ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE - PDF\nDownload "ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE"\n1 ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE Podręcznik do programu ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE\n2 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2\n3 Spis treści 1 Spis treści Wprowadzenie O programie Cechy i możliwości programu Instalowanie i uruchamianie programu Wymagania sprzętowe Instalowanie Uruchamianie Otwieranie projektu (CAD) Zapis projektu (CAD) Autozapis i kopia bezpieczeństwa (CAD) Podstawowe informacje o programie Opcje ogólne programu Opis obiektów Schemat tablicy rozdzielczej Szyny zasilające Linia połączeń Wyłączniki Ochronnik przepięciowy Rozłącznik Stycznik Łącznik Programator Przekaźnik Sterownik Transformator Zasilacz Czujnik Sygnalizacja Gniazdo\n4 Spis treści Licznik Przekładnik prądowy Woltomierz Amperomierz Analizator sieci Falownik Soft start Bezpiecznik Generowanie widoków rzeczywistych rozdzielnic Wstaw zestawienie materiałów Generowanie zestawień\n5 Spis treści Wydawca ArCADiasoft Chudzik sp. j. ul. Sienkiewicza 85/ Łódź Prawa autorskie Zwracamy Państwu uwagę na to, że stosowane w podręczniku określenia software owe i hardware owe oraz nazwy markowe danych firm są prawnie chronione. Program komputerowy oraz podręcznik użytkownika zostały opracowane z najwyższą starannością i przy zachowaniu wszelkich możliwych środków kontrolnych. Pomimo tego nie można całkowicie wykluczyć wystąpienia błędów. Pragniemy w związku z tym zwrócić uwagę na to, że nie możemy udzielić gwarancji, jak również ponosić prawnej odpowiedzialności za wynikłe stąd skutki. Za podanie nam ewentualnych błędów będziemy wdzięczni. 5\n6 Wprowadzenie 2 WPROWADZENIE 6\n7 Wprowadzenie 2.1 O PROGRAMIE ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE to inteligentne narzędzie rozszerzające programy ArCADia-INTELLICAD/AutoCAD o funkcje niezbędne do stworzenia jednokreskowych schematów oraz widoków elektrycznych. Program kierowany jest zarówno do projektantów sieci i instalacji urządzeń elektrycznych oraz elektroenergetycznych, jak i do wszystkich osób związanych z branżą elektrotechniczną. Użytkownik programu ArCADia TABLICE ROZDZIELCZE ma możliwość szybkiego stworzenia schematu projektowanej rozdzielnicy bądź dowolnego schematu elektrycznego, przeprowadzenia podstawowych obliczeń technicznych oraz wygenerowania widoku rzeczywistego zaprojektowanej rozdzielnicy. Użytkownik ma do dyspozycji bazę symboli aparatów elektrycznych wykorzystywanych przy projektowaniu, z możliwością ich edycji i nadawania im parametrów technicznych. Prócz sprawnego wykonania schematu rozdzielnicy program umożliwia automatyczne stworzenie schematu tablicy rozdzielczej zaprojektowanej za pomocą nakładki ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE. Połączenie algorytmów automatyzacji tworzenia schematów elektrycznych wykorzystanych w aplikacji z bazą symboli aparatury elektrycznej oraz możliwością przeprowadzania podstawowych obliczeń daje perfekcyjne narzędzie dla projektantów instalacji elektrycznych. 2.2 CECHY I MOŻLIWOŚCI PROGRAMU Zakres merytoryczny realizowany przez program oraz jego podstawowe funkcje: szybkie i sprawne projektowanie jednokreskowych schematów ideowych rozdzielnic elektrycznych, tworzenie układów sterowania, przeprowadzanie podstawowych obliczeń technicznych (prąd obciążenia, spadek napięcia, moc obciążenia, bilans mocy), automatyczne generowanie schematu tablicy zaprojektowanej za pomocą nakładki ArCADia- INSTALACJE ELEKTRYCZNE, wbudowane bazy aparatury elektrotechnicznej, generowanie zestawień ilościowych aparatów wykorzystanych w projekcie, generowanie widoków rzeczywistych rozdzielnic elektrycznych, projektowanie obudów rozdzielnic elektrycznych. Wszystkie obliczenia oraz sprawdzenia dokonywane przez ArCADia TABLICE ROZDZIELCZE zostały opracowane na podstawie następujących norm i rozporządzeń oraz publikacji naukowo-technicznych:  Katalogi aparatury elektrotechnicznej producentów: Legrand, Apator, Relpol, Eti, Moeller  PN-EN :2003 Symbole graficzne stosowane w schematach. Część 2: Elementy symboli, symbole rozróżniające i inne symbole ogólnego zastosowania.  PN-IEC Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych. Ochrona dla zapewnienia bezpieczeństwa. Ochrona przeciwporażeniowa.  PN-EN :2004 Symbole graficzne stosowane w schematach. Część 11: Architektoniczne i topograficzne plany i schematy instalacji elektrycznych.  Markiewicz H. Instalacje Elektryczne, Wydanie szóste, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa\n8 Wprowadzenie  Wiatr J. Poradnik projektanta elektryka Podstawy zasilania budynków mieszkalnych, użyteczności publicznej i innych obiektów nieprzemysłowych w energię elektryczną  PN-EN :2002 (U) Rozdzielnice i sterownice niskonapięciowe Zestawy badane w pełnym i niepełnym zakresie badań typu. 8\n9 Instalowanie i uruchamianie programu 3 INSTALOWANIE I URUCHAMIANIE PROGRAMU 3.1 WYMAGANIA SPRZĘTOWE komputer klasy Pentium 4 (zalecany Pentium Core2Duo), 2 GB pamięci operacyjnej (zalecane min 4 GB), około 1 GB wolnego miejsca na dysku na instalację, karta graficzna kompatybilna z DirectX 9.0, system Windows Vista 32/64-bit, Windows 7 32/64-bit lub Windows 8 32/64-bit, napęd DVD-ROM. 3.2 INSTALOWANIE Standardowo instalacja programu uruchamia się automatycznie po włożeniu płyty CD do napędu. W przypadku gdy wyłączony jest Autostart, należy samodzielnie uruchomić instalację. Należy otworzyć zawartość napędu CD (Mój komputer/stacja dysków CD), a następnie uruchomić plik Setup.exe. Po rozpoczęciu instalacji należy postępować zgodnie z instrukcjami wyświetlanymi na ekranie. 3.3 URUCHAMIANIE Program można uruchomić, klikając dwukrotnie na ikonę programu CAD znajdującą się na pulpicie, a następnie wybierając jedną z ikon na pasku narzędzi ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE. 3.4 OTWIERANIE PROJEKTU (CAD) Można otworzyć dowolny z poniższych plików: standardowy plik rysunku w formacie DWG, dowolny z przykładowych rysunków dołączanych z programem ArCADia-INTELLICAD, plik w formacie wymiany rysunku DXF, plik w formacie do przesyłania w sieci DWF, szablony rysunków DWT. 9\n10 Instalowanie i uruchamianie programu Aby szybko otworzyć ostatnio używany rysunek, wybierz Plik > <nazwa pliku>. Program zapamiętuje nazwy ostatnich czterech rysunków. Aby szybko otworzyć rysunek z okna dialogowego Otwórz rysunek, kliknij dwukrotnie nazwę rysunku. Można otworzyć rysunek podczas przeglądania rysunków na komputerze przy pomocy np. Windows Explorera. Wystarczy kliknąć dwukrotnie plik w celu otwarcia go w programie ArCADia-INTELLICAD. Identyfikację żądanego rysunku ułatwia wyświetlanie miniatur rysunków podczas ich przeglądania. Sposób otwarcia istniejącego rysunku 1. Użyj jednej z poniższych metod: Wybierz Plik > Otwórz. Na pasku narzędzi Standard kliknij narzędzie Otwórz ( ). Napisz otwórz, a następnie naciśnij Enter. 2. W typie pliku wybierz typ pliku, który chcesz otworzyć. 3. Wybierz katalog zawierający dany rysunek. 4. Wykonaj jedno z poniższych: Wybierz rysunek, który chcesz otworzyć i kliknij Otwórz. Kliknij dwukrotnie rysunek, który chcesz otworzyć. Jeśli rysunek wymaga hasła, podaj hasło, kliknij OK, aby sprawdzić hasło i ponownie kliknij Otwórz. 3.5 ZAPIS PROJEKTU (CAD) Rysunek można zapisać w dowolnej chwili. Aby zapisać rysunek, użyj jednej z poniższych metod: Na pasku narzędzi Standard kliknij Zapisz. Wybierz Plik > Zapisz. Napisz zapisz, a następnie naciśnij Enter. Napisz qsave, a następnie naciśnij Enter. Gdy zapisujesz dany rysunek po raz pierwszy, program wyświetla okno dialogowe Zapisz rysunek jako, które umożliwia wybór katalogu i napisanie nazwy rysunku. Przy pierwszym zapisaniu rysunku można użyć dowolnej nazwy. Aby ten sam rysunek zapisać później przy użyciu innej nazwy, wybierz Plik > Zapisz jako, a następnie napisz nową nazwę. 3.6 AUTOZAPIS I KOPIA BEZPIECZEŃSTWA (CAD) Aby uniknąć utraty danych w przypadku awarii zasilania lub innego błędu systemowego, należy często zapisywać swoje pliki rysunków. Program można skonfigurować do okresowego automatycznego zapisywania rysunków. Ustawienie Autozapis określa odstęp w minutach między automatycznymi zapisami. Program zeruje ten odstęp czasowy przy każdym zapisie pliku rysunku przez użytkownika. 10\n11 Instalowanie i uruchamianie programu Gdy funkcja Autozapis jest włączona, program tworzy kopie rysunku. Pliki te są zapisywane w katalogu podanym w Opcje > Ścieżki/Pliki > Plik tymczasowy, z rozszerzeniem określonym w polu Rozszerzenie pliku autozapisu rysunku (domyślnie, SV$). Sposób skonfigurowania programu ArCADia-INTELLICAD do automatycznego zapisywania rysunków 1. Wykonaj jedną z poniższych czynności: Wybierz Narzędzia > Opcje. Napisz konfig, a następnie naciśnij Enter. 2. Kliknij zakładkę Ogólne. 3. W obszarze Autozapis zaznacz pole wyboru w celu włączenia funkcji Autozapis i wybierz częstotliwość autozapisu. 4. Kliknij OK. 11\n12 4 PRACA Z PROGRAMEM 12\n13 4.1 PODSTAWOWE INFORMACJE O PROGRAMIE ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE pozwala na projektowanie schematów i widoków rozdzielnic elektrycznych. Tok postępowania przy projektowaniu schematu i widoku szafy jest następujący: 1. Pracę z programem zaczynamy od zdefiniowania układu sieci zasilającej i parametrów szyn zasilających. Projektowanie schematu rozpoczynamy od usytuowania i scharakteryzowania pierwszego aparatu zlokalizowanego na schemacie. Określamy jego podstawowe cechy i parametry i wstawiamy w siatkę wspomagającą projektowanie. 2. Kolumny siatki wspomagającej projektowanie dzielimy na: zasilającą, ochronę przepięciową, odpływową. Użytkownik za pomocą właściwości projektu definiuje wszystkie kolumny projektowanego schematu. 3. Kolejnym krokiem projektowanie schematu jest zdefiniowanie ochrony przepięciowej i obwodów odpływowych tablicy rozdzielczej wstawiając aparaturę przepięciową i zabezpieczającą. 4. Następnie użytkownik przechodzi do zdefiniowania pól w tabeli, opisu projektowanych obwodów i nadaniu im parametrów technicznych. 5. Po wprowadzeniu parametrów (napięcia, mocy, przekroju i długości) użytkownik może przeprowadzić obliczenia prądów obciążenia i spadków napięć na projektowanych obwodach. 6. Schemat ideowy tablicy może być rysowany dwoma sposobami poprzez automatyczne połączenia między szynami zasilającymi a aparatami lub za pomocą linii połączeń elektrycznych, która pozwala na tworzenie indywidualnych połączeń między aparatami. W każdym obiekcie mamy możliwość zdeklarowania się jaką metodą chcemy połączyć aparat i rysować schemat. 7. Po zaprojektowaniu schematu ideowego tablicy rozdzielczej mamy możliwość wygenerowania zestawienia aparatury i materiałów wykorzystanych w projekcie w celu kosztorysowania inwestycji. 8. Program umożliwia użytkownikowi wygenerowanie widoku rzeczywistego tablicy rozdzielczej Najpierw projektant definiuje parametry i rodzaj rozdzielnicy, tworzy wygląd projektowanej rozdzielnicy a następnie porządkuje aparaturę w jej wnętrzu. 9. Użytkownik ma możliwość wyświetlenia elewacji frontowej zaprojektowanej rozdzielnicy z uwzględnieniem aparatury zamontowanej na drzwiach frontowych szafy. 13\n14 Opis elementów programu Moduł ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE dodaje do menu programów ArCADia-INTELLICAD/AutoCAD własne narzędzia, opisane w tabelach poniżej: Rys. 1. Pasek narzędzi ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE Funkcje paska narzędzi ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE: Pokaż/ukryj Menadżera projektu Wstaw wyłącznik Wstaw rozłącznik Wstaw ochronnik Wstaw stycznik Wstaw łącznik Wstaw programator Wstaw przekaźnik Wstaw sterownik Wstaw transformator Wstaw zasilacz Wstaw czujki Wstaw sygnalizacja Wstaw analizator Wstaw licznik energii elektrycznej Wstaw przekładnik prądowy Wstaw woltomierz Wstaw amperomierz Przywołuje lub ukrywa okno do zarządzania kondygnacjami. Wstawia symbol wyłącznika wraz z opisem. Wstawia symbol rozłącznika wraz z opisem. Wstawia symbol ochronnika wraz z opisem. Wstawia symbol stycznika wraz z opisem. Wstawia symbol łącznika wraz z opisem. Wstawia symbol programatora wraz z opisem. Wstawia symbol przekaźnika wraz z opisem. Wstawia symbol sterownika wraz z opisem. Wstawia symbol transformatora wraz z opisem. Wstawia symbol zasilacza wraz z opisem. Wstawia symbol czujnika wraz z opisem. Wstawia symbol aparatu sygnalizacyjnego wraz z opisem. Wstawia symbol analizatora wraz z opisem. Wstawia symbol licznika energii elektrycznej wraz z opisem. Wstawia symbol przekładnika prądowego wraz z opisem. Wstawia symbol woltomierza wraz z opisem. Wstawia symbol amperomierza wraz z opisem. 14\n15 Wstaw gniazdo Wstaw bezpiecznik Wstaw Falownik Wstaw Soft start Wstaw widok elewacji Wstaw szafkę Wstawia symbol gniazda wraz z opisem. Wstawia symbol bezpiecznika wraz z opisem. Wstawia symbol falownika wraz z opisem. Wstawia symbol Soft startu wraz z opisem. Wstawia widok rzeczywisty szafy z opisem. Wstawia nowy projekt rozdzielnicy. Wstaw zestawienie materiałów* Wstawia na rysunek tabelę z zestawieniami materiałów. Wstaw zestawienie materiałów z wybranych elementów Wstaw linię połączeń elektrycznych Ustawienia opcji programu Wstawia zestawienie materiałów z wybranych na rzucie elementów instalacji Udostępnia możliwość tworzenia połączeń elektrycznych między obiektami. Umożliwia dokonanie standardowych opcji dla całego projektu. Wyświetl pomoc Wyświetla okno pomocy. 15\n16 Po kliknięciu na obiekt na modelu pojawia nam się następujący pasek narzędzi: a) Wyłącznik Opcje ogólne programu Po wejściu w opcje ogólne programu ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE wyświetla się okno dialogowe z następującymi opcjami programu: 16\n17 Rys. 2. Okno opcji projektu Za pomocą okna Opcje użytkownik ma możliwość wprowadzenia własnej skali dla wszystkich obiektów udostępnionych przez program ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE. Projektant ma możliwość zdefiniowania precyzji śledzenia wspomagającego rysowanie połączeń między obiektami oraz określić wartość przewodności aluminium i miedzi przyjmowanych do obliczeń technicznych przeprowadzanych przez program Po zaprojektowaniu schematu elektrycznego rozdzielnicy i nadaniu odpływom określonych parametrów program ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE dokonuje standardowych obliczeń: obliczanie prądów obciążeniowych (1-f lub 3-f) dla poszczególnych obwodów instalacji, po zadeklarowaniu parametrów: mocy, napięcia, współczynników jednoczesności i zapotrzebowania, obliczanie mocy obciążeniowej, obliczanie spadków napięcia na każdym obwodzie, po zadeklarowaniu parametrów: mocy, napięcia, przekroju przewodu, długości, materiału przewodu, bilansu mocy projektowanej rozdzielnicy. Wyniki obliczeń technicznych program ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE raportuje w komórkach tabeli pod schematem. Wszystkie wielkości elektryczne wyszczególnione są w tabeli dzięki którym użytkownik ma pełen pogląd na zaprojektowaną rozdzielnicę. Użytkownik może wygenerować sobie raport z obliczeniami. Wartości i parametry obwodów deklarujemy we właściwościach tablicy rozdzielczej: 17\n18 Rys. 3. Okno zarządzania komórkami tabeli Rys. 4. Okno właściwości obwodu zasilającego 18\n19 Rys. 5. Okno właściwości obwodu odpływowego Nazwa użytkownik nadaje nazwę danej kolumnie schematu, np. Obwód gn.1-f. Zaciski użytkownik nadaje oznaczenie zaciskom (fazom), pod którymi podpięte są dane obwody. Struktura fazowa użytkownik określa napięcie zasilania odbiornika (400 V trójfazowe, 230 V jednofazowe). Określenie struktury fazowej pozwala na obliczenia prądów obciążenia odbiorników, Obliczenia techniczne rozpoczynają się od obliczenia mocy obciążeniowej P 0: P P k O We właściwościach obwodu użytkownik definiuje wartości współczynników zapotrzebowania w celu obliczenia szczytowego zapotrzebowania na moc (czynną), jakie wystąpi projektowanym odpływowym obwodzie elektrycznym. We właściwościach pola zasilającego występuje dodatkowo współczynnik jednoczesności w celu obliczenia szczytowego zapotrzebowania na moc jakie wystąpi w projektowanej linii zasilającej. Współczynnik zapotrzebowania k z jest stosunkiem szczytowego zapotrzebowania na moc P 0 (moc obliczeniowa) do mocy zainstalowanej P i: I Z (1) P P 0 kz i Współczynnik jednoczesności k j jest stosunkiem mocy szczytowej wewnętrznej linii zasilającej tablicę rozdzielczą do sumy mocy szczytowych wszystkich obwodów wyprowadzonych z tablicy rozdzielczej: 19\n20 (2) k j P O1 P O2 P0 wlz P O3... P On P Owlz n i1 P si Po określeniu przez projektanta wartości współczynników zapotrzebowania oraz współczynnika jednoczesności program oblicza wartości mocy szczytowych zgodnie ze wzorami (1) i (2). Po wykonaniu obliczeń mocy obciążeniowych [kw] program dokonuje obliczenia prądu obciążenia [A], jaki wystąpi w linii zasilającej tablicę rozdzielczą oraz we wszystkich obwodach wyprowadzonych z rozdzielnicy. Jeżeli użytkownik zdefiniuje we własnościach obwodu jednofazową strukturę fazową, to program korzysta ze wzoru (4). Jeżeli będzie to trójfazowa struktura, wtedy korzystamy ze wzoru (3). Strukturę fazową odbiornika możemy definiować zarówno w obiekcie odbiorczym (gniazdo), jak i w tablicy rozdzielczej. I 0 prąd obciążenia płynący w projektowanym obwodzie zasilającym (3) P0 I prąd obciążenia trójfazowego płynący w danym obwodzie, o 3 U cos N gdzie: P 0 moc obliczeniowa [P o = k z x P i], U N napięcie międzyprzewodowe równe 400 V, cos φ współczynnik mocy podawany przez użytkownika w obiekcie Tablica rozdzielcza. (4) P0 I o prąd obciążenia jednofazowego płynący w danym obwodzie, U cos Nf gdzie: U Nf napięcie fazowe równe 230 V. współczynnik mocy cos φ jest stosunkiem mocy czynnej do mocy pozornej odbiornika. W zależności od charakteru odbiornika (rezystancyjny, indukcyjny, pojemnościowy) określa się wartość współczynnika mocy. Jeżeli cos φ = 1, to mamy do czynienia z czystą rezystancją, jeżeli cos φ = 0, to mamy do czynienia z czystą indukcyjnością lub pojemnością. Projektant powinien założyć, w jakim stopniu projektowany odbiornik pobiera moc bierną i czy zastosuje ograniczenie tej mocy za pomocą zainstalowania urządzeń kompensacyjnych, Typ użytkownik podaje typ przewodu np. YDY, DY, LgY, YKY, YKXs. Metal przewodu głównie aluminium bądź miedź są przewodnikami prądu elektrycznego. Aluminium cechuje mniejsza przewodność elektryczna w stosunku do miedzi 20\n21 (γ Al = 35 m mm 2, γ Cu = 55 m mm 2 ). Kolejnym etapem obliczeń wykonywanych przez ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE są obliczenia spadków napięcia w danym obwodzie. W tym celu program korzysta ze wzorów: Wzór na spadek napięcia dla obwodów trójfazowych: 100* Po * l (5) U% L1 2 * s * U Wzór na spadek napięcia dla obwodów jednofazowych: gdzie: 200* Po * l (6) U% L1 2 * s * U N Nf s γ przekrój przewodu (ten parametr projektant wprowadza samodzielnie), konduktywność przewodu: dla aluminium wynosi γ = 35 [m/(ω*mm2)] dla miedzi wynosi γ = 55 [m/(ω*mm2)], l P o długość projektowanego obwodu [m], moc obciążenia obwodu [W], U Nf napięcie fazowe, tzn. 230 V, U N napięcie międzyprzewodowe, tzn. 400 V. W kolumnie Zasilanie program sumuje moc zainstalowaną i moc obciążenia obwodów odpływowych oraz prąd obciążenia. 4.2 OPIS OBIEKTÓW Schemat tablicy rozdzielczej Poprzez dwuklik lub zaznaczenia schematu i przejście do dialogu właściwości pojawia się okno: 21\n22 Rys. 6. Okno właściwości schematu Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: - Wygaszanie siatki schematu, tabeli i punktów połączeń elektrycznych (węzłów). - Zawartość parametrów w tabeli Po kliknięciu na przycisk Właściwości tablicy rozdzielczej, projektant może definiować typ, nazwę i właściwości obwodów na schemacie. 22\n23 Rys. 7. Okno Właściwości Tablicy rozdzielczej Po kliknięciu we właściwości konkretnego obwodu pojawia się okno: Rys. 8. Okno właściwości obwodu Użytkownik definiuje nazwę obwodu, np. Obwód kuchenki el.. W następnym wierszu przypisuje się zaciski fazowe, do jakich podpięty jest dany obwód. Kolejnym krokiem jest określenie parametrów danego obwodu: 23\n24 - napięcie, - struktura fazowa, - moc zainstalowana, - współczynnik jednoczesności, - współczynnik mocy. W dolnej części okna projektant definiuje typ i parametry przewodu Szyny zasilające Poprzez dwuklik lub zaznaczenia szyn na schemacie i przejście do dialogu właściwości pojawia się okno, w którym użytkownik ma możliwość zdefiniowania układu sieci poprzez zadeklarowania struktury fazowej: - 3P+N+PE (układ TN-S), - 3P+N (układ TT), - 3P+PEN(układ TN-C), - 1P+N+PE (układ TN-S), - 3P (układ IT). Okno właściwości szyn zasilających: 24\n25 Rys. 9. Okno właściwości Szyna zasilająca Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Projektant definiuje także rodzaj szyn zasilających i ich materiał oraz wymiary Linia połączeń W momencie wybrania ikony mamy możliwość tworzenia połączeń między aparatami i szynami. Na końcach projektowanych linii (w miejscach połączeń) tworzy się węzeł (zacisk). Rysowanie połączeń elektrycznych wspomagane jest poprzez funkcje śledzenia elementów. 25\n26 Śledzenie elementów umożliwia rysowanie połączeń elektrycznych zachowując kąty proste. W celu zamiany linii tworzonych automatycznie na linie tworzone przez użytkownika wykorzystujemy funkcję Rozbicie: Wyłączniki W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania wyłącznika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: Rys. 10. Okno właściwości wyłącznika 26\n27 W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol wyłącznika i tworzymy bazę typów wyłączników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę wyłącznikowi, np. DPX160, S303, P320. Następnie użytkownik dobiera wyposażenie dla wyłącznika: -ilość styków pomocniczych (styki normalnie otwarte, normalnie zamknięte) -wyzwalacz wzrostowy - reaguje przy wzroście napięcia, -wyzwalacz podnapięciowy - reaguje przy zaniku napięcia, -napęd silnikowy służące do sterowania wyłącznikiem, -człon różnicowo-prądowy do zdefiniowania prądu różnicowego członu. Mamy do dyspozycji następujące rodzaje wyłączników: mocy, nadprądowy, różnicowoprądowy, różnicowoprądowy z członem nadprądowym, silnikowy, powietrzny, krańcowy. W dalszej kolejności użytkownik definiuje parametry typu, takie jak: liczbę biegunów (w zależności od struktury fazowej obwodu) prąd znamionowy wyłącznika prąd jaki może przepływać długotrwale przez wyłącznik zwarciowa zdolność łączeniowa - maksymalny prąd zwarciowy jaki wytrzyma dany aparat charakterystykę członu nadprądowego dla wyłączników nadmiarowo-prądowych charakterystykę członu różnicowoprądowego i prąd różnicowy dla wyłączników różnicowych napięcie znamionowe dla wyłączników krańcowych Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: 27\n28 modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze wyłącznika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Ochronnik przepięciowy W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania ochronnika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie. 28\n29 Rys. 11. Okno właściwości ochronnika W pierwszej kolejności w polach edycyjnych określamy, tzn. nadajemy symbol ochronnika i tworzymy bazę typów ochronników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę ochronnikowi, np. DehnGuard. Następnie użytkownik definiuje klasę, liczbę biegunów i poziom ochrony U p dla ochronnika. Klasa B (typ 1) pierwszy stopień ochrony. Umożliwiają przepływ do ziemi prądu w postaci 10/350µs, najbliższej w swej charakterystyce prądu udarowego. 29\n30 Klasa C (typ 2) drugi stopień ochrony. Umożliwiają przepływ do ziemi prądu w postaci fali 8/20µs, najbliższej w swej charakterystyce falom prądowym z uwagi na pośrednie efekty uderzenia pioruna. Stosowane wewnątrz instalacji za rozdzielnicą główną. Klasa D (typ 3) stosowane do zabezpieczenia końcowego, przy zabezpieczanym urządzeniu. Poziom ochrony U p jest to wartość napięcia jaka występuje na ochronniku przeciwprzepięciowym i do jakiej zostaje sprowadzone napięcie na ochranianym urządzeniu. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze ochronnika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia 30\n31 4.2.6 Rozłącznik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania rozłącznika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie. Rys. 12. Okno właściwości rozłącznika W pierwszej kolejności w polach edycyjnych określamy, tzn. nadajemy symbol rozłącznika i tworzymy bazę typów rozłączników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. 31\n32 Następnie użytkownik dobiera wyposażenie dla rozłączników: - ilość styków pomocniczych (styki normalnie otwarte, normalnie zamknięte) - wyzwalacz wzrostowy - reaguje przy wzroście napięcia, - wyzwalacz podnapięciowy reaguje przy zaniku napięcia. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę rozłącznikowi, np. RBK00, VISTOP, FR303. Mamy do dyspozycji następujące rodzaje rozłączników: Izolacyjny modułowy, Izolacyjny, Powietrzny, Bezpiecznikowy, Bezpiecznikowy listwowy. W dalszej kolejności użytkownik definiuje parametry typu, takie jak: liczbę biegunów (w zależności od struktury fazowej obwodu) prąd znamionowy rozłącznika prąd jaki może przepływać długotrwale przez rozłącznik zwarciowa zdolność łączeniowa maksymalny prąd zwarciowy jaki wytrzyma dany aparat dla rozłączników bezpiecznikowych użytkownik definiuje: rodzaj wkładki bezpiecznikowej: WT, D0, cylindryczna, prąd znamionowy wkładki bezpiecznikowej, charakterystykę wkładki. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: Typ montażu: - modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. 32\n33 Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze rozłącznika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Stycznik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania stycznika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 33\n34 Rys. 13. Okno właściwości stycznika W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol stycznika i tworzymy bazę typów styczników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. Następnie użytkownik dobiera wyposażenie dla styczników: - ilość styków pomocniczych (styki normalnie otwarte, normalnie zamknięte) W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę stycznikowi, np. SM303, A63. W dalszej kolejności użytkownik definiuje parametry typu, takie jak: styki główne (są to główne tory prądowe stycznika): r styki rozwierne, z styki zwierne, liczbę biegunów, prąd znamionowy stycznika prąd, jaki może przepływać długotrwale przez styki główne stycznika, zwarciową zdolność łączeniową maksymalny prąd zwarciowy jaki wytrzyma dany aparat, 34\n35 napięcie cewki stycznika. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. - na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt automatycznie łączy się z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne, ale indywidualnie za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze stycznika (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Łącznik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania łącznik do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 35\n36 Rys. 14. Okno właściwości łącznika W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol łącznika i tworzymy bazę typów łącznika. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W dalszej kolejności użytkownik definiuje rodzaj styków łącznika (z-styk zwierny, r-styk rozwierny, z/r styk zwierno-rozwierny). Następnie w polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę łącznikowi, np. ŁK16, oraz określa prąd znamionowy łącznika i rodzaj styków. Użytkownik ma do dyspozycji następujące rodzaje łączników: ręczny, ręczny przyciskowy, krzywkowy, izolacyjny, styk zwierny 36\n37 styk rozwierny styk zwierno-rozwierny W przypadku łączników krzywkowych użytkownik deklaruje pozycję danego łącznika oraz ilość poszczególnych styków: Rys. 15. Okno właściwości łącznika krzywkowego Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. 37\n38 na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze łącznika (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Programator W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania programatora do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 38\n39 Rys. 16. Okno właściwości programatora W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol programatora i tworzymy bazę typów programatorów. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę przekaźnikowi, np. PM325, CRP. Rodzaj styków projektant definiuje rodzaj styku prądowego programatora. Projektant ma możliwość wyboru czterech programatorów: - zmierzchowy wykorzystywany do sterowania oświetleniem zewnętrznym - czasowy wykorzystywany do sterowania odbiornikami w zależności od dnia i godziny. - astronomiczny wykorzystywany do sterowania oświetleniem drogowym - termostat wykorzystywany do sterowania ogrzewaniem. Prąd znamionowy prąd znamionowy styku programatora. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: 39\n40 modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze programatora (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Przekaźnik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania przekaźnika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 40\n41 Rys. 17. Okno właściwości przekaźnika. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol przekaźnika i tworzymy bazę typów przekaźników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę przekaźnikowi, np. P16. Projektant ma możliwość wyboru czterech przekaźników: - bistabilny wykorzystywany do sterowania oświetlenia w ciągach komunikacyjnych. - czasowy - wykorzystywany w układach automatyki. - kontroli faz 1-f wykorzystywany w celu sygnalizacji obecności napięcia obwodów 1-f - kontroli faz 3-f wykorzystywany w celu sygnalizacji obecności napięcia obwodów 3-f - cewka napięciowa integralna część przekaźnika. Użytkownik może przypisywać cewce adres przekaźnika w celu tworzenia schematów sterowania. Projektant ma możliwość sprecyzować funkcję przekaźnika czasowego oraz cewki napięciowej: - z opóźnionym zadziałaniem 41\n42 - z opóźnionym opadaniem Projektant definiuje rodzaj i ilość styków przekaźnika: - 1z-4z (styki zwierne) - 1r-4r (styki rozwierne) - 1z/r-4z/r (styki zwierno-rozwierne) Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze przekaźnika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Sterownik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania sterownika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 42\n43 Rys. 18. Okno właściwości sterownika. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol sterownika i tworzymy bazę typów sterowników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę sterownikowi, np. AC500. Napięcie napięcie zasilania sterownika. Ilość sygnałów wejściowych wejściowe sygnały z sensorów np. czujników ruchu. Ilość sygnałów wyjściowych wyjściowe sygnały 0/1 ze sterownika Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: - modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Zostanie usytuowany na szynie TH35. - gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. 43\n44 na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze sterownika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Transformator W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania sterownika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 44\n45 Rys. 19. Okno właściwości transformatora. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol transformatora i tworzymy bazę typów transformatorów. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę transformatorowi, np. TR2. Następnie projektant definiuje rodzaj transformatora: - bezpieczeństwa transformator obniżający napięcie do poziomu napięcia - separacyjny- transformator o przekładni równej 1. Posiada separację galwaniczną między uzwojeniem pierwotnym i uzwojeniem wtórnym. Stosowany jako jedna z form ochrony przeciwporażeniowej. W dalszej kolejności użytkownik definiuje parametry typu, takie jak: Napięcie pierwotne (napięcie strony pierwotnej transformatora) Napięcie wtórne (napięcie strony wtórnej transformatora) Moc transformatora. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: 45\n46 - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. - gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze transformatora (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Zasilacz W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania zasilacza do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 46\n47 Rys. 20. Okno właściwości zasilacza. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol zasilacza i tworzymy bazę typów zasilaczy. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę zasilaczowi, np. DR-15. W dalszej kolejności użytkownik definiuje parametry typu, takie jak: napięcie wejściowe zasilacza, napięcie wyjściowe zasilacza, moc zasilacza, prąd znamionowy wyjścia. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. 47\n48 gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze zasilacza (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Czujnik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania czujnika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 48\n49 Rys. 21. Okno właściwości czujnika. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol czujnika i tworzymy bazę typów czujników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. Projektant ma możliwość doboru styków pomocniczych do czujnika (normalnie otwarte, normalnie zamknięte) W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę czujnikowi, np. CR17. W dalszej kolejności użytkownik definiuje rodzaj czujnika: ruchu, przeciwzalaniowy, dymu, fotoelektryczny, natężenia oświetlenia, temperatury, 49\n50 pojemnościowy, gazu. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze czujnika (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Sygnalizacja W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania obiektu sygnalizacji do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 50\n51 Rys. 22. Okno właściwości sygnalizacji W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol obiektowi i tworzymy bazę typów obiektów sygnalizacyjnych. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę czujnikowi, np. CR17. W dalszej kolejności użytkownik definiuje napięcie znamionowe zasilania i strukturę fazową odbiornika oraz rodzaj sygnalizacji: dzwonek, lampka, buczek, transformator dzwonkowy. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: - modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. 51\n52 gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze obiektu sygnalizacja (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Gniazdo W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania gniazda do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 52\n53 Rys. 23. Okno właściwości gniazda. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol gniazda i tworzymy bazę typów gniazd. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę gniazdu, np. GN2. W dalszej kolejności użytkownik definiuje rodzaj (modułowe, przemysłowe) i typ gniazda: -2P+Z -3P+Z -3P+N+Z -2P Prąd znamionowy gniazda - maksymalny prąd jaki może płynąć długotrwale przez gniazdo. Napięcie napięcie znamionowe gniazda [V]. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: 53\n54 modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze gniazda (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Licznik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania licznika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 54\n55 Rys. 24. Okno właściwości licznika. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol licznika i tworzymy bazę typów liczników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę licznikowi, np. SC8. Prąd bazowy określa wartość prądu, przy którym procentowy błąd pomiarowy jest bliski zeru. Prąd maksymalny - maksymalny prąd jakim możemy obciążyć licznik energii elektrycznej. Napięcie napięcie znamionowe zasilania licznika Struktura fazowa struktura fazowa licznika Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. 55\n56 na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze licznika (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Przekładnik prądowy W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania przekładnika prądowego do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 56\n57 Rys. 25. Okno właściwości przekładnika. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol przekładnika i tworzymy bazę typów przekładników. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę przekładnikowi, np. IMW. Prąd pierwotny określa wartość prądu płynącego w uzwojeniu pierwotnym. Prąd wtórny - określa wartość prądu płynącego w uzwojeniu wtórnym. Moc znamionowa jest odniesiona do znamionowego prądu wtórnego I 2N i odpowiada takiemu obciążeniu Z przy cos fi=0,8ind., przy którym błędy mieszczą się w granicach danej klasy dokładności. Struktura fazowa struktura fazowa przekładnika. Określa ile przekładników jest zamontowanych na obwodzie. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. 57\n58 gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. -na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze przekładnika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Woltomierz W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania woltomierza do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 58\n59 Rys. 26. Okno właściwości woltomierza. W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol woltomierzy i tworzymy bazę typów woltomierzy. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę woltomierzowi, np. V2. Struktura fazowa struktura fazowa woltomierza. Określa czy pomiar dotyczy napięcia fazowego czy napięcia międzyfazowego. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. 59\n60 Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze woltomierza (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Amperomierz W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania amperomierza do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 60\n61 Rys. 27. Okno właściwości amperomierza W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol amperomierzy i tworzymy bazę typów amperomierzy. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę amperomierzowi, np. A12. Struktura fazowa struktura fazowa amperomierza. Określa czy pomiar dotyczy prądu fazowego czy prądu międzyfazowego. Zakres natężenia prądu maksymalny prąd jaki pomierzy amperomierz. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. 61\n62 Przy następnym wyborze amperomierza (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Analizator sieci W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania analizatora sieci do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: Rys. 28. Okno właściwości analizatora sieci W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol analizatora i tworzymy bazę typów. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę analizatorowi, np. AST. Struktura fazowa struktura fazowa analizatora określa, czy parametry sieci są mierzone na jednej fazie czy trzech. Zakres natężenia prądu maksymalny prąd, jaki może być sparametryzowany przez analizator sieci.. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: 62\n63 - modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. - gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając go. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze analizatora sieci (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Falownik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania falownika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 63\n64 Rys. 29 Okno właściwości falownika W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol falownika i tworzymy bazę typów. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę falownikowi, np. IS7. Prąd znamionowy [A] znamionowa wartość prądu wejściowego falownika. Moc znamionowa silnika [W] moc znamionowa silnik podawana przez wytwórcę silnika zasilanego przez falownik Projektowany falownik będzie sterował prędkością obrotową danego silnika. Napięcie znamionowe [V] znamionowa wartość napięcia wejściowego falownika. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. 64\n65 gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze falownika (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Soft start W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania Soft startu do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 65\n66 Rys. 30 Okno właściwości elementu Soft start W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol Soft startu i tworzymy bazę typów. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę Soft startowi, np. PSR. Prąd znamionowy [A] znamionowa wartość prądu wejściowego falownika. Moc znamionowa silnika [W] moc znamionowa silnik podawana przez wytwórcę silnika. Projektowany Soft start tworzy układ łagodnego rozruchu dla danego silnika. Napięcie znamionowe [V] znamionowa wartość napięcia wejściowego Soft startu. Napięcie znamionowe sterowania [V] napięcie cewki sterującej stykiem pomocniczym Soft startu. Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. 66\n67 gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze Soft startu (kliknięciu w ikonę zapisanego aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia Bezpiecznik W momencie wybrania ikony i przejścia do dialogu właściwości mamy możliwość zdefiniowania bezpiecznika do schematu. Przejście do dialogu właściwości odbywa się również poprzez dwuklik na wstawionym elemencie: 67\n68 Rys. 30 Okno właściwości Bezpiecznika W pierwszej kolejności w polach edycyjnych nadajemy symbol bezpiecznika i tworzymy bazę typów. Użytkownik w polu Wygląd ma możliwość zdefiniowania takich cech jak: Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość). Opis użytkownik definiuje zawartość opisu wyświetlanego przy obiekcie. W polu Nazwa użytkownik nadaje nazwę bezpiecznikowi, np. WT00 160A. Rodzaj bezpiecznika użytkownik ma do dyspozycji 3 rodzaje bezpieczników: -wkładki topikowe WT - wkładki topikowe D0 -wkładki cylindryczne Prąd znamionowy [A] znamionowa wartość prądu bezpiecznika. Liczba biegunów Ilość bezpieczników w projektowanym obwodzie. Znamionowa zdolność łączeniowa [ka] Charakterystyka rodzaj charakterystyki prądowo-czasowej bezpieczników. 68\n69 Następnie użytkownik definiuje parametry, które posłużą do wygenerowania widoku rzeczywistego aparatu, mianowicie: - Typ montażu: modułowy: oznacza, ze aparat ma wymiary definiowane ilością modułów. Po wygenerowaniu widoku aparat zostanie usytuowany na szynie TH35. gabarytowy: oznacza, że aparat ma niestandardowe wymiary i niestandardowy rodzaj montażu. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. na drzwiczki: oznacza, że dany aparat montowany jest na drzwi. Użytkownik ma możliwość zdefiniowania samodzielnie wymiarów aparatu bądź skorzystania z bazy materiałów. Ilość modułów użytkownik definiuje ilość modułów, z jakiej się składa dany aparat. Wymiary użytkownik definiuje wymiary (wys., szer., głęb.) pojedynczego modułu dla montażu modułowego. Dla montażu gabarytowego lub na drzwiczki użytkownik definiuje wymiary frontu aparatu. Na samym dole okna użytkownik definiuje, w jaki sposób chce dokonywać połączeń na schemacie. Po kliknięciu checkboksa Połącz automatycznie obiekt łączy się automatycznie z szynami fazowymi i zaciskiem PE. Użytkownik może wykonywać połączenia nie automatyczne (indywidualnie) za pomocą obiektu Linia połączeń. Obiekt możemy przestawiać w dowolne miejsce w polach schematu, zaznaczając go i przeciągając. Gdy włączone są połączenia automatyczne, obiekt lokalizuje się centralnie w środku komórki schematu. Projektant ma możliwość zapisania zadeklarowanego aparatu poprzez przycisk Zapisz w szablonie. Przy następnym wyborze falownika (kliknięciu w ikonę aparatu. ) pozostaną wszystkie ustawienia zapisanego Generowanie widoków rzeczywistych rozdzielnic ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE pozwala na generowanie widoków rzeczywistych projektowanych rozdzielnic. Po wciśnięciu ikony z paska pojawia się okno z właściwościami projektowanej obudowy. Okno to służy do zdefiniowania rozdzielnicy, jej parametrów, gabarytów, rodzaju przeznaczenia oraz pojemności. 69\n70 Rys. 31 Okno właściwości widoku obudowy W zakładce Wygląd użytkownik ma podgląd zaprojektowanej obudowy wraz z widokiem elewacji frontowej drzwi. W zakładce Parametry typu użytkownik w pierwszej kolejności definiuje wymiary rozdzielnicy, tzn. szerokość, wysokość, głębokość oraz nazwę rozdzielnicy. Jeżeli schemat rozdzielnicy został wygenerowany za pośrednictwem nakładki ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE, to wymiary rozdzielnicy, prąd znamionowy, prąd szczytowy, stopień ochrony IP są eksportowane do właściwości obudowy, której generujemy widok. W tabeli z parametrami typu projektant definiuje wewnętrzne panele modułowe, z jakich chce zbudować daną rozdzielnicę. Parametry dla pojedynczego panelu: - Szerokość (cm) - Wysokość (cm) - Głębokość (cm) - Ilość rzędów z szyną TH35 - Ilość kolumn 70\n71 - Ilość modułów w rzędzie - Rozstaw pomiędzy szynami [cm], czyli odległość pomiędzy osiami szyn TH35 W prawym górnym rogu tabeli z parametrami paneli znajduje się zielony przycisk +, który służy do dodawania kolejnych paneli do projektowanej rozdzielnicy. Po zaprojektowaniu widoku rozdzielnicy użytkownik ma możliwość zdefiniowania parametrów typu: - Rodzaj montażu - Napięcie znamionowe izolacji (V) - Znamionowy prąd ciągły (A) - Znamionowy prąd szczytowy (A) - Klasa ochronności - Stopień ochrony IP Program dokonuje automatycznego rozkładu aparatury w rozdzielnicy tylko dla aparatów modułowych. Aparaty o rozmiarach niestandardowych pojawiają się w dolnym rogu wygenerowanego widoku a użytkownik samodzielnie definiuje lokalizacje wewnątrz szafy. Po kliknięciu dwa razy na wygenerowany widok rzeczywisty rozdzielnicy pojawiają się Właściwości widoku obudowy. Zmiany dokonywane przez użytkownika w schemacie tablicy rozdzielczej oraz we własnościach obudowy automatycznie wpływają na korektę widoku rzeczywistego Wstaw zestawienie materiałów Po kliknięciu ikony pojawia nam się tabela z wykazem wszystkich elementów zaprojektowanej tablicy rozdzielczej, którą wstawiamy na rysunek za pomocą kliknięcia myszką na ekranie. Użytkownik może również wstawić zestawienie materiałów elementów wybranych na rzucie klikając ikonę i zaznaczając elementy jakie w tym zestawieniu będą umieszczone zatwierdza prawy klawisz myszy lub przycisk klawiatury Enter.. Wybór elementów Tabela zawiera wykaz wszystkich aparatów, nazw, oznaczeń oraz ilości obiektów wykorzystanych w danym projekcie. Po podwójnym kliknięciu na tabelę wstawioną na rysunku pojawia nam się okno z własnościami obiektu. 71\n72 Rys. 29. Okno właściwości wykazu zestawienia materiałów W tabeli użytkownik definiuje cechy wizualne tabeli [pisaki, czcionki] oraz jej zawartość, tzn. w komórce Użyte składniki występują elementy, które chcemy wyświetlić w tabeli (nazwa, jednostka, ilość). Pisaki ustawienia cech wizualnych obiektu, takich jak rodzaj linii obrysu obiektu oraz jego kolor. Czcionki służą głównie do ustawień opisu obiektu (kolor czcionki, rodzaj i wielkość) Generowanie zestawień ArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE pozwala na generowanie zestawień materiałów użytych w projekcie. Program zapisuje zestawienie w formacie RTF, który można otworzyć dowolnym programem Word i OpenOffice. Po zaznaczeniu zestawienia będzie dostępne okno modyfikacji obiektu Zestawienie materiałów Po wciśnięciu ikony z paska pojawia się okno Zapisz raport/zestawienie. Okno to służy do wyboru lokalizacji zapisu wygenerowanych zestawień na twardym dysku. W celu podglądu zapisanego pliku trzeba odnaleźć ścieżkę i otworzyć poprzez dwuklik. 72\n73 Rys. 30. Okno zapisu raportu/zestawienia 73\nArCADia-TABLICE ROZDZIELCZE Podręcznik do programu ArCADia- TABLICE ROZDZIELCZE 2012-10-30 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 6 2.1 O programie... 7 2.2 Cechy\nPODSTAWY PROJEKTOWANIA INSTALACJI ELEKTRYCZNYCH CZĘŚĆ 1 XL PRO 2\nPODSTAWY PROJEKTOWANIA INSTALACJI ELEKTRYCZNYCH CZĘŚĆ 1 XL PRO 2 Trochę o programie XL PRO 2 jest aplikacją stworzoną przez firmę LEGRAND. Oprogramowanie pomaga w sporządzeniu dokumentacji projektowej\nArCADia-DROGI EWAKUACYJNE Podręcznik do programu ArCADia-DROGI EWAKUACYJNE\nArCADia-DROGI EWAKUACYJNE Podręcznik do programu ArCADia-DROGI EWAKUACYJNE 2012-10-30 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 5 2.1 O programie... 6 2.2 Cechy i możliwości\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE. Podręcznik użytkownika dla programu ArCADia INSTALACJE ELEKTRYCZNE\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE Podręcznik użytkownika dla programu ArCADia INSTALACJE ELEKTRYCZNE Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 6 2.1 O programie... 7 2.2\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE Podręcznik użytkownika dla programu ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE 2015-07-24 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 6 2.1 O programie...7\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE Podręcznik użytkownika dla programu ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE 2015-01-26 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 6 2.1 O programie...7\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE Podręcznik użytkownika dla programu ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE 2012-04-25 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 6 2.1 O programie...\nArCADia-Instalacje Elektryczne. Podręcznik użytkownika\nArCADia-Instalacje Elektryczne Podręcznik użytkownika SPIS TREŚCI 2 Spis treści... 2 1 Wprowadzenie... 4 1.1 O programie... 5 1.2 Cechy i możliwości programu... 5 2 Instalowanie i uruchamianie programu...\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE. Podręcznik do programu ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE\nArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE Podręcznik do programu ArCADia-INSTALACJE ELEKTRYCZNE Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 5 2.1 O programie... 6 2.2 Cechy i możliwości\nArCADia-DROGI EWAKUACYJNE Podręcznik do programu ArCADia-DROGI EWAKUACYJNE 2015-01-20 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 5 2.1 O programie... 6 2.2 Cechy i możliwości\nABB-CAD. Podręcznik użytkownika\nABB-CAD Podręcznik użytkownika Dokładamy wszelkich starań, aby informacje zawarte w tym podręczniku były kompletne i rzetelne. Jeżeli jednak zauważysz jakikolwiek błąd daj nam znać. Będziemy także wdzięczni\nSEE Electrical LT V6R1\nIGE-XAO OLS S. Z O.O. SEE Electrical LT V6R1 rojekt przykładowy Broszura opisuje przykład tworzenia projektu składającego się z dwóch schematów zasadniczych. ierwszy schemat zawiera obwód zasilania i obwody\nArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE Podręcznik do programu ArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE\nArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE Podręcznik do programu ArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE 2015-01-26 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 5 2.1 O programie... 6 2.2 Cechy i możliwości\nArCADia-SIECI TELEKOMUNIKACYJNE Podręcznik użytkownika dla programu ArCADia-SIECI TELEKOMUNIKACYJNE 2015-01-30 Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 5 2.1 O programie...\nArCADia INSTALACJE WODOCIĄGOWE PODSTAWY ArCADia INSTALACJE WODOCIĄGOWE PODSTAWY - Wersja 2.0\nArCADia INSTALACJE WODOCIĄGOWE - Wersja 2.0 1 Program pozwala na sprawdzenie poprawności zaprojektowanej instalacji pod względem hydraulicznym oraz doboru urządzeń. ArCADia-INSTALACJE WODOCIĄGOWE to moduł\nArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE. Podręcznik do programu ArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE\nArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE Podręcznik do programu ArCADia-SIECI ELEKTRYCZNE Spis treści 1 SPIS TREŚCI 2 Spis treści 1 Spis treści... 2 2 Wprowadzenie... 4 2.1 O programie... 6 2.2 Cechy i możliwości programu...\nKoszalin Plac Kilińskiego 2 kom mail. PROJEKT BUDOWLANY. mgr inż. Piotr Dziaczek\nPPUH JOTDE SP.C. J.A. DUDZIŃSCY BIURO USŁUG INWESTYCYJNYCH 75-307 Koszalin Plac Kilińskiego 2 kom. 698088514 mail. jotde@wp.pl PROJEKT BUDOWLANY INWESTOR OBIEKT LOKALIZACJA OBIEKTU LICEUM OGÓLNOKSZTALCACE


Zanieczyszczenie świetlne coraz większym problemem?\nYou are at:Home»Rynek»Analizy i Prognozy»Zanieczyszczenie świetlne coraz większym problemem?\nBy Redakcja on 9 lutego 2017 Analizy i Prognozy\nMozaika zdjęć satelitarnych pokazująca Ziemię w nocy autorstwa C. Mayhew i R. Simmon na podstawie danych zebranych przez NASA i NOAA.\nObserwacje świateł miejskich z orbity pozwalają na wyznaczenie kilku ciekawych parametrów ludzkiej aktywności, w tym tzw. „zanieczyszczenia światłem”.\n-Każdy świecący punkt na zdjęciu wskazuje źródło światła, które skierowane jest nie tylko na chodnik czy ulicę, ale również w jakimś stopniu w górę, w niebo. Badania przeprowadzone w Stanach Zjednoczonych wykazały, że w niektórych miastach nawet połowa światła z oświetlenia publicznego jest emitowana prosto w kosmos – mówi dr Andrzej Kotarba z Zespołu Obserwacji Ziemi w Centrum Badań Kosmicznych PAN, specjalista w zakresie analizy obrazów nocnych świateł Ziemi.\nMapa zanieczyszczenia świetlnego w Polsce. Dane: NOAA.\n–Łuna miejska to jeden z przejawów zanieczyszczenia świetlnego. W Polsce to zagadnienie jest wciąż mało znane, choć nie bez znaczenia dla naszego zdrowia. Przybywa badań, które pokazują, że wiele chorób cywilizacyjnych może być wywoływane lub intensyfikowane przez nadmiar światła nocą, w tym zanieczyszczenie światłem – dodaje Kotarba.\nSztuczne światło, zamieniające naturalny wzorzec światła słonecznego oraz zaburzający naturalną ciemność określamy „zanieczyszczeniem świetlnym”. Termin zanieczyszczenia światłem jest znany ludzkości od niedawna i w znacznej mierze dotyczy degradacji możliwości widzenia nieba nocą. Warto zaznaczyć, że jest to „astronomiczne zanieczyszczenie światłem”, gdyż ciała niebieskie są rozmywane przez światło skierowane/odbijane ku górze. Zjawisko nabiera dużej intensywności ze względu na rosnącą skalę rozwoju miast i znaczący udział różnych źródeł iluminacji.\nMapa zanieczyszczenia świetlnego w Europie. Dane: NOAA.\nO tym z jak dużym problemem mamy do czynienia (i prawdopodobnie ciągle będziemy mieć) jest fakt, że dotyka ono wiele dziedzin życia codziennego a także przyjmuje charakter przestrzenny. Dobrym sposobem na poznanie skali problemu w sferze globalnej są zdjęcia satelitarne.\nNocne obrazy Ziemi pozyskiwane są w wyniki programu Defense Meteorogical Satelite Program (DMSP) Sił Powietrznych Stanów Zjednoczonych. Program miał swój początek w latach 70. XX wieku, jednakże od tego czasu został znacznie udoskonalony. W roku 1998 do danych satelitarnych został dołączony istotny czynnik – dane umożliwiające pomiar strumieni światła emitowanych ku górze. Przez odpowiednie przetworzenie danych i korelację z danymi DMSP obliczany został wpływ na nocne niebo w oparciu o modelowanie rozchodzenia się światła w atmosferze.\nŚwietną platformą dostarczającą dużo ważnych danych do przeprowadzenia analiz jest Międzynarodowa Stacja Kosmiczna (ISS). ISS jest wyposażona w szereg kamer stale obserwujących Ziemię, w tym kilka komercyjnych. Ponadto, astronauci często we własnym zakresie fotografują naszą planetę przy użyciu dostępnych aparatów. Duża część z tych zdjęć jest powszechnie dostępna i używana przez różne grupy naukowców z całego świata.\nAutorem tekstu jest Paweł Klepadło-Godlewski z Blue Dot Solutions\nDane nonce (ISS: ISS045-E-51903) – Earth Science and Remote Sensing Unit, NASA Johnson Space Center\nCBK PAN Defense Meteorogical Satelite Program (DMSP Promienie świetlne zanieczyszczenie świetlne\nPrevious ArticleTrwa nabór do Letniej Szkoły ESA\nNext Article Hubble odkrywa większą wersję Komety Halleya rozrywaną przez białego karła\nasd on 9 lutego 2017 19:14\nKolejny problem to smugi kondensacyjne wytwarzające chmury. Ten syf powoduje m.in. praktycznie ciągłe zamglenie nieba, aczkolwiek zależy od temperatury. Zdjęcia USA z orbity z okresu ataków 11 września świetnie ilustrują problem. Przed atakami mgła, a po wprowadzeniu zakazu lotów czysto.\nRetoosh on 23 lutego 2017 19:34\nLoty samolotów powodują chmury w wymiarze globalnym????\nNo błagam Cię… Nasza planeta kładzie wała na chmury kondensacyjne rocznie liczone w porównaniu do jednego dnia działania wszystkich fabryk i elektrociepłowni.\nNie dowalaj się na siłę do tematu, który nie ma żadnego uzasadnienia naukowego.


KERRIS Group laureatem konkursu "Żagle Biznesu" SGH - KERRIS Group\nMiło nam poinformować o znalezieniu się w gronie laureatów pierwszej edycji konkursu „Żagle Biznesu” organizowanego przez Szkołę Główną Handlową w Warszawie. Celem inicjatywy jest nagrodzenie przedsiębiorstw wywodzących się z SGH, które osiągają sukcesy gospodarcze. Misją konkursu jest też identyfikacja i upowszechnianie dobrych praktyk kreowanych przez firmy tworzone przez absolwentów i studentów uczelni. Pozostałymi laureatami konkursu są Growbots Sp. z o.o. oraz SmartWeb Media sp z o.o.\nKategorią wiodącą tegorocznej edycji konkursu są „Inteligentne organizacje”, wyróżniające się takimi cechami jak:


Hulajnoga dla dzieci niebieska Meteor Sloper 22625 | PESport\nStrona główna / Skating / Hulajnogi / Hulajnogi trójkołowe / Hulajnoga dla dzieci niebieska Meteor Sloper 22625\nilość Hulajnoga dla dzieci niebieska Meteor Sloper 22625\nSKU: 5900724055575 Kategorie: Hulajnogi, Hulajnogi dla dzieci, Hulajnogi trójkołowe, Skating\n3 koła – łatwiejsze utrzymanie równowagi\nDiody LED – świecą w trakcie jazdy\nHulajnoga dla dzieci z 3 kołami SLOPER Meteor\nJazda na hulajnodze to nie tylko świetna zabawa! Doskonale rozwija zmysł równowagi i koordynację ruchową. Zabawa na świeżym powietrzu doskonale dotlenia organizm i poprawia reakcje mózgowe. Co więcej, hulajnoga świetnie sprawdzi się jako środek transportu do przedszkola lub na dłuższe spacery.\nHulajnoga trójkołowa SLOPER to najwyższej jakości produkt cechujący się dużą stabilnością i łatwością użytkowania. Wytrzymałe materiały, z których wykonano pojazd gwarantują bezpieczeństwo i komfort podczas korzystania. Z hulajnogą poradzą sobie dzieci już od 3 roku życia.\nKółka z diodami LED świecą podczas jazdy! To pozwoli się wyróżnić i z pewnością sprawi frajdę maluchowi. 3 koła ułatwiają zachowanie równowagi skutecznie zwiększając komfort i bezpieczeństwo jazdy. Nad tylnym kołem umieszczono hamulec nożny, który pozwoli na skuteczne i bezpieczne wytracenie prędkości.\nAluminiowa konstrukcja oraz elementy z tworzywa sztucznego powodują, że sprzęt jest zarazem bardzo trwały i lekki. Za wytrzymałość połączeń odpowiadają śruby łączące wykonane ze stali.\nPodest jest duży i specjalnie fakturowany. Dzięki temu dziecko może stabilnie na nim stanąć, a noga nie będzie się ślizgać. Podest i uchwyty wyposażono w specjalne absorbery, które skutecznie pochłaniają energię uderzeń kierownicy o podłoże.\nKierownica w kształcie litery „T” ma możliwość regulacji wysokości. Pozwala to dopasować sprzęt do wzrostu dziecka. Wygodne gumowe uchwyty są specjalnie wyprofilowane oraz mają właściwości antypoślizgowe. Dzięki temu, ręka dobrze dolega i nie ślizga się podczas jazdy.\nNapisz pierwszą opinię o „Hulajnoga dla dzieci niebieska Meteor Sloper 22625” Anuluj pisanie odpowiedzi\nWymiary podestu: 36×13 mm


piłka nożna kobiet » Radio 90 FM\n16 sierpnia 2021 / 14:02\nZe zmiennym szczęściem zaczęły pierwszoligowy sezon piłkarki nożne z naszego regionu. Spadkowicz z ekstraligi TS ROW Rybnik przegrał u siebie ze Stomilankami Olsztyn 4:5, a SWD Wodzisław Śląski pokonał 5:3 rezerwy SMS-u Łódź.\n24 maja 2021 / 13:28\nPiłkarki TS ROW Rybnik przegrywają w Łodzi 0:10\nHokejowy wynik w meczu piłki nożnej kobiet. Zespół TS ROW-u Rybnik przegrał wyjazdowe spotkanie z UKS-em SMS Łódź aż 0:10. Walczące o tytuł Wicemistrza Polski łodzianki nie dały szans drużynie z Rybnika.\nRybniczanki, przedostatni zespół w tabeli ekstraligi piłki nożnej kobiet nie były faworytem spotkania z walczącym wciąż o wicemistrzostwo kraju Górnikiem. Przegrały mecz 1:4.\n10 maja 2021 / 09:02\nPiłkarki nożne TS ROW-u Rybnik przegrały kolejny ligowy mecz. Tym razem lepszy od zespołu z Rybnika był Medyk Konin z którym rybniczanki przegrały na stadionie w Niedobczycach 0:4. TS ROW nie był faworytem meczu, co potwierdził przebieg gry.\n3 maja 2021 / 08:33\nBlisko zdobyczy punktowej były piłkarki nożne TS ROW-u Rybnik. Rybniczanki zmierzyły się w niedzielę (02.05.) na wyjeździe z Lotosem Gdańsk. Przegrały minimalnie 0:1 a gola straciły w 80. minucie meczu.\n17 kwietnia 2021 / 20:26\nW rozegranym dziś (17.04.) spotkaniu, pokonały na wyjeździe Rolnik Biedrzychowice 3:2. Już po pierwszej połowie rybniczanki prowadziły 2:0 po bramkach Stanislavy Liskovej i Patrycji Matli.\n10 listopada 2020 / 14:01\nTS ROW w 1/16 Pucharu Polski. Z kim zagrają?\nPiłkarki nożne TS ROW-u Rybnik poznały rywala w 1/16 Pucharu Polski, choć tak na prawdę... nie wiedzą jeszcze z kim zagrają. Zespół zmierzy się ze zwycięzcą spotkania Piastovia Piastów - KS Raszyn. Pierwszy z tych zespołów gra w I lidze, a drugi w II lidze.\n6 listopada 2020 / 10:30\nRybniczanki pokonały w wyjazdowym meczu lider III ligi makroregionu IV Pogoń Zduńską Wolę 4:0. Bramki dla zespołu z Rybnika strzelały: dwie Julia Krzyżok i po jednaj Katarzyna Kubik i Aleksandra Kurzelowska.\n1 listopada 2020 / 14:57