Czy zakaz handlu w niedzielę ma sens? | Michał Górecki Blog\n15 February 2018 | Świat | 1\nRozumiem argumenty premawiające za zakazem handlu w niedzielę. Naprawdę. I nie mówię o tych stricte katolickich – jestem zwolennikiem rozdziału kościoła od państwa i choć sam jestem wierzący, jestem za tym aby każde wyznanie było traktowane po równo. Zwyczajowo to jednak niedziela jest w naszej kulturze dniem wolnym, co widać po tym, że zamknięta jest większość urzędów i innych instytucji, a przecież ci z nas, którzy pracują w biurach też raczej mają wolne (chyba, że zaprzedali dusze korporacji i koniecznie chcą zrobić jakieś darmowe nadgodziny). Sytuacja pracownika w Polsce jest dość średnia – od lat 90, które obiecały nam sen o wolności unikamu jak ognia wszelkich regulacji, na związki zawodowe większość z nas patrzy jak na zło konieczne. Tymczasem umowy o prace w wielu miejscach ciągle są przywilejem, na który trzeba zasłużyć, a i godziny pracy pozostawiają wiele do życzenia. Dlatego wizja dania obowiązkowego wolnego dnia dla pracownika, który może ten czas spędzić z rodziną lub przyjaciółmi wydaje się ludzka.\nTo wydaje się mieć również sens z drugiej strony. Ustawa w dużej mierze ma za zadanie uderzyć w galerie handlowe, w których to często ludzie spędzają całe weekendy. I o ile jestem w stanie zrozumieć spędzanie całego dnia w galerii w letni dzień w Dubaju, gdzie spacer na zewnątrz grozi spaleniem w 45 stopniowym słońcu, o tyle jakbym nie starał się nie oceniać tego jednoznacznie, polski niedzielny szoping galeriowy jako czas spędzania czasu z rodziną, jest dla mnie czymś strasznym i przypomina konsumpcyjny spacer zombie. Zamknięcie w wielkim budynku, odcięcie od miasta, złudzenie luksusu i kupowanie, kupowanie, kupowanie.\nPierwszy problem polega na tym, że nie nakażemy ludziom spędzać inaczej czasu ustawą. To mało realne. To nie jest tak, że każda rodzina, która nie może przejść się do galerii handlowej, pójdzie nagle do galerii sztuki, teatru czy muzeum. Być może będzie siedziała w domu i piła wódkę. A może oglądał seriale. To kwestia jednak bardziej skomplikowana i warto o tym pamiętać. Osoby świadome nie będą spędzały każdego weekendu w ten sposób i może warto zadbać o to, by w społeczeństwie istniało więcej osób świadomych i wykształconych, ale tu poruszamy temat rzeka, którym dzisiaj zajmować się nie będę.\n“To odbije się na pracownikach!” słychać od mnóstwo specjalistów od makroekonomii (a należy zaznaczyć, że praktycznie każdy Polak zna się na makroekonomii – tak jak na medycynie, prawie, piłce nożne, skokach narciarskich, ostatnio też na himalaizmie wyczynowym). W długim okresie nic się nie odbije. Akurat ta kwestia wyreguluje się po jakimś czasie. Nie wierzę bezgranicznie w wolny rynek, jednak posiada on różne mechanizmy autoregulacji i skoro pracownicy przybytków zamykanych w niedzielę specjalnie nie cierpią z tego powodu, to pracownicy sklepów nie dostaną nagle masowo po tyłku z tego powodu. Natomiast rzeczywiście w pierwszym momencie może nastąpić nieco zwolnień, które zawsze są bolesne.\nDodam też, że da się w takim kraju żyć. Serio. Pamiętam z dzieciństwa nieczynne sklepy w niedziele – prawdę mówiąc to, że mamy spożywcze otwarte aż do 22, przez wszystkie dni w tygodniu nie jest normą w Europie, a przynajmniej jeszcze niedawno nie było (Europa raczej dąży do liberalizacji tych zapisów). W Szwajcarii przyzwyczaiłem się do nieczynnych spożywczych dość szybko, tak jak do tego, że późnym wieczorem nie kupię alkoholu. Wymaga to nieco innego planowania, ale jest wykonalne. Co więcej, to łatwiejsze do przełknięcia niż zaskakujące nas co jakiś czas wolne dni świąteczne wprowadzone kilka lat temu – dni o których mnóstwo osób zapomina.\nW Niemczech i Austrii zakaz obowiązuje. Ograniczenia w tym zakresie (dotyczące przede wszystkim godzin pracy) funkcjonują między innymi w Hiszpanii, Francji, Belgii, Holandii, Wielkiej Brytanii, Belgii, Szwajcarii, Włochy, Grecja, Norwegia czy Dania.\nDlaczego więc ustawa ta nie ma sensu? Z trzech powodów. Po pierwsze dlatego, że to Polska. Po drugie dlatego, że mamy 2018 rok. Po trzecie ze względu na sprawiedliwość.\nMam do tej naszej cechy narodowej ambiwalentny stosunek – z jednej strony mierzi mnie straszliwie to, że każde prawo wydaje nam się tylko propozycją ze strony władz i od razu zastanawiamy się jak je obejść, z drugiej strony ten nasz spryt jest naprawdę niesamowity i często mimo wszystko legalny. Nie jesteśmy Niemcami, czy Austriakami dla których prawo jest świętością. I nigdy nimi nie będziemy, taka chyba nasza natura.\nNie dziwi taka chęć obchodzenia zakazu przez właścicieli firm – spółka ma przynosić zysk i obowiązkiem właściciela jest dbanie o zysk. Właściciele zaczęli więc masowo wymyślać co zrobić, aby ten zysk się nie zmniejszył. I muszę przyznać, że są wyjątkowo kreatywni, a to dopiero się zaczyna.\nProblem polega na tym, że przecież nie wszystkie typy sklepów są wyłączone z zakazu. Dlatego stacje benzynowe poszerzą swój asortyment (juz to robią), a większe sklepy zaopatrzą w dystrybutory z paliwem (przeciez już część je ma). Zaczną powstawać mniejsze spółki obsługujące sklepy, tak, aby właściciel mógł sam stać za kasą. Przypomina mi się historia z “mobilnym psychologiem”, czyli krakowski pomysł sprzed kilku lat na taksówki bez licencji – jedna z firm reklamowała je jako usługę psychologa, dowóz był tylko przy okazji. Polak potrafi.\nMamy XXI wiek. Handel internetowy rozkwita. Ba, on już dawno rozkwitł, w wielu miejscach dogania lub przegania ten tradycyjny. Co roku zwiększa się dramatycznie ilość osób robiących zakupy za pomocą telefonów komórkowych, ekrany dużych komputerów są w odwodzie. I dość oczywistym jest, że zakazywanie handlu w niedzielę sklepom internetowym jest absurdem rodem z PRL. Pojawiajace się w ostatnim roku głosy, że może się to wydarzyć budziły jedynie śmiech i politowanie. Oczywiście istnieją sklepy typu sklep Wojciecha Cejrowskiego, który jest zamykany w niedzielę, ale to może jedynie budzić jeszcze większy śmiech – bo czym jest zakup wirtualny w niedzielę? Nieco innym sposobem korzystania z internetu? Czy kliknięcie “wyślij komentarz” różni się czymś od “kup”? Co ze strefami czasowymi? Czy osoba u której jest już poniedziałek, może zrobić zakup na serwerze na którym jest jeszcze niedziela? A gdy serwer stoi w innej strefie czasowej? Przykładanie tradycyjnej miary do tej kwestii jest po prostu bez sensu.\nTo też mają zamiar wykorzystać galerie – podobno część sklepów będzie otwarta bez możliwości sprzedaży, całość będzie można kupić przez internet. Co za problem postawić komputer, który obsługuje ekspedientka, kupujący wciska jedynie przycisk KUP (nawet w fizycznej formie postawiony na ladzie), a towar kupowany jest internetowo? Po kilku sekundach klient odbiera towar. Szyję to na gorąco, ale to tylko pokazuje jak szybko i łatwo można wymyślić obejście takich zapisów.\nA nawet jesli szczegółowe rozporządzenia zablokują wszystkie tego typu ruchy, rząd przysłuży się tylko rozwojowi handlu internetowego, bo właśnie tam będą robione wszelkie zakupy. Już za chwilę pojawią się sklepy z błyskawiczną dostawą w niedzielę.\nDlaczego chronieni mają być tylko pracownicy handlu, a nie usług? To też wydaje się być mało sprawiedliwe. Ale to jeszcze nic, ustawa uderzy nierówno w różne podmioty, w zależności od tego jak są skonstruowane organizacyjnie. Oto fragment raportu Haitong Banku:\n“Jednym z wyjątków dla zakazu handlu w niedzielę wspomnianym w ustawie są sklepy prowadzone przez ich właścicieli. Pozwala to właścicielom sklepów franczyzowych, takich jak ABC, Lewiatan, Euro Sklep i Delikatesy Centrum, prowadzić swoją działalność bez zmian. Sieci te mają 14,4 tys. punktów skupionych wokół Eurocashu, nie wspominając o niezależnych klientach hurtowych, którzy w 2016 r. kupili produkty ze sklepów C&C za około 1,7 mld zł”\nTak więc jeśli chcemy rzeczywiście polepszyć sytuację, należałoby dokonać trzech rzeczy.\nPo pierwsze naprawić prawo pracy, które leży mniejszym lub większym odłogiem od właściwie 1989 roku. Jeśli pracownicy mają mieć większe przywileje, należy im to zagwarantować. Nie przez zamykanie ich miejsc pracy, a przez odpowiednie ustawy, rozporządzenia i oczywiście kary dla pracodawców.\nJeśli chcemy, by ludzie spędzali czas w inny sposób, niż bezmyślne wałęsanie się po galerii handlowej, należy po pierwsze zadbać o to, by miasta miały dla nich coś ciekawego do zaoferowania. Może warto wzorować się na krajach zachodniej Europy, gdzie powoli odchodzi się od wielkich kolosów handlowych na rzecz niezadaszonych kompleksów mniejszych budynków, wplecionych w architekturę miejską. W ogóle miasta zostawione samopas to większy problem Polski, urbanistów praktycznie nie ma, a zostawianie tego ręce rynku powoduje właśnie powstawanie kolejnych zamkniętych kolosów (vide: Wrocław), banków, aptek, Lidlów i Biedronek, kosztem budynków tworzących prawdziwą tkankę miejską, która może weekendami i wieczorami tętnić życiem.\nI wreszcie jeśli chcemy, by wierzący katolicy nie robili zakupów w niedzielę, to nie nakażemy ich tego raczej państwowym zapisem (przy okazji nakazując to osobom innej wiary i ateistom). To chyba praca dla kościoła i księży, którzy dziś często zamiast zajmować się takimi sprawami wchodzą w politykę, czy inne obszary. Prawdę mówiąc nie kojarzę, by z obecnego nauczania kościoła płynął jasny sygnał “nie kupujcie w niedzielę”. Jesteśmy w końcu podobno krajem przeważająco katolickim, a tłumnie chadzamy wtedy do sklepu. Ale to trochę bardziej skomplikowany i osobny temat – polski katolicyzm, co widac szczególnie po wypowiedziach w sieci, ma niedużo wspólnego z najważniejszym przykazaniem miłości, na który powinna opierać się ta wiara.\nNo nic. Pozostaje czekać. Skoro władza od lat nie jest w stanie poradzić sobie z drobnymi handlarzami ze wschodu rozstawiającymi swoje nielegalne kramy przy Dworcu Wileńskim (i pewnie setkach innych miejsca w Polsce), to raczej nie poradzi sobie z polską kreatywnością w materii zakazu handlu w niedziele. Idę po popcorn.\nA tak, czy inaczej warto zapisać sobie w kalendarzu, żeby nie było niespodzianek:\nPreviousLG V30 – Marian, tu jest jakby luksusowo!\nNextDlaczego aborcja nie jest “OK”


słowa kluczowe: 2017, AA, Adam Andruszkiewicz, IT, Polska, analiza mediów, internet, media, polityka, prawica, social media, statystyka.\nLinki, cytaty, nowiny 2017.12.19 09:14 09:18\nCzy w 2018 będziemy mieli nowego gracza na scenie politycznej?\nAnaliza danych z sieci wskazuje, że w 2018 w Polsce może pojawić się po prawej stronie sceny politycznej nowa, silna partia polityczna. Wszystkie dostępne dane w sieci wskazują, że popularność polityków o wyrazistych poglądach narodowych jest i będzie coraz większa. Powstanie nowego bytu, będzie problemem zarówno dla partii rządzącej, jak i opozycji liberalnej. Poniżej prezentujemy 3 silne sygnały, które wskazują na wzrost.\nJak widać z danych z ostatnich 12 mc, tylko w 3 województwach temat #wolnesądy wzbudził większe zainteresowanie niż tematy „narodowe”.\nKiedy powstanie nowy polski #Jobbik? W chwili obecnej z perspektywy politycznej, zbliżający się rok będzie idealnym okresem inkubacji takiego projektu. Mając na uwadze jednak porażkę Ruchu Narodowego w wyborach samorządowych 2014, idealny okres „szybkich narodzin” to początek 2019r. Dane historyczne pokazują, że LPR uzyskał w 2001 prawie 1MLN głosów (7,8% poparcia/35 mandatów poselskich/ 2 senatorskich) Mając na uwadze dynamikę popularności haseł narodowych i wzrost nowych liderów, ten wynik nie wydaje się nierealny w 2019 do powtórzenia. Pytaniem kluczowym pozostaje, kto straci na powstaniu i raczej pewnym sukcesie nowej partii i kto ją w początkowej fazie sfinansuje?\n1569 odsłon (brak ocen)


Klub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam :: Zobacz temat - Nasz pierwszy raz\nKlub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam » Kamperem i w kamperze » Kamperowanie » Moja pierwsza podróż kamperem » Nasz pierwszy raz Poprzedni temat «» Następny temat\nTwój sprzęt: Ducato I 2,5D, Wilk 565, 1994\nWysłany: 2017-08-28, 14:55 Nasz pierwszy raz\nWitam, od tygodnia jestem szczęśliwym posiadaczem Ducato I 2,5D 1994r.zabudowa Wilk 565. Pierwszy wypad można powiedzieć że wokół komina bo cała trasa to 180 km. Wyjazd zakończony sukcesem i już nie mogę (reszta rodzinki zresztą tez) doczekać się następnego weekendu. W sobotę zakotwiczyliśmy w Stroniu śląskim koło Lądka Zdroju (http://jaskinianiedzwiedzia.pl/kompleks/zalew-stara-morawa.html).Kemping spoko 47 pln za kampera +2 dorosłe i 2dzieciaków, ciepła woda, natryski i kuchnia zewnętrzna w cenie, prąd za darmo z gniazdek w kuchni. Do dyspozycji plac zabaw, boisko wypożyczalnia kajaków i rowerów wodnych. Jeśli chodzi o odczucia moje i rodziny to same pozytywy i teraz żałuję że tyle lat zwlekałem z kupnem kampera. Pozdrawiam\nWysłany: 2017-08-28, 16:16\nWielkość kampera 565, na początek idealna. Doznania wyjątkowe, no i będziesz dorastał w swoim hobby razem z dzieciakami. Raczej pewne, że one kiedyś też będą kamperowały. Wiem co mówię, od zawsze jeździmy z 9 letnim wnukiem. Już teraz jest małym specjalistą. Życzę samych wyjątkowości (przyjaciół i pozytywnych wrażeń z kamperem).\nTwój sprzęt: Był, jaki i kiedy będzie sam nie wiem\nSkąd: Gdańsk - Oliwa\nWysłany: 2017-08-28, 20:44\nJeśli chodzi o odczucia moje i rodziny to same pozytywy i teraz żałuję że tyle lat zwlekałem z kupnem kampera.\nJak to mówią lepiej późno niż wcale\nNiech Wam przynosi jak najwięcej takich wrażeń, już teraz macie z górki ta choroba jest nieuleczalna\n"Ty możesz zwlekać ale czas nie będzie "\nKlub miłośników turystyki kamperowej - CamperTeam » Kamperem i w kamperze » Kamperowanie » Moja pierwsza podróż kamperem » Nasz pierwszy raz


ISE.pl - Kabel zasilający do mieszkania 10mm2 ile max\nKabel zasilający do mieszkania 10mm2 ile max\nRejestracja: pt lip 17, 2020 13:41\nPost autor: Krzysztof.Ka » pt lip 17, 2020 13:49\nObecnie w mieszkaniu przy 3 fazach 16 A mam kabel zasilający z linii napowietrznej do mieszkania 10mm2. O ile moge zwiększyć moc ener. bez konieczności zmiany kabla zasilającego? Da rade zwiększyć do 20A przy 3 fazach?\nPost autor: opornik » pt lip 17, 2020 17:01\nKrzysztof.Ka pisze: ↑\npt lip 17, 2020 13:49\nmam kabel zasilający z linii napowietrznej do mieszkania 10mm2\nNieprecyzyjna informacja. Takich zejść z sieci napowietrznej po prostu nie ma. Doprecyzuj to zdanie, i podaj z jakiego jest on materiału.\nNa pozostałe pytania odpowiemy po doprecyzowaniu Twojej informacji.\nPost autor: PGR Mąkowarsko » pt lip 17, 2020 20:02\nJest precyzyjna tylko trzeba dobrze i ze zrozumieniem czytać. Wlz 10 mm2 to spokojnie 17kW czyli 25A na fazę.\nPost autor: opornik » pt lip 17, 2020 20:21\npt lip 17, 2020 20:02\nKolego, bzdury piszesz. Miałem skasować twój wpis ale jednak go skomentuję. 17 kW to Idd = 26.4A czyli Twoje 25A nie jest prawdą.\nA jak te 10 jest wykonane z Al?\nSzkoda, że zapomniałeś o podstawowej zasadzie czyli najpierw chronimy a potem zasilamy!!! Zmierzyłeś IPZ u autora? Na pewno nie, więc powstrzymaj się od tak kategorycznych stwierdzeń i nie rób wody z mózgu autorowi.


Ta opowieść dla najmłodszych o tytułowej Radośnicy jest baśniową wizją świata pozbawionego radości. Zła Monstruella wraz ze swoim pomagierem – Fafikiem – porywa tytułową bohaterkę, co okazuje się fatalne w skutkach. Na szczęście Leśne Duszki wyruszają w podróż, aby z pomocą wielu przyjaciół naprawić sytuację.\nPrzyznaję, że stworzenie muzyki do tej bajki było dla mnie sporym wyzwaniem. Głównie dlatego, że z jednej strony nie chciałem rezygnować z mojego osobistego podejścia do dźwięku i stylu komponowania, ale jednak nie chciałem, aby muzyka stanowiła tu jakąś trudną do pokonania barierę. Mam nadzieję, że udało mi się stworzyć coś uniwersalnego, co z jednej strony nie jest banalne, a z drugiej nazbyt skomplikowane. To też jest konsekwencją moich przekonań i podejścia – nie uważam, aby dzieci mogły słuchać tylko muzyki prostej, ważne, żeby była wyraźna i zrozumiała…\nJestem ogromnie wdzięczny całemu potężnemu Zespołowi zaangażowanych Pracowników Teatru Wielkiego – kolejny raz miałem nieprawdopodobną wręcz przyjemność współpracy z wielkimi Artystami, którzy niezmiennie okazują się być także wspaniałymi ludźmi.\nLosy bajki niestety są dość skomplikowane za sprawą pandemii i jej fatalnych następstw. Wiele niejasnych wytycznych i decyzji rządowych spowodowało, że musieliśmy przerwać nagrania i, jak dotychczas, powstała filmowa zapowiedź oraz pełna ścieżka dźwiękowa. Czekamy ze zniecierpliwieniem na moment, w którym będziemy mogli ukończyć całość prac.\nGrzegorz Brożek: scenariusz, reżyseria, choreografia\nTancerze Teatru Wielkiego w Łodzi: występujący\nMaciej Pletnia: zdjęcia\nBoglarka Orsolya Novak: asystentka choreografa\nKrzysztof Pabjańczyk: lektor, teksty\nKaja Borkowska: przekład na j. angielski\nMarta Kosielska: kierownictwo muzyczne\nAleksandra Borkiewicz: sopran\nOlga Maroszek: kontralt, mezzosopran\nArkadiusz Jakus: bas\nAndrzej Kalkandzis: fagot\nMaria Tomala: altówka\nJoanna Jakubowska: harfa\nJoanna Duranowska: projekt i wykonanie masek\nMariola Stasiak: koordynator ds. kostiumów\nKrzysztof Kacprzak i Wojciech Sinica: montaż dekoracji\nMichał Lik: światła\nMariusz Pikor i Paweł Kowalski: rejestracja nagrań\nMarek Burski: monter orkiestry


– A może uruchomić kampanię negatywną i pokazać wszystkim ciemną stronę mojego przeciwnika? – zapytał mnie jeden z ważnych kandydatów startujących w wyborach samorządowych. Natychmiast otrzymał odpowiedź negatywną. Nie zastosował się jednak do mojej rady i we własnym zakresie rozpętał kampanię dyskredytującą przeciwnika. Choć był faworytem, ku zaskoczeniu wszystkich, wybory przegrał. Powyborcza analiza wykazała, że…


Zużycie pary wynosi średnio 45 kG i niekiedy przekracza 60 kG/KMh. Bardziej ekonomiczne są pompy o wydajności ponad 60 m3/h z dwukrotnym rozprężaniem pary. Praktyczna wysokość ssania, liczona do osi cylindra pompy, nie przekracza 7 m. Sterowanie w pompie nowej nastawiane jest w wytwórni, a pompy naprawionej - w warsztatach, wobec czego nie należy i nie trzeba przy nim nic poprawiać w czasie prący. Uruchamiając pompę po raz pierwszy trzeba napełnić wodą pompę i rurę ssawną, gdyż powietrza zawartego w pompie nie można inaczej usunąć. Do zalania pompy i rury, w braku przewodu obwodowego od rury tłocznej...\nETAPY (FAZY) KIEROWANIA. Sposób postępowania przy wszelkiego rodzaju procesach kierowania powinien być w zasadzie oparty, podobnie jak to ma miejsce przy organizowaniu, na niezbędnych etapach (fazach) znanych z cyklu organizacyjnego. Przeciętny czas trwania etapów (faz) w kierowaniu jest niewątpliwie krótszy niż w organizowaniu. Oparcie kierowania na podstawowych fazach i przestrzeganie ich kolejności zapewnia systematyczność myślenia i działania w procesie kierowania. Zgodnie z pierwszym etapem cyklu organizacyjnego, mającego za zadanie postawienie określonego celu działania - w procesie kierowania etap ten polegać ...\nDzięki uprzejmości Atomic3 Montreal od dawna znany jest jako miasto stu wież . Poprzez serce tej północnej metropolii ATOMIC3 rozproszył Éclats de verre: gigantyczne rozbite witrażowe okienko przeorganizowane w zabawny labirynt, który oferuje odwiedzającym niepowtarzalne wrażenia i barwną panoramę dla przechodniów. Laureat konkursu Créer l h hiver, Éclats de verre, jest jedną z trzech prac, które składają się na Luminothérapie 2012. Celem tego wydarzenia wyprodukowanego przez Partenariat du Quartier des Spectacles w Montrealu jest pokonanie zimowego bluesa przy użyciu interaktywnego światła opartego na �...\nW ograniczonym zakresie stosowane są one jako pompy próżniowe i sprężarki. Wysokość ssania pomp samozasysających z bocznymi kanałami jest duża i wynosi do, 8 m dla nowych pomp wodnych. Pompy tego rodzaju mogą być stosowane tylko do cieczy czystych, nie zawierających cząstek ścierających, które spowodowałyby szybkie zużycie pompy, a przez to powiększenie szczelin między wirnikiem i bocznymi ścianami; pociągnęłoby to. za sobą spadek wysokości podnoszenia i maksymalnej wysokości ssania oraz zmniejszenie wydajności i sprawności pompy. [patrz też: brico karnisze, elewacje drewniane, wiata garażowa ...\nNajnowsze zdjęcia w galerii fast boot bios :\nhttp://bzp-bartnik.pl 751#tapety do małego przedpokoju , #badanie rynku olx , #golden tile , #listwa wykończeniowa do mebli kuchennych , #system automatycznego nawadniania , #mikrofalówka pod zabudowe , #bateria umywalkowa brico , #kolor ral 9010 , #bezprzewodowy usb , #instalacja fotowoltaiczna 3 kw ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - fast boot bios


Plafon LED MINIMALISMO w wersji SM z funkcją ściemniacza i zmiany barwy światła led 24W - mcodo-lighting\n> Nowoczesne Lampy LED>Lampy LED >Plafony LED>Plafon LED MINIMALISMO w wersji SM z funkcją ściemniacza i zmiany barwy światła led 24W\nPlafon LED MINIMALISMO w wersji SM z funkcją ściemniacza i zmiany barwy światła led 24W\nLampa sufitowa Minimalismo SM czarna o geometrycznym wzorze stworzona dla tych, którzy cenią prostotę i unikalny design. Lampa wykonana w technologii LED o mocy 24W. Plafon z możliwością zmiany barwy światła w jednej lampie oraz z funkcją ściemniacza. Wszystkimi dodatkowymi funkcjami steruje dostarczony wraz z lampą pilot.\nWysokość klosza lampy 13cm\nSzerokość klosza lampy 42cm\nGłębokość klosza lampy 42cm\nCałkowita wysokość lampy 13cm\nTyp oprawki moduł LED\nMoc lampy LED w Watach 24W\nIlość lumenów na 1W (aby obliczyć całkowitą liczbę lumenów lampy wystarczy przemnożyć ilość lumenów przez moc lampy w W) 85\nBarwa światła LED 4000K barwa neutralna\nPlafon Led Minimalismo w wersji SM wykonany ze stali w kolorze czarnym. Wymiary lampy wynoszą 42cm (średnica) * 13cm (wysokość). Prosty montaż na 4 kołki rozporowe bezpośrednio do sufitu. Lampa wykonana w technologii LED o mocy 24W z możliwością wyboru dowolnego białego koloru światła led począwszy od barwy zimnej, przez neutralną do barwy ciepłej oraz zmiany jego natężenia (funkcja ściemniania) za pomocą pilota. Istnieje możliwość bezpośredniej zmiany barwy światła bez pomocy pilota, za pomocą włącznika światła zainstalowanego w ścianie włączając i wyłączając lampę, nastąpi wówczas zmiana barwy na zimną 5000K , ciepłą 3000K oraz barwę neutralną 4000K. Kolejne przełączanie włącznikiem światła spowoduje zmianę barwy na kolejną. Aby uniknąć ciągłego przełączania światła na wybraną jedną barwę, należy posługiwać się tylko pilotem dostarczonym wraz z lampą, który służy do wyboru wybranej barwy na klawiaturze oraz do płynnej zmiany barwy światła LED oraz regulacji natężenia światła. Lampa posiada własny sterownik ściemniający światło, wobec tego nie można podłączyć jej do własnego, innego zewnętrznego ściemniacza wbudowanego we włączniku światła lub w innym miejscu. Plafon z możliwością zmiany barwy światła w jednej lampie oraz z funkcją ściemniacza. Wszystkimi dodatkowymi funkcjami steruje dostarczony wraz z lampą pilot. Podłączenie lampy bezpośrednio do instalacji elektrycznej o napięciu 220-230V.


Krem pod oczy - anti-age, 30 ml w CzaryMary.pl\nJesteś tutaj: Start Kosmetyki naturalne Kosmetyki do twarzy Kremy Krem pod oczy - anti-age, 30 ml\nFormuła kosmetyku, oparta jest na bazie cladonii śnieżnej - rzadkiej syberyjskiej roślinie, uznawanej za najskuteczniejszy środek spowalniający proces starzenia się skóry. Preparat widocznie zmniejsza zarówno istniejące niedoskonałości skóry wokół oczu, ale również hamuje powstawanie zmarszczek mimicznych. Jednocześnie, dzięki roślinnym peptydom i kompleksowi Omega-3 krem zmniejsza cienie i obrzęki pod oczami oraz intensywnie nawilża delikatną skórę wokół oczu, przywracając jej sprężystość i elastyczność, co w spektakularny sposób czy ni ją wypoczętą i młodszą.\nwidocznie rozjaśnia i uelastycznia delikatną skórę wokół oczu;\nRecenzje kosmetyku Krem pod oczy - anti-age, 30 ml - przeczytaj\nSzczegóły kosmetyku Krem pod oczy - anti-age, 30 ml\nSILOR+B Aktywnie regenerujący krem pod oczy z krzemem monojonowym 15\nLekki krem nawilżający przeznaczony do pielęgnacji skóry wokół oczu, ze szczególnym uwzględnieniem cery suchej i wrażliwej. Oparty na innowacyjnej technologii monojonowej, zwiększającej przenikalność substancji aktywnych przez.....\nBio krem pod oczy z witaminą E i ekstraktem z ogórka 15ml - MAKE ME


Nawozy do wrzosów | Jakie są najlepsze? Ceny, rodzaje, sklep online – Aktualności ogrodnicze | Zielony Ogródek\nTermometr do kompostu | Jaki wybrać i gdzie kupić?\nJesienne dania z warzyw i owoców | 5 przepisów...\nRośliny wrzosowate Wrzosy Nawozy Lista zakupów + WSZYSTKIE TAGI\nWrzosy stały się niezwykle popularnymi krzewinkami, które pięknie ozdabiają ogród późnym latem i jesienią. Jednak, aby zachwycały swym wyglądem wymagają odpowiedniego nawożenia. Jak i kiedy nawozić krzewy? Jakich nawozów używać do wrzosów?\nDlaczego warto stosować nawozy do wrzosów?\nWrzosy nie mają dużych wymagań pokarmowych, dlatego ich nawożenie powinno być raczej oszczędne. Jednak całkowity brak nawożenia może sprawić, że roślina będzie bardziej podatna na choroby, a kwitnienie słabsze. Stosowanie nawozów przynosi wiele korzyści: rośliny są bardziej odporne na niekorzystne warunki i na choroby, są silniejsze i lepiej rosną, a kwiaty mają piękne wybarwienie. Wszystko to dzięki dostarczeniu odpowiednich składników pokarmowych oraz poprawie parametrów gleby, co następuje poprzez stosowanie właściwych środków.\nJak i kiedy stosować nawozy do wrzosów?\nW przypadku wrzosów nawozy należy stosować oszczędnie, gdyż ich zbyt duża ilość może zaszkodzić. Dlatego najlepiej dokładnie stosować się do zaleceń producenta, zwłaszcza jeśli wybieramy nawozy dedykowane wrzosom. Do wyboru mamy nawozy sypkie, granulowane– do rozsypywania pod roślinami lub nawozy płynne – do rozpuszczania w wodzie w konewce i podlewania nimi ziemi.\nNawożenie najlepiej rozpocząć na początku wiosny, a więc w zależności od pogody w marcu lub kwietniu. W tym okresie najlepiej stosować nawozy bogate w azot, z których należy zrezygnować najpóźniej w połowie sierpnia, aby wrzosy dobrze przezimowały. Dodatkowe nawożenie warto przeprowadzić w czerwcu i lipcu, aby zasilić rośliny przed kwitnięciem. Od połowy sierpnia do połowy października można stosować nawozy jesienne bez dodatku azotu.\nZobacz produkty do wrzosów dostępne w naszym sklepie online\nJakie nawozy do wrzosów warto kupić?\nDo nawożenia wrzosów dobrze sprawdzą się nawozy naturalne i mineralne. Najlepiej wybierać nawozy wieloskładnikowe, które zawierają wszystkie składniki w odpowiednich proporcjach. Szczególną uwagę warto zwrócić na nawozy do wrzosów, które mają składniki pokarmowe odpowiadające potrzebom właśnie tych roślin. Zazwyczaj tak nawóz dodatkowo zakwasza ziemię, sprawiając, że jej parametry są idealne dla roślin wrzosowatych. Dużą zaletą gotowych wieloskładnikowych nawozów jest również ich wygodna forma, która ma zazwyczaj postać płynu lub granulatu.\nNawóz sypki do wrzosów\nNawóz "BARWNE POLE" do wrzosów, jest to nawóz WE typu NPK, zawierający podstawowe składniki pokarmowe: azot, fosfor, potas. Nawóz jest natychmiast przyswajany przez rośliny i szybko uzupełnia niedobory składników pokarmowych. Odpowiednio dobrany skład zapewnia intensywne wybarwienie wszystkich odmian wrzosów. Zwiększa także odporność roślin na choroby oraz suszę.\nNawóz płynny do wrzosów\nNawóz "BARWNE POLE" do wrzosów to nawóz WE typu NPK, który zawiera podstawowe składniki pokarmowe: azot, fosfor, potas. Zapewnia prawidłowy wzrost i zapewnia intensywnie wybarwienie wrzosów. Podnosi odporność na choroby. Przeznaczony do nawożenia wszystkich odmian wrzosów i wrzośców. Wygodna w użyciu butelka z dozownikiem.\nNawóz granulowany zakwaszający do roślin kwaśnolubnych to nawóz WE, zawierającym w swoim składzie azot. Wysoka zawartość azotu stymuluje szybki wzrost oraz obniża kwasowość podłoża odpowiednio do potrzeb roślin kwaśnolubnych.\nMikoryza do roślin wrzosowatych\nRHODOVIT® to mikoryza ericoidalna (ERM), czyli produkt oparty na wyjątkowych zdolnościach grzybów mikoryzowych dla roślin wrzosowatych. Jest w formie płynnej, bardzo łatwy w użyciu w formie roztworu po rozrobieniu z wodą. Jedna aplikacja na całe życie rośliny.\nPodlewanie wrzosów: jak to robić prawidłowo?\nWrzosowate do ogrodu: poradnik uprawy i...\nWrzosy w doniczkach – uprawa i pielęgnacja\nSadzenie wrzosów: krok po kroku


Zawody strzeleckie w Rapatach · #wiadomościwarmińskie https://wiadomosciwarminskie.pl/ dobre miasto Dobre Miasto\nStrona główna Galerie Zawody strzeleckie w Rapatach\nW dniu 20.01.2019 roku na naszej Bazie Sportowo-Rekreacyjnej „Vis” w Rapatach odbyły się kolejne zawody strzeleckie z okazji kolejnej rocznicy Powstania Styczniowego 1863 roku. Pogoda dopisała, zawodnicy również.\nŹródło: Fundacja Na Rzecz Obronności Kraju I Integracji Społecznej „VIS”\nPoprzedni artykułCzy Twoje dziecko nosi odblaski?\nNastępny artykułKonkurs dla uczniów „Wybieram wybory” 2019. Do wygrania 1300zł\nredakcja Wiadomości Warmińskie - 20 paź. 2019 0\nJESTEŚMY MISTRZAMI WOJEWÓDZTWA ŻAKÓW DKS Dobre Miasto wygrał dzisiejszy turniej finałowy rozgrywek Żaków WMZPN. Druga drużyna DKS Dobre Miasto zajęła miejsce na podium i skończyła...\nTrzecie miejsce dla zapaśniczek ze SP w Tuławkach.\nWielkie brawa dla młodych zapaśników i zapaśniczek ze Szkoła Podstawowa w Tuławkach, którzy reprezentowali region Olsztyn na turnieju z mocowaniem o Puchar Dyrektora Szkoły...


Giełda kontaktów B2B w Berlinie dla produkcji w branży modowej – Berlin Poland\nGiełda kontaktów B2B w Berlinie dla produkcji w branży modowej\nBerlin, 26. – 27. Oktober, 2017\nGiełda kontaktów B2B zorganizowana już po raz trzeci w ramach projektu networkingowego Berlin Poland jesienią 2017 r. była kolejnym sukcesem. Ponad 100 berlińskich marek modowych oraz 22 firmy produkcyjne z Polski skorzystały z możliwości nawiązania nadgranicznych kontaktów.\nWydarzenie rozpoczęło się spotkaniem oraz dyskusją panelową z ekspertami z branży modowej i produkcji mody, na które zaprosiło Międzynarodowe Centrum Designu w Berlinie (IDZ). Usłyszeć można było opinie i doświadczenia uczestników poprzednich edycji spotkań networkingowych dotyczące szans oraz wyzwań polsko-niemieckich modeli współpracy. Dyskutowano też o nowych perspektywach jak i o przełomie w produkcji mody. Mówiono przy tym nie tylko o zaletach bliskiej geograficznie produkcji, ale także o produkcji przyjaznej dla środowiska, o transparencji, circular fashion, cyfryzacji oraz masowym szyciu na miarę.\nMiędzynarodowe Centrum Designu w Berlinie (IDZ) we współpracy z Marte Hentschel (Sourcebook) przeprowadziło wywiad z gośćmi biorącymi udział w dyskusji panelowej. Ponadto dyskusję można zobaczyć w internecie: live-stream zrealizowany w kooperacji z e27 oraz i-mmersive.\nPhoto: Hannes Hänska\nDrugiego dnia, w atmosferze zbliżonej do targów, 22 polskie firmy prezentowały swój asortyment produkcyjny. Luźne ramy wydarzenia były możliwe dzięki współpracy z Kunstgewerbemuseum Berlin. Znajdujące się w środku foyer w modernistycznym stylu powojennym lat sześćdziesiątych było adekwatną przestrzenią do zaprezentowania mody, a także punktem wyjścia do wycieczki po 150-ciu latach historii mody pokazanej w leżącej tuż obok galerii mody.\nOferta networkingowa została oceniona bardzo pozytywnie przez przedstawicieli marek modowych. W ciągu zaledwie kilku godzin doszło do nawiązania ponad 300 kontaktów z perspektywą przyszłych kooperacji. Przedstawiciele berlińskich marek korzystali z informacji przygotowanych wcześniej przez polskich producentów i mogli z pierwszej ręki dowiedzieć się o technologiach, procesach oraz możliwościach produkcji w Polsce. Również oczekiwania polskiej strony nawiązania kontaktów ze średnio 2-3 potencjalnymi nowymi klientami zostały spełnione.\nKolejne giełdy kontaktów B2B planowane sią na wiosnę oraz jesień 2018 r. Więcej informacji otrzymacie Państwo w newsletterze projektu networkingowego oraz newsletterze IDZ.\nFinansowanie ze środków federalnych w ramach berlińskiego programu wspierania umiędzynarodowienia i tworzenia sieci współpracy – przy wsparciu Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR)\nSourcebook, PIOT, Enterprise Europe Network Berlin-Brandenburg, NEMONA, Creative City Berlin, GOOD GARMENT COLLECTIVE\n26. – 27. Oktober, 2017\n1979 Swim & Bodywear\nApparell & Patterns cadberlin GmbH\nBesonnen/ mindful fashion\nDO THE DONT´S GBR\nEco Leinen Mariusz Duszyński\nF.H.U. NORD Dariusz Baczek\nGEPARD WARSZAWSKIE CENTRUM KALETNICZE\nGGC Good Garment Collective\nGmbH Official / Isik und Huseby GbR\nHong Kong Berlin\nLORETTA ADAM MACIEJEWSKI\nMorell denim & mode\nMr. & Mrs. Peppers\nPPH KAZKOBUT KAZIMIERZ KONOPKA\nStoffrausch Pfeuffer & Schleßing GbR\nSTUDIO KAMELEON IWONA JĘDRUCHÓW\nThe Abyss Studios/Last Heirs\nZAKŁAD ODZIEŻOWY MODAR SP. Z O.O.


Ziemowit Szczerek - Aros - dyskont książkowy - tanie książki\nDyskont » Autorzy » Ziemowit Szczerek » Strona 1 z 1\nPosłuchaj, drugiej wojny światowej nie było. Warszawa nigdy nie została zniszczona, dzisiaj pod łukami triumfalnymi spacerują Polacy, Żydzi i Ukraińcy. Warszawa - Buenos Aires Słowiańszczyzny - swego tanga nikomu nie szczędzi. Ale teraz, teraz to miasto, które nie przegrało, spływa krwią. Ulica szepcze o Kubie Hie...\n„Za dwie, trzy dekady mapa Europy będzie wyglądała inaczej. Zaskakująco inaczej. Polska też. Albo raczej Polski. Zobaczycie. Pojawią się nowi gracze. Z tej ziemi i nie do końca z tej. A poza tym: fjuczer pank! Punkus Europae Orientalis! Nowe technologie! Nowe języki! Nowe pomysły na urządzenie kontynentu! Wy...\nZiemowit Szczerek rusza w podróż tropem konfederacji państw morskiego obszaru ABC zarysowanej wizjonersko przez Piłsudskiego. Historia prowadzi go od Bałtyku aż po Adriatyk i Morze Czarne, po pograniczach dawnych imperiów i granicach religijnych wpływów. W swoim najlepszym stylu Szczerek snuje opowieść o mitycznej...\nTo nie jest kolejna książka o Majdanie i upadku Janukowycza. Owszem, Majdan też się pojawia, ale to książka przede wszystkim o Ukrainie jako takiej. O jej specyfice, o tym, co jest w niej fascynującego, co zabawnego, a co przerażającego. To podróż przez tworzące się państwo. Niekiedy postapokaliptyczne, niekiedy ...\nZnów w drodze. Dziennikarz przemierza mizerny, rozpadający się "krajobraz kulturowy", jednak tym razem zdobywca Paszportu Polityki nie pisze o Ukrainie, a o Polsce choć tak naprawdę pisze o niej zawsze. W Siódemce poddaje wiwisekcji "Polskę najpolstszą", samo jej serce, gdzie biją źródła wszystkich jej bolączek i ...\nPrzyjdzie Mordor i nas zje Ziemowita Szczerka to opowieść o polskich plecakowcach wyjeżdżających na Wschód w poszukiwaniu hardkoru i przygody. Głównym celem ich wędrówek jest Ukraina, którą przemierzają pociągami, rozklekotanymi autobusami i marszrutkami, magazynując historie, które sprzedają następnie po odpowie...


Dzieci Z Telewizji - Pomponik\nPlotki Pomponik » dzieci z telewizji\nArtykuły na temat: dzieci z telewizji\n...i Sprawiedliwości o bruzdach, dzieciach Frankensteina i "truskawkach bez smaku" w kontekście in vitro, jest wściekła. "Jestem ogromnie wdzięczna, i będę to powtarzać do końca życia, lekarzom(...) doktoranckie na UW, a który to stwierdził, że dzieci z in vitro mają "dotykową bruzdę, która jest charakterystyczna dla pewnego zespołu wad genetycznych". "Było 900 osób, dostało się sto parę i to...\n...masa innych programów, w których właściwie chodziło o to samo. Aktualnie ~jednak polskie telewizje masowo produkują programy z udziałem dzieci oraz związane z gotowaniem, ale nie oznacza to, że moda na...\nBeata Tadla z wykształcenia jest kulturoznawcą, od początku kariery zawodowej związana jest jednak z mediami. Zaczynała jako dziennikarka Radia Legnica, potem pracowała w Radiu Eska i Radiu Plus. W telewizji można ją było oglądać m.in. w głównym wydaniu "Faktów" TVN oraz "Wiadomości" TVP. Jest też autorką trzech publikacji: "Pokolenie ’89. Dzieci PRL w wolnej Polsce", "Kto pyta nie błądzi...\nGwiazdor pracuje w telewizji od lat. Ten świat zna więc od podszewki i dobrze wie, jak wyglądają kulisy show-biznesu w Polsce. Nic więc dziwnego, że stara się trzymać dzieci od niego jak najdalej... Rock twierdzi, że rodzice, którzy zmuszają małe dzieci do występów przed kamerami nie różnią się wiele od treserów zwierząt! "Żeby zwierzęta wystąpiły w cyrku, zmusza się je do tego przemocą...\nNawet nie wiedziała o castingu do programu „Koło fortuny”. Nie planowała kariery w telewizji. Studiowała polonistykę, chciała być nauczycielką. Los jednak zdecydował inaczej. Jeszcze w liceum(...) zagospodarować. Wszystkie duże teleturnieje były już obsadzone" – stwierdza. Zamieszkała w Sopocie i przez chwilę pracowała w gdańskiej telewizji Tele-Top oraz prowadziła „Panoramę” w tamtejszym ośrodku...\nZdjęcia na temat: dzieci z telewizji\nWideo na temat: dzieci z telewizji\nDyskusje na temat: dzieci z telewizji\nJak jeden z tych peerelowskich smoków z telewizji - Telesfor i Teodor\nNiech jeszcze jedzie do Afryki karmić głodne dzieci. Rekompensata za dzieci zabite przez jej męża na wojnie.\nKarol najpierw niech zbada swoje nieślubne dzieci. Może te Kamili niby z jej 1-szym mężem są też Karola. Już jeden chyba z Australii się przyznał. Miał za żonę Dianę to powinien się nią zająć, a nie robić za tampona Kamili.\nHarry jest symen ksiecia Karola. Nie czytaj brukowcow i nie powtarzaj plotek bo to szkodliwe dla Twojego zdrowia !!! :) :) :) Gwoli formalnosci ... Harry jest 6 w kolejce do tronu (za ksieciem Karolem, William'em i trojka Jego dzieci). Maly Archie jest 7 w kolejce do tronu :)\nRe: Piotr Jankowski odchodzi z "Barw szczęścia"! Co się stanie z jego bohaterem?\n5 zwiazkow, liczne romanse, 3 dzieci - kazde z inna kobieta. Misyjnosc telewizji zrealizowana w 150% !\nU nas każdy kto się pokaże w Telewizji kilka razy , już jest tytułowany Gwiazda . A ten pan tylko gra w Badziewiastych Serialach telewizyjnych . To jaki tam z niego aktor , każdy może to zagrać nawet niewykształcona Cichopek czy Mroczek albo nijaka Kożuchowska .\nPotem kolejny serial kolejna partnerka kolejny ślub kolejne dziecko oglądające tatusia w telewizji. Żal tylko dzieci. Może tych menszczyzn kasować.!?\nNie pamietam kiedy moje dzieci ogladaly cos innego jak sport w telewizji. 22 i 18 lat. Od ogladania czegos innego maja net\nten Marcin to wie ile ma dzieci i z kim ? to jakieś chodzące nieszczęście heheh piękny katolicki serial w katolickiej telewizji


Wyłączniki pozycyjne i krańcowe (STEUTE)\n(karta nr 1976)\nWyłączniki pozycyjne i krańcowe wykorzystywane są do kontroli, pozycjonowania i monitorowania ruchomych elementów maszyn i urządzeń przemysłowych. Różne dziedziny zastosowań, od mechaniki precyzyjnej do ciężkiego przemysłu maszynowego (heavy duty), wymagają odpowiedniego doboru materiałów, obciążalności prądowej i kryteriów jakościowych związanych z konstrukcją.\nWiele wyłączników pozycyjnych i krańcowych spełnia wymagania normy IEC 60947-5-1, dzięki czemu mogą być one stosowane także w układach zabezpieczających, zwykle wymagających użycia wyłączników z funkcją bezpieczeństwa.\nW przemyśle często występują problemy, które wymagają indywidualnych rozwiązań. Szczegóły konstrukcyjne wyłączników powiązane z wymiarami obudowy, materiałami, obciążalnością prądową, wartościami znamionowymi i charakterystykami jakościowymi są bardzo zróżnicowane w zależności od zastosowań - od mechaniki precyzyjnej do przemysłu ciężkiego (heavy duty). Dostępna jest szeroka gama napędów, zaspokajająca większość potrzeb użytkowników.\nWyłączniki mogą być wyposażone w różne rodzaje zestyków, zarówno migowych, jak i wolnoprzełączających.\nobudowa z metalowa\ndostarczane z kablem\ndo 3 zestyków\nmontaż zgodny z EN 50047\nzestyk przełączny lub 2 zestyki rozwierne\n3 przepusty kablowe


Spieszmy się kochać ludzi, czyli o ciemnych stronach podróżowania\n„Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą. Pozostaną po nich buty i telefon głuchy…” Od najmłodszych lat uwielbiałam wiersze ks. Twardowskiego. “Śpieszmy się” wzbudzał we mnie największe emocje, choć ze śmiercią nie miałam wówczas wiele wspólnego. Ostatnio recytowałam go po cichu wiele lat temu, gdy zmarła moja babcia. Byłam jednak zbyt młoda, by to doświadczenie nauczyło mnie czegoś ważnego. Tego, że nasi bliscy i my sami nie jesteśmy nieśmiertelni i że trzeba łapać chwilę i być z bliskimi i dla bliskich, bo nie znamy dnia ani godziny.\nFrazy wiersza „Śpieszmy się” przewijały się przez moją głowę nieustanie przez prawie osiemdziesiąt kilometrów, które miałam do pokonania, by dotrzeć do pierwszego autobusu, który byłby w stanie jak najszybciej dowieźć mnie do stolicy Islandii i potem gdy czekałam na samolot powrotny do domu i całą drogę z mojego Gdańska do “nie moich” już Gorlic. Tym chwilom towarzyszył okrutny ból serca, tak dotkliwy jakby ktoś nakłuwał je szpileczkami. I te wyrzuty sumienia, że jestem tak daleko, zbyt daleko, a powinnam być blisko i wspierać Mamę i rodzeństwo i być z nimi, z nimi znosić cierpienie i z nimi nie płakać dla Mamy, by potem wyć z rozpaczy w poduszkę dla siebie. Nie o bólu chcę jednak pisać, nie o rozczarowaniu i cierpieniu. Nie chcę się użalać nad sobą. Chcę napisać o nauce, o tym, czego to najgorsze w moim dotychczasowym życiu doświadczenie mnie nauczyło.\nTata zajrzał do mnie do pokoju, gdy kładłam się już spać. Zostań jeszcze chociaż jeden dzień, powiedział. Nie mogę. Muszę już jechać, ale przyjadę w październiku na trochę, obiecałam. I tak zostałam u rodziców dłużej, niż planowałam. Przyjadę w październiku… Do głowy mi nie przyszło, że w październiku Taty już nie będzie. Byłam pewna, że mamy czas, ogrom czasu. Miał przecież tylko 58 lat. Przez ułamek sekundy nie przeszło mi przez myśl, że może się wydarzyć coś, co pokrzyżuje nam plany. Zawsze się nam wydaje, że mamy czas. Odkładamy wiele spraw na później: spotkania z bliskimi, bo przecież praca, ważne zadania do wykonania, „dedlajny”. Odkładamy miłe słowa, zapominamy o ich mówieniu na co dzień, że kochamy, że myślimy, że dziękujemy, bo wydaje nam się, że to przecież jest takie oczywiste. Czasem na pożegnanie machniemy tylko ręką, bo przecież za kilka dni znowu się spotkamy. Odwlekamy wizyty u rodziców, bo przecież to daleko, bo kawał drogi do pokonania, bo brak czasu, urlopu szkoda, pieniędzy brak. Przekładamy na inny termin, na inną okazję (może na święta?). A potem plujemy sobie w twarz, żałujemy, bo przecież gdybyśmy wiedzieli…, ale nigdy nie będziemy wiedzieć na pewno. Nauczyłam się, że „Kocham Cię”, „dziękuję”, „przepraszam” trzeba mówić zawsze, że trzeba przytulić bliską osobę za każdym razem, pożegnać mocnym uściskiem, a nie machnięciem ręki i przelotnym pocałunkiem w policzek. Każdego dnia trzeba się witać i żegnać jakby to miał być ostatni dzień. Nie możemy mieć pewności, że coś się nagle nie wydarzy, coś, co zmieni nasze życie diametralnie, pozostawiając w sercu pustkę, niewypowiedzialny ból i wyrzuty sumienia.\nW codziennym pośpiechu, gonitwie za kolejnym zadaniem, gubimy umiejętność celebrowania świata, wspólnych chwil. Mój Tata wiecznie nie miał czasu, ciągle gdzieś coś załatwiał, biegał, szalał, pracował, nie miał często czasu rozmawiać przez telefon, więc nie dzwoniłam. Przecież wiedział wszystko, co się u mnie dzieje od Mamy. Był w ciągłym pędzie. I właściwie nie wiem za czym. Nawet podczas moich wizyt mało go widywałam. Wpadał jak huragan i wypadał. Zabrał na szybki obiad. Remontował, a właściwie budował od nowa dom. Zwariował na jego punkcie. Był perfekcjonistą z artystycznym zacięciem. Jakie to znajome się wydaje. Ciągły pośpiech, tysiąc zadań na raz do wykonania, perfekcjonizm, pracoholizm. Tak, to z pewnością odziedziczyłam po Tacie. Zastanawiam się tylko, do czego to prowadzi.\nNie mamy czasu okazywać bliskim uczuć. Swój błąd zaczynamy często rozumieć dopiero wtedy, gdy jest już niestety za późno. Za późno dla tej jednej konkretnej osoby, ale wciąż wystarczająco wcześnie dla innych.\n„Śpieszmy się kochać ludzi tak szybko odchodzą i Ci co nie odchodzą nie zawsze powrócą”\nSiedziałam wbita w fotel i ocierałam łzy chusteczką. Prezentacja Łukasza Supergana na Wachlarzu poruszyła mnie do głębi. Dużo było o stratach, jakie ponosimy, spełniając swoje marzenia. O tym, że tracimy przyjaciół, że zaprzepaszczamy związki. Tracimy ważne chwile z życia bliskich osób. Nie ma nas na ślubach przyjaciół, urodzinach mamy, rocznicy rodziców, chrzcinach pierwszego dziecka siostry. Niby należymy do rodziny, ale jesteśmy jakby z boku. Mija nas wszystko, co ważne w życiu ważnych dla nas ludzi. Coś za coś. Spełniamy marzenia, zyskujemy satysfakcję, poczucie tego, że nie marnujemy danego nam życia, że w przeciwieństwie do wielu osób nie mamy poczucia niewykorzystanej szansy, ale dopóki nie odejdzie ze świata bliska nam osoba, dopóki nie dotrze do nas ta świadomość, że nigdy przenigdy więcej jej nie zobaczymy, nie usłyszymy śmiechu, nie jesteśmy chyba w stanie zrozumieć, jak wiele w dążeniu do samorealizacji też tracimy.\n„W tegoroczne Boże Narodzenie na pewno już jadędo Gorlic”, mówiłam do rodziców. Już w zeszłym roku miały się odbyć wspólne rodzinne święta w nowym domu, z którego rodzice tak się cieszyli. Remont się przedłużał, pojechałam więc do Chile. Święta Wielkanocne spędziłam, przemierzając Iran na rowerze. Nie było we mnie poczucia straty, bo przecież za świętami nigdy specjalnie nie przepadałam. W ostatnich lata jeszcze mniej, dostrzegając przeobrażenie się tradycji w święto konsumpcjonizmu, podczas którego rządzą zakupy w supermarketach i którym towarzyszy pośpiech, kolejki w sklepach i potworne korki na drogach.\nPrzyjadę w tym roku na święta…ale Taty już w te święta nie będzie. Nie zjem barszczu, który przygotowywał z takim pietyzmem, odkąd pamiętam, ani najlepszej wersji bigosu, jaką w życiu jadłam. W Wielkanoc nie usłyszę, że do gotowania białej kiełbasy… „No wiesz! Jak można nie dodać liścia laurowego, trzech ziaren pieprzu i dwóch ziaren ziela angielskiego?!”, mówił z oburzeniem, szamocząc się zaraz w kuchni i wyrzucając z niej wszystkich. Mój Tata wszystko robił z rozmachem i chociaż wyprowadzał mnie czasem tym z równowagi, to teraz oddałabym wszystko, żeby znów na żywo mógł mnie powkurzać.\nJuż nigdy nie usłyszę: „Jak będziesz w moim wieku…” i już nie przewrócę zirytowana oczami na te słowa i nie westchnę znacząco. A chciałabym móc.\n„…kiedy myślimy o kimś, zostając bez niego…”\nDo dnia śmierci Taty bagatelizowałam straty, o których ponoszeniu czasem mówiło się w aspekcie podróżowania, zwłaszcza długoterminowego. Straciłam tyle okazji, świąt, urodzin, rocznic, by być razem z rodzicami, z rodziną. E tam, święta, powtarzałam. Nie lubię świąt, nie mają dla mnie znaczenia. Teraz wiem, że nie o samą tradycję obchodzenia świąt chodzi, ale o to, by być z bliskimi, by spędzić z nimi czas, by celebrować wspólne chwile.\nNie wiem, jak teraz wszystko będzie wyglądać. Na razie boję się. Życie niby toczy się dalej, trzeba spełniać swoje marzenia, walczyć o nie, żyć tak, by być szczęśliwym, ale wiem już, że nie za wszelką cenę. Mam teraz poczucie, że muszę, że chcę, że potrzebuję tego, by każdą chwilę spędzać z bliskimi. Próbuję wypełnić pustkę, która powstała i zabezpieczyć się przed wyrzutami sumienia, że mnie nie było, że poświęciłam za mało czasu, że żałuję, że powinnam być, zapytać, pogadać. Czasu nie da się cofnąć, błędów popełnionych nie da się naprawić, można się jedynie starać, by żyć lepiej, być lepszym dla bliskich i żyć każdego dnia tak, jakby to miał być ostatni dzień naszego życia.\nTen tekst miał być o tym, żebyśmy spieszyli się kochać ludzi, okazywali miłość, zainteresowanie bliskim, celebrowali z nimi czas, bo życie jest bardzo kruche i ulotne. Miał być o tym, że warto czasem się zastanowić nad naszymi marzeniami. Spełniać je, realizować, czynić nasze życie lepszym, czerpać satysfakcję z niego, ale jednocześnie zdawać sobie sprawę z kosztów, jakie będziemy musieli ponieść i z tego, czy w razie czego będziemy gotowi za spełnienie marzeń zapłacić, czasem dość wygórowaną stawkę. Może też o tym, że nie zawsze jest sens gonić, za rzeczami doczesnymi. Mój Tata od roku myślał tylko o swoim nowym domu, o tym, jak go upiększyć, poświęcał na to czas i pieniądze, zaniedbując inne sprawy. W prawie gotowym domu zdążył pomieszkać zaledwie trzy tygodnie. Nie zdążył się nacieszyć tym, na co tak długo pracował. Czy było warto?\nDzień nagłej śmierci Taty przewartościował moje życie. Czy to oznacza, że nie będę już podróżować? Raczej nie. Pamiętam Jego słowa sprzed roku. Powiedział wtedy, że spełniam jego marzenia o podróżowaniu, że on też zawsze tak chciał. Był dumny z tego, co robię, więc na pewno z tego nie zrezygnuję. Padły jednak plany długoterminowych wyjazdów. Czy tylko na razie, w tej chwili czy na zawsze? Nie wiem. Marzenia pozostają, ale nie wiem, czy jestem w stanie ponieść konsekwencje ich spełnienia. Nie chcę, żeby mnie znów nie było w życiu innych, a długie wyjazdy niestety z tym się wiążą.\nMuszę zrewidować swoje plany, by móc być więcej z rodziną, by móc pod koniec moich dni nie tylko cieszyć się tym, że nie zmarnowałam swojego życia, ale i tym, że miałam czas dla bliskich, bo to oni są w życiu najważniejsi.\nPomyślcie teraz o najważniejszej dla Was osobie, o kimś bez kogo nie wyobrażacie sobie życia. A teraz zadzwońcie do niej, napiszcie, albo po prostu powiedzcie, jeśli jest obok, że Ją/Jego kochacie i że jest dla Was ważna/ważny. I pamiętajcie mówić to jak najczęściej, bez obaw o spowszednienie tak ważnych słów.\nAnita Demianowicz, z domu Nowak\nciemna strona podróżowania osobiście\nZanurzyłam się w refleksji, wzruszyłam. Dziękuję. Przesyłam moje zadumane myśli.\nA ja dziękuję, że jesteś tu ze mną. Dziękuję i ściskam Justyna\nZza oceanu jestem z Tobą. Moją bratnio duszyczko. I tak bardzo się, niestety tym razem, zgadzam z tym co napisałaś Anita.\nJulia dziękuję….że jesteś. Uściski mocne\nJa mam do domu 39 godzin pociągiem, albo 24 – 3 samolotami, jak w styczniu sobie udowodniłam. Im dalej człowiek jest, tym bardziej docenia rodzinę. Moi rodzice też zawsze byli gotowi zrezygnować z wielu rzeczy, bym tylko była szczęśliwa, bym zobaczyła świat, bym zrobiła coś, żeby nie powtarzać ich historii. Tak bardzo często zazdroszczę osobom w Polsce, jak blisko mają do domów. 3-4 godziny pociągiem? Przecież to rzut beretem. I tak bardzo ich nie rozumiem, kiedy krzywią się na myśl o wyjeździe do domu, nie mają czasu zadzwonić (pamiętam czasy, kiedy minuta mojej rozmowy z domem kosztowała 3,66 PLN. I na stypendium mogłam tylko szybko spytać, czy wszystko ok. Nie ma tego “potem”. Wydaje się, że jest to “potem”, a potem życie udowadnia, że nie ma. I można tylko zadawać sobie po raz tysięczny pytanie,… Czytaj więcej »\nPisząc Tati myślałam też o Tobie. I myślałam, że i tak miałam szczęście, bo w ostatnim czasie w ciągu dwóch miesięcy widziałam się z rodzicami dwa razy. Widywałam się z nimi z reguły dwa, trzy razy w roku. Mnie od nich dzieli dokładnie cała Polska. Ja na północy, a Oni na samym południu, przy granicy. W sumie 15 godzin jazdy, ale to i tak nic w porównaniu z Tobą. Wiesz, że ja czasem też się krzywiłam, bo wolałam pojechać gdzieś indziej na urlop niż do miasta, którego kiedyś za bardzo nie lubiłam. Człowiek zaczyna rozumieć swoje błędy niestety czasem zbyt późno. Bo tak jak piszesz, tego “potem” już nie ma.\nMoże i powtórzę kiedyś Islandię. Pewnie tak, ale nie wiem czy prędko, bo będzie zbyt bolało pewnie. Ściskam Tati i dziękuję CI\nWiele spraw zaciera się na odległość. Codziennie skype, smsy. U nich wszystko zawsze w porządku, prawda wychodzi, kiedy przyjeżdżasz i słuchasz. Tyle lat uczę się nie żyć przeszłością, po czym przewijam pewne sytuacje w głowie, czy mogłam zrobić coś więcej, pisać więcej, dzwonić więcej, zrezygnować z czegoś. Tak nawiązując trochę do twoich postów o szeptuchach i innych zjawiskach, mój tata przyszedł ze mną się pożegnać. Sprawdzałam potem z mamą czas. Można się uśmiać, można uwierzyć 🙂 Trzymam się jednak wersji o głębokiej więzi. Nikt nie zna ani dnia, ani godziny, dlatego nie ma miejsca na niedopowiedzenia, niepotrzebne fochy i zapomniane telefony. Lepiej dwa razy niż w ogóle 🙂\nI tak to już jest…. czytam Twoje słowa i … łza kręci mi się pod okiem …. Kochajmy … mówmy o tym…\nDużo podróżuje w moim życiu…. od zawsze nie bywałem w domu… zawsze mam czas na …. Dziękuję Ci za ten artykuł… U mnie wszystko jest pogmatwane … rodzice w Polsce żona na Filipinach a ja w Anglii… mam wirtulaną rodzinę na skype, na facebooku… ojjjj…. serce mi się kraja czytając … czując to co przeżywasz … myślami jestem przy Tobie …. Dałaś mi dużo do myślenia … Dziękuję…\nTomasz i Jingke – ekipa Poszukując Raju\nReply to Poszukujac Raju\nJa też od piętnastu lat rzadko bywałam w domu. Wyprowadziłam się na drugi koniec Polski, a potem dużo podróżowałam i podróżuję. I zawsze wydawało mi sie, że mam czas i też żyłam z rodziną na skypie. Z mężem na skypie, z rodzicami świeta na skypie spędzałam… Wiem, że to trudne, bo chcemy podróżować i spełniać marzenia, a w moim przypadku jest to też część mojej pracy i to jest teraz bardzo trudne, bo nie można “mieć ciasteczka i je zjeść”.\nCIeszę się, że dałam do myślenia tym tekstem. O to mi chodziło, bo sama z tego kiedyś nie zdawałam sobie sprawy. Trzymajcie się. Ściskam\nAnita … uszy do góry …. Dziś skype z rodzicami, z żoną … ostatnio tylko tym żyję i odliczam czas i dni do spotkania wszystkich nas razem …. a wszystko ostatnio tak pod górkę idzie … zastanawiam się czy to tak już jest ? im bardziej na czymś mi zależy i im bardziej jest coś mi upragnione tym trudniej to dostać ? przecież nie chcę nic dla siebie … chcę tylko szczęścia dla mojej żony i rodziców … jak to jest… że cały czas wiatr w oczy … O wizę dla żony staramy się już rok … rok po ślubie i rok na skype …. pomiędzy młotem a kowadłem … ojjjj teraz ja się tu rozczulam a chciałem Cię pocieszyć ….\nJa wiem, że w życiu różnie się układa i czasem taka, a nie inna sytuacja rodzinna jest wymuszona przez czynniki zewnętrzne. Nie masz sobie nic do zarzucenia, jeśli tak, jak piszesz zalezy CI tylko na szczęściu żony i rodziców. Mam nadzieję, że wiatr zacznie w końcu wiać Ci w plecy i zła passa odwróci się. Trzymam kciuki.\nBardzo mnie wzruszyły Twoje przemyślenia. Pożegnałem już oboje rodziców i mimo, że byłem przy ich odejściu miałem w stosunku do siebie żal o niewykonane gesty i niewypowiedziane słowa. Ale ten żal jest tylko w nas.Rodzice są dumni z każdego naszego osiągnięcia, żyją naszym życiem i w żaden sposób nie chcieliby go ograniczać. To co napisałaś o uczuciach i rodzinnych relacjach jest bardzo mądre, ale zrozumieć to może ktoś, kto to smutne doświadczenie ma już za sobą. To bardzo bolesna nauka i zmienia sposób patrzenia w przyszłość. Idź dalej naprzód bo tego chciałby Twój Tata.\nKrzychu dzięki. Trafia do mnie bardzo to, co napisałeś. Mama też mi powtarza, że Tata nie miał o nic żalu (ponoć oprócz tego, że artykuły mojego autorstwa podpisuję nazwiskiem męża, a nie panieńskim 🙂 ) i że był bardzo dumny. Ale te wyrzuty sumienia są i pewnie długo będą (Krzychu miną kiedyś?)\nI tak jest jak mówisz. Zrozumieć to może dopiero ktoś, kto to przeżył. Dzięki.\nCzy warto było, by Twój tata poświęcił rok na ten dom i pomieszkał w nim trzy dni? Warto! Praca nad nim na pewno sprawiała mu ogromną satysfakcję, a patrząc na jego krótki, narysowany przez Ciebie profil, na pewno na 5 dni po zakończeniu wszystkiego, znalazłby sobie coś innego. 🙂\n“żyć tak, by być szczęśliwym, ale nie za wszelką cenę” – Tylko zdefiniuj szczęście, pragnienia. Ta definicja zmienia się z każdą godziną, dniem, miesiącem. Najważniejsze to chyba nie zafiksować się z klapkami na oczach w jednym kierunku, czy będzie nim podróżowanie, czy osiadłe życie z rodziną w małym białym domku. W przeciwieństwie jednak do tych ostatnich – Ty masz większy wachlarz (nomen-omen) dostępnych możliwości i – jak to w jakimś klasycznym filmie mawiano “with great power, comes great responsibility”.\nTrzymaj się Anita!\nMasz rację chyba Igor. Też się nad tym zastanawiałam. Przez ten rok był szczęśliwy, i przez te trzy tygodnie mieszkania w nim też. Z tym życiem “nie za wszelką cenę”, chodziło mi przede wszystkim, by spełniać marzenia tak, jak ja to robię, czyli podróżuję, ale moją ceną jest brak kontaktu z bliskimi. Tak jak wielu o mnie pisze i o innych podróżujących w pojedynkę, zostawiających męża, żony, że jesteśmy samolubni. I może o to “samolubstwo” mi chodzi w kontekście “za wszelką cenę”.\nDzięki Igor za słowa otuchy. Ściskam\nWspółczuję – strasznie źle się takie rzeczy czyta. Bardzo dużo w tym prawdy i aż mnie to przeraża. Podejrzewam, ze nie zmieni to podejścia jako takiego do podróżowania, ale na pewno zrewiduje i przewartościowuje pewne rzeczy. Dzięki. Zdaje się że lotoholik kilka dni temu powracał z Borneo z powodu tych samych okoliczności 🙁 Fatum jakies czy co ?\nTak wiem o Lotoholik, Kami Everywhere też straciła teraz Tatę. Takie życie. Mnie też ta prawda przeraża. Pewnie nie zmieni dametralnie, ale zrewiduje na pewno. Zobaczymy. Pozdrawiam\nAneta Roman via Facebook\nAnita nie mam słów… Piękny tekst. Łzy same spływają po policzku. Cały czas gonitwa. Za wszystkim…… Tylko po co?\nNo to mów , opowiadaj , pokazuj chore miejsca (oprócz serca ) …znam te ciemne strony z autopsji i jako stary twardy chłop , niejednokrotnie byłem załamany podczas różnych samotnych wypadów …ale chłopaki nie płaczą , dziewczynom wypada …\nGosia Ślusarek via Facebook\nOla Yaw via Facebook\nto jak moja historia…moj Tata zmarl w tym roku…tez obiecalam przyjechac… nie zdazylam. Pamietam jak mi machal na pozegnanie, jak ogladal ze mna slajdy z mojej przedostatniej wyprawy…jak dzwonil do mnie ilekroc byl jakis wypadek w górach z pytaniem gdzie jestem, jak obiecalam, ze zobaczy mnie latajaca na paralotni…ucieszyl sie, nie mogl sie doczekac wakacji. nie doczekal..\nDominika Cop via Facebook\nPiękne i daję dużo do myślenia z czasem wyrzuty sumienia mijają a może jednak nie poprostu uczymy się z tym żyć jest lżej ale właśnie w takich sytuacjach jak opisalas to wraca\nKasia Kurak via Facebook\nPieknie napisane. Zwlaszcza, ze tak jak mowisz, nieczesto sie wspomina i o negatywnych aspektach podrozowania, a jest o czym myslec. Bardzo mi przykro z powodu Twojego taty. Zycze Ci duzo sily i wytrwalosci w spelnianiu dalszych marzen.\nJanek Piętek via Facebook\nMonika Gorbaczyńska via Facebook\npiękny tekst ;)))\nno i się prawie poryczałam…udaje twardziela 😉\nAndrzej Osowski via Facebook\nPozytywnyskok via Facebook\nPięknie napisane i tyle w tym wszystkim prawdy. Smutna prawda o innej stronie podróżowania i zrozumieć to mogą tylko Ci co podróżują, zwłaszcza długoterminowcy. Z pewnościom największym jak nie jedynym minusem ciągłego podróżowania jest właśnie ta nieobecność w życiu rodziny i przyjaciół.To poczucie winy że nie uczestniczy się aktywnie w życiu najbliższych. Nam od trzech lat nie udało się przyjechać do domy na Boże Narodzenie pomimo, że się wybieramy co roku…niestety takie są konsekwencje pasji podróżowania i chęci odkrywania Świata. Życzymy jak najwięcej chwil z najbliższymi i duży siły na te gorsze dni.\nMarta Pietrzak via Facebook\nWydaje mi się, że odczuwasz tak przejmującą stratę, bo byłaś wtedy daleko, ale nie jestem przekonana, że tak do końca o podróżowanie chodzi; tak naprawdę to chyba kwestia takiego “quality time” z rodziną i bliskimi, nawet znaczącego spojrzenia czy uścisku ręki – choć czasem to co jest potrzebne nam, nie jest innych potrzebą – mówisz, że Tata się zawsze spieszył i gonił do swoich spraw i pewnie tak samo byłoby gdybyś była na miejscu (choć może mówię to przez pryzmat swoich doświadczeń i taty wiecznie w swoim świecie); czy byłoby lepiej bez podróżowania i z tatą na co dzień – chyba też by się tak nie dało… ściskam Cię


S+D=M - MaY Media\nRównanie z pozoru wydaje się oczywiste i proste, ale takie nie jest. Jego wynik, czyli M nieskończenie oznaczać musi wyłącznie Mariaż żywiołów o różnej gęstości. M to także Moja Muzuka albo Moje Miano. M jak Myszkowski, po prostu. (Memorabilia). To właśnie dzięki tej zawiłej prostocie Stare Dobre Małżeństwo jest tak niezwykle cenione i ponadczasowe. Zespół, który zyskał popularność w latach 80 XX w., już w 1986 roku wydał swój pierwszy album pt: Piosenki Stachury, niedawno wydał kolejną już płytę Memorabilia. Nadal koncertuje, tworzy i porywa serca tysięcy osób. 7 czerwca 2017 r. SDM występował w Zamojskim Domu Kultury. Z ręką na sercu oddałbym wszystko co było, co jest, wszystko co mam za chociaż jedną jeszcze piosenkę, która nie, że zmieni świat, bo takich pieśni nie ma, które zmieniają świat. Ale za jedną taką piosenkę, która pozwoliłaby mnie i paru ludziom jeszcze, lepiej żyć w trudnych czasach. ( SDM Myszkowski – Mówi Mądrość – Nowy Archetyp).\nSala koncertowa była wypełniona po brzegi, bilety zostały wyprzedane długo przed koncertem, a miłośnicy zespołu czekali ze zniecierpliwieniem, więc chyba się udało spełnić marzenie, o którym mówił wokalista zespołu kilka lat temu w wywiadzie. Nadszedł upragniony wieczór, na scenę wyszli artyści, wypowiedzieli pierwsze słowa. Gdyż Na początku było Słowo – utopijne spoiwo życia – łączące samotną kroplę z inną kroplą w biegnącą stróżkę wody pęczniejącą w wartki strumyk szemrzący pragnieniem, by stać się szeroką wstęgą rzeki. (Memorabilia) Publiczność zaczęła pragnąć kultowej poezji i muzyki, pragnąć przenieść się w anielski świat gitary, kontrabasu i harmonijki ustnej.\nZastanawiające jest, że SDM potrafi przekazać dogłębnie emocje, zaczynając od smutku i łez, aż po radość optymizm i chęć do życia. Wokalista zespołu – Krzysztof Myszkowski w jednym zdaniu daje od[powiedź na pytanie – Bez miłości każde życie jest jedynie udawaniem i mijaniem. Autentyczność i samoświadomość jest kluczem do poznania inwencji twórczej, ale przede wszystkim do poznania życia. Poezja, która jest doskonalona muzyką sprawia, że utwory stają się ekspresyjne, a przy tym delikatne,subtelne, poruszające wrażliwość odbiorcy. Język jakim posługuje się Krzysztof Myszkowski pokazuje, że rzeczywistość XXI wieku kreowana przez show biznes i media nie musi być tak banalna, mdła, ostentacyjna i infantylna, pomimo że Świat zniewalają dziś, hałas i bełkot. Roman Ziobro za pomocą kontrabasu i gitary basowej działa cuda, sprawiając, że fale dźwiękowe stają się ukojeniem i przyjemnością. Dzięki Bolesławowi Pietraszkiewiczowi delikatne szarpnięcia strun same w sobie stają się poezją, która rozpływa się od głowy aż po czubki palców u stóp, dając poczuć harmonię i odsapnąć od rzeczywistości, chociaż na chwilę.\nStare Dobre Małżeństwo to zespół istniejący 40 lat. Pomimo biegnącego czasu, świata stającego na głowie, zmieniających się priorytetów i panującej dokoła apatii. Myślę, że niejedno małżeństwo może pozazdrościć SDM zgrania, jednomyślności i oddania. A sam zespół może być dumny, że przeszłość wprowadza do teraźniejszości i że pozwala romantycznym duszom odnaleźć się wśród hałasu i bełkotu.\nTekst: Sylwia Sadło


Landsbergis: prędzej zamarznie piekło, niż wydamy Ciechanowską - WNET.fm\nMinister spraw zagranicznych Litwy Gabrielius Landsbergis skomentował wniosek Prokuratury Generalnej Białorusi o ekstradycję Swiatłany Cichanouskiej:\n„Litwa była i będzie miejscem, w którym mogą szukać schronienia wszystkie siły demokratyczne prześladowane przez reżimy.” – mówił minister.\nDodał, że „każdy, kto znajdzie schronienie na Litwie, może czuć się bezpiecznie. Może też wiedzieć, że nie zostanie wydany reżimom – ani za walkę o demokrację, ani za wolność słowa, ani za poglądy religijne.”\n„Możemy powiedzieć białoruskiemu reżimowi, że prędzej będziemy patrzeć, jak zamarza piekło, niż rozważać jego żądania.” – powiedział Landsbergis\nProkuratura Generalna Białorusi skierowała dziś do władz Litwy wniosek o ekstradycję liderki opozycji Swietłany Ciechanowskiej. Prokuratura chce pociągnięcia jej „do odpowiedzialności karnej za przestępstwa przeciwko systemowi rządzenia, bezpieczeństwu publicznemu i państwu”.\nŹródło: MSZ Litwy\nTagi: BiałoruśekstradycjaLandsbergisprokuraturaStwietłana Cichanouska


Pierwsze gwiazdy w symulacjach | Urania - Postępy Astronomii\nAstronomia 22 lis 2013 / 0 Comments\n"Dark Ages" tzw. Wieki Ciemne to okres w historii Wszechświata trwający ok. 500 mln lat, gdy nie było gwiazd, a wszechobecny neutralny wodór powoli skupiał się w ogromne chmury.\nOkres ten kończy się wraz z powstaniem pierwszych gwiazd, w których wnętrzach na skutek reakcji termojądrowych powstawały pierwiastki, a promieniowanie powoli jonizowało wodór i hel w otaczającym je ośrodku. Rozpoczęła się epoka wtórnej jonizacji.\nWybuchając jako supernowe gwiazdy wzbogacały ośrodek o nowe, inne niż wodór i hel, pierwiastki. Choć wiemy, że powinny były istnieć, to nikt ich jeszcze nie zaobserwował. Za to od lat teoretycznie i poprzez symulacje próbuje się odkryć, zrozumieć i wytłumaczyc ich własności.\nW symulacjach mieszanka ciemnej materii oraz wodoru zaczyna zapadać się powoli pod wpływem własnego ciężaru - jedna cząstka przyciąga drugą tworząc coraz gęstszy obłok. Jednak im większa gęstość, tym większe ciśnienie, które przeciwstawia się sile grawitacji. Na szczęście w centrum obłoku powstaje molekularny wodór, który jest wydajnym źrodłem chłodzenia - molekuły H2 wypromieniowują energię i obłok kolapsuje do coraz mniejszego, gęściejszego stanu. W końcu jest tak gęsto i gorąco, że zaczynają zachodzić reakcje termojądrowe - tym samym powstaje gwiazda.\nW symulacjach problelem jest skala i rozdzielczość - chcemy objąć symulacjami jak największy obszar i mieć wgląd w jego detale. Pierwotny obłok materii jest ogromy, a następnie jego fragmenty kolapsuja do bardzo małych (w skali kosmicznej) rozmiarów. Śledzenie dalszych etapów w małej skali wymaga bardzo dużej rozdzielczości - pojedynczy piksel powinien mieć jak najmneijszy rozmiar, a jednocześnie chcemy mieć takich pikseli jak najwięcej - symulacje takie zajmują mnóstwo czasu i przestrzeni dyskowej.\nAstronomowie z Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics stworzyli nowy algorytm, który śledzi powstawanie gwiazd od rozległych rzadkich obłoków wodoru aż po skalę rzedu kilkudziesięciu jednostek astronomicznych (1 AU to odległość Ziemia-Słońce). Wyniki symulacji pozwoliły na wysnucie wniosku, że pierwotny obłok, po wstępnym kolapsie, może ustabilizować się na pewien czas i dopiero później ulec fragmentacji na mnijsze pod-obłoki , z których powstaną gwiazdy. Oznacza to, że skala czasowa tworzenia pierwszych gwiazd może być dłuższa niż pierwotnie zakładano.\nArtykuł: "On the Operation of the Chemothermal Instability in Primordial Star-Forming Clouds," Thomas H. Greif, Volker Springel, and Volker Bromm, MNRAS 434, 3408, 2013\nŹródło: Karolina Zawada | phys.org\nNa ilustracji: Wynik symulujacji powstawania pierwszych gwiazd. Kolor oznacza liczbową gęstość wodoru (czerwony oznacza dużą gęstość). Przedstawiony obszar to 200 x 200 jednostek astronomicznych. Źródło: Greif et al. 2013


Oto moja historia - [ŚWIEŻAKOWNIA] - 'Moja historia'. - BraciaSamcy.pl\nMarch 8 in [ŚWIEŻAKOWNIA] - 'Moja historia'.\nmoja historia przedstawia się następująco...\nMamy po 30-parę lat. Żona jest młodsza o rok. Moją żonę znam od 7 lat. Jesteśmy 4 lata po ślubie. Mamy 4-letnie dziecko. Niestety od kilku miesięcy czuję, że moja miłość do żony powoli zanika.... Chyba zgłębianie tematyki MGTOW oraz słuchając audycji Marka uświadomiłem sobie, że my faceci w tym ja żyjemy w matrixie.\nMoja żona pochodzi z małego miasteczka w domu miała chłód emocjonalny, ojciec pił, był nieobecny emocjonalnie. Stąd miała kilka nieudanych związków z osobami,\nktóre prawdopodobnie były też w jakimś stopniu zaburzone. Z tego co wiem to nie była latawcem, stroniła od imprez. Tak jak ja szukała "prawdziwej miłości". Na szczęście po jej ostatnim związku z hazardzistą za namową psychologa poddała się dwu 2 letniej terapii, dzięki, której jest bardziej świadoma pewnych mechanizmów, które rządzą ludźmi.\nJa z kolei pochodzę z dużego miasta, straciłem mamę w wieku kilku lat i mój ojciec wziął sobie później partnerkę, która go okradała przez szereg lat. Był od niej uzależniony, kontrolował jej ruchy itp. Pewnie podobne historie rodzinne zbliżyły nas do siebie. Ja nie byłem na terapii ponieważ nie czułem takiej potrzeby, ponieważ zawsze się dziwiłem\nGdy ją poznałem chodziła już jakiś czas na terapie DDA. Mówiła, że wcześniej nie spojrzałaby na takiego mężczyznę jak ja, uczuciowego, troskliwego i z taką pasją oddanego w łóżku.\nNigdy nigdy nie dał jej tyle uczucia co ja. Nie oceniałem jej, jej ojca i w ogóle całej jej historii. Nie byłem z nią z litości, widziałem w jej oczach dobrą osobę zwłaszcza jak już była\nRazem podjęliśmy świadomie decyzję, że chcemy być razem.\nMinęły dwa lata, urodziła nam się córeczka (to nie była wpadka). Rok później wzięliśmy ślub. Ja mówiłem, że mogę żyć bez ślubu, nie jest mi do niczego potrzebny,\nale kobieta jak to kobieta chciała mieć białą suknię i welon. Nie mamy intercyzy.\nPrzez te 7 lat mieliśmy tylko dwie poważne kłótnie aż do teraz kiedy nasze małżeństwo stanęło nad przepaścią.\nPo urodzeniu dziecka klasyka....zmniejszyła się częstotliwość uprawiania seksu, ja uciekałem w firmy erotyczne z racji, że mam bardzo duży popęd. Mogę kochać się codziennie i to po dwa, trzy razy. I nie 5 minut tylko około godzinki. Na początku mojej to pasowało, aż do urodzenia dzidzi.\nOna zajęła się macierzyństwem, a ja żeby było więcej pieniędzy rzuciłem się w wir pracy po 12 godzin na dobę, praktycznie bez urlopów plus inwestowanie/spekulowanie na giełdzie.\nTylko praca, praca, dziecko, sen i tak w kółko przez ok. dwa lata.\nI to nas zgubiło...nawet nie wiem kiedy się oddaliliśmy. Początkowo myślałem, że to chwilowe, aż od kilku miesięcy zacząłem się zastanawiać co ja do choinki jasnej robię w tym związku? Nic dla siebie nie mam. Wszystko podporządkowałem żonie. Seksu nie ma, pretensje, że nie pomagam w domu itp. Ale jak latam po mechanikach, żeby naprawić oba samochody i siedzę długo w pracy to jest dobrze.\nŻeby nie było moja też pracuje. W tej materii mamy zachowaną symetrię. Zarabiamy mniej-więcej tyle samo. Ja już zrezygnowałem z nadgodzin, żeby uratować to co zostało. Mam normalny tryb 8 godzinny plus giełda. (ale to robię w czasie mojej pracy 🙂, tu akurat mam komfort).\nZacząłem analizować siebie, ją....jej przeszłość seksualną, swoją że może nie kocha mnie tak jak kogoś wcześniej.....\nDostałem nerwicy lękowej do tego stopnia, że musiałem brać tabletki, żeby normalnie funkcjonować....bałem się iść do pracy, ba nawet nie mogłem wejść do wanny,\ntak miałem rozregulowany system nerwowy...gdzie nigdy wcześniej jak byłem w innym związku lub sam to takich stanów nie miałem.\nPóźniej zacząłem zgłębiać bardziej audycje naszego Bossa Marka oraz inne filmy o tematyce MGTOW i doszedłem do wniosku, że po prostu miłości nie ma.\nPo jakimś czasie jest przyzwyczajenie, wspólne spędzanie czasu, ale nie ma już między nami tego ognia.\nOstatnio żona się rozpłakała i powiedziała, że chce by było tak jak dawniej. Oznajmiłem jej, że już tak nie będzie tamten okres minął bezpowrotnie.\nTeraz już wiem jak wygląda długotrwały związek i żebyśmy czuli takie emocje jak dawniej to niestety musielibyśmy oboje zmienić partnerów na świeżynki.\nPoszliśmy nawet na terapię małżeńską. Specjalnie wybrałem faceta, żeby spróbował mnie zrozumieć....ale facet okazał się być "feministą".\nWszystko co ja robiłem to źle, ale kobieta jak zmieniła zdanie to jego zdaniem zmieniły się u niej priorytety i jest O.K.! Facet zamiast pomóc to dolał jeszcze więcej oliwy do ognia!\nNie wiedziałem, że te kręgi są też tak sfeminizowane i tam też występuję ucisk bezbronnych kobiet. Wydaliśmy kilkaset złotych na te parę wizyt po, których byłem\ngotowy rozwieść się w ciągu jednego dnia. Skoro facet jest zawsze winny, bo kobieta płacze podczas terapii.... Jakby nie wiedział, że kobieta jest emocjonalna i zawsze płacze\nczy jest winna, czy nie. Taki specjalista, pewnie też po studiach prywatnych!\nDwa tygodnie temu stanęło na tym, że tak jak w audycjach Marka, mamy umowę ustną czego wzajemnie od siebie oczekujemy. Taka trochę umowa biznesowa.\nPytała mnie czy zależy mi żebym miał ugotowane, więcej seksu itp. Ja zapytałem ją czego ona oczekuje od związku. Pomagam w zakupach, jestem szoferem,\nwymieniam uszczelki, krany, serwisuje nasze samochody itp. Typowe męskie zajęcia. Ja biorę wszystko co najlepsze z płci "pięknej", a ona korzysta z tego co facet robi lepiej.\nNiestety wczoraj zrozumiałem, że na dłuższą metę taki model i tak mi nie odpowiada bo nie ma miłości.... A skoro w ogóle miłość nie ma, bo to haj hormonalny to jest on możliwy tylko z inną nieznaną mi osobą, która mnie będzie pociągać i to też tylko przez pewien czas.\nŻona czuje, że jest i tak coś nie tak. Twierdzi, że mi zawadza więc zamierza się przenieść z powrotem do swojego rodzinnego domu razem z dzieckiem. Jakby tak się stało\nto będę córkę oglądał raz na dwa tygodnie, albo i miesiąc. o około 100 km od mojego miejsca zamieszkania. Mógłbym mieć córkę przy sobie, ale tam ma lepszą opiekę: dziadków. A ja nie dam rady z opieką i pracą.\nObecnie żyjemy w mieszkaniu, które jest całkiem spore, dostałem je dawno temu w spadku przed ślubem (nie jest obciążone zobowiązaniami). Więc nie wlicza się do majątku wspólnego (wiem są różne kombinacje żeby to obejść). Na szczęcie dla mnie i mojej żony dobro naszego dziecka jest ważniejsze i nie chcemy drzeć kotów i ciągać siebie i dziecko\npo salach sądowych i wypaczać mu psychiki. Najlepiej bez orzekania o winie, chyba, że mojej odbije i będzie chciała mnie pogrążyć. Więc dopiero po ewentualnym rozwodzie sprzedałbym je i poszedłbym na dużo mniejsze i jeszcze sporo pieniędzy zostałoby mi na koncie. Dałbym część mojej żonie oczywiście wszystko na piśmie plus sam bym\npłacił "alimenty" (nie lubię tego słowa). Alimenty kojarzą mi się z kimś kto nie chce płacić lub płaci pod przymusem na dziecko. Ja po prostu w porozumieniu z żoną wpłacałbym co miesiąc przelewem umowną kwotę na utrzymanie córki. W końcu to moje dziecko (nie robiłem testów, ale twarz i dużo gestów ma po mnie). To prawda miłość do dziecka trwa cały czas...do partnera...no cóż.....\nWiem, że po tej operacji byłbym na pewno szczęśliwszy pod kątem finansowym. Małe mieszkanko to niskie opłaty, nawet blisko mojej pracy, żebym nie musiał samochodu ruszać.\nKupiłbym sobie lepsze auto i jeszcze sporo pieniędzy miałbym na koncie. Nawet po podzieleniu się z żoną. Czułbym się bardziej bezpiecznie. Moja mówi, że jestem cyniczny. Niestety życie mnie tego nauczyło, że pieniądze trzeba mieć i je chronić. A moja żona niestety nic nie ma, chyba, że jej rodzice zapiszą. I tu symetrii nie ma. A dom z ogródkiem to się wszystkim kobietą marzy, tylko pieniędzy na niego brak. Mnie się też marzy mieć Boeinga 747, ale póki co mnie nie stać i muszę jakoś z tym żyć :-).\nMoja żona to naprawdę dobra kobieta, uczciwa, nigdy by mnie nie zdradziła (myśli na szczęście głową, a nie dolną częścią ciała)\nJa mam tak samo. Nigdy bym jej nie zdradził mimo wysokiego popędu wolę uciekać w filmy, a mógłbym przecież po cichu jeździć na roksę.\nAle nie mam zamiaru nikogo krzywdzić, dlatego uważam, że pod tym względem dobrze się dobraliśmy.\nLepiej się dogadać lub rozstać, ale w miarę kulturalnie.\nPoprzez kreowanie w filmach, bajkach oraz w mass mediach definicję miłości to całe życie szukałem miłości swojego życia. Długo byłem kawalerem i naprawdę miałem wiele okazji by mnie któraś usidliła i teraz kiedy myślałem, że to jest to... To całe życie w ciągu kilku dni mi się zawaliło.\nEmocje totalnie opadły, straciłem sens chodzenia do pracy, zarabianie na nas, skoro facet po ślubie za dużo dla siebie nic nie ma.....\nJedno jest pewne jeśli by doszło do rozwodu to wiedząc jak te mechanizmy działają to niestety, albo i stety nigdy nie wejdę w związek małżeńskich kolejny raz.\nPonieważ po paru latach i tak i tak byłbym w tym samym punkcie. Lepiej mieć panny bez zobowiązać. Mam takiego kolegę i sobie chwali taki układ. Wszystko dogadane\njak umowa B2B. Bez ślubu dzieci, mają własne mieszkania. Coś nie pasuje to jedzie do swojego lokum, moim zdaniem uczciwe.\nI teraz pytanie głównie do tych samców, którzy są już zaobrączkowani i w podobnej do mojej sytuacji...\n1. Zostać w tym związku mając poniekąd umowę biznesową, ale bez większych uczuć dla dobra dziecka, które i tak zauważy ten fałsz między mamą i tatą?\n2. Rozwieść się i być w miarę szczęśliwym, ale córkę oglądać sporadycznie i skazać na życie w dużo mniejszym miasteczku bez ojca? Co za tym idzie ograniczony dostęp do szkół itp.\n3. Inne wyjście?\nWiem, że ciężko odpowiedzieć wprost na te pytania, ale przyda się każda z Waszych rad. I tak decyzję muszę podjąć sam.\nJedno jest pewne. Jesteśmy ludźmi na poziome, nigdy nie było u nas patologii w postaci alkoholu, używek itp. Nasze kłótnie nie były okraszone wulgaryzmami\ni innymi epitetami. Po prostu nasze zaprogramowane od dzieciństwa mózgi zderzyły się z brutalną prawdą "miłości".\nAha, nie wiem czy to ważne, ale żona tak naprawdę nie chce odchodzić, chce ze mną być po mimo, że ja mam wątpliwości.\nJest jej przykro, że tak się stało. Co jest tego przyczyną? Utrata stabilizacji, pieniędzy? Czy to naprawdę taka dojrzała "miłość" i przywiązanie z jej strony?\nNudzi Ci się. Nie jeden z tego forum. Chciałby być na Twoim miejscu. Potem poznajesz inna pannę. I okazuje się, że ta obecna wcale nie była taka zła. I na co mi to wszystko było..\nOpisałeś, że w Twoim związku nie było poważniejszych potyczek, osoby trzecie nie wchodziły w grę, Twoja żona również tęskni za dobrymi czasami z przeszłości, finansowo dobrze stoicie oraz Wasze rodziny nie mieszają się Wam w życie.\nMoja porada byłaby taka abyście obydwoje wzięli sobie urlop z pracy na co najmniej rok, oczywiście gdyby było to możliwe. Dokonajcie zakupu kampera lub przyczepki kempingowej i wyruszcie na daleką wyprawę. Dookoła Europy lub gdziekolwiek, aby daleko. Tylko Ty, żona i córa. Oderwijcie się od pracy i od obecnego życia, i zacznijcie na nowo. Wiem, że w obecnej dobie (Covid) coś takiego nie jest łatwe. Zależy to również od oszczędności, ale może będzie warto nawet wziąć pożyczkę, gdy naprawdę zależy Wam na ocaleniu związku.\nDopadla was proza zycia to trzeba poprostu przezyc .Poukladajcie sobie zycie tak aby nikt nie byl stratny .Aby byc szczesliwym w zyciu to trzeba tez miec jakies pasje .Nawet jak ty je masz a partnerka jest pusta jak beben afrykanski to odbije sie to wczesniej czy pozniej na twojej psyche .Sam przyznaje ze na dluzsza mete ciezko byc zadowolonym ze zwiazku z jedna partnerka .Laski stymulowane goownoszczesciem ze szklanego ekranu szybko nudza sie stalym partnerem , przechodzac w tryb stealth i rznal sie gdzies na boku .Jak poczujesz ze juz nie dajesz rady to wysiadz z tego pociagu .Ja bym jeszcze troche powalczyl. Pozdro\n6 godzin temu, Montella26 napisał:\nDzięki za wpis Panowie. Wiecie.... Może i nie jeden chciałby być na moim miejscu, ale jak to mówią: "Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma". Ja może też chciałbym być na kogoś innego miejscu i tak w kółko. Ważne, żeby czuć się szczęśliwym. Nie nudzi mi się, po prostu tak jak pisał kolega dopadła nas rutyna. Kamper niestety odpada, nie lubię tak się przemieszczać, wolę hotele. A dwa nie dostanę wolnego na rok. Nie ukrywam, że obecna sytuacja Covidowa też mogła pogłębić obecny stan. Mamy w planach wypad na weekend do jakiegoś fajnego hotelu ze SPA bez dziecka. Może to nam pomoże. Co do pasji. Za kawalera miałem parę hobby m in. puzzle, modelarstwo gry symulacyjne. Cóż żona nie jest pusta, ale powiedzcie ile znacie kobiet, które mają prawdziwe hobby? Ja poznałem tylko jedną kobietę, której pasją były podróże. Dużo latała po świecie, ale miała na to środki. Większość myszek to tylko TV, Facebook, zakupy, fryzjer kosmetyczka itp. Ostatnio wróciłem do gier, tak się relaksuję. Parę godzin wieczorami. Reasumując. Spróbuję jeszcze powalczyć. Oczywiście poczekam na wpisy innych braci z forum. Każda rada jest dla mnie cenna.\n10 godzin temu, RavenPL napisał:\nSam musisz podjąć tą decyzję. Ty najlepiej znasz siebie i sam powinieneś wiedzieć co jest najlepsze dla Ciebie. Zrób tak żeby Tobie w pierwszej kolejności było najwygodniej. Inaczej nigdy nie będziesz szczęśliwy.\nNapiszę co sprawia, że ja nadal chcę być w małżeństwie. Może coś Ci się przyda.\nRównowaga - słowo klucz w walce z rutyną w wieloletnim związku.\nZ jednej strony spędzaj czas razem i dbaj o to, żeby to był dobry czas (wieczorem wspólny film kiedy dziecko śpi, sex, wypad na kolacje, spacer itd.), z drugiej strony miej czas tylko dla siebie (poświęcenie się swojemu hobby, siłka, bieganie, samotny wypad czy z kumplami itd), to samo żona.\nRównowaga praca - życie prywatne. Praca 8h i wracam do życia prywatnego (czas dla rodziny, czas dla siebie).\nRównowaga wkładu w związek. Ja coś zrobię, wymagam żeby żona też dawała od siebie.\nBez sexu nie ma bliskości, bez bliskości nie ma sexu. Sex uprawiamy różnie, bywa, że codziennie jak jest czas. Jak monotonia wejdzie za mocno niczego nie inicjuję i czekam, aż kobieta sama coś zacznie (fajnie popatrzeć dla odmiany jak to ona się łasi do mnie). Po 3-4 dniach bez sexu widzę u mnie zanik bliskości, jestem bardziej oschły. Z kolei kiedy uprawiamy sex codziennie jest spontaniczny dotyk w ciągu dnia, pocałunki, przytulanie, droczenie, żarty, chce się żyć.\nDlatego mogę sobie wyobrazić Twoje nastawienie do żony po długim czasie bez sexu.\nŚwiadom konsekwencji zawsze pilnowałem żeby nie było tak długich przerw.\nWiadomo, że po urodzeniu mężczyzna o sex musi się postarać. Kobieta jest skupiona na dziecku - natura. Ja wtedy powiedziałem jasno: dziecko od razu do oddzielnego pokoju, po połogu chcę jak najszybciej wrócić do sexu, najważniejsi dla siebie jesteśmy cały czas my - bez szczęśliwych rodziców nie ma szczęśliwych dzieci, bez sexu nie będę szczęśliwy. Kobieta jak to kobieta na początku zareagowała emocjonalnie - tylko na jednym Ci zależy. Odpow. jasne jestem mężczyzną, nie mam wyłącznika, potrzebuję sexu, nie dostane od Ciebie, to odejdę. Zadziałało jak zobaczyła, że nie odpuszczam.\nKobietę, jak Ty, też mam bardzo w porządku, dobrze napisałeś myśli głową a nie dupą, do tego dobrze gotuje, wspólnie zajmujemy się domem i dziećmi, nie ma z tym problemu, pracuje, jest ambitna, tv nie ogląda, social media minimalny kontakt, zero podatności koleżanek i rodziny, nasze problemy rozwiązujemy tylko we dwoje, introwertyczna tak jak ja, domatorka. Nie mam na co narzekać.\nMiałem myśli, że super byłoby spotykać się z innymi kobietami, młodszymi (tym bardziej, że z wiekiem SMV wystrzeliło do góry) nie tylko cały czas z tą jedną. Jednak kolejna kobieta z czasem też stałaby się rutyną. Co kilka lat zmieniać? To raczej nie dla mnie. Wolę stabilizację. Wolę walczyć z rutyną z obecną partnerką. Patrząc na forum jak bracia spotykają pojebane kobiety gdzie ja drugą taką znajdę.\nDo tego rodzina - mam dwójkę dzieci, ich wychowania nie zostawiam tylko żonie. Razem to robimy. Rodzice mają kolosalny wpływ na psychikę dzieci. Dużo frajdy i satysfakcji sprawia mi obserwacja ich rozwoju, wpływ jaki na nich mamy z żoną, staramy się uczyć na błędach naszych rodziców. Jak narazie dobrze nam to wychodzi. Mam dobty kontakt z dzieciakami, nie chce tego stracić.\nEdited March 9 by czerwony\nOj Bracie. Czym jest dla Ciebie odpowiedzialność?\nBlue pill masz w głowie. Wierzysz, że inna kobieta odmieni Twoje życie? Że gdzieś lepiej?\nSzukasz tutaj potwierdzenia planu na zostawienie dziecka?\nJa mam również problemy z relacjami, ale to nie powód żebym ten świat pozostawił/stwożył gorszym niż jest.\nRównież nie kocham żony, a żona nie kocha mnie, ale szanuję ją jako matkę i gospodynię i partnera.\nBył etap frustracji - to naturalne.\nTwoja żona nie jest odpowiedzialna za Twoje uczucia - to Twój problem.\nWidać, że masz sprytny plan jak się wymiksować z alimentów i całej reszty. Córka podziękuje Ci za 16lat. Wypuścisz kolejny zepsuty produkt na rynek, bo nie czujesz tego czegoś? Odeślę ich w siną dal, popłacę przez jakiś czas kaske i nara.\nZnam takich paru. Frajerstwo. Bardziej szanuję kokoldwerę . Przynajmniej coś robią.\nMnie nie zmanipulujesz tym gadaniem i części z Braci też. "Ja tak bardzo poświęcam się , a nikt mnie nie docenia".\nJesteś chłopie odpowiedzialny czy nie?\nSpinaj poślady. Życie nie zawsze jest takie jakie chcemy. Znajdź cel w życiu, bo widać że ojcostwo i związki to nie twoje klimaty, tak samo jak nie do końca może i moje, ale jak się już powiedziało A to trzeba powiedzieć B.\nWiem, że Ci ciężko, ale przez takie rzeczy trzeba przejść. Nie spotkało Cię niż wyjątkowego.\nMusisz ogarnąć ten łeb i wyhodować jaja, bo na dole to na razie masz fistaszki. Narcyzm się przydaje przy podrywie, a nie w tym przypadku.\nBardzo ważne pytanie - czy jesteś od czegoś uzależniony, uciekasz od życia w coś?\nGry, alko, inne rzeczy utrudniające Ci nawiązywanie relacji - może pracoholizm? Widać, że poczucie bezpieczeństwa finansowego steruje Tobą. Ile na tej giełdzie zarobisz? Nie jest to przypadkiem ucieczka?\nWiele wyrzeczeń i pracy przed Tobą, a szukasz rozwiązania tam gdzie go nie znajdziesz. Czy zatem decydujesz się na ogarnięcie siebie czy chcesz jednak negatywnie oddziaływać na ten świat i przy okazji rozwalić komuś dzieciństwo?\nTo Twój wybór, każdy dzień i tak ma dosyć swojej biedy.\nJak będziesz odpowiedzialny i ogarniesz swoje własne problemy, to na końcu będzie nagroda.\nNajpierw ogarnij lęk i strach. Potem pogódź się z tym na co nie masz wpływu, a potem reszta.\nNie obieca Ci nikt, że niekochana żona nie pójdzie w tango z kolegą na integracji. Pytanie czy to jest dla Ciebie najważniejsze na świecie?\nJeżeli dojdziesz do momentu, że nie - to znów napisz - bo wtedy będziesz mógł ruszyć dalej. Coś poradzimy.\nCzy ty masz jakiś cel i czy odpowiedzialność jest dla Ciebie ważniejsza od lęków i wygody?\nEdited March 9 by RedChurchill\n23 minuty temu, RedChurchill napisał:\nNapisałem, że wiem, że żadna kobieta nie odmieni mojego życia, ponieważ wiem teraz jak funkcjonuje miłość. Po ewentualnym rozstaniu zero wiązań na stałe. Ja w przeciwieństwie do Ciebie nie uważam, że dobrze jest być z osobą do której już nic się nie czuje. Myślisz, że dzieci tego nie widzą, że rodzice się nie kochają. To jest dopiero obłuda. I tak będą miały wypaczone wzorce. Ja szanuje matkę mojego dziecka, a to że nie ma takiego uczucia jak wcześniej to nie nasza wina. Chce oszczędzić dziecku kłótni i wojen w przyszłości. Nie znasz mnie i myślisz, że nie będę płacił na własne dziecko z nieprzymuszonej woli. Jeśli tak to dobrze mogą być zasądzone alimenty. Nie mam nic do ukrycia. Chce, żeby było jak najbardziej uczciwie. A dwa żona mówi, że jak jej już tak nie kocham to i tak się wyprowadzi. Ona nie potrafi tak żyć. Więc to nie jest tylko mój problem. Do uczucia się nie zmusisz. Przed niczym nie uciekam. Nie mam nałogów. W tym momencie nie ma dobrego rozwiązania, które uszczęśliwi wszystkich. Chce po prostu jak najbardziej zminimalizować straty. A dzieckiem będę się interesował! Liczę się z tym jaki może mieć do mnie stosunek w przeszłości.\n11 hours ago, RavenPL said:\nFałsz już jest bo nie ma między wami uczucia, bez dziecka poszlibyście własnymi drogami.\nUmowa biznesowa, jeśli byście chcieli mieć nowych partnerów i nawet się dogadali na "otwarty związek" to zawsze jest ryzyko oskarżenia o zdradę.\nRozwód na papierze, bez orzekania o winie i bez wyprowadzania się?\nTylko wtedy ryzykujesz że jakiś prawnik szepnie żonie do ucha (możesz mieć dziecko, mieszkanie, alimenty tylko dla siebie).\nHm... Czyli rozumiem, że to forum jest dla ludzi, którzy mają naprawdę duże problemy z kobietami. Większe od moich, które ich zdradzają, oszukują, okradają. Wiem, że takie historie się lepiej czyta, ale to nie znaczy, że mniejszego kalibru problemy w związku są mniej ważne. Ja jak na razie nie mam takich wielkich drak, ale nigdy niewiadomo co życie przyniesie. Potrzebuję rad osób w podobnej do mojej sytuacji, a nie oceniania mnie. Nie mnie dziękuję za uwagę.\nRozwód, ustalenie alimentów, koszty na pół i mieszkacie nadal razem, najlepiej w innym wynajętym mieszkaniu a swoje wynająć. Jeśli Pani na to pójdzie.... Układ generalnie korzystny, większość tutaj by go chciało, a może tak ma wyglądać małżeństwo, że pani goni pana. Inaczej jak widać na przykładzie wielu braci, w tym moim to nie działa. Jak jesteś dla niej (tutaj wstawić swoją wyjątkową myszkę) miły, ciepły dobry i ugodowy, to nigdy tego nie doceni, nigdy... Na koniec wymyśli czemu jesteś zły i odejdzie.... Sam poszedłbym na taki układ jak masz teraz, tylko zabezpieczyć się conajmniej jak wyżej napisałem. A test DNA i tak bym zrobił\nEdited March 9 by Mmario\nNie zastanawiałeś się czy to nie przypadkiem reakcja na pigułkę? Wiele osób nie rozumie po co warto czytać forum, zdobywać wiedzę i doświadczenie i zamiast zrozumieć, że jest to atrybut, aby zwalczać mechanizmy przyrody i spierd*lenia społeczeństwa, przekuwają to w nienawiść do kobiet. Musisz się dowiedzieć czy red pill na Ciebie tak nie wpłynął.\nNa szczęście to nie ja. Jestem typem choleryka i moja żona ma cały czas że mną "jazdy emocjonalne", które wynikają z mojego temperamentu. Nie są sterowane więc zawsze miałem łatwiej trzymać panny przy sobie. U nas nie mowy, abym był ciepłym misiem. Dlatego to ja zwykle odchodziłem niż byłem zostawiany. Dzięki za radę bracie.\nMoże jest w tym trochę prawdy. Ale lepiej wiedzieć więcej niż za mało. Dlatego teraz wiem, że brak seksu nie wziął się znikąd. Wcześniej sobie tłumaczyłem, że jesteśmy zmęczenie, a bo dziecko itp. A to nie do końca w tym problem. Moja jak chciała drugie dziecko to była skłonna od razu iść do łóżka.\n30 minut temu, Orybazy napisał:\nTo wiem. Dlatego znalazłem się na tym forum.\nProblemem w tym związku jesteś Ty a nie Twoja żona - powiedziała Ci że chce wszystko naprawić, zapytała czego od niej wymagasz, czy większej ilości seksu, ugotowanych obiadów, sprzątania - podzieliliście się obowiązkami, Ty męskie zajęcia a ona dba o dom, o Ciebie. Wydaje mi się że próbujesz się usprawiedliwić jaka to ona nie jest zła, o związek trzeba dbać. Mówisz o seksie 2-3 razy dziennie przez godzinę? chłopie, która dziewczyna lubi coś takiego? może małolata, a nie dojrzała kobieta która ma pracę, po pracy obowiązki, zresztą tak samo jak Ty. "Red Pill" trochę porył Ci głowę i to widać w Twoich tekstach, masz bardzo dobrą kobietę jakiej mogłoby Ci pozazdrościć 2/3 facetów. Po tym jak przeczytałem Twój temat i Twoje wypowiedzi.. szkoda mi tej kobiety.\n10 minut temu, mph25 napisał:\nCzęściowo mam podobną sytuację:\n- dziecko, które chcę wychowywać\n- dobrą generalnie partnerkę (nie żonę)\n- brak uczucia, intymności, seksu (tzn. nie tak że mi się odmawia tylko nie ma pożądania już)\nKobieta dba o "pełny brzuch i puste jądra" faceta jeśli\n- ma dużo do stracenia bez faceta - to negują alimenty, podział majątku\n- facet ma inne opcje partnerek - to neguje rozwód za zdradę i patrz wyżej\n- facet może zniknąć (nie interesuje go dziecko), poradzi sobie np. w Brazylii - to neguje chęć wychowywania dziecka\nJedyne co mi przychodzi do głowy to program minimum:\n- interesujesz się dzieckiem, nie żoną\n- wypełniasz minimum, nie ma wyjazdów całą rodziną na Kubę\n- seks jest tylko fizyczną rzeczą\n- nie rozmawiasz z żoną o swoich sprawach\nU mnie widzę większe zaangażowanie partnerki im bardziej wycofany jestem.\nTyle że to nie jest związek a jakieś gierki.\nPozycja społeczna kobiety jest tak chroniona że niestety większości już nie zależy na facecie. Jej i dziecka dobro już nie od tego żywiciela rodziny zależy ale od socjalu, alimentów, 500 plusz, ochrony policji itd.\nAle posłuchaj.. nie ma ludzi idealnych, nie ma takiej miłości która jest na tysiąc procent, każdy mniej lub bardziej chce ugrać coś dla siebie, nie ma idealnych rodzin, idealnych małżeństw, nastomiast Twoja partnerka jest i tak pewnie lepsza niż 80% innych kobiet, bo mężowie w domu są yebani i na hajs i psychicznie.. macie dziecko, twoja żona chciała terapii, chce poprawy, czy była złą żoną oprócz tego że nie dostawałeś tyle seksu ile chciałeś? nie dbała o dom ? o dzieci? nie spędzaliście miło wieczorów? po takim stażu małżeńskim mało który facet ma codzienny seks, obowiązki, dom, dzieci, a Ty chciałbyś się rypać dwa razy dziennie przez godzinę. Nikt nie idealizuje kobiet - natomiast zauważyłem że red pill wszedł Ci za mocno do głowy "nigdy więcej kobiet" "nigdy więcej związków" "wyrachowanie - tylko kasa i utrzymywanie, a seks to cel do tego" naczytałeś się o redpillu, spojrzałeś w lustro i "faktycznie, nie jestem chadem, mam być tylko dla niej sponsorem - wszystko za tym przemawia". Żona Cię nie zdradza, nie piszę z innymi typami po messengerach, fejsach czy chvj wie gdzie.. żadna kobieta nie będzie z Tobą uprawiać seksu kilka lat po ślubie tak jak przed, i tu nie chodzi nawet o to że miała jakiś CEL - a o biologię, przeczytaj o efekcie coolidgea, https://pl.wikipedia.org/wiki/Efekt_Coolidge’a to hormony, przyzwyczajenie, dopamina - to nie ma nic wspólnego z tym że ona Cię nie kocha, albo że od początku robi Cię w wała. Rozumiem gdyby żona miała na Ciebie totalnie wyjebane, zero seksu, pyskówki, darcie ryja, brak obiadów, brak sprzątania i jeszcze kasę ciągnęła.\nEdited March 9 by mph25\nDzięki za komentarz. Pozwól, że się do niego odniose. Widzę, że jako jeden z nielicznych rozumiesz moje położenie. Ja też nie jestem złym dla niej, ani ona dla mnie. To bardzo duży zadatek na przyjaźń. Pożądanie się wypaliło z uwagi na brak seksu który trwał od dwóch lat. Seks był raz na miesiąc. To nas oddaliło od siebie strasznie. Jak zacząłem szukać przyczyny to trafiłem na audycję Marka i zacząłem słuchać dlaczego tak jest. Nie mam do nikogo pretensji. Lepiej wiedzieć i rozumieć niż nie wiedzieć i żyć w nieświadomości dlaczego teraz jest tak, a kiedyś inaczej. Po prostu kobieta ma inne priorytety i facet też. Haj hormonalny mija, kobieta dostaje dziecko i zaczynają się problemy związkowe. Przed dzieckiem nie było takich problemów i dzięki Markowi wiem dkaczego. Dlatego pisze poraz kolejny. Nie mam do nikogo pretensji. Też tak jak Ty staram się wypełniać plan minimum i nie wiem jak nasze życie będzie dalej wyglądało. U nas nie ma patologii, normalna rozmowa. Oboje dbamy o dziecko.\nJa radziłbym zostać w związku, nie masz tak źle. Każdy następny wypali się prędzej, czy później.\nA jeśli masz problem z popędem to zawsze można wybrać się do divy lub znaleźć koleżankę z podobnym problemem.\nJeszcze tego nie rozumiesz? Twoja żonka ma wszystko, co może zdobyć kobieta w życiu, wypracowane na twoim garbie, a ty masz z tego wielkiego wała. Ani seksu, ani namiętności, tylko robota i problemy, do tego potencjalna strata dziecka, co już się tli gdzieś, skoro pisałeś, że jej podstawowa myśl to spierdolenie do rodziców 100 km dalej 😆 Twoja historia to historia klasyczna, w której małżeństwo blokuje ci manewr i musisz "negocjować", ale negocjacje przegrywasz i przegrasz systemowo i prawnie, więc jesteś niewolnikiem decyzji już podjętych.\nUmowa ustna z kobietą? Już dawno się tak nie uśmiałem. Gwarantuję, że tylko ty dotrzymasz warunków umowy, a ona nie. Mniejsza. Taka gadka racjonalna z kobietami nie ma najmniejszego sensu, jakieś logiczne ustalenia. Nigdy tego nie dotrzyma, bo nie nadaje na tej fali.\nKażdy wybór od tego momentu to będzie wybór tragiczny. Skazałeś się na pewien schemat życia bez pełnej wiedzy o nim. Jak już zauważyłeś kobieta ma nad tobą nawet przewagę przy terapii i w zakresie manipulacji otoczeniem. System, prawo jest przeciwko kolesiom, dlatego zostałeś sam. Jesteś MGTOW w małżeństwie, ale jeszcze o tym nie wiesz. Porno to najlepszy wskaźnik. Nie masz dostępu do własnej żonki, która ci przysięgała przed świadkami i w obliczu stwórcy xD Przykro mi, ale nie ma już dobrego rozwiązania w tym momencie. Musisz się zastanowić, czego ty w ogóle chcesz od życia. Wytrzymaj ewentualnie do pełnoletności dzieciaka i wypierdol, a wcześniej odkładaj hajs tam, gdzie żonka nie ma dostępu. To maraton, a nie sprint, jak masz dziecko.\nA najlepsze rady kurwa zostać, bo dobra kobieta, z inną miałbyś gorzej, buahahhaha. Lepiej kurwa samemu być niż w gównianym związku, gdzie musisz pornusy oglądać całe życie i jeszcze zapierdalać na wszystkich dookoła xD Takie rady mnie rozpierdalają. Zostań, co ci szkodzi. Jasne. Jak nie ma uczucia to mieszkasz z obcą, coraz bardziej wkurwiającą osobą, to proste, jak budowa cepa. A obowiązki zaczynają ciążyć do poziomu wylewów i chorób serca. Kolesie własnej natury nie rozumieją, a naturą mężczyzny nie jest małżeństwo i noszenie kapci.\nEdited March 9 by mac\n25 minut temu, mph25 napisał:\nTak masz rację, ale ja tu przyszedłem po rady, a nie ocenę. Dziękuję wszystkim Tym co napisali mądre i treściwe komentarze. Zwłaszcza osób, które doradzały co i jak zrobić aby odbudować uczucie. Dobrze jest się wzorować na czyichś przykładach z życia wziętego o podobnej symetrii do mojej. Naprawdę przykro mi, że niektórym z Was kobiety zrobiły piekło na ziemi. Ale każda historia jest inna bardziej lub mniej brutalna. Czas pokaże co będzie u mnie. Na pewno podzielę się tym na forum. Będę aktywnie Was wspierał. Gdyż nie jest to mój pierwszy związek i mam trochę doświadczenia w tych tematach. Rada szczególnie dla młodych mężczyzn: jak nie wiecie za dużo o związkach i mechanizmach, które rządzą się swoimi prawami to nie wstępujcie w związek małżeński. Nawet jak macie dobra kobietę to Wam się opatrzy i Wy jej tak samo. I później powstanie szereg pytań. Co dalej.\nHa ha. Również się uśmiałem czytając Twój komentarz. Masz rację, ale nie do końca. Różni są ludzie, mniej lub bardziej mściwi. Akurat z moją wielokrotnie szło się dogadać ustnie. Zależy od człowieka. Po prostu związki są przereklamowane. Uczucie zawsze wygaśnie, może zostać jedynie coś na wzór przyjaźni.\n@RavenPL nie cytuj całości wypowiedzi, bo ostrzeżenie dostaniesz, tak na przyszłość.\nKolesie własnej natury nie rozumieją, a naturą mężczyzny nie jest małżeństwo i noszenie kapci.\n1 hour ago, Hetman said:\nTylko to jest zdrada w małżeństwie i równa się rozwód z winy faceta ze wszystkimi tego konsekwencjami.\nAle, kto mówi, że się dowie.