BMW M3 Coupé | ExoticCars.pl – Portal Samochodów Egzotycznych\nCzym na tor?, Test egzotyka: BMW M3 Coupé\nBMW M3 serii E92 na rynku gości już przeszło 5 lat. W oczekiwaniu na następcę, zabieramy jedno z ostatnich wolnossących „M” do mekki sportu samochodowego – na tor Nürburgring.\nTest, który macie okazję właśnie czytać, będzie nieco odmienny od dotychczas prezentowanych w tym dziale. Skupimy się nie tylko na aucie, ale również na obiekcie, po którym mieliśmy możliwość rozprostować bieżnik BMW M3, jak i samej wyprawie.\nDział sportu BMW M GmbH, wcześniej nazywający się BMW Motorsport GmbH istnieje od 4 dekad i przez ten czas niejednokrotnie radował duszę i ciało każdego pasjonata aut z ADHD godnym szatana. Pierwszym w pełni autorskim projektem niemieckiego przedsiębiorstwa był model 3.0 CSL, jednak samochód, który został zbudowany z myślą o sprzedaży na otwartym rynku był niezwykle ceniony dziś klasyk – egzotyczne M1. Rok później, w 1979 roku, rynek ujrzało przeznaczone dla nieco mniej zamożnych (choć niezbyt ubogich) M535CSi, czyli serię 5 linii E28 dopracowaną przez dział motorsportu BMW, później przemianowane na M5, by w 1986 roku zaprezentować jedno z najbardziej kultowych dzieł BMW z dopiskiem M – model M3 E30. To właśnie to auto jest prekursorem pojazdów względnie kompaktowych, komfortowych i pojemnych, wyposażonych w motor o niezwykłych osiągach. W połowie lat 80. prawie 200 KM napędzających tylną oś auta przeznaczonego do użytku codziennego było czymś przełomowym. Późniejsze edycje osiągały nawet niemal 240 KM i rozwijały 100 km/h w niewiele ponad 6 sekund. Kolejne generacje BMW M3 były coraz bardziej dostępne dla przeciętnych amatorów sportowej jazdy. Serii E36 modelu M3 wyprodukowano ponad czterokrotnie więcej niż E30, mianowicie 71 000. Nową generację opisywanego modelu otworzyło niedoceniane już nieco jako samochód sportowy i nieuznawane jeszcze jako klasyk M3 E46. 343 KM, rzędowa szóstka, charakterystyczny dźwięk i rewelacyjne własności jezdne to coś, co wyróżniało ten model w latach 2001-2006, kiedy to było oferowane na niemal każdym kontynencie. Po sprzedaniu ponad 85 000 sztuk, nadeszła kolej jeszcze większej liczby cylindrów – po czterech w E30, sześciu w E36 i E46, nadeszła pora 8 „garów” w układzie widlastym, w zaprezentowanym 5 lat temu BMW M3 serii E92. Zdecydowaliśmy się zabrać właśnie ten model na jeden z najciekawszych torów wyścigowych świata, by dowiedzieć się ile tak naprawdę jest warte prawdopodobnie ostatnie wolnossące M3 w historii.\nJakie jest i jakie było M3 wie niemal każdy, nawet przeciętnie interesujący się motoryzacją jegomość lub niewiasta. Konserwatywna linia, która jak najmocniej ma nawiązywać do bazowych aut pozbawionych litery M w nazwie, w zasadzie nigdy nie zdradzała potencjału, który drzemie w każdym elemencie mechaniki tego eleganckiego coupe. Skoro przy nadwoziu jesteśmy, warto dodać, iż podobnie jak u poprzednika, M3 w ostatnim do tej pory wydaniu oferowane jest również jako czterodrzwiowy sedan (E90) oraz dwudrzwiowe cabrio (E93).\nPrezentowany na zdjęciach egzemplarz to auto wyposażone w dwusprzęgłową przekładnię DKG, która zastąpiła trzecią generacją leciwego już SMG. Opcjonalna skrzynia warta 18 000 zł to wyjątkowo trwała konstrukcja o pancernych komponentach, gdyż musi wytrzymać obciążenia przekraczające 400 Nm momentu obrotowego oraz prędkości obrotowe dochodzące do 9000 jednostek na minutę. Wysokoobrotowe V8 fabrycznie generuje 420 KM oraz 400 Nm maksymalnego momentu obrotowego. Srebrne E92 dostało nowy program sterujący pracą silnika oraz delikatnie zmodyfikowany układ wydechowy, dzięki czemu parametry te zostały „uatrakcyjnione” o kilkanaście procent względem seryjnej specyfikacji. Jak przekłada się to organoleptyczne odczucia?\nPoczątek naszej podróży zaczął się od popołudniowego załadunku aut na lawetę. Zeszłoroczne doświadczenia nauczyły nas, że lepszym, bezpieczniejszym i tańszym wyborem będzie podróż M3 na platformie auta pomocy drogowej. Z wjazdem srebrnego coupe nie było żadnego problemu – BMW charakteryzuje się wysokim poziomem ucywilizowania, dzięki czemu pokonanie krawężnika czy progu zwalniającego nie stanowi większego problemu. Kilkanaście godzin trasy głównie autostradą, było nieco nużące, jednak oto zbliżamy się ku naszemu celu podróży. Tereny robią się coraz bardziej górzyste, nie wiadomo skąd, nagle roi się od pojazdów z lawetami ze sportowymi wozami, a do naszych nozdrzy dociera coraz bardziej odczuwalny zapach benzyny i spalonych opon. Zielone piekło jest blisko.\nNürburgring to zdecydowanie legenda, która od samego początku, czyli wizyty na parkingu – uczy pokory. Co kilkanaście minut z pętli Nordschleife zjeżdża laweta z rozbitymi autami, często za kilkaset tysięcy Euro. Zanim jednak zajmiemy się wątkiem poznawania obiektu, warto wspomnieć o samym klimacie panującym w tym przecież niewielkim miasteczku. W okolicy w zasadzie nie ma hoteli, są za to słynne niemieckie gasthaus, a więc pokoje w prywatnych domach, zaadoptowane i przystosowane do przyjmowania gości. Nawet w tak banalnym temacie noclegu można odnaleźć mnóstwo motoryzacyjnych powiązań – w niemal każdym domu na korytarzach wywieszone są zdjęcia lub obrazki przedstawiające auta pędzące po Ringu. Często przyozdobione są one autografami słynnych kierowców. Właścicielka(!) jednego z pensjonatów, w którym pomieszkiwaliśmy, lubiła szybkie przejażdżki swoim Porsche 911 997.2 GT3. Dzięki mentalności i otwartości dla przybyszów ze strony mieszkańców Nürburgu, pod niemal każdym domem znajdziemy jakiś mniej lub bardziej egzotyczny samochód. To samo dzieje się przy restauracjach, a szczególnie w jednej, nazwanej Paddock. Skromny parking zmusza do parkowania dziesiątek Porsche, Nissanów GT-R i innych Aston Martinów na chodniku, przy niewielkiej ulicy prowadzącej do toru. Wnętrze lokalu przystrojone jest niemal wszystkim co związane ze sportem motorowym – od pucharów, przez opony typu slick, po tłoki, zderzaki, czy fotele z samochodów wyścigowych. To właśnie urok gminy Nürburg, zamieszkałej przez niespełna 200 osób, gdzie dosłownie wszystko ocieka sportem motorowym. Same parkingi zgromadzone wokół Ringu kipią pasją i życzliwością każdej osoby. Japończyk, prowadzący własne M3 E92 pytający o czasy okrążeń? Nic nadzwyczajnego. Brytyjczycy, którzy grupą przyjechali swoimi Subaru na tor też nie stronią od kciuków uniesionych w górę, a Włosi godnie prezentują swój klub Abartha. Niemcy z kolei sami oferują pomoc, prowadząc nas do przydomowych warsztatów, gdzie dzięki ich najazdom możemy łatwiej „zrzucić” auta z lawet. Swoją drogą jak na niewielkie zakłady mechaniczne, powstają tam prawdziwe monstra. Pojawiają się nawet auta z USA, Rosji, czy Australii, choć przeważa Francja i Holandia. My reprezentowaliśmy godną grupę aut z Polski, składającą się m.in. z Mercedesa SLS AMG, Porsche 997 GT2, Ferrari F430, kilku Nissanów GT-R i Skyline (z których dwa niestety wróciły do kraju z poważnymi uszczerbkami karoseryjnymi), Fordów Mustangów oraz szeregu sportowych Toyot. Przekrój aut, które można uświadczyć na terenie toru jest nie do opisania – na Porsche GT3 (nawet w wersji RS 4.0, których naliczyłem minimum 6, czy GT2 RS w ilości 8 sztuk) człowiek przestaje zwracać uwagę, podobnie jak na podstawowe modele Ferrari, nie wspominając o autach typu Audi RS, BMW M, czy AMG Mercedesa. Po zrobieniu zdjęć 17 różnym egzemplarzom BMW M3 CSL również doszedłem do wniosku, że pora schować aparat i nie nadwyrężać palców, lepiej napawać się samym widokiem. Większe wrażenia robią unikaty pokroju Hondy NSX-R, Mercedes CLK DTM AMG, RUF CTR Yellowbird czy… Chevroleta SSR. Kto nie odważy się wyjechać na jeden z najtrudniejszych torów świata własnym autem lub go po prostu nie posiada, może skorzystać z licznych wypożyczalni sportowych samochodów. Oferta w naprawdę przystępnych cenach udostępnia przeróżne auta – od w pełni pucharowego Scirocco R, przez Lotusy Elise i Exige, po Artegę GT, Porsche 911 czy Aston Martina Vantage N24.\nWróćmy jednak do naszego celu podróży liczącej około 1100 km. Zanim rozkręcimy się na dobre, warto zacząć od okrążeń zapoznawczych, gdyż tor jest mocno specyficzny i wymagający. Budka przy szlabanie, 24 Euro za karnet czterech kółek skasowane, odbiór prywatnej karty wstępu i można ruszać. Trasa licząca około 21 km swój początek kreśliła już w latach 20. XIX wieku. W kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, w miejscowości Nürburg biegnie ona wzdłuż całego miasteczka, łącznie z charakterystycznym elementem obiektu – średniowiecznym zamkiem w górach Eifel. Obiekt ten jest niemal tak kultowy jak M3. Są ludzie, którzy wolą konkurencyjne propozycje (i toru i auta), ale nikt nigdy złego słowa na temat BMW, czy Nürburgringu nie powie, zdecydowanie mają swój klimat. Zróżnicowanie poziomów tworzy amplitudę międzyszczytową mającą wartość przeszło 325 metrów, przez co dziesiątki koncernów motoryzacyjnych otwiera w okolicach swoje siedziby i dopracowują tutaj każdy element (opony, spoilery, jak i całkowicie nowe modele) samochodów, mając na uwadze trudy, jakie musi znieść nowy produkt. Infrastruktura, która w ostatnich latach została dobudowana w okolicach toru robi wrażenie. Hangary wielkości kilku, jeśli nie kilkunastu przeciętnych centrów handlowych w dużych miastach gromadzą gadżeciarsko-motoryzacyjne sklepy prywatne, jak i samych producentów samochodów. Jak pewnie wiecie, ostatnio ten komercyjny rozmach odbił się czkawką na budżecie spółki, przez co znaczna część obiektów zgromadzonych wokół toru zagrożona jest bankructwem. Niektóre serwisy informacyjne niepoprawnie interpretują te wieści, pisząc o zagrożeniu dla samego toru. Bzdura! Ale koniec z teorią, skupmy się na jeżdżeniu po zielonym piekle.\nPrzez dojazd z hotelu do toru poznałem już nieco charakterystykę pracy zawieszenia BMW M3. Auto co prawda, jak wspomniałem, jechało z nami na lawecie, razem z pewnym czarnym, mocnym Porsche 993 Turbo, które mieliście okazję już poznać, dlatego komfortowe ustawienie opcjonalnego aktywnego zawieszenia EDC (dopłata około 9000 zł) poznawałem na względnie krótkim odcinku, jednak jest to i tak przepaść w porównaniu chociażby do „uniwersalnego” ustawienia twardości w aucie pozbawionym tego systemu. Mamy więc zarazem samochód bardziej komfortowy i agresywny – to zdecydowanie słuszny wydatek. Na pierwsze okrążenia ustawiamy średni z kilkunastu możliwych trybów prędkości i agresywności zmiany przełożeń skrzyni DKG, utwardzamy zawieszenie i jedziemy. Przeraża przede wszystkim wspomniane już zróżnicowanie poziomów. Jeden z naszych znajomych, który przybył w tym samym czasie co my ze swoimi przyjaciółmi mocno zmodyfikowanymi Focusami RS, osobiście przekonał się, że z trasą toru nie ma żartów. Sprzątanie wnętrza Forda i samego kasku z resztek śniadania z pewnością nie było niczym przyjemnym. Próba zapamiętanie sekwencji zakrętów z symulatorów jazdy po torze w zasadzie do niczego się nie przydaje. Można z nich wynieść wyłącznie kierunek kolejnego zakrętu, gdyż wzniesienia, zaciski łuków oraz punkty hamowania da się względnie przyswoić wyłącznie po kilkunastu okrążeniach toru. Przy okazji należy mieć oczy dookoła głowy… dosłownie. Oprócz patrzenia przed siebie i wyglądania tego, co czyha za zakrętem, niemal podstawowym punktem jest patrzenie we wszystkie lusterka. Niejednokrotnie byłem bliski zawału, gdy przy prędkościach dochodzących do 200 km/h we wstecznym lusterku pojawiało się tnące tarką zakręt GT3, dyskretnie mrugające światłami drogowymi, jakby chciało powiedzieć „stary, wybacz, chcę załączyć czwórkę”. Przy najbardziej widowiskowych pod względem slajdów i obić o bandy miejscach gromadzą się rzesze kibiców, rozstawiający namioty i urządzający biwaki. Nürburgring jest niesamowity. M3-ce chyba też się podoba, temperatura rośnie, dlatego raczy się dodatkami do płynu chłodzącego, sprawiającymi, że ciepłota układu utrzymana jest na należytym poziomie. Seryjny sprzęt niestety po każdym jednym kółku jest wycieńczony, dlatego także my musimy robić przerwy po każdym okrążeniu. Nowe opony Yokohama Advan dzielnie znoszą asfaltowe trudy i wyjątkowo nie widać po nich zmęczenia – po przejechaniu kilkunastu okrążeń w dwa dni, wyglądały jakby były dopiero dotarte. Zdecydowanie na torze najlepiej spisuje się tandem „go ahead” – skrzynia w ustawieniu najbardziej agresywnym, wciskamy guzik M, należący do opcjonalnego pakietu M-Drive, i dopiero zaczyna się zabawa. Ten setup najlepiej pozwala kleić się oponie do asfaltu, dlatego rozpoczynają się pierwsze próby sprawdzenia swoich czasów na trasie mekki miłośników motosportu. W przedsięwzięciu tym przeszkadzają niekiedy maruderzy, którzy albo dopiero szlifują swoje umiejętności, albo zdążyli już uszkodzić auto, albo po prostu przyjechali na rekreacyjne zwiedzanie okolicy. Przypomnijmy, że na tor może wjechać każdy i to dosłownie każdym autem, nie dziwi więc fakt, że na trasie pojawiają się Ople Zafira przepełnione rodzinną gromadą, czy zastępy zabytkowych Jaguarów ściągniętych żywcem z bulwarów na tor tylko po to, by w klubowym gronie przejechać kilkanaście malowniczych kilometrów.\nBMW M3 zachwyca z każdym kolejnym kilometrem na torze. Skrzynia działa genialnie – początkowo byłem wyznawcą, że w E92 sprawdzi się wyłącznie manualna przekładnia. Jednak prędkość oraz precyzja, z jaką kolejne przełożenia przekładają moc na asfalt jest fenomenalna. I ten międzygaz przy redukcjach! Poemat. Adaptacyjne sportowe fotele godnie trzymają w ryzach ciało kierowcy, całe wnętrze zdaje się być szyte na miarę – zarówno do codziennego, komfortowego przemieszczania, jak i weekendowych wariactw. M3 zachwyca uniwersalnością – bagażnik o pojemności 440 litrów jest niemal równy temu co w Audi A4. Tylne miejsca pomieszczą nawet rosłych pasażerów, pod warunkiem, że trasa nie będzie zbyt długa. Samochód najlepiej sprawdza się w trasie – szybko i komfortowo. Tor wyścigowy także nie robi na nim większego wrażenia, choć 2 dni ostrego wariowania po Ringu zmusiły układ hamulcowy do wymownego powiedzenia „nie robię”. I to tak naprawdę najsłabszy punkt BMW M3 E92, jeśli chodzi o sportowe użytkowanie. Poza tym rasowe coupe spisało się na złoty medal i mimo tego, że następca będzie pewnie przynajmniej równie dobry, już tęsknię za dźwiękiem wkręcanej do niebotycznych obrotów, wolnossącej V8-ki. Jeśli chcecie wypełnić garaż M3 podobną do testowanej, musicie mieć wolnych przynajmniej 328 900 złotówek. Przynajmniej, bo przyzwoicie wyposażony egzemplarz to już wydatek rzędu 400 000 zł. Rzecz jasna bardziej racjonalnym wyjściem jest zakup egzemplarza używanego. Warto szukać aut z przekładnią DKG – jest szansa, że pojazd jest mniej zmęczony zabawami na torze. Nie chodzi tu o to, że zautomatyzowaną przekładnię kupują emeryci, po prostu mechanizm ten jest bardziej odporny na agresywne traktowanie. Systemy takie jak wspomniane EDC, czy pakiet M-Drive to również opcje godne polecenia przyszłym nabywcom BMW M3. Nie są to zbędne „bajery”, ale pozycje, które sprawiają, że M3 można docenić nie tylko na torze, lecz również w użytku codziennym. Pojazd pozbawiony systemów ingerujących w pracę skrzyni, czy zawieszenia, jest autem nieco bardziej bezkompromisowym, a od tego jest przecież model M3 GTS, z tymże tutaj kwestie finansowe schodzą już na minimum trzeci plan.\nJeśli chodzi o Nürburgring to w zasadzie ciężko dumać nad klawiaturą i złożyć odpowiednie słowa z liter, by ukazać to, co się tam dzieje. To nie jest zwykły tor, to swego rodzaju kraina, zrzeszająca tych, dla których emocje płynące z prowadzenia auta stoją na pierwszym miejscu. Mogę śmiało powiedzieć, że jest to obowiązkowy punkt w życiu człowieka, który uważa się za prawdziwego „petrolhead’a”. Ja już zacieram ręce na kolejną wizytę w Nürburgu, z podświadomie powtarzanym hasłem „tym razem uda się zejść poniżej 8 minut”.\nbenzynowy, 4.0 V8, 420 KM, 400 Nm\n4.62 x 1.80 x 1.42 m, 1600 kg\n4.6 s, 250 km/h\nto zależy od stopnia wepchnięcia prawego pedału w dywanik\nod 328.900 zł\nAudi RS 5, Mercedes C 63 AMG Coupe\n&description=BMW M3 Coupé" data-pin-do="buttonPin" data-pin-config="above" target="_blank">


Jak usunąć porywacza przeglądarki Search baron z systemu Mac OS | Malware Security\nJak usunąć porywacza przeglądarki Search baron z systemu Mac OS\nWłaściwy przewodnik usuwania Search baron z systemu\nSearch baron jest promowany jako prawdziwa wyszukiwarka, która poprawia wrażenia użytkowników online, zapewniając najbardziej trafne, autentyczne i szybkie wyniki wyszukiwania. Ten typ aplikacji jest uważany za porywacza przeglądarki, który ma obowiązek przekierowywać ludzi na niektóre niewiarygodne strony internetowe i szybko zarabiać na twórcach. Jest podobny do Searchsnow.com, Searches.cloud Redirect itp. I dotyczy głównie komputerów Mac. Wirus przekierowania może łatwo zagrozić wszystkim przeglądarkom internetowym, takim jak Chrome, Safari, Explorer, Firefox itp., I zmienić ich ustawienia domyślne po zainstalowaniu. Ten potencjalnie niechciany program zastępuje bieżącą stronę główną, wyszukiwarkę i adresy nowej karty searchbaron.com i przejmuje pełną kontrolę nad całą przeglądarką.\nDowiedz się więcej o Search baron:\nSearch baron to zwodnicza i szkodliwa domena, która udaje przydatne rzeczy do surfowania po Internecie. Twierdzi, że oferuje szereg udogodnień związanych z surfowaniem w Internecie i ulepszaniem przeglądarki. Jednak nie został zaprojektowany z myślą o korzyściach dla użytkowników, dlatego nie należy na nim ufać. Korzystając z tego fałszywego narzędzia wyszukiwania, otrzymujesz tylko wyniki nieorganiczne zmieszane z treściami komercyjnymi i linkami sponsorowanymi. Zostaniesz przekierowany na strony firm zewnętrznych, które próbują zwiększyć ich popularność i uzyskać więcej odwiedzin. Z każdym przekierowaniem ten niepewny porywacz prowizji dla programistów. Bombarduje ekran komputera tysiącami natrętnych reklam i wyskakujących okienek w ciągu dnia, co sprawia, że przeglądanie Internetu jest bardzo złożone i problematyczne.\nReklamy dostarczane przez ten PUP mają różne formy, takie jak banery, oferty, kupony, rabaty, oferty, kody promocyjne itp., Które wyglądają bardzo przyciągająco i łatwo przyciągają uwagę. Zdecydowanie zalecamy unikanie interakcji z tymi reklamami, ponieważ mogą one zawierać błędne linki i przekierowywać do potencjalnie zakaźnych witryn, które są w pełni zajęte złośliwymi obiektami. Ten notoryczny porywacz jest w stanie śledzić twoje działania online i zbierać istotne dane dotyczące twoich zainteresowań, potrzeb i innych preferencji, które są następnie wykorzystywane w kampanii reklamowej. Może również ukraść Twoje dane osobowe związane z danymi bankowymi i innymi danymi finansowymi oraz narazić je na cyberprzestępców z powodu złych zamiarów. Dlatego konieczne jest natychmiastowe usunięcie Search baron z komputera.\nNazwa: Search baron\nNajpopularniejszą metodą stosowaną przez przestępców jest „łączenie”. Jest dołączony do aplikacji innych firm jako część pakietu. Ta strategia stała się tak popularna wśród twórców szkodliwego oprogramowania do rozprzestrzeniania swoich złośliwych produktów. Kiedy pobierasz i instalujesz darmowy program za pomocą kreatora „Zalecane” lub „Szybkie”, istnieje duże prawdopodobieństwo, że możesz skończyć z uzyskaniem PUP na komputerze, a także z głównym oprogramowaniem.\nAby temu zapobiec, należy bardzo uważnie przeglądać sieć. Należy pobrać dowolny program tylko z wiarygodnego źródła i zawsze wybierać właściwe ustawienie konfiguracji podczas instalowania aplikacji. Wybranie trybu „Zaawansowany” lub „Niestandardowy” pozwala przejąć całkowitą kontrolę nad przychodzącymi pobraniami. Musisz usunąć zaznaczenie podejrzanych komponentów i wybrać tylko główny program. Ponadto klikanie złośliwych reklam lub linków, udostępnianie sieci peer-to-peer, odwiedzanie zakaźnych stron internetowych, używanie zainfekowanych napędów do usuwania itp. Może również powodować wtargnięcie PUP. Dlatego trzymaj się z dala od tych złośliwych źródeł, aby zabezpieczyć maszynę przed uszkodzeniem i zabezpieczeniem.\nInne szkodliwe cechy Search baron:\nTen paskudny PUP zmienia domyślne ustawienia rejestru, dokonując w nim złośliwych wpisów, które pozwalają na automatyczną aktywację wirusa przy każdym uruchomieniu komputera. Jednak ten akt powoduje kilka zgubnych problemów w maszynie, takich jak błędy rozruchu, częste awarie systemu, nieprawidłowe działanie aplikacji, awaria dysku twardego i tak dalej. Zużywa ogromną ilość zasobów pamięci i znacznie obniża ogólną wydajność komputera. Z tego powodu maszyna zaczyna reagować wolniej niż kiedykolwiek wcześniej i zajmuje więcej czasu niż zwykle na wykonanie dowolnego zadania. To niebezpieczne zagrożenie może dezaktywować wszystkie działające zabezpieczenia i pozwolić innym pasożytom internetowym na wniknięcie do twojego komputera. Patrząc na wszystkie te zagrożenia, należy jak najszybciej usunąć Search baron ze stacji roboczej.\nUsuwanie Search baron w procesie ręcznym jest uciążliwą metodą, która wymaga wysokich umiejętności technicznych. Korzystanie z narzędzia Combo Cleaner pozwala wyszukiwać złośliwe zagrożenia. Jeśli znajdziesz jakiś wątpliwy plik, możesz spróbować wyeliminować za pomocą tego profesjonalnego programu.\nPrzewodnik usunąć Search baron Z Mac OS\nSearch baron jest szkodliwym i złośliwym pasożytem, który będzie powodował problemy na twoim stanowisku pracy, dopóki pozostanie on w środku. Dlatego bardzo ważne jest, aby trwale usunąć to zagrożenie z systemu. Gdy takie PUP dostaną się do twojego urządzenia, mogą również spowodować infekcje złośliwym oprogramowaniem, które mogą wyrządzić poważną szkodę Twojemu komputerowi w bardzo krótkim czasie. To niepewne zagrożenie mogło już rozprzestrzeniać swoje kopie w różnych lokalizacjach komputerów. Pliki związane z tym pasożytem mogą mieć różne nazwy, co utrudnia wykrycie. Istnieją dwa sposoby na pozbycie się infekcji Search baron. 1. Automatyczne usuwanie i 2. Ręczne usuwanie. Aby znaleźć wszystkie potencjalne zagrożenia na komputerach Mac, konieczna jest pełna diagnoza na komputerze. Proces ręcznego usuwania jest czasochłonny i nawet niewielki błąd może uszkodzić system operacyjny. Z drugiej strony proces automatycznego usuwania jest szybki, precyzyjny i odpowiedni.\nUsuń Search baron automatycznie z Mac OS X.\nSystem Mac to zaawansowana maszyna, która wymaga umiejętności technicznych, aby usuwać niechciane aplikacje. Jeśli Twój system został zainfekowany Search baron lub innymi potencjalnie niechcianymi zagrożeniami, nie powinieneś podejmować niepotrzebnego ryzyka. Powinieneś użyć potężnego narzędzia anty-malware, które może trwale usunąć tę infekcję. Ten znany wirus wprowadza szkodliwe i niepożądane modyfikacje biblioteki systemowej. Jeśli nie pozbędziesz się tego złośliwego oprogramowania szybko, może to uszkodzić całą maszynę. Naraża to Twoje dane i prywatność na wysokie ryzyko. Combo Cleaner to potężne i skuteczne oprogramowanie Mac do ochrony przed złośliwym oprogramowaniem i optymalizacji. Może łatwo wykryć i usunąć wszelkie złośliwe programy, takie jak Search baron, z komputera Mac. Oferuje także inne ważne narzędzia do usuwania niepotrzebnych plików, wyszukiwania duplikatów plików, czyszczenia przeglądarki, ochrony prywatności i przyspieszacza Mac.\nAby usunąć Search baron, wykonaj pełne kroki podane poniżej:\n1. Ręczne usuwanie infekcji Search baron\nUsuwając Search baron, przede wszystkim sprawdź listę zainstalowanych aplikacji\nPozbądź się złośliwego oprogramowania Search baron z Google Chrome\nUsuń Search baron z Mozilla Firefox, resetując ustawienia przeglądarki\nUsuń program Search baron z przeglądarki Safari\n2. Automatyczne usuwanie Search baron\nAutomatycznie usuwaj infekcje Search baron za pomocą Combo Cleaner Anti-malware\n1. Ręczne usuwanie złośliwego oprogramowania Search baron\nWiększość potencjalnie niechcianych programów można usunąć ręcznie, nawet bez użycia narzędzi antywirusowych lub innych narzędzi do usuwania. Podane poniżej ręczne kroki pokażą ci, jak łatwo pozbyć się Search baron krok po kroku. Chociaż każdy z poniższych kroków jest bardzo prosty, jeśli nie masz dużej wiedzy na temat komputera lub masz wątpliwości, czy możesz wykonać tę procedurę, możesz spróbować usunąć złośliwe oprogramowanie za pomocą kroków automatycznego usuwania, które są również podane poniżej .\nRozejrzyj się dokładnie po zainstalowanych aplikacjach w systemie. Najprawdopodobniej jednym z tych programów jest Search baron. Jeśli masz zainstalowanych wiele aplikacji, możesz uprościć wyszukiwanie złośliwego oprogramowania, sortując listę według daty instalacji.\nW tym kroku dowiesz się, jak zresetować ustawienia Google Chrome do pierwotnego stanu. Możesz pozbyć się Search baron i naprawić inne problemy z przeglądaniem, szczególnie po zainfekowaniu przez adware. Jednak zapisane hasła i zakładki nie zostaną utracone. Nie spowoduje to negatywnego wpływu na Twoją historię, zakładki, hasła i inne przechowywane dane.\nZresetowanie przeglądarki Firefox zresetuje wszystkie ustawienia do stanu domyślnego i usunie infekcję Search baron, niepewne rozszerzenia i dodatki. Niemniej jednak zapisane zakładki i hasła nie zostaną zmodyfikowane ani usunięte.\nAby przywrócić ustawienia przeglądarki Safari do stanu domyślnego, musisz zresetować przeglądarkę internetową. Jest to pierwszy przypadek, gdy problemy z rozwiązywaniem problemów mogły być spowodowane przez złośliwe oprogramowanie Search baron.\nJeśli nie masz dużej wiedzy na temat systemu operacyjnego Mac lub nie jesteś ekspertem w tej technologii, zalecamy na dobre pozbyć się zagrożenia Search baron za pomocą rozwiązania do automatycznego usuwania. Ta procedura zmniejsza ryzyko uszkodzenia systemu. Dlatego automatyczne usuwanie Search baron jest lepszą opcją.\nAby usunąć potencjalnie niechciane programy z urządzenia Mac, zalecamy użycie programu Combo Cleaner do usuwania złośliwego oprogramowania, który jest w stanie całkowicie oczyścić komputer z paskudnych zagrożeń. To narzędzie jest zaawansowaną aplikacją do usuwania złośliwego oprogramowania, która wykorzystuje najpopularniejszą na świecie technologię anty-malware. Jest w stanie pomóc usunąć Search baron i inne PUP z przeglądarek internetowych. Ta aplikacja jest w stanie usunąć z komputera porywaczy przeglądarki, oprogramowanie reklamowe, paski narzędzi, oprogramowanie ransomware, złośliwe oprogramowanie i inne zagrożenia bezpieczeństwa.\nSearch baron może wracać do twojego urządzenia, jeśli wszystkie powiązane z nim pliki nie zostaną całkowicie usunięte. Dlatego zalecamy pobranie Combo Cleaner w celu skanowania w poszukiwaniu niebezpiecznych programów. Może to zaoszczędzić Twój cenny czas i wysiłek.


Noclegi u Zosi - Maniowy\nNoclegi u Zosikwatery prywatne - pokoje gościnne\nObiekt Noclegi u Zosi położony jest w miejscowości Maniowy w regionie małopolskie i oferuje bezpłatne WiFi, sprzęt do grillowania, ogród oraz bezpłatny prywatny parking. Odległość ważnych miejsc od obiektu: Pieniński Park Narodowy – 16 km.\nW naszej ofercie m.in.: W miejscach zakwaterowania gości oraz ważnych częściach wspólnych znajdują się środki do dezynfekcji rąk, bezpłatne WiFi, piesze wycieczki, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, Pościel, ręczniki itp. prane są zgodnie z wytycznymi władz lokalnych, Przedmioty używane przez wiele osób, np. wydrukowane karty menu, czasopisma, długopisy czy gazety zostały usunięte, wycieczki rowerowe, parking na miejscu, Zasady dystansu społecznego są przestrzegane, W miejscach wspólnego spożywania posiłków stoliki ustawiono w odległości pozwalającej na zachowanie dystansu społecznego, Używane są chemiczne środki czystości, które skutecznie zapobiegają rozprzestrzenianiu się koronawirusa, narciarstwo, dostęp do Internetu, sprzęt do grillowania, Bezdotykowe zameldowanie/wymeldowanie, prywatny parking, jazda na rowerze, parking, piesze wycieczki, wspólna kuchnia, bezpłatny parking, wędkowanie, pokoje rodzinne, WiFi, gaśnice, WiFi dostępne w całym obiekcie, kajakarstwo, puby, ogród, Apteczki pierwszej pomocy są dostępne, Pokoje są dezynfekowane między pobytami, Wszystkie naczynia i sztućce są poddawane dezynfekcji, część przeznaczona dla palących, Personel przestrzega środków bezpieczeństwa określonych przez władze lokalne, Po zakończeniu sprzątania pokoje są zabezpieczane do czasu przybycia gości, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, Możliwe wystawienie faktury.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Noclegi u Zosi o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Zgodnie z rządowymi wytycznymi dotyczącymi minimalizacji ryzyka transmisji koronawirusa (COVID-19) ten obiekt nie przyjmuje gości z niektórych krajów w okresie obowiązywania tych wytycznych. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt zapewnia obecnie dodatkowe środki bezpieczeństwa i środki sanitarne. W odpowiedzi na koronawirusa (COVID-19) ten obiekt podjął środki mające na celu ochronę gości i personelu. Niektóre usługi i udogodnienia mogą być niedostępne lub ograniczone.\nRodzinny 5 osobowy (3 łóżka pojedyncze, 1 duże łóżko podwójne - 7.5 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.251942


Krwawa niedziela (Bydgoszcz) – Wikipedja, wolna encyklopedia\nPolscy zakładnicy na Starym Rynku w Bydgoszczy w czasie publicznyh egzekucji.\nKrwawa niedziela w propagandzie III Rzeszy na polecenie Josepha Goebbelsa określana jako Bromberger Blutsonntag (z niem. Bydgoska krwawa niedziela) – wydażenia, kture rozegrały się w Bydgoszczy w dniah 3-4 wżeśnia 1939 roku, po agresji III Rzeszy na Polskę (kampania wżeśniowa), podczas kturyh śmierć ponieśli obywatele polscy – Niemcy i Polacy – mieszkańcy Bydgoszczy i Pomoża Nadwiślańskiego, a następnie eksterminacyjna akcja Wehrmahtu, oddziałuw Selbstshutzu, Einsatzkommandos i sąduw doraźnyh III Rzeszy, na polskih mieszkańcah miasta i Pomoża Nadwiślańskiego i żołnieżah Wojska Polskiego.\nStłumienie dywersji pżez Wojsko Polskie i miejscową Straż Obywatelską w dniah 3 i 4 wżeśnia 1939 r. zostało wykożystane pżez propagandę państwową III Rzeszy na polecenie Josepha Goebbelsa – ministra Oświecenia Publicznego i Propagandy III Rzeszy, jako dowud na polskie okrucieństwa wobec mniejszości niemieckiej w Polsce oraz pretekst do masowyh egzekucji (dokonywanyh pżez Wehrmaht – publicznie na rynku w Bydgoszczy, Selbstshutz i Einsatzkommandos – w tzw. „Dolinie Śmierci”) i uwięzienia w obozah koncentracyjnyh III Rzeszy tysięcy polskih mieszkańcuw Bydgoszczy i Pomoża Nadwiślańskiego, kture znalazły się pod okupacją III Rzeszy.\n3 Niemieckie i polskie ofiary akcji dywersyjnej w dniah 3-4 wżeśnia 1939\n6 Recepcja w kultuże masowej\nInspekcja jednostki bydgoskiego Volksdeutsher Selbstshutzu. Maszerują od lewej: Josef Meier, dowudca struktur Selbstshutzu w powiecie bydgoskim; nadburmistż Bydgoszczy Werner Kampe oraz Ludolf-Hermann von Alvensleben\nOsobny artykuł: Volksdeutsher Selbstshutz, Zjednoczenie Niemieckie i Hauptamt Volksdeutshe Mittelstelle.\n3 wżeśnia około godz. 10:00 na ul. Gdańskiej w rejonie ul. Kamiennej ostżelano z kilkunastu miejsc jednocześnie część polskih oddziałuw 22 Pułku 9 Dywizji Piehoty Armii „Pomoże” (oraz 15. i 27. Dywizji Piehoty), kture w pożądku wycofywały się pżez miasto w celu zajęcia pozycji obronnyh nad żeką Brdą. Uhodźcy znajdujący się na ulicah słysząc odgłosy broni maszynowej ostżeliwującej wojsko, wpadli w panikę sądząc, że Wehrmaht już wkroczył do miasta.\nNa miejsce stżelaniny natyhmiast udał się komendant miasta mjr Wojcieh Albryht, ktury zauważył, że stżały padają z gmahuw na skżyżowaniu ul. Gdańskiej i Jagiellońskiej, oraz że zabityh zostało pięciu cywiluw. Zameldował o wydażeniah gen. Zdzisławowi Pżyjałkowskiemu, ktury pżydzielił mu do pomocy dwie kompanie 62. Pułku Piehoty. Do akcji oczyszczającej miasto z dywersantuw pżystąpił też mjr Jan Sławiński z rezerwami 82. Batalionu Wartowniczego oraz ohotnicy (także harceże). Całością działań dowodził gen. Pżyjałkowski oraz mjr Wojcieh Albryht. Do akcji pżeciwko dywersantom spontanicznie pżyłączali się także mieszkańcy miasta.\n„W ciągu tego dnia o godz. 10:00 rano w Bydgoszczy wybuhła planowo pżygotowana akcja dywersyjna niemiecka, ktura pżybrała wielkie rozmiary […] Akcja dywersyjna pżybrała tak poważne rozmiary, że te tyłowe oddziały (sztab 15. DP) zmuszone zostały do wycofania się na skraj miasta ze stratami i dopiero po zorganizowaniu ih tżeba było dosłownie zdobywać Bydgoszcz, walcząc z dywersantami” – sprawozdanie majora Jana Gunerskiego\nStżelanina ogarnęła ulice Bydgoszczy w wąskim pasie wzdłuż linii z pułnocy na południe, a w jej czasie zdażało się, że polscy żołnieże omyłkowo celowali do swoih. W poszukiwaniu dywersantuw aresztowano osoby narodowości niemieckiej, na kturyh ciążył hoćby cień podejżenia, a gdy znaleziono pży nih broń, zgodnie z prawem stanu wojennego rozstżeliwano je na miejscu. Dohodziło także do mordowania niewinnyh Niemcuw, co w warunkah trwającego boju było praktycznie nie do uniknięcia, zwłaszcza że oficerowie w punktah dowodzenia stracili częściowo kontrolę nad działającymi pojedynczo grupami bojowymi.\n„Ciągłe stżelanie na tyłah […] samosądy natomiast w stosunku do ludności niemieckiej dokonywane pżez żołnieży wspulnie z ludnością cywilną są nie do opanowania, gdyż policji na większości obszaru już nie ma” – meldunek generała Władysława Bortnowskiego, 3 wżeśnia 1939 r., godz. 20:00\n„Dohodzą odgłosy bezładnej stżelaniny z broni maszynowej i ręcznej od strony miasta, żołnieże rozmawiają między sobą o jakihś rozruhah w Bydgoszczy i działalności V kolumny niemieckiej, kturą miała zlikwidować nasza piehota pomocy w odnalezieniu winnyh Niemcuw udzielała ludność polska, pży tej akcji zaczęły się rabunki i rużne nadużycia” – relacja kapitana Władysława Jotkiewicza\nOkoło godziny 16:00 stżały ucihły, sytuacja wyglądała na opanowaną, wojska polskie mogły dalej swobodnie wycofywać się pżez Bydgoszcz. Zebrano około 600 podejżanyh Niemcuw w koszarah 62. Pułku Piehoty. Spośrud zabityh dywersantuw tylko część zidentyfikowano jako mieszkańcuw Bydgoszczy. Meldunki policyjne donosiły o odebraniu od dywersantuw kilku karabinuw maszynowyh, jakih używano w wojsku niemieckim.\n„Na Rynku Zbożowym zobaczyliśmy 5 trupuw rozstżelanyh Niemcuw. Zwracał uwagę harakterystyczny ubiur tyh «cywiluw». Wszyscy ci młodzi ludzie mieli sportowe ubrania i grube wełniane swetry ściągane pod szyją. Ponieważ w gorącyh tyh dniah wżeśniowyh nikt absolutnie tak ubrany w Bydgoszczy nie hodził, można było bezwzględnie stwierdzić, że nie są to miejscowi ludzie”\nDo wieczora stwierdzono, że zginęło w wyniku niemieckiej dywersji 30-45 polskih żołnieży oraz około 90-110 Niemcuw. Zwolniono też Niemcuw pżetżymywanyh w koszarah, ponieważ wojsko i policja otżymało rozkaz nocnej ewakuacji. Do ohrony miasta pozostawiono jedynie słabo uzbrojoną Straż Obywatelską złożoną z rezerwistuw i weteranuw. Faktycznie miasto pozostało bez władzy. Po wojnie wiceprokurator uwczesnej Głuwnej Komisji Badania Zbrodni Niemieckih w Polsce Kazimież Garszyński potwierdził, że Niemcy 3 wżeśnia stżelali do wycofującyh się polskih żołnieży z 46 miejsc.\nW nocy z 3 na 4 wżeśnia niemieccy dywersanci ostżelali kompanię 61 pp Wojska Polskiego podczas pżekraczania Kanału Bydgoskiego, a rankiem zostały ostżelane oddziały baterii 15. Dywizji Piehoty, kture zaatakowano z ukrycia na Czyżkuwku na ul. Grunwaldzkiej, Nakielskiej i Kujawskiej. W związku z tym, pży pomocy Straży Obywatelskiej i cywili, oddziały te pżystąpiły do walki z niemieckimi dywersantami. Doszło do licznyh starć w dzielnicy Szwederowo. W odrużnieniu od dnia popżedniego, podejżanyh rozstżeliwano na miejscu. W trakcie walk zniszczony został kościuł protestancki pży ul. Leszczyńskiego.\nMeldunki polskih oddziałuw zostały spożądzone 3 wżeśnia i opierały się na informacjah, kture pohodziły z samej Bydgoszczy. To pżesądza o ih wiarygodności jako źrudła historycznego. Nie powstały, jak to bywa w pżypadku puźniej spisywanyh relacji, z myślą o wyjaśnieniu wydażeń bydgoskih, ale miały służyć informowaniu władz wojskowyh o sytuacji panującej w mieście. Nie ciążą też na nih emocje związane z tragicznymi doświadczeniami niemieckiego zmasowanego odwetu z jesieni 1939 r. Innymi słowy, nie można pżyjąć, że spożądzający meldunki polscy oficerowie już 3 wżeśnia 1939 r. celowo fałszowali żeczywistość, wiedząc, że będą oskarżani pżez propagandę niemiecką o bydgoską krwawą niedzielę. Za prawdziwością tyh meldunkuw pżemawia też fakt, że obok informacji o niemieckiej dywersji znajdują się w nih także wzmianki o samosądah na Niemcah. Meldunki polskiego wojska nie podają jednak, ktura z instytucji III Rzeszy zorganizowała w Bydgoszczy dywersję oraz kto konkretnie brał w niej udział. W Bydgoszczy pżeprowadzenie działań dywersyjnyh planowała zaruwno Abwehra, jak i SS.\n5 wżeśnia, pżed południem, do opuszczonego miasta wkroczyli niemieccy żołnieże 123. Pułku Piehoty należącego do 50. Dywizji Piehoty. Straż Obywatelska walczyła z wkraczającymi oddziałami niemieckimi ruwnież po wycofaniu się regularnyh jednostek Wojska Polskiego.\nWedług Leszka Moczulskiego, ktury podjął bezpośrednią polemikę z tekstem prof. Włodzimieża Jastżębskiego, dywersja w Bydgoszczy, dokonana rankiem 3 wżeśnia 1939 r., miała stanowić argument dla dyplomacji III Rzeszy wobec Wielkiej Brytanii o konieczności ograniczenia agresji Niemiec na Polskę do ram lokalnyh i niewypowiedzenia pżez Wielką Brytanię wojny Niemcom w wykonaniu brytyjsko-polskiego układu sojuszniczego\nRozpoczęte o godzinie jedenastej pod Tryszczynem i Szczutkami udeżenie niemieckiej 50. DP- sformowanej z kadrowyh żołnieży Grenzshutz-Ost – załamało się w krwawej walce. Podobny los spotkał dwa następne ataki, jakie Niemcy pżypuścili w ciągu dnia. Dywizja nie pżebiła się do Bydgoszczy i nie potrafiła udzielić dywersantom skutecznej pomocy. Dopiero po godzinie osiemnastej [3 wżeśnia], gdy było już oczywiste, że pomoc Wehrmahtu dla walczącyh w mieście dywersantuw jest spuźniona, 50. DP zapżestała swyh coraz bardziej rozpaczliwyh natarć. W ten sposub tak starannie pżygotowany pżez Niemcuw plan spalił na panewce. Nie doszło do „wyzwolenia” Bydgoszczy pżez „niemieckie powstanie narodowe”. (…) Inna żecz, że gdyby nawet [dywersja] się udała i tak byłaby spuźniona, gdyż w momencie jej rozpoczęcia Wielka Brytania wypowiedziała już wojnę Niemcom, a więc nawet powodzenie prowokacji bydgoskiej nie miałoby wpływu na postawę mocarstw zahodnih - Teza Leszka Moczulskiego, rozwinięta w 2009.\nPżełomowym – zdaniem Chincińskiego – opracowaniem udowadniającym pogląd o niemieckiej dywersji w Bydgoszczy jest książka Güntera Shuberta „Bydgoska krwawa niedziela. Śmierć legendy”, kturą wydano w 1989, a po 14 latah pżełożono na język polski. Autor, historyk i dziennikaż, wbrew dotyhczasowemu i obowiązującemu stanowisku niemieckiej historiografii dowodzi, że 3 wżeśnia 1939 w Bydgoszczy doszło do „powstania”, pżygotowanego pżez oddziały dywersantuw z III Rzeszy. Akcja była pomyślana i pżeprowadzona jako samodzielny czyn Siherheitsdienst. Shubert ustalił m.in. istnienie tajnego oddziału Rotter Kühl powołanego do „specjalnyh zadań Reihsführera SS” i wysunął pżypuszczenie, że to uw oddział pżeprowadził operację w Bydgoszczy. Do dywersantuw pżeżuconyh z Niemiec pżez Gdańsk mieli dołączyć niektuży mieszkańcy Bydgoszczy i utwożyć wraz z nimi kilkuosobowe grupy, kture rozlokowano w rużnyh punktah miasta. Jednocześnie Shubert uważa, że w trakcie dwudniowyh walk z dywersantami mogło dojść do pżypadkuw mordowania niewinnyh Niemcuw.\nOfiarami wydażeń bydgoskih z 3 i 4 wżeśnia byli nie tylko dywersanci, ale też ludzie niewinni. Niekture relacje wskazują, że mogło dohodzić do egzekucji osub, kture zostały wskazane jako dywersanci pżez Polakuw kierującyh się osobistą nienawiścią i zemstą. Mogły się też zdażać nadużycia, kturyh sprawcami byli pozbawieni dowudztwa i kontroli żołnieże z rozbityh oddziałuw Armii „Pomoże”.\nHistoriografia niemiecka po roku 1945 poświęcała bydgoskiej „krwawej niedzieli” niewiele miejsca. Pżeważnie zajmowali się tym zagadnieniem historycy związani z ziomkostwami wysiedlonyh z Pomoża Niemcuw. Niemniej jednak, poza Günterem Shubertem, właściwie wszyscy pozostali historycy niemieccy (hoćby Peter Aurih i Dieter Shenk) są pżekonani o braku niemieckiej dywersji. Polskim historykiem, ktury wbrew dotyhczasowemu i obowiązującemu stanowisku polskiej historiografii dowodzi nieobecności niemieckih dywersantuw w Bydgoszczy jest profesor Włodzimież Jastżębski, pżez lata zwolennik poglądu o wystąpieniu dywersji, ktury zanegował swoje dotyhczasowe ustalenia w 2004 roku, podczas konferencji zorganizowanej w Bydgoszczy z inicjatywy i pży wspułpracy niemieckiej Ostsee Akademie. Jastżębski jest pżekonany, że dywersja niemiecka nigdy nie miała miejsca, a jest to jedynie uzasadnienie dla żezi użądzonej pżez polskih obywateli. Nigdy nie znaleziono żadnego bezpośredniego dowodu dywersji – wzmianki w niemieckih dokumentah Abwehry organizującej akcje dywersyjne w Polsce (arhiwa Abwehry zawierają dane o innyh akcjah dywersyjnyh) ani nie znaleziono pży niemieckih cywilah broni – a jedynie dowody pośrednie, jak raporty wojska „walczącego z dywersantem” czy wspomnienia, spisywane często wiele lat po wydażeniah z 1939 roku. O braku akcji dywersyjnej świadczyć mają straty ludnościowe – około 350 niemieckih cywiluw i 20 polskih żołnieży (w tym być może ofiary nalotu i ranni pżywiezieni z frontu) – „w wyniku walk” zniszczono ruwnież jeden protestancki kościuł. Negowany jest propagandowy sens dywersji i podkreślane jest, że do miasta lada hwila miały wkroczyć regularne oddziały niemieckie, a Bydgoszcz nie odgrywała żadnej roli w czasie kampanii wżeśniowej (wojsko polskie wycofało się z miasta).\nNiemieckie i polskie ofiary akcji dywersyjnej w dniah 3-4 wżeśnia 1939[edytuj | edytuj kod]\nPo rozpoczęciu okupacji niemieckiej w Bydgoszczy działała od 15 wżeśnia do końca grudnia 1939 r. niemiecka Specjalna Komisja Policyjno-Kryminalna ds. Wyjaśnienia Polskih Zbrodni, ktura stwierdziła, że większość ofiar zginęła od broni używanej pżez polskie wojsko.\nNa podstawie zahowanyh dokumentuw (akt USC w Bydgoszczy, ksiąg parafialnyh, akt miasta, nekrologuw zamieszczanyh w prasie i ksiąg zgonuw) historyk IPN Paweł Kosiński ustalił, że 3 i 4 wżeśnia w mieście zginęło 365 osub. Spośrud nih 33 nie zostały zidentyfikowane, 263 były zameldowane w Bydgoszczy, a pozostałe poza miastem. Wśrud nih 254 było ewangelikami, a 86 katolikami. Biorąc pod uwagę panujące pżed wojną stosunki wyznaniowe, można założyć, że większość zabityh ewangelikuw była Niemcami, a katolikuw – Polakami. Wśrud ofiar byli też polscy żołnieże w liczbie 20, ktuży zginęli 3 i 4 wżeśnia. Nie wiadomo jednak, czy wszyscy zginęli w wyniku ostżału na ulicah, czy też niektuży zmarli w szpitalu z ran odniesionyh na froncie. Ponadto polscy żołnieże ranni w walkah zostali ewakuowani wraz z opuszczającymi miasto jednostkami Wojska Polskiego.\nBydgoszcz – rozstżelanie Polakuw 9.09.1939\nEgzekucja Polakuw 9.09.1939\nVolksdeutsh denuncjujący Polaka – żekomego uczestnika „Krwawej niedzieli”\nPo zajęciu Bydgoszczy żołnieże Wehrmahtu zgromadzili na rynku miasta cywilnyh zakładnikuw; 3/4 z nih oskarżono o udział w krwawej niedzieli. W ciągu pierwszego tygodnia okupacji, plutony egzekucyjne Wehrmahtu i Einsatzgruppen rozstżelały w Bydgoszczy (m.in. w publicznyh egzekucjah na Starym Rynku) około 600-800 Polakuw. W ciągu kilku następnyh miesięcy członkowie miejscowego Selbstshutzu oraz specjalnego oddziału Einsatzkommando 16 działającego w ramah operacji Tannenberg zamordowali w „Dolinie Śmierci” w podbydgoskim Fordonie od 1200 do 3000 mieszkańcuw Bydgoszczy pohodzenia polskiego i żydowskiego. Zamordowany został m.in. pżedwojenny prezydent miasta Bydgoszczy Leon Barciszewski, ktury powrucił do miasta, wobec publicznyh oskarżeń propagandy niemieckiej o nadużycia finansowe w zażądzaniu Bydgoszczą, kturym to zażutom hciał się osobiście pżeciwstawić. W ciągu pierwszyh cztereh miesięcy okupacji Niemcy zamordowali około 5 tys. mieszkańcuw Bydgoszczy i powiatu bydgoskiego, z czego prawdopodobnie od 1,5 tys. do 2000 ofiar pohodziło z samej Bydgoszczy. Obecnie całkowite straty wśrud mieszkańcuw miasta w czasie całej II wojny światowej historycy szacują na około 10 000 ofiar.\nCelem maksymalnego wykożystania propagandowyh kożyści, kture dostarczała narracja na temat bydgoskiej „krwawej niedzieli” Niemcy postanowili oficjalnie osądzić część spośrud „sprawcuw” żekomego pogromu niemieckiej ludności cywilnej. Zadanie to zostało powieżone Sądowi Specjalnemu w Bydgoszczy (niem. Sondergeriht Bromberg). Sąd rozpoczął swoją działalność 9 wżeśnia 1939 i już dwa dni puźniej wydał tży wyroki śmierci. Do końca wojny w sprawah dotyczącyh żekomyh pżeśladowań volksdeutshuw we wżeśniu 1939 pżed bydgoskim sądem specjalnym stanęło 545 oskarżonyh. 243 osoby (w tym jedna narodowości niemieckiej) zostały skazane na karę śmierci. 10 oskarżonyh zostało skazanyh na karę dożywotniego pozbawienia wolności, 89 na karę ciężkiego więzienia, a 83 na karę zwykłego więzienia. 84 oskarżonyh uniewinniono, a w pżypadku 36 osub sprawę „załatwiono w inny sposub”. Rozprawy prowadzone pżed Sondergeriht Bromberg były parodią uczciwego procesu, a w ih trakcie łamano nawet pżepisy nazistowskiej procedury sądowej. Większość wydanyh pżez ten sąd wyrokuw śmierci można zakwalifikować jako mord sądowy.\nOsobny artykuł: Sondergeriht Bromberg.\nPonadto w Boryszewie k. Sohaczewa Niemcy zamordowali w dniu 22 wżeśnia 1939 pięćdziesięciu wziętyh do niewoli żołnieży bydgoskiego batalionu Obrony Narodowej. Jeńcuw zamordowano w odwecie za żekomy udział w wydażeniah 3-4 wżeśnia, mimo iż w tyh dniah batalion nawet nie pżebywał w mieście.\nZdjęcia Ministerstwa Propagandy Rzeszy, prezentowane dziennikażom zagranicznym jako zdjęcia niemieckih ofiar polskih egzekucji\nŻołnieże Wehrmahtu pokazują zagranicznym dziennikażom ciała jako niemieckie ofiary polskiego pogromu w Bydgoszczy – fotografia propagandowa\nFotografia propagandowa pżedstawiająca zwłoki volksdeutshuw jako ofiary bestialskiej zbrodni dokonanej pżez Polakuw\nPropaganda niemiecka określiła wydażenia z 3-5 wżeśnia mianem Bromberger Blutsonntag – pol. „bydgoskiej krwawej niedzieli”. Minister propagandy III Rzeszy Joseph Goebbels zadbał, aby wydażenia w Bydgoszczy zostały pżedstawione w sposub poruszający i stanowiły propagandowe uzasadnienie dla nazistowskiej polityki eksterminacyjnej prowadzonej na ziemiah polskih (zwłaszcza na Pomożu), jak ruwnież, aby pżedstawiano „krwawą niedzielę” jako „dowud” potwierdzający tezy nazistowskiej propagandy o masowyh pżeśladowaniah volksdeutshuw w Polsce, co stanowiło wcześniej dla III Rzeszy jeden z oficjalnyh pretekstuw do napaści na Polskę we wżeśniu 1939 r.\nZ instrukcji dla prasy Użędu Propagandy Rzeszy:\n(...)muszą figurować wiadomości o barbażyństwah Polakuw w Bydgoszczy. Określenie „krwawa niedziela” musi wejść jako trwałe pojęcie do słownika i obiec całą kulę ziemską. Dlatego należy nieustannie podkreślać to określenie.\nJuż w listopadzie 1939 r. ukazał się pierwszy zbiur dokumentuw dotyczący morduw popełnianyh na członkah mniejszości niemieckiej w Polsce, w kturym muwiono o 5437 zamordowanyh Niemcah. Kilka miesięcy puźniej w kolejnym wydaniu owego zbioru liczba ta uległa zwiększeniu do 58 000 (popżez dopisanie zera na polecenie ministra propagandy Rzeszy).\nJednym z kluczowyh dowoduw na „polskie bestialstwa” w Bydgoszczy miał być tzw. „Album hwały Selbstshutzu” (znany ruwnież jako album Alvenslebena), zawierający m.in. wstżąsające zdjęcia, żekomo pżedstawiające ciała pomordowanyh volksdeutshuw. Niekture fotografie zwłok, ze względu na zauważalny stan rozkładu, wskazują jednak, że zwłoki te znacznie dłużej musiały spoczywać w ziemi aniżeli pżez krutki czas między zakopaniem ih pżez „polskih sprawcuw” a odkryciem pżez Niemcuw, co miało nastąpić zaraz po zajęciu Bydgoszczy pżez Wehrmaht. Wskazuje to, iż album ten powstał dla propagandowego uzasadnienia zbrodni na Polakah mordowanyh w ramah wcześniej pżygotowanej akcji likwidacji polskiej inteligencji.\nRecepcja w kultuże masowej[edytuj | edytuj kod]\nSąsiedzi – film polski z 1969, dramat fabularny oparty na wydażeniah z 1939, w reżyserii Aleksandra Ścibora-Rylskiego. Film pżedstawia obronę Polakuw w obliczu pżeprowadzonej pżez Niemcuw dywersji. W tle występuje wątek tragicznej miłości młodego Polaka i 16-letniej Niemki.\nPodwurko – komiks Andżeja Janickiego.\n↑ Bogdan Chżanowski: Eksterminacja ludności polskiej w pierwszyh miesiącah okupacji (wżesień-grudzień 1939) w: Stutthof: hitlerowski obuz koncentracyjny. Warszawa: Interpress, 1988, s. 16. ISBN 83-223-2369-7.\n↑ a b c Katażyna Staszak, Bogusław Kunah: Krwawa niedziela poprawia Niemcom samopoczucie. Rozmowa z Guenterem Shubertem. 25-09-2003. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\n↑ a b c Tomasz Chinciński: Niemiecka dywersja we wżeśniu 1939 r. w londyńskih meldunkah. Biuletyn IPN nr 8–9 (43–44), sierpień-wżesień 2004.\n↑ a b c d e f g Tomasz Chinciński, Paweł Kosiński: Koniec mitu „Bydgoskiej krwawej niedzieli”. Biuletyn IPN nr 12–1 (35–36), grudzień-styczeń 2003-2004.Sprawdź autora:1.\n↑ a b c d e Joanna Mieszko-Wiurkiewicz: Krwawiąca pamięć. Rzeczpospolita, 29-08-2009. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\n↑ Krutka historia Szwederowa – Wieści – MM Moje Miasto.\n↑ Tomasz Chinciński, Niemiecka dywersja w Polsce w 1939 r. w świetle dokumentuw policyjnyh i wojskowyh II Rzeczypospolitej oraz służb specjalnyh III Rzeszy, część 2 (sierpień–wżesień 1939 r.) w Pamięć i Sprawiedliwość nr 1 (9)/2006, Warszawa 2006, wyd. Instytut Pamięci Narodowej s. 179, wersja elektroniczna.\n↑ Zgodnie z IV konwencją haską oddziały nieregularne oznaczone symbolami (opaski narodowościowe) są uznawane za część wojsk regularnyh i podlegają ohronie konwencji.\n↑ Krwawa niedziela. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\n↑ a b c d Tomasz Chinciński, Paweł Mahcewicz: „Krwawa Niedziela” – spur bez końca?. Tygodnik Powszehny, 01.09.2009. [dostęp 23 wżeśnia 2009].\n↑ a b Rihard Blanke: Orphans of Versailles: the Germans in Western Poland, 1918–1939. s. 229, 230.\n↑ Blitzkrieg w Polsce wżesień 1939: Rihard Hargreaves. s. 325.\n↑ Patż: T. Esman, W. Jastżębski, Pierwsze miesiące okupacji hitlerowskiej w Bydgoszczy w świetle źrudeł niemieckih, Bydgoszcz 1967.\n↑ Dostępne dokumenty nie pozwalają na dokładne określenie pżyczyn śmierci wszystkih ofiar.\n↑ Dieter Shenk: Albert Forster. Gdański namiestnik Hitlera. Gdańsk: Wydawnictwo Oskar, 2002, s. 243. ISBN 83-86181-83-4.\n↑ Marian Biskup (red.): Historia Bydgoszczy. Tom II cz. 2. Bydgoszcz: Bydgoskie Toważystwo Naukowe, 2004, s. 123. ISBN 83-921454-0-2.\n↑ Edmund Zażycki: Działalność hitlerowskiego Sądu Specjalnego w Bydgoszczy w latah 1939–1945. Bydgoszcz: Bydgoskie Toważystwo Naukowe, 2000, s. 55. ISBN 83-901329-7-4.\n↑ A. K. Kunert, Z. Walkowski, Kronika kampanii wżeśniowej 1939, Wydawnictwo Edipresse Polska, Warszawa 2005, ISBN 83-60160-99-6, s. 35.\n↑ Paweł Kosiński, Barbara Polak: Nie zamieżam podejmować żadnej polemiki – wywiad z prof. Witoldem Kuleszą. Biuletyn IPN nr, s. 4-23.\nMarian Biskup (red.): Historia Bydgoszczy. Tom II cz. 2. Bydgoszcz: Bydgoskie Toważystwo Naukowe, 2004. ISBN 83-921454-0-2.\nTomasz Chinciński, Forpoczta Hitlera. Niemiecka dywersja w Polsce w 1939 roku. Gdańsk-Warszawa 2010, Wydawnictwo Naukowe Sholar, ISBN 978-83-7383-389-0.\nTomasz Chinciński, Niemiecka dywersja w Polsce w 1939 r. w świetle dokumentuw policyjnyh i wojskowyh II Rzeczypospolitej oraz służb specjalnyh III Rzeszy, część 2 (sierpień–wżesień 1939 r.) w Pamięć i Sprawiedliwość nr 1 (9)/2006, Warszawa 2006, wyd. Instytut Pamięci Narodowej s. 165-198 wersja elektroniczna\nTomasz Chinciński, Niemiecka dywersja we wżeśniu 1939 r. w londyńskih meldunkah Biuletyn IPN nr 8–9 (43–44), sierpień-wżesień 2004 wersja elektroniczna\nTomasz Chinciński, Paweł Kosiński: Koniec mitu „Bydgoskiej krwawej niedzieli”. Biuletyn IPN nr 12–1 (35–36), grudzień-styczeń 2003-2004.Sprawdź autora:1.wersja elektroniczna Biuletynu\nTomasz Chinciński, Paweł Mahcewicz (red.): Bydgoszcz 3 – 4 wżeśnia 1939, IPN, 2008, EAN: 9788360464762\nTomasz Chinciński, Paweł Mahcewicz: „Krwawa Niedziela” – spur bez końca?. Tygodnik Powszehny, 01.09.2009. [dostęp 23 wżeśnia 2009].\nJoanna Mieszko-Wiurkiewicz: Krwawiąca pamięć. Rzeczpospolita, 29-08-2009. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\nKatażyna Staszak, Bogusław Kunah: Krwawa niedziela poprawia Niemcom samopoczucie. Rozmowa z Guenterem Shubertem. 25-09-2003. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\nEdmund Zażycki: Działalność hitlerowskiego Sądu Specjalnego w Bydgoszczy w latah 1939–1945. Bydgoszcz: Bydgoskie Toważystwo Naukowe, 2000. ISBN 83-901329-7-4.\nKrwawa niedziela. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\nRewizja nadzwyczajna. 22-08-2003. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\nFaktyczni sprawcy krwawej niedzieli. 22-08-2003. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\nMarian Biskup: Wydażenia 3 i 4 wżeśnia 1939 r. w Bydgoszczy – „Blutsonntag”. 2004. [dostęp 20 wżeśnia 2009].\nZbrodnie Einsatzgruppen w kampanii wżeśniowej\nTę stronę ostatnio edytowano 15 maj 2020, 21:29.


Dlaczego kotły kondensacyjne charakteryzują się znacznie wyższą sprawnością od innych urządzeń grzewczych? | Ekobudowanie\nDlaczego kotły kondensacyjne charakteryzują się znacznie wyższą sprawnością od innych urządzeń grzewczych?\nDane techniczne, jakie znajdziemy w katalogach producentów kotłów kondensacyjnych wskazują na sprawność około 92% dla nowoczesnych kotłów atmosferycznych, oraz do 109% dla kotłów kondensacyjnych.\nTa 17 proc. różnica wynika głównie ze sposobu wykorzystania energii zawartej w gazie ziemnym oraz z zasady funkcjonowania tych kotłów. W tym przypadku ograniczymy się wyłącznie do omówienia kotłów kondensacyjnych gazowych, ponieważ ich efekty oszczędnościowe są o kilka procent wyższe, niż w przypadku kotłów olejowych.\nEnergia chemiczna zawarta w dostarczonym do spalania gazie jest identyczna zarówno dla kotłów kondensacyjnych, jak i atmosferycznych, jednak to kotły kondensacyjne wykorzystują dodatkowe ciepło, odbierając je ze spalin. Ciepło to zawarte jest w parze wodnej, będącej produktem spalania gazu, a powstającej w wyniku reakcji chemicznej łączenia wodoru (jako składnika gazu) z tlenem, którego mamy blisko 21% w powietrzu.\nPo spaleniu 1 m? gazu ziemnego (E) powstaje 2 m? pary wodnej, która po skondensowaniu, czyli odebraniu jej ciepła, daje 1,6 litra wody (kondensatu). Aby wyobrazić sobie, ile to jest ciepła (energii), należałoby przeprowadzić proces odwrotny, czyli odparować np. na kuchence wspomniane 1,6 l wody. Energii pary wodnej nie można odzyskać w kotłach tradycyjnych, ponieważ spaliny opuszczające kotły mają temperaturę powyżej 100 ?C, co jest konieczne do wytworzenia ciągu kominowego, niezbędnego do ich usunięcia. Stanowi to stratę energii i przyczynia się do ogrzewania środowiska.\nW kotłach kondensacyjnych ta strata jest minimalizowana, ponieważ ciepło odbierane spalinom, w tym również utajone ciepło kondensacji pary wodnej, jest oddawane do celów grzewczych. Jest to tym bardziej efektywne, im niższa jest temperatura systemu ogrzewania np. grzejnikowego, czy też jeszcze niższa dla ogrzewania podłogowego. W rezultacie przekłada się to na mniejsze zużycie paliwa i oraz niższe rachunki za gaz.\nDodając do tego zalety wynikające z modulacji mocy kotłów, czyli regulacji zapewniającej komfortową temperaturę w pomieszczeniach, sterowania pogodowego oraz odpowiedniego programowania dziennych i nocnych temperatur pokojowych, włącznie z niskotemperaturowym ogrzewaniem podłogowym, osiągamy potwierdzone praktyką oszczędności w zużyciu gazu, przekraczające nawet 20%.\nCzy kotły gazowe z zamkniętą komorą spalania to...\nOd czego uzależniony jest dobór centrali...


Dubiel: Warto walczyć o jawność w gminach [WYWIAD] - GazetaPrawna.pl\nDubiel: Warto walczyć o jawność w gminach [WYWIAD]\n7 kwietnia 2021, 07:39\nGłówny problem ze zdalnymi posiedzeniami organów kolegialnych pochodzących z wyborów polega na tym, że według nas do ich wprowadzenia konieczne było ogłoszenie stanu nadzwyczajnego / shutterstock\n- Pokutuje pogląd, że wszystko jest tajne i można udostępnić tylko to, co ma wyraźną podstawę prawną. To zupełnie odwrotnie, niż powinno być - mówi w wywiadzie dla DGP Szymon Dubiel, prawnik z Sieci Obywatelskiej Watchdog Polska.\nJak to jest z jawnością w gminach? Wnioski o dostęp do informacji publicznej są w dalszym ciągu traktowane jak patrzenie na ręce?\nNiestety jest problem z kulturą jawności. Pokutuje pogląd, że wszystko jest tajne i można udostępnić tylko to, co ma wyraźną podstawę prawną. To zupełnie odwrotnie, niż powinno być. Nie chcę jednak generalizować, bo bywa różnie w różnych przypadkach. Watchdog i tak ma łatwiej, ponieważ jesteśmy rozpoznawalni i organy wiedzą, że nie odpuścimy. W gorszej sytuacji są zwykli obywatele. Pogarsza ją również niekorzystna tendencja orzecznicza, której kulminacją jest wniosek I prezes Sądu Najwyższego do Trybunału Konstytucyjnego (w sprawie przepisów regulujących dostęp do informacji publicznej – przyp. red.). Wydaje mi się jednak, że podejmowane są próby wcielania jawności w życie gmin. Coraz więcej ludzi jest nią zainteresowanych, w przyszłości będzie to procentować. W interesie każdego z nas jest dbanie o gminę, bo wtedy po prostu lepiej się nam żyje. Żeby to robić, musimy jednak wiedzieć, co, jak, gdzie i kiedy.\nCzy pandemia i przechodzenie samorządów na pracę zdalną wpłynęły na rozpatrywanie wniosków o dostęp do informacji publicznej?\nW zakresie wniosków o udostępnienie informacji publicznej już przed pandemią były problemy – choćby odpowiadanie ostatniego dnia terminu albo przedłużanie go nawet o dwa miesiące. Pandemia niewiele zmieniła. Z pewnością natomiast pojawił się nowy powód odmów udostępnienia informacji publicznej – COVID-19 i w związku z nim zwiększenie ilości pracy. Problem w tym, że trudno zweryfikować taką okoliczność.\nA nie jest to żaden argument?\nTryb zdalny może uzasadniać wyłącznie przedłużenie terminu na rozpoznanie wniosku. Zauważmy jednak, że przyczyną takiego stanu rzeczy jest brak zdigitalizowania obiegu dokumentów, co odcina urzędnikowi dostęp do akt, a finalnie odbija się na obywatelu. Warto wyciągnąć z takiej sytuacji wnioski i zastanowić się, co możemy zrobić, by następnym razem nie dać się zaskoczyć, np. wdrożyć procedury pełnej digitalizacji obiegu dokumentów, by argument braku dostępu do nich nie miał racji bytu.\nDużo mówi się o zagrożeniach związanych ze zdalnymi posiedzeniami organów samorządu. Czy mogą one odbić się gminom czkawką?\nGłówny problem ze zdalnymi posiedzeniami organów kolegialnych pochodzących z wyborów polega na tym, że według nas do ich wprowadzenia konieczne było ogłoszenie stanu nadzwyczajnego. Nawet uregulowanie tej kwestii ustawowo jest naszym zdaniem po prostu obejściem prawa, tym bardziej że nadal obowiązuje ustawa o samorządzie gminnym, która zakłada jawność (nie wspominając już o regulacjach konstytucyjnych). Jest też wiele innych przykładów nieprawidłowości, jak choćby ograniczanie liczby osób mogących uczestniczyć w transmisji posiedzenia. Przypuszczam, że zwykle nie wynika to ze złej woli, ale z kwestii technicznych. Brak infrastruktury, która z jednej strony pozwalałaby zachować ostrożność, ale z drugiej zapewniałaby prawa obywatelom do bieżącego sprawowania kontroli nad funkcjonowaniem organów samorządu, nie może być jednak argumentem dla ignorowania tego problemu.\nSporo mówi się o warstwie tekstowej transmisji posiedzeń – czyli czatach, za pomocą których uczestnicy porozumiewają się między sobą. Bywają problemy z dostępem do ich zapisu.\nTo się rzeczywiście zdarza. Spotkałem się też z sytuacją, gdy radni ustalili, że wszelkie dyskusje będą przeprowadzać w kuluarach. Sesja miała służyć wyłącznie głosowaniu. Miało to służyć ograniczeniu kontaktów bezpośrednich, ale z punktu widzenia jawności informacje o przebiegu takiej rozmowy lub czatu powinny być udostępniane. Tymczasem część osób nawet nie wie, że coś takiego istnieje i można to zobaczyć.\nJak najbardziej. Uważam, że informacją publiczną jest również to, jakim językiem posługuje się dana osoba i jakie ma poglądy. Nie zawsze bowiem znajdują one odzwierciedlenie w tym, jak głosuje na sesji. Na pewno nie można więc uznać takiego czatu i rozmów w kuluarach za prywatną rozmowę, bo odbywa się w związku z wykonywaniem funkcji. Pamiętajmy, że głosowanie na danego kandydata w wyborach ma sens wyłącznie wtedy, gdy wiemy, jak dotychczas sprawował on określone funkcje. A w obecnych czasach nie da się tego sprawdzić inaczej niż przez jak najszerszy dostęp do zdalnych obrad.\nNa pewno uregulowanie w statucie problemu zabezpieczeń w sytuacji, gdy ktoś zechce uzyskać dostęp do takiego zapisu – do czego ma prawo. Działania władz powinny być szczegółowo dokumentowane na każdym etapie. Stąd moim zdaniem organ nie musi udostępniać czatu w czasie rzeczywistym, ale powinien przedsięwziąć kroki, by zabezpieczyć jego zapis, tak by obywatel mógł się z nim zapoznać. Oczywiście dla organu wygodne jest to, że czasem nie ma danej informacji na piśmie, bo wtedy nie można go przymusić do jej udostępnienia. To nie powinno być jednak furtką do braku notowania czy zapisywania przejawów sprawowania władzy. Potem kończy się tak, że kierujemy do ministerstw jakieś pytania i otrzymujemy odpowiedź, że daną rzecz minister powiedział, więc nie możemy jej dostać.\nOrganizacyjnie nie jest to problem. Protokoły z posiedzeń powinny być przecież publikowane w Biuletynie Informacji Publicznej, zapis czatu również mógłby być udostępniany w ten sam sposób. Nie każdy ma czas uczestniczyć w transmisji posiedzenia w trakcie jego trwania, a takich ludzi nie można wykluczyć.\ninformacja publiczna administracja gminy jawność


podcast_roku2 | stream2me\n24 listopada 2021 25 listopada 2021 7 miesięcy ago Stream2me\nPrzeprowadzone wśród polskich konsumentów badanie pokazuje, że aż 66 proc. ankietowanych płaci abonament za dostęp do serwisów przesyłających treści wideo.\n20 grudnia 2016 20 grudnia 2016 6 lat ago Stream2me\nOd 24 października serwis Spotify rusza z ponad 40 specjalnie przygotowanymi polskimi playlistami – tak aby dać polskim fanom muzyki, jak najlepsze muzyczne doświadczenie. Obecnie Spotify ma zespół ponad 100 edytorów pracujących… czytaj więcej\nNetflix udostępnił aplikację na Androida i iOS do oglądania oferowanych treści w wirtualnej rzeczywistości. Aplikacja dostępna jest w ramach projektu Googla, Daydream VR i dostosowana do Androida nr 7. Obecnie jedynymi telefonami,… czytaj więcej\nW ramach 6. edycji ArteKino widzowie zobaczą 9 uznanych filmów fabularnych i dokumentalnych, docenionych na międzynarodowych festiwalach filmowych m.in. na Berlinale i w Wenecji. Ten cyfrowy festiwal kina europejskiego będzie dostępny za darmo do 31 grudnia


Rozprawa w TSUE ws. pytań prejudycjalnych: KE podtrzymała stanowisko. Izba Dyscyplinarna SN nie spełnia unijnych wymogów | Adwokat polski\nRozprawa w TSUE ws. pytań prejudycjalnych: KE podtrzymała stanowisko. Izba Dyscyplinarna SN nie spełnia unijnych wymogów\nPrzedstawiciele polskiego rządu, prokuratora generalnego i KRS bronili zmian w polskim systemie sądowniczym, przedstawiciele KE i pełnomocnicy sędziów SN krytykowali je.\nTSUE zajmował się już tą sprawą 19 marca. Jest ona efektem pytań Sądu Najwyższego, dotyczących m.in. zdolności Krajowej Rady Sądownictwa do wykonywania konstytucyjnego zadania stania na straży niezależności sądów, które zostały wysłane do Trybunału. Na marcowej rozprawie nie było jednak przedstawicieli KRS. Na jej wniosek TSUE zorganizował więc dodatkową rozprawę. W związku z nią Trybunał podjął decyzję o przełożeniu daty wydania opinii przez rzecznika generalnego Trybunału – z 23 maja na 27 czerwca.\nPrzedstawiciel KRS Jarosław Dudzicz przekonywał podczas rozprawy, że KRS została wybrana zgodnie z prawem i ma gwarancje niezależności. Jego zdaniem w tej kwestii dominują wrażenia, o których mówi m.in. Komisja Europejska, które nie mają pokrycia w faktach.\n„Izba dyscyplinarna SN spełnia wszystkie przesłanki, by uznać ją za sąd” – wskazywał. Przekonywał też, że Izba ta nie jest od nikogo zależna, nie podlega władzy wykonawczej, nie jest częścią administracji państwowej i nie jest zależna czy powiązana z KRS. „Sędziowie są wolni od wszelkich wpływów, korzystają z immunitetu, nie można narzucać im sposobu prowadzenia czy rozstrzygnięcia sprawy” – mówił Dudzicz.\nAdwokat, pełnomocnik sędziów SN Michał Wawrykiewicz przekonywał tymczasem, że KRS jest w pełni zależna od władzy wykonawczej i ustawodawczej. Mówił też, że Trybunał Konstytucyjny został przekształcony w jeden z głównych instrumentów niszczenia praworządności w Polsce. „Obecnie rządzący przejęli na nim kontrolę, co jest jednym z zarzutów stawianych przez Komisję Europejską” – wskazywał. Mówił też, że w składzie TK zasiadają osoby, które można określić jako „dublerów”. „Sytuacja jest jednoznaczna. (…) Nie ma miejsca na bezstronną ocenę prawną” – zaznaczył Wawrykiewicz.\nPełnomocnik prokuratora generalnego Tomasz Szafrański zwrócił uwagę podczas rozprawy, że podobne rozwiązania, jak w polskim systemie sądowniczym, występują w innych państwach UE. Powołał się na przykład Niemiec. Jak zauważył, w tym kraju sędziów sądów federalnych wybiera federalna komisja składająca się z 32 członków, w której zasiadają politycy.\n„W niemieckiej literaturze mówi się wprost, że niemieckie rozwiązanie, to przykład rozwiązań faworyzujących organy władzy wykonawczej i ustawodawczej. (…) Nie da się orzec merytorycznie w tej sprawie, kwestionować rozwiązania w Polsce bez zakwestionowania rozwiązań w innych państwach UE” – tłumaczył.\nWskazał też na inne kraje, w których występują rozwiązania dotyczące organizacji sądownictwa, na których wzorowała się Polska w swojej reformie. Wymienił Danię, Holandie, Hiszpanię.\n„UE została zbudowana na równości, dlatego w polskiej ocenie nie jest dopuszczalne rozumowanie, które dopuszcza segregowanie Europejczyków na bardziej światłych i mnie światłych; na tych, którym można cywilizacyjnie i kulturowo bardziej ufać i na tych, którzy nie spełniają tych aspektów” – powiedział Szafrański. Zakończył swoje wystąpienie apelem, aby w Trybunale nie zapadło rozstrzygnięci, które podzieli obywateli UE na tych, którym wolno mniej i na tych, którzy mogą więcej.\nSylwia Gregorczyk-Abram, która reprezentowała w Luksemburgu sędziów negatywnie zaopiniowanych przez Izbę Dyscyplinarną, przekonywała tymczasem, że „KRS jest upolityczniona i stronnicza”. „Obywatel musi być pewny, że sędziowie są powoływani w procedurze praworządnej. (…) Izba dyscyplinarna SN staje się narzędziem zastraszania polskich adwokatów” – mówiła.\nOdrębną opinię zaprezentował przedstawiciel polskiego rządu Bogusław Majczyna z MSZ. Bronił zmian w polskim systemie sądowniczym. Jak mówił, procedury powoływania sędziów są zróżnicowane w państwach członkowskich, nigdy jednak niezależność sądów i niezawisłość sędziów nie była kwestionowana ze względu na procedurę wyboru lub organ, który dokonał takiego wyboru.\nJak mówił, sposób wyboru sędziego nie przekłada się na jego niezawisłość, a dla jego niezależności znaczenie mają gwarancje, które mu przysługują już po powołaniu, jak brak możliwości odwołania. Wskazywał w tym kontekście na obawy dotyczące „podwójnych standardów” w UE. „Polski rząd nie akceptuje, że niektóre kraje są równe, inne równiejsze” – powiedział Majczyna.\nSwoje stanowisko powtórzyła Komisja Europejska. Jej przedstawicielka Katarzyna Herrmann powiedziała, że KE podtrzymuje stanowisko, iż Izba Dyscyplinarna SN nie spełnia wymogów zawartych w przepisach Karty Praw Podstawowych i unijnych traktatach.\n„Statut izby dyscyplinarnej rożni się od statutu pozostałych czterech izb SN.(…) Prezes izby dyscyplinarnej posiada dużo szersze uprawnienia niż prezesi pozostałych izb. To pozwala przyjąć, ze izba dyscyplinarna korzysta ze szczególnego statutu” – powiedziała Hermann.\nPo rozprawie jej uczestnicy spotkali się z dziennikarzami. Szafrański przekonywał, że jeśli w sprawie pytań prejudycjalnych będą decydowały argumenty prawne, Polska tej sprawy nie może przegrać. Dudzicz mówił z kolei, że wymiar sprawiedliwości jest domeną państw członkowskich UE i nie ma możliwości ze strony Unii, przynajmniej dopóki traktaty nie zostaną zmienione, aby miała prawo mówić krajom członkowskim, jak będą wyglądały ich organy konstytucyjne.\nGregorczyk-Abram przekonywała, że wyrok TSUE będzie miał przełomowe znaczenie. Jej zdaniem, jeśli TSUE orzeknie, że Izba Dyscyplinarna SN nie jest sądem, a KRS nie spełnia standardów europejskich, to będzie trzeba „naprawić sytuację”.\nPytania prejudycjalne Sądu Najwyższego, które były powodem rozprawy, dotyczą m.in. tego, czy po przeprowadzonych reformach KRS jest w stanie stać na straży niezależności sądów i niezawisłości sędziów w Polsce.\n19 września ub.r. trzy pytania zadano w ramach sporów toczących się między sędziami SN Andrzejem Siuchnińskim i Krzysztofem Cesarzem, a SN „w przedmiocie żądania ustalenia, że ich stosunek służbowy jako sędziów tego sądu nie przekształcił się w stosunek służbowy sędziów w stanie spoczynku”.\nSN zapytał wtedy m.in., czy w rozumieniu prawa unijnego utworzona od podstaw Izba Dyscyplinarna SN jest sądem niezależnym i niezawisłym, jeśli sędziowie tej Izby zostali wybrani przez KRS, która nie daje rękojmi niezależności od władzy ustawodawczej i wykonawczej.]


Projekt ws. uboju rytualnego może być w styczniu w Sejmie - Prawo i wymiar sprawiedliwości - GazetaPrawna.pl\n14 grudnia 2012, 16:31\nPoselski projekt nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt może w styczniu wejść pod obrady Sejmu - poinformował w piątek minister rolnictwa Stanisław Kalemba. Chodzi o możliwość zalegalizowania w Polsce uboju rytualnego po 1 stycznia 2013 r.\nTrybunał Konstytucyjny stwierdził pod koniec listopada, że sprzeczny z ustawą o ochronie zwierząt i przez to z konstytucją jest przepis rozporządzenia ministra rolnictwa, który pozwala na rytualny ubój zwierząt przez wykrwawienie, bez wcześniejszego ogłuszenia. Trybunał orzekł, że zakwestionowany przez niego przepis straci moc z dniem 31 grudnia 2012 r.\nKalemba zaznaczył, że przepisy europejskie określają, że zwierzęta przed ubojem powinny być ogłuszane, ale Unia dopuszcza ubój bez ogłuszania w przypadku uboju rytualnego. Większość państw UE, na czele z największymi producentami żywności, prowadzi ubój rytualny. Unijne rozporządzenie dopuszcza taki ubój, ale nie zobowiązuje do jego wykonywania. Zacznie ono obowiązywać w Polsce od 1 stycznia 2013 r.\n"Mamy przygotowany projekt nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt" - powiedział Kalemba. Jego zdaniem taki projekt może w styczniu wejść pod obrady Sejmu.\nMinister tłumaczył, że z tytułu eksportu mięsa z takiego uboju Polska uzyskuje 1,2-1,5 mld zł, chodzi także o kilka tysięcy miejsc pracy. Dodał, że poza tym "trzeba uszanować wolności religijne i wyznaniowe".\n"Jeżeli inne państwa UE prowadzą ubój rytualny, to czy Polska powinna sprawiać sobie kłopoty i pozwolić, by inny kraj przejął produkcję? Rozumiem cierpienie zwierząt, trzeba je maksymalnie ograniczać, ale trzeba też szanować ludzi" - tłumaczył szef resortu rolnictwa.\nZa ubojem rytualnym opowiadają się organizacje branżowe i rolnicy, przeciw są obrońcy zwierząt, którzy wielokrotnie protestowali przeciw takiej metodzie zabijania zwierząt.\nUE z kraju rolnicy\nRząd proponuje ograniczenie uboju rytualnego\nUbój rytualny znowu ma być dopuszczalny, ale tylko w rzeźni\nWszedł w życie całkowity zakaz uboju rytualnego w Polsce\npanie rolnictwa ministrze kalemba, jeśli tak dba pan dba o zachowanie rytuałów religijnych niech pan się obrzeza i pomoże to zrobić swojej psiapsiółce kaziowi plockie\nTylko bestia (czyt. minister rolnictwa) nie mająca w sobie ani śladu człowieczeństwa jest w stanie skazać bezbronne zwierzęta na takie niepotrzebne cierpienia. Zwierzęta poza tym, że mają mniejszą od ludzi inteligencję to jednak dokładnie w ten sam sposób jak my odczuwają ból, strach i cierpienie. Postawmy więc siebie albo naszych bliskich w takiej sytuacji jak te zwierzęta w trakcie tych katuszy . Samo określenie ubój rytualny bez ogłuszenia nie brzmi tak przerażająco jak to co naprawdę się za tym kryje. Zwierzę jest najpierw wpychane do klatki, z której wystaje jedynie głowa, obracane do góry nogami, mechanizmem pneumatycznym łapana i naciągana jest jego głowa a automatyczne ostrze nacina szyję. Wtedy niekiedy otwiera się klatkę, aby zwierzę wijąc się przez kilka minut w konwulsjach z niewyobrażalnego wprost bólu upuściło przez rozerżniętą szyję jak najwięcej krwi. Niekiedy z uwagi na oszczędność czasu zwierzę, które jeszcze żyje bo nie spłynęła z niego krew trafia do kadzi z wrzątkiem lub z pominięciem tego etapu zdziera się z niego skórę (na żywca). Oznacza to kilkadziesiąt minut potwornych tortur żywej istoty. Nawet jeśli obojętny jest wam los zwierząt pamiętajcie o tym przy następnych wyborach mając przed sobą karty do głosowania polityków z PSL i osób zasiadających we władzach ministerstwa rolnictwa. Ktoś, kto dla własnej korzyści materialnej dopuszcza się największego z możliwych bestialstw nie cofnie się przed niczym ... a zatuszowany niedawno skandal z dodawaniem soli drogowej do wyrobów mięsnych to tylko wierzchołek góry lodowej dokonywanych przekrętów i szwindli\nTa debata warta jest obejrzenia;


Wojciechowska pochwaliła się partnerem. Nie uwierzycie kto to! | wLocie.pl\nStrona główna » Plotki o gwiazdach » Wojciechowska pochwaliła się partnerem. Nie uwierzycie kto to!\n4 października 2019 4 października 2019 Redakcja wLocie.plPlotki o gwiazdach / Wiadomości\nMartyna Wojciechowska nie afiszuje się raczej w mediach społecznościowych swoim życiem miłosnym, teraz jednak zaskoczyła swoich fanów publikując na portalu Instagram zdjęcie ze swoim ukochanym, jest to Przemek Kossakowski. Para podróżników zwiedza Amsterdam, a po prowadzącej program „Kobieta na krańcu świata”, który emitowany jest na TVN, widać że jest szczęśliwa.\nPrzemek Kossakowski i Martyna Wojciechowska („Kobieta na krańcu świata”) z pewnością są jedną z najbardziej rozpoznawalnych par show-biznesu, jednak nie afiszują się za bardzo ze swoim związkiem. Parą są już od maja ubiegłego roku, ale późno ich szukać na ściankach, czy oficjalnych imprezach.\nPierwsze ich wspólne publiczne pojawienie się miało miejsce na zeszłorocznej gali TVN, gdzie do wszystkich dotarło, że są w sobie zakochani. Do tej pory jednak zakochani podróżnicy unikali publicznego okazywania sobie czułości. Uległo to jednak właśnie zmianie.\nMartyna Wojciechowska i Przemek Kossakowski w końcu pokazali się razem na Insta!\nFot.: Kossakowski, Wojciechowska, screen/ Instagram\nNa swoim profilu na Instagramie Martyna Wojciechowska zamieściła ich wspólne zdjęcie, gdy zwiedzają Amsterdam. Piotr Kossakowski całują ją na nim namiętnie w policzek. Do tego Pani Martyna dodała tajemniczy podpis pod fotografią.\n„Co dzieje się w Amsterdamie, zostaje w Amsterdamie”\nKossakowski i Martyna Wojciechowska razem\nMożemy się tylko domyślać, co takiego para wyprawia podczas tego wyjazdu. Fani Martyny Wojciechowskiej są zachwyceni tym związkiem i chętnie wyrazili to w komentarzach.\n„Jak Wy fajnie razem wyglądacie. Szczęścia na każdym krańcu świata!!!”\n„Uwielbiam Was razem i każdego z osobna”\n„Cudowne połączenie dwóch szalonych podróżniczych dusz! Bardzo wam kibicuje i uwielbiam oboje”\n„I o to chodzi, by być szczęśliwym. Miłość ponad wszystko.Jesteście jak Pasujące do siebie dwie połówki pomarańczy. Szczęścia!!!”\nTagi: Martyna Wojciechowska, Piotr Kossakowski, TVN, Instagram\nInstagram, Kobieta na krańcu Świata, Martyna Wojciechowska, Piotr Kossakowski, TVN


Mroczny anioł. Ebook, audiobook. Virginia C. Andrews. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nMroczny anioł (ebook)(audiobook)(audiobook)\nSiedemnastoletnia Heaven Leigh Casteel otwiera kolejny rozdział swego życia, przenosząc się do babci Gillian i jej znacznie młodszego męża, Tonyego Tattertona. Tony, właściciel zabawkowego imperium, jest człowiekiem zamożnym i powszechnie szanowanym. Dla Heaven, obciążonej traumą dzieciństwa spędzonego w nędzy i upodleniu pośród dzikich wzgórz Zachodniej Wirginii, a potem koszmaru, jakiego doświadczyła w przybranej rodzinie, nowe miejsce wydaje się rajem.\nPewnego dnia Heaven, błądząc w zielonym labiryncie wielkiego ogrodu, natyka się na maleńki domek, jakby żywcem wyjęty z bajek. I jak w bajce, spotyka tam swoją nową miłość Troya, młodszego brata Tonyego, zadeklarowanego samotnika i odludka. Troy, choć zrazu niechętnie, dopuszcza ją do swojego życia i romans w cieniu labiryntu zaczyna rozkwitać. Dokąd zaprowadzą tych dwoje poplątane ścieżki?\nFenomen popularności V.C. Andrews trwa nieustannie od czasu wydania Kwiatów na poddaszu. Książki autorki, tworzące prawie dwadzieścia bestsellerowych serii, osiągnęły łączny nakład ponad 106 milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na dwadzieścia dwa języki.\nCopyright 1986 by the Vanda General Partnership, Pocket Books, a Division of Simon & Schuster Inc. All rights reserved. Copyright for the translation by Małgorzata Fabianowska. Copyright for the audio edition by Prószyński Media Sp. z o.o.\nMroczny anioł Virginia C. Andrews\nUpadłe serca Virginia C Andrews\nW matni marzeń Virginia C. Andrews\n103.90 zł 141.60 zł\nOszczędzasz: 37.70 zł ⟨27%⟩\nRozdział pierwszy. PRZYJAZD DO DOMU\nRozdział drugi. FARTHINGGALE MANOR\nRozdział trzeci. W LABIRYNCIE\nRozdział czwarty. NA DOBRE I NA ZŁE\nRozdział piąty. WINTERHAVEN\nRozdział szósty. ZMIENNE PORY ROKU\nRozdział siódmy. ZDRADA\nRozdział ósmy. TAŃCE\nRozdział dziewiąty. LOGAN\nRozdział dziesiąty. OBIETNICE\nRozdział jedenasty. SAMOTNE ŚWIĄTECZNE DNI\nRozdział dwunasty. GRZECHY I GRZESZNICY\nRozdział trzynasty. STYCZEŃ W LIPCU\nRozdział czternasty. ZWYCIĘZCY I PRZEGRANI\nRozdział piętnasty. RODZINNE WSPARCIE\nRozdział szesnasty. W POGONI ZA MARZENIAMI\nRozdział siedemnasty. WBREW WSZELKIM OCZEKIWANIOM\nRozdział osiemnasty. KLĘSKA\nRozdział dziewiętnasty. WICHRY NAMIĘTNOŚCI\nRozdział dwudziesty. MOJA MATKA, MÓJ OJCIEC\nRozdział dwudziesty pierwszy. UPŁYW CZASU\nRozdział dwudziesty drugi. SPEŁNIONE MARZENIA\nRozdział dwudziesty trzeci. ODWET


www.gosc.pl → Ks. Adam Pawlaszczyk → Boża Ręka\nBez kamer, świateł, dziennikarzy. W przypadku focolarinów była to wręcz piwnica, w której młode dziewczęta dotknięte kataklizmem wojny (bombardowano wówczas Trydent, w którym mieszkały) zadały sobie pytanie, czy jest na tym świecie coś trwałego, nieprzemijającego, pewnego. I choć sto procent młodych zagubionych ludzi nieustannie zadaje pytania tego typu, Chiarze i jej towarzyszkom udało się odkryć skarb. Dzieło Maryi, które zapoczątkowały, znane jest przede wszystkim jako ruch na rzecz pokoju i jedności w świecie. Mniej osób wie, że jednym z fundamentów tej duchowości jest umiłowanie krzyża, a dokładniej rzecz ujmując – umierającego na nim Jezusa, który modli się: „Boże mój, czemuś mnie opuścił?”. W jednym ze swoich pierwszych listów, adresowanym do pewnego zakonnika, Chiara napisała: „Ojcze, proszę dostrzec w swoim życiu działanie Bożej Ręki. Właśnie wtedy, kiedy Ojciec czuł się najbardziej opuszczony, Jezus stawiał fundamenty, aby później, na nicości, zbudować Dom – Siebie Samego”. Szczerze mówiąc, kiedy zdałem sobie sprawę, jak młoda była autorka tych słów, poczułem wstyd. Mądrość, jaką zapisała, pasowałaby raczej do kogoś bardziej posuniętego w latach. Ale tak to czasami bywa w kontakcie ze świętymi. Człowiek się wstydzi.\nBoża ręka na okładce tego numeru „Gościa Niedzielnego” trzyma obrączkę. Nie przez przypadek jest to ręka przybita do krzyża. Żyje na tym świecie wiele osób, które ślubowały Panu Bogu. Najczęściej myślimy w tym kontekście o siostrach i braciach zakonnych, mnichach i mniszkach, zakonach mniej czy bardziej czynnych, żyjących tak radykalnie odmiennie od pozostałej części ludzkości, że aż niezrozumiałych. Tymczasem biskup Jacek Kiciński, przewodniczący Komisji ds. Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego Konferencji Episkopatu Polski, twierdzi, że można obecnie zaobserwować ogromny rozwój takich form życia konsekrowanego, które są jakby wtopione w świat. Chodzi mu na przykład o konsekrowane dziewictwo, wdowieństwo, lecz również o wspólnoty, które mają charakter kontemplacyjno-czynny. Różnorodny to świat, połączony wspólnym mianownikiem: jego mieszkańcy poślubili Boga.\nWracając do Chiary, której proces beatyfikacyjny trwa – napisała ona kiedyś bardzo osobistą notatkę. Padły w niej słowa, że dwie rzeczy powinna zachować w tajemnicy: „Miłość, bo jest miłością, którą On mnie kocha, a cierpienie – bo jest miłością, którą ja Go kocham”. Jakie to proste i jakie odkrywcze zarazem. Tak to ze świętymi jest – powtórzę: odkrywają przed innymi najprostsze prawdy przede wszystkim dlatego, że nimi żyją. A droga życia konsekrowanego jest, jak to ujął biskup Jacek (zakonnik skądinąd), swego rodzaju prowokacją wobec świata, sprawianiem, że ten świat zaczyna zadawać pytania. Drodzy konsekrowani i konsekrowane, niech mi to będzie wolno powiedzieć w imieniu reszty Kościoła: dziękujemy, że jesteście!•\nTK: przepis traktatowy ws. środków tymczasowych TSUE dotyczących sądownictwa - niekonstytucyjny\n3 Pokarm pielgrzymów\n6 Raport Republikanów: Koronawirus wydostał się z laboratorium w Chinach


Powrót do Holly Springs (Jan Karon) ebook chomikuj, pdf, online | ennpik - twoje źródło informacji o książkach\nStrona główna » Literatura Piękna » Powrót do Holly Springs\n6 godzin i 48 minut\nZarys książki pt. "Powrót do Holly Springs" autorstwa Jan Karon\nCzasami powrót do domu staje się wyprawą w głąb duszy... Trzydzieści osiem lat minęło odkąd ojciec Tim Kavanagh opuścił swoje rodzinne miasto w missisipi, zdecydowany nigdy tam nie wracać. Niespodziewanie otrzymuje jednak odręcznie napisany list, a pieczątka na znaczku pochodzi z holly springs. Krótki i niepodpisany list mówi jedynie: Wróć do domu. Te dwa słowa skłaniają go do wyruszenia w najtrudniejszą podróż życia. Prowadzą go również do prawdy, która zmieni jego życie - na zawsze...\nCzy książka "Powrót do Holly Springs" jest dostępna na chomikuj?\nTo pytanie jest zadawane przez setki ludzi każdego wieczora. Nie warto tracić czas na poszukiwanie pirackich źródeł, krzywdząc przy tym prawo autorskie, które jest bardzo istotne dla każdego pisarza. Wspieraj legalną kulturę, korzystając z serwisów tj. Amazon, Empik oraz Gandalf. Ebook Powrót do Holly Springs z pewnością można tam kupić lub przeczytać bez limitów i wielkich opłat. Oryginalny tytuł (nazwa międzynarodowa) audiobooka to Home to Holly Springs. Została wydana w roku 2020. Natomiast dokładną premierę miała w sobota, 4 lipca 2020 Co więcej, książka Powrót do Holly Springs wpisuje się w gatunek Literatura Piękna. Powrót do Holly Springs audiobook od Jan Karon możesz już bez przeszkód słuchać w formie audiobooka (mp3) lub bez przeszkód czytać w formie e-booka (pdf, epub, mobi) na swoim czytniku (np. kindle, pocketbook, onyx, kobo, inkbook). Książka liczy dokładnie 408 stron, co przekłada się średnio na 6 godzin i 48 minut czytania, zakładając, że przeczytanie jednej strony zajmie Ci minutę. E-book oraz audiobook ukazał się dzięki wydawnictwu Zysk I S-ka.\nKsiążka zawiera przepojone erudycją i wrażliwością krytyczne eseje przedstawiające sylwetki czternastu intelektualistów, którzy wywarli największy wpływ na kształt myśli lewicowej po roku 1960. Bohaterami wnikliwej analizy autora są: E. P. Thompson, Ronald Dworkin, Michel Foucault,... Przejdź do książki\nOto trzy opowiadania, które zabiorą was w podróż po najciemniejszych zakamarkach ludzkiej duszy. Trzy różne gatunki, trzy różne historie. Przerażające, a jednocześnie pełne humoru.Czarnego humoru.APTEKA:Świat po zagładzie, która nastąpiła z zupełnie innego powodu, niż przewidywano.... Przejdź do książki\nSłuchowisko radiowe. Tragiczne zdarzenie z życia wzięte jako pretekst do stworzenia zbiorowego wizerunku dzisiejszych Polaków – „Dziesięć pięter” Cezarego Harasimowicza w reżyserii Janusza Kukuły Przejdź do książki\nW górach Turcji ginie zastrzelony prawnik londyńskiego banku. Na konto podrzędnego aktora wpływa niespodziewanie ogromna suma. Na Morzu Czarnym zostaje zatrzymany rosyjski frachtowiec. Znany londyński finansista znika bez śladu...Ujawniany stopniowo logiczny związek między tymi zdarzeniami... Przejdź do książki\nIn the bewitching conclusion to Lana Popovic’s sumptuous and romantic teen fantasy duology, Malina must use her gleam to rescue her twin sister from a magical power more dangerous than Death.Twin sisters Iris and Malina... Przejdź do książki\nZdrowia nie kupisz, ale możesz o nie zadbać.Według badania opublikowanego przez naukowe czasopismo medyczne „The Lancet” niewłaściwe nawyki żywieniowe oraz zła dieta prowadzą do 11 mln zgonów rocznie na całym świecie.W dobie mass mediów codziennie... Przejdź do książki\nBohdan Zadura wychodzi z propozycją podróży, w której senne wizje przeplatają się z - niekiedy boleśnie prawdziwymi, innym razem urzekającymi - wycinkami naszej rzeczywistości, co w efekcie daje absorbującą kompozycję. Komentarze do codzienności, nierzadko zabarwione... Przejdź do książki\nPrawdziwa historia włoskiej rodziny żyjącej w regionie zdominowanym przez krwawe porachunki camorry.Paola Zanuttini spisała historię Amedeo Letizii – reżysera, producenta filmowego i byłego aktora – o dorastaniu w Kampanii. W młodości funkcjonował na pograniczu dwóch... Przejdź do książki\nKsiążka napisana przez znawcę cygańszczyzny, przybliża kulturę i historię Romów/Cyganów w Polsce. Zawiera pokaźny zbiór fotografii dawnych i nowszych.Spis tresci:Pochodzenie i pierwsza migracja do PolskiSkazani na banicjęKrólestwo cygańskie w dawnej PolsceCyganie w Królestwie PolskimInwazja KełderaszówKotlarze... Przejdź do książki\nPoruszająca opowieść o miłości, poświęceniu, utraconych szansach i niespełnionych marzeniach. Nominacja do prestiżowej National Book Award. Młode małżeństwo, Frank i April Wheeler, wraz z dwójką dzieci tworzy z pozoru szczęśliwą i kochającą się rodzinę. Jednak... Przejdź do książki\nWenecja. Pułkownik Jon Smith spotyka się z pewnym Rosjaninem. Nagle padają strzały. Rosjanin ginie. Ale w kieszeni jego płaszcza jest kartka: rosyjski ośrodek badawczy, eksperymenty z wirusem... Smith nie od razu pojmuje treść wiadomości, która... Przejdź do książki


Bułgarzy masowo protestowali przeciw wysokim cenom paliw - Nafta\nBułgarzy masowo protestowali przeciw wysokim cenom paliw\nDo masowych protestów kierowców przeciw wysokim cenom paliw i monopolowi jedynego krajowego producenta Neftochim-Łukoil doszło w niedzielę w wielu miastach Bułgarii. Tysiące kierowców w całym kraju blokowały ulice, szosy i mosty.\nW Sofii kilka tysięcy osób przejechało samochodami lub przeszło pieszo głównymi arteriami miasta do parlamentu. Na kilka godzin całkowicie zablokowano ruch na jednym z głównych skrzyżowań. Policja zatrzymała na dwie godziny jednego z organizatorów protestu.\nW Ruse około 300 protestujących zablokowało ruch na jedynym moście na Dunaju, łączącym Bułgarię z Rumunią - podało radio publiczne. Ponad 1200 kierowców wyszło na ulice w Warnie. W Płowdiwie wstrzymano ruch w centrum miasta. Protesty z udziałem setek osób odbyły się w Burgas, Wielkim Tyrnowie, Błagojewgradzie, Szumenie i innych dużych i średnich miastach.\nProtestujący wyrażali niezadowolenie, że mimo podjętych przez rząd kroków zmierzających do wstrzymania wzrostu cen paliw i ogłoszonego w połowie tygodnia porozumienia między premierem a Łukoilem, ceny krajowego monopolisty nadal rosną.\nWedług organizatorów ceny paliw w kraju rosną szybciej niż w większości państw unijnych i w Bułgarii są one wyższe niż w takich krajach, jak Słowenia, Luksemburg, Austria, przy kilkakrotnie niższych dochodach.\nPoprzednia tego typu akcja odbyła się 13 marca z udziałem ponad 20 tys. osób. Organizatorzy protestów zapowiedzieli ich rozszerzenie, dystansując się jednocześnie od podejmowanych przez parlamentarną opozycję prób ich upolitycznienia.\nmorsik, 29.03.2011 10:17\n...przygotowania do grillowania, słoneczko wychodzi... Jest dobrze, jeszcze gazu nie puścili...


Marki własne coraz popularniejsze - WP Finanse\nMarki własne coraz popularniejsze\nMarki własne to szybko rozwijający się rynek - sprzedaż takich produktów rośnie o jedną piątą rocznie. To świadczy o tym, że konsumenci przestali kojarzyć marki własne z niską ceną i niską jakością. Wśród najbardziej popularnych produktów po marką własną są woda mineralna i papier toaletowy.\n- Dynamika wzrostu marek własnych z roku na rok wynosi około 20 procent i szacuje się, że w kolejnych latach będą one rozwijały się w bardzo podobnym tempie. Przed nami jeszcze wiele lat wytężonej pracy nad marką własną, bo jest to rynek, który cały czas musi o siebie walczyć, który dużo osiągnął, ale wciąż jest pole do pracy - zaznacza w rozmowie z agencją Newseria Biznes Sylwia Piskulska, kierownik marketingu marek własnych sieci sklepów Intermarché.\nKlienci przestają już traktować produkty marki własnej jako te gorszej jakości, przestały ona także być postrzegane wyłącznie przez pryzmat ceny, choć niewątpliwie jest to wciąż istotne kryterium.\n- Natomiast, gdyby usunąć cenę i zapytać klientów o inne kryterium wyboru marki, to na pierwszym miejscu będzie jakość. Nie kojarzą już oni marek własnych wyłącznie z półką pierwszocenową i produktami złej jakości - przekonuje Piskulska.\nNajlepiej sprzedają się produkty tych kategorii, w których klienci nie są przywiązani do określonej marki, a ważna jest przede wszystkim cena. Mowa tu przede wszystkim o papierze toaletowym czy wodzie mineralnej, które wiodą prym w sprzedaży marek własnych.\nW sieci Intermarché co piąty sprzedawany produkt to marka własna, a jak wynika z założeń firmy, udział w sprzedaży ma być jeszcze większy i w ciągu najbliższych lat sięgnąć 30 proc. Marki własne są dziś dostępne w niemal każdej kategorii produktów - m.in. Paquito w kategorii soków i nektarów, Reva w kategorii kasz i ryżu czy Apta w kategorii chemii domowej.\n- Biorąc pod uwagę wyłącznie sieć sklepów Intermarché, mamy dzisiaj prawie dwa tysiące produktów, wobec czego można się spodziewać, że czołowe kategorie produktowe są już zagospodarowane. My szukamy nowych produktów i pomysłów na nie wśród rynków niszowych - mówi Piskulska.\nInspiracji sieć szuka przede wszystkim na rynku francuskim, gdzie działa Grupa Muszkieterów, do której należą supermarkety Intermarché. Często są to produkty premium, nietypowe, które nie mają odpowiedników nawet wśród liderów na polskim rynku.


Juniorzy w Iławie: Budowanie dobrej atmosfery – Gdyńskie Liceum Autorskie STO\nJuniorzy w Iławie: Budowanie dobrej atmosfery\nDziś informowaliśmy już o zmianie godziny rozpoczęcia drugiego meczu finałowego naszej drużyny przygotowującej się w Iławie do decydujących spotkań. To w żaden sposób nie zmąciło oczywiście planu zajęć.\nNasi zawodnicy zgodnie z zaleceniami sztabu szkoleniowego mają podczas 3 dni odzyskać świeżość . Stąd praca głównie nad stałymi fragmentami gry, co może być decydującą bronią przy wyrównanej stawce drużyn.\nTrener Krzysztof Janczak ujawnił co jest najważniejszym elementem zgrupowania w Iławie:\nNajważniejsza jest dla nas dobra atmosfera. Oczywiście nie trenujemy już tak intensywnie, gdyż teraz nasz zespół potrzebuje lekkiego oddechu. Budujemy w pozytywnych nastrojach przede wszystkim atmosferę stąd np. dzisiaj wyjątkowa odnowa, którą zaliczyliśmy w… jeziorze.\nPogoda nam dopisuje, jedzenie dzięki ustaleniom naszego specjalisty Tytusa Smolińskiego jest odpowiednie dla chłopaków. Dziś zaliczyliśmy 2 treningi (o 10 i 16.30). Jutro zajęcia o 10.30 , a w dniu wyjazdu do Grudziądza rozruch także o godz. 10.30. Pozdrawiamy, wszystkich którzy za nas trzymają kciuki!\nPrzypomnijmy, że sztab szkoleniowy na finały MP tworzą:\nKrzysztof Janczak – I trener, Michał Anslik – II trener, Arkadiusz Zagórski i Michał Chamera – trenerzy bramkarzy, Tytus Smoliński – specjalista ds. odnowy biologicznej – fizjoterapeuta, Jerzy Rumian – kierownik zespołu.\nJuniorzy wyruszyli po obronę tytułu Mistrza Polski\nFinał konkursu matematycznego 100 Plus!


Mundo Deportivo: Dwie przeszkody na drodze do nowego Camp Nou › FCBarca.com\nDwa rzędy lóż VIP wokół nowego Camp Nou sprawią, że wzrosłyby wysokość oraz obwód stadionu, przekraczając wymiary ustalone w pozwoleniu na budowę i licencji budowlanej. Prezydent Barcelony Ada Colau nie zamierza się na to zgodzić.\nTydzień temu Mundo Deportivo informowało, że niemożliwe jest, aby Barça rozgrywała swoje mecze na Estadi Johan Cruyff, ponieważ nie pozwalają na to warunki dostępu, a ponadto nie ma możliwości zwiększenia liczby dostępnych miejsc do 40 lub 50 tysięcy. UEFA nie wydałaby na to zgody. W środę nowa burmistrz Sant Joan Despí Belen Garia powiedziała, że nie ma takiej możliwości, a wczoraj Joan Laporta podczas konferencji prasowej z okazji przedłużenia umowy z Ansu Fatim praktycznie zrezygnował z pomysłu. Prezydent zasugerował natomiast możliwość, że Barça nie przestałaby grać na Camp Nou w trakcie prac. Takie rozwiązanie zostało już zaplanowane przez Nikken Sekkei i klub przy zapewnieniu minimum 70 tysięcy miejsc dla kibiców w każdym meczu.\nKolejnym krokiem będzie powrót do pierwotnego projektu japońskich architektów. Pomysł umieszczenia dwóch rzędów loży VIP na wysokości drugiego poziomu stadionu niesie ze sobą dwie sprawy: Po pierwsze, dzięki temu, że „pierścień” całej trzeciej kondygnacji będzie zaczynał się wyżej, stadion zyska na wysokości, przez co filary podtrzymujące nowy poziom będą zajmować większą powierzchnię. W związku z tym wysokość i obwód nowego Camp Nou wzrosłyby ponad to, co zostało określone w pozwoleniu na budowę i licencji budowlanej. To dwie główne granice, których Prezydent miasta Barcelony Ada Colau nie pozwoli przekroczyć. Zmiana tego stanu rzeczy oznaczałaby ponowne rozpoczęcie negocjacji z Radą Miasta i sąsiadami oraz brak możliwości rozpoczęcia prac w czerwcu.\npo co powiększać ilość miejsc, jak i tak średnia z poprzednich sezonów to może 60-70k?


Praca samodzielny/a ksiegowy/a – Pracuj.pl\nPraca samodzielny/a ksiegowy/a\nZakres obowiązków: prowadzenie Ksiąg Rachunkowych uzgadnianie kont, rejestrów, raportowanie przygotowanie odpowiednich deklaracji CIT i VAT uzgadnianie i księgowanie dokumentów zakupu, sprzedaży rozliczanie i księgowanie rozrachunków, ewidencja...\nOpis stanowiska: czynny udział w księgowaniu dokumentów księgowych m.in. zakupowych, sprzedażowych; księgowanie wyciągów bankowych; prowadzenie ewidencji magazynowej, rozliczanie inwentaryzacji; prowadzenie ewidencji środków trwałych i...\nZakres obowiązków: Prowadzenie pełnej księgowości spółki zgodnie z przepisami podatkowymi i rachunkowymi wraz z księgowaniem dokumentów finansowych Kontrola dokumentów księgowych; Samodzielne sporządzanie deklaracji podatkowych CIT, VAT i innych;...\nZakres obowiązków: Sporządzanie sprawozdań finansowych Przygotowywanie deklaracji podatkowych Analiza rachunków zysków i strat Sporządzanie sprawozdań na temat wymagań Specjalnej Strefy Ekonomicznej Przygotowywanie raportów statystycznych...\nDla naszego klienta, biura rachunkowego prowadzonego w rodzinnej atmosferze, poszukujemy kandydata który wesprze swoim doświadczeniem zgrany zespół oraz przejmie obsługę klientów głównie z polskim kapitałem. Główne zadania na tym stanowisku: •...\nSamodzielny/a Księgowy/a - Specjalista/ka ds. rozliczania produkcji\nTwój zakres obowiązków, nadzór nad ewidencją księgową i rozliczanie zleceń produkcyjnych;, nadzór nad ewidencją księgową stanów magazynowych;, analiza różnic inwentaryzacyjnych;, udział w przygotowywaniu okresowych raportów i informacji...\nMOŻLIWOŚĆ PRACY ZDALNEJ (Z CAŁEJ POLSKI) Poszukujemy kandydata/tki na w/w stanowisko do zespołu księgowego. Do kluczowych obowiązków będzie należało prowadzenie ksiąg rachunkowych portfela spółek o ograniczonym charakterze działalności (spółki...