20 października 2007, 13:51:19\nprawo kiełkowania myśli\nwszystkim, którzy nie chcą\nsą miejsca które mieszczę w kieszeni\nktóre przepływają jak ogniste płyny\nktóre tężeją ze strachu że ktoś zobaczy\nwiduję w ludzkich obliczach\nprzejawy uniwersalnego obłędu\nzmarszczki mocno zużytej dobroci\nkiedy splatam wymyślone mudry\nżyciowa misja nabiera sensu\nosiągam stan przedzawałowy\nmoje rozumienie wszystkiego\nnie jest zbyt oczywiste choć\nwiem o tylu rzeczach że się martwię\nczasem wydaje mi się jeszcze\nże jestem sam w kosmosie\nkiedy zasypiam słyszę głosy\nnionpa - świetny; jest odczuwalny, introwertyczny... hermetyczny;\ndwie ostatnie szczególnie;\nlubię, jak kiełkują myśli, czasem splatam mudry, ale raczej ich nie wymyślam.\npodoba się, pozdrawiam.\nPW (pisz więcej ;))\nmadame - oczywiście, chyba że się ich nie zna :)\njakie wymyślone mudry?? jeśli możesz wyjaśnij jak wymyślone mudry mogą być mudrami? można równie dobrze napisać że wymyślone przez nas prawdy są dharmą.\nwiem o tylu rzeczach że się martwię - jakbyś znał dharmę to byś się nie martwił :)\nże jestem sam w kosmosie - jakbyś znał dharmę to by ci się tak nie wydawało :)\nPS. wiersz ładny jeśli chodzi o użyte określenia i klimat, ale brak mi w nim przemyślanego sensu oddającego prawdę i usprawiedliwiającego użycie słowa "dharma". tak to widzę.\nzabieram i z niecierpliwością czekam na efekty [i]prowokacji[/i] zlewkrwi :)\nja też nie znalazłem nic o dharmie(ani o gregu:/)\nfajnie się czyta w niedzielny poranek. podobają mi się szczególnie dwa motywy: rozumienie w przedostatniej strofie oraz głosy w pozornie pustym kosmosie.\nnatomiast nie podoba mi się: osiągam stan przedzawałowy. nie pasuje do tej stylistyki, jest zbyt 'rubaszne'\nnie znam się zbyt dobrze na filozofiach i terminologii wschodnich mędrców, myślicieli itp., ale chętnie prześledzę ewentualną sprzeczkę w tym temacie:D\nmuszę przyznać, że zainspirowało mnie to do nabazgrania czegoś(jeszcze nie wiem czego:D). zobaczymy jakie będą efekty:D pozdrawiam\nKwestia tłumaczenia z sanskrytu.\nZnak, czy pieczęć albo to, co przynosi radość.\nJedno i drugie może być wymyślone.\nA czy wymyślony układ dłoni ni9e może być w indywidualnym odbiorze mudrą? Na mnie wyciągnięty ku górze środkowy palec dłoni zawsze działał energetyzująco. Był mudrą zachęcającą do zdecydowanego działania, mobilizował.\nPowiem prześmiewczo i kolokwialnie;\nkażdy ma taką dharmę, na jaką zasłużył.\nja stan przedzawałowy wybaczam, choć rzeczywiście tu zgrzyta.\ntak z samego rana szykować popkorn i czekać na starcie??\nale ja bardzo lubię zlewkrwi i odnajduję w Jej słowach wiele prawdy. a że widzę też pewną formę innej interpretacji... cóż, oznacza to, że do Niej nie trafiło to, co chciałem przekazać.\nwiem, że ten stan przedzawałowy zgrzyta - ale w zamierzeniu to klucz do zrozumienia intencji "peerela" :)\nMufko pozwól na słówko:) Dharma pochodzi od nosić, podtrzymywać, podpierać i posiada bardzo wiele znaczeń, najważniejsze to ostateczna rzeczywistość i nauki Buddy. Twoje tłumaczenie Mufko pasuje bardziej do określenia Mahamudra – czyli pieczęć, znak, to co przynosi radość czyli najwyższą radość związaną z ostatecznym rozpoznaniem natury umysłu - jedności podmiotu, przedmiotu i działania, bezwysiłkowej jedności ze wszystkimi zjawiskami niezależnie od miejsca i czasu. Jest to najwyższy poziom realizacji czyli tzw oświecenie. A pięczęć bo wszystkie zjawiska mają pięczęć ostatecznej rzeczywistości. Piszesz że znak czy pieczęć mogą być wymyślone, ale tu chodzi o konkretne nauki które zostaly już przekazane, oczywiście można sobie wymyślać własne znaki i pieczęcie ale wtedy wypadałoby to inaczej nazwać bo z pewnością nie są one wielką pieczęcią – ta nazwa jest już chyba zastrzeżona;))) tak samo jeśli chodzi o mudry, jeśli fuck jest dla ciebie energetyzujący to ok, ale to za mało aby nazwać to mudrą, gdyż chodzi o pewiem układ dłoni który pozwala w okeślony sposób przepływać energii ( i w określonym celu!), tak jak i np. joga, dowolny przysiad nie jest jogą, chodzi o świadome kierowanie energią. Dlatego nawet w poezji blisko jest od wszelkich metafor do nadużycia znaczeń.\n(Nad)użyci tych słów w wierszu nic nie wnosi oprócz poczucia hermetyczności i zagadkowościJ, co nie jest potrzebne w tym wypadku bo wiersz i bez tego jest dobry.\nNionpo też cię lubię:) i bez względu na twą interpretację pozdrawiam;)\ntaaaa... szcególnie ostatnia jakoś.\ndla mnie druga i czwarta-ostatnai jawi mi się jako coś "dopisanego" a nie dopełniającego w tym tekscie-a szczegolnie ostatni wers mi zupełnie nie pasuje. nie zmienia to faktu ze autor zawarł sporo spostrzeżen jakie zapewne poczynił w toku zdobywania doświadczeń życiowych i to jest jako mądrość nie do przecenienia. mimo to nie oceniam tego wiersza jako dzieło które mnie zaskoczyło formą i treścią-czytałam znacznie ciekawsze teksty pana nionpy:)\nBeatko:) A może Nionpa jest posiadaczem licencji na dharmę i mudry (w tradycji hinajany)?\nI wolno mu jeździć po bandach? Niezbadane są wyroki Buddy.\nto co napisałam dotyczy mahajany jak i hinajany. licencja? każdemu wolno wszystko bez oficjalnego pozwolenia, ale jakaś tam odpowiedzialność zostaje! pozdrawiam:))\nbardzo fajnie, że można zobaczyć pod swoim wierszem ciekawą dyskusję...\ntyle tylko, że nie do końca mi chodziło, byście się Drodzy moi spierali nad semantyką i znaczeniami. zdążyłem już wcześniej napisać PM do Beaty, więc wie w czym rzecz.\nto nie jest wiersz, który ma przekazać mądrość. to wiersz dokładnie o odwrotności stanu mądrości.\nkażdy neofita, który dotyka (jakiejkolwiek) Tajemnicy w pewnym momencie osiąga stan "oświecenia" i wtedy jest tak podekscytowany, że mało mu serce nie wyskoczy.\nprawdziwe Oświecenie przychodzi dopiero wtedy, gdy jego myśl rozkwitnie -tutaj dopiero kiełkuje, jak pewnie zauważyliście. najgorsze jest zatrzymać się w stadium kiełkowania, bo z tego wychodzą same negatywne rzeczy - na przykład fanatyzm.\nwszystkie symbole buddyjskie są tu użyte z pełną świadomością faktu, że ich znaczenie jest mocno "zeuropeizowane". to takie charakterystyczne , że nie wiemy, co czasem mówimy, gdy wymieniamy pojęcia transcendentalne (pewnie widzicie potworną sprzeczność w czwartej choćby zwrotce - przecież to czysto EUROPEJSKA myśl :))\nkluczem do rozumienia miała być tu dedykacja, oraz kilka trywializacji. najważniejsza jednak furtka do rozkwitu - umieszczona jest na końcu.\nbuddyzm wszak nie jest filozofią egotyzmu. i to jedyne prawdziwe i w pełni świadome nawiązanie.\ni tu nie masz racji zlewiekrwi sądząc, że nadużywam pojęć, które są zupełnie inne. owszem odnoszą się do czegoś innego. moją intencją nie jest je przeinaczać - raczej pokazuję jakie są konsekwencje tego przeinaczania. dlatego słowo dharma nie jest tutaj wbrew pozorom takie niewłaściwe. i żeby było śmieszniej, człowiek, który przełamuje tą pierwotną ekstazę neofity i rozumie to o czym napisałem w ostatniej zwrotkce, wchodzi na trudną środkową drogę.\nzresztą co ja Ci będę pisał skoro to akurat wiesz :) nic nie istnieje w oderwaniu od reszty, nic, żadne pojęcie nie funkcjonuje w oderwaniu od tego do czego się odnosi.\ndharma taka jak ją rozumiem, w buddyzmie jest pojęciem bardzo pojemnym (mimo że jest pochodzenia sanskryckiego - po tybetańsku zastępuje ją pojęcie "Ć'os"). jest to zarówno określenie praw ostatecznych, nauk i prawd, jak też jest to droga, osoba, a także wszelkie doznania, które pomagają nam osiągać najwyższy cel. (warto jest zauważyć, że każda szkoła buddyjska trochę inaczej się do dharm odnosi - za każdym razem są najistoteniejsze, ale za każdym razem inaczej) )\ndlatego też - po złamaniu pierwszego doświadczenia - dharma kiełkowania myśli odnosi się do poszukiwania tejże dharmy - prawdy o właściwej mocy.\ntu nie ma żadnego oszustwa, tu jest tylko jednocześnie krytyka zbyt pobieżnego rozumienia (:)), ale też ukryta zachęta do większego wysiłku w poszukiwaniach.\nMUFKO - powiem Ci, że mudry nie mogą być w zasadzie wymyślane - one po prostu są, niedawno czytałem wykład DalajLamy na temat siły ukrytej w gestach. i wyobraź sobie, poniekąd masz w tym co mówisz rację. mudra sama w sobie - upraszczając - jest wielopłaszczyznowym przekazem i odbiorem zarazem. więc w pewnym sensie, środkowe palce, skoro wprowadzają Twój umysł w okreslony stan, też ma takie cechy. rzecz jasna nie obiło mi się o uszy, by ktoś takiego gestu używał w tych celach, do których używa się mudr :) ponadto, nie mam oczywiście licencji. nawet moje ciało dostałem na kredyt,kiedyś będę musiał je oddać :)\nno to pokazałeś jakie są konsekwencje tego przeinaczania:)\nwykład w komentarzu dużo lepszy niż utwór. szczególnie gryzie się kosmosie-głosy, jakby poszukiwało się taniego rymu.\nwszystkim którzy nie chcą\nkto dzisiaj słucha kiełkowania myśli? wśród niewielu takich - nionpa...nie peroruje, nie dyktuje, nie recytuje, nie przemawia, nie przekonuje...zastanawia się nad samym sobą; i to jest zgodne ze stwierdzeniem zen, że zbawiać świat należy od siebie, bo to my jesteśmy światem, całym światem... J.S\nuznać muszę, iż Beata ma rację w tym, ze pewnych kwestii nie należy przeinaczać, gdyż może to rzucić złe światło na coś, czego ze względu na jego uniwersalizm nie należy rozumieć inaczej niż ... trzeba.\nw związku z powyższym - z całym szacunkiem do Wszystkich Komentujących i Oceniających - ale aby też oddać szczególny honor zlewowikrwi, która ma absolutną rację, postanowiłem zmienić tytuł.\nmudrę, mimo wszystko, postanowiłem pozostawić, gdyż zdaniem autora, jest ważna dla ogólnego zrozumienia przesłania.\no jaaaaaaaaa pierd....u !!! :D\nWiersz zabieram. Fajna dysputa nt buddyzmu :) To Lubię!;)\nPodziwiajmy tych, którzy chcą żyć.\nI tych, co żyją. W pełnym tych słów znaczeniu.\nSplataj myśli. Oby tak dalej.\nMUFKA, sho, Gari / Martyna Szczęsna, okhan, amk, mihaly, freya, angor, mruki, nick, madame, jacek sojan, Judzia, w&j, i


Lekkie mapy szybko wyświetlane w Twojej aplikacji\nWysoko wydajny komponent MapLab serwer map wyświetla szybko i płynnie mapę w Twojej aplikacji.\nKorzystasz z map jak chcesz i ile chcesz\nMapLab serwer map dostępny jest praktycznie bez limitów, dzięki temu użytkownicy platformy MapLab nie muszą zastanawiać się jaki ruch generują oferowane przez nich rozwiązania ani ilu mają użytkowników swoich aplikacji. Korzystając z platformy MapLab, korzystasz z map jak chcesz i ile chcesz.\nPlatforma MapLab jest zestawem usług dostępnych w modelu SaaS (Software as a Service) lub instalowanych w ramach infrastruktury teleinformatycznej klienta. Rozwiązanie bazuje na obecnie najdokładniejszej dostępnej cyfrowej mapie jaką jest Open Street Map.\nZnajdź dowolny adres na mapie z dokładnością do punktu adresowego. Zamień informacje adresowe na współrzędne geograficzne. Wpisz pierwsze litery szukanego adresu a nasza wyszukiwarka podpowie pasujące adresy.\nWyznacz trasę, pokaż alternatywne połączenia, wybierz środek komunikacji: samochód, pieszo, rowerem lub komunikacją miejską. Wyznaczenie trasy z punktami pośrednimi (via) też nie stanowi żadnego problemu. Szeroka gama komponentów Maplab routing oferuje wiele możliwości w wyznaczaniu tras na mapie.\nPotrzebujesz wyznaczyć strefę dojazdu dla adresu a może dla wielu punktów ? Użyj usług platformy Maplab ! W ramach dostępnych funkcji możesz wyznaczyć strefy dojazdów biorąc pod uwagę czas dojazdu (z uwzględnieniem średnich prędkości przypisanych do drogi) lub odległość.\nUmieść mapę na stronie jedną linijką kodu.Korzystaj z bogatej biblioteki funkcji Maplab API.Zbuduj łatwo i szybko aplikację korzystającą z map.\nUruchom batch’owe (procesy masowe) zapytania w wyniku których otrzymasz współrzędne geograficzne (geocoder), informacje adresowe (reverse geocoding) albo trasy połączeń (TSP komponent).\nDla naszych Klientów świadczymy usługi wsparcia, audyty, konsultacje przed i po wdrożeniowe zarówno w przypadku korzystania z usług platformy Maplab za pośrednictwem Maplab API jak i instalacji rozwiązań mapowych po stronie Klienta.\nTo nasi Klienci decydują w jaki sposób chcą korzystać z rozwiązań mapowych. Czy chcą korzystać z platformy Maplab za pośrednictwem Maplab API, czy chcą całość rozwiązań przenieść i zainstalować po swojej stronie.


Dzielni, sprawni i gotowi – to my - Urząd Miejski Lewin Brzeski\nDzielni, sprawni i gotowi – to my\nW szkole ciągle coś się dzieje, a to jakieś święto, a to jakaś akcja albo na ten przykład – ALARM PRZECIWPOŻAROWY! Właśnie niedawno, w środę 24 marca 2010r., zawitali do Szkoły Podstawowej w Lewinie Brzeskim strażacy, którzy pouczyli nas jak postępować w sytuacji zagrożenia pożarowego. Mieliśmy pełną symulację potencjalnego pożaru!\nNajpierw ,zgodnie z przepisami ,zadźwięczał minutowy ciągły sygnał szkolnego dzwonka, co oznaczało alarm pożarowy. Sprawnie, pod opieką nauczycieli uczniowie opuścili budynek. Wychodziliśmy w porządku ustalonym przez plan ewakuacji, który znamy dla poszczególnych pomieszczeń szkoły. Ustalonymi przejściami wyszliśmy na boisko szkolne, gdzie w sytuacji zagrożenia pożarowego bylibyśmy bezpieczni. Tam ustawiliśmy się klasami w porządku alfabetycznym. Każda klasa była pod opieką nauczyciela, z którym miała lekcję, podczas której został ogłoszony alarm. Nie było paniki, krzyków, zamieszania.\nKiedy już spokojni staliśmy na murawie naszego boiska, okazało się, że jedna z klas nie zdołała się ewakuować, bo drogę odcięły jej płomienie na klatce schodowej! Tą klasa była 6 b pod opieką nauczycielki matematyki, pani Małgorzaty Kullandy. Zostali w sali lekcyjnej na drugim piętrze. Stamtąd nie mieli innej drogi jak tylko na zewnątrz budynku, przez okna. I tak też wydostali się bezpiecznie z feralnej klasy. Na matematyce nieraz jest tzw. ogień, ale żeby aż tak?! Wracając do ewakuacji, to odbyła się ona przy udziale wspaniałych strażaków, którzy sprawnie, bez zbędnego zamieszania oknem wyprowadzili wszystkich do kosza dźwigu. Urządzeniem widowiskowo zwieziono na dół uczniów, którzy spokojnie zaczekali nas woja nauczycielkę już na boisku. Zajęła się nimi zaniepokojona wychowawczyni i wszystko skończyło się dobrze. Nie koniec jednak emocji, bo oto jak prawdziwy kapitan, który jako ostatni opuszcza pokład zagrożonego okrętu, w oknie sali nr 31 pojawiła się pani Małgosia Kullanda! Mężni strażacy pośpieszyli jej z pomocą, wprowadzili do kosza dźwigu i triumfalnie, spektakularnie, przy aplauzie uradowanych uczniów i nauczycieli zwieźli na ziemię!\nZdajemy sobie sprawę z tego, że w sytuacji prawdziwego pożaru nie zachowalibyśmy tyle zimnej krwi, co podczas alarmu, ale też wiemy wszyscy, jak należy się wówczas zachować. Najważniejsze wskazówki , jakich udzielili nam strażacy, to sprawna ewakuacja pod opieką nauczycieli, zachowanie spokoju, nie poddawanie się panice. Takie ćwiczenia są jak najbardziej zasadne, gdyż pozwalają nam się oswoić z sytuacją potencjalnego zagrożenia i nauczyć się odpowiedniego postępowania. Dziękujemy panom strażakom za tę lekcję, postaramy się ja zapamiętać. Mamy jednak nadzieję, że nie będzie nam dane sprawdzić nabytych umiejętności w prawdziwych płomieniach.\nalarm pożarowy alarm pożarowy alarm pożarowy alarm pożarowy\nWizyt ogółem: 14078284 | W tym miesiącu: 214795 | Wizyt dzisiaj: 4736


Gdy Kazimierz Wielki zasiadł na tronie, Polska była na skraju upadku. Jak król uratował kraj przed katastrofą? | CiekawostkiHistoryczne.pl\nCiekawostkiHistoryczne.pl > Historia powszechna > Historia Europy Środkowo-Wschodniej > Gdy Kazimierz Wielki zasiadł na tronie, Polska była na skraju upadku. Jak król uratował kraj przed katastrofą?\nGdy Kazimierz Wielki zasiadł na tronie, Polska była na skraju upadku. Jak król uratował kraj przed katastrofą?\n08.01.2018 | Autor:\nDo starcia, które zdecydowało o losach Polski nie doszło na polu bitwy, ale w pałacowych komnatach, w toku potajemnych negocjacji. Kazimierz Wielki zgodził się zapłacić kwotę, za którą można było kupić 20 zamków, 60 miasteczek, albo… 40 000 krów. Było warto.\nŚwieżo odrodzone polskie królestwo znajdowało się w krytycznej sytuacji. Potężny król Czech, Jan Luksemburski, o Władysławie Łokietku mówił, że to tylko „król Krakowa”, a nie legalny władca całego polskiego państwa. Wierząc, że wawelski tron należy się tak naprawdę jemu, zorganizował już jedną wyprawę zbrojną na północ i przymierzał się do kolejnej.\nJednocześnie Polska wplątała się w niemal permanentną wojnę z rosnącym w siłę i cieszącym się świetną prasą na Zachodzie zakonem krzyżackim. Rycerze w białych płaszczach przyozdobionych krucyfiksem grabili i zawłaszczali całe połacie królestwa.\nW 1329 roku w ich ręce wpadł Włocławek, gdzie bez wahania ogołocili miejscową katedrę. Następnie obrabowali Nakło i Raciąż, gdzie spoczywały skarby kujawskich biskupów. Opanowali także Radziejów – tę samą mieścinę, w której przez kilka lat ukrywała się królowa (a wtedy jeszcze księżna) Jadwiga kaliska.\nW 1331 roku Krzyżacy złupili Gniezno i Żnin. W 1332 już całe Kujawy – ojcowizna Łokietka, kraj jego młodości i najwierniejsza mu prowincja – znalazły się w rękach wroga. W toku wojny Polacy byli stale w defensywie. Nawet największa bitwa tego konfliktu, stoczona pod Płowcami w 1331 roku, zakończyła się nie zwycięstwem, ale w najlepszym razie remisem. Opóźniła o rok i tak nieunikniony upadek Kujaw.\nWładysław Łokietek po bitwie pod Płowcami. Obraz z Albumu jubileuszowego wydanego w 1910 roku.\nNowy król, stare problemy\n2 marca 1333 roku zdruzgotany ciągłymi porażkami i uginający się pod ciężarem starości Władysław Łokietek wyzionął ducha. Doznał, jak się podejrzewa, ataku paraliżu. Królem został 23-letni Kazimierz. I to na jego barkach spoczęło zadanie uratowania kraju, na którego czyhali dwaj potężni sąsiedzi – i potencjalni zaborcy.\nDo zadania przystąpił nie z mieczem w dłoni, ale z rozsądnym namysłem, który w przyszłości zapewni mu przydomek Kazimierza Wielkiego. Trudno dzisiaj rozstrzygać, na ile działał samodzielnie. Wydaje się wielce prawdopodobne, że decydującą rolę odegrał nawet nie on, ale potężne kobiety z otoczenia króla: jego matka, królowa-wdowa Jadwiga oraz siostra, królowa węgierska Elżbieta Łokietkówna.\nTo one zacieśniły istniejący już wcześniej sojusz między Polską i Węgrami. I pomogły uczynić z niego narzędzie pozwalające wyprowadzić kraj Piastów z śmiertelnie niebezpiecznej izolacji.\nWęgry, rządzone przez schorowanego Karola Roberta z dynastii Andegawenów znajdowały się w okresie niezwykłego rozkwitu. Właśnie w tych latach stały się najważniejszym centrum wydobycia złota w Europie. I nie tylko w Europie – bo historycy szacują, że nawet jedna trzecia całego, globalnego zapotrzebowania na ten cenny kruszec była zaspokajana przez Madziarów.\nWęgrzy mieli góry złota, zastępy karnych żołnierzy, a także grono ślepo oddanych królowi (albo raczej: skutecznie złamanych i zastraszonych) baronów. Niektórzy węgierscy historycy twierdzą nawet, że była to monarchia absolutna, na setki lat przed tym, jak absolutyzm przyjął się na Zachodzie.\nKarol Robert i Elżbieta Łokietkówna dysponowali też prawdziwym morzem ludzi. Rosnące w siłę imperium zamieszkiwały nawet trzy miliony poddanych, podczas gdy w państwie Kazimierza mogło żyć osiemset, najwyżej dziewięćset tysięcy osób.\nElzbieta Łokietkówna w otoczeniu dworu na grafice ks. Pillatiego\nDysproporcja była olbrzymia również na polu dyplomacji. Polskę traktowano jak państwo sezonowe, a często wręcz – jak chłopca do bicia, który nie powinien podskakiwać starszym. Większość władców Europy nawet nie uważała Piastów za prawdziwych królów, bo przecież prawo do tytułu polskiego monarchy rościł sobie także władca Czech. Gdy w 1320 roku papież wyraził zgodę na koronację Łokietka, wpierw trzeba go było przekupić i przekonać do przymknięcia oczu na te właśnie, konkurencyjne roszczenia.\nKarol Robert tymczasem na tym etapie cieszył się powszechnym szacunkiem. Czescy Luksemburgowie byli z nim zaprzyjaźnieni; władze zakonu krzyżackiego czuły względem niego respekt. To nie był człowiek, któremu wypadało odmawiać. Gdy w 1335 roku zaprosił sąsiednich władców na swój zamek w Wyszehradzie, przybył każdy, kogo wizyty oczekiwano.\nNiezwykle kosztowne spotkanie\nPojawili się król Czech Jan Luksemburski oraz jego syn Karol, rządzący na Morawach. Przyjechał książę saski Rudolf, a także książę Brzegu na Śląsku, Bolesław III Rozrzutny. Przybyła delegacja Krzyżaków z dwoma komturami na czele. Wreszcie, już w pięć lat po poprzedniej, zakończonej katastrofą wizycie, stawił się też król Polski Kazimierz.\nJan Luksemburski. Rycina przedstawiająca popiersie króla, koniec XIX wieku\nWraz z każdym z dynastów przywędrowały olbrzymie orszaki, złożone nawet z setek dworzan, rycerzy, służących. Łącznie grube tysiące łakomych, a często też nawykłych do życia w luksusie obcokrajowców. Karol Robert gwarantował, że wszystkim im zapewni wyżywienie, kwatery i należytą rozrywkę. Czekało go przedsięwzięcie olbrzymie w skali i bajecznie drogie.\nRodzima, węgierska kronika podaje, że podczas obiadu wydanego dla króla Czech i jego towarzyszy na stoły wyłożono dwa i pół tysiąca bochnów chleba. Podobna uczta z udziałem polskiego orszaku, najwidoczniej skromniejszego, pochłonęła tysiąc pięćset bochnów. Wytoczono na nią przy tym sto osiemdziesiąt beczek wina. A przecież, poza jedzeniem i trunkami, wykosztować trzeba się było też na odpowiednie prezenty.\nKról czeski Jan Luksemburski dostał od swojego węgierskiego przyjaciela pięćdziesiąt srebrnych pucharów, dwa zdobione kołczany, trzy piękne pasy, ekskluzywną szachownicę, dwa ponoć bezcenne siodła, drogi nóż i perły. Skromniejsze dary powędrowały również do pozostałych gości, a wszystko po to, by stworzyć odpowiednią atmosferę do politycznych układów.\nRozmowy, które zmieniły losy Polski\nBył listopad 1335 roku i w najwspanialszym węgierskim pałacu, pełniącym w tym czasie wręcz rolę stolicy państwa, zawarto traktat, który pozwolił nie tylko uratować Polskę, ale też – wprowadzić ją do Europy jako równorzędnego z sąsiadami gracza.\nKról Czech pod naciskiem węgierskiego władcy zrezygnował ze swoich roszczeń względem Piastów, choć nie zrobił tego (rzecz jasna) za darmo. Kazimierz miał w zamian zrzec się jakichkolwiek praw do Śląska, a więc jednej z najważniejszych historycznych prowincji państwa Piastów. Co więcej, król miał zapłacić sowity okup.\nZa rezygnację z tytułu władcy Polski Jan Luksemburski zażądał dwudziestu tysięcy kop groszy praskich. Suma – zapisywana w ten sposób przez wszystkie podręczniki do historii – nie brzmi szczególnie imponująco. Tymczasem dwadzieścia tysięcy kop to aż milion dwieście tysięcy monet. Łącznie ponad trzy i pół tony srebra. Za taką ilość kruszcu można było wówczas kupić na przykład cztery tysiące koni, siedemnaście tysięcy mieczy albo… czterdzieści tysięcy krów. Suma, jakiej oczekiwali Czesi, wystarczyłaby też do nabycia dwudziestu okazałych zamków lub nawet sześćdziesięciu miasteczek.\nRuiny zamku w Wyszehradzie. Zdjęcie współczesne (fot. Peter89ba; CC0)\nByła to kwota prawdziwie astronomiczna. Przede wszystkim zaś: pozostająca poza zasięgiem znajdującego się na dorobku i obciążonego wojennymi kosztami Kazimierza.\nSzwagier, mediator, żyrant\nKról wiedział dobrze, że bez pokoju z Czechami nie zdoła wyjść na prostą. Zgodził się zapłacić dwie trzecie żądanej sumy. Resztę długu miał uregulować najpóźniej do Wielkanocy. Dostał więc na zebranie fortuny niewiele ponad cztery miesiące.\nZdesperowany, zgodził się na te warunki, w ostatniej chwili poratował go jednak zamożny szwagier. Karol Robert pożyczył Kazimierzowi potrzebną kwotę i w efekcie nic już nie blokowało podpisania paktu.\nKarol Robert u schyłku swego życia. Litografia z początku XIX wieku.\nKrólowie Czech i Polski zawarli pokój, a następnie sojusz. W Wyszehradzie udało się też, przynajmniej chwilowo, wygasić konflikt państwa Piastów z Krzyżakami. Kazimierz wracał do kraju mocno zbiedniały, ale za to spokojny o swoją najbliższą przyszłość.\nCały kongres miał przejść do historii jako jedno z najważniejszych wydarzeń we wspólnej historii państw regionu. Do dzisiaj zresztą, na pamiątkę spotkania w 1335 roku, współpraca Czech, Polski, Węgier i Słowacji odbywa się w ramach nieformalnej „grupy wyszehradzkiej”.\nEngel P., The Realm of St. Stephen. A History of Medieval Hungary 895–1526, I.B. Tauris, London–New York 2001.\nRácz G., The Congress of Visegrád in 1335: Diplomacy and Representation, „Hungarian Historical Review”, t. 2 (2013).\nSzczur S., Okoliczności zrzeczenia się Śląska przez Kazimierza Wielkiego, „Studia Historyczne”, t. 30 (1987).\nSzczur S., Zjazd wyszehradzki z 1335 roku, „Studia Historyczne”, t. 35 (1992).\n187 920 odsłon\nPolka trzęsąca Europą i głód, który czyni z ludzi kanibali. Najpopularniejsze ciekawostki października 2017\nJarema napisał/a 09.01.2018 Odpowiedz\nNa polskim tronie zasiadło kilku naprawdę dobrych władców którzy powinni być dziś uznani za wielkich. Bo jeśli przyjąć żelazną zasadę wszystkich gospodarzy, rolników, leśników itp…że ,,zostaw gospodarstwo czy las w co najmniej tak dobrym stanie jak zastałeś” to akurat Kazimierz naprawdę Wielki wielkim władcą był. W odróżnieniu od ojca o mentalności wojowniczego książątka dzielnicowego (bo kimś takim większość życia był) to Kazimierz był człowiekiem całkowicie innego pokroju który rozumiał że miecz wyciąga się wtedy gdy już naprawdę potrzeba a na ile można to należy używać dyplomacji, jakby to powiedział Ferdek Kiepski ,,cycu, dynka jest od myślenia i trzeba mieć tu a nie tu, czyli w mięśniach…”. Władysław przy całym szacunku poprzez kolejne wojny zmarnowałby swoje osiągnięcia a Kazimierz potrafił zauważyć dysproporcje w siłach między Polską a krajami ościennymi, za cenę dyplomacji kupić sobie spokój i zaczął to co nam jest potrzebne (nudny już jestem) czyli pracę od podstaw. Można powiedzieć ze Władysław to romantyk a Kazimierz pozytywista. I w tym momencie nieważne są jego romanse, gwałty, okrucieństwa itp…Na pierwszym planie powinno być dobro państwa a Kazimierz zachował się jak prawdziwy mąż stanu- planowo rozłożył budowę potęgi państwa żeby poprzez ciężką pracę u podstaw zdobyć siłę i przy odpowiednim momencie rewindykować to co straciliśmy- Śląsk, Ziemie Lubuską i szeroki dostęp do morza. Szkoda że zmarł bezpotomnie a Jagiellonowie nie mieli zrozumienia do tych spraw, w każdym razie bez Kazimierza Litwini nie chcieliby unii z nami bo po co im słaby partner a tym samym o I RP i jej wspaniałym dziedzictwie musielibyśmy zapomnieć. Warto się obecnie wzorować na tym okresie i poprzez mądre prawa, naukę i ekonomie budować kraj który kiedyś być może jak magnes przyłączy do siebie inne państwa na zasadzie unii, taką lepszą Rzeczpospolitą wielu narodów.\nNasz publicysta | Michał Korzec napisał/a 09.01.2018 Odpowiedz\nSzanowny Panie Jaremo, doskonale Pan uzupełnił artykuł. Moim zdaniem Kazimierz Wielki miał cechy których brakowało (i nadal brakuje) wielu przywódcom. Sytuacja zmusiła go do wyrzeczeń (majątku oraz terytoriów) jednak w dłuższej perspektywie wiedział, że będzie to jedyna możliwość aby mieć przynajmniej szansę zbudowania silnego państwa. Jak pokazała historia doskonale tę szansę wykorzystał.\nJAN napisał/a 16.01.2018 Odpowiedz\nA ja uważam, że modne obecnie przeciwstawianie sobie mądrego Kazimierza i nieudolnego Władysława nie jest do końca uprawnione. Obaj władcy działali jednak w innych czasach i innej sytuacji wewnętrznej oraz zewnętrznej. „Jeśli przyjąć żelazną zasadę wszystkich gospodarzy, rolników, leśników itp…że ,,zostaw gospodarstwo czy las w co najmniej tak dobrym stanie jak zastałeś”” – to Władysław wychodzi tu co wcale nieźle :) Przepraszam, ale co odziedziczył Łokietek po swoim ojcu Kazimierzu Kujawskim, a co posiadał w momencie śmierci ? – no chyba jednak znacznie więcej. :) W istocie w momencie pojawienia się na arenie dziejów był tylko jednym z książąt dzielnicowych i to raczej takim drugorzędnym, a Polska nie istniała jako zwarte państwo. Pewnie wiele jego decyzji było kontrowersyjnych, a nawet błędnych (ale kto takowych nigdy nie podejmuje ?), niemniej trzeba docenić wielką pracę, którą wykonał. Patrząc na działania Kazimierza też trzeba wziąć pod uwagę, że choćby taki jego taktyczny unik „na chwilę” jak zrzeczenie się praw do Śląska okazał się być nader trwałymi. Wizję odzyskania przez Kazimierza te dzielnicy („gdyby pożył dłużej”) wobec ówczesnej potęgi Luksemburgów potraktowałbym raczej jako pobożne życzenie. W istocie pewne przekierowanie polskiej polityki na kierunek wschodni następuje już za czasów Kazimierza Wielkiego, więc nie zwalałbym odpowiedzialności za brak zainteresowania straconymi ziemiami na zachodzie wyłącznie na jego następców.\nNasz publicysta | Michał Korzec napisał/a 16.01.2018\nPanie Janie, bardzo dziękuję za tak merytoryczny komentarz. Z perspektywy setek lat łatwo nam jest oceniać ale czasami trudno tak naprawdę dojść ile wiedzy i talentu do polityki a ile szczęścia miał dany władca. Król, który wiedział czego chce i dążył tego niekoniecznie najostrzejszą drogą – taką wizję Kazimierza mam po lekturze artykułu oraz Pańskiego komentarza. Koniec końców wspominany jest jako postać zasłużona, o ile nie wybitna.\nAnonim napisał/a 09.01.2018 Odpowiedz\nA cieszę się, że autor skorzystał szerzej z literatury zagranicznej, a nie tylko z naszej nieco „strupieszałej” historiografii. Ale to jedyny mój powód do zadowolenia.\nPo pierwsze historycy czescy dawniejsi szczególnie, podnoszą larum, że Luksemburczyk sprzedał Polskę, jej koronę za marne grosze – dosłownie i w przenośni, i nic z tego nie zyskał – ledwie dla kilku dolnośląskich księstw bez Wrocławia i Głogowa na pewno (nie z całego Śląska) + mazowiecki Włocławek (a nie Mazowsze) pewne prawa wasalne typu lennego zyskał, a więc nawet nie do końca potwierdzenie stanu faktycznego posiadania w 35. Zresztą Luksemburczyk walcząc o Dolny Śląsk posunął się w 45-tym do oblężenia Krakowa.\nTo wyłącznie suwerenna decyzja książąt piastowskich zdecydowała, że DŚ „odpadł” od Corona Regni Poloniae – pojęcia wymyślonego, dojdziemy do tego zaraz przez kogo…\nCzy 20 tys. kop groszy, to było rzeczywiście dużo „ogromna suma”, jak chce autor artykułu, czy Wikipedia, czy też mało jak chcą ww. czescy historiografowie?\nM. Trąba, L. Bilski, Poczet królów…: „Cena za [zrzeczenie się praw do korony polskiej] NIE BYŁA WYSOKA i wynosiła dokładnie 20 000 tys. kóp groszy praskich…”\nDlaczego tak to oceniono? Ano przyjrzyjmy się kto tak naprawdę był wtedy bogaty: ówczesna Polska, Węgry czy Luksemburczyk?\nTak, tak Luksemburczyk, a nie królestwo Czech. Te było bogate nawet bardzo, ponadprzeciętnie bardzo! Ale jego władca wycisnął z niego co mógł, gdy mógł, a później cwani Czesi dołożyli starań, aby ten – najczęściej ciągle wojując, po prostu „nie śmierdział groszem”. Dla niego te tysiące kóp to był majątek, ale…\nCzas na Węgry „złotem kapiące”. Niestety znowu będzie trochę długo ale być musi.\nTeż sięgnę wzorem autora artykułu po nie naszą pozycję: G. Perjes „Upadek średniowiecznego królestwa Węgier…” (2014): „bogata ziemia – biedny kraj” „…bilans płatniczy kraju, opierając się wyłącznie na eksporcie płodów rolnych, może łatwo stać się niekorzystny…” „Tak było w XIV-XV wieku na Węgrzech. Jednak prawdziwym nieszczęściem były, co zadziwiające, ogromne zasoby tego kraju w metale szlachetne […], przede wszystkim ZŁOTO […!]”, bowiem „…saldo handlu i płatności… …stało się jeszcze mniej korzystne, gdy Węgry mogły pozyskiwać coraz więcej wytworów przemysłowych w zamian za metale szlachetne.” A więc nie musieli niczym obecne „szejki” pracować… totalnie zaniedbując rozwój nie tylko miast, ale nawet i tego z czego wcześniej słynęli: rolnictwa!\n„…majątek 160 najbogatszych obywateli [bawarskiego] Augsburga wynosił prawie 0,5 miliona złotych florenów…” „…natomiast bogactwo trzech wiodących miast górniczych w północnych Węgrzech… …wynosiło w sumie nie więcej niż 80 tys. złotych florenów […!!!].”\n(a cytuję to ja – czyli urodzony w miejscowości słynącej z wydobycia złota!).\nTen sam, taki sam los co Węgry zresztą spotkał później i Hiszpanię, złudnie bogacącą się z kolei na srebrze i złocie Ameryki.\nA nasz „królik krakowski”, jak go nazywano?\nA może nie będę odkrywał Ameryki, ani wyważał tych takich otwartych… I zacytuję innych:\n„Nowe miasteczka, wsie i niezbędne do ich obsługi zakłady rzemieślnicze wyrastały [za Kazimierza] w całej Polsce.” „Oczywiście w średniowiecznej Polsce największym inwestorem był król. Podczas 37-letniego panowania Kazimierza Wielkiego… [mogło] …powstać ponad tysiąc nowych osad wiejskich, liczba miast wzrosła ze 100 do 200 [!!!]…” „Polityka miejska Kazimierza była nacechowana zatem głównie troską o stworzenie takich ram prawnych, by mieszczanie mieli swobodę w swej działalności rzemieślniczej czy handlowej.” „Prowadząc taką politykę, król jednocześnie wspierał rodzimy handel, prowadząc protekcjonistyczną politykę gospodarczą. Zarówno w kierunku wschodnim, jak i zachodnim wyznaczał swoiste strefy wolnego handlu.”\nA TYLKO z „…własnych ziem dzierżawionych Kazimierz pobierał do skarbu królewskiego NAWET 20 TYSIĘCY GRZYWIEN…” rocznie. No, no, no…\nDodajmy: wprowadził jeden z pierwszych w Europie podatek stały, tzw. poradlne…\nIII Wielki był więc wśród „zlotu” monarchów w 1335. takim lokalnym krezusem – jak na tamte czasy…\nCzy to on niepiśmienny analfabeta nieprzygotowany do rządzenia, to wszystko wyżej „ogromne” zrobił, stał za tym niewyobrażalnym sukcesem ówczesnej Polski?\nNie, na pewno nie głównie on.\nTo jego najbliższy doradca, doktor słynnego „uniwerku” w Bolonii, postawiony przy Wielkim przez jego małopolskie otoczenie, być może przewidującą matkę, JANUSZ SUCHYWILK, człowiek wybitny, by nie powiedzieć geniusz swoich czasów, twórca pojęcia Korony Królewstwa Polskiego…\nTaki twórca realny – razem ze swoim znakomitym zespołem doradców – architekt podstaw, rudymentów gospodarczej potęgi Polski złotego wieku…\nI paradoksalnie (chyba) nie ma nawet jednej ulicy swego – JEGO imienia…\nPowiecie: zawsze bowiem na ordery pierś wypina szef, choćby jego zasługą był także i „gwałt” ,co prawda w innym znaczeniu ponoć niż „nasz”, ale…\nI… I będziecie mieli 100%-tową rację niestety…\n„Czy to on niepiśmienny analfabeta nieprzygotowany do rządzenia, to wszystko wyżej „ogromne” zrobił, stał za tym niewyobrażalnym sukcesem ówczesnej Polski?”\nZ jednej strony dobrze piszesz, a z drugiej strzelasz takiego babola, strasznie to niesymetryczne. Skąd niby wziąłeś, że Kazimierz był nieprzygotowany do rządzenia? Wiem, że takie tezy stawia część redaktorów tego portalu, ale jest to teza zupełnie fałszywa. Tak naprawdę Kazimierz był dobrze przygotowany do pełnienia swojej funkcji. Nieumiejętność czytania i pisania? A co owe umiejętność miały w praktyce wspólnego z dobrym rządzeniem nie tylko zresztą w tamtym czasie, ale nawet długo później? Wręcz przeciwnie, czasami ludzie wykształceni bywali najgorszymi nieudacznikami (Michał Korybut Wiśniowiecki, Stanisław „Staś” Poniatowski). Zresztą nie tylko u nas bywali wybitni niepiśmienni władcy, to domena właściwie całego świata.\nPonadto wybitnych doradców też ktoś musi powołać, ktoś musi słuchać ich rad, ktoś w końcu musi im powierzać takie, a nie inne zadania. Zgadnijmy któż to taki?\n„Powiecie: zawsze bowiem na ordery pierś wypina szef, choćby jego zasługą był także i „gwałt” ,co prawda w innym znaczeniu ponoć niż „nasz”, ale…”\nI kolejne jechanko po nieszczęsnym Kazimierzu. Dalej, proszę o więcej, czytanie tych samych „argumentów” (nieudacznik, nieuk, gwałciciel) to taka wspaniała rozrywka.\nPS. Próbujesz lansować Suchywilka na „szarą eminencję”, a równocześnie zapominasz o jego mentorze Bogorii Skotnickim, który znacznie dłużej stał przy boku króla? Nieładnie…\nAnonim napisał/a 10.01.2018 Odpowiedz\nWłocławek to kujawy, a właściwie historyczna stolica Kujaw. Bardzo ważne miasto w tamtym okresie. Jedno z większych średniowiecznych miast, ważny port nad Wisłą, dobrze zorganizowany przemysł (np. cegielnie), bardzo bogate biskupie miasto.\nDarek napisał/a 10.01.2018 Odpowiedz\nWersja elektroniczna do pobrania występuje jako ebook\nd napisał/a 10.01.2018 Odpowiedz\nKujawy kraj?? Chyba kraina panie redaktorze.\nduchu napisał/a 10.01.2018 Odpowiedz\n„cieszącym się świetną prasą na Zachodzie zakonem krzyżackim” jakieś tytuły periodyków ?\nwytykacie błędy serialowi, a sami sadzicie babole.\nTo akurat dopuszczalne, ewentualnie ująć w cudzysłów, bo przecież nie chodzi o gazety w dosłownym znaczeniu tego słowa, a jedynie o reputację Krzyżaków. Taki skrót myślowy. W końcu to portal popularyzatorski, a nie stricte naukowy.\nWiększy błąd to wpychanie po raz kolejny na świecznik (już całkiem na siłę) starej Jadwigi, która w trakcie przygotowywania zjazdu wyszehradzkiego była już na uboczu polskiej polityki i nie odgrywała ważniejszej roli (o ile jakąkolwiek). Nie mówiąc już o przedstawianiu (również po raz kolejny) Elżbiety Łokietkówny jako suwerennej władczyni Węgier (no bo skoro niby podejmowała samodzielnie decyzje na tak wysokim szczeblu, to chyba nią była?), co jest wręcz kłamstwem historycznym.\nArkończyk napisał/a 11.01.2018 Odpowiedz\nDrogi Bartoszu świeży zawodowy (?) w każdym bądź razie dyplomowany historyku…\nStrażniku poglądów „świętych” naszych historyków? Tych z przed wojny i to nie tylko tej drugiej? Których poglądy zawzięcie rzekomo „jako ciągle aktualne” bronią historycy pokroju np. historyka piszącego „rozważania nad granicami poznania historycznego”?\nA ci „święci”, jak example Szujski, czy Koneczny zapewne w grobie jak wiatraki od tej petryfikacji ich i ich poglądów i… wznawiania dzisiaj ich przedpotopowych często przez czas ujemnie zweryfikowanych tez…\nCzy Bogoria rzekomy wychowawca Kazia nie nauczyłby go pisać i czytać? Do „rządów” przygotowywał go – Wielkiego, prawdopodobnie równie niepiśmienny całe życie jak on jakiś mnich – no bo tyle tylko wiemy, że to najpewniejsza opcja – ale to też zbyt spekulacyjna teza, by być sensu stricto naukowa – fakt.\nA jak młody historyku, wiesz, „uważasz”, dlaczego Kazimierz został królem?\nDla Łokietka, tak, tak, jego syn był ostatnią opcją na króla swego „spłachetkowego” królestwa. Takim wentylem bezpieczeństwa, ostatecznością. Łokietek dobrze o tym wiedział i zakładał (a być może jego o niebo bardziej przewidująca żona), że tylko połączenie go – królestwa swego, z jakąś obcą potęgą, spokrewnioną możną dynastią…\nA Bogoria czym się tak naprawdę kierował, zajmował? A no głównie, a może i wyłącznie, dobrem swego kościelnego naprawdę, jak na tamte czasy, „super” państwa. Wszystko wskazuje bowiem na to, że wątpił w trwałość istnienia mikrego królestwa polskiego aż do końca swego niezwykle długiego życia. Archidiecezja gnieźnieńska pisze o nim tak: „Budował wiele i z upodobaniem. Tuż po objęciu rządów zaczął realizować ambitny plan wzniesienie nowej świątyni na gnieźnieńskim Wzgórzu Lecha.” „Skotnicki nie poprzestał na tej jednej budowie. Wzniósł i uposażył kilka kościołów.” Fakt w ten sposób napędził PRZY OKAZJI i rozwój królestwa na c. dwie dekady przed objęciem władzy przez Kazimierza, ale…\nGdyby więc nie prawie rówieśnik Kazimierza, rzeczony Janusz pełen młodzieńczego zapału!\nH. Samsonowicz, któremu rola „petryfikatora” naszej „świętej” historii i historiografii zawsze uwierała, nigdy do końca nie pasowała, pisał tak: „Formułowano też zarzuty, dotyczące charakteru monarchy: gwałtownik, który utopił księdza Boryczkę, okrutnie głodem zamorzył Maćka Borkowica, uciekinier z pod Płowiec…, …bigamista czy nawet poligamista.(…)” W pierwszych być może nawet dwóch dekadach jego rządów, niezliczona ilość kochanek to była główna treść jego życia – nie jego królestwo! Stąd też to właśnie ten król miał ustanowioną przez rodziców, najprawdopodobniej pierwszą w dziejach „prawie na pewno” sformalizowaną, tak liczną radę królewską o tak dużych uprawnieniach. Gdyby nie ona zapewne mielibyśmy przez pierwsze lata jego rządów do czynienia z katastrofą pajdokracji czystej wody…\nA z badań nad Alzhaimerem wiemy, przy okazji, że umiejętność czytania i pisania wybitnie rozwija inne możliwości intelektu. Wiara w „nie czytate nie pisate” „samorodki intelektualne” jest tylko wiarą i niczym więcej.\nDrogi młody historyku to od Ciebie zależy czy zgodzisz się z bardzo pochlebnym zdaniem prof. G. Labudy o z kolei prof. Urbańczyku (a nie z diametralnie innym Sikorskiego), że „jakkolwiek nie zgadzam się z wieloma jego konkluzjami, to ktoś taki jak on jest niezwykle potrzebny obecnej polskiej historiografii” (cytuję z pamięci ale sens na pewno zachowując).\nDlatego też z podziwem patrzę i niezwykle Go – to jak „świeżo” pisze szczególnie, cenię; spoglądam na p. Kamila Janickiego. I czasami się nie zgadzając, mimo to z przyjemnością czytam (fakt nieco komercyjne ale „sorry taki mamy klimat”) jego pełne pasji książki i eseje, i… I twierdzę, że „jakkolwiek nie zgadzam się z wieloma jego konkluzjami, to ktoś taki jak On jest niezwykle potrzebny obecnej polskiej”, naszej „siermiężnie” podręcznikowo nudnie z reguły podawanej gawiedzi, czyli nam wszystkim, historii.\nDrogi Arkończyku, w imieniu Redakcji i Autora dziękujemy. Bardzo ważne są dla nas opinie naszych Czytelników, tym bardziej cieszymy się, że podzielił się Pan i z innymi swoim zdaniem na temat narracji na naszym portalu i książek p. Kamila Janickiego. Mamy nadzieję, że będzie czytał nas Pan nadal i w dalszym ciągu będzie Pan lekturą usatysfakcjonowany. Pozdrawiamy serdecznie :)\nPróbowałeś mnie zaczepić, podważyć moją wiedzę i moje kompetencje, krótko mówiąc zdyskredytować moją wiarygodność jako dyskutanta tylko dlatego, że ośmieliłem się odnieść do twojego tekstu. Brawo, po prostu brawo. I to w jaki błyskotliwy sposób! Oczywiście czepiając się mojego wieku. Długo nad tym myślałeś? I co, jesteś zadowolony? Dumny? Poczułeś się lepiej w stosunku do „szczyla”? Tak po prawdzie to mało mnie to interesuje.\nPS. Do mojego „adwersarza”: popraw proszę pisownie. Zwykle nie zniżam się do takiego poziomu argumentacji, ale ty naprawdę tak piszesz, że czasami trudno się domyśleć co masz na myśli.\n„W pierwszych być może nawet dwóch dekadach jego rządów, niezliczona ilość kochanek to była główna treść jego życia – nie jego królestwo! Stąd też to właśnie ten król miał ustanowioną przez rodziców, najprawdopodobniej pierwszą w dziejach „prawie na pewno” sformalizowaną, tak liczną radę królewską o tak dużych uprawnieniach. Gdyby nie ona zapewne mielibyśmy przez pierwsze lata jego rządów do czynienia z katastrofą pajdokracji czystej wody…”\nTo czyjś cytat, czy może twoje własne wynurzenia? Jeśli tak to, jak przypuszczam, nie zadajesz sobie sprawy jaką głupotę właśnie napisałeś, prawda? Że niby przez ponad połowę panowania Kazimierz nie miał faktycznego udziału w rządach? Choćby minimalnego, i zajmował się tylko sowimi miłostkami? Taką tezę chcesz lansować? Wątpię doprawdy, by nawet Pan Janicki kiedykolwiek tak daleko posunął się w deprecjonowaniu tego monarchy:) Gratuluję wygrałeś nagrodę im. Pawła Jasienicy dla najlepszego „odbrązawiacza” roku obecnego, ubiegłego i przeszłego.\nA co do tego co pisał Samsonowicz (i nie tylko on), to co z tego? To wszystko są powszechnie znane fakty o Kazimierzu. Czy ktoś tutaj, łącznie ze mną, pisał, że był on święty? Ty w ogóle czytałeś jakieś moje posty? Bo mam coraz większe wątpliwości, czy nie dyskutujesz przypadkiem sam ze sobą. Potrafił być gwałtowny? Jak najbardziej, i nie pochwalam bynajmniej zabicia Baryczki, wręcz przeciwnie, ale i ksiądz posunął się trochę za daleko w ataku na króla, czym go sprowokował. Borkowic? Ty naprawdę chcesz czynić monarsze zarzut, że zdecydowanie rozprawił się z tym zbójem, burzycielem porządku państwowego, bandytą i w końcu zwykłym zdrajcą? Wręcz przeciwnie, Kazimierz i tak za długo się z nim cackał. Bigamia to też nie powód do chwały, ale był już wtedy „uwięziony” z bezpłodną (i chyba faktycznie nieznośnie brzydką) żoną, od której nie mógł się uwolnić m. in. dzięki machinacjom kochanej siostry i jej syna (przyszłego króla-szkodnika Ludwika „Małego” Węgierskiego), a ciążyła na nim presja przedłużenia rodu. Co prawda wyskok z „trzecim małżeństwem” to głupota, ale nikt nie był doskonały i popełniał błędy. Ostatnie to co innego, Kazimierz desperacko dążył do spłodzenia legalnego syna (a wiedział, że może ich mieć, dzięki swoim kochankom), a był już w dość podeszłym wieku. Cały czas starał się też o unieważnienie małżeństwa z Adelajdą.\n„A jak młody historyku, wiesz, „uważasz”, dlaczego Kazimierz został królem?\nGdyby więc nie prawie rówieśnik Kazimierza, rzeczony Janusz pełen młodzieńczego zapału!”\nUwaga! Fanatyczny wielbiciel Suchywilka (żeby nie było, również wybitnego męża stanu) wykryty!\nA tak na poważnie to rozumiem, że można mieć swoje ulubione postacie historyczne, ale czy naprawdę musisz próbować go wywyższać w taki sposób? Próbując pomniejszać innych? Nie jest to dobra metoda. Dlaczego Kazimierz został królem? Hmm… No chyba nie wiem, ale ty znamienity mędrcze na pewno znasz jakąś tajemną wiedzę i się nią chętnie podzielisz?\nTych rewelacji o Łokietku, jego stosunku do Kazimierza, odrodzonego królestwa itd. to nie będę nawet komentował, bo nie ma doprawdy czego. Normalnie jakbyś wiedzę czerpał z samej „Korony Królów”, tylko z trochę inaczej położonym środkiem ciężkości. Oto co się dzieje jak ktoś swoje własne „interpretacje” próbuje lansować jako „jedyną prawdę”. Próbując obalać (w twojej opinii) zero-jedynkową, i przez to nieprawdziwą, wersję, sam popadasz równocześnie w przesadę tylko, że w drugą stronę.\nPS. Mógłbyś odpowiedzieć na pytanie, czy wierzysz w „Wielką Lechię”?\nPanie Bartoszu, spokojnie. Nikomu nie udało się zdyskredytować Pana wiedzy :) Każdy ma prawo do własnego zdania, i gdy się nim z nami dzieli oraz opinią o tekście dziękujemy, że z nami jest. Natomiast mogą Państwo dyskutować spokojnie. Udowodnił Pan, że ma ogromną wiedzę, chociaż nie zawsze zgadzam się z Pana zdaniem, widać, że stoi Pan twardo przy na swoim stanowisku i umie je uargumentować. A to najważniejsze. Jeśli mogę zatem prosić, aby nadal Pan komentował i kłócił się z innymi, jak i z nami, ale na argumenty, nie popadając w osobiste przytyki. Wtedy dyskusja bardzo łatwo i szybko może przerodzić się po prostu w walkę o to kto ma rację, a w końcu do wzajemnych obelg. Pozdrawiamy serdecznie.\nBartosz W. napisał/a 13.01.2018\nPani Anno dziękuje za Pani pochlebne słowa. Nie będę ukrywał, zdenerwowałem się, ale nie pozwolę żeby ktoś czepiał się mojego wieku jako „argumentu” na brak wiedzy (to bardzo niskie). Zwłaszcza jeśli ten ktoś sam pokazuje, że ma „kontrowersyjne” poglądy i wręcz miejscami wypisuje jakieś głupoty wymyślone chyba na poczekaniu.\nPanie Bartoszu, nie ma Pan za co dziękować – cieszę się, że dołączył Pan do naszego portalu, jest stałym czytelnikiem i bierze udział w dyskusjach. Z ogromną przyjemnością czytam Pana wpisy i z Panem dyskutuję, nawet jeśli się z Pana zdaniem nie zgadzam. Mało kto potrafi uargumentować swoje zdanie. Pan w dodatku opiera się na swoim oczytaniu i wiedzy. Zgadzam się, że odwoływanie się do wieku jako argumentu na brak wiedzy jest bardzo niskie. Dlatego proszę nie dawać innym satysfakcji i dalej pokazywać, że w każdym wieku można być dojrzałym, i to niekiedy bardziej od tych starszych, którzy powinni dawać przykład. Natomiast jeśli ktoś ma inne poglądy, nawet kontrowersyjne, z którymi się Pan kategorycznie nie zgadza, trzeba z nim dyskutować, ale z poszanowaniem odmiennej opinii. Pozdrawiam serdecznie.\nP.S. …no i i powinienem, fakt, w cudzysłowie napisać „mazowiecki” Włocławek, aby pokazać o jakie to „Mazowsze” chodziło w czasie układów w Trenczynie – tylko przyklepanych w Wyszehradzie.\nA, co Michała Korybuta, to jest to piękny przykład na to, że historię zawsze piszą zwycięzcy. W tym przypadku stronnictwo wielkiego Jana, dla mnie chyba głównie jednak wielkiego dla tego, że zapewne największego tak „wysoko urodzonego” łapownika w naszej historii…\nPudło, pudło i jeszcze raz pudło. Nie wiem czy ci się to pomieści w głowie, ale mając wyrobione zdanie o Korybucie NIE jestem fanem Sobieskiego. Wręcz przeciwnie jego zachowanie w stosunku do Michała (zresztą nie tylko jego) było miejscami wręcz niegodziwe, a sam królem był co najwyżej przeciętnym, może nawet dość miernym (podobnie jak sam Wiśniowiecki), który nigdy nie powinien pchać się wyżej niż stanowisko wielkiego hetmana, bo tylko na wojaczce naprawdę się znał. Nie zmienia to jednak aktu, że Michał I na tronie to było nieporozumienie. Nie miał zupełnie charakteru, ani umiejętności by wytrwać na tym stanowisku. To, że potrafił się z godnością i inteligentnie wypowiadać na chamskie ataki swoich oponentów to za mało, żeby twierdzić, że jego wizerunek jest „zniekształcony” w historiografii, i tak naprawdę był to dobry król.\nA może zechcesz mi wmówić, że tak naprawdę to był super władca? Powodzenia, próbuj, czekam na argumenty. Wiesz co zrobił ten „wielki” władca kiedy pojawiła się możliwość potencjalnej ugody (albo chociaż jako-tako normalizacji sytuacji w kraju) z „malkontentami”? Kazał oświadczyć Prażmowskiemu, że Jego Królewska Mość nie może go przyjąć… ponieważ je obiad (dobrze wiedział, że ma „umówione spotkanie” z Prymasem, ale wolał się w małostkowy sposób „odegrać”). Nie ma co doskonały polityk, wręcz wybitny. I w dodatku prawdziwy mąż stanu.\nJeszcze jedno: Sobieski łapownik? Racja, w końcu Ludwik opłacał chyba z pół Europy. Szkoda tylko, że Korybut też się takimi otaczał. Przywódca stronnictwa dworskiego, hetman wielki litewski Pac, opłacany przez cesarza Leopolda i elektora Fryderyka Wilhelma, a to tylko jeden przykład.\nA co do Michała… oczywiście ma być…\nmega napisał/a 19.02.2018 Odpowiedz\nODDALI POLSKĘ NIEMCOM ZA CZAPKĘ GRUSZEK.\nDziś jarek i Antek połozyliby się trupem ,byleby nic niemcowi nie płacić\nKamil z naukopedia.pl napisał/a 20.02.2018 Odpowiedz\nA ja się zastanawiam dlaczego tyle osób cieszęy się z jednego państwa europejskiego mało kto cieszy się z jednego kraju polsko-czeskiego.\nGdyby luksemburgom udało się zjednoczyć Polskę i Czechy Pod jednym berłem to powstałaby dość silny kraj w środku Europy.\nW ten sposób odzyskalibyśmy Śląsk a pewnie i potem gdyby luksemburczyk zobaczył ile można zarobić na Gdańsku to pewnie zrobiłby także porządek z Krzyżakami.\nBylibyśmy też pewnie o wiele lepiej rozwinięci, ponieważ wcześniej nie mogliby nam wszystkiego narzucać i nas lekceważyć A mieli lepszy system prawny\nNatomiast razem z litwinami dostaliśmy tylko ogromne puste tereny, wojny z moskalami i wielką magnaterie, która rozłożyła Polskę na szczątki\nDrogi Panie Kamilu, to bardzo ciekawe refleksje, jednak niestety wyłącznie „gdybanie”. Nie możemy być pewni, co by było „gdyby”, chociaż snucie alternatywnych wersji historii może być bardzo ciekawe. Pozdrawiamy.\nNiestety idea państwa polsko-czeskiego to raczej mrzonka. Po pierwsze geografii nie da się oszukać, a Polskę i Czechy oddzielają Sudety. Gdyby ich nie było i granica była nizinna, lub nawet wyżynna to co innego, ale jest jak jest. Po drugie w takim związku bylibyśmy młodszym partnerem mówiąc dyplomatycznie, a bardziej otwarcie po prostu podnóżkiem. Byłoby tak oczywiście dlatego, że Czechy były znacznie mocniejsze. Były państwem zjednoczonym i rozwijającym się długo przed tym zanim my wygrzebaliśmy się z zapaści politycznej doby rozbicia dzielnicowego. Dlatego pomimo iż Polska miała w sumie większy potencjał od Czech, była równocześnie słabsza. A to jak wyglądałby (przynajmniej mniej więcej) taki związek w praktyce pokazuje unia personalna z Węgrami za Ludwika. Miał on kolokwialnie mówiąc gdzieś kraj jako taki, chodziło mu tylko o tytuł królewski. Nie dość, że nie powiększył w żaden sposób swojej nowej dziedziny to jeszcze z premedytacją doprowadził do oderwania Rusi halickiej i przyłączenia jej do Węgier, czym złamał postanowienia układów ze swoim wujem Kazimierzem Wielkim, które zakładały iż w przypadku objęcia tronu polskiego przez Ludwika tamta ziemia pozostanie przy Polsce. Tak więc wybacz, ale twój wpis o „odzyskaniu Śląska” to już nawet nie mrzonka, ale skrajna naiwność. Nie dość, że nic byśmy nie dostali to jeszcze Luksemburgowie odłączyliby Wielkopolskę bądź Małopolskę i przyłączyli bezpośrednio do Czech. Zresztą najprawdopodobniej roszczenia Jana Ślepego dotyczyły właśnie Wielkopolski i ewentualnie Pomorza Gdańskiego, czyli dawnego „królestwa” Przemysła II, a nie całej Polski z jej wszystkimi dzielnicami.


Maski Domowe Do Cery Tłusta - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » maski domowe do cery tłusta\nArtykuły na temat: maski domowe do cery tłusta\n.... salicylowy, migdałowy, glikolowy, które złuszczają naskórek. Pilingi kwasowe do niedawna można było wykonać tylko w gabinecie, teraz pojawiają się preparaty do domowego użytku. Polecane są do cery(...) rumieńców i pobudzimy do regeneracji, której cera na wiosnę tak bardzo potrzebuje. Pomogą nam w tym pilingi, maski, parówki. Sięgnijmy po te z drogerii lub zróbmy je same. Pilingi dobieramy do...\nJak z salonu kosmetycznego Wiele masek przeznaczonych do użytku domowego doskonale naśladuje te stosowane przez profesjonalistów. Skóra pod wilgotnym okładem lepiej chłonie zawarte w nim składniki aktywne. A w masce jest ich więcej niż w kremie czy serum. 1. Nie lubisz czuć na twarzy kremowej warstwy? Użyj maski w ampułce. Po jej otwarciu płyn wylewa się na dłoń, nanosi na skórę i pozostawia...\nDokładne oczyszczanie Potrzebuje go nie tylko tłusta skóra, sucha również wymaga złuszczenia martwych komórek. Szarą, zmęczoną i przesuszoną oczyścimy, stosując maskę z owoców, np. winogron, ananasa. Zawarte w niej enzymy wygładzają i ujędrniają skórę. Dla cery tłustej i mieszanej przygotujmy peeling z płatków owsianych, wody i olejku z drzewa herbacianego. Wygładzanie kurzych zmarszczek...\nMaseczka z gotowanej fasoli szybko wygładzi cerę, odświeży i nawilży. Jest nieoceniona wśród maseczek dla cery suchej i zmęczonej. Przygotowując maseczki pamiętaj, że fasola powinna być gotowana bez dodatku soli i w tej samej wodzie, w której się moczyła. Fasolę gotuj bez przykrycia na wolnym ogniu. Garstkę ugotowanej i jeszcze ciepłej fasoli rozgnieć dokładnie, dodaj zawartość kapsułki...\n...3 łyżki oleju lnianego i łyżkę mąki ziemniaczanej. Otrzymaną papkę nakładamy na twarz i przykrywamy gazą. Zmywamy po kwadransie. Olej lniany doskonale odżywi skórę i zatrzyma w niej wodę. Cera tłusta(...) micelarny do cery wrażliwej. Jest wygodny w użyciu, a jednocześnie bardzo dokładnie usuwa resztki kosmetyków. Pamiętaj też, by zamiast prysznica, podczas którego trudno nie zamoczyć twarzy...\nkwas foliowy lek na czczo


Zestaw mebli rattanowych Zorba jasny miód 4-częściowy | Milli Home\n» Sofy i narożniki\n» Zestaw mebli rattanowych Zorba jasny miód 4-częściowy\nZestaw mebli rattanowych Zorba jasny miód 4-częściowy\nwybierz jasny miód ciemny brąz\nKod produktu: 4F74-7432B\nZestaw Rattanowy Zorba to ręcznie robiona, oryginalna i bardzo modna propozycja do każdego wnętrza, na taras oraz ogrodu zimowego. Zestaw składa się z komfortowej, trzyosobowej sofy, dwóch foteli oraz stolika kawowego.\nMeble wykonane są z naturalnego włókna rattanowego, nazywanego przez innych siatką rattanową lub rafią która oparta jest na solidnej konstrukcji rattanowej.\nZestaw Zorba jest zainspirowany fotelem Jana Bocana z ambasady Czech w Sztokholmie z 1972 r. Był on jednym z 60 wyprodukowanych foteli.\nPrzeznaczenie:salon, pokój, pod zadaszeniem taras, patio lub ogród.


Kacper Płażyński: "Kara dla Saur Neptun Gdańsk jest bardzo niska". Urząd: "Jej wysokość wynika z umowy"\nZdaniem Kacpra Płażyńskiego kara dla Saur Neptun Gdańsk za awarię przepompowni ścieków na Ołowiance jest niewspółmierna do szkód. Fot. Agencja KFP/Krzysztof Mystkowski\nNie milkną echa po awarii przepompowni ścieków Ołowianka. Wczoraj miasto Gdańsk ukarało spółkę Saur grzywną w wysokości blisko 322 tysięcy złotych. - Kara jest niewspółmierna do szkód jakie poniosło miasto - uważa Kacper Płażyński, kandydat PiS na prezydenta Gdańska. Urząd Miejski tłumaczy, że wymiar kary wynika z umowy.\n- To jest kara bardzo niska w skali tej awarii, która miała duży wymiar wizerunkowy - mówi Kacper Płażyński. - Ma ona wynikać z zapisów z umowy, która niestety nie została udostępniona przez Urząd Miasta tłumacząc, że obowiązuje go tajemnica handlowa, ale jednak Saur Neptun Gdańsk realizuje zadania własne gminy. Jeżeli kara blisko 322 tysięcy złotych faktycznie wynika z tej umowy świadczy to o niej, że została skonstruowana w sposób rażąco dyksryminujący stronę miejską, a faworyzujący stronę francuską. To śmieszne pieniądze w stosunku do tego co się wydarzyło - komentuje kandydat Zjednoczonej Prawicy.\n"PREZYDENT POTWIERDZIŁ, ŻE ODPOWIEDZIALNOŚĆ SPOCZYWA NA SNG"\n- Przez ostatnie 10 lat do Francji wypłacono ponad 60 milionów złotych dywidendy, do tego 20 milionów złotych wynagrodzenia - dodaje Kacper Płażyński. - To są bajońskie sumy jak dla spółki realizującej zadania własne gminy. Inna rzecz to olbrzymia kwota wydatkowana na usługi realizowane przez podmioty trzecie na rzecz Saur Neptun Gdańsk. To ponad 420 milionów złotych w ciągu ostatnich 20 lat. Jeśli Saur Neptun Gdańsk nie jest w stanie samemu wykonywać swoich prac, to dlaczego ta spółka realizuje tę umowę? Równie dobrze moglibyśmy to robić sami wykorzystując Gdańską Infrastrukturę Wodociągowo-Kanalizacyjną. Nakładając karę wydaje się, że nareszcie prezydent Adamowicz potwierdził, że odpowiedzialność za awarię spoczywa na tej spółce. Następstwem powinno być rozwiązanie umowy ze spółką, która i tak ma jedną z najwyższych w Polsce cen wody - mówi polityk PiS.\nJak wyjaśnia Alicja Bittner z Urzędu Miejskiego w Gdańsku kara wynika z umowy miasta ze spółką Saur Neptun Gdańsk. - Pod uwagę były brane takie kryteria jak czas trwania awarii, liczba mieszkańców obsługiwanych przez przepompownię, opłata stała za odprowadzanie metra sześciennego ścieków. Zostało to pomnożone przez przelicznik odnoszący się do liczby mieszkańców jak i czasu trwania awarii - mówi urzędniczka.\nGdańscy radni PiS Kazimierz Koralewski i Grzegorz Strzelczyk złożyli wczoraj interpelację do prezydenta, w której pytają o finanse miejskich spółek z kapitałem zagranicznym takich jak Saur Neptun Gdańsk i GPEC.\nWynikająca z umowy miasta z Saur Neptun Gdańsk podstawa kary:\nArtykuł 29 pkt. 3\nW przypadku nie odprowadzania ścieków przez 12 godzin z przyczyn zależnych od Spółki ( Saur Neptun Gdańsk) dla 20% mieszkańców obsługiwanych przez daną oczyszczalnię – wysokość kary będzie równa opłacie 0,0025 m3 na jednego mieszkańca i na jedną godzinę przerwy.\nNaliczenie SNG kary umownej w oparciu o art. 29 ust. 3 ww. Kontraktu, wyliczonej w następujący sposób:\n0,0025 x 324.587 M x 69h x 5,76 = 322.509,64 zł\n- opłata za odprowadzenie 1m3 ścieków: 5,76 zł\n- liczba mieszkańców Gdańska i Sopotu na dzień 31.12.2017 obsługiwanych przez przepompownię Ołowianka : 324.587\n- mieszkańcy Gdańska obsługiwanych przez przepompownię Ołowianka: 291.087,26 (464.254 x 62,7%)\n- mieszkańcy Sopotu obsługiwani przez przepompownię Ołowianka: 33.500 osób\n- przepompownia ścieków Ołowianka obsługuje ok. 62,7% mieszkańców Gdańska,\n- obciążenie przepompowni Ołowianka przyjęto na podstawie danych zawartych na stronach 73 - 74 „Sprawozdania - technicznego (rzeczowego) SNG za rok 2017"\n- czas trwania awarii przepompowni ścieków: 69 godzin.


Piubello.pl - SEOKatalog - nowoczesny katalog stron www\nPiubello. pl to dobry sklep internetowy z pościelą dla dzieci, z pościelą dla noworodka i nieco starszego niemowlaka.\nZapraszamy do naszego sklepu na zakup wyprawki dla niemowlaka i wyprawki dla noworodka. Oferujemy pościel dla dzieci wykonaną z certyfikowanej antyalergicznej bawełny, pościel muślinową, prześcieradło do łóżeczka i prześcieradło do wózka, a także pieluszki muślinowe, kocyk bambusowy i poduszki oraz otulacze bambusowe i muślinowe.\nW ofercie sklepu Piubello znajdziecie ochraniacz do łóżeczka warkocz, który skutecznie ochroni główkę dziecka przed uderzeniem w szczebelki łóżeczka.\nNa Piubello. pl kupicie również organizer na łóżeczko, a nawet matę edukacyjną dla wspólnych zabaw dziecka z mamą.\nWiększość artykułów sami projektujemy i szyjemy w naszej manufakturze, a pozostałe zlecamy polskim producentom.\nWszystkie artykuły sprzedawane w naszym sklepie są wykonane z atestowanych materiałów.\nSłowa kluczowe: , pieluszki muślinowe, pościel dla dzieci, mata edukacyjna, zawieszka do smoczka z imieniem, kocyk bambusowy, pościel muślinowa, ochraniacz do łóżeczka\nSmartfony iphone opanowują cały świat. Błyskotliwość ich stwórcy jest zawarty w nich samych. Ne są to pospolite telefony. Są one krokiem milowym w ewolucji telefonii. Czym by był sam smartfon gdyby nie wyszukane i występujące w rozległej palecie dodatki? W naszym sklepie online odnajdziecie szeroką paletę dodatków, które spowodują to, że wasz smartfon będzie wyjątkowy, stanie się bardziej odporny, głośny, lub całkowicie zmieni wygląd. Tylko w naszym sklepie znajdziecie bogaty wybór akcesoriów do wszystkich iPhonów|,I padów. Menu sklepu internetowego jest tak podzielone, aby szukanie było łatwe i szybkie.\nChciałbyś zakupić dla swojego dziecka świetnie zabawki? Już teraz nie musisz wychodzić z domu aby je znaleźć! W prezentowanym sklepie online odszukasz wielki wybór zabawek jakie przygotowaliśmy specjalnie z myślą o dziecku! Odszukasz nie tylko coś dla chłopca jednak i też dla dziewczynki. Ze względu na ogromny wybór takich zabawek są one rozdzielone na przeróżne kategorię tematyczne od ? tory wyścigowe aż do ? samochody rc, lub także auta zdalnie sterowane. Takie zabawki są proponowane w korzystnych cenach dzięki temu każdy ma okazję sobie na ich zakup pozwolić. W swojej propozycji mamy również zabawki kreatywne a też rowerki dla dzieci dlatego zajrzyj do nas jeszcze dziś!\nChcesz skorzystać z oferty firmy, która wykonuje wyroby gumowe? Przedstawiona witryna posiada propozycję firmy, jaka przygotowuje wyroby z gumy. Jesteś zaciekawiony tego rodzaju wyrobami masz możliwość zapoznania jej propozycji za pomocą strony. Pośród licznej propozycji wyrobów gumowych odszukasz takie jak wałki gumowe lub uszczelki gumowe, które cieszą się ogromnym zainteresowaniem. Jesteś zainteresowany propozycją firmy masz okazję zobaczyć galerię jej towarów jaką przygotowała dla własnych kontrahentów w serwisie. Dzięki witrynie możesz nawiązać z firmą kontakt wypełniając dodany na stronie formularz, w jakim umieścimy wiadomość.


Opresyjne państwo Gwałciciel | Waldorfus\n– Dobrze wychowam swojego syna. Tak, żeby dobrze radził sobie w życiu. Wyślę go na kursy języka obcego, retoryki, erystyki, korepetycje z matematyki, siłownie i karate. A gdy już trochę podrośnie, zabiorę go tam gdzie panie sprawiają radość panom i robią z nich prawdziwych mężczyzn. On stanie się najsilniejszym i najmądrzejszym uczniem w klasie. Będzie w niej przywódcą. A potem, będzie najważniejszym mężczyzną na świecie. Taki będzie mój syn – Polak(!) – wszystkich Polaków…\n„(…)Przy czym w Armii Czerwonej czyny te nie były karane, uważane wręcz za część strategii wojennej.(…)” – napisał p. red. Zawisza Niebieski*\nW Polsce – naszej „przeszczęśliwej” ojczyźnie – gwałty również, do tej pory za rządów PiS (można powiedzieć stosując skrót myślowy), są nie karane. A w zasadzie kary za nie, na tle np. takich państw jak Wielka Brytania, gdzie z pierdla się za to nie wychodzi, są po prostu symboliczne; niekiedy nawet w zawieszeniu. Sądy w Polsce mają ogromne pole manewru aby uwolnić oprawców. Minister i Prokurator Generalny Zbigniew Ziobro milczy w tej sprawie, jego asystent – minister Patryk Jaki również milczy…: – Nasza nowa afera Amba Gold i propaganda anty Warszawsko/Bakteryjna są przecież ważniejsze – odnośnie słusznej zresztą sprawy przeciwko kamienicznikom. Ale jakże pochłaniającej czas… „Szczegółami zajmiemy się później” – pomyślał Zbigniew Ziobro. – Dziś, trzeba zrobić dobre wrażenie, mój Patryku – ha ha ha! – zaśmiał się i pochylił się nad gazetą.\n– Treść artykułu* jest od początku do końca, kropka w kropkę, zgodna z prawdą. Jednym słowem sowieci zachowywali się jak wytresowane zwierzęta, i robili to tak, jakby kultywowali jakąś tradycję. Mówienie w tym wypadku o mentalności Rosjan, ich azjatyckiej odhumanizowanej kulturze, było by zupełnie odrębną sprawą. Ale pokrywa się dokładnie z tym, co kiedyś opowiadali mi starsi ludzie mieszkający tam gdzie ja dziś – na zachodzie Polski. Mam tylko mieszane uczucia co do powrotu tego pomnika. Kiedyś o tym pisałem tu: https://ewastankiewicz.wordpress.com/2013/11/14/czekamy-na-zarzuty-dla-dyrektora-centrum-sztuki-wspolczesnej/#comment-5064\n– w tym komentarzu z dnia 14 listopada 2013 r., zatytułowanym „Forma – gwałt i sztuka”, krytykuję nie samą ideę autora tej rzeźby, a formę z jaką jest ona wykonana: epatuje ona publicznie nie zbrodnią, lecz raczej niezdrowym pociągiem – odnośnie publicznego odbioru przez osoby niedojrzałe emocjonalnie, o których to osobach – polskich źle wychowanych – metodami postsowieckimi i postfeudalnymi – obywatelach, piszę również dziś w tym artykule.\nAle wracając do prawa i sprawiedliwości, na tle tego co można określić jako kulturowy spadek po sowieckiej okupacji jaką Polska przechodziła do roku 1989. „(…)Zgłoszenie do władz rosyjskich skończyło się odpowiedzią, że ona ich sprowokowała.(…)” – napisał p. Zawisza Niebieski*\nSzanowni Państwo. Jest to wypisz wymaluj obecny stan naszej obecnej „bogoojczyźnianej” rzeczywistości! Otóż zdanie to w doskonały sposób odzwierciedla to jak dziś polska policja, polska prokuratura, polskie sądownictwo, traktują ofiary. Sam osobiście doświadczyłem tego – wprawdzie nie będąc jeszcze zgwałconym – gdy całkiem niedawno oprychy nie chciały mnie wpuścić na moją własną posesję, a ja musiałem się z policją użerać o to żeby ich ta policja ukarała: policja oczywiście, tradycyjnie powątpiewała w moją skargę – czy aby tych oprychów za bardzo nie sprowokowałem jakimiś słowami i czy zanadto nie zrobiłem im tymi słowami krzywdy. Spytałem wtedy policję – Czy ja miałem uklęknąć przed nimi i poprosić ich żeby wpuścili mnie do własnego domu?!..\nSzanowni Państwo. Przypadki codziennego życia, te które związane były by z prewencją, policja dziś, ignoruje już całkowicie: zapewniam. Reaguje dopiero wtedy gdy po kimś cieknie krew, albo już nie żyje.\nNie tak dawno, bo 14 maja 2017 we Wiadomościach TVP w zapowiedzi do treści tych Wiadomości odnośnie brutalnego pobicia dziewczynki w szkole, gdy nikt nie reagował: policja nie reagowała; grono pedagogiczne z dyrektorem na czele, nie reagowało; prokuratura nie reagowała: odnośnie państwa polskiego… Dopiero gdy jedna z dziewczynek opublikowała film z tego zdarzenia, jak jej koleżanka jest kopana po twarzy, po całym ciele kopana i bita pięściami przez inne koleżanki, wyzywana, przechodnie idąc obok nie reagują albo nawet się naśmiewają, dodatkowo zachęcając do przestępstwa, dopiero po tym jak film na YT miał już 100 tyś. wejść, podkreślam — dopiero wtedy — łaskawie pierwsza raczyła zareagować rządowa TVP.\nA co na to policja – Szanowni Państwo?… Zaraz na samym początku Wiadomości TVP 14-05-2017 (w zapowiedzi), policjantka — rzecznik prasowy policji, wypowiada słowami typowe dla polskiej policji rozmycie (kto jest ofiarą a kto katem), słowami, cytuję: „Doszło tutaj do konfliktu, między nastoletnimi dziewczynkami.” – czyniąc to urzędowym tonem, stawiając jednoznacznie kropkę.\nPodkreślam szczególny w tym kontekście wyraz „konliktu”; wyraz, który z góry sugeruje – że winę ponoszą obie strony.\nJakież to znamienne to rozmycie kata z ofiarą. Typowe dla naszego polskiego bałaganiku mafijnego. Ale ten powyższy przykład był tylko symptomatyczny. Jednak istnieje inny, równie znamienny, ale bardziej typowy – powszechny przykład, gdy ostatecznie kat z ofiarą zostaje całkowicie odwrócony kota ogonem. Jest to przykład gdy ofiara skieruje do atakującego obraźliwy gest, lub słowa.\nI teraz do sedna sprawy: Skrzętnie ułożone w naszej przeszczęśliwej ojczyźnie akty prawne, ułożone przez pracujące dla mafii papugi, są tak skonstruowane, że jeżeli to my dostaniemy w twarz od kogoś na ulicy, a wcześniej coś tam do naszego oprawcy mówiliśmy nie tak jak trzeba, to on, nasz oprawca w tym kraju – w Polsce – w świetle iluminacji naszego świetlanego prawa, może nas uderzyć w twarz i nawet pobić. W sądzie wybroni się zawsze; wystarczy że powie: — Byłem przez niego sprowokowany. Tak w Polsce, po dziś dzień za rządów PiS, za rządu Beaty Szydło, prawo traktuje ofiary: „(…)Zgłoszenie do władz rosyjskich skończyło się odpowiedzią, że ona ich sprowokowała.(…)” – napisał p. Zawisza Niebieski*.\nW Polsce – w dalszym ciągu – można – tak jak w Rosji – w biały dzień zdzielić obcego człowieka, sąsiada, kolegę z ławki szkolnej, pracownika w firmie… w twarz, i władza nawet nie mrugnie. To ty obywatelu musisz potem dochodzić swoich praw w sądzie sam z powództwa cywilnego, gdzie w konfrontacji ze swoim katem który cię upokorzył — odebrał Tobie godność, w tym kraju Polsce, jak nie stać cię na wpływowego adwokata, masz murowaną przegraną, a przedostawszy się przez machinę prawnokarną oberwiesz jeszcze dodatkowo i jeszcze bardziej – od państwa polskiego. W którym Ty obywatelu nie masz ani czasu, ani godności nie masz. Stać ciebie tylko na numer pesel.\nTak konserwatywne prawicowe państwo, po dziś dzień, „chroni” obywatela w Polsce. Taka w dalszym ciągu jest rzeczywistość, w której nawet dzieci w szkole są tresowane jak małpy – że wygrać, ma prawo – ale tylko silniejszy. Stąd pochodzi również „szacunek” polskiego obywatela do prawa, władzy i słów – „etyka” i „moralność”; która to władza, tego obywatela w tym kraju Polsce – nie w Rosji; tylko w Polsce – po prostu ignoruje.\nZ moralnego punktu widzenia, żaden człowiek nie ma prawa stosować siły fizycznej wobec drugiej osoby, choćby ta, nie wiem jakimi strasznymi słowami go obraziła. Zastosowanie naruszenia nietykalności cielesnej – nawet słabe uderzenie drugiej osoby – w takiej sytuacji, jest tylko znamiennym – przejawem barbarzyńskiej kultury Wschodu, gdzie rację ma zawsze ten, kto ma większą siłę fizyczną. Chyba przyznacie mi Państwo że to jest tragiczne – że do tej pory, po dziś dzień, taka kultura życia, obowiązuje w naszym kraju – Polsce, i nawet takie instytucje jak Kościół nic w tej sprawie nie robią i nigdy nic nie robiły? Barbarzyńska kultura, w której umyślne i złośliwe naruszenie nietykalności cielesnej, prawo i instytucje związane z etyką, traktują tak jak zwykłe wykroczenie: niezatrzymanie się na znaku stop.\nPrzyznacie mi Państwo rację? Czy Wy suwerenie, już też jesteście przyzwyczajeni do tych codziennych lekcji w telewizji?…\nStarszy Pan zapalił świeczkę, postawił ją na grobie, przeżegnał się – ale już nie tak jak wtedy przed egzaminem. Wstał i poszedł. Po drodze…\n– Witam was Patryku! Coście tacy smutni dziś?!\n– A… syna mi zabili.\n*Cytaty i inspiracja sowiecką kulturą – Zawisza Niebieski: https://wolnemedia.net/powrot-zwyciezcow/


LosyZiemi.pl - Węże wykorzystują nanostrukturę łusek w łapaniu deszczówki\nJesteś tutaj : LosyZiemi.pl » Ciekawostki, Świat i Wszechświat » Węże wykorzystują nanostrukturę łusek w łapaniu deszczówki\nWęże wykorzystują nanostrukturę łusek w łapaniu deszczówki\nponiedziałek, 16.03.2020 22:41 wibi. Kategorie: Ciekawostki, Świat i Wszechświat Tagi: deszczówki, grzechotniki, krople deszczu, łuski, nanotekstura łusek, węży\nAutorzy artykułu z pisma ACS Omega podkreślają, że widuje się grzechotniki teksaskie (Crotalus atrox) z Arizony i innych części Amerykańskiego Południowego Zachodu, które wychodzą ze swoich kryjówek, by „łapać” deszcz, śnieg z deszczem i czysty śnieg. Wąż spłaszcza swoje ciało i często tworzy ciasno zwiniętą spiralę; prawdopodobnie, by zmaksymalizować powierzchnię do zbierania opadu. Gdy krople łączą się na grzbiecie, grzechotnik wysysa wodę z łusek.\nGordon Schuett, Konrad Rykaczewski i inni postanowili się bliżej przyjrzeć łuskom, by stwierdzić, co sprawia, że grzechotniki tak dobrze radzą sobie z pozyskiwaniem opadu.\nNaukowcy porównali zwilżalność powierzchni i nanoteksturę łusek grzechotnika teksaskiego i 2 innych pustynnych węży, które nie zbierają deszczówki: Pituophis catenifer i Lampropeltis splendida. Zraszając węże wodą, zespół odkrył, że o ile na ciele grzechotnika krople zlewały się i przywierały do łusek, o tyle u pozostałych 2 gatunków tworzyły płytkie „bajorka”, które często spływały z ciała zwierzęcia.\nBadanie łusek za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego pokazało, że tylko u C. atrox występują nanokanały tworzące sieć przypominającą labirynt. Grzbietowe łuski grzechotnika wspomagają zbieranie wody, zapewniając lepką, hydrofobową powierzchnię, która „przytrzymuje” krople.\nDwudziestolatka opracowała w pełni biodegradowalne i kompostowalne biotworzywo z łusek i skór ryb or...\nPraprzodek wszystkich jaszczurek i węży - znaleziono skamielinę sprzed 240 mln lat\n« Komórki macierzyste hemopoezy zachowując pamięć wcześniejszych infekcji wspierają odporność\nPołączono beton i cegły z bakteriami, żyjący budulec potrafi się rozrastać »\n9 gości, 70 bots, 1 członków


Wiadomości Krakowskie | Kolejna witryna oparta na WordPressie | Page 22\nWszyscy lubimy podróżować. Jednak nie wszyscy mamy na to czas. Warto jednak czasem oderwać się od codzienności i wyjechać gdzieś z rodziną lub przyjaciółmi. W dzisiejszych czasach wszyscy jesteśmy zapracowani i gdy planujemy urlop zastanawiamy się bardziej nad wypoczynkiem, jednak\nOdżywki dla sportowców wywołują w społeczeństwie mieszane odczucia. Głównym powodem tego zjawiska jest przede wszystkim brak wiedzy wystarczającej, aby odróżnić, czy chodzi nam o suplementy diety, czy też o doping. Niestety, dość spora grupa ludzi do teraz traktuje odżywki jako\nKażda wolna chwila warta jest tego, aby ją spożytkować na aktywny wypoczynek. Jest to najlepsza forma wypoczynku, bowiem gwarantuje nam możliwość nie tylko spędzenia czasu z dala od pracy i związanych z nią obowiązków, ale pozwala także na poprawę naszego\nMłody człowiek po zakończeniu obowiązkowego kształcenia ogólnego staje przed dylematem, co będzie robić dalej ze swoim życiem. Ma do wyboru pójście na studia lub od razu pracę zawodową albo łączenie pracy ze studiami zaocznymi bądź wieczorowymi. To, co wybierze, zależy\nKraków to jedno z największych miast w Polsce. W tym miejscu popyt na usługi kosmetyczne jest bardzo duży. Wiele kobiet mieszkających w Krakowie korzysta z usług salonów kosmetycznych, gabinetów medycyny estetycznej, gabinetów masażu leczniczego i relaksacyjnego


The Legend of Zelda: Breath of the Wild recenzje zbiera dobre!\n2 marca 2017 23 marca 2017 Emilia Wyciślak\tBrak komentarzy\tlegends of zelda, Nintendo, Nintendo Switch, nintendo wii\nBreath of the Wild recenzje ma dobre\nThe Legend of Zelda: Breath of the Wild zatriumfował. Zbiera doskonałe opinie oraz recenzje z całego świata. Pokazuje tym samym, że powrót do starego tytułu może nie tylko być dobry, ale fantastycznie wpłynąć na markę. Rynek konsoli także na tym zyskuje. A trzeba przyznać, że oczekiwania były naprawdę spore – powrót do Linka i Zeldy musiał być zrobiony po prostu dobrze. Wcześniej zwano go po prostu Zelda Wii U, ze względu na to, że miał być przeznaczony na konsole Nintendo Wii. Jego premiera była kilka razy przekładana z powodu różnych czynników. Jednak kiedy się pojawiła… jest naprawdę zachęcająca.\nThe Legend of Zelda: Breath of the Wild recenzje ma na naprawdę wysokim poziomie i trzeba przyznać, że zachęcają do kupna gry. Wygląda na to, że pojawiamy się w pięknym i rozbudowanym świecie, pełnym bogactwa różnych systemów, na przykład rzemiosła. Oprócz tego, premiera Zeldy zbiega się z wypuszczeniem na rynek Nintendo Switch, co również tworzy bardzo dobre połączenie. To oznacza bowiem, że wiele z recenzji dotyczyć będzie tego, jak w ogóle działa ona na tej nowej konsoli.\nOceny niezwykle wysokie\nSama główna kampania gry zajmuje ponad dwadzieścia godzin. Recenzenci pokreślają, że można się w niej zanurzyć i całkowicie zagubić, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Przypomina ona nieco surwiwalową rozgrywkę.\nGameSpot oceniło grę na 10 punktów, nazywając ją „zapierającym w dech arcydziełem”. EGM daje jej z kolei 9,5 punktu, twierdząc, że jest ona „kwintesencją Zeldy”. Polygon wystawia bezwarunkowe 10, mówiąc o „zdumiewającej grze”. IGN z identyczną oceną chwali fakt, że walka w The Legend of Zelda: Breath of the Wild wymaga sporych umiejętności, dzięki czemu można z łatwością wydobyć jej sedno.\nTytuł ten pojawi się jutro – trzeciego marca 2017 – wraz z premierą Nintendo Switch. Wszystko wskazuje na to, że skoro trudni do zadowolenia krytycy tak dobrze oceniają Zeldę, fani z pewnością będą zadowoleni.\nA wy? Kupiliście The Legend of Zelda: Breath of the Wild? Recenzje was zachęcają do tego, by zagrać?\n← CDProjekt RED szuka testerów gier!\nPlayStation wprowadza nowe gry w marcu! →


Chania/Kreta - forum Fly4free\nTemat postu: Chania/Kreta\n#1 Wysłany: 10 Lip 2017 21:35\n330zł do W-wa - Saloniki, 330zł Saloniki - Chania = 660zł\nMoi drodzy, szukam jak najtańszej opcji lotu na kretę, najlepiej do miejscowości Chania. Termin ściśle określony, coś pomiędzy 10 a 21 września, 6/10 dni, do tej pory przeszukałem już chyba wszystko i najtaniej znalazłem połączenie za 330zł z Warszawy do Salonik, oraz 330zł z Salonik na Kretę, łącznie 660zł. Jest szansa, że jest/będzie coś taniej? Może warto poczekać? UPDATE: niestety najwcześniej mogę wyjechać 10ego września, powrót bez zmian, max do 21ego września. Tak sobie teraz pomyślałem, że wcale nie muszę lecieć do Salonik, a potem dopiero do Chanii na Kretę. Jeżeli z któregoś Polskich miast, jest lot do OBOJĘTNE jakiego miasta w europie, które z kolei ma dobre połączenie z miejscowością Chania - i wszystko się ze sobą zazębia - to bardzo chętnie skorzystam! Im taniej, tym lepiej, miasto pośredniczące w podróży nie ma znaczenia.\nOstatnio edytowany przez pawlo10000, 11 Lip 2017 16:23, edytowano w sumie 1 raz\nTemat postu: Re: Chania/Kreta\n#2 Wysłany: 10 Lip 2017 22:00\nKilometry: 66 495\nNajtaniej masz z KTW\nPrzechwytywanie.JPG [ 53.63 KiB | Obejrzany 1470 razy ]\n#3 Wysłany: 11 Lip 2017 16:26\n@gona31 i spółka - Niestety najwcześniej możemy wyjechać 10ego września, więc twoja propozycja niestety odpada, choć była bardzo fajna.\nWprowadziłem UPDATE w głównej wiadomości - może być lot bezpośredni, ale z tego co wiem, to po prostu nie ma, ALE - chciałbym dolecieć do Chani na Kretę, pod drodze zatrzymując się w obojętne jakim mieście, byleby się zazębiało i było jak najtaniej.\n#4 Wysłany: 11 Lip 2017 16:32\nsledz watek AEGEAN z promocjami\nmozesz tez zobaczyc loty Olympic z Aten, a do Aten sprobowac low costem\n#5 Wysłany: 11 Lip 2017 16:56\nZ Aten do Chania/Kreta właśnie w tym terminie jest sporo lotów w dużo niższej cenie niż Saloniki - Chania, ale... no właśnie, jak się dostać tanio do Aten? Bo jakoś nie mogę nic znaleźć, a lot z dwiema przesiadkami to wtedy wyjdzie na to samo.\n#6 Wysłany: 22 Lut 2018 13:33\nKilometry: 95 076\nAzair.eu <- znajdziesz coś dla siebie. Dodaj tylko wszystkie lotniska z Polski + SXF + TXL + PRG. W opcjach zaawansowanych odznacz opcję powrotu na to samo lotnisko.\nSą loty zarówno po 550 złotych jeśli interesuje Cię krótszy wypad (pełne 4 dni), ale i po 700-800 jeśli chcesz posiedzieć trochę dłużej.\nRadzę najpierw poszukać 1 biletu, a potem dokupić 2gi, bo na trasie CHQ - WRO został właśnie 1 w rozsądnej cenie i możesz go kupić.\n#7 Wysłany: 22 Lut 2018 13:34\nJeszcze sporo czasu do wyjazdu, ja bym czekał i monitorował ceny. Loty na trasie Chania-Ateny, albo Chania-Saloniki można spokojnie kupić za 10-16 euro w jedną stronę w twoim terminie.\nW zeszłym roku w podobnym terminie kupiłem taki składak: WMI-CHQ za 106 zł, CHQ-ATH za 10 euro i ATH-WMI za 28 euro.\n#8 Wysłany: 22 Lut 2018 13:36\n@chrystek Kolega, któremu chcieliśmy pomóc usunął post\n#9 Wysłany: 22 Lut 2018 13:39\n@Adam Molecki który post?\n#10 Wysłany: 22 Lut 2018 16:46\nJest w koszu\n#11 Wysłany: 22 Lut 2018 17:26\nBilety na trasie Polska - Chania, najtańsze na ok. 2- 3 m- cy przed planowaną podróżą.Warto poczekać.\n#12 Wysłany: 22 Lut 2018 20:19\nWrzesień to nie szczyt sezonu. Będą jeszcze lepsze ceny. Bez obaw.\nProponuję ustawić sobie jakieś alerty cenowe i co jakiś czas zainteresować się zmianami cen.


Zaproś „wodnego” eksperta do domu\n1 dodane: 14:57, 04/07/10\ntagi:zaproszenie • ekspert • badanie • woda\nCo tak naprawdę płynie w naszych kranach? Już niedługo na to pytanie odpowiedzą nam eksperci. Trzeba ich tylko zaprosić do swojego mieszkania.\nFot. Zdjęcie pochodzi ze strony: www.kulturystyka.pl\nWszystko za sprawą bezpłatnych badań jakości wody w Trójmieście, które zostaną przeprowadzone już 6 i 7 lipca. Nie będą one jednak wykonywane wszędzie, eksperci pojawią się tam...gdzie dostaną zaproszenie od mieszkańców.\nKażdy kto chce, aby jego woda w kranie została przebadana musi do 6 lipca wypełnić formularz, zamieszczony na stronie: www/tester.brita.pl\n„Kranówkę” będzie oceniał doktor nauk chemicznych Krzysztof Stankiewicz. Dokona jej analizy organoleptycznej – sprawdzi smak, zapach i barwę. Wykona również pomiar stopnia twardości wody. Pobierze też próbki, które w laboratoriach Wydziału Chemii Uniwersytetu Warszawskiego zostaną poddane szczegółowej analizie. Wyniki tych badań zostaną przedstawione mieszkańcom i opinii publicznej.\n- Bezpłatne badania jakości wody w dziesięciu największych miastach Polski trwają od kwietnia do końca lipca tego roku. Celem akcji jest stworzenie mapy jakości wody kranowej w kraju – informuje Anna Dobrowolska, z biura prasowego Urzędu Miasta w Gdańsku.\nOficjalny raport na temat jakości wody w Trójmieście poznamy najprawdopodobniej za kilka tygodni.\nPrzecież woda do sieci na terenie Oruni dostarczana jest z ujęcia Lipce przy ul. Niegowskiej a nie ze Straszyna :-)\n@ gość13:01 - A ja myślałem, że Radunia wpływa do Motławy;]\nŚcieki spływają do Raduni? Człowieku, woda w rzece się nie cofa tylko płynie do morza, więc jak może mieć kontakt z ujęciem. Nie opowiadaj bajek dla małorolnych.\nTo prawda! Z naszych kranów płynie woda śmierdząca chlorem, z piaskiem, rdzą...\nNiech lepiej sprawdzą ujęcia wody pitnej dla Gdańska. W pierwszej kolejności proponuję ujęcie wody-rzeka Radunia w Leżnie. To co zobaczą to szok! Strefa ujęcia wody pitnej dla Gdańska, duże czerwone tablice ...wiecej\nNiech lepiej sprawdzą ujęcia wody pitnej dla Gdańska. W pierwszej kolejności proponuję ujęcie wody-rzeka Radunia w Leżnie. To co zobaczą to szok! Strefa ujęcia wody pitnej dla Gdańska, duże czerwone tablice ostrzegawcze a ścieki spływają do Raduni a Radunią do Straszyna gdzie po chlorowaniu płyną do naszych kranów. Smacznego!!...mniej


SEG - Biogram - Paweł Spiechowicz\nPaweł jest członkiem Korpusu Polskiego Instytutu Dyrektorów, kandydatem na profesjonalnego członka komitetu audytu. Jest współautorem podręcznika „Komitet Audytu – pierwsze kroki. Przewodnik dla praktyków”, wydanego w maju 2011 roku, oraz zbioru Dobrych Praktyk Komitetów Audytu w Polsce, opublikowanego rok wcześniej. Paweł jest certyfikowanym audytorem wewnętrznym i ekspertem finansowym, specjalistą z obszaru oceny kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem i ładu korporacyjnego. Posiada również doświadczenie w sprawozdawczości i rewizji finansowej. Pracował w kilku polskich i globalnych organizacjach, m.in.: Ruch S.A., PwC, Grupa Volvo w Europie Środkowej i Wschodniej. Paweł jest absolwentem Wydziału Zarządzania i Informatyki Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu oraz Podyplomowego Studium Relacji Inwestorskich i Komunikacji Finansowej Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Posiada 15-letnie doświadczenie zawodowe. Posługuje się angielskim, niemieckim i rosyjskim.


Puchar Zarz±du Ko³a Sira Sieradz 25.05.14 | wiadomo¶ci wedkuje.pl\nPuchar Zarz±du Ko³a Sira Sieradz 25.05.14 - zdjêcia, foto - 1 zdjêæ\n25.05.2014 na Paradziance w Sieradzu odby³y siê sp³awikowe zawody wêdkarskie o "Puchar Zarz±du 2014" w kole "Sira". W zawodach wziê³o udzia³ piêtnastu seniorów i dwóch "m³odzie¿owców". Zawody rozegrano jednak w formule czterogodzinnej, rozpoczynaj±c o 8:35 sygna³em do nêcenia. Zwyciêzc± zawodów i jednocze¶nie zdobywc± tegorocznego "Pucharu Zarz±du" w kategorii senior zosta³ ZENON BARTOS z wynikiem 4020 pkt., drugie miejsce zaj±³ Marcin Rze¼nik z wynikiem 3390 pkt. a trzecie Damian Gotkowicz - 3200 pkt. W kategorii m³odzie¿ "Puchar Zarz±du" otrzyma³ BARTOSZ WINIARSKI z wynikiem 910 pkt., drugi by³ Micha³ Podsiad³y - 900 pkt. Rywalizacja toczy³a siê przy lekko zachmurzonym niebie, temperaturze oko³o 20 stopni i lekkim po³udniowo-zachodnim wietrze. Zwyciêzcy od³awiali amury, leszcze, wzdrêgi, okonie i rzadziej p³ocie. Nikomu nie uda³o siê z³owiæ karpia. O godzinie 11:45 zawody zakoñczy³y siê. A po zwa¿eniu ryb, wypuszczeniu ich do wody obliczeniu wyników, wrêczono pami±tkowe puchary oraz dyplomy. By³y to ostatnie zawody w kole przed wakacjami. Zapraszamy na kolejne.\nWyniki zawodów "O Puchar Zarz±du Ko³a 2014" w kole "Sira" Sieradz 25.05.2014:\nI MIEJSCE: ZENON BARTOS - 4020 PKT.\nII MIEJSCE: MARCIN RZE¬NIK - 3390 PKT.\nIII MIEJSCE: Damian Gotkowicz - 3200 pkt.\n4. Andrzej Filip - 2810 pkt.\n5. Arkadiusz Paw³owski - 2550 pkt.\n6. Józef Szwed - 2290 pkt.\n7. Krzysztof Ablewski - 2130 pkt.\n8. Robert Podsiad³y - 1890 pkt.\n9. Dariusz Janeczek - 1400 pkt.\n10. Zdzis³aw Majewski - 1360 pkt.\n11. Piotr Mielczarek - 760 pkt.\n12. Marian Kubik - 680 pkt.\n13. Micha³ Kaczmarek - 470 pkt.\n14. Marcin Tworek - 0 pkt.\n14. Antoni Majewski - 0 pkt.\n- w kategorii m³odzie¿\nI MIEJSCE: BARTOSZ WINIARSKI - 910 PKT.\nII MIEJSCE: MICHA£ PODSIAD£Y - 900 PKT.\nPuchar Zarz±du Ko³a Sira Sieradz 25.05.14 - opinie i komentarze\nS³ownik wêdkarski dawniej i dzi¶. 1


Słubice24.pl - Szczecińskie wojaże udane dla młodej Polonii\nSłubice24.pl Wiadomości Sport Szczecińskie wojaże udane dla młodej Polonii\nSzczecińskie wojaże udane dla młodej Polonii\nDo sezonu szykują się nie tylko seniorzy, ale także nasza piłkarska młodzież z UKS Polonia Słubice. Chłopcy z rocznika 2008 udali się do dalekiego Szczecina, by tam powalczyć w prestiżowym turnieju Gryf Cup. I przywieźli stamtąd cenne, drugie miejsce.\nTurniej obył się 4 lutego. Do rywalizacji o główne trofeum przystąpiło aż 10 drużyn, dlatego organizatorzy turnieju podzielili uczestników na dwie eliminacyjne grupy, gdzie grano systemem każdy z każdym.\nPoczątek nie nastrajał optymistycznie, bo młodzi poloniści przegrali dwa pierwsze mecze, najpierw z Arkonią Szczecin (0:1), następnie z SALOS Szczecin (0:2). Potem było jednak coraz lepiej. Kolejne dwa spotkania to imponujące wygrane ze Stalą Szczecin (2:0) oraz Pogonią II Szczecin (3:0), co daje słubiczanom 2 miejsce w grupie i awans do dalszej fazy rozgrywek.\nW ćwierćfinale Polonia spotyka się ze starym dobrym znajomym, czyli drużyną UKS Czwórka Kostrzyn. Mecz, jak to często bywa w rywalizacji słubicko-kostrzyńskiej, był bardzo zacięty i kończy się remisem 0:0, ale w rzutach karnych lepsi okazali się słubiczanie. Pozytywnie nakręceni w półfinale z kwitkiem odprawiają Pogoń Szczecin 2:1.\nW wielkim finale czekał ich po raz drugi pojedynek z Arkonią Szczecin. Faworyzowani rywale ponownie okazali się lepsi, choć tym razem wygrali różnicą tylko jednego gola (1:2). UKS Polonia Słubice ostatecznie zajęła II miejsce. W nagrodę za swój wysiłek piłkarze otrzymali okazały puchar praz pamiątkowe medale.\nSkład Polonii Słubice: Dominik Dubacki, Beniamin Mieczkowski, Fabian Górowski, Jakub Anioł, Gracjan Gozdek, Tymek Trojan, Jakub Niekurzak, Igor Olender. Trenerzy: Artur Anioł, Tomasz Górowski.\nGratulujemy i trzymamy kciuki za dobra formę w kolejnych meczach.


OnePlus 8 Pro - aparat oceniony w DxOMark Mobile\n5 czerwca 2020 5 czerwca 2020 Dawid Długosz 195 odsłon 0 komentarzy Android, aparat, DxOMark, DxOMark Mobile, OnePlus, OnePlus 8, OnePlus 8 Pro, smartfony\nOnePlus 8 Pro w końcu doczekał się oceny w DxOMark Mobile. Specjaliści z DxO sprawdzili aparat i jego możliwości. Następnie wydali swój werdykt. Cóż, do ścisłej czołówki trochę brakuje, co jednak nie jest większym zaskoczeniem. Pod kątem możliwości kamery Chińczycy od jakiegoś czasu pozostają w tyle za konkurencją.\nOnePlus 8 Pro w DxOMark Mobile otrzymał łączną ocenę w postaci 119 punktów. Aparat pod kątem robienia zdjęć oceniono na 126 punktów. Świetnie wypada autofocus czy dobra ekspozycja. Kręcenie wideo oceniono na 103 punkty. Ze szczegółami testu zapoznacie się w linku źródłowym.\nTak więc OnePlus 8 Pro nie zagroził w DxOMark Mobile ścisłej czołówce. Liderem rankingu DxO pozostaje Huawei P40 Pro. Drugie miejsce należy do Honora 30 Pro+. Dane techniczne smartfona OnePlus 8 Pro znajdziecie poniżej.\n← Gmail dostaje nowy przycisk do tworzenia wiadomości\nTelegram 6.2 wprowadza edytor wideo. Są też inne nowości w aplikacji →


Nadal prężnie działamy w zabytkowej Willi Gryf w Konstancinie-Jeziornym. O początkach prac pisaliśmy wcześniej tutaj>>. Willa “Gryf” powstała jako budynek mieszkalny, później pełniła funkcję pensjonatu. Po zakończeniu prowadzonych robót, obiekt pełnić będzie funkcje społeczno-kulturalną, która obejmie filię biblioteki, klub mieszkańca oraz świetlicę środowiskową.\nWykonaliśmy już część robót konstrukcyjnych obejmujących m.in.: podbicia fundamentów, ławy fundamentowe, nadproża, stropy wraz z dachem oraz klatkę schodową. Jednocześnie przeprowadzaliśmy prace izolacyjne pionowe i poziome fundamentów, oraz prace związane z instalacjami wod-kan.\nObecnie zajmujemy się wykończeniem pokrycia dachowego i wieżyczki, poddaszem oraz wykonaniem obróbek blacharskich. Cały czas prowadzone są też roboty wewnątrz budynku m.in. nad wykonaniem szybu windowego tynkami w piwnicach i na parterze, ociepleniem z płyt perlitowych oraz posadzkami. Przygotowujemy również elewację do kolejnego etapu prac.\nPrzed nami jeszcze sporo zadań tj.: roboty wykończeniowe, wykonanie nowych balkonów drewnianych wraz z werandą, renowacja elewacji oraz ozdobnych gzymsów czy wykonanie nowych chodników i ogrodzenia.\nW trakcie wykonywanych robót nie brakowało nam niespodzianek, odkryliśmy kilka gniazd z młodymi gołębiami oraz poznaliśmy nieproszonego lokatora w postaci lisa.\nTermin zakończenia prac jest przewidziany na koniec sierpnia, obiekt zostanie oddany do użytku z końcem października.


Esportowcy zagrali dla Białorusi - wGospodarce.pl\nEsportowcy zagrali dla Białorusi / autor: pixabay.com\nOpublikowano: 23 września 2020, 17:40\nZ okazji Międzynarodowego Dnia Pokoju na Świecie rozegrany został esportowy turniej #GramyDlaBiałorusi.\nW turnieju udział wzięło osiem europejskich drużyn grających w grę CS:GO i rywalizujących ze sobą w imię zasad fair-play, a ich zmagania śledziło ponad 150 tys. widzów. Akcję wsparło grono influencerów, a w sieci nadal trwa zbiórka na rzecz Fundacji Białoruski Dom. Partnerem Głównym akcji jest Totalizator Sportowy, właściciel marki LOTTO.\nCZYTAJ TEŻ: Polska z pierwszym na świecie skutecznym lekiem na COVID-19?\nDobiegł końca pełen emocji turniej #GramyDlaBiałorusi, będący częścią oddolnej inicjatywy środowiska esportowego. Rozegrany turniej charytatywny miał na celu wsparcie Fundacji Białoruski Dom, która od wielu lat wspiera działania na rzecz demokracji i praw człowieka oraz rozwoju społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi. Rozgrywkom towarzyszy zbiórka charytatywna trwająca również po zakończeniu turnieju.\nStrona informacyjna oraz przekierowanie do składki znajdują się pod adresem: https://playforbelarus.eu/pl/gramy-dla-bialorusi/. Ponadto akcja będzie miała swoją kontynuację w serwisie TikTok, na którym wystartował hashtag challenge #PlayForBelarus.\nTransmisja wydarzenia przeprowadzona była w wielu językach – oprócz polskiego dostępne były relacje w języku angielskim, białoruskim, rosyjskim, węgierskim, portugalskim, holenderskim, niemieckim oraz hiszpańskim. Dzięki temu turniej mogli śledzić kibice z całej Europy, co przełożyło się na dużą oglądalność widowiska – przyciągnęło przed ekrany ponad 150 tys. widzów. Rozgrywki śledzono przez 70 122 godziny, a informacja o akcji dotarła łącznie do prawie 11 mln osób. #PlayForBelarus podbił media społecznościowe, generując ponad 1,4 mln wyświetleń informacji o akcji.\nCZYTAJ TEŻ: To największy strumień pieniędzy jaki widziała gospodarka\nW rozgrywkach #GramyDlaBiałorusi udział wzięło osiem europejskich zespołów pochodzących z Polski, Białorusi, Węgier, Niemiec, Portugalii oraz Wielkiej Brytanii, reprezentujących zasady zdrowej rywalizacji, w której wzajemny szacunek oraz zasady fair-play są nadrzędnymi wartościami. Pula nagród turnieju wynosiła 150 000 zł, z czego 50 000 zł zasiliło bezpośrednio składkę na rzecz Fundacji Białoruski Dom. O pozostałą kwotę toczyła się gra, w której pierwszą nagrodę zdobyła pochodząca z Niemiec drużyna Sprout, a drugie miejsce zajęła białoruska formacja Nemiga.\nInicjatywa została wsparta przez wielu influencerów, nie tylko gamingowych, którzy nie pozostają obojętni na losy narodu białoruskiego. Poparcia dla akcji udzielili Piotr ‘izak’ Skowyrski, Damian ‘Nervarien’ Ziaja, Robert Burneika, Karol Paciorek i wielu innych.\nCZYTAJ TEŻ: Górnicy zapowiedzieli protesty w Warszawie\nOrganizatorem wydarzenia była Agencja gamingowa Fantasyexpo, a Totalizator Sportowy, właściciel marki LOTTO był Partnerem Głównym. Udział w wydarzeniu jest naturalną kontynuacją wsparcia esportu. Totalizator Sportowy jest nie tylko jednym z głównych mecenasów polskiego sportu, lecz także esportu, będąc m. in. Partnerem Tytularnym Dywizji Profesjonalnej oraz Partnerem Głównym Polskiej Ligi Esportowej. Totalizator Sportowy jest Partnerem Głównym koncertu #SolidarnizBiałorusią, który odbędzie się 26 września na PGE Narodowym.\nŻebra-influencerki reklamują batony i płaszcze przez aborcję\nBatoniki, rajstopki, płaszczyki, torebki... reklamowane przy okazji protestów aborcyjnych. Pseudowiazdki przekroczają wszelkie granice. Dziesiątki tysięcy polubień bez żadnej refleksji, czyli witamy na Instagramie


Bez pomysłu, bez stylu, bez nadziei | Szwedzka piłka\nBez pomysłu, bez stylu, bez nadziei\nPosted on August 7, 2016 by szwedzkapilka\nJeżeli dzisiejszy mecz miał nas uspokoić po niezbyt udanym otwarciu przeciwko RPA, to po ostatnim gwizdku pani arbiter z Meksyku możemy z pełnym przekonaniem stwierdzić, że stało się dokładnie odwrotnie. Na murawie stadionu w Rio de Janeiro obejrzeliśmy bowiem kolejny pokaz całkowitej bezradności szwedzkich piłkarek, które podobnie jak przed trzema dniami sprawiały wrażenie drużyny mało kreatywnej, ospałej, a na dodatek zdecydowanie zbyt schematycznej w swoich poczynaniach. O ile w starciu z przedstawicielkami Afryki można było jeszcze w decydujących momentach liczyć na wydatną pomoc rywalek, o tyle pojedynek z dobrze (choć absolutnie nie wybitnie) dysponowanymi gospodyniami boleśnie obnażył wszystkie braki kadry prowadzonej przez Pię Sundhage.\nOwszem, możemy zastanawiać się, jak potoczyłoby się dzisiejsze spotkanie, gdyby jeszcze przy wyniku 0-0 Kosovare Asllani wykorzystała swoją stuprocentową sytuację, ale nie możemy przy tym zapominać, że bramkowa okazja pomocniczki Manchesteru była efektem jedynej groźnej akcji stworzonej przed przerwą przez szwedzkie piłkarki. To Brazylijki, od pierwszej do niemal ostatniej minuty, były na Estadio Joao Havelange stroną dominującą i równie dobrze, gdyby nie fenomenalne interwencje Hedvig Lindahl, już po kwadransie gry gospodynie mogły prowadzić różnicą dwóch goli. Przewaga zawodniczek z Ameryki Południowej była jednak tak wyraźna, że bramki dla Canarinhas wydawały się być wyłącznie kwestią czasu i rzeczywiście w 21. minucie arena w Rio eksplodowała po raz pierwszy, a licznie przybyłych na nią brazylijskich kibiców uszczęśliwiła Beatriz. Olbrzymi udział w tym golu miała niestety także Berglund, która popełniła niemal identyczny błąd, jak w ostatnim meczu ligowym, zbyt długo zwlekając z wyekspediowaniem futbolówki za linię końcową.\nPierwszy gol tylko napędził gospodynie do jeszcze bardziej zmasowanych ataków i po trzech minutach – za sprawą Cristiane – Brazylia prowadziła już 2-0. Jeśli w momencie byli jeszcze tacy, którzy wierzyli, że pomimo fatalnej postawy da się jeszcze odwrócić losy meczu, to tlący się w nich wątły płomień nadziei zgasł definitywnie tuż przed przerwą. Ericsson zupełnie niepotrzebnie dała meksykańskiej sędzi pretekst do podyktowania rzutu karnego, a jedenastkę pewnym strzałem zamieniła na gola Marta. Spodziewanych efektów nie przyniosły także roszady dokonane przez Pię Sundhage, gdyż w drugiej połowie gra w dalszym ciągu toczyła się pod dyktando Brazylijek. Nawet wtedy, gdy nasze piłkarki długimi fragmentami rozgrywały piłkę na połowie rywalek, nie przekładało się to na realne zagrożenie pod bramką Barbary. Podobnie jak w starciu z RPA, całkowicie bezproduktywny był szwedzki tercet w środku pola, a skutecznie odcinane od gry napastniczki nie były w stanie wykreować sobie dogodnych sytuacji. Strzeleckie popisy kontunuowały za to Brazylijki, a po kolejnym golu dopisały sobie Marta oraz Beatriz, momentami niemal bawiące się z naszymi defensorkami, które na ich tle wyglądały na tak bezradne, jak w drugiej połowie ubiegłorocznego pojedynku z Nigerią. Na minutę przed końcem regulaminowego czasu gry akcja duetu Appelqvist – Schelin przyniosła nam wprawdzie chwilę radości w postaci trafienia honorowego, dzięki czemu zakończony właśnie mecz nie zapisze się w statystykach jako najwyższa porażka w historii szwedzkiej piłki, ale trudno ten fakt uznać za jakąkolwiek okoliczność łagodzącą w obliczu dzisiejszej kompromitacji.\nTuż po ogłoszeniu przez Sundhage kadry na Rio zastanawialiśmy się głośno nad decyzjami naszej selekcjonerki, a nawet je kontestowaliśmy. Dziwił brak znajdującej się ostatnio w światnej dyspozycji Liny Nilsson, a także kilku innych piłkarek z Pauline Hammarlund na czele. Turniej w Brazylii pokazuje jednak, że najpoważniejszym problemem szwedzkiej reprezentacji nie jest nawet nieobecność tej czy innej zawodniczki, ale kompletny brak umiejętności reagowania na boiskowe wydarzenia. To, co w zupełności wystarcza na Polskę, Mołdawię, czy Słowację, na Igrzyskach Olimpijskich sukcesu nie przynosi, a nasz sztab szkoleniowy najwyraźniej zapomniał nakreślić sensownego planu B, bo aż nie chce się wierzyć, żeby tak klasowe piłkarki nagle, jednocześnie zatraciły wszystkie swoje atuty. Dzisiejsza klęska oczywiście nie zamyka jeszcze drogi nawet do medalu, ale najwyższy czas wyciągnąć z niej odpowiednie wnioski. Margines błędu skurczył się bowiem właśnie do zera, a pierwszy na tym turnieju mecz o wszystko rozegramy nie w ćwierćfinale, a już w trzeciej kolejce fazy grupowej. Teoretycznie, Chinki wydaja się być rywalem, który w każdym aspekcie nam odpowiada, ale wypadałoby w końcu przełożyć teorię na praktykę, bo w przeciwnym razie za kilka dni będziemy mogli zastanawiać się nad … wyjściową jedenastką na rewanż ze Słowacją.