Ocaleni od zapomnienia: Bronisław Rumel\nDo uczestników dubieńskiego grona młodzieżowego Związku Walki Zbrojnej – 2 należał też Bronisław Rumel, absolwent Liceum Krzemienieckiego. Proponujemy uwadze Czytelników szkic biograficzny o nim.\nBronisław Rumel urodził się 19 września 1916 r. w Kijowie w rodzinie Władysława (ur. w 1882 r.) i Janiny (ur. w 1884 r.) Rumlów. W 1918 r. wraz z synami Bronisławem, Stanisławem (ur. w 1912 r.) i Zygmuntem (ur. w 1915 r.) Janina Rumel przeniosła się do Warszawy. Przyczyną wyjazdu prawdopodobnie była niestabilna sytuacja polityczna. W 1920 r. Władysław Rumel również pozostawił Kijów wycofując się razem z Wojskiem Polskim. W 1919 r. żona z dziećmi przeprowadziła się do Białegostoku, a w 1920 r. rodzina połączyła się w Krzemieńcu, gdzie Władysław otrzymał stanowisko komisarza ziemskiego. W 1921 r. znów odbyła się przeprowadzka – ojciec jako uczestnik wojny polsko-bolszewickiej otrzymał ziemię w osadzie Orłopol w powiecie krzemienieckim. Tutaj rodzina Rumlów mieszkała przez cały okres międzywojenny i tu w 1923 r. urodziła się im córka Zofia.\nW latach 1927–1933 Bronisław uczył się w szkole podstawowej. W 1933 r. rozpoczął naukę w Liceum Krzemienieckim. Należał wówczas do Związku Młodzieży Wiejskiej. Jak sam zeznawał, jako członek tej organizacji pomagał czasami w nauce uczniom z pobliskich wiosek. W trakcie liceum w 1935 r. ukończył kurs pilotów szybowcowych kategorii «B», a w 1937 r. skończył szkołę. W tym roku został także powołany do wojska: 21 września 1938 r. w Równem ukończył szkołę podchorążych i odbył praktykę w 43 Pułku Piechoty w Dubnie. Po demobilizacji Bronisław zapisał się na dwuletni kurs pedagogiczny przy Liceum Krzemienieckim, gdzie kontynuował naukę do 15 czerwca 1939 r.\nNa początku wojny niemiecko-polskiej wyruszył na front do Cieszyna, później w szeregach swojej jednostki wojskowej cofnął się do Lwowa, a stamtąd wrócił do osady rodziców. Jego ojciec i brat też zostali zmobilizowani. Ojciec razem z cofającymi się jednostkami Wojska Polskiego trafił do Rumunii, a brat Zygmunt do niewoli do Armii Czerwonej, skąd na początku listopada 1939 r. wrócił do Dubna. Po powrocie z niewoli Zygmunt zamieszkał w domu Trautmanów na Zabramiu.\nNa początku stycznia 1940 r. Bronisław postanowił odwiedzić brata Stanisława, który przed wojną był właścicielem magazynu produkcji elektrotechnicznej w Warszawie. Po zapoznaniu się z sytuacją w niemieckiej strefie okupacji, już 15 lutego nielegalnie przeprowadził do Warszawy swoją matkę i siostrę Zofię, ratując je przed deportacją do oddalonych regionów ZSRR. Po powrocie przeprowadził się do Dubna i zamieszkał w domu swojej narzeczonej Jadwigi Trautman. Był bezrobotny, żył ze sprzedaży swoich rzeczy i drobnostek przywiezionych dla handlu z Warszawy: żyletek do golenia, strun do mandoliny, kart do gry, sacharyny itp.\nMieszkając w jednym budynku, Bronisław i Zygmunt otwarcie rozmawiali o konieczności walki z okupacyjnym reżimem bolszewickim. Żywili nadzieję na założenie mocnego ośrodka konspiracyjnego, zdolnego do rozpoczęcia walki o odzyskanie przez Polskę niepodległości. Bronisław był wówczas zwolennikiem organizacji, która zajmowałaby się wyłącznie spisywaniem faktów przestępstw popełnianych przez nowe władze. Bracia musieli opracować strukturę organizacji i jej strategię. Postanowili założyć organizacyjne trójki. Do swojej trójki Bronisław zaliczył Janinę Sułkowską i Teresę Trautman. Opracował także szyfr łączności i nauczył Janinę jak z niego korzystać. W styczniu chłopiec dowiedział się od niej, że na Wołyń z Warszawy przybył oficer, który będzie kierował polskim podziemiem.\nW czasie drugiej wizyty w Warszawie Bronisław przez cały miesiąc starał się nawiązać kontakty z polskim podziemiem, aby uzyskać instrukcje prowadzenia działalności konspiracyjnej na wschodnich ziemiach II RP. W ostatnich dniach swego pobytu w Warszawie spotkał Stanisława Garbera, przyjaciela swego brata Stanisława. Ten niechętnie prowadził rozmowy o konspiracji, ale dowiedziawszy się więcej o inicjatywie polskiej młodzieży w Dubnie i wiedząc, że Bronisław zamierza wracać do strefy sowieckiej okupacji, przekazał mu 50 ulotek, które zawierały treści mające umocnić patriotyzm Polaków. Po przywiezieniu ulotek Bronisław ostrożnie rozdawał je swoim znajomym. 30 z nich oddał Janinie Sułkowskiej. 20 marca 1940 r. jego trójka dowiedziała się o areszcie Bronisława Szewczyka, któremu Jadwiga oddała część ulotek. Przypuszczając, że Szewczyka zatrzymano właśnie z powodu przechowywania ulotek o treści antysowieckiej i obawiając się przeszukania ze strony NKWD, Bronisław włożył ulotki do puszki i zakopał je na podwórku Trautmanów.\n23 marca 1940 r. Dubieński Oddział Rejonowy NKWD aresztował Bronisława. Na przesłuchaniu 8 kwietnia 1940 r. przyznał się, że był uczestnikiem antysowieckiej organizacji, która miała na celu obalenie władzy sowieckiej.\n23 grudnia 1940 r. oskarżono go, że należy do organizacji kontrrewolucyjnej, że z polecenia swojego brata Zygmunta stworzył organizacyjną trójkę, opracował szyfr łączności między członkami podziemia, w styczniu 1940 r. nielegalnie przebywał w Warszawie, skąd przywiózł 50 ulotek, które rozpowszechniał wśród miejscowej młodzieży.\nNa początku stycznia 1941 r. sprawa Bronisława została skierowana do Rówieńskiego Sądu Obwodowego. 15 stycznia odbyło się posiedzenie sądowe, podczas którego Bronisław potwierdził swoje zeznania i oświadczył, że zawsze się uważał i uważa za polskiego patriotę. Decyzją sądu został oskarżony według art. 54–2, 54–11 КК USRR i skazany na najwyższą karę – rozstrzelanie z konfiskacją majątku. Według decyzji kolegium sądowego ds. kryminalnych Sądu Najwyższego ZSRR z dnia 5 kwietnia 1941 r., jego kasacja została odrzucona, a decyzja Rówieńskiego Sądu Obwodowego nie straciła swej ważności. 27 czerwca 1941 r. prośbę o ułaskawienie wobec Bronisława Rumla rozpatrzono na posiedzeniu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, gdzie pozostawiono wyrok bez zmian. Wiadomo, że w dniu 5 lipca 1941 r. wyrok jeszcze nie został wykonany, przynajmniej do sprawy dołączono zaświadczenie, w którym prezes kolegium ds. kryminalnych Sądu Najwyższego ZSRR wymaga od dowódcy Drugiego Oddziału NKWD, aby dołożyć wszystkich wysiłków, żeby kara śmierci została wykonana. Dalszy los Bronisława Rumla nie jest nam znany.\nWedług decyzji Rówieńskiego Sądu Obwodowego z dnia 25 czerwca 1998 r. wobec Bronisława Szewczyka zastosowano art. I Ustawy USRR «O rehabilitacji ofiar represji politycznych na Ukrainie» z dnia 17 kwietnia 1991 r.


Po co stosować adsorbenty i jak stosować węgiel aktywny - Żołądek\nZa pomocą tego narzędzia możesz złagodzić stan zatrucia, infekcji przewodu pokarmowego, wzdęć i innych dolegliwości. Ważne jest, aby wiedzieć, jak spożywać węgiel aktywny.\nWęgiel aktywny - adsorbent\nWęgiel aktywny składa się z małych czarnych granulek lub stałej czarnej gąbczastej porowatej substancji.\nNajczęściej ta substancja jest używana do produkcji filtrów do wody i specjalnych leków..\nWęgiel aktywny jako lek selektywnie usuwa toksyny i oczyszcza przewód pokarmowy. Z chemicznego punktu widzenia węgiel aktywny jest węglem poddanym działaniu tlenu..\nObróbka tlenowa sprawia, że węgiel jest bardzo porowaty. Małe pory znacznie zwiększają całkowitą powierzchnię węgla aktywnego, co pozwala na kontakt cieczy i gazów ze związkiem chemicznym..\nTakie właściwości chemiczne określają właściwości lecznicze węgla aktywnego. Węgiel adsorbuje szeroki zakres zanieczyszczeń i zanieczyszczeń, w tym chloru, zapachów i pigmentów.\nInne substancje, takie jak sód, fluorki i azotany, nie wchodzą w interakcje z węglem. Ponieważ adsorpcja odbywa się poprzez chemiczne wiązanie zanieczyszczeń z węglem, miejsca aktywne węgla drzewnego są ostatecznie wypełnione substancjami.\nDlaczego warto stosować lek w medycynie?\nPrawdopodobnie węgiel aktywowany jest w każdej apteczce.\nNajczęściej ludzie biorą węgiel aktywowany w celu leczenia zatrucia i przedawkowania. Substancja ta może być stosowana w połączeniu z innymi substancjami w celu bardziej skutecznego leczenia zatruć..\nWęgiel aktywowany jest przydatny w przypadku infekcji, zatruć i zatruć pokarmowych, ponieważ skutecznie adsorbuje toksyny i trucizny..\nLek jest również skuteczny w zatruciu silnymi kwasami i zasadami..\nNależy jednak zauważyć, że lek nie jest skuteczny w przypadku zatrucia następującymi substancjami:\nZatrucie wymienionymi substancjami wymaga innych środków medycznych. Lek nie jest głównym lekarstwem na zatrucie, przedawkowanie i infekcje żołądkowo-jelitowe. Jest to sposób na pilne złagodzenie stanu i zapobieganie poważnym konsekwencjom..\nW przypadku zatrucia należy zwykle wywołać wymioty i wziąć węgiel aktywowany z dużą ilością wody. Oprócz tych środków potrzebna jest pomoc medyczna..\nInne wskazania do stosowania leku:\nZapobieganie i leczenie patologii dróg żółciowych (cholestaza).\nŁagodzenie wzdęć i wzdęć.\nPozbycie się zgagi.\nLeczenie tych stanów węglem aktywnym jest mniej badane niż leczenie zatrucia. Istnieją jednak badania potwierdzające skuteczność leku w leczeniu cholestazy.\nZastosowanie węgla aktywnego na zgagę i wzdęcia może zarówno złagodzić stan, jak i go pogorszyć. Ten lek nie jest specjalistyczny do stosowania w takich warunkach..\nSposób użycia węgla aktywowanego jest wskazany w instrukcji\nAktywowany węgiel drzewny może pomóc poprawić czynność nerek poprzez zmniejszenie różnych odpadów metabolicznych..\nFiltrując żużel i inne zanieczyszczenia biologiczne, lek ułatwia aktywność filtracyjną nerek. Może to być szczególnie przydatne u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek..\nZdrowe nerki z reguły radzą sobie z funkcją samodzielnego filtrowania krwi. Jednak niektórzy pacjenci z chorobą nerek mają trudności z filtrowaniem mocznika i innych toksyn..\nWęgiel aktywowany eliminuje toksyny poprzez chemiczne wiązanie z tymi substancjami..\nNiektóre badania sugerują, że zastosowanie węgla aktywnego zmniejsza stężenie złego cholesterolu w ludzkiej krwi. Wynika to z faktu, że lek wiąże cholesterol i kwasy żółciowe zawierające cholesterol w jelicie, zapobiegając ich wchłanianiu do krwi i limfy.\nZakłada się, że przyjmowanie 24 g węgla aktywowanego dziennie zmniejsza całkowite stężenie cholesterolu w organizmie o 25%, a stężenie złego cholesterolu o 20%. Na tym tle poziom korzystnego cholesterolu wzrasta o 8-10%.\nWe współczesnej medycynie stosowanie węgla aktywowanego w celu poprawy poziomu cholesterolu we krwi nie jest powszechne, ponieważ istnieją bardziej skuteczne metody..\nZatrucie - wskazania do stosowania węgla aktywnego\nZasady stosowania leku zależą od stanu pacjenta. Dawkowanie może zależeć od masy ciała pacjenta i ciężkości patologii..\nPrzedawkowanie przy użyciu tego narzędzia jest niezwykle rzadkie. W przypadku przedawkowania leku i zatrucia zaleca się pobranie 50-100 g węgla aktywnego.\nUważa się, że przyjmowanie leku w takiej dawce pozwala uniknąć wchłaniania 75% toksyn i szkodliwych substancji chemicznych. Dzieci o podobnych warunkach zalecają niższą dawkę: 10-25 g.\nDawkowanie w innych schorzeniach waha się od 4-30 g dziennie w celu obniżenia poziomu cholesterolu i poprawy stanu nerek do 75 g z wzdęciami i wzdęciami.\nCzęsto stosowana jest zmienna dawka leku w zależności od masy ciała pacjenta. Dawka jest obliczana w taki sposób, że na jeden kilogram pacjenta przypada jeden gram leku. Tak więc pacjent o wadze 70 kg przyjmuje 70 g leku.\nWęgiel aktywny należy dokładnie umyć wodą. Jest to szczególnie ważne w przypadku zatrucia, ponieważ konieczne jest usunięcie toksyn z organizmu. Zaleca się picie 250–300 ml wody.\nWęgiel aktywowany jest uważany za bezpieczny lek. Działania niepożądane nie są częste i charakteryzują się dość łagodną manifestacją.\nJednak stosowanie leku może powodować nieprzyjemne skutki uboczne. Podczas przyjmowania leku pacjenci mogą skarżyć się na nudności i wymioty.\nZaparcia mogą również wystąpić w przypadku przedawkowania. Krzesło jest często pomalowane na czarno.\nWęgiel aktywowany nie powinien być podawany nieprzytomnym pacjentom. Podczas wymiotów i aspiracji składniki leku mogą dostać się do płuc, co może powodować problemy z oddychaniem..\nWęgiel aktywowany może zaostrzać objawy u pacjentów z porfirią, rzadkimi chorobami genetycznymi skóry, jelit i układu nerwowego. Warto również zauważyć, że węgiel aktywowany zmniejsza wchłanianie niektórych leków podczas jego przyjmowania, zmniejszając w ten sposób skuteczność leczenia.\nTak więc węgiel aktywowany jest doskonałym uniwersalnym adsorbentem z minimalną liczbą niepożądanych reakcji..\nJak wziąć węgiel aktywowany w przypadku zatrucia, wideo mówi:\nWęgiel aktywny: użyj jako adsorbentu\nNa każdy problem żołądkowy większość ludzi chwyta się węgla aktywowanego, którego użycie jest uważane za najbezpieczniejsze i najbardziej skuteczne. Jest to pewna substancja powstająca w wyniku spalania drewna przy braku tlenu.\nPoznaj: niesamowite naturalne lekarstwo\nJeśli musisz kupić węgiel aktywny w aptece, zwracamy uwagę na jego wygląd: czarny proszek prasowany w tabletki, bezwonny i bez smaku.\nGdy wchodzi do błony śluzowej jamy ustnej, węgiel przypomina gąbkę z małymi otworami i kanałami. Absorbują toksyny, różne substancje toksyczne, gazy, a nawet bakterie. Jednym słowem: węgiel aktywny jest w stanie zneutralizować niebezpieczne substancje. Przy właściwym stosowaniu lek naturalny jest znacznie bardziej skuteczny niż drogie nowoczesne leki..\nKorzyści z węgla aktywnego\nW domowej apteczce wśród wielu leków musi być również obecny węgiel aktywny, którego zastosowanie jest odpowiednie do użytku wewnętrznego i zewnętrznego w postaci kąpieli lub kompresów. Jeśli występują problemy skórne, należy zastosować kompresy na uszkodzonych obszarach: węgiel jest w stanie wyciągnąć toksyczne i inne szkodliwe substancje wydzielane przez pory skóry. Podczas leczenia dużej powierzchni skóry węgiel aktywowany jest również wezwany do pomocy. Zastosowanie tego ostatniego w tym przypadku polega na zanurzeniu całego ciała w kąpieli: do jego zawartości dodaje się 2 szklanki proszku węglowego. Przy różnych stanach zapalnych skóry, infekcjach, obrażeniach spowodowanych przez trujące rośliny, ukąszeniach pszczół i innych różnych owadów, a także trujących pająków i węży, niezbędny asystent pomoże - węgiel aktywowany. Nie należy odkładać stosowania tego leku: węgiel aktywny uratował życie więcej niż jednej osobie, szczególnie w warunkach, w których nie było opieki medycznej. Jak widać, zalety takiego naturalnego środka są oczywiste:\n- Jest dość łatwy w użyciu;\n- przystępne dla konsumentów i tanie;\n- nieszkodliwy i dość skuteczny.\nEksperci zalecają stosowanie węgla aktywowanego do zatrucia, nudności, wymiotów, gazu w jelitach i biegunki..\nKiedy pojawią się pierwsze oznaki zatrucia, zaleca się użycie do 30 tabletek węgla. Przyjęto formułę obliczeniową: tabletkę węgla na 10 kg masy: zaleca się natychmiast wypić do 10 łyżek węgla aktywnego zmieszanego z wodą. Następnie ponownie dodaj wodę do szklanki i wypij pozostały węgiel. Jeśli pacjent zużył coś w ciągu ostatnich dwóch godzin, lepiej zwiększyć ilość węgla. Procedurę powtarza się po 10 minutach. Żołądek myje się tym samym roztworem w przypadku zatrucia lub gdy trucizny dostają się do organizmu przez unoszące się w powietrzu kropelki. W każdym razie pacjent powinien zostać zabrany do szpitala w celu dalszego leczenia i obserwacji..\nW sytuacjach awaryjnych węgiel można zużywać w dużych ilościach, ale nie ma powodów do obaw - nie można go otruć. Jedyne „ale”: wydala zarówno szkodliwe, jak i użyteczne substancje z organizmu, dlatego po przyjęciu tego leku konieczne jest leczenie rehabilitacyjne.\nWęgiel aktywny: zwalczanie alergii\nWiadomo, że przy przewlekłych procesach zapalnych i alergiach w organizmie gromadzi się masa toksycznych produktów przemiany materii. W związku z tym kompleksowe leczenie takich chorób obejmuje również kursy przyjmowania węgla z późniejszą odbudową jelita. Dlatego jeśli jesteś uczulony, na ratunek przyjdzie naturalny lek. Przebieg leczenia jest zaplanowany na 10 dni raz w roku. Weź węgiel 2 tabletki trzy razy dziennie po posiłku.\nAle bez konsultacji z lekarzem przyjmowanie węgla aktywowanego w przypadku alergii nadal nie jest zalecane. W ten sposób organizm osłabiony przez choroby przewlekłe może być szkodliwy..\nWęgiel aktywowany (lub aktywny) (z łac. Carbo activatus) jest adsorbentem - substancją o wysoce rozwiniętej porowatej strukturze, która jest uzyskiwana z różnych materiałów organicznych zawierających węgiel, takich jak węgiel drzewny, koks węglowy, koks naftowy, łupina orzecha kokosowego, orzech, nasiona moreli, oliwek i innych roślin owocowych. Węgiel aktywny (karben) wytwarzany z łupin orzecha kokosowego jest uważany za najlepszy pod względem jakości czyszczenia i żywotności, a ze względu na swoją wysoką wytrzymałość może być wielokrotnie regenerowany.\nZ punktu widzenia chemii węgiel aktywny jest jedną z form węgla o niedoskonałej strukturze, praktycznie nie zawierającą zanieczyszczeń. Węgiel aktywowany stanowi 87-97% wagowych węgla i może również zawierać wodór, tlen, azot, siarkę i inne substancje. W swoim składzie chemicznym węgiel aktywny jest podobny do grafitu, materiału stosowanego również w zwykłych ołówkach. Węgiel aktywowany, diament, grafit - wszystkie są różnymi formami węgla, praktycznie nie zawierającymi zanieczyszczeń. Zgodnie z ich cechami strukturalnymi węgle aktywne należą do grupy mikrokrystalicznych rodzajów węgla - są to kryształy grafitu składające się z płaszczyzn o długości 2-3 nm, które z kolei tworzą pierścienie heksagonalne. Jednak typowa orientacja poszczególnych płaszczyzn siatki względem siebie w graficie w węglach aktywnych jest naruszona - warstwy są losowo przesuwane i nie pokrywają się w kierunku prostopadłym do ich płaszczyzny. Oprócz krystalitów grafitu węgle aktywowane zawierają od jednej do dwóch trzecich amorficznego węgla, a wraz z nim są heteroatomy. Niejednorodna masa, składająca się z krystalitów grafitu i amorficznego węgla, określa szczególną porowatą strukturę węgli aktywowanych, a także ich właściwości adsorpcyjne i fizyko-mechaniczne. Obecność chemicznie związanego tlenu w strukturze węgli aktywowanych, tworzących powierzchniowe związki chemiczne o charakterze zasadowym lub kwaśnym, znacząco wpływa na ich właściwości adsorpcyjne. Zawartość popiołu w węglu aktywnym może wynosić 1-15%, czasem znieczulana do 0,1-0,2%.\nWęgiel aktywowany ma ogromną liczbę porów, a zatem ma bardzo dużą powierzchnię, dzięki czemu ma wysoką adsorpcję (1 g węgla aktywnego, w zależności od technologii wytwarzania, ma powierzchnię od 500 do 1500 m2). Jest to wysoki poziom porowatości, który sprawia, że węgiel aktywny jest „aktywowany”. Wzrost porowatości węgla aktywnego następuje podczas specjalnej obróbki - aktywacji, która znacznie zwiększa powierzchnię adsorpcyjną.\nW węglu aktywnym wyróżnia się makro-, mezo- i mikropory. W zależności od wielkości cząsteczek, które muszą być utrzymywane na powierzchni węgla, węgiel musi być wytwarzany przy różnych proporcjach wielkości porów. Pory w węglu aktywnym są klasyfikowane według ich wymiarów liniowych - X (połowa szerokości - dla modelu porów typu szczelinowego, promień - dla cylindrycznego lub sferycznego):\nAdsorpcja w mikroporach (objętość właściwa 0,2-0,6 cm 3 / g i 800-1000 m2 / g), porównywalna pod względem wielkości z adsorbowanymi cząsteczkami, charakteryzuje się głównie mechanizmem wypełniania objętościowego. Podobnie adsorpcja występuje również w supermikroporach (objętość właściwa 0,15-0,2 cm3 / g) - pośrednich obszarach między mikroporami i mezoporami. W tym obszarze właściwości mikroporów stopniowo degenerują się, manifestują się właściwości mezoporów. Mechanizm adsorpcji w mezoporach polega na sekwencyjnym tworzeniu warstw adsorpcyjnych (adsorpcja wielocząsteczkowa), która kończy się wypełnieniem porów przez mechanizm kondensacji kapilarnej. W konwencjonalnych atomach węgla objętość właściwa mezoporów wynosi 0,02-0,10 cm3 / g, powierzchnia właściwa wynosi 20-70 m2 / g; jednak w przypadku niektórych węgli aktywowanych (na przykład rozjaśniania) wskaźniki te mogą osiągnąć odpowiednio 0,7 cm3 / gi 200-450 m2 / g. Makropory (objętość właściwa i powierzchnia odpowiednio 0,2-0,8 cm 3 / g i 0,5-2,0 m2 / g) służą jako kanały transportowe prowadzące cząsteczki zaabsorbowanych substancji do przestrzeni adsorpcyjnej granulek węgla aktywnego. Mikro- i mezopory stanowią największą część powierzchni węgla aktywowanego; w związku z tym mają największy wpływ na ich właściwości adsorpcyjne. Mikropory szczególnie dobrze nadają się do adsorpcji małych cząsteczek, a mezopory do adsorpcji większych cząsteczek organicznych. Decydujący wpływ na strukturę porów węgla aktywnego ma surowiec, z którego są one uzyskiwane. Węgle aktywowane oparte na łupinach orzecha kokosowego charakteryzują się większym udziałem mikroporów, a węgle aktywne na bazie węgla - większy udział mezoporów. Duża część makroporów jest charakterystyczna dla węgli aktywowanych na bazie drewna. W węglu aktywnym z reguły istnieją wszystkie rodzaje porów, a krzywa różnicowa rozkładu ich wielkości objętości ma 2-3 maksima. W zależności od stopnia rozwoju supermikroporów węgle aktywne wyróżniają się wąskim rozkładem (pory te praktycznie nie występują) i szerokim (znacznie rozwiniętym).\nW porach węgla aktywnego występuje przyciąganie międzycząsteczkowe, które prowadzi do pojawienia się sił adsorpcji (sił Van der Waltza), które ze swej natury są podobne do siły grawitacji, z tą różnicą, że działają na poziomie molekularnym, a nie astronomicznym. Siły te powodują reakcję podobną do reakcji strącania, w której zaadsorbowane substancje można usunąć ze strumieni wody lub gazu. Cząsteczki usuniętych zanieczyszczeń są utrzymywane na powierzchni węgla aktywnego przez siły międzycząsteczkowe Van der Waalsa. Tak więc aktywowane węgle usuwają zanieczyszczenia z substancji, które mają być oczyszczone (w przeciwieństwie, na przykład, z przebarwień, gdy cząsteczki kolorowych zanieczyszczeń nie są usuwane, ale chemicznie przekształcają się w bezbarwne cząsteczki). Mogą również zachodzić reakcje chemiczne między substancjami zaadsorbowanymi a powierzchnią węgla aktywnego. Procesy te nazywane są adsorpcją chemiczną lub chemisorpcją, jednak głównie proces adsorpcji fizycznej zachodzi podczas interakcji węgla aktywnego z materią zaadsorbowaną. Chemisorpcja jest szeroko stosowana w przemyśle do oczyszczania gazu, odgazowywania, separacji metali, a także w badaniach naukowych. Adsorpcja fizyczna jest odwracalna, to znaczy zaadsorbowane substancje można oddzielić od powierzchni i przywrócić do ich pierwotnego stanu w określonych warunkach. Podczas chemisorpcji zaadsorbowana substancja wiąże się z powierzchnią poprzez wiązania chemiczne, zmieniając jej właściwości chemiczne. Chemisorpcja nie jest odwracalna.\nNiektóre substancje są słabo adsorbowane na powierzchni zwykłych węgli aktywowanych. Takie substancje obejmują amoniak, dwutlenek siarki, pary rtęci, siarkowodór, formaldehyd, chlor i cyjanowodór. Do skutecznego usuwania takich substancji stosuje się węgle aktywowane impregnowane specjalnymi chemikaliami. Impregnowany węgiel aktywny jest stosowany w specjalistycznych obszarach zastosowania oczyszczania powietrza i wody, w respiratorach, do celów wojskowych, w przemyśle jądrowym itp..\nDo produkcji węgla aktywnego za pomocą pieców różnych typów i konstrukcji. Najczęściej stosowane są: piece półkowe, szybowe, poziome i pionowe obrotowe oraz reaktory ze złożem fluidalnym. Główne właściwości węgli aktywnych, a przede wszystkim porowata struktura, są określone przez rodzaj surowca zawierającego węgiel i sposób jego przetwarzania. Najpierw surowce zawierające węgiel kruszy się do wielkości cząstek 3-5 cm, a następnie poddaje się karbonizacji (pirolizie) - wypalaniu w wysokiej temperaturze w atmosferze obojętnej bez powietrza w celu usunięcia substancji lotnych. Na etapie karbonizacji powstaje szkielet przyszłego węgla aktywnego - pierwotna porowatość i wytrzymałość.\nJednak otrzymany zwęglony węgiel (karbonizat) ma słabe właściwości adsorpcyjne, ponieważ jego pory są małe, a pole powierzchni wewnętrznej jest bardzo małe. Dlatego karbonizat poddaje się aktywacji w celu uzyskania określonej struktury porów i poprawy właściwości adsorpcyjnych. Istotą procesu aktywacji jest otwarcie porów w materiale węglowym w stanie zamkniętym. Odbywa się to albo termochemicznie: wstępnie impregnowane roztworem chlorku cynku ZnCl2), węglan potasu K2)Z3) lub niektóre inne związki i podgrzane do 400–600 ° C bez dostępu powietrza lub, najczęstszym sposobem przetwarzania - przegrzana para wodna lub dwutlenek węgla CO2) lub ich mieszanina w temperaturze 700–900 ° C w ściśle kontrolowanych warunkach. Aktywacja parą polega na utlenianiu produktów zwęglonych do gazowych zgodnie z reakcją - C + H2)O -> CO + H2); lub z nadmiarem pary wodnej - C + 2H2)О -> СО2)+2H2). Powszechny odbiór podawania do aparatu w celu aktywacji jednocześnie nasyconą parą ograniczonej ilości powietrza. Część węgla wypala się, a wymagana temperatura jest osiągana w przestrzeni reakcyjnej. Wydajność węgla aktywnego w tym wariancie procesu jest znacznie zmniejszona. Węgiel aktywny otrzymuje się również przez termiczny rozkład polimerów syntetycznych (np. Polichlorek winylidenu).\nAktywacja za pomocą pary wodnej pozwala uzyskać węgiel o wewnętrznej powierzchni do 1500 m2 na gram węgla. Ze względu na tę ogromną powierzchnię węgle aktywowane są doskonałymi adsorbentami. Jednak nie cały ten obszar może być dostępny do adsorpcji, ponieważ duże cząsteczki adsorbowanych substancji nie mogą przenikać małych porów. W procesie aktywacji rozwija się wymagana porowatość i powierzchnia właściwa, następuje znaczny spadek masy ciała stałego, zwany spalaniem.\nW wyniku aktywacji termochemicznej powstaje gruboziarnisty węgiel aktywny, który jest wykorzystywany do bielenia. Aktywacja parą powoduje powstanie drobno porowatego węgla aktywnego stosowanego do oczyszczania..\nNastępnie węgiel aktywny jest schładzany i poddawany wstępnemu sortowaniu i przesiewaniu, gdzie szlam jest przesiewany, a następnie, w zależności od potrzeby uzyskania określonych parametrów, węgiel aktywny jest poddawany dodatkowej obróbce: myciu kwasem, impregnacji (impregnacji różnymi chemikaliami), mieleniu i suszeniu. Następnie węgiel aktywny jest pakowany w opakowania przemysłowe: torby lub duże torby.\nWęgiel aktywny jest klasyfikowany według rodzaju surowca, z którego jest wytwarzany (węgiel, drewno, orzech kokosowy itp.), Według metody aktywacji (termochemicznej i pary) oraz według jego przeznaczenia (gaz, odzysk, klarowanie i węglowe nośniki sorbentów chemicznych), a także formę wydania. Obecnie węgiel aktywny jest dostępny głównie w następujących postaciach:\nproszek węgla aktywnego,\ngranulowany (kruszony, cząstki o nieregularnym kształcie) węgiel aktywny,\nwytłaczany (cylindryczny granulat) węgiel aktywny,\ntkanina z węgla aktywnego.\nSproszkowany węgiel aktywny ma cząstki mniejsze niż 0,1 mm (ponad 90% całkowitego składu). Węgiel proszkowy służy do przemysłowego czyszczenia płynów, w tym do oczyszczania ścieków bytowych i przemysłowych. Po adsorpcji sproszkowany węgiel należy oddzielić od cieczy czyszczonych przez filtrację..\nGranulowane cząstki węgla aktywnego o wielkości od 0,1 do 5 mm (ponad 90% składu). Granulowany węgiel aktywny służy do oczyszczania cieczy, głównie do oczyszczania wody. Podczas czyszczenia cieczy węgiel aktywny jest umieszczany w filtrach lub adsorberach. Węgle aktywowane o większych cząstkach (2–5 mm) służą do oczyszczania powietrza i innych gazów.\nUkształtowany węgiel aktywny jest węglem aktywnym w postaci różnych kształtów geometrycznych, w zależności od zastosowania (cylindry, tabletki, brykiety itp.). Formowany węgiel drzewny służy do oczyszczania różnych gazów i powietrza. Podczas oczyszczania gazów węgiel aktywny jest również umieszczany w filtrach lub adsorberach.\nEkstrudowany węgiel produkowany jest z cząstek w postaci cylindrów o średnicy od 0,8 do 5 mm, jest zwykle impregnowany (impregnowany) specjalnymi chemikaliami i stosowany w katalizie.\nTkaniny impregnowane węglem są dostępne w różnych kształtach i rozmiarach; najczęściej stosuje się je do oczyszczania gazów i powietrza, na przykład w samochodowych filtrach powietrza..\nRozmiar granululometryczny (granulometria) - rozmiar głównej części granulek węgla aktywnego. Jednostka: milimetry (mm), siatka USS (amerykańska) i siatka BSS (angielska). Tabela konwersji wielkości cząstek siatki USS - milimetry (mm) znajduje się w odpowiednim pliku.\nGęstość nasypowa to masa materiału wypełniającego objętość jednostkową pod własnym ciężarem. Jednostka miary - gram na centymetr sześcienny (g / cm 3).\nPole powierzchni - pole powierzchni bryły związane z jej masą. Jednostka miary - metr kwadratowy na gram węgla (m 2 / g).\nTwardość (lub wytrzymałość) - wszyscy producenci i konsumenci węgla aktywnego stosują znacznie różne metody określania wytrzymałości. Większość metod opiera się na następującej zasadzie: próbkę węgla aktywnego poddaje się obciążeniom mechanicznym, a miarą wytrzymałości jest ilość drobnych frakcji powstających podczas niszczenia węgla lub mielenia średnich rozmiarów. Jako miarę siły weź udział nieuszkodzonego węgla w procentach (%).\nWilgotność - ilość wilgoci zawartej w węglu aktywnym. Jednostka miary - procent (%).\nPopiół - ilość popiołu (czasem brany jest pod uwagę tylko rozpuszczalny w wodzie) w węglu aktywnym. Jednostka miary - procent (%).\npH ekstraktu wodnego - wartość pH roztworu wodnego po zagotowaniu w nim części węgla aktywnego.\nEfekt ochronny - pomiar czasu adsorpcji węgla przez określony gaz przed rozpoczęciem przesyłania minimalnych stężeń gazu przez warstwę węgla aktywnego. Ten test stosuje się do węgli używanych do oczyszczania powietrza. Najczęściej węgiel aktywny bada się na benzenie lub tetrachlorku węgla (inaczej CCl4).\nAdsorpcja STS (adsorpcja na tetrachlorku węgla) - tetrachlorek węgla przepuszcza się przez objętość węgla aktywnego, nasycenie zachodzi do stałej masy, a następnie uzyskiwana jest ilość zaadsorbowanej pary, w odniesieniu do udziału węgla w procentach (%).\nWskaźnik jodu (adsorpcja jodu, liczba jodu) - ilość jodu w miligramach, która może zaabsorbować 1 gram węgla aktywnego w postaci proszku z rozcieńczonego roztworu wodnego. Jednostka miary - mg / g.\nAdsorpcja błękitu metylenowego - liczba miligramów błękitu metylenowego zaabsorbowanych przez jeden gram węgla aktywnego z roztworu wodnego. Jednostka miary - mg / g.\nOdbarwienie melasy (liczba lub wskaźnik melasy, wskaźnik melasy) - ilość węgla aktywnego w miligramach wymagana do 50% klarowania standardowego roztworu melasy.\nWęgiel aktywny adsorbuje organiczne, wysokocząsteczkowe substancje o strukturze niepolarnej, na przykład: rozpuszczalniki (chlorowane węglowodory), barwniki, olej itp. Zdolności adsorpcyjne rosną wraz ze spadkiem rozpuszczalności w wodzie, z większą strukturą niepolarną i wzrostem masy cząsteczkowej. Węgle aktywowane adsorbują opary substancji o stosunkowo wysokich temperaturach wrzenia (na przykład benzen C.6N.6), gorzej - związki lotne (np. amoniak NH3)) Przy względnych ciśnieniach pary pR/ Rnas mniej niż 0,10-0,25 (strR - ciśnienie równowagowe zaadsorbowanej substancji, strnas - nasycona prężność pary) węgiel aktywny nieznacznie absorbuje parę wodną. Jednak dla pR/ Rnas powyżej 0,3-0,4 obserwuje się zauważalną adsorpcję, aw przypadku pR/ Rnas = 1, prawie wszystkie mikropory są wypełnione parą wodną. Dlatego ich obecność może komplikować wchłanianie docelowej substancji..\nWęgiel aktywny jest szeroko stosowany jako adsorbent, który pochłania opary z emisji gazów (na przykład podczas oczyszczania powietrza z dwusiarczku węgla CS2)), wychwytywanie oparów lotnych rozpuszczalników w celu ich odzysku, do oczyszczania roztworów wodnych (na przykład syropów cukrowych i napojów alkoholowych), picia i ścieków, masek gazowych, w technologii próżniowej, na przykład do tworzenia pomp sorpcyjnych, w chromatografii adsorpcji gazowej, do wypełniania pochłaniaczy zapachów w lodówkach, oczyszczaniu krwi, absorpcji szkodliwych substancji z przewodu pokarmowego itp. Węgiel aktywowany może być również nośnikiem dodatków katalitycznych i katalizatorem polimeryzacji. Aby nadać właściwości katalityczne węglowi aktywnemu, do makro- i mezoporów dodaje się specjalne dodatki.\nWraz z rozwojem przemysłowej produkcji węgla aktywnego wykorzystanie tego produktu stale rośnie. Obecnie węgiel aktywny jest wykorzystywany w wielu procesach oczyszczania wody, przemyśle spożywczym, w procesach technologii chemicznej. Ponadto oczyszczanie spalin i ścieków opiera się głównie na adsorpcji węgla aktywnego. Wraz z rozwojem technologii atomowej węgiel aktywny jest głównym adsorbentem radioaktywnych gazów i ścieków w elektrowniach jądrowych. W XX wieku zastosowanie węgla aktywnego pojawiło się w złożonych procesach medycznych, na przykład w hemofiltracji (oczyszczanie krwi za pomocą węgla aktywnego). Używany jest węgiel aktywny:\ndo uzdatniania wody (oczyszczanie wody z dioksyn i ksenobiotyków, węglowodany);\nw przemyśle spożywczym w produkcji napojów alkoholowych, napojów o niskiej zawartości alkoholu i piwa, klarowania wina, w produkcji filtrów papierosowych, oczyszczania dwutlenku węgla w produkcji napojów gazowanych, oczyszczania roztworów skrobi, syropów cukrowych, glukozy i ksylitolu, klarowania i dezodoryzacji olejów i tłuszczów, w produkcji cytryny i mleka i inne kwasy;\nw przemyśle chemicznym, produkcji ropy i gazu oraz w przetwórstwie w celu klarowania plastyfikatorów, jako nośnika katalizatora, w produkcji olejów mineralnych, chemikaliów i farb, w produkcji gumy, w produkcji włókien chemicznych, do oczyszczania roztworów amin, do odzyskiwania oparów rozpuszczalników organicznych;\nw działaniach na rzecz środowiska w zakresie oczyszczania ścieków przemysłowych, usuwania wycieków ropy naftowej i produktów naftowych, oczyszczania gazów spalinowych w spalarniach, oczyszczania gazów wentylacyjnych i emisji do powietrza;\nw przemyśle wydobywczym i hutniczym do produkcji elektrod, do flotacji rud mineralnych, do wydobywania złota z roztworów i masy celulozowej w przemyśle złotniczym;\nw przemyśle paliwowym i energetycznym do uzdatniania kondensatu pary i wody w kotle;\nw przemyśle farmaceutycznym do czyszczenia roztworów w produkcji leków, w produkcji tabletek węglowych, antybiotyków, substytutów krwi, tabletek Allohol;\nw medycynie do oczyszczania organizmów zwierzęcych i ludzkich z toksyn, bakterii podczas oczyszczania krwi;\nw produkcji środków ochrony indywidualnej (maski przeciwgazowe, maski oddechowe itp.);\nWoda jest klasyfikowana jako ścieki, wody gruntowe i wody pitnej. Charakterystyczną cechą tej klasyfikacji jest stężenie zanieczyszczeń, którymi mogą być rozpuszczalniki, pestycydy i / lub fluorowcowane węglowodory, takie jak chlorowane węglowodory. Wyróżnia się następujące zakresy stężeń, w zależności od rozpuszczalności:\n10-350 g / litr dla wody pitnej,\nUzdatnianie wody basenów nie odpowiada tej klasyfikacji, ponieważ tutaj mamy do czynienia z odchlorowaniem i dezonacją, a nie czystym adsorpcyjnym usuwaniem zanieczyszczenia. Odchlorowanie i dezonowanie jest skutecznie stosowane w uzdatnianiu wody w basenie przy użyciu węgla aktywnego z łupin orzecha kokosowego, co ma zalety ze względu na dużą powierzchnię adsorpcji, a zatem ma doskonały efekt odchlorowania przy dużej gęstości. Wysoka gęstość umożliwia przepływ wsteczny bez aktywowania węgla aktywnego z filtra.\nGranulowany węgiel aktywny jest stosowany w stacjonarnych stacjonarnych układach adsorpcyjnych. Zanieczyszczona woda przepływa przez stałą warstwę węgla aktywnego (głównie od góry do dołu). Aby swobodnie funkcjonować ten system adsorpcji, woda musi być wolna od cząstek stałych. Można to zagwarantować poprzez odpowiednią obróbkę wstępną (na przykład przez filtr piaskowy). Cząstki, które dostają się do filtra stałego, można usunąć przez przeciwny przepływ w układzie adsorpcyjnym..\nWiele procesów przemysłowych emituje szkodliwe gazy. Te toksyczne substancje nie powinny być uwalniane do powietrza. Najczęstszymi toksycznymi substancjami w powietrzu są rozpuszczalniki, które są niezbędne do produkcji materiałów codziennego użytku. Do oddzielania rozpuszczalników (głównie węglowodorów, takich jak chlorowane węglowodory) można z powodzeniem stosować węgiel aktywny ze względu na jego właściwości hydrofobowe..\nOczyszczanie powietrza dzieli się na oczyszczanie powietrza z zanieczyszczonego powietrza i odzyskiwanie rozpuszczalników zgodnie z ilością i stężeniem zanieczyszczenia w powietrzu. Przy wysokich stężeniach taniej jest odzyskiwać rozpuszczalniki z węgla aktywnego (na przykład przez parę wodną). Ale jeśli substancje toksyczne występują w bardzo niskim stężeniu lub w mieszaninie, której nie można ponownie wykorzystać, stosuje się węgiel aktywowany w kształcie jednorazowego użytku. Formowany węgiel aktywny jest stosowany w stałych układach adsorpcyjnych. Zanieczyszczone strumienie wentylacyjne przez stałą warstwę węgla przechodzą w jednym kierunku (głównie od dołu do góry).\nJednym z głównych obszarów zastosowania impregnowanego węgla aktywnego jest oczyszczanie gazów i powietrza. W wyniku wielu procesów technicznych zanieczyszczone powietrze zawiera toksyczne substancje, których nie można całkowicie usunąć konwencjonalnym węglem aktywnym. Te toksyczne substancje, głównie nieorganiczne lub niestabilne, polarne substancje, mogą być bardzo toksyczne nawet w niskich stężeniach. W tym przypadku stosuje się impregnowany węgiel aktywny. Czasami w wyniku różnych pośrednich reakcji chemicznych między składnikiem zanieczyszczenia a substancją czynną w węglu aktywnym zanieczyszczenie można całkowicie usunąć z zanieczyszczonego powietrza. Węgle aktywowane są impregnowane (impregnowane) srebrem (do oczyszczania wody pitnej), jodem (do oczyszczania z dwutlenku siarki), siarki (do oczyszczania z rtęci), alkaliami (do oczyszczania z gazowych kwasów i gazów - chlor, dwutlenek siarki, dwutlenek azotu itp. itp.), Kwas (do czyszczenia z gazowych zasad i amoniaku).\nPonieważ adsorpcja jest procesem odwracalnym i nie zmienia powierzchni ani składu chemicznego węgla aktywnego, zanieczyszczenia można usunąć z węgla aktywnego przez desorpcję (uwalnianie zaadsorbowanych substancji). Siła van der Waalsa, która jest główną siłą napędową adsorpcji, jest osłabiona, dlatego w celu usunięcia zanieczyszczenia z powierzchni węgla stosuje się trzy metody techniczne:\nMetoda fluktuacji temperatury: wpływ siły van der Waalsa maleje wraz ze wzrostem temperatury. Temperatura wzrasta z powodu gorącego strumienia azotu lub wzrostu ciśnienia pary w temperaturze 110–160 ° C.\nMetoda fluktuacji ciśnienia: wraz ze spadkiem ciśnienia cząstkowego zmniejsza się wpływ siły Van der Walsa.\nEkstrakcja - desorpcja w fazach ciekłych. Zaadsorbowane substancje są chemicznie usuwane..\nWszystkie te metody są niewygodne, ponieważ zaadsorbowanych substancji nie można całkowicie usunąć z powierzchni węgla. Znaczna ilość zanieczyszczeń pozostaje w porach węgla aktywnego. Podczas regeneracji parowej 1/3 wszystkich zaadsorbowanych substancji nadal pozostaje w węglu aktywnym.\nPrzez regenerację chemiczną rozumie się traktowanie sorbentem płynnymi lub gazowymi odczynnikami organicznymi lub nieorganicznymi w temperaturze z reguły nie wyższej niż 100 ° C. Regeneruj chemicznie zarówno sorbenty węglowe, jak i inne niż węglowe. W wyniku tej obróbki sorbat jest desorbowany w postaci niezmienionej lub produkty jego oddziaływania ze środkiem regenerującym są desorbowane. Regeneracja chemiczna często odbywa się bezpośrednio w aparacie adsorpcyjnym. Większość metod regeneracji chemicznej jest wąsko wyspecjalizowanych dla określonego rodzaju sorbinianu..\nRegeneracja termiczna w niskiej temperaturze polega na traktowaniu sorbentu parą lub gazem w temperaturze 100–400 ° С. Ta procedura jest dość prosta iw wielu przypadkach jest przeprowadzana bezpośrednio w adsorberach. Ze względu na wysoką entalpię parę wodną najczęściej stosuje się do regeneracji termicznej w niskiej temperaturze. Jest bezpieczny i dostępny w produkcji..\nRegeneracja chemiczna i regeneracja termiczna w niskiej temperaturze nie zapewniają pełnego odzysku węgli adsorpcyjnych. Regeneracja termiczna jest procesem bardzo złożonym, wieloetapowym, wpływającym nie tylko na sorbat, ale również na sam sorbent. Regeneracja termiczna jest zbliżona do technologii węgla aktywnego. Podczas karbonizacji różnych rodzajów sorbinianów na węglu większość zanieczyszczeń rozkłada się w temperaturze 200–350 ° C, aw temperaturze 400 ° C zwykle około połowy całkowitego adsorbatu ulega zniszczeniu. CO, CO2), CH4 - główne produkty rozkładu organicznego sorbatu uwalniane są po podgrzaniu do 350 - 600 ° C. Teoretycznie koszt takiej regeneracji wynosi 50% kosztu nowego węgla aktywnego. Sugeruje to potrzebę kontynuowania poszukiwań i rozwoju nowych wysoce skutecznych metod regeneracji sorbentów.\nReaktywacja - całkowita regeneracja węgla aktywnego za pomocą pary w temperaturze 600 ° C. Zanieczyszczenie jest spalane w tej temperaturze bez spalania węgla. Jest to możliwe ze względu na niskie stężenie tlenu i obecność znacznej ilości pary. Para wodna selektywnie reaguje z zaadsorbowanymi substancjami organicznymi wykazującymi wysoką reaktywność w wodzie w tych wysokich temperaturach, z zachowaniem całkowitego spalania. Jednak nie można uniknąć minimalnego spalania węgla. Stratę tę należy zrekompensować nowym węglem. Po reaktywacji często zdarza się, że węgiel aktywny wykazuje większą powierzchnię wewnętrzną i wyższą reaktywność niż węgiel pierwotny. Fakty te wynikają z powstawania dodatkowych porów i zanieczyszczeń koksujących w węglu aktywnym. Zmienia się także struktura porów - zwiększają się. Reaktywację przeprowadza się w piecu reaktywacyjnym. Istnieją trzy rodzaje pieców: obrotowe, szybowe i o zmiennym przepływie gazu. Piec o zmiennym przepływie gazu ma zalety ze względu na niskie straty podczas spalania i tarcia. Węgiel aktywny jest ładowany do strumienia powietrza, a gazy spalinowe mogą być przenoszone przez ruszt. Węgiel aktywny częściowo staje się płynny z powodu intensywnego przepływu gazu. Gazy transportują również produkty spalania podczas reaktywacji z węgla aktywnego do dopalacza. Powietrze jest dodawane do dopalacza, więc gazy, które nie zostały całkowicie zapalone, mogą teraz zostać spalone. Temperatura wzrasta do około 1200 ° C. Po spaleniu gaz przepływa do myjki gazowej, w której schładza się go do temperatury między 50-100 ° C w wyniku chłodzenia wodą i powietrzem. W tej komorze kwas chlorowodorowy powstały z zaadsorbowanych chlorowęglowodorów z oczyszczonego węgla aktywnego neutralizuje się wodorotlenkiem sodu. Ze względu na wysoką temperaturę i szybkie chłodzenie nie powstają toksyczne gazy (takie jak dioksyny i furany).\nNajwcześniejsze historyczne wzmianki o wykorzystaniu węgla miały miejsce w starożytnych Indiach, gdzie pisma w sanskrycie mówiły, że woda pitna musi najpierw przepłynąć przez węgiel, przechowywana w miedzianych naczyniach i wystawiona na działanie promieni słonecznych..\nUnikalne i korzystne właściwości węgla były znane również w starożytnym Egipcie, gdzie węgiel drzewny był wykorzystywany do celów leczniczych już w 1500 roku przed naszą erą. uh.\nStarożytni Rzymianie używali również węgla do czyszczenia wody pitnej, piwa i wina..\nPod koniec XVIII wieku naukowcy wiedzieli, że karbolen był w stanie wchłonąć różne gazy, pary i rozpuszczone substancje. W życiu codziennym ludzie obserwowali: jeśli podczas gotowania wody wrzucą kilka węgli podczas gotowania wody do garnka, gdzie przed gotowaniem obiadu zniknie smak i zapach jedzenia. Z czasem węgiel aktywny zaczął być wykorzystywany do rafinacji cukru, do zatrzymywania benzyny w gazach naturalnych, do barwienia tkanin, garbowania skóry.\nW 1773 r. Niemiecki chemik Karl Scheele poinformował o adsorpcji gazów na węglu drzewnym. Później ustalono, że węgiel drzewny może również odbarwić ciecze..\nW 1785 r. Farmaceuta petersburski Lovitz T.E., który później został naukowcem, najpierw zwrócił uwagę na zdolność węgla aktywnego do oczyszczania alkoholu. W wyniku powtarzanych eksperymentów odkrył, że nawet proste potrząsanie winem z proszkiem węgla pozwala uzyskać znacznie czystszy i lepszy napój.\nW 1794 r. Węgiel drzewny został po raz pierwszy użyty w angielskiej cukrowni.\nW 1808 roku węgiel drzewny został po raz pierwszy użyty we Francji do rozjaśnienia syropu cukrowego..\nW 1811 r. Podczas przygotowywania czarnego kremu do butów odkryto zdolność odbarwiania węgla kostnego..\nW 1830 r. Jeden farmaceuta, przeprowadzając eksperyment na sobie, wziął do wnętrza gram strychniny i pozostał przy życiu, ponieważ jednocześnie połknął 15 gramów węgla aktywnego, który zaadsorbował tę silną truciznę.\nW 1915 r. Rosyjski naukowiec Nikołaj Dmitrowicz Żelinski wynalazł pierwszą na świecie filtrującą maskę przeciwgazową. W 1916 roku został przyjęty przez armie Ententy. Głównym materiałem sorbentowym był węgiel aktywny.\nProdukcja przemysłowa węgla aktywnego rozpoczęła się na początku XX wieku. W 1909 r. Pierwsza partia sproszkowanego węgla aktywnego została wydana w Europie.\nPodczas I wojny światowej po raz pierwszy węgiel aktywny w łupinach orzecha kokosowego był adsorbentem w maskach gazowych..\nObecnie węgiel aktywny jest jednym z najlepszych materiałów filtracyjnych..\nFirma „Chemical Systems” oferuje szeroką gamę węgla aktywowanego Carbonut, o ugruntowanej pozycji w różnych procesach technologicznych i branżach:\nCarbonut WT do czyszczenia płynów i wody (gleby, odpadów i picia, a także do uzdatniania wody),\nCarbonut VP do czyszczenia różnych gazów i powietrza,\nCarbonut GC do ekstrakcji złota i innych metali z roztworów i pulpy w przemyśle wydobywczym i hutniczym,\nWęgle aktywowane węglowo są wytwarzane wyłącznie ze skorup orzecha kokosowego, ponieważ węgle aktywowane kokosowo mają najlepszą jakość czyszczenia i najwyższą zdolność pochłaniania (ze względu na obecność większej liczby porów i odpowiednio większą powierzchnię), najdłuższą żywotność (ze względu na ich wysoką twardość i możliwość wielokrotnej regeneracji) brak desorpcji zaabsorbowanych substancji i niska zawartość popiołu.\nWęgle aktywowane karbonutem są produkowane od 1995 r. W Indiach na zautomatyzowanym i zaawansowanym technologicznie sprzęcie. Produkcja ma strategicznie ważną lokalizację, po pierwsze, w bliskiej odległości od źródła surowców - kokosa, a po drugie, w bliskiej odległości od portów morskich. Kokos rośnie przez cały rok, zapewniając nieprzerwane źródło wysokiej jakości surowców w dużych ilościach, przy minimalnych kosztach dostawy. Bliskość portów morskich pozwala również uniknąć dodatkowych kosztów logistycznych. Wszystkie etapy cyklu technologicznego w produkcji węgla aktywnego Carbonut są ściśle kontrolowane: jest to staranny dobór surowców wejściowych, kontrola głównych parametrów po każdym pośrednim etapie produkcji, a także kontrola jakości końcowego produktu gotowego zgodnie z ustalonymi standardami. Węgle aktywowane węglem są eksportowane prawie na cały świat, a dzięki doskonałemu połączeniu ceny i jakości są bardzo poszukiwane..\nDo przeglądania dokumentacji potrzebny jest program Adobe Reader. Jeśli nie masz zainstalowanego programu Adobe Reader na komputerze, odwiedź witrynę Adobe pod adresem www.adobe.com, pobierz i zainstaluj najnowszą wersję tego programu (program jest bezpłatny). Proces instalacji jest prosty i zajmuje tylko kilka minut, ten program będzie przydatny w przyszłości.\nJeśli chcesz kupić węgiel aktywowany w Moskwie, Obwodzie Moskiewskim, Mytiszczi, Petersburgu - skontaktuj się z menedżerami firmy. Dostarczone również do innych regionów Federacji Rosyjskiej.\nArtykuły ekspertów medycznychIstnieją różne przyczyny bólu brzucha, w szczególności ból nad pępkiem. Ból brzucha nad pępkiem jest najczęstszą dolegliwością. Istnieje wiele okoliczności, które mogą powodować ból powyżej pępka - każdą z nich należy wziąć pod uwagę, zanim lekarz dokona dokładnej diagnozy..


Zawód: hacker! [Archiwum] - Forum Dziennika Internautów\nForum Dziennika Internautów > BIZNES > BEZPIECZEŃSTWO > Zawód: hacker!\nZobacz pełną wersję : Zawód: hacker!\nee tam dupa dupa :)\nROTFL... Chłopie nie ma takiego zawodu...\nPod słowem hacker kryje się wiele zawodów, np.\n- ekspert ds. systemów operacyjnych rodziny...\n- ekspert ds. infrastruktury sieci teleinf.\n- ekspert ds. ochrony sieci i zabezpieczeń\nA czy da się z tego wyżyć?\nBym zadał raczej pytanie: ile najnowszych mercedesów da się z płacy dobrego hackera kupić w roku :)\nROTFL LMAO :lol:\nA tak serio to oczywiscie, ze jest oplacalny, wlam sie do banku, wplac sobie na inne konto milion dolcow i juz jestes bogaty :)\nWidzisz, bardzo oplacalny to jest zawod.\nA jak jeszcze skonczysz Wyzsza Szkole Hackingu i Phreakingu i masz tytul mgr inz. hacker to juz wogole jestes GOD, praca wszedzie !\nI jeszcze czekaj aż ciebie złapią :)\nJesli znajdziesz kogoś kto potrzebuje speca od zabezpieczeń (np. bazy danych itp.) to masz utrzymanie jak w banku bo jest to dobrze płatna praca :)\nBoże jesteś taki głupi czy tylko udajesz...(bez uraz)? Masz strone typu webmaster i takie pytanie zadajesz...widać żaden z Ciebie webmaster.\nCzy się opłaca ?! Odpowiedzi jest bardzo dużo...haker najczęściej postrzegany jest jako "degenerat" itp. a zazwyczaj jest odwrotnie. Jeżeli jesteś w czymś dobry "najlepszy" to zawsze znajdziesz jakąś dobrą robote , tylko musisz być dobry.\nPostaw sobie Linuxa , ucz się programować , zainstaluj serwer itp. i sam włamuj się do Siebie po jakimś czasie jak uznasz że jesteś już dobry i wiesz że nikt Cie nie złapie eksperymentuj z innymi serwerami. A może zostaniesz kimś na styl Solar Desingera...wtedy padne przed tobą i złoże Ci hołd.\nSorry jak Cie uraziłem ale troszke mnie poniosło....\nee tam **cenzura** **cenzura** :)\nFajnie tylko, ze zapomniales o jednym: to o czymn piszesz to przestepstwo. Tak dzialaja na przyklad dialery.\nZależy co masz na myśli pisząc Haker. Jeśli speca od zabezpieczeń komputerowych to oczywiście, że da się z takiej posadki wyżyć (i to na całkiem wysokim poziomie). Na rynku, a szczególnie w Polsce, jest duże, niezaspokojone zapotrzebowanie na tego typu specjalistów. Więc jeśli tylko jesteś dobry praca na pewno się znajdzie.\nja tam my�l� �e jak kto� ogl�da� w postaci filmu fabularnego historie MITNICK'a to wszystko ju� wie (chodzi mi o zaw�d TEGO japo�ca)>>>KUBA\nZnajdź mi w jakiejkolwiek klasyfikacji nazwę zawodu: hacker to będziesz naprawdę dobry. A tak poważnie: rób to, co umiesz najlepiej. Jeżeli nie masz o tym pojęcia i zadajesz tylko głupie pytania to uzyskasz głupią odpowiedź - średni hacker zarobi mniej niż dobra sprzątaczka. A jeżeli będzie do tego aktywny to z pewnością część życia przesiedzi w pudle za "niewinność"\nHacker to nie zawód. Hacker to osoba, która jest entuzjastą i ekspertem w tym czym się zajmuje. Możesz być hackerem w zabezpieczeniach sieci komputerowych ale możesz być również hackerem w wypiekaniu chleba, astronomii czy trenowaniu psów ;-)\nWniosek z tego taki, że każdy hacker może ale nie musi dobrze zarabiać ;-)\nZapraszam do lektury książki - "Pamiętniki Hakerów" - Dan Verton (wyd. Helion)\nhacker to osobowosc.... a o pieniadzach sie nie mowi :-)\nJa polecam "Sztukę Podstępu" (też Heliona)\nJej autor (obecnie nie moze nawet dotykać komputera z internetem) zajmował sie kiedyś hackowaniem sieci..\nObecnie dzięki doświadczeniu które zdobył w "dawnych" czasach jest najbardziej poszukiwanym i najlepiej opłacanym (tak mi sie zdaje) ekspertem w dziedzinie bezpieczeństwa sieciowego :)\nRównież polecam Wam przeczytać "Sztukę Podstępu" Kevina Mitnicka. Świetna książka odsłaniająca kulisy pracy tego najsławniejszego hakera na świecie. Pokazuje ona, że większe znaczenie niż zdolności komputerowe w pracy hakera ma SOCJOTCHNIKA. Po więcej informacji odsyłam Was do recenzji "Sztuki Podstępu": http://www.iik.pl/recenzje.php/67\nWniosek z tego takie że jak sie jest dobrym w tym co sie robi to mozna zarobic. HEHEHE


Pod Witnicą radiowóz uderzył w drzewo i stanął w płomieniach [ZDJĘCIA] | Gazeta Lubuska\nPod Witnicą radiowóz…\nPod Witnicą radiowóz uderzył w drzewo i stanął w płomieniach [ZDJĘCIA]\nJakub Pikulik 10 sierpnia 2016, 21:45\nPo uderzeniu w drzewo policyjna kia stanęła w płomieniach i doszczętnie spłonęła. poscigi.pl\nW środę, 10 sierpnia, pod Witnicą policyjny radiowóz wypadł z drogi i uderzył w przydrożne drzewo. Auto stanęło w płomieniach, dwóch policjantów trafiło do szpitala.\nO tym wypadku poinformował nas Czytelnik. - Jeszcze kilkadziesiąt minut wcześniej widziałem ten radiowóz w Witnicy - mówi. Policjanci jechali drogą między Witnicą, a Starymi Dzieduszycami. W pewnym momencie policyjna kia uderzyła w drzewo. Chwilę później auto stanęło w płomieniach.\nNa miejsce przyjechali strażacy. Policjantów, którzy jechali radiowozem, odwieziono do szpitala. Wiadomo, że jeden z nich ma uraz ręki. Sam radiowóz nie dość, że został mocno rozbity, to jeszcze doszczętnie spłonął.\nZobacz też: Nocny pościg policji. Kierowca bmw staranował radiowóz\nDroga, na której doszło do wypadku, jest wąska i kręta, miejscami w złym stanie technicznym. Dodatkowo po obu jej stronach rosną drzewa. W momencie, gdy policyjne auto uderzyło w drzewo, nie padał deszcz. Możliwe, że policjanci jechali zbyt szybko i wypadli z drogi. To jednak zweryfikuje policyjne dochodzenia.\nZobacz też: Nocny pościg za mazdą i peugeotem. Jedno z aut uderzyło w radiowóz\npolicja w Witnicy\nMatisek 11.08.2016 14:35:58\nSzkoda chłopaków. Szybkiego powrotu do zdrowia!\n1500 zł 11.08.2016 12:53:48\nRączka, rączkę umyje.\nkawa 11.08.2016 00:35:28\nW dniu 10.08.2016 o 22:23, ccc napisał:\nCiekawe czy dostaną mandat.....\nccc 11.08.2016 00:23:59\nNOWE Czasów i trudności się nie wybiera - rozmowa z Elżbietą Rafalską\nNOWE Ulga na dziecko 2022. Jaki jest limit dochodu? Kto może otrzymać ulgę na dziecko w określonej wysokości?\nUlga na dziecko 2022 - ile wynosi limit dochodu? Warto o tym wiedzieć, ponieważ od 15 lutego do 30 kwietnia wszyscy składamy zeznania podatkowe za rok ubiegły....\n30 czerwca 2022, 19:26\nulga na dziecko 2022\nNa których drogach w województwie lubuskim prowadzone są dzisiaj (30.06.2022) roboty drogowe? Roboty drogowe: droga S3a, Węzeł Zielona Góra Północ - Węzeł...\n30 czerwca 2022, 19:18


22 lutego 2009 – Prof. Z. Zarębianka – Eschatologia Czesława Miłosza – Communio Crucis\nPosted By: zbyszek 692 Views\n22 lutego 2009 – spotkanie z prof. dr hab. Zofią Zarębianką, poetką, literaturoznawcą z UJ, krytykiem literackim, eseistką, która wygłosiła odczyt pt. „Obraz życia wiecznego w twórczości poetyckiej Czesława Miłosza” oraz zaprezentowała swój nowy tomik: „Wiersze: pierwsze”. Spotkanie prowadził o. Bartłomiej Kucharski OCD.


Stojak do przechowywania opraw narzędziowych do obrabiarek CNC wyposażony w gniazda ISO 30\n» Półki do opraw narzędziowych CNC\n» Stojak do opraw narzędziowych CNC - ISO30 nr kat. 27058 JOTKEL\nStojak do przechowywania opraw narzędziowych do obrabiarek CNC wyposażony w gniazda ISO 30.\nPraktyczny stojak do frezów. Ułatwia przechowywanie i bezpieczne przenoszenie opraw narzędziowych. Stojak z frezami można przechowywać na półce w szafie i w razie potrzeby przenosić narzędzia na miejsce pracy przy maszynie CNC.\nrozmiar gniazd ISO 30\npasują również do narzędzi typu BT, SK\nułatwia przenoszenie opraw narzędziowych z narzędziowni na miejsce pracy\nwyposażony w wygodne uchwyty zabezpieczone wkładkami z tworzywa sztucznego\nmożna go postawić na szafkach warsztatowych, stołach warsztatowych lub wózkach warsztatowych\nrozmiar gniazd (ISO, SK, BT) 30\nilość gniazd w półce 5 szt.\nmaksymalna obciążalność półki 40 kg


Do końca września br. można oddawać krew w ramach trwającego konkursu letniego dla krwiodawców. Organizatorem konkursu jest Skarżyski Oddział Terenowy Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa przy współudziale Starostwa Powiatowego w Skarżysku-Kamiennej. Osoby, które oddadzą krew w czasie trwania akcji wezmą udział w losowaniu atrakcyjnych nagród.\nTo już IX edycja konkursu, który co roku cieszy się dużą popularnością. Celem akcji jest zwiększenie wśród mieszkańców powiatu skarżyskiego ilości osób oddających krew, a tym samym zapewnienie dostatecznej ilość krwi oraz leków krwiopochodnych dla chorych leczonych w szpitalach z terenu województwa świętokrzyskiego.\nAby wziąć udział w konkursie należy zgłosić się do Skarżyskiego Oddziału Terenowego RCKiK, mieszczącego się w budynku administracji Szpitala Powiatowego w Skarżysku-Kamiennej przy ul. Szpitalnej 1, tel. 41 252-45-21.\nJednym z fundatorów nagród tegorocznej edycji akcji jest starosta skarżyski – Jerzy Żmijewski, który po zakończeniu trwającego konkursu wręczy nagrodę dla wylosowanego mieszkańca powiatu skarżyskiego.\nSerdecznie zachęcamy do udziału w konkursie i oddawania krwi na potrzeby lecznicze chorych.\nRegulamin konkursu dostępny jest pod następującym linkiem:


Podatkowy bat nie zadziałał. Prezydent chce go usunąć - GazetaPrawna.pl\n25 marca 2015, 07:24\nObowiązkowa korekta kosztów miała być lekiem na zatory płatnicze / ShutterStock\nObowiązkowa korekta kosztów miała być lekiem na zatory płatnicze. Nie dość, że ich nie zlikwidowała, to stała się utrudnieniem dla wszystkich firm\nZatory płatnicze i korekta kosztów / Dziennik Gazeta Prawna\nDlatego właśnie prezydent zaproponował uchylenie przepisów o obowiązkowej korekcie kosztów, czyli art. 15b ustawy o CIT oraz art. 24d ustawy o PIT. Swoją propozycję przedstawił w projekcie nowelizacji ordynacji podatkowej, który jest właśnie po I czytaniu w Sejmie (druk nr 3018).\nKoszty podatkowe: Pomysły resortów na sprecyzowanie zasad korekty\nO szkodliwości tych przepisów dla firm informowaliśmy wielokrotnie, m.in. w zeszłorocznym rankingu najbardziej uciążliwych przepisów podatkowych. Na ranking DGP powołuje się także prezydent w uzasadnieniu projektu. Zmianę popiera również resort finansów.\n– Ministerstwo pozytywnie ocenia inicjatywę uchylenia przepisów art. 24d ustawy o PIT i art. 15b ustawy o CIT, zawartą w prezydenckim projekcie – poinformowało biuro prasowe MF w odpowiedzi na pytania DGP.\nZaszkodziły zamiast pomóc\nPrzepisy o korekcie miały skłonić firmy do regulowania należności wobec kontrahentów. Wprowadziły zasadę, że odbiorca towaru lub usługi, który nie zapłacił za nie w ciągu 30 dni, musi usunąć wydatek z kosztów. Gdy kontrahenci umówili się na termin płatności dłuższy niż 60 dni, trzeba skorygować koszty w ciągu 90 dni. Nie ma znaczenia, czy brak zapłaty wynika z problemów finansowych, czy z celowego działania.\nW praktyce regulacje te uderzyły nie tylko w firmy niespłacające swoich zobowiązań na czas, ale we wszystkie pozostałe, bo zmusiły je do śledzenia swoich płatności. Płatności muszą też śledzić biura rachunkowe obsługujące przedsiębiorców. To dodatkowy, pracochłonny i kosztowny obowiązek.\nPrzepisy, które w założeniu miały pomóc najmniejszym i najsłabszym podmiotom na rynku, de facto im zaszkodziły, obciążając je dodatkowymi obowiązkami – czytamy w uzasadnieniu prezydenckiego projektu nowelizacji. Potwierdzają to eksperci.\n– Przepisy o korekcie kosztów przyniosły więcej problemów niż pożytku – kwituje Justyna Zając-Wysocka, dyrektor departamentu doradztwa podatkowego Małopolskiego Instytutu Studiów Podatkowych.\nWątpliwe i dyskryminujące\nLista zastrzeżeń do obecnych przepisów o korekcie kosztów jest długa. Wątpliwości dotyczą m.in. tego, jak liczyć termin 30 dni wskazany w przepisie (np. w przypadku braku określenia terminu zapłaty), jak rozumieć pojęcie uregulowania należności, jak rozliczać amortyzację przy płatności ratalnej – wylicza Justyna Zając-Wysocka.\nPodkreśla, że ogromne problemy mają firmy produkcyjne i handlowe, ponieważ jest im szczególnie trudno ustalić, które z niezapłaconych w odpowiednim terminie faktur zakupowych i w jakiej części są ujęte w koszcie wytworzenia sprzedanych wyrobów (usług) bądź koszcie sprzedaży towarów.\nProblemy mają też ci, którzy biorą samochody, maszyny i urządzenia w leasing finansowy – zauważa Adam Stułka, doradca podatkowy i menedżer w dziale doradztwa podatkowego BDO. Branża leasingowa twierdzi, że przepisy o korekcie kosztów nie dotyczą tej formy leasingu, ale Ministerstwo Finansów jest innego zdania. Wojciech Matuszczak, menedżer w RSM Poland KZWS, zwraca z kolei uwagę na to, art. 15b ustawy o CIT i 24d ustawy o PIT prowadzą do nierównego traktowania przedsiębiorców krajowych i zagranicznych. Pierwsi są zobowiązani do korekty kosztów, drudzy nie są objęci podobną regulacją w swoich krajach. W efekcie obniża to konkurencyjność polskich podmiotów.\nRezygnują, bo nie mają wyjścia\nWojciech Matuszczak wskazuje na możliwość częściowej ucieczki od obowiązku stosowania korekty kosztów – przejście na wpłacanie zaliczek na podatek dochodowy w uproszczonej formie, czyli w wysokości 1/12 podatku wynikającego z zeznania złożonego w roku poprzednim lub nawet dwa lata wcześniej. Nie wszystkie firmy jednak mogą skorzystać z tej opcji.\nPrzy korekcie kosztów nie zawsze skuteczne okazuje się też oprogramowanie księgowe. Jak tłumaczy Adam Stułka, w wielu firmach systemy finansowo-księgowe nie pozwalają na łatwe, zautomatyzowane wyłapanie przypadków kosztów, które trzeba skorygować, albo nie są w tym celu odpowiednio skonfigurowane. Skutek – trzeba to robić ręcznie, na piechotę.\n– W związku z tym firmy często świadomie rezygnują z drobiazgowego stosowania przepisów o korekcie kosztów, licząc się z tym, że ewentualna kontrola podatkowa to zakwestionuje. Wtedy jednak to na niej będzie spoczywać trudny obowiązek precyzyjnego wskazania, które koszty i kiedy powinny zostać wyłączone z kosztów uzyskania przychodów – przyznaje ekspert BDO.\nTrzeba uchylić złe przepisy\nZdaniem ekspertów propozycja prezydenta, by usunąć art. 15b ustawy o CIT oraz art. 24d ustawy o PIT, to obecnie najlepsze rozwiązanie.\n– Przepisy powinny być skonstruowane od nowa, precyzyjnie i bez pośpiechu lub należy poszukać innych mechanizmów, niekoniecznie podatkowych, które miałyby zapobiegać zatorom płatniczym – uważa Justyna Zając-Wysocka.\nPodobne zdanie ma Adam Stułka. W jego przekonaniu nie wystarczy zwalczać zatorów płatniczych przepisami podatkowymi. – Główny nacisk powinien być położony na maksymalne uproszczenie i przyspieszenie procedur dochodzenia zaległych należności od kontrahentów – przekonuje.\nJego zdaniem, jeśli już sięgać po rozwiązanie podatkowe, to skuteczniejszym batem na spóźniających się z zapłatą byłoby przyjęcie zasady, że wydatek może być kosztem podatkowym dopiero z chwilą faktycznej zapłaty, czyli zgodnie z zasadą kasową. Tak zresztą w praktyce robi dziś wiele firm, by uniknąć korygowania kosztów. I do tego w praktyce sprowadzają się obecne regulacje wymuszające korektę.\n– Przyjęcie jako obowiązującej zasady kasowej oznaczałoby jednak przewrót w dotychczasowych, najbardziej podstawowych regułach rozliczeń PIT i CIT – zauważa ekspert.\nCzeka na II czytanie\nTDNDGP import CIT TDNDGP PODATKI I KSIEGOWOSC PIT\nSkarbowe służby specjalne dla największych podatników\nPrzecież Żyrandol na niczym się nie zna , umówmy się .\nNie zapłaciłeś faktury - nie odliczasz VAT.\ncoś MF z Kapicą wprowadziło złe przepisy.\nPrzepisy są złe, ale ich uchylenie może doprowadzić do rozpowszechnienia się pustych faktur zawyżających koszty uzyskania przychodu.\nSzogun ho-no tu.\nRobi to co mu WSI każe i resortowe media stojące na straży interesu zwanego PO-landią i tyle . To słup w rekach przestępców.\nKim naprawde jest Komorowski z WSI ?\nBronislaw Komorowski prezydencik POlszewikow oznajmil dzis,ze "rozwiazanie sowieckiej agentury WSI bylo zbrodnia I hanba".Kim jest wlasciwie Komorowski,ktorego doradcami sa agenci WSI,mozna to sprawdzic po nazwiskach.\nI dalej sa naiwni,ktorzy na takiego lajdaka chca glosowac ?


Wzmożone kontrole policji na drogach województwa - ePiotrkow.pl - Piotrków Trybunalski\nWzmożone kontrole policji na drogach województwa\nPolicja KMP PiotrkówŁódzkieK.Czapczyk Niedziela, 18 lipca 202116 2965\nNa drogach województwa łódzkiego rozpoczęła się policyjna akcja „Prędkość”. Działania te są ukierunkowane na poprawę bezpieczeństwa na drogach poprzez egzekwowanie od kierujących przestrzegania ograniczeń prędkości. Jednak funkcjonariusze tak jak zawsze zwracać będą uwagę na każde zachowanie niezgodne z prawem.\n-Dbanie o bezpieczeństwo kierujących i nadzory na trasach to jeden z naszych priorytetów. Cały czas podejmowane są działania w ramach „Bezpiecznych wakacji 2021”. W dniu 18 lipca zostaną przeprowadzone działania wojewódzkie „Prędkość”, gdyż jak z dotychczasowych analiz wynika, to w dalszym ciągu największe zagrożenie występuje w obszarze m. in. dotyczącym nadmiernej prędkości. Celem tych działań będzie egzekwowanie od kierujących pojazdami przestrzegania ograniczeń prędkości. Taktyka zakłada organizację na głównych ciągach komunikacyjnych, miejscach szczególnie niebezpiecznych i zagrożonych wysoką liczbą zdarzeń drogowych, zarówno statycznych punktów pomiarów prędkości z wykorzystaniem ręcznych mierników, jak i pomiarów prowadzonych dynamicznie przy wykorzystaniu pojazdów wyposażonych w wideorejestratory - informuje asp. Izabela Gajewska, oficer prasowy piotrkowskiej KMP.\nKierujący, którzy nie będą stosować się do przestrzegania ograniczeń prędkości, a szczególnie ci, którzy będą tę prędkość rażąco przekraczać, muszą liczyć się z konsekwencjami prawnymi\nłódzkie Policja Kontrole Prędkość Mandat\n~Admirał (Gość)18.07.2021 22:06\nZdjęcie bardzo mocno nie aktualne. Alfy nie ma już ładnych parę lat.\n~dyrdymał (Gość)18.07.2021 10:48\n...Taktyka zakłada organizację na głównych ciągach komunikacyjnych, miejscach szczególnie niebezpiecznych i zagrożonych wysoką liczbą zdarzeń drogowych, zarówno statycznych punktów pomiarów prędkości z wykorzystaniem ręcznych mierników, jak i pomiarów prowadzonych dynamicznie przy wykorzystaniu pojazdów wyposażonych w wideorejestratory - informuje asp. Izabela Gajewska, oficer prasowy piotrkowskiej KMP...\nWSZYSTKO OK, ale czy taka skomplikowana wypowiedź, dotrze pod niektóre "strzechy" Info dla niezorientowanych, strzecha to rodzaj pokrycia dachowego.\n~go?ć_gość (Gość)18.07.2021 12:27\nKolejne zdjęcie które nie zostało zrobione w Piotrkowie\n~Jaworek (Gość)18.07.2021 14:34\nPlusy dodatnie: policjanci kontrolują kierowców zamiast szukać mnie.\nPlusy ujemne: nie mogę wyjść z lasu i zagrać w EuroJackpot. A jest 200 000 złotych do wygrania.\n~Kazik (Gość)18.07.2021 15:45\nJak ten glina zaparkował już mandat 5 stów się należy. Wypełzli na drogi ratować budżet bo dziurawy a ilu dziś naciągną na kasę to głowa mała\n~i cy (Gość)18.07.2021 10:29\nCzy zna pan powód zatrzymania?\n500+, 300+, 13 emerytura oraz ogólne utrzymanie państwa socjalnego.\n~Jaworek (Gość)18.07.2021 14:16\n~Kil (Gość)18.07.2021 14:15\nW Polsce nie ma policji, jest pisspolicja.\n~pytak (Gość)18.07.2021 13:25\nPo mieście jeżdżą szaleńcy z niedozwoloną prędkością i przerobionymi tłumikami dla szpanerstwa .\nJakoś nie widać żeby ktoś chciał ich wyeliminować.\nPolicja zaś stoi z radarem na zakorkowanym odcinku Tuszyn - Piotrków Tryb. łapiąc okazje na wyrwanie kasy umęczonym kierowcom. Czyżby zaczęło brakować kasy dla nierobów?\n~atos (Gość)18.07.2021 12:22\nMam propozycję, niech policja zacznie kontrolować prędkość i stan techniczny tych ryczących złomów. Szczególnie po godzinie dwudziestej drugiej.


Unikalne warsztaty na konferencji Agile w biznesie - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nUnikalne warsztaty na konferencji Agile w biznesie\n09.08.2013, godz. 12:01\nagile konferencja warszaty\nDrugiego dnia konferencji „Agile w biznesie – od IT do całej organizacji” uczestnicy będą mieli do wyboru aż 3 różne i dość unikalne, kilkugodzinne warsztaty do wyboru.\nPodczas warsztatów uczestnicy będą mogli dowiedzięć się m.in.: jak uniknąć pułapek i zagrożeń przy wprowadzaniu zwinnej transformacji czy jak wykorzystać w projektach Agile PMO zbudowanego na potrzeby tradycyjnej organizacji projektowej. Dodatkowo pokażemy, w jaki sposób zastosować Kanbana w swojej organizacji - nie tylko po to, by zarządzać przepływem prac, ale przede wszystkim, by poprawić efektywność działań zespołów oraz wprowadzić kulturę ciągłych usprawnień (zwaną Kaizen).\nWarsztaty poprowadzą odpowiednio – Chris Debou i Mariusz Chrapko, znakomici specjaliści z firmy Kugler Maag, Paweł Brodziński, prezes firmy Lunar Logic oraz Michał Rączka, znany coach i lider Agile z Allegro.\nAby wziąć udział w tym wydarzeniu kliknij tutaj.\nSebastian Watras Computerworld


BELGIA: Archiver le temps présent – konferencja w Louvain-la-Neuve\nczwartek, 03 maja 2018 07:36 | Wpisany przez Anna Laszuk | | |\nPod hasłem „Zarchiwizować teraźniejszość. Alternatywne fabryki archiwalne” odbyły się w Louvain-la-Neuve (26-27 kwietnia 2018 r.) Dni Archiwów zorganizowane przez Archiwum Katolickiego Uniwersytetu w Louvain już po raz siedemnasty. Głównym wydarzeniem była konferencja, wzbogacona o warsztaty praktyczne. Wzięło w niej udział ok. 120 osób z Europy, Afryki i Ameryki. Miały one okazję wysłuchać 14 wystąpień dotyczących zagadnień związanych z pracą i misją archiwów, a często nieobecnych jeszcze nie tylko w podręcznikach czy normatywach, ale nawet w literaturze fachowej. Dyskusje i dopowiedzenia wzbogacały przekazywane informacje, pozwalały też na dzielenie się doświadczeniami w obszarze zabezpieczania dokumentacji nie pochodzącej od instytucji, ale utrwalającej ważne wydarzenia i procesy. Witając przybyłych, dyrektor Archiwum Université catholique de Louvain, Aurore François, wyjaśniła, że temat sympozjum mieści zarówno tworzenie dokumentacji, jak i archiwów, a archiwista jest osobą, która współtworzy zespół archiwalny i wspólnie z historykiem kształtuje zasób archiwalny stanowiący część dziedzictwa przekazywanego przyszłym pokoleniom.\nAurore François rozpoczyna konferencję (fot. Amaury Dorban)\nZa wprowadzenie do tematyki, a jednocześnie refleksję nad koniecznością przeformułowania tradycyjnych paradygmatów, można uznać głos Didiera Devriese (Université libre de Bruxelles) „Archives «régulières» versus archives «alternatives»: un examen en légitimité”. Archiwom tradycyjnym, publicznym i państwowym, z założenia neutralnym i kształtującym zasób zgodnie z przyjętymi od dawna założeniami i obowiązującym prawem, przeciwstawił archiwa „formowane” (forgées) – subiektywne, a czasem tendencyjne. W tych pierwszych większość stanowią zespoły archiwalne, w drugich – zbiory, kolekcje tworzone w sposób bardziej dowolny. Analizując podręczniki archiwistyki zauważał ewolucję w czasie niektórych pojęć i zasad. Zwracał uwagę na cechy obecnej rzeczywistości, na nowe rodzaje dokumentów wytwarzanych na skutek pełnienia funkcji i udziału w wydarzeniach, na konieczność niszczenia olbrzymich ilości dokumentacji masowej i na powstawanie wielu archiwów nie mającego charakteru państwowych. Zastanawiał się też, czy podział dziedzictwa kulturowego między archiwa, biblioteki i muzea jest słuszny i służy samemu dziedzictwu, i zachowanemu w nim przekazowi. Na zakończenie zapytał też przekornie: czyż archiwista w archiwum państwowym, nadając materiałom układ i formułując opis archiwalny, nie współformuje też nie tylko zbioru, ale i organicznego zespołu archiwalnego?\nDoświadczeń we współtworzeniu elementów dziedzictwa dotyczyły trzy kolejne wystąpienia.\nCédric Champagne (Service des archives et de gestion documentaire, Université du Québec à Montréal) w referacie „De la bouche à oreille, de la mémoire à l’archive” przywołał konwencję UNESCO z 2003 r., dotyczącą dziedzictwa niematerialnego. Poinformował, że pod jej wpływem w Québec w 2012 r. uchwalono nową ustawę o dziedzictwie kulturalnym, obejmującą ochronę także dziedzictwa niematerialnego. Zgodnie z przyjętymi w niej przepisami został być prowadzony rejestr dziedzictwa i jego repertorium. Do rejestru wpisano 6 obiektów wskazanych przez ministerstwo kultury i 5 wskazanych przez władze lokalne. Przywołał zbiorów dwóch osób – antropologa Mariusa Barbeau i etnologa Luca Lacourcière’a – które stanowią świetne przykłady dokumentacji różnorodności kulturowej Kanady. Zauważył, że archiwa jako instytucje ciągle są niezbyt zainteresowane dziedzictwem niematerialnym, a projekty w tym zakresie prowadzą inne organizacje. Daje się jednak zauważyć, że inicjatywy indywidualne są mało przemyślane i niejednolicie prowadzone, daje się jednak zauważyć punkty problematyczne: jakość zebranej dokumentacji, jej odpowiednie przechowywanie, prawo do posiadania i udostępniania oraz dokumentowanie prowadzonych projektów.\nAnouk Dunant Gonzenbach (Archives d’État de Genève) w prezentacji „Création, semis et palabres. L’archivage de processus de créations chorégraphiques et archives vivantes” opowiedziała o doświadczeniach wynikających z udziału w archiwizowaniu dokumentacji studia tańca w Genewie. Po jego likwidacji, właścicielka Manon Hotte wraz z kilkoma osobami zabezpieczyła tę dokumentację, w której były źródła różnego rodzaju, w tym odzwierciedlające proces tworzenia układów choreograficznych. A. Dunant Gonzenbach zaangażowała się w te prace woluntarystycznie, wykorzystując doświadczenia z archiwum państwowego, które okazały się jednak w wielu momentach niewystarczające. Opowiedziała więc o procesie tworzenia struktury zespołu, porządkowania materiałów w pudłach i różnokolorowych obwolutach, ich opisie, digitalizacji i prezentacji on-line. Stwierdziła też, że 3-letnia archiwizacja była zarazem procesem twórczym i może być przykładem nowej formy „archiwum żyjącego i ewoluującego”. Efekty pracy są już wykorzystywane w Archiwum Państwowym w Genewie w działalności edukacyjnej.\nO dwóch projektach archiwizacji dokumentacji muzycznej opowiedział Patrice Marcilloux (Université d’Angers) „Des archives qui ne peuvent pas être comme les autres: injonctions archivistique et reformulation des pratiques d’archivage dans les milieux des musiques actuelles”. Jednym z przykładów była archiwizacja źródeł muzycznych w Montaigu, drugim – dokumentacji festiwalu w Rennes. Pierwszy to projekt Folk Archives, inicjatywa oddolna, której celem było zachowanie materiałów dotyczących lokalnego punk rocka. Działaniem zbiorowym był zarówno proces twórczy, jak i jego upamiętnianie. Wypracowywano pewną praktykę społeczną, która pozwala na zachowanie w miarę uporządkowanych i kompletnych śladów zjawiska, jednakże bez zaplecza instytucjonalnego. Festiwalowi muzycznemu w Rennes, wydarzeniu organizowanemu cyklicznie, towarzyszy bardziej regularna dokumentacja. Jej zachowanie służyć ma utrwaleniu tego wyjątkowego wydarzenia. Dokumentację przekazano do archiwum, formując z niej zespół archiwalny. Praktyka w ramach tych dwóch projektów pozwala na formułowanie zasad, które warto zachowywać także w innych wypadkach: zgromadzić fachowców i nie powierzać zadań amatorom; prawidłowo wartościować akta, materiały ulotne, fotografie, nagrania dźwiękowe; przeprowadzić digitalizację wybranych dokumentów i prezentować je on-line.\nW dyskusji po tej sesji zwracano uwagę na rolę archiwisty nie tylko w zabezpieczaniu i utrwalaniu, ale i unowocześnianiu formy dokumentacji oraz na aktywizację społeczności przy zachowania źródeł. Zastanawiano się też, czy i na ile muzycy mają jeszcze wpływ na to, co dzieje się z ich utworami.\nWystąpienie Assumpta Mugiraneza (fot. Amaury Dorban)\nAlternatywnych sposobów działania instytucji tradycyjnych dotyczyły dwa kolejne wystąpienia. Etienne Deschamps (Archives historiques du Parlement européen) przedstawił „Les enjeux de la mémoire orale comme source nouvelle pour une histoire du Parlement européen”. Przede wszystkim opowiedział o archiwum Parlamentu Europejskiego, którego tradycyjnym zadaniem było gromadzenie i udostępnianie dokumentów. Od niedawna jest nim także ich wartościowanie. Coraz częściej są one digitalizowane, choć na razie nie są udostępniane on-line. Bardzo bogate są tam zespoły archiwalne gabinetów przewodniczących i sekretarzy PE, mniej jest akt europosłów, zaś akta stronnictw politycznych nie są do archiwum przekazywane. Od kilku lat, w ramach przygotowywania opracowania o dziejach PE, realizowana jest akcja zbierania wspomnień mówionych, głównie pracowników PE, którzy na bieżąco organizowali i obserwowali różne procesy, np. zmiany struktury PE czy stanowienia w nim prawa europejskiego. Przygotowywana jest także ankieta, która będzie kierowana do różnych osób związanych z PE, której efekty wzbogacą bazę źródłową do wykorzystania w badaniach historycznych i prawnych. Przykład ten pokazuje, w jaki sposób archiwiści stają się współtwórcami zasobu archiwalnego. Podobne działania utrwalenia pamięci prowadzi Christophe Lafaye (laboratoire CHERPA, Institut d'Études politiques d'Aix-en-Provence) ze współpracownikami. Jego prezentacja „La préservation de l’expérience combattante des XXe et XXIe siècles en France” dotyczyła gromadzenia dokumentów dotyczących udziału wojsk francuskich w różnych konfliktach zbrojnych, np. w Indochinach czy Algierii. Ch. Lafaye zauważył, że są to nie tylko dokumenty pisane, na ogół z dopiskami bojowymi czynionymi na bieżąco na mapach lub planach działania (z uwagą, że dokumenty elektroniczne nie będą już takich dopisków posiadały), dzienniki żołnierzy, ale też zdjęcia czy poczta elektroniczna, która nie jest dokumentacją oficjalną i nie jest przeznaczona do archiwizacji. Podjęto też prace nad wytwarzaniem dokumentacji audiowizualnej, głównie przeprowadzając wywiady z weteranami walk. W tych nagraniach ważne są nie tylko ich relacje, ale i zarejestrowany sposób zachowania, reakcji na pytania. Każdy żołnierz autoryzuje całość nagrania, ma prawo zażądać usunięcia fragmentów i poczynić zastrzeżenia co do udostępniania. Zebrane materiały są opisywane zgodnie ze standardem ISAD (G), a opisy udostępniane on-line w formacie EAD.\nDyskusja po tych wystąpieniach była ożywiona, pytano i o aspekty prawne, i o stronę psychologiczną, o emocje towarzyszące wspomnieniom traumatycznych przeżyć, i o prawdziwość relacji po upływie nieraz wielu lat od wydarzeń, o które chodzi. Referenci dodali, że ważne jest jak najszybsze zebranie relacji, kiedy wspomnienia są stosunkowo świeże, a nagrania są kontrolowane przez specjalistów od jakości dźwięku, którzy oceniają ich jakość także pod kątem właściwego rozumienia przekazywanych wiadomości. Sugestiom, że takie źródła wywołane nie doprowadzą do reinterpretacji historii w pewnych aspektach, towarzyszył komentarz, że prawdziwości przekazu nie da się zamknąć w rubrykach ankiety.\nTrudne tematy podjęto także w następnej sesji dotyczącej Konfliktów i pojednania. Jasmina Gavrankapetanovic-Redžić (Académie des Beaux-Arts, Université de Sarajevo) przedstawiła „Le Musée virtuel du siège de Sarajevo (1992-1996): destruction des lieux de mémoire et mémoires alternatives”. W trakcie wojny na Bałkanach w latach 90. XX w. zbiory biblioteczne i muzealne Bośni i Hercegowiny zostały w dużym stopniu zniszczone. W trakcie oblężenia Sarajewa powstawały na bieżąco dokumenty, głównie audiowizualne, dokumentujące tragiczne wydarzenia i ich skutki. Zgodnie z podjętą inicjatywą są one teraz zbierane, opracowywane, digitalizowane i przygotowywane do udostępnienia. Obejmują one obecnie ok. 1400 świadectw mówionych i ok. 3000 nagrań filmowych. Powstające archiwum cyfrowe jest efektem ruchu obywatelskiego, społecznej potrzeby udokumentowania tragicznych wydarzeń. Nie udało się na razie przygotować budynku, w którym zbiory mogłyby być prezentowane. O bardzo szczątkowym stanie materiałów archiwalnych w Rwandzie mówiła Assumpta Mugiraneza (Centre Iriba pour le patrimoine multimedia, Rwanda) w referacie „Par-dessus l’abîme, les archives pour négocier un futur partagé? Enjeux pour la génération postmémoire”. Wskazała trzy główne wyzwania stojące przed osobami chcącymi udokumentować historię tego kraju. Pierwsze to utrwalenie tradycji, która istniała w przekazie ustnym. W okresie kolonialnym nie dbano o zachowanie świadectw lokalnych, zabezpieczając własną dokumentację pisaną państw kolonizujących. Drugie to skutki ludobójstwa z 1994 r. – zarówno poniesione straty bezpośrednie, jak i konsekwencje sprawiające, że najwięcej wysiłku wkłada się w budowanie pokoju od nowa i odtwarzanie więzi lokalnych, porwanych przez straszliwe wydarzenia. Sprawa dokumentowania czasu obecnego czy przeszłego nie jest uznawana za najpilniejsza potrzebę. Po trzecie, pozytywne skutki unowocześniania kraju po ludobójstwie, jego krajobrazu i gospodarki są też nieraz przyczyną niszczenia śladów przeszłości. To wszystko dzieje się w określonej sytuacji politycznej, niepewnej, w której rządzący nie czują się pewnie, nie ufają nawet archiwom, które podejrzewają o tendencyjność. A. Mugiraneza przyznała też z przykrością, że mimo iż istnieją w Rwandzie bardzo dobre przepisy prawa, mówiące o ochronie dziedzictwa, nie są one przestrzegane. W takiej sytuacji z trudem udaje się jej gromadzić na razie nagrania dźwiękowe i filmowe, dotyczące niedawnej przeszłości, a ich digitalizacja będzie sprzyjać decentralizacji miejsca przechowywania, co czyni je bezpieczniejszymi na wypadek przyszłych niekorzystnych wydarzeń.\nInny wymiar miała prezentacja Roberta McIntosha (Direction generale des archives, Bibliothèque et Archives Canada) „L’archivistique au service de la revitalisation des langues autochtones au Canada”. Działania w niej opisane również miały praźródło w dokumencie organizacji międzynarodowej, tym razem w Deklaracji praw ludów tubylczych przyjętej w 2007 r. przez ONZ. W jej duchu prowadzony jest w Kanadzie 3-letni na razie program „Usłyszcie nasz głos”, poprzedzony przywróceniem prawa do posługiwania się przez ludność Kanady nie tylko językiem angielskim i francuskim, lecz także językami miejscowymi, których w Kanadzie jest ok. 70 – w 12 rodzinach językowych. W ramach programu w Bibliotece i Archiwum Kanady prowadzona jest digitalizacja dokumentów dotyczących autochtonów, a także przepisywanie tekstów pisanych ręcznie i dźwiękowych. Współpracuje przy tym na stałe ciało opiniodawcze złożone z przedstawicielami autochtonów. Po uzyskaniu zgody wspólnoty językowej, zdigitalizowane dokumenty są prezentowanie on-line, co pozwala nieraz na dokładniejsze ich opisanie przy pomocy internautów. Program będzie rozwijany, a rewitalizacja języków ma służyć także szerszym celom – rewitalizacji kultur.\nWystąpienia te przyjęte zostały raczej jako informacje o działaniach i poddawano ich dyskusji. Zastanawiano się jednak nad możliwymi kierunkami badań historycznych podejmowanych na bazie szczątkowo zachowanych źródeł. Przez niektóre siły polityczne źródła te uznawane są za wybiórcze i tendencyjne, więc zgłaszane bywają zapowiedzi pisania historii od nowa w sprzyjającym momencie.\nZagadnień prawnych i historycznych dotyczyły dwa kolejne referaty. Martine Sin Blima-Barru (Département de l’archivage électronique et des archives audiovisuelles, Archives nationales – France) w wystąpieniu „Le magistrat, l’archiviste et le réalisateur: construire des archives judiciaires pour l’histoire” opowiedziała o zaletach i problemach związanych z nagraniami procesów sądowych. Inicjatywa sporządzania nagrań określonych rodzajów procesów, wychodząca ze środowisk archiwalnych, powstała w 1981 r., na skutek opinii, że tradycyjna dokumentacja procesów sądowych nie jest wystarczającym źródłem do prowadzenia efektywnych badań historycznych. Nagrania, sporządzane i utrwalane zgodnie z określonymi zasadami, miały także sprzyjać większej transparentności sądownictwa. Nagrania te, traktowane jako dokumentacja dodatkowa, są przechowywane osobno, można więc je uznać za archiwum alternatywne. I budzą wiele pytań, zwłaszcza kwestie ich udostępniania i powtórnego wykorzystania. Na styku prawa i archiwów poruszał się też Achour Sellal (Université Alger 2; Expert judiciaire en archives) mówiący o „L’expertise judiciaire en archives: le poids des témoignages oraux dans le règlement de litiges fonciers”. Przedstawił działania archiwów związane z udostępnianiem, a w wielu przypadkach także z poszukiwaniem w zasobie dokumentacji potrzebnej do procesów sądowych o charakterze majątkowym. Procesy takie trwają nieraz wiele lat, a kwerenda obejmuje coraz więcej materiałów wytworzonych w języku francuskim i arabskim. Odpowiedzialni za zgromadzenie potrzebnej dokumentacji dowodowej są eksperci sądowi, wyznaczani przez władze miejskie, którzy zgłaszając się do archiwów nie zawsze wiedzą, czy potrzebne w procesie dokumenty potwierdzające prawa własności w ogóle istniały. Sąd dowiaduje się o nich z zeznań świadków, być może czasem stronniczych, a zadaniem archiwów jest odszukanie dokumentów, które mogłyby potwierdzić te zeznania. A. Sellal, zastanawiając się nad wartością świadectw mówionych, zwrócił uwagę na dokumentację procesów – zawarte w niej źródła mówione mogą stać się dowodem samym w sobie, mimo że zawarte w nich tezy mogą nie zostać potwierdzone przez dokumenty pisane.\nW dyskusji zgłaszano pytania o potrzebę tworzenia tak szczegółowej dokumentacji audiowizualnej w sądach francuskich. Wyrażano też przypuszczenie, że jej wieczyste zachowanie nie będzie konieczne, trzeba więc przewidzieć jej wartościowanie w archiwum historycznym.\nW sesji Pamięć miejsc ulotnych lub zagrożonych przedstawiono dwa wystąpienia. Socjolog Benedikte Zitouni (Université Saint-Louis à Bruxelles) w referacie „Résister à la disparition du territoire: le musée ethnographique PolderMAS et l’extension du Port d’Anvers” spojrzała na dokumentowanie procesów nie będących skutkiem planowego działania. Zauważyła, że archiwa „klasyczne” przechowują materiały twórców głównie instytucjonalnych, dokumentujące procesy budowania i trwania. Procesy dekonstrukcji, zarówno opozycyjne ruchy społeczne, burzona infrastruktura, jak i naturalne kataklizmy, są znacznie gorzej dokumentowane. Z tego założenia wychodząc popierać należy inicjatywy oddolne zabezpieczające ślady zanikających miejsc i zjawisk. Omawianym przykładem było tworzone społecznie od 2012 r. Muzeum etnograficzne PolderMAS, którego inicjatorzy chcą zachować obraz zagospodarowanych i zamieszkałych wcześniej polderów w okolicy Antwerpii, zagrożonych przez powodzie i naturalne zmiany środowiska, którym nikt się nie przeciwstawia. Natura odzyskuje tereny, a artefakty wytworzone i używane wcześniej przez człowieka (także mapy posiadłości zamorskich Belgii, pamiątki z kolonii, kości ludzi) zbierane są w miejscowej izbie pamięci. Na zakończenie B. Zitouni zwróciła uwagę na trzy zagadnienia, istotne czynniki warunkujące działania upamiętniające: pojawienie się zagrożenia, istnienie wcześniej określonego pejzażu kulturowego i ustalenie sposobu ochrony pamięci o nim – pamięci o roli i wyglądzie danego miejsca przed zajściem nieodwracalnych zmian.\nO udokumentowaniu i upamiętnieniu nie długich procesów, lecz zdarzeń nagłych mówili Marie Van Eeckenrode (Université catholique de Louvain, Archives de l’État) i Frédéric Boquet (Archives de la Ville de Bruxelles) w wystąpieniu „Mémoriaux éphémères et fabriques d’archives. Archiver l’opinion publique après les attentats de Bruxelles”. Doświadczenia z zabezpieczania dokumentacji po zamachu terrorystycznym w Brukseli 22 marca 2016 r. stały się kanwą opowieści o znaczeniu w dziejach i specyfice nagłych wydarzeń. Ich dokumentowanie siłą rzeczy musi być akcją spontaniczną, co nie znaczy, że nie należy jej kontrolować i ewaluować. W omawianym wypadku pracownicy Archiwum Miasta Brukseli podjęli decyzję o wykonaniu fotografii miejsca, w którym doszło do zamachu, a także miejsce, w którym upamiętniano jego ofiary (spotkania, modlitwy, kwiaty, znicze). Zebrali też wiele materiałów ulotnych i pozostawianych przez uczestników artefaktów (zdjęcia, zapiski, kondolencje, w tym wpisy na stronach internetowych). Jednocześnie z akcją zabezpieczania dokumentacji formułowano zasady – do podstawowych zaliczyć można: zabezpieczanie materiałów pisanych na papierze lub kartonie oraz zdjęć dobrej jakości; nie gromadzenie zdjęć ofiar oraz dokumentów w złym stanie, wymagających prac konserwatorskich. Zauważono przy tym, że w miejscach upamiętnienia zamachu pozostawiono wiele haseł nie związanych bezpośrednio z tym wydarzeniem, lecz mających charakter bardziej ogólny, w tym hasła „Je suis Charlie”, „Je suis Bruxelles”, „pas au nom de l’islam”, „stop bombardement Aleppo”, ryciny w obronie uchodźców, dzieci poczętych, przyrody. Zebrana dokumentacja rodzi wiele pytań metodycznych, w tym zasady wartościowania, brakowania, układu, czy jest to archiwum czy upamiętnienie, kogo uznać za twórcę, jak opisać i udostępniać. Pytania szerzej stawiane – jak udostępniać duże procesy, np. obecne fale migracji często nielegalnej; czy archiwista powinien być bardziej czynny w kształtowaniu zasobu archiwalnego, stawać się jego współtwórcą – i w jakim zakresie.\nDokumentowanie po zamachu terrorystycznym w Brukseli (fot. Anna Laszuk)\nW dyskusji poruszono kwestie praktyczne, np. zamach na lotnisku Zaventem wydarzył się poza terenem działania Archiwum Miasta Brukseli, więc jego pracownicy tam nie działali, ale pracownicy lotniska zabezpieczyli dokumentacje i w postaci daru przekazali do tego archiwum. Na pytanie, dlaczego stowarzyszenie archiwistów nie zaangażowało się, padła odpowiedź, że decyzja była szybka i spontaniczna, nie było czasu na szukanie współpracowników, lecz po tym fakcie archiwum ma listę kontaktów do osób, które gotowe są pomóc w upamiętnianiu wydarzeń.\nPo tej sesji odbyły się cztery równoległe warsztaty, w czasie których dyskutowano o wybranych aspektach praktycznych, ale i teoretycznych. W czasie warsztatów „Czy przekazanie dokumentów do archiwum musi wiązać się ze zmianą ich natury?” padały pytania i przykłady bardziej konkretne:\n- Czy dokumenty dotyczące zagadnień miasta lub szkoły lokalnej przekazane przez ministerstwo powinny zostać w dużym zespole archiwalnym w archiwum centralnym, czy być przekazane do archiwum terytorialnego?\n- Archiwista nie jest bierny, nie tylko porządkuje i układa „w pudłach” dokumenty, ale daje im nowe życie, np. w procesie digitalizacji i udostępniania on-line.\n- Sam fakt archiwizacji jest zakłóceniem porządku naturalnego dokumentacji, także bardzo potrzebne opatrywanie dodatkowymi metadanymi.\n- Jak pogodzić oczekiwania twórcy z oczekiwaniami przyszłego użytkownika?\n- Twórca nie tworzy archiwaliów, lecz potrzebne mu dokumenty, które archiwista przygotowuje dla użytkowników, co trudno nazwać wynaturzeniem, a można porównać do rewitalizacji.\n- Dokumenty od momentu powstania będące w strukturze kancelarii nie zostaną raczej przeistoczone, ale te zbierane ad hoc, na pewno otrzymają nowe życie.\n- Definicja materiałów ulotnych dowodzi, że mają one ulec zapomnieniu, więc ich zabezpieczenie jest zaprzeczeniem ich natury.\n- Czy udział archiwisty w kształtowaniu systemów kancelaryjnych nie wynaturza dokumentacji już na początku jej cyklu życia?\nWarsztaty były bardzo pasjonujące i zabrakło, niestety, czasu na ich podsumowanie na forum plenarnym. Podsumowanie całej konferencji przypadło ostatniej referentce, Marie-Anne CHABIN (UFR MITSIC, Université Paris 8), która odpowiadała na pytanie „L’archiviste peut-il être juge et partie?”. Nie miała wątpliwości, że archiwista nie powinien być stroną w procesie archiwizacji, ale sędzią bywa nieraz, bowiem jego postawa wobec kształtowania zasobu z biernej staje się coraz częściej aktywna. Pokazywała to na kilku przykładach. Relacje archiwisty z archiwaliami obejmują kilka obszarów. Częstym narzędziem jest w praktyce ekspertyza wartości dokumentacji – po tym stwierdzeniu M.A. Chabin przytoczyła definicję zespołu archiwalnego, zmienną w czasie, ale w brzmieniu, które wydaje się niepełne (np. „ensemble des documents de toute nature qu'une personne, physique ou morale, a automatiquement produits ou reçus dans l'exercise de ses activités, rassemblés de façon organique et conservés en vue d'une utilisation éventuelle”), nie uwzględnia bowiem faktu, że nie cała dokumentacja twórcy jest zachowywana jako zespół archiwalny. Definicja nie uwzględnia wartościowania i selekcji, mającej istotny wpływ na zawartość zespołu. Referentka zauważyła, że w trakcie konferencji nie wspomniano terminu „reprezentatywności” zachowywanej części dokumentacji i jakkolwiek jest to termin mało precyzyjny, zasada ta powinna być brana pod uwagę przez wszystkich decydujących o selekcji. Podkreśliła też, że archiwista jest jednocześnie mandatariuszem i beneficjentem, a jego przynależność i zakres kompetencji określa nie temat, lecz instytucja, terytorium czy społeczność. Ewolucja sytuacji ogólnej sprawia, że zmieniają się zadania archiwów. Ciągle jednak gromadzą one ślady przeszłości, które posłużą do badania tejże przeszłości; przejmują dokumenty w postaci końcowej, wyjątkowo tylko zmienianej. Obok dokumentów coraz częściej przejmują także utwory, do których istnieją prawa autorskie, co ma wpływ na tryb i zakres ich działania. Dodała też, że jej zdaniem materiały telewizyjne nie powinny być zaliczone do archiwaliów, bowiem zostały już opublikowane. Za istotną zmianę w obecnych materiałach archiwalnych uznała zróżnicowanie ich postaci i nośników – co w przypadku dokumentów elektronicznych oznacza konieczność innego planowania miejsca do ich przechowywania – oraz pojawienie się świadomości istnienia obok twórców konwencjonalnych także twórców alternatywnych (ruchy społeczne, wydarzenia kulturalne, wojny). Na zakończenie wskazała cechy archiwów, a raczej archiwisty teraźniejszości. Jest on zarazem przechowawcą dawnej dokumentacji, towarzyszącym zachowaniu pamięci przez gromadzenie dokumentacji niekonwencjonalnej (twórca?) oraz historiografem świadomie przejmującym dokumenty utrwalające rzeczywistość.\nMateriały z konferencji zostaną opublikowane, podobnie jak to miało miejsce w przypadku poprzednich wydarzeń. Poprzednie publikacje były dostępne w trakcie konferencji, a ich ilość i różnorodność przyciąga uwagę. Świadczy też o bardzo prężnym działaniu Archiwum Université catholique de Louvain – uniwersytetu, który w nowym miejscu powstał w 1968 roku, w wyniku podziału Katolickiego Uniwersytetu w Leuven, istniejącego od 1425 roku. Zasób archiwum można przeszukiwać on-line poprzez opisy archiwaliów, hasła wzorcowe twórców, instytucje przechowujące archiwalia, funkcje, hasła rzeczowe i geograficzne.\nPublikacje wydane przez Archiwum uniwersytetu\nw Louvain-la-Neuve (fot. Anna Laszuk)\nUniwersytet Katolicki W Louvain\nPoprawiony (wtorek, 08 maja 2018 18:52)