iPhone 11: ujawniono możliwą specyfikację tegorocznych smartfonów Apple'a - TELEPOLIS.PL\niPhone 11: ujawniono możliwą specyfikację tegorocznych smartfonów Apple'a\nJuż w przyszły wtorek Apple zaprezentuje swoje tegoroczne smartfony z serii iPhone 11, ale już teraz możemy się przyjrzeć prawdopodobnej specyfikacji nadchodzących urządzeń, którą opublikowano w Internecie.\nW tym roku, podobnie jak rok temu, firma Apple pokaże trzy nowe smartfony. Będą one bezpośrednimi następcami urządzeń iPhone XR, iPhone XS i iPhone XS Max. Zgodnie z pojawiającymi się w różnych miejscach informacjami, amerykański gigant w tym roku nieco zmieni oznaczenia swoich telefonów, co tłumaczone jest chęcią ujednolicenia nazewnictwa sprzętów z różnych kategorii. Według niektórych źródeł iPhone 11 będzie następcą iPhone'a XR, iPhone 11 Pro to następca iPhone'a XS, natomiast następcą iPhone'a XS Max będzie iPhone 11 Pro Max. Jak będzie naprawdę, dowiemy się już 10 września tego roku.\nNajsłabszy z tegorocznych iPhone'ów będzie wyposażony w 6,1-calowy ekran LCD o rozdzielczości 828 x 1792 piksele (326 ppi). Wewnątrz obudowy będzie pracować chipset Apple A13, współpracujący z 4 GB RAM-u oraz 64, 256 lub 512 GB pamięci masowej. Tylny aparat fotograficzny będzie złożony z dwóch części o rozdzielczości 12 Mpix. Przedni aparat ma mieć taką samą rozdzielczość - 12 Mpix. Całość będzie zasilana akumulatorem o pojemności 3110 mAh, z dwukierunkowym ładowaniem bezprzewodowym. Do tego obsługa sieci Wi-Fi 6. Cena najtańszego wariantu ma wynieść 749 dolarów (3182 zł) netto.\nNajmniejszy przedstawiciel nowej rodziny iPhone'ów będzie miał 5,8-calowy ekran OLED o rozdzielczości 1125 x 2436 pikseli (458 ppi), ze wsparciem dla rysika Apple Pencil. Tym razem z tyłu znajdzie się potrójny aparat fotograficzny 12 Mpix, a chipset Apple A13 będzie współpracował z 6 GB pamięci RAM oraz 128, 256 lub 512 GB przestrzeni na dane. Urządzenia ma być zasilane akumulatorem o pojemności 3190 mAh. Pozostałe z ujawnionych parametrów są takie same jak w tańszym modelu. Cena - od 999 dolarów (3978 zł).\nNajwiększy przedstawiciel tegorocznej serii smartfonów Apple'a ma nosić nazwę iPhone 11 Pro Max. Czy na pewno, dowiemy się za kilka dni. Specyfikacja tego modelu bardzo przypomina mniejszego iPhone'a 11 Pro, ale z kilkoma wyjątkami. Wyświetlacz ma przekątną 6,5 cala i rozdzielczość 1242 x 2688 pikseli (458 ppi), natomiast akumulator będzie miał pojemność 3500 mAh. Cena najtańszego wariantu (6/128 GB) to 1099 dolarów (4376 zł).\nŹródło tekstu: thenextweb.com\nTagi: apple iphone 11 specyfikacja iphone 11 pro iphone 11 pro max


Sulistrowice, Wiadomości Radom, Informacje i zdjęcia z Radomia Co za dzień\nPożar stodoły w gminie Chlewiska\n~ Znowu wracamy i czytam że ktoś nap że to rosa jest wina ,mówmy o hali i nowej umowie która po raz kolejny okazała skandalem, nadzór !!!!!!!!!!!\n~ Same tempe dzidy tu. Jedne tempaki Peło to zło. Inne tempe dzidy Je..ć PIS. I co wam z tego przyjdzie oszołomy ? Jedni i drudzy was dymają, ale jesteście zbyt głupi by to zrozumieć.


Musicalia Collegii Glacensis - Marta Pielech, Iwona Januszkiewicz-Rębowska - Księgarnia religijna Gloria24.pl\nMuzykalia kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Kłodzku są unikatową kolekcją proweniencji jezuickiej. Rękopisy i druki muzyczne nie zostały jak w większości innych przypadków rozproszone po kasacie Towarzystwa, lecz pozostały na miejscu, do użytku kościoła parafialnego... czytaj wiecej\n32.81 zł 35.00 zł\nMuzykalia kościoła pw. Wniebowzięcia NMP w Kłodzku są unikatową kolekcją proweniencji jezuickiej. Rękopisy i druki muzyczne nie zostały jak w większości innych przypadków rozproszone po kasacie Towarzystwa, lecz pozostały na miejscu, do użytku kościoła parafialnego i szkoły. Do dnia dzisiejszego znajdują się one w Kłodzku, gdzie były sporządzane i użytkowane.\nNiniejsza edycja zawiera katalog tej kolekcji, opatrzony wstępem historyczno-kulturowym; ciekawy i bogaty repertuar jezuickiego ośrodka został tam zarówno udokumentowany, jak i ukazany w szerszym kontekście.\nAutor:Marta Pielech, Iwona Januszkiewicz-Rębowska\nNicolaus Franciscus Frolich 32.81 zł 35.00 zł\npraca zbiorowa 32.81 zł 35.00 zł\nJohannes Thamm, Anton Weigang 24.38 zł 25.00 zł


Archiwum Wydarzenia - Strona 3 z 11 - Centrum Aikido Aikikai Polska\nWiosenne warsztaty, które poprowadzi sensei Sylwia Niedziółka 3 dan aikido instruktor w Centrum Aikido Aikikai w Warszawie.\nBędzie roboczo, intensywnie i jak to z Sylwią – bardzo sympatycznie.\nCoroczna Letnia Szkoła Aikido Dla dzieci i Młodzieży organizowana przez Centrum Aikido Aikikai w Warszawie i Fundację Kagi.\nProwadzący – Roman Hoffmann 6 dan.\nInformacje na www.aikido.waw.pl\n19 listopada – Seminarium Aikido i Kenjutsu – Grzegorz Kołak 4 dan Copy\n08/02/2018 /w Seminarium klubowe /przez Yoshi\nSEMINARUM AIKIDO I KENJUTSU,\nprowadzący Grzegorz Kołak 4 dan aikido, instruktor kenjutsu Kashima Shin Ryu\ntreningi odbędą się w Os. Klubie „KUBUŚ” ul. Gorkiego 63\nbokuto, shinai i legitymacji klubowych\n2 treningi – 60 PLN, 1 trening – 40 PLN\nStrona 3 of 11‹12345›»


Darmowe bonusy na zakłady u bukmachera » Bonuspowitalny.pl\nBonus bez depozytu 25 zł od STS!\nNie jest jakoś odkrywcze to, iż firmy zajmujące się zakładami wzajemnymi idą ku większej ekspansji rynku. Dlatego też stosują one łańcuch wszelkiego rodzaju praktyk, jakie pozwalają osiągnąć im zaplanowany cel. Jednym z takich rozwiązań jest sugerowanie aktualnym a także przyszłym klientom wszelkiego typu promocji oraz bonusów. Nie powinno to zadziwiać, bo legalnie funkcjonujący bukmacherzy online bardzo inteligentnie wykorzystują podświadomość graczy.\nCo więcej, jest to pozytywny zabieg dla obydwu stron. Jeżeli toteż postępujemy z głową, to jest to przyzwoite rozwiązanie.\nStąd warto wyszukiwać wielorakie promocje bukmacherskie, gdyż tego rodzaju warianty posiadają znaczący wpływ na urozmaicenie kompletnej oferty u danego bukmachera online.\nTrzeba przyjrzeć się temu, co umożliwić mogą nam poszczególne legalne firmy bukmacherskie zajmujące się zakładami sportowymi. Dzięki temu da się przekonać się, jakie wyczekują nas pozytywy i minusy. Nie należy lekceważyć tejże kwestii, bo niekiedy na swojej nieroztropności można stracić, bo np. nie doczytamy regulaminu promocji.\nJest tak dlatego, iż nie spotyka się jednego rodzaju bonusów bukmacherskich. Aczkolwiek jak to uprzednio nadmieniliśmy, jest sporo różnorakich meandrów a także kruczków regulaminowych, co może niezbicie oddziaływać na niezrozumienie przedmiotu przez nowicjuszy.\nSą jednak pewne cechy identyczne, jakie pozwalają nieco bardziej opisać i przybliżyć promocje dostarczane przez strony bukmacherskie do typowania meczów.\nDlatego da się zatem pokazać ujęte u dołu 3 najlepsze bonusy bukmacherskie. Są to w zasadzie fundamenty na jakich bazują dodatki bukmacherskie na start dla nowych użytkowników.\n– bonusy od depozytu,\n– gratisowy zakład – freebet.\nSą to bazowe odmiany promocji dla graczy u firm bukmacherskich, choć na nich możliwość zysku się nie zamyka.\nDla stałych współpracowników, spółki bukmacherskie też coś bowiem przygotowały. W konsekwencji i oni mogą z powodzeniem kreować swoje 3 najlepsze promocje bukmacherskie i symultanicznie mieć opcję większych wygranych – mówimy tu na przykład o obstawianiu bez podatku – na www.betfan.pl.\nJest to tak naprawdę pytanie retoryczne, bowiem odpowiedź musi być jedynie stwierdzająca.\nJednakże nie traktujmy tychże dodatków czy promocji jako wyłączny warunek korzystania z oferty danej spółki oferującej zakłady bukmacherskie w necie. W końcu bez sensu nam nawet doskonałe promocje bukmacherskie, gdy bukmacher ma kiepską ofertę na zakłady albo też robi trudności przy wypłacie pieniędzy z nagród na zakładach sportowych.\nNa bazie: https://www.bet-line.pl/bonusy-bukmacherskie.html\nPewne typy bukmacherskie – gdzie ich szukać


Osama bin Laden NIE ŻYJE. Dwa strzały w głowę - tak zginął pierwszy terrorysta świata - SE.pl\nSe.pl wiadomości Świat Osama bin Laden NIE ŻYJE. Dwa strzały w głowę - tak zginął pierwszy terrorysta świata\n04.05.2011, godz. 03:00\nZamach 11 września w 2001 roku zatrząsł w posadach wielką Ameryką. 19 terrorystów na rozkaz Osamy bin Ladena uprowadziło cztery samoloty pasażerskie, by zrealizować najokrutniejszy zbrodniczy plan w historii. Wypełnione bezbronnymi pasażerami 2 samoloty uderzyły w dwie wieże World Trade Center. Trzeci trafił w Pentagon (Departament Obrony USA), czwarty miał prawdopodobnie uderzyć w Biały Dom, ale rozbił się na polach w Pensylwanii. Po tym zamachu al Kaida kierowana przez bin Ladena organizowała kolejne zamachy, a on sam stał się najbardziej poszukiwanym bandytą na świecie.\nPrzeczytaj koniecznie: BIN LADEN NIE ŻYJE: Gdzie się ukrywał Osama bin Laden, gdzie go znaleziono, gdzie został zabity DRASTYCZNE ZDJĘCIA + 18\nTuż po akcji ciało terrorysty zostało przetransportowane do Afganistanu. Tam specjaliści na podstawie badań DNA ustalili, że zwłoki należą do bin Ladena.\nPatrz też: Osama bin Laden nie żyje, ZOSTAŁ ZABITY przez siły specjalne USA. KIM BYŁ, CO ZROBIŁ, ZA JAKIE ZAMACHY odpowiada szef Al-Kaidy, ile warta była jego śmierć\ntagi: al kaida Navy Seals Osama bin Laden Pakistan terrorysta terroryzm world trade center


Ocieplenie klimatu niestety staje się smutnym faktem. Winę za to wszystko ponoszą różnorakie zanieczyszczenia - również przemysłowe. Degradacja środowiska naturalnego w tej całej układance zdecydowanie nie pomaga.\nCzystosc powietrza - jak istotna jest dla zdrowia ludzi?\nDlaczego tak istotne jest to, aby dbać o czystość powietrza ogółem? Spójrzmy na ten problem z nieco innej perspektywy i zastanówmy się, co z tym może zrobić branża filtracyjna.\nCzyste powietrze - filtry ktore moga sie przydac\nW jaki sposób oczyszczać powietrze, aby mieć do czynienia z otoczeniem o wysokim poziomie czystości? Wskażemy dziś filtry, które zdecydowanie się do tego przydadzą.


Ludzie znikąd. Nieprzenikniony świat skautów | Książka na Labotiga.pl\nStrona główna > Piłka nożna>Ludzie znikąd. Nieprzenikniony świat skautów piłkarskich\nLudzie znikąd. Nieprzenikniony świat skautów piłkarskich\nNapisz recenzję (2)\nOszczędzasz 40% (15,96 zł)\n- pierwsza w Polsce książka o skautingu w futbolu – wyszukiwaniu piłkarskich talentów;\n- historie skautów, którzy pracują dla najlepszych klubów Premier League: Arsenalu, Chelsea, Tottenhamu, Liverpoolu, Manchesteru United;\n- kulisy drogi do wielkich karier graczy Premier League: Joe Harta, Raheema Sterlinga, Jacka Wilshere’a, itd.\nDzięki tej książce dowiesz się wszystkiego o wyławianiu piłkarskich talentów. Poznasz kilkanaście historii skautów pracujących dla czołowych klubów Premier League. Będziesz wiedział, jak dostrzeżono talent gwiazd futbolu i co zrobić, aby to właśnie twoje dziecko zostało kolejną z nich.\nPrzecież to jest nienormalne. Jedziesz setki kilometrów do zapyziałej dziury, żeby na obdrapanym stadionie zobaczyć grę nieudaczników, z których jeden na sto tysięcy ma szansę zostać piłkarzem. I ten moment, kiedy zdajesz sobie sprawę z tego, że to rozumiesz...\nTytuł polskiego wydania: Ludzie znikąd. Nieprzenikniony świat skautów piłkarskich\nTytuł oryginału: The Nowhere Men: The Unknown Story of Football's True Talent Spotters\nAutor książki: Michael Calvin\nMateusz Ługowski 2018-08-04\nPowyższe pytanie może wydawać się nieco prowokujące? No bo jak, piłkarze to przecież normalni faceci, którzy w młodym wieku lubili kopać piłkę, wychodziło im to całkiem dobrze, następnie trafiali do profesjonalnych klubów, w których stawiali pierwsze kroki, a następnie wypłynęli na szerokie wody. W tej syntetycznej opowiastce jest jednak pewien etap, szalenie istotny, w którym talent i pragnienie zostania zawodowym piłkarzem nie wystarczają. Który to etap i co musi się stać, żeby zostać piłkarzem rozpoznawalnym na całym świecie klubu?\nW połowie marca bieżącego roku, na polskim rynku wydawniczym ukazała się książka Michaela Calvina "Ludzie znikąd". Tytuł na pierwszy rzut oka nie mówi nam zbyt wiele. Brytyjski dziennikarz określił takim mianem ludzi, którzy stoją za wynajdywaniem piłkarskich perełek. Skauci, bo to o nich mowa, oglądają po kilka meczów w tygodniu, sporządzają setki raportów, obserwują dziesiątki nastoletnich piłkarzy, poświęcają masę czasu na swoją pracę, a tak naprawdę bardzo często ich rola jest niesłusznie marginalizowana.\nMichael Calvin rozmawiał z wieloma osobami, wiodącymi zwyczajne życie, dla których skauting to coś więcej niż praca. Dla których pójście na mecz po całym dniu w pracy nie jest jedynie kolejnym przykrym obowiązkiem, ale czymś znacznie więcej – poczuciem misji i oddaniem się swojej miłości. Piłkarscy skauci biorą udział w meczach, których publiczność składa się w większości z rodzin i znajomych młodych piłkarzy. Spotkania takie, nie umniejszając im, w żadnym stopniu nie dorównują meczom angielskiej Premier League czy hiszpańskie Primera Division. Jest jednak coś, co składania tych ludzi do opuszczenia ciepłego mieszkanka i udania się w deszczowy listopadowy wieczór na niszowy mecz.\nDzięki "Ludziom znikąd" poznajemy tajniki pracy skautów. Dowiadujemy się, na co zwracają oni uwagę i jakie są ich metody na znalezienie następcy Leo Messiego czy Cristiano Ronaldo, jakie cechy są najważniejsze u młodych piłkarzy. Po dokładnym przeczytaniu tej książki zdamy sobie sprawę, że oko kibica w niczym nie przypomina oka skauta. Bardzo często zdarza się bowiem, że skaut, oglądając dane spotkanie, tak bardzo skupi swoją uwagę na jednym piłkarzu, którego właśnie miał obserwować, że nawet nie wie, jakim wynikiem zakończyło się dane spotkanie, jaki miało przebieg. Skaut z powołania potrafi na tyle skupić się na danym piłkarzu, na jego zachowaniu przez 90 minut, że nie wie, gdzie aktualnie rozgrywana jest akcja – liczy się tylko jedna osoba.\nCiekawe również jest to, na jakie rzeczy skauci zwracają uwagę. Wydawać by się mogło, że są to statystyki, które obecnie atakują nas ze wszystkich stron. "Znawcom" futbolu wydaje się, że przecież napastnika powinno rozliczać się ze strzelonych bramek, albo przynajmniej z liczby asyst. A bramkarz zasługuje na uwagę tylko wtedy, gdy seryjnie potrafi zachowywać czyste konta. Książka Michaela Calvina uświadomi nam, że wszystkie te aspekty, skądinąd ważne, nie mają większego znaczenia przy wynajdywaniu przyszłych gwiazd światowego futbolu. Skauci mają to niewdzięczne zadanie, że spośród licznego grona młodych chłopaków muszą wybrać raptem kilku z nich, o ile w ogóle jakiegoś wybrać, którzy zostaną zaproszeni do profesjonalnych klubów. I statystyki nie odgrywają tutaj decydującej roli.\nTo skauci są tymi, którzy informują kluby, na kogo zwrócić szczególną uwagę. To oni bardzo często odbywają z rodzicami potencjalnego profesjonalnego piłkarza pierwszą rozmowę. Ich zadaniem jest znalezienie chłopaków, którzy posiadają cechy predestynujące ich do gry na najwyższym poziomie. Tak jak każdy człowiek jest inny, tak samo każdy piłkarz czymś się od siebie różni, nie ma dwóch takich samych. U każdego trzeba jednak dostrzec pewne cechy, które sprawią, że profesjonalne uprawianie sportu będzie jego właściwą drogą.\nDobry skaut to także dobry psycholog. Bardzo często zdarza się bowiem, że młodzi piłkarze są znakomici w swojej kategorii wiekowej, wyróżniają się umiejętnościami, ale w pewnym momencie coś u nich gaśnie i sprawia, że nie są oni w stanie przeskoczyć pewnego poziomu. Często zdarza się, że o jakimś piłkarzu mówi się "niespełniony talent" albo "wieczna nadzieja", obwiniając przy tym kluby, że nie potrafią wykorzystać potencjału danego piłkarza. Rzeczywistość jest jednak taka, że żeby stać się profesjonalnym piłkarzem, trzeba mieć coś znacznie więcej niż tylko talent. Oczywiście, bez talent ani rusz, ale bez odpowiedniej psychiki tym bardziej.\nKsiążka Michaela Calvina dogłębnie rozwiewa wszystkie powyższe kwestie. Pokazuje, jak wygląda życie skautów i jakie są tajniki ich pracy. Z pewnością wiele z nich zaskoczy zwyczajnych kibiców i sprawi, że zaczną oni w inny sposób patrzeć na piłkarzy, nie tylko tych młodych. "Ludzie znikąd" w doskonały sposób ukazują, w jaki sposób rodzą się przyszłe gwiazdy futbolu, jakimi cechami się wykazują, że ktoś zwraca na nich uwagę i co sprawia, że oni – skauci – poświęcają swój czas, a niekiedy także pieniądze, żeby obserwować ich pierwsze kroki w świecie futbolu.\nRafał W 2018-05-08\nSkauci są dla wielu kibiców zwykłymi pracownikami drużyn, którzy za klubowe pieniądze jeżdżą po świecie i szukają przyszłych gwiazd piłki. Prawda, o której szary bywalec stadionów nie ma pojęcia, jest jednak zupełnie inna. I to właśnie tą ciemniejszą stronę tego zawodu pokazuje nam w swojej książce Michael Calvin. Zawodu, w którym niczego nie można być pewnym, a często jedyną korzyścią ze znalezienia przyszłej gwiazdy jest jedynie podziękowanie wypisane na klubowym papierze. Calvin zabiera nas w podróż po najróżniejszych angielskich stadionach, poziomach rozgrywkowych i klubowych korytarzach, w których rozgrywają się losy tytułowych "Ludzi Znikąd". Ludzi uzależnionych od piłki i nie potrafiących wyobrazić sobie życia bez niej. Ludzi, którzy często przemierzają setki kilometrów, by w zimnie i deszczu oglądać mecz dwóch młodzieżowych drużyn zakończony wynikiem 0-0. Ta książka dla wielu osób może być otrzeźwieniem. Zniszczeniem zakłamanego obrazu skautingu, który na podstawie różnych piłkarskich legend powstał w wielu umysłach. Być może dla kogoś będzie to również upadek wyobrażenia o całej piłce nożnej, w której kluby dbają o swoich ludzi. Bardzo ciekawa jest budowa tej książki, która w każdym rozdziale zabiera nas w inne miejsce i inną sytuację. Raz słuchamy opowieści skauta z 40-letnim stażem, a raz poznajemy tajniki nowoczesnej oceny zawodników na podstawie wzorów matematycznych. I sami możemy sobie wyrobić zdanie o tym, który z tych systemów jest lepszy. Dzieło Calvina bezsprzecznie zasłużyło na tytuł "Najlepszej Sportowej Książki Roku w Wielkiej Brytanii", który otrzymało w 2014 roku. Jest to pozycja obowiązkowa dla wszystkich kibiców - nie tylko dostarcza rozrywki, ale też pozwala odkryć wiele rzeczy, o których na co dzień się nie słyszy.\n36,90 zł 23,25 zł\n49,90 zł 31,43 zł\nKluby piłkarskie wszechczasów\n17,00 zł 11,90 zł


Jak wypada LFA na tle historii i innych lig europejskich? - Halftime.pl\nLiga Futbolu Amerykańskiego już za parę dni rozpocznie swój drugi sezon. W poniższym artykule chcieliśmy sprawdzić jak LFA poradziła sobie w pierwszym roku swojego istnienia i jak wypada w porównaniu z poprzednimi sezonami na polskim podwórku oraz z innymi ligami w Europie. Przyjrzymy się tutaj konkurencyjności klubów, ich ilości w lidze oraz systemowi rozgrywek. Zobaczymy też jak wygląda futbol w innych zakątkach Europy.\nZacznijmy od porównania sezonu 2018 w LFA do poprzednich sezonów rozegranych jeszcze w ramach PLFA. Przypomnijmy dla mniej wtajemniczonych kibiców, że rozgrywki futbolu amerykańskiego w Polsce toczą się od 2006 roku. W porównaniu uwzględniliśmy jednak sezony 2012-2018, czyli skupimy się raczej na „nowożytnej” historii futbolu – od utworzenia Topligi i rozegrania finałów na Stadionie Narodowym w Warszawie. Pod uwagę wzięliśmy techniczne aspekty ligi, takie jak ilość drużyn, ogólna ilość meczów, ilość meczów rozegranych przez każdą drużynę, ilość wyrównanych spotkań oraz tzw. blowoutów.\nNa potrzeby artykułu przeanalizowaliśmy wyniki meczów z poszczególnych sezonów i podzieliliśmy je na mecze „wyrównane” – czyli zakończone różnicą mniejszą niż 21 punktów oraz blowouty – mecze zakończone różnicą co najmniej 22 punktów. Można twierdzić, że 21 pkt to zbyt duży próg, by móc uznawać mecz za wyrównany, jednak wiele meczów zakończonych wyższymi wynikami śmiało można nazwać ciekawymi (mecze, w których wynik jest ciasny przez trzy kwarty, a dopiero w końcówce meczu albo drugiej połowie zostaje zdecydowanie rozstrzygnięty, np. Superfinał Panthers – Seahawks 55:21 albo mecz Lowlanders – Panthers 27:62), dlatego uważam, że ta granica stanowi dobry punkt podparcia.\nSystem rozgrywek, z którym mieliśmy do czynienia w poprzednich sezonach zupełnie różni się od tego, z czym możemy spotkać się w LFA. W rozgrywkach PLFA nie mieliśmy do czynienia z podziałem na grupy (z wyjątkiem sezonu 2013), a ilość drużyn w stosunku do LFA była znacznie mniejsza. Ich liczba zmieniała się na przestrzeni lat, ale oscylowała w granicach 6-8 zespołów. Co więcej, drużyny z niższej ligi wcale nie kwapiły się, żeby awansować do Topligi, ponieważ wiązało się to z ogromnym przeskokiem poziomu sportowego. Skutkiem tego przeskoku był często sezon pełen porażek w najwyższej klasie rozgrywkowej, który dla drużyn okazywał się po prostu zabójczy. Warto dodać, że kluby rywalizujące w Toplidze rozgrywały na przestrzeni lat coraz mniej spotkań. W latach 2012-2015 każda drużyna zagrała dziesięć meczów w sezonie zasadniczym, w 2016 osiem, a w 2017 już tylko sześć. Smutnym zjawiskiem była też przeważająca ilość blowoutów czyli jednostronnych meczów, kończących się zazwyczaj wynikiem typu 50-0. Pod względem marketingowym, liga składająca się z małej ilości drużyn, które rozgrywają małą ilość meczów i to do tego takich, które najczęściej kończą się blowoutami, nie mogła być zbytnio atrakcyjna.\nW czasie gdy LFA dopiero się formowała i pojawiały się pierwsze informacje o nowym tworze, oprócz pozytywnych opinii, spotkać można się było również z negatywnymi głosami. Niektórzy twierdzili, że rozszerzenie ligi sprawi, że prawie każdy mecz będzie kończył się pogromem. Otóż gdy przyjrzymy się statystykom, zobaczymy zupełnie inną prawidłowość. Sezon 2018 w LFA był pierwszym sezonem w najnowszej historii futbolu, w którym meczów wyrównanych było więcej niż blowoutów! Pokazuje to, że zmiana systemu rozgrywek oraz rozszerzenie ligi wraz z odpowiednim zbalansowaniem grup przyniosły świetne rezultaty. Rozszerzenie ligi wiąże się również naturalnie z tym, że większa ilość miast bezpośrednio rywalizuje o mistrzostwo Polski. To z kolei pomaga promować ligę jako produkt „globalnie”, a nie tylko w kilku ośrodkach jak to miało miejsce do tej pory. Zaciąg słabszych drużyn do najwyższej klasy rozgrywkowej spowodował, że mamy więcej ciekawych spotkań w środku tabeli i teoretycznie słabsze zespoły nie są już skazane na ciągłą rywalizację z futbolowymi potentatami. W związku z tym wydaje się, że kluby z LFA2 wreszcie autentycznie są zainteresowane awansem do najwyższej klasy rozgrywkowej i nie uznają tego za przykry obowiązek.\nW nadchodzącym sezonie możemy spodziewać się jeszcze lepszych statystyk. Drużyny łączą się ze sobą, pojawiają się nowi sponsorzy, rozwija się infrastruktura, przybywa kibiców, a poziom sportowy rośnie. Cały czas widać rozwój, więc możemy być wyłącznie optymistami.\nJeśli chodzi o europejskie podwórko, LFA wypada całkiem nieźle. Pod uwagę wzięliśmy tutaj te same czynniki co w przypadku porównania z PLFA, ale przyjrzymy się też temu jak futbol wygląda w danych krajach. Przeanalizowaliśmy wyniki w sezonie 2018 z czterech silniejszych lig (niemiecka, austriacka, włoska i francuska) oraz czterech słabszych (hiszpańska, czeska, serbska, ukraińska).\nOkazuje się, że w każdej z bardziej rozwiniętych lig mamy do czynienia z większą ilością meczów wyrównanych niż blowoutów. Tendencja jest odwrotna w ligach słabszych, gdzie przeważa liczba blowoutów. Biorąc pod uwagę to kryterium, śmiało możemy widzieć się w gronie tych lepszych. Jeśli chodzi natomiast o ilość rozegranych meczów to wypadamy dość słabo. W większości europejskich lig, drużyny rozgrywają w sezonie zasadniczym dziesięć spotkań. U nas każdy klub rozegrał osiem. Wyjątkiem są tutaj Niemcy, jednak ta liga znacząco różni się od innych europejskich rozgrywek. W sezonie 2019 w LFA każda drużyna ponownie rozegra osiem spotkań w sezonie regularnym, a ponadto sezon został skrócony do trzech miesięcy. Pojawiają się opinie, że przez tak krótki sezon ciężko zainteresować sponsorów oraz kibiców. Istotnie, powinniśmy dążyć do większej ilości meczów oraz wydłużenia sezonu, jednak trzeba pamiętać, że wiąże się to z kolejnymi kosztami. W Europie wyróżniamy się też dużą ilością zespołów w lidze. Właściwie jest ich więcej tylko w Niemczech i Hiszpanii i mam tu na myśli wszystkie ligi w Europie, a nie tylko te analizowane artykule. Przyjrzyjmy się teraz każdej z tych lig z osobna:\nZdecydowanie najsilniejsza liga futbolu amerykańskiego w Europie i właściwie jedyna, którą można nazwać półprofesjonalną. GFL1 jest podzielone na dwie grupy po osiem zespołów. Każdy zespół gra mecz i rewanż z drużynami ze swojej grupy. Po cztery najlepsze ekipy awansują do fazy playoff, w której rozgrywane są ćwierćfinały, półfinały oraz finał (German Bowl). Daje to łącznie 123 mecze w sezonie, co jest liczbą nieosiągalną dla żadnej innej ligi na naszym kontynencie. Jeśli chodzi o konkurencyjność zespołów, to także zdecydowanie najciekawsza liga w Europie. Generalnie obie grupy wyglądają sportowo tak, że nawet drużyny, które na koniec zajmują szóste miejsca w grupie są w stanie realnie rywalizować z finalnie najlepszymi ekipami w kraju. Jest to więc jedyna liga w Europie, w której rozgrywanie ćwierćfinałów ma sens. Minusem systemu rozgrywek w GFL jest to, że obie grupy co roku wyglądają praktycznie tak samo (prócz ewentualnych beniaminków), a co za tym idzie, większość drużyn z obu grup w ogóle ze sobą nie zagra lub zagra tylko raz w fazie playoff. Kolejną rzeczą na którą warto tutaj zwrócić uwagę są przepisy dotyczące zawodników zza granicy. Każdy klub może mieć w składzie 6-8 tzw. „importów” (graczy z USA) oraz nieograniczoną liczbę zawodników z Europy. Ta zasada budzi jednak kontrowersje, ale nie będziemy tutaj dyskutować nad tym czy jest ona korzystna czy nie. Jednak to właśnie przez ten przepis nie widzimy niemieckich klubów w międzynarodowych rozgrywkach ECTC (futbolowa liga mistrzów), w których występują m.in. Panthers Wrocław. Niemieckie kluby musiałyby zrezygnować z części swoich importów i dostosować drużynę specjalnie pod klubowe mistrzostwa Europy. Z tego powodu podjęły decyzję, aby niestety jednak w nich nie uczestniczyć.\nW lidze austriackiej co roku rywalizuje osiem zespołów, które w sezonie zasadniczym rozgrywają ze sobą dziesięć spotkań. Faza playoff podobnie jak w LFA rozpoczyna się od rundy dzikich kart (mecze drużyn z miejsc 6-3). Ciekawą rzeczą jeśli chodzi o AFL jest to, że co roku występują w niej drużyny z zagranicy. W zeszłym sezonie mieliśmy tutaj ekipę Ljubljana Silverhawks ze Słowenii oraz Bratislava Monarchs ze Słowacji. Monarchs spadli jednak do niższej klasy rozgrywkowej, ale na ich miejsce w sezonie 2019 wskoczą mistrzowie Czech – Prague Black Panthers. Drużyny te nie chcą rywalizować w granicach swoich państw, ponieważ nie mają konkurencji na krajowym podwórku, a odległości które dzielą ich od klubów w Austrii są niewielkie. Zaciąg z krajów sąsiedzkich sprawia, że ilość wyrównanych meczów w AFL jest dość wysoka, a w spotkaniach, nawet tych kończących się blowoutami, z obu stron pada często ogromna ilość punktów.\nW sezonie 2018 w lidze włoskiej wystąpiło dziesięć zespołów, które zagrały ze sobą dziesięć spotkań w sezonie regualarnym – po jednym meczu z każdą drużyną z ligi oraz jeden rewanż z drużyną na podobnym poziomie. Liczba wyrównanych meczów jest duża, jednak bardzo często były to różnice około 20-punktowe. Warto powiedzieć, że to właśnie mistrza Włoch – Seamen Milano pokonali Panthers Wrocław w finale European Champions League (40-37).\nFrancja (Championnat Elite)\nW poprzednim sezonie we Francji zagrało osiem drużyn, które rozegrały dziesięć meczów w rundzie zasadniczej – po jednym z każdą drużyną oraz trzy rewanże z klubami z najbliżej położonych miast. Cztery najlepsze kluby awansowały do fazy playoff. Championnat Elite to rozgrywki na dość wysokim poziomie i całkiem wyrównane. W sezonie 2019 liga francuska została podzielona na dwie grupy, składające się z sześciu drużyn każda. Ekipy zagrają ze soba mecz i rewanż w grupie, ale nie zobaczymy spotkań międzygrupowych, więc obecny mistrz i wicemistrz nie spotkają się przed fazą playoff. Warto tutaj przypomnieć, że podczas The World Games reprezentacja Polski przegrała z kadrą Francji 2-28.\nLiga hiszpańska to bardzo jaskrawy przykład źle zbalansowanych rozgrywek. LNFA Serie A w sezonie 2018 została rozszerzona do 14 zespołów i podzielona na trzy grupy. Przed startem sezonu jedna z ekip wycofała się z rozgrywek, dlatego mieliśmy tutaj do czynienia z dwoma grupami pięciodrużynowymi i jedną grupą czterodrużynową, w ramach których zespoły zagrały ze sobą mecz i rewanż. Rozbudowany system playoff składał się z rundy dzikich kart, ćwierćfinałów, półfinałów i oczywiście finału (aż 12 drużyn wzięło udział w fazie playoff!). Skutek? 44 z 63 meczów zakończone blowoutami… To daje 70% i jest najgorszym współczynnikiem w ligach branych pod uwagę. Liga hiszpańska startuje bardzo wcześnie, dlatego w bieżącym sezonie ma za sobą już sześć kolejek. Do tej pory rozegrano 36 meczów, a aż 28 z nich zakończyło się blowoutami (78%).\nCzechy (Bitters Liga)\nCzęsto lubimy porównywać się z ligą czeską, ponieważ w czasie gdy futbol amerykański w Polsce dopiero sie pojawiał, Czesi od lat prowadzili już swoje rozgrywki, w których zresztą występowały polskie zespoły. W zeszłym sezonie w Czechach wystąpiło siedem drużyn, które w sezonie regularnym rozegrały po dziesięć spotkań, a następnie cztery najlepsze ekipy awansowały do fazy playoff. Liga została zdominowana przez Prague Black Panthers, którzy w 2019 wystąpią jednak w lidze austriackiej, która jest bardziej konkurencyjna. W sezonie 2019 Bitter Liga została podzielona na dwie grupy po cztery drużyny, a nieobecność mistrza Czech na pewno sprawi, że będzie ona bardziej wyrównana. Niestety jest to równanie w dół i śmiało można powiedzieć, że pod względem sportowym już dawno przegoniliśmy naszych południowych sąsiadów.\nSerbia (SPORT KLUB Prva liga)\nW najwyższej klasie rozgrywkowej w Serbii gra osiem drużyn, które rozgrywają ze sobą po jednym spotkaniu w rundzie zasadniczej. Podobnie jak w LFA rozgrywają następnie rundę wildcards, półfinały i finały. Niestety ilość blowoutów jest dość wysoka. Dwie najlepsze drużyny z Serbii regularnie występują w europejskich turniejach, są to Kragujevac Wild Boars, którzy w tym roku zmierzą się z Panthers Wrocław oraz SBB Vukovi Belgrad, którzy w zeszłym sezonie okazali się nieznacznie lepsi od Seahawks Gdynia w finale CEFL Cup.\nNa koniec liga naszych wschodnich sąsiadów. Liga ukraińska to ciekawy przypadek, bo znajduje się na podobnym poziomie rozwoju, co PLFA dziesięć lat temu. Występuje w niej 11 drużyn, podzielonych na dwie grupy (tutaj to po prostu konieczność, ponieważ odległości między klubami na Ukrainie są bardzo duże). Również w ULAF mamy wildcards, półfinały i finał, ale rozgrywany jest również mecz o 3. miejsce, co jest w Europie rzadkością (a szkoda). Poziom sportowy jest jednak dość niski, a blowoutów sporo. Jakiś czas temu wicemistrz Ukrainy Lviv Lions w sparingu nieznacznie pokonał naszych drugoligowych Tytanów Lublin. Ciekawostką jest też to, że drużyna Kyiv Capitals w sezonie 2019 wystąpi w lidze węgierskiej, a wszystkie mecze rozegra na wyjeździe, co będzie nie lada wyzwaniem, ponieważ Kijów od Budapesztu dzieli blisko 1200 km.\nPod względem poziomu sportowego i konkurencyjności, do Austriaków i Niemców jeszcze nam trochę brakuje. Już teraz jednak możemy mówić, że LFA należy do czołowych lig w Europie, co jakiś czas temu potwierdził serwis thepodyum.com, umieszczając LFA w jednym rzędzie z ligą francuska i duńską oraz uznając ją za bardziej wartościową od chociażby ligi włoskiej. Widzimy, że LFA obrała zdecydowanie dobry kierunek, a system rozgrywek został bardzo dobrze przemyślany. Możemy spodziewać się więc bardzo ciekawego sezonu 2019 i spokojnie patrzeć w przyszłość.\nWieża o mocnej podstawie


14-08-14, 13:40 #1\nSzukam czytnika ebooków do codziennego użytkowania... Zależy mi na tym aby trochę plików na niego się zmieściło, aby czytał przede wszystkim PDF (czy inne popularne) oraz aby bateria trzymała w miarę długo. Nie może też męczyć oczu...\n14-08-14, 15:42 #2\nW tym zakresie chyba Amazon Kindle jest bezkonkurencyjny. Tzn jest tam konkurencja która też robi dobry sprzęt, ale jakaś taka moda nastała na tego Kindle.\nSą generalnie dwie wersje czytników e-booków - z podświetlaniem i bez.\n- Amazon Kindle 5 - bez podświetlania, czyta wszystkie ważne formaty, bateria trzyma stosunkowo długo. To jest ten tutaj: http://www.skapiec.pl/site/cat/3313/comp/5185822\n- Amazon Kindle Paperwhite II - podobnie jak wyżej, tyle tylko, że z podświetlaniem - można go obejrzeć tutaj: http://www.skapiec.pl/site/cat/3313/comp/8597145\n14-08-14, 21:38 #3\nKindle pdf-a co prawda nie przeczyta, ale po rejestracji sprzętu dostaniesz "specialny" adres mailowy, i wszystkie pdf-y które na niego wyślesz zostaną za free przerobione na "strawny" format i odesłane na twojego kindla (ściągną*się jak podepniesz go do sieci). Generalnie jeśli chodzi o czytniki, to nie stosuje się PDF-ów tylko np mobi czy jego nowsza wersja azw (są one oparte o system zbliżony do strony internetowej, więc łatwo się dopasowują do różnych rozmiarów ekranu i ustawionej przez użytkownika wielkości czcionki).\nps jak byś jednach chciał pdf-a to proponuję*czytać na tablecie, czas pracy na baterii nie ten co na e-inku (tutaj ekran jako taki pobiera prąd wyłącznie przy zmianie strony, sam mam kindle-a bez podświetlania i ładuję*go gdzieś tak co 7-8 nie zawsze "cienkich" książek) ale za to czyta w zasadzie wszystko.\n13-10-14, 11:55 #4\nJa używam kindla classic od Amazona i sprawuje mi się super, nie męczy oczu praktycznie jak kartka papieru, czyta pdf i inne formaty, tylko, że przy innych niz mobi i pdf może być konieczność przekonwertowania na pdf lub mobi ale doc czyta też jako mobi ale ma problemy z polskimi znakami. Co do baterii to przy częstym użytkowaniu trzyma prawie miesiąc\n29-01-15, 22:33 #5\nJa też polecam Kindle Classic. Jak ktoś pisze, że obsługuje mało formatów to po prostu szuka dziury w całym. Bo przecież jaki jest problem, żeby odpalić program do konwersji i przekonwertować np. ebup na mobi. No, ale wszystkim nie dogodzisz\nZapraszamy do centrum biznesowego, wynajem powierzchni biurowych - ogrodowa58.pl\n21-02-15, 18:59 #6\nNa chwilę obecną z nowych kindle-ów polecił bym w zasadzie tylko odysey, paradoksalnie tylko on jako najdroższy został łaskawie wyposażony w fizyczne guziki. Te tańsze mają*tylko ich namiastkę w postaci ekranu dotykowego. A takowe albo coś mnie "nie lubią" i wariują w mojej obecności (miałem tablet i miewam styczność z smarfoen-ami (w tym samsungiem galaxy IV) albo też są po prostu kiepskie. Osobiście obstawiam to drugie. Tak więc polecił bym raczej coś innego producenta, ale z e-inkiem.\n25-03-15, 14:22 #7\nJa mam kindle 10 i jestem bardzo zadowolona


Pozycjonowanie cennik google w serwisie Okoń informacje - http://okon.waw.pl/\nPozycjonowanie cennik google w serwisie Okoń informacje\nSpis opracowań Zestawienie poradników Zestawienie arykułów\nDodane: 02:47 17. 01. 2019\npozycjonowanie www cennik Pozycjonowanie stron na przestrzeni lat Na przestrzeni ostatnich lat Seo, a więc pozycjonowanie stron w wyszukiwarkach internetwych przeszło ogromną zmianę, która przyczyniła się nie tylko do więcej porad tutaj\nDodane: 04:24 12. 01. 2019\npozycjonowanie w google cennik Jak zmieniało się pozycjonowanie stron? W niniejszym artykule zastanowimy się nad tym, jak zmieniało się przez ostatnie kilkanaście lat pozycjonowanie stron internetowych w wyszukiw idź tutaj\nDodane: 02:52 12. 01. 2019\npozycjonowanie fraz cennik SEO – inwestycje W tekście tym poruszamy temat inwestycji w pozycjonowanie stron. Jakie podmioty inwestują w SEO, co składania pozycjonerów do inwestowania w tą właśnie formę marketingu? Kluczo pełen poradnik\nDodane: 03:01 09. 01. 2019\npozycjonowanie lokalne cennik Co znajduje się na pierwszej stronie wyników wyszukiwania? Pierwsza strona wyników wyszukiwania to marzenie wielu osób, dla których pozycjonowanie stron jest obowiązkowym elementem składającym sprawdź\nDodane: 05:34 08. 01. 2019\ncennik pozycjonowania stron w google Czy pozycjonowanie się opłaca? W niniejszym artykule zastanowimy się nad tym, czy nadal opłaca się dziś pozycjonować strony internetowe. Wiele mówi się o tym, że SEO jest coraz droższe. Wy przeczytaj wszystko\nDodane: 06:05 03. 01. 2019\npozycjonowanie www cennik Optymalizowanie strony www w internecie Optymalizacja strony internetowej to rozległy temat, który jest obiektem zainteresowania bardzo wielu marketerów internetowych, których zobaczysz tutaj\nDodane: 05:28 02. 01. 2019\npozycjonowanie stron cennik google Dlaczego warto inwestować w marketing internetowy? W niniejszym artykule zastanowimy się nad tym, z jakich powodów warto w dzisiejszych czasach inwestować w marketing intern czytaj dalej\nDodane: 03:53 29. 12. 2018\ncennik pozycjonowania stron w google Wygląd wyników wyszukiwania Wyniki wyszukiwania jest to strona internetowa, która pojawia się po wpisaniu jakiegoś hasła w wyszukiwarkę internetową, na przykład w Google. Można reszta artykułu\nDodane: 02:38 21. 11. 2018\npozycjonowanie fraz cennik Definicja pozycjonowania W obecnej dobie wszechobecnego internetu posiadanie własnej strony internetowej, która dotyczy jakiejś działalności gospodarczej, jest wręcz koniecznością. Nie powinien więc dziwić fakt, że ilość stron ofer reszta poradnika\nDodane: 00:42 08. 10. 2018\ntanie pozycjonowanie cennik Promocje dla studentów związane z korzystaniem z uniwersyteckiej strony internetowej Uniwersyteckie strony internetowe stały się podstawowym kanałem informacyjnym zarówno dla studentów, jak i dla nauczycieli akademickich. Jednocze doczytaj wszystko\nDodane: 01:04 07. 10. 2018\npozycjonowanie stron cennik Pozycjonowanie stron należących do różnych fundacjiW Internecie można znaleźć różne strony i serwisy poświęcone prowadzonym przez różne fundacje akcjom społecznym. Dlatego prowadzone jest ich pozycjonowanie poprzez znajdowanie taki całość na stronie\nAdwokatNasi starsi krewni i opieka nad nimiKrótko o naprawie sprzętu i obsłudze firm.Hiszpania - praktyczne poradyLekooporne choroby - co z nimi?Prace porządkowe mogą być ekstremalneKwestia dobrego specjalisty SEOReduce smoke for engineKwestia czystości twojego samochoduSzybalski-stomatologia.plZbadaj się- dowiedz się więcej o endoskopiiChoroby autoagresjiZe świata sztukaterii - o elegancji we wnętrzuZimowe szaleństwa w odzieży termoaktywnejGdzie wypożyczyć meble?O taksówkach i transporcie osobowym i publicznymRozmowa z klientami. Badania CATICzemu warto używać naturalnych kremów i szamponów?Tym bardziej, żeO tym dlaczego warto kupować w sklepie internetowymTłumacz BułgarskiegoSprawy karne, rodzinne i inneDlaczego warto stosować ekologiczne środki czystościJak pracują geodeci?Co robi na co dzień geodeta?Transport wycieczkowy autokarem. Co i jak?Gdzie zamówić tłumaczenia?Umyj swoje autoKlimatyzacja - coraz popularniejszaProgramy do wykorzystania w firmach. Co musisz o nich wiedzieć?Kursy bhp online


Sierpem #21 - Conor McGregor i jego fenomen - analiza\nHome / Analizy zawodników / Sierpem #21 – fenomen Conora McGregora\nBy Bartłomiej Stachura on 7 sierpnia 2013@Lowkingpl\nFani MMA snują czasami fantazje na temat tego, co by się stało, gdyby ulepić super zawodnika z siłą ciosu Dana Hendersona, szczęką Mauricio Shoguna Ruy, kondycją Bensona Hendersona, sercem do walki Antonio Minotauro Nogueiry.. I tak dalej.\nSpieszę wyjaśnić, że nie, z wymienionych na wstępie legend – o ile na tym etapie karier możemy do nich już zaliczyć Bensona Hendersona – nie stworzylibyśmy bohatera dzisiejszego odcinka Sierpem, Conora McGregora – zawodnika, który od dłuższego czasu robi furorę w Europie, a od kilku miesięcy również i na całym świecie za sprawą kapitalnego debiutu w UFC, gdzie w sześćdziesiąt siedem sekund zdeklasował solidnego Marcusa Brimage’a. Nie ma jednak tego złego, co by na dobre nie wyszło – błyskotliwy Irlandczyk nie bije może tak mocno, jak Dan Henderson, nie ma być może szczęki Shoguna, kondycji Bensona czy serca Nogueiry – choć absolutnie wykluczyć nie można, że na przestrzeni swojej arcyciekawie zapowiadającej się kariery udowodni, że jednak wszystko to miał! – za to już teraz stwierdzić można, iż pod pewnymi względami przypomina innych wielkich tego sportu.\nW kontekście szalenie interesująco zapowiadającego się starcia 25-letniego Irlandczyka z 21-letnim i nie mniej utalentowanym Maxem Holloway’em na UFC Fight Night 26 (kiedy ostatnim razem tak ogromne zainteresowanie wywoływało starcie zawodników, którzy łącznie mają ledwie 46 wiosen?) przyjrzymy się bliżej postaci McGregora, analizując jego styl walki, umiejętności stójkowe oraz cechy, dzięki którym w przyszłości może stać się jedną z najjaśniej świecących gwiazd światowego MMA.\nByć jak Lyoto Machida\nZawodnicy walczący z kontry przeważnie wzbudzają spore zainteresowanie fanów oraz ekspertów większych i mniejszych połączone ze swego rodzaju podziwem dla trudnej tej sztuki – zwłaszcza jeśli fighterzy z kontrującego stylu uczynili maestrię. Do takich unikatowych i na swój sposób wyjątkowych przedstawicieli MMA z pewnością zaliczyć możemy brazylijskiego wirtuoza Lyoto Machidę. Co wspólnego ma karateka z największymi sukcesami w MMA (przemilczmy GSP) z naszym irlandzkim bohaterem? Otóż, Notorious również do perfekcji niemal opanował sztukę wykorzystania agresji swoich rywali przeciwko nim samym, prezentując bajeczną wręcz pracę z kontry. Oczywiście, McGregor nie został przetestowany w starciach z tak klasowymi zawodnikami, jak Machida, ale to, co pokazywał dotychczas, jest wystarczające, by czynić już teraz, być może lekko nieśmiałe, porównania z błyskotliwym Brazylijczykiem. Tym bardziej, że nie tylko sama walka z kontry upodabnia go do karateki z Brazylii – także i postawa Conora w oktagonie bliźniaczo przypomina to, jak w czasie starcia prezentuje się Machida.\nObaj walczą z odwrotnych pozycji, z wyprostowanym, czasami lekko odchylonym do tyłu tułowiem i wysoko uniesioną głową, obaj też tylko sporadycznie przenoszą ciężar ciała na przednią nogę, na ogół rozkładając go równomiernie lub też wręcz przenosząc do tyłu – wszystko to powoduje, że mogą doskonale i niezwykle sprawnie wycofywać się, zadając jednocześnie kontrujące ciosy. Na skutek takiej postawy i wybornej umiejętności kontrolowania dystansu szalenie trudnym zadaniem dla ichniejszych oponentów jest dosięgnięcie głowy Brazylijczyka i Irlandczyka – jest ona bowiem najbardziej oddaloną od rywala częścią ciała. Obaj dzięki temu praktycznie nie muszą trzymać gardy, a przynajmniej nie tak wysoko, jak często wymaga się tego od innych zawodników.\nFirmowa akcja McGregora to kontra krótkim lewym sierpem po zejściu do boku z linii ciosu rywala. Przekonał się o tym ponad dwa lata temu Artur Sowiński (GIF 1). Pomimo tego, że czasami McGregor pudłuje (GIFy 2 i 3 z walki z Davem Hillem), to technika ta jest jego zdecydowanie najgroźniejszą bronią.\nWarto zwrócić uwagę na to, z jakiego kąta wyprowadza swoją firmówkę McGregor. Rywal po tym jak pruje powietrze, znajduje się ustawiony bokiem do frontalnie skierowanego w jego kierunku Irlandczyka, co z jednej strony całkowicie wyłącza jego ofensywne możliwości, z drugiej narażaja go na przyjęcie dewastującego uderzenia. Na powyższych przykładach McGregor powala w ten sposób Ivana Buchingera (knockdown na GIFie 4 i nokaut na GIFie 5) oraz narusza Marcusa Brimage’a (GIF 6) w swoim pierwszym starciu w UFC.\nNaturalnie, taka postawa ma też wady, z których bodaj największą jest fakt, iż rywale Machidy i McGregora mają swobodny niemal dostęp do frontalnej nogi naszych bohaterów, która jest najbardziej wysuniętą i narażoną na ostrzał częścią ciała – jak pokazał Mauricio Shogun Rua w pierwszym starciu z Machidą, umiejętne wykorzystanie tego niuansu może przynieść nie lada sukcesy, choć, naturalnie, łatwiej opisać to w teorii, aniżeli wykonać w praktyce. Innym skutkiem takiej a nie innej postawy jest trudność z wyprowadzaniem potężnych ciosów, ale też dla wspomnianej dwójki nie jest to szczególnym problemem, bowiem obaj wykorzystują chętnie impet rywali lub ich całkowite odsłonięcie do tego, by powalić ich na deski.\nByć jak Nick Diaz\nTak, można się zastanawiać, co wspólnego mają wspomniany wcześniej Lyoto Machida oraz będący niemalże jego przeciwieństwem Nick Diaz. Otóż, niewiele. Connor McGregor jednak stanowi swego rodzaju pomost między tymi dwoma zawodnikami. O ile Brazylijczyk z reguły nieustannie czeka na szarżę rywali, samemu bardzo sporadycznie podejmując próby własnej ofensywy bądź też prowokowania rywali do ataku, czasami przypłacając to porażkami, to już Nick Diaz jest tego całkowitym zaprzeczeniem, bowiem od samego początku z pełną mocą napiera na swoich przeciwników, nieustannie wywierając na nich presję i prezentując permanentną niemalże agresję. Gdzie jest w tym wszystkim Conor Mcgregor? Otóż, znajduje się on po środku – z jednej bowiem strony, podobnie jak Diaz, od samego początku spycha swoich rywali do defensywy, nie pozwalając im na choćby sekundę wytchnienia i często kąsając ich frontalnymi kopnięciami bądź ciosami prostymi; z drugiej strony natomiast robi to tylko po to, by sprowokować ich do wyprowadzenia rozpaczliwej szarży, którą, podobnie jak Machida, skontruje – w jego przypadku na ogół kapitalnym krótkim lewym sierpem, któremu towarzyszy odejście do boku. Stanowi to swego rodzaju hybrydę – McGregor nie czeka tak biernie na ataki swoich rywali, jak czyni to czasami Machida, ani nie atakuje ich tak agresywnie jak Diaz – za to wywiera na nich ciągłą presję, aktywnie prowokując do wyprowadzenia szarży, która kończy się dla nich w opłakany sposób.\nZarówno Nick Diaz (po lewej w starciu ze Scottem Smithem), jak i Conor McGregor (po prawej w walce ze Stevem O’Keefe) rozpoczynają swoje pojedynki w bliźniaczo podobny sposób, błyskawicznie spychając rywali do głębokiej defensywy, jednocześnie starając się swoją prawą ręką skontrolować lewą rękę przeciwnika. Diaz chce jednak utrzymać oponenta pod siatką, a McGregor marzy, aby zdesperowany przeciwnik wystrzelił z szarżą, nadziewając się na kontrę.\nCzy wywieranie presji na rywalu to jedyne wspólne cechy McGregora i Diaza? Absolutnie nie – obaj panowie są bowiem także mistrzami prowokacji w klatce, obaj sporo gestykulują, obaj często opuszczają gardę, wreszcie obaj często walczą z wyciągniętymi przed siebie rękoma. Ta ostatnia rzecz odgrywa ważną rolę zarówno w taktyce Amerykanina, jak i Irlandczyka – obaj w ten sposób kontrolują przednią rękę swoich ustawionych klasycznie rywali, całkowicie neutralizując ichniejszy lewy prosty. Wszystko to możliwe jest dzięki dużemu zasięgowi ramion, którym obaj zawodnicy mogą się pochwalić na tle swoich dywizji.\nMcGregor permanentnie razi swoich rywali frontalnymi kopnięciami, zza których jest praktycznie nieosiągalny, aktywnie prowokując ich do wystrzelenia z własnymi ciosami, które potrafi kapitalnie kontrować.\nCzasem rolę frontkicka pełni też kros McGregora, któremu na ogół towarzyszy wcześniejsze skontrolowanie lewej ręki rywala swoją prawą (GIF 12 z walki z Buchingerem). Co warte podkreślenia, Irlandczyk często też korzysta z ciosów na korpus (GIF 13 z walki z Hillem) oraz z lewego okrężnego kopnięcia, jeśli rywal znajduje się przy siatce (GIF 14 również ze starcia z Hillem). Należy podkreślić też nieustanny balans tułowiem i głową, którym Irlandczyk stara się zmylić swoich przeciwników.\nNick Diaz wzbudza tak wiele emocji nie tylko dlatego, że w oktagonie prezentuje agresję w czystej i niezmąconej postaci, ale też dlatego, że nie inaczej zachowuje się przed walką. Ileż to razy po ważeniu zawodników w przededniu gali apetyty fanów na starcie Diaza – i tak za każdym razem bardzo duże – rosły do astronomicznych rozmiarów na skutek emocji towarzyszących spotkaniu zawodników oko w oko w dniu ważenia? Nie inaczej jest w przypadku Conora McGregora, który także w ten sposób podkręca do granic możliwości swoje walki, czyniąc dla zniecierpliwionych fanów nieznośnymi ostatnie godziny przed starciem i jednocześnie mocno podkręcając swoje notowania u speców odpowiedzialnych za marketing. McGregor wie, jak sprzedawać walki i wychodzi mu to nie mniej naturalnie, niż Nickowi Diazowi.\nW przypadku Diaza (powyżej na ważeniu z BJ Pennem) oraz McGregora (z Davem Hillem) na fajerwerki możemy liczyć już przy okazji ważenia. Obaj zawodnicy dają wtedy prawdziwe show – powyższe to tylko dwa przykłady i to wcale nie najbardziej efektowne. Obu stać na znacznie więcej.\nCzy to się komuś podoba, czy nie, jest to istotny element, który mocno przyspieszyć może uzyskanie statusu gwiazdy i całej masy profitów z tym związanych.\nByć jak.. Muhammad Ali?\nTak, McGregor nikogo jeszcze nie pokonał, ba, stoczył ledwie jedną walkę w najlepszej na świecie organizacji. I, zgadza się, tak, istnieje ryzyko, że dobry zapaśnik całkowicie zneutralizuje jego stójkowe zapędy i powyciera deski Irlandczykiem niczym wprawna Ukrainka szmatą podłogę. Jasne, zdaję sobie z tego sprawę, wiem, że na tym etapie jego kariery porównanie tego niemalże żółtodzioba do jednego z największych w historii sportów walki może wydać się nie tylko absurdalne, ale i niesmaczne.\nMcGregor doskonale operuje krótkimi podbródkowymi z obu rąk – rzuca je zarówno w ofensywie (prawy podbródkowy – lewy prosty), inicjując kombinacje (GIF 17 z walki z Buchingerem), jak i w kontrze (lewy podbródkowy – prawy sierp), szczególnie w bojach z niższymi rywalami (GIFy 18 i 19 z walki z Brimage). Ciosy rzucane przez McGregora nie ważą może jakoś szczególnie dużo (są krótkie i rzucane z wyprostowanej pozycji), ale są szalenie precyzyjne, uderzane z różnych kątów i niezwykle szybkie – wszystko to składa się na dewastujące zniszczenia, które powodują u zaskoczonych rywali.\nCóż jednak poradzić – charyzma bijąca od Conora McGregora jest momentami tak namacalna, że można by kroić ją nożem, gdyby akurat ktoś miał takowy pod ręką. Niemalże bezwiednie prowadzi do skojarzeń z największymi osobowościami sportów walki. Irlandczyk stawia przed sobą niezwykle ambitne i najwyższe z możliwych celów, pragnąc być absolutnie najlepszy zawodnikiem MMA w historii. Ba, nie ukrywa, że już teraz się nim czuje i pozostaje jedynie kwestia przekonania do tego wątpiących. MMA jest miłością jego życia i jeśli często słyszymy, że dla tego czy tamtego Khalidova to przede wszystkim praca czy sposób na zarobienie pieniędzy, to z której strony by nie spojrzeć, Conor McGregor od takiego podejścia jest tak daleki, jak to tylko możliwe. Zaczynał w zasadzie od zera, porzucając pracę hydraulika, kocha ten sport, w nim realizuje swoje marzenia, a do tego jest nieprawdopodobnie pewny siebie – w pozytywnym tego słowie znaczeniu. Jeśli chcielibyśmy znaleźć personifikację mentalności zwycięzcy to bez wątpienia Irlandczyk nadawałby się do takiej roli jak mało kto. Jak sam twierdzi, w klatce nie walczy z przeciwnikami, szanuje ich, ale oni nie mają najmniejszego znaczenia – walka MMA to bój z samym sobą, z okiełznaniem swoich słabości i wykorzystaniem mocnych stron.\nNie można również McGregorowi odmówić kreatywności i efektowności podczas pojedynków. Wachlarz niekonwencjonalnych technik Irlandczyka jest przebogaty i prawdopodobnie jeszcze nie raz nas czymś zaskoczy.\nRównież i sam wizerunek McGregora ma w sobie coś niepowtarzalnego – nienagannie ubrany, na poły konserwatywny dżentelmen z muszką pod szyją oraz.. irokezem na głowie. Tradycja i nowoczesność, elegancja i szaleństwo. Jeśli za jego unikatowym wizerunkiem będą szły także wyniki sportowe – a wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że inaczej być po prostu nie może – to McGregor może stać się tym, za kogo już teraz się uważa – największym zawodnikiem w historii MMA.\nConor McGregor na konferencji prasowej po UFC on Fuel TV 9, gdzie zdeklasował Marcusa Brimage’a.\nMłody Hawajczyk jest tym, który spróbuje zatrzymać charyzmatycznego Irlandczyka i absolutnie nie pozostaje bez szans. Holloway to ciągle rozwijający się, utalentowany striker, który ma już za sobą drogę od totalnie ofensywnie usposobionego uderzacza rzucającego co chwila spinning shits na lewo i prawo, którym był w walce z Dustinem Poirierem do znacznie bardziej wyrafinowanego taktyka, który w trakcie pojedynku kontroluje zarówno swoje emocje, jak i młodzieńcze zapędy, każące mu za wszelką cenę znokautować rywala. Czy Holloway stanie się dla McGregora tym, kim dla Machidy stał się Shogun? Czy wykorzysta ustawienie Irlandczyka i będzie regularnie okopywał jego nogi? Czas pokaż, choć.. czas młodziutkiego Holloway’a prawdopodobnie jeszcze nadejdzie.\nfot. MMAJunkie.com, CageWarriors.com\nRelated Itemsanaliza walkiConor McGregorsierpemtechnika MMAufcufc fight night 26\n← Previous Story Sierpem #20 – Machida vs Davis, kontrowersja czy skandal?\nNext Story → Sierpem #22 – Hallmann vs Trinaldo, czym dysponuje Massaranduba?\n7 sierpnia 2013 at 20:22\nOd razu serdeczna prośba o opinie, czy Sierpem w tej formie (snucie narracji z przerywnikami i opisami kluczowych gifów) jest lepsze czy gorsze niż wcześniejsze odsłony (więcej gifów, więcej opisów, więcej konkretów, mniej narracji).\n7 sierpnia 2013 at 20:29\nA co powiesz o zapasach Conora?\n7 sierpnia 2013 at 21:41\nUważam, że jego defensywne zapasy są już dzisiaj całkiem solidne, co nie zmienia faktu, że dopiero w UFC zostaną porządnie przetestowane, bo w żadnym wypadku jego rywali w Europie nie można nazwać dobrymi zapaśnikami. McGregor ma szybkość i świetny balans i to może mu pomagać.\nNie ukrywam, że w starciu z Holloway’em – jeśli tylko Irlandczyk uzna, że pora przenieść walkę na ziemię – będzie miał na to spore szanse i być może to właśnie z góry będzie próbował ubić Hawajczyka. Pokazywał dotychczas niezłe obalenia i dobrą kontrolę z góry i myślę, że z bardzo surowym w parterze Maxem będzie miał sporą przewagę w parterze, jeśli tylko walka tam się przeniesie. Liczę jednak na to, że będzie to wojna w stójce – Holloway ma twardą szczękę i uwielbia ciosy na korpus, to czyni tą batalię arcyciekawą :)\n7 sierpnia 2013 at 23:37\nMniej narracji, więcej konkretów. Nie zrozum mnie źle, naiver, bo naprawdę nieźle wychodzi Ci oplatanie „technical breakdown” w słowa, ale myślę, że tym co odróżnia lowkinga od innych, najeżonych słowotokiem serwisów/portali/blogów jest jego merytoryczna wartość i tego powinieneś się trzymać.\nDla kontrastu przydałoby się jeszcze poddać analizie stójkę Maxa, choć oczywiście domyślam się, że – przynajmniej na razie – jego osoba może budzić mniejsze zainteresowanie czytelników.\n7 sierpnia 2013 at 23:57\nDzięki za opinię, Silas, każda na wagę złota! Mam jeszcze z 15 gifów Conora, ale to są już sprawy powtarzalne, jeszcze trochę frontów, kontr, wysokich kopnięć – kluczowe sprawy starałem się zawrzeć w tym opisie i wpleść trochę nie-sportowych spraw, bo w przypadku Conora naprawdę trudno je pominąć ;) Mimo wszystko miałem wrażenie – może mylne, bo nie mnie oceniać – że jednak odpowiednia porcja aspektów sportowych została przekazana.\nPrzy okazji, McGregor był w dzisiejszym MMA Hour – polecam!\n10 listopada 2013 at 11:52\nŚwietne ale wstawka z Ukrainką to żenada. Jak by mało było tego typu rasistowskich złośliwych docinków o Polaków w ni stąd ni zowąd okolicznościach.\n7 sierpnia 2013 at 21:02\nMi więcej narracji nie przeszkadza.\nA za tekst o Ukrainkach to już byś miał na głowie feministki, organizacje działające na rzecz mniejszości narodowych i choleria wie kogo jeszcze, gdyby to była TV/radio. :D\n7 sierpnia 2013 at 21:43\nBogu dzięki, tu internet i jeszcze jakieś okruchy wolności słowa – czy tam mowy nienawiści, jak to niektórzy nazywają – jeszcze się ostały.\n7 sierpnia 2013 at 23:42\nZnakomita sprawa, lowking.pl stałby się jednym z najbardziej poczytnych portali o tej tematyce. Dobra reklama (a moim zdaniem także kontrowersja) dźwignią sukcesu. :)\nWidziałem już kilka analiz Mcgregora, ale pierwszy raz widzę takie fajne nawiazanie do Machidy i szczególnie Diaza.\nForma narracji nie robi mi różnicy, może i nawet lepiej jak jest kilkanaście gifow niż kilkadziesiąt.\n7 sierpnia 2013 at 21:42\nW przyszłym tygodniu prawdopodobnie na Bloody Elbow i Bleacherreport pojawią się analizy Irlandczyka, więc sam jestem ciekaw ichniejszych wniosków ;)\n7 sierpnia 2013 at 22:54\nŚwietna robota. Zdjęcia, gify z konferencji, jak dla mnie rewelacja. Conor, w swoim debiucie zrobił na mnie ogromne wrażenie. Jestem arcy ciekawy jego dalszej kariery w UFC.\n8 sierpnia 2013 at 02:22\nJak zawsze konkret. Przyłączam się do opinii, że więcej narracji wcale nie przeszkadza. Wielkie dzięki.\n8 sierpnia 2013 at 14:46\nWięcej narracji zdecydowanie nie przeszkadza – fajne odniesienia, dzięki czemu tekst jest od razu ciekawszy. Czysta analiza (oczywiście również bardzo fajna) kojarzyła mi się momentami z matematyką, której nota bene nie cierpiałem ;)\n8 sierpnia 2013 at 15:21\nI MacGregor i Holloway to niewątpliwie przyszłość piórkowej. Za parę lat będą należeć do ścisłej czołówki.\nŚwietna robota.Mi, też więcej narracji nie przeszkadza.\n8 sierpnia 2013 at 17:37\nJa jestem przeciwny takiej formie. Suche fakty i pełen profesjonalizm (nie żebym zarzucał jego brak;) )zawsze były dla mnie symbolem lowkinga.\n8 sierpnia 2013 at 19:06\nNiewątpliwie jeden z większych talentów w swojej wadze, w stójce, jak widać w powyższej analizie, arsenał ma przebogaty. Pytanie, jak będzie sobie radził z obroną obaleń i w parterze – w tej dywizji wśród „odźwiernych do gwiazd” (granica pierwszej 10) nie brakuje mocnych zapaśników (Lentz, Siver, Guida etc.), a w razie pokonania Hollowaya być może spotka się z którymś z nich już w następnej walce.\nCharyzma Irlandczyka jakoś totalnie na mnie nie działa (wolę typ charyzmy „zimnego profesjonalisty”, jak u Fiodora, Caina czy GSP), więc w całości widziałem tylko jego walki z Brimagem i Sowińskim. W walce z Kornikiem jego TDD i walka z pleców rewelacyjnie nie wyglądały, ale to było 2 lata temu, a w przypadku tak młodego zawodnika 2 lata to niemal wieczność. Czy w którymś w pojedynków między walką z Polakiem a debiutem w UFC ktoś przetestował ww. elementy gry McGregora?\nCo do formy – generalnie wolę poprzednią wersję, siłą „Sierpem” jak dla mnie jest szczegółowa, profesjonalna analiza – z dużą ilością materiału (gifów), bez narracji na tematy pozasportowe (czy nawet okołosportowe sensu lato, jak zachowanie na ważeniach itp.).\nNie znaczy to jednak, że artykuły takie jak ten są złe – tekst jest dobry, tylko imo bardziej pasowałby do cyklu „W drodze na szczyt” (tyle, że nie PL;)), niż do „Sierpem”.\nMała dygresja co do tekstu o Ukrainkach, po kim jak po kim, ale po Naiverze nie spodziewałbym się inspiracji Wojewódzkim:P\nMi takie teksty nie przeszkadzają tak długo, jak są pisane/wypowiadane są z wyraźnym przymrużeniem oka. Niemniej jednak bawi mnie wyobrażenie sobie reakcji co poniektórych czytelników, gdyby Ukrainkę zmienić na Polkę, a autorem tekstu był Niemiec;)\n8 sierpnia 2013 at 19:30\nRównież wolę nieco bardziej suchą formę, aczkolwiek artykuł jak zawsze na poziomie.\nSwoją drogą Holloway może sprawić niespodziankę – Conor walczył z kimś kto tak chętnie i z taką skutecznością odwołuje się do kopnięć (mam na myśli np. ostatnią walkę Hollowaya, gdzie całkiem często trafiał tymi swoimi spinning back kickami)?\n8 sierpnia 2013 at 20:05\nForma nie jest zla, ja chetnie bede czytal obie. Choc jak poprzednicy, mam nadzieje, ze przy wiekszych „okazjach” bedziesz sie ciut wiecej wysilal ; )\nConor’a charyzma serio jest zarazliwa, mozna ogladnac te 30minut mmahour, by sie przekonac : D\nCo do jego umiejetnosci „klatkowych”, z tego co pamietam Brimage go pare razy trafil, bez wiekszego efektu, ale ciekawi mnie jego szczeka, bo z takim stylem walki, zostanie trafiony nie raz.\nCo do jego przeciwnikow, Hollowaya przejdzie raczej bez przeszkod, nokautujac go po kilku minutach. Dalbym mu jeszcze jednego stojkowicza na jesiennej gali w Anglii. A pozniej od nowego roku, juz testowal go z jakims zapasnikiem/grappelem z miejsc 10-15.\n8 sierpnia 2013 at 21:31\nInqvisition, stoję po drugiej stronie barykady niż Wojewódzki – nie miałem pojęcia, że to porównanie „należy” do niego. Gdybym wiedział, pewnie bym sobie darował.\nRównież najwyżej ceniłem sobie „cichą” charyzmę Fedora, teraz trochę podobnie Caina, ale.. ale absolutnie kupuję szaleństwo McGregora (Diaza w sumie też) – chyba przede wszystkim dlatego, że odbieram ich jako cholernie naturalnych w tym, co robią. Polecam Ci obejrzeć kilka wywiadów z Irlandczykiem – to naprawdę jest show, choć zupełnie nie w stylu Chaela Sonnena.\nCo do samego McGregora, jego ostatnie walki są ogólnodostępne, więc możesz łatwo nadrobić zaległości. Nie walczył z żadnym dobrym zapaśnikiem, ostatnim, który próbował go obalać był Dave Hill – i TDD Conora wyglądało naprawdę nieźle, ale tak, jak pisałem – prawdziwy test dopiero przed nim.\nBolt, McGregor nie walczył z żadnym zawodnikiem, który byłby znany z dobrych lowkingów, ale.. Holloway też raczej takowym nie jest.\nOdnośnie formy artykułu jeszcze (do wszystkich komentujących), bo widzę, że różne opinie się przewijają – jestem gdzieś po środku – tzn. uważam, że może być trochę „męczące” wrzucanie 10 gifów na temat jaba jednego zawodnika, jak to miałem w zwyczaju wcześniej – mam wrażenie, że wtedy, gdy szczegółowo omawiam każdy element, ciężej uwypuklić i zwrócić wagę Czytelników na te kluczowe, które w nawale materiału gdzieś giną. Z drugiej strony zdaję sobie sprawę, że nie można przesadzić w drugą stronę, pisząc tylko o „pierdołach” – ale wydaje mi się, że w tym tekście nie przeszarżowałem i to, co ważne od strony sportowej, uwypukliłem. Przy McGregorze tak naprawdę niewiele więcej o stójce można napisać (wspomnieć co najwyżej o prawym kontrującym, który stosuje sporadycznie), a uważam, że grzechem byłoby w jego przypadku pominąć aspekty właśnie około sportowe, medialne, bo są one niezwykle wyraziste i barwne.\nW każdym razie następna część Sierpem (w połowie ukończona) ukaże się w przyszłym tygodniu i będzie analityczna do granic możliwości.. ;)\nPingback: Grip News » Sierpem #21 – fenomen Conora McGregora\nPingback: Sierpem #21 – fenomen Conora McGregora | Fightwykop.pl - Aktualności, newsy, video -twoje kompendium sportów walki!\n10 sierpnia 2013 at 00:30\nMi taka forma podpisów pod gifami bardzo przypadła do gustu. Pisz tak częściej :)\nMnie taka forma bardziej odpowiada. Nie jest sucha, przyjemnie się czyta.\n12 sierpnia 2013 at 16:00\nJedno z Twoich najlepszych dzieł. Dawno nie napisałeś nic tak dobrego moim zdaniem. Odpowiednia długość, świetne porównania i przystępna forma. Oby więcej takich pomysłów przeniesionych na „papier”. :)\n14 sierpnia 2013 at 12:21\ntakże jestem za tą formą ;)\n16 sierpnia 2013 at 17:41\nRównież bardziej mi się podoba. Przyjemniej mi się czyta niż taką suchą analizę.\nJest szansa żebyś zaanalizował w przyszłości takiego zawodnika jak Michael Page? Co prawda nie walczy w UFC ale uważam mega talent i byłbym ciekawy jego analizy. Co prawda materiału jest mało bo chłopak stoczył do tej pory tylko 5 walk (w tym w internecie znalazłem tylko 4). Moim zdaniem bestia, i wydaję mi się że może zawojować światowe MMA.\n:) Michael Page „wisi” w szkicach Sierpem od około roku :) Nawet ostatnio poszukiwałem trochę informacji na temat jego następnej walki i na tygodniach ma być wiadomo, z kim i gdzie (czy w Bellatorze) zawalczy, więc tak, jak najbardziej jest on brany pod uwagę. Tym bardziej, że w 100% poświęcił się teraz MMA.\n16 sierpnia 2013 at 18:05\nMichael Page, ja tam bym go z Chęcią zobaczył w UFC. styl ma podobny do Andersona Silvy.\n17 sierpnia 2013 at 01:32\nSkoro o prospektach mowa – Julio Cesar Neves to też ciekawe nazwisko(zainteresowanym polecam obejrzeć kilka jego ostatnich walk). Myślę, że tylko kwestią czasu jest, kiedy ten chłopak znajdzie się w UFC.\n26 sierpnia 2013 at 19:01\nPage podobno zbija do lekkiej O.O. I tak jak na średnią był wysoki, to co dopiero w LW.\n26 sierpnia 2013 at 21:48\nHm, w starciu z lekkimi może i będzie miał dużą przewagę warunków fizycznych, ale szybkościowo już nie będzie tak dominował.\nPingback: Powrót króla - McGregor vs Miller - Lowking.pl - Lowking.pl\nPingback: Dziennik MMA - 26 września 2014 - Lowking.pl\nPingback: Analizy UFC 205 – Eddie Alvarez vs. Conor McGregor - Lowking.pl


Ondai | Biblioteka Arkanii | Fandom\nChinrn, Era przedrepublikańska, Era Starej Republiki,\nPlaneta Mocy (według jednej z teorii)\nInny wymiar (według innej teorii)\nSelonia (wg. mitologii)\nIstota prawdopodobnie jedyna w swoim rodzaju\nCelestial (według jednej z teorii)\nCzłowiek (wg. mitologii)\nBrak, twierdzi się że jest ponad rozumowaniem\nPrawdopodobne jest to że kult Ondai wyrósł z bardzo prymitywnego kultu Bogini-Matki. Dobrze wiemy że żeby kobieta pozostała matką ktoś musi ją zapłodnić, prawda? To te wszystkie kobiety są Boginiami-Matkami. A Ondai w tym układzie to Bóg Ojciec i Bóg Mąż.\n— Berat Heuvel Maz\nOndai lub Władca Życia, Pan Hedonizmu, Władca Płodności, Tamukai, Tamuka, Omdai, O, Ó, Onaga, Wielki Ojciec, Wszechojciec - potężne, przedwieczne bóstwo płodności wyznawane w wielu galaktykach przez wiele ras, pod wieloma nazwami i tytułami, w zależności od danej jako bóstwo pomniejsze lub większe, choć w znacznej mierze w całym Wszechświecie jego kult stanowili Kardynałowie Ondai.\nOndai był nie tylko bogiem płodności, ale też hedonizmu, spokoju, miłości, narodzin, dążenia do przyjemności oraz szczęścia. W niezliczonych mitologiach wyznających go ras zawsze figurował jako istota miłosierna, spokojna, oraz swego rodzaju ojciec, traktujący swoich wyznawców jako dzieci, z szczególnym uwielbieniem Manot, które posiadały status ukochanych, rozpieszczanych córek.\n1.1 Znana historia\n2 Mitologiczny opis\nNajstarsze zachowane teksty modlitw do Ondai pochodzą z roku 10 890 BBY, a napisane zostały w dawno wymarłym języku, a jakiekolwiek inne informacje są znikome. Wiadomo że na bazie jego kultu powstali w tamtym okresie Kardynałowie Ondai.\nDomniemane przedstawienie twarzy Ondai.\nWedług Selonian, Ondai stworzył stację ESR-E-22312 jako miejsce przechowywania i kultywowania ras które w niego wierzą, na co wskazywać miało Seloniańskie pismo obrazkowe które to drużyna droidów protokolarnych zinterpretowała je jako mówiące "Leczniczy Bóg", mające kilka tysięcy lat. Około 2000 BBY stacja została odkryta przez Kardynałów Ondai którzy to przejęli nad nią kontrolę. Z czasem przez setki lat grupa właścicieli zaczęła się rozwijać, i właściwa idea sanktuarium narodziła się. Podstawową zasadą sanktuarzystów jest to iż na stację przybywać mogą jedynie osoby które nie zamierzają planować mieszać jej w wojny.\nW 1320 BBY grupa naukowców zdecydowała się poszukać Ondai w związku z zniknięciami statków Republiki w okolicach ESR-E-22312. Według relacji pomimo szukania stworzenia w całej galaktyce poszukiwania spełzły na niczym. Spowodowało to jednak iż grupa wyznawców Ondai uznała że trzeba go zabezpieczyć. W nieznany sposób stworzyła za pomocą Mocy trzy klucze do jego kryjówki. Pierwszy ukryto na planecie Mugg Fallow pokrytej Mnggal-Mnggal, drugi zakopano w lodowej jaskini na Hoth i pozostawiono strzeżony przez zmutowane stworzenia, a trzeci w strzeżonej świątyni na wyspie na Aldeeranie. Przez wiele lat nikt nie wiedział nawet o ich istnieniu, do roku 500 BBY gdzie to kolejna ekspedycja Republiki wyruszyła aby je odzyskać.\nEkspedycja trwała kilka lat, lecz kluczy nie znaleziono, poza tym z Aldeeranu. Ten natomiast został przechwycony przez nieznanego lorda Sithów, który to po śmierci kazał się z nim pochować.\nW 460 BBY klucz ukryty na Hoth pozyskali piraci z przestrzeni Huttów a następnie przez kolejne kilka lat trwały poszukiwania pozostałych dwóch, w końcu udało się odnaleźć i klucz w grobowcu Sitha. O informacji dowiedzieli się Kardynałowie z ESR-E-22312 którzy to przeprowadzili zamach na piratów, odzyskali klucze i wrzucili je do głębin oceanu planety Dac.\nMinęło czterysta lat, a o kluczach do kryjówki Ondai zapomniano, gdyż wpadły na głębokość na której żadna żywa istota nie jest w stanie przeżyć z powodu wysokiego ciśnienia.\nTeolodzy twierdzą iż to Ondai wskazał Anakinowi Skywalkerowi wizję przyszłości podczas pobytu na Nelvaanie kiedy ten odkrył hieroglify w poszukiwaniu Nelvaańskich wojowników. Warto zaznaczyć że w tym samym czasie Kardynałowie Ondai rozpoczynali na Nelvaanie Operację Zaciemnienie.\nNa stan 0 BBY, jedyną znaną osobą znającą całą historię Ondai i prób zdobycia kluczy nie licząc Kardynałów jest Bothanka Amiya Mahric żyjąca na ESR-E-22312.\nDałem im wszystko. Jedzenie, komfort, otoczyłem ich opieką. Ale po prostu zbyt duża odpowiedzialność. Nieważne jak bardzo bym chciał, nie jestem Bogiem za którego mnie uważają. Tylko...kimś kto używa Mocy. Mocy która w moim wypadku doprowadza to tych rzeczy. Nie mogę umrzeć, samemu zlikwidować samego siebie tym bardziej. I im bardziej patrzę na to wszystko, to tego żałuję. Zobaczę koniec Wszechświata...wszystkie inne rasy umrą, ale ja zostanę. Samotny. I wtedy umrę.\n— Cytat odkryty przez Chissów w jaskini na planecie w Niezanych Regionach przypisywany Ondai\nW 1 BBY galaktyczny bogacz znany jako Osamat Grantz poprzez szantaż i wymuszenie odbyte na Amiyi. Wykorzystując swoje własne środki zdobył klucze na Dac używając droidów wydobywczych. Następnie sprzymierzył się z Iai Abransai oraz ich Wielkim Granczerem Etker Gellwe aby znaleźć miejsce gdzie znajduje się uśpiony Ondai. Według relacji Imperium które to przyglądało się sytuacji, ekspedycja Iai Abransai wróciła z miejsca gdzie rzekomo miało się według legend włożyć klucze z czarnym, opalizującym pudełkiem. Po otwarciu według szpiega Imperium który się temu przyglądał "z pudełka wyleciał i rzucał Abransai jak szmatami". Wszyscy obecni na miejscu poza Imperialnym szpiegiem zginęli. Sam szpieg nie chciał powiedzieć co, lub kto "wyleciał" z pudełka, ale Seloniańscy teologowie są pewni że był to Ondai.\nJestem wieczny. A ten świat się skończy.\n— Cytat z ksiąg przypisywany Ondai\nNie jest jasne do końca jak istota ta wygląda, poza tym że jest humanoidem. Każda rasa która w nie wierzy wyobraża je sobie jako jej członka, przykładowo człowiek wierzący w Ondai na ogół wyobraża sobie go jako człowieka, zawsze elementem wspólnym jednak są wzory na ciele które w stanie spoczynku są czarne, zaś kiedy istota używa Mocy lub przebywa w ciemności świecą intensywnym pomarańczowym blaskiem, podobnie jak oczy i usta, lub jeżeli istota wyobrażana jest na obraz i podobieństwo ras kotowatych także i wąsy.\nIstota ta potrafi prawdopodobnie pisać, na co wskazują "jego autorstwa" zwoje Taranga.\nOndai podobno nie da się zabić - jakiekolwiek zadane mu rany regenerują się, według legend jedynym sposobem na jego zlikwidowanie jest wycięcie serca. Potrafi oddychać w próżni, a także wydaje się nie wykazywać jakiegokolwiek procesu starzenia. Poza tym jego główną i jedyną zdolnością jest tworzenie roślinności i prawdopodobnie również żywności, choć jeżeli Ondai faktycznie jest istniejącą istotą to umiejętności te albo są fikcyjne, albo stworzenie korzysta z Mocy aby je manifestować.\nWedług mitologii Seloniańskiej, Ondai nie urodził się jako istota nadprzyrodzona - został on taką w wyniku wypadku który to przeżył jako dziecko, z którego to uratowali go Selonianie. Aby się za to odwdzięczyć nadał wyspom Selonii życie i lasy, zapełnił oceany rybami i dał Selonianom zdolność wytwarzania broni. Przez wiele tysięcy lat opiekował się Selonią aż zniknął. Podobny opis przejawia się w wielu innych przedstawieniach Ondai w innych kulturach.\nSeloniańska religia twierdzi że jeśli Ondai uzna danego Selonianina za atrakcyjnego lub ten zdobędzie jego sympatię, po śmierci zostaną uniewinnione wszystkie jego grzechy i dadzą mu "taryfę ulgową" od jakiejkolwiek kary. Według opisów, Ondai zdaje się lubić rasy którymi się opiekuje a nawet być w ich samicach zakochany.\nWedług wielu teorii Ondai może być albo Celestialem, albo jedyną w swoim rodzaju istotą, czy nawet - według teorii naukowców z Naboo - swego rodzaju "błędem" w rzeczywistości. Ostatnia teoria jednak nie jest w głównej mierze brana pod uwagę w poważnej dyskusji ani jej poddawana.\nW Taranga, uznawanej za świętą księgę dla kultu Ondai oraz dość ważne pismo dla wyznawców religii Seloniańskiej znajduje się cytat który wielu interpretuje za namawiający do ludobójstwa, przez co religia zyskała dość negatywne miano.\n"Ktokolwiek zabije lub dokona urazy Manot winien być ukarany śmiercią lub zadaniem bólu dwukrotnie większego od tego jaki zadał Manot w zależności od powagi zadanego Manot bólu."\nFragment ten rzadko był egzekwowany przez kogokolwiek poza Kardynałami Ondai, którzy mieli w zwyczaju w ramach kary obcinać palce, łamać kolana lub podpalać a następnie zmuszać do wskakiwania do lodowatej wody. W wypadku zabicia Manot z szczególnym okrucieństwem stosowano wbijanie igieł w oczy i język. Często używano też podważania paznokci, a następnie nasypywania pod nie soli.\n1 Techniki i Formy Walki Mieczem Świetlnym/ PVerse


Bactim Starter 50 g biopreparat do zaprawiania nasion Zielonym do Góry - sklep internetowy\n» Bactim Starter 50 g biopreparat do zaprawiania nasion\nBactim Starter 50 g biopreparat do zaprawiania nasion\nKod produktu: 30029050\nBactim Starter 50 g Intermag\nJest to preparat biologiczny przeznaczony do zaprawiania nasion wszystkich roślin uprawnych.\nŚrodek zawiera zestaw bakterii glebowych i ryzosferowych, które zostały pozyskane ze środowiska naturalnego. Preparat nie zawiera organizmów GMO ani organizmów patogenicznych dla roślin.\nBakterie ryzosferowe zasiedlają strefę korzeniową i wytwarzają hormony, które wspomagają rozwój rośliny.\nBakterie wiążące azot atmosferyczny poprawiają odżywienie roślin azotem, co przekłada się na bardziej intensywny wzrost i rozwój roślin.\nBakterie zapewniają lepszą dostępność fosforu dla roślin, dzięki czemu korzeń główny jest mocniejszy i wytwarza więcej korzeni bocznych i włośników.\nPreparat można stosować o zaprawiania nasion na sucho i na mokro. Zaprawianie na sucho polega na wymieszaniu nasion z biopreparatem. W przypadku zaprawiana na mokro najpierw rozpuszczamy preparat w wodzie i otrzymanym roztworem dokładnie pokrywamy nasiona. Nasiona należy przesuszyć i zasiać.\nOpakowanie 50 g starcza na ilość nasion do obsiania 1 ha. Dokładna instrukcja stosowania znajduje się wewnątrz opakowania.\nBacillus subtilis - 25 miliardów komórek/g (2.5x1010 jtk/g)


Jagiellonia II Białystok gotowa do walki o ligowe punkty. Pierwszy mecz już w sobotę, Sport, Wiadomości Białystok Online Portal Miejski Białystok (Bialystok), Strona 1\n1274 osób online\nJagiellonia II Białystok gotowa do walki o ligowe punkty. Pierwszy mecz już w sobotę\nRezerwy białostockiej Jagiellonii kończą zimowe przygotowania do rundy wiosennej na szczeblu III ligi (gr. I). W ostatnim sparingu podopieczni Wojciecha Kobeszki pokonali Wissę Szczuczyn.\nChoć zmagania na szczeblu piłkarskiej III ligi mają zostać wznowione dopiero w drugi weekend marca, to jednak część drużyn do rywalizacji przystąpi już wcześniej. W gronie tym jest Jagiellonia II Białystok, która z powodu pandemii koronawirusa ma do rozegrania kilka zaległych spotkań z rundy jesiennej.\nNajpierw, dokładnie w najbliższą sobotę (27.02), ekipa trenowana przez Wojciecha Kobeszkę zmierzy się na boisku przy ul. Elewatorskiej z dobrym znajomym z regionu, a więc Ruchem Wysokie Mazowieckie. Tydzień później rezerwy Dumy Podlasia zagrają na wyjeździe z Legionovią, a następnie przeciwnikiem żółto-czerwonego zespołu będzie Concordia. Dopiero po stoczeniu tych 3 spotkań białostoczanie pozbędą się wszelkich ligowych zaległości.\nZimową przerwę drugi garnitur Jagiellonii spędził na 13. miejscu w tabeli, ale dobra i pewna gra w sparingach każe sądzić, że w najbliższych tygodniach lokata zajmowana przez Podlasian może ulec wyraźnej poprawie. Drużyna trenowana przez Kobeszkę zanotowała w sparingach komplet zwycięstw, pokonując takie kluby, jak: ŁKS 1926 Łomża (4:2), KS Wasilków (6:0), Wigry Suwałki (2:0) czy Warmia Grajewo (7:0). W ostatnich dniach Jagiellończycy okazali się też lepsi od Wissy Szczuczyn. W wygranym 2:0 starciu oba gole strzelił Maciej Twarowski.\nJagiellonia II Białystok - Wissa Szczuczyn 2:0 (0:0)\nBramki: Maciej Twarowski (x2)\nJagiellonia II Białystok: Gostomski - Żarejko, zawodnik testowany, Płoszkiewicz, Majsterek, Jarosz, Matras, Osipiuk, Lutostański, Karpiński, Matus. W meczu grali także: Czerech, Huczko, Maciejuk, Jarmołowicz, Wasilewski, Sakowicz oraz Twarowski.\nDramat Jagiellonii II Białystok. Zwycięstwo uciekło w ostatnich sekundach\nDobra passa dobiegła końca. Rezerwy Jagi rozgromione\nRezerwy Dumy Podlasia odrabiają zaległości. W starciu z Ruchem padł remis\nAll Dentul. Legionowa 3 lok. 41-48


Matthew Reilly - Stacja lodowa\nPewnego razu zawędrowałem do pobliskiej biblioteki w celu przypomnienia sobie książek z Dirkiem Pittem w roli głównej. A że biblioteka mała i biedna, na półkach nie znalazłem nic autorstwa pana Clive'a Cusslera. "Trudno", powiedziałem i moja ręka spoczęła na książce, którą w tej chwili opisuję. Bardzo obiecująco wygląda okładka (w tym napis: "międzynarodowy bestseller #1"), na której widać tytułową stację lodową. Po przeczytaniu tylnej strony dowiedziałem się, że powstały plany sfilmowania "Stacji lodowej. Już w tym momencie wiedziałem, że książkę przeczytam.\nWyobraźcie sobie, że grupa naukowców pracująca na amerykańskiej stacji polarnej Wilkes na Antarktydzie dokonuje niezwykłego odkrycia. Kilkaset metrów pod powierzchnią lodowca, bezpośrednio pod stacją, w gigantycznej grocie znajduje się coś wykonanego z metalu - coś, co może być wielkim statkiem kosmicznym. Wysłani na rekonesans nurkowie znikają bez śladu. Do Wilkes przybywa oddział piechoty morskiej USA pod dowództwem porucznika Shana Schofielda. W międzyczasie do stacji zbliżają sie doskonale wyszkoleni komandosi innych krajów. Ich zadaniem jest przejęcie cennego odkrycia. Schofield i jego ludzie muszą stawić czoła zawodowym zabójcom, tajnej organizacji wojskowej, a także zdrajcom we własnych szeregach. Zaczyna się prawdziwe piekło... Zaś tym tajemniczym obiektem okazuje się (a to sami sobie doczytacie ;-))\nTak w skrócie można przedstawić fabułę. Muszę powiedzieć, że jest prawie tak dobra jak u samego mistrza! Bardzo dobrze jest przedstawiona postać porucznika Schofielda. Posiada (tak jak Pitt) niesamowitą zdolność do wychodzenia cało z opresji. W trakcie rozwijania się fabuły poznajemy jego historię (I po co on nosi te okulary przeciwsłoneczne?!). Wiem też, że Matt Reilly planuje opisać kolejne losy Schofielda w thrillerze "Obszar 7".\nKsiążkę czyta się się szybko i przyjemnie. Bez problemu można ją łyknąć w jeden wieczór. Dla fanów Clive'a Cusslera i sensacji jest to pozycja obowiązkowa.


Śpiworek na sanki - śpiworek do wózka i na sanki - sklep OdNarodzin.p\nStrona główna/Wózki dziecięce/Śpiworki do wózków i fotelików/Śpiworki do sanek\nŚpiworek do sanek Tako i nie tylko z wysokim oparciem\nŚpiworek do wózka Piko z futerkiem, uniwersalny do wózków i sanek Kolor Cappuccino\nŚpiworek do wózka Piko z futerkiem, uniwersalny do wózków i sanek Kolor Czarny\nŚpiworek do wózka Piko z futerkiem, uniwersalny do wózków i sanek Kolor Czerwony\nŚpiworek do wózka Piko z futerkiem, uniwersalny do wózków i sanek Kolor Grafitowy\nŚpiworek do wózka Piko z futerkiem, uniwersalny do wózków i sanek Kolor Oliwkowy\nŚpiworek do wózka Piko z futerkiem, uniwersalny do wózków i sanek Kolor Różowy\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Cappuccino\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Czerwony\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Grafitowy\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Oliwkowy\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Różowy\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Czarny + Mufki\nŚpiworek do sanek FOX z owczą wełną i futerkie Kolor Czerwony + Mufki\nŚpiworek do sanek i wózka z polaru\nŚpiworek na sanki to produkt, który musi spełnić podstawowe kryteria. Śpiwór do sanek powinien być dłuższy od standardowego, wyprofilowany, posiadać mocowania, które zapewnią mu stabilność. Jest to zazwyczaj pasek parciany i dodatkowe napy które powodują że będzie on na sankach stabilny. Nie będzie się przemieszczał, spadał będzie idealnie wyprofilowanym śpiworkiem do sanek. Niestety stosowanie standardowych śpiworków do wózka w większości nie sprawdza się przez to, że nie jest on stabilny. Bywa też że są wykonane z śliskich tkanin które kompletnie nie maja przyczepności z siedziskiem drewnianym lub plastikowym. Śpiworek na sanki może występować w dwóch ocieplaczach owcza wełna i polarowe.\nŚpiworek na sanki pojedyncze i bliźniacze\nW zależności od upodobań możemy wybrać cieplejszy śpiwory z owczej wełny lub z polaru. Polarowy śpiworek na sanki jest odrobinę cieńszy ale sprawdza się doskonale i w praniu oraz nie uczula. Specjalne taśmy i mocowania w śpiworkach na sanki umożliwiają stabilne jego zamatowanie zwłaszcza jak kupujemy je w komplecie ze sankami dla dzieci. Jeżeli myślcie państwo o spacerowaniu z dzieckiem na sankach można pomyśleć o sankach z pchaczem które umożliwia pchanie dziecka i patrzenie na niego z przodu. Zapraszamy do zapoznania się z szeroką ofertą akcesoriów do sanek takich jak budki do sanek podnóżek itp.. W przypadku pytań zapraszamy do kontaktu. Śpiworki do sanek występują w szerokiej gamie kolorystycznej. Każdy z oferowanych produktów posiada gwarancję. Pełna oferta śpiworków do sanek i wózków


Brak praworządności w stowarzyszeniach działających na rzecz praworządności |\n← Wielcy ruchu stowarzyszeniowego!\nNa stronie internetowej pusto, pusto, pusto i grupy przed sądami nie ma kto reprezentować! →\nKONIECZNE JEST PODNIESIENIE POZIOMU WZAJEMNYCH RELACJI I JAKOŚCI PRACY ORAZ DZIAŁANIA, A NIE DĄSANIE SIĘ I PLĄSANIE, OPIERANIE PRACY NA NIEKOMPETENTNYCH, NIEWRAŻLIWYCH LUDZIACH, A NAWET BYWA, ŻE NA INTRYGANTACH I SPECJALISTACH OD ROZWALANIA!\nSłuchajcie, uważam, że nie ma nic gorszego od bezkrytyczne akceptowania tego, co dzieje się w grupach, w których funkcjonujemy, pracujemy. Szkodzi nie tylko bierność, ale ogromne straty przynosi ze sobą bezkrytyczna akceptacja wszelkich, choćby głupich i bardzo szkodliwych działań oraz pomysłów liderów lub innych osób.\nZ mojego rozeznania wynika, że autentycznych grup obywatelskich i ludzi w nich działających jest już w Polsce całkiem sporo. Obecnie nie z ilością, tylko z jakością działania jest główny problem. W tej chwili nie jest czas ku temu, by się obrażać i dąsać na tych, którzy wskazują choćby elementarne błędy w pracy, są bardzo krytyczni wobec tego, co się dzieje w autentycznych organizacjach obywatelskich. Najwyższy czas jest ku temu, by liderzy grup obywatelskich w pierwszej kolejności krytycznie spojrzeli na swoje działania i ich efekty w pierwszej kolejności.\nZapewne znacie taki dowcip, który krąży po kraju. Według mnie jest śmieszny i straszny jednocześnie. Z przykrością trzeba zauważyć, że dotyczy nie tylko rządzących ale i tego, co dzieje się w części organizacji obywatelskich.\n– Jeżeli chodzi o rządzenie mam dwie wiadomości. Prawie tradycyjnie już jedna wiadomość jest zła, a druga dobra.\nZła wiadomość jest taka, że rządzą nami gangsterzy, a dobra, że jest to gang Olsena.\nMam nadzieję, że większość czytelników zna przynajmniej część perypetii nieudaczników z gangu Olsena prezentowanych w filmach, którzy układali misterne plany i usiłując je wykonać, zawsze dawali się złapać.\nNiestety analogii z perypetii bohaterów serialu komediowego można szukać w Polsce nie tylko w odniesieniu do przedstawicieli polskich władz i instytucji publicznych, którzy dają się łapać, a ostatnio już prawie na masową skalę, gdy biorą łapówki i robią inne przeróżne przekręty.\nZ przykrością muszę zauważyć, że przeogromne problemy ze stosowaniem prawa są również w znacznej części organizacji autentycznie obywatelskich, które działają o zgrozo między innymi na rzecz praworządności, gdzie faktyczne działanie na rzecz praworządności, ustąpiło miejsca tworzeniem działających wewnątrz na przykład stowarzyszeń klik i koterii, których członkowie sieją spustoszenie, dezorganizują pracę organizacji, ośmieszają siebie i całą grupę.\nObserwując bardzo uważnie środowisko i doświadczając osobiście całego ciągu bezprawnych i bardzo niedopuszczalnych działań, takich, że nie wiadomo czy śmiać się czy płakać, a śmiech jest przez ogromne łzy, bo trwonione jest ludzkie zaangażowanie, marnowany jest ogromny potencjał. Z troską i oburzeniem muszę stwierdzić, że na przykład w stowarzyszeniach działają nasze rodzime, lokalne gangi Olsena złożone z ludzi, którym się wydaje, że działanie w grupie upoważnia ich do gardzenia innymi i prawem. Szczególnie liderzy lokalnych „gangów” mają przekonanie o ogromnej sile sprawczej jaką dysponują. Mają przekonanie o własnej omnipotencji, są najmądrzejsi, że nie muszą pracować nad sobą, nie muszą stosować prawa, bo są już tak ważni, a jak uda im się wskoczyć na jakieś publiczne posady, to dopiero będą naprawiać samorządy, a może nawet całą Polskę. Tylko czy aby ludzie na pewno powinni głosować na nich, gdy się nie ogarną, nie podniosą swoich kwalifikacji, nie będą pracowali nad sobą i poskramiali swoje potrzeby i żądze.\nGdy piszę te słowa, to stojący za mną mąż, mówi mi, że oni ci tego nie wybaczą! – Jacy oni i czego mi nie wybaczą? Oni czyli nasi lokalni lubelscy „specjaliści od praworządności”. A czego mi nie wybaczą, to napiszę w następnym materiale. W każdym razie jedna specjalistka od edukacji obywatelskiej, która szanuje ludzi i bardzo poważnie traktuje prawo, wspierana przez osoby, którym nie jest wszystko jedno, które słuchają i sprawdzają, myślą oraz wyciągają wnioski, a nie tylko się plują, bo ktoś akurat im to sugeruje, zdemaskowała lokalną grupę ludzi, którzy mają poważne problemy w rozumieniu mechanizmów funkcjonowania w państwie prawa, potrzebujących bycia w zarządach niezależnie od kompetencji i przydatności w pracy, dla samego bycia, by być osobami znaczącymi w grupie, by decydować o losie innych, by obiecywać pomoc, bez chęci i możliwości jej udzielania.\nMam nadzieję, że przedstawiciele poszczególnych grup obywatelskich zamiast obrażać się na mnie, za to co piszę, bo już do pasji doprowadza mnie trwonienie ludzkiej energii i zaangażowania, przynajmniej spróbują przyjąć moje słowa z życzliwością i zastanowią się, co robią, jakie są efekty ich pracy.\nPomyślą, co powinni w pierwszej kolejności zmienić w sobie, w swoim sposobie działania, a nie tylko ustawicznie za swoje niepowodzenia obwiniają czynniki zewnętrzne.\nJeżeli tego nie zrobią, to według mnie szkoda dla nich naszego bardzo cennego czasu, energii i kompetencji, szkoda naszego zaangażowania. Bo w organizacjach autentycznie obywatelskich potrzebni są ludzi, którzy będą oceniali sens i wartość swojej pracy poprzez jej efekty, będą korygowali swoje działania, a nie tylko będą obrażali się na innych i otaczającą ich rzeczywistość, podczas gdy sami przekonani są o własnej omnipotencji.\nBardzo często niestety jest tak, że działacze organizacji pozarządowych pracujących na rzecz praworządności nie doceniają nie tylko konieczności szanowania zwykłych ludzi i prawa, w tym członków swoich organizacji, konieczności ustawicznego kształcenia się, korygowania planów i sposobów działania, ale nie doceniają, wręcz lekceważą ludzi reprezentujących państwo i samorządy między innymi poprzez działalność na zasadach radosnej twórczości, bujania wręcz w obłokach, zamiast twardego trzymania się prawa, wręcz w trakcie zarządzania organizacją uczenia się stosowania prawa, a nie uprawiana jest radosna twórczość, która jest niszcząca dla ruchów obywatelskich. A to jest według mnie bardzo poważny błąd.\nNadmierna pewność siebie, przekonanie o własnej omnipotencji znacznej części liderów grup działających na rzecz praworządności, na obecną chwilę bardzo szkodzi ruchom obywatelskim, hamuje rozwój poszczególnych grup, utrudnia integrację między poszczególnymi organizacjami.\nWedług mnie najwyższy czas jest ku temu, by zastanowić się, dlaczego mimo radykalnego wzrostu aktywności publicznej części Polaków, tkwimy ciągle faktycznie na marginesie życia publicznego i mamy bardzo mały wpływ na to, co dzieje się w kraju.\nUważam, że obecnie ogromne zadanie do wykonania jest dla szeregowych członków autentycznie obywatelskich organizacji pozarządowych. Ludzie muszą być odważni, nie ma czego się bać. Ludzie muszą być aktywni, powinni pracować na rzecz grupy, muszą pracować nad sobą, powinni podnosić kwalifikacje, ale jednocześnie muszą być bardzo wymagający wobec osób funkcyjnych w swoich organizacjach. Na skalę masową trzeba skończyć z bezkrytycznym popieraniem zarządzających grupami i nadużywaniem władzy w ramach grup obywatelskich, tworzeniem klik i koterii. Musimy patrzeć sobie na ręce, musimy od siebie wymagać, by mieć odpowiednie kwalifikacje moralne i merytoryczne, by móc następnie wymagać od funkcjonariuszy publicznych.\nUważam, że ogromną i bardzo niedocenianą siłą w ramach funkcjonowania w sferze publicznej są i powinny być kompetencje, których jak większość z nas uważa, bardzo brakuje ogromnej części funkcjonariuszy publicznych. Skoro znamy słabą stronę tych, którzy nie dbają o ludzi i kraj, którzy często uprzykrzają, a nawet demolują nam życie, to mimo wszystko nie lekceważmy ich, tylko pracujmy nad sobą, wymagajmy od siebie i ludzi z którymi współpracujemy, postarajmy się być zwyczajnie sprawniejsi od obecnie rządzących, byśmy mogli skutecznie się zjednoczyć, by mieć wpływ na to jak funkcjonuje państwo i samorządy, a co jest najważniejsze jak traktowani są ludzie we własnym kraju.\nThis entry was posted in Demokracja i wolność, Dyskusje społeczno - polityczne, Edukacja obywatelska i edukacja przygotowująca do życia, Kampania Edukacji Obywatelskiej, współdziałanie i współpraca and tagged i, jest, kraju, ludzie, na rzecz praworządności, w stowarzyszeniach. Bookmark the permalink.


Lampa wisząca zewnętrzna Sima IP44 czarna E27 - Oświetlenie ogrodowe napięciowe - w atrakcyjnej cenie w sklepach Leroy Merlin.\nNr ref. 82658802\nTa zewnętrzna lampa wisząca Sima w tradycyjnym stylu wykonana jest z tworzywa sztucznego. Lampa jest idealna do oświetlenia ogrodu, balkonu lub wejścia do domu. Dzięki przeszkolonemu kloszowi lampa daje sporo światła i ciekawy cień na ścianie. Jeśli zależy Ci na stworzeniu ciepłej atmosfery wokół domu lub w swoim ogrodzie, dobierz do lampy Sima żarówkę E27 w ciepłej barwie. Lampa wisząca jest jednym z elementów serii Sima - dobierz kinkiet, latarnię ogrodową lub słupek do oświetlenia swojego ogrodu. czytaj cały opis ...\nKod EAN: 3276007147704\nNumer referencyjny: 82658802\nInstrukcja - Lampa wisząca Sima.pdf


Wszystkie 4-gwiazdkowe hotele Zurych: uzyskać najlepszą ofertę hotelu Zurych za niskie ceny. Żadnych opłat rezerwacyjnych. Płacisz za pokój w hotelu w Zurych przy wymeldowaniu. Bezpłatne anulowanie rezerwacji.\nRezerwacja hotelu Zurych: sprawdzić dostępność i ceny za pokój\nSteigenberger Bellerive Au Lac Hotel cieszy się niepowtarzalną lokalizacją, w bezpośrednim sąsiedztwie jezior i ogrodu botanicznego, a także opery, pomników i galerii. Hotel ten został odnowiony w…\nNordstrasse 1, Zurych, Szwajcaria (Zobacz na mapie )\nDesignerski 4-gwiazdkowy Ema House Hotel Suites oferuje zakwaterowanie w dźwiękoszczelnych pokojach, zapewniając przy tym dogodną lokalizację. Od Muzeum Historii Naturalnej hotel dzieli jedynie 15…\nZnajdujący się w pobliżu nocnych klubów, kawiarni i barów 4-gwiazdkowy Boutique Hotel Wellenberg oferuje 46 pokoi z widokiem na jezioro. Posiadający tradycyjną architekturę, hotel został odnowiony w…\nUsytuowany w odległości 10-minutowego spaceru od Town Hall, St. Gotthard jest 5-piętrowym budynkiem w zakupowej dzielnicy Zurychchu. Swoim gościom oferuje dźwiękoszczelne pokoje, każdy z których…\nTradycyjny 4-gwiazdkowy Sorell Hotel Zurichberg oddaje do dyspozycji gości 66 pokoi. Jako przykład architektury Art Nouveau architektury, hotel ten był otwarty w 1900 i został całkowicie odnowiony w…\n4-gwiazdkowy Fleming'S oddaje do dyspozycji gości wygodne pokoje. W dodatku zapewnia szybki dostęp do Muzeum Historii Naturalnej, gdyż znajduje się zaledwie 1300 metrów stąd. Od roku 2007 jest znanym…\nH+ Hotel Zurich jest swobodnym hotelem w Zurychchu znajdującym się w pobliżu kościołów, muzeum i galerii. Oferując architekturę przemysłową hotel mieści się w 5-piętrowym budynku otwartym w 2010 roku.\n4-gwiazdkowy Holiday Inn Zurich Messe powstał w 3.7 km od Swiss National Museum. Holiday Inn Zurich Messe zakwaterowuje gości do swych wygodnych pokoi od 2009 roku.\nWygodny Krone Unterstrass jest doskonałym miejscem w biznesowej dzielnicy Zurychchu. Rozmieszczony w 5-piętrowym współczesną architekturę budynku hotel został przebudowany w 2012.\nDorint Airport Hotel Zurich jest 4-gwiazdkowym obiektem położonym zaledwie 3.3 km od Museum of Design, Szwajcarskie Muzeum Narodowe i Targi w Zurychu. Oferujący nowatorską architekturę hotel został…\nMarktgasse 17, Zurych, Szwajcaria (Zobacz na mapie )\nMarktgasse jest 4-piętrowym hotelem w centralnej dzielnicy Zurych zapewniającym jacuzzi, pole golfowe i kryty basen. Od roku 1291 jest znanym hotelem położonym w historycznym centrum Zurychchu.\n4-gwiazdkowy Acasa Suites usytuowany 4.1 km od Zoo w Zurychu. Z hotelu do Swiss National Museum jest zaledwie 3.9 km.\nOryginalny 4-gwiazdkowy Four Points By Sheraton Sihlcity Hotel usytuowany w narciarskiej dzielnicy w 25 minutach spacerem od Bahnhofstrasse. Od 2007 hotel przyjmuje gości w 5-piętrowym oryginalną…\nB2 Boutique Hotel + Spa jest dobrym wyborem zakwaterowania w Zurych. Funkcjonujący w Zurychchu od 2012 hotel posiada przemysłową architekturę oraz nowoczesne udogodnienia.\nAtrakcyjny 4-gwiazdkowy Novotel Zurich City West usytuowany w modnej dzielnicy w 15 minutach spacerem od Letzigrund. Od 2000 hotel przyjmuje gości w 5-piętrowym architekturę minimalistyczną budynku.\nUdostępniający fryzjera, klub fitness i pole golfowe, Central Plaza Hotel dysponuje 101 pokojami z panoramicznym widokiem na rzekę. Wybudowany w roku 1983, ten doskonały hotel został otwarty w 2001.\n4-gwiazdkowy Sheraton Neues Schloss Hotel jest położony w samym sercu Zurychchu. Hotel otworzył po raz pierwszy swoje drzwi w 1930 i został przebudowany w 2009.\nUsytuowany w pobliżu barów i stadionu, ten wyśmienity hotel dysponuje 150 pokojami i oferuje kasyno, pokoje dla alergików i pole golfowe. Rozmieszczony w 6-piętrowym budynku hotel został otwarty w…\n4-gwiazdkowy Courtyard By Marriott Zurich North Hotel oferuje pokoje z przyległą łazienką w dzielnicy Affoltern-Oerlikon-Seebach Zurychchu. Funkcjonujący w Zurychchu od 2006 roku, hotel cechuje się…\n25Hours Hotel Zurich Langstrasse jest luksusowego 4-gwiazdkowym obiektem położonym niedaleko Kunsthaus Zürich, Fraumünster i Kościół Grossmünster.


Serum do twarzy - Serum nawilżające\nSerum do twarzy nawilżające i rewitalizujące\nSerum nawilżające i rewitalizujące to kosmetyki, które zostały stworzone z myślą o skórze suchej, zmęczonej, z widocznymi oznakami starzenia oraz potrzebującej natychmiastowego nawilżenia. Dostępne preparaty wyrównują zmarszczki spowodowane odwodnieniem, zapobiegają odparowywaniu wilgoci z powierzchni naskórka, a także pomagają napiąć i wymodelować rysy twarzy.\nZIAJA Pro, witamina C w serum rozjaśniającym AA2G, do ultradźwięków i mezoterapii, 200ml\nZIAJA Pro, serum z ceramidami 1,3,6 do ultradźwięków, 270ml\nZIAJA Pro, serum normalizujące, z cynkiem i biotyną do ultradźwięków, 270ml\nZIAJA Pro, serum kojące z alantoiną i prowitaminą B5 do ultradźwięków, 270ml\nZIAJA Pro, serum energizujące z algą Laminaria digitata i witaminą C, do ultradźwięków, 270ml\nZIAJA Pro, serum do ultradźwięków przeciwzmarszczkowe, 270ml\nZIAJA Pro, kwas hialuronowy w serum GAG, liftingująco-nawilżajacy wypełniacz zmarszczek, 200ml\nZIAJA Pro, esencja liftingująco-rozświetlająca pod oczy i na okolice ust, 270ml\nZIAJA Kozie Mleko, mleczny koncentrat młodości, energetyzująco-wygładzający, 50ml\nZIAJA Jagody Acai, serum ekspresowe do twarzy i szyi, wygładzająco-ujędrniające, 50ml\nZIAJA GdanSkin, serum multinawilżające, booster anti-age, 50ml + mgiełka zapachowa do twarzy i ciała, 200ml + balsam do ciała rozświetlający, 300ml + mydło do ciała, 300m\nZestaw LIERAC Hydragenist, serum dotleniająco-nawilżające, 30ml + balsam do ust, 3g w prezencie\nZestaw AVENE DermAbsolu, serum przywracające kontur twarzy, 30ml + dodatkowo łagodny żel pod prysznic, 100ml\nVIS PLANTIS Element, serum do twarzy z filtratem śluzu ślimaka, 30ml\nVICHY Liftactiv, antyoksydacyjny koncentrat przeciwko oznakom zmęczenia, 10ml\nVICHY Aqualia Thermal, serum nawilżające, intensywne i długotrwałe nawilżenie, 30ml\nURIAGE Eau Thermale, serum aktywnie nawilżające, 30ml\nTOŁPA Estetic, płynne serum nawilżające pod krem, 75ml\nTOŁPA Dermo Face, Strefa T, nawilżające serum-booster, 75ml\nTOŁPA Dermo Face, Stimular 40+, skoncentrowane serum ujędrniające, 20ml\nTOŁPA Dermo Face, Sebio, bloker nocny sebum, kora cynamonowa, 8ml\nTOŁPA Dermo Face, Sebio, bloker nocny sebum, kora cynamonowa, 40ml\nSerum do twarzy jest dużo rzadziej stosowane, niż krem do twarzy. Nie da się ukryć, że działa ono intensywniej od kremu i ma lżejszą konsystencję. Zagłębiając się w skład produktu dochodzimy do wniosku, że serum jest często multifunkcyjne. Chociaż istnieje osobne serum nawilżające, to nie brakuje produktów, które są składnikami aktywnymi. Oprócz samego kremu, warto wprowadzić serum do twarzy do codziennej pielęgnacji. Dostępne jest także serum w ampułkach, którego nie trzeba aplikować codziennie. Serum nawilżające jest polecane kobietom, które zmagają się z suchą skórą i pierwszymi objawami starzenia. Mimo wyższej ceny w porównaniu do kremu, warto zainwestować w widoczne efekty. Serum do twarzy często jest stosowane jako pewnego rodzaju kuracja (na przykład 3 tygodniowa). Po tym czasie można zauważyć skuteczność produktu. Samo serum nawilżające wykazuje lepsze działanie od kremu. Warto jednak pamiętać, że nie ma kosmetyków idealnych. Dobór serum jest trudny, ale efekty często idą w parze z zadowoleniem.\nDokładne działanie serum zależne jest od tego, co zawiera w swoim składzie. Zawsze jednak będzie to preparat oferujący spotęgowane efekty w porównaniu do kremu, ponieważ jest bogactwem składników aktywnych. W przypadku produktów stosowanych na twarz, można liczyć na wspomniane nawilżanie, jak i możliwość uporania się z pierwszymi, jeszcze nie dość głębokimi zmarszczkami.


Strony związane z hasłem: SEO - strona 1 - Gliwice - nowoczesny katalog stron\nSEO reklama Gliwice »\nSEO Katalogi Stron | Limey.pl »\nWitamy w naszym katalogu stron limey. Katalog ten jest ogólnotematycznym spisem wartościowych witryn www. Znajdziesz w nim interesujące strony różnorakich branż. Ponadto serdecznie zapraszamy do dodawania własnych witryn www w celu ich reklamy. Przed dodaniem, sugeruje zapoznać się z regulaminem katalogu stron limey. W celu uniknięcia usunięcia strony. Bardzo zapraszamy limey.pl