*CPN of course\nMiałem drobny zabieg jakieś 2 lata temu. Konsultacja z GP, skierowanie do szpitala, godzinka w szpitalu i po temacie. Załatwione.\nW Polsce ten zabieg nie jest refundowany przez NFZ, a w wielu przypadkach lekarze wręcz odmawiają jego wykonania (nie chodzi o aborcję aby było jasne). Koszt zabiegu w PL - 2000PLN, tutaj jest to standardowa usługa medyczna.\n„Idź do okienka Tomku i żądaj umawiania sie z lekarzem z penisem, bo penis sam w sobie ma super właściwości diagnostyczne:)„\nPoproś pochodzenia Afrykańskiego, większe prawdopodobieństwo, ze będzie większe miał właściwości diagnostyczne:)\nTowarzystwo wzajemnej feminizacji :D\nGP,pielegniarki(podobnie jak nauczycielki nizszego szczebla) sa to zawody sfeminizowane i prawdopodobienstwo ze trafisz na kobiete w tych zawodach jest duze.Generalnie GP raczej unikam,nieraz kontaktuje sie z pielegniarkami i mam stale konsultacje ze specjalistami-ktorzy dubluja swe przemyslenia i wyniki badan przesylajac je do mojego GP i moj adres.Opieka lekarska w UK jest lepsza niz w Polsce gdzie mentalnosc PRLu laczy sie z elementami platnej(amerykanskiej?) opieki zdrowotnej.\nPrawdopodobieństwo trafienia na niekompetentną GP, jesli sie ma podejście, że kobiety z zalozenia sa gorsze, głupsze i ja, JA, JA wiem najlepiej wzrastają niemal do 100%, no chyba, że lekarz będzie tańczył jak mu pacjent zagra - to wtedy ma szanse na komplement.\nI tutaj własnie dochodzi temat, który - przy okazji służby zdrowia mnie osobiscie interesuje - podjeście. Nasze podejście do tutejszych lekarzy i ich podejscie do nas. I jaki ma to wpływ własnie na diagnozy, leczenie itp?\nSama starając się byc zawsze w miarę rzeczowa i spokojna parę razy mogłam uchodzić za histeryczkę i czy wtedy nie zostałam taką przesadzającą mamuśką/pacjentką, którą się niekoniecznie traktuje powaznie? Jak lekarz patrzy na osobę, która mu mówi, że ma kaszel, przez który chce popełnic samobojstwo? Tak było, ale może trzeba było przedstawic to inaczej? Czy moge miec pretensje do lekarza, ze nie zdiagnozował choroby, która juz praktycznie dzieki szczepieniom nie wystepowala w UK, a jedynym objawem u nas był własnie potworny kaszel nocny? Miałam żal swego czasu, ale też swiadomosc, że o jednym szczególe, na który nie zwróciłam uwagi, a który mógl pomóc nie powiedziałam wtedy lekarzom lekarze odpowiednio płci: M, Z, M;););0\nZ polska służbą zdrowia nie miałam za dużo do czynienia mieszkając w Polsce, aczkolwiek nietety na wakacjach bywało, że musiałam się udać do lekarza czy na izbe przyjęć i zawsze mi to podosiło cisnienie. Także w Polsce unikam jak moge, jak nie mogę, wyciagam niebieski plastik i wtedy jest trochę inna rozmowa - albo chca spławić (nie ma opcji), albo traktują jak dziecko specjalnej troski - co w sumie bardziej mi odpowiada niż podejście, z którym sie zetknęlam jak lekarze jeszcze nie wiedzieli, że nie mieszkamy w Polsce typu: A co pani chce, żeby zrobic - połozyc do szpitala? (na prosbe o zbadanie, czy dziecko odwodnione - bez badania go), A ta noga skręcona? (jak przyszłam po to, zeby lekarz stwierdził, czy skręcona, czy coś innego).\nW UK staram sie ufac lekarzom, ale tez sprawdzam i pytam jak mam watpliwości. Czasem cięzko jest jak po przebadaniu mówią, że np. wirus, a objawy masakra, potem sie okazuje, że faktycznie jednak przeszło.\nP.S: Tomaszku jeszcze co do tych GPów - u mnie w przychodni w okolicach wejscia wisi tablica z twarzami i nazwiskami lekarzy, podobnie zreszta u dentysty - może nie karm swoich fobii i od razu sobie zamawiajcie wizyty u facetów?


Gadane to on ma - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nKorespondent wojenny, którego inni korespondenci nie widzieli na wojnie, były dziennikarz TVN, który tę stację nazywa „chwastem”, konserwatysta – zorganizował różaniec dla 5 tys. osób, ale nie stronił od alkoholu i kobiet. Kim jest wiceprezes Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich Witold Gadowski?\nPrezentuje się jako facet, który może dać w mordę, gdy mu kto podskoczy. Kozak. Zawsze się chwalił, gdy z kimś się pobił – tak o Witoldzie Gadowskim, wiceprezesie SDP, opowiada Wojciech Czuchnowski z „Gazety Wyborczej”.\n– To krakus zakopiański, ostry fighter. Jak go ktoś obrazi, to trzaśnie w łeb – stwierdza Stefan Truszczyński, obecnie w zarządzie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.\nGadowski na okładce swojej książki „Krew nie woda. Polskie zapiski współczesne” stoi z mocno zaciśniętymi pięściami, w postawie bojowej, gotowy do uderzenia.\nDo jednego z oponentów, który zarzucał mu, że jest resortowym dzieckiem, pisał na wSensie.pl i Tysol.pl: „Mam życiorys, którego nie opluskwisz choćbyś się starał. Jak cię spotkam to ci obije ten niegodny pysk tchórzu”.\n– Obrona nieżyjącego ojca jest wystarczającym pretekstem, by dać komuś w gębę – tłumaczy mi Gadowski.\nGdy pytam, co mi zrobi po tym tekście, odpowiada: – Jeżeli będzie pan obrzydliwie kłamać, to spotkam pana, by powiedzieć w oczy, co o tym myślę.\nWYZNAWCY I SPISKI\nJest ostentacyjnie religijny. W wywiadzie dla TV Republika przekonywał, że w Kurdystanie i Iraku czuwała nad nim opatrzność. „Robiliśmy te filmy, modląc się, dzięki temu byliśmy całkowicie bezpieczni”. Twierdzi, że na spotkanie z kurdyjskim bojownikiem w Suruç byli spóźnieni, gdy usłyszeli w radiu, że 10 minut wcześniej wybuchła tam bomba. 38 trupów, 70 rannych. W innych miejscach, m.in. w Bagdadzie, też w cudowny sposób bomby miały wybuchać wcześniej lub później, akurat tam, gdzie robili lub mieli robić zdjęcia.


Rozgrywki 1947-1959 - KS TG Sokół Sokołów Małopolski\nLata 40-te i słowem wstępu\nDrużyna Spójni Sokołów - początek lat 50-tych.\nSezon 1949/50 Klasa C (gr. północna)\n*Drużyna Gwardii Łańcut została wycofana z rozgrywek ligowych.\nWarto dodać, że w sezonie 1950/51 wprowadzono reformę rozgrywek na poziomie regionalnym - połączono rzeszowski i przemyski okręg, stworzono mistrzostwa powiatowe, które zastąpiły wcześniejsze klasy: B i C.\nKolejny rok - 1952 przynosi kolejne zmiany w organizacji rozgrywek. Tym razem występy w poszczególnych Klasach były uzależnione od łącznej liczby wystawionych do rozgrywek drużyn. Utworzono sześć klas z czego dwie ostatnie były ligami Juniorów i Trampkarzy. Według regulaminu, aby zagrać w Klasie I - należało wystawić 4 drużyny, w II - 3, III - 2, IV - 1. W związku z tym na znaczeniu straciła walka o ligowe punkty, które i tak nie miały wpływu na występy w danej lidze. Drużyna Spójni Sokołów trafiła do Klasy II, mierząc się między innymi z Ogniwem Rzeszów (2:2).\nPierwszy sukces przyszedł w sezonie 1956/57, kiedy to drużyna seniorów awansowała do wyższej klasy rozgrywkowej (klasa B). Do sezonu 1956/57 drużyna posiadała jedną drużynę - seniorską, a rok później utworzono pierwszą drużynę juniorską.\nSezon 1958 był niezwykle słaby dla sokołowskiego klubu. Regularnie przegrywał z drużynami LZS-ów ostatecznie wyprzedzając w tabeli jedynie zespół z Tyczyna. Po rundzie wiosennej wydawało się, że Sokołowianka zajmie bezpieczne miejsce w okolicy 10-tego miejsca. Runda jesienna okazała się jednak zupełnie nieudana. Przez władze Sokołowianki sytuacja była spowodowana brutalnością drużyn niektórych z LZS-ów, którzy niejednokrotnie prezentowali skrajnie twardy futbol, a na zawody nie docierali sędziowie oraz służby porządkowe. Mówi się nawet o "anarchii" podczas zawodów piłkarskich. W obawie przed kalectwem zawodników drużyna przyjeżdżała na mecze w zdekompletowanym składzie, przeważnie tylko po to żeby "być". Podanie zarządu sokołowskiej drużyny o przeniesienie do rozwadowskiej Klasy B zostało częściowo odrzucone - drużyna owszem, została przeniesiona do rozgrywek okręgu rozwadowskiego ale została jednocześnie zdegradowana do jej Klasy C. Sokołowskie władze sportowe uważały, że to nieprzychylne stanowsko ROZPN było spowodowane niechęcią i złośliwością osób zasiadających w jego zarządzie, w tym p. Gąsiora z Rudnej Wielkiej (miejscowości rywalizującej z Sokołowianką w rozgrywkach). Potwierdzeniem chaosu organizacyjnego w Klasie B Rzeszów mogą być incydenty w Krasnem (1958) i Zaczerniu (1959), w wyniku których pobici zostali zawodnicy drużyny przeciwnej i sędzia meczowy.\nSezon 1958 Klasa B Rzeszów\nW nowym sezonie drużyna Sokołowianki awansowała ponownie do klasy B. Po wygraniu wszystkich spotkań przyszła kolej na baraż z Przeciwlotnikiem Nisko. O awansie Sokołowian zadecydował trzeci mecz rozegrany na neutralnym boisku w Rozwadowie (obecnie część Stalowej Woli). Awans dał Sokołowiance możliwość zmierzenia się z takimi zespołami jak Unia Nowa Sarzyna, Włókniarz Skopanie, Orzeł Rudnik, Orkan Nisko czy z Kolbuszowianką. Zmiana podokręgu spowodowała jednak, że brak jest jakichkolwiek tabel ligowych z tego okresu.\n* 1. miejsce w Klasie Powiatowej uprawniające do gry w barażach o Klasę Wojewódzką.\ndzisiaj: 140, wczoraj: 81\nogółem: 759 275


Konkurs na najlepsze prace magisterskie z prawa handlowego - Wolters Kluwer Polska\nPrace z recenzjami promotorów i opiniami recenzentów, potwierdzone przez uczelnię datą obrony – wraz z kserokopią dyplomu, adresem i numerami kontaktowymi autorów prac – należy nadsyłać do 28.02.2018 r. na adres:\nI  nagrodę wysokości 4000 zł brutto\nII  nagrodę wysokości 2500 zł brutto\nIII  nagrodę wysokości 1500 zł brutto\nRozstrzygnięcie konkursu nastąpi do 30.06.2018 r.\nJury zastrzega sobie prawo ewentualnej zmiany terminu rozstrzygnięcia konkursu, innego podziału nagród oraz ewentualnego przyznania nagród dodatkowych. Od nagród zostanie potrącony zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10%. Nagrodzone prace, jak również inne wskazane przez jury, mogą być w całości lub we fragmentach wykorzystane w publikacjach Wolters Kluwer Polska SA.


Złoty - najlepsze ciekawostki | globalquiz.org\nZłoty - najlepsze ciekawostki\nWybrane spośród 422 pytań o historii Polski\n30 czyli 2 mendle. Pierwotna uchwała sejmowa z 1496 roku ustalała kurs złotego na 30 groszy. Został on podtrzymany przez reformę walutową Stanisława Augusta i przetrwał do 1841, gdy mennica warszawska zaprzestała jego bicia. Reforma Grabskiego z 1924 roku wprowadziła decymowanego złotego.\nciekawostki o monetach\nW Powstaniu Kościuszkowskim. Pierwsze polskie banknoty zostały wydane przez rząd powstańczy 13 sierpnia 1794 roku. Funkcjonowały nominały od 5 do 1000-złotowego. Po odzyskaniu niepodległości aż do reformy Grabskiego w 1924 roku walutą była marka polska.\nPo odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 r. zaproponowano zmianę nazwy używanej waluty z marki polskiej na:\nWszystkie odpowiedzi są poprawne. Wśród proponowanych nazw nowej waluty II Rzeczypospolitej największą popularnością cieszyły się „lech”, „pol” i „złoty”. Ostatecznie wybrano nazwę złoty, która odwoływała się do historycznej jednostki monetarnej Królestwa Polskiego (kongresowego).\nFloren Władysława Łokietka. Jest to floren Władysława Łokietka. Zachował się jeden jedyny okaz tej monety, który znajduje się w Muzeum Narodowym w Krakowie im. Emeryka Huttena-Czapskiego. Muzeum to posiada największy zbiór monet polskich na świecie.\nBanknot o nominale 10 złotych. Kto widnieje na jego znaku wodnym?\nMieszko I. Banknot o nominale 10 zł. Zabezpieczenia: znak wodny: portret księcia Mieszka I. nitka zabezpieczająca: powtarzający się napis składającym się z oznaczenia „10 ZŁ” oraz jego odbicia lustrzanego.\nwikipedia → Banknoty Narodowego Banku Polskiego (1994–)\nciekawostki o walucie


W 2019 r. ma ruszać Formuła 1 dla kobiet! Tylko po co?\nW przyszłym roku powstanie Formuła 1 dla kobiet. Tylko po co?\nWiadomości 11.10.2018 29 interakcji\nMarta Daszkiewicz 11.10.2018\nKobiety od dawna chciały jeździć w Formule 1. Prawdziwej Formule 1. Przy pełnych kibiców trybunach. Być w gronie najlepszych na świecie. Tymczasem zaoferowano im kobiecą wersję tych najbardziej chyba prestiżowych wyścigów. Tylko po co?\nW historii były już kobiety, które miały okazję startować w Formule 1. Pierwszą panią zgłoszoną do wyścigu, która wystartowała i ukończyła wyścig była Maria Teresa de Filippis. Zgłoszona została w sumie do 5 wyścigów, z czego ukończyła trzy, w tym Grand Prix Belgii w 1958 roku na 10. Pozycji.\nLeila Lombardi była pierwszą kobietą, która zdobyła punkty w wyścigu Formuły 1 podczas Grand Prix Hiszpanii w 1975 r. Rok później, podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii, wystartowały nawet dwie panie.\nObecnie kobiety coraz częściej pełnią rolę kierowców testowych (Maria de Villota czy Susie Wolf, Tatiana Calderon).\nTeraz zaproponowano paniom kobiecą Formułę 1.\nSeria W, bo tak został nazwany cykl, ma zostać zainaugurowana już w 2019 roku. Wśród osób, które doprowadziły do jej powstania jest m.in. wielokrotny zwycięzca wyścigów Formuły 1 David Coulthard i inżynier Red Bulla Adrian Newey.\nBudżet przeznaczony na nagrody ma wynosić 1,5 miliona dolarów, z czego zwyciężczyni otrzyma pół miliona. Aby zachęcić kobiety do udziału w cyklu, udział w nim jest bezpłatny – 18-20 zawodniczek zostanie wyłonionych w testach.\nOrganizatorzy planują zorganizować sześć 30-minutowych wyścigów na torach w Europie, a w przyszłości rozszerzyć serię na Amerykę, Azję i Australię. Czyli – mniej wyścigów i w dodatku krótszych.\nNiby dobre chęci, ale…\nJak organizatorzy tłumaczą decyzję o powstaniu kobiecego cyklu?\nWierzymy, że kobiety mogą konkurować na równi z mężczyznami w sportach motorowych, jednak seria całkowicie kobieca jest niezbędna, aby zachęcić większą liczbę pań do Formuły 1 – czytamy w komunikacie prasowym.\nPodobnie myśli David Coulthard.\nAby odnieść sukces jako kierowca wyścigowy nie trzeba być mężczyzną– twierdzi.\nCzyli – niby wierzymy, że panie mają podobne umiejętności, ale ich miejsce jest w kobiecej serii, a nie w wyścigach z panami. Niech tam się uczą. Tylko czy naprawdę w efekcie te najlepsze trafią do „właściwej” Formuły 1? Szczerze w to wątpię.\nZwłaszcza że do tej pory panie miały okazję startować w Formule 3, nazywanej zapleczem F1, tam zdobywać umiejętności, ale niewiele to zmieniło.\nA kobiety całkiem nieźle radzą sobie w świecie motorsportu.\nAna Carrasco została mistrzynią motocyklowego cyklu World Supersport 300, Julia Landauer świetnie radzi sobie w serii NASCAR, swoje miejsce w zespołach mają też m.in. Simona de Silvestro, Sarah Fisher, Aurora Straus, Christina Nielsen i wiele innych.\nNajbardziej rozpoznawalną i najbardziej utytułowaną kobietą w motorsporcie nadal jest Danica Partick. Do tej pory pozostaje ona jedyną kobietą, która wygrała wyścig z serii IndyCar.\nWśród Polek, które dają czadu za kółkiem, wspomnijmy Gosię Rdest czy Klaudię Podkalicką. A jest ich o wiele więcej. Można? Można!\nNo dobra, są jakieś pozytywy.\nŻeby nie wyjść na totalną pieniaczkę, doceniam chęć zainteresowania większej ilości kobiet wyścigami Formuły 1. I to się może udać. Jednak wszystkim startującym w F1 do tej pory paniom chodziło o to, żeby mierzyć się na równi z mężczyznami. I tu właśnie odczuwam zgrzyt.\nPozostaje już tylko czekać, aż powstanie kobieca liga żużlowa.\nf1, formuła 1, kobieca Formuła 1, kobiety w F1, kobiety w formule 1


Ania z zielonego wzgórza. Autor: Lucy Maud Montgomery.\nHome >> Dla dzieci>>Książki dla dzieci>>ANIA Z ZIELONEGO WZGÓRZA << Powrót\nAutor: Lucy Maud Montgomery, tłum.: Ewa Łozińska-Małkiewicz\nPokonywanie kompleksów, przygody i fenomenalny dowcip – Ania z Zielonego Wzgórza.\nTa popularna od pokoleń książka stale zdobywa nowe rzesze czytelników. Jest śmieszna, choć potrafi też wzruszyć do łez. Uczy szacunku i właściwych zasad moralnych, ale nie poucza.\nUwielbiana przez dorastające dziewczęta psychologiczna seria śmiało konkuruje z książkami o podobnej tematyce, napisanymi w XX i XXI wieku. I często – przez wzgląd na swój uniwersalny charakter - wygrywa.\nFormat: 20,2 x 14,2 cm\nAUDIOBOOK NAJCIEKAWSZE MITY GRECKIE\nTekst: Dimiter Inkiow, czyta: Jerzy Stuhr. Kto to taki Minotaur? Jak powstał świat greckich bogów/ I dlaczego Dedal i Ikar potrafili latać? Książka ta porywa małych i dużych czytelników w ciekawy świat greckich mitów.


Rzucił pracę w korporacji. Założył winnicę | Nowiny\nRzucił pracę w korporacji. Założył winnicę\nNorbert Ziętal n.zietal@nowiny24.pl 18.05.2015 Zaktualizowano 18.05.2015\nRzucił pracę w korporacji. Założył winnicęPraca we własnej winnicy, choć chwilami ciężka, to przyjemność. Praktycznie cały rok jest coś do zrobienia. Często pracę kończymy 10 grudnia, a w połowie lutego zaczynamy od nowa - mówi Dariusz Rosół z Przeworska Fot. N. Ziętal\nDariusz Rosół z Przeworska zamiast siedzieć wygodnie w biurze, wybrał ciężką pracę w rolnictwie. Dzisiaj ma największą winnicę w Podkarpackiem, posiada 9400 krzewów.\nZaczęło się, jak przy wielu podobnych historiach, od przypadku.\n- Wybudowaliśmy dom. Przy nim, od strony południowej bardzo grzało słońce, nie było żadnych drzew czy krzewów. Wybudowaliśmy pergole i obsadziliśmy winoroślą, taką, jak dawniej teść miał. Jednak żona zrobiła prawo jazdy i trzy i pół metrowa pergola okazała się dla niej za wąska. Raz uderzyła zderzakiem w pergolę. Potem drugi i trzeci. W końcu powiedziała, że albo usunę pergolę, albo będę miał taki poobijany samochód - wspomina Dariusz Rosół z Przeworska. Zaznacza, że od tego zaczęła się jego przygoda z winiarstwem.\n- Jak zacząłem usuwać pergolę i wykopywać krzewy to zastanawiałem się, czy są może jakieś inne odmiany. My mieliśmy różową, ale przecież są białe, ciemne - wspomina.\nW Internecie dotarł do winnicy Golesz w Jaśle, która należy do Romana Myśliwca, autorytetu wśród winiarzy. Był zaskoczony mnogością odmian winorośli.\n- Wówczas jeszcze pracowałem w telekomunikacji. Często jeździłem na kontrole, także w okolice Jasła i Krosna. Raz przy okazji zajechałem do pana Myśliwca i kupiłem pierwsze sadzonki - wspomina.\nCzy z winiarstwa można się utrzymać? Tak.\nBył 2008 rok, zmienione zostały przepisy prawne, dopuszczały możliwość produkcji i sprzedaży wina. Pan Dariusza zaczął się zastanawiać, czy w Polsce można się utrzymać z winiarstwa.\n- Na Białobrzeżkach posadziliśmy pierwszą winnicę. 0,27 ha. Miałem wówczas 95 gatunków winorośli, wtedy testowaliśmy, co tam będzie rosło. Po kilku latach zostawiłem trzy odmiany na czerwone wina i pięć na białe - opowiada. W 2010 r. w firmie zaczęły się kolejne zmiany. Dostał propozycję przejścia do Krakowa lub Warszawy.\n- Byłbym gościem w domu. Po konsultacjach z rodziną zrezygnowałem z pracy. Miałem już wtedy sprecyzowany plan. Kupuję pole i zakładam winnicę. Na założenie pierwszego hektara miałem pieniądze z odprawy. Przy aprobacie rodziny, ruszyłem - opowiada.\nTwierdzi, że wówczas nie zdawał sobie sprawy, że zawodowa praca w winnicy to jednak zupełnie coś innego od hobbystycznej fascynacji.\nSterty dokumentów i winnica są niestety nierozłączne\n- Ja jestem na winnicy praktycznie całymi dniami, sezon trwa niemal cały rok. Jak jest zła pogoda, gdy pada deszcz to mam pracę w winiarni lub przy biurku nad stosem dokumentów. Bo ta praca i dokumenty niestety są nierozłączne - mówi pan Dariusz.\nCzy możemy się stać winną potęga, jak np. Francja?\n- Warunki mamy, klimat również. Ale nie spodziewam się, aby jak choćby we Francji, co rusz były winnice i winiarnie. Na przeszkodzie stoją nasze przepisy, ich nie przeskoczymy. Nikt z naszych polityków nie chce ruszyć ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. To są duże pieniądze dla gmin. A wystarczyłoby kilka drobnych korekt - mówi pan Dariusz.\nLikier 23.06.2016 07:42:08\nPodkarpackiem... Mazowieckiem... Małopolskiem.... Zachodnio-Pomorskiem... hahaha... Wiocha.\njerry10 23.06.2016 07:42:08\nzainwestuj w dobry słownik, lemingu!\nkol 23.06.2016 07:42:08\nNasi politycy chętnie nałożą kolejny podatek lub zwiększą dotychczasowe. Brawa dla tego Pana.\nAAAALLLLALALA 23.06.2016 07:42:08\nnie ma tylko i wyłącznie, jest TYLKO albo WYŁĄCZNIE, oj wagary\nkiper 23.06.2016 07:42:08\nnie ma żadnego podkarpackiem - tu znajdujemy jest tylko i wyłącznie w Podkarpackim... ktoś branzlował wacka na lekcjach zamiast uważać...\nmmegi 23.06.2016 07:42:08\nsuper wino zwłaszcza "ELŻBIETA", gratuluję pomysłu


Ponadczasowy zegarek Rolex - Tratwa\nNapisany przez Leszek Piechowiak w Moda i dodatki\nWybór prezentu na ślub dla młodej pary nie jest tak prostym i banalnym zadaniem jak mogłoby się wydawać. To dla wielu osób najważniejszy dzień w życiu, dlatego upominek z tej okazji powinien być naprawdę wyjątkowy. Warto kupić coś co będzie pamiątką na całe życie. Jednym z pomysłów może być zakup luksusowego zegarka.\nZakup zegarka Rolex na prezent\nPomimo rozwiniętej technologii oraz noszeniu przy sobie telefonu komórkowego, klasyczne zegarki nie wychodzą z mody. Są nie tylko praktyczne, ponieważ wskazują nam godzinę, ale również pełnią rolę biżuterii. Zegarek od razu nadaje całej stylizacji eleganckiego charakteru. Jaki w takim razie kupić zegarek z okazji zawarcia związku małżeńskiego? Oczywiście nie może to być zwykły zegarek. Warto zorientować się wcześniej jakie marki zegarków uchodzą za prestiżowe i ponadczasowe. Chyba każdy z nas słyszał hasło zegarki Rolex. To z pewnością jedna z najsłynniejszych w historii marek produkujących zegarki. To z nią kojarzymy przysłowie „chodzić jak szwajcarski zegarek”. Cena takiego dodatku nie jest niska. Jednak jego ponadczasowy styl, sprawia, że jest to inwestycja. Kupując taki zegarek, możemy mieć pewność, że nie będzie to zakup na jeden sezon lub co najwyżej na kilka lat. Zegarki takich luksusowych producentów jak Rolex mogą przetrwać pokolenia. Dlatego kupując komuś bliskiemu taki właśnie prezent, możemy mieć pewność, że nie będą to zmarnowane pieniądze.\nTo pamiątka na wiele lat. Obdarowana osoba może go potem podarować swoim dzieciom. Obecnie na rynku jest wiele modeli zegarków Rolex, zarówno męskich, jak i damskich. Dostępne są również różne modele oraz kolory. Wybierając konkretny zegarek warto kierować się zasadą, że im coś bardziej klasycznego, tym jest bezpieczniejszym wyborem.


Już jestem. Leżę i kwiczę. Dla esemowca dwudniowa podróż to mocna rzecz. I tak doceniam stan w jakim przebyłam tę trasę, oceniając go ogólnie jako zatrważająco dobry, bo po pierwszym dniu jazdy byłam we w miarę dobrym stanie.Coś nie do pomyślenia jeszcze dwa miesiące temu. Słowem-padam na razie, ale.. Ale jest tu prawdziwie. Włoscy sąsiedzi... Czuję koloryt lokalny. Pranie na sznurkach, okrzyki na dzieciaki (Dżuliaaa!!!!). Sąsiadujemy m.in. z jakimś kibolem chyba, bo ma wywieszone z okna takie chusty z herbem i napisem Grazie Ragazzi (Dzięki chłopaki). To pewnie logo jakiegoś klubu piłkarskiego. Wszyscy tu wokół paplają po włosku (zaskakujące, czyż nie?), a obok miejsca, gdzie mieszkamy jest wcisnięta w kącik jakaś knajpka ichnia - trattoria, czy cuś. Widzę gołym okiem, że to nie pod niemieckich turystów, tylko Włosi dla Włochów. Prosto, tanio itp. Trza będzie tam pójść na przeszpiegi kiedyś. Tylko najpierw się włoskiego nauczę, bene? Aha. Jeśli chodzi o kontakt z Black, to jest on utrudniony, ale nie niemożliwy. Utrudniony, gdyż albowiem ostatnio zagramanicą byłam...dawno- ostatni raz to chyba tylko w delegacji na Węgrzech trzy lata temu. Miałam jeszcze wtedy inny numer telefonu. W międzyczasie numer zmieniłam, ale ponieważ zaczęłam się marnie czuć, w dodatku cholernie dużo pracowałam, na obczyznę nie wyjeżdżałam, a zatem nie pomyślałam o uaktywnieniu roamingu na obecnym numerze. W związku z tym pod popularnym numerem mnie nie namierzycie. Ale ale. Karta pop przez którą łączę się z netem ma roaming (kto by pomyślał- ja nie- bo jakby trzeba było myśleć i uaktywniać, pewnie też bym tego nie zrobiła), więc można się ze mną kontaktować. Za telefon z PL płacę 0,85zł za minutę, więc tylko w seriożnych kwestiach proszę. No a eski odbieram za darmo:D. Mój numer modemowy 513 890 680 Słyszałam, że net jest tu cholernie drogi przez Orange, a nie mam wyobrażenia ile mi zeżre z karty za dodanie notki na bloxa, tak więc puszczam notkę testową. Jak zeżre dużo, to raczej nie mam na to kasy i będę coś dodawać tylko jak jakiś Włoch mi się oświadczy, albo co, słowem- w sytuacjach ekstremalnych;), albo, po prostu nie codziennie. Buziaki, moi mili. Widziałam dziś z daleeeka morze!:-) Uwieczniam różne rzeczy, mam kartę 2Gb w fonie, więc jak wrócę do PL pododaję:) Pozdrowienia!\nMuody mnie namówił. Asusik jedzie z nami. Tyle, że nie będę raczej nadawać opasłych niusów od Makaroniarzy. Chyba, że coś się wydarzy. Zaciążę z Włochem, albo co. Heh, nie..powaga. Pion będę trzymać. Zaraz sprawdzę na Orange.pl ile by mnie wyniosło szybkie dodanie 1 notki od Italiańców. Nie śmiejcie się, ja też się trochę uzależniłam. Jestem wszak wirtualna.\nAha. Napisałam przed chwilą podziękowanie dla Przedsiębiorstwa Spedycyjnego Trade Trans. Wspomogli moją zbiórkę. Tak fajnie się poczułam, że chcieli pomóc człowiekowi z tej samej branży. Wzruszyłam się i napisałam list. Są dobrzy ludzie. Nawet wśród firm.:-)\nNo dobra, właściwie jestem spakowana. Zasadniczo. Nawet zmieściłam się w torbę, choć spokojnie mogłabym wziąć połowę. Ale...przecież nie ja to będę niosła, hehhehe.\nJutro o siakiejś 6:00 wyjeżdżamy, a 14.06 wieczorem wracamy. Do miłego:-)\nOstatnie zakupy. Zadziorne sportowe okularki słoneczne. Obuw żeński sztuk raz (będę tam czasem robić za dziewczynkę). Zaległe rachunki popłacone. Poczta odebrana. Lód od Grycana zeżarty. Zjem obiad i mogę się pakować na wyjazd. Huh.\nA to sobie Black podśpiewuje na dobrą resztę dnia;)\n...A obrazu nie ma, żeby móc sobie czerń pokontemplować. Niesamowity kolor:D\nSPROSTOWANIE DLA ZAWISTNYCH\nNie sądziłam, że będę zmuszona pisać takie rzeczy, szczególnie, że tego typu akcje są bez klasy i nie lubię tłumaczyć Ciemnogrodowi spraw oczywistych.\nNo ale widzę, że la mamma bardzo przejmuje się zawistnymi komentarzami na blogu Justyny. Rzecz o naszych wakacjach. Pragnę w tym miejscu powiedzieć po raz kolejny, że\nŚRODKI ZBIERANE NA SUBKONCIE POLSKIEGO TOWARZYSTWA STWARDNIENIA ROZSIANEGO MOGĄ BYĆ PRZEZNACZONE TYLKO I WYŁĄCZNIE NA LECZENIE I REHABILITACJĘ DANEJ OSOBY WSPOMNIANEJ W TYTULE PRZELEWU (PLIR ANNA BARTUSZEK = PROGRAM LECZENIA I REHABILITACJI AB).\nNie ma możliwości, żeby środki tam zgromadzone przeznaczyć na COKOLWIEK innego.\nTakże (tu zwrot do zawistnych):\nTak, jadę na wakacje. Pierwszy raz od bardzo dawna. Tak, tak się składa, że za granicę naszego pięknego kraju. Nie, właściwie nic za to nie płacę, bo jedziemy na zaproszenie.\nNie jesteśmy zgorzkniali, zawistni, wredni. Może dlatego ludzie nas lubią i zapraszają do swojego domu na wakacje.\nKażdemu życzyć tak dobrych ludzi wokół.\nPowiedziałam. Dla mnie temat skończony.\nWieczór pełen pięknych wyznań jednostronnych. Staram się być fair. Napisałam mu, że bardzo go lubię, że mnie pociąga, ale to nie jest LOVE. I nie będzie. Koleś wydębił od kogoś moje zdjęcia robione z przyczajki na turnusie. Heh. To ktoś mnie tam zdejmował poza Goldem?;)\nNiewygodnie mi. Idę zrobić pranie może.\nWścieklizna macicy to niebezpieczna przypadłość.\nFilmik z cyklu gadająca głowa (standard na You Tube) dodany. Coś innego spróbuję dodać później, jak będzie miał kto mnie nagrać:D\nTO SIĘ NAZYWA KRYPTOREKLAMA, HEHEH.\nByłam na wlewie. Łaziłam samodzielnie. Moja Pani Doktor zbadała mnie po - lekka ataksja nóg i tułowia, poza tym jest fajnie. Zaproponowała mi pójście na dzienny rehab na Sobieskiego (taki na dochodząco) i po powrocie z włoskich wakacji;) mam wizytę w poradni, co by mię zakwalifikowali, albo nie, no i wyznaczyli ewentualny termin rozpoczęcia.\nO dziwo wcale nie chce mi się spać. Z reguły tak miałam po wlewie, że mnie ścinało. A dziś jakoś nie.\nJest dobrze. Choć nie idealnie, to dobrze:-)\nartykl o blogach\nMoi Drodzy! Artykl się ukazał zarąbisty o niepełno w blogosferze. Nawet Black jest w dresie z paskami, hehhe. Pozdrowienia dla Szanownej Autorki! :-) To u nich swego czasu byłam wolontariuszką w portalowej redakcji.\nHa nr 2! Byłam w centrum handlowym. Ciachnęłam się. Niegrzecznie z deka. (Naprawdę, na prośbie 'Niech się Pani dobrze bawi' wychodzi się najlepiej:).), nabyłam sandał żeński na mą ogromną stopę (długą i wąską, czyli model wyścigowy.). A potem zeżarłam deser lodowy 'Malinowy Raj'. W nagrodę, że cały czas chodziłam samodzielnie. Dopiero wracając uwiesiłam się la mammy, bo napięcie pt. 'Chodzę sama, chodzę sama cały dzień, je-je-je' trochę zaczęło dawać mi się we znaki.\nAle dzień bardzo dobry. Bardzo.\nA jutro badania i potem kolejne Tysabri. Piąte.:-)\nVeni Vidi Vici, że tak powiem. Polazłam do sklepu. Niedaleko- ze dwieście metrów do sklepu, tam na pięterko wysłać fakturę do ptsr, potem na dół do samu kupić sobie gratyfikację w postaci loda:D i orzeszków i back do domu dwieście metrów.\nA wszystko to sama! Nie uwieszona. Dobra, spięta byłam masakrycznie, z tego też względu trochę się zataczałam na boki, ale o niebo mniej, nic mi nie klapało, nie męczyłam się. Wiecie co mnie męczyło? Nerwy i przejęcie tym, że pierwszy raz od 10 miesięcy [!] poszłam gdzieś nie jako uwieszony balast, tylko samodzielnie.\nTak, nerwy mnie zjadały, ale wyglądałam prawie normalnie. Oj, jakbym miała jakąś endoprotezę może. Nie wiem zresztą jak chodzi ktoś taki. Wyglądałam NORMALNIE. Zdrowa po wypadku, powiedzmy.\nSanatorium nabierze mocy sprawczej w ciągu dwóch najbliższych tygodni, jutro wezmę w żyłę piąty wlew Tysabri...teraz będzie już coraz lepiej:D\nja Cię koko\nCześć. Śmigacz powiedział, że mnie chyba kocha. Ja głupkowato zarechotałam i powiedziałam, że ja go bardzo lubię. I że widzę nierównomierność uczuć. Przecież pociąg fizyczny to nie miłość.On mnie pociąga, ale to by było na tyle.\nOj Anka, zajmij ty się czymś konstruktywnym, co?\nMiłej pracy Wam życzę.\nPoćwiczyłam śmieszne ruchy. Gimnastykę mózgu. Taką jak tu, albo tu. A teraz ćwiczę rysowanie znaków nieskończoności lewą ręką. Trudne to, jak się ma rączkę bardziej.\nBrakuje mi już tych ćwiczeń rozmaitych. Będę zmuszona jutro zrobić sobie siłkę/ćwiczenia indywidualne/basen;) na własną rękę. Chcę wrócić do Ciechocinka. Już mogłabym zacząć od nowa...\nA jutro Śmigacz ma urodziny.\nTak mi się z nim skojarzyło to\nSzukam jakiejś grzecznej, milutkiej animacji na telefon, żeby mu jutro wysłać. Bez serduszek i wyznań.\nO 5:30 mnie ścięło. Obudziłam się o 9:00. W poniedziałek sobie kupuję okulary słoneczne, co by być in koguto w tych niebezpiecznych czasach. Skryć się przed fanami.\nA. Przytyłam dwa kilo. Mam dwa kilogramy mięśni, znaczy. Fajna sprawa. Ok, pranie załączone. Jeszcze fryzmistrz, okulary i mogę jechać na wakacje. Moje pierwsze wakacje od...bardzo dawna:-). Już nie pamiętam jak to jest wyjechać gdzieś po prostu dla zabawy:-)\nZasłużona nagroda po miesiącu ciężkiej pracy:D. Ktoś tam na górze chyba lubi Black...\nHa! Po przespaniu siedmiu godzin w dzień mam teraz fajną nockę, w sensie zaraz już dzień właściwie. Ale fajnie. Spokój. Poza tym pierwszy raz od miesiąca się przejrzałam w dużym lustrze. No...rehabilitacja swoje zrobiła:-)\nWe wtorek jadę na podanie piątej dawki Tysabri :-) Wiecie jak się cieszę?\nMoją pokruszoną starą Nokię mogę wysłać chwilowo na emeryturę. Dostałam nowy aparat za przedłużenie umowy z Orange. I właśnie się bawię. Teraz jest to Nokia 3120. Czerwona, bien sur.\nO, zaraz będzie można oficjalnie rozpocząć dzień i się umalować. Nie malowałam się, bo jak dwa razy dziennie w wodzie przez miesiąc, to..wiadomo;).\nSpałam siedem godzin. Śmigacz dzwonił dziewięć razy. Jak się obudziłam, na łóżku leżała jedna czekolada. Koniec arytmetyki.\nUstosunkowując się do rozważań o przyszłości sercowej Black rzeknę, że nie ma o czym mówić. Kolejna kreska na kolbie. Mam tłumaczyć?;)\nCiechocinek Dzień Ostatni - fotokomiks by Śmigacz\nNo i już. Było i się zbyło. Ech...sanatorium było w sumie fajne. Taka wysepka w normalnym, brutalnym świecie;). Nie oglądałam wiadomości, nie słuchałam kto kogo zabił i dlaczego, nie męczyła mnie codzienność.\nA wczoraj/dzisiaj miałam dwuosobową imprezę pożegnalną. Bardzo fajną;). Do pewnego momentu. Nagle dostałam sms z obcego numeru z pytaniem, czy osoba ta może liczyć na znajomość po turnusie i czy domyślam się kto to. Ja nie wiedziałam kto, więc dokładnie opisałam- kiedy wracam do Wawy z Ciechocinka, kiedy wyjeżdżamy z familią na wakacje, kiedy znów jestem w Wawie.. Śmigacz był bardzo zirytowany, wkurzony wręcz na to, że tak dokładnie opisuję obcej osobie swoje plany.\nDrugi sms od obcego numeru głosił, że: To ja, Arek. Znaczy, Arek-ticzer, cholibcia.\nŚmigaczowi coś zabulgotało we wnętrzu, wyrwał mi telefon krzycząc: Ja mu odpiszę!\nNo i...odpisał. Bardzo niekulturalnie i bardzo nie na poziomie. No cóż. O 03:00 nad ranem wysłałam smsa z przeprosinami za poprzedni sms, który wyszedł z mojego numeru, bo to nie ja go pisałam, tylko Śmigacz.\nHmmm..A przed chwilą Śmigacz zadzwonił pochlipać w słuchawkę i podzielić się projekcjami tego, co by zrobił, gdyby mógł. I gdybym była obok.Oto komiks z Dnia Ostatniego zrobiony przez Śmigacza korzystającego z mojej nieuwagi\n. [komiks zmodyfikowano, żeby nie być posądzona o posługiwanie się czyimś zdjęciem bez jego zgody]\nCiechocinek day 27\nWyglądam jak ofiara przemocy w rodzinie. Tak się szamotałam ze Śmigaczem wczoraj, że mam konkretną śliwę na udzie, bo pieprznęłam w ramę łóżka. To była rehabilitacja dopiero- tak się siłować przez godzinę. Moja pani od ćwiczeń indywidualnych dziś choruje, więc w czasie tego okienka odwaliłam, jeszcze przed śniadaniem magneto i kąpiel perełkową. Teraz przede mną jeszcze siłka i basen. Ale to później. Dobra, spadam na śniadanie -przed śniadaniem zjadłam tylko jedną czekoladę (taką z okienkiem, z orzechami, bo nie mieli Alpen Golda), więc naturalne, że jestem głodna;) - dobrego dnia.


OnePlus zaprezentował telewizor QLED - naEKRANIE.pl\nOnePlus zaprezentował telewizor QLED\nFirma OnePlus, znana z produkcji smartfonów klasy premium dostępnych w przystępnej cenie, zaprezentowała światu swój pierwszy telewizor, który kusi dobrą ceną i porządną specyfikacją.\nEmil Borzechowski 27 września 2019 o 11:23\nProjektanci OnePlusa podczas tworzenia swojego pierwszego telewizora nie porzucili idei, która przyświecała im w trakcie opracowywania swoich smartfonów. OnePlus TV Q1 z pewnością spotkają się z ciepłym przyjęciem na rynku. Sprzęt wyposażono bowiem w 55-calową matrycę 4K wykonaną w technologii QLED, która obsługuje zarówno standard Dolby Vision, jak i HDR 10+, a wszystko to dostępne jest w dość przystępnej cenie.\nZespół OnePlusa postawił na sprawdzone rozwiązanie w kwestii funkcji inteligentnych. To dlatego nie znajdziemy tu autorskiego oprogramowania a klasycznego Andoida TV, którego można obsługiwać go za pośrednictwem Asystenta Google i Alexy od Amazonu. Od siebie firma dodała aplikację OnePlus Connect, która połączy urządzenia funkcjonujące w tym ekosystemie. Dzięki niej jeśli ktoś zadzwoni na smartfon OnePlus, telewizor automatycznie wyciszy się, aby nie zagłuszyć rozmowy użytkownika. W telewizorze nie zabrakło także szeregu złączy, w tym m.in. czterech portów HDMI 2.0, modułów Wi-Fi oraz Bluetooth 5.0.\nW pierwszej kolejności sprzęt trafi na rynek indyjski, gdzie będzie dostępny w dwóch wersjach. Za standardowy model OnePlus TV Q1 trzeba zapłacić 69 tysięcy rupii czyli ok. 3920 zł. Z kolei model Pro wyceniono na 99,9 tysiąca rupii czyli ok. 5670 zł. Obie wersje wyposażono dokładnie w takie same matryce, różnią się jedynie systemem audio – w standardowym Q1 zastosowano zintegrowany głośnik z czterema głośnikami, a w Pro znajdziemy ich aż osiem.\nNiestety, na razie nie wiadomo nic na temat europejskiej premiery tych urządzeń.\nNetflix wita Miasteczko South Park! Ile sezonów serialu trafi na platformę?\nHBO GO – tryb offline dostępny na Androidzie\nŹródło: Engadget / Zdjęcie: OnePlus\nBen Affleck o powrocie do roli Batmana: Drzwi są zamknięte. Podzielił się jednak żartem\nNowi mutanci - zwiastun filmu. Horror o mutantach z komiksów


Oblicza Umysłu. Ucząc się kreatywności, II wydanie [Ken Robinson] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00231 006407 19008393 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Ken Robinson Liczba stron: 336\nWydawca: Element Język publikacji: polski\nISBN: 978-8-3655-3209-1 Data wydania: 2017-07-10\nW dziesięć lat po pierwszym wydaniu swojej głośnej książki Ken Robinson napisał w pełni zaktualizowaną edycję. Oblicza umysłu. Ucząc się kreatywności to lektura pełna przykładów, naukowych analiz, a także zabawnych anegdot, stanowiąca szczegółową diagnozę edukacji i wielu innych sfer życia społecznego, a jednocześnie wezwanie do zmiany – do odkrycia w sobie niewyczerpanych pokładów zdolności kreatywnych, które stanowią o naszej przyszłości.\n• Dlaczego promowanie kreatywności jest kwestią fundamentalną? Liderzy biznesu, politycy i pedagodzy podkreślają ogromne znaczenie promowania kreatywności i innowacyjności. Dlaczego jest to ważne?\n• W czym tkwi problem? Dlaczego ludzie potrzebują pomocy, by stać się kreatywnymi? Dzieci przecież kipią od pomysłów! Dlaczego po okresie dorastania wydaje nam się, że już nie jesteśmy kreatywni?\n• Z czym się to wiąże? Czym jest kreatywność? Czy wszyscy są kreatywni czy też tylko nieliczni? Czy można rozwijać kreatywność, a jeżeli tak, to w jaki sposób?\nKen Robinson genialnie pisze o różnych przejawach niedoceniania i ignorowania kreatywności… szczególnie w naszych systemach edukacji\nKsiążka „Oblicza umysłu” wyjaśnia, dlaczego bycie kreatywnym w dzisiejszym świecie jest konieczne. Tej książki nie można przeoczyć\nTytuł oryginału: Out of Our Minds: Learning to be Creative. 2nd edition Redakcja: Wioleta Zielińska Skład: Aleksander BajProjekt okładki i stron tytułowych: Marta Rak Zdjęcie na okładce: Sebastiaan ter Burg – Flickr: Ken Robinson @ The Creative Company Conference; zdjęcie udostępnione na licencji CC BY-SA 2.0Niniejsze wydanie zostało opublikowane po raz pierwszy przez Capstone Publishing Ltd. (grupa Wiley) w 2011 r. Copyright © Sir Ken Robinson 2001, 2011 Translation Copyritht © Martyna Mentel 2016Wszelkie prawa zastrzeżone. Autoryzowane tłumaczenie z wydania anglojęzycznego opublikowanego przez John Wiley & Sons Limited. John Wiley & Sons nie ponosi odpowiedzialności za wierność tłumaczenia – całkowita odpowiedzialność w tym zakresie spoczywa na Wydawnictwie Element Sp. z o.o. Żaden fragment tej książki nie może być przetwarzany w żaden sposób bez pisemnej zgody właściciela praw autorskich – wydawnictwa John Wiley & Sons Limited.ISBN 978-83-65532-09-1 Wydawnictwo Element ul. W. Pola 16 44-100 Gliwicewww.wydawnictwoelement.com.plZapraszamy na polską stronę Kena Robinsona www.kenrobinson.plSkład wersji elektronicznej: Tomasz Szymański konwersja.virtualo.pl\nSpis treściPodziękowaniaPrzedmowaROZDZIAŁ PIERWSZY Oblicza umysłuROZDZIAŁ DRUGI W obliczu rewolucjiROZDZIAŁ TRZECI Problem z edukacjąROZDZIAŁ CZWARTY Akademicka iluzjaROZDZIAŁ PIĄTY Poznaj swój umysłROZDZIAŁ SZÓSTY Bądź kreatywnyROZDZIAŁ SIÓDMY Lepsze samopoczucieROZDZIAŁ ÓSMY Nie jesteś samROZDZIAŁ DZIEWIĄTY Kreatywni liderzyROZDZIAŁ DZIESIĄTY Ucząc się kreatywnościPosłowiePrzypisyWszystkie rozdziały dostępne w pełnej wersji książki.\nDla Terry, dzięki której wszystko jest możliwe\nPodziękowaniaZAPYTANO MNIE KIEDYŚ, jak długo pisałem Oblicza Umysłu. Mógłbym odpowiedzieć, że dwanaście miesięcy; jednak tak naprawdę interesowałem się sprawami omawianymi w tej książce przez większość życia. Odkąd pamiętam, niepokoiło mnie to, że bardzo wielu ludzi nie docenia swojego potencjału, czego przyczyną w dużej mierze są defekty i słabości systemów edukacji publicznej. Z doświadczenia i obserwacji wiem natomiast o istnieniu lepszych alternatyw dla tych systemów. Żadne pomysły nie rodzą się w próżni – moje poglądy wynikają z tego, że przez całe życie pracowałem w edukacji lub wokół niej z wieloma genialnymi ludźmi. Niektórzy z nich mieli świadomość swojego wpływu na mnie, a inni nie. Nie jestem w stanie wymienić każdego, wielu jednak wspomniałem w książce. Dziękuję im wszystkim. Za szczególną rolę w tworzeniu drugiego wydania chcę podziękować: Holly Bennion z wydawnictwa Capstone Publishing – przede wszystkim to ona zasugerowała kolejną edycję, a następnie uprzejmie naciskała, bym skończył nad nią pracę; mojemu agentowi Peterowi Millerowi za profesjonalne rady i ciągłe wspieranie mnie we wszelkich działaniach; oraz Tomowi Fryerowi z firmy Sparks Publishing Services za przekształcenie surowego rękopisu w piękną książkę w rekordowo krótkim czasie. Chciałbym szczególnie podziękować mojej wspaniałej redaktorce Sarah Sutton za wnikliwe i profesjonalne uwagi dotyczące moich pomysłów, delikatne napomnienia w miejscach, w których powinienem wyrażać się jaśniej oraz za spokój i niezachwiany entuzjazm dla całego projektu. Przez kilka intensywnych miesięcy nieustannie wymienialiśmy e-maile lub dzwoniliśmy do siebie, w czym zupełnie bezinteresownie lekceważyła różnice stref czasowych, w których przyszło nam pracować. Gdyby nie jej nocne nawyki to wydanie pewnie nie ujrzałoby światła dziennego.\nPrzedmowaNigdy nie uda nam się zrozumieć złożonego środowiska przyszłości, jeśli będziemy stale spoglądać we wsteczne lusterko. Utrzymanie tego kursu byłoby szaleństwem.KREATYWNOŚĆ JEST NAJWIĘKSZYM darem ludzkiej inteligencji. Im bardziej złożony staje się świat, tym i my musimy być bardziej kreatywni, aby sprostać jego wyzwaniom. Jednak wielu ludzi zastanawia się czy w ogóle mają jakieś kreatywne zdolności. Oblicza umysłu. Ucząc się kreatywności mówią o tym, dlaczego kreatywność jest tak ważna, dlaczego ludzie uważają, że nie są kreatywni, jak do tego doszło i co możemy z tym zrobić. Pierwsza edycja niniejszej książki została wydana w 2001 roku. Ta, którą trzymasz w rękach jest edycją zupełnie nową i poprawioną. Po co więc nowa edycja i jak nowa jest ona w rzeczywistości? Pierwsze wydanie Obliczy umysłu napisałem w roku 2000. Najważniejszym powodem stworzenia nowej edycji jest to, że od tamtej pory wiele zmieniło się zarówno na świecie, jak i w moim życiu. Niemal na każdym froncie tempo zmian stało się jeszcze bardziej gwałtowne, a kwestie stanowiące podstawę tej książki są jeszcze bardziej palące. Weźmy na przykład dynamikę zmian w technice. Dziesięć lat temu Internet wciąż dla wielu osób był nowością. Nie było smartfonów, iPodów, Facebooka, Twittera, YouTube’a czy większości mediów społecznościowych, które dziś zmieniają oblicze kultur i gospodarek na całym świecie. Wydarzyło się także wiele innych rzeczy – od globalnego wpływu wydarzeń z 11 września po skompilowane skutki wielkiego kryzysu – których po prostu nie dało się przewidzieć dziesięć lat temu: w polityce, gospodarce, kulturze i środowisku naturalnym. Pełna nieprzewidywalność spraw ludzkich stanowi sedno mojego argumentu o pielęgnowaniu naszych kreatywnych zdolności: w biznesie, edukacji i codziennym życiu. Nowa edycja powstała również dlatego, że aktualnie mam więcej do powiedzenia o wielu podstawowych koncepcjach tej książki oraz o tym, co powinniśmy zrobić, by je wcielić w życie. W ciągu ostatnich dziesięciu lat prezentowałem i omawiałem te idee z osobami wszelkiego pokroju i wszelkiej specjalizacji, w tym dyrektorami międzynarodowych korporacji i organizacji non-profit, politykami, artystami, naukowcami, uczniami, rodzicami i pedagogami. Doświadczenia te jednynie pogłębiły moje przekonanie o wadze i pilnym charakterze argumentów przedstawionych w Obliczach umysłu, a także potrzebie przedstawienia ich szerszej publiczności. Trzecią przyczyną jest to, że w tym ostatnim dziesięcioleciu nie tylko świat posunął się na przód – ja również. Dosłownie. Gdy pisałem pierwsze wydanie, mieszkaliśmy wraz z rodziną w Stratford upon Avon, małym miasteczku w Anglii, w którym urodził się William Shakespeare. Nową edycję napisałem w Los Angeles, gdzie mieszkam aktualnie. Architekt Frank Lloyd Wright powiedział kiedyś, że gdyby tak obrócić świat na lewą stronę i go wytrzepać, wszystko co znajduje się na nim luzem, wylądowałoby w Los Angeles. Zaraz po wydaniu pierwszej edycji Obliczy umysłu, moja rodzina i ja zrobiliśmy właśnie to. Wyobraźcie sobie tę niepozorną zmianę. Od tamtego czasu podróżuję po całych Stanach Zjednoczonych, spotykam wielu wyjątkowych ludzi i zauważam fascynujące inicjatywy. Wszystkie te doświadczenia złożyły się na nową edycję, która obok Europy w znacznie większym stopniu skupi się na rozwoju w obu Amerykach i Azji. W rzeczywistości są to zagadnienia globalne. W 2006 roku wygłosiłem przemówienie podczas znanej na całym świecie konferencji TED (Technology, Entertainment, Design) w Monterey w Kalifornii i poruszyłem kilka z kluczowych tematów niniejszej książki. Od tamtego czasu nagranie mojego wystąpienia pobrano ponad pięć milionów razy w ponad stu krajach1. Moje dzieci, James i Kate, pokazały mi trzydziestosekundowe nagranie na YouTubie, w którym dwa kotki zdają się ze sobą rozmawiać. Miało trzydzieści milionów wyświetleń. Mam to na uwadze. Wiem jednak, że w odróżnieniu od filmu z kotkami, moje wystąpienie z TED prezentowano na większych i mniejszych konferencjach, spotkaniach i szkoleniach na całym świecie. W efekcie dotychczas zobaczyło je około stu milionów ludzi. To jeden z wyznaczników poziomu zainteresowania tym tematem. Drugie wystąpienie na TED wygłosiłem w 2010 roku – ono również spotkało się z ogromnym odzewem2. W 2008 roku napisałem książkę Uchwycić żywioł. O tym jak znalezienie pasji zmienia wszystko wydaną po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych w 2009 roku3, a następnie w wielu innych krajach. Przyglądam się w niej naturze talentów i kreatywności oraz warunkom, w jakich rozkwitają. Pod wieloma względami Oblicza umysłu są naturalnym kompanem Żywiołu. Tu jednak dużo dokładniej przyglądam się temu, dlaczego potrzeba rozwijania wrodzonych talentów – zwłaszcza kreatywności – jest tak istotna oraz temu, w jaki sposób i dlaczego organizacje w ogóle, a edukacja w szczególności, mają skłonność do ich dławienia. Byłem zachwycony, że wydawnictwo Capstone zasugerowało pracę nad nową edycją Obliczy umysłu, by uczcić dziesiątą rocznicę pierwszego wydania. Muszę przyznać, że początkowo myślałem o mniej poważnych zmianach. Wyobraziłem sobie, jak spędzam długi weekend z niezobowiązującą butelką claret i programem do sprawdzania pisowni, dopieszczając jedynie oryginalny tekst. W końcu niemal przepisałem całą książkę – aby uwzględnić nowy materiał, jeszcze lepiej przedstawić argumenty i uczynić całość bardziej przystępną. Jeśli więc przeczytałeś pierwszą edycję, nie zniechęcaj się do kupna (lub wypożyczenia) i przeczytania nowej. Różnią się one pod wieloma względami i myślę, że znajdziesz wystarczająco dużo nowości, by rzucić na nią okiem ponownie. Jeżeli zaś trzymasz tę książkę w rękach po raz pierwszy, niezależnie od tego czy pracujesz w biznesie, oświacie czy sektorze non-profit lub po prostu dbasz o swój kreatwny potencjał, wierzę, że znajdziesz tu dużo interesujących i wciągających treści. Celem tej książki jest pomóc jednostkom zrozumieć głębię ich kreatywnych zdolności i poznać przyczyny powątpiewania w nie, zachęcić organizacje, aby uwierzyły we własne zdolności innowacyjne i same stworzyły warunki, w których one rozkwitną oraz promować kreatywną rewolucję w edukacji. W pierwotnym wstępie napisałem, że nadałem książce tytuł Oblicza umysłu. Ucząc się kreatywności z trzech powodów. Są one nadal aktualne. Po pierwsze, ludzka inteligencja jest dogłębnie i wyjątkowo kreatywna. Żyjemy w świecie ukształtowanym przez idee, przekonania i wartości ludzkiej wyobraźni i kultury. Świat ludzi jest w takim samym stopniu wytworem naszego umysłu, jak i środowiska naturalnego. Myślenie i odczuwanie nie polegają jedynie na postrzeganiu świata takiego jakim jest, ale na posiadaniu jakiejś refleksji nad nim i interpretacji doświadczeń, aby nadać im znaczenia. Różne społeczności żyją inaczej, zgodnie z własnymi ideami i doświadczanymi znaczeniami. W sensie dosłownym sami kreujemy światy, w którym żyjemy. Możemy je również tworzyć na nowo. Wielkie rewolucje w historii ludzkości często były rezultatem nowych idei – nowych sposobów postrzegania, które przyćmiły stare pewniki. Proces ten leży u podstaw zmian kulturowych. Po drugie, wykorzystywanie naszego kreatywnego potencjału w głównej mierze polega na znalezieniu własnego środka wyrazu, byciu w swoim żywiole. Edukacja powinna nam pomóc to osiągnąć, ale zbyt często tego nie robi – zamiast tego zbyt wiele osób traci kontakt ze swoimi prawdziwymi talentami. Pod tym względem są poza swoim żywiołem i poza swoim umysłem. Po trzecie, da się też zauważyć, że polityką edukacyjną kieruje jakaś mania. Zamiast rozsądnej debaty o strategiach koniecznych do tego, aby stawić czoła wyjątkowym zmianom, słyszymy wyświechtaną już mantrę o podnoszeniu tradycyjnych standardów akademickich. Zaprojektowano je na inne czasy i okoliczności – co wyjaśniam w dalszej części książki. Nigdy nie uda nam się zrozumieć złożonego środowiska przyszłości, jeśli będziemy stale spoglądać we wsteczne lusterko. Utrzymanie tego kursu byłoby szaleństwem. Ken Robinson Los Angeles, luty 2011 r.\nROZDZIAŁ PIERWSZYOblicza umysłuGdy ludzie mówią mi, że nie są kreatywni, zakładam, że jeszcze nie wiedzą, co to znaczy.JAK BARDZO JESTEŚ KREATYWNY? Jak kreatywni są ludzie, z którymi pracujesz? A Twoi przyjaciele? Zapytaj ich o to, kiedy się znów zobaczycie. Będziesz zaskoczony tym, co odpowiedzą. Współpracowałem z osobami i organizacjami z całego świata. Niezależnie od tego, gdzie jadę, napotykam ten sam paradoks. Większość dzieci uważa się za niezwykle kreatywne, podczas gdy większość dorosłych myśli o sobie zupełnie przeciwnie. To problem większy, niż może się wydawać.Kreowanie przyszłościŻyjemy w świecie, który zmienia się szybciej niż kiedykolwiek wcześniej i stoi przed zupełnie nowymi problemami. Nie wiemy, jak potoczy się zawiła przyszłość. Zmiana kulturowa nigdy nie ma charakteru linearnego i rzadko można ją przewidzieć. Gdyby było to możliwe, całe rzesze ekspertów medialnych i prognostów procesów kulturowych byłyby bezrobotne. Zapewne tę nieprzewidywalność miał na myśli ekonomista John Kenneth Galbraith, mówiąc: „Prognozy ekonomiczne służą głównie temu, by astrologowie mogli cieszyć się szacunkiem”. Podczas gdy świat kręci się coraz szybciej, organizacje z wszystkich jego zakątków podnoszą głosy, że potrzebują ludzi, którzy potrafią myśleć kreatywnie, komunikować się i pracować w zespole: ludzi, którzy są elastyczni i szybko się adaptują. Często twierdzą jednak, że nie mogą ich znaleźć. Dlaczego? W niniejszej książce chciałbym udzielić odpowiedzi na trzy pytania skierowane do osób poważnie zainteresowanych zagadnieniami kreatywności i innowacji lub po prostu świadomych własnego potencjału kreatywnego.• Dlaczego promowanie kreatywności jest kwestią kluczową? Liderzy biznesu, politycy i pedagodzy podkreślają ogromne znaczenie promowania kreatywności i innowacyjności. Dlaczego jest to ważne? • W czym tkwi problem? Dlaczego ludzie potrzebują pomocy, by stać się kreatywnymi? Dzieci przecież kipią od pomysłów! Dlaczego po okresie dorastania wydaje nam się, że już nie jesteśmy kreatywni? • Z czym się to wiąże? Czym jest kreatywność? Czy wszyscy są kreatywni czy też tylko nieliczni? Czy można rozwijać kreatywność, a jeżeli tak, to w jaki sposób?Każdy od czasu do czasu wpada na nowe pomysły. Jak jednak sprawić, by kreatywność stała się stałym elementem życia? Jeżeli prowadzisz firmę, organizację lub szkołę, jak sprawić, by kreatywność stała się systematyczna i utrwalona? W jaki sposób rozwijać kulturę innowacyjności?Nowe podejście do kreatywnościAby odpowiedzieć na powyższe pytania, należy wyjaśnić, czym jest kreatywność i jak w rzeczywistości funkcjonuje. Istnieją trzy powiązane ze sobą pojęcia, o których powiem więcej w kolejnych rozdziałach. Są to: w y o b r a ź n i a będąca procesem przywoływania na myśl rzeczy, których nie doświadczamy zmysłami, k r e a t y w n o ś ć będąca procesem rozwijania oryginalnych i wartościowych pomysłów, oraz i n n o w a c j a, czyli proces wdrażania nowych pomysłów. Zwłaszcza na temat kreatywności krąży wiele błędnych przekonań.WYJĄTKOWI LUDZIE?Często uważa się, że tylko wyjątkowi ludzie są kreatywni, że kreatywność jest rzadkim talentem. Przekonanie to wzmacniają historie ikon kreatywności, takich jak Martha Graham, Pablo Picasso, Albert Einstein czy Thomas Edison. Firmy często dzielą pracowników na dwie grupy: „kreatywnych” i „białe kołnierzyki”. Tych kreatywnych zwykle można łatwo rozpoznać – nie noszą koszul. Przeważnie są ubrani w jeansy i przychodzą do pracy spóźnieni, gdyż zmagali się z jakimś pomysłem. Nie chciałbym absolutnie sugerować, że ci kreatywni wcale nie są aż tacy kreatywni. Mogą być wyjątkowo kreatywni, ale w sprzyjających okolicznościach każdy inny człowiek też by mógł (nawet „kołnierzyki”). Moim punktem wyjścia jest teza, że każdy posiada ogromne pokłady kreatywności, które naturalnie wynikają z faktu bycia człowiekiem. Wyzwanie polega na tym, by je rozwijać. Kultura kreatywności musi objąć wszystkich, a nie tylko tych wybranych.WYJĄTKOWE AKTYWNOŚCI?Często uważa się, że kreatywność polega na podejmowaniu wyjątkowych aktywności, takich jak sztuka, reklama, projektowanie lub marketing. Każda z nich może być kreatywna, podobnie jak nauki ścisłe, matematyka, nauczanie, praca z ludźmi, medycyna czy też prowadzenie drużyny sportowej lub restauracji. Szkoły oferują czasem profile „artystyczne”. Jestem zagorzałym zwolennikiem lepszego dostępu do sztuki w szkołach – dalej wyjaśnię dlaczego. Jednak kreatywność nie ogranicza się wyłącznie do sztuki. Istnieje wiele powodów, dla których sztuki należy uczyć w szkole, chociażby jej rola w rozwijaniu kreatywności, ale są też inne, równie istotne. Jednocześnie pozostałe dyscypliny, w tym nauki ścisłe i matematyka, mogą być tak kreatywne jak muzyka i taniec. Kreatywność jest możliwa wszędzie, gdzie korzystamy z naszej inteligencji. Ma to zastosowanie również w biznesie, gdzie kreatywność przedsiębiorstw przejawia się w różnych dziedzinach. Przykładowo Apple cieszy się sławą świetnych projektantów nowych produktów. Inne firmy, jak Wal-Mart, nigdy nie stworzyły żadnego produktu – przestrzenią ich innowacji są systemy takie jak zarządzanie łańcuchem dostaw czy ustalania cen. Sieć kawiarni Starbucks kreatywnie świadczy usługi. Nie wynaleźli kawy, ale stworzyli pewien rodzaj kultury opartej na kawie. W zasadzie wynaleźli kubek kawy za pięć dolarów, co moim zdaniem było nie lada przełomem. Innowacja wprowadzona w którymkolwiek z obszarów organizacji może zmienić jej losy.UCZĄC SIĘ KREATYWNOŚCICzęsto uważa się, że ludzie albo rodzą się kreatywni, albo nie – tak, jak mogą się urodzić z niebieskimi lub piwnymi oczami i nie mogą z tym nic zrobić. Prawda jest jednak taka, że można uczynić bardzo wiele, aby pomóc innym stać się bardziej kreatywnymi. Jeśli ktoś powie Ci, że nie potrafi czytać lub pisać, nie zakładasz, że nie jest zdolny się tego nauczyć, tylko że jeszcze nikt go tego nie nauczył. Podobnie jest z kreatywnością. Gdy ludzie mówią mi, że nie są kreatywni, zakładam, że jeszcze nie wiedzą, co to znaczy.PUSZCZAJĄC WODZE FANTAZJI?Kreatywność jest czasem utożsamiana z wolnością ekspresji, co częściowo jest przyczyną tego, że ludzie obawiają się kreatywności w nauczaniu. Krytycy kreatywnego podejścia mają przed oczami zazwyczaj obraz dziko biegających dzieci, które demolują meble, a nie dzieci zajmujących się czymś poważnym. Bycie kreatywnym w istocie wiąże się ze swobodnym wymyślaniem i dobrą zabawą, a także radością i wyobraźnią. Jednakże kreatywność to również praca nad pomysłami i projektami w ogromnym skupieniu, doprowadzanie ich do najdoskonalszej formy i krytyczna ocena, które z nich są najlepsze i dlaczego. W każdej dziedzinie kreatywność wymaga także umiejętności, wiedzy i kontroli. Nie chodzi jedynie o to, aby dać się ponieść fantazji, ale przede wszystkim by wytrwać. Niemniej, dlaczego te zagadnienia są w ogóle ważne?Trzy motywyW niniejszej książce znajdziesz trzy myśli przewodnie:• Po pierwsze, żyjemy w czasach rewolucji. • Po drugie, by przetrwać i rozwijać się, musimy zmienić myślenie o naszych możliwościach i zrobić z nich najlepszy możliwy użytek. • Po trzecie, aby tego dokonać, musimy prowadzić nasze organizacje, a zwłaszcza systemy szkolnictwa, w radykalnie inny sposób.W kolejnym rozdziale analizuję dokładnie każdą z tych kwestii, jednak już teraz pozwolę sobie podsumować mój punkt widzenia.W OBLICZU REWOLUCJINiezależnie od tego, gdzie jesteś i czym się zajmujesz, jeżeli tylko żyjesz na Ziemi, jesteś częścią globalnej rewolucji. I mam na myśli rewolucję dosłowną, a nie w przenośni. Działają dziś siły, których świat dotąd nie znał. Wiem, że to odważne stwierdzenie, jednakże w pełni uzasadnione. Dzieje ludzkości zawsze były burzliwe. Tym, co wyróżnia teraźniejszość jest tempo i skala zmian. Dwiema ogromnymi siłami, które je napędzają są innowacje technologiczne i wzrost liczby ludności. Wpływają one na nasz styl życia i pracy, w znacznym stopniu obciążają naturalne zasoby naszej planety oraz zmieniają kształt polityki i kultury. Nowe technologie rewolucjonizują charakter pracy w każdym sektorze. Stare gospodarki przemysłowe masowo redukują liczbę pracowników w branżach i zawodach wymagających niegdyś dużego nakładu pracy. Nowe formy zatrudnienia coraz bardziej polegają na wysoce specjalistycznej wiedzy oraz kreatywności i innowacji. Przede wszystkim nowe technologie wymagają całkiem innych umiejętności niż te, których potrzebuje gospodarka oparta na przemyśle. Zarówno produkcja, jak i liczne nowe formy zatrudnienia, bazujące na wyspecjalizowanych kompetencjach i technologii informacyjnej, przenoszą się na rynki wschodzące, zwłaszcza w Azji i Ameryce Południowej. Biorąc pod uwagę tempo zmian, rządy i przedsiębiorstwa na całym świecie zauważają, że wykształcenie i doświadczenie są kluczem do przyszłości, co podkreśla ogromną potrzebę rozwijania kreatywności i innowacyjności. Po pierwsze, firmy muszą tworzyć nowe produkty i usługi oraz utrzymywać przewagę konkurencyjną. Po drugie, edukacja i szkolenia koniecznie powinny uczyć ludzi elastyczności i adaptacji, tak aby przedsiębiorstwa były w stanie odpowiedzieć na zmiany rynkowe. Po trzecie, każdy z nas będzie musiał dostosować się do świata, w którym dla większości ludzi bezpieczne zatrudnienie na całe życie na jednym stanowisku jest domeną przeszłości. Rewolucja technologiczna, wzrost populacji i zmiany klimatu to siły, które mają wpływ na każdego mieszkańca tej planety, a skutki ich działania są w zasadzie nie do przewidzenia. Pewne jest, że w ciągu kolejnych pięćdziesięciu do stu lat nasze dzieci będą musiały zmierzyć się z wyzwaniami, których ludzkość dotąd nie znała. W pierwszej części książki wyszczególniam, czym są te siły i prezentuję niektóre wyzwania, jakie przed nami stawiają1.NOWE SPOJRZENIE NA NASZ POTENCJAŁW grudniu 1862 roku Abraham Lincoln wygłosił swoje drugie doroczne orędzie do Kongresu USA. Spisał je miesiąc przed podpisaniem Proklamacji Emancypacji i domagał się w nim, aby Kongres spojrzał świeżym okiem na sytuację, w której się znalazł. Powiedział wtedy: „Dogmaty spokojnej przeszłości nie mają zastosowania w burzliwej teraźniejszości. Okazja do zmian pojawia się rzadko (...). Mamy nową sytuację, więc musimy myśleć na nowo. I działać na nowo. Musimy się oswobodzić, a uratujemy nasz kraj”2. Bardzo podoba mi się słowo: „oswobodzić się”. Miał na myśli, że wszyscy żyjemy zgodnie z ideami, którym jesteśmy oddani, ale które być może nie są już prawdziwe lub istotne. Jesteśmy nimi zahipnotyzowani lub oczarowani. Aby ruszyć naprzód, musimy się z nich otrząsnąć. Biorąc pod uwagę wyzwania, przed którymi stoimy, największa zmiana musi zajść w naszym sposobie myślenia o zdolnościach swoich oraz naszych dzieci. Z doświadczenia wiem, że wielu – a prawdopodobnie większość – ludzi nie ma pojęcia o swoich rzeczywistych możliwościach i talentach. Zbyt wiele osób jest zdania, że w ogóle nie posiada żadnych wyjątkowych zdolności. Zakładam, że wszyscy rodzimy się z naturalnymi uzdolnieniami, ale mało kto je odkrywa, a tych, którzy je doskonalą, jest jeszcze mniej. Jak na ironię, jedną z głównych przyczyn tego masowego marnowania talentów jest proces stworzony po to, by je rozwijać – edukacja. „Edukacja” to słowo, które niekoniecznie brzmi dobrze w sytuacjach towarzyskich. Gdy będąc na przyjęciu, powiem komuś, że pracuję w oświacie, czasem zdarza mi się widzieć, jak ta osoba momentalnie blednie. „Dlaczego ja? – myśli. – Raz w tygodniu gdzieś wychodzę i jestem skazany na towarzystwo nauczyciela”. Jednak gdy pytam o ich wykształcenie lub edukację ich dzieci, przypierają mnie do muru. Mają ochotę opowiadać o swoich doświadczeniach i każdy ma na ten temat wyrobioną opinię. Edukacja to jedno z tych zagadnień, które są ludziom bardzo bliskie – jak religia, polityka i pieniądze. Tak też powinno być. Edukacja ma kluczowy wpływ na odniesienie sukcesu w życiu zawodowym, na przyszłość naszych dzieci i długofalowy rozwój globalny. Co więcej, stwarza nam obraz samych siebie, od którego trudno odejść. Część osób, która odniosła największe sukcesy, nie najlepiej radziła sobie w szkole. Niezależnie od skali osiągnięć, osoby te często skrywają w sobie obawę, że nie są aż tak mądre, za jakie uchodzą. Do tej grupy należą nauczyciele, wykładowcy uczelni wyższych, przedsiębiorcy, muzycy, pisarze, artyści, architekci i przedstawiciele innych profesji. Wielu z nich odniosło sukces dopiero, gdy „wyleczyli” się z tego, czego zostali nauczeni. Oczywiście wielu ludzi uwielbiało chodzić do szkoły i przeszli przez nią bez najmniejszych problemów. Co jednak z pozostałymi? Aktualne koncepcje edukacji i kształcenia opierają się na błędnych założeniach dotyczących inteligencji i kreatywności, w wyniku których marnuje się talenty i dławi przekonanie o twórczych uzdolnieniach niezliczonej rzeszy ludzi. Marnowanie tego potencjału wynika częściowo z obsesji na punkcie pewnych rodzajów zdolności akademickich oraz zaabsorbowania ustandaryzowanymi sposobami weryfikacji wiedzy. Trwonienie talentów nie jest celowe. Większość pedagogów jest szczerze oddana pomocy uczniom w osiągnięciu możliwie najlepszych wyników. Również politycy wygłaszają płomienne przemowy o wykorzystywaniu potencjału młodych. Marnowanie uzdolnień może i nie jest działaniem celowym, ale wynika z systemu. Jest działaniem systemowym, opartym na głęboko zakorzenionych założeniach, które nie są już prawdziwe. Do połowy XIX wieku niewielu ludzi odebrało formalne wykształcenie w jakiejkolwiek formie. Edukacja była przywilejem głównie nielicznej garstki, która mogła sobie na to pozwolić. Masowe systemy kształcenia publicznego stworzono przede wszystkim po to, aby zaspokoić potrzeby rewolucji przemysłowej. Pod wieloma względami odzwierciedlają one zasady produkcji przemysłowej. Kładą nacisk na linearność, konformizm i standaryzację. Systemy te nie funkcjonują dziś dobrze, dlatego że prawdziwe życie jest dynamiczne, naturalnie zróżnicowane i zależne od zmiennych okoliczności. Kilka tygodni przed tym, jak nasz syn rozpoczął studia na Uniwersytecie w Los Angeles, pojechaliśmy tam na „dzień zapoznawczy”. W pewnym momencie studentów zaprowadzono na omówienie opcji programu studiów, a rodziców do działu finansowego na coś w rodzaju terapii radzenia sobie z żalem. Następnie jeden z wykładowców wygłosił prezentację dotyczącą roli rodziców w czasie studiów dzieci. Głównie zalecał nam, abyśmy im zeszli z drogi i oszczędzili rad na temat kariery. Jako przykład podał swojego syna, który był studentem tej uczelni kilka lat wcześniej. Początkowo chciał studiować filologię klasyczną. Profesor i jego żona nie byli zachwyceni perspektywami oferowanymi przez ten kierunek, więc odetchnęli z ulgą, gdy pod koniec pierwszego roku oznajmił, że zdecydował się na coś bardziej życiowego. Zapytali syna, co ma na myśli, na co odpowiedział, że filozofię. Jego ojciec zwrócił uwagę, że żadna z korporacji filozoficznych akurat nie rekrutuje. Syn mimo wszystko zrealizował kilka przedmiotów z zakresu filozofii, a ostatecznie ukończył historię sztuki. Po studiach znalazł pracę w międzynarodowym domu aukcyjnym. Podróżuje, nieźle zarabia, kocha tę pracę i swoje życie. Dostał ją dzięki swojej wiedzy o kulturach antycznych, przygotowaniu filozoficznemu i miłości do historii sztuki. Ani on, ani jego rodzice nie mogli przewidzieć takiego scenariusza, gdy zaczynał studia. Zasada jest ta sama dla wszystkich. Życie nie jest linearne. Kiedy prawdziwie kierujesz się swoim wewnętrznym kompasem, stwarzasz nowe możliwości, spotykasz różnych ludzi, zbierasz doświadczenia i kształtujesz nowe życie. Hierarchia przedmiotów w szkołach opiera się po części na założeniach dotyczących popytu i podaży na rynku. Nowe gospodarki wymagają zrozumienia natury talentu, tak jak wymaga tego zmienny charakter naszego stylu życia. To, kim będziemy w przyszłości, w dużej mierze zależy od naszych doświadczeń tu i teraz. Edukacja nie jest liniowym procesem przygotowywania na nadejście przyszłości: polega na pielęgnowaniu talentów i wrażliwości, dzięki którym możemy teraz przeżywać najlepszą wersję naszego życia i stworzyć nam wszystkim jak najlepszą przyszłość.INNY SPOSÓB DZIAŁANIAZważywszy na otaczające nas zmiany, większość krajów zidentyfikowała potrzebę reformy systemów edukacji. To dobrze, ale niewystarczająco dobrze. Dziś wyzwaniem jest je przekształcić. W drugiej części tej książki przyglądam się genezom współczesnych koncepcji kształcenia i temu, dlaczego dotychczas spychały one na margines talenty tak wielu osób. W zamian proponuję inny sposób myślenia o prawdziwym potencjale wyobraźni i kreatywności w naszym życiu. Jednakże, jak powiedział Lincoln, nie wystarczy myśleć inaczej. Musimy też działać w nowy sposób. Kryzys z 2008 roku spowodował pęknięcie baniek cenowych i kredytowych, które to napędzały nadmierną konsumpcję i produkcję na całym świecie. Gdy recesja z siłą huraganu uderzyła w stare, uprzemysłowione gospodarki, pozostawiła za sobą pasmo nieudanych przedsięwzięć, oceany długów i rzesze bezrobotnych. Najbardziej dotknęło to ludzi młodych. W chwili gdy to piszę, światowe wskaźniki bezrobocia wśród młodych między piętnastym a dwudziestym czwartym rokiem życia nigdy nie były wyższe3. W sierpniu 2010 roku Międzynarodowa Organizacja Pracy opublikowała swój raport Globalne trendy w zatrudnieniu młodych 2010. Wynika z niego, że na całym świecie jest około sześćset dwadzieścia milionów młodych ludzi potencjalnie aktywnych zawodowo. Pod koniec 2009 roku osiemdziesiąt jeden milionów z nich było bezrobotnych. To najwyższy wynik jak dotychczas – o niemal osiem milionów wyższy niż w roku 2007. Stopa bezrobocia wśród młodych wzrosła z 11,9 procent w 2007 roku do 13 procent w 2009 roku. MOP twierdzi, że te trendy będą miały „poważne konsekwencje dla młodych ludzi, gdyż nadciągające kohorty nowicjuszy od razu trafiają w szeregi bezrobotnych” i ostrzega przed „ryzykiem kryzysu będącego spuścizną «straconego pokolenia» złożonego z młodych ludzi, którzy wypadli z rynku pracy, tracąc przy tym jakąkolwiek szansę zarobienia na godziwe życie”. Dla milionów młodych ludzi przyszłość maluje się posępnie i rozpaczliwie. Są bez pracy i nie widzą w tej kwestii jakichkolwiek perspektyw. W czasach kryzysu wskaźniki bezrobocia wśród młodych rosną szybciej niż w przypadku osób dojrzałych – w ujęciu historycznym poprawa na rynku pracy dla młodych kobiet i mężczyzn następuje później w stosunku do sytuacji zawodowej starszych grup wiekowych. Gdy już nastąpi poprawa gospodarcza, nie będzie dla ludzi łatwa – niezależnie od ich wieku – a sprawy nie będą wyglądać tak, jak dotychczas. Według Thomasa Friedmana, autora książki Świat jest płaski, „Ci, którzy czekają na koniec recesji, aby ktoś znów dał im pracę, mogą czekać jeszcze długo”. Odbudowa społeczności ogołoconych przez kryzys będzie wymagała wyobraźni, kreatywności i innowacji. Jak przekonuje raport MOP, stworzenie miejsc pracy dla tych milionów ludzi wkraczających na rynek pracy każdego roku jest krytycznym elementem na drodze do bogatych gospodarek. Liczy się nie tylko liczba, ale i jakość zatrudnienia. Friedman kontynuuje: „Ci, którzy potrafią sobie wyobrazić nowe usługi, nowe możliwości i nowe sposoby rekrutacji (...) są nowymi «nietykalnymi». Prosperować będą ci, którzy potrafią wynaleźć sprytniejsze sposoby wykonywania starej pracy, energooszczędne metody dostarczania nowych usług, nieznane dotąd sposoby zwrócenia uwagi dotychczasowej klienteli lub innowacyjne techniki połączenia istniejących technologii”. Rozwiązaniem jest edukacja i kształcenie na lepszym poziomie. Także w tym zakresie przyszłość musi wyglądać zgoła inaczej. „Potrzebujemy nie tylko, aby wyższy odsetek naszych dzieci kończył szkoły średnie i wyższe – więcej edukacji – ale potrzebujemy też, aby więcej z nich odbierało właściwe wykształcenie. Nasze szkoły mają podwójnie trudne zadanie – nie tylko rozwinąć umiejętności czytania, pisania i arytmetyki, ale także przedsiębiorczości, innowacyjności i kreatywności. Nie wrócimy do starych dobrych czasów, nie naprawiając naszych szkół i banków”4. Organizacje rywalizują ze sobą w świecie, w którym innowacyjność i zdolność adaptacji do zmian nie jest luksusem, tylko koniecznością. W 2010 roku spółka IBM opublikowała dokument Capitalizing on Complexity (Odnoszenie korzyści ze złożoności) – raport z czwartej edycji badań liderów z całego świata prowadzonych co dwa lata przez IBM Institute for Business Value5. Przedstawiając raport, Samuel Palmisano, ówczesny prezes zarządu, dyrektor generalny i operacyjny IBM, powiedział: „Zamieszkujemy świat, który jest połączony pod wieloma względami oraz na głębszym poziomie – to globalny system wszystkich systemów”. To właśnie ten bezprecedensowy poziom wewnętrznych połączeń i współzależności stanowi fundament najistotniejszych odkryć przedstawionych w raporcie IBM. Badanie wykazało, że dla światowych liderów z sektora biznesowego i publicznego priorytetowe są dziś trzy kwestie. Po pierwsze, uważają oni, że największym stojącym przed nimi wyzwaniem jest gwałtownie rosnąca złożoność. Spodziewają się, że ten trend się utrzyma, a nawet przyspieszy w nadchodzących latach. Po drugie, równie jednoznacznie twierdzą, że ich firmy nie są odpowiednio wyposażone, aby efektywnie poradzić sobie z tą złożonością globalnego środowiska. Po trzecie, w przeważającej większości są zgodni co do tego, że jedyną zdolnością, która pozwoli ich organizacjom poradzić sobie z tą złożonością jest kreatywność. Konsekwencje wynikające z braku kreatywności mogą być dotkliwe. Istnieje prawdopodobieństwo, że organizacje stojące w miejscu zostaną zepchnięte na boczny tor, a historia przedsiębiorczości jest przecież pełna wraków firm, a nawet całych branż, które opierały się wprowadzeniu zmian. Utknęły one w ramach starych przyzwyczajeń i minęły się z nową falą, która popchnęła naprzód bardziej innowacyjne spółki. Przemawiałem kiedyś na uroczystej kolacji w Londynie i wspomniałem o aktualnych wynikach rankingu spółek Fortune Global 500. Pierwsze trzy były amerykańskie. Dziesięć lat wcześniej zwycięska trójka pochodziła z Japonii. Dziś po szczeblach rankingu pnie się coraz więcej spółek chińskich. Żadna organizacja nie ma zagwarantowanego miejsca na szczycie którejkolwiek z list. Fortuna sprzyja lub nie w zależności od tego, jak dobrze spółki przystosują się do zmieniających się okoliczności. Jedną z przyczyn spadku japońskich firm w rankingu jest fakt, że stały się ofiarami zmiany klimatu. Świat wokół nich zmieniał się szybciej niż one, czego poniosły konsekwencje. Z drugiej strony gospodarki Chin, Ameryki Południowej i Indii szybko się przystosowują do nowego zapotrzebowania na innowacje technologiczne. Niewiele osób polemizowałoby ze stwierdzeniem, że w XVIII i XIX wieku Europa, a w szczególności Wielka Brytania, zdominowały świat pod względem kulturowym, politycznym i gospodarczym. Wielka Brytania była kolebką rewolucji przemysłowej, a jej armia okopała się w koloniach równie skutecznie, co narzuciła anglojęzyczną kulturę. Gdy Królowa Wiktoria zasiadała na tronie w 1837 roku, władała największym imperium w historii: imperium, nad którym nigdy nie zachodziło słońce. Gdybyśmy się udali na jej dwór w 1850 roku i zasugerowali, że owo imperium rozpadnie się w ciągu jednego pokolenia, wyśmiano by nas i wyrzucono na bruk. A jednak taka była prawda. W 1918 roku, pod koniec I wojny światowej, imperium doznało śmiertelnych ran i do chwili moich narodzin, w 1950 roku, było już tylko wspomnieniem. Pod względem kultury, polityki i gospodarki wiek XX został zdominowany przez Stany Zjednoczone w równym stopniu, co wiek XIX przez Europę. Czy USA utrzyma tę dominację w XXI wieku – jeszcze nie wiadomo. Jak zauważa utytułowany amerykański uczony Jared Diamond, imperia raczej upadają niż zanikają6. Pomyślcie tylko o Związku Radzieckim i jego nagłym rozpadzie na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX wieku. Wszystkie instytucje są organiczne i nietrwałe. Stworzyli je ludzie i aby przetrwały, należy je wciąż tworzyć na nowo. Gdy ponoszą porażkę, chwieją się również zależne od nich zawody i społeczności. W świecie, w którym zatrudnienie na całe życie na jednym stanowisku jest domeną przeszłości, kreatywność przestaje być luksusem. Jest koniecznością na drodze do osobistego bezpieczeństwa i spełnienia. Tworzenie kultury innowacyjności ma ogromny wpływ na sposób, w jaki zorganizowane są instytucje (w zależności od tego czy są to szkoły czy korporacje) oraz style zarządzania. Wiele z nich organizuje okazjonalne szkolenia, aby zachęcić swoich pracowników do kreatywnego myślenia, jednakże, tak jak ci, którzy zaklinają deszcz tańcem, często nie rozumieją prawdziwej wagi problemów, które próbują rozwiązać. Z tego też względu nie jest to konwencjonalna książka o kreatywności, oferująca wskazówki na przyszłotygodniowy kurs. Mówi ona o pierwotnych przyczynach problemu, a nie o jego objawach. W ostatniej części podsumowuję, na czym polega stawienie czoła tym głębszym problemom.\nPrzedmowa1 K. Robinson, Do schools kill creativity? [Czy szkoły zabijają kreatywność?] Konferencja TED, luty 2006: http://www.ted.com/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html. 2 K. Robinson, Bring on the learning revolution. [Zróbmy rewolucję w uczeniu się] Konferencja TED, luty 2010: http://www.ted.com/talks/lang/eng/sir_ken_robinson_bring_on_the_revolution.html. 3 K. Robinson, Uchwycić Żywioł. O tym, jak znalezienie pasji zmienia wszystko, tłum. A. Baj, Kraków 2012.Rozdział pierwszy. Oblicza umysłu1 Przez ostatnich 300 lat tempo zmian nieustannie rośnie. XVIII wiek był świadkiem rewolucji politycznych w Europie i w Stanach Zjednoczonych. W wiekach XVIII i XIX większa część świata obserwowała narodziny nauki i rewolucji przemysłowej. Wiek XX był najbardziej krwawym okresem w historii. Doświadczyliśmy dwóch wojen światowych, licznych konfliktów regionalnych i burzliwych rewolucji w Rosji i Chinach. Jak dotychczas to XX wiek przyniósł największą liczbę ofiar w dziejach ludzkości: szacuje się, że w XX wieku ponad 100 milionów ludzi zginęło z ręki drugiego człowieka. Wtedy też miały miejsce najbardziej niesamowite postępy w nauce i technologii, a także ogromne przemiany kulturowe, zwłaszcza w tradycyjnych gospodarkach przemysłowych. 2 A. Lincoln, Drugie doroczne orędzie do Kongresu USA, 1 grudnia 1862 r. 3 Międzynarodowa Organizacja Pracy, Globalne trendy w zatrudnieniu młodych 2010, Genewa 2010. 4 T. L. Friedman, The New Untouchables [Nowi Nietykalni], „The New York Times”, 21 października 2009. 5 Badanie przeprowadzono w oparciu o bezpośrednie rozmowy przeprowadzone na grupie 1541 dyrektorów operacyjnych, dyrektorów naczelnych i starszych liderów sektora publicznego reprezentujących organizacje różnych rozmiarów w 60 krajach i 33 branżach. Ponadto zbadano poglądy 3619 studentów z ponad 100 znaczących uczelni wyższych z całego świata, w tym słuchaczy studiów pierwszego i drugiego stopnia, a także studentów MBA i doktorantów. 6 J. Diamond, Upadek, tłum. J. Lang, Warszawa 2008.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Oblicza_Umyslu__Uczac_sie_kreatywnosci__II_wydanie-ebookRO/p00615046i006" target="_blank" title="Oblicza Umysłu. Ucząc się kreatywności, II wydanie [Ken Robinson] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Oblicza Umysłu. Ucząc się kreatywności, II wydanie [Ken Robinson] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Elif odc. 1144. Melek wraca do rezydencji. Streszczenie odcinka [01.02.2022] | Dziennik Polski\nElif odc. 1144.…\nredakcja 31 stycznia 2022, 8:15\nKerem odbiera wyniki Macide z laboratorium. Co wykażą? Z kolei Melek i Jülide muszą podjąć ważne, życiowe decyzje. Co na to ich bliscy? Do czego zobowiąże się Mahir? Przeczytaj streszczenie 1144. odcinka Elif, aby dowiedzieć się więcej!\nElif odcinek 1144. Streszczenie\nMahir, na wieść o planach wyprowadzki Melek i Elif deklaruje gotowość towarzyszenia im w kolejnym rozdziale życia. Kerem odbiera wyciąg z laboratorium. Dokumenty udowadniają niewinność Melek. Mężczyzna ma ogromne poczucie winy, że tak niesprawiedliwie potraktował przyjaciółkę rodziny. Prosi Melek, by wróciła do rezydencji. Şafak coraz oschlej traktuje Jülide. Kobieta, wierząc, że powinna powiedzieć prawdę, próbuje porozmawiać z mężem o Tufanie, ten jednak jest nieprzejednany. Jülide spotyka się z Melek. Obie muszą zdecydować się na rozwiązania, które wpłyną na ich przyszłość. Zwierzają się sobie i kierując się uczciwością i poczuciem odpowiedzialności podejmują życiowe decyzje. Melek postanawia wrócić do pracy w rezydencji, a Jülide zamierza sprostować zeznania na policji.\nKiedy i gdzie oglądać 1144. odcinek Elif?\n1144. odcinek Elif będzie można obejrzeć we wtorek - 1 lutego. Zostanie on wyemitowany przez stację TVP 1 o godzinie 14:00. Całość potrwa około 45 minut.


Macierzyństwo w starszym wieku czy ma plusy? | wpis chciwy\nBadania wykazały, że – choć jest to biologicznie trudniejsze – gdy damy mogą zajść w ciążę oraz mają dzieci w późniejszym życiu, korzyści dla matek i ich dzieci są istotne. Utopmy się w ten temat!\nPosiadanie dzieci w późniejszym życiu oznacza silniejsze skupienie na rodzinie – a często lepsze rodzicielstwo. Panie, jakie mają dzieci w późniejszym życiu, w wielu przypadkach osiągają wiele celów osobistych i zawodowych, w większości wypadków o wiele bardziej koncentrują się na własnych rodzinach. Dorosłość oraz stabilność, jakie często przychodzą z wiekiem, przekładają się na znacznie bardziej korzystne, cierpliwe rodzicielstwo.\nJest to poparte badaniem z Wielkiej Brytanii, jakie wykazało, iż dzieci starszych matek doświadczają mniej niezamierzonych obrażeń i kłopotów społeczno-emocjonalnych, sugerując, iż kobiety o większym doświadczeniu życiowym mogą korzystać z szerszego aspektu wsparcia, które może pomóc żeby zmniejszyć stres połączony z rodzicielstwem. Dorosłość psychiczna ma okazję wyjaśniać, z jakiej przyczyny starsze matki nie karcą oraz nie dyscyplinują swoich dzieci tak nadzwyczaj – przyczyniając się w ten sposób do pozytywnego środowiska psychospołecznego dla własnych maluchów.\nPoza tym, ankieta przeprowadzona wśród europejskich dam wykazała, iż kobiety nieraz zarabiają najwyższe wynagrodzenie w wieku 39 lat. Nie tylko starsze kobiety (i ogólnie starsze osoby) przeważnie mają wyższe zarobki – kobiety, które mają dzieci w późniejszym życiu, doznają wzrostu rocznego wynagrodzenia w porównaniu kobietom, jakie wcześniej miały dzieci\nSmakowita, pachnąca oraz pobudzająca - dużo osób na całym globie nie umie


MTV Video Music Awards 2017 - Transpłciowi żołnierze, mowa P!nk i 85-letnia drag queen - Newsy\nTranspłciowi żołnierze, mowa P!nk i 85-letnia drag queen\nDodano: 28.08.2017, Aktualizacja: 28.08.2017\nZa nami gala wręczenia statuetek MTV VMA. Największym zwycięzcą jest Kendrick Lamar, nagrodzono również Eda Sheerana, Taylor Swift i Fifth Harmony. Jednak dla nas najbardziej wzruszającym momentem było wyjście na scenę sześciu transpłciowych żołnierzy, występ Miley Cyrus z 85-letnią drag queen i poruszająca przemowa P!nk skierowana do jej córki.\nPodczas gali na scenie pojawił się również wielebny Robert Wright Lee IV, potomek generała Roberta E. Lee, przywódcy wojsk Konfederacji. Robert czuje się zobligowany do walki z rasizmem. Pojawiła się również Susan Bro, matka Heather Heyer, która zginęła w Charlottesville. Wspólnie wręczyli nagrodę w kategorii walka z systemem - nagrodzeni zostali wszyscy nominowani, m.in. Logic, Big Sean, Alessia Cara i John Legend.\nPodczas gali na scenie pojawiło się czterech żołnierzy transpłciowych: Logan Ireland, Jennifer Peace, Sterling James Crutcher i Akira Wyatt, oraz dwie weteranki - Laila Ireland i Brynn Tannehill. MTV już od jakiegoś czas zapowiadało, że w kontrze do polityki Donalda Trumpa, chce wyrazić wdzięczność dla transpłciowych wojskowych i zaprosiło ich do udziału w wydarzeniu.\nMiley Cyrus wykonała swój najnowszy singiel, "Younger now", a na scenie towarzyszyła jej m.in. James “Gypsy” Haake - 85-letnia drag queen, który notabene wystąpił w jej oficjalnym teledysku do piosenki.\nP!nk, która dostała nagrodę specjalną im. Michael Jacksona, wygłosiła piękną mowę, którą skierowała do swojej córki, Willow - będącej na widowni. Willow powiedziała swojej mamie, że czuje się najbrzydszą dziewczynką na świecie, że wygląda jak chłopiec z długimi włosami. Powiedziała swojej córce: "Kochanie, my się nie zmieniamy - bierzemy co jest i tworzymy perłę i pomagamy innym ludziom się zmienić, tak aby mogli zobaczyć więcej piękna w innych".\nWokalistka przygotowała dla niej prezentację PowerPoint ze zdjęciami m.in. Michaela Jacksona, Davida Bowie'go, Freddie'go Mercury'ego, Annie Lennox, Prince'a, Janis Joplin, George'a Michaela i Eltona Johna. Ich wybór był dla niej istotny - bo krytykowano ich za ich wygląd, za to jakimi są. P!nk sama jest obiektem krytyki ze względu na swoje ciało.


darsonval przeciwwskazania – Laryngologia piaseczno\nPastylki CBD.są o wiele lepsze niż olejek\nStres psychologiczny i podatność na przeziębienie czesc 4\nOsiemdziesiąt dwa procent badanych, którzy otrzymali wirusa (325 osób) zostało zainfekowanych. Pacjentów, którzy otrzymywali sól fizjologiczną (19 procent), również było zakażonych. Do grupy zakażeń solą (placebo) przypisaliśmy infekcje przenoszone z zainfekowanych osób na inne znajdujące się w tych samych mieszkaniach. W analizie danych uwzględniono kontrolę transmisji typu osoba do osoby . Pod koniec badania lekarz […]\nSpośród tych pacjentów 94,9 procent zostało dopasowanych do pięciu kontroli. Ponad jedna trzecia z nich (178 [37,9 procent]) nie otrzymywała leczenia cukrzycy w ciągu 180 dni przed otrzymaniem opieki w szpitalu. Charakterystykę pacjentów chorych i grupę kontrolną przedstawiono w tabeli 1. Średnia wieku wynosiła 77,4 . 7,4 roku, a 1194 (43,4%) mężczyzn.


Popraw notowania swojej strony [Signs.pl]\nPopraw swoją produktywność... 8 komentarze\nSprawdź poprawność swojej strony w 20 przeglądarkach 6 komentarze\nMecz Brazylia - Japonia zniknął ze strony FIFA. PZPN zadziałał? 39 komentarze\nNajlepszy sposób na zabezpiecznenie strony? Zaawansowana matematyka:) 22 komentarze\nCBOS: Fatalne notowania Sejmu i NFZ 10 komentarze\nPoprawiacz Nastroju 49 komentarze\nChłopak opisuje życie swojej dziewczyny 82 komentarze\nPrzyroda z drugiej strony obiektywu. 27 komentarze\nLawina w całej swojej okazałości. 29 komentarze\nStatus strony 0 komentarze


Zobacz wątek - Tłumaczenie dokumentów\nprzez viper000 » 17/7/2010, 23:13\nWitam, czytając różne posty na temat kosztów rejestracji motocykla sprowadzonego z zagranicy już pogubiłem się i nie mam pojęcia jakie są to koszta.\nOd osoby sprzedającej motocykl dostałem taką wiadomość (moto sprowadzone z anglii):\n"tlumaczen nie trzeba bo nalezymy do uni i nie sa wymagane, przeglad rozszerzony 65 zl (spokoj juz na rok) urzad skarbowy 160zl (to jest tzw wat 25) i wydzial komunikacji. koszt porownywalny do motocykla juz zarejestrowanego"\nI tu moje pytania: Czy na prawdę nie trzeba wykonywać tłumaczeń dokumentów? Prawo się zmieniło?\nVat-25 - czyli zwolnienie z podatku (2% ?) - kiedy takie zwolnienie przysługuje a kiedy nie?\nIle więc kosztuje rejestracja moto sprowadzonego z anglii? Bez OC\nDołączył(a): 17/7/2010, 23:06\nprzez C-bool » 18/7/2010, 14:08\nDwa tygodnie temu rejestrowałem moto sprowadzone z Francji i tłumaczenie musiało być.\nprzez Czester » 18/7/2010, 19:28\nNo i co z tego, że jesteśmy w Unii? Czy od momentu akcesji posługujemy się wspólnym językiem? Chyba nie, więc bez tłumaczenia nie przejdzie. Póki co urzędnicy nie mają obowiązku znać biegle kilkunastu języków.\nZwolnienie z podatku od czynności cywilno-prawnych przysługuje podczas wymiany wewnątrzwspólnotowej (mówiąc prościej przy sprowadzeniu pojazdu zza miedzy) ale doopa to a nie zwolnienie bo i tak musisz zabulić 160 zł opłaty skarbowej za w/w zwolnienie z podatku.\nprzez navi » 21/7/2010, 21:39\nPotrzebne jest tłumaczenie dowodu rejestracyjnego oraz ew. umowy K-S, a więc lepiej spisać umowę po polsku i masz jedno z głowy - Musi być tłumacz przysięgły i często Wydział Komunikacji żąda adnotacji, że tłumaczone są tylko rubryki wypełnione.\nNa resztę pytań poszukaj bo było wiele razy na forum, ale ok:\ntłumaczenie - 100 zł\nprzegląd - 100\nskarbowy - 160 (za wydanie zaświadczenia że jesteś zwolniony z VAT 24 lub 25 nie pamiętam...) -uwaga umowa musi być spisana w UK i to Ty musisz być sprowadzającym.\nDowód rejestracyjny i książka pojazdu - ok 150 zł\nWszystkie kwoty podawałem z mocnym przybliżeniem bo nie pamiętam dokładnie\nprzez BMW_Zbyszek » 23/7/2010, 18:57\nJeśli sprowadzasz moto z UK to wpisz swoje dane - jako dane nowego właściciela - do angielskiego dowodu rejestracyjnego - wtedy masz dowód rej. i umowę K-S w jednym - i tylko to jedno do tłumaczenia.\nMogłeś tego nie mieć w ręku - więc w ang. dowodzie rej. jest zawsze rubryka - nowy właściciel - i zazwyczaj jest pusta bo nawet jeśli nie kupujesz sam lub kupujesz moto już w Polsce - to pośrednicy do niej i tak nie wpisują swoich danych.\n(Ja tak rejestr. 2 moto - jedno z Anglii, drugie z Irlandii - mimo że kupiłem je w Polsce)\nTłumaczenie nie wiem ile kosztuje normalnie - ja za tłum. całego dow.rej. na poczekaniu - 10 min. - płaciłem 80zł.\nZwolnienie od podatku nie obowiązuje gdy kupiłeś w Polsce moto zarejestr. poza polską - wtedy płacisz normalny podatek 2% wartości.\nŻeby być zwolnionym z podatku umowa musi być zawarta poza granicami polski.\nprzez navi » 23/7/2010, 20:13\nBMW_Zbyszek napisał(a): J\nAle i tak potrzebujesz do rejestracji zwolnienie z VAT24 osoby, która sprowadzała moto (sprzedawca). Dopóki moto nie ma polskich tablic bez tego kwitu nie zarejestrujesz.


Rumkugeln – rumowe pralinki : Smakujmy.pl\nRumowe pralinki to deser kuchni austriackiej. Bardzo podobne do bajaderek. Dla wielbicieli takich słodkości jak ziemniaczki czy kasztanki wprost idealne.\n80 g mielonych migdałów / 1 gorzka czekolada / 50 g cukru pudru / 40 g herbatników / 50 g masła / 2 łyżki rumu dodatkowo: kokos, kakao, mielone orzechy, płatki migdałów\nCzekoladę topimy w kąpieli wodnej. Masło ucieramy z cukrem pudrem, wsypujemy migdały i pokruszone (na proszek) wałkiem ciastka. Wlewamy rum i czekoladę. Mieszamy, schładzamy w lodówce. Mokrymi rękoma formujemy kuleczki wielkości orzecha włoskiego i obtaczamy w „panierce”. Schładzamy ponownie.\n27 lipca 2014 o 12:00\nWspaniały deser, idealny do kawy.\nUdowodnij, że jesteś człowiek i oblicz poniższe działanie * × 7 = 28


Spór w kinie: Instruktaż Patryka Vegi: Jak sprzedać film?\nPatryk Vega ogłosił tytuł swojego nowego filmu i datę jego premiery. Twórca „Pitbulla” tym razem opowie o polskich politykach. Gorący i nośny temat, który dzięki politykom właśnie, już się sprzedaje. Vega wie jak podgrzać atmosferę i zainteresować tematem. Będzie hit, bo publiczność da się nabrać po raz kolejny.\nPoplecznicy PiS-u już zaatakowali i dzięki temu film stał się jeszcze bardziej nośny. Oto jak łatwo dali się wmanewrować sprytnie pomyślanej kampanii promocyjnej. Pani Krystyna Pawłowicz może już oglądać swoją wersję w internecie, a Iwona Bielska daje ostry aktorski popis. Vega zapewne pęka ze śmiechu i zaciera ręce. Raz jeszcze jego pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę. Według niepotwierdzonych informacji w filmie występują: Andrzej Grabowski, który zagra Jarosława Kaczyńskiego, Janusz Chabior jako Antoni Macierewicz i Magdalena Cielecka w niesprecyzowanej jeszcze roli. Podobno na ekranie mamy też zobaczyć Macieja Stuhra, Ewę Kasprzyk, Daniela Olbrychskiego, Tomasza Oświecińskiego i Antoniego Królikowskiego.\nWiadomo powszechnie, że filmy Vegi nie stoją na wysokim poziomie, ale twórca ten (i zapewne jego zespół) doskonale rozumieją mechanizmy, jakie rządzą w kinie. Wiedzą, jak sprzedać film i jak trafić do szerokiego odbiorcy. Nieprzypadkowo Patryk Vega ma zapewnione finansowanie swoich filmów na najbliższe lata i kręcił będzie niedługo kilka produkcji rocznie.\n„Polityka” wejdzie do kin 6 września tego roku i Vega zapowiada, że odegra rolę w wyborach parlamentarnych. Film to potężna siła. Możliwe, że niektórzy zweryfikują swoje poglądy polityczne. Nie wierzę oczywiście w to, że "Polityka" wywoła totalną woltę, ale w przypadku wyborów nawet 1 proc. ma znaczenie - mówi Patryk Vega. Oczywiście, że nie odegra. No chyba, że jeszcze mocniej zewrze szeregi PiS-u i jego elektorat, którzy zauważą tylko atak na swoją partię.\nW rozmowie z Onetem Vega mówi, że pokaże zachowania polityków, kiedy kamery są wyłączone. Nie chciałem robić filmu na podstawie publicystyki, bo to byłoby dla ludzi niezjadliwe. Nie chciałem też opierać się na konkretnych artykułach. Wolałem skupić się na emocjach, opowiedzieć wielowymiarową, pogłębioną historię o polskiej scenie politycznej – dodaje. I oczywiście wszystko było konsultowane z prawdziwymi politykami. Z obawy przed kłopotami film kręcono w tajemnicy, a montowany jest w Tokio. No i oczywiście wykradziono scenariusz filmu, który „przeraził polityków PiS”, a reżyser spotkał się z próbami nacisku i grożono mu sądem. Bardzo umiejętnie zaplanowana promocja filmu, która zadziałała jak lawina. W internecie mówi się teraz bardzo wiele o tej produkcji i może ona liczyć na spore zainteresowanie widzów, którzy lubią kpić z polityki i polityków.\nReżyser dodaje jeszcze, że we właściwym czasie wszystko powie. Ten „właściwy czas” to oczywiście plan promocji filmu. Film zaś opowiadać ma o politykach wszystkich opcji, także o opozycji i politykach w sutannach. Ten film opowiada o ludziach, którzy dorwali się do władzy i publicznych pieniędzy – mówi Vega.\nDo wyborów nie chodzi połowa Polaków i zdecydowana większość młodych ludzi. Mam takie obawy, że film Vegi utwierdzi ich w przekonaniu, że nie warto zawracać sobie głowy tymi sprawami. Efekt może być inny od zamierzonego przez reżysera, bo zwarte szeregi wyznawców PiS mogą ruszyć do wyborów i to przyniesie miażdżące zwycięstwo partii rządzącej.\nCzy Patrykowi Vedze chodzi o dobro kraju? Zapewne tak, ale niestety jego kino w poznaniu prawdziwego oblicza współczesnego świata nie pomaga i dalekie jest w moim mniemaniu od rzeczywistości.\nAutor: Spór w kinie o 20:46:00


Ogłoszenia 12 XII – Maciejówka\nOgłoszenia 12 XII\n„Radujcie się zawsze w Panu; jeszcze raz powtarzam: radujcie się!”\nSprzątanie korytarza i Sali u Wujka: środa 17:00\nSprzątanie domu: czwartek 17:00\nSprzątanie kościoła: piątek 15:30\nSport w Maciejówce: środa 19.00\nNauka śpiewu: w pon. i śr. o 18.00, w nd. o 10.00 i 17.30\nNa roraty zapraszamy we wtorki, czwartki i piątki o 6.16. Jeśli ktoś chciałby w konkretnym dniu przygotować kanapki lub pomóc w inny sposób powinien zgłosić się do Marty Burzan lub przyjść o godzinie 5:15 w dniu rorat.\nOaza zaprasza na spotkanie formacyjne pod hasłem “Dobro wspólne – czy coś takiego w ogóle istnieje?”. Widzimy się o 20:00 w oratorium!\nWe wtorek po Mszy Świętej Akademia Kobiecości zaprasza studentki do sali u Wujka na wspólne oglądanie filmu “Małe kobietki”. Po filmie, jak zawsze będzie możliwość spotkania i rozmów przy cieście i herbacie. Zapraszamy!\nW najbliższą środę Przystanek Szewska zaprasza na drugi rozdział cyklu o wartości człowieka. Tym razem porozmawiamy o poczuciu braku wartości. Część otwarta: konferencja ks. Krzysztofa Grzywocza z komentarzem Maliny w sali u Wujka po Mszy Świętej, następnie dzielenie w małych grupkach.\nJuż w czwartek zapraszamy was o 20.00 po Mszy Świętej na kolejne spotkanie z cyklu “Dobry wieczór i co dalej?” Tym razem naszymi prelegentami będą:\nAnna Sobieraj – Od Dorotki do trasy koncertowej – moje dancestory\nKarolina Krawczyk – Wysoka wrażliwość – błogosławieństwo czy przekleństwo?\nMateusz Łapot – Radio Antena – czyli audycja o pracy za mikrofonem\nOstatnie spotkanie biblijne w tym semestrze, na którym czytamy fragmenty Nowego Testamentu, które stanowią biblijną inspirację dla trwającego Synodu, a dla nas pretekstem do rozmowy o Kościele. Spotykamy się o 13:00 w sali u Wujka. Zaprasza x. Bartek Kot\nNauka polskiego dla uchodźców 18.12\n18 grudnia o godz. 10:00 w Maciejówce odbędą się ostatnie w tym roku konwersacje z uchodźcami mające na celu polepszenie ich zdolności komunikacji w języku polskim. Jeśli chcesz pomóc jako wolontariusz, zgłoś się SMS-em pisząc pod nr 514 826 018. Żadne specjalne umiejętności nie są wymagane. Wystarczą chęci do pomocy i do rozmowy. Rozmowy zamierzamy kontynuować od połowy stycznia.\nAkcja Święta w Maciejówce 18.12\nW sobotę zapraszamy na Akcję Święta w Maciejowce. O 13 rozpoczniemy dekorowanie Maciejówki, zabawę w kuchni i robienie szopki. Poczuj razem z nami zapach wigilijnego Barszczu, grzańca i pierniczków. Więcej informacji w wydarzeniu na facebooku.\nModlitwa Taizé 18.12\nW sobotę o 13.30 zapraszamy na modlitwę południową kanonami Taizé. Opowiemy na niej również o możliwościach uczestniczenia w tegorocznym Europejskim Spotkaniu Młodych.\nW Europejskim Spotkaniu Młodych w Turynie z powodu sytuacji pandemicznej będzie można uczestniczyć na dwa sposoby: Online lub jadąc z nami do Taizé. Plan wyjazdu: 26 XII około 21.00. 27 XII Zwiedzanie Paryża cały dzień). 28 XII-1 I pobyt w Taizé. 2 I powrót do Wrocławia. Zainteresowanych wyjazdem prosimy o jak najszybszy kontakt z Martyną i Maksem. Szczegóły będzie można poznać w sobotę na modlitwie południowej.\nSpotkanie opłatkowe i koncert kolęd 19.12\nW niedziele 19.12 po Mszy Świętej wieczornej zapraszamy was na spotkanie opłatkowe. Żeby wprowadzić na nim świąteczny klimat organizujemy koncert kolęd. Aby w nim zaśpiewać wystarczy mieć chęci, umieć śpiewać i pojawić się na kilku próbach. Zapraszamy wszystkich rozśpiewanych, szczególnie Panów! Więcej informacji udzieli Magdalena Pisarska.\nOd niedzieli można włączyć się w świąteczna akcję ‘Paczuszka dla Maluszka’. Zbieramy artykuły dla niemowlaków (kremy, szampony, oliwki, pieluchy), które zostaną przekazane domom samotnej matki, domom dziecka oraz podopiecznym fundacji ‘Bractwo Małych Stopek’. Jak pomóc? Weźcie specjalną bombkę z choinki, są na niej wszystkie informacje. Przygotujcie paczuszkę i zostawcie ją pod choinką, a my przekażemy ja w Waszym imieniu potrzebującym. Akcja trwa do Nowego Roku.


ðŸ¥‡Projektowanie stron internetowych StÄ™szew sklepy internetowe, pozycjonowanie www w Google\nPortfolio Kontakt Projektowanie i pozycjonowanie stron StÄ™szew Zobacz nasze realizacje: Napisz lub zadzwoÅ„ +48 669 082 415 biuro@stronybiznes.pl\nTworzenie stron internetowych StÄ™szew.\nPoszukujesz firmy kompetentnej a takÅ¼e pracujÄ…cej kreatywnie w swoich realizacjach to napisz do nas, zrobimy dla Twojej dziaÅ‚alnoÅ›ci intuicyjnÄ… i nowoczesnÄ… stronkÄ™ internetowÄ… z narzÄ™dziem administracyjnym do Å‚atwego zarzÄ…dzania treÅ›ciÄ…. Wykonywane strony online moÅ¼na uposaÅ¼yÄ‡ w rÃ³Å¼ne funkcjonalnoÅ›ci takie jak przycisk kontaktu, liczniki odwiedzin, portfolio i bez liku innych wymaganych opcji.\nWykonamy dla Twojego biznesu zrobiony na zamÃ³wienie oraz speÅ‚niajÄ…cy nowoczesne trendy sklep www, ktÃ³ry bÄ™dzie doskonaÅ‚y dla Twoich odwiedzajÄ…cych jak rÃ³wnieÅ¼ funkcyjny za sprawÄ… moÅ¼liwoÅ›ci poÅ‚Ä…czenia z pÅ‚atnoÅ›ciami online, czy programami magazynu. Nasze sklepy odznaczajÄ… siÄ™ znacznÄ… funkcjonalnoÅ›ciÄ… a takÅ¼e szybkim Å‚adowaniem siÄ™ nie tylko na PC stacjonarnych ale takÅ¼e na przenoÅ›nych takich jak mini laptopy a takÅ¼e smartfony.\nPozycjonowanie stron StÄ™szew.\nJest to zagadnienie nadmiar szerokie i niezwykle popularne w teraÅºniejszym czasie wywoÅ‚ane ogromnÄ… iloÅ›ciÄ… powstajÄ…cych stron jak rÃ³wnieÅ¼ sklepÃ³w www. Tworzy siÄ™ pewnego rodzaju natÅ‚ok informacji a takÅ¼e produktÃ³w w sieci.


Środowy wieczór 8 stycznia upłynie pod znakiem rockowej muzyki. W Klubie Studenckim Spirala odbędą się pierwsze tegoroczne przesłuchania z cyklu Przegląd Kapel Studenckich. Nadchodzące koncerty pozwolą na zapoznanie się ze studencką twórczością oraz staną się swoistym zegarem, odliczającym do majowych IGRÓW.\nPodczas pierwszej rundy eliminacyjnej na scenie Klubu Studenckiego Spirala zaprezentują się cztery zespoły: DPSA, Rumore, Rusty Rage oraz Stonage Full Of Sun.\n• DPSA – ich twórczość – jak sami o sobie piszą – ma stanowić motywację do stawiania sobie coraz wyżej poprzeczki w zakresie bycia lepszym i bardziej aktywnym człowiekiem. Pochodzący z Pszowa na Śląsku pięcioosobowy zespół w listopadzie 2019 roku świętował swoje 5-lecie.\n• Rumore – energiczni cieszynianie językiem muzyki opowiadają o ludzkich, często skrajnych emocjach, znajdując dla nich w ten sposób bezpieczne i kreatywne ujście. Swoje utwory przypisują do nurtu Indie Grunge Rock.\n• Rusty Rage – półfinaliści „Antyfestu Antyradia 2019”, finaliści 26. Koncertu WOŚP i laureaci wielu innych muzycznych konkursów, a od niedawna również debiutanci na rynku muzycznym (swoją EP-kę „Future/Failure” wypuścili pod koniec listopada 2019). Post-grunge, punk rock oraz hard-progressive-alternative-rock to ich główne nurty.\n• Stonage Full of Sun – harmonijne łączenie i przenikanie dźwięków, intonacji i ukrytego za nimi przesłania stanowią ich sposób na dobrą muzykę. Po inspirację sięgają za granicę, najczęściej tą amerykańską, ale zapewniają, że są otwarci również na inne kierunki.\nPodczas każdego z pięciu koncertów eliminacyjnych zostanie wyłonionych pięciu finalistów, którzy następnie będą rywalizować ze sobą nawzajem o miano zwycięzcy oraz nagrodę główną – występ podczas tegorocznych IGRÓW.\nKażdego roku konkurs ten przyciąga rzesze młodych muzyków – jako szansa na sceniczny debiut, a także jako trampolina do świata muzyki, dająca możliwość współtworzenia artystycznej warstwy jednej z największych imprez studenckich na Śląsku, tj. wspomnianych już IGRÓW.\nKoncert rozpocznie się o godzinie 20.00, bilety są darmowe.\nInformacje można znaleźć na stronie wydarzenia na Facebooku.\nWiadomość utworzona: 2 stycznia 2020 11:23, autor: Dominika Gnacek