Maszyny lśnią w słońcu. Chętnie by się nimi polatało, żeby zobaczyć, jak dojrzewa zboże na polach. Chopper Hondy czy cruiser Hyosunga – który sprzęt będzie do tego lepszy?\nThomas Schmieder 2011-06-17\nPełnia lata. Na pustych lokalnych drogach pozwalamy sobie na odrobinę szaleństwa. Od czasu do czasu, sunąc bez pośpiechu, dotykamy trawy lub rozkładamy szeroko obie ręce w geście triumfu. Do tego wrażenia z jazdy w otwartym kasku: zapachy, pęd powietrza, wolność... W taki stan wprawiły nas dwa nowiutkie motocykle: Honda VT 750 S – niedrogi, niewielki, prosto skrojony chopper – oraz masywny i wybajerzony Hyosung ST 700i.\nTen drugi – z szerokimi oponami, wielkimi plastikami, okazałą kierownicą i umieszczoną na błotniku tablicą rejestracyjną – trochę rżnie cruisera dla ubogich, choć kasa, którą trzeba za niego wyłożyć, nie pozwala uznać go za okazję. Strasznie chciałby być podobny do większych krążowników, jednak pojemność i moc to dla niego bariera nie do pokonania.\nTak czy inaczej, ST 700i to najmocniejszy i najdroższy motocykl w ofercie Hyosunga. Dwa gary w układzie V 90° mają o 3 mm większy skok tłoka i 31 cm3 więcej pojemności niż „650” spod tego znaku. Tłuste 63 konie, z których 60 pokazała nasza hamownia, to nagroda za trud konstruktorów.\nSportowo zestrojony V2 porządnie kręci dopiero na wyższych obrotach, czemu towarzyszą wyczuwalne wibracje. Moc na tylne koło przenosi schowany za ogromną osłoną pas zębaty. Reakcje na zmiany obciążenia są bardziej brutalne niż można by się spodziewać po tym rozwiązaniu.\nHonda to całkowite przeciwieństwo Hyosunga. Największy na świecie producent motocykli sięgnął po starszą, ale sprawdzoną jednostkę napędową: dwucylindrowego V 52° z trzema zaworami i jednym wałkiem rozrządu na cylinder. To rozwiązanie po raz pierwszy pojawiło się w VT 500 E w 1983 r. Silnik do dziś uchodzi za absolutnie niezniszczalny. I mimo skromnych 44 KM mocy maksymalnej również w tym przypadku nie zawodzi. Filigranowy VT 750 S nie zwinie wprawdzie asfaltu, ale przecież nie można mieć wszystkiego.\nPrędkościomierz VT ma pełny zestaw kontrolek. Hyosung dysponuje ciekłokrystalicznym wskaźnikiem poziomu paliwa, a chromowaną konsolę umieszczono na zbiorniku paliwa.\nNa początku V2 Hondy wyraźnie góruje. Dysponujący krótszym przełożeniem VT 750 S prowadzi od startu. Gdy jednak motocykle wkroczą w nieco wyższy zakres obrotów, Hyosung rozwija skrzydła. Powyżej 100 km/h Honda walczy resztkami sił, niemniej nadal zapewnia wrażenia pierwsza klasa. Do jeźdźca docierają jedynie delikatne wibracje, a bulgotanie z wydechów działa niemal terapeutycznie.\nWkurza natomiast napęd łańcuchem i wąski zbiornik mieszczący zaledwie 10,7 litra paliwa. Na szczęście Honda jest oszczędna (3,8 l/100 km). W przeciwnym razie test byłby objazdem po stacjach benzynowych. 234 kg masy opanuje z łatwością nawet początkujący biker. I tylko pasażer na małym, pochyłym zadupku nie wie, co ma ze sobą zrobić. Choć właściwie jest to kwestia teoretyczna, bo silnik Hondy jest za słaby dla dwóch osób.\nJakości wykonania VT nie ma się co czepiać. W zakrętach nieźle sprawdzają się niemieckie seryjne Metzelery 880. Szkoda, że sprzęcior dość szybko zaczyna szorować podnóżkami, niemniej pozostaje stabilny i przewidywalny. Zawieszenia pracują poprawnie, jeśli zaś chodzi o hamulce to szału nie ma – pojedyncza tarcza z przodu, bęben z tyłu. Mimo to dają radę.\nHyosung zachęca do jazdy szeroką i komfortową kanapą, wysuniętymi do przodu podnóżkami i szeroką kierownicą, pozwalającą przyjąć odprężoną, luzacką pozycję oraz punktuje wyposażeniem: tylko on ma wskaźnik paliwa, światła awaryjne i tylne światło typu LED. Zawieszenia Hyosunga dużo gorzej niż Hondy komunikują się z dowódcą. Informacje wysyłane przez przednie i tylne koło są niejasne, więc 251-kilogramowy cruiser prowadzi się nie najlepiej.\nSilnik Hondy ma coś ze skamieliny. Nic w tym jednak dziwnego, bo zadebiutował ponad ćwierć wieku temu.\nDolny zakres obrotów L-twina Hyosunga nie zapowiada wiele dobrego, ale na wysokich obrotach przychodzi dynamiczna reakcja.\nNie o taką jakość...\nSłowa „jakość” i „Hyosung” nie pasują do siebie: bezpłciowe detale, stukające plastiki, rdza na ramie i wydechu. Do tego bezsensowna konstrukcja odpowietrznika zbiornika paliwa, dzięki której przy tankowaniu do pełna wacha spływa po zbiorniku i kolanie. Za to po kilku tankowaniach z radością pozbędziesz się naklejki ze zbiornika, której przebiegle nie polakierowano, więc odłazi.\nPo oględzinach, długich jak obrady Sejmu, patrzymy już tylko, jak zachodzące słońce rzuca na błyszczące maszyny ostatnie ciepłe promienie.


05.04.2019 IFS liderem dzięki funkcjonalności EAM\n28.03.2019 Chmura napędza sprzedaż serwerów\n15.03.2019 Przemysł 4.0 czyli jak pogodzić automatyzację z pracą ludzi\nOd 2000 roku gwałtownie przyspieszył postęp technologiczny. Niecałe dziesięć lat później pojawiła się koncepcja Przemysłu 4.0. Ma ona na celu jak najbardziej efektywną integrację pracy człowieka i maszyny. Idea ta wciąż się rozwija. Takiego postępu nie da się zatrzymać… ale czy ma on swoje konsekwencje? Przede wszystkim zaczęły padać pytania, gdzie w tym wszystkim znajdą swoje miejsce pracownicy. Specjaliści twierdzą, że technologia nie jest w stanie całkowicie zastąpić pracy ludzkich rąk i umysłów.\n14.03.2019 Czy małe i średnie firmy nadążą za cyfrową transformacją\n11.03.2019 Rynek mikroinstalacji fotowoltaicznych w Polsce w 2018 roku\n11.03.2019 813 milionów prób cyberataków w pół roku\n04.03.2019 Trendy w zarządzaniu budynkami\nFirma Fortinet przedstawiła rozwiązania ochronne dla sieci 5G – w tym technologię Virtual SPU (Security Processing Unit). Dzięki szybszej łączności, ogromnej skali połączeń i nowym możliwościom uzyskiwania przychodów przez przedsiębiorstwa, technologia 5G będzie miała bardzo duży wpływ na transformację cyfrową.\n25.02.2019 Wrocław bada rozwiązania Internetu Rzeczy\n25.02.2019 Pracownicy Rittal z Haiger gotowi na Przemysł 4.0\nWedług popularnego przesądu digitalizacja w kontekście miejsc pracy nie jest korzystna. Co cyfryzacja tak naprawdę oznacza dla pracowników przedsiębiorstwa, które przechodzi na nowe systemy i całkowicie zmienia proces produkcji? To zależy od wartości firmy. Sprawa jest jednak jasna - nawet w aspekcie automatyzacji przedsiębiorstwa i tak zawsze najważniejsi pozostają ludzie. Dlatego przedsiębiorstwo inwestuje w ofertę kształcenia i doskonalenia zawodowego dla swoich pracowników.\n18.02.2019 Digitalizacja trendem nr 1 w motoryzacji\n15.02.2019 Bezpieczna praca elektryka\n13.02.2019 Największe cyberataki i miliardy dolarów strat\n12.02.2019 Rekordowy rok pod względem inwestycji w startupy\nW 2018 r. fundusze venture capital zainwestowały na świecie 254 mld USD – aż o 46% więcej niż w dotychczas rekordowym 2017 r. Inwestorzy preferują coraz bardziej rozwinięte spółki – spadła liczba transakcji, jednak znacząco wzrosła mediana wartości inwestycji w pojedyncze spółki – wynika z raportu firmy KPMG International pt. „Venture Pulse Q4 2018. Global analysis of venture funding”.\n11.02.2019 Trendy, które zmienią produkcję, zarządzanie i zużycie energii\n01.02.2019 Spada liczba sprzedanych smartfonów\nKurczy się światowy rynek smartfonów. Jak podaje firma analityczna Strategy Analytics w 2018 roku odnotowano spadek sprzedaży tych urządzeń o pięć procent\n29.01.2019 Bezpieczeństwo danych w MŚP – mit czy prawda?


Finish with my woman ’cause she…\nBudzę się zmęczona, jak zwykle. Wyłączam budzik i jeszcze chwilę leżę bez ruchu. Nie pamiętam, co mi się śniło… to chyba znowu te… ech, pora wstawać. Siadam na łóżku i rozglądam się obojętnie po pokoju. Przyglądam się otaczającym mnie obiektom tak, jakbym widziała je pierwszy raz w życiu. Kto wie, może dziś widzę je po raz ostatni?\nBladobłękitna ściana „ozdobiona” wielkim, czarnym i strasznie koślawym MEH, które nabazgrałam podczas napadu złości. Napis jest absolutnie niezmywalny, bo stworzony przy użyciu gwoździa i permanenta. Nawiasem mówiąc, takie połączenie jest nieusuwalne nie tylko w przypadku ścian, jeśli wiecie, co mam na myśli. Teraz na pewno nie, ale kiedyś… może… w końcu to *MOJE* ciało. Jakby dla kontrastu tuż obok czarnego bazgrołu wisi ręcznie malowany obrazek przedstawiający bajecznie (upiornie?) kolorowe kwiatki w wazoniku; to prezent od którejś ciotki na któreś tam urodziny.\nNiebieska toaletka zarzucona dziesiątkami lakierów do paznokci we wszystkich kolorach tęczy (trzeba zachowywać pozory, nie?) i kilkunastoma czarnymi. Ponadto lusterko w błękitnej oprawce, kilka szminek, dwa rodzaje zmywacza i mnóstwo innego badziewia do makijażu… długo by wymieniać.\nW końcu zwlekam się na dół i kieruję się ociężale do drzwi. Chyba odpuszczę sobie dzisiaj pierwszą matematykę, i tak jestem już spóźniona o jakieś 20 minut. Po drodze zgarniam z blatu kuchennego jakieś… coś… coś jakby… sama nie wiem… zresztą nieważne.\n– Znowu wstałaś lewą nogą, kochanie? – pytanie dobiega znad stosu kanapek przesłaniających twarz mamy… lub kogoś, kto wygląda jak ona. Chociaż wyraźnie słyszę jej głos, to wcale nie znaczy, że to właśnie mama zadała pytanie. Ciemność może kryć się wszędzie, zawsze i w każdym, toteż muszę być wiecznie czujna i nie ufać nikomu. Wszyscy są podejrzani – obcy, znajomi, przyjaciele (jakbym jakichś miała), nawet rodzina. W szczególności rodzina. Rzucam okiem w stronę talerza. Nie, wszystko w porządku, to naprawdę mama.\n– Um. Może – odpowiadam od niechcenia.\n– Z czym chcesz kanapkę do szkoły?\n– Mhm… z niczym. Kupię sobie jakieś tam, nooo… no wiesz. To co zawsze.\n– Dobrze wiesz, że śmieciowe jedze…\nBiorę plecak i wychodzę, zanim zdąży mi odpowiedzieć. Po chwili przystaję pod drzwiami zmieszana i zagryzam wargę. To było niemiłe. Może lepiej wrócić i przeprosić? Nasłuchuję przez chwilę; dochodzi do mnie stuk zmywanych naczyń i chlupot wody. Nie, nie mogę z powrotem wejść do mieszkania, to postawiłoby mnie w bardzo niekomfortowej sytuacji. Pewnie poczułabym się jak ostatnia idiotka stojąc pośrodku pokoju ze spuszczoną głową i mamrocząc przeprosiny. Zresztą po co mam przepraszać?! Przecież teraz wszystko jest w porządku i czuję się, hm… doskonale! Właśnie tak, mam!… doskonały nastrój… i w ogóle… hm… lecz jeśli tak jest w istocie, to dlaczego zalewa mnie poczucie wstydu i pogardy dla samej siebie? Przecież nie zrobiłam nic złego… a może się mylę? Może ciągle wszystko psuję, od głupiego wyjścia z domu po sam cel mego nędznego istnienia? Kogo ja próbuję oszukać… jestem beznadziejną córką, chciałabym zniknąć… och, ale wtedy…\nNiedobrze, chaos w mojej głowie narasta i osacza moją świadomość ciernistym murem czarnych pnączy. Czuję, jak z natłoku gotyckich myśli wyłania się Tousana. *Nieprzebudzona* Tousana, żeby była jasność, w formie czystego, emanującego nienawiścią zła. „O rany, nie, nie, nie teraz, tylko jej mi tu jeszcze brakowało…”, przemyka mi przez głowę. Muszę się uspokoić i odesłać ją wgłąb siebie albo dojdzie do rękoczynów. Co prawda Tousana jest moim aniołem stróżem i źródłem mojej mocy, ale obudzona nie w porę mogłaby doprowadzić do mojego przedwczesnego i niezamierzonego samobójstwa. To jak nikotyna – w niewielkich dawkach uspokaja i pomaga rozjaśnić myśli, ale wystarczą dwa gramy więcej i umrzesz w drgawkach widząc ludzi z cienia. W tej chwili Tousana *nie jest* miła i pomocna; jeśli jakoś jej nie powstrzymam, to zacznie przejmować kontrolę nad moim ciałem, mięsień po mięśniu, komórka po komórce, aż w końcu zaciśnie moje własne ręce na mojej szyi albo coś w tym stylu. Oczywiście nie mogę do tego dopuścić, toteż skupiam się na drzwiach. Drzwi. Nie, to nie drzwi, to pole walki, w której stawką jest moje życie. Drzwi. Skup się. Drzwi. Drzwi wciąż są otwarte, a zatem wciąż mam szansę naprawić to, co zepsułam! No, przynajmniej częściowo… mniejsza. Drzwi są nieważne, ale z ich pomocą zapanuję nad swoją rozszalałą psychiką i uspokoję rosnącą falę samodestrukcji, zanim całkiem pogrążę się w odmętach histerii. Zamykam oczy i liczę do dzie… do trzech. Już prawie nad sobą panuję. Staram się zamknąć drzwi łagodnie. Skupiam całą swoją wolę w prawej ręce, walcząc z Tousaną o kontrolę nad naszym moim ciałem. Ręka zaczyna drżeć z wysiłku, gdy spierają się w niej dwie wrogie siły. Strasznie swędzi mnie kciuk. Zagryzam mocniej wargi, czuję w ustach krew. Drzwi zamykają się centymetr po centymetrze, powoli, cicho, delikatnie. Szpara robi się coraz mniejsza. Jeszcze kawałek… jeszcze tylko jeden cholerny kawałek…\nUff, udało się. Nie trzasnęłam nimi z całej siły jak zazwyczaj, dzięki czemu spełniłam dobry uczynek, naprawiłam wyrządzone szkody, zamknęłam bramę do świata otchłani itd., czy też, mówiąc prościej, odesłałam mroczną wersję Tousany z powrotem do podświadomości. Hura, dzień uratowany. Póki co jestem bezpieczna… chyba, że znowu zacznę się zamartwiać jakąś pierdołą i przypadkowo przebudzę Tousanę poza wyznaczoną porą.\n– Spierdalajcie, bo wam nakopię – rzucam od niechcenia, ale na tyle głośno, żeby usłyszały. Coś tam trąbią, rżąc jak rozpłodowe klacze, ale nie zwracam na nie…\nCholera, czuję, że Krąg nadchodzi. Muszę się opanować albo zrobi się rzeźnia. Walczę w nocy nie tylko z powodu zwiększonej mocy, ale również dlatego, że gdybym rzuciła się na kogoś w biały dzień, na ulicy, to znowu zamknęliby mnie w psychiatryku, a ja nie chcę tam wracać za żadne skarby. W dzień skupiam się jedynie na znajdowaniu celów, które oczyszczam w nocy… tak to przynajmniej wygląda w teorii, bo czasami zdarza się tak potężny Mroczny, że jedyną opcją jest albo natychmiastowa walka, albo ucieczka na odległość co najmniej kilkudziesięciu metrów. To dlatego czasami „bez wyraźnego powodu” wybieram inną drogę albo zaczynam biec w losowym kierunku. Inni zwyczajnie nie widzą tego, co widzę ja.\n– Ostrzegam was… jeszcze słowo… a rozpierdolę wam te… śliczne… bu… buźki… – cedzę w ich stronę, zanim całkiem stracę panowanie na swoim ciałem.\n„Tou, musimy to robić właśnie *teraz*?! Co się do cholery dzieje?”, pytam rozpaczliwie walcząc o jeszcze kilka sekund swobody.\n„Jedną z nich opętał niesamowicie potężny wężowy demon siódmego stopnia, nie ma chwili do stracenia!”, rzecze dziarsko Tousana. Szlag, nie cierpię demonów-węży.\n„Słuchaj, Tou, ja wszystko rozumiem, ale to naprawdę *NIE JEST* właściwy moment. Dlaczego nie uciekniemy jak zwykle?”\n„Jeśli uciekniesz, to ta blondi w różowej miniówie zginie w przeciągu najwyżej dwóch godzin. Na pewno chcesz być jedną z ostatnich osób, które widziały ją żywą?”\n„Cholera, to chyba jasne, że nie. Uch… ale postaraj się, żeby…”\n„No to wpuść mnie. No już, otwieraj Bramę!”\n„Dobra, bierz mnie… ale załatw to tak, żebym to nie ja… nie ja była agresorką… to ona ma się rzucić na mnie… pierwsza… inaczej znowu… Tou, proszę…”, szepczę tracąc ostrość wzroku. Zaczyna się.\nZa każdym razem jest trochę inaczej, ale początkowe objawy zawsze są takie same – zawroty głowy i silne mdłości. Tamte laski… zaczynają się robić dziwne. Ich cienie się wydłużają, one się wydłużaj ą, budynek szkoły wyciąga się coraz wyżej ku górze; wszystko dąży do zbiegnięcia się w jednym punkcie osadzonym gdzieś wysoko na niebie. Ich sylwetki nagle przestają być ludzkie, ręce czernieją i powiększają się do niebotycznych rozmiarów, z zakrwawionych twarzy zioną czernią puste oczodoły, a z całego ciała wyrastają setki ohydnie obłych nibynóżek sięgających ku sekretom schowanym głęboko w mojej głowie. Wszystko wokół szarzeje, kolory stopniowo blakną, aż w końcu znikają zupełnie. Otacza mnie smętnawa szarość, w której istnieję tylko ja i czarne, nieludzkie postaci zbliżające się do mnie. Czas płynie coraz wolniej. Szarość, szare niebo. Czerń, śmierć. Szarość. Znowu czerń. Ich śmiech powtarza się echem rodem z zaciętej płyty. Zbliżają się. Nie wiem, czym są w tej chwili, ani czym ja jestem. Właściwe pytanie nie brzmi „czym są”, lecz „kiedy to się dzieje”. Świat dookoła mnie jest niby taki sam, ale jednak nie do końca. Mam wrażenie, że jego zmieniony wygląd jest konsekwencją nieprawidłowego czasu, skutkiem czegoś dużo bardziej skomplikowanego, niż tylko obdarcie z kolorów i garść zaburzeń postrzegania. Ha, mogę śmiało stwierdzić, że LSD daje lepsze efekty! A zatem kiedy to się dzieje? Nie wiem. Poruszam się po tym miejscu na wyczucie. Wiem tylko tyle, że ciemność istnieje w pewnych proporcjach we wszystkim, ale nie zawsze jest groźna dla otoczenia. To jak nowotwór, który nie zawsze musi przekształcić się w raka. To dlatego w Kręgu zawsze wszystko jest przesycone ciemnością; Krąg wyciąga i wzmacnia tę ciemność, a wówczas ja jestem w stanie ją pokonać.\nSześć migoczących cieni zbliża się do mnie. Są już tak blisko, że rozróżniam na oko ich aury, ale mimo wszystko to wciąż zbyt duży dystans. Muszę poczekać jeszcze kilka sekund. Śmiech, czerń, śmierć i szarość. Udało się, zatrzymały się na wyciągnięcie ręki ode mnie. Ich ciemność pragnie zlać się ze mną, by pochłonąć moją świadomość. To śmiertelnie niebezpieczna, ale zupełnie standardowa czynność, która zawsze przydarza się podczas moich działań, toteż poddaję się ich woli. Heh, tańczenie na linie nad przepaścią z zasłoniętymi oczyma to dla mnie normalka. Nibynóżki szczelnie oplatają moje ciało, czuję ich śliski dotyk na swoich myślach. Gdybym zaczekała jeszcze dwie-trzy sekundy, to zapewne bym zwariowała i już nigdy nie opuściła Kręgu – dlatego nie czekam. Teraz jest właściwy moment, by zacząć działać. Która jest demonem? A, to ta, która migocze bardziej niż reszta. Biorę głęboki oddech, żeby zmusić do współpracy eteryczny odpowiednik adrenaliny krążący po mojej czarnej duszy. „Tou, bądź w gotowości, skaczę”, rzucam w myślach i skupiam całą wolę na migoczącym stworzeniu. Nie czekam na odpowiedź, wiem, że Tousana wszystkim się zajmie. Pora na walkę. Nagle moje ciało ogarnia dziwny spokój i lekkość. Mój umysł ulatuje, a ja przestaję być sobą. Moja jaźń zlewa się z jaźnią demona. Szarpię i kaleczę postać stojącą przede mną – samą siebie – a z jej chudego, czarnego ciałka oplecionego setkami odnóży ulatuje czarnoszary, rozedrgany dym. Spod pękającej czarnej skorupy wyłania się półprzezroczysta, jasnoszara dusza. ONA NIE NALEŻY DO KRĘGU, myślę nie swoimi myślami. ZABIJ, ZABIJ, ZABIJ, nakazuje mi potężny głos, a ja muszę go słuchać, dopóki Tousana nie będzie gotowa. Drapię, kaleczę, okładam rękami i nogami wiotkie, śmiertelne ciało, które jak na złość nie chce upaść i poddać się mojej woli. „Dajesz, jestem gotowa!”, słyszę krzyk Tousany. Już czas. Przestaję tłuc chudzielca pomimo stanowczych sprzeciwów wężowego demona. NIE, NIE, SŁUCHAJ MNIE, MASZ SŁUCHAĆ MNIE, TO JA TUTAJ… NIEEE!… Błysk, ostry ból, ciemność, koniec. Chyba mdleję. „Oby tylko Tousana załatwiła to tak jak należy…”, przemyka mi przez głowę, po czym całkowicie zanurzam się w ciemności…\n– …nika! Weronika!\nKtoś mnie woła… ktoś mnie woła? Z trudem wydobywam swoją świadomość z pustki i otwieram oczy. Prawe jakoś nie chce się otworzyć. Moją twarz pokrywa jakaś skorupa naciągająca skórę, zupełnie jakbym przez cały dzień zapomniała zdjąć maseczki oczyszczającej. Widzę nad sobą rozgniewaną twarz… eee… zaraz, czyja to twarz… chyba… chyba wychówy. Mojej wychówy. Taaak, to zdecydowanie moja wychówa. Dopiero po chwili orientuję się, że leżę na ziemi. Próbuję podnieść się na łokcie, ale kończy się na niewyraźnej myśli. Moje ciało nie reaguje ani na bodźce, ani na polecenia, zaś mój umysł niewiele się różni od kulawego kota na autostradzie. Potrzebuję nieco czasu, żeby się pozbierać.\n– …uch… co… co się stało? Chodzi o fajki, tak? – odruchowo pytam o sprawę niezwiązaną z bójką, aby wybadać teren. Jak zwykle nie pamiętam z realnego świata niczego poza samym faktem rozpoczęcia walki, więc takie wyuczone, automatyczne odruchy bardzo się przydają. Posiadam oczywiście pewne fragmentaryczne wspomnienia z Kręgu i z samej walki, ale gdybym przypadkiem się z nimi odsłoniła, to zamknęliby mnie w trybie natychmiastowym w psychiatryku… a ja bardzo, ale to BAAARDZO nie chcę tam wracać. To miejsce jest przesiąknięte aurą szeroko pojętego zła. Jeśli znów tam trafię – umrę.\n– Fajki? Znowu paliłaś? – pyta obojętnie wychówa. – Nie, nie chodzi o papierosy. Nie ruszaj się i nie zamykaj oczu. Karetka będzie tu za parę minut. – Karetka. To słowo coś mi przypomina, i nie są to miłe wspomnienia. Karetka… o cholera, psychiatryk… ale chyba nie… nie, wszystko byle nie to!\n– Nie chcę do karetki… nic mi nie będzie, naprawdę… – odpowiadam czując, jak kolejne partie ciała deklarują swoje istnienie poprzez coraz mocniejsze zalewanie mnie falami bólu. Kątem oka dostrzegam kilkanaście szepczących osób stojących w małych grupkach w pewnym oddaleniu od nas. Nas, czyli mnie, wychówy oraz tych tępych suk zajmujących honorowe miejsce w środku zbiegowiska. Bardziej w środku niż ja, ma się rozumieć.\n– Dobrze, nie wsiądziesz do karetki, ale teraz leż. – Wychówa rzuca gniewne spojrzenie w stronę dręczycielek. Też odwracam głowę w tamtym kierunku. Kark protestuje i na chwilę zamracza mnie ból, ale ostatecznie dopinam swego. Ta, w której drzemał wężowy demon siedzi oparta o budynek szkoły. Ma podbite oko, porwaną bluzkę, podrapane do krwi ręce i trzyma się za brzuch. Cholera, nie jest dobrze… o siebie i swoje obrażenia się nie martwię, bardziej boję się kary, jaka spadnie na mnie za doprowadzenie *jej* do takiego stanu…\n„Tousano, coś ty do jasnej cholery zrobiła?”, pytam zimno, lecz nie doczekuję się odpowiedzi. W ogóle nie wyczuwam obecności mojego anioła stróża od siedmiu boleści. Nieważne, potem się z nią rozliczę.\n– Dokąd mnie zabierają?… – pytam nieśmiało nie wspominając słowem o psychiatryku. Lepiej nie kusić diabła. Może uda mi się uniknąć problemów.\n– Do szpitala na blok operacyjny. Odniosłaś pewne… hmm… poważne obrażenia.\nFala ulgi oblewa mnie niczym garnek miodu wylany na muchę. Uśmiecham się, po czym krzywię, gdy nagła iskierka bólu przeskakuje po mojej dolnej wardze. Wygląda na to, że wszystko skończy się dobrze. Mam tylko nadzieję, że nie wyjdzie tak jak zazwyczaj, kiedy to ja jestem oskarżana o wywoływanie awantur. Zamykam oczy, ignoruję wychówę (przecież nie zemdleję od zamknięcia oczu…) i przeprowadzam szybką inspekcję swojego ciała. Strasznie boli mnie brzuch. Czuję palące gorąco po zewnętrznej stronie lewej ręki od łokcia po nadgarstek. Prawe oko dalej nie chce się otworzyć, a próby otwarcia go na siłę powodują ból. Usta są mokre i obolałe. Tył czaszki pulsuje tępym bólem. Piersi również mnie bolą, podobnie jak kark, plecy i prawa połowa zeskorupiałej twarzy. Otwieram lewe oko, a potem z trudem odwracam kark i oglądam swoją lewą rękę. Widzę kilka zadrapań, parę głębszych ran i wystający kawałek białej kości, jednak nie robi to na mnie większego wrażenia. Nie czuję, by ta wystająca kość dotyczyła mnie, nawet pomimo faktu, że to moje ciało i mój ból. Jestem zupełnie obojętna. Mrugam powoli lewym okiem i przełykam ślinę o smaku kawałka dobrze wypieczonego żelaza. Ponownie próbuję się podnieść, ale w odpowiedzi na ruch mięśni zalewa mnie potężna fala bólu, która dosłownie zmiata mi obraz sprzed oczu i nieomalże znowu wysyła do krainy ciemności. Wobec takiego obrotu spraw daję za wygraną i w sposób prawie kontrolowany upadam z powrotem na ziemię, czemu towarzyszy kolejna fala bólu, ale tym razem słabsza.\n– Weronika, nie podnoś się! Wytrzymasz jeszcze parę minut?\n– Um… – odruchowo kiwam głową i krzywię się, gdy ból w czaszce nasila się. – To co się właściwie stało?… – pytam niewinnie. Wciąż nie mam pojęcia, jakim cudem nabawiłam się otwartego złamania. Wychówa zaciska wargi, aż odpływa z nich krew, ale milczy. Oho, sprawa jest chyba poważniejsza niż sądziłam.\n– Znowu nic nie pamiętasz? – odzywa się w końcu zrezygnowana.\n– Yhym… – przytakuję i czekam na jej reakcję.\n– Cóż, to… – odkasłuje nerwowo, unikając mojego spojrzenia. Zdecydowanie coś ukrywa. – To nie jest sprawa na teraz. Po… porozmawiamy o tym z twoimi rodzicami, gdy… hmm… gdy… później. – Ucina tonem kończącym rozmowę.\n– Mam prawo wiedzieć – oznajmiam, ale nic z tego nie wychodzi. W odpowiedzi na dalsze nalegania otrzymuję jedynie półsłówka albo wymijające stwierdzenia, jak „nie jestem upoważniona do udzielania informacji tego typu” czy „dla swojego dobra nie powinnaś wiedzieć”. Później chyba zasłabłam albo nawet straciłam przytomność, bo moment przyjazdu karetki i podróż do szpitala pamiętam jak przez mgłę.\nZnowu leżę, ale tym na kłującej trawie, a nie na chodniku. Czuję na skórze powiew chłodnego, nocnego wiatru. Jest bardzo ciemno. Otwieram oczy. O dziwo prawe otwiera się bez większego problemu, na dodatek nic mnie nie boli. Wystająca z ramienia kość zniknęła, podobnie jak moje rany. Wychodzi na to, że zemdlałam…\nDwa metry nad ziemią i trochę na prawo ode mnie Tousana popisuje się mocą lewitacji siedząc w perfekcyjnym buddyjskim lotosie. Przygląda mi się wszystkimi trzema oczyma bez większego zainteresowania. Jej odziana w czerń postać jest niewidoczna poza miejscami, gdzie mlecznobiała skóra jest wystawiona na promienie księżyca, toteż mam wrażenie, że patrzę na twarz i szóstkę ramion zawieszonych nieruchomo w powietrzu. Nie jest to jakiś szczególnie przerażający widok… ale z drugiej strony zawsze czuję niepokój, gdy znajduję się w jej świecie. To ona tu rządzi i przyjmuje takie formy, na jakie ma ochotę. Nie zmienia się tylko okolica: jak zawsze znajdujemy się na polanie w samym środku ciemnego, gęstego lasu, w którym nieodmiennie panuje północ. Światło księżyca pada na czarną trawę, w której rosną czarne kwiaty. Pomiędzy czarnymi pniami czarnych drzew unoszą się upiornie zielone świetliki. W zasadzie wszystko poza nimi i księżycem tu jest czarne; ciężko powiedzieć, czy z powodu braku światła, czy natywnie.\n– Nareszcie jesteś! – wołam zadzierając głowę. Nie lubię, gdy Tousana patrzy na mnie z góry, a już szczególnie wtedy, gdy *naprawdę* znajduje się wyżej ode mnie.\n– A co, tęskniłaś? – odpowiada Tousana i parska pozbawionym radości śmiechem. – Mów szybko, co ci leży na sercu, bo mamy tylko parę minut – dodaje obojętnie, wciąż unosząc się nad ziemią.\n– Co się tam właściwie stało? I dlaczego obudziłam się z kością na wierzchu?!\n– Ups. Wypadek. Demon wymknął mi się na chwilę spod kontroli, jak to węże. No i ten był zdecydowanie silniejszy niż inne. Trochę… trochę przegięłam – stwierdza sucho i patrzy mi w oczy z bezczelną miną typu „no co, przecież przeżyłaś”.\n– A otwarte złamanie?\n– Nie lubię się powtarzać. Mówiłam: wypadek – oznajmia lodowato. – Ciesz się, że żyjesz. Dawno nie widziałam tak silnego demona. Musiałam złamać ci rękę, bo inaczej on złamałby ci kark.\n– Pamiętałaś chociaż o tym, by sprowokować tamte szmaty do rzucenia się na mnie?\n– Tak – stwierdza krótko i milknie, wciąż siedząc dwa metry nade mną w swojej durnej pozycji kwiatu lotosu. Ależ ona mnie wkurza! – Skończyłyśmy rozmawiać?\n– Nie, nie skończy-\n– Skończyłyśmy – przerywa mi i pstryka palcami. Na powrót ogarnia mnie ciemność… szlag by to traf…\nCzasami mam wrażenie, że moje życie to ciąg omdleń i otrzeźwień. Teraz na przykład obudziłam się z lewą ręką zapakowaną od łokcia po nadgarstek w gips, spod którego wystają rzędy szwów. Przynajmniej mogę ruszać palcami. Sprawdzam stan prawego oka. Otwiera się, ale strasznie boli. Ech, znowu leżę… macam rękoma dookoła i oglądam pomieszczenie. Leżę na szpitalnym łóżku. Obok mnie słyszę miarowe PIP — PIP — PIP powtarzane mniej więcej co sekundę. To chyba dobrze. To pikanie zapewne oznacza, że żyję.\nSłyszę znajomy głos dobiegający z korytarza. Hmm… mama… i ktoś obcy… wytężam słuch…\n– …zapisać na badania. To aż dziwne, że za każdym razem trafia do nas skatowana i z dziurą w pamięci.\n– To nie jej wina! Uwzięli się na nią, bo ma problemy z dostosowaniem się do, do… no, do norm i wymogów, jakie…\n– Ależ ja nie twierdzę, że to jej wina. Ja tylko… pani wybaczy, ale ile razy Weronika miała zmienianą szkołę? I za każdym razem jest tak samo, prawda? Chcę tylko zasugerować, że być może problem nie tkwi w innych, ale właśnie w samej…\n– To niedorzeczne! Przeprowadzaliśmy badania, całe mnóstwo badań. Nic, powtarzam – NIC! – nie zostało wykryte, a pana insynuacje na temat…\n– Wrócimy do tej rozmowy później, Weronika chyba odzyskała przytomność.\n– Cześć, mamo. Hm. Znowu wywalą mnie ze szkoły?\n– Nie, złotko. Nie przejmuj się tym. Jak się czujesz?\n– Już w porządku. Nic nie boli – uprzedzam pytanie. Gadamy jakiś czas o pierdołach. Przez chwilę czuję się bezpiecznie, można by nawet zaryzykować stwierdzenie, że jestem szczęśliwa. Mija godzina, może dwie. Zapewniam mamę, że może swobodnie wracać do pracy i młodszego brata. Szkoda mi go, pewnie mnie nienawidzi. Kto by chciał mieć taką siostrę? Ja bym nie chciała. Leżę i rozmyślam. Ile dusz mi jeszcze zostało do wypełnienia kontraktu? Czy kiedykolwiek uwolnię się od ciemności? Nie znam odpowiedzi. Nie wiem nawet, czy zadaję właściwe pytania…\nPo kilku dniach wypisali mnie ze szpitala. Awantura w szkole nie przysporzyła mi większych kłopotów, ale znowu dzieje się to, co za każdym razem tuż przed zmianą szkoły – wszyscy starają się mnie unikać, nikt nie patrzy mi w oczy, nie podaje ręki, nie wita się. Wszyscy po prostu całkowicie mnie ignorują. A zatem dobrze, też będę ich ignorowała. Nie potrzebuję ich.\nNa lekcjach siedzę jak zawsze w tylnej ławce z muzyką zapuszczoną w jedno ucho. Ostry bit przekłuwa się twardymi brzmieniami przez połowę mojego umysłu, podczas gdy druga połowa skupia się na lekcji. Coś tam muszę zanotować, żebym w ogóle zdała, jednak nie aspiruję wyżej niż dopuszczający. Nauczyciele również nie dostrzegają mojej obecności tak długo, jak długo nie przeszkadzam w lekcji. Ma to swoje zalety – nigdy nie zostaję wywołana do odpowiedzi, mogę rzuć gumę i słuchać muzyki z telefonu. Odjazd! Czasami trochę doskwiera mi samotność, ale to nie jest problem warty uwagi. Co komu po znajomych? Oni ranią i opuszczają cię w największej potrzebie. Zawsze tak było. Zawsze tak będzie.\nNajbliższe tygodnie mijają szybko, jeden za drugim, bez jakichkolwiek ważniejszych wydarzeń: na ulicach nie spotykam demonów wymagających natychmiastowych reakcji, koszmary, podczas których oczyszczam ludzi z demonów są jakby lżejsze niż zazwyczaj, w lustrach nie widuję twarzy zmarłych, ludzie cienia dali spokój z wieczornymi wizytami podczas popołudniowych zmian mamy, Siwa słabiej wariuje od nocnych bitew (koty wyczuwają takie rzeczy), ba, nawet brat przestał mi dokuczać! Istny raj – żyć, nie umierać!…\nGłupie powiedzenie. Czasami wolałabym umrzeć, ale nie wiem, jak zniosłaby to mama. W zasadzie tylko ona powstrzymuje mnie od zaśnięcia w wannie czy podcięcia sobie żył. Jedyne zdarzenie warte uwagi, jakie w owym okresie nastąpiło, to mój nieoczekiwany dostęp do wideo z kamer bezpieczeństwa z dnia, w którym w tamtym pustaku zalągł się wężowy demon. Trzyminutowy filmik leżał sobie spokojnie na pulpicie w komputerze mamy! Widocznie dostała do na maila i zapomniała usunąć. No cóż, nie jest zły ten, kto jedynie korzysta z okazji… upewniłam się, że brat ogląda kreskówki w drugim pokoju, po czym szybko otworzyłam i obejrzałam wideo. Nic szczególnego; wszystko było tak jak zawsze poza faktem, że poziom brutalności Tousany był kilka razy wyższy niż zazwyczaj. Zaczęło się typowo: tępe dzidy stoją obok mnie palącej fajkę i zapewne szczebiocą coś w swoim trollowym języku (wideo jest czarnobiałe i nie ma dźwięku); widzę, że wytykają mnie palcami, gestykulują. Później łapie mnie pierwszy atak Kręgu: zastygam w bezruchu, fajka wypada mi z rąk, a po chwili kulę się na ziemi. Tamte oczywiście są przerażone, odsuwają się na bezpieczną odległość. Przez kilkanaście sekund nikt się nie porusza. Ja leżę zwinięta w kłębek, a tamte stoją jak wmurowane, aż w końcu nabierają odwagi. Jedna rzuca we mnie żwirem, inna szturcha patykiem. Teraz zaczynają się działania Tousany – ta wężowa traci nad sobą panowanie, zaczyna okładać mnie plecakiem, kopać, bić; podnosi nawet spory kamień, ale nie udaje jej się go użyć, bo reszta ją ode mnie odciąga. Przez minutę trwa szarpanina, tamta wygląda, jakby ją demon opętał. Ha, śmieszne powiedzenie. Najśmieszniejsze jest w nim to, że to czysta prawda… w końcu i ja wstaję i zaczynam tłuc tamtą gdzie popadnie. Dochodzi do ostrej wymiany ciosów, aż nagle wężowa traci wszystkie siły i osuwa na ziemię. W tym samym momencie to samo przytrafia się mi. Na tym filmik się kończy.\nW końcu zdjęli mi gips z ręki. To chyba rekord, jeśli chodzi o pozostanie w szkole po „incydencie” – a może po prostu nie mają już gdzie mnie przenieść? Ha! Niezły lifehack, jeśli tak jest w istocie. Muszę jednak pamiętać, że moje szczęście zapewne nie będzie trwało wiecznie. Jeśli znowu wywołam burdę, to kto wie, co się ze mną stanie? Może trafię do szkoły specjalnej troski albo do poprawczaka? Może przydzielą mi kuratorkę? Nie wiem, jakim cudem przez tyle lat uchowałam się od – pfff – wymiaru sprawiedliwości. W każdym bądź razie lepszy poprawczak niż psychiatryk. Hmmm. Po namyśle… po namyśle wszystko lepsze niż psychiatryk.\nOd czasu tamtego „incydentu” czuję się zdecydowanie lepiej. Wszystko idzie w dobrym kierunku, zaczynam nawet miewać „szczęśliwe dni”. (Większość ludzi zazwyczaj czuje się dobrze, a doła miewa tylko czasami, natomiast u mnie proporcje smutku i szczęścia są odwrotne.) Psycholożka jest pod wrażeniem, mama również, w szkole też się poprawia. Na jednej z przerw zostaję nawet zaproszona do nudnej rozmowy o modzie. Nie żeby mnie interesował ten temat, ale doceniam sam gest. Przez moment wydaje mi się nawet, że być może zbliża się koniec mojej udręki – i wtedy wydarza się TO.\nTen feralny dzień nie wyróżnia się niczym spośród innych dni. Zupełnie się nie zapowiada, by cokolwiek miało pójść nie tak. Ostatnie trzy dni były „szczęśliwymi dniami” – to zdecydowanie mój życiowy rekord szczęścia od czasu, gdy byłam zupełnie małym berbeciem. Tej nocy nie miałam żadnych koszmarów. Coś takiego nie zdarzyło się od… hmmm… od bardzo dawna. Schodzę na dół pokonując po kilka stopni naraz, można by nawet rzec, że z radością. W połowie schodów, zupełnie dla siebie nietypowo, rzucam wesołe:\n– Cześć, mamo, jak się spa-\nZatyka mnie. Czuję od mamy niezwykle silną aurę wilczego demona. Nie… Nie! To się nie może dziać naprawdę!…\n„Tousano, co jest grane?!”, rzucam zdruzgotana wgłąb swojej duszy.\n„To, co zawsze – jest w niej demon. Musisz uciec albo go pokonać.”\n„Ale to moja matka! Nie mogę.. . przecież… przecież nie mogę…”\n„Przykro mi”, stwierdza sucho Tousana. „Wiesz, co robić. Działaj.”\n– Weronika?… – pyta nieśmiało mama. No tak, przecież zastygłam jak zamurowana na ostatnim stopniu schodów. – Co ci jest? Strasznie zbladłaś… podejdź bliżej, może dam ci -POZNAĆ SMAK BÓLU- coś słodkiego, hm?\n– Nie… nie zbliżaj się do mnie…\n– Dla własnego dobra – odejdź. J-Ja… ja coś wymyślę… ale teraz o-odejdź…\n– Nie rozumiem? Dokąd mam -WYSŁAĆ TWOJĄ NIECZYSTĄ DUSZĘ- iść? Wszystko w porządku? – pyta, po czym stawia kilka kroków w moim kierunku. Czuję, że z uszu i nosa leci mi krew. Nie mogę dłużej zwlekać. Muszę albo uciec, albo pokonać drzemiącego w mamie wilczego demona. Z oczywistych względów drugie wyjście odpada.\n– O cholera, ty -ZARAZ UMRZESZ- krwawisz… co się dzieje? Dzwonię po -SZATANA, PRZY– kare- –GOTUJ SIĘ NA– -tkę… –ZGUBĘ, TWOJA DUSZA ZARAZ ZOSTANIE SPOPIELONA, ZGINIESZ W MĘKACH, SPŁONIESZ W OGNIACH PIEKIELNYCH…–\nDiabelski szum nasila się; czuję, że zaraz wybuchnie mi głowa. Wrzeszczę. Brat przylatuje z pokoju zobaczyć, co się stało. Rzucam w niego talerzem. Mama wygania go z pokoju i łapie telefon. Muszę uciec na co najmniej kilkanaście metrów. Na dobry początek zabarykaduję się w łazience, a potem ucieknę przez okno. W nocy stoczę bitwę z wilczym demonem i wszystko wróci do normy. Pędzę czując jak krew zalewa mi usta, spływa po szyi, kapie na czarną bluzkę. Jeszcze kawałek. Drzwi. Otworzyć, wejść, zamknąć, przestawić zamek. Uff, gotowe. Opieram się o ścianę i zamykam oczy czując, jak poziom adrenaliny spada. Z powodu utraty krwi trochę kręci mi się w głowie. Cisza. Całkowita cisza. Nie słychać mamy ani brata. Ciekawe, byłam pewna, że powinni…\nZaraz. Coś jest nie tak. Otwieram oczy. Cholera, lustro… no tak… z lustra patrzy na mnie rząd żyjących, ale martwych ciał. Ich pożółkła skóra zwiesza się gnijącymi płatami z nagich czaszek, przeżartych gangreną rąk, odsłoniętych piersi ukazujących nieruchome, martwe organy w różnych stadium rozkładu. Nienaturalna cisza pochodzi właśnie stąd. Jeden z trupów stawia kilka chwiejnych kroków naprzód, wzmagając ciszę. Jeszcze jeden krok. I jeszcze jeden. Widzę, jak jego dłoń wychodzi z lustra zalewając łazienkę fetorem od dawna martwego ciała…\nWrzeszczę wniebogłosy i tłukę lustro na oślep, kalecząc sobie dłonie i przedramiona. Cisza umyka niczym zestrzelony w locie ptak, a jej miejsce natychmiast zajmuje szum wilczego demona. Słyszę nieludzki śmiech przypominający charkot, a także upiorne wycie. Mama dobija się do łazienki, po czym przestaje i gdzieś idzie. No tak, chce otworzyć drzwi śrubokrętem. Muszę uciekać! Niech to, straciłam za dużo krwi i ledwo chodzę. Otwieram z trudem okno słysząc chrobotanie w zamku. Wyskakuję dokładnie w momencie, w którym drzwi się otwierają. Uciekam, trawa kaleczy moje bose stopy. Szum ustaje, ale niewiele mi to pomaga. Kręci mi się w głowie. Ziemia zbliża się coraz szybciej. Upadam. Wszystko ciemnieje. Cholera, nie, nie, nie teraz… tylko nie teraz… muszę… muszę… nie mogę ciągle mdleć…\nBudzi mnie ostre, sztuczne światło. Znowu leżę. Nie wiem, gdzie jestem. Nie mogę poruszać rękami ani nogami. Podłoga jest chyba jakimś rodzajem łóżka. Leżę na łóżku? Nie, zaraz…\nWrzeszczę z gniewu, rozpaczy i przerażenia. Tarmoszę się, ale na nic się to nie zdaje – kaftan trzyma mocno. Nie wiem, ile czasu walczę, ale w końcu daję sobie spokój. Rozglądam się z przestrachem po pomieszczeniu na tyle, na ile pozwala na to moje położenie. Ściany obite poduszkami, w jednej z nich zamaskowane drzwi. Dobra, jakoś to przetrwam. Poleżę tu sobie spokojnie i mnie wypuszczą. Wszystko w po-\n– Tousana! TOUSANA! Zróbże coś! – wrzeszczę i szarpię się rozpaczliwie, podczas gdy jeden z trupów zbliża się do krawędzi lustra.\n– Przykro mi – odpowiada Tousana lewitując pod samym sufitem i przyglądając mi się obojętnie. – ale nie mogę nic zrobić. Zawiodłaś mnie. Zawiodłaś NAS. Nie jesteś nam już potrzebna. Tu się chyba pożegnamy.\n– Nie! NIE! Zrób coś! Obiecałaś! Nie, nie chcę tak skończyć! – rzucam się rozpaczliwie, podczas gdy trup zeskakuje z lustra na kremową podłogę, brudząc ją ropą i czarną krwią. – Co z umową?! Miałam oczyszczać dusze w zamian za wolność od, od… od TEGO! – krzyczę, ale Tousany już nie ma, w przeciwieństwie do trupa. Przestaję się poruszać, przerażenie odbiera mi władzę w kończynach. Martwiak przystaje nade mną, przygląda mi się chwilę, po czym bez trudu podnosi mnie za szyję do góry, jak Vader niepokornego szturmowca w Nowej Nadziei. Tylko że dla mnie nie ma już żadnej nadziei, ani nowej, ani starej. Charczę gardłowo i pluję krwią, ale martwa ręka ściskająca moją krtań jest nieubłagana. Uch…\n– Znaleźliśmy ją martwą. Została uduszona. Nie wiemy, jak tego dokonała. Nie mogła sama tego zrobić, a zatem ktoś musiał jej pomóc! Ale… ale nikt tam nie wchodził… – stwierdził koroner z wyrazem bezbrzeżnego zdumienia przeglądając akta sprawy Weroniki. Tu kończy się jej historia w świecie żywych… ale jej przerażony, oszalały z gniewu duch wciąż krąży po świecie, gotów opętać każdego, kogo napotka na swej drodze, by choć przez chwilę wrócić do świata, z którego przyszło jej odejść w sposób niesprawiedliwy i przedwczesny. Kto wie, być może właśnie w tej chwili czai się za tobą, Czytelniku? Tak czy siak zadanie przepędzenia go spadnie na inne Weroniki kontrolowane przez byty podobne Tousanie…\n[Ocen: 1 / Średnia: 3]


Autor: Marek Gola • Opublikowane: 09.05.2021 • Zaktualizowane: 09.05.2021\nPytanie dotyczy opieki nad moją babcią, która mieszka w domu na górze, na dole mieszka jej syn z żoną, która w chwili obecnej opiekuje się babcią (zanosi posiłki, czasem myje). Babcia ma 84 lata i choruje na Alzheimera, nie jest w stanie nic zrobić przy sobie. Dół domu należy do zamieszkałego tam babci syna (przekazany w darowiźnie od babci), górę natomiast babcia przepisała żonie swojego syna wspomnianego wyżej. Emerytura babci wpływa na konto synowej za pośrednictwem zlecenia stałego. Pojawia się problem z opieką nad babcią. Syn i jego żona oczekują, abyśmy ja i moja mama (córka babci) też podjęły się opieki nad babcią. Nie jest to możliwe, ja samotnie wychowuję dzieci, a mama przewlekle choruje. Czy skoro synowa babci dysponuje jej emeryturą i mieszkają w jednym domu, który jest ich, to nie są zobowiązani do opieki nad seniorką? Wujek chce, byśmy się zrzekły zachowku po babci, wtedy zapewnią jej opiekę. Proszę o poradę, co zrobić. Zależy nam na dobru babci, która nie chce iść do domu opieki.\nPodstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu cywilnego zwanego dalej K.c. oraz przepisach Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zwanego dalej K.r.io.\nZasadne jest pochylenie się nad dwiema kwestiami, pierwsza to alimentacja na rzecz rodzica, a druga to tzw. obowiązki obdarowanego.\nRodzice mogą domagać się alimentów od pełnoletnich dzieci. Powstanie obowiązku alimentacyjnego względem rodziców jest uzależnione od zaistnienia określonych przesłanek. Po stronie rodziców przesłanką jest ich stan niedostatku. Natomiast dzieci muszą mieć możliwości zarobkowo-finansowe, aby spełnić nałożony na nich obowiązek. Niezbędnym w takim przypadku będzie zatem wykazanie owego niedostatku i możliwości zarobkowych po Pani stronie. W orzecznictwie przyjmuje się, iż niedostatek ma miejsce wtedy, gdy „uprawniony nie może w pełni własnymi siłami i z własnych środków, zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb” (por. teza III uchwały SN z dnia 16 grudnia 1987 r. w sprawach alimentacyjnych). Według J. Gwiazdomorskiego (System…, s. 1015) „w niedostatku znajduje się osoba, która nie jest w stanie uzyskiwać środków swego utrzymania, tzn. środków zaspokajania swoich potrzeb samodzielnie czy własnymi siłami”.\nWysokość obciążenia alimentacyjnego na zapewnienie opieki\nW literaturze prezentowany jest słuszny pogląd, w myśl którego wysokość obciążenia alimentacyjnego powinna być określona na takim poziomie, aby nie prowadziła do niedostatku samego obciążonego (tak J. Pietrzykowski, w: Kodeks rodzinny i opiekuńczy z komentarzem, s. 636. oraz powołani tam autorzy: S. Szer i J. Winiarz). W toku postępowania o alimenty sąd w pierwszej kolejności ustali, jakie są usprawiedliwione potrzeby matki, a następnie ustali możliwości zarobkowe dziecka. Zgodnie z tymi ustaleniami sąd zasądzi odpowiednie alimenty, bądź stwierdzi, iż sam uprawniony nie znajduje się w niedostatku, bądź zobowiązany sam znalazłaby się w niedostatku. Sąd weźmie też pod uwagę, jakie rodzice mają potrzeby i czy są one zaspokajane. Uważam, że z uwagi na stan zdrowia Pani mamy nie można od niej oczekiwać, by partycypowała w kosztach utrzymania matki, chyba że jej sytuacja materialna na to pozwala. Nie można nadto wymagać od mamy, by pomagała w opiece nad schorowaną matką, skoro sama wymaga opieki, a Pani, jak wynika z opisu, także nie ma możliwości, by to czynić, np. w zastępstwie mamy.\nZobowiązanie do zapewnienia opieki\nSam fakt wspólnego zamieszkiwania nie powoduje jeszcze, że synowa i syn babci są zobowiązani do opieki nad nią, ale jeżeli synowa pobiera emeryturę to zasadnym byłoby zastanowienie się, czy z tej emerytury nie opłacić opiekunki, która babcią by się zajęła. Zachodzi bowiem pytanie, na co wydatkowane są pieniądze od babci? Oczywiście zrzeczenie się zachowku po babci jest dla Pani wujka korzystne, ale dla Pani nie. Podobnie jest z Panią. Oczywiście druga strona będzie wywierała presję na Panię, ale nie widzę powodów, by w jakikolwiek sposób (prawny) wymusić na Pani czy mamie opiekę nad babcią.\nZ umowy darowizny nie wynika, by wujek był zobowiązany do opieki nad babcią, stąd formalnie każde dziecko winno opiekować się mamą, ale bez wątpienia Pani mama nie ma takiej możliwości z przyczyn obiektywnych.


Po pierwsze zawsze modyfikuj program w trybie Online‼ [Allen Bradley] – AutomatykaBlog\nUruchamiamy środowisko programistyczne np. RsLogix 5000 i otwieramy projekt maszyny, której dotyczy modyfikacja. Duża część osób może pomyśleć, że kolejnym krokiem będzie modyfikacja programu a następnie wgranie go do pamięci sterownika PLC przy użyciu komendy Download. Otóż odpowiedź brzmi nie.\nCo prawda możemy posiadać na swoim komputerze aktualny program danej maszyny, lecz w chwili wgrania programu na nowo do sterownika PLC występuje ryzyko utracenia parametrów przechowywanych w pamięci zmiennych. Wartości ustawione przez technologów w sposób empiryczny mogą zapewniać stabilność pracy maszyny lub procesu. Utrata tych parametrów może spowodować nieprawidłowe działanie maszyny nawet jeżeli nasza modyfikacja będzie dotyczyć tylko dołożenia sygnalizacji świetlnej.\nPo drugie zdarza się, że programy maszyn napisane są w sposób sekwencyjny. Jeżeli projekt programu, na bazie którego dokonujemy modyfikacji to backup to może okazać się, że dane w pamięci zmiennych wskazują, że aktualnie wykonywane są działania zdefiniowane w kroku 3. W chwili wgrania programu na nowo do sterownika PLC, gdy maszyna jest w trakcie postoju może doprowadzić do sytuacji, w której zostanie ominięty krok 1 i 2 a maszyna od razu przejdzie do wykonywania kroku 3. Spowoduje to niebezpieczeństwo związane z zadziałaniem urządzeń wykonawczych w sytuacji, w której nie powinno to mieć miejsca. Istnieje wtedy ryzyko uwolnienia np. ciśnienia powietrza lub innego medium co może skutkować zagrożeniem życia Twojego oraz innych będących w okolicy maszyny.\nWarto przeanalizować poniższy program, aby zrozumieć jakie ryzyko podejmujemy podczas wgrywania programu na nowo do sterownika PLC podczas modyfikacji.\nW normalnym cyklu pracy instalacji aktywowanie przycisku start spowoduje otwarcie zaworu wejściowego ( ssanie) oraz zaworu wyjściowego ( tłoczenie). Następnie po upływie sekundy następuje uruchomienie pompy na czas 50 sekund. W chwili wyłączenia pompy następuje opóźnienie 1 sekundy po czym dokonywane jest zamknięcie zaworów. Dlaczego zamknięcie zaworów następuje po opóźnieniu 1 sekundy? Ponieważ zamknięcie zaworów w tym samym momencie co wyłączenie pompy generuje ryzyko uszkodzenia instalacji, gdyż moment bezwładności pompy podczas hamowania nadal generuje wzrost ciśnienia w układzie.\nJeżeli wgramy program na nowo do sterownika PLC w sposób przedstawiony w poniższym obrazie to spowodujemy uszkodzenie instalacji. Spowodowane jest to faktem, że przed wgraniem programu zdefiniowano wartość zmiennej wy sterującej pracę pompy na wartość logiczną „1”. Pompa pracuje, natomiast zawory są zamknięte, następuje wzrost ciśnienia w instalacji co po chwili doprowadza do uszkodzenia instalacji. Warto zauważyć, że sterownik zadziałał prawidłowo zgodnie z algorytmem użytkownika. Dlatego przed wgraniem programu na nowo do sterownika PLC zawsze należy zachować szczególną ostrożność a zanim to zrobisz zawsze przeanalizuj zasadę działania programu oraz zdefiniowane wartości w zmiennych.\nNajbezpieczniejszy sposób modyfikacji programu to dokonywanie zmian w trybie Online. W tym celu należy uruchomić środowisko programistyczne po czym otworzyć aktualny projekt maszyny. Następnie należy przejść do zakładki Communications znajdującej się na pasku nawigacyjnym i kliknąć polecenie Go Online.\nTryb Online jest aktywny w chwili, gdy dwie pionowe linie oznaczające szyny zasilające między którymi znajdują się szczeble programu są wypełnione kolorem zielony.\nDODANIE NOWEJ LINII KODU ( ADD NEW RUNG)\nW chwili, gdy jesteśmy połączeni ze sterownikiem ( aktywny tryb Online). Przeciągamy z menu narzędziowego Rung i opuszczamy pomiędzy innymi liniami. Następnie po umieszczeniu warunkóww nowej linii należy kliknąć w pole Accept Pending Program Edits w celu zweryfikowania i zaakceptowania zmian. Kolejno po kliknięciu pola Test Accept Program Edits następuje przekazanie polecenia do procesora sterownika PLC, aby zaczął wykonywać zmieniony podprogram.\nEDYCJA ISTNIEJĄCEJ LINII KODU ( EDIT NEW RUNG)\nNową dodaną lub edytowaną linię kodu źródłowego przed akceptacją wdrażającą do programu można usunąć przy użyciu polecenia Cancel Accept Program Edits.\nW trybie Online można również usunąć linię kodu, która jest już wdrożona w projekcie. W tym celu należy zaznaczyć lewym przyciskiem myszy dany rung a następnie kliknąć prawy przycisk myszy i z rozwiniętej listy wybrać polecenie Delete Rung. Celem potwierdzenia usunięcia linii kodu należy nacisnąć Accept Pending Program Edits, a następnie Test Accepted Program Edits po czym zatwierdzić usunięcie poprzez kliknięcie klawisza Assemble Accepted Program Edits.\nAutor Kamil NadobnikOpublikowano 2019-05-21 2019-12-03 Kategorie Allen-Bradley PLC - RsLogix, Strona główna\nPoprzedni Poprzedni wpis: Siemens 1200/1500 Webserwer – Tworzenie własnej strony internetowej\nNastępny Następny wpis: Każda SCADA to ma czyli Stacyjki sterowania [TIA Portal]


Media Planner - rynek prasowy, Warszawa - oferty pracy w Praca Money.pl\nMoney.pl Praca praca Warszawa Media Planner - rynek prasowy\nStanowisko Media Planner - rynek prasowy\nOferta pracy Media Planner - rynek prasowy\nrozwiń\tAsystent ds. Trade Marketingu dla regionu CEE JOBHOUSE Organizacji i egzekucji wsparcie... Asystent ds. Trade Marketingu dla regionu CEE JOBHOUSE Warszawa Warszawa\t 2020-02-07 Warszawa\nrozwiń\tAsystent/ka w dziale IT Robert Bosch Sp. z o.o. Jeżeli jesteś osobą młodą, która ukończyła studia i poszukuje pierwszej pracy w międzynarodowym środowisku oraz chcesz wypróbować swoich sił w młodym zespole pełnym zaangażowania i inicjatywy...\t 2020-02-25 Warszawa\nrozwiń\tManager ds. rozwoju rynku Manpower CoRE Budowa nowego działu w firmie Zarządzanie zespołem min. 20 osób Aktywna współpraca z partnerami biznesowymi Tworzenie sieci sprzedaży... Manager ds. rozwoju rynku Manpower CoRE Toruń Torun\t 2020-02-26 Toruń\nrozwiń\tSpecjalista ds. pozyskiwania Klientów KarrierePRO Portal KarrierePRO potrzebuje systematycznego powiększania grona zarejestrowanych Pracodawców i Kandydatów, jak również stałego dopływu ogłoszeń/ofert pracy. Wspieraj nas w realizacji tych celów....\t 2020-02-25 podkarpackie\nMedia Planner - rynek prasowy Intredo\nO stanowisku: Szukamy kogoś doświadczonego, doskonale znającego i rozumiejącego rynek mediów prasowych. Kogoś kto będzie odpowiedzialny za planowanie i zakup mediów w Prasie oraz za bieżącą obsługę i optymalizację kampanii dla Klientów agencji....


Wypożyczalnia Samochodów Kijów (Tani) GOautos.pl\nTani wynajem samochodów Kijów\nWypełnij formularz na ulotce i znajdź tanią ofertę wynajmu samochodu w Kijów. Wynajemsamochodu24.pl umożliwia jednoczesne porównanie cen oferowanych przez kilka firm i znalezienie najlepszej oferty wynajmu auta w Kijów. Nasza oferta nie uwzględnia żadnych ukrytych kosztów ani opłat z tytułu kart kredytowych.\nWynajem aut Kijów\nKijów jest stolicą Ukrainy, położone w północno – po obu stronach Dniepru. Kijów ma 2,8 miliony mieszkańców (2010), i jest największym miastem kraju.\nKijów jest ważnym ośrodkiem przemysłowym, naukowym, edukacyjnym i kulturalnym centrum Europy Wschodniej, a także ważnym ośrodkiem drogowy i kolejowy na Ukrainie.\nMiasto liczy około 25 muzeów, opery, teatry, ogrody botaniczne i zoologiczne, planetarium, parków wodnych i cyrkach.\nGłówną atrakcją turystyczną w Kijowie Sofia katedry z 1031, który został później przebudowany w stylu barokowym.Katedra jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To również sprawia, klasztor “Petsjerskaja Ławra” (“Klasztor Jaskinia”) z 1100s. Klasztor ma podziemne jaskinie, a tu jest założyciel Moskwy pochowany.\nInne atrakcje to Kijów “Port Golden” – miasto, główny port z 1000 na (później przebudowany), kościół Andreyev od 1700 roku oraz “Narodowego Muzeum Historii Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941-1945” – z 62 metrowego posągu wysoki Rodina-mat.Muzeum posiada ponad 300.000 eksponatów.\nMiasto jest inaczej Narodowe Muzeum Sztuki, Muzeum historyczne, Muzeum Sztuki Zachodniej i Orientalnej oraz Narodowe Muzeum Sztuki Rosyjskiej.\nNajwiększy w kraju port lotniczy – Kijów Boryspol International Airport – znajduje się 29 mil na wschód od centrum miasta.


SUFIT Z STYROPIANU - Budowa, projektowanie i remont domu, zakładanie ogrodów - ŁadnyDom.pl\nzwisa z sufitu. Lampki zastąpiono czerwonymi chwościkami. Kolejny wianek z IKEA - tym razem dla miłośników bogatszych, bardziej ozdobnych dekoracji. W wersji zrób to sam potrzebne ci będzie styropianowe kółko, bombki, kilka gałązek igliwia, dobrane kolorystycznie do bombek wstążki, arkusz białego filcu\nwymyślił wraz z Hola Design dekorację z białych sześcianów różnej wielkości, które wykonano ze styroduru (rodzaj twardego styropianu). Architekci z Hola Design zaproponowali, żeby dla ciekawszego efektu zróżnicować ich grubość. Zamiast prostego, klasycznego regału na książki właściciel chciał mieć\nsię po działce materiałów, ani zapyziałych gruszek na beton. Są za to ułożone blisko siebie i domu kubły z zaprawą tynkową, paczki z masą szpachlową, wiązki plastikowych rur, spakowane dachówki betonowe, styropian, pudło ze śrubami, trochę wełny mineralnej, jakieś panele, i to wszystko. Chciałoby się\nwięc uczestniczyć w budowie, we własnym dobrze pojętym interesie. Do głównych zadań inwestora - przed budową domu prefabrykowanego należy rozwiązanie następujących problemów: jak zapewnić dźwigowi pole manewru, jak zapewnić możliwość podjechania (parkowania) naczepie z prefabrykatami. W praktyce rzecz\nwłókniny kokosowej albo warstwowe płyty z włókien drzewnych zespolonych magnezytem, które mają rdzeń z lamelowej wełny mineralnej (włókna umieszczone prostopadle do powierzchni płyt). W sprzedaży jest też styropian akustyczny, ale stosuje się go do wyciszania stropów. Izolacyjność akustyczną przegród mogą\nczerń mebli - a także nowoczesny metalowy kominek. Od czasu do czasu życie umilają projekcje urządzane na ekranie wysuwanym z kasety umieszczonej pod sufitem przy północnej ścianie. Ustawiony w centralnej części parteru drewniany stół sygnalizuje, że na nim kończy się salon i zaczyna jadalnia, a tuż za\nfachowcami zdecydowaliśmy się w garażu od strony wnętrza wymurować z pustaków ceramicznych drugą warstwę ściany, pozostawiając między warstwami pustą przestrzeń. Potem cały budynek ociepliliśmy od zewnątrz grubą warstwą wełny mineralnej (10 cm). Wybrałem wełnę, choć jest droższa od styropianu, ponieważ\nprowadnicach zamocowanych do ścian. Poszczególne segmenty chowają się pod sufitem albo na ścianie garażu. Rolowana. Nazywana też przez niektórych producentów żaluzjową, ponieważ działa jak rolety okienne. Zbudowana jest z wąskich profili, które przy otwieraniu nawijają się na wał w skrzynce umieszczonej nad\n. Pomysły na oszczędności Pierwszy niezbędny remont domu przeprowadziliśmy, mieszkając jeszcze w mieście. Po zdjęciu sufitu z desek znad pokoju dziennego ociepliliśmy stropodach warstwą wełny mineralnej (15 cm) i tak samo - drewniane stropy nad resztą pomieszczeń. Pod podłogami ułożyliśmy warstwę wełny\nwarstwę styropianu lub wełny mineralnej) układa się bezpośrednio na podłożu lub na paroizolacji. Do układania na stropach produkowana jest specjalna odmiana styropianu, która pod obciążeniem warstwą dociskową z betonu odkształca się i lepiej tłumi dźwięki. UWAGA! Wełna mineralna powinna mieć gęstość\nścianami fundamentowymi i wykonanie podsypki z piasku - zapłacimy 3-5 tys. zł . Zamiast podsypki, możemy zwiększyć grubość izolacji termicznej nawet do 50 cm. Koszt styropianu wyniesie wtedy 5,5 tys. zł , ale po odjęciu ceny zagęszczonego piasku zapłacimy jedynie 2 tys. zł . Na izolacji termicznej\n" rozwiązania architektoniczne w nowym pawilonie z żelbetu i szkła zrównoważono ciepłymi w wyglądzie podłogami z drewna egzotycznego oraz pastelowymi barwami ścian i sufitu. Wnętrza gospodarze urządzili stylowymi meblami. Nastrój poszczególnych kącików podkreślili odpowiednio dobranymi lampami i\nunosi się nad progiem, a segmenty przesuwają się na rolkach po szynie umieszczonej pod sufitem garażu i tam się chowają. W bramach dobrej jakości między segmentami są uszczelki zapobiegające ucieczce ciepła z garażu. Bramy segmentowe są droższe od uchylnych. Równie wygodne są bramy rolowane (roletowe\n- zsuwane, które składają się i rozkładają podobnie jak drabina strażacka. Po złożeniu schodów otwór w stropie zamyka przymocowana do spodu schodów klapa, czyli drewniana lub drewnopochodna płyta, którą można pomalować na taki sam kolor jak resztę sufitu. Zazwyczaj jest ona zaizolowana styropianem lub\ndomu Drzewa na działce Sufit, który się urwał Drewno na styropianie PŁYTA Program do projektowania Zaprojektuj swój dom Prezentujemy demonstracyjną wersję programu, który nawet amatorom daje szansę tworzenia profesjonalnych projektów architektonicznych. PARAGRAFY I PIENIĄDZE Kredyt Jak czytać umowę\njej wnęce i obmurowuje. Są różne odmiany - z ramą lub styropianowymi bloczkami konstrukcyjnymi. W stelażach z ramą pustą przestrzeń wewnątrz niej trzeba wypełnić - kawałkami styropianu, bloczkami betonowymi lub cegłami i betonem. Wygodniejsze w montażu są stelaże z fabrycznie przygotowanymi blokami\nlub (dla lepszej izolacyjności) w dwóch warstwach. Poszycie z płyt nie może nigdzie stykać się ze ścianami, sufitem ani podłogą. Szczeliny należy wypełnić elastyczną masą akrylową. W taki sam sposób powinna być zbudowana ściana wyciszająca po stronie sąsiada. Dzięki temu uzyska się znacznie lepsze\nstyropianu. Ściana murowana. Jej wykonanie jest dość uciążliwe, ponieważ wiąże się z pracami mokrymi (murowaniem i tynkowaniem), które wydłużają czas trwania przebudowy i wprowadzają wilgoć do domu. Poza tym ściana murowana jest ciężka. Wprawdzie do jej wzniesienia można użyć lekkich bloczków z betonu\ndziałce Sufit, który się urwał Drewno na styropianie PŁYTA Program do projektowania Zaprojektuj swój dom Prezentujemy demonstracyjną wersję programu, który nawet amatorom daje szansę tworzenia profesjonalnych projektów architektonicznych. PARAGRAFY I PIENIĄDZE Kredyt Jak czytać umowę kredytową Przede\n;dziennikarz od zwierząt" powinien mieszkać w lesie, blisko spraw i problemów, którymi się zajmuje. Mieszkając w wielkim mieście, daleko od źródła tematów, nie byłbym wystarczająco wiarygodny mówi pan Adam. Nuria z Puszczy Białowieskiej Podczas jednej z wypraw do Puszczy Białowieskiej Adam Wajrak poznał\nmieści kilka osób. Naszym świadomym wyborem było także wybudowanie drugiej łazienki (którą od czasu do czasu dzielimy z naszymi gośćmi) oraz zaprojektowanie trochę wyższych wnętrz niż w typowych mieszkaniach w blokach. Dzięki temu wreszcie nie mam poczucia, że sufity walą się nam na głowę, co mi stale


Czy zabraknie księży w Polsce? - Przewodnik Katolicki\nChoć można zaobserwować tendencję spadkową, to liczba powołań w Polsce utrzymuje się na podobnym poziomie co rok czy dwa lata temu. Nadal co czwarty kleryk w Europie pochodzi z Polski wynika ze statystyk na temat powołań, opublikowanych przez Krajową Radę Duszpasterstwa Powołań.\nChoć można zaobserwować tendencję spadkową, to liczba powołań w Polsce utrzymuje się na podobnym poziomie co rok czy dwa lata temu. Nadal co czwarty kleryk w Europie pochodzi z Polski – wynika ze statystyk na temat powołań, opublikowanych przez Krajową Radę Duszpasterstwa Powołań.\n„Powołania są precyzyjnym znakiem żywotności wspólnot parafialnych i diecezjalnych, jak również świadectwem zdrowia moralnego rodzin chrześcijańskich. (...) Tam, gdzie rozkwitają liczne powołania kapłańskie i konsekrowane, tam żyje się wielkodusznie Ewangelią” – pisał przed 50 laty papież Paweł VI, ustanawiając Światowy Dzień Modlitw o Powołania. W Polsce obserwuje się pewien spadek liczby przygotowujących się do kapłaństwa i życia konsekrowanego.


INCI - czyli jak czytać skład kosmetyków. - Biobaza : Biobaza\nSkłady komsetyków na tyłach opakowania początku mogą lekko przerażać, ale znając zasady okazuje się, że nie taki diabeł straszny, a…bardzo pomocny. 🙂\nINCI ( International Nomenclature of Cosmetic Ingredients)) informuje nas o składzie surowców w danym produkcie, zgodnie z prawem obowiązującym w Unii Europejskiej składniki podawane są w pewnej kolejności.\nNa początku listy zawsze znajduje się składnik bazowy. Jest on funamentem, który trzyma w sobie resztę składników, ale również odpowiada za przenikanie składników aktywnych w kosmetyku lub ich zatrzymywanie (w zależności od założenia kosmetycznego danego produktu).\nSkładnikiem bazowym najczęściej jest woda, substancje tłuszczowe (np. olejem) lub alkohol. Dzięki temu możemy poznać czy mamy do czynienia z lekkim kremem (na bazie wody), czy np. preparatem bardziej natłuszczającym,\nKolejnymi składnikami są składniki aktywne, czyli najważniejsze elementy kosmetyku. To właśnie one warunkują działanie kosmetyku i oddziałowują na skórę. To przede wszystkim witaminy, olejki eteryczne, kwasy czy proteiny.\nKolejną grupą, którą znajdujemy w składzie to składniki pomocnicze. Tu są m.in. konserwanty, które chronią produkt przez rozwijaniem się mikroorganizmów i psuciem się. Dodatkowo w tej grupie zawarte są emolienty (estry kwasów tłuszczowych, tworzące płaszcz ochronny na skórze aby ją nawilżyć i zabezpieczyć przed utratą m.in wody i innych składników aktywnych). Ponadto pojawić mogą się tutaj barwniki, składniki stabilizujące i nadające zapach.\nZgodnie z wymogami składniki roślinne opisywane są po łacinie, zaś chemiczne w języku angielskim.


MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort - Sedan II 102KM (2001)\nMITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM\nMITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel) (2001 - 2003)\nWersja była produkowana od 2001 do 2003 roku. MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II to klasa niższa średnia samochodów osobowych.\nMoc maksymalna wynosi 75 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II wynosi 102 KM, co sprawia, że prędkość maksymalna wynosi 190 km/h, a przyśpieszenie do 100 km/h zajmuje 11.9 s. Silnik MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II jest rzędowy posiadający 4 cylindry o pojemności 1870 cm3. Na każdy cylinder w silniku MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II przypadają 2 zawory.\nCały układ napędowy MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II osiąga moment obrotowy 215 Nm. MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II posiada napęd przedni a typ paliwa na jaki jeździ MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II to diesel.\nŚrednie spalanie MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II wynosi około 5.5 l na 100km. Warto nadmienić, że MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II posiada 4 drzwi, 5 siedzeń. Wymiary samochodu: 4475 mm długości, 1710 mm szerokości, 1405 mm wysokości.\nOpinie o MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)\nRaporty spalania MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)\nDane techniczne MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)\nWymiary MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)\nWyposażenie MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)\nLusterko ustawiane elektrycznie 2001 - 2003 Standard (indywidualny)\nCeny MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)\nDecember 2003 68,350 PLN\nDecember 2002 - November 2003 68,040 PLN\nDecember 2001 - November 2002 68,040 PLN\nFebruary 2001 - November 2001 67,700 PLN\nZdjęcia MITSUBISHI Carisma 1.9 DID MP Comfort Sedan II 102KM (diesel)


Szamba Betonowe Podlaskie - Fabrykaszamb.pl\nWojewództwo podlaskie należy do regionów naszego kraju, w którym dominują raczej niewielkie miejscowości, a nie wielkie aglomeracje z dużą ilością mieszkańców. Cechą charakterystyczną jest tu więc przeważająca niska zabudowa jednorodzinna, a do nowo powstających osiedli takich domów w wielu przypadkach nie doprowadzono jeszcze miejskich sieci kanalizacyjnych. Wydawać by się mogło, że takie sytuacje w dzisiejszych czasach zdarzają się rzadko, w rzeczywistości jednak spotykamy się z nimi nadal, co stanowi niemały problem dla właścicieli takich budynków. Muszą oni ściśle przestrzegać obowiązujących przepisów dotyczących usuwania nieczystości i dlatego mamy dla nich szamba betonowe. Dzięki nim są w stanie przechować odpady do chwili ich wywiezienia, co pozwoli im uniknąć ewentualnych kar, jakie mogą być naliczone za zanieczyszczenie środowiska naturalnego.\n1 Co sprawia, że ścieki przechowywane w szambie betonowym nie zagrażają środowisku\n2 Materiały używane w produkcji nie tylko nowoczesnych i funkcjonalnych szamb betonowych\n3 Wysoka odporność zakupionego betonowego szamba nie tylko na uszkodzenia mechaniczne\n4 Zasady, według których dopasowuje się szambo do potrzeb użytkowników\n5 Twoje szambo dowieziemy, zamontujemy i sprawdzimy szczelność wykonanych połączeń\nCo sprawia, że ścieki przechowywane w szambie betonowym nie zagrażają środowisku\nProdukowane w domu ścieki można przechowywać w różnych zbiornikach, zanim jednak zdecydujemy się na ich zakup, zastanówmy się, czy zapewniają aż tak wysoki poziom bezpieczeństwa, jak solidne szambo betonowe. Zdaniem nie tylko naszym, lecz również najlepszych specjalistów w tej dziedzinie, właściwą ochronę może zapewnić tylko zbiornik zrobiony z betonu, a nie tworzyw sztucznych. Mają one może pewne zalety np. niską masę ułatwiającą montaż, lecz w wielu sytuacjach zamienia się ona w wadę, widoczną, gdy zostaną poddane dużym siłom nacisku wód gruntowych. Nie warto więc ryzykować przesuwania i związanego z tym rozszczelnienia się takiej konstrukcji, lepiej zdecydować się na model produkowany z użyciem mieszanek betonowych nadających mu najwyższą wytrzymałość. Jest ona ściśle określona w obowiązujących w Polsce normach, a nasze szamba są z nimi zawsze stuprocentowo zgodne.\nMateriały używane w produkcji nie tylko nowoczesnych i funkcjonalnych szamb betonowych\nDziałalność gospodarczą w trudnej i wymagającej doświadczenia branży produkcji konstrukcji betonowych prowadzimy od wielu lat i dlatego wiemy, w jaki sposób dobierać materiały, z których robimy wszystkie nasze wyroby. Są to nie tylko różne typy szamb, lecz również tak poszukiwane produkty, jak:\nzbiorniki wykorzystywane do gromadzenia i przechowywania wody deszczowej;\nstudzienki wodomierzowe, jak sama nazwa wskazuje służące do osłony wodomierzy przed uszkodzeniami powodowanymi przede wszystkim przez czynniki atmosferyczne;\nkanały samochodowe, czyli warsztatowe, mające zastosowanie do ułatwienia napraw samochodów oraz innych pojazdów, zwłaszcza ich dolnej części np. podwozia czy zawieszenia.\nMając na uwadze przede wszystkim ich odporność, stosujemy wyłącznie betony klasy B-25 i B-40 cechujące się niskim stopniem nasiąkliwości, odporne na działanie wilgoci oraz zmian temperatur, dostarczane nam przez sprawdzonych kontrahentów. Mieszamy je z dodatkami jeszcze bardziej podnoszącymi ich wytrzymałość i dopiero z takiej mieszanki powstaje odlew przyszłego szamba, w którego ścianach o grubości 10 – 15 cm umieszczamy stalowe zbrojenie. Nasi projektanci starannie dobierają jego kształt, tworząc konstrukcję spawaną z grubych prętów, niepodatnych na działanie korozji. Podstawową funkcją takiego zbrojenia jest równomierny rozkład wspomnianych sił nacisku oddziałujących na zbiornik przez cały czas jego użytkowania po umieszczeniu go w ziemi. Pamiętamy także o zagwarantowaniu najwyższego stopnia szczelności, która musi być stuprocentowa, uniemożliwiając wydostawanie się nawet najmniejszych ilości ścieków. Zadba o to betonowa, podobnie wzmacniana pokrywa, dokładnie zamykająca szambo, a klej, jaki używamy do jej zamocowania, zniesie każde warunki, wilgoć, niską oraz wysoką temperaturę. Wygodę obsługi zapewniają z kolei kominki inspekcyjne, dla bezpieczeństwa nakryte betonowymi albo żeliwnymi włazami.\nWysoka odporność zakupionego betonowego szamba nie tylko na uszkodzenia mechaniczne\nSzamba betonowe, jakie znajdują coraz liczniejszych nabywców również w województwie podlaskim, przyciągają ich swoją wytrzymałością nie tylko na uszkodzenia mechaniczne. Przed nimi chroni zbiornik jego grubościenna, monolityczna i zbrojona konstrukcja, jednak należy też zadbać o odporność na inne, tak samo szkodliwe czynniki:\nbiologiczne, czyli po prostu wszystko, co naturalnie rozwija się w glebie, bakterie czy różne gatunki grzybów lub pleśni. Mogą one wraz z postępem czasu prowadzić do stopniowej, lecz w pewnym momencie już nieodwracalnej erozji betonu. Jedyną metodą pozwalającą go przed tym zabezpieczyć jest włączenie w skład mieszanki odpornych na to dodatków, nazywanych potocznie uszlachetniaczami;\nchemiczne, których różnorodność sprawia, że ochrona przed nimi musi być wyjątkowo dokładna. Wszelkie związki, jakie znajdują się w ściekach, są zagrożeniem nie tylko dla samego betonu, lecz również dla metalowych elementów szamba, mimo ich starannego zabezpieczenia antykorozyjnego. Takie substancje charakteryzują się głównie żrącym działaniem i właśnie dlatego w skład betonu muszą wchodzić specjalne odczynniki, pozwalające mu znieść to bez uszkodzeń.\nZasady, według których dopasowuje się szambo do potrzeb użytkowników\nIlość typów szamb, jakie można znaleźć w naszej ofercie, jest tak duża, że większość klientów ma problem z właściwym ich dopasowaniem do swoich potrzeb. Chętnie służymy im pomocą, fachową poradą pozwalającą uniknąć ewentualnych błędów mogących negatywnie rzutować na użytkowanie wybranego modelu. Przy zakupie nie powinno się lekceważyć pewnych ogólnie przyjętych zasad pozwalających dobrać pojemność zbiornika do liczby osób, które będą z niego korzystały. Każdy z mieszkańców danego domu produkuje różną ilość ścieków, która jednakże wynosi średnio aż ponad 100 l na dobę. Dlatego szambo musi być tak dobrane, aby je wszystkie pomieścić aż do czasu ich wypompowania i to bez stwarzania najmniejszego nawet ryzyka wycieku, czego w żadnym wypadku nie wolno lekceważyć. Wydostające się ścieki powodują poważne i trudne do usunięcia skażenia, często nie tylko gleby na posesji, ale i zlokalizowanych na niej studni czy innych ujęć wody pitnej. Grożą za to wysokie kary, a uniknąć ich można, decydując się właśnie na pojemne betonowe szambo, jeden z dwóch najczęściej kupowanych modeli:\njednokomorowy, podstawowy w ofercie, którego pojemność zaczyna się od 1 m3, bezodpływowy, wymagający opróżniania nie rzadziej co 10 – 12 dni;\ndwukomorowy, o pojemności do 12 m3, przelewowy, czyli taki, w którym nieczystości płynne mogą swobodnie przelewać się do oddzielnej komory. Można je tam oczyszczać, dolewając do nich przeznaczone do tego preparaty czyszczące działające w oparciu o bakterie usuwające różne rodzaje zanieczyszczeń organicznych.\nTwoje szambo dowieziemy, zamontujemy i sprawdzimy szczelność wykonanych połączeń\nJeśli zdecydujecie się kupić jedno z szamb betonowych, to możecie również skorzystać z usług jego dowozu oraz profesjonalnie przeprowadzonego montażu, co należy wcześniej ustalić w rozmowie z naszymi pracownikami przy zakupie. Niezależnie od wielkości czy pojemności zbiornika, dowieziemy go w ustalonym terminie, a dźwig zamontowany na samochodzie ciężarowym pozwoli na jego umieszczenie w miejscu montażu. Montaż, podobnie jak samo szambo, jest objęty gwarancją oraz serwisem, z którego pomocy można w razie potrzeby korzystać przez całą dobę. My jednak jesteśmy pewni jakości naszych produktów i wiemy, że będziecie je użytkować bez żadnych nieprzewidzianych awarii.


Wbrew różnym optymistycznym zapowiedziom czasy dla samorządów nie są łatwe i wbrew pozorom nie chodzi mi o zapowiadane zmiany w ordynacji. To wszystko przed nami, ale są rzeczy, które już nas dotykają, a na które nie mamy wpływu. Takie smutne refleksje towarzyszyły obradom 38. Zgromadzenia Ogólnego Związku Miast Polskich, które odbywały się wczoraj i dzisiaj (21–22 bm.) w Serocku. Wybór miejsca był nieprzypadkowy, bo Serock świętuje 600-lecie uzyskania praw miejskich, co zbiega się ze 100-leciem współpracy i partnerstwa miast polskich.\nEfektem naszej dwudniowej pracy jest kilka stanowisk, z których dwa zasługują na szczególną uwagę. Stanowisko Zgromadzenia Ogólnego Związku Miast Polskich w sprawie finansowania zadań oświatowych podnosi problem zwiększania zadań w oświacie bez ich rekompensaty finansowej. W efekcie subwencja oświatowa nie pokrywa kosztów funkcjonowania systemu oświaty, przy czym niedobór ten w roku 2016 wyniósł w skali całego kraju 26,9 proc. W przypadku miast powyżej 100 tys. mieszkańców, czyli takich jak Olsztyn, ten wskaźnik był jeszcze wyższy i wyniósł 37,8 proc., przy czym zdecydowanie wzrósł w stosunku do lat ubiegłych. Doszło do tego, że w niektórych samorządach subwencja oświatowa nie pokrywa nawet kosztów płac nauczycieli. To musi wywoływać nasz, samorządowy protest. W naszej opinii „subwencja oświatowa powinna uwzględniać zakres zadań realizowanych przez samorządy terytorialne, zgodnie ze standardami i kosztami ich wykonania, a równocześnie stymulować osiąganie racjonalnej sieci szkół oraz placówek oświatowych”. W stanowisku zawarto jeszcze jedno bardzo ważne stwierdzenie: „Związek Miast Polskich nie godzi się na przerzucanie na samorządy odpowiedzialności finansowej na niedoszacowanie dochodów na realizację zadań oświatowych”. Myślę, że te zapisy są wyraziste i nie wymagają komentarza.\nDrugie stanowisko stanowi upoważnienie dla zarządu Związku do podjęcia rozmów z pozostałymi ogólnopolskimi organizacjami samorządowymi w sprawie zawieszenia udziału w pracach Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. Powodem tak dramatycznej postawy jest „lekceważenie prac Komisji przez jej współprzewodniczącego ze strony rządowej oraz jej pomijanie w ważnych sprawach legislacyjnych, poprzez kierowanie projektów ustaw bezpośrednio do Sejmu RP przez posłów partii rządzącej.”. Szereg kluczowych ustaw w bardzo ważnych dla funkcjonowania samorządu terytorialnego sprawach podjęto bez opinii Komisji, zatem sens jej funkcjonowania w obecnym kształcie i przy obecnym nastawieniu strony rządowej jest problematyczny, by nie powiedzieć – fikcyjny. Samorząd nie może i nie chce być jedynie notariuszem decyzji, które go dotyczą, a zapadają bez jego udziału.\nTo nasze demokratyczne prawo i obywatelski obowiązek wobec mieszkańców.


Awaria na osiedlu w Gostyniu. Część mieszkańców bez wody - Gostynska\nAwaria na osiedlu w Gostyniu. Część mieszkańców bez wody\nOpublikowano: 8 lutego 2021 23:47\nDali znać Na os. 700-lecia w Gostyniu pękła rura sieci wodociągowej. Czyżby z powodu mrozu?\nJest już po północy, a na jednym z gostyńskich osiedli wciąż trwa usuwanie awarii. Pracują przy tym służby z pogotowia wodno-kanalizacyjnego oraz pracownicy ZWiK w Gostyniu. Pękła rura.\n- Nasi ludzie tam pracują. Jak długo to potrwa? Nie wiemy - mówi dyżurny.\nJak się okazało, dzisiejszy zimowy dzień będzie się kojarzył nie tylko z zaśnieżonymi ulicami miejskimi i szosami, kiedy to stojąc w korkach, kierowcy „psy wieszali” na drogowcach, którzy rzekomo „zaspali”.\nMróz dał się we znaki również pracownikom Zakładu Wodociągów i Kanalizacji w Gostyniu, a mieszkańców jednego z bloków na dużym miejskim osiedlu pozbawił wody. Na jak długo? Nie wiadomo.\nDo awarii doszło około godz. 22.00. Na chodniku i placu pomiędzy blokami nr 1 i 7 pojawiła się ogromna kałuża.\n- Małe lodowisko i brak wody ciepłej i zimnej na osiedlu 700-lecia. Przyszła zima i mamy pierwsze efekty - komentowali jedni mieszkańcy.\n- Pękła rura z ciepłą wodą - mówili inni.\nPotwierdzają to pracownicy zakładu wodociągów i kanalizacji, którzy przy użyciu odpowiedniego sprzętu usuwają awarię.\nNumer tel. na pogotowie wodno-kanalizacyjne - 994\nO sytuacji będziemy jeszcze informować\n[AKTUALIZACJA 9 lutego godz. 15.00]\nJak udało nam się ustalić - pękła rura na całej długości, na odcinku mniej więcej 1 m. Czy z powodu mrozu? Być może tak. Ubyło ogólnie 70 m3 wody. Dwie ekipy oraz maszyny pracowały do godz. 5 rano przy usuwaniu awarii. Zaraz potem włączono mieszkańcom wodę.\nOby szybko naprawili. Mi rury od wody zamarzly wiec pozostaje czekanie na ocieplenie. Jakos nie narzekam. Pozdrawiam\nMamy wodę 🤩🤩🤩🤩


Magnolia w odmianach| Sadowniczy.pl\nkod produktu: 34264/\nPo zakupie otrzymasz: 42.68 pkt.\nPoszukuję odmiany magnolii szybko rosnącej o różowych kwiatach do wysokości 4-5 metrów. czy przy produkcie Magnolia w odmianach możliwy jest dobór koloru? Pozdrawiam.\nPolecam 2 odmiany magnolii (po uwzględnieniu Pani oczekiwań co do wysokości i koloru kwiatów):\nSusan– odmiana dorastająca w naszym klimacie docelowo do 4 metrów. Jest to drzewko o tulipanowych kwiatostanach w kolorze ciemny róż,\nBetty– drzewko dorastające do 4 - 5 metrów. Jedna z ładniejszych odmian . Początkowo zachwyca purpurowo czerwonymi smukłymi pąkami aby następnie podczas kwitnienia zaprezentować ciemno różową,a od wewnątrz jaśniejszą barwę kwiatów. Kwiaty duże, o średnicy do 30 cm. Liście jasnozielone, duże, owalne.\nCo do wyboru koloru, niestety magnolia w odmianach nie jest rozróżniana na kolory.\nJeśli opakowanie jest odzwierciedleniem dalszego rozwoju rośliny, to będzie wspaniale! Przesyłka dotarła w b. dobrym stanie, a jeżeli uda mi się doprowadzić do kwitnienia, to spodziewam się różowych kwiatów- tak wnoszę po kolorze plastikowej opaski na łodyżce.


Everton znalazł nowego trenera! To legenda angielskiej piłki! | Fansportu.pl\nStrona głównaPiłka NożnaEverton znalazł nowego trenera! To legenda angielskiej piłki!\nEverton znalazł nowego trenera! To legenda angielskiej piłki!\nEverton od kilku lat ma aspiracje do tego, aby włączyć się do walki o europejskie puchary. Obecnie The Toffees zmagają się jednak z innymi problemami i zamiast walki o czołowe lokaty muszą bronić się przed spadkiem. W poprawie gry ma pomóc Frank Lampard.\n16 stycznia z klubem pożegnał się Rafael Benitez. We wcześniejszych latach próbę walki z ekipami Top Six podejmowali min. Roberto Martinez, Ronald Koeman, Marco Silva oraz Carlo Ancelotti.\nTeraz Everton z dołów tabeli podnieść ma legendarny zawodnik Frank Lampard. Anglik zakończył swoją piłkarską karierę w 2016 roku. Po raz pierwszy na ławce trenerskiej można było zobaczyć go w czerwcu 2018 roku. Wtedy zaczął prowadzić Derby County.\n4 lipca 2019 roku zamienił ten zespół na Chelsea Londyn, z którą to był także związany przez wiele lat jako piłkarz. 25 stycznia 2021 roku rozstał się jednak z The Blues i od tego czasu pozostaje bezrobotny. Po ponad roku rozłąki ma teraz wrócić i przejąć stery w Evertonie.\n„Frank Lampard w najbliższych godzinach złoży podpis jako nowy menedżer Evertonu” – donosi Fabrizio Romano.\nWcześniej inny dobrze zorientowany dziennikarz Nicolo Schira podał do informacji publicznej, że to właśnie Lampard jest najbliżej przejęcia The Toffees.\nFrank #Lampard is in pole position to become the new manager of #Everton. #transfers #EFC https://t.co/hmYdNe2KX2\nEverton zajmuje obecnie 16. miejsce w Premier League. Nad „czerwoną strefą” ma obecnie 4 oczka przewagi. Lampard zadebiutuje 5 lutego w meczu Pucharu FA przeciwko Brentford. Pierwszym ligowym starciem 43-letniego Anglika będzie wyjazdowy mecz z Newcastle.\nPoprzedni artykułReprezentant Holandii trafi do Ekstraklasy? Jeden z klubów pracuje nad transferem!\nNastępny artykułMenedżer Anthony’ego Joshuy: „Mózg Fury’ego jest zaćmiony…”


PO-żuberki | rc.fm\n15 lp. 2020 - 14:20 – red. wydania: meszczynska@rc.fm\nDwa młode żuberki przyszły na świat w Zagrodzie Żubrów w Gołuchowie. Czekają na imiona, które każdy może wymyślić. Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie zaprasza wszystkich do udziału w konkursie na imię na żubra. Musi się zaczynać od sylaby "PO", bo ta sylaba wyróżnia żubry rasy nizinnej - powiedział radiu Centrum Tomasz Rakowski z działu parkowego gołuchowskiego OKL.\nOba byczki są synami Pogaja, ich mamy to Poisencja II oraz Podusta. Oprócz nich mieszka w zagrodzie syn Pogaja i Poisencji II - Podlas oraz Powijka - roczna córeczka Pogaja i Podusty. W sumie żubrów jest 7, prym wiedzie oczywiście Pogaj, bo w żubrzym stadzie obowiązuje hierarchia. Podlas, kiedy nabędzie zdolności rozrodczych, może zmienić miejsce pobytu i zamieszkać w innej zagrodzie. Ciąża u żubra, podobnie jak u człowieka, trwa 9 miesięcy. Młode rodzą się w lecie, otrzymują imiona, które trafiają do Księgi Rodowodowej Żubrów. Imiona nie powinny się powtarzać o co dbają władze OKL-u, które ogłaszają konkurs. Wraz z imieniem i wpisaniem do Księgi, żubr otrzymuje numer rodowodowy. W ciągu 43 lat, bo tyle istnieje gołuchowska pokazowa zagroda, hodowano w niej 119 żubrów, z tego 104 się tu urodziły. 22 żuberki to dzieci Pogaja. Wszystkie mają imiona rozpoczynające się od sylaby "PO", co świadczy o ich przynależności do linii nizinnej - tłumaczy Tomasz Rakowski z działu parkowego OKL. I zaprasza do udziału w konkursie na imię dla dwóch żubrzych chłopaczków.\nRodzaj paliwa, a cena OC - ile zapłacisz za polisę dla auta na benzynę, LPG, ON ?\nSprintem po medal\nNiespodziankę, żeby nie powiedzieć sensację, sprawił Dawid Grząka z KS Stal LA... »»»\nOd bardzo trudnego meczu wyjazdowego w Legnicy z Siódemką Miedzią sezon 2020/... »»»\nChoć sezon w Energa Basket Lidze trwa już od ponad trzech tygodni, dopiero w... »»»\nW pełni zasłużone zwycięstwo odnieśli kaliscy szczypiorniści w pierwszym... »»»\nWłaściciel kaliskiej fabryki fortepianów i pianin, założyciel Technikum Budowy Fortepianów Gustaw Arnold Fibiger III... »»»\nKwarantanna w żłobku


Wstrzymano prace nad H1Z1: King of the Kill w wersji na konsole. Autorzy skupiają się na jednej platformie - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościWstrzymano prace nad H1Z1: King of the Kill w wersji na konsole. Autorzy skupiają się na jednej platformie\nH1Z1: King of the Kill i H1Z1: Just Survive to twory powstałe po wielkich zmianach w Daybreak Game. Studio zostało wykupione od Sony i deweloperzy postanowili dokładnie zrewidować koncepcję H1Z1. Z jednej pozycji powstały dwie, ale autorzy mają problem z okiełznaniem projektów.\nTwórcy wystosowali na swojej stronie szczerą wiadomość, w której tłumaczą, że przez rozproszenie i chęć naprawienia produkcji w wielu miejscach na wszystkich trzech platformach, prace niemal stanęły. Właśnie z tego powodu postanowiono zrezygnować aktualnie z kreowania H1Z1: King of the Kill na konsole – autorzy chcą się skupić wyłącznie na jednej platformie, przygotować grę w 100%, a później będą myśleć na kolejnymi ruchami.\nH1Z1: King of the Kill zadebiutuje na PC już 20 września i autorzy będą wciąż rozwijać produkcję. Ekipa już teraz zajęła się usprawnieniem strzelania, walki, pojazdów, stworzyli nową mapę oraz usprawnili tytuł w wielu miejscach\nTagi: Daybreak Games H1Z1: King of the Kill pc playstation 4 xbox one


Wyobrażacie sobie sytuację, że z głodu umierają wszyscy Polacy? Wszyscy! Nie tylko mieszkający w kraju, ale w ogóle wszyscy... Według niektórych danych pod koniec lat 50-tych i na początku 60-tych XX w. w Chinach zmarło ponad 40 milionów ludzi... Wtedy właśnie urodził się Liao Yiwu autor reportaży, a właściwie zbioru wywiadów "Prowadzący umarłych"... Właściwie inaczej... "Prowadzący umarłych. Opowieści prawdziwe. Chiny z perspektywy nizin społecznych". Tak brzmi pełny tytuł książki wydanej przez Stasiukowe wydawnictwo "Czarne", które, jak zwykle nie zawodzi.\nKsiążka niezwykła - samo jej tłumaczenie jest równie skomplikowane, jak tytuł. Z chińskiego na angielski przełożył Wen Huang, a z angielskiego przekładu (zaakceptowanego przez autora) na polski Agnieszka Pokojska. Nic co chińskie nie jest proste, nawet alfabet :)\nLiao Yiwu uciekł z Chin w czerwcu ubiegłego roku via Warszawa.\nPrzytoczyłem pełny tytuł książki - można powiedzieć niemal barokowy, ponieważ na pozór tłumaczy on i wprowadza w treść książki. Na pozór, bowiem w Chinach nic nie jest proste\nSam autor - teraz dysydent, kiedyś był publicystą wierzącym w Mao i jego idee. W kilku rozmowach przytaczanych w książce pojawia się ten wątek, wątek wiary w Przywódcę, myślę, że szczerej, choć dla nas absurdalnie naiwnej.\nMamy rozmowę z przewodniczącym komitetu blokowego ( pamiętacie Anioła z Alternatyw Barei?) wierzącym nadal w Mao, Stalina i nie mogącym zrozumieć dlaczego ludzie nie chcą słuchać jego rozgłośni radiowej, w której czyta wyimki z rządowych gazet.\nJest też rozmowa z kompozytorem, który nawet zesłany na wyniszczające zesłanie do tzw. obozu reedukacyjnego nadal komponował utwory sławiące komunistyczne idee, zresztą muzycznie bardzo interesujące - można poszukać w YouTube...\nW Chinach nic nie jest proste\n五伦 - tak wyglądają ideogramy mówiące o tzw. "pięciu powinnościach" czymś w rodzaju Dekalogu konfucjanizmu - filozofii i religii, które kształtowały myślenie Chińczyków od ponad 2 tys. lat.\nPowinności: syna wobec ojca, poddanego wobec władcy, żony wobec męża, młodszego brata wobec starszego, przyjaciół wobec siebie wzajemnie. Kiedy nałożymy na idee Konfucjusza pokazywane przez Liao Yiwu obrazy seansów wyklinania i obrzucania obelgami, na które niektórzy z jego rozmówców musieli stawiać się codziennie np. przez 15 lat. Kiedy sobie to uświadamiam, mój umysł staje się wobec ogromu cierpienia tego narodu, a właściwie narodów żyjących na terenie Chin, tak samo bezsilny, jak wobec próby zrozumienia nieskończoności wszechświata, czy grawitacji przyciągającej nawet światło.\nW Chinach nic nie jest proste...\nWyszperałem, że Liao Yiwu napisał jesienią " Bóg jest czerwony" o chrześcijanach w Chinach. Nie przetłumaczoną chyba jeszcze na polski.


Strony związane z hasłem: motoreduktory - strona 1 - TOP1.pl - katalog stron www\nNorda - apartamenty na wynajem w Gdańsku\nStrony związane z hasłem 'motoreduktory':\n09.11.2011 godz.: 11:36 wyśw.: 2021 ID str.: 454 Więcej\n18.09.2015 godz.: 09:44 wyśw.: 973 ID str.: 7346 Więcej\n18.09.2015 godz.: 09:57 wyśw.: 977 ID str.: 7349 Więcej\n18.09.2015 godz.: 09:13 wyśw.: 1001 ID str.: 7337 Więcej\n18.09.2015 godz.: 09:06 wyśw.: 993 ID str.: 7332 Więcej\n18.09.2015 godz.: 09:23 wyśw.: 996 ID str.: 7340 Więcej\n18.09.2015 godz.: 09:55 wyśw.: 1003 ID str.: 7348 Więcej\nNasza firma istnieje na rynku od wielu lat i dokłada wszelkich starań, aby zapewniać najwyższą jakość sprzedawanych produktów. Współpracujemy z najlepszymi producentami zapewniając każdemu szeroki zakres różnych produktów. Możemy dostarczyć między innymi takie produkty jak: przekładnie...\n23.09.2016 godz.: 10:10 wyśw.: 697 ID str.: 10449 Więcej\nDUAL System to wiodący na rynku polskim producent przekładni mechanicznych jak i dystrybutor silników elektrycznych. Firma ta z powodzeniem działa na rynku od 2010 roku. Od tego czasu współpracuje zarówno z klientami krajowymi jak i zagranicznymi. Klienci mogą liczyć nie tylko na przekładnie,...\n17.05.2019 godz.: 20:28 wyśw.: 415 ID str.: 16153 Więcej\n35 lat doświadczenia w branży mechaniki i elektromechaniki powoduje, że nasze przedsiębiorstwo posiada bardzo mocno i ugruntowaną pozycję. Nasze przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż na rynku polskim jak i również zagranicznym. Prowadzimy sprzedaż zarówno hurtową jak i detaliczną. Zapraszamy...\n25.02.2019 godz.: 07:01 wyśw.: 416 ID str.: 15708 Więcej\nZ dużą przyjemnością przedstawiamy Państwu ofertę firmy Pawo-Alu System z siedzibą w Poznaniu. Zajmujemy się sprzedażą napędów przemysłowych, elementów napędów a oprócz tego systemów aluminiowych. Jesteśmy generalnym dystrybutorem marek MOTOVARIO i ARI METAL. Proponujemy szeroki wybór...\n11.05.2020 godz.: 09:55 wyśw.: 249 ID str.: 18871 Więcej


Bransoletka serduszka - astyle.pl\n» Bransoletka serduszka\nProducer: astyle.pl | Kod produktu:0282\nKod produktu: 0282\nBransoletka łańcuszek- serduszka srebrna próby 925. Bransoletka zakończona jest przedłużką z metką. Stwórz biżuterię na zamówienie jaką lubisz i wybierz z dostępnych opcji: złocenie, złocenie różowe, rodowanie. Biżuteria pozłacana jest złocona podwójną warstwą 24-karatowego złota a biżuteria rodowana podwójną warstwą rodu. Dzięki temu złocenie i rodowanie jest bardziej trwałe. Odcień biżuterii na zdjęciach może nieznacznie odbiegać od rzeczywistości. Wszystkie produkty posiadają nabity imiennik i próbę srebra.


Kołobrzeg - Klonowa 17 H/ 305\nCena od: 297 PLN / 1 dzień Obiekt APARTAMENT Z BASENEM (OS. POLANKI) położony jest w Kołobrzegu, 2 km od plaży Centralnej. Oferuje on ogród, centrum fitness oraz czynny w sezonie odkryty basen. Na miejscu działa restauracja.W ...\nCena od: 159 PLN / 1 dzień Obiekt Monte Carlo Apartments jest usytuowany w Sopocie, w pobliżu molo i Stadionu Leśnego. Na miejscu Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi.W naszej ofercie m.in.: całkowity zakaz palenia, kanały ...\nCena od: 380 PLN / 1 dzień Obiekt Domki "Borys" położony jest w Jastrzębiej Górze, zaledwie 800 metrów od plaży. Oferuje on ogród, sprzęt do grillowania, taras i bezpłatne WiFi. Udogodnienia obejmują balkon. Dzieci mogą ...\nCena od: 308 PLN / 1 dzień Obiekt Apartment Gdańsk Seaside & City Center jest położony w Gdańsku, 2,4 km od plaży w Brzeźnie. Na miejscu Goście mają do dyspozycji wspólny salon oraz wspólną kuchnię i mogą bezpłatnie ...\nDębki - Debki 32\nCena od: 330 PLN / 1 dzień Obiekt Domki Rejs znajduje się w Dębkach i zapewnia bezpłatny wynajem rowerów oraz taras. Z okien roztacza się widok na ogród. Jastarnia oddalona jest o 49 km.W naszej ofercie m.in.: bezpłatny parking, ...\nCena od: 350 PLN / 1 dzień Obiekt Słoneczne Tarasy Sasino położony jest w Sasinie, 39 km od Karwii. Oferuje on restaurację i bezpłatne WiFi. Dom wakacyjny jest wyposażony w sprzęt do prasowania, szafę oraz telewizor z płaskim ...\nCena od: 240 PLN / 1 dzień Apartament Garden Gate isin Gdańsk and offers a terrace. The property is 500 metres from National Maritime Museum. Popular points of interest near the apartmentLong Bridge, Green Gate and Crane over the ...


Kaganiec dla psa, kagańce dla psów Biała Podlaska i okolice - oferty na Morusek.pl\nLista ogłoszeń w kategorii "Kaganiec dla psa, kagańce dla psów Biała Podlaska i okolice" Przeglądaj ogłoszenia, zawęź wyszukiwanie do kategorii, województwa lub miasta i znajdź interesujące Cię ogłoszenia. Wybrane pozycje "kagańce" możesz też dodać do Twojego schowka by później móc do nich wrócić. Możesz dodać też swoje darmowe ogłoszenia w kategorii"kagańce" za darmo. Zapraszamy. Możesz też rozszerzyć wyniki wyszukiwania i zobaczyć wszystkie ogłoszenia typu "Ozdoby i akcesoria w Polsce"\nKaganiec dla psa, kagańce dla psów Biała Podlaska i okolice - oferty na Morusek.pl - hodowle, szczeniaki, psy, koty oraz inne zwierzęta i akcesoria dla nich - darmowe ogłoszenia i oferty dla zwierząt.\nTu jesteś: Strona główna » Ogłoszenia » Psy » Ozdoby i akcesoria » Kagańce » lubelskie » Biała Podlaska\nKaganiec dla psa, kagańce dla psów Biała Podlaska i okolice


Powiat Żary – Starosta Żarski Janusz Dudojć z wizytą na Ukrainie\nStrona główna › Wydarzenia › Starosta Żarski Janusz Dudojć z...\nStarosta Żarski Janusz Dudojć z wizytą na Ukrainie\n7 lipca 2017 r. Starosta Żarski Janusz Dudojć udał się z wizytą zagraniczną na Ukrainę. W Tarnopolu, gdzie przebywał do 14 lipca, odbył szereg spotkań, podczas których poruszano tematy związane m.in. z:\n1. KARTĄ POLAKA ORAZ ŚWIADCZENIAMI PIENIĘŻNYMI DLA POSIADACZY KARTY POLAKA\nOd 1 stycznia 2017 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 15 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o Karcie Polaka (Dz. U. z 2016 r. poz. 2066) oraz ustawy o cudzoziemcach, która wprowadza zmianę sposobu przyznawania i realizacji świadczenia pieniężnego dla posiadaczy Karty Polaka, zamierzających osiedlić się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Zgodnie z ustawą z dnia 15 listopada 2016 r. o zmianie ustawy o Karcie Polaka oraz ustawy o cudzoziemcach, wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego składa się do wojewody, do którego został złożony wniosek na pobyt stały na podstawie art. 195 ust 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach, w terminie do 3 miesięcy od daty złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt stały. Wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego złożony po upływie tego terminu pozostawia się bez rozpatrzenia.\n1. osobie, która złoży wniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego i spełnia warunki do jego przyznania,\n2. małżonkowi, który przebywa z wnioskodawcą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej,\n3. małoletnim dzieciom pozostającym pod władzą rodzicielską wnioskodawcy lub jego małżonka, przebywającym z nim (i) na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.\n2. w okresie od 4 do 9 miesiąca – odpowiednio 60% kwot określonych w pkt. 1.\nWniosek o przyznanie świadczenia pieniężnego można pobrać tutaj lub ze strony www.lubuskie.uw.gov.pl w zakładce „Aktualności Wydziału Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców w Gorzowie Wielkopolskim”.\nULGI ZWIĄZANE Z POSIADANIEM KARTY POLAKA\nUstawa z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz. U.2007 r., nr 180 poz. 1280.)\n2. RYNKIEM PRACY\nStarosta Janusz Dudojć rozmawiał o potrzebach rynku pracy na terenie Powiatu Żarskiego, w tym o niedoborze wykwalifikowanych pracowników na lokalnym rynku oraz o trudnościach zarówno polskich pracodawców, jak i ukraińskich pracowników.\nObie strony zapewniły o potrzebie i chęci kontynuowania inicjatywy Polsko-Ukraińskiej Wymiany Dzieci i Młodzieży, która znacząco przyczynia się do przełamywania barier i stereotypów kulturowych oraz sprzyja obustronnej wymianie poglądów.\n4. SŁUŻBĄ ZDROWIA\nOmówiono szanse oraz zagrożenia polskiej i ukraińskiej służy zdrowia w perspektywie najbliższych lat. Podkreślono, że na Państwowym Uniwersytecie Medycznym im. Horbaczewskiego w Tarnopolu studiuje wielu Obcokrajowców, w tym Polaków, którzy w przyszłości zasilą szeregi m.in. polskich szpitali.


Zafascynowane..: Od kuchni..dzień grecki..Musaka i sałatka grecka\nTym razem wspominałyśmy wakacje w Grecji:)Tak spontanicznie postanowiłyśmy zrobić grecką musakę, nie wiedziałyśmy że to aż tak pracochłonna potrawa. Jest to danie o niezbyt wyrazistym smaku, pewnie niektórzy powiedzieliby że nawet mdła, ale mój mąż zajadał ze smakiem..raczej nie dla amatorów tradycyjnej polskiej kuchni.:)Przepisów w internecie na musakę jest bardzo dużo, a nasz przepis zaczerpnęłyśmy z tej oto strony inspiracja\nSkładniki(dla ok. 5 osób)\n6 dojrzałych pomidorów(my dałyśmy pomidory z puszki)\nCynamon(w tradycyjnej kuchni greckiej nie może zabraknąć cynamonu, my dałyśmy szczyptę do warstwy z mięsa i pomidorów. Trzeba uważać żeby nie dodać go za dużo ponieważ zdominuje smak całej potrawy)\nnatka świeżej pietruszki(również nie może jej zabraknąć w daniu typowo greckim)\nNa początek umyłyśmy i ugotowałyśmy w osolonej wodzie ziemniaki oraz pokroiłyśmy i posoliłyśmy bakłażany, ułożone na desce, na ręcznikach papierowych leżały około 30 min. Następnie bakłażany smażyłyśmy z dwóch stron na oliwie(układałyśmy ponownie na ręczniki papierowe w celu usunięcia nadmiaru tłuszczu). Pokrojoną w kostkę cebule oraz wyciśnięty czosnek podsmażyłyśmy na patelni, do tego dodałyśmy mięso i dusiłyśmy aż do miękkości, dodałyśmy pomidory i koncentrat. Doprawiłyśmy do smaku. Całość dusiłyśmy około 20 min. Następnie, w osobnym, garnku przygotowałyśmy sos. Rozpuściłyśmy masło i dodałyśmy mąkę cały czas mieszając, trzymając na bardzo małym ogniu. Dodałyśmy mleko cały czas mieszając trzepaczką aż składniki się połączyły, następnie dodałyśmy połowę startego sera oraz 3 żółtka, sól i pieprz, po wymieszaniu i zagotowaniu sos był gotowy. Formę ze szkła żaroodpornego wysmarowałyśmy oliwą i układałyśmy warstwowo, naprzemiennie wszystkie składniki. Na samym dole bakłażany, później mięso z pomidorami, ziemniaki(obrane ze skórki i pokrojone w plastry), na samej górze ułożyłyśmy plastry pomidora i całość zalałyśmy sosem. Piekłyśmy przez 20 minut, następnie posypałyśmy całość żółtym serem i po tym musaka piekła się jeszcze przez 40 minut w temperaturze ok. 200 st.\nW oczekiwaniu na musakę przygotowałyśmy pyszną sałatkę grecką.\nSałata(my dałyśmy mix salat)\noliwki(zielone lub czarne)\npól kostki ser feta\nsos do sałatki(np. 2 łyżki ziół prowansalskich, 2 łyżki oliwy z oliwek, 2 łyżki wody, sól pieprz)\n1 cebula czerwona(my nie dodałyśmy)\nSałatę porwać do miski, pokroić pomidora w półksiężyce, ser pokroić w kostkę, dodać oliwki pokrojone w plasterki, cebulę pokroić w półksiężyce całość polać sosem i wymieszać. Sałatkę najlepiej przygotować tuż przed podaniem. Do sałatki można podać świeży chleb razowy.\nAutor: Edyta Szczerbicka o sobota, marca 16, 2013