Złota rączka z rejonu Szczecin dla Zarządców i Administratorów Nieruchomości | Administrator24.info\n16 Zleceń - Złota Rączka Szczecin\nPotrzebna natychmiastowa pomoc: tak Zalanie budynku wodą: nie Wymagający naprawy element: rura Problem: nieszczelność Czas trwania problemu: krócej niż tydzień Popsute urządzenia: przyłącze wodne Materiał instalacji: stal M...\nPotrzebna złota rączka na montaż elektryki, Goleniów\nRodzaj prac: montaż Przedmiot zlecenia: oświetlenie, instalacja elektryczna Rodzaj obiektu: obiekt handlowo-usługowy Pomieszczenie: kuchnia Termin rozpoczęcia prac: do uzgodnienia z Wykonawcą...\nNadal jesteś w stanie odpowiedzieć na zapytanie Zlecającego jako specjalista od drobnych napraw. Pozwól Zlecającym skorzystać z Twoich usług i być zadowolonym z efektów tej współpracy. Skontaktuj się z nimi już teraz, aby uzyskać ...\nSzukam złotej rączki, Pyrzyce\nZlecenie o treści - Potrzebna złota rączka jest skierowane do fachowca, który oferuje swoje usługi uwzględniając najnowsze rozwiązania i trendy oraz skupia się na Klientach z miejscowości Pyrzyce i z sąsiednich miast. Chwyć za tel...\nPotrzebna złota rączka na naprawę drzwi, Świnoujście\nJako sprawdzony wykonawca i dobra złota rączka działasz na terenie Świnoujścia i w okolicy? Ledwie chwila dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnego zlecenia - skontaktuj się!...\nZlecenie na usługę hydrauliczną, Świnoujście\nKlient szuka fantastycznego fachowca i napisał - Potrzebny hydraulik. Jeśli wykonujesz szerokie spektrum usług w konkurencyjnych cenach odpowiedz na to zlecenie. Przedstaw dobrą ofertę dla tego Klienta - skontaktuj się jak najszyb...\nPotrzebna złota rączka na naprawę mebli, Kamień Pomorski\nTen Zleceniodawca jeszcze potrzebuje dobrej firmy od drobnych napraw. Napisał ogłoszenie o treści - Szukam złotej rączki na naprawę mebli, chcąc powierzyć tę kwestię specjalistom. Umów się na rozmowę jak najszybciej, aby uzyskać s...\nZlecenie na usługę serwisową elektrotechniczną dla obiektów wypoczynkowych, Pobierowo\nTen Klient, który nadal nie znalazł drobnego remontu, mimo że poszukuje od wielu dni, wysłał nam zlecenie o treści - Usługa serwisową elektrotechniczną dla obiektów wypoczynkowych. To właśnie Twoja oferta może być wybawieniem z pr...\nKlient szuka dobrej złotej rączki i napisał - Zlecę usługę serwisową elektrotechniczną dla obiektów wypoczynkowych. Jeśli oferujesz szerokie spektrum usług w atrakcyjnych cenach nawiąż kontakt z Klientem w odpowiedzi na to zapytan...\nZakres zlecenia: naprawa ławki solarnej Informacje dodatkowe: - w ławce nie działa ładowarka indukcyjna oraz USB - może być problem z płytką sterującą i rozładowanym akumulatorem, - zdiagnozowanie usterki i ustalenie jej p...\nKlient szuka rewelacyjnej ceny usług względem jakości wykonania i pisze - Szukam hydraulika. To ogłoszenie jest stworzone dla specjalisty takiego, jak Ty. Wykonaj jeden telefon i wyślij wycenę, która na pewno zrobi dobre wrażenie ...\nZapytanie o prace naprawcze, uszczelnienia, Mielno\nZakres zlecenia: prace naprawcze, uszczelnienia Typ obiektu: galerie handlowe, dachy Informacje dodatkowe: ewentualny zakup materiału po stronie Wykonawcy Termin wykonania: możliwy od zaraz...\nPrzedmiot zlecenia: Wymiana 4 szafek hydrantowych i pomalowanie 92 m2siany w klatce schodowej Zakres zlecenia: tylko usługi Rodzaj obiektu: budynek użyteczności publicznej Obiekt, jakiego dotyczy zlecenie jest: budynkiem 6-letn...\nPokaż Zleceniodawcy, że takiej propozycji drobnego remontu prędko nie znajdzie na terenie Koszalina, więc jeżeli szuka odpowiedniego drobnego remontu to bez zbędnej zwłoki powinien poznać Twoją Firmę. Zdecyduj się od razu - zadzwo...\nZlecenie na przyklejenie fototapety, ok. 10m2, Łazy\nZakres zlecenia: przyklejenie fototapety Powierzchnia prac: ok. 10m2 Oferty: sama robocizna Zleceniodawca: Inwestor Termin realizacji: możliwy od zaraz...\nPotrzebny hydraulik, naprawa toalety, Świebodzin\nJako fachowiec oferujesz swoje doświadczenie w miejscowości Świebodzin i w pobliskich miastach? Skontaktuj się z nimi jak najszybciej, aby uzyskać szczegółowe informacje....


Dziwne | Tajwański blog\nPosted by natiwa under Podróże, Tajwański blog\nNagle zaczelam zauwazac wokol siebie Tajwanczykow. To strasznie glupie, ale pojecia nie mialam, ze jest ich az tylu tutaj, w Taipei (niby slyszalam, ze sa gdzies na poludniu wyspy i ze trudno tam sie dogadac po chinsku, ale…). Wokol siebie wszedzie slysze jezyk tajwanski. Jakby ktos nagle zdjal mi okulary i sluchawki z uszu.\nPodobno poslugiwanie sie tajwanskim, szczegolnie w sprawach biznesowych, jest teraz w dobrym tonie. Podobno po akcencie mandarynskiego mozna poznac, czy ktos jest Tajwanczykiem (ja powiedzialabym jeszcze, ze po wygladzie). Kiedy rozmowcy zorientuja sie co do swojego pochodzenia, przechodza na tajwanski. To chyba dobra zmiana po latach szykan i przesladowan.\nChinski Nowy Rok spedzilismy na Phuket. Fajnie bylo do czasu ujawnienia sie niechcianego towarzysza w postaci jakiegos tajskiego wirusa, ktory sprawil, ze mielismy czarne wizje odnosnie naszego powrotu na Tajwan. Malo brakowalo, a utknelibysmy w szpitalu z dzieckiem podpietym pod kroplowke. Dran, zabral sie z nami i jeszcze w Taipei dawal sie ostro we znaki calej naszej rodzinie. Do kitu z takimi wakacjami.\nKomentarze 2 to “Dziwne”\nEgipt » Blog Archive » Dziwne Says:\n21/02/2009 at 11:42 pm\n[…] Zrodlo informacjiOryginalny artykul na:https://natiwa.wordpress.com/2009/02/21/dziwne/ […]\n24/02/2009 at 5:29 am\n21/02/2009 at 10:03 pm\nPodróże, Tajwański blog


Pokoje Gościnne Włodzimierka - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 4 oferty noclegoweoferty (0 w miejscowości Włodzimierka oraz 4 w okolicy)\nPokoje gościnne w miejscowości Włodzimierka, województwo kujawsko-pomorskie, powiat radziejowski\nPokoje gościnne w miejscowości Włodzimierka. Porównaj możliwość zakwaterowania w miejscowości Włodzimierka w zależności od standardu oraz ceny. Włodzimierka, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w miejscowości Włodzimierka:


Scaleway nie wierzy już w GAIA-X, ponieważ cel stowarzyszenia, jakim było odzyskanie cyfrowej suwerenności przez Europę, jest mało prawdopodobny do osiągnięcia w jego ramach. – ITReseller\nScaleway nie wierzy już w GAIA-X, ponieważ cel stowarzyszenia, jakim było odzyskanie cyfrowej suwerenności przez Europę, jest mało prawdopodobny do osiągnięcia w jego ramach.\nScaleway nie odnowi członkostwa w Gaia-X na 2022 rok. Firma doszła do wniosku, że pierwotny cel stowarzyszenia, jakim było odzyskanie cyfrowej suwerenności przez Europę, jest mało prawdopodobny do osiągnięcia w jego ramach.\nCzym jest Gaia-X?\nGaia-X, czyli Europejskie Stowarzyszenie na rzecz Danych i Chmury (European Association for Data and Cloud, AISBL) to organizacja, która powstała 15 września 2020 roku z inicjatywy przedstawicieli 22 firm z siedmiu krajów, w tym francuskiej firmy Scaleway. Z założenia miała to być europejska inicjatywa, której celem było zapewnienie bezpieczeństwa użytkownikom chmur publicznych – opracowanie wspólnych wytycznych dla europejskiej infrastruktury danych i stworzenie otwartego oraz zunifikowanego ekosystemu, który spełnia najwyższe standardy suwerenności cyfrowej.\nDlaczego Scaleway nie odnowi członkostwa?\nOstatnie wydarzenia – a po części brak podjęcia niektórych działań – doprowadziły firmę Scaleway do wniosku, że pierwotny cel stowarzyszenia, jakim było odzyskanie cyfrowej suwerenności przez Europę, jest mało prawdopodobny do osiągnięcia w jego ramach. Zdaniem Scaleway pierwotne założenia są odsuwane na boczny tor i spowalniane przez paradoks polaryzacji – co firma konstatuje z rozczarowaniem.\nGdy mowa o polaryzacji, Scaleway ma na myśli proces, który działa na korzyść dominujących graczy – firmy wyceniane na biliony dolarów. Korzystają one ze wszelkich możliwych środków dozwolonych przez prawo, aby utrudniać a nawet uniemożliwiać nowym podmiotom tworzenie warunków, które mogłyby zagrozić ich dominującej pozycji. Bariery wejścia stają się w efekcie coraz wyższe i bardziej złożone, najwięksi gracze stają się jeszcze więksi, a najmniejsi maleją. Ponieważ Europa jest słaba w ekosystemie chmury, to okoliczności te będą sprzyjać dalszej polaryzacji.\nScaleway skoncentruje czas i pieniądze na własnej ofercie produktów multi-cloud. Tylko w ten sposób możemy współtworzyć prawdziwie europejską chmurę – podkreśla Yann Lechelle, CEO Scaleway.\nWśród powodów podjęcia decyzji o rezygnacji z członkostwa, Scaleway podaje również fakt, że stowarzyszenie jest w dużej poddawane wpływom, w tym również finansowane, przez graczy spoza Europy – przedsiębiorstwa amerykańskie i chińskie. Wpływy wywierane są przez osoby na wielu szczeblach – od zarządu po techniczne grupy robocze. Chociaż Scaleway bronił zasady ściśle europejskiego zarządzania, wpływ z zewnątrz jest w dużej mierze pośredni i taktyczny, przez co pomijany jest pierwotny charakter organu zarządzającego i regulaminów. W rezultacie istnieje niebezpieczeństwo, że Gaia-X stanie się kolejnym stowarzyszeniem technologicznym z siedzibą w Brukseli, które twierdzi, że reprezentuje interesy wszystkich, podczas gdy w rzeczywistości priorytetowe będą potrzeby głównych graczy chcących skonsolidować swój udział w rynku, zamiast wspierać otwartość i równość dla wszystkich.\nLechelle podkreśla, że decyzja i motywacje są wynikiem wewnętrznych analiz Scaleway. – Nie odnawiamy członkostwa, ponieważ musimy skoncentrować naszą uwagę na naszych produktach i klientach, co jest niezwykle istotne na tym trudnym, konkurencyjnym rynku. Wszystko inne to szum — twierdzi Yann Lechelle, CEO Scaleway.\nOchrona prywatności danych — wyzwanie prawne czy kulturowe? Nasze dane osobowe mają wartość jak pieniądze w banku. A czy tak samo są chronione?\nMaxcom świętuje swoje 20-lecie! Jubileusz ten jest doskonałą okazją do zaprezentowania dotychczasowych osiągnięć firmy.


Płaszcz - szary czy różowy? - Bee Collection\nBy 30/10/2016 Jesień Zima, Klasyczne, Linia A, Oversize, Płaszcze Kurtki, Róż Fuksja Amarant, Szary\nPłaszcz szary czy różowy?\nJesień i zima to czas, kiedy instynktownie decydujemy się na bezpieczne kolory. Z pewnością każda z nas ma w swojej szafie ubrania przygotowane na chłodne miesiące – płaszcze w odcieniach szarości i czarne swetry.\nJesień i zima to czas, kiedy instynktownie decydujemy się na bezpieczne kolory. Z pewnością każda z nas ma w swojej szafie ubrania przygotowane na chłodne miesiące – płaszcze w odcieniach szarości i czarne swetry. Tymczasem trendy na ten sezon proponują odejście od klasyki, na rzecz pastelowych odcieni odzieży wierzchniej. Czy romantyczny róż ma szansę wygrać z wieloletnią klasyką?\nWpisując w wyszukiwarkę internetową „street fashion”, znajdziecie całe mnóstwo stylizacji z szarymi płaszczami; nie bez powodu. Ich niezaprzeczalnym atutem jest ponadczasowość. Ciepłe, wełniane i pasujące do wszystkiego. Jako odzież wierzchnia, szały płaszcz, będzie idealnym dopełnieniem stylizacji, podkreślając indywidualny styl użytkowniczki. Na przykład TAJGA, zapinany na wygodne napy, asymetryczny, jest jednocześnie klasyczny, jak i nowoczesny, awangardowy. W zestawie z ciężkimi botkami, ciemnymi jeansami oraz wełnianą czapką z futrzanym pomponem i szalikiem, sprawdzi się na codzień. Luźnej stylizacji nada charakteru, a nawet najbardziej casualowej stylizacji – nutki fashion. W wersji bardziej wyjściowej – z klasyczną małą czarną i brokatowymi botkami zaprezentuje się szykownie, ale wciąż komfortowo. Szarość, obok czerni i bieli, należy do sprawdzonej klasyki. To kolor, który jeszcze długie lata będzie jednym z najchętniej wybieranych z palety barw.\nPudrowy róż to puszczenie oka w kierunku klasyki. Połączenie tradycyjnej wełny, uniwersalnego kroju i nietypowego dla zimowego sezonu koloru. Pastelowe kolory zawładnęły światem mody i to nie bez powodu. Można nawet pokusić się o stwierdzenie, że to mała rewolucja. Odcień, który zawsze kojarzył się z romantycznymi, wiosennymi sukienkami, teraz króluje w ciepłych płaszczach. Róż to odważny kolor, ale tutaj – w płaszczu BREST – podany w delikatnym odcieniu. To idealna opcja dla osób, które lubią nosić kolor, ale w wersji stonowanej i uniwersalnej. Wbrew pozorom, będzie pasował do większości standardowej, kobiecej szafy. Pięknie będzie się komponował z klasyką – czernią, bielą i szarością. Gdy podczas zimowej szarugi zapragniemy koloru, wspaniale połączy się z fioletem, błękitem, fuksją, a nawet oranżem, butelkową zielenią, czy supermodnym kolorem khaki.\nJaki kolor wygrywa tą bitwę? Decyzję pozostawiam każdemu z osobna. Ważne, żeby zakładając taki płaszcz, czuć nie tylko ciepło, ale i pozytywną energię 🙂


Izabela Brodacka Falzmann: Tak jest jak się państwu zdaje - Polish Club Online\n06/04/2016 Izabela Brodacka Falzmann Felietony, Myśl, Opinie, Popularne\nPiszę o tym tylko dlatego, że w czasie konfliktu w Jugosławii nie posiadałam się ze zdumienia widząc, że media pokazują bez przerwy ten sam wąwóz z trupami jako dowód rzekomych rozlicznych serbskich zbrodni.\nTrudno mi było uwierzyć, że ktoś może być aż tak bezczelny, żeby posługiwać się ewidentnie fałszywym dowodem i że ktoś inny może być aż tak głupi, żeby tego nie widzieć. Nie istniał wtedy termin wojna hybrydowa, nie było możliwości sprawdzenia różnych rzeczy w sieci.\nZnajomi alpiniści z Jugosławii opowiadając mi o bombardowaniach amerykańskich twierdzili, że Amerykanie celowo niszczyli roślinność ich kraju zrzucając z samolotów defolianty. Uważali, że samowystarczalność rolnicza Jugosławii była solą w oku zachodnich koncernów, które wydały na ten kraj wyrok.\nNie bardzo im wówczas wierzyłam ale tak czy owak w wyniku różnych misji „ pokojowych” ta doskonale funkcjonująca państwowość, którą za czasów realnego socjalizmu traktowaliśmy w Polsce jako oazę wolności, zamieniła się w zbiór państewek bez żadnego znaczenia politycznego służących krajom zachodnim jako rynek zbytu oraz skansen turystyczny.\nWojna wszystkich ze wszystkimi, którą konsekwentnie prowokowano, dała zatem swe wymierne rezultaty.\nTo samo, to znaczy podział na nic nie znaczące państewka, może spotkać w najbliższym czasie Ukrainę.\nUważny obserwator wydarzeń na Ukrainie mógłby mieć sporo wątpliwości dotyczących zarówno przebiegu samych wydarzeń jak i intencji miłośników wolności pragnących oddać swój kraj pod opiekę UE. W relacjach z Ukrainy też wielokrotnie rozpoznawałam te same zdjęcia jako ilustrację zupełnie różnych akcji ale, aby nie popadać w paranoję tłumaczyłam to sobie lenistwem i nierzetelnością dziennikarzy, którzy szukając ilustracji dla opracowywanego materiału wyciągają z archiwum pierwsze lepsze zdjęcia.\nMieszkająca w Brukseli znajoma Polka twierdzi, że zamachy były pozorowane. Znalazła gdzieś informację, że David Chase Taylor, redaktor naczelny strony Truther.org podał 16 marca do wiadomości, że pomiędzy 16 i 23 marca CIA planuje operację false flag w stolicy Belgii. Sprawdziłam ( i każdy może to sam zrobić), że taka strona istnieje.\nNie uważam za stosowne przekazywać zawartych na niej rewelacji. Skąd mogę wiedzieć kim naprawdę jest David Chase Taylor i jaką operacją false flag właśnie steruje. Nie mam najmniejszego zamiaru tracić czasu na pozyskiwanie informacji zapewne równie fałszywych jak te którymi karmią nas media głównego nurtu. Mogę zaufać tylko temu czego doświadczyłam i widziałam na własne oczy. A przede wszystkim zaufać swemu zdrowemu rozsądkowi.\nFaktycznie nie miałam żadnych poufnych danych na ten temat i na swoją obronę mogłam powiedzieć tylko, że tak mi się po prostu wydaje. Moim zdaniem sprawa była tak oczywista, że trzeba dużego nasilenia złej woli, ze strony władz i mediów, żeby wmawiać przyszłym emerytom, że dzięki oszczędnościom II filaru będą wypoczywać na Kanarach i jeszcze większej naiwności ze strony tych przyszłych emerytów, że w to uwierzyli. Inny mój znajomy tak dalece zaufał reklamom, że dodatkowo ufundował sobie i żonie oszczędzanie w III filarze . A przecież mogli jak ja oprzeć się na bliskim nam mentalnie prawie Murphy’ego: „Anything that can go wrong will go wrong”. W sensie – jeżeli rząd będzie miał okazję cię okraść to na pewno to zrobi.\nRozpoczął się właśnie proces w sprawie piramidy finansowej Amber Gold. Jak wielkiej naiwności trzeba żeby zamienić swoje poczciwe złotówki na świstek papieru za którym rzekomo kryje się złota sztabka? Kiedyś znajomy namawiał mnie na podobne przedsięwzięcie zainstalowane w Polsce przez jakąś grupę oszustów bodajże austriackich. Każdy wpłacający do funduszu piramidy określoną sumę zobowiązany był „ dostarczyć” czterech następnych naiwniaków gotowych zainwestować swoje oszczędności w to wątpliwe przedsięwzięcie. Oczywiście odmówiłam argumentując, że jest to ciąg geometryczny o ilorazie 4 i cała populacja Polski wyczerpałaby się w 13 iteracjach, więc łańcuszek musi się zerwać.\n„Sztuka polega na tym żeby znaleźć się w grupie która zmieści się przed zerwaniem łańcuszka”- odpowiedział znajomy i tu jest pies pogrzebany. Każde takie przedsięwzięcie opiera się na cichym przyzwoleniu na oszustwo.\nŹródło: http://naszeblogi.pl/61266-tak-jest-jak-sie-panstwu-zdaje, 2016-04-02\nZdjęcie główne fot. za inter. / wybór zdjęcia wg.pco\nTagi: Amber Gold eksplozja na lotniku w Brukseli falszywe dowody Izabela Brodacka-Falzmann nierzetelność dziennikarzy prowokacja wojna zamach ZUS


Klewer Paweł Kijko - SEOdirect.pl - katalog stron seo\nFirma Klewer od wielu lat zajmuje się pozycjonowaniem stron i reklamą dużych i małych firm w sieci. Jeśli chcesz dołączyć do naszego grona Klientów, skontaktuj się z nami drogą telefoniczną, bądź mailową. Jesteśmy otwarci na współpracę seo, ale również na Twoją promocję w sieci. Spotkaj się z nami i sam się przekonaj, że wiemy co robimy!\nAktualizacja - data: 24.07.2014, godz: 11:09\nID strony w katalogu: 1378\npozycjonowanie olsztyn, reklama, seo, seo reklama\nTworzenie stron, sklepów internetowych oraz aplikacji wymaga wiele pracy oraz umiejętności wykorzystania najnowszych technologii. Jakby tego było mało, poza całą działalnością informatyczną – Wojoweb oferuje dodatkowo usługę pozycjonowania strony w przeglądarce internetowej. Tworzenie stron, które będą niepowtarzalne i ciekawe jest dla zespołu Wojoweb nie tylko wyzwaniem, ale również przyjemnością. Dzięki swojej rzetelności przez dziesięć lat działalności, marka cieszy się dobrą renomą oraz posiada wielu lojalnych klientów.\n03.10.2015 godz.: 09:11 wyśw.: 2068 ID str.: 1213 Więcej\nPozycjonowanie stron Gdynia i Gdańsk\nPozycjonowanie Gdynia, Gdańsk i praktycznie wszystkie inne miasta w całym kraju. Specjalizacja Comweb to skuteczna promocja i reklama internetowa poprzez tanie pozycjonowanie stron internetowych. Skuteczne pozycjonowanie w internecie to proces w którym chodzi o zbudowanie wysokiej wartości strony tak by dzięki temu strona znalazła się wysoko w wyszukiwarce internetowej. Bardzo dużo zależy także od zawartości strony (jej budowy i optymalizacji). Odwiedź nas i zapoznaj się czym dzisiaj jest tania reklama internetowa - Gdynia, Gdańsk, trójmiasto i inne miasta w całym kraju. Wybierz najlepszą obecnie metodę promocji jaką jest reklama w internecie.\n19.09.2015 godz.: 13:22 wyśw.: 588 ID str.: 5099 Więcej\nPozycjonowanie lubuskie to rozwiązanie dla małych i dużych. Chcecie w szybki i tani sposób zdobyć nowych klientów? My możemy zająć się pozycjonowaniem stron www. Zajmujemy się wszystkimi stronami bez względu na treść. Zawsze wiemy jak dopasować słowa kluczowe, jak zdobyć linki. Zaufajcie nam, a będziemy w stanie Wam pomóc zaczynając już od dzisiaj.\n24.09.2020 godz.: 09:08 wyśw.: 78 ID str.: 15241 Więcej


KIJ W MROWISKU - OFIARY SYSTEMU CZY OFIARY LOSU | Kalejdoskop kulturalny regionu łódzkiego\nWiadomości KIJ W MROWISKU - OFIARY SYSTEMU CZY OFIARY LOSU\nCzęsto jednak działka jest obciążoną hipoteką, a łowienie grozi mandatem. Granty i dotacje stają się źródłem kłopotów.\nZbigniew Nowak założył w 1996 roku wspólnie z nieżyjącym już Zbigniewem Dominiakiem pismo „Tygiel Kultury”. Wygrali ogłoszony przez miasto konkurs, otrzymali dotację i zaczęli wielką przygodę. Mijały lata, przybywało wydanych numerów, pozyskanych do współpracy autorów i dodatkowych inicjatyw, które pojawiały się w środowisku związanym z pismem (nagrody, wystawy, publikacje książkowe). Dotacja zmniejszała się, ale pozwalała pismu przeżyć. Aż w końcu przyszedł rok 2010. Miasto podpisało umowę na finansowanie „Tygla” 28 czerwca, co automatycznie oznaczało możliwość wydatkowania pieniędzy dopiero po tym terminie. W przypadku kwoty dofinansowania wydaje się to oczywiste, ale w przypadku tzw. „wkładu własnego” (tej części budżetu przedsięwzięcia, którą zapewnia beneficjent dotacji) już takie oczywiste nie jest. Pismo wydaje się przez cały rok, a to wiąże się chociażby z kosztami utrzymywania siedziby redakcji. Fundacja Sztuki Filmowej „Anima” (wydawca „Tygla Kultury”) musiała te koszty (czynsz, telefon, energia, obsługa księgowa) ponosić także przez pierwsze sześć miesięcy roku. Ale do wkładu własnego przy rozliczeniu dotacji tych wydatków zaliczyć już nie mogła. Nowakowi zabrakło wkładu własnego wydanego w drugiej połowie roku i Wydział Kultury zażądał zwrotu dotacji. Zgodnie z literą prawa, ale czy zgodnie z jego duchem? To tak jakby ojciec (miasto jest w pewnym sensie ojcem „Tygla”) umówił się ze studiującym synem: daję ci połowę twojego rocznego budżetu, ale będę ci płacił dopiero od lipca. Ty sam zarabiasz na drugą połowę, ale pamiętaj: nie wydawaj nic do końca czerwca! Warunek trochę bez sensu, ale czy syn mógłby się na niego nie zgodzić? A potem ojciec dowiaduje się, że syn (o zgrozo!) jednak kupował sobie jedzenie w pierwszej połowie roku i zrywa umowę.\nDotacja za rok 2010 nie została rozliczona, liczenie odsetek ruszyło. Podobnie jak korespondencja między redakcją i urzędami. Procedura odwoławcza toczyła się do maja 2013, gdy miasto wszczęło przeciw wydawcy postępowanie egzekucyjne. Gdy fundacja, a co za tym idzie także pismo miały być zlikwidowane, w końcu znalazło się rozwiązanie prawne pozwalające dług anulować. Pozwoli to odblokować pieniądze przyznane „Tyglowi” przez Ministerstwo Kultury – warunkiem ich otrzymania był brak zadłużenia. Jest szansa, że kolejne numery pisma ukażą się jeszcze w tym roku.\nCzy redaktorzy mogli uniknąć kłopotów? Na pewno pozwoliłoby na to niekorzystanie z dotacji, a także ścisłe przestrzeganie procedur i terminów. Tylko czy jest to w ogóle możliwe? W 2012 roku miasto (mimo toczącej się procedury odwoławczej w sprawie długu) było gotowe do podpisania umowy z „Tyglem”, ale dopiero… w listopadzie. W tym roku dofinansowania czasopism w ogóle nie było.\nDariusz Adriańczyk organizuje od lat festiwal Otwarta Wystawa. Początek imprezy to akcja Otwarte Pracownie, którą robił wspólnie z Dariuszem Fietem. Raz w roku publiczność była zapraszana do prywatnych pracowni malarzy, rzeźbiarzy czy fotografów, by oglądać, rozmawiać, może też kupować. Dla artystów, którzy nie mieli odpowiednich przestrzeni do zaproszenia gości, powstała idea wspólnej wystawy w Muzeum Książki Artystycznej. Przez kolejne lata do udziału zgłaszało się coraz więcej artystów, z czasem nie tylko z kręgów sztuk wizualnych. W pierwszej wystawie udział wzięło 70 artystów, z czasem ta liczba wzrosła trzykrotnie. Impreza zmieniła się w kilkudniowy interdyscyplinarny festiwal, którego organizacja pochłaniała coraz więcej czasu i pieniędzy.\nDlatego grupa organizatorów założyła stowarzyszenie i zaczęła się starać o dofinansowanie. Udało się w roku 2011, co tylko wzmogło apetyty, by w 2012, na dziesięciolecie imprezy, zrobić festiwal z wielką pompą. Zeszłoroczna edycja trwała 9 dni, a w jej programie oprócz wystawy znalazły się koncerty, prezentacje filmowe i teatralne, warsztaty dla dzieci, a nawet promocja poezji. Wniosek zyskał akceptację Wydziału Kultury, zatwierdzono spory budżet z 50-procentowym wkładem własnym, podpisano umowę. Problemy zaczęły się przy rozliczeniach. Stowarzyszenie nie mogło sobie poradzić ze strukturą wydatków – zabójcza okazała się zasada, że na wkład własny w 70% musiały się złożyć gotówkowe przelewy z konta stowarzyszenia, a tylko 30% to mogła być praca wolontariuszy i umowy barterowe. Organizatorzy znali tę zasadę w momencie podpisywania umowy, wiedzieli, czym ryzykują. Podpisali umowę, bo przygotowania były w toku, bo liczyli, że się uda, bo impreza cieszy się dobrą opinią w środowisku. Ktoś powiedział, że jakoś to będzie.\nPech chciał, że w trakcie realizacji wycofało się kilku sponsorów i proporcje w wydatkach wkładu własnego się zachwiały. To, co miało być opłacone, zostało zrobione własnymi siłami. W dodatku część firm żądała zapłaty gotówką. Przy tak ogromnym przedsięwzięciu zawsze będą jakieś nieprzewidziane zdarzenia, wymagające szybkiej reakcji – taksówkarz czy wezwany w pilnym trybie hydraulik nie będą czekać na przelew. Pieniądze trzeba wydawać, a do rozliczenia wkładu własnego nie wolno ich zakwalifikować. Więc choć wszystkie zadania dzięki tytanicznej pracy i dużemu zaangażowaniu udało się zrealizować, to jednak nie można ich rozliczyć. Miasto zażądało zwrotu kilkudziesięciu tysięcy, co oznacza finansową ruinę stowarzyszenia, które cały czas spłaca zadłużenie i negocjuje w procesie odwoławczym. Być może po dwóch i pół roku uda się sprawę załatwić. Ale nerwów, stresu, straconego czasu i energii nie da się odzyskać. I konsekwencja najgorsza – zablokowanie możliwości starania się o kolejne dotacje. Jak działać dalej? Adriańczyk cała sytuację odchorował, jest rozgoryczony, ma wiele żalu – także do siebie (swoją winę za zaistniałą sytuację ocenia na 50%). A jednak w tym roku Otwarta Wystawa się odbędzie, wracając do korzeni. 27, 28 i 29 września w Muzeum Książki Artystycznej znowu pojawią się artyści, którzy pokażą swoje prace i zagrają zupełnie bez pieniędzy. Goście z Austrii będą spać na podłodze w pracowniach gospodarzy. Być może dzięki takiemu zaangażowaniu idea przetrwa.\nKrzysztof Sowiński prowadzi w Łodzi małą, prywatną galerię. W zeszłym roku coś go podkusiło, by nawiązać współpracę międzynarodową z młodzieżową grupą z Włoch. Włosi, zwiedzający Polskę w ramach jakiegoś unijnego projektu, w Łodzi mieli swoją główną bazę. Dzięki temu pewnego dnia znaleźli się na wernisażu u pana Krzysztofa, co stało się początkiem współpracy. Dwie pracownice galerii zostały ich przewodniczkami m.in. podczas wycieczki do Arkadii i Nieborowa. Włosi chcieli im za to zapłacić, ale pojawiły się ograniczenia formalne. Rachunek mógł być wystawiony tylko na instytucję, która w dodatku musiała być płatnikiem europejskiego VAT-u. Właściciel galerii podjął wyzwanie – załatwił wszystkie dokumenty i płatnikiem VAT-u został. Dokładnie 27 grudnia. Wkrótce jednak popełnił błąd, spóźniając się z wysłaniem rocznego rozliczenia tego podatku (za 4 dni, w czasie których nie przeprowadził żadnej finansowej operacji). Sprawa skończyła się mandatem od Urzędu Skarbowego. A Włosi i tak nie zapłacili, bo wszystko trwało za długo i musieli zamknąć swój projekt. Współpracy z kolejnymi grupami raczej nie będzie.\nTrzech bohaterów, trzy historie i trzy zakończenia. Ale puenta niestety wspólna: gdybym wiedział, co mnie czeka… To zdumiewające, że zachęca się ludzi do aktywności, do podejmowania inicjatyw, do współodpowiedzialności, a potem maksymalnie utrudnia się im życie. Mam nadzieję, że nie utrudnia się celowo, że to raczej bezwładność urzędniczej machiny i nadgorliwość decydentów, a także niewiedza i brak doświadczenia samych zainteresowanych. Urzędnicy muszą strzec naszych wspólnych pieniędzy, ale czy artyści i ludzie kultury muszą stać się przy okazji biegłymi księgowymi i znawcami prawa? Może należałoby im pomóc, stworzyć biuro zajmujące się pisaniem i rozliczaniem takich wniosków. Albo chociaż udzielaniem bezpłatnych konsultacji. Tylko czy na jego opinie można by się powołać w sporach z urzędem? Jest jeszcze jedno wyjście – zatrudnić w urzędzie któregoś z bohaterów tego tekstu w charakterze od-radcy dla firm i stowarzyszeń działających w obszarze kultury. A może gąszcz przepisów i skomplikowane procedury obowiązują, by pożywiły się specjalistyczne firmy od pisania projektów, których właściciele znają wszystkie ścieżki i kody dostępu. Tak jak skomplikowane prawo służy adwokatom, a skomplikowane reguły podatkowe – doradcom finansowym.


Świadczenie pieniężne na wychowawczym | Forum o ciąży i dzieciach - BabyBoom\nŚwiadczenie pieniężne na wychowawczym\nTemat na forum 'Porady prawnika' rozpoczęty przez kasia0305, 14 Październik 2010.\nkasia0305 Fanka BB :)\nZaczynam właśnie urlop wychowawczy na moje pierwsze dziecko.Czy przysługuje mi jakieś świadczenie pieniężne?Jak wygląda sytuacja z zasiłkiem w tym czasie? Jestem zatrudniona na umowę na czas nieokreślony i na razie planuję roczny urlop wychowawczy.\nkasia0305, 14 Październik 2010\nWszystko zalezy od dochody w Pani rodzinie. Proszę policzyć dochód na osobę netto (na rękę). Proszę nie uwzględniać swojego dochodu z miejsca pracy, w którym jest Pani na urlopie. Jesli ten dochód na osobę jest poniżej 504 zł na miesiąc to przysługuje Pani zasiłek rodzinny i dodatek z tytułu pozostawania na urlopie wychowawczym. Jesli dochód przekracza 504 zł niestety nie nalezy się Pani żadne świadczenie.\nZakładam, ze dziecko nie ma orzeczenia o niepełnosprawności.\nE. Słotwińska-Rosłanowska, 14 Październik 2010\nRozumiem,że mam brać pod uwagę dochody męża i podzielić na trzy osoby? Gdzie taki wniosek się składa?\nDokładnie rzecz ujmując trzeba zrobić tak:\n1. bierze Pani dochód netto z PIT za 2009 rok (swój i męża lub łączny jesli rozliczaliście saię Pańśtwo razem)\n2. Kwotę z PIT dzieli Pani na 12 m-cy\n3. Od kwoty uzyskanej w punkcie 2 odejmuje Pani swoją pensję (netto) jako dochód utracony na skutek urlopu)\n4. Kwotę z pkt 3 dzieli pani na 3 osoby\nJak Pani widzie to nie musi być to samo co pensja meża na 3, bo w PITsą ewentualnie inne dochody (inne niż pensja źródła, premie, nagrody itp.)\nWniosek skąłda się z w MOPS (GOPS). jesy to wniosek o zasiłek rodzinny i dodatek do niego.


Starogardzki biznes ma się dobrze. Tak przynajmniej wynika z rankingu przeprowadzonego przez Rzeczpospolitą. Okazuje się, że na dzień dzisiejszy mamy w powiecie starogardzkim 5 firm, które są marką ogólnopolską....\nStarogardzki biznes ma się dobrze. Tak przynajmniej wynika z rankingu przeprowadzonego przez Rzeczpospolitą. Okazuje się, że na dzień dzisiejszy mamy w powiecie starogardzkim 5 firm, które są marką ogólnopolską. Ostatnio Rzeczpospolita opublikowała ranking firm, w których znalazły się: sieć sklepów z materiałami budowlanymi Mrówka z jej współwłaścicielem Tomaszem Pastwą, Iglotex jako marka ogólnopolska w produkcji mrożonek, w zakresie usług medycznych Polmed, w dziedzinie farmacji Polpharma oraz Graso w produkcji maszyn przemysłowych. Podstawowym kryterium selekcji marek jest ich polskość, rozumiana jako miejsce narodzin. W rankingu można zatem znaleźć marki należące dziś do polskiego kapitału, ale również np. Wedla (Lotte) czy Winiary (Nestle). Dla potrzeb rankingu zaadaptowana została powszechnie stosowana metoda opłat licencyjnych (ang. relief from royalty). Jej istotą są hipotetyczne opłaty, jakie ponosiłby użytkownik marki, gdyby korzystał z niej na podstawie licencji. Są one ustalane w relacji do przychodów ze sprzedaży netto. Wartości obliczono przez zsumowanie zdyskontowanych przyszłych opłat licencyjnych (po opodatkowaniu). Matematycznie wzór na wartość marki można przedstawić następująco: gdzie: S – wartość rocznych przychodów ze sprzedaży netto pod daną marką. Bazę, która posłużyła do wyliczeń, zgromadzono na podstawie kwestionariuszy aplikacyjnych nadsyłanych przez właścicieli marek, badań dotyczących sektora dóbr szybko zbywalnych udostępnionych przez Nielsen, danych zawartych w Liście 2000 „Rzeczpospolitej” oraz innych publicznie dostępnych źródeł. Wartość sprzedaży skorygowano o akcyzę i VAT. We wszystkich przypadkach, gdy dane nie pochodzą z kwestionariuszy, zastosowano 5 proc. dyskonta tytułem błędu szacunku; Max Rr – maksymalna stawka opłat licencyjnych (liczona jako procent od przychodów netto) stosowana przy licencjonowaniu marek w danej branży. Porównywalne stawki licencyjne zostały pobrane z Royalty Stat oraz Royalty Source; BP – siła marki (wyrażona w procentach), która posłużyła do precyzyjnego określenia stawki opłat licencyjnych spośród zakresu stosowanego w branży (przyjęto założenie, że stawka jest wprost proporcjonalna do siły marki). Pomiar siły marek został przeprowadzony na podstawie zestawu wag zaprojektowanego przez doktora Grzegorza Urbanka, przy wykorzystaniu wyników badania konsumenckiego przeprowadzonego przez instytut Kantar Millward Brown. Jak zaznaczono na wstępie, dotychczasowa metoda oceny marek PAPI (technika wywiadów indywidualnych z wykorzystaniem kwestionariusza papierowego) została zastąpiona metodą CAWI (ang. Computer Assisted Web Interviewing), czyli wywiadami za pośrednictwem internetu; t – stopa podatku dochodowego; g – wskaźnik przewidywanego wzrostu sprzedaży pod daną marką. Na potrzeby rankingu założono, że wzrost dla wszystkich będzie jednakowy, równy prognozowanemu poziomowi inflacji. W przypadku silnie wzrostowych sektorów wzrost ten może znacząco odbiegać od rzeczywistego; r – stopa dyskontowa odzwierciedlająca ryzyko strumieni pieniężnych (WACC), obliczona przy zastosowaniu modelu CAPM. Metodologia z natury rzeczy zawiera pewne uproszczenia i ma charakter poglądowy. Wycena konkretnych marek przeprowadzona bardziej precyzyjną metodą i przy dostępie do większej ilości informacji mogłaby dać inne wyniki. Ranking odnosi się jedynie do marek konsumenckich, nie odzwierciedla więc sprzedaży kierowanej do klienta biznesowego. Przychody instytucji finansowych zostały oszacowane przy założeniu, że nie obejmują sprzedaży do przedsiębiorstw i instytucji. W przypadku banków przychody ze sprzedaży netto pod daną marką stanowią szacunkowe wpływy z tytułu odsetek, opłat i prowizji od klientów detalicznych. W przypadku firm ubezpieczeniowych oferujących ubezpieczenia na życie jest to składka przypisana brutto od ubezpieczeń indywidualnych, natomiast dla firm ubezpieczeniowych oferujących ubezpieczenia majątkowe jest to szacunkowa składka przypisana brutto od ubezpieczeń sprzedanych osobom fizycznym (szacunek udziału sektora indywidualnego na podstawie danych publikowanych przez KNF).\nSKS bliżej celu


Falcon Heavy już dziś wyleci na orbitę Marsa wraz z Teslą Roadster - MyTechWorld\nFalcon Heavy już dziś wyleci na orbitę Marsa wraz z Teslą Roadster\nKosmosFalcon Heavy już dziś wyleci na orbitę Marsa wraz z Teslą Roadster\nCzekaliśmy na to od dawna gdyż pierwsza planowana data wylotu Falcon Heavy była w roku 2013. Lot kilkakrotnie przekładano ale doczekaliśmy się. Najpotężniejsza rakieta na świecie ma o godzinie 12.45 czasu ET ma wylecieć w kosmos. Firma, która wypuszcza rakietę jest SpaceX. Jej właścicielem jest Elon Musk, ten sam od Tesli. Jeżeli chodzi o teslę to najnowszy model Roadster ma również polecieć. Miliarder nie jest przekonany czy plan się powiedzie.\nJak informuje Elon Musk, start rakiety będzie opóźniony o godzinę z powodu zbyt dużego wiatru.\nWięc start rakiety obejrzymy o 21.05 naszego czasu\nNa Youtubie możemy znaleźć kilka filmów live wprost z LC-39A w Centrum Kosmicznym im. J.F. Kennedy’ego na Florydzie. Link poniżej\nCzy plan Elona Muska się powiedzie? Poczekamy, zobaczymy.


Karolina Stensen: Zawody sylwetkowe- tak czy nie\nTemat startu w zawodach sylwetkowych pojawiał się i znikał od dłuższego czasu. Wielokrotnie byłam pytana o plany startowe i nie będę ukrywać, że sama zaczęłam się nad tym zastanawiać. Wcześniej ewentualne plany i przygotowania kolidowały dość mocno z moimi wyjazdami do Norwegii, ale zeszłą jesień i całą obecną zimę spędzam w Polsce, dlatego też perspektywa zawodów stała się bardziej wyraźna. Postanowiłam nawet spróbować swoich sił i wzięłam udział w konkursie Fitlook, do którego przygotowywałam się w podobny sposób, w jaki robi się przed zawodami fitness.\nJako uczestniczka konkursu spotkałam wiele dziewczyn, które miały już za sobą starty w zawodach oraz wiele, które konkurs traktowało jako rozgrzewkę przed Debiutami PZKFiTS. Sama byłam też pytana i namawiana do wystąpuenia w tym wydarzeniu. Wzięłam nawet udział warsztatach Bikini Fitness z elementami pozowania. Czułam, że jestem o krok od podjęcia decyzji "na tak" , wzięłam głęboki oddech i postanowiłam, że ....tego nie zrobię :-)\nZdjęcie z konkursu Fitlook\nOd razu podkreślam, że to co napisałam poniżej tylko moje własne, osobiste przemyślenia i dotyczą mojej osoby. Nie krytykuję nikogo, kto startuje w zawodach sylwetkowych i dodam, iż jestem pełna podziwu dla wyrzeczeń i reżimu, którego przestrzegają w celu spełnienia swoich planów i marzeń.\nJakie są moje argumenty "na nie"?\nStartowanie w zawodach sylwetkowych wymusza pewnego rodzaju sezonowość. Są okresy budowania masy mięśniowej i okresy redukcji, sezon startowy i czas większego luzu. Mnie chyba zdecydowanie odpowiada większa dowolność, ale jednocześnie równowaga. Ćwiczę i jem podobnie przez cały rok.\nKocham wysiłek i pokonywanie własnych słabości- chcę podnosić więcej, biegać szybciej, czuć się odporniejszą i bardziej wytrzymałą. Nie chcę ograniczać się do trenowaniu dla sylwetki. Pamiętam jaka zmęczona czułam się na krótkiej redukcji przed Fitlookiem i jak źle mi z tym było. Kolejne kilo na sztandze, dodatkowe podciągnięcie czy lepszy czas w biegach dają mi o większą satysfakcję niż bardziej lub mniej widoczna kratka na brzuchu. Nie negują ćwiczeń dla sylwetki, ale nie to jest moją motywacją do aktywności fizycznej.\nSylwetka jako efekt uboczny treningów dla poprawy sprawności, siły i kondycji- tak! Trening tylko pod kątem sylwetki- nie!\nDieta i te nieszczęsne pudełka. Lubię jeść i lubię jeść zdrowo. Cenię też sobie swobodę. Mierzenie, ważenie , liczenie czasem bywa zabawne, ale kiedy nie można sobie pozwolić na odstępstwa- zabawa się kończy. Pamiętam jak na redu mąż kilkakrotnie zapraszał mnie na romantyczną kolację, a ja z powodu konieczności liczenia składników zmuszona byłam odmawiać.\nZdrowe jedzenie tak, liczenie makroskładników-nie\nNauczyłam się, że sport i rekreacja to nie to samo i sport niekoniecznie musi być zdrowy. Mam jednak wrażenie, że negatywne działanie na zdrowie celem osiągnięcia odpowiedniej formy scenicznej to nie kierunek, w którym chciałabym podążać. Mam niedoczynność tarczycy, Hashimoto, ale w miarę jestem w stanie trzymać swoje hormony w ryzach. Czy jest sens ryzykować? Z mojego punktu widzenia- nie ma.\nTemat stosowania przez zawodniczki niedozwolonych środków. Nie będę go rozwijać ani komentować.\nMiałam w planie potraktować zawody jak przygodę, spróbować choć raz jak to jest. Ale scena ponoć wciąga----> patrz 2 wcześniejsze punkty.\nNie jestem i nie zamierzam być trenerem, nie planuję profesjonalnego związania ze sportem. Mam wymagającą, dość mocno stresującą pracę, kompletnie nie związaną ze sportem. Wkomponowanie w mój harmonogram przygotowań do zawodów nie jest niemożliwe, a pytanie co z moim życiem? Co z wolnym czasem? Co z moją rodziną? Domem? Marzenia są warte poświęceń, ale trzeba ustalić priorytety.\nIntensywny dzień w górach zamiast "robienia" nóg czy barków? Jasne\n"W sportach sylwetkowych dziewczyna może poczuć się księżniczka". Ale przecież jak księżniczka można się poczuć w innych sytuacjach i wykorzystywać najdrobniejsze okazje do założenia ładnej sukienki, makijażu itp. Warto dbać o siebie i czuć się kobieco na co dzień, a nie tylko dla wyjścia na scenę.\nOcena sędziów zawsze jest subiektywna- mięśnie mięśniami, proporcje proporcjami, ale każdej osobie może spodobać się inna zawodniczka. Czy na prawdę chcę być oceniania w ten sposób? Cały wysiłek, trud, pot i łzy wystawione do oceny "podoba mi się/nie podoba mi się"...Oczywiście można startować tylko i wyłącznie dla siebie, ale czy na prawdę człowiek jest się w stanie tak odciąć i zdystansować do oceny sędziów?\nW zawodach narciarskich, w których brałam udział liczy się czas, w którym przebiegnę daną ilość kilometrów. Jeżeli będę dobrze trenować przez cały rok to poskutkuje to dobrym rezultatem, którego nikt nie zakwestionuje.\nBieg Wazów, Tjejvasan 2015, 30 km stylem klasycznym\nWystęp w zawodach sylwetkowych to spory wydatek i pieniądze te wolę przeznaczyć na inne rzeczy.\nSport jest czymś tylko dla mnie; jest moim hobby, pasją, metodą na odstresowanie, spędzenie wolnego czasu, utrzymanie dobrej kondycji. I tyle :-) Owszem startowałam (i mam nadzieję na starty w przyszłym sezonie) w zawodach narciarskich, ale traktuję je jako osobisty wyznacznik swojej formy, a przy okazji świetną zabawę, okazję do poznania nowych ludzi i dodatkowy punkt do motywacji treningowej.\nNiestety podczas przygotować do konkursu Fitlook zauważyłam działanie podobnych mechanizmów psychicznych, jakie funkcjonują u osób z zaburzeniami odżywiania. W przeszłości chorowałam na anoreksję więc wiem dobrze z czym to się je. Sprawdzanie formy, obserwowanie codziennie jak ciało się zmienia, panika, gdy coś idzie wolniej niż powinno. Przypomniały mi się czasy gdy byłam chora i obsesyjnie skupiałam się na wyglądzie i spadku wagi. Nie ma w tym absolutnie niczego przyjemnego i nie chcę tego więcej przechodzić.\nAutor: Karolina Stensen o 18:41\nEtykiety: aktywna, bikini, brzuch, ćwiczenia, debiuty, dieta, fit, fitlook, fitness, Karolina, kobieta, konkurs, kulturystyka, odchudzanie, redukcja, sport, Stensen, sylwetkowe, trening, zawody\nAnonimowy 18 marca 2016 17:43\nBardzo ciekawy, szczery wpis, dający dużo do myślenia.


Nowe irbisy w Śląskim Zoo\nRozpoczynamy aktywny udział w programie hodowlanym.\n5 listopada był niezwykle ważnym dniem dla Amalii i Aslana – panter śnieżnych mieszkających w naszym zoo. W piątek zwierzęta wyjechały do Zoo Brasov w Rumunii.\nWybiegi nie pozostaną puste – pantery śnieżne będzie można nadal obserwować na wybiegach.\nRównocześnie odbył się transport nowych osobników i utworzenie pary hodowlanej.\nNowe osobniki przyjechały do Chorzowa z dwóch różnych ogrodów zoologicznych zgodnie z decyzją koordynatora gatunku.\nSamiec – Lohlan – dołączył do Venli w ubiegły piątek, tuż po wyjeździe Amalii i Aslana. Urodził się 26 kwietnia 2012 r. w Parc Zoologique d'Amneville we Francji. W 2015 r. przeniesiony został do zoo w La Palmyre, skąd przyjechał do Chorzowa. Aby dać mu czas na aklimatyzację i możliwość spokojnego poznania nowego otoczenia, Lohlan początkowo przebywał będzie na bocznym wybiegu, który nie jest dostępny dla wzroku zwiedzających. Gdy tylko samiec przyzwyczai się do nowego miejsca, zostanie przeniesiony na drugi główny wybieg. Wtedy też podjęte zostaną próby połączenia go z samicą.\nWiosną 2021 r. oficjalnie oddany do użytku został nowy obiekt dla panter śnieżnych, który powstał dzięki środkom pozyskanym z I edycji Marszałkowskiego Budżetu Obywatelskiego. Woliery zostały zaprojektowane tak, by zapewnić odpowiednie warunki nie tylko do przebywania irbisów, ale także do ich rozmnażania. Aslan i Amalia – pantery śnieżne, które do tej pory przebywały w naszym zoo, nie stanowiły pary hodowlanej – nie mogliśmy przystąpić do ich rozrodu. Dotychczasowy obiekt nie dawał nam możliwości rozmnażania tego gatunku, stąd możliwe było przebywanie u nas tych osobników. Aby móc aktywnie uczestniczyć w programie hodowlanym i działając na rzecz ochrony tego gatunku w pełni wykorzystać możliwości nowego obiektu, konieczna była wymiana osobników w celu utworzenia pary hodowlanej. Nowy obiekt uznawany jest za wzorcowy przykład wybiegów dostosowanych do hodowli panter śnieżnych. Nic więc dziwnego, że w tak krótkim czasie koordynator hodowli gatunku wydał rekomendację wymiany osobników i utworzenia w naszym zoo pary hodowlanej. Venla i Lohlan są parą stworzoną zgodnie z rekomendacją koordynatora hodowli panter śnieżnych w EAZA. Mamy nadzieję, że ich połączenie przebiegnie pomyślnie i za jakiś czas będziemy mogli pochwalić się nowymi przychówkami tego gatunku.\nLohlan po przyjeździe do Śląskiego Zoo.\nVenla na wybiegu. Fot. W. Bielatowicz.


Papieskie intencje - Radio Watykańskie\nO pilnej konieczności dobrej formacji do rozeznawania duchowego przypomina Franciszek w intencji modlitewnej na marzec. Papież wskazuje, że wymaga tego współczesny świat, w którym trzeba mądrze wybierać między wieloma głosami, docierającymi do nas z różnych stron.\nPapież przekazuje intencję modlitwy na luty\nSiostry elżbietanki pracujące z seniorami w Kazachstanie\nO różnorodności kultur, religii i tradycji Azji oraz potrzebie dialogu międzyreligijnego na tym kontynencie, na którym Kościół jest mniejszością, mówił Papież Franciszek w krótkim filmiku promującym jego modlitewne intencje.\nOjciec Święty prosi o modlitwę za pracowników i bezrobotnych. Ich bowiem dotyczy papieska intencja modlitewna na październik.\nPapież odwiedzający parafię w Bozzolo we Włoszech w czerwcu 2017 r.\nOjciec Święty wzywa do proszenia we wrześniu 2017 r. właśnie za nasze parafie, aby „ożywiane duchem misyjnym, były miejscami, gdzie przekazuje się wiarę i daje świadectwo miłości”.\nPapież Franciszek na filmiku przedstawiającym intencję modlitewną na sierpień 2017 r.\nKiedy podziwiamy jakieś dzieło sztuki czy wspaniałość przyrody, odkrywamy, że wszystko mówi o miłości Boga – powiedział Papież Franciszek w krótkim filmiku promującym jego modlitewne intencje. W sierpniu mamy prosić za artystów.


1 stycznia 2015 roku wprowadziły w bycie nowe przepisy, które bardzo rozszerzają zakres osób prowadzących kampanię gospodarczą, które będą podlegały obowiązkowej ewidencji na kasie fiskalnej posnet bingo hs ej. Spośród obecnego\nDrukarki fiskalne elzab są to dania brane w biznesach. Rejestrują one zyski ze sprzedaży detalicznej produktów. Stosowanie tej drukarki bierze na celu złożenie z podatku dochodowego oraz VAT. Aby używać razem z\nNie odda się ukryć, iż w rzeczywistości każdego - w istocie - człowieka znajdzie się niejeden moment, kiedy odbieramy się niezbyt dobrze, a nawet wręcz bardzo słabo. Czasem natomiast jest zatem\nCzłonkostwo Polski w postaciach Unii Europejskiej przyniosło wiele pożądanych efektów dla biznesu, z jakich najważniejszym jest przyjemniejszy dostęp do innych rynków zbytu. Jeszcze więcej firm poszukuje nowych klientów w różnych regionach\nNa jednym momencie bycia każdy z nas taje przed wyborem książce na etacie albo i otwarcia swego biznesu. Jeśli wybierzemy zatrudnienie na kartę, w konkretnym sensie pojedziemy na łatwiznę i pozbędziemy\nOdnaleźli się pośrodku pustki. W poszczególnej chwili wszystko nastąpiło w pomieszczeniu oraz stało się dla nas samą wielką niewiadomą. Kompania braci, którzy wtórowali przy naszej wspólnej misji, powoli zaczęła tworzyć się\nOdkurzacz centralny bielsko\nNowoczesne odkurzacze to urządzenia, które bardzo pomagają nam sprzątanie, znosząc konieczność ręcznego czyszczenia ziem a dywanów. Zawsze jednak odkurzanie jest rzeczą trudną i nielubianą - głównie z początku konieczności przekładania się\nW właściwym byciu co zacznij pojawiają się nowe kłopoty. Stres towarzyszy nam jednego dnia i drugie punkty wciąż wystawiają własną energię na cechę. Problemy finansowe, problemy rodzinne, wyścigi w promocji to\nPrzede wszystkim podczas wyjazdu uznaje się takie sytuacje, jak walizka na kółkach lub plecak turystyczny 55l. Nie potrzeba jej targać, stąd też trzeba wiele mniej siły, aby ją przesadzić z pewnego


Porównanie wszystkich usług streamingowych muzyki w Polsce | Andrzej Tucholski\nPorównanie wszystkich usług streamingowych muzyki w Polsce\nOd czasów mojego krótkiego testu Spotify dostawałem od Was dużo próśb o techniczne porównanie wszystkich serwisów oferujących abonamentowe słuchanie muzyki. Szczególnie rozogniona była dyskusja pomiędzy Spoti a Deezerem, chociaż dużo kontrowersji budził także WiMP.\nSpoko, wszystko już wyjaśnione!\nDostałem wczoraj od ekipy PayU (to te płatności) krótkiego maila. Doszli do wniosku, że pewnie przydałoby się trochę uprościć ten szalejący boom streamingowy i przedstawić różnice oraz podobieństwa ofert na wygodnej tabelce. Świetne posunięcie, bardzo dziękuję :)\n(Jak klikniecie w tabelkę, to się otworzy w pełnej rozdzielczości.)\nZ mojej strony dodam jeszcze tylko tyle – korzystałem zarówno z Deezera jak i Spotify i na dzień dzisiejszy ciężko mi wskazać zwycięzcę. Spoti ma większe zasoby słuchanej przeze mnie muzyki oraz efektywniej pracujące radio. Wydaje mi się też bardziej “seksownym” systemem, chociaż to może nie jest prawdziwy argument :)\nDeezera z kolei znam od wielu lat (pamiętam go jeszcze z czasów bycia biednym startupem mającym licencje tylko na klasyki i muzykę etniczną). Trochę przegapił nastające w streamingu trendy, bo inteligentne playlisty i pełne wsparcie dla apek pojawiły się dosyć późno.\nObie te usługi dopiero lądują w Polsce, więc można się nimi naprzemiennie wybawić na darmowych abonamentach i dopiero potem podjąć samodzielną decyzję. Ja na ten moment zostaję przy Spotify, ale z czego będę korzystał w dłuższej perspektywie – jeszcze nie wiem :)\nA jak Wasze decyzje? Macie już swój ulubiony system?\nAutorem zdjęcia jest Joseph Robertson. Udanego weekendu,\nPS: Jeśli jeszcze nie pobraliście to zapraszam do zainteresowania się moim Trendbookiem Kultura 2013. To pierwsza taka publikacja. Mam nadzieję, że położy kilka mostów pomiędzy – dotychczas – wyraźnie podzielonymi środowiskami twórców i instytucji różnych dziedzin kultury.\nA jeśli pobraliście to mam dla Was misję :)


Stylowe meble łazienkowe ze starego drewna na wymiar, Warszawa\nStylowe meble łazienkowe ze starego drewna na wymiar Firmowe\ntydzień temu - Dla domu - Warszawa - 36 wyświetleń\nCena: 2,990 zł Do negocjacji\nWszystkie meble lub elementy dekoracyjne wykonujemy z drewna pochodzącego z rozbiórek budynków z terenu Polski. Niepowtarzalna faktura oraz kolor starego drewna wypracowany przez dziesiątki lat przez naturę nadaje naszym meblom swoistego charakteru. Stare drewno możemy z powodzeniem wykorzystać w pomieszczeniach typu łazienka czy toaleta.\nOferujemy meble łazienkowe na wymiar w całości wykonane ze starego drewna lub w połączeniu z innymi materiałami. W przypadku tego typu pomieszczeń zabezpieczamy meble przed wilgocią. Zachęcamy do kontaktu z nami. Cena za meble uzależniona jest od wymiarów oraz modelu. Cena podana w ogłoszeniu dotyczy pierwszego mebla na zdjęciu (160x50x65 cm).\nZachęcamy do kontaktu z nami, służymy radą i wieloletnim doświadczeniem.\nStrona WWW www.alldeco.pl\nłazienka meble drewo rustykalne stylowe


Co, jeśli…. - Gildia.pl - księgarnia internetowa - komiksy, filmy, książki, muzyka, rpg\nCo, jeśli… – uwięzieni między alternatywnymi światami\nDo debiutów podchodzę z dużą dozą rezerwy, niektóre potrafią zachwycić, inne kończy się z trudem, a jeszcze inne giną z czasem zapomniane w morzu innych przeczytanych książek. Jeżeli jesteście ciekawi jak wypada debiutancka powieść Kate Hope Day ,,Co, jeśli…”, serdecznie zapraszam do lektury recenzji. Spokój mieszkańców pewnego niewielkiego miasteczka zostaje przerwany przez serię niepokojących wizji. Nikt kto ich doświadczył nie chce się dzielić swoimi doświadczeniami z innymi, obawiając się posądzenia o szaleństwo. Wizje jednak stają się coraz bardziej natarczywe, a nad miastem zdaje się wisieć widmo katastrofy, którego prawie nikt nie jest świadomy. Jeżeli pragniecie sięgnąć po ,,Co, jeśli…” musicie wiedzieć iż ta książka nie jest ani typową historią o alternatywnych światach (nie mamy tu do czynienia z science fiction), osobiście nie zaliczyłabym też książki do thrillerów, brak tu bowiem trzymającej w napięciu fabuły. Debiutowi Kate Hope Day najbliżej do powieści obyczajowej, w której elementy fantastyczne stanowią motor napędowy całej historii. Obserwujemy tu mieszkańców małego miasteczka, które na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się niczym, poza tym iż leży u stóp uśpionego wulkanu. Także sami bohaterowie zdają się być grupą całkowicie zwyczajnych ludzi, ot każdy z nich żyje swoim życiem, w którym od lat nic się nie zmienia. Można by wręcz powiedzieć, ze wszyscy oni zapadli w swego rodzaju marazm, z którego zostają wyrwani za sprawą niepokojących wizji. Owe wizje – przedstawiające ich samych lub bliskie im osoby – stają się katalizatorem do wprowadzenia zmian i podjęcia się działań mających przynieść odpowiedz na pytanie: Co, jeśli… . Jak już wspomniałam książka nie cechuje się porywającą fabuła – akcja toczy się swoim, trzeba przyznać, dość wolnym tempem i mimo że czytając o losach postaci wciąż mamy do czynienia z wizjami, będącymi ni to przebłyskami z przeszłości czy wręcz przyszłości, lekturze nie towarzyszy nieustanne uczucie napięcia, czy czyhającego za rogiem zagrożenia. A mimo tego trudno odmówić historii oryginalności i osobiście dałam się jej w pewnym momencie wciągnąć, ciekawa jak to się wszystko skończy. Dużym plusem była dla mnie liczba bohaterów i to, że mogliśmy naprawdę dobrze ich poznać. Nie zdarza mi się to często, ale podczas lektury ,,Co, jeśli…” nie raz zmieniałam swoje podejście do bohaterów, niektórych zbyt pochopnie oceniłam, część osób, które początkowo darzyłam niechęcią, z czasem sporo zyskały w moich oczach, a inne, które wydawały się sympatyczne, ostatecznie mocno znielubiłam. Niezależnie jednak od osobistych preferencji co do postaci, muszę przyznać, że autorce udało się powołać do życia całkiem ciekawą gromadkę, z którą po prostu się zżyłam i których losy z przyjemnością obserwowałam do samego końca. ,,Co, jeśli…” to z pewnością tytuł specyficzny i zdecydowanie nie dla każdego. Jednak, mimo swoich wad, ma w sobie coś co sprawia, że po skończonej lekturze zaczynamy się zastanawiać nad własnym życiem i podjętymi wyborami. Jak wyglądałoby moje życie, gdyby były one inne? Trzeba przyznać, że to intrygująca wizja, tak samo jak przedstawione w książce rozważania i losy bohaterów. Dlatego, jeżeli macie kilka wolnych wieczorów, zachęcam byście dali tej książce szansę. Ja nie żałuję. Recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.\nAutor: Kosz z Książkami Data: 06.10.2020


Tapeta ścienna RASCH 924725 motyw kwiatowy - Sklep internetowy OUTLET TAPET\nTapeta ścienna RASCH 924725 motyw kwiatowy - Outlet Tapet\nKup teraz PLN 125,00zł 125,00zł 47,99zł\nTapeta z roślinnym wzorem, numer 924725. Tapeta marki RASCH. To produkt bardzo odporny na zmywanie. Standardowo, jest to tapeta wysoce odporna na promienie słoneczne. Tapeta tego rodzaju posiada szerokość jednego metra. Podczas montażu ścianę należy pokryć klejem. Rolka tapety ma przestawione dopasowanie wzoru. Tapeta ta ma odcienie beżu i różu.


Wpisy z tagiem: To właśnie miłość – Vogue Polska\nW obronie komedii romantycznych Anna Konieczyńska Choć pokazują wyidealizowany obraz związku, komedie romantyczne uczą bliskości, empatii i komunikacji. Dlaczego jeszcze warto oglądać filmy o miłości? 23.01.2022\nEmma Thompson zdradza sekret słynnej sceny z hitu „To właśnie miłość” Katie Berrington W „To właśnie miłość” Richarda Curtisa postać grana przez Emmę Thompson odkrywa zdradę męża. Aktorka wyznała, o czym przypomina jej ta słynna scena. 09.12.2021\nNa tej stronie możesz zobaczyć wszystkie wpisy z tagiem To właśnie miłość.\nHistoria jednego zdjęcia: Emma Thompson, Hugh Grant i Keira Knightley w 2003 roku Anna Konieczyńska Aktorzy z „To właśnie miłość” pojawili się na premierze w londyńskim kinie Odeon. 24.12.2020


Ferro Algeo Square zestaw natryskowy z deszczownicą 20x20cm, kolor chrom NP74-BAQ7U - Topsanit.pl\n» Ferro Algeo Square zestaw natryskowy z deszczownicą 20x20cm, kolor chrom NP74-BAQ7U\nKod produktu: N.00.ALGEO-ZESTAW-SQ\nCena: 428,00 zł 504,00 zł 428.00\nDane techniczne – natynkowy zestaw natryskowy Ferro Algeo Square z deszczownicą 20x20cm, kolor chrom NP74-BAQ7U\nkwadratowa deszczownica o wymiarach 20x20cm,\nmożliwość regulacji wysokości mocowania zestawu do ściany,\nmożliwość regulacji odstępu deszczownicy od ściany,\ndrążek prysznicowy 113 cm,\npółka na kosmetyki z możliwością regulacji wysokośći,\nrączka natryskowa (1-funkcyjna)\nwąż natryskowy w oplocie metalowym (długość 150cm),\nbateria natryskowa z głowicą ceramiczną,\nWłaściwości użytkowe – zestaw prysznicowy z deszczownicą Ferro Algeo Square kolor chrom NP74-BAQ7U\ntyp produktu: natynkowy zestaw prysznicowy z deszczownicą,\ndeszczownica i rączka natryskowa z systemem Easy Clean – łatwe usuwanie kamienia,\nFerro Algeo Square to szeroki wybór armatury do łazienki i kuchni. W kolekcji Algeo Square znajdziemy zarówno baterie przeznaczone do rozwiązań natynkowych jak i podtynkowych. Wszystkie produkty z serii Algro Square cechuje mix prostokątnych i owalnych kształtów. Baterie pokryte zostały eleganckim, błyszczącym chromem który dopasuje się do każdego wnętrza.\nW natryskach Algeo Square (rączki prysznicowe, deszczownice) zastosowany został wygodny system Ferro Easy Clean, który służy łatwemu usuwaniu kamienia wapiennego. Element podtynkowy wykorzystany w bateriach Algeo Square to produkt wygodny i prosty w montażu - "box podtynkowy" możemy zamontować w pierwszej fazie remontu, żeby dopiero na samym końcu nałożyć element natynkowy.\nGrupa Ferro to firma z doświadczeniem, która działa na międzynarodowym rynku armatury sanitarnej oraz techniki grzewczej od 1991 roku. Historia firmy od zawsze związana jest z Skawiną, gdzie znajduje się główna siedziba firmy. Rozwój grupy Ferro i ekspansja na międzynarodowe rynki (w szczególności Europa Środkowo-Wschodniej) sprawiły, że producent posiada swoje zakłady produkcyjne, centra logistyczne m.in. w Chorwacji, Bułgarii, Węgrzech, Słowacji, Estonii. Testy i badania nad nowo wdrażanymi seriami produktów przeprowadzane są w Centrum Laboratoryjno-Szkoleniowe (własność Ferro).\nFerro od 2016 roku należy do klasyfikacji European Water Label, czyli zrzeszenia producentów zaangażowanych w usprawnianie i optymalizowanie swoich produktów pod kątem efektywnego zużywania wody.\nSzeroka oferta Ferro zawiera m.in. baterie łazienkowe i kuchenne, natryski, armaturę wodną i grzejnikową. Oferta produktowa Ferro była wielokrotnie wyróżniana i nagradzana w rozmaitych konkursach branżowych m.in. nagroda Redakcji „Wybór Roku 2020” w kategorii Kuchnia (bateria zlewozmywakowa Libretto), czy wyróżnienie w kategorii Łazienka (kolekcja baterii Ferro Stratos).\nZobacz inne produkty z kolekcji Ferro Algeo Square\nZobacz inne zestawy natryskowe Ferro Algeo,\nZobacz inne produkty z kategorii zestawy natryskowe,\nZobacz akcesoria łazienkowe do Twojej łazienki\nFerro Algeo Square Bateria umywalkowa podtynkowa L-180mm, chrom BAQ3PA18\nFerro Algeo Square bateria umywalkowa, chrom BAQ2\nFerro Algeo Square bateria umywalkowa wysoka sztorcowa, montaż na blacie kolor chrom BAQ2L\nFerro Algeo Square Bateria umywalkowa podtynkowa L-220mm, chrom BAQ3PA22\nCena: 468,00 zł 545,00 zł\nRoca Victoria Szczotka WC stojąca metalowa, chrom A816668001\n451,00 zł 372,00 zł\nCorsan Lugo kolumna prysznicowa natynkowa z deszczownicą 25cm, kolor czarny mat CMN022\nDuravit Starck 3 Miska toaletowa stojąca do niezależnego dopływu wody, 360 x 560 mm, 0124090000\nDuravit DuraStyle Bidet wiszący z przelewem,370 x 620 mm, 2286150000\nBiawar OW - 5B+ Ogrzewacz wody elektryczny zbiornikowy, bezciśnieniowy, nadumywalkowy z baterią (19920)\nFranke Sirius Top Bateria kuchenna z wyciąganą wylewką chrom/biały polarny 115.0476.651\nFerro Algeo bateria umywalkowa nablatowa wysoka, chrom BAG2L\nNew Trendy Reflexa kabina prysznicowa prostokątna 120x70x200, profil chrom wersja lewa EXK-1240/EXK-0300


Busol@ - nasze spojrzenie w dobrą stronę! S03E06\nOdcinek VI - Czy Kościół staje się miejsce przegranych?\nBusol@ - nasze spojrzenie w dobrą stronę! S03E01\nNowy cykl audycji Busol@, w którym będziemy mówić o christianofobii. Busol@ – nasze spojrzenie w dobrą stronę! Odcinek I - Zarysujemy plan najbliższych 7 spotkań. Cykl audycji współfinansowany jest ze środków Funduszu Sprawiedliwości, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.\nBusol@ - nasze spojrzenie w dobrą stronę! S02E08\nNowy cykl audycji Busol@, w którym będziemy mówić o prześladowaniach na tle religijnym. Busol@ – nasze spojrzenie w dobrą stronę! Odcinek VIII - Czyli o tym, o czym będzie najbliższe 6 odcinków. Cykl audycji współfinansowany jest ze środków Funduszu Sprawiedliwości, którego dysponentem jest Minister Sprawiedliwości.\nBusol@ - nasze spojrzenie w dobrą stronę! S02E02


ZAGINIONE KONTYNENTY! — Steemit\nAzja, Afryka, czy Europa to kontynenty, które znamy. Niewiele ludzi jednak zdaje sobie sprawę że bardzo dawno temu były, także inne kontynenty! Niestety już nigdy ich nie zobaczymy... W dzisiejszym artykule przedstawie wam kilka z nich, jednak zanim zacznę uprzedzam że w większości są one oparte na opowieściach, ale na wiele z nich są także dowody.\nLemuria według rozważań była kontynentem znajdującum się między Afryką a Indiami. Sprawa jest o tyle ciekawa że na istnienie Lemuri są dowody. Odkrycia naukowe, które wskazują, że zarówno Madagaskar jak i Mauritius mogły być kiedyś częścią zaginionego kontynentu. Co ciekawe są tez namacalne dowody w postaci zwierząt zwanych notabene lemurami. Są to małpy, które żyją tylko na Madagaskarze i na Malajach. Nigdzie więcej. Według brytyjskiego zoologa, Philip Lata Schleiter małpiatki te nie mogły podróżować przez Ocean Indyjski, dlatego jedynym rozsądnym wnioskiem może być stwierdzenie, że jest to dowód na to, że zwierzęta te pochodzą z kontynentu, który musiał tam istnieć przed milionami lat, a następnie zatonął.\nJednak wydarzyło się to bardzo dawno, jeszcze zanim człowiek zrobił swój pierwszy krok na tej planecie. Jednak jeszcze w XIX wieku wielu naukowców, jak na przykład słynny biolog Ernst Haeckel, uważali Lemurię za prawdopodobną kolebkę ludzkości.\nKontynent Mauritia leży głęboko pod wodami Oceanu Indyjskiego. Jego pozostałością są m.in. Seszele i wyspa Reunion. Fragmenty zatopionego kontynentu leżą na północny wschód od Madagaskaru. Według międzynarodowego zespołu geologów, którzy opublikowali odkrycie w piśmie Nature Geoscience, mikro-kontynent powstał 83 - 61 milionów lat temu. Wówczas płyta tektoniczna, na której zatopiony ląd leży, oderwała się od Madagaskaru i zaczęła dryfować w stronę Indii. Jednak w odróżnieniu od samej wyspy szybko zniknął pod wodami oceanu. Nie podzielił też drogi olbrzymiego subkontynentu Indyjskiego, który po oderwaniu się od Afryki przez miliony lat dryfował w stronę Azji. A w końcu się z nią zderzył tworząc półwysep Dekan i najwyższy łańcuch górski świata – Himalaje. Najbardziej prawdopodobną teorią jest to że Mauritia została "porozcinana" przez wodne grzbiety oceaniczne. Jej żywot zakończyły także liczne erupcje wulkanów na kontynencie.\nPoczątkowo niektórzy uważali, że "Mu" jest to inna nazwa na Lemurię, ale potem pojawiły się nowe informacje, które wskazują na to, że był to raczej odrębny ląd. Świadczy o tym nie tylko jego umiejscowienie, bo Ocean Indyjski i Spokojny są jednak od siebie znacznie oddalone, ale też odkrycia, których w 1868 roku dokonał brytyjski pułkownik, James Churchward. Ów oficer zaprzyjaźnił się z jednym z buddyjskich mnichów, który odkrył kilka tysięcy glinianych tabliczek pokrytych dziwnymi symbolami. Churchward studiował te zapisy przez ponad dekadę, ale w końcu ogłosił, że był w stanie odczytać cześć tekstów tam zawartych. Według niego na tabliczkach można przeczytać opis kontynentu o nazwie Mu, który został zniszczony 100 tysięcy lat temu. Gdy do tego doszło zamieszkiwało go 64 miliony osób. Ich poziom życia nie odbiegał znacznie od obecnego. Churchward był bardzo bogatym człowiekiem dlatego mógł sobie pozwolić na kontynuację badań nad tajemniczym kontynentem Mu. Bez wątpienia można powiedzieć że poświęcił on całe swoje życie na studiowanie kontynentu. W poszukiwaniu innych źródeł historycznych udał się na liczne wyprawy między innymi do Egiptu, Tybetu, Birmy, Australii a nawet Ameryki Środkowej. Właśnie tam odnalazł amerykańskiego archeologa, Williama Nivena, który podczas wykopalisk w Meksyku odnalazł ruiny budynków pokryte dziwnymi znakami. Okazało się, że znaki te są łudząco podobne do tych, które Churchward znalazł w klasztorze w Indiach. Na podstawie swoich wieloletnich badań udało mu się napisać dwie książki oraz wiele artykułów prasowych traktujących o problematyce zaginionego kontynentu Mu.\nJeżeli Ci się spodobało i zechcesz mnie wesprzeć zostaw UPVOTE i *FOLLOW. Dziękuję!\npolish travel pl-ciekawostki pl-artykuly pl-historia\nMasz talent do wyszukiwania tematów :)\nLepiej cofnij głos, bo @cheetah miał trochę racji (grafika)\nW sensie nie rozumiem. Owszem czytałem artykuł z innemedium.pl , ale treść jest inna. Co do historii tych kontynentów większość serwisów pisze bardzo podobnie ponieważ ciężko opisać tą samą historię inaczej chyba że chcesz pominąć kluczowe rzeczy. Na wszelki wypadek dodałem link do źródeł.\nponieważ ciężko opisać tą samą historię inaczej\njeżeli ciężko jest Ci coś napisać własnymi słowami, to po prostu tego nie rób. A już na pewno kradzież nie jest dobrym pomysłem na to, by te trudności przezwycieżać.\nPoza tym, jeżeli jeżeli dla tego tekstu tak kluczowe były fragmenty innego tekstu, to należy użyć cytowania, dając jasno do zrozumienia, skąd są dane treści.\nTakimi praktykami możesz sobie zapewnić miejsce na czarnej liście u bardzo wielu osób... i potem się będziesz dziwić, że nikt na Ciebie nie głosuje.\nDobrzy autorzy szanują pracę innych autorów i bardzo nie lubią, gdy ktoś idzie na skróty.\nMusisz się też liczyć z tym, że za pierwszym razem ludzie tak naprawdę są pobłażliwi. Jeżeli ludzie zauważą, że będziesz plagiatował w przyszłości, to nie zdziwię się, jak zaczniesz dostawać (słuszne z resztą) flagi... a to recepta na niższą reputację i jeszcze gorszą widoczność w sieci.\nTo nie jest tak, że "wrzucę.. a nóż administrator się nie skapnie, że zerżnąłem". Administracji tutaj nie ma, ale każdy użytkownik jest moderatorem.\nOk rozumiem. Co do ostatniego kontynentu owszem skorzystałem z NIE SWOJEJ pracy. Masz rację nie powinienem tego robić. Następnym razem będę bardzjej analizował artykuły i wszystko pisał sam.\nJa myślę że autorów plagiatów trzeba w jakiś zorganizowany sposób prosić by wrzucali linki na stimi. Może PC bot mógłby zostawiać im taką wiadomość?


Liceum Goode dla bogów i herosów - Pierwsze polskie forum poświęcone twórczości Ricka Riordana\nLiceum Goode dla bogów i herosów\nForum Pierwsze polskie forum poświęcone twórczości Ricka Riordana Strona Główna -> Świat Percy'ego Jacksona / Własna twórczość\nWysłany: Nie 0:18, 15 Kwi 2012 Temat postu: Liceum Goode dla bogów i herosów\nA więc to jest mój kolejny fanfick. Proszę o zrozumienie, gdyż jest już 0:52 i jestem trochę śpiąca.\nRazem z Annabeth poszliśmy na spacer po Central Parku. Dzisiaj mijały dwa tygodnie, odkąd pokonaliśmy Kronosa i odkąd ja i Annabeth zostaliśmy parą. Przez ten cały czas czułem się naprawdę świetnie, ale... czegoś mi brakowało. Nie wiedziałem, jak to określić. Po prostu, nie było między nami tego czegoś. Nie było tego iskrzenia.\nZatrzymaliśmy się przed ławką. Gdy usiedliśmy, postanowiłem, że teraz nadszedł czas, by to wszystko zakończyć.\n- Muszę ci coś ważnego powiedzieć. - powiedzieliśmy jednocześnie. Annabeth zaśmiała się nerwowo i kiwnęła głową w moją stronę. - Ty pierwszy.\n- Panie mają pierwszeństwo. - Annabeth uśmiechnęła się do mnie, ale po chwili uśmiech zniknął je z twarzy i zamiast niego pojawiła się na niej powaga i pewnego rodzaju troska.\n- Percy, ja muszę ci coś wyznać, bo po prostu nie chcę dłużej tego ukrywać. - Wzięła głęboki oddech i spojrzała mi w oczy.- Te ostatnie dwa tygodnie były wspaniałe. Naprawdę. Ale po prostu czuję, że to nie dla mnie.\nI dlatego... dlatego chcę z tobą zerwać.\nPopatrzyła na mnie niepewnie, a w jej oczach zobaczyłem strach, i cichą prośbę o zrozumienie.\n- Chcesz... ze mną zerwać?- zapytałem z niedowierzaniem.\n- Percy, ja ... po prostu czuję, że pomiędzy nami nie...\n- ... nie iskrzy. - dokończyłem za dziewczynę. Oczy rozszerzyły się jej ze zdumienia.\n- Ty też?- zapytała oszołomiona. Kiwnąłem głową.\n- Te dwa tygodnie to było miłe oderwanie się od rzeczywistości. Naprawdę. Ale jutro ty zaczynasz pracę na Olimpie, a ja idę do szkoły i nie będziemy się mogli, tak często widywać. I pomyślałem sobie, że jeśli nie czujemy do siebie niczego więcej to po co to ciągnąć? - spojrzałem na nią i po chwili oboje wstaliśmy.\n- Mam nadzieję, że to nie zakończy naszej przyjaźni Glonomóżdżku? - Zamiast jej odpowiedzieć, przytuliłem ją mocno do siebie. - Rozumiem, że to oznacza nie. - zaśmiałem się w jej włosy. Gdy w końcu ją puściłem, na naszych twarzach malowała się radość ulga.\n- Do widzenia, Annabeth. - uśmiechnąłem się do niej ze smutkiem.\n- Do widzenia, Percy. - Dziewczyna odszeptała i pochyliła się nade mną. Instynktownie zamknąłem oczu i poczułem dotyk jej miękkich ust, na swoim policzku. Nagle wiatr mocno zawiał i gdy otworzyłem oczy, już jej nie było. Poczułem ulgę, ale też rodzaj smutku. Pewnie, gdybyśmy mieli więcej czasu...\n- Do widzenia, Annabeth. - cicho wyszeptałem w powietrze, zanim odwróciłem się i poszedłem do domu.\nSiedziałam na kamieniu i próbowałam się zebrać na odwagę.\n- Thalia, Pani Artemis cię wzywa! - odwróciłam się i zobaczyłam, jak parę metrów za mną mała Katie do mnie macha.\n- Dobra już idę! - zawołam. Wzięłam parę głębokich oddech. Już czas. Wstałam i udałam się w stronę namiotu bogini. Był największy i stał pośrodku naszego obozowiska. Gdy tylko weszłam Artemis obróciła się w moją stronę.\n- Wzywałaś pani? - zapytałam się.\n- Tak Thalia. Proszę cię, usiądź koło mnie. - posłusznie usiadłam na stercie poduszek, które wskazała. - Zauważyłam, że ostatnio coś cię gnębi. Co to jest? - Bogini spojrzała na mnie przenikliwym spojrzeniem, a ja zdecydowałam, że to ten moment. Lepszego nie będzie. Wzięłam głęboki oddech, żeby powiedzieć to jedno słowo, o którym myślałam, przez ostatnie parę tygodni.\n- Już przestaniesz żyć w Podziemiu. - oznajmił mi mój ojciec.\n- Co? - zapytałem z niedowierzaniem.\nW tej chwili znajdowałem się w sali tronowej mojego ojca, do której wezwał mnie piętnaście minut temu. Przez prawie dwa tygodnie, chodził naburmuszony i co chwila rozmawiał z Persefoną i Demeter. Nie byłoby to wcale dziwne, gdyby nie to, że za chwilę miała zacząć się jesień i Persefona powinna była w tej chwili cieszyć się ostatnimi chwilami wolności. Zamiast tego ciągle przeprowadzała z tatą, jakieś ciche rozmowy i oboje cały czas mnie unikali. Gdy Hades wezwał mnie do siebie, miałem nadzieję, że wreszcie wyjaśni się to dziwne zachowanie jego i Persefony. Ale na pewno nie spodziewałem się tego.\n- Jak to przestanę żyć w Podziemiu? Gdzie indziej mam żyć? Na obozie? Wiesz, że tam nie pasuję! - krzyknąłem.\n- Synu to dla twojego dobra. - Hades odchrząknął, po czym spojrzał mi w twarz z powagą. - Nikt nie powinien żyć w Podziemiu, jeżeli jest żywy. I to dotyczy się nawet ciebie. Dlatego postanowiłem, że przeprowadzisz się do Nowego Jorku, gdzie będziesz chodził ze swoimi rówieśnikami do szkoły. - spojrzałem na niego z niedowierzaniem. O czym on bredził?\n- Tato o czym ty mówisz?\n- Od jutra będziesz chodził do drugiej klasy w liceum Goode.\n- Tato, ale ja mam dwanaście lat!\n- Nieprawda. Psychicznie masz szesnaście, a już za chwilę także fizycznie. - uniósł ręce, a ja zacząłem się cofać.\n- Tato... ja sobie może sobie pójdę, a ty so... - nie zdążyłem dokończyć. Gdzieś z tyłu uderzyło mnie coś, a ja poczułem, jak zapadam się w ciemność.\nNo i jak? Podobał się mój nowy fanfick? Proszę o szybkie skomentowanie!\nOstatnio zmieniony przez Mosqua dnia Nie 0:19, 15 Kwi 2012, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Pon 20:59, 21 Maj 2012 Temat postu:\nPogoda wydawała się być dzisiaj dziwnie humorzasta. Rano padał deszcz. W południe było lodowato. Po południu było ciepło, ale ciągle wiał wiatr. A teraz było zimno.\nWestchnąłem, kopiąc stertę kamieni, na chodniku. Jutro miała zacząć się szkoła. Pierwszy rok w liceum. Bez Annabeth. Zrobiłeś co musiałeś. Przestań się przejmować. Ta, łatwo mówić\n- Hej mamo, już wróciłem! - zawołałem, jak tylko wszedłem do mieszkania.\nOd razu skierowałem swe kroki do kuchni, skąd wydobywał się apetyczny zapach. Wciągnąłem mocno powietrze. Ciasteczka czekoladowe. Uśmiechnąłem się do siebie i wszedłem do kuchni. W pomieszczeniu siedziała moja mama i Paul i oboje rozmawiali o czymś żywo, ale natychmiast umilkli, gdy tylko mnie zobaczyli.\n- Cześć Słonko, jak tam randka z Annabeth? - Mama podeszła do mnie, a ja pocałowałem ją w policzek. Ze stołu Paul pomachał do mnie.\n- Dobrze. - odparłem. Usiadłem koło mojego ojczyma i przygotowałem się do wyznania. - Zerwaliśmy ze sobą.\nNa twarzy mojej mamy pojawiło się niedowierzanie, smutek i współczucie.\n- Och, Percy... Dlaczego? - usiadła koło mnie. - Czy się jakoś pokłóciliście? Jestem pewna, że wszystko da się jeszcze naprawić. - Wyglądała na, tak zmartwioną, że prawie się roześmiałem.\n- Mamo nie przejmuj się tym. I wcale się nie pokłóciliśmy.\n- W takim razie, dlaczego? - zapytała się mnie miękko.\n- Po prostu nie pasowaliśmy do siebie. Ja i Annabeth oboje to czuliśmy. Rozstaliśmy się, jak dojrzali ludzie i wciąż się przyjaźnimy. - Uspokoiłem ją.\n- W takim razie, nie jesteś smutny? - Moja mama musiała się jeszcze upewnić.\n- Nie. Prawdę mówiąc czuję ulgę. I tak samo Annabeth, więc naprawdę nie ma się czym przejmować.\nMama kiwnęła głową, choć nie wyglądała na przekonaną. Po chwili, jednak wstała i podeszła do piekarnika, żeby wyjąć stamtąd świeżo upieczone ciasteczka. Położyła je na stole i gdy już się zabierałem za zjadanie ich, zobaczyłem, jak Paul i mama wymieniają niespokojne spojrzenia. Z żalem odłożyłem ciastko na talerz i spojrzałem na nich oczekująco.\n- No, więc? Czego mi nie mówicie? - Mama i Paul wymieli niespokojne spojrzenia.\n- No bo jest taka sprawa Percy. - Mój ojczym zaczął mówić. - Dostałem nową propozycję pracy. Na bardzo prestiżowej uczelni, gdzie płaciliby mi cztery razy więcej niż teraz.\n- To świetne wieści! Gratulację! '\nPaul zarumienił się, ale dalej kontynuował.\n- Dziękuje Percy. Rzecz w tym, że nie jesteśmy z twoją matka pewni, czy mam ją przyjąć. - Znowu wymieli spojrzenia. Bogowie, jak ja tego nienawidziłem.\n- Dlatego, że ta uczelnia znajduje się w San Francisco. - powiedziała niepewnie moja mama.\nNo, tak. To był spory problem. Ja nie mogłem mieszkać w San Francisco. Musiałem zostać w Nowym Jorku. Chyba, że...\n- Przyjmij te ofertę Paul.\nMoi rodzice spojrzeli na mnie zmartwieni.\n- Synu, jesteś pewien? Przecież w San Francisco jest góra Tam i ... potwory. - Moja mama powiedziała niepewnie.\n- Wiem o tym. Dlatego ja tam nie pojadę. - Oświadczyłem. - Zostanę w Nowym Jorku. Poradzę sobie, nie potrzebuję was.\nMama wyglądała na zranioną. Może nie należało tego, tak mówić... Annabeth miała rację, naprawdę byłem Glonomóżdżkiem.\n- Słuchaj mamo, nie tak to miało zabrzmieć...\n- Percy nie możesz zostać sam w Nowym Jorku! - mama wyglądała na oburzoną, że w ogóle przyszło mi coś takiego do głowy.\n- Mamo posłuchaj mnie i mi nie przerywaj. - powiedziałem stanowczo. - Mam już skończone szesnaście lat. I przeżyłem w życie niejedno. I tak niedługo bym się wyprowadził. - skierowałem się w stronę Paula. - To jest dla ciebie niesamowita szansa, która prawdopodobnie nigdy więcej się nie powtórzy. Nie pozwolę, żebyś ją zmarnował. I nie, mamo nie mogę pojechać z wami. - Zaprzeczyłem, zanim moja mama zdążyła chociaż zadać pytanie. - Muszę zostać tutaj. Tu są bogowie, tu jest obóz herosów i tu jest moja szkoła. A w San Francisco... no cóż to nie jest dobre miejsce dla herosów. Więc proszę cię pozwól mi tu zostać samemu.\nMama chwilę zastanawiała się nad tym pomysłem.\n- Nie jestem pewna... - spojrzała pytająco na Paula.\n- Kochanie, jeśli Percy uważa, że jest w stanie sam wyżyć...\n- A za co będziesz żyć? - spytała moja mama niepewnie.\n- Będziemy mu wysyłać pieniądze kochanie.\nMama wciąż nie wyglądała na przekonaną.\n- Kochanie musisz się zdecydować. Jeśli się zgodzisz, to będzie musieli już zacząć się pakować, żeby jutro móc wyjechać.\nOboje spojrzeliśmy wyczekująco na mamę. Przez chwilę nic nie mówiła, aż w końcu na jej twarzy pojawił się smutny uśmiech. Westchnęła za zrezygnowaniem.\nMoże odchodzenie od Artemidy bez żadnego planu na przyszłość nie było dobrym pomysłem. Bogowie, co ja mówię? Na pewno nie było dobrym pomysłem.\nRozejrzałam się. Była siódma rano, a ja stałam na ulicach Nowego Jorku, z jedną torbą bagażu i bez żadnego planu na przyszłość. Thalia, ale z ciebie idiotka! Jak mogłaś zostawić Artemidę i jej łowczynie.\nPrzypomniałam sobie twarz Artemidy, gdy powiedziałam jej, że rezygnuję. Nie była zadowolona.\nNa twarzy Artemidy pojawił się szok.\n- Jak to rezygnujesz? Dlaczego? Czyżbyś się w kimś zakochała? - zaczęła krzyczeć.\n- Nie Pani! Ja po prostu czuję, ze już tu nie pasuję. Łowy są wspaniałe, ale ten okres już mam za sobą i chciałabym po prostu pójść dalej.\nUps... To nie była właściwa rzecz do powiedzenia. Na twarzy bogini pojawiło się zranienie, które po chwili ustąpiło miejsca zimnemu spojrzeniu.\n- Nie zamienię cię w zwierzę, ze względu na to, że byłaś moim porucznikiem. - powiedziała chłodno. - Ale nie spodziewaj się niczego więcej. Masz trzy minuty na spakowanie się i odejście, licząc od teraz.\nNie mogłam uwierzyć w zachowanie bogini.\n- Ale pani ja...\n- Dwie i pół minuty, córko Zeusa. - przerwała mi bezlitośnie.\nWstałam i spojrzałam na nią rozczarowana.\n- Myślałam, że nie jesteś taka, jak inni bogowie. Najwyraźniej myliłam się.\nI zanim Artemida zdążyła zareagować wybiegłam z jej namiotu.\n* Koniec wspomnienia *\nCo ja sobie myślałam?\nNawet nie zauważyłam, jak jakiś chłopak wpada na mnie. Instynktownie przytrzymałam się go i gdy wreszcie złapaliśmy równowagę, spojrzałam na jego twarz, próbując zobaczyć kto to.\n-Nico? - zdumiona krzyknęłam. Chłopak spojrzał na mnie ze zdziwieniem w oczach. Coś było nie tak. Nico miał dwanaście lat, a to był jakiś szesnastolatek. Już chciałam przeprosić za pomyłkę i sobie pójść, gdy odezwał się.\n- Thalia? - chłopak mocno mnie przytulił. Zdrętwiałam. Nico i ja byliśmy kuzynami, to prawda. No, ale nie widzieliśmy się prawie w ogóle. Zgoda w ciągu tego roku spotykałam go niezwykle często, jak na to, że byłam łowczynią. Racja, poznaliśmy się nieco lepiej i zaczęłam doceniać kuzyna. No, ale takiego powitania się nie spodziewałam. Nie wiedząc co mam zrobić, objęłam go niezręcznie, a gdy w końcu Nico rozluźnił uścisk i puściliśmy się, na jego twarzy i prawdopodobnie też na mojej ( niestety) widniał wielki rumieniec.\n- Przepraszam, ale po prostu obudziłem się dzisiaj rano w jakiejś ciemnej alejce i kompletnie nie wiedziałem co się dzieje. A gdy zobaczyłem ciebie... - jeszcze bardziej się zarumieniliśmy. Thalia, ty się nie rumienisz! Zganiłam się. - Gdzie my jesteśmy? Co ty tu robisz? Czemu nie jesteś z łowczyniami?\n- Jesteśmy w Nowym Jorku, Nico.\nNico spojrzał na mnie, jakbym sobie z niego żartowała.\n- Thalia, mam uwierzyć że jesteśmy w Nowym Jorku? - Na jego twarzy malowało się powątpiewanie.\n- Tak, jesteśmy w Nowym Jorku.\n- Nie możemy być w Nowym Jorku! Przecież ja powinienem być teraz w Los Angeles!\n- Nico jesteśmy w Nowym Jorku. Rozejrzyj się! - spojrzał na mnie, jak na idiotkę, ale posłusznie rozejrzał się. Po sekundzie odwrócił się moją stronę, jeszcze bardziej czerwony ze wstydu.\n- Dobra masz rację. - pokręciłam głową z niedowierzaniem. Jak on mógł się wcześniej nie zorientować, gdzie jest? Przecież, na litość boską niecałe dwa tygodnie temu rozegrała się tu bitwa o Olimp! Nico najwyraźniej domyślił się o co mi chodzi.\n- Nie patrz tak na mnie! Jest jeszcze ciemno, boli mnie głowa, budzę się w jakieś ciemnej alejce i na dodatek bolą mnie wszystkie kości. Czuję się, jakby ktoś zdjął ze mnie skórę, rozciągnął ją w praniu, a następnie znowu nałożył na mnie.\n- A propos, widziałeś już dzisiaj siebie? - spojrzał na mnie poirytowany.\n-Wiesz pomiędzy "śpię w ciemnym zaułku" , a "wiej z zaułka, zanim dopadnie się wściekły pies" nie znalazłem dużo czasu na przeglądanie się w lustrach.\n- Może jednak byś spróbował. - powiedziałam. Przyciągnęłam go do najbliższego sklepu. - Spójrz w witrynę.\nPosłuchał mnie, a po chwili z jego ust wydobył się zdumiony okrzyk.\n- To nie jestem ja!\n- Jesteś, tylko, że masz prawdopodobnie szesnaście lat. - uściśliłam. Pozwoliłam mu wykrzykiwać jakieś przekleństwa i zaciągnęłam go kąt. - Słuchaj Nico, czemu masz szesnaście lat?\nPrzez chwilę się zastanawiał. Już miałam się poddać, gdy nagle na jego twarzy pojawiło się zrozumienie.\n- Bogowie, to przez Hadesa!\n- Jak to przez Hadesa? - niczego już nie rozumiałam.\n- Wczoraj wezwał mnie do sali tronowej i zaczął bredzić, że nie mogę już żyć w podziemiu. - zaczął wyjaśniać. - Powiedział, że od teraz będę chodzić do pierwszej klasy do liceum.\n- Przecież masz dopiero dwanaście lat, znaczy miałeś. - Poprawiłam się.\n- Powiedziałem mu dokładnie to samo! A on na to " psychicznie masz już szesnaście lat, a niedługo już także fizycznie." - Przez plecy przebiegły mi dreszcze. Nico umiał doskonale naśladować głos wujka. - Przestraszyłem się, że mu już kompletnie odbiło, więc próbowałem się wymknąć. No ale wtedy poczułem, jak coś mnie uderza, i następne co pamiętam, to jak budzę się w tej alejce. - zakończył swoją opowieść.\n- Wiesz może po co to zrobił? - zapytałam go.\nNico pokręcił głową. Sfrustrowany zaczął kopać liście leżące na chodniku. Z każdym jego ruchem unosiły się nad ziemią, a Nico był coraz bardziej zły. W końcu, gdy prawie rozwalił witrynę sklepu, uznałam, że lepiej będzie, jak go uspokoję. Podeszłam do niego ostrożnie i położyłam mu rękę na ramieniu.\n- Nico, uspokój się! - zakomenderowałam. W jego oczach zapłonął gniew. Prawdę mówiąc, przestraszyłam się, że zaraz coś mi zrobi, ale po chwili jego ramiona opadły, a on usiadł na chodniku i schował twarz w dłoniach.\n- Po prostu, tego nie rozumiem. Czemu zrobił ze mnie szesnastolatka? Po co odesłał mnie z podziemia? Przecież, ja nie mam gdzie mieszkać!\nUsiadłam koło niego i przez chwilę siedzieliśmy w milczeniu. W końcu chłopak podniósł głowę i spojrzał na mnie wyczekująco.\n- Czemu jesteś w Nowym Jorku? - zapytał. Westchnęłam. Czas na wyzwania, uśmiechnęłam się krzywo.\n- Odeszłam od łowczyń. - popatrzył na mnie ze zdziwieniem.\n- Odeszłaś od łowczyń? Ale dlaczego? Zakochałaś się w kimś? - uśmiechnął się złośliwie.\n- Nie! - zaprzeczyłam gwałtownie, czując, jak na twarzy pojawia mi się rumieniec. - Po prostu nie pasuję do łowów. I tyle, rozumiesz?\nNico uniósł brwi, ale nic nie powiedział. Znowu zapadła cisza.\n- Thals, co my zrobimy? Przecież ja nie mogę wrócić do obozu. - spojrzał na mnie błagalnie. - Ja tam nie pasuję. I chociaż jest tam domek Hadesa, dzięki Percy' emu to to nie zmienia faktu, że...- urwał gwałtownie i spojrzał na mnie z szeroko otwartymi oczyma.\n- Percy! - zawołaliśmy jednocześnie.\nPróbowałam sobie przypomnieć, nieudolnie niestety, gdzie mieszkał mój idiotyczny kuzyn. Nigdy u niego nie byłam, a Percy jedynie raz powiedział mi jaki jest jego adres. A ja oczywiście go zapomniałam.\nRazem z Nico wędrowaliśmy po ulicach Manhatannu, a ja za nic w świecie nie mogłam sobie przypomnieć gdzie to było. Na dodatek nie mogłam zadzwonić do Percy'ego bo oczywiście żadne z nas nie miało komórki, a nawet gdybyśmy mieli to pewnie i tak bym nie zapamiętała jego numeru telefonu.\n- Nico, to chyba w tę stronę, prawda? - obróciłam się w stronę kuzyna, który stał parę kroków za mną, pogrążony w rozmyślaniach. - Nico. Nico, obudź się!\n- Co? - poderwał głowę. - Mówiłaś coś?\nWestchnęłam. Jak to możliwe, że miałam tak idiotycznych kuzynów?\n- Mówiłam, że chyba idziemy w dobrą stronę. - powtórzyłam powoli.\n- Co? Przecież to zupełnie nie tutaj! Percy mieszka po drugiej stronie Manhatannu! - odwrócił się, wskazując miejsce, skąd przyszliśmy.\n- Co? - powtórzyłam otępiała. - Ty wiesz, gdzie on mieszka?\n- No jasne, że tak! Odwiedzałem go bardzo często w tym roku.\nWzruszył ramionami. Ogarnęła mnie wściekłość.\n- Nico! Skoro wiesz gdzie mieszka Percy, to czemu wcześniej mi nie powiedziałeś? Nie tłuklibyśmy się tutaj! W ogóle ja nie wiem, co ty myślałeś, że po co my tu idziemy?\n- To ty przez ten cały czas, chciałaś dojść do domu Percy'ego? - Zdziwił się.\n- Aghhh! Nico! - Krzyknęłam na niego.\n- Ale Thalia, o co ci chodzi? Zrobiłem coś złego?\nPopatrzył na mnie, a w jego oczach malowała się kompletna niewiedza. Westchnęłam. Mężczyźni to idioci.\n- Chodź już Nico. Idziemy złożyć wizytę naszemu idiotycznemu kuzynowi.\n- Uważasz, że Percy to idiota?\n- Na pewno nie większy, niż ty. - mruknęłam pod nosem. - Pośpiesz się Nico, nie mam zamiaru czekać na ciebie cały dzień!\nW ogóle nie rozumiem, o co Thalii chodziło. Całą drogę do mieszkania Percy'ego się na mnie boczyła. I jak tu być dobrym kuzynem?\n- Thalia to tutaj.\nStanąłem przed drzwiami do bloku, w którym mieszkał Percy i Sally z Paulem. Thalia rozejrzała się, po czym spojrzała na mnie ze zniecierpliwieniem w oczach.\n- No na co czekasz? - zapytała się mnie poirytowanym głosem.\n- No zadzwoń do drzwi, ty matole!\n- Yhmy... Zapomniałem, które to mieszkanie.\nThalia spojrzała na mnie, jak na idiotę.\n- Zapomniałeś, jaki jest numer mieszkania, w którym mieszka twój kuzyn?\nPowiedziała to w taki sposób, jakby zapamiętanie numeru mieszkania twojego kuzyna to rzecz oczywista, i to absolutnie niedopuszczalne, że go zapomniałem. Poczułem złość. MIałem ADHD i dysleksję na miłość boską! Nie zapamiętywałem głupich numerów!\n- Thalia mam ADHD i dysleksję! Naprawdę oczekiwałaś, że to zapamiętam? Zresztą jestem pewien, że ty także byś tego nie zapamiętała!\nJuż przygotowywała się do odpowiedzi, gdy nagle drzwi się otworzyły i stanął w nich starzec. Był niewysoki, i miał laskę, na której się podpierał. Na jego łysej głowie malował się grymas i w jednej chwili skojarzył mi się z pewnym zmarłym, którego spotkałem w Podziemiu.\n- Co wy tu robicie dzieciaki? - Burknął, wciąż stojąc w drzwiach. Spojrzałem na kuzynkę. W jej oczach czaił się niebezpieczny błysk.\n- My tylko tu na kogoś czekamy, proszę pana. - Thalia odpowiedziała uprzejmie.\n- No dobrze. Ale jak tu wrócę to ma was tu nie być!\nThalia przesunęła się w stronę mężczyzny. Obrzucił nas jeszcze jednym nieprzychylnym spojrzeniem, zanim sobie poszedł. Obróciłem się do Thalii. Uśmiechała się złośliwie, podczas gdy stopę miała wsuniętą w szczelinę pomiędzy drzwiami, a ścianą.\n- Refleks herosa. - skomentowałem. Thalia zaśmiała się.\n- Chodźże Nico. Kuzyneczek na nas czeka.\n- A nie zapomniałaś może, że nie wiemy, w którym mieszkaniu on mieszka? - zapytałem się jej sceptycznie. - Wiesz, ten blok ma sporo pięter.\nZauważyłem, że Thalia lekko się wzdrygnęła. Ciekawe czemu?\n- To będziemy pukać do każdego napotkanego mieszkania.\nWzruszyła ramionami, ale czułem, że coś jest na rzeczy. Zacząłem się jej przyglądać, co najwyraźniej ją zezłościło.\n- Na co się gapisz? -warknęła.\n- Nic, nic. - pokręciłem głową. - Chodźmy.\nPukaliśmy w sumie do pięciu mieszkań. W pierwszym i trzecim nie było nikogo. W drugim otworzył nam jakiś ślepy starzec, który krzyczał i wymachiwał na nas laską. Uznaliśmy, ze zostawimy go w spokoju i zwialiśmy na następne piętro.\n- Jak myślisz, długo będziemy tak szukać? - zapytała się mnie Thalia, wpatrując się w drzwi do mieszkania numer 4.\n- Wątpię, żeby Percy mieszkał gdzieś za wysoko. Wiesz Zeus mógłby się na niego pogniewać, gdyby mieszkał np. na dwunastym piętrze.\nThalia wyraźnie odetchnęła. Chciałem się jej zapytać o co chodzi, ale nie dała mi tej szansy. Zapukała do drzwi i od razu stanęła w nich dziewczyna w mniej, więcej naszym wieku. Miała czarne włosy, spływające jej po ramionach i intensywnie niebieskie oczy. W lewej ręce trzymała szklankę z wodą. Ubrana była w zwykłe dżinsy i białą bluzkę na ramiączkach, ale i tak wyglądała bardzo ładnie. Czułem, jak na moją twarz wpełza rumieniec. Thalia to zobaczyła i uśmiechnęła się do mnie złośliwie. W normalnych okoliczności pewnie bym jakoś jej odpowiedział, ale w tej chwili ogarnął mnie paraliż.\n- Tak? - zapytała czarnowłosa piękność, uśmiechając się. - O co chodzi?\n- Uhh.. My... eh... - wybełkotałem. Thalia przewróciła oczami i zwróciła się do dziewczyny.\n- Szukamy tu pewnego chłopca. Ma czarne włosy i...\n- Zielone oczy w morskim odcieniu, z niebieskimi plamkami? - wpadła w jej słowo dziewczyna.\n- No nie wiem, jakie ma plamki w oczach, ale tak chodzi o niego. - Thalia odparła, a brunetka zarumieniła się. Zezłościłem się. Jak to było możliwe, że wszystkie dziewczyny leciały na Percy'ego co? - Wiesz może, w którym mieszkaniu Percy mieszka?\n- A więc ma na imię Percy? - zapytała brunetka. Poczułem coś na kształt ulgi. Czyli nie znała go dobrze.\n- Tak. Ja mam na imię Thalia, a ten idiota koło mnie to Nico.\n- Ej! - poczułem się urażony. Na szczęście brunetka zaśmiała się. Jej śmiech brzmiał strumyk górski. Delikatny i piękny. O bogowie, co się ze mną dzieje? Pomyślałem ze strachem. Mam szesnaście lat dopiero od jednego dnia, a już wariowałem.\n- Jestem Alé... znaczy się Alitia. W skrócie Tia. - powiedziała wyciągając do mnie dłoń. Uścisnąłem ją i poczułem coś dziwnego. Coś było nie tak. Przez chwilę wydawało mi się... wydawało mi się, że jest martwa. Spojrzałem na nią ze strachem.\n- Coś nie tak? - zapytała, widząc mój wyraz twarzy.\n- Nie, po prostu jest tu trochę... zimno. - powiedziałem posyłając Thalli ostrzegawcze spojrzenie.\n- Wracając do twojego pytania to nie, nie wiem gdzie mieszka Percy. Wprowadziłam się tutaj dopiero wczoraj, a Percy'ego zobaczyłam, jak wchodził do budynku. Ale chyba mieszka piętro wyżej.\nUśmiechnęła się do mnie, ukazując lśniąco białe zęby. Potem wydarzyło się kilka rzeczy na raz. W oddali zabrzmiał grzmot. Tia spojrzała na mnie i zobaczyłem, jak jej oczy rozszerzają się ze strachu. Przez chwilę mogłem w nich zobaczyć siebie. Nie, nie siebie. Tylko... tylko Hadesa, mojego ojca. Dziewczyna krzyknęła i wypuściła szklankę z wodą. Ta rozbiła się po podłodze i jeden z jej odłamków trafił ją w dłoń\n- Ja ... muszę iść - odwróciła się na pięcie i szybko zatrzasnęła drzwi przed naszymi oczami. Mimo to zdołałem zobaczyć, jak z jej dłoni spływa zamiast krwi delikatna srebrna mgiełka, która przypominała mi trochę maź.\n- No to było dziwne. - powiedziała Thalia.\n- Coś jest nie tak z tą dziewczyną. - powiedziałem trzęsącym się głosem. Thalia prychnęła.\n- Dlatego, że boi się burzy? Nie z każdą dziewczyną, która nie chce się z tobą umówić, jest coś nie tak. - Zarumieniłem się, ale nie miałem zamiaru odpuścić.\n- Thalia to jest poważne. Gdy ją dotknąłem poczułem dreszcz, jakby... jakby była martwa.\nThalia rzuciła mi uważne spojrzenie.\n- Po za pomyliła się we własnym imieniu. Chciała powiedzieć coś innego.\nThalia spojrzała na drzwi nr 4, a potem znowu na mnie.\n- No nie wiem. Może tylko tak ci się po prostu wydawało. Wiesz teraz po tym wszystkim, może jesteś trochę... zdezorientowany? - powiedziała ostrożnie.\nPrawie powiedziałem jej o srebrnej mazi. Ale dopóki nie byłem pewien co to było, to wolałem o tym nie mówić. Thalia już teraz sugerowała, że coś jest ze mną nie tak.\n- Może masz rację. Sprawdźmy tylko jeszcze te jedne drzwi i pójdziemy na następne piętro. - powiedziałem. Thalia pokiwała głową.\nTym razem to ja zapukałem. Otworzyła nam około siedmioletnia dziewczynka. Miała blond loczki, szare oczka i zadziorny wyraz twarzy. Ubrana była w różową sukienkę, ale widać było, że jej się nie podobała. Była poplamiona, a w niektórych miejscach nawet podarta. Od razu pomyślałem o Annabeth. Usłyszałem, jak z tyłu Thalia wciąga głośno powietrze.\n- Kim jesteście? Co tu robicie? - zapytała nieufnie.\n- My kogoś szukamy. - powiedziałem. - Ale pewnie i tak go nie znasz. - Chciałem już iść, gdy Thalia zbliżyła się. Kucnęła przed dziewczynką.\n- Jak masz na imię, kochana? - powiedziała zupełnie innym głosem.\n- Anna. A wy? - dziewczynka odparła. Thalia uśmiechnęła się i mógłbym przysiąc, że w jej oczach zalśniły łzy.\n- Ja jestem Thalia, a to Nico. Szukamy Percy'ego. - Na dźwięk imienia naszego kuzyna, Anna uśmiechnęła się szeroko.\n- Percy to mój znajomy! - krzyknęła ucieszona. - Mieszka piętro wyżej. - Podniosła palec wskazujący i wskazała sufit.\n- Znasz Percy'ego? - Zdziwiłem się.\n- Jasne, że tak! To mój duży kumpel!\nO mało się nie roześmiałem. Duży kumpel?\n- A wy? - dziewczynka zapytała podejrzliwie.\n- Jesteśmy jego kuzynami. - Wyjaśniła Thalia. Annie pokiwała ze zrozumieniem głową. Zaraz jednak potężnie ziewnęła. - Pójdę spać. Powiedźcie Percy'emu cześć!\nI już jej nie było. Thalia podniosła się z kucek. Uśmiechała się smutno, a po policzku spływała jej samotna łza.\n- Widziałeś? Zupełnie jak mała Annabeth. - Dziewczyna zamknęła oczy, przywołując wspomnienie.\n- Zupełnie. - Zgodziłem się.\nThalia przez chwilę stała w bezruchu, aż w końcu otworzyła oczy i powiedziała.\nWeszliśmy na następne piętro, przekonani, że znowu będziemy musieli pukać do mieszkań. Okazało się to zupełnie zbędne. Drzwi numer 8. były lekko uchylone. Podeszliśmy do nich i lekko je uchyliliśmy. Naszym oczom ukazał się niespodziewany widok.\nNasz kuzyn, Percy Jackson, skakał po całym mieszkaniu w samych dżinsach i bez koszulki, próbując założyć buta. Jednocześnie jadł tosta i najwyraźniej się za czymś rozglądał. Przy okazji rozmawiał przez telefon. Jak robił to wszystko, nie miałem pojęcia, ale był to zabawny widok.\n- Nee, wsydko jet w pozotku, maoa. - wymamrotał z tostem z ustach.\nGdzieś koło mnie Thalia oblana rumieńcem, pisnęła cicho. To przykuło uwagę Percy'ego. Odwrócił się do nas gwałtownie. Tost wypadł mu z buzi. Na jego twarzy malowało się niedowierzanie. Wypuścił telefon z dłoni, a ten potoczył się do stóp Thalii. Ta szybko schyliła się i podniosła go.\n- Cześć Percy. - powiedziała nieśmiało, głosem który kompletnie do niej nie pasował. Przez chwilę Percy wciąż wpatrywał się w nas z szeroko otwartymi oczami, ale w końcu na jego twarzy pojawiło się coś na kształt uświadomienia i... gniewu?\n- No nie! - krzyknął. - A myślałem, że już się obudziłem!\nWysłany: Nie 14:34, 18 Lis 2012 Temat postu:\nMam nadzieje że niedługo bo masz naprawde spoko pomysł.\nWysłany: Pon 16:41, 17 Gru 2012 Temat postu:\nZawieszam opowiadanie. Od miesięcy nic do niego nie napisałam i na razie nie zapowiada się na to by cos się w tej kwestii zmienilo. Muszę skończyć " AiO", mam na głowie egzaminy, i inne teksty, których pisanie sprawia mi na razie większą radość. Zamierzam skończyć opowiadanie, gdyż nienawidzę, gdy ktoś coś porzuca, ale na razie "zawieszam".\nJeśli ktoś chce, to, gdy wznowię opowiadanie, mogę dać mu cynk. Niech zostawi mi wiadomosć w komentarzu, a jeśli nie ma tu konta, to e-mail, albo coś takiego.\nForum Pierwsze polskie forum poświęcone twórczości Ricka Riordana Strona Główna -> Świat Percy'ego Jacksona / Własna twórczość Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Tętniak | Miniatury literackie. Blo(k) z myśli dojrzałego mężczyzny.\nTrzeci miesiąc upałów. Ósma rano a skwar nie do zniesienia. W południe miasto zacznie gnić. Świat zmierza ku zagładzie. Dla zysku potężnych koncernów ziemia przestanie istnieć. Czy w obliczu nadchodzącej katastrofy jakiekolwiek normy moralne są ważne? Czym jest człowieczeństwo w takiej sytuacji?\nPrzygląda mu się uważnie. Słowo pożądanych przerobiono ze słowa pożądania. Na pierwszej stronie coś jakby credo: „Przestań robić to, czego nie chcesz robić, bo nie masz już na to czasu.” Po pobieżnym przekartkowaniu widać, że w rzeczy samej jest to dziennik. Każda karta ma swoją datę, niektóre nawet godziny poszczególnych wpisów. Kto dziś robi takie rzeczy? W dobie cyfrowej, z możliwością trzymania wszystkiego w chmurze! Plecak można zgubić, zostawić w pociągu, kawiarni, szatni. Ktoś go może ukraść, pomylić.\nTelefon zawibrował. Z głośnika rozległ się dźwięk sonaru, fal dźwiękowych odbijających się od kadłuba łodzi podwodnej. Po chwili dołączył się grobowy głos lektora:\nTwoja stara cię namierza.


A-D Timber Dariusz Szulc - Popowo - Drewno kominkowe i opałowe • pkt.pl\nDrewno kominkowe i opałowe Popowo\nDrewno dobrej jakości\n84-312 Popowo 12B, woj. pomorskie\n600 381 696\nDojazd do A-D Timber Dariusz Szulc\nSprzedajemy drewno kominkowe i opałowe\nFirma A-D Timber istnieje na rynku od 2014 roku, ale nasze doświadczenie sięga dużo wcześniej, kiedy to pracowaliśmy w lasach państwowych. Zajmujemy się pozyskiwaniem drewna i pielęgnacją lasów. Nasza siedziba znajduje się w Popowie, na terenie powiatu lęborskiego województwa pomorskiego. Właścicielem jest Dariusz Szulc.\nKażdy wie, że drewno to niezwykły surowiec a jego zastosowanie jest wielorakie. Jednak trzeba wiedzieć, który rodzaj i kawałek drewna jest najlepszy do konkretnego przeznaczenia. Firma A-D Timber zaproponować może Państwu:\nW sprzedaży posiadamy przygotowane już: wałki opałowe buk oraz jesion, drewno bukowe oraz jesionowe pocięte na wymiarowe odcinki, drewno kominkowe buk oraz jesion - gotowe do palenia w kominku i piecu (pocięte i połupane), drewno dębowe i brzozowe - gotowe do palenia w kominku i piecu.\nOferujemy również usługi transportowe. Zazwyczaj jest to transport drewna szczególnie dla firm branży drzewnej, ale także dla klientów indywidualnych (transport drewna opałowego). Posiadamy samochody przeznaczone specjalnie do przewozu drewna, wyposażone w dźwigi hydrauliczne oraz samochody ciężarowe z wywrotką o ładowności 4 t.\nPonadto oprócz sprzedaży i transportu, zajmujemy się usługami z zakresu pozyskania drewna. Obejmują one prace zrębowe i trzebieżowe w lasach i na terenach zadrzewionych. Usuwamy drzewa i krzewy, przycinamy oraz formujemy korony drzew, porządkujemy teren po przeprowadzonej wycince drzew.\nDo naszych usług zaliczamy także usuwanie drzew "trudnych i niebezpiecznych", które rosną na terenach zabudowanych i stwarzają niebezpieczeństwo mieszkańcom. Dodatkowo trudnimy się sprzedażą kory ogrodowej.\nJesteśmy firmą rzetelną, solidną i terminową. Zachowujemy wysokie standardy pracy i wszelkie przepisy BHP.\nZapraszamy do skorzystania z oferty firmy A-D Timber.\nCzy palimy w piecu, czy w kominku należy pamiętać, że drewno z którego korzystamy musi być suche i nie może być pokryte żadnymi substancjami\nKontakt A-D Timber Dariusz Szulc\ndrewno opałowe iglaste,\ndrewno budowlane tanio,\nusuwanie trudnych drzew,\nprzycinanie krzewów kora\nOpinie o firmie A-D Timber Dariusz Szulc\nMuszę przyznać, że tak dobrego drewna kominkowego jeszcze nie miałam.\nŚcinanie trudno dostępnych drzew wychodzi wam bardzo sprawnie.\nTransport jest szybki i we wskazane miejsce. Super, że na was trafiłem.\nJestem pod wrażeniem waszego profesjonalizmu.\nDzięki wam mogę liczyć na najlepsze drewno. Pracuję w branży budowlanej i potrzebuję dobrych materiałów.\nWspółpraca z wami to istna przyjemność, ponieważ wiecie co robicie i znacie się na tym fachu.\nUsługi transportu drewna są świetne. Nie każdy ma czym przewieźć większą partię opału.\nJakie to szczęście, że na was trafiłam. Przynajmniej dostaję najlepsze kawałki drewna na rynku. To nie tajemnica, że macie wyjątkowy towar.\nMacie drewno najlepszej jakości. Nigdy nie zamienię go na inne. Od dłuższego czasu kupuję u was i pali się świetnie. Jest wydajne.


Poczta Polska dostarczy ulotki dotyczące koronawirusa do wszystkich gospodarstw domowych w kraju - Kalendarzrolnikow.pl - lepsza strona polskiego rolnictwa.\nPoczta Polska aktywnie włączyła się w rządowe działania związane z informowaniem Polaków o koronawirusie. Wiele razy sprawdziliśmy się jako partner państwa w realizacji kluczowych dla społeczeństwa programów i działań. Posiadamy największą w kraju infrastrukturę, dzięki której docieramy do wszystkich gospodarstw domowych, zlokalizowanych nawet w najdalszych zakątach naszego państwa. Jako jedyna instytucja w Polsce możemy zapewnić sprawną i szybką dystrybucję rządowych ulotek dotyczących koronawirusa – mówi Przemysław Sypniewski, prezes zarządu Poczty Polskiej.\nCzy koronawirus wpływa na ceny tuczników?