Psychologia społeczna – człowiek i społeczeństwo - ppt pobierz\nPsychologia społeczna – człowiek i społeczeństwo\nOpublikowałJuliusz Masalski Został zmieniony 6 lat temu\nPrezentacja na temat: "Psychologia społeczna – człowiek i społeczeństwo"— Zapis prezentacji:\n1 Psychologia społeczna – człowiek i społeczeństwo\nPodstawy psychologii Psychologia społeczna – człowiek i społeczeństwo Dr Adam Klasik\n3 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nKonformizm jest jednym z najlepiej zbadanych zjawisk społecznych, definiowanym jako zmiana w zachowaniu spowodowana rzeczywistym lub wyimaginowanym wpływem innych ludzi. Najbardziej spektakularne przejawy konformizmu to uleganie autorytetom i uleganie grupie. Mechanizmy, o których mowa zostały potwierdzone licznymi badaniami, z których najbardziej znane to eksperymenty Salomona Ascha oraz Stanleya Milgrama.\n4 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nMilgram przystąpił do pracy nad uleganiem autorytetom inspirowany zeznaniami niemieckich oprawców, którzy podczas II wojny światowej wymordowali miliony niewinnych ludzi. Pytani, dlaczego to robili, odpowiadali, że wypełniali jedynie polecenia swoich przełożonych i wodza narodu. Mieli czyste sumienie, wcale nie czuli się odpowiedzialni za rzeź, której byli sprawcami. Niektóre źródła donoszą, że Milgram zastanawiał się nawet, czy Niemcy nie posiadają jakichś narodowych cech predysponujących do zachowań agresywnych – przecież to oni wywołali dwie światowe wojny.\n5 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nPrzyjmując takie założenie, Milgram chciał prowadzić swoje badania dwuetapowo. Pierwszy miał się odbyć w Stanach Zjednoczonych, drugi w Niemczech. Milgram spodziewał się istotnych różnic miedzy wynikami uzyskanymi w obu krajach na korzyść Amerykanów. Przewidywał – wsparty zresztą opiniami znanych psychiatrów, iż nie więcej niż 2% badanych będzie kontynuowało procedurę do końca. Po zakończeniu eksperymentów na terenie Ameryki Milgram zrezygnował z dalszych prób i nigdy nie przeprowadził ich w Niemczech. Wyniki, które uzyskał zaskoczyły wszystkich.\n6 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nMilgram skonstruował laboratorium badawcze i zaprosił do współpracy zupełnie przypadkowych ludzi. Jednym losowo przydzielono rolę nauczyciela inni zostali uczniami. Zadaniem ucznia było wyuczenie się par słów, zadaniem nauczyciela - odpytanie ucznia. Kiedy odpowiedź nie została udzielona lub zawierała błędy, uczeń był karany uderzeniami prądu. Do ich wymierzania użyto urządzenia zawierającego 30 przycisków od 0 do 450 volt. Nad odpowiednimi przyciskami umieszczono napisy: „nieznaczny szok”, „niebezpieczeństwo”, „ciężki szok” oraz „uderzenie śmiertelne”.\n7 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nNauczyciel był pouczony, iż każdorazowo po pojawieniu się błędu musi aplikować coraz silniejsze uderzenia. Eksperyment przeprowadzano w dwóch pomieszczeniach: w jednym znajdował się nauczyciel i eksperymentator, w drugim miał znajdować się uczeń. Uczestnicy badania nie widzieli się, lecz mogli się słyszeć. W miarą trwania badania uczeń popełniający kolejne błędy zaczynał skarżyć się na swoją sytuację. Wydawał oznaki bólu, krzyczał, że ma tego dosyć, domagał się przerwania badania, prosił, żeby go wypuścić.\n8 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nKiedy nauczyciel wahał się przed aplikowaniem kolejnego uderzenia, eksperymentator przypominał, że kontynuowanie procedury jest absolutnie konieczne. Ulegając wpływowi autorytetu, mimo wyraźnych próśb „uczniów” oraz mając pełną świadomość zagrożenia, jakie niesie naciskanie kolejnych klawiszów, aż 65% badanych kontynuowało procedurę do końca. Milgram tak opisuje zachowania jednego z badanych: „Dojrzały, początkowo zrównoważony przedsiębiorca wszedł – z pewnością siebie i uśmiechem na ustach do laboratorium. W ciągu 20 minut obrócony został w trzęsący się i jąkający wrak człowieka” (Wojciszke, 2002).\n9 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nBadanie Milgrama zainspirowało wiele innych pomiarów, w których jednoznacznie wykazano uleganie autorytetom. Ustalono, że pewne elementy sprzyjają poddawaniu się poleceń wydawanych przez osoby, które gotowi jesteśmy uznać za autorytety.\n10 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nKonformizm przejawia się nie tylko w uległości wobec grupy. Dowodów na istnienie tego zjawisko dostarczył między innymi niezwykle pomysłowy eksperyment Salomona Ascha. Pokazywał on grupie badanych planszę z trzema odcinkami A, B i C. Następnie prosił, aby wskazali, która liniajest tej samej długości, co odcinek X. Proszę, dokonaj wyboru\n11 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\n12 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nTak też początkowo myśleli uczestnicy eksperymentu Ascha. Do czasu. Kiedy wśród kilku badanych pojawiał się pomocnik eksperymentatora i mówił, że X jest tej samej długości co A, na twarzach pozostałych osób pojawiał się uśmiech niedowierzania. Nadal trwali przy swoich opiniach. Do czasu. Kiedy wśród uczestników badania był tylko jeden badany, a resztę stanowili pomocnicy sytuacja zmieniała się diametralnie. Pierwszy pomocnik wskazywał A, drugi, trzeci, czwarty i piąty także, aż przyszła kolej na badanego.\n13 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nJak myślisz, czy badany nadal trwał przy swoim zdaniu? Niestety, w większości przypadków – nie. Aż 76% badanych uległo presji grupy przynajmniej w jednej próbie i podano błędną odpowiedź.\n14 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nOkazuje się, że ludzie ulegają naciskom grupy, dlatego że obawiają się odrzucenia, braku akceptacji, kompromitacji i opinii głupków. Ciekawe w badaniach Ascha było to, że ludzie obawiali się krytycznych opinii na swój temat artykułowanych przez obce osoby, nie te, które dobrze znali i na których im zależało.\n15 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nWyjaśnienie zachowań uległych można znaleźć w opisach zachowań grupy, która spotkała się z „odszczepieńcem”. Stanley Schachter przeprowadził eksperyment obrazujący przebieg procesów grupowych, w którym obok badanych uczestniczył jeden pomocnik eksperymentatora. Miał on za zadania nie zgadzać się z opinią grupy na temat nieletniego przestępcy Johnny’ego Rocco. Kiedy grupa zorientowała się w sytuacji, natychmiast skierowała uwagę na „odszczepieńca”.\n16 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nCzłonkowie grupy właśnie do niego adresowali najwięcej komentarzy, uwag i opinii. Tak było przez cały czas spotkania. Grupa starała się go przekonać do swoich racji. Kiedy to się nie udawało, strategia uległa zmianie. Ludzie zaczęli go ignorować. Po spotkaniu każdy uczestnik miał wybrać jedną osobę, której nie zaprosiłby do następnej dyskusji. Wybór padł na „odszczepieńca” (Aronson i inni, 1997).\n17 Konformizm na co dzień Normatywny wpływ społeczny działa w wielu dziedzinach naszego życia. Przykładem jest moda, która dyktuje, co należy ubierać, a co zakładać na siebie pod żadnym pozorem nie wolno. Wielcy kreatorzy wpływają na nasze gusta i kieszenie. W latach sześćdziesiątych mężczyźni nosili wąskie spodnie, klapy w marynarkach i krawaty.\n18 Konformizm na co dzień W latach siedemdziesiątych wszystko się zmieniło. Obecne trendy zachęcają do ubierania szerokich spodni ledwie opierających się na biodrach. Najlepiej tak, aby przydeptywać nogawki. Kobiety obowiązkowo odsłaniają brzuchy, nawet wtedy, gdy temperatura spada poniżej zera. Nie wiadomo, jakie pomysły w przyszłości zafundują nam wielkie domy mody. Jedno jest pewne – każde kolejne pokolenie będzie się dziwić, jak można było ubierać się i czesać w ten sposób?\n19 Konformizm – uleganie grupie i autorytetom\nSą nimi tytułu i ubranie. Kiedy polecenie wydaje człowiek posiadający te atrybuty ludzie tracą zdrowy rozsądek. Okazało się, że doświadczone i posiadające odpowiednią wiedzę pielęgniarki gotowe są aplikować pacjentom zupełnie absurdalne dawki leków, tylko dlatego, że jakiś obcy człowiek przedstawiający się jako lekarz, wydał takie polecenie. Piloci samolotów popełniają kardynalne błędy i gotowi są narażać własne życie i życie pasażerów, tylko dlatego, że bezkrytycznie wykonują polecenia kapitana. Właśnie dlatego uleganie autorytetom jest nazywane „kapitanozą” (Cialdini, 2001).\n20 Konformizm na co dzień Innym przykładem, o którym warto wspomnieć są „dziwactwa”. W latach pięćdziesiątych był nim hula-hop, w latach osiemdziesiątych kostka Rubika, a współcześnie piercing lub szczupłe, umięśnione ciało, do którego należy dążyć poprzez dietę i intensywne ćwiczenia fizyczne (Głębocka, Kulbat, 2005).\n21 Czynniki nasilające konformizm\nPsychologowie zidentyfikowali co najmniej kilka czynników, które szczególnie go nasilają. Jednym z najbardziej podstawowych jest sytuacja, w której ludzie zachowują się konformistycznie. Im bardziej niejasna – nowa, nietypowa, tym bardziej jesteśmy skłonni podglądać zachowania innych. Kiedy wyjeżdżamy do kraju o różnych od naszych tradycji i kulturze, możemy czuć się niepewnie. Zwłaszcza wtedy, gdy na przykład podczas kolacji na stole pojawi się danie, którego nie potrafimy nazwać, ani w znany nam sposób skonsumować. Jedynym ratunkiem są dla nas gospodarze, których zachowania możemy naśladować, nie narażając się na uśmiechy innych uczestników uczty (Aronson i inni, 1997)\n22 Czynniki nasilające konformizm\nNacisk grupy jest szczególnie silny w sytuacji dużej jednomyślności jej członków. Jeżeli tylko jedna osoba ma inną opinię, istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, iż podporządkuje się grupie. Wystarczy jednak, aby odmienne zdanie miała jeszcze jedna osoba, aby zdecydowanie podnieść przekonanie tej pierwszej o słuszności jej poglądów. Jeden sprzymierzeniec wystarcza, aby wprowadzić zamęt w zgodności grupy.\n23 Czynniki nasilające konformizm\nPowinni o tym pamiętać ci, którzy zamierzają wprowadzić zmiany w organizacji, strukturze lub światopoglądzie swojej grupy (może to być grupa nieformalna, zespół pracowniczy lub jakakolwiek inny zbiór ludzi wchodzących w interakcje społeczne). Mogą oni spodziewać się akceptacji, tylko wtedy, gdy znajdziesię choć jeden człowiek popierający ich inicjatywę. Kiedy go nie ma, dalszy oddziaływanie na grupę staje się niemożliwe. Należy się raczej spodziewać, że grupa będzie dążyć do wyeliminowania takiej osoby ze swojego grona.\n24 Czynniki nasilające konformizm\nPosiadanie choćby jednego sprzymierzeńca otwiera drogę do dalszych „negocjacji”. Warto pamiętać, iż siła jednomyślności grupy nie ma zbyt dużego związku z jej liczebnością. Badania wykazały, że nacisk zgodnej w opiniach grupy jest tak samo znaczący wtedy, gdy liczy ona trzy osoby, jak i wtedy, gdy składa się w szesnastu osób (Aronson, 1987; Aronson i inni, 1997).\n25 Czynniki nasilające konformizm\nDrugim czynnikiem sprzyjającym konformizmowi jest skład grupy. Zdecydowanie łatwiej podporządkować sobie jednostkę, kiedy grupę stanowią specjaliści. Wyobraźmy sobie studenta III roku ekonomii, który jest przekonany, iż interwencja w Iraku była pomyłką i kraje wspomagające działania Stanów Zjednoczonych powinny cofnąć swoje poparcie i odwołać stacjonujących tam żołnierzy. Wyobraźmy sobie, iż ów student – zaangażowany politycznie – często wyraża swoje opinie w gronie kolegów i członków rodziny. Pewnego dnia dowiaduje się, że na uniwersytecie, na którym studiuje odbędzie się spotkanie z przedstawicielami nauki i władz państwowych na temat sytuacji polskich żołnierzy w Iraku.\n26 Czynniki nasilające konformizm\nCzy student odważy się wyrazić w tym gronie swoje poglądy? Jeżeli przedstawiciele nauki i polityki są dla niego specjalistami, to raczej mało prawdopodobne, aby miał odwagę przeciwstawić się ich opiniom. Nie znaczy to bynajmniej, że zmieni natychmiast zdanie i stanie się gorącym orędownikiem wojny. Raczej oznacza to, że powstrzyma się od ich wyrażania – głównie z obawy przed krytyką specjalistów i ostracyzmem grupowym.\n27 Czynniki nasilające konformizm\nOprócz stopnia kompetencji członków grupy czynnikiem nasilającym konformizm jest poziom ich ważności dla jednostki. Jeżeli oceniamy inne osoby jako ważne, to jesteśmy bardziej gotowi podporządkować się ich opiniom, oczekiwaniom czy wskazówkom. Stąd większe prawdopodobieństwo, iż posłuchamy rodziców czy bliskich przyjaciół niż sąsiadów.\n28 Czynniki nasilające konformizm\nChyba, że będą oni spełniali trzecie bardzo istotne kryterium – podobieństwa. Istnieją liczne dowody na to, że z większą przychylnością wysłuchamy opinii kogoś, kto jest do nas podobny pod względem wyglądu zewnętrznego, poziomu intelektualnego, pochodzenia, czy doświadczenia życiowego. Jednym słowem młoda matka chętniej przyjmie rady o pielęgnacji i wychowaniu dziecka od innych matek niż bezdzietnych studentek marketingu i zarządzania.\n29 Czynniki nasilające konformizm\nTrzecim czynnikiem, który wpływa na pojawienie się uległości wobec grupy jest osobowość jednostki. Szczególnie podatne na wpływy innych są osoby o niskiej samoocenie, niepewne swojej wiedzy, pozycji w grupie oraz stopnia afiliacji starają się za wszelką cenę przypodobać otoczeniu. Skrajnym przypadkiem takich postaw w relacjach interpersonalnych są jednostki o osobowości zależnej.\n30 Czynniki nasilające konformizm\nCharakteryzują się one: podporządkowaniem własnych potrzeb potrzebom innych, od których są zależne oraz nadmiernym uleganiem ich życzeniom, ograniczonymi zdolnościami do podejmowania codziennych decyzji bez zbędnego radzenia się i upewniania,\n31 Czynniki nasilające konformizm\nzachęcaniem innych lub przyzwalaniem na przejęcie odpowiedzialności za osobiste, ważne decyzje życiowe, niechęcią do stawiania nawet racjonalnych wymagań osobom, od których są zależne, poczuciem niewygody i bezradności w sytuacji osamotnienia, wynikającym z nadmiernej obawy przed niezdolnością do zatroszczenia się o siebie (Rosenhan, Seligman, 1994).\n32 Następstwa wpływu społecznego\nUleganie – podporządkowanie się oczekiwaniom otoczenia (jednostki, bądź grupy) motywowane pragnieniem uzyskania nagrody lub uniknięcia kary. Trwałość takiego zachowania jest bardzo ograniczona. Zazwyczaj zanika ono natychmiast po usunięciu źródła gratyfikacji.\n33 Następstwa wpływu społecznego\nIdentyfikacja – powielanie przekonań, opinii, stylu życia jednostki, którą uważa się z pewnych względów za ważną. Często proces ten, typowy dla młodych ludzi, wiąże się z dużym poziomem braku krytycyzmu wobec zachowań „Idola”.\n34 Następstwa wpływu społecznego\nInternalizacja – uwewnętrznienie wartości oraz przekonań i uznanie ich za własne. Jeżeli dojdzie do internalizacji, źródłem nagród staje się dla siebie sama jednostka, a system zasad i wartości bardzo trudno zmienić (Aronson, 1987).\n35 Następstwa wpływu społecznego\nObserwowanie i naśladowanie zachowania innych osób może prowadzić do uczenia się zachowań pożądanych (zasady dobrego wychowania) oraz niepożądanych (zachowania agresywne). Mechanizmem uczenia się nowych zachowań jest modelowanie. Wyróżniamy kilka skutków tego procesu:\n36 Następstwa wpływu społecznego\nEfekt wyniku, mówimy o nim wtedy, gdy uczymy się tego, że pewne zachowania prowadzą do określonego wyniku, np. zdrowy tryb życia prowadzi do dobrego samopoczucia Efekt rozhamowania, ma miejsce wówczas, gdy, pod wpływem obserwacji patologicznych zachowań innych dochodzi do utraty kontroli nad własnym zachowaniem (inni piją, to ja też!) Efekt zahamowania, czyli rezygnacja ze szkodliwego zachowania, za które jednostka zostaje ukarana Efekt facylitacji, przejmowanie zachowań lubianego, bliskiego „modelu”\n38 Agresja – zły człowiek czy złe środowisko?\nAgresja jest definiowana jako akty wyładowania gniewu na osobach lub rzeczach, zachowania ukierunkowane na spowodowanie fizycznej lub psychicznej szkody (Aronson i inni, 1997). Niektórzy autorzy podkreślają intencjonalny charakter zachowań agresywnych inni koncentrują się na jego skutkach, rozróżniając dwa rodzaje agresji : agresję wrogą, której celem jest zadanie bólu lub zranienie przy wcześniejszym uczuciu gniewu i agresję instrumentalną, która ma umożliwić agresorowi dojście do konkretnego celu.\n39 Agresja – zły człowiek czy złe środowisko?\nBardzo żywo dyskutowana jest nadal kwestia sprowokowanych aktów agresji, z którymi mamy do czynienie w sytuacjach napadu, naruszenia nietykalności innych osób. Czy takie zachowania jednoznacznie zmierzające do zadania innej osobie bólu, a czasami nawet do odebrania jej życia, lecz podejmowane w obronie własnej osoby lub najbliższych, powinny być traktowane tak samo jak zachowania mordercy, który decyduje o ataku na drugą osobę powodowany niskimi pobudkami? Takie rozterki powodują brak zgodności w rozumieniu zachowań agresyjnych.\n40 Agresja – zły człowiek czy złe środowisko?\nRóżne podejścia do definicji agresji prowadzą do konstruowania licznych klasyfikacji. Jedną z najbardziej obszernych i wyczerpujących jest zaproponowana przez znakomitych badaczy Bussa i Durkee.\n41 Rodzaje agresji Wyróżniają oni:\nagresję fizyczną – skierowaną na drugiego człowieka w postaci aktów fizycznego napadu, agresję słowną – której celem jest zranienie drugiego człowieka poprzez negatywne określenia, przekleństwa, werbalne poniżanie,\n42 Rodzaje agresji agresję pośrednią – która przybiera dwie formy: niekontrolowanego ataku na przedmioty lub inne obiekty z otoczenia z wyłączeniem ludzi, oraz plotek, pomawiania, szargania opinii o danym człowieku za jego plecami, bez jego wiedzy, w taki sposób, aby nie miał możliwości obrony, podejrzliwość i wrogość – jako stany emocjonalne i mentalne poprzedzające oraz towarzyszące wymienionym powyżej aktom agresji\n43 Rodzaje agresji opór wobec autorytetów – stanowiący podstawowy warunek nie podporządkowywania się obowiązującym w środowisku zasadom, łamania reguł współżycia społecznego. poczucie winny – włączony przez Bussa i Dukree wymiar nie związany bezpośrednio z zachowaniami agresywnym, lecz pozwalający zdiagnozować ogólną postawę jednostki wobec takich zachowań.\n44 Agresja w rodzinie Psychologowie zwracają także uwagę, iż agresja może przybierać różne formy w zależności od zewnętrznych możliwości jej okazywania. Jeżeli środowisko nie stawia żadnych ograniczeń w ujawnianiu wrogich impulsów poprzez akty agresji, często do nich dochodzi. Dzieje się tak na przykład w rodzinach, w których jeden ze współmałżonków, najczęściej mąż, prowokuje pozostałych członków rodziny do kłótni i awantur, które zwykle kończą się pobiciem.\n45 Agresja w rodzinie Według Jana Strelaua (1999) przemoc domowa to działania lub rażące zaniedbania dokonywane przez jednego z członków rodziny przeciwko pozostałym, wykorzystujące istniejącą lub stworzoną przez okoliczności przewagę sił lub władzy i powodujące u ich ofiar szkody lub cierpienie.\n46 Agresja w rodzinie Przemoc w rodzinie charakteryzuje się następującymi właściwościami: intencjonalnością – jest zamierzona i ma na celu kontrolowanie i podporządkowanie sobie ofiary, nierównomiernie rozłożonymi siłami - jedna ze stron ma zdecydowaną przewagę nad drugą. Ofiara jest słabsza a sprawca silniejszy. naruszaniem praw i dób osobistych - sprawca wykorzystuje przewagę siły narusza prawo ofiary do nietykalności fizycznej, godności, szacunku. cierpieniem i bólem bezpośredniej ofiary oraz pozostałych członków rodziny.\n47 Agresja w rodzinie Analizując przyczyny agresji w rodzinie nie sposób nie wspomnieć, iż jest ona często kierowana na osoby najbliższe, choć w istocie nie one stanowią źródło wrogich impulsów. Nieraz gniew i frustrację wywołują inni ludzie, na przykład przełożeni w pracy. Ich jednak zaatakować nie jest tak łatwo, jak kogoś z rodziny. Agresor wie, że nie wolno mu tego zrobić, że z pewnych względów jest to dla niego niebezpieczne lub nieopłacalne.\n48 Agresja Jeżeli dochodzi do zablokowania aktów agresji i jednostka nie może wyładować wrogich impulsów na nikim z otoczenia, wtedy często przybiera ona formę agresji przeniesionej. Człowiek wyobraża sobie wtedy, że zadaje ciosy lub snuje scenariusze, w których znienawidzonego człowieka spotykają nieszczęścia – wypadki, kradzieże, zdrady współmałżonków, itp.\n49 Agresja W innych wypadkach agresja może być kierowana do siebie. Często zdarza się tak w zakładach karnych, wśród więźniów o niskiej pozycji w więziennej strukturze. Samookaleczenia nie wynikają bowiem tylko z chęci spędzenie kilku tygodni poza celą. Są także efektem frustracji i gniewu, którego w żaden inny sposób nie da się rozładować.\n50 Trójkąt dramatyczny Zawiera on elementy skryptowych relacji i ról (trójkąt dramatyczny Karpmana) RATOWNIK PRZEŚLADOWCA OFIARA\n51 Trójkąt dramatyczny W życiu społecznym często jedna osoba potrzebuje pomocy, a druga osoba jest gotowa jej udzielić Istotną sprawą jest jednak odróżnić pomoc mającą na celu zaspokojenie potrzeb tego, któremu jest udzielana, od innej formy pomocy tzw. ratownictwo (Bern) Ratownictwo w odróżnieniu od pomagania lub autentycznego ratowania uprawiamy wówczas, gdy korzyść odnosimy my, a u drugiej strony pozostaje poczucie niższości i niemocy Pomaganie stało się wdzięcznym terenem do uprawiania gier psychologicznych, mających na celu ukryty osobisty cel skryptowy Dotyczy ono gier i transakcji, które mogą trwać latami, a nawet całe życie\n52 Trójkąt dramatyczny Ratownictwo nie może przebiegać w próżni społecznej (konieczny jest partner) Różnorodność ról skryptowych można sprowadzić do trzech podstawowych: Ratownika, Ofiary i Prześladowcy Specyfika tych ról polega na tym, iż wejście w jedną z nich pociąga za sobą uruchomienie dwóch pozostałych, zarówno w innych jak i w nas samych Istnieje zatem komplementarność ról trójkąta dramatycznego: Jeśli ktoś ma tendencję do wchodzenia w rolę Ofiary, to prawdopodobnie będzie szukał partnera z tendencjami do wchodzenia w rolę Ratownika lub Prześladowcy Jeśli ktoś ma zwyczaj wchodzenia w jakąś rolę, to bardzo prawdopodobne, że będzie wchodził także w dwie pozostałe role\n53 Przykład komplementarności ról\nOn: Uważaj trochę patrząc na mapę, jeśli chcesz dalej mi pilotować (Prześladowca) Ona: To nie moja wina, tu jest niewyraźnie napisane (Ofiara) On: Ciągle muszę zawracać. To bardzo męczące (Ofiara) Ona: To nic, przecież mamy czas, jesteśmy na wakacjach (Ratownik) On: No dobra, nie przejmuj się, zdenerwowałem się, ale wiem, że starasz się jak możesz (Ratownik) i … wykończyły mnie te miejskie korki (Ofiara) Ona: Powinieneś się odprężyć, zawsze jesteś z czegoś niezadowolony (Prześladowca) On: Staram się jak mogę, ale ostatnio prowadzę taki męczący tryb życia (Ofiara)\n54 Rola Ratownika Opiera się na pewnych mistyfikacjach kulturowych: odmowa ratownictwa nie jest postrzegana jako zachęta do samodzielności , ale jako obraza i odrzucenie W przeciwieństwie do prawdziwego pomagania czy ratowania, rola Ratownika dostarcza nam poczucia wyższości i dominacji w stosunku do innych, pozwala uniknąć roli Ofiary (czasami jest to jedyny powód jej uruchomienia) Osoba w roli Ratownika usiłuje pod pretekstem udzielania pomocy uzależnić innych od siebie\n55 Rola Ofiary Opiera się na przekonaniu, że nie jesteśmy OK. – bezradni, gorsi, mniej zdolni, słabsi, podczas gdy inni są OK. – silni, lepsi, bardziej zaradni czy mądrzejsi Jest to wykorzystywanie sytuacji zależności do potwierdzenia własnych przekonań na temat świata i samego siebie Taka postawa natychmiast wzbudzi u partnera tendencję do demonstrowania swojej wyższości i gotowości do pomocy (Ratownik) lub do krytyki (Prześladowca) Dopiero powtarzające się, bardziej lub mniej świadome współdziałanie w tworzeniu własnej sytuacji sugeruje wchodzenie w taką rolę Ofiara może występować z pozycji bezsilności, co jest adresowane do ewentualnego Ratownika, lub z pozycji prowokacji, skierowanej do Prześladowcy Ofiara nie musi być słaba i lamentująca (pozory siły, aby potem nasilić dramatyczny wymiar swojej roli) Staje się ona sprzymierzeńcem Prześladowcy, gdy nie rozpoznaje powstających w niej emocji i nie stara się zmienić sytuacji\n56 Rola Prześladowcy Jest to występowanie z pozycji siły – ja jestem OK., ty nie jesteś OK. Rola ta jest nieuchronnym dopełnieniem dwóch poprzednich ról Każda pomoc udzielana komuś, kto sam nie chce sobie pomóc i zdecydowany jest trwać w roli Ofiary, musi spowodować złość (wszelkie transkrypcje Ratownik – Ofiara, kiedyś muszą przekształcić się w Prześladowca – Ofiara) Prześladowca to osoba, która poniża innych wyznaczając im zbyt wąskie granice lub przestrzegając norm w sposób nadmiernie surowy i krytykancki – dąży do wzmocnienia swojej pozycji\n57 Trening bezsilności Rodzina jest naturalnym terenem do odgrywania ról trójkąta dramatycznego Rodzice mają wszelkie warunki do uruchamiania ról Prześladowcy i Ratownika, dzieci zaś – do roli Ofiary Trening bezsilności wynika ze sposobów ingerencji dorosłych w trzy podstawowe obszary dziecięcych możliwości: Obszar miłości (zdolności nawiązywania więzi) Obszar poznania (eksploracji i rozumienia świata) Obszar odczuwania (czerpania radości z reakcji własnego ciała) Powyższe obszary odpowiadają prezentowanym wcześniej skryptom (Bez Miłości, Bez Rozumu i Bez Radości) Zablokowanie zdolności odbioru doznań, ekspresji emocjonalnej i rozumienia oraz realizowania tych potencjałów, zmuszają dzieci do wejścia w rolę Ofiary wobec rodziców\n58 Trening bezsilności Rodzice stają w roli Prześladowców – karzą za podejmowane próby Rodzice stają w roli Ratowników – usiłują wyręczać dziecko na swój własny sposób Uzasadnione ograniczenia powinny wynikać z właściwie pojętej potrzeby zapewniania dziecku bezpieczeństwa, a nie z własnych działań skryptowych Jeśli w tzw. „dobrej wierze” rozciągamy naszą opiekę poza oczywiste w danym wieku rozwojowym wymagania, czyniąc to bardziej dla własnego spokoju niż dla ochrony dziecka, wypracowujemy w nich bezsilność Jeśli aktywność dziecka uruchamia nasze własne lęki i represjonujemy ją ze względu na własne uczucia skryptowe, to pozbawiamy dzieci naszej akceptacji dla ich naturalnego rozwoju\n59 Trening bezsilności - przykłady\nDziecko płacze z powodu rozbitego kolana „Nie płacz, przecież to nie boli” – Negacja i unieważnienie informacji i doznań, które sygnalizuje ciało Chłopiec jest przygnębiony: „Rusz się, bądź prawdziwym mężczyzną” Wartościujemy negatywnie uczucie smutku i uczymy dewaloryzacji własnych emocji Dzieci wychowywane jako Ofiary prezentują w dorosłym życiu różne stopnie „poczucia niemożności”, prowadzące do większego lub mniejszego ograniczenia autonomii, braku poczucia wpływu, bierności\n60 Trójkąt dramatyczny w rodzinie\nKlasyczna rodzina nuklearna: Ojciec – Prześladowca Matka – Ratownik Dziecko – Ofiara Dopuszczalna rotacja ról Sytuacjami sprzyjającymi uruchamianiu przez rodziców gier ratowniczych są wszelkie próby zadośćuczynienia dzieciom za własne porażki Utrzymująca się w rodzinie dynamika trójkąta dramatycznego sprawia, że w przyszłości dzieci będą znały tylko bardzo ograniczony wachlarz relacji społecznych (dominujący – zdominowany)\n61 Trójkąt dramatyczny w rodzinie - przykład\nSyn (Prześladowca): Wiesz doskonale, że nie znoszę szpinaku, a ty go znów zrobiłaś na obiad!!! Matka (Ofiara): Zawsze masz coś przeciwko mnie… Ojciec (Ratownik matki, Prześladowca syna): Jak ty śmiesz tak mówić do matki!!! Wynoś się… Syn we własnym pokoju (Ofiara): Najpierw mi każą mówić wszystko co czuję, a potem się na to wkurzają Matka idzie do syna z tacą jedzenia (Ratownik): Nic nie mów tacie. Tyle hałasu o nic. Matka wraca do męża (Prześladowca): Jesteś zbyt surowy dla niego. Teraz siedzi sam i ma do ciebie pretensje Ojciec (Ofiara): No wiesz kochanie. Chciałem Ci pomóc, a ty teraz jesteś przeciwko mnie? Syn (Ratownik): No dobra już mamo, daj spokój. Ojciec jest po prostu zmęczony.\n62 Próby uniknięcia ratownictwa\nWyjście z roli Ofiary wymaga uświadomienia sobie własnych uczuć i oczekiwań oraz jasnego wyrażania ich wobec osób Ratowników Prowadzenie dobrej terapii wymaga postrzegania pacjenta jako osoby zdolnej do wzięcia na siebie odpowiedzialności za własne życie (uznanie siebie i drugą stronę za będące OK. ) Pomaganie może być wolne od trójkąta dramatycznego, gdy: Zachowując pozycję „ja jestem OK., ty jesteś OK.” jesteśmy zdolni do rozpoznawania, co mieści się w możliwościach osoby wspomaganej, a co nie Na prośbę osobę zainteresowanej pomagamy jej w uruchomieniu własnych możliwości, a celem jest odzyskanie przez nią autonomii\n63 Próby uniknięcia ratownictwa\nKażda sytuacja, w której jedna osoba potrzebuje pomocy drugiej, sprzyja uruchomieniu gier ratowniczych Gra ratownicza ma miejsce wtedy, gdy jedna osoba przyjmuje postawę protekcjonalną, neguje lub ogranicza u drugiej osoby zdolność pomagania sobie, akceptuje prośbę o pomoc mimo braku zaangażowania drugiej osoby lub narzuca pomoc, mimo że wcale o nią nie proszono\n64 Teorie wyjaśniające zachowania agresywne\nPsychologowie dopatrują się przyczyn agresji we wrodzonych właściwościach organizmów lub wpływie środowiska. Jedni uczeni twierdzą, że ludzkość musi się pogodzić z tym, że ludzie nie są z natury dobrzy i przejawiają wrogie impulsy wobec otoczenia, inni uważają, że tak nie jest. Twierdzą, że winę za powstawanie wszelkich form patologii, w tym także okrutnych zachowań zmierzających do wyrządzenia innym krzywdy, ponosi środowisko.\n65 Teoria hydrauliczna Jednym z najbardziej znanych przedstawicieli pierwszego nurtu jest Zygmunt Freud twórca teorii hydraulicznej oraz popędu śmierci tanatos odpowiedzialnego za wszelkie agresywne zachowania. Energia popędu śmierci gromadzi się w człowieku, aż do chwili, w której nie jest on w stanie dłużej tolerować nieprzyjemnego napięcia. Energia agresywna musi znaleźć ujście, w przeciwnym razie człowiek popadnie w chorobę.\n66 Teoria hydrauliczna Rolą społeczeństwa jest dostarczanie jednostce akceptowanych społecznie dróg rozładowywania napięcia – sublimowania niszczycielskiej energii w pożyteczne formy aktywności. Freud opisał te sposoby w popularnej przez wiele lat teorii katharsis. Oczyszczanie organizmu w wrogiej energii miało następować chociażby poprzez aktywność fizyczną. Zamiast niszczycielskich tendencji rozładowywanych w bezpośrednich atakach fizycznych Freud proponował sportowe współzawodnictwo.\n67 Teoria hydrauliczna Aktywność fizyczna oraz szlachetne współzawodnictwo miały stanowić antidotum na gniew, złość i agresję. To przekonanie jest popularne do dziś. Niestety badania wykazały, że jest ono błędne. Arthur Patterson dostarczył empirycznych dowodów na to, że rozgrywane w czasie sezonu mecze nasilają uczucia wrogości u badanych zawodników. Także wśród ciężarowców nie uzyskano rezultatów potwierdzających koncepcję katharsis (Aronson i inni, 1997).\n68 Biologiczne podłoże agresji\nZwolennikami koncepcji wrodzonych predyspozycji do zachowań agresywnych są neuropsycholodzy, którzy zauważyli związek między aktywnością ciała migdałowatego a agresją. Jego drażnienie wywołuje zachowania agresywne nawet u bardzo spokojnych osobników. Zauważono także, że drażnienie ciałka migdałowatego u małpy wywołuje różne reakcje w zależności od tego, kto znajduje się w pobliżu. Jeżeli jest to osobnik o niższej pozycji społecznej, nastąpi atak, jeżeli wyższej – ucieczka.\n69 Biologiczne podłoże agresji\nZachowania agresywne wiąże się także z gospodarką hormonalną organizmu – męskiego hormonu o nazwie testosteron. Badacze stwierdzili wyższy poziom testosteronu u osobników zdradzających cechy psychopatyczne, skazanych za przestępstwa z użyciem przemocy fizycznej (Pospiszyl, 199).\n70 Frustracja jako przyczyna agresji\nZgodnie z teorią frustracja - agresja Dollarda przyczyną zachowań agresywnych są przeszkody, które uniemożliwiają nam dojście do celu. Każdy człowiek doświadczał nie raz uczucia złości, gdy spiesząc do pracy dowiadywał się, że pociąg jest opóźniony 30 minut, gdy chciał kupić upragnioną płytę, ale ktoś zabrał mu ją sprzed nosa, gdy planował pójść na spotkanie z przyjaciółmi, ale najbliżsi kazali mu najpierw skończyć prace domowe. Choć czuliśmy się zirytowani, nie zawsze okazywaliśmy na zewnętrz gniew.\n71 Frustracja jako przyczyna agresji\nOkazuje się, że istnieje kilka czynników, które szczególnie sprzyjają frustracji. Są to: Dystans jaki dzieli nas od osiągnięcia celu - im bliżej jesteśmy, tym większej doświadczamy frustracji, gdy pojawi się przeszkoda, np. istnieje większe prawdopodobieństwo, że na intruza starającego się wepchnąć do kolejki zareaguje osoba stojąca przy kasie, a nie na końcu kolejki.\n72 Frustracja jako przyczyna agresji\nNagły i niespodziewany charakter frustracji – zdecydowanie łatwiej jest nam pogodzić się z przeszkodą, której mogliśmy się spodziewać, niż z ograniczeniami, które spadły na nas jak przysłowiowy grom z jasnego nieba, np. z większą spolegliwością przyjmiemy podwyższenie podatków, które od miesięcy zapowiadał minister finansów, niż nagłe zmiany w systemie podatkowym, które diametralnie obniżą nasze roczne dochody.\n73 Frustracja jako przyczyna agresji\nWygląd i odległość od osoby, która stanowi źródło frustracji – istnieje większe prawdopodobieństwo, że okażemy wściekłość komuś, kogo widzimy po drugiej stronie rzeki (jest daleko i wydaje się taki malutki) niż komuś, kto przewyższa nas o głowę i groźnie patrzy nam prosto w oczy (Wojciszke, 2002). Nadmierne zagęszczenie, które prowadzi do naruszania własnego terytorium przez innych osobników (Zimbardo, 1994).\n74 Frustracja jako przyczyna agresji\nFrustracja nie prowadzi automatycznie do agresji. Nie prowadzi do niej także deprawacja, a więc występowanie pewnych braków. Ludzie, którzy nigdy nie byli na wakacjach na Wyspach Bahama, nie są z tego powodu szczególnie nieszczęśliwi. Inaczej rzeczy się mają wśród tych, którzy regularnie wyjeżdżali na letni wypoczynek i nagle z powodu trudności finansowych nie mogą sobie dalej na to pozwolić (Aronson i inni, 1997).\n75 Frustracja jako przyczyna agresji\nNiesłychanie ważnym warunkiem pojawienia się zachowań agresywnych jest wzbudzenie złości i gniewu, a więc emocjonalnych reakcji na zablokowanie możliwości zaspokojenia potrzeb i osiągnięcia celu.\n76 Teoria społecznego uczenia agresji\nZgodnie z tą teorią zachowania agresywne są nabywane w dzieciństwie w drodze naśladownictwa. Dzieci obserwują dorosłych i przejmują ich sposób bycia. Jeżeli rodzice wykazują stałą tendencję do reagowania gniewem, wrogością czy agresją, istnieje duże prawdopodobieństwo, iż ich dzieci będą powielały te wzorce. Ciekawe, że te same osoby, które w dzieciństwie przeżywały chwile strachu przed rodzicami, bólu i cierpienia psychicznego i fizycznego z powodu przemocy w rodzinie, kiedy dorosną, zachowują się identycznie wobec własnego potomstwa.\n77 Teoria społecznego uczenia agresji\nBadania naukowe potwierdzają, że najczęściej kary cielesne jako środek wychowawczy stosują te osoby, które same były bite w młodości. Opisane zjawisko zostało udokumentowane empirycznie. W klasycznych już badaniach Bandura wykorzystał nadmuchaną powietrzem lalkę Bobo. Na oczach dzieci dorosły chwytał lalkę, zaczynał ją bić, kopać i uderzać drewnianym młotkiem. Następnie pozwolono dzieciom bawić się tą samą lalką. Okazało się, że dzieci nie tylko powtarzały zaobserwowane wcześniej zachowania, ale jeszcze wprowadzały innowacje oraz tymi samymi sposobami atakowały inne zabawki (Arnoson i inni, 1997).\n78 Wpływ mediów na kreowanie zachowań agresywnych\nBrutalizacja przekazów telewizyjnych spowodowała lawinę dyskusji na temat wpływu mediów na rosnącą stale przestępczość, akty wandalizmu i agresji wobec innych ludzi, których coraz częściej dopuszcza się młodzież a nawet dzieci. Liczne badania udowodniły silną korelację miedzy liczbą oglądanych filmów, przedstawiających sceny agresji, a skłonnością do zachowań agresywnych. Współwystępowanie obu zjawisk nie pozwala rozstrzygnąć, które jest skutkiem a które przyczyną.\n79 Wpływ mediów na kreowanie zachowań agresywnych\nMożna przyjąć, iż oglądanie brutalnych scen w telewizji zwiększa gotowość do reagowania agresją, ale dlaczego nie przyjąć odwrotnego założenie, że to właśnie osobnicy o tendencjach agresywnych ze szczególnym zainteresowaniem oglądają filmy pokazujące przemoc. Jak udowodnił w swoich badaniach Josephson oglądanie brutalnych scen wywiera szczególne wrażenie na dzieci mające skłonności do okazywania agresji. Prawdopodobnie oglądanie takich scen sprzyja wewnętrznemu przyzwoleniu na wyrażanie negatywnych impulsów.\n80 Wpływ mediów na kreowanie zachowań agresywnych\nSą także dowody na to, że stałe i częste pokazywanie dzieciom brutalnych filmów potęguje gotowość do okazywania agresji nawet u tych dzieci, u których takie tendencje wcześniej nie występowały. Jest to szczególnie ważna uwaga, którą należałoby skierować do rodziców z prośbą o to, aby bardziej sumiennie kontrolowali, co oglądają na ekranach ich dzieci. Może w ten sposób udałoby się zmniejszyć zatrważające statystyki, które mówią, iż przeciętny 12 latek zdążył obejrzeć w telewizji ponad 100 000 aktów agresji.\n81 Zachowania prowokacyjne\nJednym z najskuteczniejszych sposobów wywołania agresji jest prowokacja. Przybiera ona formę bezpośredniego ataku fizycznego lub werbalnego i jest efektywna z trzech powodów: wzbudza gniew i cierpienie skłania do rewanżu podważa dobre mniemanie i reputację atakowanych (Wojciszke, 2002).\n82 Jak radzić sobie z agresją?\nJest kilka sposobów radzenia sobie z agresją i towarzyszącymi jej uczuciami. Należą do nich: zaniechanie tłumienia wrogich impulsów, które zepchnięte do podświadomości i tak będą oddziaływały na naszą psychikę, powstrzymywanie się od jawnych aktów agresji, ujawnianie gniewu bez stosowania przemocy, np. poprzez zakomunikowanie komuś z otoczenia, że jesteś na niego zły za to co zrobił, podzielenie się negatywnymi uczuciami z inną osobą, dopuszczenie do świadomości, że nasze zachowanie może prowokować innych do gniewu, prowadzące do zdolności przyznania się do błędu i przeprosin.\n83 Jak radzić sobie z agresją?\nW skrajnych przypadkach, w których kontrola wrogich impulsów sprawia duże trudności zaleca się modelowanie nieagresywnego zachowania, proces przebiegający pod nadzorem wychowawcy bądź terapeuty oraz treningi asertywności, budowania właściwych relacji interpersonalnych i rozwiązywania problemów.\n84 Techniki wpływu społecznego\n85 Wpływ społeczny Wywieranie wpływu na innych jest celem wielu ludzi, ponieważ daje nad nimi kontrolę, a tym samym władzę. Jest też integralną częścią życia społecznego, gdyż z jego mechanizmami i skutkami spotykamy się dosłownie na każdym kroku: w domu, w pracy, w sklepie czy na ulicy. Każdy wiele razy był obiektem wpływu społecznego i nie raz próbował wpływać na otoczenie, przekonywał kogoś do podjęcia decyzji, podpisania petycji, poparcia kandydata w wyborach czy zakupu „niesamowicie atrakcyjnego” towaru.\n86 Wpływ społeczny Celem wpływu społecznego jest doprowadzenie drugiego człowieka do uległości. W niektórych przypadkach takie podporządkowanie przybiera formę hiperuległości. Ludzie robią wtedy rzeczy zupełnie niezrozumiałe i sprzeczne z własnym interesem - zapisują majątki charyzmatycznym przywódcom, popełniają zbiorowe samobójstwa w imię sobie tylko zrozumiałych idei, zakochują się w porywaczach, albo mordercach (Doliński 2005).\n87 Wpływ społeczny Zdecydowana większość eksperymentów psychologicznych mających na celu poznanie technik wpływu społecznego bada zachowania ludzi w życiu codziennym, które nie są tak szokujące jak zjawisko hiperuległości. Tylko niewielka część technik wpływu została wymyślona przez psychologów, większość ma korzenie po prostu w życiu społecznym.\n88 Reguły podstawowe Jeden z największych autorytetów w dziedzinie wpływu społecznego Robert Cialdini po latach badań sklasyfikował techniki wpływu społecznego w sześć kategorii i choć Doliński (2005) zauważa, że czasem trudno jest stwierdzić, na której regule opiera się skuteczność danej techniki, a w wielu wypadkach trudno jest przyporządkować daną technikę do konkretnej kategorii, gdyż niektóre techniki opierają się na mechanizmach wykraczających poza te kategorię, podział ten wydaje się przejrzysty.\n89 Reguła wzajemności Reguła, nazwana regułą startową społeczeństw, której istota polega na poczuciu obowiązku, odwdzięczenia się za otrzymane dobra. (Gouldner ,1960 por za Doliński, 2005) opiera się na założeniu, że nowoczesne społeczeństwa mogły uformować się dopiero wtedy, gdy zaczęły przestrzegać jej zasad. Wyświadczanie przysług innym jest nie tylko opłacalną inwestycją, ale może również cementować różne układy.\n90 Reguła wzajemności Reguła ta jest na tyle ważna, że prawie wszyscy ludzie starają się jej przestrzegać, daje bowiem poczucie, że czyniąc dobro innym zyskujemy gwarancję na pomoc, gdy sami jej potrzebujemy. Na dezaprobatę otoczenia narażone są osoby, które jej nie przestrzegają lub przeszkadzają innym w możliwości odwdzięczenia się. Reguła wzajemności może być bardzo ważnym i skutecznym narzędziem wpływu społecznego, ale nie zawsze jest łatwa do zauważenia, oparta na oddziaływaniach bardziej złożonych może być bardziej skuteczna.\n91 Reguła wzajemności Przykład pierwszy:\nDo przechodnia podchodzi wyznawca Kriszny i wręcza drobny upominek np. kwiat, czasopismo stowarzyszenia. Dar wydaje się bezinteresowny, więc przechodzień przyjmuje go. Problem zaczyna się kilkanaście metrów dalej, gdzie inny przedstawiciel tego ruchu prosi o datek na organizację. Ulegając wewnętrznemu przymusowi, przechodzień zgadza się na prośbę w myśl zasady, że skoro oni zrobili coś dla mnie to muszę się odwdzięczyć.\n92 Reguła wzajemności Przykład drugi\nEksperymentator wysłał kartki świąteczne do losowo wybranych obcych ludzi, a na następne święta otrzymał od nich wiele kartek z życzeniami. Ludzie ci poczuli się zobowiązani do rewanżu. Przykład trzeci Hostessy w hipermarketach, które częstują nas produktami spożywczymi wcale nie martwią się tym, że jesteśmy głodni. Tak na prawdę podając mały kawałeczek sera, liczą na naszą wdzięczność i na poważne zakupy.\n93 Reguła zaangażowania i konsekwencji\nIstotą tej reguły jest pułapka konsekwencji. Jeśli zaangażujemy rozmówcę w rozmowę (np. zapytamy go o samopoczucie, porozmawiamy o pogodzie) to tym trudniej będzie mu odmówić naszej prośbie. Ludzką skłonność do angażowania się i konsekwencji można z powodzeniem wykorzystywać w wywieraniu wpływu. Wspomniany wcześniej Robert Cialdini opisuje dwie techniki opierające się na zaangażowaniu i konsekwencji: „stopa w drzwiach” i „stopa w ustach”.\n94 Reguła zaangażowania i konsekwencji\nPierwsza polega na zachęcaniu kogoś do spełnienia prośby, której pewnie by nie spełnił, przez uprzednie nakłonienie do spełnienia prośby małej i łatwej. Po spełnieniu jednej banalnej wręcz prośby będzie bardziej skłonny do spełnienia prośby drugiej, ale już o wiele trudniejszej, czyli tej, o którą nam naprawdę chodziło. Druga technika (stopa w ustach) polega na zapytaniu o samopoczucie przed wystosowaniem prośby, czyli uwikłanie w dialog. Osoby, które publicznie mówiły o swoim dobrym samopoczuciu czują się w obowiązku sprawić, aby inni też czuli się dobrze i spełniają prośbę.\n95 Reguła zaangażowania i konsekwencji\nPrzykład pierwszy W stanie Iowa postanowiono wdrożyć program oszczędności gazu ogrzewającego domy. Nazwiska osób, które przystąpią do programu miały być opublikowane w prasie jako przykład obywateli godnych naśladowania. Licząc na takie wyróżnienie mieszkańcy oszczędzali średnio o 13 metrów gazu więcej, niż osoby pozbawione takiej motywacji. Co ciekawe, kiedy w prasie pojawiła się informacja, że do publikacji listy przykładnych obywateli jednak nie dojdzie osoby na niej umieszczone nadal oszczędzały gaz.\n96 Reguła zaangażowania i konsekwencji\nPrzykład drugi Pierwsza grupa badanych pytana była o wskazanie ulicy, której w rzeczywistości nie ma . Po chwili inny eksperymentator prosił o popilnowanie ciężkiej torby przez kilkanaście minut. Aż 58% osób zgodziło się na spełnienie drugiej prośby. W grupie, w której wcześniej badani nie byli pytani o ulicę, jedynie 34% zgodziło się pilnować torbę.\n97 Reguła zaangażowania i konsekwencji\nPrzykład trzeci Eksperymentator dzwoniąc do badanych przedstawia się jako przedstawiciel fundacji ds. zwalczania głodu. Bezpośrednio po tym proponuje kupno ciasteczek, z których dochód ma być przeznaczony na świąteczny posiłek dla głodujących. W drugiej grupie przed propozycją zakupu ciasteczek badacz pyta o samopoczucie, czyli nawiązuje dialog. Ludzie pytani o samopoczucie kupowali ciastka zdecydowanie częściej niż pozostali.\n98 Reguła społecznego dowodu słuszności ( konformizm )\nReguła ta polega na uleganiu opiniom innych ludzi i naśladowaniu ich zachowań, ponieważ zachowania te traktowane są jako źródło informacji o niejasnej rzeczywistości. Reagowanie tak jak inni i naśladowanie ich jest sposobem na udowodnienie własnej racji, (skoro inni postępują właściwie, to naśladując ich, mam rację). Szczególnie skłonni jesteśmy uznać, że inni mają rację, jeśli sami znajdujemy się w sytuacji niepewności, nie jesteśmy ekspertem w danej dziedzinie. Naśladowanie innych może być czasem automatyczne, a wręcz nieświadome (Doliński 2000a).\n99 Reguła społecznego dowodu słuszności ( konformizm )\nW ten sposób ludzie chcą podtrzymać więzi z grupą lub je w ogóle uzyskać, chcą być akceptowani lub nie chcą narażać się na dezaprobatę (konformizm). Jest to spowodowane pragnieniem nieodróżniania się od innych członków grupy, upodobnianiem się do nich. Konformizm jest bardzo istotnym narzędziem wpływu społecznego, często można kogoś przekonać stwierdzeniem, że inni tak właśnie postępują.\n100 Reguła społecznego dowodu słuszności ( konformizm )\nPrzykład pierwszy Książka Joe Simpson będąca opowieścią o jego przygodach w Andach, gdzie omal nie zginął, poniosła zupełną klęskę. Dziesięć lat później, kiedy wobec potencjalnych nabywców wykorzystano zjawisko uległości, stała się bestsellerem, a nawet doczekała się ekranizacji. Wielkie księgarnie internetowe zwykle stosują automatyczny system rekomendacji - przy dowolnym zakupie polecają jakąś książkę jako tę, którą chętnie kupują inni. Również w tym przypadku tak się stało. Ludzie kupowali książkę wierząc, że podoba się innym. Przykład drugi Obserwowanie ludzi w restauracji, jakie sztućce stosują do konkretnych potraw i jak jedzą skomplikowane dania.\n101 Reguła lubienia i sympatii\nZdecydowanie częściej spełniamy prośby ludzi, których lubimy. Akceptujemy ich pomysły, propozycje, ponieważ atrakcyjność interpersonalna wzbudza sympatię, co z kolei zwiększa szanse na uległość. Informacja o drugim człowieku, która dociera do nas jako pierwsza, to wygląd zewnętrzny. Często jest to jedyna informacja, jaką mamy o danej osobie i tylko na niej się opieramy.\n102 Reguła lubienia i sympatii\nBadania potwierdzają, że urodziwym ludziom przypisujemy pozytywne cechy, chętniej i uważniej ich słuchamy, częściej z nimi przebywamy. Okazuje się również, że lubimy ludzi podobnych do nas samych lub podobnych tylko pod względem jakiejś konkretnej cechy (np. szybkie mówienie). Jest to kolejna reguła będąca potężnym narzędziem wpływu społecznego.\n103 Reguła lubienia i sympatii\nPrzykład pierwszy Sprawdzano, jaki wpływ ma uroda wolontariuszek zbierających pieniądze na cele charytatywne na wysokość darowizn. Ładne wolontariuszki zebrały zdecydowanie więcej pieniędzy niż ich mniej urodziwe koleżanki Przykład drugi Przy okazji wyborów burmistrza Nowego Yorku w 1975, wyborcy pytani byli o to, na kogo będą głosować, pytano ich również ile mają wzrostu. Okazało się, że większość respondentów, którzy byli wysocy, zamierzała poprzeć kandydata wyższego niż jego rywal.\n104 Reguła autorytetu Cialdini w swoich licznych eksperymentach psychologicznych udowodnił, że polecenia wydawane przez autorytet spełniane są w zdecydowanej większości. O uznaniu kogoś za autorytet decyduje często wiedza o jego pozycji społecznej lub drogie auto czy drogie ubranie, a tytuł naukowy działa jak wyzwalacz posłuszeństwa. Słynny już eksperyment S. Miligrama, w którym polecenia wydawane przez autorytet powodowały, że większość badanych (ponad 65%) wciskała przycisk do końca powodując uderzenie prądem o sile 450 wolt, dowodzi słuszności tej tezy.\n105 Reguła autorytetu Zaniepokojenie może budzić zjawisko tzw. kapitanozy, sytuacji zaobserwowanej podczas badań na symulatorach lotu. Choć kapitan popełniał ewidentne błędy załoga nie ma odwagi zwrócić mu uwagi. Gdyby sytuacja zdarzyła się naprawdę wszyscy ludzie na pokładzie zginęliby. Inna stroną tej pułapki autorytetu jest zbytnia ostrożność czy wręcz nieufność w stosunku do osób bez statusu i autorytetu. Natomiast ufność w autorytety często może pomagać w podjęciu słusznych decyzji.\n106 Reguła autorytetu Przykład pierwszy\nW przeciętnym amerykańskim szpitalu 12% medykamentów ordynowanych pacjentom jest przepisanych błędnie, nikt nie kwestionuje decyzji lekarzy będących przecież autorytetem. Przykład drugi Maszynopis książki „Schody” Jerzego Kosińskiego wysłano pod innym tytułem i z innym nazwiskiem do 28 wydawictw, dziesięć lat po tym jak odniosła wielki sukces wydana przez wydawnictwo Random House. Wszystkie wydawnictwa odrzuciły tekst w tym również Random House.\n107 Reguła niedostępności\nJeśli człowiek traci swobodę wyboru lub staje w obliczu jej zagrożenia, to doświadcza nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego (reaktancji). Dotkliwość tego stanu zależy od ważności niedostępnych możliwości, a konsekwencją tego jest chęć odzyskania swobody wyboru i wzrost atrakcyjności utraconej swobody. Niedostępność dóbr czy informacji powodują, że stają się one cenniejsze, dlatego bardziej o nie zabiegamy. Pożądane zatem stają się rzeczy nie ładniejsze ale rzadsze. Jest to kolejne potężne narzędzie wpływu społecznego, często wykorzystywane w sprzedaży. Podanie komunikatu, że liczba artykułów jest ograniczona, wpływa na atrakcyjność tego towaru.\n108 Reguła niedostępności\nPrzykład pierwszy Importer mięsa wołowego dzwonił do swych stałych odbiorców z ofertą mrożonego mięsa. Do niektórych klientów kierował informację, że niedługo spadnie ilość dostaw wołowiny z zagranicy i jest to informacja poufna uzyskana prywatnymi kanałami. Odbiorcy, którzy otrzymali wiadomość o ograniczeniu importu zamówili dwa razy więcej mięsa niż ci, którzy składali normalne cykliczne zamówienie i nic nie wiedzieli o ograniczeniach.\n109 Reguła niedostępności\nPrzykład drugi W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych w Polsce uważano, że piwo w puszce jest lepsze od butelkowego tylko dlatego, że puszki były rzadkością. Również w tym samym czasie trudno było kupić dobrą książkę, dlatego jeśli udało się pożyczyć ją na kilka dni, był to niewątpliwy sukces, a wskaźniki czytelnictwa były znacznie wyższe niż obecnie, kiedy książki są łatwo dostępne.\n110 Inne techniki sekwencyjne\n“Drzwi zatrzaśnięte przed nosem” to technika polegająca na zastosowaniu sekwencji próśb od bardzo trudnej do spełnienia, poprzez trudną i na relatywnie łatwej kończąc. „Karate” jest techniką zawierającą dwie prośby o takim samym stopniu trudności, gdyż ponawianie prośby ma dać sygnał społeczny, że proszącemu bardzo zależy. „Niska piłka” bazuje na poczuciu zobowiązania. Jeśli człowiek podejmuje jakieś zachowanie w warunkach swobodnego wyboru i sądzi, że to on sam, bez żadnych nacisków zewnętrznych angażuje się w osiągnięcie jakiegoś celu, to nawet jeśli zmienią się warunki czuje się on zobowiązany do kontynuacji działań.\n111 Inne techniki sekwencyjne\nWarto w tym miejscu wspomnieć też o „huśtawce emocji”, która polega na doznaniu uczucia silnego strachu i nieoczekiwanym zniknięciu bodźca wywołującego ten strach. Nagłe zniknięcie lęku powoduje uległość a nawet bezrefleksyjność wobec kierowanych próśb w chwilę później (Doliński, 1998).\n112 Wzajemna atrakcyjność\n113 Czynniki decydujące o powstawaniu sympatii\nKażdy z nas nieraz zadawał sobie pytanie, dlaczego jednych ludzi lubi bardziej a innych mniej. Badania naukowe wykazały, że o powstaniu wzajemnej sympatii decydują następujące czynniki: atrakcyjność fizyczna, częstość kontaktów, podobieństwo, komplementarność.\n114 Atrakcyjność fizyczna\nW badaniach Elaine Hatfield 752 studentom wyznaczono ślepe randki. Mieli oni spotkać się na zabawie tanecznej z osobą, której wcześniej nie znali. Choć wcześniej przeprowadzono szereg pomiarów osobowości i intelektu, faktycznie osoby badane połączone zostały w pary losowo. Po spędzonym wspólnie wieczorze badani mieli ocenić, jak bardzo chcieliby spotkać się z tą samą osobą ponownie.\n115 Atrakcyjność fizyczna\nBadacze spodziewali się, że z wielu cech, które mogą decydować o powstaniu wzajemnej sympatii największe znaczenie powinny mieć: inteligencja partnera, męskość- kobiecość, dominacja – uległość, zależność – niezależność, wrażliwość, szczerość, atrakcyjność fizyczna.\n116 Atrakcyjność fizyczna\nJak się okazało, atrakcyjność fizyczna partnera była jednym wymiarem, który decydował o chęci ponownego spotkania. Eksperyment potwierdził, że wygląd odgrywa ważną rolę w procesie powstawania sympatii zwłaszcza wtedy, gdy niewiele wiemy o drugiej osobie (Aronson i inni, 1997).\n117 Atrakcyjność fizyczna\nLubimy osoby atrakcyjne, ponieważ sądzimy, iż są one bardziej: seksowne, uprzejme, szlachetne, otwarte, opiekuńcze, wrażliwe, interesujące i uspołecznione, choć nie ma żadnych dowodów naukowych na to, że atrakcyjni fizycznie ludzie posiadają te cech w większym zakresie niż osoby nieatrakcyjne. Przypisywanie innym pozytywnych cech na podstawie wyglądu zewnętrznego nazywa się zjawiskiem aureoli. Zostało ono opisane po raz pierwszy przez Karen Dion w artykule pod znamiennym tytułem „What is beautiful is good”.\n118 Atrakcyjność fizyczna\nPiękne jest dobre to stereotyp, który czasami nie funkcjonuje. Ładne kobiety są często uznawane za bardziej próżne i egoistyczne, a przystojni mężczyźni są często oceniani jako mniej inteligentni. Atrakcyjność fizyczna jest określana poprzez stopień zgodności wyglądu z obowiązującym w danej kulturze wzorcem. Zgodnie ze stereotypem urody w kulturze zachodniej kobiety powinny mieć jasne oczy i włosy a mężczyźni dla odmiany ciemne włosy i jasne bądź brązowe oczy. Potwierdzeniem obowiązujących stereotypów są wyniki badań przeprowadzonych przez Rich i Casha, które wykazały, że 39% kobiet chciałoby mieć jasne włosy, a aż 84% wierzy, że mężczyźni wolą blondynki (Ostrowska, 1999).\n119 Atrakcyjność fizyczna\nObecnie w kulturze zachodniej liczy się ciało: proporcjonalne, szczupłe i umięśnione. Jego idealne wymiary ulegały zmianom na przestrzeni ostatniego stulecia. Proporcje obwodu w biuście i pasie, które uznawano za najbardziej istotne dla fizycznej atrakcyjności kobiet wynosiły na początku XX wieku - 2.1, wskaźnik zmniejszył się w 1925 roku do 1.1, by od 1965 do dziś utrzymywać się na stałym poziomie około Przeprowadzone później przez hinduskiego psychologa Singha badania wykazały, że najważniejszą rolę w urodzie kobiecych ciał odgrywa proporcja obwodu w pasie i biodrach, która powinna wynosić 0,7 (Głębocka, Karolczak, 2005).\n120 Atrakcyjność fizyczna\nO tym, jak ułożą się kontakty interpersonalne w dłuższym okresie czasu, decyduje nasza postawa wobec nowo poznanej osoby. Wyobraź sobie, że kilkakrotnie spotykasz Jana. Kiedy polubisz go najbardziej? 1. Gdy podczas każdego spotkania będzie się zachowywał wobec Ciebie pozytywnie? 2. Gdy podczas każdego spotkania będzie się zachowywał wobec Ciebie negatywnie? 3. Gdy początkowo Jan zachowuje się negatywnie, ale potem jego zachowanie staje się coraz bardziej pozytywne? 4. Gdy początkowo Jan zachowuje się pozytywnie, ale potem jego zachowanie zmienia się na negatywne?\n121 Atrakcyjność fizyczna\nPrawidłowa odpowiedź brzmi 3. Opisane zjawisko opiera się o efekt zysku i strat, który polega na tym, że bardziej lubimy daną osobę, jeżeli więcej wysiłku musimy włożyć w zmianę jej pierwotnej opinii o nas (Aronson i inni, 1997).\n122 Częstość kontaktów Efekt częstości kontaktów to zjawisko polegające na tym, że im częściej widzimy i kontaktujemy się z drugą osobą, tym większe prawdopodobieństwo, że zostanie ona naszym przyjacielem. Prawidłowość ta odnosi się do ludzi w każdym wieku – od przedszkolnego do późnej starości. W latach 50. Leon Festinger, Stanley Schachter oraz Kurt Back przeprowadzili badania nad powstawaniem przyjaźni między studentami mieszkającymi w miasteczku studenckim.\n123 Częstość kontaktów Zgodnie z efektem częstości kontaktu 65% badanych wskazało jako najbliższych przyjaciół osoby mieszkające w tym samym budynku, a aż 41% osób wskazało swych sąsiadów. Opisane prawidłowości wynikają z efektu czystej ekspozycji - zjawiska polegającego na tym, że im częściej jesteśmy wystawieni na ekspozycję bodźca, tym bardziej jesteśmy skłonni go polubić.\n124 Podobieństwo czy komplementarność\nWilliam Griffitt przeprowadził badania, w których manipulował dwiema zmiennymi: podobieństwem oraz premią. W pierwszym etapie badań dokonano pomiaru postaw studentów. Kilkanaście tygodni później badani zostali poproszeni o ocenę atrakcyjności nieznanej osoby. Podstawą oceny nieznajomego miał być wypełniony przez niego kwestionariusz. W rzeczywistości kwestionariusz został spreparowany tak, by w jednej grupie 25% postaw było zgodnych z postawami badanych, a w drugiej grupie 75%.\n125 Podobieństwo czy komplementarność\nPonadto połowie badanych powiedziano, że otrzymają premię, ponieważ eksperyment, w którym uczestniczą został uznany przez władze uczelni za bardzo ważny. Druga połowa musiała zadowolić się zwyczajną, niewielką zapłatą. Jakie były wyniki opisanego eksperymentu? Bardziej atrakcyjni okazali się nieznajomi o wyższej zgodności postaw. Osoby badane, które uzyskały dużą premię, oceniały wyżej nieznajomego.\n126 Podobieństwo czy komplementarność\nJuż w 1961 roku słynny psycholog Theodore Newcomb odkrył, że ludzie są dla siebie bardziej atrakcyjni, gdy mają zbliżone poglądy, podobne postawy oraz gdy pochodzą z tych samych środowisk. Istnieje zatem większe prawdopodobieństwo, że naszym przyjacielem zostanie ktoś, kto pochodzi z tej samej klasy społecznej (jego rodzice i nasi prowadzą gospodarstwo rolne), jest tego samego wyznania i popiera tą samą partię polityczną co my, niż ktoś, kto pochodzi w zupełnie innego kręgu kulturowego i ma całkowicie różne od naszych doświadczenia życiowe. To nie oznacza jednak, że przyjaźń ludzi różnych ras, tradycji, religii czy przekonań jest niemożliwa.\n127 Naukowcy twierdzą, że znajomość z ludźmi, którzy podzielają nasze przekonania i styl życia jest dla nas źródłem wsparcia. Z drugiej strony jesteśmy skłonni uważać, że ludzie, którzy nie podzielają naszych opinii posiadają negatywne cechy, są agresywni, niemili, głupi lub słabego charakteru (Aronson i inni, 1997).\n128 Podobieństwo czy komplementarność\nDyskusje na temat roli komplementarności w relacjach interpersonalnych trwają od dawna. Niestety wyniki badań nie są jednoznaczne. O wiele łatwiej wykazać, w jakich dziedzinach ludzie poszukują przyjaciół czy partnerów podobnych do siebie, niż posiadających przeciwne charakterystyki. Wieloletnie obserwacje związków partnerskich pokazują, że większą szansę na długie współżycie ma układ, w którym jeden z partnerów jest dominujący, a drugi uległy, niż taki, w którym oboje są dominujący.\n129 Układy cech wzajemnie powiązanych\nWarto zawrócić uwagę na złożoność relacji interpersonalnych. Przykładem ujmującym skomplikowany charakter związków partnerskich są układy cech wzajemnie powiązanych, które pokazują, że: Pozytywna postawa wobec partnera łączy się najsilniej z dążeniem do pogłębienia znajomości, unikania konfliktów, wspólnej zabawy i gotowości pomagania sobie. Przypisywanie partnerowi zaburzeń w dostosowaniu psychicznym i społecznym łączy się z bardzo krytyczną postawą. Dostrzeganie u partnera postaw bardzo różnych od własnych wiąże się ze spadkiem atrakcyjności zwłaszcza w grupie kobiet (Nęcki, 1975).\n130 Pytania kontrolne Jaki wpływ na funkcjonowanie społeczne ma konformizm? Czy jesteś w stanie wymienić sytuacje, w których ulega się wpływom autorytetów lub grupy łamiąc swoje zasady lub unikając ujawniania poglądów. Czy kobiety są bardziej uległe od mężczyzn? Opisz czynniki zwiększające uległość wobec innych. Przedstaw charakterystykę osobowości zależnej Podaj pozytywne i negatywne skutki modelowania Podaj definicję agresji Omów różne formy zachowań agresywnych Przedstaw teorię hydrauliczną i wskaż dowody na jej fałszywe twierdzenia\n131 Pytania kontrolne Wskaż argumenty przemawiające za wrodzonym charakterem agresji. Omów koncepcję frustracja – gniew - agresja Czy osoba z natury łagodna może nauczyć się agresji? Czy media ponoszą odpowiedzialność za brutalizację życia publicznego w Polsce? Jak skutecznie radzić sobie z własnym gniewem i złością? Wymień sześć podstawowych reguł wpływu społecznego według Cialdiniego. Omów regułę wzajemności.\n132 Pytania kontrolne Wyjaśnij, na czym polegają techniki sekwencyjne i opisz jedną z nich. Co to jest huśtawka emocji i na czym polega? Znaczenie atrakcyjności fizycznej – efekt aureoli Na czym polega efekt czystej ekspozycji? Dlaczego nie należy okazywać nadmiernej sympatii nowopoznanym ludziom? Jak skutecznie zjednywać sobie ludzi?\n133 Literatura Aronson E, Wilson T., Akert R. (1997). Psychologia społeczna. Serce i umysł. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Gdańsk Aronson E. (1987). Człowiek istota społeczna. Państwowe Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa Carnegie D. (1995). Jak zdobyć przyjaciół i zjednać sobie ludzi. Studio EMKA. Warszawa. Cialdini R. ( 2002). Wywieranie wpływu na ludzi, teoria i praktyka. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Gdańsk. Doliński D. (2005). Techniki wpływu społecznego. Wydawnictwo naukowe Scholar. Warszawa. Głębocka A., Kulbat J. (2005). Wizerunek ciała. Portret Polek. Wydawnictwo Naukowe UO. Opole Nęcki Z. (1975). Psychologiczne uwarunkowania wzajemnej atrakcyjności. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wydawnictwo PAN. Pospiszyl K. (1992). Psychopatia. Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa Rosenhan D., Seligman M. (1994). Psychopatologia. Wydawnictwo Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Strelau J (1999). Psychologia. Podręcznik akademicki – Jednostka w społeczeństwie i elementy psychologii stosowanej. GWP. Gdańsk. Wojciszke B. (2002). Człowiek wśród ludzi. Zarys psychologii społecznej. Scholar. Warszawa Zimbardo Ph. Psychologia i życie. (1994). Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa.\nPobierz ppt "Psychologia społeczna – człowiek i społeczeństwo"


Dziwny jest ten świat | Niezależna\nOPINIA / 26.10.2018, godz. 10:40\n„Dla mnie to dziwne, że mamy bazy daleko od Rosji, gdy to właśnie Rosja jest największym zagrożeniem i nie mamy baz w jej pobliżu” – powiedział w rozmowie z publicznym radiem przebywający w Warszawie na międzynarodowym forum do spraw bezpieczeństwa (Warsaw Security Forum) były sekretarz generalny NATO Anders Fogh Rasmussen.\nDuński polityk kończy już swoją karierę, więc nie musi kalkulować. Mówi po prostu, jak uważa i jak jest. Niestety, większość zachodnioeuropejskich elit (zwłaszcza niemieckich i francuskich) reaguje alergicznie albo wręcz z wściekłością na plany budowy stałej bazy USA w Polsce. Jeszcze gorzej zareagowali na zapowiedź wycofania się Stanów Zjednoczonych z „Układu o całkowitej likwidacji pocisków rakietowych pośredniego zasięgu rozbrojeniowego” (INF – Treaty on Intermediate-range Nuclear Forces), którego przecież Rosja i tak nie przestrzega. Twierdzą, że to Stany są zagrożeniem dla bezpieczeństwa, bo prowokują Rosję. To kompletna bzdura. Rosję Putina prowokuje bierność Zachodu, na co dowodów od prawie 20 lat jest aż nadto. Wreszcie ktoś zaczął stawiać jej granice.


Formy ochrony przyrody w Polsce | szlakzagrod.pl\nHome > Czerwona Ksiega Zwierzat > Formy ochrony przyrody w Polsce\nWzrost populacji oznacza także wzrost konsumpcji produktów. Zatem, lasy deszczowe są niszczone i zamieniane na pastwiska dla bydła dostarczyć rosnące zapotrzebowanie na mięso. W Ameryce Środkowej, prawie połowa lasów zostały obniżone i spalony na hodowli bydła, w celu spełnienia wymagań zagranicznych. Dwadzieścia pięć procent lasów Amazonii jest również zostały zniszczone przez rancza bydła.\nBrak przepisów rządowych reform lądowych również wyczyszczone lasu, zwłaszcza w krajach rozwijających się, takich jak narodów Azji Południowo-Wschodniej. Ludzie w tym regionie są jednymi z najbiedniejszych na świecie i są zdesperowani o kawałek ziemi. Nierówny podział zasobów doprowadziło tych ludzi, aby znaleźć drogę do eksploatacji lasów.\nInnym powodem, że denudes las jest wyzysku programy rozwoju gospodarczego i bezsilność rządu, aby chronić swoje zasoby. Biedne kraje ich próbując zwiększyć swoje przychody są w taki sposób, wykorzystując ich zasobów, takich jak lasy. Drewno jest eksportowana do zmniejszenia długu publicznego. Kraje bogate w surowce mineralne otworzyć swoje podwoje dla międzynarodowych korporacji górniczych to jasne lasy jak idą z ich działalności. Rząd zwłaszcza należące do Trzeciego Świata nie może ograniczyć rejestrowanie komercyjnego i wdrożenie całkowity zakaz dziennika w zamian do wyższych kursów walutowych. Projekty rozwojowe, takie jak zapory, dróg, lotnisk i zakontraktowanych przez rząd również powodować wylesiania.\nPodczas gdy większość przyczyny wylesiania wystąpić w wyniku działalności człowieka, istnieją niekontrolowane przyczyny wylesiania, takich jak pożary lasów, wybuch wulkanu i Typhoon.\nPożary lasów są uruchamiane przez piorun, a silne wiatry sprzyjać rozprzestrzenianiu się ognia. Susza w lesie wzrosła ilość łatwopalnych krzewów i gruzu na podłodze lasu.Pożary lasów niszczą niezmierzoną ilość cennego drewna. Zabijają nie tylko drzewa, ale także innych istot żywych.\nTymczasem wybuch wulkanu jest jednym z kilku sił fizycznych, które mogą spowodować szkody w lasach. Popioły emitowanych podczas erupcji liści drzewa płaszcz, który następnie zakłócać fotosyntezy. populacja zwierząt jest również załamany. Organizmy, które przeżyły muszą radzić sobie ze zmienionym środowisku i zmniejszonych dostaw żywności.\nOstatni jest tajfun. Są to gwałtowne burze, kiedy gwałtowne wiatry niszczą wiele lasów na wyspie.\nLudzie mogą mieć tylko nadzieję, że siły powodujące niekontrolowane wylesianie nie zrobić wielkie szkody. Jednak właściwe decyzje i dobre działania muszą być podjęte w celu rozwiązania problemów wniesionych przez innych przyczyn wylesiania, których przyczyna i końcowy wynik jest w rękach ludzi.


Home Oferta Coaching Business coaching\nRozwijasz potencjał pracowników na kluczowych dla firm stanowiskach? Wybierz model business coachingu.\nCoaching biznesowy to metoda, w którym menedżer z pomocą business trainera identyfikuje ważne dla życia zawodowego cele. Model business coachingu zakłada maksymalną skuteczność utrwalania i implementowania konkretnych umiejętności, dzięki indywidualnej pracy z coachem – business trainerem, dokonywaniu dobrowolnego wyboru oraz monitoringowi i wsparciu ze strony coacha.\nKorzyści business coachingu\nDecydując się na coaching biznesowy możesz:\nzwiększyć efektywność zarządzania zasobami ludzkimi (delegowanie, egzekwowanie zadań, komunikowanie się etc.),\npoprawić jakość budowania relacji i motywowania pracowników,\nzwiększyć efektywność w realizacji zadań (poprawa koncentracji uwagi, tempa pracy etc.),\nrozwijać nowe kompetencje,\nwspierać w procesie zarządzania zmianą,\nLeadership i inne.\nIdea i przeznaczenie business coachingu\nCoaching biznesowy to rozwój umiejętności podwładnego według określonej procedury pozbawionej elementu oceny. Pracowników można nauczyć podanych zachowań tylko wtedy, kiedy czują się bezpieczni i rozumieją, że działania szefa mają na celu podwyższenie ich kwalifikacji, a nie rozliczenie. Strach potrafi odebrać zdolność logicznego mylenia i twórczego działania każdemu człowiekowi, nawet największemu geniuszowi. Wdrożenie business coachingu w firmie pozwala oddzielić obszar kontroli i oceny działań pracowników od obszaru edukacji i rozwoju.\nSzkolenia zewnętrzne i wewnętrzne dotyczą różnych umiejętności, ale efekty tej inwestycji są najczęściej niezbyt trwałe. Najlepszym miejscem do umocnienia nowych nawyków są sytuacje rzeczywiste. Bez coachingu biznesowego trudno sobie wyobrazić organizację jako miejsce permanentnej nauki i rozwoju pracowników. Wiele firm zdaje już sobie sprawę, że systematyczna edukacja zespołu jest warunkiem istnienia na rynku. Wdrożenie mechanizmu business coachingu pozwala nie tylko maksymalnie zwiększyć efekty inwestycji szkoleniowych, ale też w końcowym rozrachunku przekształcić firmę w samouczącą się organizację, która będzie twórczo i sprawnie reagować na większość zmian i problemów, bez konieczności częstego sięgania do pomocy z zewnątrz. Ucząc coachingu biznesowego przedstawiamy jeden z kilku możliwych modeli prowadzenia coachingu. Powstał on na bazie wieloletnich doświadczeń, a następnie poddawany by niezbędnym modyfikacjom.\nCoaching biznesowy to wspólna praca szefa/business trainera i pracownika w miejscu pracy nad rozwijaniem umiejętności i kompetencji. Jest też swoistym transferem wiedzy przełożonego do podwładnych lub business trainera do szkolonych pracowników.\nDo uzyskania wymiernych jakościowo efektów pracy nie wystarczy wysyłanie pracowników na szkolenia, nawet te najlepsze. Okazuje się bowiem, że tylko niewielka część uczestników szkoleń (ok. 10%) w sposób systematyczny wciela w życie zdobytą wiedzę i umiejętności. Kolejna grupa absolwentów szkoleń (następne 10%) w ogóle nie przyjmuje perspektywy zmiany czy rozwoju swoich umiejętności. Zdecydowana większość (ok. 80%), wraca po szkoleniu do dawnych, rutynowych zachowań (tzw. efekt czterech tygodni). Tak więc pieniądze wykładane przez pracodawcę na szkolenia są w dużym stopniu marnowane. To do tej większości kierowany jest coaching biznesowy.


Załącznik:Treść ogłoszeniaZałącznik nr 1 do ogłoszenia\nRok 2019 upłynął w dzielnicy Żoliborz pod znakiem intensywnego rozwoju inwestycji. Rozpoczęto budowę nowego zespołu szkolno-przedszkolnego przy ul. Anny German, ruszyły przygotowania do budowy zespołu przedszkolno-żłobkowego przy ul. Ficowskiego, rozbudowywana jest szkoła podstawowa nr 65 przy ul. Mścisławskiej. Wyremontowano ul. Felińskiego, a w trakcie jest przebudowa ul. Rydygiera.Zaangażowanie wydatków majątkowych na początku grudnia wynosiło 98,25 proc., a wykonanie blisko 83 proc. Warto zwrócić uwagę, że w całym 2018 roku realizacja zadań inwestycyjnych zamknęła się na poziomie niewiele ponad 50 proc. Co więcej, w 2019 roku udało się pozyskać znaczne środki finansowe na wiele inwestycji, bez których realizacja obecnie prowadzonych prac nie byłaby możliwa.Doskonałym przykładem przyśpieszenia inwestycji w dzielnicy Żoliborz jest budowa zespołu szkolno-przedszkolnego przy ul. Anny German. Zarząd dzielnicy w 2019 roku pozyskał na ten cel dodatkowe 4 mln zł (2 mln zł na 2020 roku i 2 mln zł na 2021 rok). Koszt całej inwestycji to 49 mln 466 tys. zł. Umowa została podpisana w marcu br., a jej zakończenie planowane jest w listopadzie 2021 roku. Nowy obiekt ma pomieścić blisko 1000 uczniów (ok. 800 dzieci w szkole podstawowej i dla 150 dzieci w przedszkolu) oraz 150 osób personelu. Uczniowie, oprócz swoich pomieszczeń klasowych, będą mieli do dyspozycji również pracownie. Cały kompleks został tak pomyślany (z biblioteką i salą), aby jednocześnie pełnić także funkcję lokalnego centrum kultury.Dodatkową kwotę 3,5 mln zł udało się pozyskać na rozbudowę Szkoły Podstawowej nr 65 przy ul. Mścisławskiej. Umowę na budowę nowego budynku szkolnego, który ma pomieścić 225 dzieci i 20 osób personelu podpisano w kwietniu br., a cała inwestycja kosztować będzie 12 mln 300 tys. zł. Nowy budynek poza salami szkolnymi ma pomieścić także pomieszczenia zaplecza kuchennego typu cateringowego tj. świetlicę-aneks jadalny, rozdzielnię posiłków i zmywalnię. Wybudowany zostanie także plac zabaw dla dzieci. W przyszłym roku (2020) ogłoszony zostanie przetarg na wyposażenie tego budynku. Szkoła przy ul. Mścisławskiej doczekała się także modernizacji akustycznej sali gimnastycznej. Dodatkowe środki, które na ten cel pozyskał nowy zarząd to blisko 530 tys. zł (koszt modernizacji - 523.366 zł).O cztery sale lekcyjne powiększyła się we wrześniu Szkoła Podstawowa nr 68. Wybudowano je w technologii modułowej, a cały proces od podpisania umowy do rozpoczęcia pierwszych lekcji, zajął niecałe pół roku.W listopadzie uruchomiony został proces realizacji zespołu przedszkolno-żłobkowego przy ul. Ficowskiego. Rozstrzygnięty został przetarg na projekt i na realizację inwestycji pozyskano działkę z terenu sąsiedniej dzielnicy Woli. Nowa placówka ma pomieścić 200 dzieci przedszkolnych i 150 żłobkowych oraz 70 osób personelu. Chcielibyśmy, aby dzieci skorzystały z tej placówki już w 2022 roku.Budowa, rozbudowa i modernizacja placówek oświatowo-wychowawczych to tylko cześć realizowanych przez Zarząd Dzielnicy Żoliborz inwestycji. Duży nacisk położono także na inwestycje drogowe i ochronę zieleni. Były, i są to obszary działań zarządu na które szczególne zwracali uwagę mieszkańcy dzielnicy. Największe oczekiwania dotyczyły przebudowy ulicy Rydygiera i zachowania rosnących wzdłuż niej starych drzew. Przeprowadzone w 2019 roku konsultacje z mieszkańcami doprowadziły do zmiany pierwotnego - jeszcze z 2017 roku - planu remontu i dokonano etapowania inwestycji. Prace podzielono na tzw. część drogową, która ma zakończyć się w czerwcu 2020 roku oraz następującą po niej realizację projektu zieleni. Warto podkreślić, że mieszkańcom zależało na zmianie pierwotnego projektu zieleni i nasadzenia wysokich drzew (platanów), więc zgodnie z ich oczekiwaniami zmieniony został plan nasadzeń. Udało się zachować 9 z obecnie rosnących tam drzew, a wzdłuż drogi posadzonych zostanie 35 nowych dużych drzew – platanów. Zieleń wzdłuż ulicy Rydygiera uzupełniona będzie także o ponad 4200 krzewów liściastych.Także w 2019 roku wprowadzono do planu remont ul. Felińskiego. Na ten cel zarząd dzielnicy pozyskał prawie milion złotych (932.431 zł). Prace remontowe przeprowadzono na długości 228 metrów i szerokości 9m, na odcinku od al. Wojska Polskiego do Gen. J. Zajączka. Roboty przygotowawcze zostały rozpoczęte w połowie sierpnia, a ulicę otwarto dla samochodów 30 października. Ulica zyskała także dwa miejsca parkingowe dla osób niepełnosprawnych.Na czwartkowej sesji Rady Miasta m.st. Warszawy, zatwierdzony został budżet miasta, w tym dzielnicy Żoliborz na 2020 rok. W dzielnicy Żoliborz w przyszłym roku realizowane będą dodatkowe zadania związane z realizacją dwóch rond: na rogu ul. Przasnyskiej i Rydygiera oraz na skrzyżowaniu ulic Przasnyskiej i Krasińskiego.Rada Miasta przyznała także środki na realizacje prac związanych z poprawą warunków lokalowych osób przebywających w Środowiskowym Domu Samopomocy (ŚDS). O środki na projekt i realizację ŚDS władze dzielnicy zabiegały od kilku lat, w roku 2020 będzie można przystąpić do tak oczekiwanych przez wszystkich prac. Dzielnica Żoliborz otrzymała także 200 tys. zł na nowe nasadzenia i utrzymanie zieleni w dzielnicy.Prezentacja ppt – Inwestycje w dzielnicy Żoliborz 2019 (tutaj link do prezentacji)Rozbudowa SP Nr 68 ul. Or Ota 5 w technologi modułowej SP nr 65 przy ul. Mścisławskiej SP nr 65 przy ul. MścisławskiejZespól szkolno-przedszkolny na ul. Anny GermanZespól szkolno-przedszkolny na ul. Anny Germanul. Felińskiego - remont ul. Felińskiego - remontul. Rydygiera - remont ul. Rydygiera - remont\nZałączniki:Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 2015 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 2016 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 2017 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 2018 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 2019 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 01.2020 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 02.2020 r.Rejestr decyzji w sprawach o pozwolenia na budowę 03.2020 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 2015 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 2016 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 2017 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 2018 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 2019 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 01.2020 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 02.2020 r.Rejestr wniosków o pozwolenie na budowę z 03.2020 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 2015 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 2016 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 2017 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 2018 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 2019 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 01.2020 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 02.2020 r.Rejestr wniosków o warunkach zabudowy z 03.2020 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 2015 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 2016 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 2017 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 2018 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 2019 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 01.2020 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 02.2020 r.Rejestr decyzji warunkach zabudowy wydanych w 03.2020 r.\nW sobotę, 7 grudnia odbył się 24 Żoliborski Bieg Mikołajkowy. W tym roku na dystansie na 10 km pobiegło 467 zawodników, a w biegach dzieci i młodzieży wzięło udział ponad 100 najmłodszych uczestników. W kategorii mężczyzn najlepszy był Mateusz Kondej, a w kategorii kobiet – Olga Kowalska.Mikołajkowi biegacze wystartowali z terenu KS Spójnia, przy Wybrzeżu Gdyńskim i przebiegli trasę prowadzącą bulwarami wiślanymi między mostami Grotami Roweckiego a Śląsko-Dąbrowskim. Biegający peleton, jak co roku był bardzo efektowny. Królowały czerwone mikołajowe czapki i szaliki oraz kolorowe swetry.Uczestników biegu dopingowały władze dzielnicy: burmistrz dzielnicy Żoliborz Paweł Michalec, zastępca burmistrza Agata Marciniak-Różak. Nie zabrakło także przedstawicieli Rady Dzielnicy Żoliborz, medalistów dekorowała m.in. przewodnicząca Komisji Edukacji i Sportu – Monika Kurowska. A wśród zawodników znalazł się przewodniczący rady dzielnicy Piotr Wertenstein-Żuławski.W biegu głównym wzięło udział blisko 470 osób. W programie znalazły się też biegi dla dzieci i młodzieży na dystansach od 250 do 1000 m. Zwycięzcy otrzymali pamiątkowe puchary, a wszyscy uczestnicy - okolicznościowy medal, gorące napoje i gorący posiłek. Gratulujemy wszystkim zawodnikom! I do zobaczenia na rok, na 25 biegu jubileuszowym!24. Żoliborski Bieg Mikołajkowy - wyniki: Mężczyźni:Mateusz Kondej - 32:24Tomasz Słupik - 32:43Maciej Bodnar - 33:14Kobiety:Olga Kowalska - 39:02Anna Sawicka - 39:48Paulina Prugar-Fukowska - 40:02Pełne wyniki dostępne pod linkiem: https://www.entretiming.pl/wp-content/uploads/2019/12/wyniki-%C5%BBoliborski-Bieg-Miko%C5%82ajkowy-10km-2019.pdf\nKoncert świąteczny w domu Pielgrzyma "Amicus"\nKoncert świąteczny w domu Seniora "Piękny Brzeg"\nKoncert świąteczny w Żoliborskim Centrum Integracji i Aktywizacji Seniora\nWyświetlanie 281 - 300 z 727 rezultatów.


Geulincx Direne Pasta 15Ml – PensjonatWILK – Katalog Zoologiczny\nGeulincx Direne Pasta 15Ml\nSKU: 738c0ece4d54 Kategorie: Hobby_i_zwierzeta, Karmy_i_akcesoria_dla_psow Tagi: internetowy sklep zoologiczny, kot brytyjski, kot sfinks, stoperan dla psa\nPreparat dla psów i kotów stosowany w niewydolności nerek.\nInnowacyjny preparat oparty na roślinach medycyny chińskiej.\nWysoka skuteczność terapeutyczna produktu oraz przyswajalność przez zwierzęta.\nPreparat DiReNe® stosowany jest sam albo w kombinacji terapeutycznej z innymi lekami.\nZapewnia skuteczną pomoc terapeutyczną w chorobie nerek u psa i kota.\nPoprawia jakość życia zwierzęcia.\nSkład preparatu oparty jest na grzybach z rodzaju Ganoderma lucidum Reishi oraz roślin takich jak Astragalus membranaceus i Yuka.\nW składzie znajdują się ponadto: kurkuma, chitosan, kwertecyna i żurawina.\nGanoderma lucidum (Reishi), grzyb stosowany w różnych odmianach przewlekłego zapalenia , redukuje stan zapalny nerkek!\nGrzyb Ganoderma lucidum może być stosowany w leczeniu przewlekłego zatrucia, Astragalus (Astragalus membranaceus), roślina stosowana w tradycyjnej medycynie chińskiej posiadająca właściwości immunostymulujące i moczopędne.\nKurkuma, ceniona ze względu na możliwość przeciwdziałania procesom zapalnym w organizmie.\nChitosan jest polimerem D-glukozaminy, zmniejsza wchłanianie fosforu w przebiegu choroby nerek .\nKwercetyna, bioflawonoidy o aktywności przeciwzapalnej, przeciwutleniającej i ochronnej przed wolnymi rodnikami,zmniejsza stres oksydacyjny w chorobach nerek!\nYuka zmniejsza poziom azotu wchłanianego przez jelita oraz poprawia trawienie białek.\nŻurawina (American Red Blueberry) , której owoce są bogate we flawonoidy wykazują działanie antyoksydacyjne, szczególnie korzystnie zabezpiecza drogi moczowe. Zmniejsza ilość kwasu moczowego we krwi, które może prowadzić do powstawania kryształów kwasu moczowego w drogach moczowych i nerkach.\nBrzoza posiada właściwości depurative(oczyszczające).\nLaktoza, Matltodekstyna, FOS, sacharoza, celuloza mikrokrystaliczna, hydrolizowane białko, talk, olej rybny, chitosan, Yuka, Ganoderma lucidum Reishi,\n1 nacięcie (dawka) na 5 kg mc 1 raz na dobę przez co najmniej cztery miesiące.\nDRN SRL-Via Bellisario Italy\npies labrador biszkoptowy, łzawienie oczu u kota, poidełko dla ptaków castorama, inpost wysylka koszt, transporter dla kota\nHelikon Koszula Pilgrim Shirt Blue Plaid 3XL 299,00zł\nJosera MiniJunior 900g 17,15zł\nMp Jet Wał Z Kielichem Dla Silników 400 Ø3 M3 155mm (Mj52150) 67,50zł\nPolsping Wahadłówka Foka 21G Mosiądz 7,99zł\nKołowrotek Konger Carbomaxx 460RD 65,00zł


03-07-2017r. Wójt Gminy Brochów Ogłasza nabór na urzędnicze stanowisko pracy SKARBNIKA GMINY - Tablica ogloszeń - MENU PRZEDMIOTOWE - Urząd Gminy Brochów\nna stanowisko Skarbnika Gminy Brochów w Urzędzie Gminy Brochów\n1. Ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu ( EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, chyba że odrębne ustawy uzależniają zatrudnienie w jednostce sektora finansów publicznych od posiadania obywatelstwa polskiego.\n2. Posiada znajomość języka polskiego w mowie i piśmie w zakresie koniecznym do wykonania obowiązków głównego księgowego.\n3. Ma pełną zdolność do czynności prawnych oraz korzysta z pełni praw publicznych\n4. Nie był prawomocnie skazany za przestępstwo przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, przeciwko wiarygodności dokumentów lub przestępstwo skarbowe: nie ma orzeczonej kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych w postaci zakazu pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi.\n6. posiada stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na stanowisku urzędniczym\na) ukończone ekonomiczne jednolite studia magisterskie, ekonomiczne wyższe studia zawodowe, uzupełniające ekonomiczne studia magisterskie lub ekonomiczne studia podyplomowe i posiada co najmniej 3- letnią praktykę w księgowości.\nb) ukończoną średnią, policealną lub pomaturalną szkołę ekonomiczną i posiada co najmniej 6-letnią praktykę w księgowości.\nc) posiada wpis do rejestru biegłych rewidentów na podstawie odrębnych przepisów.\nd) Posiada certyfikat księgowy uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych albo świadectwo kwalifikacyjne uprawniające do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych – wydane na podstawie odrębnych przepisów.\n1. znajomość przepisów prawa dotyczących funkcjonowania samorządu terytorialnego, w szczególności ustawy o samorządzie gminnym.\n2. wiedza specjalistyczna z zakresu znajomości przepisów prawa związanych z zakresem wykonywanych zadań, w szczególności ustawy o finansach publicznych i ustawy o rachunkowości.\n4. dobra znajomość obsługi komputera w środowisku Windows, programów pakietu MS Office, programu BESTIA@ oraz innych programów księgowych i budżetowych.\n5. predyspozycje osobowościowe: samodzielność, zaangażowanie, zdolności analityczne, organizacyjne, komunikacyjne, umiejętności kierowania zespołem, odporność na stres.\n6. dyspozycyjność i m.in. udział w sesjach Rady Gminy i posiedzeniach Komisji Rady.\n1. sposób zatrudnienia i wymiaru czasu – zatrudnienie na podstawie powołania, w pełnym wymiarze czasu pracy,\n2. wynagrodzenie zgodne z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 2009 r. w sprawie wynagradzania pracowników samorządowych ( Dz. U. z 2014 r. poz. 1786)\nWskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych - w czerwcu 2017 r. wskaźnik zatrudnienia osób niepełnosprawnych w jednostce, w rozumieniu przepisów o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych był niższy niż 6 %.\nSkarbnik Gminy jest jednocześnie głównym księgowym budżetu gminy. Zadania głównego księgowego jednostki sektora finansów publicznych określa art. 54 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Do zadań Skarbnika Gminy należeć będzie prowadzenie gospodarki finansowej gminy zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym w szczególności:\n- opracowywanie projektu budżetu gminy i projektu uchwał w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy we współpracy z merytorycznymi stanowiskami pracy i gminnymi jednostkami organizacyjnymi.\n- opracowywanie oraz sporządzanie okresowych analiz sytuacji finansowej gminy, sprawozdań finansowych i sprawozdań z wykonania budżetu.\n- czuwanie nad zachowaniem równowagi budżetowej oraz bieżące informowanie Wójta o sytuacji finansowej gminy.\n- współpraca z Regionalną Izbą Obrachunkową. Urzędami Skarbowymi oraz instytucjami finansowymi i bankami w zakresie wykonywania budżetu.\n- przygotowywanie projektów uchwał i zarządzeń w sprawach związanych z budżetem gminy ( budżet i jego zmiany, plany finansowe, wieloletnia prognoza finansowa i jej zmiany, uchwały w sprawie zaciągania kredytów, pożyczek itp.)\n- prowadzenie kontroli wewnętrznej i zarządczej w zakresie gospodarki finansowej gminy i gminnych jednostkach organizacyjnych\n- kontrasygnowanie umów i innych czynności prawnych powodujących zobowiązanie pieniężne budżetu gminy Brochów.\n- analiza dokumentów finansowych oraz pism dotyczących spraw finansowych, akceptacja dokumentów księgowych do wypłaty\n- wykonywanie dyspozycji środków finansowych\n- sporządzanie sprawozdawczości budżetowej i finansowej\n- sprawowanie nadzoru nad pracownikami na podległych stanowiskach\n- wykonywanie innych czynności i zadań dotyczących pracowników samorządowych wynikających z obowiązujących przepisów prawa.\n5. kserokopie dokumentów potwierdzających wykształcenie , kwalifikacje zawodowe i praktykę w księgowości ( potwierdzone przez kandydata za zgodność z oryginałem )\n7. oświadczenie kandydata, że nie był prawomocnie skazany za przestępstwo przeciwko mieniu, przeciwko obrotowi gospodarczemu, przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, przeciwko wiarygodności dokumentów lub przestępstwo skarbowe.\n8. oświadczenie kandydata o braku orzeczonej kary za naruszenie dyscypliny finansów publicznych w postaci zakazu pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi.\n9. zaświadczenie lekarskie potwierdzające stan zdrowia pozwalający na zatrudnienie na stanowisku.\n10. inne dokumenty o posiadanych kwalifikacjach i umiejętnościach ( poświadczone za zgodność z oryginałem przez kandydata )\n11. oświadczenie kandydata, że wyraża zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych ( Dz. U. z 2014r. poz. 1182 z późn. zm.) w celu przeprowadzenia naboru na stanowisko urzędnicze Skarbnika Gminy.\nWymagane dokumenty aplikacyjne powinny być własnoręcznie podpisane i złożone osobiście w sekretariacie Urzędu Gminy Brochów, Brochów 125, 05-088 Brochów lub doręczone listownie w terminie do dnia 14 lipca 2017 r. do godz:15:00 w zaklejonych kopertach z dopiskiem : „Nabór na stanowisko Skarbnika Gminy Brochów” . Aplikacje, które wpłyną do Urzędu po wyżej określonym terminie nie będą rozpatrywane.\nV. Informacja o wyniku naboru będzie umieszczona na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej oraz na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy Brochów.\nVI. Wójt Gminy Brochów jest upoważniony do unieważnienia przeprowadzonego naboru na stanowisko urzędnicze na każdym etapie postępowania.\nVII. Ze względu na zasady powoływania Skarbnika określone w art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2016 r. poz.446 ) – osoba wyłoniona w konkursie zostanie przedstawiona jako kandydat do powołania na Skarbnika przez Radę Gminy Brochów.\nData udostępnienia w BIP: 2017-07-03 14:57:23\nData ostatniej aktualizacji: 2017-07-28 10:00:13\n[Liczba odsłon: 1834351]


Bang & Olufsen BEOSOUND A1 2nd Gen - Głośniki Bluetooth - Car & Home Audio Sklep\nOnkyo TX-NR6100 + Taga Harmony TAV-507 + TSW-60\n6 443,00 PLN\nOnkyo TX-NR696 + Taga Harmony TAV-507 + TSW-60\n6 173,00 PLN\nOnkyo TX-NR6100 + Taga Harmony TAV-507\n5 892,00 PLN\nOnkyo TX-NR696 + Taga Harmony TAV-507\nOnkyo TX-NR6100 + Taga Harmony TAV-506 v.2\nOnkyo TX-NR696 + Taga Harmony TAV-506 v.2\n5 182,00 PLN\nOnkyo TX-SR494DAB + Taga Harmony TAV-507\n4 272,00 PLN\nOnkyo TX-SR494DAB + Taga Harmony TAV-606 v.3\nOnkyo TX-SR494DAB + Taga Harmony TAV-506 v.2\nOnkyo TX-8220 + Taga Harmony TAV-807F\nOnkyo TX-8220 + Taga Harmony TAV-606F\nOnkyo TX-8220 + Taga Harmony TAV-507F\nOnkyo TX-8220 + Taga Harmony TAV-606F SE\nPioneer VSX-935 + Taga Harmony TAV-507 + TSW-60\n6 623,00 PLN\nPioneer VSX-935 + Taga Harmony TAV-506 v.2 + TSW-80\n6 311,00 PLN\nPioneer VSX-935 + Taga Harmony TAV-507\n6 072,00 PLN\nPioneer VSX-935 + Taga Harmony TAV-606 v.3\nPioneer VSX-935 + Taga Harmony TAV-506 v.2\n5 632,00 PLN\nModel: BEOSOUND A1 2nd Gen\nBEOSOUND A1 2nd Gen - mobilny głośnik Bluetooth\nBang & Olufsen przedstawia Beosound A1 drugiej generacji, przenośny głośnik Bluetooth od luksusowej duńskiej marki audio, który wprowadza szereg udoskonaleń w zakresie wydajności i designu. Beosound A1 drugiej generacji został wyposażony w elegancką, znacznie cieńszą obudowę, która jest w pełni odporna na wodę i pył. Ponadto, głośnik oferuje znacznie wyższą żywotność baterii, aż do 18 godzin odtwarzania przy typowej głośności, odświeżony interfejs użytkownika i – pierwszy raz w przypadku głośnika Bluetooth – kompatybilność z asystentem głosowym Amazon Alexa. Jest także bardziej wydajny i łatwiejszy w użyciu - najlepszy właśnie stał się jeszcze lepszy.\nOdświeżony, smukły design\nBeosound A1 zachowuje swój elegancki kształt i niepowtarzalne kontury, powołane do życia we współpracy ze znanym duńskim projektantem. Druga generacja jest o 7 procent lżejsza od oryginału i ma nowo opracowany wzór otworów maskownicy, smuklejszą obudowę i zwężającą się podstawę, która sprawia, że głośnik nabiera lekkości, pomimo że jest niższy tylko o 0.85 mm. Skórzany pasek - stylowy element rozpoznawczy, który zwiększa łatwość przenoszenia - ma teraz nową etykietę, dzięki której Beosound A1 pozostaje jednym z najbardziej wszechstronnych produktów dających możliwość zawieszania. Przyciski zostały przeprojektowane i zmieniono ich położenie, aby poprawić ogólną interakcję z użytkownikiem. Są one teraz umieszczone bliżej paska, aby ułatwić ich lokalizację, a także mają większe i wyraźniejsze symbole. Jednocześnie wskaźnik LED został przesunięty na wierzch głośnika, co znacznie poprawia jego widoczność ze wszystkich stron. We wnętrzu Beosound A1 znajdują się dwa zmodernizowane przetworniki zapewniające jeszcze wydajniejszy dźwięk 360 stopni: 3.5 calowy głośnik średniotonowy z aluminiową membraną oraz potężnym neodymowym napędem magnetycznym, a także 3/4 calowy głośnik wysokotonowy i zaawansowane filtrowanie DSP zasilane przez parę 30 watowych wzmacniaczy klasy D. Beosound A1 obsługuje teraz kodowanie aptX, które zapewnia jeszcze lepszy dźwięk z bezprzewodowych źródeł muzyki.\nPierwszy na świecie głośnik Bluetooth z asystentem głosowym\nNowy Beosound A1 drugiej generacji to pierwszy głośnik Bluetooth oferujący pełną kompatybilność z asystentem głosowym Amazon Alexa, który zapewnia dostęp do muzyki, umożliwia kontakt z najbliższymi, pomoże wyszukać nowy przepis lub zagrać w grę z rodziną. Korzystając z technologii Far Field, Alexa może być aktywowana z odległości do 5 metrów, w zależności od warunków panujących w pomieszczeniu oraz pozostaje w gotowości do 3 godzin po wyłączeniu. I jak wszyscy dobrzy asystenci, Beosound A1 jest niezawodny - najnowszy standard Bluetooth 5.1 zapewnia najlepszą dokładność i stabilność połączenia.\nNowy Beosound A1 oferuje znaczną poprawę żywotności baterii. Beosound A1 zapewnia teraz do 18 godzin słuchania przy typowej głośności (70 dB) w porównaniu do 4 godzin w pierwszej wersji i do 48 godzin przy umiarkowanej głośności (55dB) w porównaniu do 24 godzin poprzednika. Co więcej, nowy system sygnalizacyjny LED ostrzega o niskim stanie baterii i umożliwia łączność z aplikacją B&O, aby precyzyjnie pokazać aktualny stan baterii.\nPełna wodoodporność do 1 metra\nBeosound A1 drugiej generacji posiada teraz certyfikat IP67 zapewniający spokój ducha w sytuacjach, gdy głośnik jest narażony na działanie wody i pyłu. Stopień ochrony IP67 oznacza, że głośnik jest odporny na wnikanie wody przy zanurzeniu na głębokość do 1 metra przez 30 minut i jest zabezpieczony przed piaskiem i brudem, dzięki czemu użytkownicy mogą cieszyć się muzyką na zewnątrz zarówno przy basenie, jak i na plaży.\nTrzy mikrofony dla najlepszej jakości prowadzonych rozmów\nDruga generacja zawiera teraz układ trzech mikrofonów zapewniający znacznie lepszą jakość połączeń, gdy Beosound A1 jest używany jako zestaw głośnomówiący. Dzięki temu łatwo i przyjemnie można prowadzić rozmowy z przyjaciółmi i rodziną, a zgodność z Microsoft Swift Pair oraz Google Fast Pair zapewniają szybką konfigurację, jeśli chcemy używać głośnika do biznesowych połączeń konferencyjnych.


Hejterzy atakują Kourtney Kardashian za włosy syna - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Kourtney Kardashian » Kourtney Kardashian w ogniu krytyki. Hejterzy atakują celebrytkę za włosy syna\nkourtney kardashian dzieci gwiazd pielęgnacja włosów\nkourtney kardashian/Forum, X17online.com\nDzieci gwiazd to temat zgoła kontrowersyjny. Internauci uwielbiają krytykować metody wychowawcze popularnych celebrytek. Dlaczego to robią? Ano dlatego, że te same wystawiają się na krytykę. Tak jest i tym razem. Kourtney Kardashian opublikowała zdjęcie, które wręcz prosi się o komentarz. I nie chodzi tu o wygląd jej dziecka.\nNa fotografii napięta jak struna celebrytka pręży się na leżaku. Obok stoi jej syn, który najprawdopodobniej właśnie wyszedł z basenu. Co zauważyli internauci?\nZOBACZ TEŻ: KOURTNEY KARDASHIAN POCHWALIŁA SIĘ MAKIJAŻEM. INTERNAUCI TWIERDZĄ, ŻE "OSZALAŁA"\nRobisz zakupy w Internecie, a twój dzieciak marznie!\nTwój syn jest zmarznięty, a ty nie zwracasz na niego uwagi\nUwielbiam, kiedy publikujesz zdjęcia, które pokazują, jak zaniedbujesz swoje dzieci\nUwagi komentujących nie dotyczyły wyłącznie zaniedbywania dziecka. Obserwatorzy Kourtney zwrócili uwagę również na włosy Reign. Twierdzą, że czteroletni chłopiec nie powinien nosić włosów, które sięgają daleko poza linię ramion.\nZOBACZ TEŻ: NAPRAWDĘ OSZALEJECIE NA PUNKCIE PŁASZCZA KOURTNEY KARDASHIAN! (FOTO)\nKilku fanów celebrytki stanęło w jej obronie, a sama gwiazda zignorowała wszystkie komentarze. I choć prawda jest taka, że wygląd dziecka nie powinien stanowić tematu tak burzliwej dyskusji, z pewnością będziemy mieli przyjemność obserwować podobne historie jeszcze nie raz.\nPost udostępniony przez Kourtney Kardashian (@kourtneykardash) Lis 24, 2018 o 11:18 PST\ngość 29-11-18, 04:00 cytuj\ngość, 28-11-18, 08:24 napisał(a):\nChłopak powinien wyglądać jak chłopak. Czas iść z nim do fryzjera.\nAha. Czyli jak kobieta nie ma biustu to czas iść do chirurga. W końcu kobieta powinna wygladac jak kobieta :D\ngość 28-11-18, 19:48 cytuj\nKourtney jest świetną mamą i bardzo kocha swoje dzieci. To cały jej świat. Żałosne jest zachowanie tych "super matek" co biją się o pluszaki w Biedronce a krytykują innych.\ngość 28-11-18, 19:45 cytuj\nSłów brak na takie zachowanie ze strony hejterów. Takie zachowanie pokazuje jak ludzie są głupi...\ngość 28-11-18, 10:47 cytuj\nJeśli dzieciak chce nosić takie wlosy to nikomu nic do tego.\nNa zdjeciu wyglada jakby bylo mu zimno ale pewnie to kwestia ujecia. Nie sadze by zaniedbywala dzieci\ngość 28-11-18, 08:42 cytuj\na ktoś zapytał się go czy jest szcześliwy czy chce nosić długie czy krótkie włosy rozmowa o niczym\ngość 28-11-18, 08:26 cytuj\nNic w tym takiego złego , jeśli włosy są zadbane A są na pewno to co za problem👌😉\ngość 28-11-18, 08:24 cytuj


Bez litości [recenzja: James Bond: Warg] – STARE KONIE\nBez litości [recenzja: James Bond: Warg]\nChyba nie ma wątpliwości, że „James Bond” to jedna z najbardziej popularnych filmowych marek. W końcu mieć na koncie 24 części (25-ta w planach na 2019 rok) to nie lada wyczyn. Nie gorzej jest w kwestii niezliczonych książek (nowel i krótkich opowiadań), jak również w coraz prężniej rozwijającej się serii komiksowej. Za sprawą wydawnictwa Non Stop Comics do Polski trafia najbardziej nowoczesna wizja szarmanckiego szpiega. Zaraz, jakiego „szarmanckiego”?\n„James Bond: Warg” to pierwsza seria stworzona przez Warrena Ellisa i Jasona Mastersa dla wydawnictwa Dynamite Entertainment, która przedstawia przygody agenta MI6 we współczesnym świecie. Mimo że akcja dzieje się tu i teraz, sam bohater jest najbardziej zbliżony do wizji jego oryginalnego twórcy, Iana Fleminga, czyli jeszcze z lat 50-tych. Innymi słowy, zapomnijcie o dżentelmenie, a powitajcie bezwzględnego i cynicznego agenta, który nie stroni od sarkazmu i najpierw strzela, a później zadaje pytania.\n„Warg” opowiada historię próby udaremnienia rozprzestrzenienia się niezwykle groźnego narkotyku. Tropy prowadzą do Berlina, gdzie Bond spotyka na swojej drodze przeciwników z bionicznymi protezami. Te niecałe 150 stron historii (+ ponad 20 stron materiałów dodatkowych) mija jak z bicza strzelił. Historia jest bardzo dynamiczna, znużenie zdecydowanie was nie dopadnie. Kartki przewracają się z prędkością wystrzałów z pistoletu Jamesa, a jak się domyślacie, tych bez wątpienia nie brakuje. Bond prze do przodu z siłą czołgu, ale i gracją baletnicy. No agent idealny, jak się patrzy. Nie znaczy to, że wszystko idzie jak po maśle – nie, nie, jego twarzyczce i ego trochę się oberwie.\nNie mogę napisać, by Ellis jakoś specjalnie wysilił się z fabułą – ta jest raczej dość bezpieczna, ale na pewno nie mało interesująca. Osobiście życzyłbym sobie jednak bardziej rozbudowane wątki (np. wpływu narkotyków na ludność Londynu) i rozwiniętą intrygę (same motywacje czarnego charakteru zostały potraktowane zbytnio po macoszemu). Gdyby nie dobra kreska Mastersa, zapewne szybko bym o fabule zapomniał. Jego rysunki nadają historii dynamiki i obfitują w ciekawe szczegóły. Na przykład spora dawka przemocy jest pokazana z rentgenowską precyzją, chociażby ukazując, jak w ciele rozprzestrzenia się nowy rodzaj nabojów rozpryskowych, z których korzysta James.\nZdaję sobie sprawę, że filmy to również mało wyszukana intryga, a przede wszystkim akcja. Najwyraźniej tą drogą idą także komiksy, co nie do końca mi odpowiada. Historia graficzna to przecież idealna okazja by poszaleć z pomysłami i zawiłościami fabularnymi, bo nie ogranicza nas czas ekranowy. Mimo wszystko „Warg” czyta i ogląda się przyjemnie, ale apetyt rośnie w miarę jedzenia, więc oczekiwania na kolejny album mam większe.\nZa egzemplarz komiksu serdecznie dziękuję wydawnictwu Non Stop Comics.\nTytuł: James Bond: Warg\nFormat: 180 x 270\n14 października, 2017 11 listopada, 2017 Irekjames bond, recenzja, warg\nJedna uwaga do wpisu “Bez litości [recenzja: James Bond: Warg]”\n18 października, 2017 o 7:44 am\njeden z najsłabszych komiksów, jakie przeczytałem w tym roku\ni nic nie zostało.\nPoprzedni Poprzedni wpis: Fantasy na wesoło [RECENZJA: Rat Queens, Magią i Maskarą]\nDalej Następny wpis: Zwiedzamy: Warsaw Games Week 2017