Notice: A session had already been started - ignoring session_start() in /home/users/siwznak/public_html/fundacja.znak.org.pl/index.php on line 13\nZaproszenie na szkolenia z zakresu edukacji globalnej 2016\nW imieniu Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znak z Krakowa serdecznie zapraszamy wszystkich zainteresowanych nauczycieli do udziału w bezpłatnym szkoleniu z zakresu edukacji globalnej pt. "Globalnie, czyli wspólnie" w terminie 25-27.11.2016 lub 2-4.12.2016 r.\nProjekt jest współfinansowany z programu polskiej współpracy rozwojowej MSZ RP w roku 2016\nCelem projektu jest podniesienie poziomu zaangażowania społecznego i obywatelskiego osób starszych i ich obecności w polityce lokalnej i regionalnej poprzez profesjonalizację aktywnych Rad Seniorów oraz inicjowaniu powstania Rad w miejscach, gdzie jeszcze one nie funkcjonują.\nSzkoła młodej demokracji\nZAPROSZENIE NA BEZPŁATNE SZKOLENIE DLA ORGANIZATORÓW WSPÓŁPRACY MIĘDZYNARODOWEJ\nW imieniu Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znak serdecznie zapraszamy na bezpłatne, trzydniowe szkolenie organizowane w ramach projektu współfinansowanego ze środków MSZ pt. „Efektywna współpraca międzynarodowa”, którego celem jest wzmocnienie potencjału i kompetencji polskich animatorów współpracy międzynarodowej z różnych sektorów.\nNa szkolenia zapraszamy osoby zajmujące się w swych instytucjach i organizacjach współpracą międzynarodową w różnych formach (wizyty studyjne, wymiany kulturalne, wymiany młodzieży itp.) bądź chcące rozpocząć aktywną współpracę międzynarodową:\npracowników i wolontariuszy organizacji pozarządowych;\nprzedstawicieli jednostek samorządowych;\nprzedstawicieli instytucji państwowych (np. policja, straż pożarna);\nnauczycieli i przedstawicieli szkół wyższych;\npracowników bibliotek publicznych.\nMiejsce i termin szkolenia: Kraków, do wyboru 3 terminy:\n19-21 października 2015\nProjekt pt. Efektywna współpraca międzynarodowa jest współfinansowana ze środków Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP w roku 2015.\nZaproszenie na szkolenia dla nauczycieli z zakresu edukacji globalnej\nGlobalnie - Lokalnie - Odpowiedzialnie\nW imieniu Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znak serdecznie zapraszamy na bezpłatne, trzydniowe szkolenie dla nauczyciele organizowane w ramach projektu współfinansowanego ze środków MSZ pt.: „Globalnie – Lokalnie – Odpowiedzialnie. Zajęcia edukacyjne”. Celem projektu jest tłumaczenie przyczyn i konsekwencji problemów globalnych dotykających współczesnego świata, zrozumienia go jako złożonego i dynamicznie zmieniającego się systemu, kształtowanie umiejętności krytycznego myślenia, przełamywanie istniejących stereotypów i uprzedzeń i ukazywanie wpływu jednostki na globalne procesy i wpływu globalnych procesów na jednostkę.\nPodstawa programowa obejmuje zagadnienia związane z edukacją globalną w obszarze różnych przedmiotów. Ponieważ jest to tematyka stosunkowo nowa w obowiązkowym programie nauczania położymy nacisk na rzetelnie przygotowanie nauczycieli do samodzielnej realizacji zajęć w przyszłości w sposób atrakcyjny dla uczniów. Pozwoli to zwiększyć obecność edukacji globalnej w edukacji szkolnej. Pomożemy nauczycielom lepiej poznać i zrozumieć funkcjonowanie współczesnego świata, w którym przenikają się systemy kulturowe, środowiskowe, ekonomiczne, społeczne, polityczne i technologiczne.\nNa szkolenia zapraszamy: nauczycieli zainteresowanych tematyką edukacji globalnej.\n24 – 26 października 2014 r.\n7 – 9 listopada 2014r.\nkontakt do organizatora: - fundacja@znak.org.pl\nProjekt Globalnie - Lokalnie - Odpowiedzialnie. Zajęcia edukacyjne jest współfinansowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej MSZ w roku 2014\nZaproszenie na szkolenia dla bibliotekarzy z zakresu edukacji globalnej\nW imieniu Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znak serdecznie zapraszamy na bezpłatne, trzydniowe szkolenie dla bibliotekarzy organizowane w ramach projektu współfinansowanego ze środków polskiej współpracy rozwojowej MSZ w roku 2014, pt. „Globalnie – Odpowiedzialnie – Aktywnie. Działania na rzecz rozwoju edukacji pozaformalnej”.\nCelem projektu jest tłumaczenie przyczyn i konsekwencji problemów globalnych dotykających współczesnego świata, zrozumienia go jako złożonego i dynamicznie zmieniającego się systemu, kształtowanie umiejętności krytycznego myślenia, przełamywanie istniejących stereotypów i uprzedzeń i ukazywanie wpływu jednostki na globalne procesy i wpływu globalnych procesów na jednostkę.\nBiblioteki publiczne są ośrodkami, w których organizuje się pozaformalne zajęcia edukacyjne dla dzieci i młodzieży. Jednocześnie brakuje szkoleń z zakresu edukacji globalnej dedykowanych właśnie Państwu, choć biblioteki posiadają możliwości organizacyjne do efektywnej realizacji zadań z tego zakresu.\nW proponowanych szkoleniach kładziemy nacisk na rzetelnie przygotowanie Państwa do samodzielnej realizacji zajęć w sposób atrakcyjny dla dzieci.\nNa szkolenia zapraszamy: bibliotekarzy – pracowników bibliotek publicznych\nkontakt do organizatora: fundacja@znak.org.pl\nProjekt Globalnie-Lokalnie-Aktywnie. Wsparcie rozwoju pozaformalnej edukacji globalnej w bibliotekach publicznych jest współfinansowany w ramach programu polskiej współpracy rozwojowej MSZ w roku 2014\nZaproszenie na szkolenia dla organizatorów wizyt studyjnych w ramach realizacji projektu\npt. Efektywne przekazywanie polskich doświadczeń\nW imieniu Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znak serdecznie zapraszamy na bezpłatne, trzydniowe szkolenie organizowane w ramach projektu współfinansowanego ze środków MSZ pt. „Efektywne przekazywanie polskich doświadczeń”, którego celem jest wzmocnienie potencjału i kompetencji polskich organizatorów wizyt studyjnych z różnych sektorów.\nPożegnanie FORUM: ŻYDZI-CHRZEŚCIJANIE-MUZUŁMANIE\nred. Stefan Wilkanowicz laureatem Nagrody im. Księdza Stanisława Musiała SJ\nZ wielką przyjemnością informujemy, iż laureatem Nagrody im. Księdza Stanisława Musiała został w tym roku red. Stefan Wilkanowicz, prezes Fundacji Kultury Chrześcijańskiej Znak (kategoria I za twórczość w duchu dialogu i współpracy chrześcijańsko-żydowskiej i polsko-żydowskiej) – za całokształt twórczości na rzecz dialogu i pojednania.\nW kategorii II za inicjatywy społeczne na rzecz dialogu i współpracy chrześcijańsko-żydowskiej i polsko-żydowskiej) laureatami została Grupa Przyjaciół z Olkusza: Ireneusz Cieślik, Olgierd Dziechciarz, Krzysztof Kocjan i Dariusz Rozmus za ocalanie pamięci o Żydach olkuskich.\nJan Błoński oraz Miasto i Gmina Chmielnik (2009);\nJoanna Tokarska-Bakir i Bogdan Białek (2010);\nBożena i Jerzy Wyrozumscy oraz Tomasz Pietrasiewicz i Ośrodek „Brama Grodzka – Teatr NN” w Lublinie (2011);\nAnna Lebet-Minakowska i ks. Manfred Deselaers (2012).\nUroczystość wręczenia Nagrody odbyła się 5 marca o godz. 10.00 w Urzędzie Miasta Krakowa\nIdeą poradnika jest podniesienie efektywności przekazywania polskich doświadczeń partnerom z Ukrainy i innych krajów byłego ZSRR podczas zróżnicowanych pod względem tematycznym wizyt studyjnych i spotkań z przedstawicielami rozmaitych instytucji.\nCelem poradnika nie jest wytykanie błędów. Dysponując jednak wieloletnim doświadczeniem (jako organizacja goszcząca) w przygotowaniu i realizacji wizyt studyjnych, staży i spotkań z różnymi grupami zza wschodniej granicy uznaliśmy, że warto zwrócić Państwa szczególną uwagę także na te kwestie. Pozwoli to tak zaplanować organizację tego typu wydarzeń – zarówno od strony merytorycznej, jak i technicznej – by wizyty te były maksymalnie owocne dla ich uczestników. Efektywne dzielenie się polskimi doświadczeniami wymaga ich zrozumiałej prezentacji, uwzględniającej odmienną specyfikę kraju, z którego pochodzą uczestnicy danego programu. Ponadto doświadczenia, które zamierzamy przekazać, muszą uwzględniać fakt, iż nieznajomość naszych – czy szerzej – europejskich rozwiązań w zakresie funkcjonowania państwa demokratycznego i społeczeństwa obywatelskiego powoduje, że pewne elementy są trudniejsze do adaptacji niż byśmy sobie tego życzyli.\nZaczęcamy do zamawiania poradnika. Zamówienia można składać pod adresem: fundacja@znak.org.pl\nProjekt został sfinansowany w ramach Programu Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności "Przemiany w Regionie" - RITA, realizowanego przez Fundację Edukacja dla Demokracji.\nW ramach projektu "Globalnie-Odpowiedzialnie. Zajęcia edukacyjne dla nauczycieli i młodzieży" przygotowaliśmy dla nauczycieli materiały edukacyjne poświęcone zagadnieniom edukacji rozwojowej.\nWszystkich zainteresowanych otrzymaniem darmowej publikacji (pakiet składający się z materiałów dla naczycieli i komiksu edukacyjnego dla młodzieży) zapraszamy do składania zamówień pod adresem:\nw zamówieniu prosimy podać ilość zamawianych materiałów oraz dane teleadresowe i nazwisko odbiorcy\n"Uchodźca mój dobry sąsiad" - promocja projektu w polskich mediach\n14 grudnia 2010 roku, w siedzibie Polskiej Agencji Prasowej w Warszawie odbyła się konferencja prasowa poświęcona promocji działań, jakie zrealizowaliśmy - od września 2009 do grudnia 2010 roku - w ramach projektu "Uchodźca mój dobry sąsiad".


Afera tabletowa w Żabce. Sprawdziliśmy, co naprawdę chcą o nas wiedzieć sieci handlowe - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościAfera tabletowa w Żabce. Sprawdziliśmy, co naprawdę chcą o nas wiedzieć sieci handlowe\nAfera tabletowa w Żabce. Sprawdziliśmy, co naprawdę chcą o nas wiedzieć sieci handlowe\nChoć dajemy się śledzić przeglądając internet, na portalach publikujemy zdjęcia dzieci, codziennie przypatruje się nam tysiące kamer, a włączony GPS sprawdza dla dziesiątek aplikacji, gdzie jesteśmy, to dziwi nas gdy nagle zobaczymy czyjąś twarz na tablecie w Żabce. Sieci handlowe podobnie jak inne firmy masowo sprawdzają swoich klientów. Interesuje ich to czy i ile u nich wydał pieniędzy, a nie czy nazywa się Kowalski. Dane osobowe bardziej kręcą państwo.\n(Sebastian Ogórek/WP money)\nDałem się złapać w oko kamery z Żabki. Program komputerowy nie mógł się zdecydować, czy jestem młodym mężczyzną, czy jednak takim już w średnim wieku. Systemy zliczające liczbę osób odwiedzających sklep, analizujące płeć i wiek oraz kontrolujące tablice rejestracyjne na wjeździe na parking to już norma. Nawet w kościołach zamiast ministrantów wiernych zliczają specjalne czujniki.\nPod koniec grudnia na Wykopie pojawił się wpis klienta sieci Żabka. Zauważył, że jego twarz wyświetliła się na tablecie w sklepie. Ponieważ wszystko działo się przy kasie, więc stwierdził, że na pewno zdjęcie sparowano z jego kartą płatniczą. Żabka szybko informację o łączeniu fotografii z danymi osobowymi zdementowała, ale news i tak żył już swoim życiem.\nNikt nie zadał najważniejszego pytania: po co niby sieci handlowej nasze fotografie? Komu potrzebna jest wiedza, jak wygląda Jan Kowalski kupujący piwo, gumy do żucia i hot-doga? Taka informacja mogłaby zainteresować służby wywiadowcze, ale nie sklep.\nZnaleźliśmy firmę, która zamontowała testowo w Żabce tablety. To spółka Solix ze Starachowic. Jak tłumaczy, projekt nie ma nic wspólnego ze zbieraniem danych osobowych. Jego zadaniem jest dostosowanie reklam na wyświetlaczach do widzów, którzy je oglądają. Na przykład, gdy do kasy podejdzie dziecko, na tablecie nie pokaże się reklama piwa, tylko batona albo cukierków.\nPozwolono mi przetestować system. Gdy pojawiałem się w zasięgu kamery, na wyświetlaczu było widać informacje zachęcające do płacenia kartą lub wypłacania gotówki. System rozpoznawał mnie jako mężczyznę, lecz nie mógł się zdecydować, czy jestem dwudziestoparolatkiem czy osobą w średnim wieku.\n- Powinienem się obrazić, bo jestem traktowany już jako osoba starsza - żartuje Tomasz Sepioło, prezes i założyciel firmy Solix. Zaraz dodaje, że system prawidłowo rozpoznaje profil demograficzny w około 85 proc.\nSepioło przyznał, że podobne tablety do tych w Żabce, działają od kilku lat w wielu sieciach handlowych. Stwierdził nawet, że praktycznie każdy zamontowany w sklepie tablet może mieć taką funkcjonalność. Podobnie zresztą działają bankomaty, które też są z automatu wyposażone w kamery i wyświetlają reklamy. Nie do końca więc rozumie, z czego wynika całe zamieszanie.\n_ Widok na system analizujący liczbę osób patrzących na reklamy wyświetlane na tablecie. _\n- Nie zapisujemy nigdzie wizerunku osób, które znajdą się przed kamerą. Interesuje nas tylko płeć i orientacyjny wiek. Dane mają wyłącznie format liczb i mogą być wykorzystane do tworzenia statystyk demograficznych - mówi Sepioło.\nNieco inaczej jest z kartami lojalnościowymi. Tam sieci zbierają dane osobowe, by móc wysłać nam bezpośrednio do domu kupony czy bony. Nie słyszałem jednak o karcie rabatowej ze zdjęciem. Prędzej niż o kolor włosów we formularzu rejestracyjnym pada pytanie o zarobki.\n[Google](https://tech.wp.pl/google-6170643008112769c) Analytics dla Żabki\nSzef Soliksa nie był w stanie dać mi nawet mojego zdjęcia, musiałem sam zrobić sobie fotografię tabletu, na którym było mnie widać (zdjęcie na samej górze tekstu). Kamera nigdzie obrazu nie zapisuje. Wszystko generowane jest do specjalnej aplikacji w formie liczb. Wszystko przypomina nieco Google Analytics.\nPytany, czy nie warto informować o sprawdzaniu klientów przypomina, że na wejściu zawsze jest informacja o monitoringu. I jak mantrę powtarza: "nie zapisujemy nigdzie zdjęć".\nCo dokładnie zbiera Solix? Kamera w tabletach kontroluje, jak długo patrzymy na tablet. Gdy odwracam wzrok algorytm przestaje mnie śledzić. Dzięki temu można domniemywać, czy reklama się klientowi podoba czy nie. Sprawdzić można, w których godzinach ilu i jakich jest gości w sklepie oraz jakie spoty przyciągają ich uwagę. Nie ma jednak łączenia tych informacji nawet z danymi z kas fiskalnych.\nGdy zasłaniałem kamerę, pojawiały się reklamy niesprofilowane, np. słodyczy.\n- Sklepy internetowe wiedzą wszystko o swoich klientach: kim są, skąd pochodzą, czego ostatnio szukali w sieci, co pisali na portalach społecznościowych, co kupowali i gdzie. Sieci stacjonarne też próbują analizować klientów, ale nie interesują ich dane osobowe - tłumaczy Sepioło.\nDodaje, że dla sklepu nie ma znaczenia Jan Kowalski zamieszkały przy Kwiatowej 8. Ważniejsze jest to, że to mieszkaniec dużego miasta zarabiający ponadprzeciętnie. I na tej podstawie można mu wyświetlić odpowiednią reklamę.\nSystem Sepioły może mieć zastosowanie nie tylko w sklepach, ale także np. w metrze czy w pociągach. Wszędzie tam, gdzie można zamontować niewielkich rozmiarów ekranik na reklamy. Co ważne wszystko działa zdalnie - nie potrzeba technika, który będzie odwiedzał kilka tysięcy sklepów i przeprogramowywał reklamy. To sieć handlowa widząc, że dany spot nie interesuje jego klientów, przez internet wymieni filmik na nowy.\nSklepy liczą klientów, kościoły wiernych\nSolix podobnych wdrożeń ma więcej. Na przykład w sklepach odzieżowych montuje weneckie lustra. Po drugiej stronie jest mała kamerka i ekrany. Czujnik sprawdza czy przed lustrem stoi mężczyzna czy kobieta i dobiera reklamy odpowiednich ubrań, które wyświetlają się obok.\nNie oszukujmy się, że wchodząc do centrum handlowego nie przygląda się nam nikt poza ochroniarzem i systemem monitoringu. Czujniki mierzą ile osób wchodzi i w jakich godzinach.\n- Zliczamy tylko dorosłych, to znaczy licznik jest ustawiony w ten sposób, że nie notuje osób o wzroście poniżej 1,3 m. Mamy kamery termiczne i laserowe, ale nie sprawdzają one nawet płci klientów. Co roku podajemy też ogólną liczbę odwiedzających, na przykład w 2015 roku było to blisko 20 mln osób - mówi Agnieszka Danowska z biura prasowego łódzkiej Manufaktury.\nPodobnie robi każde większe centrum handlowe, a nawet... kościoły. W dwóch warszawskich parafiach system zlicza wiernych, by nie musieli tego robić ministranci.\n- Liczymy tym samym narzędziem, co w sklepach. Mamy liczniki zamontowane pod dachem, które zliczają liczbę głów. Żadne inne dane nie są agregowane. Mamy możliwość sprawdzania płci i wieku, ale dla kościołów tego nie robimy. Czujniki trzeba by wtedy ustawić zupełnie inaczej - mówi Andrzej Bochacz z firmy K2 Online. Jak dodaje, koszt takiego systemu to około 4-6 tys. zł.\nWidok z kamery służącej do analizy ruchu klientów w sklepie. Podobne systemy firma K2 Online montuje w kościołach.\nNie wiadomo, czy proboszcz sprawdza liczbę wiernych opuszczających kościół w trakcie nudniejszego kazania, ale właśnie w podobnym celu dane zbierają sklepy. Sprawdzają liczbę aut na parkingu (zielone światełko nad miejscem do parkowania pomaga nie tylko szybciej zaparkować), liczbę wchodzących do całego centrum, ale i poszczególnych butików. Badania związane z liczbą gości nazywane są "footfall" i prowadzą je wyspecjalizowane firmy.\nSklepy mogą dzięki nim analizować, ilu klientów odwiedziło centrum, ilu weszło do ich sklepu, a porównując to z obrotami i liczbą paragonów skontrolować, jak przełożyło się to na sprzedaż. Teoretycznie takie badania mogą też ułatwić życie klientom. Jeśli sieć zauważy, że z niewyjaśnionych powodów w każdy wtorek po godz. 18 odwiedzających jest więcej, to za kasą postawi więcej pracowników i zmniejszy kolejki.\nFirmy analizują nawet dane footfall i pogodę. Dzięki temu wiedząc, że weekend będzie deszczowy, mogą oszacować, o ilu więcej klientów pojawi się w kinie czy sklepie. Jedną z ważniejszych informacji uzyskiwanych dzięki footfall jest mierzenie skuteczności reklamy. Jak? Wyobraźmy sobie centrum handlowe w centrum Łodzi. By się wypromować, zleca wrzucenie do wszystkich skrzynek w Zgierzu 50 tys. ulotek. Centrum chce wiedzieć, ile osób odwiedziło później sklep, czyli jak skuteczna była akcja ulotkowa.\n- Mamy system rozpoznawania tablic rejestracyjnych, który pomaga w takim właśnie targetowaniu reklam.Służy także do pomocy klientom, którzy chcą wiedzieć, kto zarysował ich auto na parkingu. Współpracujemy też z policją, by wynajdować samochody poszukiwane - przyznaje Agnieszka Danowska.\nStandardem jest też umieszczanie w koszykach specjalnych czujników, które sprawdzają, jak poruszają się po sklepie. Sposób przemieszczanie się tysięcy klientów po placówce pokazuje, gdzie dotrzeć im łatwiej i na jakich działach spędzają najwięcej czasu. Dzięki temu wiadomo, jak układać produkty na półkach.\nDZIEŃ TYGODNIA Pon. Wtorek Środa Czwartek Piątek Sobota Niedziela\nŹródło: WP money na podstawie danych otrzymanych od FootFall.com. Dane pokazują liczbę wizyt w 2015 roku dla dwóch przykładowych centrów handlowych: marketowego z dużym hipermarketem oraz drugiego wielofunkcyjnego z kinem.\nNajlepszym czujnikiem jest twój smartfon\nCoraz częściej do analizy wykorzystywane są też dane teleinformatyczne. Najczęściej w komórkach nie wyłączamy wi-fi. Nasz telefon cały czas szuka sieci, z którą mógłby się połączyć i wysyła informacje. Specjalne urządzenia mogą je zbierać, by wykorzystać do analizy.\nWiadomo, że jak kogoś stać na iPhone'a, to ma raczej zasobniejszy portfel niż właściciel Huawei. Już taka informacja posłuży do analizy, gdzie i jak poruszają się po centrum handlowym poszczególne grupy społeczne i jak długo kupują.\nNa podstawie stacji bazowych (tzw. BTS-ów) informacje o nas zbierają i sprzedają też operatorzy komórkowi. Ci wiedzą, skąd przyjechaliśmy, czy byliśmy już wcześniej w danym miejscu, kim jesteśmy, a przez to, jaki mamy abonament, można oszacować, ile zarabiamy. Firmy telekomunikacyjne tworzą specjalne firmy, które specjalizują się w takich analizach. T-Mobile ma usługę Motion Logic i firmę T-Systems, a Orange rozwija usługę Orange Datavenue.\nDane zbierane przez telekomy mogą być wykorzystane przez firmy do podejmowania decyzji o postawieniu nowego sklepu czy oddziału banku. Oczywiście wszystko odbywa się anonimowo - nikt nie wie czy chodzi o Jana Kowalskiego czy Pawła Borowskiego.\n- Proces anonimizacji jest dwustopniowy. W pierwszej fazie usuwane są dane użytkowników i nadawany jest specjalny kod. W drugim kroku dane z kilku źródeł są łączone i nadawany jest im kolejny numer, by uniemożliwić dotarcie do jednostki - tłumaczył rok temu Robert Wachowski z firmy T-Systems.\nOd agregowania danych o nas samych nie uciekniemy. Już dziś na masową skalę dzieje się tak w internecie - wyszukiwarki sprawdzają, czego szukamy, by wyświetlały się nam odpowiednie reklamy. Facebook analizuje co lajkujemy, by sprawdzić, co można nam sprzedać. Aplikacje w naszym telefonie na podstawie GPS śledzą nas, by przechodząc obok restauracji dać nam do niej zniżkę.\nŻabka i inne sieci handlowe robią dokładnie to samo, tylko jest to bardziej widoczne niż skrypt na stronie.\nTagi: żabka, wiadomości, gospodarka, najważniejsze, gospodarka polska\njanu3W aptece zajrzą ci pod majtki i wyświetli się reklama maści na hemoroidy.\nMłODADlatego nie podaje kasjerce karty biedronki poco mają wiedzieć ile razy byłam w sklepie i co kupiłam.NIE PODOBA MI SIĘ TO ZBIERANIE DANYCH O NAS\nlipaMatoły od produkcji reklam! Jeszczw nigdy niczego nie kupiłem pod wpływem reklamy. Reklama conjwyżej poinformowała mnie, że zaistniał na rynku jakiś … Czytaj całość


Kopalnia Złota w Złotym Stoku - AfrykAnka\nMagia złota i miłości\nKopalnia Złota w Złotym Stoku to jedno z tych miejsc, do których można powracać latami. Zresztą cała ziemia ząbkowicka i pobliska Kotlina Kłodzka usiana jest niesamowitymi historiami i atrakcjami. Czeka tu zamek królowej Marianny w kamieńcu Ząbkowickim, Krzywa Wieża w Ząbkowicach Śląskich, Jaskinia Niedźwiedzia w Kletnie, kalwaria w Wambierzycach, muzeum papiernicze w Dusznikach Zdroju i filumenistyczne w Bystrzycy… Czekają niezwykłe Góry Stołowe i Trójmorski Wierch, skąd wody płyną aż do trzech mórz!\nZamek w Kamieńcu Ząbkowickim został udostępniony do zwiedzania.\nKopalnia Złota pełna atrakcji\nZłoto w przysłowiach\nZłote myśli ze złotem w tle\nRuszamy w głąb kopalni złota…\nAle Złoty Stok jest wyjątkowy. Wszystko z powodu miłości jak z bajki, choć ta historia wyglądała zupełnie inaczej niż w tradycyjnej bajce. Nie ma w niej bowiem księcia na białym koniu, za to jest kobieta z głową pełną marzeń i determinacją.\nGdy Elżbieta Szumska po raz pierwszy weszła do opuszczonej sztolni – poczuła jej magię. Zakochała się w jej ciszy i tajemnicy. Została przewodniczką, a gdy pojawiła się możliwość wykupienia udziałów w kopalni bez namysłu zastawiła dom, wzięła kredyt, zakasała rękawy i z miejsca będącego zdaniem wielu tylko dziurą w ziemi – zrobiła prawdziwą żyłę złota.\nEla Szumska w stworzonej przez siebie Izbie Pamięci Złotego Stoku.\nRzecz jasna prawdziwego złota nie było sensu tu szukać (choć przez stulecia wydobyto tu aż 16 ton kruszcu!), za to złotem okazali się turyści, spragnieni przeżyć i odkrywania niezwykłych miejsc. A jest tu co odkrywać! W podziemiach kopalni na śmiałków czeka spotkanie z alchemikiem, podziemna zjeżdżalnia (robi wrażenie!), najwyższy w Polsce podziemny wodospad (8-metrowy), a także pomarańczowy podziemny tramwaj.\nCiekawym miejscem jest jedyne w Polsce Muzeum Przestróg i Apeli, gdzie warto pobawić się w poszukanie najbardziej zabawnego hasła. Póki co od lat prowadzi apel z PGR: „Rolniku, myj jaja przed skupem” oraz tabliczka z przystanku autobusowego: „Walim na żądanie”. Można też popłynąć w rejs łodzią: odgłos kapiących kropel tworzy tajemniczy nastrój…\nMuzeum Przestróg i Apeli.\nRejs w sztolni.\nNajwyższy podziemny wodospad w Polsce.\nAle kopalnia nie zawsze była złotym interesem. Boleśnie przekonał się o tym Wit Stwosz, który zainwestował tu pieniądze otrzymane za Ołtarz Mariacki. Gdy wyczerpały się dotychczasowe złoża, a właściciel kopalni nie odnaleźli kolejnej żyły złota, zdesperowany Stwosz sfałszował weksle. Skończyło się to skandalem i jego procesem w Norymberdze!\nNa szlaku w kopalni.\nW kopali poznajemy też fascynującą historię. Otóż Hans Schärffenberg (alchemik i aptekarz) przybył do Złotego Stoku w XVII w. w poszukiwaniu receptury na eliksir nieśmiertelności. Przypadkiem odnalazł formułę na coś zupełnie przeciwnego: arszenik, uzyskiwany z rud arsenowych. Przez ponad 100 lat miasto stało się jedynym dostawcą arszeniku na świecie, a korzystali z niego m. in. słynny Rastputin i cesarz Napoleon.\nSpotkanie z alchemikiem.\nBy poznać urodę kamieni najlepiej odwiedzić tutejsze Muzeum Minerałów. Zachwycają kryształy, ametysty i ogromne amonity, ale na dzieciach i tak największe wrażenie robią koprolity czyli… skamieniałe odchody dinozaurów. Co ciekawe: są kolorowe i naprawdę piękne! Gdy złapaliśmy geologicznego bakcyla warto samemu poszukać skarbów. Do dyspozycji jest diamentowe pole (gdzie trzeba wyszukać w piasku drobiny minerałów) lub poszukiwanie złota.\nW sezonie w specjalnej sadzawce niedaleko wejścia do kopalni dzieci mogą samodzielnie wypłukać trochę samorodków. Dobra wiadomość: skarb ten można zabrać ze sobą. Zła wiadomość: jest to piryt, zwany złotem głupców, lecz emocje przy jego poszukiwaniu są jak najbardziej prawdziwe. Dla dzieci to cenna pamiątka!\nSzukanie złota daje wiele atrakcji!\nI jeszcze jedno: wedle legend w sztolniach kopalni mieszkają gnomy. Są przyjazne górnikom i ponoć nie jeden raz pomogły im znaleźć drogę na powierzchnię. Podobno gdy spojrzy się im w oczy spełni się marzenie, ale uwaga: jeśli zrobi to zły człowiek – zostanie w pod ziemią na zawsze! W sezonie masz sporą szansę spotkać gnoma osobiście!\nUśmiechnięty wagonik 😀\nNajnowszą atrakcją jest odtworzona średniowieczna Osada Górnicza, gdzie można się przekonać, jak wyglądają koło deptakowe (a nawet wejść do jego środka), podnieść jedną ręką 500-kilogramową kłodę drewna (i dowiedzieć się jak fizyka pomagała górnikom przed wiekami!) albo spróbować swoich sił w kieracie.\nCiekawostką jest dom kata (z nieco wisielczym humorem) i napędzane wodą machiny do kruszenia skał (działające!). Można też wsiąść tu (i pojechać!) czołgiem odtworzonym na podstawie szkiców Leonarda da Vinci. Na świecie jest ich tylko kilka!\nŚredniowieczny park techniki.\nTu też szukamy złota!\nA jeśli jeszcze wam mało atrakcji, to czeka jeszcze Park Linowy, piękna trasa spacerowa w Złotym Jarze i escape roomy, czyli pokoje gdzie możecie się pobawić w MacGyvera i wymyślić, jak się z nich wydostać? Koniecznie też wybierzcie się na spacer po miasteczku.\nZłoty Stok szczęśliwie przetrwał nie zmieniony, z urokliwymi uliczkami, zabytkowymi domami i klimatyczną atmosferą. Aczkolwiek lojalnie uprzedzam: przyjeżdżając tu ryzykujecie, że stracicie serce dla tego miejsca i będziecie chcieli tu znowu powrócić. Na pewno będzie warto, bo atrakcji tu wciąż przybywa. No i jest jeszcze cała Kotlina Kłodzka do odkrywania…\nZaproszenie do Złotego Jaru.\nPensjonat Złoty Jar.\nMowa jest srebrem, a milczenie złotem. Przysłowie niemieckie\nNie wszystko złoto co się świeci. Przysłowie rzymskie\nGość jest najpierw jak złoto, potem – jak srebro, w końcu ciąży jak żelazo. Przysłowie afrykańskie\nJaki zysk ze złotej klatki, skoro ptaszek uciekł ze środka? Przysłowie ormiańskie\nKto się nie leni, zrobi złoto z kamieni. Przysłowie polskie\nOrężem się wojuje, a złotem zwycięża. Przysłowie polskie\nPrzed mułem obładowanym złotem bramy wszystkich zamków stają otworem. Przysłowie ormiańskie\nPrzez złoto leją się łzy. Przysłowie rosyjskie\nŚwinia zostaje świnią, choćby na sobie złote siodło miała. Przysłowie czeskie\nZasyp prawdę choćby złotem – zawsze na wierzch wypłynie. Przysłowie ukraińskie\nZe złotem jak z ogniem: i ciepło, i niebezpiecznie. Przysłowie ukraińskie\nZłote ręce zawsze potrzebne. Przysłowie łużyckie, Przysłowie ormiańskie\nZłoto jest bożek, któremu się wszyscy kłaniają. Przysłowie polskie\nZłoto zabija prawo. Przysłowie wietnamskie\nZłoty klucz każdy zamek otworzy. Przysłowie polskie\nZłoto sprawdzamy w ogniu, przyjaźń w nieszczęściu. Sokrates\nOczekiwać złota od poetów to zbrodnia. Owidiusz\nOptymizm jest prawdziwym kamieniem filozoficznym, który zmienia w złoto wszystko, czego dotknie. Jean Etienne Chaponnier\nKiedy przemawia złoto, elokwencja jest bezsilna. Erazm z Rotterdamu\nNie ma tak wysokiej góry, na którą nie wspiąłby się osioł obładowany złotem. Miguel de Cervantes\nZłoto to cudowna rzecz! Kto je posiada, jest panem wszystkiego, czego pragnie. Za pomocą złota można nawet duszom wrota raju otworzyć. Krzysztof Kolumb\nZłoto znaczy więcej niż dwudziestu mówców. William Szekspir\nSrebro jest tańsze od złota, złoto tańsze od wartości moralnych. Horacy\nPanorama Kopalni Złota.\nKopalnia Złota i Osada Górnicza są czynne przez cały rok. Najlepiej trafić tu przed sezonem, atrakcji jest na cały dzień.\nW 2015 roku Kopalnia Złota otrzymała najwyższą nagrodę: „Złoty Certyfikat” przyznawany przez Polską Organizację Turystyczną.\nDzieci mogą odkrywać kopalnię z Podróżownikiem. Karkonosze i Kotlina Kłodzka.\nWięcej na oficjalnej stronie Kopalni Złota.\nZ Elą Szumską w jej królestwie.\nZdjęcia do tego wpisu zostały zrobione przeze mnie i Krzysztofa Kobusa TravelPhoto.pl podczas prac nad artykułami o Złotym Stoku.\natrakcjedla dziecigdzie pojechaćkopalniaKotlina Kłodzkana jesieńna zimępark technikiPolskawarto zobaczyćzłotoZłoty Stok\n„USA. Droga 66 i Dziki Zachód” – nasza nowa książka\nZapomniane cmentarze Route 66


FAQ - wizyta u podologa - Ortomedicum Klinika Podologiczna\n1. W jaki sposób przygotować się do komputerowego badania stóp (tzw. badania ortopodologicznego)?\nNależy zabrać ze sobą wygodny strój, który umożliwi fizjoterapeucie ocenę postawy ciała. Zabrać ze sobą zakryte obuwie.\nJeśli pacjent doznał jakiegoś urazu lub miał wykonywane badania obrazowe, np.: RTG, USG, TK itp., należy je zabrać na wizytę.\n2. Jak wygląda komputerowe badanie stóp (tzw. badanie ortopodologiczne)?\nBadanie stóp w Ortomedicum to tak naprawdę także badanie całego układu ruchu oraz postawy ciała. Składa się ono z kilku stałych elementów, tj.:\nwywiad na temat historii choroby oraz ewentualnych dolegliwości (ich umiejscowienia, natężenia oraz czasu trwania)\nbadanie manualne mające na celu ocenę stanu stawów, skóry (umiejscowienie modzeli/odcisków), ocenę długości i siły mięśni, ocenę stopnia deformacji stóp\nanaliza chodu i postawy ciała\nbadania funkcjonalnego Pacjenta na podoskopie, macie tensometrycznej i plantokonturografie\n3. Czy komputerowa diagnostyka stóp wykonywana w Ortomedicum jest bezpieczna dla kobiet w ciąży?\nTak, jest bezpieczna. Badanie nie jest inwazyjne i polega na ocenie narządu ruchu przez fizjoterapeutę z użyciem specjalistycznych przyrządów, takich jak podoskop, mata tensometryczna, które nie mają szkodliwego wpływu na organizm.\nCiąża również nie stanowi przeciwskazania do badania manualnego stóp.\n4. Kto przeprowadza badanie stóp i narządu ruchu?\nW Ortomediucum zatrudniamy tylko wysokiej klasy specjalistów oraz osoby z odpowiednimi kwalifikacjami.\nKomputerowe badanie stóp i narządu ruchu wykonują w naszych gabinetach fizjoterapeuci z nadanymi numerami prawa do wykonywania zawodu.\nPamiętać przy tym należy, że zgodnie z ustawą o zawodzie fizjoterapeuty (Dz. U. 2015 poz. 1994 z dnia 25 września 2015 r.) zawód fizjoterapeuty jest samodzielnym zawodem medycznym.\n5. W jaki sposób przygotować się na wizytę w gabinecie podologicznym?\nWizyta podologiczna nie wymaga żadnych większych przygotowań. Stopy powinny być czyste a paznokcie niepokryte lakierem, aby możliwa była ocena ich stanu zdrowia. Warto także przypomnieć sobie historię chorobową. Nie trzeba skracać paznokci, usuwać odcisków itp. wszystkim zajmie się podolog podczas zabiegu.\n6. Jak wygląda badanie w gabinecie podologicznym?\nBadanie przeprowadza się w warunkach gabinetowych z użyciem sterylnych lub jednorazowych narzędzi. Na badanie składa się:\nwywiad dotyczący historii choroby, aktualnie przyjmowanych leków oraz ewentualnych chorób współistniejących\nwzrokowa ocena stanu skóry stóp i paznokci\nzaplanowanie i wykonanie indywidualnie dobranych zabiegów\ndobranie specjalistycznych preparatów do pielęgnacji skóry stóp wspierających terapię gabinetową w warunkach domowych\nw zależności od potrzeb lub w celu uzupełnienia procesu leczenia zalecenie konsultacji z lekarzem, dietetykiem lub fizjoterapeutą\n7. Czy wizyta u podologa jest bezpieczna? Czy narzędzia są sterylne?\nTak. Wszystkie narzędzia są wysterylizowane w profesjonalnym autoklawie. Można to sprawdzić podczas każdej wizyty. Podolog w Ortomedicum wysterylizowane narzędzia rozpakowuje zawsze w obecności Pacjenta, można wtedy poprosić o pokazanie testu sterylizacji (tzw. paska kontroli sterylizacji).\n8. Jak wygląda leczenie wrastających paznokci?\nW gabinecie podologicznym leczenie wrastających paznokci polega na odpowiednim ich opracowaniu, przycięciu oraz założeniu tzw. tamponady. Czasami podolog zakłada klamrę, by paznokieć wyprostować i przywrócić mu właściwy tor wzrastania. W takiej terapii ważna jest sumienna współpraca z podologiem, stosowanie się do zaleceń oraz regularne wizyty w gabinecie do całkowitego wyleczenia dolegliwości.\nZadaniem podologa jest leczenie nieinwazyjne, zachowawcze. W gabinecie podologicznym nie zrywamy paznokci, ponieważ po takim zabiegu najczęściej odrastają one nieprawidłowe, a co najgorsze takie działanie nie eliminuje przyczyny problemu.\n9. Czy usuwanie odcisków boli?\nPodczas zabiegu może być odczuwalny lekki dyskomfort, ale nie jest to silny ból. Znieczulenie nie jest konieczne. Podolog może schłodzić opracowywane miejsce dla poprawy samopoczucia Pacjenta. Po zabiegu można normalnie funkcjonować, nie potrzebne jest zwolnienie z pracy.\n10. Jak długo trwa leczenie brodawek?\nZależy od organizmu Pacjenta. Brodawki są wywołane przez wirus HPV. Usuwając brodawki w tradycyjny sposób, czyli przez oczyszczenie mechaniczne i stosowanie preparatu z kwasem salicylowym, leczenie może trwać od jednego do kilkunastu miesięcy, w zależności od stanu zaawansowania dolegliwości oraz od odporności Pacjenta.\n12. Czy można malować paznokcie podczas leczenia grzybicy paznokci?\nZe względu na zmianę zabarwienia płytki paznokciowej w przebiegu grzybicy i jej nieestetycznego wyglądu, pacjenci często chcą mieć pomalowane paznokcie. Jednak w okresie leczenia odradzamy malowanie płytki czymkolwiek z powodu możliwości zmniejszenia efektywności terapii.\n13. Jak długo trwa leczenie grzybicy paznokci?\nCzas terapii grzybicy paznokci zależy od wielu czynników. Między innymi od stopnia zaawansowania choroby oraz sposobu leczenia. Metody tradycyjne z reguły zajmują kilkanaście miesięcy.\nW Ortomedicum dysponujemy jedną z najnowocześniejszych metod leczenia jaką jest terapia zimnym laserem. W przypadku leczenia grzybicy paznokci przy zastosowaniu Lasera Lunula czas leczenia można skrócić do 6 lub 8 tygodni.\nTerapia laserem umożliwia stopniowy wzrost zdrowych paznokci. Należy jednak pamiętać, że odrost zdrowego paznokcia trwa. Paznokcie u rąk odrastają 5 do 6 miesięcy, a u stóp 12 do 18 miesięcy.\n14. Ortopeda zalecił mi wykonanie wkładek, w jakim celu wykonuje się ponowne badanie stóp?\nW Ortomediucm przeprowadzamy ponowne badanie w celu dokładnego zlokalizowania dysfunkcji wywołującej dolegliwości, z którymi zgłasza się Pacjent. Dopiero na podstawie szczegółowego badania komputerowego stóp oraz diagnostyki funkcjonalnej narządu ruchu, możliwe jest precyzyjne zaprojektowanie indywidualnych wkładek dla konkretnego Pacjenta, a nawet dla każdej jego stopy oddzielnie.\n15. Czy potrzebuję skierowania, żeby nosić wkładki ortopedyczne?\nSkierowanie nie jest potrzebne, ponieważ wkładki w Ortomedicum wykonujemy na podstawie pełnej diagnostyki wykonywanej przez fizjoterapeutę z użyciem specjalistycznego sprzętu. Dzięki temu jesteśmy w stanie dobrać wkładkę do indywidualnych potrzeb każdego Pacjenta.\n16. Czy wkładki są refundowane przez NFZ?\nNiestety Narodowy Fundusz Zdrowia nie refunduje wkładek ortopedycznych.\n17. Od którego roku życia stosuje się wkładki ortopedyczne?\nDobieranie wkładek ortopedycznych jest zawsze indywidualną kwestią i powinno być poprzedzone dokładną diagnostyką narządu ruchu, dlatego niemożliwe jest dokładne ustalenie dolnej granicy wiekowej, odnośnie której należy korygować stopy dziecka.\nZanim przyprowadzimy dziecko na badanie stóp należy pamiętać, że powinno ono samodzielnie chodzić i być odpieluchowane, aby możliwa była dokładna ocena chodu malucha.\nPierwsza wizyta diagnostyczna w celu profilaktyki wad stóp i postawy ciała powinna mieć miejsce około 4 r.ż.\n18. Czy nie jest za późno na korygowanie stóp przy pomocy wkładek?\nNie istnieje górna granica wiekowa zaopatrywania pacjentów we wkładki. Nawet w przypadku dużych deformacji stóp możliwe jest poprawienie komfortu funkcjonowania Pacjenta oraz wspomaganie pracy stóp.\n19. W jakim celu przeprowadza się wizytę kontrolną z wkładkami?\nWizyta kontrolna przeprowadzana jest w celu zweryfikowania działania wkładki oraz ewentualnego odświeżenia materiału pokryciowego lub wymiany elementów korygujących. W Ortomedicum nazywamy to serwisowaniem wkładek.\n20. Jaką wytrzymałość mają indywidualne wkładki wykonane w Ortomedicum?\nNasze wkładki wytrzymują do 2 lat. Należy jednak pamiętać, że szybkość zużywania się wkładek zależy od intensywności użytkowania, wagi pacjenta, odpowiedniej konserwacji.\nElementy korekcyjne oraz materiał pokryciowy można wymienić podczas wizyty kontrolnej czy usługi serwisowania wkładki.\n21. Czy wkładki mogę przekładać do innych butów?\nWkładki, które wykonujemy w naszych gabinetach, są formowane bezpośrednio na stopie pacjenta, a materiały, z których są wykonane, są odpowiednio cienkie, więc nie zabierają dużej przestrzeni w obuwiu.\nPrzed umieszczeniem indywidualnej wkładki ortopedycznej w bucie należy wyciągnąć wkładkę oryginalną z obuwia. Należy jednak pamiętać, że nie każda z wykonywanych przez nas wkładek będzie pasowała, np.: do obuwia wizytowego, obuwia roboczego czy sportowego.\n22. Czy wkładka do obuwia codziennego użytku nadaje się też do uprawiania sportu?\nZe względu na różnicę między materiałami, z których są wykonane wkładki, np.: właściwości aktywnie wspierające czy amortyzacja, do intensywnego uprawiania sportu należy zaopatrzyć się w sportowe modele wkładek.\n23. Czy w Ortomedicum wykonujecie wkładki dla sportowców?\nTak, wykonujemy wkładki specjalnie zaprojektowane do uprawiania sportu, uwzględniające specyficzne ruchy oraz rodzaj obciążenia narządu ruchu w danej dyscyplinie. Oferujemy wkładki do biegania, kolarstwa, narciarstwa, trekkingu, golfa i wielu innych dyscyplin. Więcej informacji w zakładce wkładki.\n24. Czy wkładki wpływają na poprawę wyników sportowych?\nWkładki mają za zadania poprawić biomechanikę stopy, dzięki czemu ruch staje się bardziej ergonomiczny, co zmniejsza ryzyko występowania przeciążeń narządu ruchu i występowania kontuzji.\n25. Dlaczego w Ortomedicum nie stosujemy skóry do pokrywania wkładek?\nNie stosujemy skórzanych pokryć wkładek dlatego, że skóra pod wpływem działania potu usztywnia się i traci swoje właściwości.\nW Ortomedicum dysponujemy ponad 20. rodzajami materiałów pokryciowych, dzięki czemu jesteśmy w stanie zaspokoić potrzeby i estetykę praktycznie każdego Pacjenta.


Magazyn "Sport na weekend" [17-19.11] | Nowa Trybuna Opolska\nŁukasz Baliński 17.11.2017 Zaktualizowano 17.11.2017\nTen weekend w opolskim sporcie zdominują dwie sprawy: piłkarskie ostatki oraz kolejny mecz szczypiornistów Gwardii Opole.\nW sobotę o godz. 19.00 Gwardia podejmie bowiem słoweński RD Koper w pierwszym spotkaniu 3. rundy eliminacji Pucharu EHF.\nCiekawie na pewno będzie także w Kędzierzynie-Koźlu, gdzie ZAKSA zagra o 10. z rzędu zwycięstwo w PlusLidze.\nA to dopiero początek wydarzeń w sportach halowych. W niedzielę u siebie zagrają także futsalowcy Odry Opole i koszykarze Pogoni Prudnik.\nZ kolei już w piątek do walki o ligowe punkty w Toropolu wracają hokeiści Orlika Opole. Natomiast w podopolskiej Zawadzie trwa nasz największy tenisowy turniej.\nPowoli zaczynamy za to żegnać się z pełnowymiarowymi boiskami piłkarskimi. Spośród naszych najlepszych zespołów u siebie zagrają MKS Kluczbork i Stal Brzeg, ale warto zwrócić także uwagę na derby w 3 lidze, w których Polonia Głubczyce gości Ruch Zdzieszowice. Tam, podobnie jak i poziom niżej, rozegrana zostanie ostatnia kolejka w 2017 roku.\nTe i więcej informacji w naszym materiale wideo.\nMateriał oryginalny: Magazyn "Sport na weekend" [17-19.11] - Nowa Trybuna Opolska


Naprawa Telefonów Warszawa Ursynów - Strefa GSM\nDuży ekran ma swoje zalety, bo ładnie wszystko widać, ale wada jest taka, że upadek na ziemie telefonu może nam spowodować rozbicie ekranu. Wymiana nie jest trudna, ale trzeba się zgłosić do kogoś, kto się na tym zna. Im mamy droższy telefon albo bardziej nietypowy model tym więcej za to płacimy. Dzisiaj smartfon to komputer w wersji mini, dlatego nie ma się, co dziwić, że psuje się często. Mała powierzchnia oznacza, że jeśli eksploatujemy takie urządzenie to ono się mocno grzeje. Tutaj nie ma wentylatorów jak w przypadku zwykłego komputera. Trzeba, zatem uważać jak się korzysta z telefonu, a wtedy wydłużymy jego żywotności i więcej na tym dla siebie zyskamy. Bardzo dobrze wykonana Naprawa Telefonów Warszawa Ursynów oznacza dla nas spokój na długi czas. Dobrze jest mieć firmę, która się tym zajmuje i jest zawsze pomocna. Nigdy nie wiemy, kiedy wysiądzie nam coś w telefonie i trzeba będzie szybko go oddać na serwis, bo bez telefonu sobie nie poradzimy. Takie mamy dzisiaj czasy.\nNaprawa Telefonów Warszawa Ursynów gdzie naprawię telefon?\nSerwis powinien solidnie podchodzić do swojej pracy, bo wtedy wykonuje wszystko dokładnie tak jak trzeba. My na tym na pewno zyskamy naprawdę bardzo dużo i właśnie o to nam chodzi. Jeśli Naprawa Telefonów Warszawa Ursynów wykonana jest przez profesjonalistów to otrzymamy na to pisemną gwarancje. Na to również zwracamy uwagę, bo chcemy potwierdzenia tego, że ktoś bardzo dobrze zna się na swojej pracy i nie boi się dawać na te naprawy gwarancji.


Listy - Wyszukiwanie elementu - DEV-HOBBY\nStrona Główna » Csharp » Listy – Wyszukiwanie elementu\nListy – Wyszukiwanie elementu\nprzez admin|Opublikowano | 1 komentarz\n9) Wyszukiwanie elementu\nTeraz mam problem. Mam kod do wstawienia nowego miasta na listę, ale gdzie? Jaką wartość ustawić dla Indexu dla nowego miasta, na którą pozycje je wstawić? Pomyślmy o tym.\nMiasta są przechowywane na liście w kolejności malejącej populacji, i mówię, że populacja nowego miasta cityTest wynosi 3 miliony, więc oznacza to, że muszę znaleźć pierwsze miasto o populacji poniżej 3 milionów i wstawić nowe miasto tuż przed tym miastem.\nistnieje metoda, która robi dokładnie to, czego potrzebujemy, FindIndex.\nFindIndex wyszukuje od początku listy pierwszy element, który spełnia określone kryteria, a następnie zwraca indeks tego elementu.\nint index = citys.FindIndex(city => city.TotalPopulation < 3000000);\nChcę powiedzieć, że Index równa się citys.FindIndex,\ncitys idzie do citys.TotalPopulation i wynosi mniej niż 3 miliony.\nPowinienem wyjaśnić, co tu robię, ponieważ jest to nieco zaawansowany C#.\nFindIndex która przyjmuje jako parametr coś, co nazywa się predykatem.\nPredykat jest w zasadzie wyrażeniem zwracającym wartość logiczną (prawda lub fałsz), a po tym operatorze, który wygląda jak strzałka,\njest w zasadzie wyrażenie, które zwraca prawde, jeśli miasto jest miastem o populacji mniejszej niż 3 miliony, i składnia tutaj reprezentuje tak zwane wyrażenie lambda.\nMożesz myśleć o tym jako o szybkim sposobie pisania wyrażenia, które bierze cokolwiek po lewej stronie tej strzałki i zwraca to co jest po prawej stronie.\nSposób działania FindIndex polega na tym, że będzie on uruchamiał to wyrażenie po kolei na każdym elemencie listy, dopóki nie trafi na element, dla którego wyrażenie jest prawdziwe.\nZakłada się, że jest to element, którego szukamy, i zwraca indeks tego elementu, i oczywiście podany przeze mnie predykat przetestuje miasto, którego populacja jest mniejsza niż populacja nowego miasta, ponieważ to powie mi, gdzie mam wstawić nowe miasto na liście. Uruchommy kod.\nMamy 17 miast, czyli o jedno więcej niż wcześniej, więc to dobrze. I nowe miasto znajduje się we właściwej pozycji między Malopolskim na nieco ponad 3 milionach a Dolnoslaskim na poziomie nieco poniżej 3 milionów.\nTablice – foreach.\nBardzo częstym zadaniem związanym z kolekcjami jest to,\nże potrzebujesz zrobić coś z każdym elementem w kolekcji po kolei.\nListy – Usuwanie elementu\nMożesz więc dodawać lub wstawiać elementy do listy. Co powiesz na usunięcie elementu? Tak, to też możesz zrobić i to naprawdę dobrze,\nponieważ musimy usunąć to nowe miasto z listy miast.\nTablice – Wstęp.\nDowiesz się o znaczeniu kolekcji w postępowaniu z danymi zawierającymi wiele elementów, i pokażę ci, jak zakodować niezbędne operacje przy użyciu tablicy.\nTablice – Edycja tablicy.\nTeraz nadszedł czas, aby spróbować zmodyfikować tablicę.\nPoprzedni post Prosty Kalkulator w C#.\nNastępny post Dev-Hobby – Bieganie 2020


inteligencja językowa - Forum Logopedyczne\nautor: Anna.R » 1 maja 2011, o 12:39\nWychowawczyni w przedszkolu pochwaliła moją córeczkę, mówiąc mi, że mała ma wysoko rozwiniętą inteligencję językową. Bardzo się cieszę. Cieszyłabym się jeszcze bardziej gdybym wiedziała, co to właściwie znaczy?\nRejestracja: 1 maja 2011, o 12:37\nRe: inteligencja językowa\nautor: Rybka » 3 maja 2011, o 21:10\nW takim razie seredcznie Pani gratuluję zdolnej Córeczki\nInteligencja językowa to umiejętność porozumiewania się za pomocą słów oraz czytania i pisania. Dziecko, którego kompetencje w tej dziedzinie oceniono jako wysokie ma bogate słownictwo, lubi rozmawiać, interesuje się czytaniem, tworzy wiersze lub opowiadania, pięknie opowiada o otaczającym świecie, lubi gry słowne, wykazuje się talentem recytatorskim. Jest wrażliwe na dźwięki, budowę i znaczenie słów, umie też używać języka do zabawiania innych, negocjowania lub instruowania swoich słuchaczy.\nautor: valdarian » 22 kwie 2018, o 22:19


Deklaracja Dostępności dla strony internetowej Szkoły Podstawowej Nr 1 im. prof. Kazimierza Sosnowskiego w Obidzy\nSzkoła Podstawowa Nr 1 im. prof. Kazimierza Sosnowskiego w Obidzy zobowiązuje się zapewnić dostępność swojej strony internetowej zgodnie z przepisami ustawy z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Oświadczenie w sprawie dostępności ma zastosowanie do Szkoły Podstawowej Nr 1 im. prof. Kazimierza Sosnowskiego w Obidzy.\nData ostatniej istotnej aktualizacji: 2021-06-28.\nOświadczenie sporządzono dnia: 2021-06-28.\nZa rozpatrywanie uwag i wniosków odpowiada: Dyrektor Szkoły Krystyna Zygadło\ne – mail : obidza1@wp.pl\ntelefon :18 444 70 04\nRozpatrzenie zgłoszenia powinno nastąpić niezwłocznie, najpóźniej w ciągu 7 dniu. Jeśli w tym terminie zapewnienie dostępności albo zapewnienie dostępu w alternatywnej formie nie jest możliwe, powinno nastąpić najdalej w ciągu 2 miesięcy od daty zgłoszenia.\nSzkoła Podstawowa Nr 1 im. prof. Kazimierza Sosnowskiego w Obidzy\nObidza 206; 33-389 Jazowsko\nBudynek Szkoły Podstawowej Nr 1 im. prof. Kazimierza Sosnowskiego w Obidzy jest częściowo przystosowany do obsługi osób z niepełnosprawnościami. Do budynku prowadzą 3 wejścia. Jedno z nich posiada podjazd dla osób niepełnosprawnych. Nad wejściami nie ma głośników systemu naprowadzającego dźwiękowo osoby niewidome i słabowidzące. Wejście nie jest zabezpieczone bramkami. Do budynku i wszystkich jego pomieszczeń można wejść z psem asystującym i psem przewodnikiem. W budynku nie ma oznaczeń w alfabecie Braille’a ani oznaczeń kontrastowych lub w druku powiększonym dla osób niewidomych i słabowidzących. W związku z warunkami technicznymi i niemożnością zapewnienia dostępności budynku Szkoły osobom ze szczególnymi potrzebami, przewidziany zostaje dostęp alternatywny poprzez komunikację ze Szkołą na wniosek osoby ze szczególnymi potrzebami w formie określonej w tym wniosku – pracownik wychodzi do osoby zainteresowanej po wcześniejszym przez nią zawiadomieniu. Wyjątkiem jest dostęp do kancelarii, która znajduje się na parterze budynku.


Pipeline 3D Online - Zagraj za darmo w Pipeline 3D Online na Pyknij.se\nStart / Platformowe / Pipeline 3D Online\nPipeline 3D Online to łatwa gra logiczna. Jest kwiat, który więdnie bez wody. Aby go uratować, musisz obrócić rury, które mogą prowadzić wodę z hydrantu przeciwpożarowego. Użyj swojej mądrości, aby rozwiązać ten problem. Może ćwiczyć twoją logikę w tej grze, chodź! stuknij, aby obrócić rury\nTagi: 1 Gracz, Chłopcy , Chłopiec , Dzieci , Dziecko , Gra , Gra Dla Dzieci , Gry , Html , Html5 , Html5Games , Logiczny , Mobile, Mózg , Mózg , Obracać Się , Online , Pasujący , Połączyć , Prosty , Real , Realistyczny , Slg , Symulacja , Symulator , Zagadki


Komuda, Jacek - "Galeony wojny", tom 2 #2 - katedra.nast.pl\nKomuda, Jacek - "Galeony wojny", tom 2 #2\nWyścig z tajemnicą\nWkrótce osadzili konie przed starą jak Gdańsk bramą wodną, zwaną od dawien dawna krantorem. Szlachcic spojrzał w górę, usłyszał łoskot ogromnych kół napędzanych stopami więźniów, szwedzkich jeńców i niewypłacalnych dłużników, zobaczył linę dźwigającą w górę sieć obciążoną beczkami przeznaczonymi na pokład cumującej przed żurawiem fluity z pasiastą flagą Zjednoczonych Prowincji.\nJakimowski zeskoczył z kulbaki, cisnął cugle Chomie, a potem popędził na schody z pośpiechem godnym warchoła gnającego do sądu grodzkiego, aby wpisać do ksiąg sążnistą protestację pełną kalumnii na głowę sąsiada. W budowli panował zaduch, czuć było woń mącz-nego pyłu, ludzkiego potu, znoju i znużenia.\nSzlachcic wpadł na niższą kondygnację, gdzie w kantorku, nieopodal unieruchomionego obecnie dolnego koła, rozpierał się gruby jak wieprz Erhard van Vogt, nadzorca portowego żurawia. Ten, gdy Jakimowski podszedł bliżej, łypnął niechętnie przekrwionymi, podkrążonymi oczyma.\n- Szukam człeka o nazwisku Mikołejson - rzekł szlachcic bez ogródek. - Chciałbym z nim pogadać na osobności.\n- Szukajcie - warknął Vogt. Jego wydęty jak u tatarskiego paszy kałdun zafalował niebezpiecznie, a Jakimowski przez chwilę dziwił się, że opięty do granic możliwości, poplamiony tłuszczem wams wytrzymał to mordercze natarcie. - Ja wam przeszkadzać nie będę.\n- Mówią, że kto pyta nie błądzi - mruknął Jakimowski wiedząc, że jeśli od razu położy na stół list od Komisji Królewskiej, to tylko przedłuży całe widowisko. Wszak Vogt, gdyby chciał, mógł odesłać go nawet do burgra-biego gdańskiego po osobny glejt. - A kto oświetla sobie drogę w mroku, zawsze trafi do właściwej osoby.\n- O ile blask w jego ręku jest błyskiem prawdziwej wiary! - warknął nadzorca. Zasapał, gdy zobaczył złotego dukata w ręku szlachcica. Jakimowski obrócił monetę w palcach, a potem zakręcił z brzękiem na krawędzi kantorka.\nUrzędnik wyciągnął rękę. Ale jego paluchy - grube i spocone niczym serdele wydobyte z parującego kotła rzeźnika - chwyciły tylko puste powietrze.\n- Cnocie, nie fortunie, ufać zawsze należy - rzekł szlachcic. - Albowiem czasem się taki kąsek zdarzy, który gębę poparzy, panie bracie!\nVogt otworzył grubą, zatłuszczoną księgę, dobywając przy tym z gardła zwieńczonego dwoma podbródkami odgłos przypominający powietrze uchodzące z dziurawego kowalskiego miecha. Krzesło, na którym zasiadał, zaskrzypiało niebezpiecznie.\nNadzorca schylił się, przejechał paluchem po wypisanych w równej kolumnie nazwiskach więźniów i robotników.\n- Mikołejson. - Jakimowski znowu postawił talara na sztorc i zakręcił z brzękiem. - Albo coś podobnego.\nJakimowski zatrzymał rozkręconego talara. Zdjął z niego dłoń i spokojnie poczekał. Vogt pacnął otwartą ręką w monetę, uderzył tak silnie, że rozkołysał cały pulpit, porwał podarek, sprawdził na ząb czy złoto.\n- Zdaje się, że coś widzę - wysapał. - Chyba...\nJakimowski zakręcił drugim talarem.\nTym razem Vogt był szybszy. A właściwie to Jakimowski pozwolił mu capnąć monetę. Nadzorcawyciąg-\nnął rękę tak szybko, że omal nie zwalił z kantorka flaszki inkaustu i pęku gęsich piór w cynowym kielichu.\n- Mikołejson - wycharczał. - Mam go w księdze.\nTam on jest. - Wycelował grubym paluchem w górę.\nJakimowski bez słowa odwrócił się do schodów wiodących na wyższe piętro krantora. Zamarł, gdy dobiegł go cichy, zduszony śmiech Vogta. Stary nadzorca charczał i prychał śliną, jak gdyby właśnie trapił go atak podagry. Ale to był tylko śmiech.\n- Co się dzieje?! - Jakimowski nie rozumiał, zatrzymał się w pół kroku.\n- Mikołejsona... - wycharczał Vogt - nie dogonicie po schodach, bo on wyżej poleciał, niźli wam się zdaje. Do Pana Boga! Szukajcie go na szubienicy. Na drodze świętego Michała.\n- Wor i szelma był z niego - zarechotał Vogt. - Próbował uciekać, jakby coś komuś ważnego miał do przekazania na wolności. Ale złapały go straże na Długim Moście. Z wyroku miał bujać się między niebem a ziemią, ale póki co pan burgrabia kazał go przetrzymywać. Badał, czy jakieś inne sprawki onego na jaw nie wyjdą. Widno wyszły, bo dziś go zabrali. Do Katowni, a potem od razu na szubienicę. Gońcie co sił, panie szlachcic, może zdążycie na kaźń. To niedaleko. Jeszcze się przypatrzycie, jak mistrz go kiwa na stryczku.\nJakimowski, zwykle opanowany, zaklął. A potem odwrócił się na pięcie i tyle go widzieli. Zbiegł na dół i jak błyskawica dopadł konia. Okrzyknął Kozaków zajętych chwytaniem i obmacywaniem gdańskich dziewek, a potem uderzył wierzchowca ostrogami.\n- Na trakt świętego Michała! - huknął, aż konie poprzysiadały na zadach. - Ruszać się!\nJak wicher wpadli w ulicę Szeroką, roztrącając pospólstwo. Podkowy załomotały na kamiennym bruku, konie wyciągnęły szyje i pomknęły skokiem, wśród krzyków, pisków, wrzasków, wzbijając kopytami fontanny błota z kałuż. Miotając przekleństwa obalili ławę z chlebem, potrącili sprzedawcę koszów, przemknęli obok grupki dzieciaków zajętych rozgrywaniem w rynsztoku potyczki ze Szwedami, przy czym górą były w tym wypadku wojska koronne. Zbrukali łajnem i niewybrednym słowem dwie leniwe gdańszczanki, roztrącili patrol pachołków miejskich i gnali dalej na łeb na szyję, krzycząc i strasząc ludzi wrzaskiem i tatarskim hałłakowaniem.\n- Ruszać się! - zakrzyknął Jakimowski. - W skok! W skok!\nDopadli solidnej niemieckiej murowanej szubienicy dokładnie w chwili, gdy kat wytrącił drabinę spod nóg młodego więźnia o zmierzwionych jasnych włosach. Skazaniec opadł w dół, zadygotał na stryczku. Na chwilę utkwił wzrok w dal; tam gdzie od strony Bramy Długoulicznej przebijał się przez tłum szlachcic polski i trzech jeźdźców przypominających diabłów z dalekich stepów, na widok których bogobojny gdańszczanin mógł tylko paść na kolana i klepać pacierze. Skazaniec zacharczał, dusił się, lecz jeszcze nie umarł. Choć spadł z dużej wysokości, pętla nie skręciła mu karku. Rzucał się teraz, wstrząsany dreszczami, pluł śliną, a potem krwią z przegryzionych warg.\nNa widok takiego obrotu sprawy, kat Heinrich Hohenbacher zacisnął ręce w pięści. Znów wpadka; kolejna fuszerka, na którą nie mógł sobie pozwolić; nie na oczach rajców miejskich i gdańskiego pospólstwa! Zwłaszcza po niedawnych występach gościnnych w Pucku, gdzie podnosząc uciętą głowę za perukę, sprawił, że całe miasto miało go na języku. W dodatku młody złodziejaszek przed śmiercią stawiał opór, a małodobry musiał długą chwilę szamotać się z nim i niemal siłą zawlec na drabinę wespół z pachołkami.\nMistrz Hohenbacher szybko naprawił swój błąd. Podskoczył, chwycił wisielca za nogi, pociągnął w dół, łamiąc kark, przytrzymał, by nie pozwolić umierającemu na dalsze drgawki. I wreszcie, po tych wszystkich potknięciach i porażkach, jakich nie szczędził mu ostatnio los, dał zacny popis katowskich umiejętności łamania karku.\nTłum zawył i zaskowyczał z uciechy.\nA Jakimowski wstrzymał konia. Zbladł i przymknął oczy. Tajemnica lewiatana umarła razem ze skazanym...\n– Chcę wiedzieć wszystko: kim był, skąd przyszedł i za co poszedł do piekła – rzekł Jakimowski do kancelisty z Domu Ławy, gdzie od ponad stu lat zbierał się gdański sąd stosowny. – I proszę też, abyście odczytali mi te wasze krzyżackie czy pohańskie łamańce, bo ja ani słowa nie wyrozumiem z konotacji. Nie bójcie się. Dobrze zapłacę.\nKancelista, który miał już na końcu języka dłuższą tyradę udowadniającą wyższość niemieckiego gotyku nad szlachetną polską litterae antiqua, jednak na widok czerwonego złotego w dłoni szlachcica przełknął ją równie gładko jak tuczona gęś kluskę.\n- Czytaj! - rzucił Jakimowski, a pisarz począł przebijać się przez protokoły posiedzeń i sentencję wyroku. Na szczęście nie było tego dużo. Sprawa Josta Mikołejsona, zwykłego miejskiego wyraźnika i drzemcarza, który po zagarnięciu rybackiego szmaka przez Szwedów imał się łotrostwa w Gdańsku, nie obchodziła sławetnych ławników bardziej niż ból złamanego paznokcia. Rozprawa była krótka jak kazanie pijanicy Dowody winy jasne jak słońce, a ławnicy spieszyli się do Dworu Artusa, gdzie tego dnia rajca Schroeder obchodził imieniny. Wyrok był zatem krótki i treściwy, a Jost Mikołejson miał być wywiedziony w pole i obwieszony pomiędzy niebem, a ziemią.\nA potem Jakimowski kazał przetłumaczyć sobie tę część sentencjonarza, w której mowa była o szelmostwach popełnianych przez Mikołejsona. Czarno na białym stało tutaj, że nieszczęsny rybak, ni to Kaszub, ni to Duńczyk, którego dziadowie przybyli zapewne pod Gdańsk jeszcze za króla Sigismunda Augusta, upodobał sobie statki i okręty cumujące w porcie. Począwszy bowiem od Środy Popielcowej do chwili schwytania go, co miało miejsce ultima aprilis, obrabował kilka fluit i galeonów, zakradając się do kajut i pod pokład, a potem wynosząc rzeczy należące do kapitana i oficerów. Schwytano go, gdy zanadto już swawolił, próbował bowiem dostać się na galeon floty królewskiej - Króla Dawida kapitana Mory, który do Gdańska przypłynął dla wyposażenia i naprawy. I tu Mikołej sonowi powinęła się noga. Schwytany in recenti* poszedł do loszku. Wyrok zapadł szybkim trybem, ale cała sprawa ciągnęła się przez miesiąc, co było dziwne, bo w kwaterze Mikołejsona znaleziono wiele rzeczy ukradzionych ze statków. Być może dlatego, że ławnicy - chyba na złość budowniczemu okrętów królewskich domagającemu się natychmiastowej egzekucji - zamiarowali sprawdzić, czy szelma i wichrzyciel porządku nie brał czasem udziału w kilku innych napaściach i rabunkach. I w tym celu postanowili przetrzymać go w areszcie, a żeby nie jadł na darmo więziennego chleba - użyć do pracy w Żurawiu.\nW sentencjonarzu była lista statków, które okradł Mikołejson. Jakimowski przepisał ją sobie, sięgnął po swoją księgę, otworzył ją i...\nPoczuł się tak, jakby dostał w łeb obuchem.\nMikołejson ograbił osiem statków. Charitas Hansa Golbmanna z Utrechtu pod koniec marca, Das Schwarze Pferd z Wismaru, angielski Royal Fortune, Elephant, Gouden Leeuw, gdański Der Weiss Einhorn, Die Hoffnung... A ósmym statkiem była...\nDie Prinzessin von Polen...\nMikołejson ograbił te same statki, które po wyjściu z portu gdańskiego stały się łupem Lewiatana!\nPan Marek Jakimowski, szlachcic polski z Baru, roześmiał się na cały głos. Jak to? O co w tym wszystkim chodziło? Czyżby złodziejaszek z portu, kradnący galoty i pludry, był w konszachtach z Lewiatanem? Wszystko stałoby się jasne, gdyby Mikołejson okazał się czarownikiem lub podstępnym szelmą, albo mordercą szlachtującym w zaułkach spaśnych gdańskich kupców. Ale nie złodziejem pludrów i starych koszul! Ten drobny łotrzyk pasował do całej historii jak kula z rusznicy do potężnej kartauny... A jednak, jeśli takich kul zbierze się tysiąc, można nabić nimi armatę jak siekańcami i urządzić rzeź załodze wrogiego okrętu...\nKsięgi ławnicze i sentencjonarze nie kłamały. U Mi-kołejsona znaleziono rzeczy zrabowane ze statków. Sam przyznał się do winy i co ciekawe - wcale nie na łożu boleści u mistrza Hohenbachera, ale z własnej woli. Zapewne wówczas, gdy szczegółowo poinstruowano go o zasadach działania Eiserne Jungfrau i hiszpańskich trzewiczków, w których można było przetańcować całą noc, ale nieskoro było potem urżnąć skocznego w gdańskiej karczmie.\nCóż było czynić z tym fantem? Jakimowski pociągnął łyk gorzałki, ale bynajmniej nie rozjaśniło mu się w głowie. Statki, które zaatakował Lewiatan, zostały najpierw okradzione... Ale na co były morskiej bestii koszule i pludry kapitana i marynarzy? Beznadziejny trop.\nA co z Die Katze? Z ostatnim krejerem, na którego napadł Lewiatan? Nie było o nim wzmianki w księgach.\nNo ale... jak miała być, skoro gdy statek stał w porcie, Mikołejson właśnie odprawował posty o chlebie i wodzie w ratuszowym więzieniu?\nJakimowski wstał i podszedł do kancelisty.\n- Muszę wiedzieć - rzekł - czy po schwytaniu tego Mikołejsona były jeszcze jakieś kradzieże?\n- Przez cały czas, panie. Pospólstwo dziś niewiele ma do roboty, bo handel zamiera, tedy swawoli ponad miarę.\n- Jakie statki zostały ograbione? To bardzo ważne!\n- Statki? Znaczy... Zaraz! Był jeden nieszczęsny kapitan... Zwał się Roch Herling, a pływał, bodajże, przepomniałem...\n- Przypomnijcie sobie! - Jakimowski sięgnął do trzosa. - Muszę wiedzieć, co to za statek!\n- Kot... Die Katze znaczy. Mały krejer. Nieszczęście z nim było, bo ledwie z portu wypłynął, zaraz morski diabeł całą załogę wydusił.\n„Jezu Chryste”, jęknął w duszy Jakimowski. „Zgadza się. Die Katze, statek widmo, który znaleźli nasi ludzie pod Latarnią”.\n- A później - wydyszał wprost w oblicze kancelisty -czy były jeszcze jakieś łotrostwa i kradzieże?\n- A pewnie. - Machnął ręką skryba. - Wczoraj weszli szelmy na statek Holendrów. Szyper na Ratuszu się pieklił, do pałasza porywał. Ale co my na to poradzimy, jak w porcie tylu plebejów bez zajęcia sterczy?\n- Statek Holendrów? A jak się nazywał?\n- Przepomniałem... Czekajcie.\nJakimowski zaświecił mu w oczy całą garścią dukatów. Kancelista aż podskoczył na ławie.\n- Poczekajcie panie, zaraz sobie przypomnę...\nJakimowski zacisnął złoto w garści. Czekał z bijącym sercem.\n- Przepomniałem... - rzekł drżącym głosem skryba. - Boże miej mnie w opiece... Zwał się...\nPoderwał się znad stołu, skoczył do szafy wyciągnął jedną księgę, drugą, trzecią...\n- Co to był za statek?! Mów, chłopcze! Szybko!\nPisarz porwał za klucz, otworzył skrzynię, wyciągnął z niej księgę formatu folio, potem jakieś listy, papiery.\n- Już, panie wielmożny... Już, chwila jeno! - zajęczał skryba przerażony utratą garści czerwonych złotych. - To był...\nOtwarł z rozmachem jakiś regestr, przewrócił kartki, przedarł jedną z pośpiechu. Przejechał palcem wzdłuż długiej kolumny nazw.\n- To był Amsterdam, panie!\nJakimowski cisnął mu cały mieszek złota i wybiegł z Domu Ławy na Długi Targ.\n- Amsterdam, gdzie jest Amsterdam?! - zakrzyknął Jakimowski do pierwszego lepszego strażnika wodnego, którego napotkali w porcie.\n- Jakże, to nie wiecie? Opodal Utrechtu. - Strażnik wyszczerzył zęby w uśmiechu, przekonany, że właśnie opowiedział zacną krotochwilę.\n- A gdzie cumuje Utrecht?!\n- Koło Rotterdamu!\nJakimowski rozejrzał się dokoła w poszukiwaniu statku o takiej nazwie.\n- Amsterdam, statek Amsterdam! - warknął wściekle. - Gdzie mogę go znaleźć?\n- Aaaa - domyślił się wreszcie strażnik. - Fluita olenderska? To trza było tak od razu, Panienko Przenajświętsza. W porcie jej nie spotkacie. Po południu żagle postawiła. Jak nogi u was rącze, to może dognacie ją jeszcze koło Polskiego Haka, gdzie blokhauz. Pewnie ją tam drągowi zatrzymają krzynę. Poznacie ją bez trudu, bo ma na galionie lwa z mieczem w łapie. Żeby mi tak Przenajświętsza Panienka kusia odjęła, jak łżę.\nJakimowski zaklął. Co było robić? Co czynić, na Boga? Każda upływająca chwila sprawiała, że trop, który wiódł do Lewiatana był coraz bledszy, rozwiewał się, znikał. Musieli ruszać jak najszybciej, zatrzymać ten statek, aby nie wpadł w łapy morskiego diabła!\nAle jak go dogonić? Jakimowski nie wątpił, że jeśli ruszą za fluitą przez Długi Most, to, mając do przebycia całe portowe nabrzeże, Brabancję, gdzie wyposażano statki, a potem beluardy Grad i Młyński, przez które zapewne nie przepuszczono by ich zbyt szybko ze względu na wojnę ze Szwedami, po Amsterdamie zostanie zaledwie wspomnienie.\nI przeklęty statek pełen poszarpanych trupów...\n- Za mną! - ryknął do Kozaków, zawracając konia ku Bramie Zielonej. Był już zdecydowany, aby wpaść na Długi Targ, przez Bramę Długouliczną dopaść Wyżynnej, wyjechać na Siedlce; popędzić wzdłuż zewnętrznych wa łów miejskich na północ, by przez Grodzisko dotrzeć do Szańca Wapiennego nieopodal Bramy Oliwskiej. I dopaść Amsterdam zanim osiągnie strażnicę pilotów i Latarnię!\nJak wicher przemknęli przez Długi Most, z łoskotem kopyt na kamiennym bruku wpadli w przejazd Bramy Zielonej, wychynęli po drugiej stronie, na Długim Targu. Na szczęście pora była już popołudniowa, większość kramów i ław zamknięta, towary sprzątnięte. Rozpędzone konie spłoszyły stado gawronów, rozgoniły przekupki.\nRwali jak na skrzydłach, przelatywali z łoskotem kopyt obok stosów beczek, koszy, zmuszając przechodniów do chowania się za szopami i studniami. Z krzykiem i chrapaniem koni dotarli do końca ulicy, mijając fontannę Neptunusa, Dwór Artusa i strzelającą w niebo wieżycę ratusza Głównego Miasta.\nOd krzyków, wrzasków i złorzeczenia potrącanych mieszczan spłoszył się koń ciągnący kolasę wyładowaną koszami pełnymi ryb; wyrwał do przodu zza drewnianej budy...\nJakimowski nie zdołał wstrzymać wierzchowca! W ostatniej chwili spiął go do skoku, pochylił się w kulbace i jednym susem przesadził obie burty.\nKozacy krzyknęli. Choma i Weresaj spięli rumaki do skoku niemal w ostatniej chwili. Wołk skoczył w bok, wywrócił nieckę pełną wątłuszy, obalił pospołu beczki, bele materiałów i babę niosącą kosz z bułkami. Obryzgał błotem dwóch pachołków, wywrócił starego mieszczanina. Lecz zanim poszkodowani zdołali zerwać się na nogi, a pachołkowie i baba przydać jego matce i wszystkim babkom przydomki, z których najłagodniejszy brzmiał: francowata prukwa, mieszczanin zaś pobiec do Ratusza, by wnieść protestację na szlachecką samowolę; po Wołku pozostały tylko ślady kopyt i żywe ryby bezradnie machające ogonami w błocie.\nDopadli Bramy Długoulicznej! Szlachcic wstrzymał konia. Cały przejazd zastawiony był kupieckimi furgonami wyjeżdżającymi z targu i tłoczącymi się pod bramą przechodniami. Pół roku czekaliby na wyjazd, a dwa miesiące na przejście pod sklepieniami Katowni i Stockturmu. A przecież czas nie czekał. Mijał... uciekał, pędził nieubłaganie; zaś Amsterdam oddalał się z każdą chwilą.\nOgromna wskazówka ratuszowego zegara przesunęła się z chrzęstem na wpół do godziny piątej...\nJakimowski nie namyślał się dłużej.\nŚciągnął cugle, zmuszając rumaka do skrętu w Tkacką, biegnącą równolegle do gdańskich obwarowań, popędził wierzchowca ostrogami. Z łoskotem przemknęli obok Zbrojowni, skręcili w lewo, w ulicę Świętego Ducha. Przed Bramą Dzwonną zwaną także Ludwisarską było na szczęście pusto; szybko znaleźli się na Targu Drzewnym, za starymi murami miejskimi.\nRwali wzdłuż placów drzewnych, z łoskotem mijali sterty desek, bali, niebotyczne góry wańczosu, płoszyli z drogi cieśli i czeladników, co bardziej opieszałym dając możność zapoznania się z płazami kozackich szabel. Runęli w Garncarską, wzbudzając popłoch wśród mew obsiadających drewniane balustrady mostu nad kanałem Raduni. Minęli niedawno ukończoną kamienicę cystersów z prawej i zwrócony do nich absydą kościół Świętej Elżbiety, przytułek, szpital i sierociniec. Pognali uliczką, wzbudzając szaleńczą trwogę wśród plebsu i pospólstwa. Gdzieś z tyłu rozległy się krzyki, huknął wystrzał z półhaka. Jakimowski usłyszał, jak w mijanym kościółku Świętego Józefa u karmelitów dzwony zaczynają bić na trwogę, jakby zbliżał się koniec świata albo hiszpańska armada. Faktycznie, spoglądając na Kozaków, miejski synek z Gdańska mógłby przysiąc, że Szwedzi właśnie zawarli pakt z Tatarami.\nNa razie wszakże komisarz i jego pocztowi przypominali bardziej biblijnych jeźdźców Apokalipsy. Słysząc łoskot kopyt i widząc nadciągających wojowników z nasmołowanymi wąsami i osełedcami, dosiadających tatarskich bachmatów, matki wciągały do domów dzieci, mieszczanie zatrzaskiwali okiennice, czeladnicy i kramarze chowali się do bram, przechodnie rejterowali gdzie pieprz rośnie, żebracy zabierali misy z datkami, pospólstwo pierzchało na wszystkie strony świata.\nZ łoskotem przewracanych ław wpadli w labirynt wąskich uliczek ciągnących się wzdłuż zachodniego krańca Starego Miasta, potrącili bednarza w skórzanym fartuchu, ładującego wraz z czeladnikami beczki na dwukołowy wóz. Ogromne antały stoczyły się na bruk miejski z takim dudnieniem, jak gdyby odezwały się nagle wszystkie działa Wisłoujścia. Lecz zanim mistrz i jego ludzie zdołali ochłonąć i rzucić się w pogoń, Jakimowski wraz z Kozakami był już pod bramą wciśniętą w wały między bastionami Świętego Jakuba i Bożego Ciała, niską, przysadzistą, jeszcze niewykończoną, połączoną drewnianym mostem z miastem.\nStrażnicy zbrojni w piki i halabardy zbyt późno usłyszeli zbliżający się łoskot i grzmot kopyt. Porwali się, by zastawić przejazd hiszpańskimi kozłami, bo na zamknięcie bramy było już za mało czasu. Lecz Jakimowski nie chciał i nie mógł czekać na żadne tłumaczenia.\n- W skok! - zagrzmiał szlachcic i runął wprost na zaskoczonych żołdaków gdańskich.\nSzczęśliwie muszkieterzy woleli kąpiel niż połamane kości i kulasy. Skoczyli do fosy z pluskiem, a szlachcic i Kozacy przemknęli obok zapory, wypadli po drugiej stronie, przejechali z łoskotem drewnianym mostem. I zanim w bramie zabrzmiał dzwon na alarm, byli już po drugiej stronie fosy!\nDopadli Bramy Oliwskiej. Kręcili się przy niej chłopi wracający z targu, woźnice, flisacy i kilku żołnierzy. Żołdacy rewidowali właśnie jakiś podejrzany furgon, kłócąc się zapamiętale z furmanem. Dwóch tylko wyskoczyło naprzeciw nadciągających jeźdźcom. I równie szybko rozpierzchło się z krzykiem.\nJakimowski przeleciał obok wozu nim pozo stali strażnicy spostrzegli, co się dzieje. Wpadł do bramy, przemknął przez nią i...\nKrzyknął, bo po drugiej stronie przejście zastawione było kozłami hiszpańskimi, z których szczerzyły zęby ostrza pik i rohatyn. Wszystkie były jednak skierowane na zewnątrz, w stronę przedmieścia i traktu wiodącego do Wrzeszcza. Rumak Jakimowskiego zachrapał ze strachu, lecz zerwał się do skoku, przesadził kozioł, zawadził kopytami o drzewce, złamał z trzaskiem dwie piki. Wołk skoczył zaraz po nim, wierzchowiec Chomy potknął się, poranił, wyłamał do reszty dwie kolejne piki. Ostatni Weresaj przemknął przez wyrwę gładko i lekko.\nA Jakimowski skręcił w lewo, popędził piaszczystą drogą w stronę Wielkiego i Małego Szańca Wapiennego. Minęli umocnienia wznoszące się przy rzece, po gnali nadbrzeżnym traktem w stronę Młynisk, wypadli na łąki i rozlewiska Wisły, zarośnięte trzciną i tatarakiem, z których zerwały się stada dzikich kaczek.\nSzlachcic obejrzał się w prawo i wstrzymał konia. Rozglądał się po Wiśle leniwie toczącej wody po wielkim łuku, przenosił wzrok z jednego statku na drugi, aż wreszcie dostrzegł dużą fluitę pod holenderską banderą, płynącą szybko z nurtem rzeki. Drugiej takiej nie było w zasięgu wzroku. Uznał więc, że to właśnie Amsterdam szedł pod rozwiniętymi marslami, wprost pod bastiony, szańce i umocnienia Latarni.\n- Za nim! - rzucił do swoich ludzi.\nUderzyli konie ostrogami. Wyścig z rzeką był rozpoczęty!\n* Łac. na gorącym uczynku.\nDodano: 2008-01-02 17:25:01


Sylvanian Families® Baby Domek jeżyków - pinkorblue.pl\nSylvanian Families® Baby Domek jeżyków\nNr art.: A294315\nW domku jeżyków dzieci spotykają się, aby omówić swoje kolejne przygody. Poczta przechodzi przez małą skrzynkę na listy. List zawiera pomysły na kolejne zabawy.\nPiec podgrzewa domek, aby maluchy nie zamarzły siedząc przy stole. Zestaw zawiera domek o wysokości ok. 14 cm ze ślizgawką i skrzynką pocztową, piekarnikiem, stołem, śpiworkiem i figurką Produkt przeznaczony dla dzieci od 3 roku życia.\nZakres dostawy: domek o wysokości ok. 14 cm ze ślizgawką i skrzynką pocztową, piekarnikiem, stołem, śpiworkiem i figurką\nProponowana zmiana do produktu A294315


Nieruchomość lokalowa - definicja | 797 014 014 | Pewny Lokal\n2022-02-10 (aktualizacja: 2022-03-14)\nW poniższym artykule wyjaśniamy, jaka jest definicja nieruchomości lokalowej.\nNa podstawie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu osoba go posiadająca ma prawo użytkowania go i dysponowania nim, natomiast jego właścicielem pozostaje spółdzielnia. Z kolei nieruchomość lokalowa stanowi odrębny przedmiot własności.\nPojęcie nieruchomości lokalowej zdefiniowane jest w art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego o następującym brzmieniu: „Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności”. Nieruchomość lokalowa może być lokalem mieszkalnym, ale też użytkowym. Z kolei ustawa o własności lokali z dnia 24 czerwca 1994 roku reguluje kwestię uzyskania przez lokal samodzielności, która jest niezbędna w przypadku nieruchomości lokalowej. Jej ustanowienie „następuje zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo treścią decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu” oraz „zgodnie z pozwoleniem na użytkowanie albo skutecznie dokonanym zawiadomieniem o zakończeniu budowy”.\nStosowne zaświadczenie o samodzielności lokalu wydawane jest przez starostę, bądź wyznaczony przez niego organ nadzoru architektoniczno-budowlanego. Jest ono niezbędne w celu założenia księgi wieczystej dla nieruchomości. O samodzielności lokalu mówimy wtedy, gdy:\nskłada się on z pomieszczenia lub kilku pomieszczeń, położonych w obrębie budynku,\nwydzielony jest trwałymi ścianami,\npomieszczenia wchodzące w jego skład spełniają warunki dla pomieszczeń przeznaczonych do stałego pobytu ludzi\npomieszczenia wchodzące w jego skład (łącznie z pomieszczeniami pomocniczymi) zaspokajają potrzeby mieszkaniowe lub inne, na przykład usługowe.\nDo lokalu przynależeć mogą pomieszczenia przynależne (piwnica, komórka, garaż), które są położone w ramach tej samej nieruchomości gruntowej, co samodzielny lokal.\nSpółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, zgodnie z Kodeksem cywilnym, jest ograniczonym prawem rzeczowym, podobnie jak służebność, użytkowanie lub hipoteka. Podlega ono dziedziczeniu na zasadach ogólnych. Regulowane jest ustawą o spółdzielniach mieszkaniowych. Właścicielem lokalu jest w tym przypadku spółdzielnia. Przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu we własność jest możliwe, przy czym wymaga dopełnienia przez przyszłego właściciela pewnych formalności. Aby było ono możliwe, spełnione zostać muszą następujące warunki:\ngrunt pod budynkiem musi mieć uregulowaną sytuację prawną,\nlokal nie może mieć zaległości w opłatach czynszowych,\nposiadacz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu spłacił część kredytu mieszkaniowego zaciągniętego przez spółdzielnię, przypadającą na jego lokal, jeżeli takie obciążenie hipoteczne istnieje.\nKonieczne jest złożenie przez posiadacza spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu wniosku do spółdzielni o przekształcenie przedmiotowego prawa we własność. Wniosek powinien zostać rozpatrzony w ciągu 6 miesięcy.\nNastępnie pomiędzy nabywcą a spółdzielnią zawierana jest umowa, obowiązkowo w formie aktu notarialnego, którego koszty ponosi nabywca.


Siatkówka plażowa: Polacy nie zagrają w półfinale\ninfo.wiara.pl » Informacje » Ze świata » Siatkówka plażowa: Polacy nie zagrają w półfinale\nGrzegorz Fijałek i Mariusz Prudel nie wystąpią w półfinale olimpijskiego turnieju siatkarzy plażowych. W ćwierćfinale przegrali po zaciętej walce z jednym z najlepszych duetów na świecie- Brazylijczykami Alisonem Ceruttim i Emanuelem Rego 17:21, 21:16, 15:17.\nPolacy z Brazylijczykami zmierzyli się wcześniej dwa razy i oba spotkania - w 2011 roku - przegrali. W półfinale zawodów World Tour w Gstaad 16:21, 17:21 oraz w meczu o trzecią lokatę w imprezie tego cyklu na Wyspach Alandzkich 24:26, 21:16, 14:16.\nRego ma 39 lat i w igrzyskach startuje po raz piąty. W 2004 roku w Atenach wywalczył złoty medal, a cztery lata później w Pekinie brązowy. Trzykrotnie był mistrzem świata, siedem razy triumfował w zawodach World Tour. Większość sukcesów odnosił z Ricardo, ale w 2009 roku zmienił partnera z powodu przenosin do Rio de Janeiro, by spędzać więcej czasu z rodziną.\nCerutti ma 26 lat i debiutuje w igrzyskach. W dorobku ma dwa medale mistrzostw świata - złoty z 2011 roku z Rzymu i srebrny wywalczony w Stavanger dwa lata wcześniej. Dziewięć razy triumfował w zawodach cyklu World Tour.\nW ubiegłym roku Alison i Emanuel zostali wybrani najlepszym duetem roku.\ndodane 06.08.2012 20:33\nTAGI| LONDYN,\tPLAŻOWA,\tSIATKÓWKA,\tSPORT


Spotkania z Czesławem Miłoszem – Nagroda Silesius\nZnakomite „Moje spotkania z Czesławem Miłoszem” Ryszarda Matuszewskiego – Wydawnictw Literackie. Przypominamy, polecamy.\nTom esejów i recenzji przeplatanych osobistymi wspomnieniami nestora krytyków polskich, Ryszarda Matuszewskiego (ur. 1914 – zm. w 2010 roku). Zamieszczone w nim teksty pisane są z perspektywy krytyka uczestniczącego i kolegi po piórze, przyjaciela noblisty i świadka kilku epok literackich. Znajdziemy tu przegląd sądów krytycznych, poświęconych rozmaitym utworom Miłosza – od przedwojennych Trzech zim po Traktat teologiczny z 2002 roku.\nBędąc fascynującym przewodnikiem po twórczości i życiu Czesława Miłosza, najnowsza książka Matuszewskiego stanowi również niezwykłe świadectwo trwającej dziesiątki lat przyjaźni artysty i interpretatora.\nZnakomita lektura dla uczniów, studentów i nauczycieli, a także miłośników poezji Miłosza i czytelników wartościowych publikacji wspomnieniowych.


"(...) szkolenie zostało pozytywnie ocenione przez uczestników.Uczestnicy wysoko ocenili kompetencje wykładowcy przedmiotowego szkolenia, jego przygotowanie i zaangażowanie oraz sposób przekazywania wiedzy."\n"Zajęcia były przeprowadzone w sposób profesjonalny i rzeczowy, a osoba je prowadząca wykazała się obszerną wiedzą teoretyczno-praktyczną, jak i prawną w aspekcie omawianych zjawisk."\n"Prowadzący wykazał się profesjonalizmem, znajomością omawianych zagadnień oraz ogromnym zaangażowaniem.(...) Bardzo cenną wartością było zapewnienie indywidualnych konsultacji i wsparcia poszkoleniowego trenera po przeprowadzonym szkoleniu."\n"Wykładowca poprzez znajomość tematyki, umiejętność przekazywania informacji, omawianych przykładów oraz dostosowania zakresu materiałów przeprowadził szkolenie na wysokim poziomie. Uczestnicy szkolenia wysoko ocenili wiedzę prowadzącego jak...\n"Szkolenie zostało zorganizowane w sposób profesjonalny, a zajęcia przeprowadzono w sposób bardzo interesujący z uwzględnieniem potrzeb pracowników. Uczestnicy otrzymali profesjonalnie przygotowane materiały szkoleniowe."\n"Wiedza merytoryczna poparta własnymi doświadczeniami gwarantowała, że szkolenie będzie atrakcyjne dla pracowników i pozwoli na poszerzenie wiedzy o zjawisku mobbingu i dyskryminacji. Z pełnym przekonaniem możemy polecić Centrum Antymobbingowe...\n"Szkolenie niewątpliwie pozwoliło na poszerzenie wiedzy dotyczącej skutecznych sposobów przeciwdziałania mobbingowi i dyskryminacji, zwiększyła się świadomość pracowników z zagrożeń jakie niosą za sobą te zjawiska. Uczestnicy poznali teoretyczna,...\n"Zajęcia prowadzone były przez osobę posiadająca duże doświadczenie oraz wiedzę merytoryczną w zakresie tematyki szkolenia. Prowadzący w sposób przystępny i zrozumiały przedstawił temat, a przedstawione przykłady pozwoliły na lepsze zrozumienie...\nKM Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie\n"Współpraca z Panem Marcinem Rakiem przebiegła pomyślnie. Jest specjalistą w swojej dziedzinie. Wykonuje usługi terminowo, solidnie i rzetelnie oraz zgodnie ze zleconym zakresem. "\n"Zajęcia zostały przeprowadzone z należytą starannością, w interesujący sposób, a prowadzący wykazał się dużą wiedzą i praktycznym doświadczeniem zawodowym, które chętnie, w komunikatywny sposób przekazał pracownikom Uczelni "\n"Prowadzący szkolenie wyróżnił się bardzo dużym profesjonalizmem oraz dużą znajomością zagadnienia. wykonana usługa spełniła nasze oczekiwania. "\n"Szkoleniowiec potrafił przekazać wiedzę w sposób przejrzysty, opierając się na przykładach z życia wziętych, dzięki czemu szkolenie zyskało na wiarygodności i nie było jedynie wykładem książkowym."\nLogwin Poland Sp.zo.o.\n"Uczestnicy poznali teoretyczne, ale przede wszystkim praktyczne aspekty tych zjawisk, co z pewnością przyczyni się do eliminowania tego rodzaju patologii ze środowiska pracy."\nPoland Smelting Technologies POLST Sp.zo.o.\n"Szkolenia stały na wysokim poziomie merytorycznym i organizacyjnym. Trenerzy byli komunikatywni, potrafili w przyjazny i interesujący sposób przekazać posiadaną wiedzę. "\nGrupa Hasco Lek\n"Trenerzy prowadzący szkolenia wykazali się umiejętnością przekazywania wiedzy, komunikatywnością i znakomitą znajomością zagadnień omawianych na szkoleniu”\n"Prowadzący szkolenie Pan Marcin Rak wykazał się dużym profesjonalizmem oraz duża znajomoscią zagadnienia. Wykonana usługa spełniła wszystkie nasze oczekiwania "


Nagroda Kulturalna Województwa Lubelskiego dla Patryka Pawelca! - Nowy Kurier Zamojski\nStrona główna Kultura Nagroda Kulturalna Województwa Lubelskiego dla Patryka Pawelca!\nNagroda Kulturalna Województwa Lubelskiego dla Patryka Pawelca!\nZ okazji Międzynarodowego Dnia Teatru Zarząd Województwa Lubelskiego uhonorował osoby związane z życiem teatralnym naszego województwa, pracowników artystycznych, technicznych i administracyjnych lubelskich teatrów, animatorów życia teatralnego, społeczników i działaczy kulturalnych. Wśród nagrodzonych znalazł się zamościanin – Patryk Pawelec.\nUroczystości związane z obchodami Międzynarodowego Dnia Teatru odbyły się 27 marca 2019 r. w Teatrze Muzycznym w Lublinie. Wydarzenie to zgromadziło środowisko teatralne z województwa lubelskiego – artystów, animatorów kultury, społeczników, pracowników instytucji kultury. Z tej okazji Zarząd Województwa Lubelskiego wręczył medale, nagrody oraz listy gratulacyjne. Wręczono również odznaczenia państwowe, oraz Złotą Maskę – nagrodę Oddziału Lubelskiego ZASP.\nPatryk Pawelec, fot. archiwum NKZ\nPoprzedni artykułTancerze „Zamojszczyzny” wytańczyli kolejne sukcesy!\nNastępny artykułZamość: 83- letni rowerzysta potrącony przez samochód


Cmentarz - koimeterion Historia i Rekonstrukcje | dobroni.pl\nJakub Wojewoda - blog 01/07/2009 23:58\nJest miły letni dzień, po raz kolejny wybieram się ze swoja Asią na wycieczkę w tereny związane z Bitwą nad Dolną Bzurą i Rawką. Tym razem kierunek południe, zamierzamy dojechać do granicy terenu moich badań nad walkami , które nawiedziły te rejony w latach 1914-15. Dojeżdżam do Kamiona k Skierniewic , są tam 2 cmentarze świadczące o zaciekłości walk wokół Skierniewic.\nZa cmentarzem niemieckim trafiam na ślady świeżego wykopu. Podchodząc bliżej jeszcze się łudzę...\nNie, nie pomyliłem się- znowu ktoś wywleka ludzkie szczątki na powierzchnie... Ten ktoś to bezrozumna istota, która nie wie, że w poszukiwaniu guzika i klamerki od pasa bezcześci szczątki człowieka... Spacer już nie jest taki miły. Żadne z nas nie pojmuje, jakimi prawami rządzą się ludzie, którzy wykopali dziury na cmentarzu skrywającym szczątki żołnierzy cesarskiej armii.\nSamo słowo „cmentarz” pochodzi od greckiego wyrazu koimeterion, które to słowo oznacza sypialnię. Słowo -koimeterion - składa się z dwóch części: Kajmao - śpię oraz Tereo - ochraniam, oznacza ono, zatem, miejsce ochraniające sen…\nCmentarz - koimeterion komentarze opinie\nedmund codogni 2010-08-02 00:00:00\nHieny i tyle,groby są nietykalne.Można spotkać zdjęcia z takich wykopalisk na portalu odkrywcy.\nmariusz piątkowski 2010-03-08 00:00:00\nZgadzam się z wami wszystkimi szukać można ale nie na cmentarzach . Też jestem miłośnikiem chodzenia z wykrywaczem jak i historii, ale nigdy mi nie przyszło do głowy żeby skopać mogiłę nieszczęśnika który tam został pochowany .Będąc kiedyś w Kamionie widziałem pokopane doły na pobojowisku i nawet osoba która to zrobiła nie raczyła zakopać dziurska po sobie . Proszę o nie traktowanie wszystkich poszukiwaczy jak hieny cmentarne żerujące na czyjejś śmierci . Upamiętnianie takich miejsc jest jak najbardziej potrzebne dla potomnych ,tylko zawsze znajdzie się czarna owca psująca reputacje innym wzbudzając niechęć\nJakub Wojewoda 2009-09-20 00:00:00\nJeśli Wy zainteresowani historią nie będziecie reagować na to co się dzieje w waszym regionie- takie obiekty przestana istnieć. Nie liczcie na władze lokalne.\nSami bierzcie się do roboty.\nGRZEGORZ FALKOWSKI 2009-09-13 00:00:00\nPanowie, niedaleko mojej miejscowości jest również taki cmentarzyk, niewiele osób wie,że istnieje, nie oznaczony, zarośnięty, a mimo to jeszcze kilkanaście lat wstecz nie można było przejść przez te kilkanaście metrów kwadratowych, tyle było kamieni z wyrytymi nazwiskami, czeskimi, polskimi,niemieckimi,rosyjskimi,itd. z 1916r.Teraz pozostały chyba trzy sztuki, jeden tutaj leży trzech żołnierz rosyjskich, tutaj niemieckich oczywiście w języku niemieckim.Te kamienie prawdopodobnie stały się kamieniami budowlanymi.Kontaktowałem się nawet z Fundacją zajmującą się na szeroką skalę grobami niemieckich żołnierzy,ale niestety "gdyby to chodziło o II, a nie I wojnę"...\nRobert Kowalski 2009-07-02 00:00:00\nDoskonale rozumiem Twoje rozgoryczenie i tą obezwładniającą niemoc na kretyńskie zachowania tej jak mam nadzieję, nieliczną grupę cmentarnych hien. Myślę jednak, że Twoje działania, ale także szeregu osób, którym bliska jest idea pamięci, mają głębszy sens. Pamięci o zmarłych opieka nad ich mogiłami wyróżnia nas spośród innych stworzeń na tym ziemskim padole. Wbrew wszystkiemu tym wszystkim należy się pamięć i mała świeczka - bowiem jak ktoś kiedyś powiedział naród bez historii pamięci nie jest narodem - jest grupą skazaną na unicestwienie. Dlatego mimo tych wszystkich bolesnych, smutnych i irytujących zdarzeń kontynuuj swoją działalność i wiedz, że jest ona potrzebna nam wszystkim i każdemu z osobna.\nJakub Wojewoda 2009-07-02 00:00:00\nJa to załamany Panowie i Panie jestem...\nIle ja się muszę nachodzić i nazałatwiać, żeby chociaż krzyż z tabliczka postawić na jakimś zapomnianym cmentarzu a jakaś k....a przyjdzie i dziury tam kopie.\nTak jest na cmentarzu we Kamionie k Skierniewic, Wszeliwach, Stefanowie, Gradówku i in.\nMoże jednak pozostawić je nieupamiętnione- mniejszy będzie do nich dostęp???\nJerzy Giziński 2009-07-02 00:00:00\nJak się nie złapie drania z łopata na cmentarzu to ciężko będzie coś udowodnić. :(\nPaweł Rozdżestwieński 2009-07-02 00:00:00\nSzczególnymz ainteresowaniem powinny się cieszyć fanty w rodzaju " przypadkowo wykopane w ogródu pagony rosyjskie z I Wojny Światowej", lub "znalezione w kupie kompostu 20 niemieckich klamer, guziki do munduru i haki". Na pierwszy rzut oka widać, że te fanty pochodza z grobów i są wynikiem przemysłowego rabunku dokonywanego przez handlarzy.\nTakie informację porażają mnie i smucą. Zadaję sobie wówczas pytanie - w jakim my kraju żyjemy jakimi jesteśmy ludźmi, jakim społeczeństwem Nie szanujemy nekropoli "obcych" wojsk a żądamy by nasze - choćby na wschodzie traktowano z czcią i szacunkiem. Niech sie jeden z drugim zastanowi nad zasadnością takich zachowań - pomyśli gdyby dotknęło to jego dziadka czy pradziadka. Nie sznujemy się na wzajem nie szanujemy zmarłych - strach pomyśleć co nas w przyszłości czeka. Zgadzam się że takich "znalezisk" nie powinno dopuszczać się do obrotu Liczę że szefowie Allegro będą na takie sytuacje reagować i kierować zawiadomienia do prokuratury.\nBywałem na tych cmentarzach, kiedy były jeszcze źle oznakowane i zarośnięte, dzięki czemu polegli tam ludzie mogli z godnościa spoczywac w mogiłach. Cóż skoro są chętni do kupowania fantów z ograbionych grobów, to są i hieny, które je rozgrzebują. I co sie potem dziwić, że są i tacy co przeczesują tereny obozów koncentracyjnych.\nAndrzej T. 2009-07-02 00:00:00\nSzkoda, że takie rzeczy dzieją się w Polsce, a szacunek dla zmarłych jest wykładnią naszego człowieczeństwa i kultury, których jak widac nam brakuje.\nJan Fudała 2009-07-02 00:00:00\nSzkoda, że allegro pozwala na wystawianie tego typu "fantów".