Warzywa i owoce w smacznej formie soków – Bobo Frut Pomidorek i Bobo Frut Dyniek! - Dziecijedza.pl | Dziecijedza.pl\nStrona główna » Na zakupy » Warzywa i owoce w smacznej formie soków – Bobo Frut Pomidorek i Bobo Frut Dyniek!\nWarzywa i owoce w smacznej formie soków – Bobo Frut Pomidorek i Bobo Frut Dyniek!\nLut 25, 2015 przez Dziecijedza.pl\nKształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych jest ważne już od pierwszych miesięcy życia malucha. Z tego powodu warto zadbać o to, by w odpowiednim czasie poznał on jak najwięcej smaków różnorodnych warzyw, ponieważ to właśnie ich akceptacja bywa trudna. Aby pomóc rodzicom i ich pociechom w odkrywaniu nowych, nieznanych smaków i konsystencji, Bobo Frut wprowadził dwa unikatowe soki z pomidorem i z dynią – Bobo Frut Pomidorek i Bobo Frut Dyniek.\nŚwieże i dojrzałe warzywa pochodzące z zaufanego źródła są szczególnie trudno dostępne w okresie zimowym. Soki Bobo Frut przygotowane na bazie naturalnych przecierów stanowią idealne urozmaicenie posiłków w tym czasie. Wprowadzenie do diety dziecka nowych, warzywnych smaków często staje się niełatwym zadaniem i wymaga wiele cierpliwości. Jednak ważne jest, aby w codziennym menu znalazła się ich odpowiednia porcja, ponieważ dostarczają one małemu organizmowi cennych składników odżywczych. Jak zatem „przemycić” do diety dziecka nowe, warzywne smaki? Pierwsze warzywa mogą pojawić się m.in. w formie gładkich przecierów, zup i soków przecierowych. Wszystkie te produkty dostarczają cennych witamin i składników mineralnych, jak również błonnik.\nWychodząc naprzeciw potrzebom rodziców oraz ich dzieci, marka Bobo Frut wprowadziła do swojego portfolio dwa nowe soki – Bobo Frut Pomidorek i Bobo Frut Dyniek. Unikatowe połączenia owoców i warzyw przygotowane na bazie naturalnych przecierów, nie zawierają dodatku cukru (zawierają naturalnie występujące cukry) i są idealnym sposobem na „przemycenie” warzyw i owoców do diety dziecka. Receptury zostały opracowane przez specjalistów Nestlé w dziedzinie żywienia najmłodszych, a smak zyskał pozytywną opinię mam. Soki Bobo Frut Pomidorek i Bobo Frut Dyniek są również wspaniałym urozmaiceniem diety w okresie zimowym, kiedy dostępność świeżych owoców i warzyw jest ograniczona.\n· Bobo Frut Pomidorek – dedykowany specjalnie dla maluchów już po 6. miesiącu życia sok przecierowy na bazie pomidora. Wyjątkowe połączenie przecieru pomidorowego z sokiem winogronowym i dodatkiem marchewki może ułatwić akceptację nowego smaku!\n· Bobo Frut Dyniek – smakowita kompozycja warzyw i owoców. Unikatowe połączenie winogron, pomidora, dyni i marchewki sprawi, że wkomponowanie warzyw do diety dziecka może stać się prostsze niż kiedykolwiek!


Donek, zostań sołtysem! - NaszeMiasto.pl\naktualizacja: 08.11.2010 18:52\nPoniedziałek, godz. 16:22. Zwabiony mą podświadomą potrzebą interakcji z władzą, palec wskazujący przesunął się powoli po telewizyjnym pilocie na guzik oznaczony numerem drugim. Chwila wahania i ta myśl bębniąca wciąż w głowie - nie rób tego... nie rób tego... nie rób tego... - Krew dopływa silniej do palca, który powoli i całkowicie bezwładnie opada na guzik. W jednej sekundzie - ciemność, potem błysk i trzask. Serce bije już mocniej. Program drugi TVP, zapomniany - dawno nie oglądany, ale cóż to?! Tak! To ten głos, ten kojący głos - przesączony, wręcz ociekający miłością i szczęściem.\nMówi do mnie premier, mówi też do swoich samorządowych kandydatów na sołtysów, wójtów, burmistrzów, prezydentów: "musicie być z dala od polityki, musicie budować drogi i mosty..." Kilka zwykłych słów, a jakże wielki przekaz - jakże prawdziwy, jakże bolesny. Pod napływem słów premiera, umysł mój zupełnie zatracił kontakt z rzeczywistością, zaczął szybciej pracować i przetwarzać przekaz przesłany przez szefa rządu naszego. Nagle olśnienie - polityka to bagno, smród, bród i umysłowo-ideowe ubóstwo. Ciągłe kłamstwa, matactwa, cwaniactwa, afery, przekręty, wykręty i wkręty. Istna "sodoma i obora", od których nawet politycy (sic!) trzymać się chcą z daleka.\nPoruszony szczerością Donalda Tuska, zastanawiam się, dlaczego Donald w polityce w ogóle jest?! Co on tam robi? Co chce osiągnąć? Dokąd zmierza i jaką idzie drogą? Bo chyba nie drogą kłamstwa, matactwa, cwaniactwa, przekrętów i wkrętów?\nDonek, jak Ci tak bardzo przeszkadza polska polityka, jak jest taka zła, nienawistna, denna i zmienna, a przy okazji - jakbyś chciał zrobić coś dla ludzi i przykładowo drogę zbudować jakąś i most, to wójtem zostań, albo sołtysem chociaż. Zaszyj się na wsi i buduj, buduj i raz jeszcze buduj - z dala od polityki, z dala od bagna.\nŹródło: Donek, zostań sołtysem! - Miejscowości NaszeMiasto.pl


57 edycja podsumowania współzawodnictwa schronisk młodzieżowych za nami - Szkolne Schronisko Młodzieżowe w Lubachowie\nNajlepsi z najlepszych w dziedzinie turystyki odebrali wyróżnienia z rąk prezesa ZG PTSM Waldemara Domarańczyka i otrzymali listy gratulacyjne podpisane przez Minister Edukacji Narodowej Annę Zalewską, podczas uroczystej gali w MDSM Krzyżowa.\nW gronie tegorocznych laureatów, na najwyższym podium znalazło się również nasze SSM.\nTegoroczne Złote Wyróżnienie jest czwartym z rzędu, które otrzymała gminna placówka\nw ostatnich latach. Złote Wyróżnienie przyznane czwarty rok z rzędu naszemu schronisku jest potwierdzeniem właściwie realizowanych programów edukacyjnych skierowanych do dzieci\ni młodzieży oraz działań na rzecz rozwoju placówki. Jednym z działań realizowanych\nw schronisku są muzyczne warsztaty. Efekty tej pracy zaproszeni goście mieli okazję usłyszeć na żywo.\nCelem współzawodnictwa jest inspirowanie dyrektorów, wychowawców i personelu pomocniczego schronisk młodzieżowych do stworzenia w swoich placówkach możliwie najlepszych warunków do zakwaterowania i pobytu dla młodzieży biorącej udział\nw wycieczkach, obozach wędrownych oraz różnych formach wypoczynku. Konkurs jest także znakomitą formą promocji wyróżnionych placówek zarówno na etapie oddziałowym jak również podczas podsumowania centralnego – podkreślała Maria Łazarz, wiceprezes Zarządu PTSM.\nW tegorocznej edycji na 162 schroniska w całej Polsce, do ścisłego finału zakwalifikowanych zostało 61 obiektów, 52 schroniska całoroczne i 9 sezonowych. W kategorii obiektów całorocznych przyznano 36 złotych, 11 srebrnych i 5 brązowych wyróżnień. Natomiast\nw kategorii schronisk sezonowych Zarząd PTSM postanowił przyznać 6 złotych, 2 srebrne\ni 1 brązowe wyróżnienie.\nZa całokształt współpracy na rzecz Polskiego Towarzystwa Schronisk Młodzieżowych: wójt gminy Świdnica Teresa Mazurek, przewodnicząca Rady Gminy Świdnica Regina Adamska, dyrektor Gminnego Zespołu Oświaty Maria Jaworska oraz prezes Fundacji „Krzyżowa” dla Porozumienia Europejskiego Rafał Borkowski otrzymali medale 90-lecia PTSM, jako osoby szczególnie zasłużone w upowszechnianiu turystyki i aktywnego wypoczynku wśród dzieci\nPo oficjalnej gali goście zwiedzili Krzyżową, Kościół Pokoju i spacerowali po świdnickim rynku. Wieczorem w świetlicy wiejskiej w Bystrzycy Górnej odbyła się kolacja z programem artystycznym.\nNiedzielne przedpołudnie upłynęło na rozmowach i wymianie doświadczeń oraz dzieleniu się dobrymi praktykami i rozwiązaniami stosowanymi w poszczególnych schroniskach.\nPrzed wyjazdem uczestnicy podsumowania mieli okazję zobaczyć w pełnej okazałości tamę\nw Lubachowie i zwiedzili elektrownię wodną.\nWszystkim wyróżnionym składamy gratulacje i życzymy dalszej owocnej pracy.\nDyrektor Sebastian Krzywda wraz z załogą SSM Lubachów.\nSerdeczne podziękowania za pomoc przy organizacji podsumowania składamy:\nStowarzyszeniu „Trzy Sosny” z Bystrzycy Górnej\nPani Sylwii Danisiewicz z Zespołem Pieśni i Tańca „Bystrzyca”\nPanu Tadeuszowi Szarwarynowi i rozśpiewanym dzieciakom Gminy Świdnica\nSzkolnemu Schronisku Młodzieżowemu przy Zespole Szkół Hotelarsko-Turystycznych w Świdnicy\nIntermarche Supermarket w Galerii Świdnickiej\nOgrodnictwu Mitek w Grodziszczu\nTauron Ekoenergia Jelenia Góra\nDziękujemy za zdjęcia Schronisku Młodzieżowemu PTSM "Alko"


Włączyliśmy kilka dodatkowych zabezpieczeń, powinno pomóc.\nChyba jednak nie pomogło.\nMoże jakieś poranne dyżury antyspamowe - bo z tego co widzę, to się nad ranem pojawia.\nProponuję zaktualizować temat "Promocje w sklepach (MM/Saturn/Empik)" poprzez usunięcie z nazwy Saturna, którego już nie ma.\nCzyli nic z tym nie robicie i temat nadal będzie fałszował rzeczywistość?\n26-02-2019, 19:27 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-02-2019, 19:31 przez Mateusz.)\nCo do nazwy tematu z promocjami to Saturn już z niej zniknął. Chwilę to trwało, bo zmiana nazwy tak ważnego dla forum tematu musiała zostać odpowiednio przeprowadzona, żeby Google nie miało problemu z jego indeksowaniem.\nPrzy okazji ogłoszenie na temat komiksowego działu na forum. Dzisiaj został on wyłączony, a na głównej stronie forum znajduje się przekierowanie do nowego forum dla komiksiarzy: KOMIKSpec.pl. Oczywiście korzystając z okazji, wszystkich miłośników komiksów zapraszamy do rejestracji i dyskusji w nowym miejscu.\nSpamerzy w natarciu widzę...\nCo tu się wyrabia Myślałem , że trafiłem gdzie indziej\nJedno źródło spamu udało się zablokować, to teraz pojawiło się drugie, chińskie. Pewnie skończy się na ręcznym potwierdzaniu kont.\nJa pierdziele. Dzisiaj to jakiś armageddon z tymi chińskimi znaczkami i ilością nowych wątków!


Abp Hoser: ONZ i UE wspierają aborcję w krajach misyjnych - Wydarzenia - Komisja Episkopatu Polski ds. Misji\nONZ i UE wspierają aborcję w krajach misyjnych. To jest brutalna akcja prowadzona przez organizacje międzynarodowe – mówi dla portalu misyjne.pl i dla czasopisma „Misyjne Drogi” abp Henryk Hoser.\nOrdynariusz diecezji warszawsko-praskiej w rozmowie z redaktorem naczelnym „Misyjnych Dróg” o. Marcinem Wrzosem OMI bardzo jasno objaśnia strategię, jaką przyjmują organizacje międzynarodowe wspierając aborcję. – To jest brutalna akcja prowadzona przez organizacje międzynarodowe począwszy od ONZ i jej agend aż do Unii Europejskiej. Te organizacje używają eufemizmów. Termin: zdrowie reprodukcyjne oznacza tak naprawdę walkę z rozrodczością. Organizacje międzynarodowe przymuszają do jego wprowadzania środkami natury ekonomicznej. Daje się biednemu państwu ekwiwalent pieniężny za to, że wprowadza się program sterylizacji czy szkodliwą, twardą, hormonalną, długotrwałą antykoncepcję wśród swoich obywateli – mówi.\nNa szczęście abp Hoser widzi alternatywę dla tego procederu. – Gdy 20 lat byłem na misjach w Rwandzie (1975–1996), opracowałem program będący odpowiedzią na tego typu działania. Ludzie, którzy na podstawie sygnałów, symptomów swojego ciała nauczyli się obserwować swoją płodność, mogą nią świadomie kierować – wyjaśnia. – Kiedy w zeszłym roku ponownie odwiedziłem ten kraj, zauważyłem, że program, który rozpocząłem, absolutnie pionierski i nowatorski, ogromnie się rozwija. Jestem pod wrażeniem ich osiągnięć. Program ma poparcie biskupów i miejscowych władz. To alternatywa dla antykoncepcji, która jest rujnująca w tamtych warunkach. Zresztą nie tylko w tamtych – podsumowuje.\nZdaniem arcybiskupa, Afryka jest w dzisiejszych czasach obiektem działania jeszcze gorszego niż poprzedni kolonializmu. – Dawne metropolie kolonialne inwestowały w swoje kolonie. Wspólnie z miejscową ludnością realizowały projekty w zakresie szkolnictwa, opieki zdrowotnej, infrastruktury, energetyki. W takiej Kinszasie (Demokratyczna Republika Kongo) istniała dawniej stocznia rzeczna, produkująca statki pływające do dziś. Dziś stoczni nie ma. Dawniej z Kinszasy prowadziła linia kolejowa do Lubumbashi, której dziś nie ma. Nie ma dawnych mostów, szos, które się rozpadły. Koncerny i korporacje międzynarodowe eksploatujące te kraje nie dbają o nie i o ich mieszkańców. Walka o złoża surowców w Afryce pomiędzy USA, Chinami i Unią Europejską też nie działa korzystnie na te kraje. Z drugiej strony istnieje ogromny nacisk kultury globalizacyjnej – skrajnie świeckiej, lewackiej, pozbawiającej kulturę Afrykańczyków religijnego, tradycyjnego wymiaru. Szybko postępuje ekspansja wojowniczego islamu - mówi abp Hoser.\nZapytany, czy z polskiego Kościoła wyjeżdża jego zdaniem dużo misjonarzy, odpowiedział: "Zdecydowanie za mało jak na możliwości polskiego Kościoła – nawet dzisiaj, przy zmniejszającej się liczbie powołań. Warto porównać to chociażby z Holandią. Jeszcze niedawno z tego niewielkiego kraju pochodziło 15 tysięcy misjonarzy. Te nasze liczby, które oscylują w wokół dwóch tysięcy, są zatem niewielkie" – ocenił. Wyjaśnił następnie, co jest tego przyczyną: "Widać z tego, że mamy jeszcze małą świadomość misyjną, która nie dotarła do Kościołów lokalnych. Nadal mamy ogromne możliwości posyłania misjonarzy, chociażby ze zgromadzeń zakonnych – z których niektóre są specyficznie misyjne, np. werbiści, kombonianie, oblaci".\nByły przewodniczący Papieskich Dzieł Misyjnych podkreślił również, jak ważne jest przygotowanie świeckich. – Trzeba pokornie przyznać, że przygotowanie świeckich do wyjazdu na misje jest jeszcze w powijakach. Niektóre zgromadzenia zakonne, np. salezjanie, robią to bardzo dobrze. Jednak wydaje mi się, że przygotowanie świeckich powinno mieć inną formę i treść niż to, które proponuje się zakonnikom czy księżom diecezjalnym - powiedział. Arcybiskup wyjaśnił także zagrożenia krótkotrwałych wolontariatów misyjnych. – Taki wyjazd może być bardziej obciążeniem niż pomocą. Potrzebne są kompetencje językowe, kulturowe. Trzeba tych „żółtodziobów misyjnych” wprowadzać, dbać o nich, wyjaśniać im, być ich tłumaczem. I gdy taki człowiek zacznie to wszystko rozumieć, już musi wracać do kraju - dodaje abp Hoser.


I don't like spiders - recenzja aplikacji na iOSa i Androida. | W Co Się Bawić - Mobilne aplikacje dla dzieci na iPada, iPhone'a, Androida.\nStrona główna » Android » I Don’t Like Spiders, They Walk On The Sky.\nCzy Wasz maluch boi się pająków? I Don’t Like Spiders sprawi, że na zawsze przestanie lub będzie się lękał jeszcze bardziej! Pośredniego rozwiązania raczej nie przewidujemy.\nAplikacja ma formę interaktywnej książeczki. Czytelnik bierze w historii „czynny” udział – może upodobnić do siebie postać głównego bohatera – zdecydować o jego płci, karnacji i fryzurze.\nOpowiadanie zaskoczyło nas osobliwą fabułą, dlatego czujemy się zobowiązani ją Wam przedstawić.\nW domu pojawia się nieproszony gość w osobie czarnego pająka. Jego wizyta skutkuje atakiem paniki u głównego bohatera (małego chłopca lub dziewczynki, w zależności od tego, którą opcję dzieci wybiorą na początku zabawy). Całe szczęście w kryzysowym momencie nadchodzi opanowany i rozsądny tata, który inicjuje proces oswajania malucha z sześcionożnym potworem. Zaczyna się znakomicie: rodzic wyjaśnia dziecku, że pająk wcale nie ma łatwego życia. Co więcej, dorosły uzupełnia wykład teoretyczny ćwiczeniami praktycznymi. Aby poczuć się jak prawdziwy pająk, tata i jego dziecko doklejają sobie dodatkowe nogi, oczy, a nawet próbują upleść sieć.\nJuż, już mamy nadzieję, że pod wpływem książeczki nasze dzieci staną się entuzjastami pająków (a przynajmniej przestaną się ich bać), gdy nagle dzieje się coś niespodziewanego. Tata i dziecko zaplątują się w sieć, a pająk potwór szykuje się do skonsumowania ofiar w ramach drugiego śniadania. Tragicznemu zakończeniu historii zapobiega pojawienie się mamy, która łapie pająka do słoika, przecina nożyczkami poplątane sznurki i każe bohaterom ekspresowo posprzątać panujący w pokoju, straszliwy bałagan.\nJuż pierwsza strona aplikacji zachwyciła nas ilustracjami – są zabawne i znakomicie współgrają z wyświetlanym tekstem (który z kolei pojawia się w przeróżnych fragmentach ekranu, w najdziwniejszych konfiguracjach!). Korzystając z I Don’t Like Spiders nie zapomnijcie uruchomić dzieciom opcji Read to me – warto posłuchać przyjemnego głosu lektora i jego wesołej interpretacji. Pamiętajcie również, by pokazać maluchom, że mogą upodobnić do siebie głównego bohatera – taka możliwość na pewno przypadnie im do gustu.\nŁadnie ilustrowana aplikacja o zaskakującej fabule.\nNiestety, obsługa książeczki pozostawia wiele do życzenia. Opowiadanie musimy za każdym razem rozpoczynać od pierwszej strony (nie ma możliwości dowolnego przeskakiwania pomiędzy planszami), nie da się również przełączyć „kartki” na kolejną, zanim lektor nie odczyta całego tekstu. Z kolei, jeśli nasz maluch nie usłyszy jakiegoś fragmentu, nie będzie mógł odsłuchać go ponownie (no chyba, że zacznie czytanie od pierwszej strony).\nMarudzimy, że książeczka mogłaby mieć więcej elementów interaktywnych, ale za to doceniamy, iż twórcy zadbali o wzbogacenie aplikacji o chociaż jedną mini grę.\nStosunek do fabuły to naszym zdaniem kwestia indywidualna. Z książeczki można wyciągnąć dwa wnioski: pająki faktycznie są straszne lub tylko takie się wydają. Konkluzja naszych dzieciaków zbliżona była niestety do pierwszej opcji. Sporo czasu zajęło nam przekonanie maluchów, że pająki tylko wyglądają na straszne (a i tak mamy wątpliwości, czy dzieci przyjęły naszą argumentację).\nJakie jest Wasze zdanie na temat powyższej książeczki? Czy przesadzamy, poszukując w aplikacji pouczających i edukacyjnych treści? Może I Don’t Like Spiders ma to być po prostu mrożąca krew w żyłach historia na Halloween? Jak myślicie?\nładne, zabawne ilustracje\nświetna interpretacja lektora\nw pakiecie jedna mini gra\nmożliwość decydowania o wyglądzie głównego bohatera\nosobliwa fabuła, nie dla każdego dziecka\nmało elementów interaktywnych\nniewygodna interakcja – czytanie trzeba zaczynać zawsze od pierwszej strony, nie da się swobodnie przeskakiwać pomiędzy planszami\nTwórca: A Maxwell


Kombinezon najnowsze artykuły i zdjęcia - Strona 2\nKombineZONE, czyli strefa dla jednoczęściowców!\nTego lata kombinezony przeżywają swoisty renesans. I nic w tym dziwnego. Są modne, wygodne i niezwykle praktyczne.\nOdpowiedni strój na szaleństwo na stoku\nZima to nie tylko czas narzekania na mróz, chlapę i śnieżycę. To także pora roku wyczekiwana ze zniecierpliwieniem przez wiele osób. Dlaczego? Bo wreszcie można rozpocząć białe szaleństwo - wyjeżdżając na narty czy snowboard.\nTa luksusowa tkanina to esencja kobiecości, jej delikatna i chłodna natura sprawia, że idealnie nadaje się do letnich stylizacji. Krótka szeroka bluzka o kroju nietoperza będzie świetnie wyglądać z krótkimi szortami i rzymiankami.\nSpódnica, spodnie czy sukienka?\nKombinezony stały się w tym sezonie bardzo popularne. Można było je znaleźć na wiosenno-letnich pokazach , a później na sklepowych półkach na całym świecie.


Microsoft rozszerza politykę zwrotów na „Cyberpunka” - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 18-12-2020, 18:57\nMicrosoft zwróci pieniądze niezadowolonym graczom, którzy kupili „Cyberpunka” w Microsoft Store. Gra pozostanie jednak w sprzedaży na tej platformie.\n„By zapewnić wszystkim graczom jakość, której spodziewali się po konsolach Xbox, do odwołania rozszerzamy możliwość zwrotu gry na wszystkie osoby, które zakupiły cyfrową wersję Cyberpunk 2077 w sklepie Microsoft” – poinformował Xbox.\nPodano też, że do dzisiaj przyznano zwroty znacznej liczbie graczy, którzy o to poprosili.\n„Zdajemy sobie sprawę, że pracownicy CD Projekt RED bardzo ciężko pracowali nad stworzeniem „Cyberpunka 2077” w wyjątkowo niesprzyjających warunkach, ale wiemy też, że część graczy jest bardzo niezadowolona z tego, jak gra działa na starszej generacji konsol“ – czytamy w oświadczeniu.\nPrzedstawiciele CD Projektu informowali wcześniej, że nie jest rozważanie wycofanie gry ze sprzedaży w Microsoft Store. Pytania w tej sprawie pojawiły się po tym, jak Sony zdecydowało się do odwołania wycofać „Cyberpunka” ze sprzedaży z Playstation Store.\nGaming / Microsoft rozszerza politykę zwrotów na „Cyberpunka”


Znaleziono 8420 wyników\ndzisiaj, o 08:21\nNie wiem, czy pięknie. Z tego co widzę, to chyba nie wszystko będzie odtworzone na elewacji budynku.\n18 mar 2018, o 09:46\nAle banki i tak o 18 były zamknięte i w weekendy też. A pamiętacie jak jeden z odwołanych prezydentów zapowiadał, że w jednej z kamienic niedaleko ratusza, chyba nawet na Śródmiejskiej. Powstanie centrum związane z kulturą, nie wspomnę o ciekawym projekcie na ul. Fabrycznej z którego też nic nie wys...\n14 mar 2018, o 14:41\nDzięki. Miałem małą nadzieję na coś ciekawszego.\n14 mar 2018, o 14:40\nTemat: Nowy Blok mieszkalny z garażami w Skalmierzycach- II ETAP\n14 mar 2018, o 14:38\n13 mar 2018, o 13:58\nDzięki Dybek. Kaliszowi przybyło kolejne paskudztwo jak sądzę.\n13 mar 2018, o 13:57\n13 mar 2018, o 12:55\n11 mar 2018, o 12:38\n11 mar 2018, o 12:37\nTemat: Wielopiętrowe garaże\n10 mar 2018, o 23:38\nKiedy my się zastanawiamy, czy powstanie w Kaliszu coś wyższego i słyszymy często oburzenie kaliszan na 6 piętrowe bloki. To w niewielkim Rzeszowie szykują kilka wieżowców. http://www.nowiny24.pl/wiadomosci/rzeszow/a/wiezowce-nad-zalewem-w-rzeszowie-beda-najwyzsze-na-podkarpaciu,11810508/ http://rze...\n10 mar 2018, o 13:11\nW czarnej d...e :( Dlaczego u nas takie rzeczy nie powstają? Przecież nasza aglomeracja ma bardzo podobną liczbę mieszkańców. http://rzeszow-news.pl/rusza-budowa-asseco-innovation-hub-rzeszowie-400-nowych-miejsc-pracy/ http://rzeszow.wyborcza.pl/rzeszow/7,34962,21535742,deloitte-w-rzeszowie-dwukrotn...\n10 mar 2018, o 13:06\nTemat: Kalisz ośrodkiem rozwoju przemysłu lotniczego?\nTo chyba to po wszystkim. http://www.defence24.pl/800-miejsc-prac ... a-w-polsce\n10 mar 2018, o 09:29\n8 mar 2018, o 23:21\n8 mar 2018, o 14:51\nOn chciał Kalisz poszerzyć, a nie rozwinąć. A to duża różnica.\n8 mar 2018, o 10:46\n7 mar 2018, o 21:20\nHahahha serio? hahaha


Francuskie wiatraczki ze śliwkami - Wypieki Beaty\nStrona główna / Przepisy / Ciasta / Ciasta owocowe / Francuskie wiatraczki ze śliwkami\nRozumiem, że już przygotowaliście własne ciasto francuskie (a w zasadzie jest to ciasto francuskie drożdżowe) do domowych croissantów (kto go nie zrobił, marsz do kuchni :)).\nPoza rogalikami możecie upiec z niego proste, ale za to efektowne ciasteczka – np. francuskie wiatraczki ze śliwkami.\nOczywiście możecie wykorzystać tu też kupne ciasto francuskie – jeśli jest w formie mrożonej, to trzeba go przed pieczeniem rozmrozić.\nokoło 8 - 10 śliwek\nokoło 12 zblanszowanych migdałów\newentualnie roztrzepane jajko do posmarowania\nCiasto rozwałkuj na prostokąt.\nPodziel go na mniej więcej równe kwadraty - mi wyszło 12 sztuk\nNatnij rogi kwadratów w kierunku środka. Przyklej kawałki rogów do środka ciastka tworząc wiatraczek.\nTeraz możesz posmarować ciastko roztrzepanym jajkiem.\nNa środku każdego ciastka umieść połowę śliwki (przecięciem do góry), w miejscu pestki połóż migdała.\nPosyp ciastka cukrem i cynamonem.\nOdstaw na około pół godziny do wyrośnięcia.\nRozgrzej piekarnik do 210 stopni, a następnie zmniejsz do 180. Piecz ciastka przez około 15 minut - aż będą rumiane.


Niespełniony Artysta: sierpnia 2016\nOd dawna marzył mi się kosz do przechowywania kapeluszy. Odkąd pamiętam wzdychałam na filmach gdzie damy wnosiły pakunki, a wśród nich zawsze było pudło z kapeluszem. Jeszcze jako mała dziewczynka postanowiłam, że pewnego dnia i ja takie pudło będę mieć, co więcej będę mieć też kapelusz taki prawdziwy przepasany wstęgą z kokardą. Chciałam nosić kapelusze jak bohaterki "Ani z Zielonego Wzgórza" albo "Dumy i uprzedzenia", te na Titanicu też były fajne.\nKapelusz jest moim ulubionym nakryciem głowy od dawna i choć mam ich trochę, to dopiero teraz udało się zrobić kosz do ich przechowywania. Impulsem był zakup letniego kapelusza z kokardą w grochy:) a jak dostałam kolejne dwa z szerokim rondem to już nie było przeproś, kosz musiał powstać.\nWymiary ok 44x22cm.Papierowa wiklina, odrobina koronki, sznurka i już :)\nW tle widać koc, który powstaje, ale o nim będzie następnym razem.\nNa zakończenie zapraszam na zapiekankę z cukinii\nCukinia obrodziła, a zapiekana okazała się hitem. Na fotce z rozmarynem i pieczarkami. Często robiłam też faszerowałam cukinię sosem słodko kwaśnym z pomidorów, ananasa i kukurydzy. Obowiązkowo mnóstwo ziół i góra żółtego sera :)\nTo jeszcze tylko fotki z ogródka\nŁzawica Hioba bardzo podoba mi się ta trawa, a najbardziej dlatego, że poradziła sobie nawet na ubogiej piaszczystej ziemi.\nAutor: agawu o 14:30 6 komentarzy:\nSierpień to jeden z moich ulubionych miesięcy, od połowy tego miesiąca zaczynam czuć moją kochaną jesień. Wieczory i ranki są już chłodniejsze, sierpniowe słońce jest przyjemne, grzeje ale nie męczy. Ogród nabiera cudownych zapachów dojrzewających się owoców, ziół, kwiatów, jest pięknie :)\nNie ma nic przyjemniejszego niż spacer wśród kwiatów po trawniku mokrym od rosy, nie ważne czy tej porannej czy wieczornej. Zapraszam Was na mój koniec świata, do mojego ogrodu gdzie pachnie szczęściem\nTaki górski krajobraz utworzyły ostatnio chmury (nieźle z nich polało), ale widok był niesamowity.\nGotowi na spacer to idziemy :) Jak Wam się podoba moja ogrodowa "stylizacja a'la wieśniak"? Gumiaki są super lekkie bo z pianki i mega wygodne, a że przy okazji nieco śmieszne... trudno:)\nNa powitanie uśmiecha się słonecznik, za rok posadzę całą aleję. Z tyłu widać len i fioletową brukselkę. Kapusty mam kilka odmian rozmieszczoną w rożnych miejscach ogrodu, do tej pory nie zdawałam sobie sprawy, że ona też pachnie.\nMacierzanka dopiero się rozrasta. W części ziołowej mam jeszcze estragon, szałwię, kocimiętkę, hyzop, tymianek i majeranek, obok pomidorów rośnie bazylia. Najczęściej korzystam z tymianku i rozmarynu, nie wyobrażam już sobie bez nich kuchni.\nWyobrażacie sobie te ziołowe aromaty towarzyszące niemal na każdym kroku.\nA to już piołun, wielki srebrny krzak, który rozjaśnia zarośla pod jabłonią. Ogromne srebrzyste krzaki tworzą wręcz baśniową scenerię.\nOprócz ziół w powietrzu unosi się zapach cebuli. Pochwalę się, że cukrówka wyhodowana z nasionek waży prawie pół kg. Już wiem, że warto było się z nią "bawić" już od lutego.\nZłote kulki lnu mają w sobie ten urok, któremu nie mogę się oprzeć. Wśród ciężkich kapust, szalejących dyń, lniana grządka jest ostoją lekkości\nWśród liści ukrywają się soczyste melony i arbuzy. Pierwszy raz sadziłam melony i wiem, że nie ostatni. Są pyszne, aromatyczne, smakują i pachną owocami.\nW części kwiatowej prężą się mieczyki\nŻółte aksamitki tworzą zwarte obwódki. Nie opodal rozrósł się jakiś nieznany żółty kwiatek, nie znam nazwy, ale krzak jest duży, kwitnie długo i bardzo mi się podoba:)\nMajeranek systematycznie ścinam, a i tak ciągle odrasta. Zioła z własnego ogródka, mają niepowtarzalny aromat, jeśli macie możliwość to koniecznie posadźcie swoje ulubione choćby w doniczce.\nZaczynają się dojrzewać jeżyny i maliny. W sadzie gałęzie uginają się od renglod, jabłek, śliwek lada moment będzie można cieszyć się ich smakiem. Najbardziej lubię wyjść na spacer i wrócić z kubeczkiem owoców, z których potem gotuję kisiel. Nie ma nic prostszego, a jednocześnie smaczniejszego niż kisiel domowej roboty. Wystarczy ugotować kompot (zimą często wykorzystuję sok), zgodnie z upodobaniem wybrać owoce lub zostawić (ja wybieram, mama zostawia) i zagęścić mąką ziemniaczaną. Gotowe:)\nA na koniec krótka wycieczka po ogródku. Przy płocie rosną malwy. Póki co jest kilka krzaczków i wielka nadzieja, że się rozrosną/rozsieją wzdłuż całego płotu.\nW cieniu pyszni się hortensja bukietowa vanila fraise.\nOko cieszą również dalie, ta jest moja ulubiona.\nNie raz już mówiłam, że ogród w tym roku stał się moją pasją. Praca przy roślinkach sprawia mi ogromną przyjemność. Lubię spacerować wśród szalejących w tym roku dyń, podjadać kukurydzę, podziwiać kwiaty, upajać się zapachem papryki. Nawet kapusta zaczęła mi pachnieć:) Zapach ziół i warzyw tworzy upajającą mieszankę. Mieszankę, która wdychana systematycznie przynosi szczęście i choć na chwilę odpędzą problemy.\nAutor: agawu o 22:19 5 komentarzy:


Nowe Volvo zastąpi dawną policyjną armatkę wodną - Lowiczanin.info\nNowe Volvo zastąpi dawną policyjną armatkę wodną\nAutor: Marcin Kucharski 20 grudnia 2018 Kategoria: Okolice Łowicza\nDruhowie Ochotniczej Straży Pożarnej z Wituszy w gminie Kiernozia będą mieli super prezent przed świętami. W najbliższą sobotę, 22 grudnia około godziny 16. do jednostki przyjedzie nowy, średni samochód ratowniczo-gaśniczy na podwoziu Volvo.\nNowy pojazd zastąpi w tej jednostce starego, ciągle jeszcze użytkowanego Jelcza 420 Hydromil II, który pamięta czasy stanu wojennego. – Jest to wóz z armatką wodną, który kiedyś służył milicji do rozpędzania demonstrantów – przypomina prezes OSP w Wituszy Lech Kaliński. Do OSP trafił w 1992 roku po około 10-letnim użytkowaniu przez policję.\nNowy pojazd strażacki, który trafi do Wituszy został zbudowany na podwoziu Volvo w firmie Bocar w Korwinowie, ma napęd na przód i tył, zbiornik zmieści 3 tys. litrów wody. Kosztował 799.992 złotych.\nPo wprowadzeniu nowego pojazdu na stan i wyposażeniu, druhowie będą rozważali sprzedanie starego samochodu.\nOSP Witusza nie jest jedyną jednostką straży, do której jeszcze w tym roku przyjedzie nowy samochód. Już po świętach Bożego Narodzenia, ale jeszcze przed Sylwestrem nowy samochód ma przyjechać do OSP Łowicz.\nDotychczasowy samochód OSP Witusza podczas zawodów sportowo-pożarniczych, fot, UG Kiernozia\nStrażak KSRG z gminy Nieborów\nW Biblii jest napisana pewna mądrość idealnie pasująca do waszych komentarzy:\n“A czemu widzisz źdźbło w oku brata swego, a belki w oku swoim nie dostrzegasz?”\n25 grudnia 2018 at 20:58\nPopieram w 100 procentach myślenie?\n22 grudnia 2018 at 12:14\nCo was tak parzy ten Łowicz? To że mają chęci i możliwości w załatwianiu samochodu? Wykazują się skutecznością w szukaniu dofinansowań to to wykorzystują. I za takie działania ich doceniam, nie siedzą i nie czekają jak ktoś im coś da albo obieca. Kto nie zajmował się zakupem samochodu to nie wie ile czasu trzeba poświęcić, ile setek stron trzeba napisać, ile urzędów odwiedzić by cokolwiek zyskać. A im się to udaje, to czemu mają nie korzystać? Bo inne jednostki są z tego niezadowolone? Bo Łowicz ma za dużo? Ich sprawa i ich problem. Niech każdy pilnuje własnego podwórka a wszyscy będą zdrowsi.\nBardzo mądre słowa. Pozdrawiam i życzę wielu sukcesów ? bo zamiast się napinać to lepiej dojść do porozumienia działają chłopaki w jednej wierze\n21 grudnia 2018 at 09:56\nOhooo! Czyżby OSP Pilaszków miało ból dupy? hahaha\n21 grudnia 2018 at 14:26\nosp pilaszków pewnie w przyszłym roku wyciągnie rekę po kasę……darmozjady!!!!!\n21 grudnia 2018 at 17:45\nA nawet jak wyciąganą to co? Nie należy im się? Oj biedaki z osp łowicz. Cały powiat się z was śmieje hahaha\n21 grudnia 2018 at 15:47\nO jej, a czyżby OSP Łowicz czuło się zagrożone? Bo Pilaszków wszedł do krajowego i teraz poczuliście ogień na dupie, że nie wy będziecie wyjeżdżać, a oni? Zazdrość zjada? Bo panowie z Łowicza nie będą mogli zagarnąć dla siebie kasy z wyjazdów, których będzie coraz mniej. Dlatego pod każdym postem jest najazd na Pilaszków, ale oczywiście wszystko z anonima, bo zero odwagi cywilnej 🙂 gratuluję męskości 🙂\nOsp Z gminy lyszkowice\n21 grudnia 2018 at 17:40\nOni mają za dużo wrogów. Swoim zachowaniem zniechęcają do siebie. Ich zaprzyjaźnione jednostki z powiatu można policzyć na palcach jednej ręki z której ktoś nie ma 4 palcy. Haha\nSzczerze. Czym mają być zagrożeni? Kolejne auto wieksza moc mniej potrzeb, zawiść przez panią przemawia jak …. Przez ….. Polecam znaleźć sobie chłopa żeby wychrobotal bo chormony buzują i w główce się przestawia\n21 grudnia 2018 at 08:44\nAle się uwzieliscie na to auto. Autobus spoko tylko czemu kosztem ochrony przeciwpożarowej i bezpieczeństwu mieszkańców? Chyba lepiej mieć konkretne zaplecze które może wiele razy pomoc ludzia. A tak w ogóle to ja chłopakom życzę żeby to auto jeździło jak najmniej. Bo każdy ich wyjazd to czyjaś tragedia i nieszczęście. Więc sugeruje żeby czasem użyć muzgu a nie pisać bezsensownie. Psy każdy potrafi wieszać. A może trochę ich docenić za to że poświęcają swój prywatny czas. Ciekawe kto by się sam odważył tak pomagać ludzia. Lepiej komentować cebulaki.\nKup sobie analfabeto z Osp łowicz słownik bo nawet nie wiesz jak się pisze,, mózg,,\n20 grudnia 2018 at 19:47\nlepiej te środki przeznaczyć na zakup autobusu w gminie do wożenia dzieci, niż na kolejne auto które wyjedzie ze 3 razy w ciągu roku……porażka\n20 grudnia 2018 at 21:38\nPrzestaniesz tam mówić po pożarze, czego Ci oczywiście nie życzę\n21 grudnia 2018 at 17:33\nGosia przecież oni nawet nie mają tyle ludzi żeby zapełnić obsadę na 3 samochody więc co Ty piepszysz\n20 grudnia 2018 at 16:13\nOj oj oj. Zawiść ludzka nie zna granic. Stać ich to mają. Albo widocznie potrafią sobie załatwić. A tu widać wielka zawiść człowieka który sam nie potrafi sobie poradzić z bulem tyłka. Polecam jakiegoś psychoterapeutę bo stres w tych czasach jest bardzo szkodliwy. Jak nie pomoże to chociaż lewatywę żeby przy napinaniu się nie ulało. Pozdrawiam napinaczy i życzę by gul wam skakał cały kolejny rok.\n20 grudnia 2018 at 16:03\nPanie Jaro. Jeśli publicznie przyznaje się pan, że nasłuchuje pan korespondencji służb ratunkowych, której nie jest pan adresatem , łamie pan przepisy prawa, a dokładnie Art. 267 kodeksu karnego.\nHeh dobrze powiedziane. Takich pajaców powini ścigać z marszu tym bardziej że sam się przyznaje.\n20 grudnia 2018 at 15:59\nPanie “Jaro”. Jeśli nie jest pan funkcjonariuszem służb mundurowych i przyznaje się pan do nasłuchiwania korespondencji, której nie jest pan adresatem naraża się pan na konsekwencje z art. 267 kodeksu karnego.\nKto bez uprawnienia uzyskuje dostęp do informacji dla niego nieprzeznaczonej, otwierając zamknięte pismo albo omijając elektroniczne, magnetyczne, informatyczne lub inne szczególne jej zabezpieczenie, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.\n20 grudnia 2018 at 15:12\nSłuchaj rat ty szczurze ile razy wyjechaliscie z zabezpieczenia? 10? 15 bo napewno więcej nie. Po co wam 3 samochód? Skoro czasami na 2 macie problem zebrać? Ja mam w to wbite ja nie jestem w osp ale stacje mam i słyszę jak. Czasami prosicie żeby jeszcze raz wam syrene puścili bo bida jak c*uj. Cały powiat się śmieje z was chłopaki i z waszej dzielnej strażaczki Pani K. Dzielnie chłopaki o OESPE DARO 🙂\n20 grudnia 2018 at 14:43\n60% to zabezpieczenia, skąd takie informacje masz to nie wiem, słabe źródło informacji masz. Skoro na zabezpieczeniu siedzi się tylko na dupie to po co jest robione? W jakimś celu są robione, trochę zagłąb się w wiedzę odnośnie zabiezpieczen bo słaba masz świadomość. Tu chyba nie chodzi o dobrobyt tylko o Twoja żałosna zazdrość.\nPo co w osp łowicz 3 nowy samochód? Czy im od tego dobrobytu to się w głowach nie popierdolilo? Nieglugo to sobie jeszcze samolot zazycza. Niecałe 100 wyjazdów rocznie z czego 60 % to siedzzenie na dupie na zabezpieczeniu i nic nie robienie… Patologia, nie pozdrawiam


Obsesja gromadzenia śmieci - Interwencja\nObsesja gromadzenia śmieci\nWielki kopiec śmieci zatruwa życie mieszkańcom Piątnicy koło Łomży. Sterta odpadów śmierdzi, gnije, przyciąga robaki oraz szczury. W dodatku wysypuje się już na chodnik i zagraża mieszkańcom. Kopiec usypał 55-letni pan Bolesław. Mężczyzna twierdzi, że z zebranych przedmiotów postawi dom. Wójt Piątnicy jest bezradny, podobnie sanepid.\nNiecodzienny kopiec pana Bolesława ma już ponad 10 metrów wysokości i stale rośnie. A znaleźć tam można dosłownie wszystko: biustonosze, buty, majtki, koszule.\n- Dobrze, że jeszcze pampersów tam gdzieś nie było, bo normalnie je suszy - mówi jeden z sąsiadów pana Bolesława.\n- To wszystko aż na chodnik wystaje. Dzieci chodzą, a kamienie się przewalają. Robactwa też jest od diabła - dodaje inny sąsiad.\nPrzysłowie mówi "Wolnoć Tomku w swoim domku". Niestety, pan Bolesław nie zauważył, że jego przysłowiowy domek zaczął się niebezpiecznie rozrastać i zagraża innym.\n- Na razie nic mu nie mówię, bo wiem, że będzie agresywny. Już kamienie na naszej działce zaczyna układać - mówi jeden z sąsiadów pana Bolesława.\n- W tej chwili on ma tam materiału na 3-4 domy. Nawiózł to wszystko rowerem, oprócz tego zaczął zbierać ubrania, makulaturę, jakieś plastiki. To już wszystko zaczyna gnić i staje się uciążliwe dla sąsiadów, współczuję im. Ponieważ te jego "zainteresowania" się rozszerzyły, to jako wójt będę próbował coś z tym zrobić. Najpierw będę z nim rozmawiał - mówi Edward Łada, wójt gminy Piątnica.\nRazem z wójtem pojechaliśmy porozmawiać z panem Bolesławem.\nReporter: Wie pan, że sąsiedzi już nie mogą wytrzymać?\nPan Bolesław: Z czym nie mogą wytrzymać?\nReporter: Tu zaczyna śmierdzieć.\nPan Bolesław: Ale tak nie śmierdzi.\nWójt: Wiatr zawiewa i przeszkadza im.\nReporter: Pana płot nie wytrzymuje naporu tego dziadostwa.\nPan Bolesław: Bo tam kamienie są.\nKilka lat temu pan Bolesław kupił mieszkanie w Łomży. Tam mieszka. W gminie Piątnica ma niewykończony dom. Twierdzi, że wszystko zbiera po to, aby dokończyć budowę.\n- Od niedawna zaczęły się skargi na niego, że zniszczył chodnik. Od procesji Bożego Ciała się zaczęło, ale Bolesław mi ciągle obiecywał - mówi Edward Łada, wójt gminy Piątnica.\nNa obietnicach pana Bolesława się kończy. Problem trwa już kilka lat. My postanowiliśmy zawiadomić sanepid.\n- Tam widać w tych workach coś rozkładającego się, tam jest woda, płynie coś. Trudno nam w tym momencie tam grzebać. Nie podejmuje się tego zadania, żeby teraz grzebać w każdym worku. Nie ma właściciela, więc nie mogę niczego wyegzekwować - mówi Teresa Kulesza z sanepidu w Łomży.\nWydaje się, że nie ma mocnych na pana Bolesława. Bezradni urzędnicy odjechali. Wieczorem spotkaliśmy właściciela posesji. Znowu jechał po "towar".\nReporter: Jakie pan tam znalazł kamienie?\nPan Bolesław: Ja nie znalazłem, tylko wybrane miałem już.\nPan Bolesław: Ze 40 będzie. *


Kulesza wskazuje piłkarza, który powinien grać w reprezentacji Polski. Błąd Sousy Reprezentacja Polski\nKulesza wskazuje piłkarza, który powinien grać w reprezentacji Polski. Błąd Sousy\nacm 03.01.2022 21:15\nCezary Kulesza w programie "Sport.pl Live" zdradził kto jest jego największym nieobecnym w reprezentacji Polski i który z piłkarzy za kadencji Paulo Sousy nie grał na optymalnej dla siebie pozycji.\nAgencja Gazeta / AP\nGościem poniedziałkowego programu Sport.pl LIVE był prezes PZPN - Cezary Kulesza. Głównym tematem rozmowy jest wybór nowego selekcjonera reprezentacji Polski. Spekuluje się, że najprawdopodobniej będzie to polski trener. Kulesza nie wykluczył jednak opcji zagranicznej. Prezes PZPN zdradził, że nadal spływają do niego kolejne propozycje.\nCezary Kulesza potwierdza dwa nazwiska. Kto selekcjonerem reprezentacji Polski?\n"Szymański powinien być powoływany"\nPiotr Majchrzak, dziennikarz sport.pl, prowadzący program spytał prezesa Kuleszę, czy widzi zawodników, którzy powinni grać w reprezentacji Polski, a byli pomijani przez trenera Paulo Sousę.\n- Nie chciałbym rzucać nazwiskami. Sebastian Szymański z Dynamo Moskwa powinien być jednak powoływany. Zasłużył na to. Trener go sprawdzał na boku pomocy, a to nie jest boczny pomocnik. Ciężko było go zatem ocenić - przyznał Cezary Kulesza. Szymański w tym sezonie w 17 meczach zdobył pięć bramek i miał sześć asyst. Mimo to, był reguralnie pomijany przez Sousę.\nDodał również, że Przemysław Frankowski nie grał w kadrze na optymalnej pozycji. - Trener Sousa eksperymentował. Widzieliśmy, ze Przemek Frankowski gra na boku pomocy, robi liczby, bramki, asysty. Tutaj wychodzi na pozycji ofensywnego pomocnika. Miałem go w Jagiellonii Białystok przez bodaj cztery lata i to jest boczny pomocnik. Szybciej na "10" powinien grać Szymański - dodał Kulesza. Frankowski w Lens w 20 meczach zdobył cztery bramki i miał cztery asysty.\nCały program Sport.pl LIVE można oglądać tutaj:\nHorrendalne pieniądze dla Kyliana Mbappe w Realu Madryt. Hiszpanie ujawniają


AirArms ProSport orzech + vortek -\nAirArms ProSport orzech + vortek\nPostautor: przemooo » 2018-07-24, 12:16\nDo wzięcia. Kupiłem niemodyfikowany, zamówiłem w stanach zestaw Vortek (kompletny system zamkniętej sprężyny). Trzyma stabilne 241m/s, strzela płynnie, gładko,cicho, pełna kultura. Dołożyłem jeszcze 3D. Wystrzelone pewnie ze 150 śrutów (dużo sprzętu i mało czasu).\nOsada orzechowa, piękny tygrysek, jak nowa, praktycznie bez śladów użytkowania.\nSystem niestety ma w kilku miejscach lekkie nadgryzienia - poprzedni właściciel, który kupił sobie ten karabinek schował go do garażu i chyba zapomniał zakonserwować. Użytkowo bez znaczenia, strzela doskonale ale jak ktoś jest estetą to może mu przeszkadzać.\nCena 2000zł (vortek kosztował około 400 - nie sprzedaję oddzielnie). Zdjęcia postaram się dodać jutro. Najchętniej odbiór osobisty w Poznaniu.\nRe: AirArms ProSport orzech + vortek\nPostautor: przemooo » 2018-07-24, 15:40\nhttps://drive.google.com/folderview?id= ... rsw_anizm4\nPostautor: przemooo » 2018-07-25, 08:50\nNa zdjęciach to słabo widać bo jest niebieska poświata od pkb. Oksyda na ubytki w kilku miejscach, reszta jest w ładnym stanie.\nPostautor: przemooo » 2018-07-26, 06:52\nPostautor: przemooo » 2018-07-26, 15:36\nOstatnia obniżka - 1800zł.\nObecnie, nowy ProSport w orzechu, niemodyfikowany kosztuje w militariach 3199...\nPostautor: przemooo » 2018-08-03, 14:01\nPostautor: przemooo » 2018-08-08, 07:54\nWidać sprzedałem za tanio...Nowy nabywca już go wystawił:\nhttps://www.olx.pl/oferta/pro-sport-air ... vaenX.html\nPostautor: Tommy54 » 2018-08-08, 08:09\nprzemooo pisze: Widać sprzedałem za tanio...Nowy nabywca już go wystawił:\nSorry za OT , ale 90 % kupionego na K/S sprzętu - tak kończy\nPostautor: kubususul » 2018-08-08, 10:10\nSkoro i tak temat idzie do kosza, to napiszę luźną myśl. Szczerze mówiąc myślałem, że własnie tu, na forum, nie ma mistrzów biznesu co kupują tylko po to by od razu sprzedać. Kurcze pamiętam jak na forum było kilkaset osób, w Morsku każdy jak się przedstawił nickiem to od razu wiem o co chodzi.\nCóż, forum się rozwinęło, urosło. Takie zachowania są smutne, ale prawdziwie, szkoda tylko, że jak mówicie jest to bardzo częsty proceder, a nie sporadyczny przypadek.\nPostautor: Mikun » 2018-08-08, 10:36\nHandlarze byli są i będą,nie tylko tu na forum... Sprzedający wyznaczył cenę za którą chciał się pozbyć,w mojej ocenie bardzo tanio. Kupiec kupił i sprzedał dalej, nie rozumiem zbytnio stwierdzenia (sprzedałem za tanio)\nRejestracja: 2018-06-21, 12:23\nPostautor: JacekZet » 2018-08-08, 10:40\nSzkoda, że transakcja odbyła się na PW. Byłoby wiadomo na przyszłość z kim nie należy robić interesów. Może faktycznie w głównej części działu K/S powinien powstać post w postaci czarnej listy? Co prawda nikt nikogo tu nie oszukał ale niesmak pozostał. To była dobra cena dla kogoś, kto chciałby postrzelać z porządnej wiatrówki a nie dla handlarza. Szkoda, że tak się stało. Mam nadzieję, że nikt jej od niego nie kupi a na pewno nikt z forum. Tego wymagałaby lokalna solidarność.\nPostautor: przemooo » 2018-08-08, 10:45\nZupełnie nie mam pretensji do kupującego. Zapłacił cenę za jaką ostatecznie chciałem karabinek sprzedać w sezonie ogórkowym. Informacje wrzuciłem żeby pokazać, że cena była naprawdę dobra :D\nPostautor: Linek » 2018-08-08, 12:39\n24 lipca karabinek wystawiony\n3 sierpnia sprzedany. Było brać. gdzie byliście kupujący koledzy z forum?\nMoże na olx był wystawiony po ukradnięciu fotek przez oszusta a nie przez kupującego.\nPostautor: tomik » 2018-08-08, 12:51\nOferta nieaktualna, sprzedawca wycofał.\nPostautor: janmaj » 2018-08-08, 16:24\n...a jaką marżę narzucił?


Studencki alarm – umowy śmieciowe do likwidacji, śmieciowe uczelnie do renowacji!\nDemokratyczne Zrzeszenie Studenckie organizuje 23 maja w Warszawie zgromadzenie wymierzone w negatywne zjawiska dotyczące uczelni wyższych i sytuacji studentów.\nMasz dość lekceważącego traktowania w uczelni i w pracy? Dość „umów śmieciowych”? Nie jesteś zadowolony z obecnego modelu edukacji wyższej i „gospodarki opartej na biedzie” – niskopłatnej pracy typu call center? Swoje stypendium wydajesz co miesiąc w całości na ksero, zjedzenie kilku ciepłych obiadów na mieście i dojazdy na uczelnię? Nie chcesz płacić za studia?\nBIJEMY NA STUDENCKI ALARM! 23 maja o godz. 18:30 w sali 205 (Stary BUW, Kampus Główny Uniwersytetu Warszawskiego, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28) organizujemy zgromadzenie, które będzie jednocześnie partycypacyjną dyskusją i naszym protestem przeciwko „śmieciowej pracy”, „śmieciowym uczelniom” i „gospodarce opartej na biedzie”. Organizujemy obrady, w czasie których każdy będzie mógł zabrać głos.\nPostulaty, które padną w czasie dyskusji, staną się podstawą prac nad programem pozytywnym, ukazującym realną alternatywę dla obecnie funkcjonujących w Polsce modelów szkolnictwa wyższego i gospodarki.\nNiedawno na łamach „Gazety Wyborczej” prezes PZU zaalarmował, że polska edukacja nie odpowiada wymaganiom nowoczesnego rynku pracy. W odpowiedzi na te słowa minister szkolnictwa wyższego Barbara Kudrycka zwołała okrągły stół pracodawców i rektorów. Przy stole zabraknie osób, które są w tym wszystkim najważniejsze, czyli nas – studentów i studentek, młodych pracowników i pracownic.\nMinister ogłosiła również „konkurs na najlepsze dostosowanie się do nowych warunków rynkowych – da po 1 mln zł wydziałom, które wymyślą sposób na zbliżenie się do biznesu i zmianę postaw studentów”. Nie bardzo wiemy, na czym miałoby polegać „dostosowanie się” i „zmiana naszych postaw”. Może na dostosowaniu się do niskopłatnej pracy w call center, zaakceptowaniu status quo i niewychylaniu się z żadnymi „roszczeniowymi” postulatami typu prawo do urlopu czy 2000 zł miesięcznego wynagrodzenia?\nO naszym losie znów będzie się decydowało ponad naszym głowami. Decydenci i przedstawiciele biznesu po raz kolejny mówią nam, że jesteśmy nieodpowiednio wykształceni i za mało dostosowani do rynku. Ich perspektywa nie ma nic wspólnego z naszymi problemami.\nDLATEGO BIJEMY NA STUDENCKI ALARM!\n60 % z nas płaci za studia. Na „bezpłatnych” studiach coraz częściej pobiera się od nas dodatkowe opłaty. Wszyscy ponoszą wysokie koszty utrzymania i studiowania. Wiele osób ma problemy z pokryciem wszystkich tych kosztów i musi łączyć pracę ze studiami. Wsparcie socjalne jest zbyt niskie, a często po prostu go nie ma. Uniwersytet zamiast redukować nierówności społeczne, tylko je reprodukuje.\nNowe prawo o szkolnictwie wyższym i kierunek, w którym się ono zmienia, nie pozostawia nam złudzeń. Uczelnie mają stać się fabrykami dyplomów dla „umysłowych wyrobników”. Celem edukacji wyższej ma być służba… nie społeczeństwu, lecz rynkowi. Nowe prawo to wstęp do komercjalizacji, prywatyzacji nauczania, spadku poziomu edukacji i zamykania uczelni.\nRząd zapowiadał stworzenie „gospodarki opartej na wiedzy”. Tymczasem w Polsce buduje się „gospodarkę opartą na biedzie”. Stajemy się światowym centrum… call center, wyzysku i niskich płac. Takie perspektywy czekają młodych po studiach. Ponad 20% z nich nie ma pracy, 30% pracuje, ale nie ma żadnych praw, bo to „praca śmieciowa”. „Szczęśliwcy” otrzymują umowę o pracę z zawrotną pensją rzędu 1200-1500 zł netto.\nPolska faktycznie jest zieloną wyspą… jeżeli mowa o nierównościach społecznych. Należymy tutaj do niechlubnej europejskiej czołówki. Rozwarstwienie społeczne jest ogromne. Są ludzie, którzy mają bardzo dużo i są ludzie, którzy nie mają niczego albo prawie niczego. Tymi drugimi jesteśmy my.\nTo nie my i nie uczelnie mają dostosowywać się do rynku, dla którego jesteśmy jedynie tanią siłą roboczą. Przyszłość gospodarki winna być zarysowywana na uczelniach, w miejscach pracy, w instytutach badawczych, a nie w gabinetach prezesów firm, których racją istnienia jest ciągłe wypracowywanie zysku. Edukacja i nauka są przede wszystkim wartościami i należy szanować je jako takie. Nie oznacza to, że pragniemy edukacji wyższej pozbawionej praktycznego zastosowania – wprost przeciwnie – gospodarka powinna być oparta na społecznych potrzebach, nie wyłącznie na dążeniu do zysku i wzrostu ekonomicznego, z którego owoców korzystają jedynie nieliczni.\nW uczelniach, w zakładach pracy, w rozmowach w autobusach i tramwajach coraz częściej słychać głos rodzącej się alternatywy. Jednocześnie w debacie publicznej ciągle go brakuje, dlatego to my – młodzi ludzie, których te problemy dotykają co dnia – mówimy dość! Czujemy, że rodzi się w nas sprzeciw i chcemy go konstruktywnie wykorzystać.\nDLATEGO BIJEMY NA STUDENCKI ALARM! Bierzemy sprawy we własne ręce.\nZgromadzenie zostanie podzielone na dwie części:\nI część: śmieciowa praca – 18:30-20:00.\nIi część: śmieciowe uczelnie – 20:00-21:30.\nChcemy, aby rządzący usłyszeli głos naszego pokolenia.\nChcemy w końcu decydować sami o sobie.\nWięcej informacji: www.demokratyczne.pl\n„Nie stać” nas na chore dzieci\nSanatoria dziecięce w Suchym Borze i Jarnołtówku zostaną sprzedane. Zarząd województwa opolskiego nie ma pieniędzy, żeby przeprowadzić remonty konieczne do dalszego funkcjonowania placówek.\nJak informuje „Gazeta Wyborcza”, sanatorium w Suchym Borze zajmuje się głównie leczeniem wad postawy i rehabilitacją, natomiast placówka w Jarnołtówku prowadzi terapię związaną ze schorzeniami górnych dróg oddechowych. W tym pierwszym może przebywać 85 dzieci z zagwarantowanymi noclegami i 40 na pobyt dzienny. W drugim jest blisko 50 miejsc i na ogół są one w pełni wykorzystane.\nSanatoria wymagają gruntownego remontu (zwłaszcza łazienek), a to wiąże się z kosztami ok. 8 mln zł. Możliwe, iż konieczne będzie wręcz wybudowanie nowego obiektu – pieniądze na ten cel byłby w stanie wyłożyć tylko inwestor z zewnątrz.\nZdaniem Romana Kolka, wicemarszałka województwa, odpowiedzialnego za ochronę zdrowia, w obecnej sytuacji najlepszym rozwiązaniem będzie sprzedaż przedsiębiorstwa w całości. Zapewnia, że pojawili się już pierwsi zainteresowani, którzy pytali o cenę i warunki transakcji.\nWicemarszałek wierzy, że inwestor który zakupi sanatoria, utrzyma prowadzoną w nich działalność – chociażby ze względu na kontrakt z opolskim oddziałem Narodowego Funduszu Zdrowia w wysokości ok. 2,6 mln zł. Jak jednak sam przyznaje, stuprocentowej gwarancji na zachowanie działalności sanatoriów nie ma.\nNóż się w kieszeni otwiera w kraju, którego na nic „nie stać”, nawet na opiekę nad chorymi dziećmi.\n„Solidarność” projektuje lepszą przyszłość\nZwiązkowcy z „Solidarności” przekazali w ubiegłym tygodniu premierowi oraz ministrowi pracy projekty ustaw, mających poprawić sytuację pracowników tymczasowych i osób zatrudnianych na „umowach śmieciowych” oraz zwiększyć wpływy do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.\nJak informuje „Solidarność”, celem projektu ustawy o pracy tymczasowej jest m.in. objęcie osób świadczących pracę tymczasową skutecznymi przepisami ochronnymi oraz ograniczenie patologii, jaką stało się omijanie limitu czasowego trwania zatrudnienia tymczasowego. Zdaniem projektodawców, rozwiązania o charakterze ochronnym, przewidziane przez obecną ustawę o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, w praktyce nie są skuteczne. Część projektowanych przez związkowców rozwiązań zostało zaczerpniętych z projektu indywidualnego kodeksu pracy opracowanego przez Komisję Kodyfikacyjną oraz z prezydenckiego projektu (Lecha Kaczyńskiego) ustawy o zmianie ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych z 2009 r.\nDrugi projekt dotyczy zmian w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. Przewiduje on objęcie obowiązkiem ubezpieczeń emerytalnego i rentowych osób świadczących pracę na podstawie umowy o dzieło, osób pobierających zasiłek przedemerytalny lub świadczenie przedemerytalne oraz członków rad nadzorczych pobierających z tego tytułu wynagrodzenie, gdy osoby te posiadają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i nie podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowemu z innego tytułu. „Jego celem jest m.in. przeciwdziałanie nieuczciwej konkurencji mającej swoje źródło w nadużywaniu przez przedsiębiorców pozakodeksowych form zatrudnienia w stosunku do przedsiębiorców zatrudniających na podstawie przepisów kodeksu pracy” – czytamy w uzasadnieniu projektu.\nProponowane przez „Solidarność” przepisy mają wpłynąć na poprawę sytuacji finansowej Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Za niski poziom przychodów ze składek odpowiedzialne są bowiem takie zjawiska występujące na rynku pracy, jak rosnący odsetek osób świadczących pracę w ramach wymuszonego samozatrudnienia oraz na podstawie umów cywilnoprawnych, które wiążą się z niższą składką na ubezpieczenia społeczne niż w przypadku umów o pracę; upowszechnianie się tzw. nietypowych form zatrudnienia; deklarowanie przez pracodawców niższego wynagrodzenia od rzeczywiście wypłacanego pracownikowi czy zatrudnienie „na czarno”.\nSzacowany wzrost dochodów z tytułu podniesienia wysokości podstawy obliczania składek osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą wyniesie ok. 5,5 mld złotych.


Część I: Łatwa robota (Aquaman) - strona 10 - Star Wars: Rebels Story - Strefa Forumowych RPG - forumowe sesje RPG, PBF, play by forum\nPokład promu klasy Lambda\nLannik, Mid Rim\nDrugi dzień, 21:15\n- Jesteście niesamowite - stwierdził Hux, stając za fotelem pilota i kładąc dłoń na ramieniu Lulu. - Dobrze odlatywać ze świadomością, że pani gubernator i ISB siądą majorowi na głowie. Teraz tylko bezpiecznie opuścić planetę.\n- Bez obaw, Blue wyznaczy najlepszą trasę - zapewnił Janek i podchodząc do fotelu, w którym siedziała Chiss, pochylił się do niej i złożył krótki pocałunek na jej policzku. - Jesteś najlepsza - szepnął z ciepłym uśmiechem na ustach.\n- Realizujmy plan Lulu - zaproponował Maslov. - Nawet jeśli użyjemy naszych kodów i skontaktujemy się z niszczycielem, to Lulu ma rację - dostaniemy eskortę na sam pokład tego Gladiatora. A to nam w niczym nie pomoże.\nLambda nie należała do najszybszych maszyn we flocie Imperium. Ale też nie takie było jej zadanie. Ona służyła do transportowania ważnych osób. W razie potrzeby posiadała też uzbrojenie, odpowiednio mocny pancerz i tarcze, ale z całą pewnością nie była projektowaną do walk w przestworzach. I chociaż Lulu realizowała swój plan, schodząc tak nisko jak to tylko możliwe, by unikać wykrycia radarem, na konsolecie pojawiło się ostrzeżenie. Pojedynczy TIE leciał za nimi.\nNapisano Luty 1 (edytowane)\nAdon pokręcił tylko głową widząc co się wyrabiało na pokładzie. Hux przymilający się do Lulu. Janek przymilający się do Blue. Chyba wypadało, aby to Adon przejął stery, a oni przeszli do tylnej części i zamknęli się w niej na godzinkę. Tłumiki inercyjne powinny wytrzymać. Niemniej nikt nie zwrócił uwagi na jego pierwotne pytanie, które dla Twi'leka było istotne.\n- Gdzie jest Marco? - Powtórzył je mając nadzieję, że ktoś tym razem odpowie. - Lulu możesz mi oddać komunikator - Odebrał od koleżanki swoją własność i cofnął się na jeden z tylnych foteli.\nOpuszczam planetę w trybie nagłym. Trzymajcie się. Będę w kontakcie.\nNapisał krótką wiadomość do swoich nowo poznanych znajomych. Szkoda, że nie był w stanie nawiązać bliższej znajomości z lokalną komórką, ale i tak miał zamiar o niej wspomnieć i przekazać namiary, które posiadał. Komórka na Lannik mogła się okazać przydatna. Był też ciekaw kiedy będzie w stanie wrócić, aby uwolnić żonę. Wiedział przynajmniej gdzie jest, więc teraz można było zaplanować akcję. Z rozmyślań wyrwał go natarczywy dźwięk świadczący o tym, że mają towarzystwo. To zaś oznaczało, że droga zrobi się wyboista. Twi'lek przesunął się do przodu o jeden rząd i usiadł w fotelu obsługi dział pokładowych.\n- Skup się na locie. Ja postaram się go zdjąć. - Powiedział do Lulu przekierowując kontrolę uzbrojenia na swoją konsolę.\nEdytowane Luty 1 przez Therek\nKiedy była w trybie przetwarzania informacji świat wokoło wydawał się przemieniony w zbiór liczb i krzywych, które układały się w jej głowie, wyćwiczona że by pozwolić im przepływać. Tym razem tworzyły punkt wyjścia jak najdalej od kłopotów czekających na orbicie.\nI wszystko szło całkiem sprawnie póki ktoś jej tego przepływu nie zakłócał.\n- Hej, pracuję! - upomniała Janeka z delikatnym uśmiechem, po jego pocałunku, po czym wróciła do świata liczb. - Lulu, masz punkt i trajektorię, a ja może zajmę się szykowaniem hipernapędu.\n- Marco.. - obejrzała się na Adona, a potem zerknęła na Blue - nie leci z nami.. Blue, wyjaśnisz mu? - zwróciła się do Chiss jednocześnie patrząc na wyliczenie, jakie wykonała jej koleżanka rebeliantka.\n- Pamiętaj, że ta krowa nie jest zbyt zwrotna i nie porobię nią sztuczek, musisz go zdjąć w jednym, góra w drugim strzale, bo inaczej, on będzie skakał wokół nad jak niewolnica wokół Hutta i osłony w końcu nie wytrzymają ostrzału.\nUprzedziła jeszcze Adona, sama starając się nie zwracać zbytniej uwagi na dłoń Maslova. To nie był moment by jej mózg podsyłał jej pikantne wizje, tego, czego początkiem mógł być jego dotyk.\n- Panowie - zwróciła się do Janeka i Huxa - bardzo proszę o zajęcie miejsc i zapięcie pasów, nasza czerwona stewardessa zajmie się panami i poda drinki po tym gdy osiągniemy bezpieczny pułap - wyszczerzyła się do byłego generała imperium, po czym skupiła na widoku przed sobą, wyszukując potencjalnych przeszkód i osłon.\n- Ta krowa - Maslov użył określenia Lulu, zajmując jedno z miejsc przeznaczone dla załogi. - nie została stworzona do walki. Ma jednak dobre osłony. No i Lulu za sterami - dodał z uśmiechem, zapinając uprząż. - Jeśli w tym TIE nie siedzi jakiś as, a wątpię, by tutejszy garnizon jakimkolwiek dysponował, to nie ma większych obaw.\n- Mimo wszystko, biorę na siebie obsługę przednich działek blasterowych - stwierdził Janek, również siadając na miejscu dla załogi.\n- To ja biorę obsługę bliźniaczych działek laserowych - oznajmił Hux, przełączając odpowiednie kontrolki na konsolecie. - Na wszelki wypadek, gdyby nam nagle spadło coś przed dziób.\nMimo takiego zabezpieczenia, to na Adona spadał główny ciężar wymiany pierwszych strzałów. Strzałów, które musiały być celne, jeśli faktycznie mieli mieć szansę. Wszyscy, łącznie z Lulu, a może głównie z Lulu, zdawali sobie sprawę z przewagi jaką miał nad nimi ten jeden TIE. Zwrotność, manewrowość i szybkość. Oni mieli siłę ognia po swojej stronie i wytrzymałość, a do tego Lulu za sterami. Ale tak naprawdę o wachlarzu jej umiejętności wiedziała tylko ona. Innym pozostawało mieć nadzieję, że jest co najmniej tak dobra za jaką się uważała. Szczęście również byłoby przydatne. Tym bardziej, że oba statki znajdowały się w zasięgu celnego strzału od siebie, a odległość pomiędzy nimi malała.\nPilot myśliwca Imperium postanowił dłużej nie czekać. Nacisnął spust jako pierwszy i przestrzeń pomiędzy dwoma maszynami przecięły zielone wiązki energii. Jego atak zbiegł się w czasie z manewrem Lulu. Nie był on w żaden sposób trudny, czy mistrzowski. Było to proste zejście z linii strzału, ale wykonane odpowiednio wystarczyło, by strzał wymierzony w Lambdę chybił. Zaś Adon nie miał zamiaru dłużej zwlekać i również oddał strzał w kierunku siedzącego im na ogonie myśliwca.\nPilot TIE miał albo za słaby refleks, albo też Adon tak wprawne oko i doskonałe wyczucie. Działo blasterowe na rufie Lambdy wypluło szkarłatny strumień energii, który pozostawił głębokie bruzdy w pancerzu myśliwca nieprzyjaciela, zarówno w okolicach kokpitu, jak i na panelu skrzydła. TIE wyraźnie zwolnił. Odległość pomiędzy nimi nie zmniejszała się już tak, jak poprzednio. Teraz utrzymywał dystans. Nadal jednak oba statki pozostawały w odległości pozwalającej na dogodny ostrzał.\nA Blue jeszcze nie zakończyła przygotowywać obliczeń do bezpiecznego skoku. W dalszym jednak ciągu, by o jakimkolwiek skoku mogła być mowa, Lulu musiała wyprowadzić statek poza planetę.\nTIE = 27\nLambda = 26\nRzut na atak TIE wyniósł 20 na 22 wymagane = pudło.\nRzut na atak Lambdy wyniósł 21 na 15 wymagane = trafienie.\nRut na obrażenia = 29 x2 modyfikator = 58 DMG. TIE spada o jeden w Condition Tracks otrzymując karę -1 do wszystkich defenses, i karę -1 do wszystkich rzutów (attack rolls, ability checks, skills checks).\nStanowiska były obstawione. Nadeszła pora na walkę. Pierwsze strzały ze strony TIE przeleciały obok nich dzięki unikom Lulu. Tymczasem Twi'lek wyczekał odpowiedni moment, aby posłać w odpowiedzi blasterowe błyskawice które ciężko uszkodziły wrogi myśliwiec, co było widać po tym jak się zaczął zachowywać.\n- Zrezygnuj, zrezygnuj... - Mówił cicho pod nosem, ale TIE nie miał najwyraźniej zamiaru odpuścić. - Masz więcej szczęścia niż rozumu. No ale ok, miałeś swoją szansę. - Gdyby pilot odpuścił, to by przeżył. Ten jednak nie miał zamiaru tego robić, a Adon nie miał zamiaru dawać mu drugiej szansy. Przełączył działka w tryb ognia automatycznego i ustawił na cel lecący za nimi myśliwiec. Tego już nie miał prawa przeżyć.\nAutofire. Na trafieniu full damage. Na chybieniu half.\nPani pilot wydawała się totalnie wyluzowana, jakby nie widziała żadnego potencjalnego zagrożenia. Co więcej pełen satysfakcji uśmieszek czający się w kąciki jej ust sugerował, że Lulu, tak naprawdę tylko czekała na podobną sytuację. Jej ciało łaknęło adrenaliny, a w tej chwili nadnercza produkowały ją w zmożonym tempie. Jak narkoman na głodzie z zadowoleniem rozpływającym się po jej ciele przyjmowała wszystkie objawy lekkiego stresu, nawet te negatywne, działające zazwyczaj demotywująco na innych ludzi.\n- Adon, poproszę o jeszcze jeden strzał - odezwała się do kolegi rebelianta, nie oglądając się na swoją tymczasową załogę Lambdy. Wierzyła, że właściwe osoby są we właściwych miejscach.\nOna zaś skupiła się na tym by uniknąć kolejnego, ewentualnego pocisku wypuszczonego przez śledzącego ich TIE. Później wystarczyło poczekać, aż Blue przeprowadzi obliczenia do końca.\nTak jak rozmawialiśmy, vehicular combat w tej chwili bym zastosowała\nLulu była w tym momencie całkowicie skupiona tak na przestrzeni przed sobą, jak i wskazaniach czujników, by reagować na sytuację z tyłu. TIE, choć uszkodzony, w dalszym ciągu siedział im na ogonie. Jego pilot musiał zdawać sobie sprawę z tego, że ma jedyną szansę, by choć uszkodzić ten wahadłowiec. Dlatego też w kierunku Lambdy pomknęły serie zielonych błyskawic.\nW tym momencie wszyscy pasażerowie, będący jednocześnie członkami załogi wahadłowca, mieli okazję przekonać się o wprawie Lulu w pilotowaniu. Czy to z konieczności, czy też kierowana krążącą w żyłach adrenaliną i tym wewnętrznym przymusem do ryzyka, Lulu wprowadziła wahadłowiec w korkociąg. Prom, który budowany był z myślą o przewożeniu dygnitarzy z prywatną eskortą z pewnością nie był przystosowany do takich manewrów. Najprawdopodobniej jego konstruktorzy nie wzięli też pod uwagę, że ktokolwiek może chcieć Lambdą taki manewr wykonać. A jednak - Lulu wykonała. Zaś pozostali siedzący w kokpicie mogli obserwować jak smugi zielonej energii wymijają wirujący wahadłowiec, nawet nie dotykając tarcz. Zaś gdy tylko Lulu wyprowadziła statek z manewru, dała Adonowi znać, że ten może strzelać. Twi'lek nie potrzebował dodatkowej zachęty. Korzystając z systemu wspomagania ognia, posłał w kierunku myśliwca TIE serię wiązek energii, dosłownie zasypując nimi przestrzeń pomiędzy wahadłowcem, a myśliwcem. Przy takim gradzie pocisków, pilot uszkodzonej maszyny nie miał szans. Nocne niebo nad Lannik rozświetliła eksplozja rozpylonego TIE fightera.\nRebeliantom zaś nie pozostało już nic innego, jak pomknąć w kierunku orbity i przygotować się do skoku. Tym bardziej, że Blue kończyła już obliczanie.\nPokład promu klasy Lambda,\nTrasa przez nadprzestrzeń do punktu zbornego\nNim dokonali skoku, mieli okazję przyjrzeć się orbicie. Blue wyznaczyła im trasę w miejscu, z którego widzieli sylwetkę Gladiatora, jednak był on zbyt daleko, by mieć jakiekolwiek realne szanse na zagrożenie im, czy powstrzymanie ich przed dokonaniem skoku. Zresztą Lulu nie miała zamiaru czekać z nim dłużej niż było to konieczne. Upewniła się tylko, że opuścili pole grawitacyjne Lannik i pchnęła manetkę. Gwiazdy za iluminatorem wydłużyły się w linię, a w chwilę później znaleźli się w tunelu nadprzestrzennym.\n- To było coś - skomentował Janek, rozluźniając się w swoim fotelu.\n- Jeśli Rebelia ma takich pilotów jak ty, Lulu - Hux odwrócił głowę w kierunku Banks i uśmiechnął się do niej ciepło. - To nie dziwię się, że udało wam się zniszczyć Gwiazdę Śmierci.\nTIE atakuje jako autofire. Rzut na atak TIE wyniósł 2 na 22 wymagane = pudło.\nJednak to autofire, wciąż połowa obrażeń może wejść. Dlatego rzucamy na vehicular combat od Lulu i 33 na wymagane 4 = sukces.\nLambda atakuje jako autofire. Rzut na atak Lambdy wyniósł 14 na 14 wymagane = trafienie.\nRzut na obrażenia = 40 x 2modyfikator = 80 DMG.[/spoiler\nTeraz, kiedy już byli bezpieczni Blue odetchnęła, po czym odwróciła się do reszty.\n- Ustawiłam skok na pusty punkt w przestrzeni - oznajmiła, sięgając do swoje bagaże i lekarski fartuch w którym czuła się zdecydowanie pewniej. - Wyskoczymy tam za cztery godziny i to będzie czas w którym musimy podjąć... decyzje.\nSpojrzała znacząco na Huxa.\n- Możemy cię wysadzić gdzieś w przestrzeni Huttów, możemy nawet spróbować dalej ratować twoje... - zerknęła na Janeka. - Waszą karierę, wciąż możesz się wycofać, wiesz o tym prawda?\nOdetchnęła. Hux mógł być chwilowo zły na Imperium, czuć się zdradzony, ale to wcale nie znaczyło, ze będzie chciał dołączyć.\n- Jesteśmy wam tyle winni, ale nie ukrywam, że... rebelia rekrutuje zawsze. Nawet jeśli proces zmiany stron bywa... nieprzyjemny. Mogę o nim opowiedzieć jeśli pan chce Generale, tak się składa, ze znam z autopsji. - zakończyła z lekko nerwowym uśmiechem zaplatając włosy w warkocz. - Poza tym czy ktoś potrzebuje pomocy medycznej? Adon? Generale?\nManewrowanie Lulu zdecydowanie robiło wrażenie, ale Twi'lek nie siedział w kokpicie, aby podziwiać jej kunszt. On śledził jak poruszał się ich przeciwnik i czekał na okazję. Po chwili Lulu sama stwierdziła, aby rozpocząć ostrzał. Adon się nie sprzeciwiał. Posłał w kierunku TIE grad pocisków. Nie trwało długo nim wybuch nie rozświetlił nocy. To by było na tyle w gestii sił pościgowych. Bułka z masłem. Unosząc tor lotu w kierunku granicy atmosfery Adon wrzucił jeszcze na wyświetlacz obraz na pozastawiane w tyle miasto. A dokładniej na jedną rezydencję znajdującą się obok tego miasta. Przyłożył palce do warg a następnie położył te palce na obrazie budynku. Ostatecznie wylecieli z dala od wrogiego okrętu i zniknęli w nadprzestrzeni. Zostawili za sobą pewne niedokończone sprawy, ale Rihe miał zamiar się nimi zająć po zakończeniu misji.\nNa początku nie słuchał komentarzy po misji, ale słowa Blue wyrwały go z zamyślenia.\n- Chwilę. Jaką rekrutację? Przecież Pan jest naszym pod przykrywką... - Powiedział z dezorientacją patrząc na Huxa. - ...Co jest grane? Nie wiedziałaś o tym? - Ostatnie zdanie dodał patrząc na Blue\nAdrenalina zupełnie opadła, kiedy znaleźli się w bezpiecznym miejscu z dala od orbitującego Gladiatora, ścigających ich TIE i całego Imperialnego Garnizonu na Lannik. Jej pilotowanie i celność Adona uratowała ich na plenecie, ale teraz Bansk nie była taka pewna, czy uda jej się ominąć pocisków lecących w jej kierunku od strony czerwonoskórego kompana.\nPrzyciskając odpowiednie kontrolki ustawiła autopilota, tak by nie musieć non stop siedzieć za sterami i wstała z fotela głównego pilota.\n- Generał został posądzony o bycie rebeliantem Adon... - zaczęła nieznacznie zbliżając się do Huxa, by ostatecznie stanąć obok niego - Stało się tak tylko dlatego, że zaryzykował swoją własną karierę i jak się okazało również życie, żebym ja mogła uciec z Garnizonu kiedy zrobiło się gorąco. Rozumiesz?\nDała Twil'ekowi chwilę na przetrawienie tej informacji, po czym znów zwróciła się do niego.\n- Zaciągnęłam tym samym ogromny dług wdzięczności u niego, a ja spłacam swoje długi, poza tym jak bardzo bylibyśmy podobno do imperialnych - tu zerknęła przepraszjąco na Maslova, bo choć o nim nie miała już takiej opinii, to jednak imperium jako całość się nie zmieniło - gdybyśmy pozwolili zginąć całkowicie niewinnemu człowiekowi?\nAdon słuchał ale nie wierzył w to co słyszy. Trawił rewelacje, którymi karmiła go Lulu. Trawił i dostawał niestrawności. Kiedy wszystkie implikacje tego, co usłyszał do niego docierały głowa wręcz zaczynała go boleć. Gdyby nie miał czerwonej skóry, to pewnie widać by było jak zaczyna przybierać ów kolor. Teraz zaś głównym wyznacznikiem tego jak się w nim gotowało były drgające nerwowo lekku.\n- Czy Ciebie do końca pojebało?! - Ryknął zrywając się z fotela i skracając dystans do Lulu - Czym Ty myślałaś?! Bo na pewno nie głową! Nie przyszło Ci do głowy, że ryzykował, ale był pewny, że mu się upiecze? I że się przeliczył? Gdyby nas wsypał podczas ucieczki mógłby śmiało powiedzieć, że rozpracowywał całą komórkę! Zostałby pieprzonym bohaterem, a my wszyscy bylibyśmy martwi przez Ciebie, bo nie raczyłaś nam powiedzieć na czym stoimy! Wszystkich nas by szlag trafił! Wszystkich, którzy na nas liczą by szlag trafił! A to tylko dlatego, że chciałaś sobie wyciągnąć do domu kochanka! - Adon wycelował oskarżycielsko palec w Lulu, lekku drżało mu namiętnie, a w oczach widać było żar.\nPilotce nawet nie drgnęła powieka kiedy kompan na nią krzyczał. Mogła się tego spodziewać, choć lekki zawód było widać na twarzy Banks. Adon na chwilę przerwał swój siarczysty monolog, a Lulu wykorzystała tę sytuację i odezwała się.\n- Zgadza się - przyznała mu rację. - Zaryzykowałam chcąc wyciągnąć z bardzo dużych kłopotów mężczyznę, który na nie, nie zasługiwał. - Lulu ujęła dłoń Maslova. - który jak widzisz nie wydał nas, nie wsypał, nie próbuje nas zabić, nawet nie pyta o cel naszej podróży. Uratowałam człowieka przed strasznym losem Adon. Ty, jako osoba, która niemal na co dzień spotyka się z dyskryminacją powinieneś wiedzieć, że ocenianie kogoś po wyglądzie czy mundurze jaki nosi jest nie tylko płytkie, ale i wstrętne. - rebeliantka była nad wyraz spokojna wypowiadając te słowa, które jak miała nadzieje dadzą Adonowi do myślenia. Nie miała jednak zamiaru poprzestawać tylko na tym.\n- Blue była imperialną, teraz powierzasz jej swoje własne życie, jak ona różni się od Maslova, który tak naprawdę wierzy w te same ideały co i my... choć jeszcze nie zdaje sobie z tego sprawy - nikły uśmiech pojawił się na wargach Bansk, kiedy spojrzała na Huxa.\n- To imperialni, patrzą na śmierć niewinnych, dla większej sprawy, to oni poświęcają jednostki, nie my Adon, dlatego mimo ryzyka nie mogłam się zgodzić by Maslov zginął. Nie mogłabym spać wiedząc, że taki człowiek jakim jesteś - powiedziała patrząc na generała z ciepłem w słowach - zginie, poświęcając się dla mnie. Szczególnie, że mogłam uratować Cię przed tym. - mocniej ścisnęła dłoń Maslova odwracając się znów do Adona - Możesz na mnie wrzeszczeć, wyzywać mnie, wyżywać się na mnie i złościć się, ale wiedz, że zrobiłabym to samo jeszcze raz i jeszcze raz, jeśli byłaby taka potrzeba. - na chwilę umilkła po czym dodała nieco ciszej - Przykro mi, że nie mogliśmy zrobić tego dla Twojej żony Adon.\nEdytowane Luty 11 przez Lunatyczka\nTrasa przez nadprzestrzeń\nOczy Huxa zwęziły się w chwili, w której Adon wybuchł. Ruch Twi'leka w kierunku Lulu wywołał reakcję w postaci ruchu Maslova, by Lulu zasłonić. Jednak z powodu pobicia, jego ruchy nie były tak szybkie jak być powinny, w efekcie czego jedynie częściowo przesłonił Banks. A to, jak ta ujęła go za dłoń wystarczyło, by cały jego bojowy nastrój opadł i generał wycofał się krok w tył. Nadal jednak uważnie obserwował Twi'leka.\n- Nie jestem już generałem - zaczął, zwracając się do Blue. - Kiedy już będziemy mogli usiąść, będę wdzięczny za przyjrzenie się moim sińcom. Najprawdopodobniej mam złamane żebro lub dwa - dodał, a następnie spojrzał na Adona. - Możesz o mnie myśleć co chcesz. Nie obchodzi mnie to. Nie znasz mnie. Nie wiesz jak wiele kosztowała mnie tamta decyzja, by pozwolić Lulu odejść - zawiesił na chwilę głos i delikatnie wyswobodził dłoń z uścisku Banks. Następnie obie dłonie wyciągnął w kierunku Twi'leka. - Jeśli tak ci będzie wygodniej, lżej i tak będziesz czuł się lepiej. Możesz mnie skuć. Możesz mnie oddać w ręce Rebeliantów nie jako nowo zwerbowanego członka Sojuszu, ale jako więźnia. Jestem pewien, że wasz wywiad potrafi wyciągać informacje równie skutecznie to Imperialny - złączył dłonie i wykonał zachęcający gest w kierunku Twi'leka. - Pamiętaj tylko o tym, że nie jestem pierwszym, ani ostatnim Imperialnym, który postanowił zdezerterować i dołączyć do Rebelii. Zastanów się ilu byłych żołnierzy Imperium zajmuje teraz wysokie stanowiska w Sojuszu.\n- Nie jestem już generałem, Janek - powtórzył Hux. - Na chwilę obecną wychodzi na to, że jestem więźniem. Czyż nie tak, panie Adon?\nAdon pokręcił głową słuchając wywodu Lulu.\n- Jeżeli myślisz, że ktokolwiek z nas jest niewinny to jesteś naiwna. Niewinni są cywile nie biorący udziału w walkach. Zarówno my jak i imperialni. Wszyscy mamy krew na rękach. Dziś zabiliśmy paru szturmowców. Czyichś mężów i ojców. Z dnia na dzień walczymy. Decydujemy gdzie walczymy, gdzie możemy coś zmienić. W inne miejsca nie lecimy, bo nie mamy tam szans nic zdziałać. Pozwalamy osobom tam będącym ginąć. Każdy z nas jest odpowiedzialny za niezliczoną ilość śmierci i tragedii przez nasze działania bądź zaniechanie działań. To że my jesteśmy lepsi bo nie pozwalamy na śmierć niewinnych, to gówno prawda. Pozwalamy na nią każdego dnia. Nie zgadzamy się z tym i chcemy to powstrzymać, ale patrzymy każdego dnia i poświęcamy też, bo nie możemy zareagować. To, że zrobiłabyś to samo, to tym gorzej dla Ciebie. Tym razem Ci się udało, ale podjęłaś ryzykowną decyzję za nas nie informując nas o tym. To skrajnie nieodpowiedzialne i niebezpieczne. Ryzykowałaś całą misją dla prywatnych pobudek, więc nie wycieraj sobie gęby moją żoną, bo nie masz do tego prawa. - Spojrzenie, którym Adon obdarzał Lulu nie należało do najprzyjemniejszych.\nPrzeniósł wzrok na Generała i był on wciąż surowy, ale trochę łagodniejszy. Położył dłoń na wyciągniętych rękach Maslova i je pchnął na dół, aby je opuścić.\n- Nie jest pan więźniem generale. Gdybyśmy od początku wiedzieli jak wygląda sytuacja to by pan był. Ale miał pan okazję i jej nie wykorzystał, co daje panu kredyt zaufania. Na tą chwilę jest pan osobą wobec której musimy stosować zasadę ograniczonego zaufania. I ma pan rację generale nie znam pana. Wiem, że decyzja musiała być trudna, ale nie wiem ile pana kosztowała. Przyłączył się pan jednak dla niej, a nie dla ideałów, które wyznajemy, co sama Lulu zaznaczyła. Nie mogę więc nie myśleć co się stanie jeżeli na następnej misji Lulu zginie. Co wtedy będzie z pańskim oddaniem sprawie? Nie oddam pana jako więźnia. Po prostu pana oddam i przekażę swoje wątpliwości. Ktoś wyżej postanowi jak pana traktować.\nLulu zmarszczyła brwi wyraźnie podirytowana przydługim wywodem Adona, który nie miał racji nawet w jednej dziesiątej tego co mówi.\n- Już się nagadałeś? - zapytała zarzucając blond warkocz na plecy - Rozumiem Twoje wzburzenie Adon, ale czerwona mgła przysłania Ci perspektywę. Pleciesz co Ci ślina na język przyniesie nie znając szcegółów i całkowicie myląc fakty. Po pierwsze Blue wiedziała o tym jak wygląda sytuacja i co się wydarzy. Ty.. nie wiem gdzie byłeś, nie wiem co robiłeś na Lannik i jak to miało nam pomóc w naszym zadaniu, ale nie można było się z Tobą skontaktować, a przynajmniej nie w taki sposób by wytłuścić Ci całą sytuację. Więc możesz się czuć oszukany, ale trochę sam sobie jesteś winien - wzruszyła ramionami i choć słowa były osakrżycielskie, ton sugerował, że Lulu jedynie przedstawia mu fakty, a nie próbuje za coś obwiniać.\n- i zmartwię Cię, a może właśnie ucieszę. Szturmowcy, których zabijamy, wojskowi, którzy giną z naszej ręki to część wojska, to tak samo jak oni zabijają naszą stronę, Ale to, że lądują na jakiejś planecie i zabijają wszystkich... wszystkich Adon, niezależnie od tego czy są dziećmi, kobietami, mężczyznami, czy są zdolni do walki czy też nie, to nie są nasze metody i o takich niewinnych osobach mówiłam. Być może Maslove nie jest niewinną częścią tej wojny, ale w tym wypadku zginąłby za coś, o co niesłusznie został osądzony, naprawdę, skoro uważamy się za lepszych od nich, jak mogliśmy dopuścić by coś takiego miało miejsce? Nie musisz odpowiadać Adon - dodała zaraz machając lekceważąco dłonią - Tak naprawdę mnie to nie interesuje, ale pamiętaj, że nie jesteś jedyną osobą, która straciła wiele z ręki Imperium, ja straciłam dom, rodziców i wszystko co znałam, ale nie uważam, że to daje mi prawo zemsty bezwględnej. Szczerze, to lepiej byłoby dla wszystkich, gdyby wzięli głęboki oddech i przestali bezrefleksyjnie wytykać się palcami, nie po to wróciłam do rebelii, po roku by stosować metody Imperium.\nWydawało się, że na tym Lulu zakonczy swój przydługi wywód i wszyscy będą mogli się rozejść, ale pilotka odezwała się jeszcze raz.\n- Nie chcę by ta sprawa nas poróżniła i nie chcę się kłócić. To nie ma najmniejszego sensu. Ja nie powiedziałam Ci o Maslovie, Ty nie powiedziałeś mi o swojej żonie, co również mogło zaważyć na naszej misji. Uznajmy, że obydwoje podjęliśmy moralnie wątpliwe decyzje i postarajmy się by podosbne sytuacje nie miały miejsca w przyszłości. Zajmijmy się misją i co najważniejsze wtej sytuacji - odwróciła się do Huxa - Maslove, musisz podjąc decyzję co do swojej przyszłości.\nAdon pokręcił głową ze zrezygnowaniem.\n- Po pierwsze to komunikator miałem cały czas włączony, więc nie gadaj bzdur, że nie można się było ze mną skontaktować, bo nawet nie próbowałaś. Tyle w tym mojej winy co w upadku Republiki. Po drugie to załatwiałem nam kontakt i wsparcie lokalnej komórki oporu zanim nie przyśpieszyłaś akcji, aby ratować swojego kochanka. A moja perspektywa ma się dobrze, dziękuję. Tobie zaś romantyczne ideały przysłaniają rzeczywistość. Myślisz, że kto zginął na Gwieździe Śmierci? Sami szturmowcy? Że nie było tam sprzątaczy, techników, kucharzy? Pełno niewinnych osób. Mężczyzn i kobiet, które zginęły tylko dlatego, że były tam gdzie przeprowadzono atak. Myślisz, że to jedyny raz? Każdy wybuch zrobiony przez Sojusz, każda instalacja imperialna, którą zniszczyliśmy miała w sobie pełno niewinnych osób. Obudź się więc, bo to są też nasze metody. Nie celujemy w niewinnych, ale gdy cel jest wystarczająco ważny, to ich poświęcamy dla dobra sprawy. A jeszcze więcej ginie przypadkiem przez to co robimy. Ten TIE którego dziś zniszczyliśmy. Sprawdziłaś gdzie spadły szczątki? Czy nie uderzyły w jakąś farmę zabijając niewinną rodzinę? Myślisz, że Sojusz nie ma na rękach krwi dzieci? Jesteśmy na wojnie z Imperium, obie strony są odpowiedzialne za niezliczoną ilość śmierci niewinnych osób. I mówiłem, abyś nie mieszała w to mojej żony, bo w przeciwieństwie do Ciebie ja nie ryzykowałem misji dla jej uwolnienia. Nie ma w tym nic moralnie wątpliwego, bo tak tylko naraziłbym ją i was na śmierć. A teraz kiedy wiem gdzie jest mogę zaplanować jej odbicie, a nie działać na hura bez patrzenia się na bezpieczeństwo innych. W przeciwieństwie do Ciebie myślałem nie o sobie, a o was.\nTwi'lek spojrzał jeszcze na koniec ze smutkiem na Blue. Czuł się oszukany w tym Lulu miała rację.\n- Zanim wasza dwójka wyciągnie blastery i zacznie do siebie strzelać - zaczął Hux, teraz już wprost stając pomiędzy Lulu i Adonem. - to on ma rację. Obie strony tego konfliktu podejmują działania, przez które cierpią nie tylko żołnierze. Moja narzeczona jest tego najlepszym przykładem - przypomniał, patrząc przy tym na Lulu.\nJanek odczekał kilka chwil, pozwalając, by słowa Maslova przebrzmiały. Następnie wypuścił cicho powietrze.\n- Wszyscy jak tu jesteśmy, ponieśliśmy w tej wojnie jakąś stratę. Większą, bądź mniejszą, ale osobistą. Każde z nas ma powód, by chcieć jak najszybciej zakończyć ten konflikt. I jeśli o podejmowaniu decyzji mowa - mam zamiar przyłączyć się do Sojuszu - zadeklarował. - Nosiłem się z tą myślą od jakiegoś czasu, a rozmowy z Blue tylko umocniły mnie w tym przekonaniu. I - znów westchnął. - zdaję sobie sprawę z tego, że okres przejściowy pomiędzy służbą w Imperium a służbą w Sojuszu będzie wypełniony ciągłymi przesłuchaniami, nieufnością i patrzeniem na ręce. Zwłaszcza biorąc pod uwagę... przeszłość - dodał, krzywiąc się przy tym nieco.\n- Obaj będziemy przez to przechodzić - stwierdził Hux, kładąc mu dłoń na ramieniu. - Pociesz się, że jako niższego rangą, będą cię krócej pytać - dodać z uśmiechem i znów spojrzał na Lulu. - Mam zamiar z wami zostać. Więc skoro mnie wyciągnęłaś ratując przed śmiercią, to szybko się ode mnie nie uwolnisz - uśmiechnął się do niej ciepło, a następnie spojrzał na Adona. - Jeśli będzie coś, co będę mógł zrobić, by pomóc w uwolnieniu twojej żony, daj znać. I naprawdę skończmy z tym generałem. Przestałem nim być ładnych kilka godzin temu.\nAdon spojrzał na generała, który stanął pomiędzy nim a Lulu, aby ich uspokoić.\n- Nie będziemy do siebie strzelać. Możemy na siebie nakrzyczeć mówiąc co myślimy. Możemy przestać się przez to lubić, ale koniec końców jesteśmy w tym razem i nie będziemy strzelać do sojusznika. Może i nawet moglibyśmy się pobić, ale Lulu obiłaby tą swoją nogą. - Twi'lek wykonał przy tym gest luźno wskazujący na jego wątłą posturę.\nWymianie zdań między imperialnymi nie przeszkadzał. Skwitował tylko na końcu wskazując na Blue.\n- Porozmawiajcie z nią. Ona wam powie co was czeka.\nNastępnie skupił wzrok na Huxie.\n- Doceniam chęć pomocy. Możliwe, że z niej skorzystam. Moja żona jest niewolnicą u gubernator. To nie będzie łatwy cel. A jak sam pan wspomniał nie jest pan jedynym który zmienił strony, więc jeżeli Sojusz uzna pana za godnego zaufania... Cóż, doświadczeni oficerowie są zawsze w cenie i może nawet wszyscy wciąż będą do pana się zwracać po tytule, generale. Proszę więc póki co nie odrzucać tytułu. On może zostanie, zmienią się jedynie barwy.\n- Mojej nogi nie mieszaj w nasze sprzeczki - Lulu fuknęła na Adona. Pilotka najwyraźniej powiedziała co miała powiedzieć i nie zamierzała kłócić się dalej. Zamiast więc burzyć się na kolejne słowa Adona, wysłuchała co Hux ma do powiedzenia. na wzmiankę jego narzeczonej, na chwilę odwróciła spojrzenie.Uśmiechnęła się dopiero na zapewnienie Maslova, o nie za szybkim opuszczeniu jej.\n- Niestety, ale musisz się przygotować na dłuższą rozłąkę. My mamy swoje do zrobienia i wątpię byś Ty i Ty- tu spojrzała na Janeka - został przydzielony nam do pomocy. Zanim my wykonamy nasze zadanie, najprawdopodobniej zostaniecie odeskortowani w bezpieczne miejsce, gdzie potrwają bardzo długie rozmowy, niezwykle ważne dyskusje i dysputy i inne bzdety, które mądrzejsi ode mnie uważają za całkowicie niezbędne by kogoś sprawdzić. Nawet zanim ja wróciłam, choć większość tych starych pryków zna mnie od dzieciaka, przepuścili mnie przez dziwne randki i spotkania co by mnie sprawdzić. - pokręciła głową na wspomnienie bezsensownych pytań i nieprawdziwych historii.\n- Ale tym będziemy się martwić później. Czy ktoś ma jeszcze coś do dodania, zapytania czy zwyczajnie podzielenia się? Bo jak nie to myślę, że Blue mogłaby opatrzyć Maslova... nie wyglądasz za dobrze - troska pojawiła się w jej oczach w momencie gdy przyjrzała się jego ranom.\nBlue skinęła na byłego, w sumie jeszcze go oficjalnie nie zdegradowali, generała.\n- Chodź, znajdziemy tutejszą wersję ambulatorium - powiedziała, zgarniając swój datapad.\nZamierzała w wolnej chwili sprawdzić jak sytuacja rozwija się na Lannik.\n- Co do aresztowania, to raczej nie da się go uniknąć. Przesłuchania z serum prawdy pewnie też, chociaż nie ukrywam, ze mogłam być potraktowana ostrzej bo byłam dezerterem z wywiadu. Tak czy inaczej sugeruje prawdomówność i cierpliwość.\nPunkt zborny Sojuszu Rebeliantów,\nSektor Kastolar, Mid Rim\n13h od opuszczenia Lannik\nSkok w pusty punkt przestrzeni, który Blue ustaliła wcześniej okazał się być niepotrzebny. Zarówno Maslov jak i Janek nie mieli zamiaru rezygnować z podjętej wcześniej decyzji - zamierzali wstąpić do Sojuszu. Bez względu na możliwe konsekwencje i pomimo opowieści Blue, która z własnego doświadczenia przedstawiła jak wygląda dołączenie do Rebelii, jeśli wcześniej działało się dla Imperium. Nawet jeśli procedury wobec agentki wywiadu różnią się względem procedur stosowanych wobec oficerów wojskowych, sam proces przejścia i zmiany barw mógł być czasochłonny.\nProm klasy Lambda nie był najgorszym środkiem transportu. Jego hipernapęd należał do podstawowej wersji, więc na znaczne skrócenie podróży nie mogli liczyć. Na szczęście Blue znała się na nawigacji, do tego posiadali aktualne mapy i podróż do punktu zbornego, którego koordynaty posiadali na swoich datapadach, nie miała zająć im więcej niż kilkanaście godzin. Mieli zatem czas by odpocząć, by nagromadzone emocje zdążyły opaść. Był czas na to, aby Lulu zajęła się ranami generała. Na szczęście okazało się, że wizualnie prezentowały się one gorzej, niż były w rzeczywistości. Acz doświadczenie Huxa nie zwiodło - miał połamane dwa żebra, na co najlepiej sprawdziłaby się kąpiel w baccie, ale ten egzemplarz Lambdy, którym podróżowali, nie był wyposażony w zbiornik. Maslov musiał zatem zadowolić się tą doraźną pomocą, którą Blue mogła mu zaoferować wykorzystując pakiety medyczne znajdujące się na pokładzie. Na bactę musiał zaczekać. Sama Blue zaś, poza opatrzeniem ran Huxa i upewnieniem się, że pozostali członkowie załogi są w dobrym stanie, postanowiła prześledzić HoloNet pod kątem informacji docierających z Lannik.\nOkazało się, że ich krótki pobyt na planecie odcisnął spore piętno. Chociaż o samej ich ucieczce nie było nawet wzmianki, pojawiły się informacje dotyczące zniszczonego przez nich TIE. Garnizon wystawił oświadczenie, że jeden z silników jonowych uległ uszkodzeniu podczas rutynowego przelotu patrolowego. W wyniku awarii doszło do eksplozji myśliwca. W oficjalnej informacji podano, że jedyną ofiarą awarii był pilot, którego pośmiertnie awansowano, a jego rodzina otrzymała kondolencje z rąk samej gubernator.\nJednak to była tylko informacja poboczna. Gdzieś obok niej pojawiła się również wzmianka o rzekomej strzelaninie i zuchwałym ataku wywrotowców na posiadłość gubernator. Atak ten został rozbity w chwilę po tym, jak się rozpoczął, a wszyscy wywrotowcy zginęli w walce.\nNajważniejsza informacja dotyczyła samego garnizonu. Pani gubernator, ze stojącym u jej boku agentem ISB, ogłosiła, że dotychczasowy dowódca garnizonu został zdegradowany do stopnia szeregowego, a także aresztowany i przekazany w ręce ISB. W swojej przemowie gubernator poinformowała, że były dowódca usłyszał oskarżenia o korupcję i działania na szkodę Imperium. Kobieta obiecała również, że podczas swojej kadencji nie będzie tolerowała takich zachowań i będzie je karała z całą surowością. Dodatkowo na nowego dowódcę garnizonu mianowała dotychczasowego sierżanta Oriego Loka, awansując go do stopnia majora. Na koniec pani gubernator zaprzeczyła plotkom, by na Lannik działała zorganizowana komórka Rebeliantów.\nKiedy Lambda wyszła z nadprzestrzeni, Lulu ponownie siedziała za jej sterami, po swojej prawicy mając Blue. Panowie zajmowali miejsca nieco z tyłu, na stanowiskach, które zajmowali podczas odlotu z Lannik. Gdy tylko błękit tunelu nadprzestrzennego zamienił się w czerń usianą jasnymi plamkami gwiazd, za iluminatorem ujrzeli również dwie duże jednostki. Jedną z nich był niszczyciel klasy Victory, o którym Winter wspominała podczas odprawy, a druga, nieco oddalona od niszczyciela, była starym Acclamatorem. To, co wyróżniało tego Acclamatora od innych tego typu jednostek, było malowanie. Kadłub statku od dziobu, mniej więcej do połowy długości, pomalowany był na zielony kolor, odcieniem przypominającym mundury CorSecu. Malowanie musiało mieć miejsce wiele lat temu, gdyż kolor był już wyblakły, a do tego na poszyciu widoczne były liczne osmalenia niczym blizny po stoczonych bitwach. I chociaż zielona barwa na kadłubie mogłaby budzić niepokój, wszak CorSec współpracował z Imperium, to godło Sojuszu Rebeliantów widoczne na obu rufach nie pozostawiało złudzeń co do przynależności tej jednostki.\nNim się zorientowali, na konsolecie zaczął mrugać przycisk wskazujący nadejście wiadomości. Jedno kliknięcie i z głośników popłynął męski głos zdradzający zdecydowanie.\n- Niezidentyfikowany wahadłowiec, tu komandor Torn z floty Sojuszu. Masz trzy sekundy na identyfikację.\nHux i Sunber spięli się wyraźnie, gotowi do walki. Najwidoczniej wyuczone odruchy były trudniejsze do opanowania niż przypuszczali. Ale trudno było im się dziwić. Byli żołnierzami, od szybkich reakcji zależało ich życie. W dodatku od dłuższego czasu, praktycznie od początku wojny, toczyli walki przeciwko Rebelii. Więc teraz, słysząc takie ultimatum, naturalną reakcją była chęć walki. Na szczęście wystarczyło, by Blue przesłała kody autoryzacji otrzymane od Winter, by następna wypowiedź Torna była zdecydowanie łagodniejsza.\n- Gratuluje wykonania pierwszej części zadania. Zapraszamy na pokład niszczyciela. Będę was eskortował.\nKomandor Torn nie żartował. A-wing, którego pilotował, leciał przed dziobem Lambdy. Drugi A-wing leciał po prawej stronie zdobycznego okrętu, a po lewej i na ogonie, leciały dwa X-wingi. W takiej oto obstawie Lambda wleciała do hangaru. Wszystkie cztery eskortujące ją myśliwce również osiadły na płytach lądowiskach. I był to zaiste niecodzienny widok, kiedy maszyny Rebelii spoczywały w hangarze tuż obok myśliwców TIE i Interceptorów stosowanych przez Imperium.\nKiedy Lulu wyłączyła silniki, a także zakończyła wszystkie procedury konieczne do zamknięcia po lądowaniu, dołączyła do pozostałych, czekających już na możliwość zejścia z pokładu. Trap opadł powoli. Rebeliantom, a także dwójce byłych imperialnych, nie spieszyło się do zejścia w dół. Zwłaszcza Maslov i Janek wyglądali na spiętych i przejętych perspektywą oddania się w ręce tych członków Sojuszu, których nie znali. I których ręce byłyby mniej delikatne i przyjazne niż dłonie Blue, czy Lulu.\nGdy zeszli z trapu do hangaru, czekał już na nich komitet powitalny. Komandosi Rebelii należący do elitarnych sił specjalnych Sojuszu to był widok, który robił wrażenie. Ich czarne pancerze z wymalowanymi symbolami Rebelii wzbudzali jak najgorsze skojarzenia u każdego żołnierza Imperium. Nie dziwiła zatem reakcja Janek i Maslova, którzy w pierwszej chwili zatrzymali się niemal w miejscu na ich widok. Najprawdopodobniej gdzieś pojawiła się myśl, że mieli ich aresztować. Jednak obaj mężczyźni ruszyli dalej uświadomiwszy sobie, że przecież nikt z Sojuszu nie wie o obecności dwóch byłych oficerów Imperium wśród agentów Rebelii. A przynajmniej jeszcze nie wie. Komandosi nie byli jedynym komitetem powitalnym, który czekał na nich w hangarze. Pomiędzy tymi odzianymi w pancerze, groźnie wyglądającymi żołnierzami do zadań specjalnych, stała osoba o zdecydowanie delikatniejszej posturze, która nie wzbudzała nieprzyjemnych skojarzeń. Twi'lekanka przyglądała im się bacznie. Reakcja Maslova i Janeka najwidoczniej nie umknęła jej uwadze, gdyż jej lekku drgnęły nerwowo, a ona sama zmarszczyła brwi. Nie odezwała się jednak słowem. Żaden z komandosów też nie wykonywał nerwowych gestów. Nie witali ich z uniesioną bronią, acz trzymali ją w gotowości. Tak na wszelki wypadek. Tak zostali wyszkoleni.\nDo komitetu powitalnego dołączyły jeszcze dwie osoby. Zabrak w stroju pilota, trzymający kask pod pachą. Jego długie, zielono-żółte włosy opadały swobodnie na ramiona i plecy. Sylwetkę miał nienagannie wyprostowaną, ale jego krok w żadnym razie nie był sztywny. Zdradzał elastyczność i lekkość, którą rzadko widywało się u wojskowych, nawet u pilotów. Lulu w swoim życiu takiej lekkości nie widywała nawet u wielu przemytników. Zabrak, niewątpliwie komandor Torn, zbliżał się ku nim z delikatnym uśmiechem na ustach. U jego boku kroczył młodzieniec, którego żółte tatuaże zdobiące twarz klasyfikowały jako Kiffara. Chłopak ubrany był podobnie jak Tamir i tak jak on, swój kask trzymał pod pachą. Jego długie dredy raz za razem obijały się o jego ramiona w rytm kroków młodzieńca. Chociaż jego chód również był elastyczny, daleko mu było do miękkości i nienaturalnej wręcz lekkości Torna. Krok chłopaka zdradzał pewność siebie, której zdaje się nic nie mogło zachwiać, a także jakąś wewnętrzną drapieżność. Na jego ustach błąkał się zawadiacki uśmiech, którego nie powstydziłby się sam Han Solo.\n- Pozwólcie, że powitam was osobiście i twarzą w twarzą - odezwał się Torn, gdy tylko przed nimi stanął. - Tamir Torn. To mój skrzydłowy, porucznik Korto Vos - wskazał na młodego Kiffara, a następnie na Twi'lekankę. - A to starszy porucznik Rianna Saren.\n- Wystarczy Rianna - wtrąciła Twi'lekanka.\n- Nasi technicy zajmą się zmianą kodów transpondera w wahadłowcu i przygotują go do drogi na Kashyyyk. Za jakieś trzy godziny wszystko powinno być skończone - wyjaśnił Torn i przyjrzał się uważnie całej grupce, marszcząc przy tym nieznacznie brwi. - Hmm... według moich informacja miała być was czwórka i droid - stwierdził, przyglądając się im wyczekująco.


FRSE zaprasza na dni otwarte dotyczące wniosków składanych w terminie do 11 maja 2021 roku w programie Erasmus+, Akcja 1 – Mobilność uczniów i kadry edukacji\nSpotkania z wnioskodawcami w ramach dni otwartych odbędą się online  29 kwietnia oraz 5 maja 2021 roku. Przewidziane są 30-minutowe konsultacje na platformie Zoom z pracownikami Narodowej Agencji (w godzinach 8:30–13:40). Celem spotkań jest omówienie projektów (nie pomysłów na projekty), prosimy więc o przygotowanie konkretnych pytań odnoszących się do poszczególnych sekcji i problemów.\nPrzed spotkaniem konieczna jest rejestracja i wybór jednego z dostępnych terminów. Zapisy na spotkanie będą prowadzone do 26 kwietnia 2021 roku lub do wyczerpania limitu miejsc.\nKażda osoba zainteresowana udziałem rejestruje się korzystając z własnego adresu e-mail. Jedna instytucja może wziąć udział tylko w jednym spotkaniu.


Strona:Władysław Stanisław Reymont - Przysięga.djvu/197 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Władysław Stanisław Reymont - Przysięga.djvu/197\nSpotkaliśmy wreszcie swoich. Nocleg jest w ciupce, gdzie już ze trzydzieści osób śpi.\nTak było obszernie, że jeśli znalazło się miejsce na głowę, to nóg nie było gdzie pomieścić.\nSłyszę, jak Serafin obiecuje jakiejś siostrze obrazki, modlitwy, wreszcie pieniądze, byle się choć trochę usunęła, ale wszystko bez skutku. Powietrze jest tego rodzaju w izbie, że bezpieczniej noc kończyć pod wozem na rynku.\nOstatni dzień!... znać to na wszystkich twarzach.\nGdyśmy przeciągali przez puste uliczki owego Mstowa, tom w tym brzasku porannym spostrzegł na bruku krwawe plamy: to ci, którzy idą przed nami i śpiewają, znaczą bosemi nogami bruk.\nWychodzimy na jakieś prawdziwie górskie drożynki. Słońce wschodzi, ale tonie natychmiast we mgle i tylko je lekko zapurpurza. Ścieżki są strome i pełne ostrych kamieni. Okolica górzysta, widać nad mgłami łyse szczyty.\nIdziemy tak prędko, że wszystkie piersi rzężą, a na każdym szczycie i wyniosłości wszystkie oczy zanurzają się we mgle; niespokojne, gorące spojrzenia szukają w tumanach szarawych, konturów wieży Częstochowskiej.\nPrzystają i z wyciągniętemi głowami stoją chwilę...\nNic nie widać, cały świat zdaje się być zatopiony w tej ruchomej masie.\nNaraz, jakiś dreszcz dziwny przeleciał po tłumie...\nTę stronę ostatnio edytowano 26 lis 2017, 10:32.