przywędrować z wnętrza Księżyca, czego wciąż nie jesteśmy pewni.\nPochodzenie, jak i wiele innych zagadnień związanych z wodą na Księżycu, pozostaje zagadką, lecz przyszłe badania zapowiadają się obiecująco. Dla wielu agencji kosmicznych kusząca staje się perspektywa eksploatacji naszego satelity i kto wie, może uda nam się wykorzystać te choćby szczątkowe ilości wody jako produkt uboczny przy masowym wydobywaniu skał księżycowych.\n„Water on the surface of the Moon as seen by the Moon Mineralogy Mapper: Distribution, abundance, and origins” Shuai Li i Ralph E. Milliken, Science Advances. 13. września 2017 r.


Pierwsza Gala Kickboxingu WWL Fight za nami | WWL24\nStrona główna Sport Sporty walki Pierwsza Gala Kickboxingu WWL Fight za nami\nPierwsza Gala Kickboxingu WWL Fight za nami\nPierwsza gala WWL Fight za nami, fot: WWL24\nW sobotę w Markach odbyły się pierwsze w historii Mistrzostwa Polski w formule K1 Pro-am. Głównym organizatorem Mistrzostw, zakończonych galą finałową, był portal WWL24.\nKickboxing to jeden z najefektowniejszych sportów walki. Regulamin K1 dopuszcza uderzenia pięściami, nogami, a także kolanami – przez co walki są dynamiczne i nieprzewidywalne. Dzięki współpracy nawiązanej przez Portal WWL24 z Polskim Związkiem Kickboxingu udało się tej rangi imprezę zorganizować w Markach, do których już w piątek zjechali wyselekcjonowali i zaproszeni przez PZKB najlepsi kickbokserzy w kraju. W sobotę do godziny 17:00 w hali sportowej im. Bożeny Markiewicz w Markach odbywały się eliminacje, a po godzinie 18:00 komentator sportowy i jednocześnie prezes MKS Wicher Kobyłka, Artur Rola uroczyście rozpoczął galę finałową. Tego wieczoru blisko siedmiuset osobowa publiczność miała okazję zobaczyć 5 walk o tytuł Mistrza Polski oraz dwie walki zawodowe. Niestety z powodu kontuzji w walce wieczoru nie mógł wystąpić Patryk Kuryłek, aktualny zawodowy Mistrz Polski w kat. -57 kg.\n– Mistrzostwa K1 to wydarzenie, którego marecka publiczność nie miała okazji do tej pory oglądać na własnym podwórku, a jak widać po pełnych trybunach zainteresowanie tego typu wydarzeniami jest ogromne. Chciałbym podziękować Burmistrzowi Marek Jackowi Orychowi – gospodarzowi mistrzostw, za wielką pomoc okazaną podczas organizacji tej imprezy, prezesowi Polskiego Związku Kickboxingu za zaufanie i powierzenie organizacji pierwszych w historii Mistrzostw Polski K1 Pro-am właśnie naszemu zespołowi WWL, a także wszystkim osobom, bez których ta impreza nie mogłaby się odbyć – mówi Jacek Kubiak, główny organizator Mistrzostw i właściciel portalu WWL24.\nWydarzenie było współorganizowane przez Miasto Marki i Powiat Wołomiński. Patronat Honorowy nad mistrzostwami objął Marszałek Województwa Mazowieckiego.\nDwie z walk zakończyły się przed czasem, zawodnikiem turnieju został Daniel Kolasiński trenujący na co dzień w warszawskiej Palestrze. Mieszkanka Marek Klara Kleczkowska uległa w finale utalentowanej Sylwii Kaliś z legionowskiego Tajfunu. W pierwszej walce wieczoru w formule K-1 zwyciężył Mateusz Chojnacki z kobyłkowskiego Wichru. W finałowej walce, która odbyła się w formule Full-contact swoją mistrzowską klasę pokazał Łukasz Wichowski, kończąc pojedynek już w pierwszej rundzie. Zapraszamy do obejrzenia relacji.\nPoprzedni artykułUwaga! Ulica Wołomińska w Radzyminie już zamknięta\nNastępny artykułZimowy Poland Bike Marathon jedzie do Marek


(S) JMR kamizelka+ramię+gimbal Master - videodslr.pl\nvideodslr › Działy › Biznes Filmowy › Giełda ofert › (S) JMR kamizelka+ramię+gimbal Master\n(S) JMR kamizelka+ramię+gimbal Master\n17 marca 2016 o 09:11 #15658\nSprzedam użyty na jednym weselu, zakupiony końcem ( październik listopad) 2015 roku kompletny zestaw steady firmy JMR ( kamizelka, ramię podwójne, gimbal Master601). Kupowałem wersję srebrną, ale kamizelkę pomalowałem proszkowo ze względów estetycznych. Wszystko idealnie działa, gimbal perfekcyjny i łatwy do wyważenia. Sprzęt był na jednym weselu pracował ok 30 minut.W gimbalu dokonałem jednej ingerencji… nieco powiększona szczelina przy samym końcu, tak, aby można było do dolnej części przymocować małą głowicę kulową a na niej zamontować monitor. Cena 2200 + koszt wysyłki. Zainteresowanym mogę podesłać zdjęcia. Mogę wystawić na Allegro,ale będzie drożej o prowizję. Uprzedzając pytania „dlaczego sprzedajesz” odpowiadam: mój drugi operator nabył sobie DJ OSMO + iphone 5s. Zainteresowanych proszę o kontakt na :\nnajrad małpa me kropka com\nsprzedaję prywatnie – bez faktury i rachunku.\n17 marca 2016 o 10:35 #122298 Score: 0\nSory, że poza tematem, ale od czasu kiedy usłyszałem że ktoś kręci wesela iphonem zastanawiam się co jeżeli np podczas przysięgi ten telefon zadzwoni? Pomijając głos/wibracje czy nagrywa dalej czy przerywa nagranie?\n17 marca 2016 o 10:45 #122299 Score: 0\nWyciszamy telefon, albo w razie niepewnego przełącznika włączmy opcje „nie przeszkadzać” :))) Ja tam swojego telefonu do kościoła nigdy nie zabieram. Jak już gdybamy poza tematem, to raczej nie używam steady w kościele. Z wielu przyczyn. Najważniejsza to ta, że ludzie się zwracają w kierunku takiego robocopa, a nie chcę mieć tego na filmie. Raczej statyw+wózek do ruchu a w poście lekka stabilizacja ( fugi w kościołach) pluginem Lock&Load od Coremelt.\nNie wiem jak to jest z DJ OSMO, ale można tym nagrywać nawet bez telefonu. Nie wiadomo co się nagrywa, ale można. Miałem to w rękach jeden raz i uruchomiłem nagrywanie przyciskiem na rączce, więc telefon nie powinien kolidować.\n17 marca 2016 o 16:21 #122300 Score: 0\nDJ OSMO za ciemny na kościół .\n20 marca 2016 o 19:27 #122301 Score: 0\nByłbym zainteresowany samą kamizelką + ramieniem do niej. Jak cena?\n21 marca 2016 o 08:36 #122302 Score: 0\nPrzykro mi, na dzień dzisiejszy chcę się pozbyć całego zestawu. Jak coś się zmieni dam znać.\n21 marca 2016 o 11:11 #122303 Score: 0\nA ja zaś szukam staba 😛 Więc kwestia tylko rozdzielenia. Podaj ceny osobno to szybko zejdzie 😉\n21 marca 2016 o 11:45 #122304 Score: 0\nkoszt wysyłki to 25zł.\nPod warunkiem, że sprzedam oba. Chcę uniknąć sytuacji kiedy zostanie mi sled lub kamizelka+ramię.


5 lat w jednym wpisie??? – Igitravel w drodze\nNa początku chciałam zaznaczyć, że … to będzie długi wpis. W końcu jak opisać 5 lat?!\nIgorek- 5 lat i prawie od tylu lat podróżuje…\nJedną z fajniejszych rzeczy, dzięki wspólnym podróżom z Igorkiem, jest możliwość obserwowania jak się zmienia, jak zmienia się jego sposób podróżowania i jak zmienia się nasze spojrzenie na Igora, na podróże z nim. Cudowne jest również to, że Igi ma możliwość doświadczenia wielu sytuacji, które nie mogłyby zdarzyć się w Bydgoszczy ( albo jest tego małe prawdopodobieństwo). Ważne jest też to, że Mały nie zdając sobie nawet z tego sprawy poznaje inne kultury, rasy, religie, języki, obyczaje.\nMamy tysiące zdjęć zrobionych Igorowi. Jaki klucz przyjąć, żeby pokazać przygodę Igora z podróżami? Jakie miejsca były najciekawsze? Jakie ujęcie najtrafniejsze? Bardzo trudne zadanie, zwłaszcza kiedy jest się mamą:) Niestety, nie ma tutaj chyba miejsca na obiektywizm i zimne spojrzenie.\nZdecydowałam więc, że wybiorę te zdjęcie, które pokazują co doświadczył Igorek podczas wyjazdów: jakie miał przygody, kogo spotkał, jak się czuł, co robił, jadł.\nWyprawa do Berlina i Tropical Island była naszą pierwszą „większą”wyprawą. Igi miał 6 miesięcy, czerwiec był słoneczny, a Tropical Island od tej pory odwiedzamy regularnie:)\nW tym samym roku pojechaliśmy na Węgry. Odwiedzić Tokaj podczas festiwalu wina. Udało się:) Oczywiście, wypad z maluszkiem był bardziej podporządkowany jemu i jego potrzebom, ale udało się. Zwiedziliśmy jeszcze oprócz tego skansen, termalne baseny, kawałek Słowacji.\nZdobył serca nie tylko nasze, ale również pań w tokajskiej knajpce:)\nIgorek zmieniał się podczas naszych podróży. Wraz ze zmianą Igorka, zmieniał się też środek transportu:) Najpierw było to nosidełko, potem wózek ( koniecznie jakaś najtańsza parasolka, nie będzie Wam żal jeśli zginie podczas przelotu, albo się zepsuje). Naszą kupiliśmy za przysłowiowe grosze. Sprawdziła się, ostatnio nawet pożyczyłam ją kolejnemu małemu podróżnikowi:)\nIgorek bardzo szybko zasmakował w wolności. Pewnie, że z wózkiem było nam łatwiej. Igi mógł pospać spokojnie, mieliśmy go cały czas na oku. Jednak, nie miało to najmniejszego sensu. Najczęściej wyglądało to tak jak na zdjęciu- jechał pusty wózek, popychany przez małego brzdąca. Ani to wygodne, ani bezpieczne. Tak więc szybko pozbyliśmy się zbędnego balastu. No i się zaczęło:)\nBieganie za maluszkiem, obserwacja ( staraliśmy się dawać mu sporo swobody), ciągłe „oczy dookoła głowy”. Igor z pewnością był zachwycony, my … zmęczeni.\nOsobną kwestią było też „zatrzymanie” Igorka podczas posiłków:) Podczas podróży jedną z podstawowych rzeczy jest … smakowanie, degustowanie, delektowanie się. Zapomnijcie! Z dwulatkiem zapomina się o takich słowach, o celebracji. Ja, nigdy za to nie zapomniałam o jednym – książeczkach z naklejkami. U nas działało! Udawało się choć na „chwilę” zatrzymać Igorka w miejscu:) No bo jak tutaj siedzieć i jeść kiedy wokół tyle się dzieje!\nJedzenie. Z tym bywało i bywa różnie. Nie wiem czy Wasze dzieci też tak mają, ale Igor nie jest tak bardzo chętny do eksperymentów kulinarnych. Ma swoje ulubione potrawy i w różnych miejscach na świecie staramy się lawirować pomiędzy tym do czego Igor jest przekonany, a jakimiś nowinkami z danego kraju.\nW Sajgonie Igorek zasmakował w małych, grilowanych szaszłykach z kurczaka. Mieliśmy swoją ulubioną knajpkę, z małymi bambusowymi krzesełkami i stoliczkiem- w sam raz dla Igora:).\nIgorek od zawsze lubi obserwować ulicę. Nie ważne czy jest powrót z przedszkola ( koniecznie koło ul. Kamiennej gdzie jest największy ruch i trasa pociągów), wąska uliczka w Betlejem czy zatłoczona nowojorska street:)\nPodczas wyjazdów najbardziej cieszą Igorka takie prozaiczne rzeczy jak np. jazda metrem ( koniecznie koło okna), place zabaw ( to już stały punkt naszych wypadów), zabawa z innymi dziećmi ( nie trzeba do tego znać obcego języka:) czy wyścigi samochodzikami w najdziwniejszych miejscach. Były też inne ciekawe pomysły: w winnicy w Toskanii wyścigi korków butelkowych, na plaży w albańskiej Dermi układanie ulic z pięknych białych, płaskich kamieni.\nPodróże kształcą- wszyscy to wiemy prawda? Nie muszę chyba nikogo do tego przekonywać. Jeśli jednak mamy na myśli małe dziecko, to podróże są chyba najpiękniejszą metodą nauczania jaką można sobie wymarzyć:) Sama Maria Montessori by lepiej tego nie wymyśliła:) Różne kultury, religie,sztuka, historia fauna, flora wszystko na wyciągnięcie ręki. Nie wspomnę już o spontanicznej nauce języka angielskiego… Ostatnio, podczas wizyty w toskańskich winnicach na widok jednej z nich Igorek westchnął ze znawstwem „wow”:).\nWe Florencji Igorek w języku angielskim po raz pierwszy sam kupił sobie żeton na karuzelę- „Can I have one, please?” Banalne? Pewnie tak, ale ja byłam z niego bardzo dumna:)\nNasze podróże są jeszcze bardziej kolorowe dzięki Igorkowi. Nie mamy poczucia, że coś nam umyka przez to, że jedziemy z małym dzieckiem, które oczywiście wymaga większej atencji niż dorosły. Bierzemy pod uwagę nasze wspólne potrzeby podczas wyjazdów i staramy się je zaspokajać. Lubimy odwiedzać winnice. W większości przypadków Igor chodzi tam z nami. Nie ma z tym problemu. Idziemy tam przecież żeby pospacerować się po pięknej okolicy, pozwiedzać piwnice i wnętrza winnic. Porozmawiać z właścicielami. Igor może w tym przecież też uczestniczyć. Czasami spotyka tutaj rówieśników, albo kąciki zabaw i wtedy jest już 100% happy:)\nCo jeszcze robimy razem? Uczestniczymy w kursach gotowania, pływamy, jeździmy jednym motorem, śpimy w jednym łóżku:), wspólnie wybieramy magnesy z podróży, zwiedzamy podziemia, nagrywamy krótkie filmy z naszych wyjazdów, i wiele, wiele innych cudownych rzeczy…\nJako, że IgiTravel to nie tylko nasze, rodzinne wyprawy, czasami zabieramy Igorka na wyjazdy z naszymi Klientami- Przyjaciółmi:) Najpiękniejsze co usłyszałam od dwóch uczestników brzmiało: ” Bez Igor ten wyjazd nie byłby taki ciekawy”… Cudne, prawda?\nIgor uwielbia bawić się w przewodnika. Prowadzi grupę, trzyma mapę, pokazuje drogę:) Cudowne, choć musimy się nieźle namęczyć, żeby jednak dojść do celu ( naszego, a nie Igorka:))\nMyślę też, że podczas wyjazdów najważniejsza jest, oprócz tego wszystkiego co udało mi się pokazać, beztroska i radość z bycia razem w jakimś cudownym miejscu…\nKocham Cię, Maluszku…\nTagi: 5 lat, Igor, Pozdóże


Kuchnie na zamówienie wrocław pokazuje bardzo ładne produkty dla każdego pomieszczenia - Akers Candle Cottage\nCzasami dzieje się tak, że nasza kuchnia będzie tak małych rozmiarów, że jakbyśmy nie starali się, nie jesteśmy w stanie wstawić do niej gotowych kompletów mebli. Dlatego właśnie trzeba spojrzeć na to, jakie meble kuchenne na wymiar wrocław ma możliwość nam zaoferować, ponieważ może się okazać, że znajdziemy tutaj sporo interesujących pomysłów.\nPanowie przyjadą, wszystko uważnie wymierzą, a nam to podaruje gwarancję, że całość będzie się prezentowała naprawdę fantastycznie. Co więcej zamawiając takie meble mamy szansę wziąć aktywny udział w wymyślaniu ich wyglądu, wiec będziemy mieli poczucie, że one na pewno są nasze.\nKuchnie na zamówienie wrocław może nam zaproponować\nKiedy nie pragniemy mieć kuchni takiej, jak miliony kolejnych osób, które urządzają swoje domy w oparciu o oferty z salonów meblowych, to należy się namyślić czy odpowiednim rozwiązaniem dla nas nie będą kuchnie na zamówienie wrocław posiada dużo firm, które mogą nam pokazać taką ofertę. Dobrym przykładem jest sklep meblokaina.pl. Dzięki temu będziemy posiadali kuchnię dokładnie taką jaką sobie wymarzymy, rozpoczynając od barwy blatów, a kończąc po uchwyty do szafek.\nJeżeli chcesz obejrzeć coś rzeczywiście niesamowitego? Nie ma żadnego kłopotu – spójrz na to (https://www.da-bud.pl/kontakt/) a zadowolenie będzie zapewnione.\nTu mamy szansę sobie pozwolić na sporą dowolność, gdyż wszystko co będzie mogło być robione, robione zostanie, a to sprawi, że nasza kuchnia będzie jedyna w swoim rodzaju.\nSprawdźmy różnorakie oferty\nKiedy nie jesteśmy przekonani, czy takie szafki na zamówienie będą odpowiadały naszym oczekiwaniom, to warto obejrzeć propozycje, które już zostały zrobione – zobacz tę propozycję. Wtedy prędko dowiemy się, że mamy tam do wyboru tak dużo wspaniałych opcji, że bez wątpienia wyszukamy coś właściwego dla siebie. Co więcej możemy tu liczyć na fachową pomoc gdy chodzi o usunięcie wątpliwości oraz pokazanie najlepszych rozwiązań, które powodują, że nasza kuchnia okaże się bardzo funkcjonalnym i miłym miejscem, w którym ochoczo będziemy spędzać czas.


turniej - GeekWeek.pl\tGadżety\nMAR26\tSportFIFAturniej2012world\tRusza FIFA Interactive World Cup 2012\n26 marca 2012, 13:18\tKrzysiek Szulewa\nTo już dziś internetowi maniacy gry FIFA 12 będą mogli dowieść swoich umiejętności w polskich mistrzostwach z cyklu FIFA Interactive World Cup. Zwycięzca turnieju będzie miał szansę wyjechać za granicę, gdzie będą na niego czekać najlepsi gracze z innych państw? Kto z was chciałby jechać na wirtualny mundial?\nMAR14\tSportigrzyskapolskakadra\tSiatkarka nie chce grać dla Polski\nGRU19\tSportArtsWaynerooneyfinał\tFIFA 12 - Finał w chacie Rooney'a\nGRU8\tSportgrapiłkarzeAstonVilla\tZawodnicy Aston Villa w turnieju FIFA 12\n8 grudnia 2011, 09:44\tKrzysiek Szulewa\n5 zespołów już zdążyło uczestniczyć w zabawie organizowanej przez Electronic Arts polegającej na zaangażowaniu młodszych graczy klubów angielskiej Premier League w turnieju FIFA 12. Tym razem przyszła kolej na ekipę Aston Villi!\nGRU1\tSportzabawaunited\tZawodnicy Newcastle United w turnieju FIFA 12\n1 grudnia 2011, 08:08\tKrzysiek Szulewa\nLIS18\tSportEAfulham\tZ FIFĄ 12 wśród graczy Fulham\nLIS15\tSportLondynChelsea\tZ FIFĄ 12 wśród graczy Chelsea\nLIS8\tSportstrojePucharNarodówAfryki\tPUMA już się stroi na PNA 2012\nLIS7\tSportcityLescott\tZawodnicy MC w turnieju FIFA 12\nPAŹ20\tSportwojciechszczęsnywilshere\tWalcott podziurawił Wojtka\nPAŹ18\tSportPCpolski\tDruga połowa Mistrzostw Polski FIFA 12\n18 października 2011, 08:15\tKrzysztof Żołyński\nRuszyły zapisy do drugiego turnieju eliminacyjnego Mistrzostw Polski FIFA 12 organizowanych we współpracy Turtle Entertainment Polska i Electronic Arts Polska. To będzie już trzeci z 6 turniejów eliminacyjnych, jakie będą miały miejsce w ciągu najbliższego miesiąca.


Kosznajderski Rajd Rowerowy po raz ósmy - Chojnice24.pl\nPiątek, 22 Lutego 2019 | Imieniny: Małgorzaty, Marty, Nikifora | Pogoda: 0°C, 1038 hPa, wiatr 9.6 km/h | zobacz prognozę » ch24 na komórkę\noprac. mz - 2018-05-08 10:33:28\nKosznajderski Rajd Rowerowy po raz ósmy\nW ramach tegorocznej edycji, która odbędzie się w sobotę 26 maja rowerzyści pojadą trasą ok. 27 km do Dąbrówki w woj. kujawsko – pomorskim, po drodze odwiedzając Lichnowy i Sławęcin.\nBędzie to okazja do przetestowania nowej ścieżki rowerowej łączącej dwie wsie w gminie Chojnice. Trasa w większości przebiegać będzie właśnie ścieżkami rowerowymi (reszta drogami asfaltowymi). Rajd wystartuje o godz. 10 sprzed parkingu pod urzędem pracy przy ul. Lichnowskiej w Chojnicach. Koniec ze zwiedzaniem i poczęstunkiem przewidziano w Dąbrówce.\n- W Dąbrówce jest piękny kościół, bardzo stary cmentarz. Z Dąbrówki pochodzi biskup Rosentreter, który był biskupem chełmińskim, z naszego terenu jedyną taką postacią, która tak wysoko w hierarchii kościelnej zajmowała stanowisko. Na cmentarzu są groby jego rodziców, a ponadto zagroda kosznajderska - opisuje i zaprasza Grażyna Wera - Malatyńska, szefowa LGD Sandr Brdy.\n- W Dąbrówce jest piękny kościół...\nZgłoszenia osobiście w biurze organizatora przy ul. Wysokiej 3 (p. 212) lub za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres biuro@sandrybrdy.pl. W ramach opłaty startowej 10 zł pamiątkowy gadżet i poczęstunek przy ognisku. Szczegóły w regulaminie rajdu.\nTagi: rajd kosznajderski\nAktualizacja: 2019-02-22 14:17\nUSD 380.50 384.50 DKK 57.70 58.30\nCHF 379.00 385.00 NOK 44.00 44.70


Wypłacono już ponad 97 procent dopłat bezpośrednich za zeszły rok / Dofinansowania, dopłaty dla rolników, kredyty preferencyjne, pożyczki / Agropolska\n16-06-2017,12:05\tAktualizacja: 16-06-2017,11:45\nZ tytułu gospodarowania w trudnych warunkach (tzw. płatności ONW), ARiMR przekazała do tej pory rolnikom 1,260 mld zł.\nDo końca maja w Agencji złożono ponad 1,3 mln wniosków na dopłaty bezpośrednie na 2017 r. Foto_PAP/Lech Muszyński\nRolnicy prowadzą uprawę na niezmienionym od lat areale, ale w spersonalizowanych wnioskach o płatności obszarowe od ARiMR powierzchnie z roku na rok zmieniają się. Gospodarze zachodzą w głowę, jak to jest możliwe, a agencja zapewnia, że jest w...\n"Stan realizacji płatności rolno-środowiskowych, rolno-środowiskowo-klimatycznych i ekologicznych za 2016 r. jest także lepszy niż w kampanii 2015. Do 14 czerwca 91,93 proc. rolników ma wydaną decyzję o przyznaniu tych płatności, rok temu było ich mniej o 12,45 pp. Rolnicy, którzy nie otrzymali jeszcze należnych im dopłat, dostaną je do końca czerwca 2017 r." - zaznaczono w komunikacie ministerstwa.\ndopłaty bezpośrednie pieniądze arimr onw ministerstwo rolnictwa dopłaty dla rolników agencja restrukturyzacji i modernizacji rolnictwa


Piotr Wiaderek ma mniej Relpolu - Puls Biznesu - pb.pl\nPiotr Wiaderek ma mniej Relpolu\nPiotr Wiaderek zmniejszył zaangażowanie w Relpolu i ma obecnie mniej niż 5 proc. Przed zmianą miał 480,8 tys. akcji i PDA, czyli 5 proc. w podwyższonym kapitale. Po zmianie posiada 384,4 tys. akcji i PDA stanowiących 4 proc. kapitału. Rynek spekuluje, że Piotr Wiaderek stał także za ostatnią wyprzedażą akcji Ponaru.\nDe Phazz znaczy lounge\nŚnieżka chce skupić akcje\nAkcje / Piotr Wiaderek ma mniej Relpolu


Edycja produktów - sleekStore - sklep internetowy na WordPress\nCzym jest sleekStore?\nPobierz / kup\nsleekStore + Invo\nsleekStore + Monetisa\nValue pack – 4 wtyczki\nSkróty (short code)\nEdycja produktów w sleekStore\nDodawanie produktów i obsługa zamówień:\nPowyższy film dotyczy wersji 1.x. Najnowsza wersja sleekStore może różnić się detalami, ale zasada działania pozostaje taka sama.\nJeżeli określiliśmy w ustawieniach sleekStore typ postów będących produktami, przy edycji lub dodawaniu danego postu możemy korzystać z wygodnego boxu umożliwiającego edycję parametrów produktu.\nCena – określa cenę produktu. Jeśli cena zostanie zdefiniowana, przy produkcie będzie wyświetlała się informacja o cenie oraz przycisk „Dodaj do koszyka”.\nJednostka ilości – określa jednostkę, w jakiej dany produkt będzie dodawany i przedstawiany w koszyku.\nUżyj stanów magazynowych – określa, czy produkt będzie miał określony (ograniczony) stan magazynowy. Pozwala to na sprzedaż tylko określonej liczby produktów. Po wyczerpaniu stanu magazynowego produktu nie będzie można zakupić lub wyświetlanie produktu zostanie wyłączone (w zależności od ustawień modułu).\nWybór ilości – określa, czy przy przycisku „dodaj do koszyka” ma pojawiać się opcja wyboru ilości produktów, które chcemy dodać. Dostępne opcje to: „domyślne” – takie jak w ustawieniach modułu, „ukryj” – nie pokazuje wyboru ilości (niezależnie od ustawień modułu), „pokaż” – pokazuje wybór ilości (niezależnie od ustawień modułu).\nLimit ilości – pozwala określić maksymalną ilość produktów dla jednego zamówienia. Pole puste lub wartość „0″ oznacza brak limitu, czyli możliwości zamawiania dowolnej ilości produktów, ograniczonej jedynie przez stan magazynowy (jeśli jest określony).\nWspółczynnik wagi – określa współczynnik wagowy produktu, który może być wykorzystany do uzależnienia kosztów i rodzaju dostawy w zależności od „wagi” całkowitej zamówienia. Pole waga jest współczynnikiem umownym, może być zarówno wagą sensu stricte (w kg lub gramach) bądź też tzw. wagą wymiarową (stosowaną np. w firmach kurierskich), określającą rozmiar przedmiotu za pomocą jednego współczynnika.\nJeżeli pole pozostanie niewypełnione, współczynnik wagowy nie jest uwzględniany dla tego produktu.\nZaleca się określanie współczynnika wagi produktu jako odpowiednio dużej liczby całkowitej (np. 1500 zamiast 1,5). Wymagane jest również zachowanie spójności w sposobie określania współczynnika dla wszystkich produktów w ramach jednego sklepu.\nPokaż pole na dodatkowe informacje – pokazuje pole na dodatkowe informacje, które klient może wpisać przy dodawaniu produktu do koszyka.\nDefiniuj warianty produktu – zobacz tutaj.\nAutomatyczne akcje dla produktu – zobacz tutaj.\nJeżeli wykorzystujesz stany magazynowe, dzięki opcji „sleekStore” -> „Stan magazynowy” masz dostęp do listy wszystkich produktów wraz z ich ceną, stanami magazynowymi oraz aktualnym statusem. Wybierając opcję „niekoreślony stan magazynowy” otrzymujesz listę wszystkich produktów w sklepie bez określonego stanu magazynowego.\nW ten sposób masz szybki i wygodny dostęp do wszystkich produktów zdefiniowanych w twoim sklepie.\nsleekStore 4.0 już dostępny!\nsleekStore 3.8 i dwa lata sleekStore!\nKonfiguracja płatności krok po kroku: Dotpay, PayU i PayPal.\n© 2012-2019 w9 software.


New! BYDGOSZCZ – czartery na Dolnej Wiśle i Kan. Bydgoskim\nNew! Rzeki TISZA, DUNAJ, SAWA i DRAWA – rejsy naszą Vistulą\nNew! WŁOCHY - LAGUNA WENECKA i RZEKA PAD - czartery\nWynajem jachtu bez uprawnień, czarter barki. Wielka Pętla Wielkopolski.\nWielka Pętla Wielkopolski to unikatowy szlak żeglugowy o długości prawie 700km, prowadzący z malowniczo położonego Ślesina (gdzie znajduje się nasza baza) na południe przez Kanał Ślesiński i 2 śluzy do Konina. Cumując przy miejskim bulwarze mamy okazję zapuścić się w uliczki starego miasta. Następnie z prądem Warty spływamy przez Śrem, stolicę regionu – Poznań (do zabytkowego Rynku Starego Miasta od rzeki niedaleko), Międzychód - prawie 350 km do Gorzowa Wielkopolskiego, gdzie wita nas rozległy nadwarciański bulwar z kilkoma ciekawymi knajpkami. Tam zmieniamy kierunek na wschodni i po kilkunastu kilometrach, w Santoku, wpływamy na Noteć, którą po przejściu systemu 14 zabytkowych śluz docieramy po stu kilkudziesięciu km do Nakła nad Notecią.\nTrzymając kierunek wschodni pokonujemy kolejne 6 śluz i kolejne 30 km po Kanale Bydgoskim, który stanowi połączenie dróg wodnych Wisły i Odry. To unikatowy na skalę europejską przykład XVIII-wiecznej myśli technicznej, tak doskonałej, że system z powodzeniem funkcjonuje do czasów współczesnych. Niezapomniane wrażenie robi rejs przez centrum Bydgoszczy.\nStare domy, spichlerze i nowoczesna opera.\nStare domy, spichlerze i nowoczesna opera położone nad samą Brdą są na wyciągnięcie ręki... tworzą tzw. Bydgoską Wenecję. Niedaleko od brzegu znajduje się rynek i urokliwa Wyspa Młyńska z licznymi restauracjami i kawiarniami. Wracamy do połowy Kanału Bydgoskiego, gdzie skręcamy na południe na Kanał Górnonotecki i Górną Noteć. Tam pokonujemy kolejnych 8 interesujących pod względem technicznym śluz, by wreszcie dotrzeć do Jeziora Gopło z legendarną Kruszwicą położoną na początku akwenu. Jeszcze tylko 2 śluzy i jesteśmy z powrotem w Ślesinie.\nAtrakcyjność szlaku Wielkiej Pętli Wielkopolski\nPomimo sporego dystansu, Pętlę można pokonać w całości (płynąc zgodnie z ruchem wskazówek zegara) bez problemu w dwa tygodnie. Wartą płynie się cały czas z nurtem, a na Noteci śluzy znacznie wyhamowują prąd rzeki, który staje się prawie niewyczuwalny.\nDla osób, które nie dysponują tak dużą ilością wolnego czasu proponujemy kilka wariantów tras tygodniowych. Niezależnie od tego każdy turysta może wybrać indywidualną wersję szlaku, dostosowaną do jego możliwości i oczekiwać. Chętnie podpowiadamy najlepsze rozwiązania.\nNa Wielkiej Pętli Wielkopolski oferujemy jachty Vistula Cruiser 30 SE z silnikiem zaburtowym Yamaha 30KM i sterem strumieniowym.\nMożliwości pokonania poszczególnych fragmentów szlaku Wielkiej Pętli Wielkopolski zależą od warunków hydrologicznych. Nie jesteśmy w stanie zagwarantować realizacji założonego planu rejsów. Dlatego przed terminem wypłynięcia prosimy o zapoznanie się z aktualną sytuacją hydrologiczną lub kontakt z organizatorem.\nZapraszamy do zapoznania się z mapą Wielkiej Pętli Wielkopolski\n1. Ślesin – Konin – Barcin – Ślesin, 10 śluz, ok. 200km\n2. Ślesin – Bydgoszcz – Ślesin, 30 śluz, ok. 270km\n3. Ślesin – Konin – Bydgoszcz – Ślesin, 34 śluzy, ok. 310km\nWPW: Ślesin – Konin – Poznań – Gorzów Wlkp. - Bydgoszcz – Ślesin, 36 śluz, ok. 700km\nUnikalny czarter jachtu one-way na Pętli Żuław - po 200 km rejsu wracamy do portu Rybina. Wynajem jachtu bez patentu na Żuławach to idealny początek przygody z hausbotingiem! Czarter bez uprawnień!\nCzartery barek na Wiśle są nie lada atrakcją dla miłośników przyrody i historii. Wiślany rejs naszą Vistulą to sposób na rodzinne, pełne wrażeń, wakacje...\nW samym sercu Bydgoszczy, czyli naszej Wenecji, zaczynamy rejs po zabytkowym Kanale Bydgoskim i urokliwej, naturalnej Wiśle, z przystankiem pod murami Torunia...\nREJSY ZE SKIPPEREM JACHTEM MOTOROWYM VISTULA CRUISER 30 S PO RZEKACH EUROPY ŚRODKOWEJ: TISZA, DUNAJ, SAWA I DRAWA\nCopyright 2021 SYS.INFO.PL Creative Agency.


SPOJRZENIE KOBIETY: Nie ze mną te numery\nMyślałam, że to będzie ciężki, stresujący dzień.\nMiałam umówione spotkanie z nauczycielką chemii mojej Młodszej. Hm...\nMłodsza swoją nauczycielkę przedstawiła niczym zezowate monstrum, które tłumaczyć nie umie, bo sama tej chemii nie rozumie. Dalej, skoro Młodsza nie jest w stanie zrozumieć ( bo ma tak fatalną nauczycielkę), to się uczyć nie będzie, bo ona bezmyślnym kujonem być nie zamierza. Przy tym nauczycielka ( owo straszne monstrum) uwzięła się i akurat na Młodszą, miała nie pytać, a zapytała i to właśnie Młodszą, która nie nauczyła się, bo przecież nie rozumie, a skoro nie rozumie to..... No... Klasa też nie rozumie, a kto rozumie, ten na korki chodzi, no!\nPłacz był przy tym i branie na litość...., że prawie uwierzyłam.\nTrzeba Młodszej korki z chemii załatwić - postanowiłam i o tym fakcie poinformowałam mężowskiego. Zadzwoniłam do koleżanki, a ta mi numer swojej koleżanki przysłała. Już miałam wystukiwać ów numer, kiedy komórka w dłoniach zadrżała i rozległa się melodyjka, którą przyporządkowałam numerowi Starszej.\nMówię Starszej,że Młodsza ma kłopoty i właśnie korki jej załatwiam. A Starsza:\n- Mamo, przestań! Młodsza nie uważa na lekcji. itp, itp.....\nOj, dostało mi się od Starszej, żem złagodniała wobec Młodszej i wymagania obniżyła. No, ale jeśli ktoś ma ambitne plany zostać pomocnikiem fryzjera, to co tutaj poprzeczkę podnosić?!\nW każdym razie z korkami się wstrzymałam, bowiem najpierw postanowiłam spotkać się z nauczycielką i wysłuchać jej zdania.\nE - dziennik jest po prostu rewelacyjnym wynalazkiem.!!!! Bez problemu nawiązałam kontakt z chemiczką ( ową monstrum, co to tłumaczyć nie umie) i umówiłyśmy się na spotkanie właśnie na dzisiaj.\nJakież było moje zdziwienie,że zamiast monstrum spotkałam przemiłą, życzliwą panią w średnim wieku,która doskonale zna się na swojej robocie i doskonale wie, gdzie tkwi przyczyna problemów mojej córki. Korepetycje mi całkowicie odradziła, bowiem jej zdaniem, Młodsza, na tyle jest bystra,że bez nich sobie poradzi. Wypisała mi nauczycielka na kartce braki teoretyczne dziecięcia, ja przyrzekłam, że osobiście dopilnuję. Po tym nauczycielka dodała:\n- Jak się tego nauczy, to reszta już należy do mnie.\nPięknie podziękowałam i wyszłam uspokojona, wręcz nawet zadowolona.\nA potem same uśmiechy od życzliwych ludzi zbierałam na ulicy, w sklepie. Tak mi się miło zrobiło.\nJeszcze tylko jutro i ferie!!!!!! Hurra!!!!!!\nAutor: DD o czwartek, lutego 07, 2013\nJazz 7 lutego 2013 16:32\nJakie te Nauczycielki straszne są ;P\nCiekawe jak poszła rozmowa z Młodszą?\nDD 7 lutego 2013 17:37\nPodporządkowała się rodzicom, nawet nie pisnęła,że nie da rady!\nPantera 7 lutego 2013 16:57\nJaka z Ciebie mama, Dorotko, dziecku wlasnemu nie dajesz wiary, do Monstrum sie wybierasz i pozwalasz soba manipulowac. A fe!\nDD 7 lutego 2013 17:38\nNo zobacz! Jaka jestem - fe!\nAleksandra AK 7 lutego 2013 17:06\nMasz anielską cierpliwość :) a może nauczycielka to taki Dr Jekyll i Mr Hyde? :P Nauczycielkę która sama nie miała wiedzy miałam w liceum. Rozwiązałam zadanie z chemii sposobem jakiego nauczono mnie w podstawówce i musiałam nauczycielce tłumaczyć dlaczego właśnie tak je rozwiązałam. Zabawna to była sytuacja ale do końca liceum miałam spokój z tą nauczycielką :P Pozdrawiam, Khira\nDD 7 lutego 2013 17:39\nJa też nie miałam szczęścia do nauczycieli chemii, może dlatego niewiele dzisiaj z tej chemii pamiętam.\nAlina Kuberska 7 lutego 2013 17:20\nDzieci czasami wyolbrzymiają, z nauczycielki zrobiła monstrum. Teraz odpoczniesz bo dwa tygodnie oddechu. Pozdrowienia zostawiam\nHa! Młodszą muszę z chemii wyedukować. To nie wiem, co gorsze? cha cha cha....\nL.B. Abigail 7 lutego 2013 17:31\nA co Młodsza na to? :)\nDD 7 lutego 2013 17:40\nNic. Wie,że będzie musiała się tego nauczyć.\nMeg 7 lutego 2013 18:29\n...chemię trzeba pokochać, albo chociaż polubić, wiem z własnego doświadczenia, że gdy to się uczyni stanie się piękną nauką...byłam bardzo dobra z chemii, ale też nie od początku...nienawidziłam jej, ale miałam wuja chemika, który zaprowadził mnie do swojego laboratorium i pokazał kilka doświadczeń...nagle chemia stała się magią...pokochałam ją ...z wzajemnością :)\nNie wiem jednak co Ci radzić...Córa musi po prostu się przełamać...ha, po prostu, łatwo rzec ;)\nDD 7 lutego 2013 19:10\nNiestety, ja nie pokochałam chemii, i pewnie dlatego moja wiedza w tej dziedzinie jest nikła\nUwierz mi, teraz nie ma dziecka, które nie zwalałoby winy na nauczyciela. To nauczyciele są okropni, nie umieją tłumaczyć, nic nie rozumieją, a te biedne dzieci tak chciałyby się nauczyć, ale prze tych podłych nauczycieli nie mogą. Tak dzieci mówią w domach do rodziców, a rodzice im wierzą... Dobrze, że nie uwierzyłaś i nie dałaś jej na te korki. Buziaki:) Ella\nSama jestem belfrem przecież. To wiem!\nbaśka 7 lutego 2013 19:05\nBardzo mądrze podeszłaś do sprawy. Ja jako belfer doskonale wiem jak kochane dzieci potrafią przedstawiać rodzicom swoich nauczycieli i przypisywać im wszystkie wady tego świata. A wystarczy tylko odrzucić emocje i spokojnie wysłuchać drugiej strony, I od razu wszystko staje się prostsze. Nauczyciele naprawdę nie pracują w szkole po to aby gnębić biedne dzieci, warto w to uwierzyć\nDD 7 lutego 2013 19:11\nI ja jako belfer też wiem, dlatego nie ze mną te numery - Młodsza też powinna wiedzieć.\nChemia po nocach mi się śniła\nDD 7 lutego 2013 19:58\nTak źle, czy tak dobrze?\nAnonimowy 9 lutego 2013 15:58\nTak źle oczywiście\nzante 7 lutego 2013 22:09\nPewnie będziesz na mnie zła, że ja znów pod prąd. Ale to, że pani miła i wierzę, że nie żadne monstrum i uwzięta, to skąd masz pewność, że Młodsza naprawdę rozumie chemię? Wystarczy, że nie rozumie podstaw i podstawowych mechanizmów (nauczycielka w podstawówce nie była wystarczająco "miła", a dla aktualnej oczywistą oczywistością jest, że uczniowie mają podstawy) i nie jest w stanie uczyć się chemii dalej, a braki narastają. Ja bym poszukała korepetytora - na 3 i tylko 3 godziny - by mieć pewność, że Młodsza zna podstawy ( budowa atomu, jak powstają wiązania chemiczne, czy na pewno rozumie proces utleniania i spalania, czy zna teoretyczną zasadę pisania równań chemicznych i rozwiązywanie najprostszych zadań z chemii). Dopiero wówczas powinna przysiąść fałdów\nzante 7 lutego 2013 22:23\nUtleniania i redukcji -> miało być\nDD 8 lutego 2013 07:16\nTo wszystko prawda Zante. Ale w przypadku Młodszej, moja wewnętrzna intuicja mówi,że problemy wynikły z nieuctwa. Bo jeśli ktoś nie nauczył się symboli określonych pierwiastków, albo wzoru np. soli, to jak ma dalej reakcje chemiczne pisać. Stoi w martwym punkcie i pała. "Nie rozumie". Wystarczyło,że pod naciskiem matki tylko troszeczkę zajrzała do zeszytu, a juz na następnej lekcji pojawiła się piątka. Nauczycielka nawet wspomniała,że coś tam zaczęła robić, bo jako pierwsza wykonała zadanie i jako jedyna poprawnie. Młodsza tłumaczyła,że to było bardziej na logikę, dlatego zrobiła... Tratatata .... razem z nią oglądałam prezentacje w necie z określonego materiału i próbowałyśmy rozłożyć ten materiał na czynniki pierwsze. Stąd choć troszkę wiedzy liznęła i już to potrafiła wykorzystań na lekcji, aby zabłysnąć i dobra ocenę załapać. Młodsza to cholernie inteligentna dziewczyna.\nPo drugie w ubiegłym roku Młodsza była jedną z lepszych z chemii w klasie. Wówczas babka nie była monstrum.\nPo trzecie przez ferie wyuczymy się tego, co podała nauczycielka. Starsza jej jeszcze co nieco wytłumaczy i zobaczymy. Jeśli takie działania nie dadzą określonych rezultatów,to załatwię jej wówczas korepetycje.\nzante 8 lutego 2013 10:55\nNawet by mi przez myśl nie przeszło sugerować, że Młoda intelektualnie chemii nie dygnie!!!!! Jeśli tak odczytałaś, to jest mi strasznie przykro, bo absolutnie nie o to chodziło.\nPo prostu z moich osobistych doświadczeń wiem, że z chemią robi się kłopot, gdy podstawy są niejasne.\nPowiesz, że się czepiam, ale tak jak symboli pierwiastków i ich położenia w tablicy Mendelejewa rzeczywiście trzeba się nauczyć na pamięć, to już wzoru soli niekoniecznie. Ważne by wiedzieć jak wzór soli się tworzy, a do tego potrzeba rozumieć wiązania.\nDD 8 lutego 2013 14:49\nBardzo cenię Twoje uwagi.Są dla mnie bardzo pomocne. Wezmę je pod uwagę w trakcie kontroli Młodszej. W pełni podzielam Twój pogląd. Musi zrozumieć wiązania. Mam nadzieję,że przejdziemy przez to jakoś tam.Serdeczne dzięki Zante! Cieszę się,że mogę na Ciebie liczyć!\nzante 8 lutego 2013 16:29\nSzkoda Twojej złości na mnie. Wystarczyło napisać, że mam się odczepić;-))))))\nDD 8 lutego 2013 18:15\nLubię Cię Zante. Wcale się na Ciebie nie złoszczę! A niby o co miałabym się złościć. Złość piękności szkodzi. I broń cię boże, nie odczepiaj się! Dopiero wtedy bym się zezłościła!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nLa vie est belle i ja tez 7 lutego 2013 22:10\nJa Mlodsza rozumie...i Mame, Starsza i Pania od chemii takze...\nAnka Wrocławianka 7 lutego 2013 22:38\nHura :)) Miło,że tak fajnie Ci to wyszło :)\nDD 8 lutego 2013 07:17\nAnka, to się jeszcze okaże po feriach. Wszystko od Młodszej zależy.\nfiszka 7 lutego 2013 22:56\ndoskonale znam te wszystkie pedagogiczne POTWORY bo to jak twierdzą dziecięcia nasze (moje także) nie ich wina, że mają złe oceny!!!!!!!! to wina tych MONSTER które się uwzięły na bidulkach\nDD 8 lutego 2013 07:18\nAno! Szkoda,że wiedza sama do głowy wskakiwać nie chce. To by dzieciakom odpowiadało. A tak męczyć się muszą.\nfrytka 8 lutego 2013 11:46\nja już dawno nauczyłam się patrzeć z przymrużeniem oka na to, co moje Młode na temat nauczycieli wygadują... "zawsze" to oni "się uwzięli" a dziecię niewinne jest :) ale Ty mądra kobieta jesteś i decyzję właściwą podjęłaś, Młodsza sobie poradzi bez dwóch zdań...\nDD 8 lutego 2013 13:03\nN. 9 lutego 2013 12:58\nUdanych ferii, DD, wypocznij sobie za cały miniony semestr i choć trochę na zapas, jeśli tylko się da. Pozdrawiam Cię serdecznie.\nTata pisze bloga 9 lutego 2013 14:03\nJak pozory i nastawienie potrafią zmylić ;)\nMiśka 9 lutego 2013 22:01\nDobrze,że posłuchałaś i drugiej strony:)Powodzenia;)


Życie Częstochowy i powiatu Kto wybuduje stacje paliw i obiekty gastronomiczno-handlowe? - Życie Częstochowy i powiatu\nPrzetarg na dzierżawę nieruchomości, z przeznaczeniem pod wybudowanie i wyposażenie MOP-ów kategorii II (Wierzchowisko Wschód) oraz kategorii III (Wierzchowisko Zachód), to postępowanie jednoetapowe. – Wyłoniony dzierżawca będzie prowadził obsługę ruchu w zamian za zapłatę, na rzecz GDDKiA, czynszu dzierżawnego w kwocie stałej oraz czynszu od przychodu uzyskanego z tytułu działalności prowadzonej na MOP-ach – informują drogowcy. Okres trwania umowy dzierżawy będzie wynosić 20 lat.\nPod koniec lutego na A1 pomiędzy węzłami Częstochowa Północ oraz Częstochowa Blachownia drogowcy udostępnili kierowcom cztery MOP-y kategorii I. Zostały one wyposażone w stanowiska postojowe (parking), infrastrukturę umożliwiającą odpoczynek w trasie i urządzenia sanitarne. Po rozstrzygnięciu przetargów na ich dzierżawę, MOP-y Wierzchowisko Wschód i Zachód zostaną podniesione do wyższych kategorii. Natomiast pozostałe dwa, Gorzelanka Wschód i Gorzelanka Zachód, pozostaną w I kategorii, zapewniając przede wszystkim funkcje sanitarno-wypoczynkowe.\nMOP Wierzchowisko Zachód docelowo powstanie w najwyższej – III kategorii – co oznacza, że będzie posiadało funkcje wypoczynkowe i usługowe wraz z zapleczem noclegowym. Oprócz infrastruktury typowej dla obiektów kategorii I MOP zostanie wyposażony w stację paliw, stanowiska obsługi pojazdów, obiekty gastronomiczno-handlowe i obiekty noclegowe. GDDKiA nie będzie wymagała jednak od dzierżawcy obligatoryjnej budowy obiektu noclegowego w okresie trwania dzierżawy. – Dzierżawca przewidzi i zabezpieczy rezerwę terenu pod obiekt noclegowy, aby w przypadku zajścia zasadności jego uruchomienia móc rozpocząć budowę – podkreślają drogowcy.\nKiedy użytkownicy skorzystają z udogodnień wyższych kategorii?


Nauka dla własnych dzieciaczków | fudm.es\nHome » Nauka dla własnych dzieciaczków\nNauka dla własnych dzieciaczków\nposted by addmean on Mon, 10/11/2021 - 07:32\nKażdy dobrze wie, że obecnie bez znajomości języków obcych będzie nam trudno. Z tego powodu jeśli sami nie jesteśmy mistrzami w rozmawianiu z obcokrajowcami, to próbujemy się doszkolić. Ale, by nasze dzieci w przyszłości nie posiadały tego problemu chcemy, żeby od maleńkości uczyły się języka. Dlatego nauka angielskiego dla dzieci jest bardzo popularna. Nie tylko w przedszkolach, czy normalnych szkołach, ale również są robione różne kursy dla dzieci, gdzie mogą podszkolić język. Dodatkowo można w bardzo prosty sposób pomóc dziecku uczyć się angielskiego. Wystarczy , że każdego dnia będziemy włączać mu jakieś radio po angielsku, żeby dziecko osłuchiwało się z językiem, to wszystko.\nZa naszych czasów najlepszym sposobem na naukę pływania było wrzucanie kogoś do wody potem czekało się aż się wynurzy. W takiej sytuacji człowiek naprawdę uczy się pływać bardzo szybko. Wiadomo była asekuracja, gdyby miał problem, ale jakoś nikt kłopotu z wypłynięciem nigdy w takiej sytuacji nie miał. Bardzo mocna metoda, która nie została opisana w ważnych podręcznikach i rodzice też wolą jej nie stosować, raczej tylko w gronie naszych dziadków opowiadane są takie historie. A tak w rzeczywistości to nauka pływania dla dzieci powinna rozpocząć się już na samym początku życia. Dobrze takie maluchy oswajać z wodą. Powinniśmy iść na basen i zapytać czy są organizowane zajęcia z nauką pływania dla rodziców i ich małych dzieci, sprawdź tutaj. Musimy, wtedy wygospodarować sobie trochę czasu, by razem z naszym malce popluskać się w basenie. Będziemy zdziwieni jak duża radość sprawia naszym maluchom takie bawienie się w wodzie. Gdy maleństwo podrośnie zacznie chodzić na zajęcia, na których nauczy się wielu ciekawych sztuczek, bo samo pływanie pływanie dla dzieci kraków będzie miało już świetne opanowane.\nRodzice posiadają pewne obawy przed zabieraniem dziecka na basen, dlatego taka nauka pływania okaże się świetnym rozwiązaniem. Jeżeli możemy chodzić z dzieckiem na basen w pierwszych miesiącach życia, to warto nawet, kiedy ma trzy lata iść na lekcje pływania. Dobrze by dziecko nauczyło się pływać, później pewnie będzie samo chciało chodzić na basen. Starajmy się w dzieciństwie zaszczepić w dzieciaku miłość do sportu i do ogólnie pojętej nauki. Przez, to nasze dziecko nie będzie siedziało po kilka godzin przed komputerem, a będzie chciało wyjść na basen, albo bardziej będzie go ciekawiły takie zajęcia jak na przykład nauka angielskiego (szczegóły: ). Nie zapominajmy, że przykład idzie z góry i jeżeli my sami całe dnie będziemy spędzać przed komputerem to dziecko najzwyczajniej w świecie będzie nas naśladowało.