data:29 października 2017 Redaktor: ArekN\nRuch Kontroli Wyborów prawo wyborcze\nPOLECAMY aktualności związane z wyborami samorządowymi 2018r. na stronie:\noraz na naszym portalu pod zakładką:\nKluczowe postulaty dotyczące zapewnienia uczciwych wyborów w Polsce.\nNa podstawie praktycznego doświadczenia zdobytego podczas pilnowania uczciwości wyborów w latach 2011-2015 roku przedstawiamy kluczowe warunki uniemożliwiające sfałszowanie wyborów.\nPoniższe postulaty opierają się na koncepcji opracowanej przez Ruch Kontroli Wyborów i poruszają najważniejsze, zdaniem Solidarnych2010, zmiany, których wprowadzenie drastycznie ograniczy możliwość fałszerstw wyborczych.\nNATYCHMIASTOWE POWOŁANIE NOWEJ PAŃSTWOWEJ KOMISJI WYBORCZEJ I KRAJOWEGO BIURA WYBORCZEGO I POWIERZENIE IM ORGANIZACJI WYBOROW OD 2018R.\n1. Przejrzystość całego procesu wyborczego: urny z zabezpieczonym otworem, pozwalające na kontrolę ilości wrzucanych kart ; kamery on-line przy urnie, podczas liczenia głosów oraz w trakcie wprowadzania danych do komputera w komisjach obwodowych i okręgowych.\n3. Podawanie na bieżąco on-line cząstkowych wyników zliczania głosów - jako obowiązku centralnego organu wyborczego.\n4. Wprowadzenie realnej kontroli społecznej pracy organów mających swój udział w przygotowaniu i przeprowadzaniu wyborów na każdym etapie [ w tym Krajowego Biura Wyborczego i systemu informatycznego] przez mężów zaufania, delegowanych przez partie, ugrupowania i stowarzyszenia rejestrowe.\n6. Przyjęcie nowych zasad powoływania komisji wyborczych:\n- kandydatów na członków komisji wyłaniają partie polityczne, ugrupowania i stowarzyszenia rejestrowe,\n- obowiązuje rotacja i losowanie przydziałów do komisji,\n- do komisji nie mogą kandydować przestępcy wyborczy, urzędnicy gminni oraz przedstawiciele administracji danego lokalu wyborczego.\n- zniesienie obowiązku posiadania zameldowania w gminie, na terenie której podejmuje się pracę w komisji wyborczej.\n8. Protesty wyborcze rozpatrywane przez jeden sąd w trybie wyborczym. Nieuchronne kary za fałszerstwa. Upublicznienie Centralnego Rejestru Przestępców Wyborczych z podaniem funkcji pełnionej przez skazanego [np.w komisji] i miejsca przestępstwa.\nProsimy o rozpowszechnianie powyższych postulatów- trzeba zdać sobie sprawę, że przezroczyste urny czy nawet kamery w lokalach wyborczych niczego nie załatwiają. Rozwiązaniem problemu może być tylko zmiana obejmująca szereg zagadnień i dotycząca wszystkich szczebli przebiegu wyborów: od przygotowań, poprzez samo głosowanie, aż do kontroli pracy systemu informatycznego, zliczającego głosy w skali kraju.


S.S. 27-06 15:07 Zgłoś komentarz\nGithe Manitou 27-06 15:07 Zgłoś komentarz\nMaciej Stoinski 27-06 14:50 Zgłoś komentarz\nheniek12 27-06 14:49 Zgłoś komentarz\nWy sugerujecie że kant polega na tym ,że Niemcy nie wyjdą z grupy...\nMATUCH_POWRÓĆ_PROSZĘ 27-06 14:43 Zgłoś komentarz\nSwoją drogą te dwie bramki w doliczonym czasie mogą Meksykowi odbić się czkawką (Sona w meczu Korei z Meksykiem i Kroosa w meczu Szwecji z Niemcami). Oby nie.\nEwa Soblewska 27-06 14:41 Zgłoś komentarz\nNieuda Przewrotka (Glik), po pijanemu (czy tam na kacu, mniejsza o szczegoly) gral w siatkonoge i spadl na bark (glowa w dol lecial?). Dzien przed wyjazdem na MS. Czy musze dalej komentowac?\nzbych22 27-06 14:37 Zgłoś komentarz\nJakie to kuriozum? To wynika z regulaminu.\nMossad 27-06 13:51 Zgłoś komentarz\nIle ma lat ten ktos co pisze te bzdety? 6, 8 czy 10? Jesli wiecej to nie uwierze. No to juz jest przesada.\nMarian Nowak 27-06 13:43 Zgłoś komentarz\nKrótko, zwięźle i na temat: trzymam kciuki za Meksykanami. Niemcy to PASKUDNA drużyna. Nie mają zrozumienia dla słabszych i z nich drwią.\nSzczepol 27-06 13:40 Zgłoś komentarz\na nie wystarczy Korei 2:0? jak Meksyk wygra 1:0 to Szwecja ma różnicę -1 a Korea przy 2:0 będzie miała różnicę na 0 czyli lepsza od Szwecji\nSzwecja Korea Południowa Piłka na świecie Meksyk Piłka nożna w Niemczech Mistrzostwa świata Piłka w Europie Niemcy Mundial 2018 Piłka nożna Reprezentacja Niemiec Reprezentacja Szwecji Reprezentacja Korei Południowej Reprezentacja Meksyku


Areva pomoże w wydobyciu ropy naftowej - Nafta\nAreva pomoże w wydobyciu ropy naftowej\nAreva podpisała porozumienie o współpracę (MoU) z firmą Technip, zajmującej się zarządzaniem projektami, w ramach rozwoju zintegrowanych rozwiązań skoncentrowanej energii słonecznej (CSP) dla przemysłu naftowo -gazowego.\nFrancuski koncern Areva dostarczy technologię CSP opartą na Compact Linear Fresnel Reflector (CLFR), która pozwoli zintensyfikować wydobycie ropy naftowej za pomocą strumienia pary (Steam Injection). Areva oferuje również liczne rozwiązania energetyczne w zakresie projektowania, budowy i oddania do użytku wolnostojących cieplnych kolektorów słonecznych, a także w zakresie zwiększenia mocy elektrowni konwencjonalnych i hybrydowych.\nW ramach umowy firma Technip do projektu wniesie ekspercką wiedzę oraz doświadczenie, zdobyte w trakcie współpracy z krajami zasobnymi w gaz i ropę naftową, co umożliwi firmie Areva rozwinięcie działalności komercyjnej.\n- Technologia CSP-CLFR, którą oferujemy, jest szczególnie dedykowana rynkom zasobnym w ropę i gaz, na których firma Technip działa z wielkim powodzeniem, ponieważ pozwala zwiększyć tempo wydobycia surowców - mówi Luc Oursel, CEO w Areva.\n- Ta umowa umożliwi obydwu stronom rozwinięcie działalności biznesowej na światowych rynkach - ocenia Thierry Pilenko, CEO w Technip.


Szybkie i sprawne wdrożenie sklepu internetowego IdoSell Shop\nW przypadku tworzenia sklepu internetowego w innym rozwiązaniu niż IdoSell Shop, czas realizacji dla dedykowanego wdrożenia liczony jest w miesiącach. W IdoSell Shop, już po 30 minutach od złożenia zamówienia, Twój sklep jest gotowy do pracy. Będąc na tej stronie, zapewne chciałbyś wiedzieć ile zajmie zbudowanie wdrożenia dedykowanego, z jakich jesteśmy znani i realizujemy szybko i sprawnie dla Naszych klientów.\nSzybkie i sprawne wdrożenie sklepu internetowego\nW przypadku tworzenia sklepu internetowego w innym rozwiązaniu niż IdoSell Shop, czas realizacji dla dedykowanego wdrożenia liczony jest w miesiącach. W IdoSell Shop, już po 30 minutach od złożenia zamówienia, Twój sklep jest gotowy do pracy. Będąc na tej stronie, zapewne chciałbyś wiedzieć ile zajmie zbudowanie wdrożenia dedykowanego, z jakich jesteśmy znani. Zapoznaj się z informacjami dostępnymi na stronie i zobacz jak szybko i sprawnie możemy zrealizować wdrożenie dla Twojej firmy.\nW jakim modelu realizować wdrożenie?\nW IdoSell Shop możesz wybrać następujące opcje na wdrożenie:\nSam pełnisz rolę Project Managera dla wdrożenia. Elastycznie ustalasz co mamy dla Ciebie przygotować, a czym zajmiesz się sam. Czas realizacji projektu uzależniony jest od wybranego pakietu wdrożeniowego i zadań jakie w jego ramach będziemy realizowali.\nZlecasz nam stworzenie i konfigurację pod klucz\nMasz pewność, że otrzymasz działający sklep internetowy w przewidywalnym koszcie i terminie. Najwygodniejszy scenariusz. Oszczędzasz swój czas. Opcja ta jest najdroższa, ale daje największą pewność uruchomienia sprzedaży w konkretnym dniu.\nWdrażasz sklep samodzielnie\nMożesz zamówić system sklepu internetowego, który zostanie zainstalowany i już po 30 minutach możesz samodzielnie go konfigurować. Warto wiedzieć, że ten wariant wdrożenia jest najtrudniejszy z uwagi na wiele pytań jakie mogą się pojawić w trakcie realizacji wdrożenia. Warto rozważyć ten wariant, jeśli posiadasz duże doświadczenie lub faktycznie zależy Ci na szybkim ruszeniu z dość prostym sklepem internetowym.\nDOŚWIADCZENIE IAI PROCENTUJE\nPodczas tworzenia wytycznych, nie musisz obawiać się, że o czymś ważnym zapomnisz. Nasi doświadczeni graficy, którzy do tej pory zrealizowali kilka tysięcy udanych wdrożeń, z przyjemnością doradzą Ci najlepsze rozwiązania lub odradzą te niewłaściwe. Na etapie projektowania, otrzymasz gotowy projekt, który nasi graficy dopracują zgodnie z Twoimi oczekiwaniami. Od samego początku nad koordynacją prac czuwać będzie analityk z działu sprzedaży, z którym w każdej chwili możesz się skontaktować oraz Project Manager.\nTypowe wdrożenia od momentu złożenia zamówienia trwają w przypadku standardowego zestawu obejmującego: projekt, kodowanie, import i szkolenie, przy założeniu, że wytyczne nie zmieniają się w trakcie realizacji oraz odpowiadasz możliwie szybko. Z uwagi na bardzo dużą liczbę zleceń w ostatnich tygodniach, szacunkowy czas realizacji nowych sklepów jest wydłużony o kilka tygodni w stosunku do podanych poniżej.\nProsty sklep (pakiet BASIC lub ADVANCED): 3-5 tygodni.\nSkomplikowany sklep (pakiet SOPHISTICATED lub SUPREME): 7-10 tygodni\nMniej typowe wdrożenia zorganizowane są według następującego schematu:\nEtap przedsprzedażowy – w którym weryfikujesz różne założenia, warianty, sprawdzasz czemu warto wybrać właśnie IdoSell Shop.\nEtap projektowania - trwa około 2 tygodnie plus czas wynikający z zabudżetowanej ilości godzin. Podczas tego etapu powstaje finalny projekt Twojego sklepu i wycena. Np. w pakiecie SOPHISTICATED czas na ten etap to 2,5 tygodnia.\nEtap kodowania – trwa około 2-3 tygodni plus czas wynikający z zabudżetowanej ilości godzin. Podczas tego etapu wykonujemy zgodnie z projektem, działający template sklepu internetowego. Np. w pakiecie SOPHISTICATED ten czas wynosi 4 tygodnie.\nImport danych - trwa około 2-3 tygodni plus czas wynikający z zabudżetowanej ilości godzin. Ten etap często częściowo odbywa się równolegle z kodowaniem strony. W tym czasie wykonujemy import towarów, klientów i innych typowych elementów. Nietypowe importy mogą trwać dłużej. Zazwyczaj w przypadku importu, do czasu kodowania należy doliczyć minimum tydzień, gdyż finalny import odbywa się po zakodowaniu strony.\nIntegracja z programami ERP, marketplaces i indywidualne programy – te czynności trwają minimum 1-2 tygodnie każda plus czas wynikający z zabudżetowanej ilości godzin\nEtap testów i drobnych ulepszeń - finalny etap w którym odbywają się testy wszystkiego i wprowadzane są drobne ulepszenia. Np. dogrywamy zaimportowane towary z nawigacją. W tym momencie możesz już prowadzić sprzedaż, ale możesz również poczekać na zakończenie tego trwającego 1-3 tygodnie etapu i dopiero wtedy wystartować ze sprzedażą.\nIle trwa wdrożenie i kiedy najlepiej zamówić sklep?\nWarto na samym starcie rozprawić się z podstawowym mitem. Część zleceniodawców uważa, że 3 miesiące to strasznie długi czas na zbudowanie sklepu. 3 miesiące to jednak 13 tygodni, a każdy tydzień liczy sobie tylko 40 godzin. Najczęściej z powodu braku zrozumienia jak wyglada proces przygotowania sklepu i tego o czym ten poradnik opowiada, wydaje się, że rozbudowany sklep może powstać w tydzień. Fakty są takie, że część zadań leżąca po naszej stronie to zazwyczaj 20-30% łącznej pracy jaką trzeba wykonać. Dlatego nigdy nie odwlekaj swoich zadań do momentu ukończenia sklepu, bo to wydłuży wdrożenie.\nZ jakim wyprzedzeniem zamówić sklep internetowy?\nObserwujemy, że duża cześć sprzedawców co roku, w listopadzie stara się nerwowo przyśpieszyć pracę, aby odpalić sklep przed świętami. Fakty są jednak takie, że uruchomienie sklepu 10 grudnia, czy w przypadku sprzedaży artykułów komunijnych w połowie kwietnia, absolutnie nie wygeneruje Ci wielkiej sprzedaży. Aby móc „załapać się” na wybrany sezon w e-handlu, musisz być do niego gotowy minimum 2-3 miesiące wcześniej. To już wtedy klienci zaczynają rozglądać się za towarami, wyszukują je w internecie, obserwują i wysyłają sobie e-mailami itp. Jeżeli chcesz aby sprzedaż Twojego sklepu „ruszyła pełną mocą” na sezon świąt Bożego Narodzenia, powinieneś go najpóźniej uruchomić na początku października. Aby sklep był gotowy na początku października powinieneś zakończyć etap przedsprzedaży w czerwcu i przez całe wakacje równolegle z nami pracować. Z naszego doświadczenia wynika, że jeżeli potrzebujesz indywidualnego wdrożenia i więcej niż tylko „prostego sklepu”, który może być akurat uruchomiony w IdoSell Shop po 30 minutach od jego opłacenia, warto zabrać się za prace już pół roku wcześniej. Od 3 do 6 miesięcy wynosi bowiem statystyczny, realny czas od momentu wstępnej decyzji do uruchomienia sprzedaży i wygenerowania pierwszych zamówień.\nPamiętaj również, że w międzyczasie możesz prowadzić sprzedaż w oparciu o tzw. Template STANDARD. Takie template są dostępne od ręki i nic nie stoi na przeszkodzie, abyś przełączył domenę od razu. Większość narzędzi również pozwala Ci na uruchomienie prototypu sklepu w ciągu 1-2 dni. Dlatego warto nie tyle skupiać się na „przyśpieszeniu naszej pracy”, co na dialogu, podczas którego otwarcie zakomunikujesz swoje potrzeby i posłuchasz jak możesz nawet na następny dzień wystartować z pierwszą wersją sklepu, a następnie zwinnie go ulepszać w trakcie projektu wdrożeniowego.


Przez cały rok szkolny uczniowie będą odwiedzać lokalne firmy, wezmą udział w warsztatach z doradztwa zawodowego i w spotkaniach ekonomicznych. Spróbują swoich sił, rozwiązując zadania w formie e-bonusów, oraz zmierzą się w Miejskiej Grze Ekonomicznej. Za każdą aktywność będą zdobywać punkty, a ci z najwyższą ich liczbą zaprezentują przed komisją konkursową własny pomysł na biznes w Świdnicy. Zwycięzcy otrzymają stypendia oraz atrakcyjne nagrody rzeczowe.\n– Nasz konkurs z roku na rok cieszy się coraz większą popularnością – nie tylko wśród uczestników, ale także firm, które coraz chętniej zostają partnerami projektu. W tegorocznej edycji współpracę z nami podjęło prawie 20 lokalnych przedsiębiorców, którym równie mocno, jak nam, zależy na budowaniu wizerunku Świdnicy jako dobrego miejsca do życia i pracy – mówi Anna Skrzypacz, dyrektor Wydziału Funduszy Zewnętrznych i Rozwoju Gospodarczego Urzędu Miejskiego w Świdnicy.\nKonkurs „Zalogowani” jest jednym z elementów programu „Zostańcie z nami – Miasto i Powiat Świdnica”, który ma na celu zachęcenie młodych ludzi do zamieszkania i podjęcia pracy w Świdnicy i okolicach, oraz kształcenie ich w kierunkach przydatnych lokalnym przedsiębiorcom. Na uczestników programu, jak co roku, czeka szereg atrakcji: zajęcia z edukacji obywatelskiej, spotkania motywacyjne ze świdnickimi przedsiębiorcami i liderami lokalnej społeczności, współpraca z firmami w ramach klas patronackich, nauka programowania w ramach projektu Liga Niezwykłych Umysłów czy – po raz pierwszy – kurs programowania przy użyciu robotów.\nWięcej informacji na temat konkursu i całego programu można znaleźć na profilu: www.facebook.com/zostancieznami.


Pamiątka Chrztu Świętego Retro życzenia na papierze ozdobnym - Zakątek Pamiątek\nStrona główna / życzenia na papierze ozdobnym / Pamiątka Chrztu Świętego Retro życzenia na papierze ozdobnym\nPamiątka Chrztu Świętego Retro życzenia na papierze ozdobnym\nW ciągu 2 godzin przesyłam wstępny projekt do akceptacji (w godzinach pracy od 8-16)\nCzas realizacji 3 dni robocze od akceptacji projektu i wpłaty na konto\nW szablonie bez dodatkowych opłat wstawiamy jedno zdjęcie i zmieniamy treść napisów wybraną czcionką.\nObróbka jednego zdjęcia dziecka w cenie\nPapier drukowany jest na papierze ozdobnym A4 o gramaturze 180 g .\nKategorie: Chrzest Roczek, życzenia na papierze ozdobnym Tagi: pamiątka pierwszej komunii świętej, Prezent dla chłopca na pierwszą komunię świętą, Prezent dla dziewczynki na pierwszą komunię święta, Prezent na rocznicę Pierwszej Komunii Świętej, życzenia komunijne na papierze, życzenia na papierze ozdobnym\nPodaj tekst na zewnętrzną stronę papieru (stronę tytułową)\nPodaj tekst na wewnętrzną stronę papieru\nZdjęcie dziecka należy wysłać na adres email zakatekpamiatek1@gmail.com\nTeksty kopiowane są z zamówień. Nie poprawiamy błędów, nie redagujemy tekstów, taki jak jest wysłany taki będzie na obrazie. Nie zmieniamy czcionki z drukowanej na pisaną i odwrotnie.\nW szablonie bez dodatkowych opłat wstawiamy jedno zdjęcie i zmieniamy treść napisów wybraną czcionką. W ciągu około 2 godzin od złożenia zamówienia przesyłam wstępny projekt.( W dni robocze w godzinach 8-16).\nPamiątka Chrztu Świętego Retro życzenia na papierze ozdobnym są drukowane na papierze A4 o gramaturze 180g. Faktura papieru jest imitacją płótna lnu.\nKażdy papier ozdobny przewiązany jest wstążeczką w kolorze fioletowym i zalakowany ozdobną pieczęcią z symbolem serduszek.\nStrona wewnętrzna papieru jest gładka. Na stronie tej umieszczone są życzenia przesłane przez klienta w kolorze fioletowym. Tekst życzeń lub sentencji jest zupełnie dowolny. Czcionka jest do wyboru. Zdjęcie dziecka może być dowolne. W cenie papieru jedno zdjęcie jest wycinane z tła i dostosowane do wielkości papieru ozdobnego.\nZewnętrzna strona papieru o fakturze płótna, na której umieszczony jest dowolny napis w kolorze fioletowym, tytuł papieru oraz imię dziecka jak i data uroczystości. Zamieszczony jest również obrazek przedstawiający przyjęcie Sakramentu Chrztu Świętego oraz nazwę Kościoła lub Parafii, w której odbędzie się ta podniosła uroczystość. To jest przykładowy wzór. Napisy są zupełnie dowolne.\nPamiątka Chrztu Świętego Retro życzenia na papierze ozdobnym umieszczone są w zamawianym kuferku na ozdobnym sianku (wełnie drzewnej). Poniżej przykładowy papier ozdobny w kuferku.\nZakup z Kuferkiem na Chrzest, Zakup bez kuferka na Chrzest\nKuferek biały Retro ze zdjęciem\n139.00zł – 199.00zł Wybierz opcje


Testy F1: Robert Kubica dziesiąty w stawce. Imponujący debiut Charlesa Leclerca - WP SportoweFakty\nTesty F1: Robert Kubica dziesiąty w stawce. Imponujący debiut Charlesa Leclerca\nRobert Kubica w trakcie drugiego dnia testów w Abu Zabi wykręcił dziesiąty czas. Polak znów sporo czasu stracił na rozmowach z inżynierami. Świetny debiut w barwach Ferrari zaliczył za to Charles Leclerc.\nŁukasz Kuczera 28 Listopada 2018, 15:13\nO poranku mogło się wydawać, że Robert Kubica stracił sporo czasu w trakcie środowej sesji testowej Formuły 1. Polak znajdował się bowiem na końcu stawki z czasem gorszym o ponad siedem sekund od uzyskanego przez Charlesa Leclerca. W pewnym momencie 33-latek zjechał do boksów i dwie godziny poświęcił na rozmowy z inżynierami.\nWydawało się, że Kubicy więcej nie zobaczymy na torze. Williams nawet zdążył poinformować, że dla Polaka to koniec występu w testach. Po naradzie w zespole doszło jednak do zmiany zdania. Krakowianin wrócił za kierownicę i z marszu poprawił czas o trzy sekundy. Ostatecznie zakończył dzień z 56 okrążeniami na koncie i czasem 1:40.265.\nNiecałe trzy godziny za kierownicą modelu FW41 otrzymał George Russell. Początkowo czasy uzyskiwane przez Brytyjczyka były podobne do tych, które o poranku notował Kubica. 20-latek tracił w pewnym momencie aż osiem sekund do Leclerca. Poprawił się pod koniec sesji, gdy z wynikiem 1:38.802 wskoczył na siódme miejsce.\nImponujący debiut w Ferrari zaliczył Leclerc. Monakijczyk z wynikiem 1:36.450 okazał się najlepszym kierowcą dwudniowych testów. 21-latek nie tylko rozprawił się z czasem uzyskanym przez Sebastiana Vettela we wtorek, ale też uniknął błędów. Dzięki temu pokonał aż 104 okrążenia, podczas gdy Niemiec z powodu trafienia w bandę musiał pierwszego dnia przez kilkadziesiąt minut siedzieć w boksie.\nTytanem pracy okazał się jednak Valtteri Bottas, który pokonał ponad 143 okrążenia. Dodając do tego, że we wtorkowej sesji Fin przejechał 120 "kółek", to wynik 29-latka może imponować. Bottas był w o tyle trudniejszej sytuacji, że nie zmieniał się za kierownicą Mercedesa. Jego partner, Lewis Hamilton, w środę brał udział w spotkaniu ze sponsorami Mercedesa w Madrycie.\nWyniki 2. dnia testów Pirelli w Abu Zabi:\n1 Charles Leclerc Ferrari 1:36.450\n2 Pierre Gasly Toro Rosso +1.466\n3 Lance Stroll Racing Point Force India +1.594\n4 Valtteri Bottas Mercedes +1.998\n5 Carlos Sainz McLaren +2.097\n6 Artiom Markiełow Renault +2.140\n7 George Russell Williams +2.352\n8 Daniił Kwiat Toro Rosso +2.412\n9 Louis Deletraz Haas +2.619\n10 Robert Kubica Williams +3.815\n11 Antonio Giovinazzi Alfa Romeo Sauber +3.985\nCzy jesteś zadowolony z występu Roberta Kubicy w testach w Abu Zabi?\nbart82gkm 29-11 16:15 1 0\n1.5 sekundy? 5 lat masz czy dachówka spadła ci na łeb?\nW F1 w tempie wyścigowym nie ma takich różnić tylko pomiędzy crapem a dobrym bolidem. Różnica między kierowcami nie osiągnie nawet 1 sek. bo to przepaść czego nie widzisz będąc trollem portalowym\nLewa Renka Kupicy Były ochy i achy przedwczoraj, jak Roberto wygrał czasem o 0,2s. A dziś, jak Russell sklepał Roberto o 1,5s cisza... Ot logika fan-boyów jak dzban jednostrzałowiec, co o F1 nie mają żadnego pojęcia. Testy, testy, testy... Jednostrzałowcowi zalecam pampersy w marcu, aby tylko wytrzymał kwalifikacje i proporcje w Williamsie. Ostatnio udziela mu się jakaś dziwna presja atakowania oponentów naszego polskiego Włocha. No cóż, Stoperan w aptece i aplikuj.\nPaweł Kocur 29-11 13:01 0 0\nPoziom wiedzy dziennikarzy wp.pl na temat celów testów jest żenujący. Mam prośbę dajcie sobie spokój z Formuła 1, weźcie się za opisywanie piłki nożnej innych popularnych sportów.\nLewa Renka Kupicy 29-11 01:48 1 0\nByły ochy i achy przedwczoraj, jak Roberto wygrał czasem o 0,2s. A dziś, jak Russell sklepał Roberto o 1,5s cisza... Ot logika fan-boyów jak dzban jednostrzałowiec, co o F1 nie mają żadnego pojęcia. Testy, testy, testy... Jednostrzałowcowi zalecam pampersy w marcu, aby tylko wytrzymał kwalifikacje i proporcje w Williamsie. Ostatnio udziela mu się jakaś dziwna presja atakowania oponentów naszego polskiego Włocha. No cóż, Stoperan w aptece i aplikuj.\nFerrari Charles Leclerc Williams Formuła 1 George Russell Sporty motorowe Wyścigi samochodowe Robert Kubica


Ubezwłasnowolnienie dorosłych niepełnosprawnych\nBłażej Kmieciak - 17.05.18\nOpieka nad dorosłymi osobami niepełnosprawnymi wymaga nie tylko pieniędzy i sprzętu rehabilitacyjnego. Czasem wiąże się z koniecznością podjęcia decyzji, których podjąć wcale nie chcemy...\nNiepełnosprawni intelektualnie ofiarami oszustów\nNa początek krótka historia. W pewnym szpitalu przebywał pan Jan, dla znajomych Janek. Od lat wracał do znanego sobie oddziału. Kojarzył lekarzy i pielęgniarki. Dzięki temu mniej się bał. Pan Jan był niepełnosprawny. Lekarze już w dzieciństwie zdiagnozowali u niego poważne upośledzenie umysłowe. Jan miał ponad czterdzieści lat. W rozmowie miało się jednak wrażenie, że słowa wypowiada pierwszak ze szkoły podstawowej.\nPewnego razu obok Jana w pokoju leżał Krzysiek. Niestety, nie był uczciwym człowiekiem, ale dla pana Jana to był ktoś: wysoki, potężny, świetnie grał w ping-ponga. Krzysiek poprosił Janka, by ten przez telefon kupił dla niego komputer. Zobowiązał się, że będzie spłacać raty, ale umowa miała być na Jana. Kurier przywiózł sprzęt. Pan Jan nie miał przy sobie dowodu osobistego, ale kiedyś zrobił jego ksero, co kurierowi wystarczało. Komputer zabrał Krzysztof. Na odchodne powiedział Janowi, że jednak spłacać rat nie zamierza.\nPersonel szpitala zastanawiał się, jak można kupić komputer na podstawie ksero dowodu osobistego. Rodzina pana Janka myślała o czymś innym. Pytała: Jak to się stało, że zawarł on umowę, będąc osobą ubezwłasnowolnioną. Co to oznacza?\nZ Encyklopedii Prawa Medycznego można dowiedzieć się, że „Ubezwłasnowolnienie to pozbawienie osoby fizycznej zdolności do czynności prawnej całkowicie lub częściowo. Jego podstawą jest orzeczenie sądu”. W tym jednym zdaniu zawartych zostało kilka kluczowych informacji.\n– dotyczy tylko ludzi, u których zdiagnozowano określone zaburzenia psychiczne,\n– oznacza, iż konkretna osoba pozbawiona zostaje możliwości podejmowania skutecznych decyzji (całkowicie albo częściowo, a więc w pewnych tylko sytuacjach),\n– decyzję taką podjąć może wyłącznie sąd na wniosek bliskich, jeżeli dana osoba „nie jest w stanie kierować swym postępowaniem” – jak czytamy w jednym z przepisów kodeksu cywilnego.\nObawy związane z ubezwłasnowolnieniem\nPrzepisy prawne to jednak nie tylko opasłe tomy kodeksów lub ustaw. Jak mawiał wybitny polski socjolog i prawnik prof. Leon Petrażycki, prawo jest częścią naszej psychiki. Gdy pojawia się jakiś dla nas istotny przepis, zaczynamy o nim myśleć, oceniamy go, a następnie działamy w konkretny sposób. Ubezwłasnowolnienie jest jednym z tych zjawisk, które mogą wywoływać silne emocje.\nCzęść osób uznać może bowiem, że pozbawienie prawa do decydowania o sobie to w zasadzie śmierć cywilna. Inni z kolei dojdą do wniosku, że osoba zależna od opiekuna straci cały swój majątek. Jeszcze inni stwierdzą, że ubezwłasnowolnienie to to samo co umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym.\nObawy te nie są jednak do końca trafne. Ubezwłasnowolnienie pozbawia człowieka zdolności do prawnego działania. Inaczej rzecz ujmując: czyny, które będzie podejmować, nie będą miały ważnych dla niego skutków.\nWróćmy do naszego bohatera: pan Jan kupił komputer jako osoba ubezwłasnowolniona. Nie miał jednak do tego prawa. Umowa przez niego zawarta była nieważna. Gdyby jednak nie był ubezwłasnowolniony, wówczas pojawiłby się problem. Będąc dorosłą osobą dokonał zakupu, do czego formalnie miał prawo, ale intelektualnie i emocjonalnie nie był do tego przygotowany. Pozbawienie go przez opiekuna możliwości podejmowania wiążących decyzji uchroniło go przed odpowiedzialnością, której nie potrafił przewidzieć.\nTeoretycznie w tej sytuacji wszytko wygląda ok. Czy jednak nie jest to złamanie praw osoby niepełnosprawnej? Czy nie doznaje ona tutaj szkody? Pytania te są coraz głośniejsze, zwłaszcza od chwili, kiedy Polska przyjęła Konwencję o prawach osób niepełnosprawnych. Dokument ten – wydany przez Organizację Narodów Zjednoczonych – stanowczo zwraca uwagę, że wszystkie osoby winny być równe dla prawa, bez względu na doświadczaną niepełnosprawność.\nObawy dotyczące ubezwłasnowolnienia mają pewne uzasadnienie. Zdarzają się np. sytuacje, gdy na opiekuna osoby niepełnosprawnej wyznaczony zostaje ktoś na stałe mieszkający poza Polską. Spotkać się także można z przypadkami, kiedy sąd orzeka ubezwłasnowolnienie a jednocześnie nie wyznacza opiekuna. Czasem pojawiają się wątpliwości dotyczące osoby owego opiekuna. Co zrobić, kiedy np. ktoś ma być ubezwłasnowolniony z powodu problemów z hazardem, a jego opiekun jest uzależniony od alkoholu?\nTo m.in. dlatego coraz głośniej podkreśla się konieczność zmiany polskiego systemu prawnej opieki nad osobami niepełnosprawnymi, które nie potrafią same podejmować racjonalnych decyzji. Proponuje się zmianę modelu z opieki na wsparcie. To człowiek doświadczający niepełnosprawności ma decydować, kto będzie udzielać mu pomocy. Organizacje takie jak Helsińska Fundacja Praw Człowieka czy Polskie Stowarzyszenie Osób z Upośledzeniem Umysłowym od lat podkreślają, że zmiana prawa jest w tym obszarze konieczna. Nie ma bowiem obecnie np. rzetelnej kontroli sposobu sprawowania opieki nad osobą mająca przedstawiciela ustawowego.\nPrawa osób ubezwłasnowolnionych\nOd kilku lat obserwujemy zmiany w kwestii praw osób ubezwłasnowolnionych. Mogą one np.:\n– same złożyć wniosek o zniesienie ubezwłasnowolniana,\n– nie zgodzić się na leczenie w szpitalu lub skierowanie do domu pomocy społecznej, jeśli rozumieją, w jakiej znajdują się sytuacji,\n– same żądać wypisu ze szpitala lub domu pomocy społecznej.\nWarto także pamiętać, że opiekun prawny nie jest tutaj władcą osoby ubezwłasnowolnionej. Gdyby np. ktoś został z jakichś powodów opiekunem prawnym twórcy Microsoftu Billa Gatesa, to nie oznacza jeszcze, iż przejmuje jego ogromny majątek. Musi on bowiem regularnie przedstawiać sądowi sprawozdanie dotyczące sposobów sprawowania opieki nad swoim podopiecznym.\nUbezwłasnowolnić dla dobra…\nJakiś czas temu odbyłem rozmowę z bliską mi osobą, która opiekuje się swoim dorosłym niepełnosprawnym dzieckiem. Kobieta powiedziała mi, że nigdy nie ubezwłasnowolni swojej córki. Jej zdaniem byłoby to zbyt wielkie wkroczenie w świat kogoś, kogo kocha. Ja spokojnie starałem się jej wytłumaczyć, że ubezwłasnowolnionej to działanie właśnie dla dobra jej córki, to ochrona w sytuacji, w której – podobnie jak pan Jan – mogłaby zostać oszukana przez kogoś, kto chce wykorzystać pewną nieporadność, jaka pojawia się u osób niepełnosprawnych intelektualnie.\nKobieta ta uznała jednak, że pozbawienie jej córki prawnej samodzielności byłoby czymś za daleko idącym. Jeszcze próbowałem ją przekonywać, ale w pewnym momencie doszedłem do wniosku, że czas zamilknąć. Zacząłem ją bowiem sam ubezwłasnowolniać. Uznałem, że to ja najlepiej wiem, czego potrzebuje ona i jej dziecko…\nPrzekazanie praw opiekunowi osoby niepełnosprawnej bywa koniecznością. Tylko dzięki temu można ochronić kogoś przed skutkami zachowań, które mogą prowadzić np. do tragedii finansowej. Działanie to powinno być jednak ostatecznością i ta kobieta o tym wiedziała, a mnie przypomniała.


Arcadian Matte Paste 115g - - Pomadour\nMatowa pasta od Arcadian to najmocniejszy produkt z gamy amerykańskiego producenta.\nKrem zapewnia bardzo mocny chwyt, przy zachowaniu niskiego połysku. Po użyciu pasty włosy nabierają bardzo dobrej tekstury oraz objętości. Dzięki unikalnej formule włosy można bez problemu układać za pomocą grzebienia czy też palcami. Produkt zmywa się za pomocą wody.\nINCI: Aloe Barbadensis Leaf Juice, Kaolin, Microcrystalline Wax, PEG-7 Glyceryl Cocoate, Ceteareth-20, PEG-40 Hydrogenated Castor Oil, Butyrospermum Parkii (Shea) Butter, Euphorbia Cerifera (Candelilla) Wax, Bentonite, Copernicia Prunifera (Carnauba) Wax, Behentrimonium Methosulfate (and) Cetearyl Alcohol, Theobroma Cacao (Cocoa) Seed Butter, Polysorbate 80, Silica, Glycerin, Tocopherol, Stearic Acid, Phenoxyethanol, Citrus Aurantifolia (Lime) Oil, Pinus Nigra (Black Pine) Oil, Citrus Aurantium Bergamia (Bergamot) Fruit Oil, Pogostemon Cablin (Patchouli) Oil, Juniperus Communis (Juniper Berry) Fruit Oil, Melaleuca Alternifolia (Tea Tree) Leaf Oil, Picea Mariana (Black Spruce) Oil, Canarium Luzonicum (Elemi) Oil, Cedrus Deodora (Cedarwood) Bark Oil, Melaleuca Leucadendron Viridiflora (Niaouli) Oil, Potassium Sorbate.


rozmrażanie chleba - Porady domowe - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\ngosia_samosia 15 lat temu\njak rozmrażacie chleb ??? ja próbowałam wielokrotnie robić to w mikrofalówce\ni coś mi chyba nie wychodzi tak jak powinnoo, ponieważ chleb jest dobry\n(ciepły i miękki) tylko przez pierwszr 5-10 min. po rozmrożeniu a po chwili\nrobi się twardy jak głaz oi niejadliwy :(((\nczy coś robię źle ?????????\nRe: rozmrażanie chleba\nmadzioreczek 15 lat temu\nNie wiem jak to jest z mikrofalą, ale ja rozmrażam w tradycyjny sposób, czyli\nwyjmuję na parę godzin z zamrażarki przed spożyciem, fakt chleb ciepły nie\njest, ale miękki i smaczny.\nGość: wb IP: *.wro.vectranet.pl / *.wro.vectranet.pl 15 lat temu\nRobię to zawsze w mikrofalówce.Ustawiam program na "autodefrost"czyli\nrozmrażanie, następnie wg wagi mikrofalówka pokazuje mi czas rozmrażania /jest\nto ok. 7 minut/.W trakcie rozmrażania mikrofalówka sygnalizuje, żeby produkt\nobrócić po to, aby się równomiernie rozmroził.Cleb jest wówczas ciepły, smaczny\ni długo zachowuje świeżość.\nasia.su 15 lat temu\na jaką moc ustawiasz?\nJa daję 160 W i jakieś 6 - 8 min dla połowy bochenka małego chleba - chleb\njest w woreczku.\nChleb po wyjęciu nie jest ciepły. Czasami "poprawiam" niedokładnie odmrożone\nkromki np 1000 W przez 5 sekund.\nBułka 160 w i jakieś 2 min.\nCzasami, kiedy czas mnie nie goni, rozmrażam chleb na "wolnym powietrzu" - też\nw woreczku foliowym.\nGość: fachowiec? IP: *.ltl.pl 15 lat temu\nOd 12 lat rozmrażam i mam szufladę chleba w zamrażarce. Mam już drugą\nmikrofalówkę. Wiem , że trzeba wykonać niestety przy nowej mikrofalówce pare\neksperymentów co wymaga czasem wyrzucenia kilku bochenków - gniotów.\nProsto z zamrażarki wkładam chleb do mikrofalówki i nastawiam raczej delikatne\ngrzanie na ileś minut np. 7. Chleb wyjęty powinien być prawie gorący. Zostawiam\ngo na równo 45 do 55 minut na stole do ostygnięcia i kiedy jest zimny kroję\nbochenki pachnące i świeżutkie.\nNa początku zmagań trzeba sprawdzać co wyszło i oceniać czy się ususzył, czy\nwychodzi jeszcze z niego mróz.\nNaprawdę warto. Mam zawsze świetny chleb, ale za godzinę.\nRe: rozmrażanie chleba do fachowca\nSkoro dopiero po godzinie masz chleb zdatny do jedzenia to nie rozumiem sensu\nużycia mikrofalówki do rozmrażania.\nPo wyjęciu chleba na godzinę i zostawieniu go w temp. pokojowej rozmrozi sie\nsam - bez mikrofalówki.\nWyjęcie ciepłego chleba z mikrofalówki daje efekt pachnącego chleba świeżo\npieczonego. Jest wtedy (po godzinie) wrażenie dużo dużo lepsze niż kiedy je się\nniby świeży chleb prosto ze sklepu, ale jednak często wiele godzin PO\npieczeniu. Opinia jest moja i moich znajomych. Smak i zapach chleba tylko\nrozmrożonego jest beznadziejny, bo pozbawiony odświeżenia, które wnosi cała\nmoja może nieco długa operacja.\nZwłaszcza w święta Bożego Nareodzenia, czy w Wielkanoc chleb taki wywołuje\nzwykle ożywioną dyskusję przy stole. Czyli coś w tym jest. Nie tylko czas się\nmoniorek1 15 lat temu\nGość: Seleni IP: 80.55.181.* 15 lat temu\nW instrukcji mojej mikrofali jest uwaga, by nie odgrzewać długo i w wysokiej\ntemperaturze prodyktów na drożdżach. Też mi się tak robi nawet z kanapkami z\nserem.Zawsze wyjmuję chleb wieczorem z zamrażalnika i rano jest jak świeży.\nChętnie skorzystam z rady jak to zrobić, gdy zapomniałam wcześniej wyjąć i się\nnie zdążył sam rozmrozić. Podobno najlepiej rozmrażać w piekarniku, ale nie\nznam parametrów. Spróbuj metodą prób i błędów, a w mikrofali może trzeba krócej\ni niższą temperaturę nastawić.\nGość: dor IP: *.waw.cdp.pl / *.waw.cdp.pl 15 lat temu\nw mikrofali trzeba wiedzieć,po zakończeniu rozmrażania produkt\njeszcze "dochodzi" więc jeśli za długo rozmrażamy to może się zrobić twardy po\nniedługim czasie od wyjęcia.\nlolantypopulista 8 miesięcy temu\nZasada jest banalna z zamrazanym pieczywem. Dzis stosuja to markety, sklepy sieciowe z tzw. wypiekiem a juz szczegolnie tesco, carefury, zabki itp. Zamrozony chleb wyciaga sie na godzinke poza zamrazarke - zwyczajnie na blat, mozna tak do poltorej godziny. Robi sie swierzy miekki i zupelnie nie zwilzony.\nJesli chodzi o bulki, bulki znadzieniem (do pozniejszego wypiekania) i inne mniejsze rzeczy, sa one z natury gotowe po pol godzinie do 40 minut - ja stosuje pol godziny i jest super (bulka kajzerka, poznanska, grahamki itp). Tak rozmrozone bulki ale zamrazane w stanie surowym lub polsurowym do wypieku wrzucasz do temp okolo 200 st na mniej wiecej 10-12 minut (z termoobiegiem okolo 8-9) i sprawa jest zalatwiona do tego przepyszne.\nPamietaj tez ze raz rozmrozonego pieczywa nie mozna juz zamrazac po raz drugi - bedzie twardy jak blat po rozmrozeniu.\nAbsolutnie nie stosuje sie mikrofalowki to niszczy strukture i zmak zamrozonego pieczywa. Zwykle rozmrazanie w pokojowej temperaturze. Mozna lekko przyspieszyc kladac w poblizu gotujacego sie obiadu przy kuchence ale nie za blisko. Pieczywo dochodzi do siebie ze stanu zamrozenia w naturalny sposob i nie nalezy tego przyspieszac.\nPieczywo surowe i polsurowe zamrozone mozna przyspieszac ta metoda "przy kuchence" to niczemu nie szkodzi ale jednak po polgodzinie juz nalezy rozpoczac wypiek wg powyzszego.\nReasumujac - zwykly chleb czy to krojony czy nie na okolo godzinke na zewnatrz i tyle, bulki i inne mniejsze okolo pol godziny. Oczywiscie jak poleza dluzej nic sie nie stanie - czasem ktos przespi ten proces.\nAha no i oczywiscie zamrazamy gotowe pieczywo w dosc szczelnie zamknietej folii,najlepiej tej ktora byla przy zakupie. Bulki do wypieku najczesciej juz sa zarozone przy zakupie - takie nawet luzem wrzucamy do zamrazarki na pozniej. Nawet po 2-3 miesiacach beda bardzo dobre :)\n18.06.18, 18:51 Laserowa korekcja wzroku (568) Gość: Balbina\n16.06.18, 19:46 Jak zmniejszyć za dużą bluzę bawełnianą? (4) Gość: bluszcz\n15.06.18, 17:13 pralka Elektrolux- czy warto? (28) Gość: Anetka\n07.06.18, 19:26 Makijaż permanentny - prawdy i mity (76) Gość: ...\n07.06.18, 07:21 Nadwzroczność, "plusowiec" - korekcja laserowa? (4) gaberka\nMięso mielone z Lidla - pianobreja...


Dębowy stół kwadratowy z czterama krzesłami komin stolmit.meble\n» Dębowy stół kwadratowy z czterama krzesłami komin\nOferuję kwadratowy stół który wykonany jest z drewna i fornirowany naturalną okleiną dębową na nogach, kantach i blacie stołu. Stół kwadratowy możemy wykonać w całości lub rozsuwany wraz z nogami z jednym, dwoma, lub trzema wkładami - dokładkami powiększającymi stół. Blat rozsuwany jest za pomocą nowoczesnych aluminiowych prowadnic, wkłady z kantem 8 cm maskują prowadnice i nie mieszczą się pod blatem. Stół na zdjęciu ma odcień dąb naturalny możemy wykonać każdy inny odcień z katalogu bejc i na zamówienie z bejc pastelowych, oraz odcień dopasowany do mebli w Państwa domu po przesłaniu do nas próbki kolorystycznej.\nStół pomalowany jest lakierem chemoutwardzalnym z filtrem UV cechującym się odpornością na wysoką temperaturę i odbarwienia np. z alkoholu czy wylanego płynu (po wylaniu/ zabrudzeniu z powierzchni mebla należy zabrudzenie od razu usunąć). Stół w tej ofercie wykonany jest z bejcy standardowej lub za dopłatą pastelowej np. dąb trufla lub sonoma, bielony itp.\nStół może być w całości lub może rozkładać się z jednym, dwoma a nawet trzema wkładami powiększającymi. Wymiar stołu wpływa na cenę zamówienia, wymiary dostępne są w liście po prawej stronie lub inne do wyceny. Na zdjęciu z krzesłami jest stół w wymiarze 90x90 i nogi 10x10 cm za dopłatą.\ngrubość nogi 8x8 cm,\nPolecam stół wykonany w całości z forniru dębowego w tym zestawie jest wraz z 4 klasycznymi krzesłami pasującymi do każdych wnętrz - ten zestaw jest zawsze modny i bardzo elegancki. Zestaw z krzesłami nadaje się do eleganckich salonów jak i otwartych kuchni.


Jesteś tutaj: HomeBydgoszczKażdy mógł znaleźć coś dla siebie\nNapisane przez Ł.R.\tOpublikowano w Bydgoszcz niedziela, 19 maj 2019 00:58\nZa nami kolejna Europejska Noc Muzeów – w Bydgoszczy atrakcje z tej okazji przygotowało kilkanaście placówek muzealnych, przez co każdy mógł znaleźć coś dla siebie. Na Wyspie Młyńskiej momentalnie tworzyły się kolejki, bowiem budynki nie były wstanie pomieścić wszystkich gości, co pokazuje, że z możliwości bezpłatnego odwiedzenia muzeów chętnie korzystaliśmy.\nW Europejską Noc Muzeów mogliśmy zobaczyć wszystkie wystawy stałe, były też specjalne atrakcje przygotowane pod tą okazje. Można powiedzieć, że dla każdego coś się znalazło. Chcący podziwiać panoramę Bydgoszczy mogli wejść na Wieżę Ciśnień, w Europejskim Centrum Pieniądza można było zobaczyć odkryty przed rokiem w Katedrze skarb, była też wystawa poświęcona pieniądzom, z różnych części świata, w okresie międzywojennym.\nWitold Bełza wraz ze swoim ojcem Stanisławem oraz Order Polonia Restituta przyznany Stanisławowi Bełzie\nByły też perełki dla ,,koneserów”. W Bibliotece UKW przy ulicy Szymanowskiego może ruch był mniejszy niż w centrum, można było jednak zobaczyć pamiątki po wielkim bydgoszczaninie Witoldzie Bełzie, który stał na czele komitetu budowy pierwszego w Polsce pomnika Henryka Sienkiewicza, który stanął w Bydgoszczy. W tym samym budynku przygotowano również wystawę prezentującą 50. lecie Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, prezentującą kolejne ewolucje wcześniejszej Wyższej Szkoły Pedagogicznej. Wystawa jest zalążkiem tworzonego muzeum UKW.\nZ okazji Europejskiej Nocy Muzeów po bydgoskich ulicach jeździły zabytkowe autobusy i tramwaje, zadbano też o dodatkowe kursy, aby każdy mógł spokojnie zwiedzać bez korzystania z samochodu.\nWięcej w tej kategorii: « Firma Polbruk uruchomiła nowoczesną linię produkcyjną\tOwady zakłóciły Europejską Noc Muzeów »


Maja Bohosiewicz odsłania prawdziwą siebie na Instagramie. "Moje zdjęcia to niezła pozowanka"\nRG 19.05.2020 09:37\nMaja Bohosiewicz pokazała swoim obserwatorom, jak wygląda naprawdę podczas ćwiczeń. Różni się to znacznie od tego, co mogliśmy oglądać do tej pory.\nGwiazdy chętnie prezentują na Instagramie swoje ćwiczenia, motywując do tego samego obserwatorów. Na zdjęciach widzimy, jak prężą się przed telefonem, pokazując idealną sylwetkę, jednak doskonale wiemy, że bywa to tylko iluzją. Idealnie pokazała to Maja Bohosiewicz. Jak wygląda naprawdę? Przekonajcie się sami.\nZOBACZ TEŻ: Maja Bohosiewicz zapowiada wyzwanie. Ma ćwiczyć, przejść na dietę i nie jeść 16 godzin. Fani zaniepokojeni: To hiper głupie\nMaja Bohosiewicz naprawdę na Instagramie\nNa Instagramie Maję Bohosiewicz śledzi ponad 420 tysięcy użytkowników. Właśnie w mediach społecznościowych aktorka relacjonuje kulisy pracy czy życia prywatnego. Nie obyłoby się również bez regularnych treningów, które jak się okazuje, nie są wcale zawsze tak przyjemne dla aktorki, jak mogłoby się wydawać. Maja Bohosiewicz pokazała, jak naprawdę wygląda podczas ćwiczeń.\nMoja ulubiona seria zdjęć. Większość moich zdjęć w „superformie” to niezła pozowanka. A dzisiaj przysięgam sobie, że już nigdy nie będę jadła tostów w nocy. Jezu... jak ja nienawidzę ćwiczyć, jakby co to to dla równie nielubiących, mój kochany trener zrobił DARMOWE treningi na profilu HOME FITNESS na YouTube, więc warto wziąć matę i ruszyć du*ę w kuchni - pisze aktorka.\nInternauci doceniają aktorkę za to, że pokazuje prawdę. Nie ukrywają, że mają dosyć oglądania internetowych ideałów, którym nigdy nie będą w stanie dorównać.\nI tak wyglądasz super. Wreszcie ktoś pokazał naturalność - pisze jeden z internautów.\nNie obyło się również bez komplementów od koleżanek z branży m.in. : Pauliny Krupińskiej, Magdaleny Lamparskiej, czy Zofii Zborowskiej.\nKażda wersja świetna.\nI tak i tak piękna - piszą pod zdjęciem.\nPodzielacie entuzjazm komentujących internautów?\nDawno nie było nic o tym pustostanie. Odkąd jej matka reklamuje sosy przestałam je kupować.\nI kto to jest? Jakis znany lekarz?\nTak trzymac dziewczyno. Lubie tu zagladac\nPrzeleciałbym jak kapitan Wrona Boeinga.


Optymalizacja i planowanie podatkowe, ze szczególnym uwzględnieniem transakcji z podmiotami powiązanymi | CCI France Pologne\nOptymalizacja i planowanie podatkowe, ze szczególnym uwzględnieniem transakcji z podmiotami powiązanymi\nCCIFP, ul. Mokotowslka 19, budynek Renaissance\n150 PLN+22%VAT - firmy stowarzyszone\n400 PLN+22%VAT - firmy niestowarzyszone\nPrelegent: Mecenas Andrzej Dębiec z kancelarii Lovells\n1. POWIĄZANIA I CENY TRANSFEROWE\na). Definicja podmiotów powi?zanych w prawie podatkowym\nb). Transakcje z podmiotami znajduj?cymi się w tzw. rajach podatkowych\nc). Konsekwencje stosowania cen transferowych – transfer pricing\nd). Cena transferowa, a cena rynkowa\n2. USTALANIE DOCHODU / OBROTU W DRODZE OSZACOWANIA\na). Transakcyjne metody szacunkowe\n- metoda porównywalnej ceny niekontrolowanej\n- metoda ceny odsprzedaży\n- metoda rozs?dnej marży ("koszt plus")\nb). Metody zysku transakcyjnego\n- metoda podziału zysku\n- metoda marży transakcyjnej netto\n3. UPRZEDNIE POROZUMIENIA CENOWE\na). Rodzje porozumień\n- Porozumienia jednostronne\n- Porozumienia dwustronne\n- Porozumienia wielostronne\nb). Procedura uzyskania porozumienia\nc). Gwarancje jakie daje uzyskanie porozumień cenowych\n4. DOKUMENTOWANIE TRANSAKCJI POMIĘDZY PODMIOTAMI POWIĄZANYMI\na). Obowi?zek sporz?dzania specjalnej dokumentacji podatkowej\nb). Elementy, które powinna zawierać dokumentacja podatkowa\nc). Termin sporz?dzania i okres przechowywania dokumentacji podatkowej\nd). Konsekwencje nie posiadania dokumentacji podatkowej\n5. TRANSAKCJE ZAWARTE Z NIEREZYDENTAMI - OBOWIĄZKI INFORMACYJNE WYNIKAJĄCE Z ORDYNACJI PODATKOWEJ\na). Transakcje podlegaj?ce zgłoszeniu\nb). Terminy dokonania zgłoszenia\nc). Konsekwencje nie wywi?zania się z obowi?zku informacyjnego\nWypełniaj?c formularz zgłoszeniowy na stronie www.ccifp.pl jak również przesyłaj?c zgłoszenie drog? mailow? uczestnik potwierdza, żę zapoznał się z warunkami płatności i uczestnictwa w seminarium.


pomniki | Wspólny trakt\nPrzewodnik i mapa po trasach rowerowych LGD Wspólny Trakt\nOpublikował 30 grudnia 2014 28 maja 2015 Pawel_Piasek\nprzewodnik_WT-NP Czytaj dalej →\ngrudzień, Imprezy, kościoły, Kowala, Obszar LGD Wspólny Trakt, pomniki, ruiny dworów, Skaryszew, szkoły, Trasy rowerowe, Turystyka, Wdrażanie Lokalnej Strategii Rozwoju na lata 2014-2020, Wierzbica, Zabytki\nPomnik znajduje się na skraju lasu w Wincentowie przy trasie Skaryszew-Radom. Pomnik zbudowany z kamienia umocowanego na betonowej podmurówce. Na kamieniu zamontowana jest granitowa tablica z wyrytymi napisami i znakiem Polskiej Walczącej. Obok tablicy krzyż ze stali nierdzewnej. Czytaj dalej →\nPomnik znajduje się na skraju lasu w Stanisławowie przy wiejskiej. Pomnik zbudowany z kamienia umocowanego na betonowej podmurówce. Na kamieniu zamontowana jest metalowa tablica z wyrytymi napisami. Czytaj dalej →\nPomnik poświęcony poległym podczas okupacji hitlerowskiej i bolszewickiej stoi na skaju lasu w miejscowości Stanisławów koło Chomentowa. Zbudowany jest z bloku piaskowca osadzonego na betonowej podmurówce obłożonej płytkami betonowymi. Na głównej płycie dodatkowa, metalowa tabliczka z nazwiskami dowódców kompani. Czytaj dalej →


Granica - Oglądasz profil – Lepo\nOglądasz profil – Lepo\nMag, Uzdrowiciel, Zielarz\nSiła tej jasnej I błyszczącej emanacji pozytywnie zaskakuje konkretnie, wystając ponad przeciętność. Wokół niej krąży intensywne, ametystowa kula światła. Jej tempo jest na tyle szybkie, że wydaje się, jakby aura migotała. Gdy jednak zajrzy się za tę świetlistą barierę, można dojrzeć twardą, mocno posrebrzaną powłokę, której nadzwyczajnie ostre zarysowania I skazy wyeksponowane zostały z pomocą kobaltu mieszającego się z barachitem. Z ich wnętrza dochodzi jakby śmiech dzieci połączony z licznymi głosami, gdzieś jakby z oddali dochodzą grzmoty natomiast gdy postarasz się bardziej wsłuchać, odkryjesz echo czyichś słów bardzo odrębnych od wcześniejszych głosów. Z każdym wybrzmieniem nawet pojedynczego dźwięku pojawia się także woń kadzideł.\nPonadto powierzchnia od czasu do czasu daje pokaz swej elastyczności, by nagle w najmniej spodziewanym momencie zesztywnieć niczym spłoszone zwierzę. Wtedy można łatwiej wyczuć jej przyjemną gładkość, jednak zwykle w tym momencie w ustach czytającego pojawia się niekomfortowa lepkość.\nSkontaktuj się z Lepo\nNiech to szlak trafi\nPodczas walki ze swym ojcem, Lepo wzniósł wokół swojego umysłu tak potężną barierę, iż nikt nie jest w stanie jej zdjąć, ani przez nią przeniknąć. Nawet on sam.\nTak jak większość czarodziejów opanował zdolność do zmiany wyglądu.\nWewnętrzne pokłady mocy\nW czasie walki z Veroniusem odkrył w sobie źródło energii. Choć raz prawie doszedł na skraj jej wyczerpania, wciąż nie ma pewności, ile jest w stanie jej zmagazynować.\n[loteria] Postać nie musi, choć może, jeść aż przez tydzień bez negatywnych konsekwencji.\nBlokada magii rozkazów\nOdgrodzenie własnego umysłu, spowodowało blokadę naginania świata do własnej woli.\nPrzypadkowe zabójstwo ojca drastycznie wpłynęło na psychikę chłopaka. Choć czas leczy rany, wciąż dręczą go wyrzuty sumienia.\nPasja wraz z naturalnym talentem oraz wieloletnie szkolenie pod okiem matki, a następnie studia na uniwersytecie magicznym zapewniły doskonałe wykształcenie w tej dziedzinie.\nRygorystyczne wychowanie ojca spowodowało opanowanie przez Lepo dziedziny energii w stopniu zadowalającym.\nChoć nigdy nie była to jego ulubiona dziedzina, a wręcz można rzec, iż jej nie znosił to zdołał się jej nauczyć w stopniu podstawowym.\nTajemniczy pierścień nieznanego pochodzenia ani przeznaczenia. Niezbyt wiele o nim wiadomo, gdyż Lepo nigdy nie ośmielił się zgłębić jego tajemnicy.\nAltruistyczny czarodziej o łagodnym usposobieniu. Uwielbia zgłębiać arkana magii oraz uzdrawiać chorych. Nigdy nie odmówi osobie w potrzebie. Brzydzi się zbędną agresją, ignorancją czy nieuzasadnioną przemocą. Miłość i rodzina są najważniejszymi wartościami w jego życiu. Nie jest wyznawcą żadnej religii, choć większość z nich jest w stanie zaakceptować, jeśli nie gryzą się z jego kodeksem moralnym. Po nieumyślnym zabiciu ojca, nie może pogodzić się ze swoim czynem. Wciąż dręczą go wyrzuty sumienia. Uważa się za mordercę, przez co miał tendencję do izolowania się od innych, choć w ostatnich kilku lat bardziej otworzył się na ludzi. Społeczeństwo z reguły postrzega go jako wyobcowanego, choć empatycznego człowieka, któremu można zaufać. Jego aktualnym marzeniem jest poszerzanie swojej wiedzy na temat wszelakiej magii i lecznictwa, natomiast głównym motorem napędowym jest łaknienie wiedzy, ciekawość świata oraz chęć niesienia pomocy. Nigdy nie byłby w stanie zabić niewinnego człowieka, już zabójstwo we własnej obronie doprowadziło go na skraj załamania nerwowego. Lepo z natury, wręcz ocieka sarkazmem, jednak zazwyczaj używa go przy dobrze poznanych już osobach. Na co dzień jednak nie przeszkadza mu również standardowe poczuciu humoru. W wolnym czasie uwielbia zaczytywać się w różnorakie księgi i ćwiczyć zaklęcia, a gdy nikt nie patrzy, wciąż uwielbia bawić się po kryjomu swą magią, bowiem nigdy nie zaprzestał czerpać z niej przyjemności.\nChoć do wyglądu czarodziejów przywiązywać się nie można, Lepo tylko kilka razy w swoim życiu przybrał inną formę, bardziej w formie treningu, aniżeli kaprysu. Jedynie w swojej skórze czuje się naprawdę komfortowo. Na co dzień jest on wysokim na 6 stóp mężczyzną, na oko 20 letnim, o szczupłej sylwetce, która sugeruje, że jej właściciel nigdy nie skalał się wymagającą fizycznie pracą. Jego skóra jest jaśniejsza od przeciętnego Alarianina, choć nie tak blada jak Eravallów. Włosy o barwie ciemnego blondu są chyba jedyną rzeczą, jaką odziedziczył po ojcu, poza talentem do magii. Natomiast zielone, pełne zrozumienia oczy, które od czasu do czasu połyskują charakterystycznym dla czarodziejów blaskiem, ewidentnie ma po matce. Owalną twarz często zdobi uśmiech, choć zazwyczaj nie jest wynikiem szczęścia, a stresu czy zdenerwowania. Poza charakterystycznym uśmiechem, na uwagę zasługują dość duże oczy, w miarę proste brwi, wyrażające zazwyczaj spokój, średniej długości prosty nos, brak zarostu i stosunkowo malutkie uszy. Uwagę skupiają także dość częste, choć małe pieprzyki, które w niektórych miejscach potrafią układać się w naprawdę skomplikowane figury. Bohater na pierwszy rzut oka wydaje się być dosyć enigmatyczny, choć jest zawsze przyjaźnie nastawiony do innych ludzi. W zależności od upodobań człowieka oceniają go w sposób różnoraki, choć większość zgadza się ze stwierdzeniem, iż jest ładniejszy od reszty, choć on sam nie przywiązuje większej uwagi do plotek na jego temat. Zazwyczaj wypowiada słowa w sposób powolny i staranny, ostrożnie dobiera słowa przy nowo poznanych osobach. Porusza się powolnie, choć z gracją, jak przystało na jego flegmatyczną naturę. Ubiera się na co dzień w sposób wygodny, choć dba także o estetykę, jego ulubionym rodzajem odzienia są jednobarwne szaty z kapturami, umożliwiające swobodne ruchy, które czasem są niezbędne przy ratowaniu cudzego życia. Na szyi natomiast nosi zawieszony na wisiorku tajemniczy pierścień, który jest jedyną pozostałością po jego ojcu.\nPewnego dnia Ditarę, która była słynna w okolicach ze swojego talentu do uzdrawiania, odwiedził mężczyzna. Zwał się Veronius i był magiem, który zwiedzał świat w poszukiwaniu wiedzy. Wiedział, że jest czarodziejką i zaproponował jej układ. Chciał mieć dziecko, które będzie mógł uczyć magii i nie umrze wcześniej niż on sam, bowiem miał wobec potomka plany. Ditara doskonale go rozumiała. Sama nigdy nie chciała mieć dziecka ze strachu przed jego wczesną jak dla niej śmiercią. A to mogła być jej jedyna okazja, więc pomimo wahania, zgodziła się. Gdy narodził się ich syn – Lepo, ojciec chłopaka stał się jakoby innym człowiekiem. Dostrzegła w nim zło, którego nie dostrzegła wcześniej. Mieli zupełnie inne podejście do jego wychowania. Nie chciała go przy swoim synu, więc nakazała mu odejść. Veronius okazał się bezwzględniejszy niż mogłoby się wydawać, był gotów wyzwać Ditarę na pojedynek na śmierć i życie, jednakże roztropna kobieta wiedziała, iż nie ma szans na wygranie walki. Postanowiła zawrzeć z nim umowę, pierwsze 10 lat życia dziecko spędzi pod opieką matki, a po upływie tego okresu odda go ojcu. On, jednakże zastrzegł jeszcze jeden warunek, chciał by przysięgła, iż nigdy nie będzie ich szukać. Zrozpaczona i bezsilna kobieta musiała się zgodzić. Wybrała mniejsze zło. Mag wyjął pierścień z tajemniczego materiału, a następnie matka złożyła nad nim przysięgę krwi. Założył on go na swój serdeczny palec, niczym obrączkę ślubną, z obietnicą dostania swego potomka i wyruszył w dalszą podróż w poszukiwaniu wiedzy.\nDla Ditary była to najszczęśliwsza dekada jej zaprawdę długiego życia, lecz przez ten cały czas nie mogła pogodzić się z myślą, iż straci najcenniejszą dla niej osobę. Wychowywała syna najlepiej jak umiała, przekazała mu swą empatię, altruizm, łagodność, które przyszły mu z łatwością. Magia była dla niego równie naturalna co pierwsze kroki czy słowa. Gdy był trochę większy uwielbiał słuchać wykładów swojej mamy na temat jej zastosowania. Jednakże największą z przyjemności było pomaganie wraz z nią jej pacjentom. Gdy jej syn osiągnął wiek 9 lat musiała wyjawić mu prawdę i przygotować na nadchodzące niebezpieczeństwo, lecz jak mogła przekazać taką informację dziecku? Zwlekała z tym w nieskończoność, bowiem jak najdłużej chciała się cieszyć uśmiechem swego szczęścia, liczyła w głębi ducha, iż jego ojciec nigdy nie powróci, choć wiedziała, że to złudne nadzieje. Trzy miesiące przed jego urodzinami, które przypadały na miesiąc motyli, zebrała się w sobie i z załamującym się głosem oraz łzami w oczach wyjawiła mu jego historię. Lepo nie był do końca świadomy, jakie powrót ojca może przynieść konsekwencje, choć kto mógł być w pełni świadomy, co z tego wyniknie?\nDitara spodziewała się najgorszego. Nie spała całą noc, postanowiła spędzić ją przy swoim dziecku, chciała nacieszyć się być może ostatnimi chwilami szczęścia w swoim życiu. Po przebudzeniu Lepo wiedział, że nastał ten dzień. Cały poranek spędzili wspólnym śniadaniu oraz rozmowach. Ditara na pograniczu swoich zmysłów zaczęła wyczuwać tą aurę. Opisałaby ją jako intensywną i srebrną z poświatą bursztynu, choć jej najbardziej rozpoznawalnym znakiem była kakofonia odległego echa czyiś słów i grzmotów. Wyczuwała ją coraz mocniej, łzy stanęły w jej oczach, wiedziała, że nie ma dużo czasu. Uściskała chłopca i powiedziała, że będzie tu na niego czekać, choćby nie wie co, spojrzała po raz ostatni w jego zielone, pełne łez oczy i powiedziała tylko jedno - kocham cię.\nDrzwi rozwarły się z hukiem, niewidzialna energia odepchnęła matkę do ściany i ogłuszyła ją. W drzwiach stanął wysoki mężczyzna, wiekiem przypominającym trzydziestoparolatka, spojrzał na chłopca taksująco i wskazał gestem, by do niego podszedł. Lepo podszedł powoli cały roztrzęsiony. Veronius spytał się chłopca czy wie kim jest. Pokiwał twierdząco głową. Zadowolony rzekł, że czas ruszać. Lepo jednak nie chciał opuścić matki i pozostał na swym miejscu. Ojciec zmarszczył swe brwi i powiedział jedynie - ostatnie ostrzeżenie. Miłość chłopca przewyższała jednak jego strach i nie poruszył się. Wściekły za nieposłuszeństwo syna, naparł swą mocą na umysł dziecka, a Lepo krzyknął z bólu. Wertował go w poszukiwaniu wspomnień i wiedzy. Gdy skończył powiedział tylko - tak samo żałośnie słaby jak matka - po czym ogłuszył chłopaka i przerzucił go na swego konia i ruszył w dalszą podróż.\nBył to naprawdę trudny okres dla chłopaka - pełen bólu i cierpienia oraz niepohamowanej ambicji ojca. Veronius ponad wszystko cenił wiedzę i umiejętności i potrafił być bardzo okrutny, gdy tylko coś mogło rozproszyć Lepo w zdobywaniu wiedzy. W wieku 16 lat zauroczył się w pewnym starszym około 19 letnim mężczyźnie z towarzyszącej im służby. Jego ojciec był wściekły, gdy wyczytał to z jego myśli, iż ma czas na miłostki. Wyrzucił całą służbę, natomiast jemu zagroził, że następnym razem zabije każdego w kim waży się zakochać. Nie miał więc wyboru, musiał tłumić w sobie wszelkie zaczątki uczuć.\nWiele lat pod okiem ojca bardzo wpłynęły na rozwój jego umiejętności. Veronius sądził, że magia inkantacji jest ograniczająca, więc wieloletnie gnębienie syna bardzo rozwinęło jego wolę do tego stopnia, że bez trudu przerzucił się z magii inkantacji, jakiej nauczała Ditara, na rozkazów. Ból wzmacniał jego samego, za każdym razem potrafił się podnieść, gdyż wiedział, iż jego matka nie przeżyłaby jego śmierci. Głównie jego nauka polegała na zgłębianiu dziedzin energii i przestrzeni, których jego ojciec był ogromnym fanatykiem i równocześnie mistrzem. Jednakże nauka ich nie wzbudzała w nim sympatii, zapewne ze względu na drakoński system nauki.\nI tak minęło 17 lat od odebrania Lepo od matki, choć on sam nigdy nie zapomniał jej ciepłego wizerunku. Będąc już 27 letnim mężczyzną wciąż podróżował z Veroniusem. Tym razem przemierzając Równiny Rafgarskie ojciec wydawał się dość spięty, co dość go zdziwiło. Po kilku dniach podróży dowiedział się, dlaczego. Veronius próbował uniknąć swojego dawnego wroga, który zamieszkiwał pobliskie tereny. Lepo w napięciu czekał, czy dojdzie do walki, w głębi duszy bardzo na to liczył. Naszła go jednak jeszcze jedna myśl - co, jeśli ojciec przegra a nieznany czarownik postanowi go wziąć w niewolę lub zabije? Zaczął się intensywnie zastanawiać nad decyzję, która miała zaważyć na jego przyszłości.\nZbliżali się do siebie w napięciu, aż Veronius zaatakował z zaskoczenia maga silną kulę energii. Nieznajomy, jednakże ją odparł. Walka dopiero się zaczynała i stawała się coraz bardziej intensywna i niebezpieczna. W pewnym momencie naszła go pewna myśl, a jeśliby pomóc obcemu? Nie wiedział, czy byłby zdolny zabić człowieka. Jednak z aktu desperacji postanowił spróbować. Wytężył swą wolę i zaczął dyskretnie formować kulę energii. Z łzami w oczach, stojąc około jednego sznura od swego ojca, mógłby go zabić albo chociaż spróbować. Zemścić się za te wszystkie lata bólu czy za skrzywdzenie matki. Wystarczyłoby tylko wypuścić pocisk. W jego głowie wybrzmiały dawne słowa ojca ,,tak samo żałośnie słaby jak matka" i już wiedział jaką decyzję podjąć. Zamknął swe oczy, skupił się jak tylko mógł, wezbrał swą wolę i... przeniósł się w kierunku Równin Andurii.\nOtworzył swe oczy i zobaczył, że znajduje się w gęstym lesie. Choć nigdy nie poświęcił zbyt wiele czasu na naukę geografii, wiedział jedno, pomiędzy tymi dwoma równinami znajduje się tylko jeden las i jest to Las Driad. Dreszcze przebiegły po jego skórze, po raz pierwszy od dawna poczuł, że jest wolny, uśmiechnął się pierwszy raz od... nawet nie pamięta kiedy, może swego pierwszego zauroczenia? Wrócił jednak na ziemię, zdał sobie sprawę, że jego ojciec mógł wygrać ten pojedynek a on sam jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Przypomniał sobie o matce, pierwsze co to jego ojciec uda się właśnie do niej, gdy tylko zregeneruje się po pojedynku. Musiał ruszać. Teraz. Postanowił jednak nie używać teleportacji z dwóch względów, znał tylko część teoretyczną, natomiast pierwszy skok wykonał przed chwilą, o dziwo dość udany, ponieważ nie zmaterializował się, ani w drzewie, ani po środku oceanu. Po drugie, ojciec mógłby wyczuć jego magię i błyskawicznie go odnaleźć. Rozeznał się więc w kierunkach świata i ruszył forsownym marszem na wschód do swej matki.\nPo wielu godzinach intensywnego wysiłku był coraz bardziej wyczerpany, już od dziecka nie wykazywał się tężyzną fizyczną, lecz zawsze nadrabiał to rozumem. Choć teraz bardzo brakowało mu odpowiedniej kondycji. Już dawno zatrzymałby się na choć krótki odpoczynek, lecz nie mógł sobie na to pozwolić, parł do przodu, dzięki samozaparciu. Przedzierał się przez gęsty las przez następne kilka godzin, będąc już na skraju wyczerpania, dotarł do polany wewnątrz lasu. Dostrzegł na niej jednorożca, nie był pewny czy to wynik zmęczenia czy też naprawdę tam stał. Podszedł na wszelki wypadek powoli i ostrożnie co by nie wystraszyć istoty. Nie zamierzał jej krzywdzić, miał nadzieję, że zaakceptuje jego obecność. Zwierzę zauważyło go i zadreptało kopytami lekko zdenerwowane. Postanowił nie zbliżać się bardziej i położył się, by na chwilę odpocząć. Usłyszał, jak stworzenie zbliża się powoli w jego kierunku. Gdy otworzył oczy, stał już obok niego. Wstał powoli a następnie delikatnie i ostrożnie skierował rękę w jego stronę. Zwierzę nie zareagowało, więc delikatnie je pogłaskał po delikatnej, białej sierści. Wiedział, że musi się już zbierać, by dotrzeć tam przed ojcem, lecz nie miał siły, by iść dalej o własnych nogach. Poczuł ogromną bezsilność.\n-Potrzebuję twojej pomocy - rzekł w akcie desperacji.\n- To waga życia i śmierci, przysięgam - powiedział łamiącym się już głosem.\nWidząc brak reakcji stworzenia, wstał i ruszył przed siebie. Upadł po kilkunastu krokach, lecz nie mógł się poddać. Podniósł się ponownie, lecz tym razem u jego boku towarzyszyło mu zwierzę.\n-Naprawdę dziękuję - powiedział po czym delikatnie na niego wszedł.\n-Ruszajmy proszę - po tych słowach jednorożec ruszył przed siebie pędem.\nPo kilku godzinach przebudził się, spojrzał na okolicę, doszedł do wniosku, że musiał być na skraju lasu, ponieważ zaczął już poznawać okolicę. Zatrzymali się przy pobliskiej rzece, gdzie ich dwójka się napoiła. Dopiero wtedy poczuł jak spragniony był przez cały ten czas. Podziękował za pomoc zwierzęciu. Wiedział, iż jest już zmęczone, więc nie chciał jeszcze bardziej go wykorzystywać. Obiecał, że jeśli będzie mieć sposobność odwdzięczy się mu tak, jak tylko będzie mógł i ruszył bezzwłocznie w kierunku chaty matki.\nPodróż zajęła mu jakąś godzinę, a po tym czasie zobaczył utęskniony widok. Był to dom, jego prawdziwy dom. Podbiegł pod same drzwi i zapukał głośno i pośpiesznie. Usłyszał kroki po czym drzwi otworzyła mu kobieta, która wyglądała tak, jak ją zapamiętał.\n-Witaj mamo - powiedział tylko po czym wpadł w jej objęcia.\nNie mogła uwierzyć, że mu się udało. Przez te 17 lat żyła w tak ogromnym poczuciu winy, iż mogłaby zakończyć swój żywot, gdyby nie nadzieja, że może go jeszcze kiedyś zobaczy. Przez jej głowę przebijało się tysiące myśli, lecz głos jej syna otrząsnął ją z transu.\n-Musimy uciekać, w każdej chwili może tu dotrzeć Veronius!\nNa samą jego myśl zrobiło jej się niedobrze. Pośpiesznie zaczęła pakować najważniejsze rzeczy, by zaraz wyruszyć. Umieszczała przedmioty w torbie z zawrotną prędkością, choć i tak nie było to dla niej wystarczająco szybko. Zostały jej już dosłownie ostatnie pakunki do wzięcia, lecz wyczuła coś. A raczej kogoś. ,,Nie, to niemożliwe, to nie może się znów powtórzyć”.\nGdy tylko chłopak wyczuł równocześnie obcą jak i znajomą aurę, zatrząsnął się ze stresu. Wiedział, iż nie ma już odwrotu. Skierował się na podwórze, by zmierzyć się z ojcem, jednakże ubiegła go matka. Nie próbowała nawet nawiązać dialogu, zaatakowała cała swą mocą w Veroniusa. Postawiona przez niego tarcza trzymała się stabilnie, lecz gdy Lepo miał dołączyć się do ataku matki, zaatakował ich umysły. Syn otoczył siebie i Ditarę tarczą, jednocześnie walcząc z obecnością w umyśle. Wpierw atak głównie był wymierzony w matkę, a gdy ta nie dała rady i straciła przytomność, skupił się na swym synu. Teraz miał nastąpić prawdziwy pojedynek. Czuł, że jego ojciec naparł na niego całą swoją wolą. Lepo nigdy wcześniej nie był taki przytłoczony. Veronius przeglądał jego wspomnienia, ukazywał najgorsze momenty w jego całym życiu, jakie były i jakie miały nastąpić. Chłopak spojrzał na leżącą obok niego matkę. Skupił się na wszystkich szczęśliwych chwilach, jakich kiedykolwiek doznał, poczynając od dzieciństwa u boku Ditary, uczucia pomagania chorym w lecznicy, wspomnienia pierwszej miłości czy kończąc na ucieczce od ojca. Poczuł się silny jak nigdy, kreował w swoim umyśle coraz to nowe mury, odgraniczające go od cudzych ingerencji. Nie chciał już nigdy, by ktoś mógł wkraczać do jego świadomości. Mury narastały niezwykle szybko i były tak mocne, że Lepo poczuł, że jeszcze trochę i zacznie tracić kontakt z rzeczywistością. Poczuł ukłucie strachu w sercu i całą swą wolą zahamował ich rozwój. Uczucie lęku przeminęło, tak samo jak obecność ojca w nim samym. Veronius stał zszokowany, na jego twarzy malował się gniew. Nim Lepo pojął, co zamierza zrobić jego ojciec, wycelował on kulę energii w jego matkę. Uświadomił sobie, że w międzyczasie opuścił tarczę i krzyknął, gdy pocisk w nią trafił i odrzucił ją na ścianę budynku. Jej ogromna część skóry była poparzona, a nawet w niektórych miejscach częściowo zwęglona. Lepo wiedział, że nie ma dużo czasu, jego rodzicielka umierała na jego oczach. Ojciec był gotowy do dalszej walki, skupiał całą magię na tarczy ochronnej i oczekiwał odwetu syna. Chłopak nie mógł pozwolić jej odejść, była w końcu jedyną osobą, którą miał szansę pokochać przez całe swe życie. Sięgnął w głąb, wyczuł w sobie coś dziwnego, coś na podobieństwo mocy płynącej wewnątrz siebie tuż pod warstwą skóry i wyrzucił ją z siebie wściekły wprost na ojca. Energia natychmiastowo przebiła barierę Veroniusa i zmieniła go w drobny proch. Lepo poczuł olbrzymie wyczerpanie i zaskoczenie połączone z bólem. Uświadomił sobie, że zabił człowieka. Nie byle jakiego człowieka, własnego ojca. Nie zamierzał go zabijać, chciał go tylko ogłuszyć, ale nie spodziewał się po sobie takiej mocy. Łzy naszły do jego oczu. Nie mógł o tym teraz myśleć. Wiedział, że nie cofnie jego śmierci, lecz może przed nią kogoś uratować. Znalazł się tuż przy matce i obejrzał jej rany. Oddychała płytko, a jej ciało było na skraju funkcjonowania. Wytężył swój umysł i chciał uleczyć ją przy pomocy magii rozkazów. Jednakże nic się nie działo. Spróbował uformować za pomocą niej kulę energii, lecz ona także nie powstała. Uświadomił sobie, że bariera wokół jego umysłu zablokowała jego kontakt woli ze światem. Zbyt wiele czasu minęło od tego, jak ostatnio używał inkantacji. Nie mógł w tak ważnej kwestii ryzykować pomyłką. Skupił się ponownie na energii, która drzemała wewnątrz niego. Choć było jej zdecydowanie mniej niż wcześniej, wciąż tam była. Nie miał już innego wyboru, zaczął ją formować w uzdrawiający strumień. Widział jak obrażenia powoli znikają, lecz jej stan był zbyt ciężki. Musiał użyć jej o wiele więcej, choć już teraz odczuwał osłabienie. Zamknął oczy i wylewał z siebie potok mocy, jaki mu jeszcze pozostał, czuł, że życie w nim przygasa z każdą chwilą. Wiedział, że jego wewnętrzny ogień zaraz zgaśnie, jeżeli nie przestanie. Odciął strumień magii w ostatnim momencie i spojrzał na matkę, która wyglądała już o wiele lepiej i padł tuż przy niej.\nCzuł się ledwie żywy, gdy do uszu dobiegł go głos matki:\n-Skarbie, witaj w domu. Przepraszam cię, że musiałeś go zabić - powiedziała Ditara.\n-Bardzo cię kocham - wyszeptał chłopak i z powrotem stracił przytomność.\nPo dniu odpoczynku nadal czuł się, jakby był półżywy, mógł jednak już stać o własnych nogach. Zabójstwo ojca nie dawało mu spokoju i czuł, że ciężar ten nie zniknie zbyt szybko. Z ciała Veroniusa nie pozostało nic, poza tajemniczym pierścieniem, który nosił na swym palcu.\nPo kilku dniach od zdarzenia pod domem pojawiło się pewne nietypowe na tych terenach zwierzę. Był to jednorożec, ale nie byle jaki, ten sam, który postanowił mu pomóc. Wpierw dostarczył mu wody i pożywienia. Następnie poczuł się zobowiązany do opowiedzenia mu swojej historii. Miał nadzieję, że zwierzę go rozumie. Był pewny, że istota ta potrafi wyczuć, iż się zmienił. W końcu nosił krew na rękach. O dziwo nie odszedł. Patrzył tylko dużymi, smutnymi oczami, wyrażającymi coś na wzór współczucia.\nLepo przez następne 30 lat pomagał pacjentom wraz z matkom i pochłaniał zgromadzoną przez nią wiedzę na temat uzdrawiania. Z datków od ludzi rozwinęli własną lecznicę, dzięki której uratowali wiele żyć. Gdy Ditara przekazała mu wszystko, co wiedziała, zachęciła go, by wyruszył w świat i pomagał tym, którzy pomocy potrzebują. Jednakże wciąż nie mógł poradzić sobie z własnym poczuciem winy, bał się wyjść do zwykłych ludzi bez nadzoru matki, bowiem bał się, że kogoś skrzywdzi. Postanowił szkolić się dalej na uniwersytecie magicznym, by rozwijać swoje magiczne umiejętności i mieć kontakt z jak najmniejszą liczbą ludzi. W wolnych chwilach spędzał czas ze towarzyszem Venerem, który nie opuścił go wbrew wszelkim przewidywaniom. Przez te 20 lat nauki stopniowo coraz bardziej otwierał się na innych, aż w końcu przełamał swój strach i postanowił wyruszyć w swoją pierwszą samodzielną podróż. Ciekawiła go również kwestia tajemniczego pierścienia, pragnął zgłębić jego tajemnice, choć dotąd jeszcze nie odważył się go założyć. Mimo że miał na karku już 77 wiosen, tak naprawdę nigdy nie poznał prawdziwego świata. Jednakże postanowił to zmienić.\nJednorożce, choć przypominają konie zupełnie się od nich różnią. Tak samo jest w tym przypadku. Vener jest dość potężnie zbudowany jak na przedstawiciela swojego gatunku. Śnieżnobiałe umaszczenie w połączeniu z jego srebrnym rogiem, bujną białą grzywą, długimi kończynami oraz długim smukłym ogonem powoduje zachwyt nad majestatem zwierzęcia. Lepo miał okazję poznać swego towarzysza na polanie w Lesie Driad, przez które przemierzał, by dotrzeć do swej matki. Poprosił go o pomoc w dotarciu do Ditary, gdyż liczyła się każda chwila. Vener na początku nie był skory do pomocy, lecz wyczuwając czystą potrzebę ochrony matki, zgodził się. I tak wciąż towarzyszy Lepo, gdyż ich cele się pokrywają, oboje pragną nieść pomoc potrzebującym. Choć często lubi się oddalać i chodzić własnymi ścieżkami, znikając przy tym na parę dni, zawsze jednak powraca, niczym stary przyjaciel.\nWspółwłaściciel średniej wielkości, dobrze wyposażonego domu na północ od Valladonu oraz niedawno dobudowanej lecznicy.\nNajnowsze posty napisane przez: Lepo\nRe: Niech to szlak trafi\nSłowa Calathala brzmiały rozsądnie, próba ominięcia zwierząt oddaliłaby ryzyko zbędnej przemocy, której i tak było już stanowczo za dużo na tym świecie. Jemu samemu też nie było śpieszno do rozlewu krwi, mając …\nKiwnął głową na znak zrozumienia i kontynuował marsz. Wypowiedź towarzysza zaspokoiła ciekawość chłopaka. Lodowe elfy niezbyt często zapuszczały się aż do Środkowej Alaranii, zatem miło było wreszcie posłuchać …\nWiedza Przodków to hasło frapujące niemal każdego czarodzieja. Tylko niewielka garstka byłaby skłonna zaryzykować własne życie, większość spoczywała na laurach. Lepo uważał, że stawka jest warta zachodu - wiedz…


by adminsmiecnowe 19/10/2017 | 2:08 0 Posted in kulinaria\nDla znacznej większości ludzi na całym świecie, Włochy są bliskoznacznikiem makaronu, pizzy i wina! Włochy słyną także z artystów, takich jak Michelangelo lub Leonardo da Vinci, ale równie poprawnie kultowe są z pysznej kuchni. Tak wobec tego, będąc we Włoszech, wolno z rozkoszą zanurzyć się w pysznych potrawach, by w następnej kolejności ogłosić, że nigdzie indziej na globie nie ma tak stosownego pożywienia – jak właśnie we Włoszech.\nKuchnia włoska ma dziś szczególną tożsamość. Niemniej jednak ta kuchnia faktycznie ewoluowała z paru innych kuchni, w tym starożytnej kuchni rzymskiej, greckiej oraz etruskiej. Przez lata kuchnia ta stawiała na rozmaite składniki i style gotowania oraz ewoluowała w coś absolutnie innego. Na przykład niektóre z najbardziej legendarnych składników, takich jak pomidory, papryka, kukurydza i ziemniaki używane w potrawach włoskich zostały wprowadzone dopiero w XVIII wieku.\n• Dwie doktryny, które tworzą podstawę kuchni włoskiej, to jego prostota oraz pasja oraz na tym głównie opiera się miłość do włoskich potraw.\n• Oprócz obfitej różnorodności makaronów, dwie nadrzędne składniki kuchni włoskiej to wino oraz sery.\nWłochy są kultowe ze swojej silnej kultury rodzinnej. Zwykle posiłki są długie, bo uważane są za znaczący czas spędzany z bliskimi. Posiłki rozpoczynają się od apertitivo czy też przystawek. Następnym posiłkiem są potrawy z antipasto jedzone przed głównymi posiłkami. Potem następuje „primo”, czyli włoski odpowiednik pierwszego dania głównego. Składa się z makaronu, risotto, zupy oraz gnocchi. Po pierwszym daniu jest drugi nazwany „Secondo” oraz składa się z mięsa i ryb. Następną pysznością jest Contorno np. gotowane warzywa i sałatki. Contorno może być podawane wraz z daniem głównym.\nAby w pełni zrozumieć sedno schematycznej kuchni polskiej trzeba pochylić się nad jej historią.


Ośmiolatka organizuje kiermasz, by pomóc chorej mamie | parenting.pl\nOśmiolatka organizuje kiermasz, by pomóc chorej mamieStartUczeńWychowanie i psychologia uczniaOśmiolatka organizuje kiermasz, by pomóc chorej mamie Ma dopiero 8 lat, a już poruszyła serca internautów. Rezolutna Asia z poznańskiego Piątkowa postanowiła zorganizować kiermasz i zebrać pieniądze na leczenie chorej mamy. Inicjatywa spotkała się z zainteresowaniem, które przerosło najśmielsze oczekiwania dziewczynki.\n- To nie miało tak wyglądać. Wyobrażaliśmy to sobie inaczej. A wyszło takie zamieszanie. I z tego też można się cieszyć – mówi Asia.\nMama Asi choruje od 8 lat, czyli całe życie dziewczynki. Chorób jest tyle, że trudno zapamiętać. Kobieta cierpi na padaczkę lekooporną, ma astmę, zakrzepicę, radikulopatię, dyskopatię szyjną, piersiową i lędźwiową. Leczy się także na nadczynność tarczycy i uszkodzone przewodnictwo nerwowe. Jest po wylewie krwi do mózgu, który spowodował niedowład lewej ręki.\nCałe wakacje kobieta spędziła w szpitalu. Niedawno przeszła operację kręgosłupa. - Dlatego będzie jej potrzebna specjalna poduszka, żeby mogła wygodnie spać – podkreśla dziewczynka. Rodzina nie ma pieniędzy, żeby taką poduszkę kupić.\nDla mamy – wszystko\nAby pomóc mamie w leczeniu, Asia postanowiła zorganizować kiermasz. Przygotowała swoje za małe ubrania, buty, zabawki, którymi się już nie bawi. Są dla niej niewiele warte – dużo bardziej ceni zdrowie i życie mamy.\ntvn24.pl Trwały właśnie ostatnie dni wakacji, kiedy ośmiolatka do drzwi wejściowych do bloków na osiedlu Batorego w Poznaniu przykleiła własnoręcznie napisane ogłoszenia.\n"Zapraszam na kiermasz. Zbieram na leczenie i rehabilitację mojej mamusi. Zachęcam do zakupów i pomocy. Przygotowałam loterię – losy po 1 zł, 2 zł, 5 zł. Będą zabawki, nie tylko dla dziewczynek, artykuły szkolne, ubrania oraz buty używane i nowe" – czytamy na wyrwanej z zeszytu kartce.\nW środę rano ogłoszenie Asi zobaczyły setki mieszkańców osiedla. Ktoś zrobił zdjęcie i wrzucił do sieci. Udostępniło je ponad 200 osób. Mały kiermasz przerodził się w prawdziwą zbiórkę.\nPrzejażdżka motocyklem, smaczne muffinki\nSprawa potoczyła się w kierunku, o którym ośmolatka nawet nie marzyła. Chęć pomocy, z godziny na godzinę, zaczęło zgłaszać coraz więcej osób.\nKtoś zaproponował, że upiecze muffinki, kolejny zorganizuje przejażdżkę motocyklem, ktoś inny przysłał ubrania, które mogą posłużyć jako fanty w loterii. Jeszcze inna osoba przekazała własnoręcznie robioną piniatę w kształcie bohaterów z bajki Angry Birds. Ale to nie wszystko.\nfacebook.pl W pomoc dziewczynce i jej mamie włączyła się także lokalna pizzeria. Specjalnie na tę okazję upiecze kilka rodzajów pizzy. Pieniądze, jakie zostaną zebrane za sprzedaż każdego kawałka dania zostaną przeznaczone dla mamy Asi.\nZ kolei właściciel sklepu z poduszkami zdecydował się przekazać pięć sztuk specjalistycznych poduszek. Pieniądze za ich sprzedaż również trafią na leczenie schrowanej kobiety.\nChoć mama Asi jest bardzo schorowaną kobietą, Zakład Ubezpieczeń Społecznych niedawno odebrał jej rentę. Słysząc to, sprawą postanowili się zająć także poznańscy posłowie.\nDo pomocy przyłączył się także tamtejszy ratusz. Jak mówi Jędrzej Solarski, wiceprezydent Poznania, pracownicy urzędu zostali poproszeni o sprawdzenie możliwości pomocy chorej kobiecie. Chodzi o to, by dowiedzieć się, jakiego rodzaju leczenia potrzebuje.\nKiermasz na rzecz chorej poznanianki odbędzie się w sobotę o godzinie 11.00 przy bloku nr 82 na Osiedlu Batorego.\ntvn24.pl Co na to wszystko Asia? Cieszy się. Jej mama po dwumiesięcznym pobycie w szpitalu, właśnie wróciła do domu. - Jest kochana. Kocham ją jak stąd do kosmosu. Bo kosmos nigdy się nie kończy – mówi przez łzy szczęścia ośmiolatka.


Pilkington Automotive Poland zatrudnił blisko 60 osób z regionu tarnobrzeskiego. : Radio Leliwa\nPilkington Automotive Poland zatrudnił blisko 60 osób z regionu tarnobrzeskiego.\nData publikacji: 10 maja 2012 Kategoria: Archiwum, Wiadomości Zamieścił: Ewa Wójcik - Lis\nPonad 80 bezrobotnych osób z regionu tarnobrzeskiego odbyło staż w zakładach produkcji szyb samochodowych Pilkington Automotive Poland. Po jego zakończeniu 70% uczestników programu znalazło zatrudnienie w fabryce. Projekt przeprowadzony został we współpracy z Powiatowym Urzędem Pracy w Tarnobrzegu.\nPilkington Automotive Poland, należący do japońskiego koncernu NSG Group producent szyb dla czołowych marek samochodowych, zakończył w kwietniu program stażowy skierowany do bezrobotnych osób z regionu tarnobrzeskiego. W ramach przeprowadzonego projektu 80 osób z wykształceniem technicznym i mechanicznym, w tym operatorzy maszyn i urządzeń, odbyło czteromiesięczny staż w fabrykach w Sandomierzu i Machowie. Po jego zakończeniu Pilkington Automotive Poland zatrudnił blisko 60 osób.\nW kwietniu Pilkington Automotive Poland rozpoczął współpracę także z Powiatowym Urzędem Pracy w Sandomierzu. W ramach podjętych działań, kolejnych 35 osób rozpoczęło czteromiesięczne staże w sandomierskim zakładzie. Następna rekrutacja planowana jest na lipiec br.


Magiczne Sploty : Podkładka baranek\nŚwięta Wielkanocne coraz bliżej. Rozpoczął się sezon na kiermasze, wystawy i różne imprezy związane z tym wyjątkowym czasem. Oczywiście nie może także zabraknąć w domu drobiazgów związanych z tymi dniami.. Wczoraj wykonałyśmy podkładki pod kubek, które przedstawiają baranki. Motyw taki podsunęła nam zaprzyjaźniona blogerka Paula - specjalistka kulinarna z Just My Delicious. Podkładka wykonana jest z bawełny szydełkiem nr 4. Herbatka i samodzielnie wykonane rogaliki krucho-drożdżowe z dżemem truskawkowym wspaniale umiliły nam czas.\nA już w najbliższą sobotę będę miała przyjemność wystawiać moje prace na Kiermaszu Wielkanocnym w Klubie Kuźnia na ulicy Złotego Wieku 14. Na moim stoisku będziecie mogli znaleźć prezent na Zajączka dla najmłodszych (maskotki, breloczki). Również dorośli znajdą coś dla siebie np. serwetki do koszyczka czy też same koszyczki w różnych kształtach oraz wiele innych ręcznie wykonanych moich dzieł. Zapraszam wszystkich serdecznie!\nRoza G 7 marca 2016 09:05\nZabawna podkładka-baranek:) pozdrawiam.\nShonali 7 marca 2016 09:29\nSuper podkładka <3\nJadwiga Król 7 marca 2016 12:28\nSuperowa jest ta serwetka!!Pozdrawiam\nKasia J. 7 marca 2016 12:35\nŚliczne podkładki :-) Fantastyczny pomysł.\nŻyczę Wam powodzenia na kiermaszu.\nvisana 7 marca 2016 14:38\nWitaj,dawno mnie nie było na blogach,ale widzę tu u Ciebie same wspaniałe prace,bardzo ciekawe,piszę pod jednym postem bo nie ogarnęłabym żeby wszędzie sie wpisać.Dlatego dzis tak ogólnie,pozdrawiam\nMagiczne Sploty 7 marca 2016 15:03\nMiło znów Cię gościć.\nBeva 7 marca 2016 17:25\nBardzo mi się podoba ta podkładka. Myślę, że taki baranek, no może troszkę mniejszy, równie pięknie prezentowałby się na kartce wielkanocnej.\nUrwis 8 marca 2016 10:02\nPrześliczna podkładka :) super baranek :)Pozdrawiam serdecznie\nDonia 8 marca 2016 11:41\nWspaniała podkładka!!!Serdecznie pozdrawiam:))\nAguska31 8 marca 2016 23:26\nPiekna podkladka :))) Trzymam kciuki za kiermasz ,aby udal Ci sie :) Pozdrawiam :))\nblogerzaby 9 marca 2016 20:03\nEkstra podkładka, śliczniutka :)


winettou 21 Lis 2012 10:38 2304 8\n#1 21 Lis 2012 10:38\nWitam, problem polega na tym, że muszę stworzyć pewne ułatwienie w pracy. Mianowicie mam tabele z monitoringami którą uzupełniam ciągle o kolejne wpisy które później muszę przepisywać do worda i wysyłać w formie listów do odpowiednich działów. Zrobiłem sobie listy w taki sposób , że ręcznie kopiuje wybrany wiersz do sąsiedniego arkusza na jego początek a on wypełnia mi listy we wszystkich kolejnych arkuszach. Wchodzę do odpowiedniego arkusza i go drukuję. Chciałbym to sobie jakoś zautomatyzować np wpisywać tylko w jakąś komórkę nr wiersza a z niego dane same przeskakują w odpowiednie miejsca w danej zakładce i mogę tylko tam przejść i wcisnąć drukuj...\nBawię się z tym na różne sposoby już od paru ładnych dni...\n#2 21 Lis 2012 11:42\nPomocny post #2 21 Lis 2012 11:42\nIndeks() z Podaj.pozycję(),\nAdr.pośr() z adres()\nDla upiększenia możesz listę do wyboru twojego wiersza "zamknąć" w okienku z listą rozwijalną\nNp. w arkuszu który drukujesz będzie lista rozwijalna ty z niej wybierzesz dane (dany wiersz) a wszystko się "samo" uzupełni w innych arkuszach i w arkuszu wydruku.\nWciśniesz drukuj i tyle.\nMożesz bardzo wiele.\n#3 26 Lis 2012 15:42\nDzięki za pomoc! działa super a jeszcze jedno pytanie czy da się zrobić w jakiejś komórce np przycisk drukuj, że robię wszystkie operacje na jednym arkuszu wiem, że w innym wszystko uzupełniło się poprawnie więc po prostu w bieżącym arkuszu klikam przycisk stworzony z jakiejś komórki i drukuje mi się wybrany arkusz?\n#4 26 Lis 2012 20:58\nWykorzystanie przycisku to już makro. Nie ma problemu, ale by pomóc trzeba wtedy już znać "topografię" twojego skoroszytu (przynajmniej nazwy arkuszy które powinny się drukować).\nAle może zrób inaczej/odwrotnie Zamiast zmieniać/wybierać dane w jednym arkuszu i "przechodzić" do arkusza który ma być wydrukowany, zrób odwołania do arkusza liczącego z arkusza który drukujesz np poprzez okienko wyboru (które nie będzie drukowane).\nW ten sposób ominiesz potrzebę korzystania z makr.\nDoradzam na ślepo - trafniej bym radził jakbyś dołączył jakiś przykład twojego pliku.\n#5 26 Lis 2012 22:23\nWidzi mi się to tak bez różnicy czy makro czy nie. W tej chwili mam tak, że mam 1 arkusz z danymi które dodaje na bieżąco i z nich biorę liczbę porządkową którą wpisuje w arkuszu o nazwie wydruk po wpisaniu np lp. 400 z arkuszu Wydruk pojawiają mi się odpowiednie dane z arkusza pierwszego o nazwie Dane oraz w arkuszu 3cim o nazwie List. Najchętniej bym arkusz Wydruk i List zrobił jako niewidoczne i tylko operował na 1 arkuszu gdzie bym zablokował w jakiś sposób pole po prawej stronie ekranu na środku i tam wrzucił pola do wpisywania Lp. oraz przycisk drukuj. Masz jakiś pomysł jak to wykonać?\n#6 27 Lis 2012 08:40\nPomocny post #6 27 Lis 2012 08:40\nJeżeli tak to proponuje nagrać makro i podpiąć je pod przycisk (będzie najprościej).\nWłącz na wstążce zakładkę deweloper\nPlik-opcje-Dostosowanie wstążki-i w oknie po prawej stronie zaznaczyć Deweloper i OK\nNa wstążce pojawi się karta deweloper.Otwórz ją.\nPrzejdź na twój pierwszy arkusz.\nWciśnij "Zarejestruj makro"\nTeraz postępuj tak jak zawsze robisz z wydrukiem, czyli przejdź na arkusz do wydruku i wciśnij drukuj.\nPrzejdź z powrotem do pierwszego arkusza.\nZatrzymaj rejestrowanie makr.\nNa wstążce deweloper wybierz "wstaw" i wybierz pierwszy przycisk.\nPrzejdź na arkusz i narysuj przycisk (kliknij w arkusz).\nPojawi się okienko przypisywania makr i makro1 które przed chwila nagrałeś.\nPrzyporządkuj je do przycisku i OK\nTeraz każde naciśnięcie przycisku będzie powtarzać to co robiłeś podczas nagrania.\nI ważna rzecz: po czymś takim zapisz plik jako plik z makrem (nie jako .xlsx tylko .xlsm) bo inaczej nie zachowa ci kodu makra.\n#7 27 Lis 2012 20:35\nPowoli zbliżamy się do końca tematu jeszcze parę kosmetycznych pytań. Czy mogę coś zrobić żeby to makro działało mi w excelu 2003? może tam je muszę nagrać? Ost pytanie, czy można w jakiś sposób zablokować lewą stronę arkusza żebym mógł normalnie dodawać dane w arkuszu a to okenko od lp i przycisk drukuj był ciągle w wygodnym miejscu.\n#8 27 Lis 2012 20:47\nPomocny post #8 27 Lis 2012 20:47\nMakro nagrane/napisane w 2003 będzie kompatybilne w 2007 i wyżej.\nOdwrotnie niekoniecznie (może być kłopot bo by wydrukować zapewne będziesz wchodził na kartę plik [w 2010 też się to nagrywa] a tego nie ma w 2003 i w 2003 będzie błąd), więc jeżeli ma to być używane i na 2003 lepiej nagrać to w 2003.\nCo do zablokowania lewej strony:\njest coś takiego jak "zablokuj okienko".\nW 2003 stań na danej komórce menu Okno i wciśnij "zablokuj okienka".\nw 2007 karta Widok i zablokuj okienka.\nNadmienie że wszystko zależy od tego jaką wcześniej zaznaczysz komórkę. Popróbuj i zauważysz jak to działa.\n#9 28 Lis 2012 10:42\nOki dzięki wielkie, zamykam temat.\nPodobne tematy Excel 2010 - skrypt/funkcja do drukowania określonego wiersza.\nWitam Mam problem z bazą danych w excel a dokładnie chodzi o autofiltr. Być może i wielce prawdopodobnie, że wczoraj coś nacisnąłem i autofiltr nie... (3)\nExcel 2010 - funkcja zliczaj jeżeli...\nTu jest poprawione,jeżeli indeks jest tylko w 2015 to wartość 0. Jeżeli wartość indeksu z 2014 jest <= 2015 to 0.,A co jeżeli indeks z kolumny A n... (6)\nOk a jakich funkcji używałeś, i jak zmienić ustawienia żeby w kolumnie I w każdej komórce można było wybierać z listy rozwijanej ?,Cześć wszystkim! Ch... (16)\nZapisałem jako i wybrałem nowy Excel jednak kopiowanie z takiego zeszytu nadal powoduje błędy. Jak to co chcę osiągnąć ? to chyba dość jasne, chcę... (3)


Relikwie szamana i pustelnika - Małgorzata Kitowska-Łysiak - Portal OPOKA\nŚmierć jest zawsze okazją do wspomnień i podsumowań; tym bardziej śmierć artysty — jak Jerzy Nowosielski — wiekowego, który od dawna nie malował. Jego ogromny dorobek wydawał się zamknięty.\nO Jerzym Nowosielskim napisano już tak wiele, że trudno cokolwiek dodać. Z czasem jednak prawdopodobnie pojawią się nowe spojrzenia na jego twórczość. Być może też pojawi się nowy pomysł na wprowadzenie go do historii polskiej sztuki powojennej, bo metrykalnie jest jej współtwórcą, ale jeśli chodzi o istotę, to niemal całe jego oeuvre pod wieloma względami sytuuje się na marginesie najistotniejszych przemian, jakie zachodziły wówczas w sztuce. Oczywiście, jest to konsekwencja decyzji malarza, niemniej samo akcentowanie jego związków z prawosławiem jako źródłem artystycznego obrazowania nie wydaje się jedyną możliwą odpowiedzią na pytanie o język jego sztuki. Nie rozwiązuje też sprawy podkreślane jego personalnych więzi z kręgiem Kantora i faktu, że w latach 40., podobnie jak wielu artystów z tego środowiska, z dużym wdziękiem odrobił lekcję abstrakcji geometrycznej. Może trzeba byłoby uchwycić się innej nitki — na przykład łączącej jego malarstwo z pracami Bernarda Buffeta? A może poszukiwać pokrewieństw z ekspresją malarstwa innego Łemka — Nikifora?\nJerzy Nowosielski zmarł 21 lutego 2011 r., a złodzieje wynosili łupy już następnego dnia, od wczesnego popołudnia. Dzięki działaniom krakowskiej policji i Galerii Starmach, część zagrabionych dzieł szybko odzyskano, część zaś, niestety, nadal jest poszukiwana. Być może kontekst zdarzenia sprawia, że na skradzione obrazy Nowosielskiego patrzymy inaczej niż na pozostałe — wydają się one bardziej intymne.\nHistoryk sztuki ma naturalną skłonność do kojarzenia dzieł ze sobą i poszukiwania kontekstów. Oczywiście, w tym przypadku również chcemy porównywać, widzieć skradzione obrazy na tle innych, znanych dzieł artysty. Spoglądamy na nie niejako z lotu ptaka, ze szczytu wiedzy o tym, jak dzieło twórcy prezentuje się w szeroko dostępnym oglądzie i opisie. Decyduje o tym właśnie nie co innego jak fakt, że przynajmniej część dorobku Nowosielskiego jest względnie dobrze znana. Jednak ten stan rzeczy dotyczy, niestety — na co słusznie zwróciła mi uwagę Krystyna Czerni — jedynie dzieł znajdujących się w obiegu galeryjnym, podczas gdy obrazy przeznaczone do liturgii, znajdujące się w różnych świątyniach — są rozproszone, a nierzadko zniszczone.\nTę bardziej znaną część twórczości artysty objęły wystawy retrospektywne: poznańska w Muzeum Narodowym (1993 r.) i warszawska w Zachęcie (2003 r.); obie z obszernymi katalogami, przy czym warszawski zawierał ogromny materiał ikonograficzny, stanowiąc tym samym coś na kształt klucza do „oznaczania” dzieł artysty. Ponadto ekspozycja warszawska pozwoliła uchwycić dzieło niemal domknięte. Gdyby było inaczej, gdybyśmy — jak w przypadku dzieł sakralnych — nie dysponowali oglądem całości, tylko pojedynczymi pracami, fragmentami, z których tę całość dopiero mamy złożyć, perspektywa byłaby inna: układalibyśmy kawałki w rodzaj patchworku, który musiałby wystarczyć za całość.\nGdyby nie publiczne ujawnienie obrazów „domowych”, paradoksalnie, nie mielibyśmy prawdopodobnie świadomości, że — w odbiorze jawiące się jako kompletne, bo spełnione — dzieło Nowosielskiego w ogóle ma jakieś luki do wypełnienia. A teraz mamy trochę kłopot; kłopot, który zresztą skłania między innymi do postawienia pytania o całość, o możliwość uchwycenia dorobku artysty.\nSkradziono różne prace: wizerunek Chrystusa, opisywany jako ikona Pantokratora, ikony z wyobrażeniami Matki Boskiej z Dzieciątkiem oraz św. Paraskewy, a prócz nich akt kobiecy, pejzaże z cerkiewkami, kolejki. Wśród tych ostatnich jest jeden obraz szczególnie intrygujący — z ostro, radykalnie skadrowanymi postaciami stojących nagich kobiet, których ciała niejako odcinają obie pionowe krawędzie płótna. Wśród odzyskanych ikon, które współtworzyły wspomniany domowy ołtarz artysty, były dwa niewielkie wizerunki Matki Boskiej z Dzieciątkiem, jedna z wizerunkiem Chrystusa, wszystkie w głębokich drewnianych ramach tworzących rodzaj zaszklonych ochronnych gablot (ikona z Chrystusem-Pantokratorem w metalowej koszulce). Obok nich znalazła się wspomniana maleńka ikona podróżna z Matką Boską (z przełomu XIX i XX wieku) w zamykanej drewnianej skrzyneczce ze szklanym wieczkiem. Poza ikonami w koszulkach obrazy są autorstwa Jerzego Nowosielskiego. Nie odnaleziono natomiast między innymi obrazu Miłosierdzia Bożego (mylnie identyfikowanego z Pantokratorem).\nNajbardziej przykrym aspektem wydarzenia jest to, że naruszenie świętości, jaką jest dom, zostało niejako podwojone przez fakt kradzieży domowych ikon. Chociaż prywatne sanktuaria są znane również w innych religiach — także niechrześcijańskich, na przykład w buddyzmie — w prawosławiu rola „świętego kąta” jest szczególnie podkreślana. Irina Jazykowa, teolog ikony, pisze poetycko, że poza świątynią „[ikona] istnieje jak zasuszony kwiatek w zielniku lub motyl na szpilce w pudełku kolekcjonera. Sztucznie wyrwana ze swego środowiska ikona staje się niema”. Celem ikony jest przybliżenie człowieka do Boga. Już umieszczenie w muzeum przekreśla jej sens. A kradzież? Ikony domowe łączą osobiście człowieka z Bogiem, nie ma więc znaczenia, które ze skradzionych obrazów namalował Nowosielski. Jako przeznaczone do prywatnej modlitwy wszystkie bowiem nadają religii, jeśli tak można powiedzieć, ludzki wymiar. Ikona podróżna jest ołtarzykiem podręcznym, służy w każdej sytuacji, w każdych warunkach; jej kradzież odbiera człowiekowi tożsamość, jest bolesna jak fizyczna amputacja części ciała.\nWśród pozostałych dzieł jest jeden wizerunek Marii utrzymany w typie Hodegetrii — z widocznym charakterystycznym gestem Matki wskazującej na Syna; drugi, cieplejszy w wyrazie, ma słodycz Eleusy (1969 r.), chociaż nie jest typowym przedstawieniem tego typu — Madonna przytula do policzka wzniesioną dłoń Jezusa, a nie jego policzek, niemniej scena ukazuje bliską, pełną ludzkiej czułości relację matki i dziecka. Wymiar religijny ma jeden jeszcze obraz — uznany publicznie za wizerunek Pantokratora (1983 r.), w istocie będący autorską wersją wizji Faustyny Kowalskiej. Chociaż artysta nie przedstawił, jak to jest w zwyczaju, całej figury Jezusa — twierdził przekornie: „na więcej zabrakło mi natchnienia”*— to namalował Miłosierdzie Boże. Widoczny na chłodnym turkusowym tle Chrystus wznosi ku górze prawą dłoń, ale lewa, przyciśnięta do piersi, wskazuje serce, spod którego tryskają promienie światła. Sposób modelowania postaci jest jednak charakterystyczny dla tego, do którego Nowosielski nas przyzwyczaił — nie stanowi ukłonu w stronę konwencji malarstwa zachodnioeuropejskiego. Malarz zrezygnował jednak z precyzyjnego konturu i radykalnej płaszczyznowości ujęcia postaci, a także z dominującej w wielu przedstawieniach, zarówno ortodoksyjnych, jak i jego własnych, kolorystyki, zwłaszcza świetlistego oranżu. W efekcie powstało nietypowe, synkretyczne połączenie elementów ikonograficznych i artystycznych z obszaru dwóch wyznań. Jest to jedno z dwóch analogicznych ujęć, różniących się jedynie kolorystyką — wersję białą otrzymał Jan Paweł II*.\nŁupem złodziei padła też ikona hagiograficzna, ukazująca świętą Paraskewę (1956 r.), od dawna wisząca nad łóżkiem nieżyjącej od wielu lat żony artysty, Zofii Gutkowskiej-Nowosielskiej. Paraskewa to święta szczególnie w prawosławiu zadomowiona, Nowosielski namalował ją zgodnie z tradycją: hieratyczną postać mniszki-męczennicy-uzdrowicielki usytuował frontalnie na osi obrazu, a po obu stronach pionowo, jedna nad drugą, umieścił osiem kwater z różnymi scenami. Żonie malarza towarzyszyło także wyobrażenie Zejścia do Otchłani (1995 r.). To niezwykła ikona kresu — Chrystus zstępuje do piekła po to, aby skruszyć jego wrota i uwolnić uwięzionych; to zarazem koniec jego męczeńskiego poniżenia i początek chwały, zwycięstwo nad piekłem, szatanem, zapowiedź Zmartwychwstania w ciele. Malarz zastosował się tutaj do wymogów kanonu: ukazał dominującą w centrum postać Chrystusa, którego postawę władcy życia eksponują intensywne kontrasty barwne — podbitego czerwienią oranżu i czerni.\nZ obrazami religijnymi kojarzą się pejzaże z motywami cerkiewnymi: jeden (z 1991 r.) przedstawia świątynię zanurzoną głęboko wśród roślinności, skąpaną w błękitnej poświacie; drugi (z 1994 r.) — rozsadzający kadr blejtramu widok bramy w Ławrze Pieczerskiej. Oba to repliki — w dorobku artysty łatwo znaleźć ich liczne odpowiedniki. Ciekawsze są dwa pozostałe krajobrazy: jeden bardzo skromny górski, soczyście zielony (1979 r.), bez jakichkolwiek dodatkowych elementów; widać na nim jedynie pnące się zygzakowato do góry wąskie ścieżki. Drugi — wyjątkowo interesujący, zatytułowany Murzasichle VIII, namalowany w 1988 roku, stanowiący parafrazę* kompozycji powstałej ponad czterdzieści lat wcześniej (1946 r.). Notabene Nowosielski praktykował niekiedy replikowanie swoich dzieł na prośbę żony — czasami trudno jej było rozstać się z ulubionym obrazem, który znajdował nabywcę*. Murzasichle VIII to artystyczna niespodzianka: oglądamy bezludny zaułek wioski, ciasny, jakby wbrew sławie miejscowości, z której rozpościera się — a przynajmniej tuż po wojnie jeszcze się rozpościerał — piękny widok na Tatry. Murzasichle zasypia albo już śpi, pogrążone w błękitnoszarej wieczornej poświacie, gdzieniegdzie zaakcentowanej białym blikiem.\nRównolegle Nowosielski malował obrazy zupełnie inne: hieratyczne portrety kobiece i męskie, z miękko, impresjonistycznie rozbitą plamą (w 1945 roku zapisał się do pracowni Eibischa w krakowskiej ASP); rozpoczął też serię „sado-masochistyczną”, którą podsumowała Beatrix Cenci (1950); wreszcie komponował ostro, nowocześnie rysowane abstrakcje geometryczne, jak Bitwa o Addis Abebę (1947 r.). Na tym tle widok Murzasichla jest bardziej kameralny, wydaje się swojski, mniej zobowiązujący artystycznie, może nawet nieco nieporadny, ale w owej naiwności zawiera się czuły sentyment dla koślawych zabudowań wiejskiego centrum. Na dwóch innych pejzażach uwagę przykuwają zawieszone nad ziemią górskie kolejki. W obu odsłonach uczłowieczone — zjeżdżają z góry i przenikliwie świdrują widza oczami świateł. Jedną oglądamy wiszącą nad przełęczą, drugą (z 1987 r.) — od strony wnętrza pokoju, przez okno, które flankują półpostacie smukłych nagich kobiet. To nadaje całości erotyczny charakter — kobiety mają wyraźnie podkreślone sutki, a samą kolejkę można traktować jako metaforę libido. Ten domowy obraz z seksualną aurą zaskakuje podwójnie — sam w sobie i poprzez kontekst, poprzez sąsiedztwo innych obrazów domowych, wśród których eksponowane miejsce zajmują obrazy święte.\nTo, oczywiście, nie wszystkie dzieła, jakie towarzyszyły Jerzemu Nowosielskiemu do końca życia. Nawet jednak ten przypadkowy wybór odzwierciedla istotę jego sztuki — wolność artysty, mieszaninę motywów i poetyk, łączenie ortodoksji z tym, co najbardziej w człowieku nieujarzmione, jak seks. To obraz żywy, intensywny, jedyny w swoim rodzaju. Obraz intymności, w której jest miejsce na to, co Boskie, i na to, co ludzkie. Zarazem jednak obrazy domowe, które kiedyś z pewnością znajdą miejsce w katalogu oeuvre artysty, ze względu na kontekst kradzieży w obliczu śmierci Jerzego Nowosielskiego, „intrygującego ikonopisa, szamana erotyzującego i pustelnika-miłośnika krajobrazów z ukrytym szyfrem” (jak napisała o nim Elżbieta Wolicka), spełniają inną rolę — swoistych relikwii.\n Gwiazdki w tekście oznaczają informacje, jakie otrzymałam od wybitnej znawczyni twórczości artysty, Krystyny Czerni. Jestem jej ogromnie wdzięczna za wszelką pomoc. Tym bardziej że tekst powstawał tuż przed ukazaniem się w wydawnictwie Znak jej książki Nietoperz w świątyni. Biografia Jerzego Nowosielskiego. Dziękuję również Pani Dobromile Błaszczyk z Galerii Starmach.\nMałgorzata Kitowska-Łysiak — historyk, krytyk sztuki, dr hab., profesor Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, kierownik Katedry Historii Sztuki Współczesnej KUL. Autorka książek: Paralele i kontrasty. Myśl o sztuce na łamach „Krytyki” Wilhelma Feldmana, Ślady. Szkice o sztuce polskiej po 1945 roku, Rzeczywistość obrazu, Schulzowskie marginalia. Mieszka w Lublinie.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: malarstwo transcendencja prawosławie obrazy malarz artysta erotyka Jerzy Nowosielski akty dzieła sakralne