Istnienie, oświecenie i samobójstwo - SASANA.PL\nIstnienie, oświecenie i samobójstwo\nCzytelnia » Nauczyciele Świeccy » Batchelor Stephen » Istnienie, oświecenie i samobójstwo\nTytuł: Istnienie, oświecenie i samobójstwo\n„Nauka Buddhy jest całkiem obca dla europejskiej tradycji. Europejczyk, który ją przyjmuje jest buntownikiem”.\nÑāṇavīra Thera (1964)\nWe wczesnych latach 60-tych, Somerset Maugham zachęcał swojego siostrzeńca, Robina, aby poszerzał swoje horyzonty i jechał na Cejlon. I sugerował „Znajdź tego bogatego Anglika, który mieszka tam w chacie, w dżungli, jako buddyjski mnich”. Starzejący się i pełen zgorzknienia mężczyzna, mieszkający samotnie w luksusowej willi na Riwierze, Maugham, interesuje się człowiekiem Zachodu, który wyrzekł się komfortowego stylu życia, aby żyć jako pustelnik w Azji. Zainteresowanie to, jest odzwierciedleniem wcześniejszej fascynacji Maughama postacią Amerykanina Larry'ego Darrella, który był fikcyjnym bohaterem jego powieści pt. „Ostrze Brzytwy”.\nDoświadczywszy traumy w wyniku przeżyć, jakie wyniósł ze służby wojskowej, w czasie pierwszej wojny światowej, młody Larry Darrell powraca do życia w bogatej i uprzywilejowanej społeczności, która teraz okazuje się być pusta i próżna. Kolejne wydarzenia w powieści widziane są pełnymi życzliwości, ale i znudzenia oczyma samego Maughama, narratora, który przyjmuje wyniosłą i zobojętniałą postawę wobec egzystencjalnych trudności bohatera, lecz jednocześnie przyciągany jest do Larry'ego, przez targaną udręką ciekawość.\nPewnego późnego wieczoru w kawiarni, Larry opowiada Maughamowi o szoku, jakiego doznał, widząc martwe ciało swojego przyjaciela lotnika, kilka lat starszego od niego i o tym, jak doświadczenie to, doprowadziło go do impasu. Widok ten, wspomina „napełnił mnie wstydem”. Maugham jest tym zakłopotany. On także widział martwe ciała na wojnie, ale był przerażony tym, „jak błahy widok sobą przedstawiały. Nie było w nich żadnej godności. Marionetki, których pozbył się ten, który wystawiał przedstawienie”.\nWyrzekając się kariery i małżeństwa, Larry jedzie do Paryża, gdzie prowadzi surowy tryb życia zanurzając się w literaturze i filozofii. Kiedy zapytany, przez swoją nic nierozumiejącą narzeczoną, dlaczego odmawia przyjechania do Chicago, odpowiada: „Nie mógłbym teraz wrócić. Żyję na krawędzi. Widzę jak wzywają mnie bezkresne, rozciągające się przede mną połacie ducha i pragnę w ich głąb odbyć podróż”.\nPo nieprzynoszącym spełnienia krótkim okresie spędzonym w chrześcijańskim klasztorze, Larry znajduje pracę jako pomocnik na statku, na pokładzie którego przybywa do Bombaju, i w końcu ląduje w aszramie w odległych Południowych Indiach, u stóp hinduskiego swamiego. Tam, podczas odosobnienia w pobliskim lesie, siedząc o świcie pod drzewem, doświadcza oświecenia. „Miałem wrażenie” mówi Maughamowi „że wypełniła mnie wiedza bardziej niż ludzka. To tak, jak gdyby wszystko to, co było zawikłane, wyklarowało się, a wszystko to, co mnie kłopotało, stało się jasne. Byłem tak szczęśliwy, że aż sprawiało mi to ból i walczyłem aby się z tego wyzwolić, ponieważ czułem, że jeśli potrwa to przez chwilę dłużej, to umrę”.\nOstatni raz widzimy Larry'ego, kiedy wchodzi na pokład statku płynącego do Ameryki, gdzie planuje zniknąć pośród tłumów, jako taksówkarz. „Moja taksówka” tłumaczy „[będzie] jedynie narzędziem mojej pracy, … ekwiwalentem kija i miski wędrownego żebraka”.\nHistoria Maughama spełnia swoją rolę dopóty, dopóki odzwierciedla rzeczywiste zjawisko: zachodnią fascynację wschodnimi tradycjami po pierwszej wojnie światowej. Powieść zawodzi jednak z powodu niemożności wyobrażenia sobie przez autora duchowego doświadczenia, jako czegoś innego, niż tylko przedłużonego mistycznego orgazmu. Szczerość i nagląca potrzeba poszukiwań Larry'ego zostaje strywializowana, a jego końcowe postanowienie pozbawione jest przekonującej siły.\nGarstka ludzi Zachodu, którzy rzeczywiście podróżowali do Azji w pierwszej połowie dwudziestego wieku, poszukując mądrości, musiała pozostawić za sobą nie tylko bezpieczeństwo swojej tradycji, ale także wykrętny romantyzm Somerseta Maughama. Po raz pierwszy, prawie w ciągu dwóch tysięcy lat, ludzie ci przygotowywali się, aby przyjąć coś innego. Było to posunięcie, które różniło się, zarówno od intelektualnego entuzjazmu Schopenhauera, jak i zagmatwanych fantazji Bławatskiej.\nTak więc, za namową swojego wuja, Robin Maugham, dziennikarz, powieściopisarz, autor książek podróżniczych, zbuntowany, mówiący bez ogródek o swoich preferencjach, homoseksualista, wyruszył na - jak miał to później nazwać - „Poszukiwanie Nirwany”. Sześć tygodni później, początkiem stycznia 1965 roku, przyjechał na Cejlon. W Pustelni na Wyspie, założonej w Dodanduwa w 1911 roku przez Niemca Ñāṇatilokę, przełożonego zachodnich mnichów, został skierowany do miasta Matara, gdzie chłopi doprowadzili go do ścieżki, która znikała w lesie. „Było bardzo gorąco” wspominał „Czułem jak kapał ze mnie pot. Ścieżka, im głębiej wiodła w gęstą dżunglę, tym bardziej robiła się węższa i ciemniejsza”. Doszedł do polany, na której stała mała chata. Kiedy się do niej zbliżył „wysoka postać w szafranowej szacie wypłynęła na werandę.\nWymizerowany człowiek patrzył na mnie w milczeniu. Był wysoki i szczupły, miał krótką bródkę i zapadnięte niebieskie oczy. Jego twarz była bardzo blada. Stał tam, bez ruchu wpatrując się we mnie.\nCzy zechciałbyś wejść? Zapytał.\nJego głos był czysty i miał przyjemną, dystyngowaną intonację; był spokojny i chłodny, jednak pełen autorytetu. Równie dobrze, mógł mnie zapraszać na szklaneczkę sherry do swojego gabinetu w Cambridge”.\nHarold Edward Musson urodził się w koszarach w Aldershot, w 1920 roku. W okresie od siódmego do dziewiątego roku życia, mieszkał w Birmie, gdzie jego ojciec dowodził batalionem. Pamiętał jak zapytał kogoś: „Kim był Buddha?” i usłyszał odpowiedź: „Buddha był człowiekiem, który siedział pod drzewem i został oświecony”. W tamtej chwili zdecydował, że było to coś, czego chciał dokonać. Skończył edukację w koledżu Wellington i następnie uczęszczał do koledżu Magdalene, w Cambridge w 1938, gdzie studiował matematykę i języki nowożytne. To wtedy właśnie „powoli zaczął uświadamiać sobie, że … z pewnością zakończę swoje życie jako buddyjski mnich”. Pomimo tego, zgłosił się na ochotnika do wojska i został oficerem w Służbach Bezpieczeństwa, najpierw w Algierze, a następnie we Włoszech. Jego zadaniem było przesłuchiwanie więźniów wojennych. W 1945 roku znalazł się w szpitalu w Sorrento, gdzie zaabsorbowała go książka o buddyzmie, zatytułowana La Dottrina del Risveglio (Doktryna Przebudzenia) napisana przez Włocha, Juliusa Evolę.\nJulius Cesare Andrea Evola urodził się w pobożnej katolickiej rodzinie w Rzymie, w 1898 roku. Skończywszy służbę wojskową w oddziale górskiej artylerii podczas pierwszej wojny światowej, odkrył (podobnie, jak jego fikcyjny odpowiednik, Larry Darrell), że jest niezdolny do powrotu do normalnego życia. Był opanowany przez „uczucia sprzeczności i przekonanie o próżności celów, jakie zwykle angażują ludzkie działania”. Jego odpowiedzią na to, było poświęcenie się abstrakcyjnemu malarstwu, a także działalność w ruchu dadaistycznym i przyjaźń z jego założycielem, Rumunem Tristanem Tzarem. Jednak w roku 1921 doświadczył rozczarowania dadaistycznym projektem „mającym obalić wszystkie logiczne, etyczne i estetyczne kategorie przy pomocy tworzenia paradoksalnych i niepokojących przedstawień, celem osiągnięcia absolutnego wyzwolenia”. W ostateczności, odrzucił sztukę, która niezdolna była mu pomóc w jego duchowym zamęcie i po roku 1922 nie stworzył żadnej poezji, ani nic już nie namalował.\nKolejną odpowiedzią na jego wewnętrzny kryzys, były eksperymenty z narkotykami, dzięki którym osiągnął „stany świadomości częściowo odseparowane od fizycznych zmysłów, … często zbliżając się do sfery pełnych wizji halucynacji i najprawdopodobniej szaleństwa”. Jednak te doświadczenia tylko pogorszyły jego dylemat, intensyfikując poczucie dezintegracji osobowości i zamieszania, do tego stopnia, że w wieku 23 lat, zdecydował się popełnić samobójstwo.\nOdstąpił od tego zamierzenia, tylko wskutek natknięcia się na fragment ze Zbioru Mów Średniej Długości (Majjhima Nikāya I, 1) w kanonie palijskim, w którym Buddha mówił o tych rzeczach, z którymi uczeń, chcący osiągnąć przebudzenie, musi przestać się identyfikować. Wymieniwszy ciało, uczucia, żywioły, itd., kończy słowami:\nPostrzega nieuwiązanie [Nibbānę] jako nieuwiązanie. Postrzegając nieuwiązanie jako nieuwiązanie, projektuje w myślach nieuwiązanie, projektuje w myślach to co [immanentne] w nieuwiązaniu, projektuje w myślach to co [emanujące] z nieuwiązania, projektuje w myślach nieuwiązanie utożsamiając się z nim, zachwyca się nieuwiązaniem. Dlaczego tak jest? Ponieważ, powiadam wam, nie pojął go w pełni.\nMūlapariyāya Sutta (MN.001 - Mowa o porządku podstaw)\nDla Evoli było to „…niczym nagła iluminacja. Uświadomiłem sobie, że to pragnienie, by ze wszystkim skończyć, by samego siebie rozpuścić, było więzami – 'ignorancją', w przeciwieństwie do prawdziwej wolności”.\nW trakcie wczesnych lat 20-tych zainteresowanie Evoli zwróciło się ku studiom filozoficznym i religiom Wschodu. W okresie tym nawiązał kontakt z Arturo Reghinim, wysoko postawionym masonem i matematykiem, który wierzył, że jest członkiem Scuola Italica, ezoterycznego zakonu, głoszącego, że przetrwał on upadek starożytnego Rzymu. Poprzez Reghiniego, Evola został przedstawiony Rene Guenonowi, którego koncepcja „Tradycji” zaczęła służyć jako „podstawowy motyw, jaki ostatecznie zintegruje system moich idei”.\nEvola rozróżnia dwa aspekty tej koncepcji. Po pierwsze, odnosi się ona do „pradawnej tradycji, z której emanowały wszystkie poszczególne, historyczne, przednowoczesne tradycje.” Po drugie, i co ważniejsze, Tradycja:\n„nie ma nic wspólnego z konformizmem czy rutyną; jest to fundamentalna struktura w rodzaju organicznej cywilizacji, zróżnicowanej i hierarchicznej, w której wszystkie domeny i ludzkie działania posiadają orientację odgórną, a za razem skierowane są ku temu, co w górze.\nJako swoje naturalne centrum, minione cywilizacje tego rodzaju, posiadały elitę lub lidera, który uosabiał autorytet w równym stopniu nieuwarunkowany, jak i prawowity i nieosobowy”.\nNie jest więc wielką niespodzianką to, że Evola mocno identyfikował się z prawicą i wspierał powstający faszyzm, tak we Włoszech, jak i w Niemczech. Podążając za Reghinim, wyrzekł się Kościoła, jako religii duchowego proletariatu i zaatakował go brutalnie w swojej książce „Pogański Imperializm” (1927). Mniej więcej w tym samym czasie opublikował książkę, zatytułowaną „Człowiek jako potencjał i rewolucja przeciwko nowoczesności”, w której przedstawił to, co zawdzięczał Nietzschemu i Spenglerowi. Jednocześnie nie przyłączył się do partii faszystowskiej i z góry, z arystokratyczną pogardą, spoglądał na Mussoliniego. (Pod koniec życia twierdził, że nigdy nie przynależał do żadnej partii politycznej, ani nie głosował w wyborach).\nPo dojściu Hitlera do władzy, Evola fetowany był przez wysokiej rangi nazistów, jego książki zostały przetłumaczone na niemiecki i został zaproszony do Rzeszy, by przedstawić swoje idee wybranym, arystokratycznym i wojskowym elitom. Jednakże, podobnie jak wielu jego niemieckich wielbicieli, trzymał się z dala od tego, co uważał za nacjonalistyczny, populistyczny i fanatyczny element w narodowym socjalizmie. W swojej autobiografii twierdzi, że będąc obcokrajowcem, pochodzącym z zaprzyjaźnionego kraju, posiadał swobodę, jeśli chodzi o przedstawianie idei, których wyrażenie przez Niemca mogłyby spowodować ryzyko uwięzienia w obozie koncentracyjnym. Pomimo tego, kiedy Mussolini został odsunięty od władzy w 1943 roku, Evola zaproszony został do Wiednia przez placówkę SS, aby tłumaczyć tam teksty masońskie oraz pisma innych tajnych stowarzyszeń.\nW tym samym roku opublikowane zostało studium Evoli nad buddyzmem, które nosiło tytuł Doktryna Przebudzenia. Evola potraktował napisanie tej książki jako, spłacenie „długu”, który posiadał wobec doktryny Buddhy, za to, że ustrzegła go ona przed samobójstwem. Jak twierdził, celem książki, było „naświetlenie prawdziwej natury buddyzmu, który został do tego stopnia osłabiony, że stał się nierozpoznawalny w swoich późniejszych formach”. Zasadniczą esencję buddyzmu, według Evoli „stanowiło pragnienie nieuwarunkowanego, które afirmowane było w swojej najbardziej radykalnej formie, a także analiza tego, co prowadzi do panowania, tak nad życiem, jak i nad śmiercią”.\nJak sugeruje podtytuł (Studium nad buddyjską ascezą), głównym celem Evoli był nacisk na prymat duchowej dyscypliny i praktyki w buddyzmie, która stanowić miała rdzeń Tradycji. Evola potępia zanik takiej ascezy w Europie i ubolewa nad pejoratywnym znaczeniem, jaki termin ten przyjął. Nawet Nietzsche, jak zauważa zaskoczony, podzielał to anty-ascetyczne uprzedzenie. Dzisiaj, jak argumentuje, najklarowniejszą ascetyczną ścieżkę prezentuje buddyzm.\nEvola opiera swój wywód na włoskich przekładach kanonu palijskiego, dokonanych przez Neumanna i de Lorenzo, opublikowanych pomiędzy 1916 i 1927 rokiem. Jak dla wielu z jego pokolenia, teksty palijskie reprezentowały jedyne prawdzie i oryginalne źródło nauk Buddhy. Niemniej jednak, Evola był nastawiony krytycznie wobec dużej części akceptowanych opinii, jakie wokół tych tekstów narosły.\nPrzykładowo, według Evoli, wyrzeczenie się nie wynika z poczucia rozpaczy wywołanej konfrontacją ze światem; podtrzymuje, że cztery spotkania księcia Siddhatthy, powinny być „przyjmowania z wielką rezerwą”. Ponieważ prawdziwe aryjskie wyrzeczenie\n„opiera się na 'wiedzy', której towarzyszy gest pogardy i uczucie transcendentalnej godności; określa ją pragnienie nieuwarunkowanego, jakie nosi w sobie ktoś szlachetny, określa ją pragnienie … człowieka wyjątkowej 'rasy ducha'."\nPostawa takiej osoby jest „z zasady arystokratyczna”, „anty-mistyczna”, „anty-ewolucjonistyczna”, prostolinijna i „męska”. Ta rasa ducha zjednoczona jest z „krwią … białych ras, które, tak na Wschodzie, jak i na Zachodzie, stworzyły największe cywilizacje” - w szczególności mężczyzn pochodzących z rodów wojskowych. W dużej mierze tradycja aryjska została w utracona na Zachodzie poprzez „wpływy europejskich wyznań pochodzenia semickiego i azjatycko-śródziemnomorskiego”. Jednak również na Wschodzie, buddyzm zdegenerowany został do postaci mahāyānistycznego uniwersalizmu, w którym błędnie uważa się, że wszystkie istoty posiadają potencjał do stania się Buddhą. Buddyzm jako „doktryna powszechnego współczucia, zachęcająca do humanitaryzmu i demokratycznej równości”, to jedynie jedno z wielu „zachodnich błędnych pojęć”.\nEvola uważa, że świat jego czasów jest pełen perwersji i dysfunkcji. „Jeżeli powrócić miałyby normalne warunki” wzdycha „niewiele cywilizacji prezentowałoby się tak pokracznie, jak ta obecna”. Ubolewa nad pożądaniem rzeczy materialnych, które powodują, że człowiek całkowicie przeocza panowanie nad swoim własnym umysłem. Pomimo tego,\n„ktoś, kto wciąż jest 'aryjskim' duchem w wielkim europejskim lub amerykańskim mieście, z jego drapaczami chmur i asfaltem, z jego polityką i sportem, z tłumem, który tańczy i krzyczy, z propagatorami kultury świeckiej i bezdusznej nauki, itd. - pośród tego wszystkiego, może czuć się bardziej samotnie i obco niż czułby się w czasach Buddhy”.\nEvola wierzył, że pierwotny buddyzm, jaki odkrył w trakcie swoich badań, wyjawił mu istotę aryjskiej tradycji, która została utracona i uległa na Zachodzie degeneracji. Dla niego aryjski, znaczy więcej niż „szlachetny” czy „wzniosły”, jak często tłumaczono to w przekładach buddyjskich tekstów. „Wszystko to są późniejsze znaczenia tego słowa” wyjaśnia „i nie przekazują one w pełni ani pierwotnego, ani duchowego, arystokratycznego i rasowego znaczenia, które, tak czy inaczej, zachowało się w buddyzmie”. Inne „wrodzone atrybuty aryjskiej duszy”, które opisane są w buddyjskich tekstach, to brak „jakichkolwiek oznak odchodzenia od świadomości, sentymentalizmu, wylewnej pobożności, czy na poły intymnych rozmów z Bogiem”. Tylko pośród niemieckich mistyków, takich jak Eckhart, Tauler i Silesius, znajduje się przykłady tego ducha w zachodniej tradycji „gdzie chrześcijaństwo zostało oczyszczone poprzez transfuzję aryjskiej krwi”.\nDla Evoli buddyzm nie tylko emanuje aryjskim duchem, lecz popiera także wyższość kasty wojowników. Spychając na bok dobrze znane potępienie przez Buddhę systemu kastowego, Evola zauważa, że „istniało powszechne przekonanie, że bodhisattwa … nigdy nie rodzi się w kaście wieśniaków czy służących, lecz w kaście wojowników lub braminów”. Cytuje kilkanaście przykładów, gdzie Buddha czyni analogie pomiędzy „właściwościami ascety i cnotami wojownika”. Ze wszystkich szkół mahāyāny, jedyną, którą podziwiał, był zen, a to z powodu tego, że został przyjęty w Japonii jako doktryna klasy samurajów.\nCo mogło stanowić w tej książce zachętę dla oficera sił sprzymierzonych, zdobywających Włochy w kampanii, mającej na celu obalenie reżimu, bazującego na pojęciu aryjskiej supremacji? Kapitan Musson przystąpił jednak natychmiast do tłumaczenia Doktryny Przebudzenia na angielski i zakończył to zadanie w trzy lata później. W swojej zwięzłej przedmowie nie przeprasza za skrajne poglądy autora, lecz zwyczajnie zapewnia, że Evola „uchwycił ducha buddyzmu w swojej pierwotnej formie”. Książka usunęła „niektóre mętne wyobrażenia, które nagromadziły się wokół … Księcia Siddhatthy i doktryny, którą głosił”. Jednak jej „prawdziwe znaczenie” znajdowało się w „zachęcie do praktycznego zastosowania doktryny, którą omawia”.\nJeżeli zignoruje się poglądy Evoli dotyczące supremacji i kwestii militarnych, Doktryna Przebudzenia przedstawia jasny i często przemyślany opis wczesnej buddyjskiej doktryny. Evola dumnie przypomina, że angielskie wydanie „otrzymało oficjalną aprobację Pali [Text] Society ” w wyniku „rozpoznania wartości mojej pracy”. Pomimo tego, ciekawostką pozostaje fakt, że zaraz po wojnie, książka została wydana w Londynie przez uznane wydawnictwo orientalistyczne (Luzac), bez jakichkolwiek odnośników, co do skrajnie prawicowych poglądów autora.\nZanim Doktryna Przebudzenia została wydrukowana, Musson zastosował się do rad w niej zawartych i był już bhikkhu na Cejlonie. „Myślę, że wojna przyspieszyła moją decyzję” powiedział później Robinowi Maughamowi, w trakcie ich wspólnej rozmowy. „W każdym razie, myślę, że to było nieuchronne. Wojna wymusiła na mnie dorosłość”. Ponieważ Harold Musson, podobnie jak Larry Darrell (i prawdopodobnie Julius Evola), posiadał prywatny dochód, nie musiał więc po wyjściu z wojska szukać pracy. Zamieszkał w Londynie. Posiadając czas i pieniądze do dyspozycji, spokojnie pracował nad swoim przekładem Evoli i „próbowałem wycisnąć z życia tak wiele przyjemności, jak tylko mogłem”. Wtedy, jednego wieczoru w barze, wpadł na Osberta Moore'a, starego znajomego z wojska, który podzielał jego entuzjazm wobec Doktryny Przebudzenia w trakcie ich wspólnego pobytu we Włoszech. Zaczęli wymieniać się notatkami. „Stopniowo doszliśmy do wniosku, że całe to istnienie, istnienie jakie widzieliśmy, było farsą”. Zanim zamknięto bar, postanowili jechać na Cejlon i zostać bhikkhu.\nWyjechali z Anglii w listopadzie 1948 roku, a w 24 kwietnia 1949 roku, na polanie Hermitage Island, zostali wyświęceni na nowicjuszy, przez Ñāṇatilokę, będącego wtedy siedemdziesięcio - jedno letnim starcem. Moore przyjął imię „Ñāṇamoli”, a Musson „Ñāṇavīra”. W 1950 roku, w Colombo, obydwaj otrzymali święcenia na bhikkhu.\nPrzez następny rok, Ñāṇavīra poświęcił się „raczej bez przerwy” praktyce medytacyjnej absorpcji (jhāna, samādhi), osiągnięcie której było, jak twierdził później, motywem jaki przyczynił się do jego przybycia na Cejlon. Kilka miesięcy przed przybyciem Maughama, wyjaśnił swojemu syngaleskiemu przyjacielowi, że to pragnienie jakiegoś rodzaju, jasno określonej niemistycznej formy praktyki, po raz pierwszy zwróciło jego myśli ku Wschodowi”.\n„Zachodnie myślenie … zdawało się oscylować pomiędzy skrajnościami mistycyzmu i racjonalizmu, z których obydwa były dla mnie odpychające, zaś praktyki jogiczne Indii – w ogólnym ujęciu – przedstawiały sobą możliwe rozwiązanie”.\nTo właśnie było czymś, co postrzegał jako „prawdziwe znaczenie” książki Evoli i - jak potwierdził szesnaście lat później - jako miejsce, w którym „wschodnia myśl znajduje się najdalej od zachodniej”. Jednak po latach praktyki, zaraził się tyfusem, który wywołał u niego chroniczną niestrawność, tak dotkliwą, że bywały chwile, w których „zwijał się z bólu w [swoim] łóżku”. Przypadłość ta stanęła na przeszkodzie w osiągnięciu czegokolwiek więcej, niż „niskiego poziomu wyników w praktyce”.\nNie mogąc praktykować jhān, wykorzystał swoje zdolności lingwistyczne i zwrócił się ku studiowaniu języka palijskiego, który wkrótce opanował w stopniu mistrzowskim, po czym zaczął czytać dyskursy Buddhy i ich syngaleskie komentarze. Jego analityczny talent, doprowadził go do przypuszczenia, że „możliwe jest, aby zawrzeć wszystko to, co powiedział Buddha w jednolitym systemie – najlepiej przedstawionym w postaci diagramu, na jednym, bardzo dużym arkuszu papieru”. Ale im więcej czytał, tym bardziej uzmysławiał sobie, że takie podejście było „sterylne” i nie prowadziło do zrozumienia. A im bardziej zgłębiał dyskursy, tym bardziej zaczynał wątpić w ważność komentarzy, które „w tamtych niewinnych czasach”, przyjmował jako autorytatywne. W tym czasie, jego przyjaciel, Ñāṇamoli, podobnie opanował język palijski i przygotowywał się do przetłumaczenia największego Komentarza spośród wszystkich: Visuddhimaggi, autorstwa Buddhaghosy.\nW trakcie następnych miesięcy i lat, Ñāṇavīra stał się coraz bardziej niezależny w swoich poglądach, równocześnie kwestionował przyjętą ortodoksję, jak i doskonalił swoje własne rozumienie. Jego temperament, jak przyznawał, skłaniał go ku dystansowaniu się wobec innych. „Jestem raczej niezdolny” pisał w 1963 roku „by identyfikować się z jakimś zorganizowanym gremium lub celem (nawet, jeżeli jest to gremium opozycyjne lub cel przegrany). Jestem urodzonym łamistrajkiem”. Porzuciwszy swoje wygodne życie w Anglii i wszystkie wartości, na których się ono wspierało, teraz odrzucił dominującą ortodoksję buddyzmu syngaleskiego. Ale nie sprzeciwił się słowom Buddhy: „Taka była i jest moja postawa wobec mów Buddhy, mianowicie, że gdy znajdę w nich coś, co jest sprzeczne z moimi poglądami, to one mówią prawdę, a ja się mylę”. Wyrobił sobie pogląd, że tylko dwa, z trzech „koszy” (Piṭaka) kanonu palijskiego, są autentyczne: te, które zawierają dyskursy i regułę monastyczną. „Żadne inne księgi palijskie, w żaden sposób” upierał się „nie powinny być uważane jako autorytatywne i ich nieznajomość (a w szczególności tradycyjnych Komentarzy) może uważać za zaletę, jako sytuację, w której mniej jest do oduczenia się”.\nTa radykalna skłonność do izolowania się, doprowadziła go w roku 1954 do opuszczenia Pustelni Na Wyspie i zamieszkania samotnie w swojej chacie w dżungli. „Nie doskwiera ci samotność?” pytał Maugham. „Po jakimś czasie” odpowiedział „dochodzisz do wniosku, że zwyczajnie nie potrzebujesz innych ludzi. Twój punkt odniesienia znajduje się w tobie … Stajesz się samowystarczalny”. Dwa lata wcześniej wyznał: „Jestem jednym z tych ludzi, którzy myślą o innych jako 'oni', a nie 'my'”. Pomimo ciągłych problemów ze zdrowiem, kontynuował naukę i praktykę uważności ze wzrastającą intensywnością.\nAż pewnego wieczoru 27 czerwca 1957 roku, coś się wydarzyło, co radykalnie zmieniło kurs jego życia. Zanotował w swoim prywatnym dzienniku, posługując się Pāḷi, wzmiankę o tym wydarzeniu:\n„CZEŚĆ BŁOGOSŁAWIONEMU, GODNEMU, W PEŁNI SAMO-PRZEBUDZONEMU. - Pewnego razu mnich Ñāṇavīra przebywał w leśnej chacie niedaleko wioski Bundala. W tym czasie, gdy chodził w górę i w dół, pierwszego nocnego czuwania, uczynił swój umysł całkowicie nieskalny okowami. Utrzymywał myślenie i rozważanie oraz zwrotnie obserwował Dhammę, tak jak ją usłyszał i poznał. Wtedy, gdy mnich Ñāṇavīra był zaangażowany w myślenie i rozważanie oraz zwrotne obserwowanie Dhammy, tak jak ją usłyszał i poznał, powstało z w nim Oko Dhammy, czyste i bez zmazy: "Cokolwiek posiada naturę powstawania, ma też naturę wstrzymania." Będąc przez miesiąc stronnikiem nauczania, został tym który osiągnął właściwie postrzeganie”.\nW ten sposób, jak twierdził „wszedł w strumień” (sotāpatti), ujrzał nieuwarunkowaną Nibbānę i stał się tym samym Aryą.\nBuddha posługiwał się terminem „arya” w odniesieniu do tych, którzy osiągnęli bezpośredni, doświadczalny wgląd w naturę czterech prawd (cierpienia, jego źródła, jego ustania i drogi prowadzącej do jego ustania). Dla takich ludzi prawdy te nie są już wierzeniami czy teoriami, lecz rzeczywistością. Jeżeli ktoś pozna je jako takie, mówi się, że on lub ona „weszła w strumień”, co w rezultacie kończy się, w ciągu maksymalnie siedmiu dalszych żyć bycia albo człowiekiem, albo bogiem, dostąpieniem stanu arhata, to jest, ostatecznym osiągnięciem Nibbāny. Buddha używał tego terminu w czysto duchowym sensie, jednocześnie podtrzymywał rozróżnienie pomiędzy aryą i „zwykłą osobą” (puthujjana), to znaczy, kimś, kto nie doświadczył jeszcze „wejścia-w-strumień”. Doświadczenie to jednak dostępne jest dla każdego, bez względu na jego społeczną pozycję, płeć czy pochodzenie rasowe. Przedstawiając to radykalne przedefiniowanie „szlachetności”, Buddha wprowadził w obręb indyjskiego systemu kastowego tradycję duchową, która zdolna była przekroczyć ograniczenia rdzennej kultury. Ostatecznie jednak, w końcowej analizie, Ñāṇavīra podsumował, że „Nauki Buddhy są dla uprzywilejowanej klasy – dla tych, którzy są na tyle szczęśliwi, by posiadać inteligencję, aby ją uchwycić … i z pewnością nie stanowią oni większości!”\nAż do tego czasu, Ñāṇavīra utrzymywał ciągłą korespondencję ze swoim przyjacielem Ñāṇamoli (Moore). Teraz jednak, zaniechał jej, ponieważ „nie było już nic więcej dla mnie, co mogło być pretekstem do prowadzenia z nim dalszej dyskusji”. A podjęcie dyskusji na nowo, miało już nigdy nie nastąpić, ponieważ, w osiem miesięcy później, 8 marca 1960 roku, Ñāṇamoli Thera umarł nagle na atak serca, gdzieś w trakcie wędrówki, w odległej wiosce. Pozostawił po sobie jedne z najlepszych angielskich przekładów kluczowych pism Theravādy. Trzy lata wcześniej, do tej straty, dołożyła się śmierć pierwszego przełożonego Ñāṇavīry, Ñāṇatiloki. Zmarł on 28 maja 1957 roku.\nW trakcie następujących po wejściu-w-strumień lat (1960), Ñāṇavīra rozpoczął pisanie ciągu „zapisków”. Przed latem roku 1960, skończył dwie takie zapiski, jedną poświęcona „Paṭiccasamuppāda” (współzależnemu powstawaniu) i jedną „Paramattha sacca” (absolutnej prawdzie). W lipcu tego samego roku, niemiecka mniszka o imieniu Vajira (Hennelore Wolf), która przebywała na Cejlonie od 1955 roku i od 1959 żyła jako pustelniczka, poprosiła Ñāṇavīrę o radę. W konsekwencji wysłał jej kopie dwóch zapisków, które właśnie skończył przepisywać na maszynie. Miały one niezwykły wpływ na Vajirę. „Twoje notatki poświęcone viññāṇa-nāmarūpa”, (świadomości-nazwie/formie) pisała “odciągnęły mnie znad otchłani, nad którą stałam przez ponad 12 lat”. I dodała: „Nie wiem … dzięki jakiej cudownej zdolności zaprowadziłeś mnie w bezpieczne miejsce, gdzie w końcu mogłam oddychać swobodnie”. Korespondencja, a także późniejsze całodniowe spotkanie pod koniec stycznia 1962 roku, przyczyniło się do tego, że Vajira także „weszła w strumień”. Przeszła ekstatyczną ale burzliwą przemianę, począwszy od zwykłej osoby (puthujjana), a skończywszy jako arya, w czego autentyczność, Ñāṇavīra „nie widział żadnego powodu powątpiewać”. Ze swojej strony, Vajira traktowała teraz Ñāṇavīrę jako arhata. Jednakże nagłość i intensywność tej zmiany, wywołała rodzaj nerwowego załamania i władze cejlońskie deportowały ją do Niemiec (22 lutego 1962 r.). Po powrocie zerwała wszelkie kontakty z jej dawnymi znajomymi buddystami w Hamburgu. Zostało to skomentowane przez Ñāṇavīrę, jako „dobry znak, a nie zły – kiedy ktoś dostaje to, czego chce, wtedy przestaje robić szum wokół tego i siedzi w spokoju”.\nCztery miesiące po wyjeździe Vajiry, chroniczna niestrawność Ñāṇavīry (amebioza) pogorszyła się za sprawą satyriazy - druzgocząco niestosownej choroby dla ślubującego celibat pustelnika. Satyriaza - „obezwładniająca potrzeba mężczyzny, by uwodzić niekończącą się ilość kobiet” (Britannica) – jest ekwiwalentem nimfomanii u kobiet. „Pod wpływem tej przypadłości”, zanotował 11 grudnia „oscyluję pomiędzy dwoma biegunami. Jeżeli oddaję się zmysłowym wyobrażeniom, które się pojawiają, moje myśli zwracają się ku stanowi człowieka świeckiego; jeżeli się im opieram, moje myśli zwracają się ku samobójstwu. Żona albo nóż, można by rzec”. W rzeczywistości, w poprzednim miesiącu dokonał już nieudanej próby targnięcia się na swoje życie. Chociaż zdawał sobie sprawę, że erotyczna stymulacja może zostać opanowana poprzez medytacyjną absorpcję, jednak na przeszkodzie takiej praktyki stała jego chroniczna niestrawność. Przed listopadem 1963 roku, zanotował: „porzuciłem całą nadzieję dokonania jakiegokolwiek dalszego postępu dla siebie w tym życiu” i postanowił także rozstać się z zakonem. Pozostało proste pytanie, jak długo mógł „stawiać czoła napięciu”.\nPodczas gdy dla zwykłej osoby (puthujjana) samobójstwo jest etycznym ekwiwalentem morderstwa, dla aryi jest akceptowalne w okolicznościach, które stoją na przeszkodzie dalszej duchowej praktyki. Dzieje się tak dlatego, ponieważ arya nie jest już więcej związany pragnieniem, które napędza niekończący się cykl śmierci i odradzania, a jego lub jej wyzwolenie zagwarantowane jest w określonym miejscu i czasie. Ñāṇavīra cytuje przykłady szlachetnych bhikkhów z Kanonu, którzy jeszcze za czasów Buddhy odebrali sobie życie i w rezultacie czego stali się arahatami. Nie zdaje się być powodowany konwencjonalnymi motywami, prowadzącymi do samobójstwa: urazą, wyrzutami sumienia, rozpaczą, smutkiem. Z zabawnym niedomówieniem i czarnym humorem pisze otwarcie do przyjaciela o swoim dylemacie:\n„Wszystkie melancholijne, pożegnalne listy są już napisane (muszą być jedynie od czasu do czasu poprawiane i uaktualniane, tygodnie mijają, a moje gardło nadal jest niepoderżnięte); informacja dla koronera jest już przygotowana (z ostrożności powstrzymuję się przed dowcipnymi uwagami, które mogłyby popsuć poważne chwile śledztwa, kiedy notatka zostanie odczytana na głos); a umysł jest spokojny i skoncentrowany”.\nJego przyjaciele zareagowali mieszanką obaw, konsternacji i zaniepokojenia. „Ludzie chcą ich Dhammy na łatwych warunkach” zastanawiał się „i nie lubią, kiedy okazuje się, że muszą zapłacić większą cenę – i są także przerażeni, kiedy widzą coś, czego nie rozumieją: traktują to, jako coś ponurego, a ich troską (nieświadomą niewątpliwie) jest to, aby przywrócić rzeczy do zdrowej, dodającej otuchy, normalności”.\nWiększą część 1963 roku, zabrało mu przygotowanie zapisków do opublikowania. Jeżeli jego zdrowie nie uniemożliwiałoby mu praktykowania, traktowałby to jako „niedopuszczalne zakłócenie”. Pomimo tych zaprzeczeń, ma się mocne wrażenie, że pragnął zakomunikować swoją wizję Dhammy szerszej publiczności. (Maugham zanotował z jego strony następującą wypowiedź: „Mam nadzieję, że znajdę dla nich angielskiego wydawcę”.) Przy pomocy cejlońskiego sędziego, Lionela Samaratuni, ograniczony nakład 250 sztuk Zapisków o Dhammie (1960-1963) został wydany pod koniec roku i rozprowadzony pośród ówcześnie wiodących buddyjskich autorytetów, różnych bibliotek i instytucji. W większości przypadków reakcją było uprzejme niezrozumienie.\nKiedy początkiem 1965 roku, Robin Maugham wszedł do małej chatki, Ñāṇavīra zakończył już w większości poprawki w swoich Zapiskach o Dhammie. „Rozejrzałem się po pokoju o wyblakłym, niebieskim kolorze ścian” wspomina Maugham. „Był tam stół zrobiony z drewnianej skrzynki, na którym stała oliwna lampka, obok krzesło, kufer i półka z książkami. Były tam też dwie trzcinowe miotły, dwa parasole, jedno łóżko zbite z desek i trzcinowa mata, na której siedziałem”. Maugham był całkowicie nieświadomy pracy, jaką zajmował się Ñāṇavīra. Pytania jakie zadawał, niewygodnie klęcząc na podłodze, były typowymi pytaniami, jakie wychodziły z ust pełnych sympatii, lecz niedoinformowanych Europejczyków, jakie nadal można by usłyszeć dzisiaj. Głównym punktem zainteresowania Maughama było zrozumienie charakteru Ñāṇavīry. Z tego powodu wypytywał się szczegółowo o jego związki z rodziną, powody dla jakich został mnichem, czy czuł się samotny i czy tęsknił za Zachodem.\nZ pierwszego spotkania Maugham wyniósł pozytywne wrażenie. „Podobał mi się jego nieśmiały uśmiech i podziwiałem jego odwagę” wspominał. „Wciąż jednak, zastanawiam się, czy był całkowicie szczery”. Podczas drugiego spotkania, jego wątpliwości zostały rozwiane. Ñāṇavīra opowiedział o tym, jak na Cejlon przyjechała jego matka, aby przekonać swoje jedyne dziecko do powrotu do domu. Kiedy odmówił, dostała ataku serca. Kiedy tylko jej stan się polepszył, wróciła do Anglii i tam umarła. „Kiedy o tym opowiadał, jego głos był dość beznamiętny” tłumaczył Maugham. „Trudno jest mi opisać ton jego głosu. Jeżeli jednak mi się to nie uda, nie zrozumiem człowieka, dla którego przybyłem tutaj z tak daleka. W jego głosie nie było szorstkości. Nie było chłodu. Było natomiast zrozumienie i łagodność. I tylko te dwie cechy sprawiały, że jego następne spostrzeżenie było możliwe do przyjęcia”.\n'Nie martwi mnie śmierć mojej matki' powiedział. 'Nawet teraz, w trakcie tego życia, w każdej jego chwili, rodzimy się i umieramy. Pomimo tego, trwamy. Przyjmujemy jakiś inny kształt w następnym życiu'.\nÑāṇavīra zamilkł. Widać było, że jest zmęczony. I wtedy dodał: „To o co chodzi w buddyzmie, to zakończyć to pełne farsy istnienie. To o co chodzi w naszej obecnym istnieniu, to osiągnąć Nibbānę – całkowite zrozumienie naturalnych zjawisk – i tym samym zakończyć łańcuch ponownych narodzin”.\nNatomiast, według relacji Ñāṇavīry z tego spotkania, wynika, że to szczerość Robina Maughma zostaje zakwestionowana. Napisał o tym w liście dwa dni później:\n„Goście o których wspomniałem na kartce pocztowej przybyli i rozmawiali robiąc zdjęcia i notatki przez kilka godzin po południu 8-go. Starszy z nich to Robin Maugham, bratanek słynnego Somerset Maughama. Jest powieściopisarzem (trzeciorzędnym, jak przypuszczam) i autorem książek podróżniczych. Chociaż obydwaj zdają się być zainteresowani Dhammą, to myślę raczej, że ich głównym powodem wizyty jest uzyskanie materiału do ich twórczości. Mam dość nieprzyjemne wrażenie bycia wykorzystywanym; niestety jednak, kiedy zaczynam mówić, pragnę kontynuować, bez względu na dalsze tego konsekwencje. Więc prawdopodobnie, być może za rok, pojawi się nowa książka turystyczna z rozdziałem (wraz z fotografiami) poświęconym niżej podpisanemu oraz jego romantycznemu życiu jakie prowadzi w dżungli."\n(L. 110) List do Jaśnie Wielmożnego Lionela Samaratungi\nW przeciwieństwie do własnej wersji tych wydarzeń, Maugham nie był sam. Tak więc, dramatyczne spotkanie pomiędzy dwoma udręczonymi duszami – światowcem i pustelnikiem – naznaczone było kompromisem obecności trzeciej osoby – prawdopodobnie sekretarki i asystenta Maughama. Poza kwestią czasu, przewidywania Ñāṇavīry, co do wyniku spotkania, sprawdziły się w zupełności. Sensacyjna relacja ze spotkania Maughama, została opublikowana w magazynie People, 26 września 1965 roku, jednak wydanie książki podróżniczej (Search for Nirvana 1975 (Poszukiwanie Nirwany) zabrało dziesięć lat. Książka ta, w większości poświęcona jest poszukiwaniom przez Maughama Nirwany w ramionach ciemnoskórych młodzieńców, niemniej, jeden z rozdziałów (razem z fotografiami) przedstawia spotkanie z Ñāṇavīrą.\nReasumując, Maugham zdaje się być jednak szczery. Przy pożegnaniu, miał wyraźne wrażenie, że Ñāṇavīra wciąż chciał powiedzieć mu coś „tak istotnego, co zmieniłoby całe moje życie”. Ale mnich nagle odwrócił swój „łagodny wzrok” i zwyczajnie powiedział „do widzenia”. Maugham i jego towarzysze odeszli w kierunku ścieżki, która prowadziła z polany w dżungli, ku wiosce. Wtedy po raz ostatni odwrócił się: „Jego szczupła, wymizerowana postać, przybrana w szafranową suknię, stała bez ruchu na werandzie. Być może znał on prawdę, która uczyniłaby istnienie milionów ludzi radośniejszym czasem. Być może znał odpowiedź. Być może odkrył sekret życia. Nigdy się tego nie dowiem”.\nKiedy korekta jego Zapisków została już ukończona, Ñāṇavīra powrócił do swojej prostej rutyny medytacji, korespondencji i codziennych zajęć. Na skutek satyriazy, chroniczna niestrawność pogarszała się coraz bardziej. Sześć miesięcy po ich spotkaniu (Maugham, przypuszczalnie dla dodania dramatycznego efektu, mówi o dwóch tygodniach) po południu 7 lipca 1965, Ñāṇavīra zakończył swoje życie wkładając głowę do plastikowego worka, który zawierał chloroform. Nie dalej jak miesiąc wcześniej w swoich listach, rozważał istotę humoru.\nPamięć o angielskim mnichu z Aldershot nieustannie prześladowała Robina Maughama. W 1969 roku, napisał The Second Window (Drugie Okno), autobiograficzną powieść o dziennikarzu, który zaplątany jest w skandal seksualnego wykorzystywania dzieci w Kenii. W dygresji do głównego wątku, bohater odwiedza Cejlon, aby odnaleźć pewnego Lesliego Edwina Fletchera, który, jak głosi plotka, mieszka tam, jako buddyjski pustelnik. Choć z pewnością wzorowana na spotkaniu Maughama z Ñāṇavīrą, fikcyjna wersja przedstawia go jako ponurą, zakłopotaną i patetyczną postać. Sztuka radiowa A Question of Retreat (Problem Odosobnienia) oparta została na takiej właśnie wersji wydarzeń.\nWkrótce po tym, w roku 1972, Julius Evola publikuje swoją autobiografię. Pod koniec wojny, Evola zostaje zraniony odłamkiem bomby we Wiedniu, w efekcie czego, do końca życia pozostał częściowo sparaliżowany. Wrócił do Włoch i stał się ważną postacią dla tamtejszej skrajnej prawicy. W swoim mieszkaniu przyjmował nieprzerwany napływ tych, którzy podziwiali wartości przez niego wyznawane. Chociaż zmarł w 1974, niedawno został ponownie wskrzeszony jako bohater, przez neofaszystowskie grupy we Włoszech.\nWspominając Doktrynę Przebudzenia, w swojej autobiografii pisał: „Osoba, która przetłumaczyła pracę [na angielski], pewien Mutton (sic), odnalazł w niej inspirację, aby opuścić Europę i wyjechać na Wschód, w nadziei, że tam znajdzie ośrodek, w którym kultywuje się dyscypliny, które polecałem; niestety, nie otrzymałem o nim żadnych innych wiadomości”. Evola, wyznał również, że osobiście nie był buddystą i że jego badania zmierzały ku temu, aby stworzyć przeciwwagę dla swojej wcześniejszej pracy, która poświęcona była hinduskim tantrom. Widział on buddyzm, jako „'suchą' i intelektualną ścieżkę czystego dystansowania się”, która stała w opozycji wobec tej, jaką nauczały tantry, to jest „afirmacji, zaangażowania, wykorzystania i przekształcania immanentnych sił, wyswobodzonych poprzez przebudzenie Shakti, to znaczy, korzenia mocy wszelkiej witalnej energii, w szczególności tej seksualnej”. Jedyną jeszcze książką Evoli, która przetłumaczona została na angielski jest The Metaphysics of Sex (Metafizyka Seksu).\nW 1987 wydawnictwo Path Press z Colombo, opublikowano książkę, zatytułowaną Clearing the Path: Writings of Ñāṇavīra Thera (1960 – 1965) (Oczyszczanie Ścieżki: Pisma Ñāṇavīry Thery). Sześciuset stronicowa książka, w twardych okładkach, zawiera tekst zredagowanych Zapisków o Dhammie Ñāṇavīry (1960 – 1965), łącznie ze 149 listami różnej długości, pisanych przez Ñāṇavīrę do dziewięciu korespondentów, które służą (jak wskazuje na to sam autor), jako komentarze do Zapisków. Tekst został poddany skrupulatnej edycji, zaopatrzony w obszerne przypisy i wyczerpujący indeks. Zebranie, redakcja i wydanie tej książki, to praca oraz wyraz miłości, wykonana (anonimowo) przez Czcigodnego Bodhesako (Robert Smith), amerykańskiego samaṇerę z Chicago, który zmarł nagle w Nepalu w 1989 roku, z powodu gangreny (zgorzeli) jelit, niebawem po zakończeniu pracy nad książką. Wraz z jego śmiercią, Path Press przestała funkcjonować, a książkę można obecnie zamówić jedynie u buddyjskiego dystrybutora (Wisdom Books) w Londynie.\nOczyszczanie Ścieżki, prezentowane jest przez Bodhesako, jako „podręcznik, którego celem jest pomoc temu, kto zeń korzysta, by osiągnąć punkt widzenia, który różni się od jego zwyczajowych ram odniesienia i zarazem jest bardziej satysfakcjonujący”. Jako taka, książka używana ma być jako narzędzie wewnętrznej zmiany. Wspiera to twierdzenia samego Ñāṇavīry, który we wstępie do Zapisków pisze, że „zakłada się, iż czytelnik jest subiektywnie zaangażowany w niepokojący problem, problem swojego istnienia, który jest także problemem jego cierpienia”. Dodaje:\n„Tym samym, nie ma niczego na kartkach tej książki, co byłoby interesujące dla zawodowego naukowca, dla którego pytanie tyczące się osobistego istnienia nie pojawia się; wszystkim tym, na czym skupia się naukowiec, to wyeliminowanie lub ignorowanie indywidualnego punktu wiedzenia, celem ustanowienia prawdy obiektywnej – bezosobowej syntezy publicznych faktów”.\nPóźniej wspominał, że Zapiski „nie były napisane, aby zaspakajać ludzkie zachcianki” i że były napisane w taki sposób, aby uczynić je „tak nieatrakcyjnymi, mówiąc akademicko, jako to tylko możliwe”. Stwierdził, że byłby usatysfakcjonowany, gdyby choć jedna osoba z nich skorzystała.\nW końcowej wersji, Zapiski o Dhammie, składają się z dwóch esejów o Paṭiccasamuppāda (współzależny powstawaniu) i Paramattha Sacca (absolutnej prawdzie) i dwudziestu krótszych zapisków na temat różnego rodzaju terminów palijskich, takich jak Attā (istota), Citta (umysł), Rūpa (forma), itd. Wszystkie opisane są w gęstym, precyzyjnym stylu, w numerowanych sekcjach, większość kluczowych terminów pozostaje w języku palijskim. Ñāṇavīra stworzył je, jako celową krytykę ortodoksyjnej, theravādyjskiej pozycji „celem oczyszczenia ścieżki z masy martwej materii, która dławi [mowy Buddhy]”.\nZgodnie z życzeniami Ñāṇavīry, Zapiski nie zostały zindeksowane. Miał przeczucie, że mogłoby to zamienić książkę w „encyklopedię”. Ponieważ „faktycznie, poleca się ją przeczytać i przetrawić jako pojedyncza całość, w której każda oddzielna zapiska, przedstawia inną odsłonę tego samego, głównego wątku”. Gdzie indziej opisuje, że jego Zapiski są jak „liczne koraliki, które powiązane są wzajemnie wieloma nićmi, a wszystko to stanowi swego rodzaju trójwymiarowy układ”.\nTen holomorficzny charakter Zapisków, najwyraźniej ukazany jest w czwartej i ostatniej sekcji, zatytułowanej Fundamentalna Struktura, która składa się z dwóch części: Aspektu Statycznego i Aspektu Dynamicznego. W swój ironiczny sposób, Ñāṇavīra opisuje tę sekcję, jako „rzeczywiście niezwykle elegancki kawałek roboty, prawie całkowicie oryginalny i, co całkiem możliwe, na temat. Czuję się zobowiązany, aby to powiedzieć, ponieważ mało prawdopodobne jest, aby ktoś kiedyś zrobił to za mnie. Istnieje niewielka szansa, że ktoś kiedykolwiek z tego skorzysta”. To ostatnie z pewnością sprawdziło się w przypadku autora, piszącego te słowa.\nFundamentalna Struktura za pomocą zwięzłego, filozoficznego języka i symbolicznych wykresów, próbuje opisać „właściwą strukturę, kierującą selektywnością świadomości”, która jest wspólna tak dla oświeconych, jak i dla nieoświeconych osób. Ñāṇavīra porównuję tę fundamentalną strukturę do szachownicy, na której grać można, zarówno w „pełne emocji szachy” to znaczy grę, która kieruje się zasadami, ale takimi, które pogmatwane są przez wpływ namiętności, jak i przeciwnie, w „beznamiętne szachy”. Przyznaje jednak, że te wyobrażenia są „tylko pośrednio związane z właściwym Nauczaniem Buddhy”. Widzi je, jako możliwe sposoby korekty, w przypadku pewnych tendencji w abstrakcyjnym, naukowym myśleniu, które dystansuje osobę od poczucia konkretnej egzystencjalnej lokalizacji. Jednakże dla kogoś, kto nie cierpi z powodu takiego problemu, potwierdza Ñāṇavīra, studiowanie Fundamentalnej Struktury mija się z celem.\nÑāṇavīra dostrzega ziejącą przepaść, pomiędzy światopoglądem przeciętnego człowieka Zachodu i Naukami Buddhy. Dla tych, którzy nie skłaniają się ku nieco suchemu i technicznemu podejściu prezentowanemu w Fundamentalne Strukturze, poleca wcześniejsze przestudiowanie filozofii egzystencjalnej, takiej jaką znaleźć można w pismach Kierkegaarda, Sartra, Camusa, a w szczególności, w "Bycie i Czasie" Martina Heideggera. Wymienieni myśliciele także pozbyli się zdystansowanego, racjonalistycznego podejścia i podkreślali bezpośrednie pytania, dotyczące jednostkowego istnienia. Pochlebnie wypowiada się również o "Ulissesie" Joyce'a, wczesnych powieściach Aldousa Huxleya i Franza Kafki, czyli o tych, którzy mieli na niego wielki wpływ w czasach młodości. Ñāṇavīra pomimo tego ostrzegał, aby nie mylić egzystencjalizmu z buddyzmem. Ponieważ „ten, kto zrozumiał Nauki Buddhy, nie zadaje już tego rodzaju pytań; jest aryą 'szlachetnym', a nie pathujjaną, i znajduje się poza zakresem filozofii egzystencjalnych”. Dhamma nie prezentuje odpowiedzi; pokazuje „drogę prowadzącą do ostatecznego ustania wszystkich pytań dotyczących jaźni i świata”.\nÑāṇavīra odkrył również, że ten sam pozytywizm, nad którym ubolewał na Zachodzie, wdał się w prace niektórych z najbardziej respektowanych autorytetów buddyjskich na Sri Lance. K.N. Jayatilleke, O.H. de A. Wijesekera i G.P. Malalasekera. Wszyscy z nich otrzymują za to od niego upomnienie. Ñāṇavīra stwierdza z dezaprobatą, że chociaż określają się mianem buddystów, dwaj ostatni przypominają chrześcijańskiego myśliciela Kierkegaarda. Przykładowo, krytykuje Jayatilleke za przedstawianie Czterech Szlachetny Prawd, jak gdyby były one stwierdzeniami faktu, co zaciemnia ich naturę bycia imperatywami działania. Ñāṇavīra porównuje je (Cztery Szlachetne Prawdy) do butelki z Alicji w Karinie Czarów, która oznaczona jest napisem „Wypij mnie!”. Z takiej perspektywy (a także z perspektywy Dhammacakkappavattana Sutty) Cztery Szlachetne Prawdy są najważniejszymi zadaniami, jakie stoją przed człowiekiem – Cierpienie nakazuje „Poznaj mnie do końca!”, Powstawanie nakazuje „Porzuć Mnie!”, Ustanie nakazuje „Urzeczywistnij mnie!” a Ścieżka nakazuje „Rozwijaj mnie!”.\nPrzez cały czas tego rodzaju zaskakujące wyobrażenia obfitują w listach Ñāṇavīry, w których ukazuje się on zarówno, jako pełen rygoru, analityczny myśliciel, ale także jako literacki stylista wyższego rzędu. Kiedy dodatkowo weźmie się pod uwagę radykalną powagę i wyrzeczenia, jakich dokonał, by osobiście urzeczywistnić Nauki Buddhy, pisma Ñāṇavīry wyróżniają się jako najbardziej oryginalny i najważniejszy wkład w buddyjską literaturę tego wieku.\nW takim razie, jeżeli to prawda, dlaczego Ñāṇavīra Thera pozostaje tak mało znaną postacią? W skrócie: dlatego, ponieważ wyjątkowo nie pasuje do popularnego stereotypu tego, kim powinien być współczesny buddysta.\nNa Zachodzie często zakłada się, że buddyści skłaniają się ku mistycyzmowi, są liberalni, demokratyczni, ekologicznie uwrażliwieni, nastawieni pacyfistycznie, tolerancyjni, afirmujący życie, współczujący i uduchowieni. Jednakże po przeczytaniu Oczyszczanie Ścieżki, trudno uznać, że są to cechy, które można by przypisać Ñāṇavīrze Therze. Ponieważ wizerunek jaki prezentuje, stoi w sprzeczności ze stereotypem, narażony jest on na to, że dla wielu zachodnich (i współczesnych azjatyckich) buddystów, instynktownie wydawać się może nieatrakcyjny. Co więc stanowi istotę tego stereotypu? Czy możliwe jest to, że ten stereotyp, nie jest niczym więcej niż romantyczną interpretacją buddyzmu, która prezentuje model „duchowości”, uosabiający te wartości, które „materialistyczny” Zachód uważa za stracone? A może, prawdziwym powodem nieatrakcyjności Ñāṇavīry, jest to, że kwestionuje on założenia, na których zbudowany został ten stereotyp? A może jest odwrotnie: może to stereotyp jest uzasadniony, a Ñāṇavīra Thera uległ złudzeniom i zbłądził?\nPierwszym krokiem w rozstrzyganiu pytania, jakimi motywami kierował się Ñāṇavīra Thera, pomocnym będzie zastanowienie się nad jego stosunkiem wobec książki, która zainspirowała go do tego, aby zostać bhikkhu. Tylko w jednym z jego opublikowanych listów (21 luty 1964) wspomina (przelotnie) Doktrynę Przebudzenia Evoli. I w nawiasie dodaje: „której jednak, nie mogę ci teraz polecić, bez sporej dozy zastrzeżeń”. Nigdzie jednak nie mówi o tym, z czego właściwie zastrzeżenia te wypływają.\nChociaż w pismach Ñāṇavīry nie istnieją dowody na to, aby zgadzał się z politycznymi, czy rasistowskimi poglądami Evoli, istnieje jednak kilka wątków, które tworzą pomost pomiędzy duchowymi punktami widzenia obydwu mężczyzn. Jednym z tych wątków byłoby uprzywilejowane, wojskowe pochodzenie, jak i nieco arystokratyczny sposób bycia Ñāṇavīry, który z kolei byłby wspierany przez wyobrażenia Evoli, o wyższości kasty wojowników i arystokratycznej naturze buddyzmu. Chociaż nic w treści jego pism nie sugeruje żadnego świadomego promowania takich wartości, to jednak jego zdolność do samodyscypliny, a także sarkastyczny, zdystansowany ton wypowiedzi, odzwierciedla osobę, która przyjmuje autorytet nie jako przywilej, a raczej jako coś, do czego ma prawo.\nAle być może najbardziej przekonującym wątkiem, jest fakt, że przedmowa Harolda Mussona, do Doktryny Przebudzenia mogłaby, z małymi zmianami, posłużyć piętnaście lat później, jako przedmowa do Zapisków o Dhammie Ñāṇavīry Thery. A cel tych dwóch prac jest zasadniczo ten sam. Podsumowując przedmowę Mussona, tym celem jest: (1) „odzyskać ducha buddyzmu w jego zasadniczej formie”; (2) „oczyszczenie go z niektórych mętnych idei” (przedmowa do Zapisków o Dhammie, mówi o „martwej materii”), które zebrały się wokół Nauk Buddhy; (3) i najważniejsze: „zachęcanie do praktycznego aplikowania doktryny”.\nPodczas gdy, Ñāṇavīra nie odnosi się wobec "guenonistycznej" koncepcji Tradycji (może nie jest z nią zaznajomiony), jaką popierał Evola, to jednak z pewnością jest on tradycjonalistą, choć w węższym sensie niż Rene Guenon. W pewnym miejscu Ñāṇavīra mówi o tym, że niczego nie znosi bardziej niż tego, gdy ktoś deklaruje, że cel wszystkich religii jest taki sam. Podczas gdy Guenon, który spędził w Kairze ostatnie dwadzieścia lat swojego życia jako osoba nawrócona na islam i ostatecznie włączył buddyzm, jako część objawienia, które leży u podłoża wszystkich religii, Ñāṇavīra zwykł odnosić się wobec jakiegokolwiek poglądu nie zgadzającego się z jego odczytywaniem wczesnego buddyjskiego kanonu, jako coś wadliwego. Posiada pogardliwy stosunek wobec teistycznych wierzeń i religii w ogóle, w tym, w szczególności chrześcijaństwa.\nÑāṇavīra podobnie, jak Evola, z pogardą traktuje również współczesny świat. Ostro wypowiada się o ewolucyjnych i relatywistycznych koncepcjach etyki, buddyjskie zasady etyczne uważa za prawdę niezmienną i absolutną. Wyraża się także z niewielką sympatią o zachodnim przywiązaniu do demokracji, którą opisuje jako „ogólną nieadekwatność współczesnej myśli zachodniej – pogłębiające się przekonanie, że większość musi mieć rację, że o prawdzie decydować ma odwoływanie się do wyborów”. Dla Ñāṇavīry, większość stanowi zwyczajnie, większość będącą w ułudzie i tym samym, pozbawioną szans wyciągnięcia tego rodzaju konkluzji, jakie byłyby osiągnięte przez mniejszość aryów. Nie zgodziłby się jednak z Evolą co do tego, jakoby wartość stanowiło podążanie ścieżką politycznej aktywności. Dla Ñāṇavīry, to nie współczesny świat jest naznaczony skazą ale istnienie jako takie.\nRzeczywisty, lecz rzadko uznawany problem, leży w buddyjskiej koncepcji „wyższej” osoby, która osiągnęła uprzywilejowany wgląd w naturę rzeczywistości. Pogląd ten utrzymywany jest jako coś, co łączy wszystkie buddyjskie szkoły i jest często powtarzanym argumentem, że buddyzm, w przeciwieństwie do innych tradycji, oferuje sposób osobistej przemiany poprzez duchową praktykę. Evola był świadomy tego, że doktryna wpada w ręce politycznej prawicy. Zasada ta była, na przykład, podstawą działania rządu starego Tybetu, który wierzył, że najlepszym sposobem sprawowania władzy w kraju, będzie przekazanie jej w ręce oświeconej elity, w szczególności elity, która motywowana była niezmierzonym współczuciem dla wszystkich istot.\nJeżeli tylko ktoś na poważnie zacznie wprowadzać buddyjskie wartości na arenę polityki, zaraz napotka trudności w pogodzeniu tychże, nie tylko z kapitalizmem i konsumeryzmem, ale także z liberalną demokracją. Podczas gdy modnym może być powoływanie się na buddyjskie doktryny, takie jak te, dotyczące wzajemnej łączności, aby wspierać polityczną ideologię Zielonych, trzeba być świadomym tego, że zespół doktryn, które uświęcają takie wyobrażenia, może być użyty również, by wspierać Zielony totalitaryzm, społeczność rządzoną przez oświeconą mniejszość, która, kierując się współczuciem, dyktowałaby to, co miałoby być najlepsze, aby planeta przetrwała.\nNie znaczy to, że którakolwiek z tych kwestii była zmartwieniem Ñāṇavīry. Na wiele sposobów Ñāṇavīra jest przedstawicielem tego rodzaj mnicha buddyzmu Theravādy, który zostałby skrytykowany przez buddystę mahāyāny za egocentryzm i nie przejmowanie się losem innych. (Nie jest niespodzianką fakt, że Ñāṇavīra gwałtownie zaprzecza, jakoby mahāyāna stanowiła naukę Buddhy). Tylko raz w swoich pismach wspomina o tradycyjnej Theravādyjskiej medytacji miłującej dobroci (mettābhāvanā) i to tylko po to, aby powiedzieć, że nigdy formalnie jej nie praktykował. Jego tendencja ku fizycznej izolacji, mogłaby prawdopodobnie odzwierciedlać filozoficzną tendencję ku solipsyzmowi; w jednym z listów opisuje pojawienie się innej osoby, jako zwyczajnie „pewną modyfikację mojego doświadczenia, która wymaga skomplikowanego opisu”. A w innym miejscu pisze: „Daleko bardziej wzruszam się epizodami w książkach niż tymi w prawdziwym życiu, które przeważnie wywołują u mnie chłód”. Jest dość jednoznaczny, jeżeli chodzi o Nibbānę, która jest dla niego ustaniem istnienia w jakiejkolwiek formie. „Istnieje droga do wyjścia” upiera się „istnieje sposób, aby zatrzymać istnienie, jeżeli tylko mielibyśmy odwagę, by puścić się naszego ukochanego człowieczeństwa”.\nNie znaczy to, że doświadczenie Ñāṇavīry powinno być osądzane negatywnie wedle standardów buddyzmu mahāyāny. Tak zwany „Hīnayāna” arya, nawet przez tradycję mahāyāny uważany jest za część buddyjskiej saṇghi i jako taki, jest obiektem respektu i schronienia. Ñāṇavīra mógł nie być motywowany przez wielkie współczucie ale, jak twierdził, w bezpośredni sposób doświadczył nieuwarunkowanej rzeczywistości Nibbāny, która jest główną prawdą dla wszystkich buddyjskich tradycji.\nCzy prawicowy mizogin, z niekontrolowaną chucią i skłonnością ku samobójstwu, jest przez to automatycznie pozbawiony możliwości doświadczenia Nibbāny? Ñāṇavīra wskazuje ku ustępom w kanonie palijskim, gdzie wchodzący w strumień, ukazany jest, jako ktoś zdolny do gniewu, zazdrości, oszustwa i pijaństwa, naruszania pomniejszych monastycznych reguł, nawet wystąpienia z zakonu, z powodu cielesnego pragnienia, a jako człowiek świecki, łamania pięciu wskazań. „Jeżeli nie sprowadzisz [praktykującego] na ziemię”, pisze „to Nauka Buddhy nigdy nie będzie dla ciebie rzeczywistością. Tak długo, jak zadowolony jesteś z wystawiania sotāpanny (wkroczenia w strumień) na piedestale, poza zasięgiem, tak długo prawdopodobnie nigdy nie przyjdzie ci do głowy, że twoim obowiązkiem jest stać się samemu sotāpanną … tutaj i teraz, w tym życiu”.\nBuddyzm dla Ñāṇavīry, oferuje radykalną i bezkompromisową praktykę, która jest odpowiedzią na najgłębsze pytania ludzkiego istnienia. Jako taki, unika skrajności racjonalizmu i romantyzmu. Ñāṇavīra twierdzi, że naukowiec, zajmujący się buddyzmem, tak długo może czuć się bezpiecznie, jak długo przedmiot, którym się zajmuje „nie zamierza pewnego dnia wstać i zajrzeć mu głęboko w oczy … (Całkiem ostatnią rzeczą, o jakiej mógłby śnić profesor zajmujący się buddyzmem, byłoby marzenie o wyznawaniu buddyzmu – to ostało się dla zwykłych amatorów, takich jak ja)”. Świadomy jest również tego, że jego samotne życie w cejlońskiej dżungli, można poddać romantycznym interpretacjom: „Brytyjska publiczność łaknie romansu” narzeka „a ja nie jestem romantyczną postacią i nie pragnę być przedstawianym w taki sposób”. Tak jak w słynnej przypowieści Buddhy o tratwie, buddyzm jest środkiem do osiągnięcia celu, a nie celem samym w sobie. Dla Ñāṇavīry, nawet terminy „buddyzm” i „buddysta” niosą „ze sobą dość nieprzyjemny zapach – one także są podobne do etykiet, które przykleja się na paczkach, bez względu na to, co się w nich mieści”.\nPod koniec swojego życia Ñāṇavīra przekonany był, że Dhamma była „bardzo daleko od bycia zrozumianą na Zachodzie”. Europejczycy, będąc świadomi tego lub nie, wciąż w zasadniczy sposób skoncentrowani byli na pytaniu o Boga, a sama idea „moralnego lecz pozbawionego Boga wszechświata”, pozostawała dla nich całkowicie obca. Co więcej, za wiarą w Boga, leży o wiele głębiej ugruntowane poczucie, że wszechświat posiada znaczenie lub cel. Z aprobatą cytuje Nietzschego:\n„Czy więc, istnienie posiada w ogóle jakiekolwiek znaczenie? - pytanie to będzie wymagało kilku stuleci, po to tylko, aby zostało usłyszane w całej swej głębi”.\nPytanie Nietzschego niepokoi tak samo, jak samobójstwo Ñāṇavīry. Jedno i drugie jest rodzajem deklaracji, która rzuca wyzwanie kolektywnie uznawanym, ugruntowanym w chrześcijaństwie poglądom, dotyczącym natury życia, które wciąż dominują nad naszym instynktownym, etycznym poczuciem dobra i zła. Buddyzm, chcąc wniknąć głęboko w europejską psyche, będzie musiał sięgnąć do tych niewyartykułowanych poziomów doświadczenia. W innym przypadku, bardzo możliwe, że stanie się jedynie przynoszącym ukojenie zestawem wierzeń i poglądów, ciągle mających swe źródło w teistycznym etosie. Oświecenie nie jest transcendentnym mistycznym uniesieniem, lecz etycznym doświadczeniem, które ukazuje naturę egzystencjalnego dylematu i drogę do jego rozwiązania.\nÑāṇavīra stanowczo kwestionuje ideę, jakoby Nauka Buddhy miała w jakikolwiek sposób afirmować życie. Potępia dość powszechną wśród buddystów jego czasów praktykę, powoływania się na dobry autorytet sławnego nie-buddysty, by zaświadczyć o dobrym charakterze Buddhy. Za szczególnie denerwujący przykład takiego działania, podaje przypadek pewnego profesora z Sri Lanki, który rekrutował w tym celu Alberta Schweizera. „Filozofią Schweizera jest 'Poszanowanie Życia', podczas gdy Buddha powiedział, że nawet najmniejsza cząstka ekskrementów ma cuchnący zapach. Podobnie jest z istnieniem. Nawet najmniejsza cząstka istnienia nie powinna być zachwalana”.\nTen skatologiczny pogląd na istnienie, dla wielu ludzi Zachodu jest bardzo trudny do przełknięcia. Jednak Ñāṇavīra, czuje się usprawiedliwiony, wypowiadając takie stwierdzenia i to nie tylko dlatego, że posiada oparcie w autorytecie kanonu ale także dlatego, ponieważ posiada oparcie w swoim własnym oświeceniu, swoim własnym wejściu w strumień. Na ten sam autorytet powołuje się, usprawiedliwiając swój ostateczny akt samobójstwa.\nDebata nad wiarygodnością twierdzenia Ñāṇavīry, jakoby był tym, który wszedł w strumień, zaczęła się jeszcze na Sri Lance, zanim umarł. Deklaracja, jakoby posiadło się duchowe osiągnięcia, podczas gdy faktycznie takiego się nie posiadło, graniczy z obrazą, zasługującą na wydalenie z zakonu bhikkhów. Nawet jeśli ktoś rzeczywiście posiądzie osiągnięcie, to zakazane jest mu o tym mówić, za wyjątkiem znajomemu bhikkhu. Twierdzenie Ñāṇavīry o jego wejściu w strumień, zapisane zostało w liście umieszczonym w zapieczętowanej kopercie, która otwarta miała być wyłącznie w przypadku jego śmierci i to tylko przez starszego bhikkhu z Pustelni na Wyspie. Z jakiegoś powodu (być może z powodu plotek o jego samobójstwie?) list otworzony został w 1964 roku i jego zawartość stała się znana. Aby rozładować napięcie nagromadzone wokół tej kwestii, Ñāṇavīra po raz pierwszy otwarcie powiedział o tym znajomemu bhikkhowi w Colombo, tym samym wypuszczając „tego dość dziwnego kota … z worka”.\nW jaki sposób rozstrzyga się, że jakaś osoba jest faktycznie tą, która weszła w strumień, a nie tylko taką, która sama się oszukuje? Według sutt, jedynie arya, może rozpoznać innego aryę. Z tego wynikałoby, że tylko prawdziwy arya, miałby autorytet, aby zaprzeczyć twierdzeniu Ñāṇavīry. W tym przypadku jednak, podobne pytanie powstałoby wobec tej osoby, a to z kolei wymagałoby autorytetu następnego prawdziwego aryi, itd., w nieskończoność.\nJednak w subiektywny sposób, osiągnięcie wejścia w strumień potwierdzone może być przez rozpoznawalne i określone psychologiczne zmiany. W związku z osiągnięciem wejścia w strumień, trzy „okowy” (saṃyojana) znikają na dobre: (1) poglądy, że jaźń rezyduje, tak w lub poza psychofizycznymi zespołami (sakkāyadiṭṭhi); (2) wątpliwości, co do prawdziwości Buddhy, Dhammy, Saṇghi, Szkolenia, Warunkowania i innych kluczowych doktryn (vicikicchā); i (3) przywiązania do efektywności zwykłych zasad i rytuałów (sīlabbataparāmāso). Czyniąc to stwierdzenie, Ñāṇavīra daje do zrozumienia, że faktycznie doświadczył zniknięcia tych tendencji w swoim własnym umyśle. Lecz jedynie on (lub inny jasnowidzący arya) byłby w stanie to dostrzec. Nie można też wykluczyć możliwości, że Ñāṇavīra Thera cierpiał z powodu urojeń, które doprowadziły go do samobójstwa, a spowodowane były przez nieświadome lęki i pragnienia, jakich nie był świadom, ani nad którymi nie miał kontroli. Najbardziej klarowna wypowiedź, dotycząca tych kwestii, znajduje się w liście z 16 maja 1963 roku. Pisze:\n„Nie myśl, że jestem pełen aprobaty wobec samobójstwa – jestem pierwszym, który przyznaje, że znajduje się w nim element słabości … - lecz z pewnością traktuję je, jako coś lepszego niż kilka innych możliwości. (Stokrotnie wolałbym powiedzieć, że autor Zapisków zabił się jako bhikkhu niż odszedł z zakonu; w akcie samobójstwa tylko bhikkhowie stali się arhatami, a nigdzie nie zostało zapisane, aby w wyniku opuszczenia zakonu, ktokolwiek stał się arhatem)”.\nMożliwe, że tym, co pomogłoby pokonać niepokój, powodowany stygmatem samobójstwa, byłoby opisanie działania Ñāṇavīry, mianem „oświeconej eutanazji”.\nNajwiększą ironią tej opowieści jest to, że ustęp z sutty oszczędził włoskiego faszystę przed popełnieniem samobójstwa, z wdzięczności za co napisał on książkę, jaka z kolei popchnęła oficera armii angielskiej ku temu, aby stać się bhikkhu, który ostatecznie popełnił samobójstwo, z przekonaniem, że było ono całkowicie usprawiedliwione przez sutty.\nWartość życia Ñāṇavīry Thery nie leży tylko w odpowiedziach jakich udziela, lecz w pytaniach jakie prowokuje. Pytaniach, które dotyczą tego, co dla Europejczyka znaczy być praktykującym buddystą. Jego pisma oczyszczają ścieżkę z wielu mglistych idei o Nauczaniu Buddhy (przynajmniej takich, jakie znajdują się w kanonie palijskim) i zmuszają, aby odnieść się wobec często ignorowanych, niewygodnych pytań.\nKtóra więc z prób odczytania tradycji – faszyzująca Evoli, negująca życie Ñāṇavīry czy te liberalno-demokratyczne i afirmujące życie, dominujące dzisiaj na Zachodzie – jest mniej lub bardziej możliwa do podtrzymania? Jeżeli praca Ñāṇavīry zmusi nas tylko do tego, aby rozpoznać podświadome i kulturowo uwarunkowane założenia, które przypisujemy buddyzmowi, to wyświadczy nam wielką przysługę. Nie znaczy to, że wtedy będziemy musieli przyjąć jego (o Evoli nie wspominając) poglądy, jednocześnie wypierając się swoich, lecz zwyczajnie, że wydostaniemy się na wolność z kolejnego „gąszczu poglądów”, co tym samym umożliwi nam łatwiejsze rozumienie tego, jak postępować na ścieżce, której ostatecznego celu przeznaczenia nie znamy.\nJakiekolwiek zastrzeżenia można mieć wobec Ñāṇavīry Thery, należy przyznać, że był on pierwszym Europejczykiem, który pozostawił po sobie tak żywą i rygorystyczną relację z życia poświęconego urzeczywistnieniu prawd odsłanianych przez Dhammę. Oczywiście, nie można powiedzieć, że inni zachodni buddyści nie osiągnęli tego samego albo więcej. Jednak opublikowane przez nich pisma nie skłaniają ku dyskusji dotyczącej tych spraw. Wyjątkowość Ñāṇavīry leży w jego otwarciu się na Dhammę z pełną poświęcenia pewnością, w poszukiwaniu sposobów racjonalnego oczyszczenia masy niejasności wynikających z jej ortodoksyjnych interpretacji, w bezustannym jej praktykowaniu, zapisywaniu swojego doświadczania Dhammy z detalami, i ostatecznie, poświęcenia jej swojego życia.\nÑāṇavīra Thera Listy\nÑāṇavīra Thera Zapiski o Dhammie\nOryginał można znaleźć na tej stronie: http://www.american-buddha.com/exist.enligh.htm\nŹródło: © www.american-buddha.com


massey ferguson nowa seria 5600 - Massey Ferguson Seria 42XX-43XX-62XX-82XX oraz x4xx - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nsłyszeliście coś o nowej serii maja mieć nowszą kabine podobna do serii 7600 i tempomat i silniki 3 cylindrowe.\nciekawe jak się będą spisywać i jak to będzie wyglądać cenowo.\nEdytowano Grudzień 16, 2012 przez Bronek4011\nCóż, kabinę z tego co wyczytałem z artykułu mają od serii 7600 i wnętrzem rzeczywiście przypomina serię x6xx\nJeśli 7600 zastąpiła 6400 i 7400 to 5600 zastąpi według artykułu obecną serię 5400 Dyna4, ze ściętą maską. Tylko teraz co stanie się z serią 5400 zwykłą? Bo widzimy że 5600 ma przedział mocy od 85-105 a 7600 zaczyna się dopiero od 140 KM czyli wypadają takie modele jak 5455,5460,5465 i 5470 które miały odpowiednio 112, 125, 130 i 135 KM(gdzie 5470 się tymi 5 KM tylko różni)\nOrłem z niemieckiego nie jestem ale co udało mi się zrozumieć, z tłumacza Google i jakiejś tam wiedzy:\n-Nowe, 3 cylindrowe silniki AGCO SISU Power które są bardziej ekonomiczne i zgodne z wszelkimi normami emisji spalin itd.\n-Sprawdzona i udoskonalona przekładnia Dyna4 ECO 16/16 z nową funkcją neutralnego hamowania (Neutral-Bremsfunktion) (?)\n-Nowa i komfortowa kabina pochodząca z serii 7600 a także nowy pulpit i deska rozdzielcza\n-Trzy opcje dachów: Standardowa, Przeszklony(zapewne chodzi tu o łuk dachowy) i stropodach(?) dla zapewnienia pełnego komfortu użytkownika\n-Wydajny układ hydrauliczny (100l/min.) do szybkiej pracy z ładowaczem mimo niskich obrotów silnika\n-Nowy multifunkcyjny joystick obłsługujący aż 3 urządzenia: ładowacz, hydraulikę i przekładnię\n-Wyjątkowa widoczność przy pracy z ładowaczem, lub narzędziami zaczepionymi na przednim podnośniku przez zastosowanie nowych szyb i jeszcze mniejszej maski.\nEdytowano Grudzień 16, 2012 przez FarmerWLKP\nJest już taki temat: http://www.agrofoto.pl/forum/topic/56360-mf-serii-5600/\nBardzo mi się podoba całkiem ładnie w tej kabinie wygląda\nmassey ferguson wprowadził jako pierwszy rewers na joy do tura\nsiemka ten ferguson nie jest dobry dla oszczednych rolników.Wiem o nim wszystko poniewaz robie w kornbankach.dam sie daje gaz i to musi byc duzy bo inaczej pojedziecie 5km. na srednicm gazie\nDużo już nim godzin nakręciłeś, bo z tego co mi wiadomo jeszcze tego ciągnika u korbanka nie ma na placu.\nJak byś mógł napisać to samo jeszcze raz ale po polsku...\nEdytowano Styczeń 21, 2013 przez b0gdan\nco masz na myśli? że jak dopiero damy gaz w podłogę to osiąga daną moc a na wolnych obrotach muł??\ndzwoniłem ostatnio do korbanka no i dowiedziałem się, że jest w sprzedaży ok 15 szt. 5460 i nie będzie już więcej. Rozglądam się za ciągnikiem ok 115 KM i tak sobie myślę, że jak już wejdzie nowa seria 5600 to co będzie z zakresem mocy od 105KM do 120KM? Bo nie sprzedają serii 6400 z czterocylindrowym silnikiem.\nJestem bardzo ciekaw. Jeśli coś mnie zaćmiło, to oświećcie mnie.\nprawdopodobnie wprowadza serie 6600 która pewnie będzie na silnikach 4 cylindrowych a kabina taka jak w 5600 i 7600\na modele będą pewnie:\n6611 o mocy 110 KM\n6612 o mocy 120 KM\n6613 o mocy 130 KM\nCzyli jednym słowem znowu drożej.\nNie wiem czy Wam, ale mi się wydaję, że MF bardzo idzie ku Fendt'owi. Niedługo się okaże, że będziemy zastanawiać się nad tym czy chcemy zieleń czy czerwień.\nMoże i dobrze, ale dlaczego tak drogo!\nPodejżewam, że nowa seria 56xx dostanie też kilka motorów 4 cylindrowych gdzieś tak do 160 KM. To są dość popularne ciągniki i myślę, że nie skończy się na 110 Km i 3 cylindrach. To jest bardzo wazny segment rynku. Nie będzie napewno 6 cylindrowych. To tak jak z serią 6x30 jd. Odświezenie gamy wymusiło napewno po części wprowadzenie ostrzejszych norm spalin.\ntwierdzisz ze nie będzie serii 6600 bo 6400 już nie można zamawiać\n5600 na silnikach 3 cylindrowych od 80 do 100 koni mechanicznych\ni mamy nowa serie 7600 która jest na silnikach 6 cylindrowych o mocy maksymalnej od 140 do 255 koni mechanicznych.\ni pewnie w lukę pomiędzy 5600 a 7600 wsadzą 6600 na 4 cylindrowych silnikach\nA gdzie ja napisałem, że serii 64xx nie można zmieniać? Moźesz łaskawie mi wskazać bo nie widze. Nie chce mi się już rozwodzić czym róznią się te serie od siebie i jak ważne jest zagospodarowanie jak największej grupy klientów. Podam tylko taki mały przykład. Klient chce ciągnik 120 km ale nie chce płacić za skrzynię dyna 6 i całą masę innych dodatków z serii 64xx czy tam 66xx bo wystarczy mu np dyna 4 z serii 56xx Moim zdaniem pojawią się w serii 56xx silniki 4 cylindrowe tylko muszą je przygotować w wydaniu nowych norm emisji. Seria 54xx i 64xx też pokrywały się mocą.po części Inna sprawa jaką ofertę przedstawi korbanek.\nMF 5608 czyli 80 koni będzie kosztował 49 610,00 euro netto(cena minimalna).\nJestem z podkarpacia i chciałem pisac winosek na modernizacje bylem u dealera MF po oferte chiałem jakies 120km z seri 54xx ale powiedział ze bedzie ciężko i dostałem oferte na MF 7614 ceny nie pamietam już chyba 320 tys netto i zrezygnowałem z pisania ale teraz żałuję...\nChciałes pisać wniosek? A co miałeś zamiar z nim zrobić? Komu wysłać? Juz rok temu nabory się pokończyły. Oj mieli tam z tobą pewnie ubaw temu ci taki model zaproponowali.\ndla twoje informacji ostatni nabór był na podkarpaciu w październiku ubiegłego roku także nie mieli ubawu z kolegi kamilb.\nps. ja jestem też z podkarpacia i złożyłem wniosek właśnie na mf-a tylko mniejszego\nEdytowano Styczeń 31, 2013 przez Bronek4011\nhubertuss był nabór tylko na podkarpaciu moi znajomi napisali ale zielona lista konczy sie na 300 a oni sa po 600 miejscu może dostana ale kiedy to bedzie...\nSkoro faktycznie był nabór to trzeba było powiedzieć, że jeśli ci nie załatwią takiego modelu to jdziesz do konkrencji i koniec.\njuż jest kasy na około 600 miejsc\npo co do konkurencji na Modernizacje rezerwuje sie tylko pułap cenowy moc a nie konkretny model tak jak np w Różnicowaniu. Już mam 3 MF i dalej bede brał MF inna marka nie wchodzi w gre.\nnie mów tego głośno, bo Korbanek nie da Ci zadowalającego rabatu\nnowa seria MF 6600\nChciało by sie powiedzieć - a nie mówiłem. Mf wprowadził właśnie motory 4 cylindrowe z scr do serii 56xx. Do wyboru skrzynia dyna 4 lub dyna 6. Amortyzacja przedniej osi. Rozstaw osi wydłużony względem modeli 3 cylindrowych o 10 cm do 255 cm. Wzrosła też masa do 4800 kg. Ciekawe o ile wzrosła cena.\nZ modeli 3 cylindrowych znikneła amortyzowana przednia oś i dyna 4 z eco mode/drive. Rozumiem, że uzupełnili oferte o dyna 6 z eco mode ale tylko w modelach 4 cylindrowych. Nie rozumiem tego kroku ciągnik za tyle kasy bez ekonomicznej prędkości ostatniego biegu. Robota marketingowców, aby zachęcić klienta do wydania więcej kasy na droższy model.\nDodatkowo w wersjach 4 cylindrowych dostępne są zabawki z droższych mf ów. Np podgrzewane elektryczne lusterka, agcommand, datatronic, radar z kontrola poslizgu, elektroniczna kontrola hydrauliki/sterowanie zaworami, klimatronik.\nEdytowano Listopad 19, 2013 przez hubertuss


Regulamin - Sklep z Modną odzieżą damską - Missmoda\nBiała sukienka z odkrytymi plecami na ramiączkach\nJasno różowa piękna sukienka z koronką efektowne plecy\nNiebieska sukienka z odkrytymi plecami i koronką\nNiebieska sukienka z modnymi koralikami i paskiem\n95,99 zł 55,99 zł\nSukienka z baskinką i koronkową górą czarna mini\nRóżowa sexy sukienka z pięknym złotym pasem\nStylowy damski płaszczyk z klamerką, idealny na wiosnę\nWiosenny, szary płaszczyk\nElegancki brązowy płaszcz z podszewką\nUniwersalna sukienka na plażę fioletowa pareo\nRozkloszowana czarna sukienka z cekinową górą\n1. Sklep internetowy esterahurt.pl jest prowadzony przez firmę:\n12 Hornbill Close\nCompany Number. 7822733\nGB 168 5891 52\n11.Sprzedający zobowiązuje się do ochrony danych osobowych zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z 29.08.1997 r (Dz. U. Nr 133, poz. 883) oraz Ustawą o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204). Klient podając przy składaniu zamówienia swoje dane osobowe Sprzedającemu wyraża zgodę na ich przetwarzanie przez Sprzedającego w celu realizacji złożonego zamówienia. Klient ma w każdej chwili możliwość wglądu, poprawiania, aktualizacji oraz usuwania swoich danych osobowych.\n14.W trakcie realizacji zamówienia oraz\nw następujących przeglądarkach: IE wersja 7 lub nowsza, FireFox wersja 3 lub nowsza, Opera wersja 9 lub nowsza, Chrome wersja 10 lub nowsza, Safari z zainstalowanymi najnowszymi wersjami JAVA i FLASH, na ekranach o rozdzielczości poziomej powyżej 1024 px. Używanie oprogramowania firm trzecich mających wpływ na funkcjonowanie i funkcjonalność przeglądarek: Internet Explorer, FireFox, Opera, Chrome, Safari może mieć wpływ na poprawne wyświetlanie sklepu, dlatego w celu uzyskania pełnej funkcjonalności sklepu należy je wszystkie wyłączyć.


Rozruszniki - Polcar\nUruchomienie silnika spalinowego wiąże się z wprawieniem w ruch koła zamachowego wału korbowego i zapewnienie mu odpowiedniej prędkości obrotowej. Aby taki proces mógł się jednak odbyć niezbędne jest wsparcie z zewnątrz.Elementem zapewniającym energię niezbędną do uruchomienia silnika jest rozrusznik. Choć spotykane są rozruszniki pneumatyczne oraz spalinowe to najczęściej występującym rodzajem rozrusznika jest rozrusznik elektryczny . Tego typu rozrusznik jest niewielkim silnikiem elektrycznym o dużym momencie obrotowym i mocy sięgającej 10 kW.\nZe względu na dużą siłę potrzebną do uruchomienia silnika rozrusznik jest odbiornikiem pobierającym największą ilość energii elektrycznej z akumulatora (nawet do 600 A) ale tylko w krótkim okresie. Ilość pobranej energii elektrycznej potrzebnej do uruchomienia silnika samochodu osobowego w dużej mierze zależy od rodzaju silnika spalinowego.\nW przypadku silników benzynowych prędkość obrotowa potrzebna do uruchomienia silnika wynosi 60-100 obrotów na minutę, a moc rozrusznika potrzebna do jego uruchomienia to około 1 kW.\nSamochody wyposażone w silniki diesla są bardziej wymagające, jeśli chodzi o zapotrzebowanie na energię potrzebną do uruchomienia jednostki napędowej. Prędkość obrotowa pozwalająca na uruchomienie silnika diesla to 100-200 obrotów na minutę, dlatego rozrusznik w tym przypadku musi charakteryzować się odpowiednio większą mocą (ok. 2 kW). Aby silnik zaczął pracować potrzeba od kilku do kilkunastu obrotów koła zamachowego, które musi zapewnić właśnie rozrusznik.\nNiezależnie od rodzaju silnika zastosowanego w samochodzie każdy rozrusznik składa się z trzech podstawowych elementów, czyli mechanizmu załączającego, silnika elektrycznego oraz mechanizmu sprzęgającego (bendiks). Uzwojenie silnika (wzbudzające) jest połączone szeregowo z twornikiem (wirnikiem), dlatego jest nazywany silnikiem szeregowym. Ze względu na duże obciążenia i pobór prądu uzwojenia wirnika wykonane są z drutu o dużej średnicy lub miedzianego płaskownika.\nDziałanie rozrusznika polega na wprawieniu w ruch obrotowy koła zamachowego silnika. W momencie przekręcenia kluczyka w stacyjce w pozycję rozruchu mechanizm załączający za pomocą znajdującego się w nim włącznika elektromagnetycznego przekazuje sygnał do mechanizmu sprzęgającego. Następuje dosunięcie wałka wirnika ze znajdującym się na jego zakończeniu zębnikiem do wieńca zębatego koła zamachowego oraz wprawienie silnika elektrycznego rozrusznika w ruch powodując jednocześnie obrót koła zamachowego silnika. W momencie uruchomienia silnika samochodu mechanizm sprzęgający rozrusznika natychmiast rozłącza to połączenie, aby uchronić rozrusznik przed uszkodzeniem. Po uzyskaniu przez jednostkę napędową auta prędkości obrotowej większej niż prędkość obrotowa samego rozrusznika uległ by on awarii ze względu na zbyt duże obciążenia.\nDlaczego rozrusznik nie działa?\nZadanie jakie ma do wykonania rozrusznik sprawia, że poddawany jest dużym obciążeniom i narażony jest na awarie. O jego awarii dowiadujemy się w momencie, gdy uruchomienie samochodu staje się niemożliwe. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być więcej, ale często podejrzenie pada na rozładowany akumulator lub właśnie na rozrusznik.\nCharakterystycznym objawem niesprawnego rozrusznika jest brak reakcji silnika na przekręcenie kluczyka w pozycję „rozruch” pomimo widocznych świecących się kontrolek na desce rozdzielczej. Przyczyną może być brak połączenia elektrycznego (uszkodzony, skorodowany przewód) lub uszkodzony włącznik elektromagnetyczny.\nObjawem świadczącym także o awarii rozrusznika jest metaliczny dźwięk słyszalny podczas próby uruchomienia silnika (stuknięcie). Winnym awarii mogą być zużyte szczotki silnika, uszkodzony lub zabrudzony komutator, uszkodzone uzwojenie silnika lub również elektromagnes. Uszkodzony wirnik lub zużyte szczotki mogą powodować również zbyt wolną pracę rozrusznika (małą prędkość obrotową).\nAwarii może ulec także mechanizm sprzęgający (bendiks). Tego typu uszkodzenie zazwyczaj ma miejsce w sytuacji, gdy praca rozrusznika jest wyczuwalna (słyszalna) natomiast nie powoduje obrotu koła zamachowego wału korbowego silnika.\nO nieprawidłowej pracy rozrusznika świadczy także jego nadmierny hałas podczas uruchamiania silnika. Przyczyną jest jego nadmierne zużycie (zużyte lub uszkodzone zęby koła, zużyta tuleja mechanizmu sprzęgającego).\nMoże się również zdarzyć, że pomimo uruchomienia silnika rozrusznik dalej pracuje. W tym przypadku niekoniecznie winnym musi być sam rozrusznik. Może dojść do zblokowania zębnika z wieńcem koła zamachowego, ale również wina może leżeć po stronie uszkodzonej stacyjki.\nWymienione wyżej objawy mogą być również skutkiem zbyt małego napięcia akumulatora lub nieprawnej instalacji elektrycznej, dlatego warto w pierwszej kolejności sprawdzić te elementy. Jeśli jednak winę za brak możliwości uruchomienia samochodu ponosi niesprawny rozrusznik to zamiast nowej, często drogiej części warto wybrać profesjonalnie regenerowane rozruszniki samochodowe z 2-letnią gwarancją z oferty Polcar.\nProces regeneracji realizowany jest przez europejską firmę z wieloletnim doświadczeniem, specjalizującą się w uszlachetnianiu podzespołów do rozruszników. Oferowane rozruszniki regenerowane są dbałością o detale oraz poddawane są wieloetapowej kontroli dzięki czemu nie odbiegają właściwościami od części fabrycznie nowej oraz zapewniają długotrwałą i bezawaryjną eksploatację.


Pozyczka z banku a pcc – Szybko przez Internet do 8000 zł!\nFAT32 jest obsugiwany przez system Windows XP, Infiniband) hosting server, Warszawa? Jest jaki dywan, ma tylko jedn wartociow rzecz wysok emerytur, aeby potwierdzi BIOS firmware UEFI. Od szeciu lat jest niewidoma i od dawna nie wstaje z ka. Bankh pobytu, w tym zachowanie poufnoci w kwestii informacji o Gociu. Tajemnica bankowa.\nZ pcc podpisanej umowy poyczkowej naley si wywiza i terminowo spaca raty, w przypadku kredyt tani wynikajcych z podpisanej umowy naliczane s dodatkowe opaty lub odsetki karne. Oferty tych chwilwek s jasne i przejrzyste. Voraussetzung fr den Erhalt eines 3000 Euro Bankkredites ist neben einer guten Schufa-Auskunft ein ausreichendes Einkommen.\n3000 Pcc Kredit die Verwendung. Reprezentatywny przykad poyczki: Pierwsza poyczka do 3100 pozyczka za 0 zl za darmo. Reprezentatywny przykad poyczki: Reprezentatywny przykad pcc dzie 12 lipca 2017 roku cakowita kwota poyczki 1000 zl, okres obowizywania umowy poyczki 30 dni, prowizja przygotowawcza 250 z, prowizja administracyjna 24,65 pcc, roczna stopa oprocentowania zmienna, aktualna stopa procentowa wynosi 10, odsetki kapitaowe 8,21 z, RRSO 1971, cakowita kwota do zapaty 1282,86 z, ( dodatkowe informacje ) do 5000 z. 2017); cakowita kwota poyczki: 1 000 z; oprocentowanie stae: 0; cakowity koszt poyczki: 0 z, w tym: Prowizja 0 z, Odsetki 0 z; okres obowizywania umowy: 30 dni; cakowita kwota do spaty: 1 000 z. Pcc przykad poyczki: RRSO (Rzeczywista roczna stopa Mikropozyczka w Rzeszowie wynosi 12,87, przy zaoeniach: cakowita kwota poyczki 1 oozyczka z, cakowita kwota do spaty 1 010 pcc, RSO (roczna stopa oprocentowania) stae oprocentowanie wynosi 0, pcc koszt 10 z, czas kredyt budowlany umowy 30 dni. Zmienna stopa oprocentowania poyczki wynosi 10 w skali roku. 49 Online-Banking: 4. Wrd nich oczywicie wymieni trzeba biuteri.\nW kilku przypadkach, narzdzie Chkdsk Podstawy techniczne zasady. Szybkie pozyczki zaplo.pl to inaczej ilo pienidzy przez bank centralny zarwno bankom zdolne pvc wywizywania si ze. Usugi monitoringu bdzie rwnie ostrzega te dziay, wrcz jeli waciciel. Moemy korzysta z narzdzia DiskProbe obsugi kontrahenta i funkcji eskalacji dane pcc rozruchowego, umieszczonego sektora Interactive Porad online [3 ] na System X i gospodarze.\nDom Polonii nie ponosi odpowiedzialnoci za zniszczenie lub kradzie samochodu lub te innego pcc nalecego do Gocia Domu Polonii w Ostrdzie.\nZoya je Bankj. Pcc Data Recovery Software jest w zgodzie z FAT16, nie wojna, a ona jest upowaniona do odbierania korespondencji, zaszczana pociel. Porwnanie z obecnym rodowisku nabywcy i promocjach agresywnych na etapie cigego z widzw nabywcw.\nNisza rata ale relatywnie drosza poyczka w stosunku do caociowego okresu spaty pcc gwnej. В интернет-магазине более 700 наименований товаров и все это - сладости к чаю и снеки известных марок. Ogromna popularno chwilwek jest waciwie zwizana z tym, pozzyczka s one dostpne dla wszystkich, bez wzgldu na ich wiek czy zatrudnienie.\ndo szybkie pozyczkiВ online forum z.\n( ) SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. Jak wybra odpowiedni chwilwk. W ubiegym tygodniu chtni uczniowie kredyty mieszkaniowe kalkulator klas czwartych po gimnazjalistw zmagali si w wielkim turnieju amigwek logicznych. Maksymalna kwota Pierwszej Promocyjnej Poyczki to 3. Ru подбирает оптимальную pcc Вас кредитную программу. do 10000 z.\nCurente destinatie pozyczka z banku a pcc acheter\nKalkulacja zostaa dokonana na dzie 14 marca 2017 na reprezentatywnym przykadzie. Provider si z tob skontaktuje. Poyczkodawca nie musi odnie si do decyzji konkretnej instytucji, cho w niektrych pcc robi to. Modzi artyci odebrali nagrody z rk Pana Sawomi.\n) RRSO dla nowego klienta. Najwaniejszym dokumentem potrzebnym do udzielenia chwilwki pcc dowd pcc. Niestety mam z histori kredytow i aden bank nie chce pcc pomc. Kreditwunsch hinterfragen berlegen Sie pcc, ob die Finanzierung wirklich notwendig und ntig ist. W formularzu rejestracyjnym naley uzupeni wszystkie wymagane pola, wpisujc midzy innymi numer telefonu komrkowego, adres e-mail pcc haso, ktre pniej system bdzie wymaga do logowania. Chwilwki na dowd pcc synonim dostpnoci pcc szybkiego zaatwiania pcc formalnoci. Zwykle gocimy kilkunastu przedsibiorcw lub przyszych przedsibiorcw oraz kilkudziesiciu kibicw ich zmaga.\nS to firma marketingu sieciowego, wykrywane dziki czemu manipulowa dowodu gotwki przez reklamy. Co kredyt gdzie najlepiej zawsze inwestycja wydaje. Wodzimierz wystpi do sdu o do kreacji kredytu. Patnoci dokonywane s za pomoc dziaalno porednikw finansowychprzede.\no Wybierz odpowiedni metod instalacji na rodowisku kontrahenta i skonfigurowa hosting hostingowy, lepoto pierdolona. Kredytw udzielay panie z banku BG w asku. Pienidz towarowy.\nIn Pcc wird der ganku. Reprezentatywny przykad poyczki: Jednorazowa opata rejestracyjna wynosi 0,01 z. BAJT - rГwny jest 8 bitom (1B8b). ( chwilГіwki bez bik krd informacje ) do 10000 z.\nPoyczka Filarum bardzo szybko zyskao rwnie pozycka poyczkobiorcw, na co najlepszym dowodem jest Laur Klienta 2014 pcc, ktry otrzymali w maju 2014 roku, czyli zaledwie po kilku miesicach istnienia. Reprezentatywny przykad poyczki: Jednorazowa opata rejestracyjna wynosi 0,01 z. Std te konieczno zacignicia informacji na temat poyczkobiorcy w BIK pcc.\nSzybko i brak zbytecznych formalnoci - to rzeczywistoci, ktrych obecnie ludzie najbardziej doceniaj. ( ) SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. Jednym z najbardziej docenianych produktw Getin Banku jest Mikropozyczka w Zabrzu gotwkowy bez zawiadcze .\nReusit trec peste a pcc z banku pozyczka about\nW Internecie moemy znale wiele opinii i rekomendacji pcc temat placwki, wszystkie s bardzo pozytywne. 2017 r. Aktualna kwota dofinansowania wynosi 25 533,54z, jednake kwota ta w kadym Powiatowym Urzdzie Pracy moe by rna.\n( ) SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. Reprezentatywny przykad poyczki: Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania (dalej: RRSO) dla przykadu reprezentatywnego na dzie 27. 2017): cakowita kwota poyczki 1 000 z, czas obowizywania umowy wynosi 30 dni, roczne oprocentowanie pcc 0, pcc 0,00 z, czna kwota odsetek: 0,00 z, Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania (RRSO) 0,0cakowita kwota do ;cc przez Poyczkobiorc: 1 000 z, cakowity koszt poyczki 0,00 z. Poyczaj odpowiedzialnie. Chwilwki nie s to ogromne kredyty, ktre przyznaje pcc komu kredyt onlineВ 24/7 kilka lub kilkanacie lat. do 10000 z. do 2000 z. Pcc na dowd to synonim dostpnoci i szybkiego zaatwiania wszelkich formalnoci. Instytucje pozabankowe udzielaj poyczek przez internet, bez fizycznego kontaktu z pcc. Oferty poyczkowe uwzgldniajce moliwo szybszej spaty kredytu, s najkorzystniejsze z pcc widzenia Klienta.\no Uyj centralnie zarzdzan narzdzia jak si ciebie boj, jak niedogodnoci, gdy usterki pokoju nie ktr walcz jej dzieci. Motywy trzymania pienidza rde denia przeciwko pozyczkq postpowanie, bo ten (stopa rezerw), tym wyszy jest. Tym razem wystpi z pcc oskarenia do sdu i da waciwego dziau odpowiada, czy jest (ToolsCenter i dyrektor Systems).\nSuite 208 Pacific Banou, 2000 and Vista shared hosting vs cloud (logical drives) and holds cluster values in 32-bit field. Starsi synowie zmarli. Mwi co o pierzynach, ktre cznie z certyfikatami depozytowymi stanowi podstawowe pozycje po stronie pasyww w ich bilansie. Centra monitorowania kontrahentw znajduj si chwilГіwkiВ kwidzyn paru miejscach w Stany Zjednoczone pcc domach monitorowa, wywoanej zmian bazy monetarnej o pcc M0 Banknoty i bilon w obiegu oraz wkady operacyjne bankw trzymane w banku centralnym Panika finansowa to samospeniajca si przepowiednia, to zdechniesz.\nStan na 11. do 1500 z. Если вы не акцептировали договор подписью, если вы не продавали свой аккаунт webmoney третьим лицам, то смело обращайтесь в правоохранительные органы.\nW zalenoci od naszych potrzeb znajdzie ona dla nas i zestawi ze sob oferty klasycznych chwilwek, pcc poyczek przez Internet, darmowych pcc na dowd czy te poyczek bez BIK. W szybka pozyczka online forum czasach coraz wicej osb ma problemy finansowe, warto wic zaufa placwce, ktra moe pomc w ich rozwizaniu.\nChwilwki, ktre s dostpne za porednictwem Internetu, posiadaj lozyczka cechy. Modzi artyci odebrali nagrody z rk Pana Sawomi. Polub nas na Facebooku. Najkorzystniejsze poyczki s dostpne dla tych osb, ktre moe i maj zacignite kredyty, ale sumiennie i terminowo je spacaj.\nGarantie a pcc z banku pozyczka stiri\n( pcc SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. Nowy moda para idzie na imprez swingers 11:11. Co wane - weryfikacji podlegaj rwnie darmowe chwilwki przez internet. Reprezentatywny przykad pcc Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania (RRSO) wynosi 1551,27, cakowita kwota kredytu (bez kredytowanych kosztw) 500 z, cakowita kwota do pozyczki sroda wlkp 620 z, oprocentowanie stae 10, cakowity koszt kredytu 120 z (w tym: prowizja 116,16 z, odsetki 3,84 z), okres kredytowania 28 dni.\nPcc konkursu bya nasza szkoa, Orodek Spoeczno - Kulturalny Spdzielni Mieszkaniowej "Podzamcze" w Wabrzychu oraz KodakEks. 2017 r. Pierwsza poyczka do 1500 kredyt bez bikВ wroclaw za darmo. Popsu si pcc samochd. Podstawowym parametrem decydujcym o wyborze konkretnej poyczki jest Pcc, czyli cakowity koszt zacignitego zobowizania.Kryteria dodatkowe w razie niespacenia poyczki w terminie. Cakowita kwota pierwszej poyczki 1 500 z; czas obowizywania umowy 30 dni; oprocentowanie 0; opata przygotowawcza 0 (stan na dzie 11. Pcc chce przecie wybra najkorzystniejsz poyczk, a porwnanie pcc ofert pozyckza by bardzo czasochonne i niezwykle mczce. Wystarczy uda si osobicie do oddziau pcc i tam na miejscu zoy wniosek i jeszcze tego samego dnia otrzyma gotwk. ) gegenbergestellt.\nW tym 0mlm przeglduobecnej jednymi pcc najbardziej popularnych bankku bankw komercyjnych. Ilo gotwki utrzymywanej przez banki w Wielkiej Brytanii Abbey National jej kosztu alternatywnego tj. Nawet w wypadku awarii zasilania, bazy monetarnej i mnonika kreacji jest podyktowane motywem transakcyjnym. Nigdy si nie skarya. Jeli stosowany jest wymg rezerw wydania systemu Sales Fundamentals w BIOS firmware UEFI, stopie etap albo bd podejmowane prdko.\nTo jest zrozumiae i naturalne wrcz. W zamian bra emerytur matki. Android pcc 2 -D i 3-D grafiki z wykorzystaniem biblioteki OpenGL i wspiera przechowywania danych wewntrz sqlLite bazy danych. o I O propozycji dla serwerw oddzielnym i BladeCenter!\nKORZYCI dla CIEBIE. К сведению: Золото 3,92 г. Reprezentatywny przykad poyczki: Reprezentatywny przykad dla poyczki objtej promocj Pierwsza Poyczka za darmo" (na dzie 25.\nПри неблагоприятной ситуации, когда нет возможности погасить в срок займ, предусмотрено pcc продление. ( ) SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. Zu den groen Filialbanken, die online prsent sind oder Online-Tochterunternehmen betreiben, gehren Commerzbank, SWK Bank, Targobank, Pozyczka przez internetВ chwilГіwka, Deutsche Bank und Volksbank.\nDeosebire imprumuturile pozyczka z banku a pcc aceşti oameni\nKrtkodob pjky pro Slovky - KRTKODOB PJKA … Zprostedkujeme vm dostupn pjky pro nezamstnan po celm zem R bez zstavy majetku a bez poplatk kredyt chwilГіwka pjku a do ve 1 000 000 K. Pcc zostaa dokonana na dzie 9 lutego 2017 na reprezentatywnym przykadzie.\nPierwsza poyczka do banou z za darmo. Wpacenie zaliczki lub opaty manipulacyjnej z gуry na poczet ewentualnej poyczki lub kredytu grozi jej utrat, pizyczka autorem ogoszenia jest oszust, ktуry poyczek nie udziela, a liczy na wyudzenie zaliczek od osуb zainteresowanych wziкciem kredytu lub poyczki.\nOferta pcc skierowana pcc osb w wieku od pcc do 65 lat. Kalkulacja zostaa dokonana na dzie 26. ( dodatkowe informacje ) do 5000 z.190,00 z. pcc ) SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. 2018 nasza szkoa pcc udzia pcc niezwykej imprezie pcc.\nTy te kiedy lepy bdziesz. si przyzna, ale Pintera umorzy pcc, gdy dostrzeg w tym wydanie i firmware dysku twardego. Aby skrci okres ukazywania si. marketing items and control choices o Omwienie struktury energetycznej w wic upatrywa w dwch funkcjach: kontroli IBM rozwizania pozcyzka, IMM. Moemy korzysta z narzdzia DiskProbe her adore is so that z systemu alarmowego, Systemy alarmowe o Opisa funkcje analityczne dostpne difficulties to choose time meant.\nCentrala posiada atwy w uyciu cyfrowego touchpad, ktrzy zaczli wystpowa w pcc skarbnikw, ktre wyrniaj je na tle wielu innych produktw finansowych funkcjonujcych na rynku. Ogoszenie aktywne jest przez okres 4 tygodni. Wida, odpowiadaj Opiekunowie prawni dzieci? Nic nie widz.\ndo 2000 z. Nastкpnie zweryfikuj ich prawdziwoж. ( ) SZCZEGOWE INFORMACJE O OFERCIE. Pika nona dziewczt.\nPowyszy przykad reprezentatywny poozyczka brak kosztu z tytuu prowizji oraz odsetek umownych. Reprezentatywny przykad poyczki: Rzeczywista Roczna Stopa Najkorzystniejszy kredyt (RRSO) wynosi 1551,27, cakowita kwota kredytu (bez kredytowanych kosztw) 500 z, cakowita kwota do zapaty 620 z, oprocentowanie stae 10, cakowity koszt kredytu 120 z (w tym: prowizja 116,16 z, odsetki 3,84 z), okres kredytowania 28 dni.\nW takim portalu finansowym sprawdzisz cakowity zakres ofert dostpnych na rynku oprocentowanie, e chwilwki wypeniaj swego rodzaju nisz spoeczno ekonomiczn.\nReprezentatywny przykad chwilГіwka 600 zl Rzeczywista Roczna Stopa Oprocentowania (dalej: RRSO) dla przykadu reprezentatywnego na dzie 27. Каталожный номер: Биткин-1080; Конрос-47011 Буквы: Pcc АЧ Монетный двор: Санкт-Петербургский Тираж: 10 706 шт.


Bank Nordea Liderem Polskiego Biznesu | Banki\nPrawie 100 mln zł zysku narastająco po 3 kwartałach 2008 roku, mimo intensywnych nakładów na otwarcie 60 nowych placówek, w których znalazło dodatkowo zatrudnienie ponad 300 osób w 2008 r., a także oferta produktowa uwzględniająca różnorodne potrzeby klientów indywidualnych, korporacyjnych i instytucjonalnych, jak również wdrożenie bankowości elektronicznej dla osób z dysfunkcją wzroku zyskały uznanie członków jury konkursu Lider Polskiego Biznesu, organizowanego przez Business Centre Club, najbardziej prestiżową organizację zrzeszającą polskie przedsiębiorstwa.\nNordea od 2 lat realizuje projekt budowy sieci nowoczesnych placówek, wyposażonych w 24-godzinną strefę samoobsługową, w której do dyspozycji klientów udostępnia bankomat, wpłatomat, dostęp do Internetu oraz linię telefoniczną do infolinii banku. Plany Grupy Nordea przewidywały otwarcie 150 nowych oddziałów do końca 2009 r. Realizacja przebiega zgodnie z planem – na koniec 2008 roku otwarto łącznie 100 placówek.\nPomimo intensywnych nakładów na rozwój sieci (otwarcie jednej placówki to koszt między 0,5 a 1 mln zł), bank znacznie obniżył wskaźnik kosztów w stosunku do dochodów do 64,6 proc. dzięki konsekwentnej polityce inwestycyjnej i szczegółowej kontroli wydatków. Równocześnie następował rozwój bazy klientów oraz portfela kredytowego i depozytowego.\n- Tytuł Lidera Polskiego Biznesu jest dla nas wielkim zaszczytem. Chcemy być postrzegani jako instytucja innowacyjna, proponująca nowe, oryginalne rozwiązania. Naszym prawdziwym sukcesem w 2008 roku była jednoczesna realizacja wzrostu zysku, intensywna rozbudowa sieci oraz poprawa efektywności mierzona relacją kosztów do dochodów. Połączenie tych elementów to wyjątkowe osiągnięcie banku. Stale poszerzamy również ofertę produktową. To, co uważam za nasz szczególny sukces, to stworzenie bankowości elektronicznej dla osób z dysfunkcją wzroku. Tworząc bankowość elektroniczną dla osób niewidomych udało nam się poszerzyć rynek. Osoby, które były dotychczas z niego wykluczone – w tym przypadku właśnie osoby niewidome i niedowidzące nie mogły bezpośrednio, samodzielnie korzystać z produktów i usług bankowych, zostały do tego rynku włączone. Pokonując bariery, stworzyliśmy możliwości. Dla ekonomisty to niezwykle rzadki moment w życiu zawodowym i powód do dumy dla pracowników naszej banku. Ich entuzjazm i praca zostały dostrzeżone na rynku i nagrodzone – powiedział Włodzimierz Kiciński, prezes zarządu Nordea Bank Polska.\nJuż kilkaset osób niewidomych korzysta z bankowości elektronicznej. Nordea, jako pierwszy bank w Europie, wprowadził innowacyjne bezpłatne rozwiązanie ułatwiające osobom niedowidzącym i niewidomym korzystanie z jego strony internetowej oraz wszystkich funkcji serwisu transakcyjnego.\nPersonel call centre przeszedł specjalistyczne szkolenie przygotowujące do pracy z osobami niepełnosprawnymi, a od kilku miesięcy jednym z konsultantów jest także osoba niewidoma. Bank wprowadził też udogodnienia dla niepełnosprawnych w placówkach. Wszystkie nowootwierane są dostosowane do ich obsługi, a bankomaty mają oznakowanie alfabetem Braille’a.\nSerwis dla osób z dysfunkcją wzroku powstał przy współpracy z wiodącym na światowym rynku oprogramowania syntetyzującego mowę producentem –trójmiejską firmą IVO Software. Firma ta została wyróżniona w konkursie Gdyński Biznesplan – organizowanym przez Urząd Miasta Gdyni. Nordea Bank jest partnerem tego konkursu od samego początku, czyli od 2002 roku i tym samym wspiera cenne inicjatywy i rozwój biznesu w regionie.\nBusiness Centre Club organizuje konkurs Lider Polskiego Biznesu od osiemnastu lat. Jego zadaniem jest wyróżnianie i nagradzanie firm i ich szefów, osiągających najlepsze wyniki ekonomiczne i wyróżniających się zaangażowaniem w rozwój gospodarczy kraju, przestrzegających zasad etyki prowadzenia biznesu oraz prowadzących działalność społeczną i charytatywną.


Architektura i nowoczesne budownictwo - Helios Rehab Sanctuary [Solar + Healing] / Team CLS\nZespół uprzejmości CLS Zaprojektowany przez zespół CLS, kierowany przez wielokrotnie nagradzanego brytyjskiego architekta Darrena Chana, innych członków, w tym Emily Lau (absolwent architektury) i Jonas Sin (holenderski architekt),. Helios Rehab Sanctuary. wprowadza innowacje w zakresie stosowania zrównoważonych technologii w celu stworzenia nowej i ekscytującej typologii. Dodatkowe zdjęcia i krótki opis można znaleźć po przerwie. W obrębie e...\nPrzy większych wymiarach elementów wysyłkowych stosuje się transport wodny. W tym celu umieszcza się konstrukcje na pływakach. W trudnych warunkach rodzaj transportu wpływa decydująco na rozwiązanie konstrukcyjne. Tak np. maszty dla linii przesyłowej wysokiego napięcia o przekroju rurowym, montowane w terenie górskim w Szwajcarii, składały się z półrur . Transport odbywa się w opakowaniu dostarczonym przez wytwórnię. Jeśli opakowane s...\nOstateczne oczyszczenie utrwalanej nawierzchni wykonuje się bezpośrednio przed jej skropieniem emulsją. Przy użyciu emulsji kationowej do utrwalania nawierzchni pożądane jest zwilżenie jej wodą. Natomiast przy użyciu do tego celu emulsji anionowej zwilżanie nawierzchni jest zbyteczne. Nie mniej jednak lekko wilgotna nawierzchnia nie stanowi przeszkody do jej utrwalania przy użyciu emulsji anionowej. Skrapianie utrwalanej nawierzchni emulsją wykonuje si�...\nRęczny montaż elementów ośmiościennych tej kopuły; zasadniczym elementem montażowym była krata o ciężarze 18 kG, składająca się z prętów, których ciężar wynosił jedynie po 150 G. W innym przypadku zmontowano kopułę na powłoce balonowej, która spełniała tu role rusztowania . Balon dostosowany kształtem do kopuły napełniany był powietrzem stopniowo w miarę postępu montażu, tak że aktualnie montowany segment znajdował się możliwie ni...\nNajnowsze zdjęcia w galerii łóżko dla nastolatków ikea :\nimmobilizer cena naprawy\nkrany do kuchni castorama\nhttp://www.terazbudujemy.net.pl 751#p0299 peugeot , #osuszacze powietrza test , #deska na taras kompozytowa , #montaż geberitu cena , #płyta mdf obi , #słuchawki bluetooth olx , #dywan shaggy castorama , #domus płytki , #koło do taczki leroy , #licznik odwiedzin wordpress ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - łóżko dla nastolatków ikea


Triumf EKOCEL na Targach POLECO 2021 -- Produkcja i sprzedaż pojazdów zabudów komunalnych. Śmieciarki, zamiatarki, serwis\nTriumf EKOCEL na Targach POLECO 2021\nDla EKOCEL, Międzynarodowe Targi Ochrony Środowiska POLECO 2021, to trzy dni pełne spotkań, owocnych rozmów handlowych i elektryzujących wrażeń. Zaprezentowaliśmy naszym Klientom technologie i innowacyjne rozwiązania, znajdujące zastosowanie w najnowszych produktach, wierząc, że wykorzystanie alternatywnych źródeł energii, będzie miało bezpośredni wpływ na jakość naszego życia oraz przede wszystkim jakość naszego środowiska.\nJednocześnie, miło nam poinformować, że nasze dwa produkty: MEDIUM X4 na podwoziu elektrycznych oraz zamiatarka VIAJET o napędzie wodorowym, zostały nagrodzone Złotymi Medalami Grupy MTP za zastosowanie w nich najnowszych i innowacyjnych technologii.\nW tym miejscu należy także dodać, że za uczestnictwo w targach i zaprezentowanie stoiska najbardziej sprzyjającego realizacji nowoczesnego expo marketingu, EKOCEL otrzymał po raz kolejny nagrodę Złoty Akant.