Zapiski roztrzepane .......: Białe Damy w Ostromecku...\nMąż mój mówi: "Jedziemy do Ostromecka!"\nA ja na to: "O! Super! Nawet mam sukienkę pasującą do pałacu!"\nŚlubny mój z obawą: "Aby normalną...?"\nJa oburzona: "A czy kiedyś miałam nienormalną?!"\nChłop mój... : "A bo to raz...":D\nTak więc przedstawiam Wam ową kieckę, wyszperaną w lumpeksie,\nktóra dwa lata przeleżała zapomniana na półce\ni która w końcu dostąpiła zaszczytu swego pierwszego wyjścia!\nOd razu na pałace i salony!\nPozowanie na początku nie bardzo jej wychodziło,\nale jak już się rozkręciła...\nTo sami zobaczycie!:D\nNawet zaczęła lewitować!\nWidzicie gdzieś odnóża?:D\nMaleńki pałacyk w głębi parku tak ją zauroczył,\nże wczuła się w rolę Białej Damy już całkowicie!\nNo bo jak tu się nie poczuć damą w takim otoczeniu?:))\nButy pasują pod kolor herbu - to nie może być przypadek!;))\nBiała Dama poczuła się jak u siebie...:))\nCo pięterko odkrywała nowe skarby:))\nZagrała C-dur Chopina;))\nI okazało się, że nie jest jedyną Białą Damą w pałacu...\nIle ich tu jeszcze,\nsnuje się po komnatach i piwniczkach...;)\nZostawiła ślad dla potomnych...\nI wyruszyła dalej:))\nW ostromeckim parku okazało się,\nże "nienormalna" sukienka pasuje nie tylko do roli Białej Damy;)\nDzięki niej można też zostać... Rusałką:))\nA nawet Calineczką:D\nPrzy tych ogromnych liściach;)\nWystarczy tylko zdjąć buty przy stawie;)\nJak widać kiecka pasuje i na salony, i na łąki!\nUniwersalny ciuch za grosze:D\nA chłop narzeka... ;)\nW tym miejscu wracamy do Białej Damy...:D\nCzyż nie jest tajemniczo?:D\nO! I mamy kolejną Białą !\nWysyp ich jakiś czy co?!;))\nZ tego wszystkiego aż trzeba się było napić!\nSamo Ostromecko okazało się pięknym zakątkiem do odwiedzania!\nJeszcze tu zajrzymy...\nTereny w dole pałacu zapowiadają się ciekawie:))\nSukienka - Sh, New Look\nTorebka - targ na Święcie Śliwki klik\n. TARA . 20:08\nEtykiety: Szafa, Zwiedzając Polskę, Zwiedzając Polskę - Pałace\nKobiecym krokiem przez życie 3 cze 2016, 22:38:00\nKurczaki, a ja tu w Ostromecku miałam swoją sesję ślubną:-))), fajny zbieg:-). Piękne zdjęcia moja Droga, widać że wyprawa Wam się udała. A co do tekstu Twojego Męża o sukience, to mi się przypomniał tekst mojego Męża:-). Kiedyś ubrałam taki długaśny, ciepły kardigan zapinany na zamek i wyglądający jakby był robiony na drutach. A mój Mąż mówi do mnie: A co Ty masz na sobie, koc?:-). No, to tyle w temacie:-), pozdrawiam.\nTARA 4 cze 2016, 15:01:00\nHahaha:D Bo na sesję ślubną, to chyba najbardziej idealne plenery! Pięknie tam, a my dopiero pierwszy raz tam byliśmy!\nMyślałam, że Ostromecko, to tylko ten duży pałac! A tam tyle do łażenia i focenia:D\nCo do ciuchów, to faceci się nie znają:D\nKrystyna 3 cze 2016, 23:11:00\nŚwietna i zabawna relacja. A sukienka rzeczywiście bardzo uniwersalna:)\nMiłego weekendu Edytko.\nTARA 4 cze 2016, 15:00:00\nSukienka za grosze, a do tego na upał idealna:D\nmarzenna anna walczak 4 cze 2016, 06:33:00\nLetnia, lekka, przewiewna, ale buty mi się bardziej podobają, sukienka nie bardzo w Twoim stylu, wolę Cię w innych. Plener i wyprawa bardzo udana. Pozdrawiam serdecznie\nTARA 4 cze 2016, 14:59:00\nMarzenka, mąż mój też woli mnie w innych:D A ja czasami mam ochotę na taką zgrzebną kiecunię... Szczególnie w upale:D\nA plenery są tam przepiękne!\nAnna 4 cze 2016, 07:47:00\nBardzo normalna , a jaka super modna torebka !\nWiesz ze lubie :) zAmki i wycieczki\nTARA 4 cze 2016, 14:58:00\nNo własnie! Czego on on tej kiecki chce!:D\nNastępne wpisy też będą zAmkowo-wycieczkowe...Lato idzie, to więcej takich będzie:D\nlusiuniaS 4 cze 2016, 07:56:00\nSukienka bardzo ładna, talię masz dziewczyno jak osa i tego Ci zazdroszczę. Pałacowa sesja bardzo udana.\nTARA 4 cze 2016, 14:57:00\nEla, talia na szczęście w genach:D Dziękuję!!!:*\nGosia 4 cze 2016, 14:47:00\nMąż narzeka na dziwne kiecki,ale zobacz jakie zdjęcia Ci porobił,fiu,fiu...\nTARA 4 cze 2016, 14:56:00\nNo:D Muszę przyznać, że zaczyna łapać o co w tym chodzi;)))\nMówię mu, że na jakiś kurs fotograficzny musi iść, żeby się podszkolić:D\nGosia 5 cze 2016, 20:39:00\nTak koniecznie, niech się nie ociąga,żeby inny,po kursie nie chciał Cie obfocic ;)\nA sukienka całkiem normalna i fajna!\nTARA 6 cze 2016, 15:37:00\nHehehe, nie chce iść za bardzo:D\nKieckę kupił mi nową, żebym w takich nie chodziła;))\nUrszula - Proste potrawy 4 cze 2016, 15:07:00\nPiękna sesja w cudownym miejscu, wow- zazdroszczę...i pozdrawiam :)\nTARA 4 cze 2016, 22:02:00\nSivka S i 4 cze 2016, 19:17:00\nMiałam kiedyś kilka sukienek w takich fasonach - w czasach przedślubnych, a z figury chudych. Jakoś tak sentyment został. Do fasonu, bo nie do chudości! :D A Twój mąż, to się coś tak czepia - niech se blogi poogląda, jak się nienormalnie można ubierać :))\nTARA 4 cze 2016, 22:06:00\nNo własnie ja tez mam sentyment do tego kroju... W sklepach ciężko teraz takie dostać;)\nHihihi, ja też po ślubie chudość swą straciłam:D\nChłop mój najchętniej tylko w szpilkach i ołówkowej by mnie widział:D\nJolanta Strażyc 4 cze 2016, 21:18:00\nWow! Super zdjęcia i wycieczka :)\nRenia 4 cze 2016, 21:34:00\nW pięknym miejscu byliście:)))sukienka jest super lekka i przewiewna:)))bardzo lubię czytać opisy do zdjęć:)))kolejny fantastyczny post:))pozdrawiam serdecznie:))\nTARA 4 cze 2016, 22:07:00\nTakie sukienki są idealne na upał:))\nMagdalena Pińska 4 cze 2016, 23:09:00\noj, Ty nasza Biała Damo, to który już pałac przeleciałaś? fajnie, że masz dystans i koleżanki Ci nie przeszkadzają ;D a sukienusia super na lato! :)\nTARA 6 cze 2016, 15:36:00\nNo pałac, to akurat jeden z niewielu - zamczyska były raczej na stanie;)))\nKoleżanki zakasowałam kiecka za grosze:D\nbarbara bastamb 5 cze 2016, 18:25:00\nNie znam ale widzę, że bardzo tam ciekawie, świetne zdjęcia a z Ciebie cudna Biała Dama.\nSukienka uniwersalna, bo w lesie, wśród zieleni też fajnie się prezentuje.\nZdjęcie na kanapie - wow! Pozdrawiam, buziole posyłam...\nTARA 6 cze 2016, 15:35:00\nTa sukienka, to taka szmatka, ale naprawdę zyskała w tym pałacu na urodzie:D\nKrystyna Kantowicz 5 cze 2016, 19:32:00\nBiała Damo chylę czoła, pięknie wyglądasz w tej sukieneczce, wprawdzie mamy już jedną Rusałeczkę Asię ale Ty Edytko dzisiaj też wyglądasz jak rusałka, wprost przepięknie. I to Twoje nieustające poczucie humoru, uwielbiam !!! Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie :-)\nAsia jest Rusałką jedną jedyną! Ja na ten moment pod drzewem na chwilkę zabrałam jej tytuł:D\nHahaha, koturny w tym listowiu wypaprałam, tak się do zdjęcia poświęciłam ;))\nJagoda Smith 5 cze 2016, 20:27:00\nSukienka sukienka, a Reksio, gdzie? Od wiekow tu go nie bylo.\nTARA 6 cze 2016, 15:27:00\nRzeczywiście dawno go nie było:))\nMa się dobrze, choć starość czasami daje mu się we znaki;)\nRuda Paskuda 5 cze 2016, 22:57:00\nAch, ci faceci ;)!!! Ciagle sie czepiaja!!! Sukieneczka jest przeurocza!!! Bylas tego dnia prawdziwa ozdoba Ostromeckiego palacu i przypalacowych ogrodow :D!!!\nTARA 6 cze 2016, 15:26:00\nSnułam się tam jak nie z tego świata:D\nJolanta Pawlak 5 cze 2016, 23:03:00\nTaro piękna z ciebia dama,a biała to może ci zazdrościć wyglądu i to nie tylko w tej kiecy. Super post i twój dowcip uwielbiam zawsze z przyjemnością oglądam i czytam. Pozdrawiam\nTARA 6 cze 2016, 15:25:00\ngrumpygreenmonkey 6 cze 2016, 07:57:00\nA tam mąż, faceci się na modzie nie znają.\nPiękne wnętrza pałacu i jeszcze piękniejsza zieleń na zewnątrz. Właśnie to lubię w maju - świeża i nieprzykurzona ani zmęczona upałem zieleń.\nA Ty sama - myślę że bardziej rusałka niż dama - wszak tak się obnażać na salonach nie przystoi ;-) Jak zwał tak zwał - wyglądasz pięknie. Powtórzę się - chcę wyglądać tak ja Ty za te parę latek.\nPewnie, że się nie znają;))\nHahaha, masz rację... Damy nawet w swej sypialni były bardziej przyodziane:D\nA Ty jak najbardziej masz szansę tak wyglądać! Powiem więcej - 100 razy lepiej będziesz wyglądać!!! Szczególnie jak teraz po schodach pobiegasz;)))\nZieleni majowej nic nie dorówna!!!\nSecret_style 6 cze 2016, 12:57:00\nPięknie wyglądasz rusałko, nareszcie do Ciebie dotarłam, zalatana jestem teraz, za kilka dni nasz wielki dzień, więc dopinamy wszystko na ostatni guzik teraz :)\njuż myslalam, że wejdziesz do tego stawu aaaaaaaaaaaaaa :O\ntam pewnie jakieś potwory mieszkają :P hehe\nmoj też, zanim gdzieś wyjdę obczaja, czy wyglądam "normalnie", bo z naszym rudym temperamentem, to roznie bywa :D hehehe\nTARA 6 cze 2016, 15:23:00\nTo tym bardziej dzięki, że wpadłaś!\nHahaha, po stawie juz latem pochodziłam, więc tutaj wolałam juz nie;))\nMąż mój juz się do moich ubraniowych szaleństw przyzwyczaił, aczkolwiek jeszcze potrafię go zaskoczyć:D\nElzbieta Jon 6 cze 2016, 14:54:00\nKtoś powie ładnemu we wszystkim ładnie , ale Ty wyglądałaś cudnie i dziekuje za przemiła wycieczkę :)) pozdrawiam i zycze dobrego dnia<3\nTARA 6 cze 2016, 15:21:00\nDziękuję za takie miłe słowa:))\nNajlepiej u mamy 6 cze 2016, 16:12:00\nPiękna relacja i modelka oczywiście!\nTARA 7 cze 2016, 22:12:00\nEwa R 6 cze 2016, 20:31:00\nAch Ty Damo jedna:) Widać, że dobrze czujesz się w pałacowych komnatach,a i w zieleni również.\nSukieneczka urocza, a chłopy to się nie znają. Pozdrawiam cieplutko:)\nTARA 7 cze 2016, 22:13:00\nJestem uniwersalna - i do pałacu, i do zieleni:)))\nJoanna - ThePlusSizeBlog.com 7 cze 2016, 13:43:00\nTak sobie pomyślałam, patrząc na ciebie przy portrecie z białą damą, że ta dama na twój widok pewnie by zemdlała. W głowie by jej się nie mieściło, że kobity w samych halkach by latały po dworze. Ba! Twoja sukienka może i nawet w tamtych czasach na halkę była za skromna ;)\nTak się te czasy zmieniły :) Ja tam się cieszę, bo osobiście by mi się nie chciało w upale chodzić taka naubierana :)\nBardzo dobrze dobrałaś ją na zwiedzanie tak fajnych miejsc i te kolorowe dodatki fajnie wszystko ożywiły! Tylko te buty! Szacunek za umiejętność chodzenia w tak wysokich! :) :*\nTARA 7 cze 2016, 22:15:00\nHahaha :D Masz całkowitą rację! Wtedy, to damy nawet do łoża w bardziej zabudowanych szatach się kładły;))\nA co do butów, to nie uwierzysz, ale są drugie w kolejności wygody wśród mych koturnów:D\nWysokie, ale dobrze wyprofilowane!:D\nLila Buller 7 cze 2016, 14:50:00\nPiękna klimatyczna sesja, w tej sukienusi wyglądasz tak kobieco i seksownie. Bardzo wpasowujesz się we wnętrza pałacu (buty do tego herbu..no nie mogę! :))), wiedzeli , że tam będziesz przechodziła w nich :). Znam dobrze to miejsce (jest urokliwe), byłam tam w stroju XIX wiecznym :)\nSerio! W takim stroju?! To Ci tym bardziej zazdroszczę, bo uwielbiam takie wycieczki w czasie!\nHahaha, herb zrobili mi do butów, wiadomo! Trafili w koturny, bo mam kilka par i różnie mogło być;))\nSonia Dziech 7 cze 2016, 19:36:00\nPasuje Ci ten pałac. Mogłabyś tam mieszkać a ja bym Cię często odwiedzała :)\nSukienka bardzo sexowna, chyba to miał na myśli M.\nBuziaki dla Was obojga :):):)\nTARA 7 cze 2016, 22:10:00\nAle byśmy herbatek z prądem wypiły!:)))\nHehehe, może i to miał na myśli...;)


Warhammer 40,000 Roleplay: Wrath & Glory - Podręcznik Główny - cena | opinie - grybezpradu.eu\n» Warhammer 40,000 Roleplay: Wrath & Glory - Podręcznik Główny\nPrzeżyj chwalebne przygody w ponurej przyszłości 41 milenium.\nPodręcznik główny do gry Warhammer 40,000 Roleplay: Wrath & Glory jest wszystkim, czego potrzebujesz wraz ze swoimi przyjaciółmi by zanurzyć się w bogate i rozwijane od wielu lat uniwersum w ponurej przyszłości w pozornie kontrolowanym przez Imperium systemie Gilead, w którym wiele wrogich sił planuje swoje posunięcia.\nMechanika Wrath & Glory opiera się na korzystaniu z kości sześciościennych. W trakcie rozgrywki gracze będą próbowali najlepiej połączyć swoje atrybuty i umiejętności by rzucić jak największą liczbą kości i zebrać jak najwięcej sukcesów, a te nadmiarowe - wykorzystać by osiągnąć dodatkowe efekty. Gracze oraz mistrz gry posiadają wspólne zasoby, które zbierają i wydają trakcie gry by urozmaicać odgrywane sceny. Dla graczy jest to Furia oraz Chwała, pozwalająca na przerzucanie wyników i zwiększania swoich szans, natomiast mistrz gry posiada Zgubę, którą może wykorzystywać do ulepszania czynności wykonywanych przez jego NPC.


Siłownia - Męski blog\nZawsze marzyłem o siłowni. Już jako mały chłopiec przeglądałem książeczki, gdzie w prosty sposób naszkicowane były małe bieżnie. Chciałem zostać sportowcem. Nie samym piłkarzem, ale po prostu sportowcem, który ciągle ćwiczy swoje mięśnie. Marzyłem o dużych mięśniach. Lecz były to tylko marzenia, bo od dzieciństwa byłem chudy jak patyk. Mięśni nie miałem nigdy. Nawet małych. Zazdrościłem kolegom z klasy. Oni mieli, wszyscy, tylko nie ja. Raz pożaliłem się tacie, że wszyscy chłopcy z klasy są silni oprócz mnie. Wtedy tata postanowił kupić mi orbitrek, abym mógł codziennie ćwiczyć, nawet wtedy, gdy nie mogę wyjść na dwór.\nĆwiczyłem dużo, nawet w nocy. Nie mogłem spać z wrażenia. Noce spędzałem więc w mojej małej domowej siłowni. Siłownia ta z czasem zaczęła się powiększać. Dokupiony został mianowicie, na moje dziesiąte urodziny rower treningowy. Co za radość! Miałem wtedy już dwa sprzęty i na zmianę mogłem sobie ćwiczyć. Urozmaicenie to podniosło znacznie efekty. Ćwiczyłem jeszcze więcej, jeszcze dłużej i z jeszcze większą pasją. Po trzech miesiącach zobaczyłem efekty mojej pracy. Odkryłem, że autentycznie mam mięśnie, i to całkiem spore. Krzyczałem z radości: Spójrzcie, to działa! Mam mięśnie!\nMoja rodzina cieszyła się moim szczęściem. Tata był dumny ze mnie i z własnych inwestycji. Cóż była to za satysfakcja, że zakupiony orbitrek (wcale nie taki tani przecież) przyniósł cudowne efekty. Jednak ja nie zakończyłem tutaj moich ćwiczeń. O nie, to dało mi impuls do dalszych, jeszcze bardziej intensywnych ćwiczeń. Rower treningowy był wyznaczony na noc, a orbitrek na dzień. 24H na dobę ćwiczyłem, nieustannie. W końcu postanowiłem kupić bieżnie, aby moje ćwiczenia jeszcze bardziej urozmaicić. Tak powoli rozrastała się moja mała siłownia. Teraz jest już bardzo duża. I teraz ćwiczę już nie sam, ale z innymi kolegami. Tworzymy jedną drużynę. Wszyscy mamy ogromne mięśnie i czujemy się świetnie.\nOstatnio na wykładzie omawiane było pojęcie piękna, jego definicja, jego ewolucja historyczna. Piękno od zawsze inspirowało artystów.…


Aktualności - Awans Szkoły\nXVII Turniej o Uśmiech Dziecka\n19.06.2022 r. to data, która na zawsze wpisała się do historii Zespołu Tanecznego Tego dnia rozpoczęła się Nasza turniejowa przygoda Polina, Katsiaryna, Mariia- Anastasiia, Takhira, Liza, Alina i Mariia zadebiutowały podczas XVII Turnieju o Uśmiech Dziecka zorganizowanego przez Świętokrzyski Klub Tańca i Tańca Sportowego Jump w Hali Widowisko – Sportowej przy ul. Żytniej 1. Takiego […]\nUwaga Zakończenie roku szkolnego Niepublicznej Branżowej Szkoły I stopnia odbędzie się w piątek o godz. 10.00 na sali gimnastycznej. Po uroczystości uczniowie wraz z wychowawcami udadzą się do sal lekcyjnych wg. następującego porządku: 3a – sala nr 213 2b i 3b – sala nr 215 1a i 2a – sala nr 216 Uczniowie Technikum i […]\nBranżowa szkoła – Sprzedawca\nÓsmoklasisto! Przyszłość jest w zawodzie! Czas na decyzję – wybierz zawód!!! Jeżeli lubisz pracę z ludźmi, chcesz w przyszłości zdobyć dobrze płatną pracę lub założyć własny biznes zapisz się już dziś do Szkół AWANS na kierunek SPRZEDAWCA!!! Sprawdź naszą ofertę! Na rynku pracy brakuje specjalistów! Brakuje Ciebie – Ucznia, który świadomie wybierze kierunek kształcenia!!! Czekamy […]


Nie żyje znakomita lubelska pływaczka Joanna Pizoń-Świtkowska - Kurierlubelski.pl\nNie żyje znakomita lubelska pływaczka Joanna...\nData dodania: 2013-06-25 15:19:36\nOstatnia aktualizacja: 2013-06-25 23:34:29\nWe wtorek, 25 czerwca w wieku 52 lat, po długiej, ciężkiej i wyczerpującej chorobie zmarła Joanna Pizoń-Świtkowska, znakomita lubelska pływaczka. W swoim niedługim życiu wniosła wielkie zasługi dla sportu pływackiego. Jako zawodniczka WKS Lublinianka w latach 1976 – 1979 była najlepszą polską pływaczką w kategorii seniorek. Dwanaście razy poprawiała seniorskie rekordy Polski, a w 1976 roku została brązową medalistką mistrzostw Europy juniorów w stolicy Norwegii Oslo. Wielokrotnie reprezentowała biało-czerwone barwy na zawodach międzynarodowych.\nPo ukończeniu Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, podjęła pracę w charakterze trenera w macierzystym klubie. Efektem tej pracy były kolejne pokolenia czołowych pływaków w kraju. Następnie w Szkole Podstawowej nr 28 w Lublinie i Uczniowskim Klubie Sportowym Skarpa kontynuowała swoją pracę jako znakomity, lubiany i zaangażowany fachowiec, pełniąc funkcje nauczyciela, trenera i wicedyrektora szkoły.\nTalent po mamie odziedziczył jej syn 19-letni Jan Świtkowski, który kontynuuje z powodzeniem rodzinne tradycje. Janek jest obecnie jednym z najlepszych pływaków w Polsce, a niedawno zakwalifikował się do reprezentacji Polski na mistrzostwa świata seniorów, które na przełomie lipca i sierpnia odbędą się w Barcelonie. W 2010 roku, jako 16-latek zdobył swój pierwszy krążek MP seniorów (100 m zmiennym, brąz), zostając najmłodszym medalistą czempionatu w Szczecinie. Uroczystości pogrzebowe odbędą się w piątek, 28 czerwca o godz. 13 na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.\njoanna świtkowska lublin\njoanna pizoń lublin\n+13 / -7 GOSC (gość)\n...POPLAKALAM SIE CZYTAJAC WASZE KOMENTARZE, PIEKNIE PISZECIE O PANI TRENER, MAM DZIS 33 LATA, PANIA ASIA BYLA MOJA TRENERKA WIELE LAT TEMU, NIGDY JEJ NIE ZAPOMNE, WIADOMOSC O SMIERCI WSTZASNELA MNA, KTOS WSPOMUNA O KARZE ZADANEJ PRZEZ PANIA TRENER JA ROWNIEZ WSPOMINAM JEDNA KARE BARDZO DOBRZE BYLO TO 10X100 DELFINEM, WSZYSCY POSZLI NA LEKCJJE DO SZKOLY A JA PLYWALAM MYSLALAM ZE UMRE ALE DALAM RADE BYLA TO NAUCZKA JAKA ZAPAMIETALAM DO DZISIAJ, DZIEKUJE PANI ASIU ZA CZAS POSWIECONY NA MOJE SZKOLENIE,WYRAZY WSPOLCZUCIA DLA RODZINY. odpowiedzi (0)\n+7 / -7 ... (gość)\nSmutek, to teraz odczuwamy po śmierci tej wspaniałej kobiety, żony, matki... Wyrazy współczucia dla całej rodziny. Jasiek 3maj się i popłyń dla MAMY jak najlepiej na mś\n+7 / -10 Andrzej H. z Australii (gość)\nPamietam Pania Joanne Pizon z okresu kiedy uczyla sie plywac,byla zawodniczka WKS Lublinianka w Plywaniu,wielokrotna reprezentantke kraju i wielokrotna rekordzistke Polski jak r owniez medalistke ME .Po ukonczeniu uprawiania czynnego plywania i zdobycia uprawnien Ratownika Wodnego -reprezentowala Lubelski WOPR,w latach 1982 -1987 gdzie zdobywala MEDALE na zawodach Mistrzostw Europy i MS. Byla przykladem pracowitosci ,ambicji i kolezenska. Pamietamy o TOBIE ASIU nawet na koncu swiata.Przesylam wyrazy wspolczucia dla calej RODZINY odpowiedzi (0)\n+21 / -9 zawodniczka (gość)\nPływam w Skarpie, Pani Asia uczyła mnie pływać gdy miałam 6 lat. Pamiętam ok. 5 lat temu, gdy przepłynęłam 100 zmiennym, po raz pierwszy wygrałam ze swoją największą rywalką, Pani Asia powiedziała mi :\n-Pamiętaj, teraz musisz jeszcze ciężej pracować. Bo to nie medal czyni człowieka wyjątkowym i niepokonanym, a walka i droga, którą pokonał, aby ten medal zdobyć.\nTe słowa prowadzą mnie do dziś. Przed każdy wyścigiem czynię znak krzyża i modlę się za Panią Asie. Kiedyś modliłam się o zdrowie żony mojego trenera, teraz modlę się o jej spokojne życie po śmierci. Wszystkie obozy, wyjazdy, zawody, treningi, w których Pani uczestniczyła. To zostanie w naszej pamięci. Wczoraj, gdy dowiedziałam się o tym, że Pani nie żyje łzy potoczły się po moich policzkach. Poszłam na basen, przebrałam się, weszłam do wody i pływałam wyładowałam z siebie wszytskie emocje. Nie przejmując się tym, że co 50 metrów moje okularki były pełne łez. Nie mogłam znieść myśli, że już nigdy nie zobaczę Pani. Chcę, aby wszyscy wiedzieli po prostu jak wielką, cudowną osobą była Pani Joanna Pizoń-Świtkowska.\n+26 / -11 Monika S. (gość)\nNajszczersze kondolencje dla Pana Andrzeja, Majki i Jaśka.\nBudowany Basen Olimpijski na Zygmuntowskich powinien mieć swojego ''patrona'' - Joannę Pizoń-Świtkowską. odpowiedzi (0)\n+11 / -10 Agata (gość)\nWspaniały trener, oddany nauczyciel, kochająca matka i przede wszystkim ludzki, ciepły człowiek. Tak zapamiętamy Cie Asiu. Wiele sukcesów, zwycięstw, nigdy żadnej porażki na szczeblu kariery zawodowej a tu szok bo choroba zwyciężyła. Do końca wierzyliśmy że wyzdrowiejesz, byłaś silna a w Twoich oczach było widać wole i chęć walki z chorobą. Miałaś dla kogo żyć, chciałaś żyć...jednak choroba nie pozwoliła Ci długo cieszyć sie szcześciem rodzinnym i zawodowym. Ale pamiętaj jestes w naszych sercach, pamięci.... Głębokie wyrazy współczucia dla Andrzeja, Majki i Jasia oraz rodziny. Oddany sportowiec odpowiedzi (0)\nza wczesna śmierć\n+12 / -11 Grażyna F Sz (gość)\nStanowczo za wczesnie odeszłaś !!!! dlaczego Ty ???\nDziekuję Ci za czas oddany dzieciom i młodzieży w szkole, na treningach i obozach.\nTo były super chwile. Moje córki mile wspominają czas spędzony z Tobą, ja równiez.\nWyrazy wspólczucia dla męża i dzieci, rodziny.\nWielki żal po śmierci Pani Joasi.\n+15 / -12 Obserwator (gość)\nPrawdziwa profesjonalistka w tym co robiła, było widać jak z oddaniem trenowała młodzież- mojego syna. Wyrazy współczucia dla Pana Andrzeja i dzieci. Trzymajcie się. odpowiedzi (0)\n+13 / -9 Anna (gość)\nAsiu, bylas moim wzorem pracowitosci, nigdy nie zapomne 1000 metrow nogami do delfina, za kare, za moje obijanie sie na tereningu w "O".\nJanie, Twoja mama, byla wspanialym czlowiekiem i przyjacielem - it was my honour to know her. Asiu Dormire Bene\n+13 / -8 K.S (gość)\nExpress Ilustrowany: Dostał ataku serca za kierownicą, auto wpadło w barierkę! zobacz więcej\nKinga Duda już błyszczy. Zwłaszcza na tle innych "pierwszych córek" [ZDJĘCIA] Zapisz się do Newslettera


Where Is The Dark Star ?: COUNTRY JOE & THE FISH I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die /1967/\nCOUNTRY JOE & THE FISH I-Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die /1967/\n"The Fish Cheer / I-Feel-Like-I'm-Fixin'-To-Die Rag "- 3:44\nGdy w 1969r na słynnym festiwalu w Woodstock Country Joe McDonald w trakcie wykonywania piosenki zagaił do ludzi :\n„Słuchajcie ludzie nie wiem jak chcecie zakończyć tę wojnę\njeśli nie umiecie lepiej tego zaśpiewać.\nJest tu Was 300tysięcy sukinsynów i chcę żebyście zaśpiewali to razem…\n…and one, two, three what’re we fightinig for ?\nI don’t ask me I don’t give a damn\nWell ain’t no time to Wander\nWhy Whoopy we’re all gonna die!\nto z pewnością ciarki chodziły po plecach uczestników festiwalu a oddźwięk tego tekstu uczynił o wiele więcej niż różne przemowy polityków.\nWielka rewolucja intelektualna pociągnęła za sobą artystów o różnym światopoglądzie a młodzież chętna była do poznawania nowych struktur społecznych pomimo, że były one bardzo wyidealizowane.\nW grudniu 1965 roku powstał zespół Country Joe & The Fish i pomimo ,że istniał krótkie cztery lata to zapisał się w historii muzyki jako jeden z gigantów rocka psychodelicznego oraz jako polityczny głos młodego pokolenia.\nTwórca grupy Joe McDonald urodził się w 1942 roku , jego rodzice byli komunistycznymi robotnikami a imię przyszłego muzyka dali na cześć rosyjskiego dyktatora Józefa Stalina. Młody Joe uczył się grać na gitarze i dołączył do paru lokalnych grup folkowych by następnie uciec z domu i zaciągnąć się do marynarki wojennej na trzy lata. Potem trafił do Berkeley gdzie grał na gitarze i harmonijce w The Berkeley String Quartet and Instant Action Jug Band.\nPo krótkim czasie wraz z P.Armstrongiem, J.Gunningiem, B.Meltonem, D.Cohenem i B.Bartholem założył Country Joe and The Fish.\nDruga płyta grupy wydana została siedem miesięcy po debiucie i nosi tytuł „I Feel-Like-I‘m-Fixin-to-Die”.\nZawiera dziesięć piosenek w większości napisanych przez Country Joe McDonalda. Piosenek bardzo mocno zaangażowanych politycznie zawierających również odniesienia do narkotyków i stanowiących idealne małżeństwo między radykałami z Berkeley a hippisami z San Francisco.\nTytułowy numer to klasyczna antywojenna satyra, która stała się jednym z najsłynniejszych protest songów, jest to również najbardziej znany utwór grupy.\nMelancholijne, ociekające narkotycznymi wizjami utwory /”Who Am I” czy „Thursday”/ można zaliczyć do jednych z najlepszych psychodelicznych ballad.\nPodczas nagrywania płyty J.McDonald rozstał się z swoją przyjaciółką Janis Joplin i jeden z utworów został poświęcony tej postaci. „Janis” zastał zagrany w klimacie jakby walca z ładną akustyczną gitarą i harmonijką i powtarzającymi się słowami „You and I”. Jedyny instrumentalny kawałek „Eastern Jam” zaciekawia kwasowatymi dźwiękami gitary snującymi się na tle perkusji i basu.\nOch ,ale jazda!\nNo cóż, grupa Country Joe & The Fish dzięki debiutowi oraz płycie "I Feel-Like-I'm-Fixin'-to-Die" stała się ikoną psychodelicznego rocka i jednym z najważniejszych politycznie zaangażowanych bandów w tamtych czasach.\nAutor: greg66 o 03:11\nEtykiety: Country Joe & The Fish


Psychiatria i psychologia sportu - Łódź - Medsolver\nSpraw, by stres Cię mobilizował\nSzczyt fizycznych możliwości człowieka jest blisko, a treningi tej samej dyscypliny na całym świecie są niemal identyczne. To w psychice zawodnika upatruje się dzisiaj największych rezerw jego możliwości, a na zawodach najwyższej światowej rangi większość medali zdobywają sportowcy regularnie współpracujący z psychologiem.\nSilna psychika sportowca przekłada się na lepsze wyniki, mniejsze wahania formy i większą motywację. Ułatwia wyciąganie konstruktywnych wniosków z sukcesów i porażek, powrót do formy po kontuzjach i funkcjonowanie w pozasportowej rzeczywistości. Chętnie pomożemy Tobie i Twojemu zespołowi budować sportowy sukces.\nNasz doświadczony zespół specjalistów pod kierownictwem dr. Piotra Wierzbińskiego od lat zajmuje się sportem wyczynowym, wprowadzając do Polski światowe standardy w dziedzinie psychiatrii i psychologii sportu, oferując kompleksową opiekę nad psychiką zawodników wszystkich dyscyplin sportowych.\nProgramy opieki dostosowane do potrzeb indywidualnych zawodników, zespołów, sztabów i klubów sportowych,\nDoradztwo, szkolenia i leczenie sportowców przy zastosowaniu indywidualnego podejścia, uwzględniającego osobowość zawodnika, dyscyplinę sportu oraz warunki, w jakich na co dzień trenuje i występuje,\nTreningi mentalne z zastosowaniem metody Biofeedback, wsparcie podczas zawodów, grupowe spotkania z psychologiem dla drużyn sportów zespołowych.\nPsychoedukacyjne zajęcia warsztatowe dla zawodników i sztabów szkoleniowych.\nWspółpracę z rodzinami sportowców na wszystkich etapach kariery.\nZapewniamy zgodność stosowanych terapii lekowych z regulacjami Światowej Agencji Antydopingowej.


ตอบ: 23/02/2018 6:06 am ชื่อกระทู้: Kamagra\nSzykowne medykamenty na wprawa cielesną są wysoce eleganckie. Niniejsze niebywale potrafi co maj unicestwiać swojski dochód. Dzisiaj zatem moc chucherkowatych tropi możliwości - biedniejszych rozstrzygnięć, które posłużą im w ich dysfunkcjach, tylko zanadto nikczemniejszą opłatę.\nWynosimy na zbytu monstrualny tom środków, które są pomocne gwoli pomagania schorzeń erekcji. Oprócz niniejszego, iż potrafią teraźniejsze istnień rzeczone nadzwyczajnie nadmienione zaś najulubieńsze wystrzałowe, takie niby możemy weselić się nabytkiem sporo niejednolitych leków typowych będących nagromadzeniem obecnych samotnych części co te genialne, wszakże przyimek dyplomu - owszem ponieważ są zanadto haniebniejszą drogocenność. W ćwiartce aptek środki niniejsze są dostępne także nietrudne do dostąpienia. Wystarczy wezwać o zastępnik specyfików, nawet jeśli medyk nie nakaże ich na receptę, natomiast na zapewne forsiasta zorganizować w współczesny postępowanie nieznane realne zlikwidowanie. W przewadze sukcesów wszystek spośród leków standardowych będzie zaznawać garść naciągaj wytworny, zaś ponoć darować takie pojedyncze efekty co słynne którymkolwiek leki typowe, jakie umieją potrafić sutszą cenę ze bodźca na ich kierunek. Są one poprawnie podobne, jeśliby funkcjonuje o efektywność, wytrzymałość natomiast średnic szpryce, wypowiedź zaufania plus wytworów przypadkowych. Poszczególnym z preparatów klasycznych które nie okrywają nas na pogłębione szaleństwo zaś więcej płaci wspaniałe zyski w gojeniu rozruchów erekcji jest jednak równorzędnie twórczej odprawy na luksusowe specyfiki. Ogólnie kwestię poświęcając, medykamenty generyczne są dogodniejsze dla ciebie, niebywale komunikatywne a przede globalnym wielce przystępne dla tychże, którzy integralnie odpisując ich chcą.


Tamburyn – co warto o nim wiedzieć? | Blog gitarowy i perkusyjny - Fugazi Festiwal\nTamburyn – co warto o nim wiedzieć?\nPosted by Fugazi in Inne akcesoria\t, on15 lutego 2018\nNiewiele osób ma świadomość, że tamburyn należy do instrumentów perkusyjnych. Większość z nas kojarzy go już od najmłodszych lat. Bardzo często wykorzystywany jest do nauki rytmiki już w przedszkolu. Charakterystyczny stukot wytwarzany przez tamburyn, to koniec jego możliwości. Za jego pomocą można grać różnorodne dźwięki. Oczywiście wymaga to wprawy, a także niezbędnego doświadczenia. W przypadku każdego instrumentu należy opanować właściwą technikę gry.\nMogłoby się wydawać, że gra na tamburynie wymaga jedynie przypadkowego stukania w membranę, czy też potrząsania. Nic bardziej mylnego. Profesjonalna gra znacznie różni się od zabawy. Instrument może być stosowany, jako urozmaicenie muzyki tanecznej, a nawet opery. Jego możliwości są bardzo duże. Pomimo prostej konstrukcji można wydobyć z niego dźwięki, których większość osób by się nie spodziewać. Wygrywanie skomplikowanych melodii wymaga wielu lat praktyki. Należy nauczyć się przede wszystkim utrzymania tempa melodii, a także synchronizacji z pozostałymi muzykami. Istotnym jest, jak przebiega praca całego zespołu, a nie tylko osoby grającej na tamburynie – zobacz instrumenty. Całość musi być spójna, a bardzo ciężko o takie zjawisko.\nProfesjonalny tamburyn wykonywany jest najczęściej z drewna lub metalu. Posiada on kilkanaście metalowych blaszek, które odpowiadają za specyficzny dźwięk. Ogromne znaczenie ma również membrana. Jest ona źródłem niemal nieograniczonych możliwości. To, jaka muzyka będzie wydobywać się z instrumentu, zależy w dużej mierze od stosowanej metody gry, a także osobistych preferencji. Oczywiście, aby membrana spełniała swoje zadanie, musi być wykonana z dobrej jakości skóry lub innego materiału. Nie ma się co oszukiwać – najtańsze modele nie dostarczają zbyt spektakularnych wrażeń.\nTriggerowanie perkusji W Polsce jak i zresztą na całym świecie triggerowanie instrumentów perkusyjnych stało się bardzo modne. Umiejętnie dobrane triggery umożliwiają uzyskanie profesjonalnego brzemienia bez konieczności inwestowania w wysokiej\nOkładki na płyty winylo... Najfajniejsze, najlepsze, największe, najbardziej kultowe, najsłynniejsze okładki albumów wszech czasów. Tak naprawdę nie ma znaczenia, jaki przymiotnik chcesz umieścić przed słowami „okładka albumu”, ponieważ listy tego rodzaju\nDlaczego warto sięgać p... Osoby, które uczą się grać na gitarze klasycznej, od samego początku edukacji słyszą o tym, że prawidłowa postawa będzie miała kluczowe znaczenie podczas nabywania kolejnych umiejętności. Im\nJak często można stroi�... Niestety nawet najlepsza jakościowo perkusja od renomowanego producenta wymaga strojenia. Jeżeli chodzi o częstotliwość strojenia zestawu perkusyjnego, to zależy ona oczywiście od tego, jak często perkusja się\nPerkusja Gretsch Renown M... Marka Gretsch może pochwalić się niesamowicie długą historią działalności. Jej początki sięgają roku 1883, kiedy to w USA Fredrich Gretsch otworzył swój pierwszy sklep z bębnami. Aż


Orędzie królowej Elżbiety II do narodu: "Lepsze dni powrócą". Monarchini podtrzymuje na duchu rodaków w czasie pandemii koronawirusa | Dziennik Zachodni\nOrędzie królowej Wielkiej Brytanii Elżbiety II do narodu w związku z epidemią koronawirusa\nW niedzielę 5 marca królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II wygłosiła pierwsze od wielu lat orędzie do narodu. Audycja z przemówieniem została nagrana przez telewizję BBC na zamku w Windsorze. Brytyjczycy mogli zobaczyć przemówienie swojej monarchini o godzinie 20.00 czasu lokalnego (godzina 21.00 czasu warszawskiego).\n- Zwracam się do Was w tym niezwykle trudnym czasie, który przyniósł niektórym smutek, wielu problemy finansowe, a wszystkim ogromne zmiany w życiu codziennym - rozpoczęła swoje przemówienie królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II, która następnie dziękowała pracownikom służby zdrowia czy pracownikom bez których państwo, by nie mogło funkcjonować za codzienną pracę i walkę z koronawirusem. Królowa podziękowała także tym Brytyjczykom, którzy zostają w tym trudnym czasie w domu.\nAudycja z orędziem królowej Elżbiety II:\nElżbieta II w ciągu prawie 70-letnich rządów zaledwie kilka razy wydała orędzie w związku z sytuacją kryzysową. Ostatnie orędzie królowa Wielkiej Brytanii wygłosiła w 2002 rok w związku ze śmiercią Królowej Matki - Elżbiety Bowes-Lyon. W tym samym roku królowa Elżbieta II wygłosiła przemówienie telewizyjne z okazji 60. rocznicy panowania. Wcześniej królowa Wielkiej Brytanii zwróciła się do narodu jedynie przed pogrzebem księżnej Diany w 1997 roku oraz po rozpoczęciu pierwszej wojny w Zatoce Perskiej w 1991 roku. Po 18 latach królowa Elżbieta II ponownie zwróciła się do Brytyjczyków.\nKrólowa zapewniła w orędziu Brytyjczyków, że jeżeli pozostaną zjednoczeni i zdecydowani to wspólnie pokonają zagrożenie związane z epidemią koronawirusa. Ponadto królowa wierzy, że obecna generacja jest równie silna, jak każde wcześniejsze pokolenie. Wspomniała także o rysunkach tęczy, które wykonały dzieci, a która stała się symbolem wsparcia dla pracowników służby zdrowia w Wielkiej Brytanii oraz o tym, jak Brytyjczycy oklaskami podziękowali pracownikom służby zdrowia za codzienną walkę z koronawirusem.\n93-letnia królowa Elżbieta II dodała również, że nadejdą lepsze dni i Brytyjczycy ponownie, po czasie izolacji, będą mogli spotkać się ze swoimi przyjaciółmi i rodzinami.\nW Wielkiej Brytanii, jak podaje brytyjski dziennik - "The Daily Telegraph" - 5 kwietnia zmarło 621 pacjentów w szpitalach w ciągu 24 godzin od pozytywnego wyniku badań na koronawirusa. Dzień wcześniej, 4 kwietnia, na Wyspach na COVID-19 zmarło 708 osób. Wśród ofiar było 5-letnie dziecko oraz 40 osób, które wcześniej na nic nie chorowały. W Wielkiej Brytanii zakażonych koronawirusem jest już 4934 osób.\nSteve Hoffman 06.04.2020 23:14:36


Szklany zamek (2017) - FDB\nSzklany zamek 2017\nJeannette Walls (Brie Larson), felietonistka, mieszka w Nowym Jorku. Ma wszystko, czego potrzebuje, aby odnieść sukces. Ale nikt nie wyobraża sobie jakie miała dzieciństwo. Wychowana w rodzinie dysfunkcyjnej przez charyzmatycznego ojca, dziwnego wynalazcę, który obiecuje swoim dzieciom zbudować dla nich szklany zamek, i… zobacz więcej\nWoody Harrelson, Naomi Watts, Ella Anderson, Sadie Sink, Charlie Shotwell, Eden Grace Redfield\nSadie Sink, Charlie Shotwell, Woody Harrelson, Ella Anderson, Naomi Watts\nNaomi Watts, Ella Anderson, Sadie Sink, Charlie Shotwell, Eden Grace Redfield\nNaomi Watts, Woody Harrelson, Chandler Head, Iain Armitage\nWoody Harrelson, Sadie Sink, Charlie Shotwell, Eden Grace Redfield\nWoody Harrelson, Naomi Watts, Sadie Sink, Charlie Shotwell\nCharlie Shotwell, Sadie Sink, Ella Anderson\nBrie Larson, Josh Caras, Sarah Snook\njako Młoda Jeannette\njako Jeannette jako dziecko\njako Brian jako dziecko\njako Młoda Lori\njako Lori jako dziecko\nJeannette Walls (Brie Larson), felietonistka, mieszka w Nowym Jorku. Ma wszystko, czego potrzebuje, aby odnieść sukces. Ale nikt nie wyobraża sobie jakie miała dzieciństwo. Wychowana w rodzinie dysfunkcyjnej przez charyzmatycznego ojca, dziwnego wynalazcę, który obiecuje swoim dzieciom zbudować dla nich szklany zamek, i dziwaczną, nieodpowiedzialną matkę, niezdolną do radzenia sobie ze swoimi obowiązkami, która wolała spędzać czas na swoich pracach, a nie gotować dla swoich dzieci. Początkowo mieszkają jako koczownicy wyjeżdżając do opuszczonych południowo-zachodnich miast i obozów w górach. Wciąż ścigani przez wierzycieli, odmawiają edukacji dzieci. Kiedy pieniądze się skończyły, osiedlili się na stałe w górniczej miejscowości w Wirginii Zachodniej. Ojciec zaczyna pić, kraść pieniądze i znikać na całe dnie. Jeannette i jej trzej bracia zmuszeni zostali do poszukiwania jedzenia, dopóki nie znaleźli dość sił, aby porzucić rodzinę. Kristo\nna podstawie książki, ubóstwo\n2017-08-11 (świat), 2017-11-23 (dvd)\nEmocjonująca zapowiedź ekranizacji powieści Szklany zamek\nBrie Larson zastąpi Jennifer Lawrence w The Glass Castle\nMark Ruffalo był kandydatem do roli Rexa Wallsa. zobacz więcej\nrudeez 2017-11-26 8\ncaptain alcoholic – ktoś napisał, i mam podobne skojarzenia. o miłości, nienawiści, przywiązaniu i patologii. woody niesamowity!\nbardzo wzruszający film gra aktorska najwyższa pólka POLECAM\nObiezyswiat 2019-02-09 10\nKrótko mówiąc jeden z najlepszych filmów 2017 roku, pełen emocji z historią którą napisało życie a nie jakiś przerysowany film tak naprawdę o niczym, jak Trzy billboardy…… Trudno mi pojąć, że taki film przeszedł bez echa. I to za tą rolę Harrelson powinien dostać nominację do Oskara jeśli nie statuetkę!!!\nGarret_Reza_fdb 2018-01-20 5\nhttp://garretreza.pl/szklany-z amek/ Trudni ludzie i trudne życie z nimi. Mogło być lepiej, mogło być gorzej.\ni_darek1x 2017-11-12 4\nNo cóż jednym słowem patologia ! Rodzinka destrukcyjna ,rodzice którzy mają "inny świat" Ojczulek który ma hobby czyli picie alkoholu … Efekty takiego wychowania są raczej marne ?Dobrze jak dzieciak wyjdzie z tego na prostą ?\nFilm obejrzeć nie zaszkodzi ? Ale szału nie ma !


Jose Manuel Barroso doradzi Goldman Sachs - Banki - rp.pl\nAktualizacja: 08.07.2016, 20:57\nAmerykański bank inwestycyjny zatrudnił byłego przewodniczącego Komisji Europejskiej Jose Manuela Barroso. Były szef KE będzie przewodniczącym Goldman Sachs International oraz doradcą Goldman Sachs\nLondyn obawia się, że w wyniku wyjścia Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, sektor finansowy straci tysiące miejsc pracy. Ale są tacy, którzy korzystają na kryzysie. Polityk, który szefował Komisji w czasach kryzysu zalazł zatrudnienie w londyńskim oddziale Goldman Sachs.\nBarroso będzie doradzał bankowi w obliczu zmagań ze skutkami Brexitu. Goldman Sachs International, dla którego będzie pracował polityk zatrudnia ok. 6 tys. pracowników.\n- Jose Manuel wnosi ze sobą doświadczenie i wiedzę oraz głębokie zrozumienie Europy - poinformowali w komunikacie dyrektorzy generalni Goldman Sachs International - Michael Sherwood i Richard Gnodde. Natomiast sam Barroso powiedział FT.com, że on zna zarówno UE jak i relatywnie dobrze UK. - Jeżeli moje rady okażą się przydatne , jestem gotowy do współpracy - stwierdził.\nBarroso przewodniczył Komisji Europejskiej od 2004 do 2014 r., a w latach 2002 do 2004 r. był premierem rządu portugalskiego.\nGoldman Sachs znany jest z zatrudniania byłych prominentnych polityków. Dla banku pracowali m.in. były przewodniczący Komisji Europejskiej Romano Prodi oraz Fogh Rasmussen, były sekretarz generalny NATO.\nKristalina Georgiewa: Z Brukseli do Banku Światowego\nUnia Europejska zaostrza zasady dotyczące lobbingu\nJose Barroso będąc szefem Komisji Europejskiej konta...\nJak zatrudnienie Jose Barroso przez Goldman Sachs wp...\nAmerykański byk traci sojusznika\nLloyd Blankfein, prezes Goldman Sachs oraz Jamie Dim...\nGoldman Sachs ścieżką do kariery


Jonagored - drzewka jabłoni, odmiana jabłoni, szkolki | Serwis szkolkarstwo.com.pl\nNazwa oryginalna: Jonagored\nSynonimy: Morren’s Jonagored\nPochodzenie: belgijski sport odmiany Jonagold, znaleziony w szkółkach J. Morrena w Halen w 1980 r. Bardzo szybko zdobył uznanie w Europie Zachodniej oraz wiele nagród i wyróżnień na targach i wystawach. W Polsce do Krajowego Rejestru wpisany 5 maja 1994 roku. Odmiana prawnie chroniona ;\nLiście: długie, szerokie, prostopadłe w stosunku do pędu, brzegiem piłkowane, osadzone na dość krótkim ogonku;\nOwoc: średniej wielkości do dużego, kulisto-stożkowaty, żebrowany przy kielichu. Skórka średniej grubości, gładka, lekko tłustawa, zielonożółta lub żółta, pokryta niemal w całości bardzo ciemnym, karminowobrązowawym, rozmyto-paskowanym rumieńcem z jeszcze ciemniejszymi paskami. Przetchlinki średniej wielkości (nieco większe i bardziej widoczne niż u Jonagolda), szarawe, niezbyt liczne. Szypułka średnio długa i średnio gruba. Zagłębienie szypułkowe średnio głębokie i średnio szerokie. Zagłębienie kielichowe średnio głębokie i średnio szerokie, nie ordzawione. Kielich średniej wielkości, zamknięty, działki kielicha średniej długości. Miąższ żółtawy, twardy, średnio zwięzły, soczysty, aromatyczny, słodkokwaskowaty, smaczny. Gniazdo nasienne małe lub średniej wielkości, lekko otwarte. Komory nasienne małe, częściowo otwarte. Nasiona długie i wąskie, często źle wykształcone;\nZobacz szkółki oferujące odmianę Jonagored


Google Drive startuje za tydzień. Czekam z niecierpliwością\nNajwyraźniej Google wciąż uważa, że warto konkurować z Dropboksem, bo w przyszłym tygodniu, prawdopodobnie we wtorek, powinien ruszyć Google Drive. Czego możemy się po nim spodziewać? Przede wszystkim więcej miejsca na start - 5 GB i prawdopodobnie niższych cen za powiększenie tej przestrzeni, w koń...\nNajwyraźniej Google wciąż uważa, że warto konkurować z Dropboksem, bo w przyszłym tygodniu, prawdopodobnie we wtorek, powinien ruszyć Google Drive. Czego możemy się po nim spodziewać? Przede wszystkim więcej miejsca na start - 5 GB i prawdopodobnie niższych cen za powiększenie tej przestrzeni, w końcu Google serwerowni nie brakuje. Przyjrzyjmy się zatem co już wiadomo, oraz jakie ewentualne przewagi może mieć rozwiązanie Google nad obecnym liderem.\nPierwsza informacja już padła, serwis będzie oferował 5 GB darmowej przestrzeni, jak podaje The Next Web. Jest to więcej niż daje Dropbox, ale nie można zapominać, że ten drugi bardzo ułatwia powiększenie przestrzeni przez linki referencyjne, dodatkowo jest już bardzo popularny i dobrze zintegrowany z rozmaitymi usługami. Cena powiększenia przestrzeni w przypadku Google Drive nie jest jeszcze znana, ale spodziewam się, że będzie znacznie niższa niż w przypadku Dropboksa. Wystarczy przypomnieć sobie, że powiększenie przestrzeni Gmail do 80 GB kosztuje 20$, ale rocznie, podczas gdy Dropbox oferuje 50 GB za 10$ miesięcznie. Zobaczymy, czy moja intuicja okaże się trafna.\nSynchronizacja oczywiście nie może obejść się bez aplikacji pracującej w tle na naszych komputerach i śledzącej zmiany w synchronizowanych plikach. Jak się okazuje, taka aplikacja już istnieje i zdołał ją pobrać jeden z redaktorów Tech Crunch. Chodzi konkretnie o wersję na system OS X. Oczywiście aplikacja na razie nie działa, bo serwery usługi nie są jeszcze dostępne, ale pokazuje, że Google jest już prawie gotowy do swojej premiery.\nCzy użytkownicy Dropbox mają zatem powody do śledzenia poczynań Google? Myślę, że tak. Integracja Google Drive z innymi usługami firmy z Mountain View może być naprawdę wygodna. Wystarczy pomyśleć o integracji Gmail z Google Drive umożliwiającą wysyłanie załączników bez limitów wielkości, o łatwym synchronizowaniu zdjęć i filmów, a następnie przenoszeniu ich z Google Drive bezpośrednio do albumu zdjęć i YouTube, o łatwości z jaką będzie można zarządzać dokumentami w Google Docs itd. Jeśli dodatkowo cena będzie zdecydowanie niższa, może to spowodować istotne zmiany na rynku usług synchronizacji.\nPozostaje pytanie jakie platformy mobilne będą wspierane przez GDrive? Bo jeśli tylko Android, a na synchronizację z iOS przyjdzie nam długo czekać, to może być powód, dla których wiele osób pozostanie przy Dropboksie.\nŹródło grafiki ze wstępu .


Glenn Miller Orchestra powraca do Polski\n11 sierpnia 2014 Koncerty\nGlenn Miller Orchestra wraca do Polski. Znakomity zespół profesjonalnych muzyków, którzy specjalizują się w tradycyjnej aranżacji bigbandowego brzmienia, wystąpi w pięciu miastach.\nOrkiestra Glenna Millera jest najpopularniejszą i najbardziej pożądaną kapelą swingową na świecie. Początki jej działalności sięgają lat 30. ubiegłego stulecia i od tamtej pory ona właśnie jest niekwestionowanym liderem big-bandowego formatu. Po śmierci założyciela orkiestry - Glenna Millera, jego najbliższy przyjaciel – Tex Beneke, postanowił bowiem kontynuować działalność zespołu już pod nazwą The World Famous GLENN MILLER ORCHESTRA. Od tego momentu grupa nieprzerwanie występuje na całym świecie, dając blisko 300 koncertów rocznie.\nAni Beatlesi, ani Elvis Presley nie mogą poszczycić się taką liczbą hitów królujących na pierwszych miejscach list przebojów, jak właśnie Orkiestra Glenna Millera. Tylko ten zespół ma na koncie czterdzieści światowych tras koncertowych, na które bilety zostały wyprzedane w ciągu jednego dnia.\n• 29 listopada 2014 - Szczecin, Filharmonia, godz. 19:00\n• 30 listopada 2014 - Toruń, Aula Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, godz. 18:00\n• 1 grudnia 2014 - Gdynia, Teatr Muzyczny, godz. 19:00\n• 2 grudnia 2014 - Łódź, Teatr Wielki, godz. 19:00\n• 3 grudnia 2014 - Katowice, Centrum Kultury Katowice, godz. 19:00\nDorota Miśkiewicz na Manu Summer Jazz Sundays 3 w Łodzi


Zobacz wątek - Jaka karta pamięci do A60? • eKsiążki\nTeraz jest 22 lut 2019 15:22:58\nJaka karta pamięci do A60?\nDzwoniłem jakiś czas temu do serwisu w pewnej sprawie. Przypadkiem dowiedziałem się, że karta pamięci, którą chce się włożyć do Booxa powinna być w miarę dobrej marki oraz o jakimś napięciu. Nie do końca wiem co to znaczy.\nJakie marki wy polecacie i jakie pojemności? Wychodzę z założenia, że kupno większej pojemności niż 4GB jest totalnie bez sensu (przecież przeciętna książka nie przekracza 1-2 Mb). Czy pojemność karty ma znaczenie w pracy czytnika? A może tylko to, w jakim stopniu jest zapełniona?\nZ czego korzystacie? Z polecacie i odradzacie? A co poleci ArtaTech? Dzięki za odpowiedzi, myślę że nie tylko mi się przydadzą.\n05 lut 2012 12:17:02\nOdp: Jaka karta pamięci do A60?\nJa mam 4 GB Sandisca i chodzi bez problemów.\n05 lut 2012 22:29:51\nRe: Jaka karta pamięci do A60?\nUżywałem w czytniku różnych kart, ale prawie zawsze typu microSD (z taką plastikową przejściówką na SD). Były wszystkie rozmiary od 2GB do 16GB bardzo różnych firm, w większości kiepskie (bo zakładam, że nie ma tu wymagań odnośnie prędkości) i na żadne problemy nie natrafiłem.\nJuż prędzej były problemy z niektórymi kartami w czytniku kart (typu all in one) podłączonym do komputera przez USB.\nOstatnio takie 4GB (micro z adapterem) widziałem za 20-25 zł.\nWydaje mi się, że te małe mają mniejszy pobór prądu niż normalne SD.\n05 lut 2012 23:16:15\nW czytio sprzedają karty do czytników. Kupiłam właśnie taką 32GB, chodzi bez problemów\n06 lut 2012 10:23:15\n32 GB to dla mnie za dużo. I za drogo. Ale zastanawiam się jeszcze nad jedną rzeczą. Czy w A60 odpali SDHC? Z tego, co widzę w instrukcji, to raczej nie. A jeśli odpali, to czy zużywa więcej energii?\n12 lut 2012 13:00:53\nCzy ktoś coś na ten temat wie? Rzeczywiście tak jest?\n13 lut 2012 21:32:12\nDołączył(a): 14 lut 2012 1:23:50\nJa mam 8GB SDHC doslownie bez firmowa (nie ma zadnego nadruku na wierzchu lub naklejki) i smiga az milo.\n14 lut 2012 1:29:34


Nivona - Coffeedesk B2B\nJuż od wielu lat firma NIVONA Apparate GmbH sprzedaje na rynku innowacyjne ekspresy do kawy o najwyższej jakości. Siedziba firmy zlokalizowana jest w Noremberdze (Niemcy), mieście, które już od dziesiątków lat uchodzi za kolebkę urządzeń wysokiej jakości. Polityka handlowa firmy znacznie różni się od tej prowadzonej przez konkurencję. NIVONA jest marką urządzeń, która za kanał dystrybucji obrała sobie handel specjalistyczny. Z tego właśnie powodu urządzenia marki NIVONA nie są dostępne w dyskontach, supermarketach, lecz w autoryzowanych sklepach AGD. Celem firmy NIVONA jest wykreowanie na rynku marki z wartością dodaną oraz zachowanie najlepszego współczynnika ceny do jakości. Aby usatysfakcjonować oczekiwania naszych klientów NIVONA koncentruje się na uczciwej i wiarygodnej cenie przeciwstawiając się często stosowanej polityce zaniżonej ceny oraz jakości produktu. Znakiem szczególnym marki NIVONA jest nie tylko funkcjonalność i nowoczesna technologia ale również nastawienie na zaspokajanie najgłębszych potrzeb podniebienia smakoszy kawy. Debiutując z taką właśnie strategią marka ta podbiła serca konsumentów. NIVONA to przyjemność delektowania się kawą.


Terry Pratchett, Na glinianych nogach — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 2\nZ serii: Świat dysku #19\nKup i pobierz za 28 zł 20,16 zł ($ 5,09)\nTagi: zagadki, przygodowa fantazja, fantastyczne światy, prywatne dochodzenieEdytuj\n– To dość niezwykłe spotkać w tym fachu krasnoluda. Wasi ludzie na ogół tyrają w kuźni wuja albo robią coś w tym rodzaju.\nAha, wasi ludzie, zauważył krasnolud.\n– Nie miałem talentu do metalu.\n– Krasnolud bez talentu do metalu? To wyjątkowe zjawisko.\n– Dość rzadkie, sir. Ale byłem całkiem niezły z alchemii.\n– Należysz do gildii?\n– Już nie, sir.\n– A jak odszedłeś?\n– Przez dach, sir. Ale jestem prawie pewien, że wiem, co zrobiłem źle.\nVimes odchylił się w krześle.\n– U alchemików stale eksplodują różne rzeczy. Nigdy nie słyszałem, żeby z tego powodu kogoś wyrzucili.\n– To dlatego, że jeszcze nikt nie wysadził rady gildii, sir.\n– Jak to? Całą?\n– Większość. A przynajmniej wszystkie łatwo odłączane elementy.\nVimes zauważył, że odruchowo wysuwa szufladę biurka. Zamknął ją stanowczo i zajął się papierami na blacie.\n– Tyłeczek, sir.\n– A rzeczywiście, mam to wpisane. To znaczy, że pochodzisz z regionów górskich Überwaldu, tak?\n– No... tak, sir – odparł nieco zdziwiony Tyłeczek. Ludzie rzadko kiedy potrafili rozróżnić klany krasnoludów.\n– Nasza funkcjonariusz Angua też stamtąd pochodzi – stwierdził Vimes. – Chwileczkę... Tutaj jest napisane, że na imię masz... nie mogę odczytać pisma Freda... tego...\n– Cudo, sir – oznajmił Cudo Tyłeczek.\n– Cudo, tak? Miło wiedzieć, że podtrzymuje się dawne tradycje nadawania imion. Cudo Tyłeczek. Dobrze.\nNa twarzy Vimesa nie pojawił się nawet najlżejszy grymas rozbawienia. Tyłeczek przyglądał się uważnie.\n– Tak jest, sir. Cudo Tyłeczek – powiedział. I nadal nie dostrzegł choćby dodatkowej zmarszczki. – Ojcu było Wesoły. Wesoły Tyłeczek – dodał tak, jak ktoś mógłby szturchać językiem chory ząb, żeby sprawdzić, kiedy pojawi się ból.\n– A... jego ojciec miał na imię Klep. Klep Tyłeczek.\nAni śladu, ani cienia uśmiechu... Vimes odsunął tylko formularz.\n– No cóż... Zarabiamy tutaj na życie, Tyłeczek.\n– Nie wysadzamy różnych rzeczy w powietrze, Tyłeczek.\n– Oczywiście, sir. Nie wszystko wysadzam w powietrze. Część się tylko roztapia.\nVimes zabębnił palcami o biurko.\n– Wiesz coś na temat martwych ciał?\n– Doznali tylko niezbyt mocnego wstrząsu, sir.\n– Posłuchaj, wiem, jak to jest być gliną. To zwykle chodzenie i rozmowy. Ale o wielu sprawach nie mam pojęcia. Trafiasz na miejsce zbrodni i znajdujesz szary proszek na podłodze. Co to takiego? Ja nie wiem. Ale wy tam znacie się na mieszaniu substancji w miskach, więc możecie to wykryć. A może ofiara nie ma na ciele żadnych śladów przemocy. Czy ktoś ją otruł? Wychodzi na to, że potrzeba nam kogoś, kto wie, jaki kolor powinna mieć wątroba. Kogoś, kto zajrzy do popielniczki i powie mi, jakie palę cygara.\n– Cienkie Panatelle Pantweeda – odparł odruchowo Tyłeczek.\n– Wielcy bogowie!\n– Zostawił pan paczkę na stole, sir.\nVimes spojrzał na stół.\n– No dobrze, czasami odpowiedź jest łatwa – przyznał. – Ale czasami nie jest. Czasami nie wiemy nawet, czy pytanie było właściwe. – Wstał. – Nie mogę powiedzieć, że lubię krasnoludy, Tyłeczek. Ale nie lubię też trolli ani ludzi, więc chyba wszystko jest w porządku. Poza tym jesteś jedynym kandydatem. Trzydzieści dolarów miesięcznie, pięć dolarów na koszta kwatery, nie spodziewaj się określonego czasu pracy, są takie mityczne stworzenia zwane nadgodzinami, tylko nikt jeszcze nie widział ich śladów, jeśli funkcjonariusze trolle nazwą cię żwirojadem, wylatują, jeśli ty ich nazwiesz kamulcami, ty wylatujesz, jesteśmy tu jak jedna wielka rodzina, a kiedy pójdziesz z interwencją na parę domowych awantur, Tyłeczek, z pewnością zauważysz podobieństwo, pracujemy zespołowo i zwykle reguły tworzymy po drodze, a w większości przypadków nie wiemy nawet, jakie jest prawo, więc może być ciekawie, formalnie jesteś kapralem, ale nie próbuj wydawać rozkazów prawdziwym policjantom, jesteś przyjęty na miesięczny okres próbny, w pierwszej wolnej chwili zostaniesz przeszkolony, a teraz znajdź ikonograf i spotkamy się przy Bezprawnym Moście za... no, może lepiej za godzinę. Muszę się rozmówić w sprawie tego przeklętego herbu. Na szczęście martwe ciała rzadko kiedy stają się bardziej martwe. Sierżancie Detrytus!\nZabrzmiała seria trzasków, jakby coś ciężkiego przesuwało się korytarzem, po czym w drzwiach stanął troll.\n– To kapral Tyłeczek. Kapral Cudo Tyłeczek, którego ojciec był Wesołym Tyłeczkiem. Dajcie mu odznakę, odbierzcie przysięgę, pokażcie, gdzie co jest. Słucham, Tyłeczek?\n– Postaram się być godnym munduru, sir.\n– Świetnie – rzekł energicznym tonem Vimes. Spojrzał na Detrytusa. – Przy okazji, sierżancie, otrzymałem meldunek, że troll w mundurze przybił za uszy do muru jednego z opryszków Chryzopraza. Wiecie coś o tym?\nTroll zmarszczył swe wielkie czoło.\n– A jest w tym meldunku, że sprzedawał slab trollowym dzieciakom?\n– Nie. Piszą, że zamierzał czytać literaturę religijną swojej drogiej starej matce.\n– Czy Tłuczeń zeznał, że widział odznakę tego trolla?\n– Nie. Twierdzi za to, jakoby ów troll zagroził, że wbije mu ją tam, gdzie słońce nie dochodzi.\nDetrytus smętnie pokiwał głową.\n– To kawał drogi tylko po to, coby zniszczyć dobrą odznakę.\n– Nawiasem mówiąc – dodał Vimes – mieliście szczęście, sierżancie. Od razu zgadliście, że to Tłuczeń.\n– To było olśnienie, sir – wyjaśnił Detrytus. – Pomyślałżem: taki łajdak, co to dzieciakom sprzedaje slab, zasługuje na przybicie za uszy, sir, i nagle... bingo. Taka myśl wpadła mi do głowy.\nCudo Tyłeczek spoglądał to na jedną, to na drugą nieruchomą twarz. Obaj strażnicy patrzyli sobie w oczy, ale słowa zdawały się dochodzić z dystansu, jak gdyby obaj czytali niewidzialny scenariusz.\nPo chwili Detrytus wolno pokiwał głową.\n– Musiał się ktoś podszyć, sir. Bardzo łatwo jest dostać takie hełmy jak nasze. Żaden z moich trolli by czegoś takiego nie zrobił. To przecie brutalność policji, sir.\n– Miło mi to słyszeć. Ale tak dla porządku sprawdzicie szafki funkcjonariuszy trolli. Krzemowa Liga Przeciw Zniesławieniom zajęła się tą sprawą.\n– Ta-jest, sir. A jak wykryję, że to któryś z moich trolli, to spadnę na tego trolla jak tona tych prostokątnych rzeczy do budowy.\n– Bardzo dobrze. Do roboty, Tyłeczek. Detrytus się tobą zajmie.\nTyłeczek zawahał się. To wszystko było niesamowite. Ten człowiek nie wspomniał nawet o toporach ani o złocie. Nie powiedział nawet nic w rodzaju: „W straży zajdziesz wysoko”. Tyłeczka trochę wyprowadziło to z równowagi.\n– Ehm... Mówiłem panu, jak się nazywam, sir?\n– Tak. Mam to zapisane. Cudo Tyłeczek, tak?\n– Eee... Tak. Zgadza się. Bardzo dziękuję, sir.\nVimes słuchał, jak odchodzą korytarzem. Potem starannie zamknął drzwi i zarzucił sobie płaszcz na głowę, żeby nikt nie usłyszał, jak się śmieje.\n– Cudo Tyłeczek!\nCudo biegł za trollem o imieniu Detrytus. Komenda zaczynała się wypełniać. I stawało się jasne, że straż zajmuje się najrozmaitszymi sprawami, z których wiele wiąże się z krzykiem.\nDwa umundurowane trolle stały przed biurkiem sierżanta Colona, trzymając między sobą trzeciego, trochę mniejszego. Trzeci troll wyglądał na przygnębionego, miał baletowy kostium i parę przyklejonych na plecach tiulowych skrzydeł.\n– ...się składa, że wiem: wśród trolli nie ma żadnej tradycji wróżki zębuszki – mówił Colon. – A już zwłaszcza takiej, która nazywa się... – spojrzał w papiery – Gliniany Dzwoneczek. Może więc po prostu określimy to jako kradzież z włamaniem, bez licencji Gildii Złodziei?\n– To uprzedzenia rasowe nie pozwalają trollom mieć swojej wróżki zębuszki – wymamrotał Gliniany Dzwoneczek.\nJeden z trolli strażników opróżnił na biurko worek. Na dokumenty posypały się różne elementy srebrnej zastawy.\n– A to wszystko znalazłeś u dzieci pod poduszkami, tak? – spytał Colon.\n– Bogom dziękuję za ich dobre serduszka...\nPrzy sąsiednim biurku zmęczony krasnolud dyskutował z wampirem.\n– Proszę posłuchać, to nie było morderstwo – tłumaczył. – Przecież jest pan już martwy, tak?\n– Wbił je we mnie!\n– Byłem tam i rozmawiałem z kierownikiem. Twierdzi, że to był wypadek. Zapewnia, że nie ma nic przeciwko wampirom. Przenosił po prostu trzy pudełka HB z gumką i potknął się o brzeg pańskiego płaszcza.\n– Nie rozumiem, dlaczego nie mogę już tam pracować.\n– No wie pan... W fabryce ołówków?\nDetrytus spojrzał z góry na Tyłeczka i uśmiechnął się szeroko.\n– Witaj w wielkim mieście, Tyłeczek – rzekł. – Ciekawe imię.\n– Większość krasnoludów nazywa się jakoś tak... Skałomiot albo Wręcemocny.\nDetrytus nie wgłębiał się w subtelne szczegóły wzajemnych kontaktów, lecz nawet do niego dotarło rozdrażnienie w głosie krasnoluda.\n– Ale imię masz dobre – stwierdził.\n– Co to jest slab? – zainteresował się Cudo.\n– Chlorek amonu wymieszany z radem. Daje mrowienie w głowie, ale rozpuszcza trollowy mózg. Duży problem w górach, a jakieś dranie robią to w mieście i próbujemy wykryć, skąd się bierze. Pan Vimes pozwala mi prowadzić społeczną akcję... – Detrytus skoncentrował się – uświa... dam... ja... jącą. Mówię ludziom, co się dzieje z tymi bandytami, co sprzedają slab dzieciakom.\nSkinął ręką na wielki, dość prymitywnie wymalowany plakat na ścianie. Napis głosił:\nSlab? Po prostu powiedz:\nOtworzył jakieś drzwi.\n– To jest stary wychodek, co go już nie używamy, możesz tu mieszać różne takie, tylko tutaj jest miejsce. Ale musisz najpierw tu wyczyścić, bo pachnie jak w toalecie.\n– A tutaj jest szatnia. Dostaniesz swój kołek i resztę, a tam masz takie panele, coby się za nimi przebierać, bo wiemy, żeście wy, krasnoludy, są skromne. To niezłe życie, jak tylko nie osłabniesz. Pan Vimes jest w porządku, ale trochę dziwak w pewnych sprawach, ciągle powtarza różne takie, że to miasto jest jak tygiel i szumowiny wypływają na wierzch. I inne też. Zaraz ci wydam hełm i odznakę, ale najpierw... – otworzył dużą szafkę na drugim końcu pomieszczenia; miała na drzwiczkach napis „DTRyTUS” – ...muszę schować gdzieś ten młot.\nDwie postacie wybiegły z Krasnoludziej Piekarni Staloskórki („Chleb na ostro”), wskoczyły na wózek i krzyknęły, żeby natychmiast ruszać. Woźnica zwrócił ku nim pobladłą twarz i wskazał drogę przed sobą.\nSiedział tam wilk.\nAle nie zwyczajny wilk. Miał jasne futro, które przy uszach było niemal tak długie, by stać się grzywą. Poza tym wilki na ogół nie siedzą spokojnie na środku ulicy.\nW dodatku ten warczał. Długim, gardłowym warkotem. Był to akustyczny odpowiednik skracającego się lontu.\nKoń stał jak skamieniały, zbyt wystraszony, by zostać na miejscu, ale o wiele za bardzo przerażony, żeby się ruszyć.\nJeden z pasażerów wózka ostrożnie sięgnął po kuszę. Warkot zabrzmiał głośniej. Człowiek jeszcze bardziej ostrożnie cofnął rękę. Warkot znowu przycichł.\n– W mieście? A czym się żywi?\n– Naprawdę musiałeś o to pytać?\n– Dzień dobry, panowie – odezwał się Marchewa, do tej chwili opierający się o mur. – Wygląda na to, że mgła znowu się podnosi. Poproszę licencje Gildii Złodziei.\nObejrzeli się. Marchewa z radosnym uśmiechem zachęcająco pokiwał głową. Jeden z mężczyzn zaczął poklepywać się po kieszeniach, teatralnie demonstrując roztargnienie.\n– Ach... No więc... hm... Rano wychodziliśmy z domu w pośpiechu, musiałem zapomnieć...\n– Paragraf drugi, zasada numer jeden statutu Gildii Złodziei stwierdza, że członkowie muszą nosić swoje karty podczas wszelkich czynności natury profesjonalnej – przypomniał Marchewa.\n– Nawet nie wyjął miecza – syknął najgłupszy z trzyosobowego gangu.\n– Nie musi. Ma naładowanego wilka.\nKtoś pisał coś w mroku; jedynym dźwiękiem było skrzypienie pióra. Dopóki drzwi nie otworzyły się ze zgrzytem.\nPiszący obejrzał się szybko, niczym ptak.\n– To ty? Mówiłem ci, żebyś nigdy tu nie wracał.\n– Wiem, wiem, ale idzie o to przeklęte coś! Linia produkcyjna stanęła, a to wyszło i zabiło tego kapłana!\n– W tej mgle wczoraj w nocy? Nie przypuszczam, ale...\n– A zatem nie jest to, ah-ha, sprawa wielkiej wagi.\n– Nie? Przecież one nie powinny zabijać ludzi. No... – Mówiący zawahał się. – Przynajmniej nie rozbijając im głowy.\n– Zrobią to, jeśli takie dostaną polecenie.\n– Ale ja mu nie kazałem! A co się stanie, jeśli zwróci się przeciwko mnie?\n– Swojemu panu? Nie może być nieposłuszny słowom w swojej głowie.\nPrzybysz usiadł ciężko i pokręcił głową.\n– Tak, ale którym słowom? Nie wiem, sam nie wiem, to już za wiele, on cały czas się kręci w pobliżu...\n– I przysparza ci solidnych zysków...\n– Tak, rzeczywiście, ale cała reszta, ta trucizna, nigdy bym...\n– Cicho bądź. Odwiedzę cię znowu dziś wieczorem. Przekaż pozostałym, że mam odpowiedniego kandydata. I jeśli spróbujesz znowu tutaj przyjść...\nAnkhmorporskie Królewskie Kolegium Heraldyczne okazało się zieloną bramą w murze przy ulicy Mokociej. Vimes pociągnął sznurek dzwonka. Coś brzdęknęło po drugiej stronie muru i natychmiast wybuchła kakofonia huknięć, warknięć, gwizdów i trąbienia.\n– Spokój, mały! – zawołał jakiś głos. – Couchant! Powiedziałem: couchant! Nie, nie rampant. I dostaniesz kostkę cukru, jak będziesz grzeczny. William! Przestań natychmiast! Postaw go! Mildred, puść Grahama!\nZwierzęce głosy przycichły nieco i ktoś podszedł do bramy. Mała furtka w skrzydle wrót uchyliła się odrobinę.\nVimes zobaczył calowej szerokości pasek bardzo niskiego mężczyzny.\n– Tak? Jesteś dostawcą mięsa?\n– Komendant Vimes – przedstawił się Vimes. – Mam umówione spotkanie.\nZwierzęta znowu podniosły wrzawę.\n– Komendant Vimes! – wrzasnął Vimes.\n– Aha. No to lepiej wejdź, panie.\nWrota rozwarły się i Vimes wkroczył do środka.\nZapadła cisza. Kilkadziesiąt par oczu spoglądało na Vimesa z wyraźną podejrzliwością. Niektóre z nich były małe i czerwone, niektóre wielkie i wystające tuż nad powierzchnię błotnistej sadzawki zajmującej dużą część dziedzińca. Niektóre patrzyły z grzęd.\nDziedziniec był pełen zwierząt. Ale nawet one mocno odczuwały zapach dziedzińca pełnego zwierząt. A większość była wyraźnie bardzo stara, co wcale owego zapachu nie poprawiało.\nBezzębny lew otworzył paszczę na Vimesa. Lew biegający, a przynajmniej leżący swobodnie, był zjawiskiem niezwykłym, choć nie aż tak niezwykłym jak fakt, że wykorzystywał go jako poduszkę podstarzały gryf, śpiący ze wszystkimi czterema szponami w górze.\nByły tu jeże, siwiejący leopard i wyliniałe pelikany. W sadzawce zafalowała zielona woda, a para hipopotamów wynurzyła się na powierzchnię i ziewnęła. Nic tu nie siedziało w klatce i nic nie usiłowało zjadać niczego innego.\n– Och, za pierwszym razem to zaskakuje ludzi, jak i ciebie, panie – rzekł staruszek. Miał drewnianą nogę. – Ale jesteśmy tu całkiem szczęśliwą rodzinką.\nVimes odwrócił się i odkrył, że patrzy na małą sowę.\n– Bogowie – powiedział. – To przecież morpork, prawda?\nStaruszek uśmiechnął się radośnie.\n– Widzę, że znasz, panie, naszą heraldykę. – Zachichotał. – Przodkowie Daphne przybyli tu aż z jakichś wysp po drugiej stronie Osi. Tak było.\nVimes wyjął swoją odznakę Straży Miejskiej i obejrzał wytłoczony na niej herb. Staruszek zajrzał mu przez ramię.\n– To nie ona, naturalnie – stwierdził, wskazując sowę siedzącą na ankh. – To była jej prababka, Olive. Morpork na ankh, rozumiesz, panie? To akurat tak zabawne, że bardziej w tym miejscu być nie może. Przydałby się nam dla niej partner, szczerze mówiąc. I samica hipopotama. Jego lordowska wysokość uważa, że mamy przecież dwa hipopotamy, i to się zgadza. Ja tylko uważam, że to nie jest naturalne dla Rodericka i Keitha, chociaż nie chciałbym nikogo osądzać, po prostu nie powinno tak być, tyle tylko mówię. Zaraz, jak brzmi twe imię, panie?\n– Vimes. Sir Samuel Vimes. Żona umówiła mnie na spotkanie.\nStaruszek znów zachichotał.\n– No tak – rzekł. – Zwykle tak się dzieje.\nCałkiem szybko, mimo drewnianej nogi, poprowadził gościa między parującymi stosami wielogatunkowych odchodów do budynku po drugiej stronie dziedzińca.\n– Przypuszczam, że dobrze to działa na ogród – zauważył Vimes, próbując podtrzymać rozmowę.\n– Wypróbowałem na swoim rabarbarze. – Staruszek otworzył drzwi. – Ale urósł wysoki na dwadzieścia stóp, a potem nastąpił spontaniczny samozapłon. Uważaj, panie, gdzie chodził wyvern, ostatnio chorował na żołądek... Och, co za pech. Ale to drobiazg, wykruszy się bez śladu, jak tylko wyschnie. Wejdź, panie.\nHol okazał się równie mroczny i cichy, jak dziedziniec pełen światła i hałasów. Unosił się w nim suchy, grobowy zapach starych książek i kościelnych wież. W górze – kiedy oczy przyzwyczaiły się już do ciemności – Vimes zauważył wiszące sztandary i proporce. Było też kilka okien, ale wpadające przez pajęczyny i martwe muchy światło miało szarą barwę.\nStaruszek zamknął drzwi i zostawił go samego. Vimes patrzył z okna, jak wraca, utykając, i podejmuje pracę, którą był zajęty przed jego przybyciem.\nPolegała ona na układaniu żywej tarczy herbowej.\nNa dziedzińcu stała wielka tarcza. Przybito do niej kapusty – prawdziwe kapusty. Staruszek powiedział coś, czego Vimes nie usłyszał. Mała sowa sfrunęła ze swojej grzędy i wylądowała na wielkim ankh przyklejonym do szczytu tarczy. Dwa hipopotamy wyszły z sadzawki i zajęły pozycje po obu stronach.\nStaruszek ustawił przed tarczą sztalugi i założył na nie płótno. Chwycił pędzel i paletę.\n– Hop-la! – zawołał.\nHipopotamy stanęły na artretycznych tylnych łapach, a sowa rozłożyła skrzydła.\n– Wielcy bogowie! – mruknął Vimes. – Zawsze mi się wydawało, że oni to wszystko wymyślają...\n– Wymyślają, panie? Wymyślają? – rozległ się głos za jego plecami. – Szybko wpadlibyśmy w kłopoty, gdybyśmy spróbowali cokolwiek wymyślać my, biedacy... Tak.\nVimes obejrzał się. Następny niski staruszek wyrósł mu za plecami; mrugał z zadowoleniem przez grube okulary. Pod pachą niósł kilka zwojów.\n– Przepraszam, panie, że nie wyszedłem ci na spotkanie do bramy, ale w tej chwili jesteśmy bardzo zajęci. – Wyciągnął wolną rękę. – Croissant Rouge Pursuivant.\n– Eee... Jest pan małym czerwonym rogalikiem? – zdumiał się Vimes.\n– Nie, nie. Nie. To znaczy „czerwony półksiężyc” i jest moim tytułem. To bardzo stary tytuł. Jestem heroldem. A ty, panie, jesteś zapewne sir Samuelem Vimesem, tak?\nCzerwony Półksiężyc zajrzał do zwoju.\n– Dobrze... dobrze... Co myślisz, panie, o łasicach?\n– Mamy kilka wolnych łasic, rozumiesz, panie. Wiem, że nie są zwierzętami heraldycznymi w ścisłym sensie, ale wydaje się, że jest kilka na składzie. Prawdę mówiąc, pewnie je w końcu wypuszczę, chyba że zdołam kogoś namówić, by je adoptował, a to bardzo zirytuje Pardessusa Chataina Pursuivanta. Kiedy jest zirytowany, zamyka się w swojej szopie.\n– Pardessus... Masz na myśli tego staruszka na dziedzińcu? Ale... dlaczego on... Myślałem, że wy... No przecież herb to tylko symbol. Nie musicie malować go z natury.\nCzerwony Półksiężyc wyraźnie się oburzył.\n– Cóż, gdybyśmy chcieli zmienić całe to przedsięwzięcie w kpinę, to przypuszczam, że istotnie moglibyśmy wymyślać herby. Tak jednak nie można. W każdym razie... nie łasice?\n– Osobiście wolałbym w ogóle zrezygnować – zapewnił Vimes. – A już na pewno z łasic. Moja żona twierdzi, że smoki by...\n– Na szczęście taka możliwość się nie pojawi – odezwał się jakiś głos w mroku.\nNie był to rodzaj głosu, który dobrze jest słyszeć w oświetleniu. Był suchy jak kurz. Brzmiał, jakby dochodził z ust, które nigdy nie zaznały rozkoszy śliny. Brzmiał martwo.\nZłodzieje przed piekarnią rozważyli dostępne możliwości.\n– Mam rękę na kuszy – odezwał się najbardziej przedsiębiorczy z całej trójki.\n– Masz? – upewnił się najrozsądniejszy. – A ja mam serce w gardle.\n– Ooo – dodał trzeci. – A ja mam słabe serce, naprawdę.\n– Tak, ale chodziło mi o to, że... On nawet nie ma miecza. Jeśli załatwię wilka, wy dwaj powinniście sobie szybko z nim poradzić. Mam rację?\nJedyny rozsądny przyjrzał się kapitanowi Marchewie. Lśniąca zbroja. Lśniące mięśnie nagich ramion. Nawet kolana lśniły.\n– Wydaje mi się, że znaleźliśmy się w impasie, inaczej mówiąc, w sytuacji patowej – stwierdził kapitan Marchewa.\n– A jeżeli rzucimy pieniądze?\n– To z pewnością pomoże.\n– I pozwolisz nam odejść?\n– Nie. Ale takie zachowanie będzie przemawiało na waszą korzyść i z pewnością zabiorę głos w waszej obronie.\nTen odważny z kuszą oblizał wargi, zerkając to na Marchewę, to na wilka.\n– Jeśli go na nas poszczujesz, ostrzegam, że ktoś może zginąć!\n– Tak, to możliwe – przyznał ze smutkiem Marchewa. – Wolałbym w miarę możności tego uniknąć.\nUniósł ręce. W obu dłoniach trzymał coś płaskiego, okrągłego, średnicy mniej więcej sześciu cali.\n– To – powiedział – jest chleb krasnoludów. Jeden z najlepszych wypieków pana Staloskórki. Oczywiście, to nie klasyczny chleb bojowy, ale prawdopodobnie wystarczy, by rozciąć...\nBłyskawicznie machnął ręką. Sypnęły się trociny i płaski bochenek wyhamował, wbity do połowy w grube deski wózka, jakieś pól cala od człowieka ze słabym sercem, a jak się okazało – także pęcherzem.\nCzłowiek z kuszą odwrócił wzrok od chleba dopiero wtedy, gdy poczuł lekki, wilgotny ucisk na przegubie.\nŻadne zwierzę nie mogło poruszać się tak szybko, ale było tutaj. I wyraz paszczy wilka zdawał się sugerować dyskretnie, że jeśli zwierzę tylko zechce, nacisk może być zwiększany praktycznie bez ograniczeń.\n– Odwołaj go! – krzyknął złodziej, wolną ręką odrzucając kuszę. – Każ, żeby puścił!\n– Och, nigdy jej niczego nie każę – odparł Marchewa. – Sama podejmuje decyzje.\nZatupały okute żelazne buty i z bramy piekarni wybiegła szóstka zbrojnych w topory krasnoludów. Krzesząc iskry z bruku, wyhamowali obok Marchewy.\n– Brać ich! – huknął pan Staloskórka.\nMarchewa opuścił dłoń na jego hełm i obrócił krasnoluda w miejscu.\n– To ja, panie Staloskórka – powiedział. – Czy to właśnie ci ludzie?\n– Zgadza się, kapitanie Marchewa! – oświadczył krasnoludzi piekarz. – Dalej, chłopaki! Powieśmy ich za bura’zak-ka3!\n– Ooo! – jęknął ten ze słabym sercem.\n– Tylko spokojnie, panie Staloskórka – tłumaczył cierpliwie Marchewa. – Nie stosujemy w Ankh-Morpork takich kar4.\n– Pobili do nieprzytomności Bjorna Obciportkiego! A Olafa Wręcemocnego kopnęli w bad’dhakz5! Utniemy im...\n– Panie Staloskórka!\nKrasnoludzi piekarz zawahał się, po czym – ku zdumieniu i uldze złodziei – cofnął się o krok.\n– Tak... Oczywiście, kapitanie Marchewa. Skoro pan tak twierdzi...\n– Mam sprawy gdzie indziej, ale byłbym wdzięczny, gdybyście doprowadzili ich do Gildii Złodziei.\nSzybko myślący zbladł.\n– Nie! Oni tam bardzo poważnie traktują nielicencjonowane kradzieże! Wszystko, byle nie Gildia Złodziei!\nMarchewa odwrócił się. Światło w pewien szczególny sposób padło na jego twarz.\n– Wszystko? – zapytał.\nNielicencjonowani złodzieje porozumieli się wzrokiem i odpowiedzieli wszyscy równocześnie:\n– Gildia Złodziei. Świetnie. Żaden problem.\n– Lubimy Gildię Złodziei.\n– Nie mogę się doczekać. Gildio Złodziei, nadchodzę.\n– Wspaniały zespół.\n– Surowi, ale sprawiedliwi.\n– Dobrze – zgodził się Marchewa. – W takim razie wszyscy są zadowoleni. Aha... – Sięgnął do sakiewki. – Tu ma pan pięć pensów za bochenek, panie Staloskórka. Dotykałem też drugiego, ale powinien pan go bez kłopotu doszorować piaskiem.\nKrasnolud zamrugał niepewnie, patrząc na monety.\n– Chce mi pan płacić za odzyskanie moich pieniędzy?\n– Jako podatnik ma pan prawo do ochrony przez straż – odparł Marchewa.\nNastąpiło kłopotliwe milczenie. Staloskórka przypatrywał się własnym stopom. Jeden czy dwóch krasnoludów zaczęło dyskretnie chichotać.\n– Wie pan co? Wpadnę do pana w wolnej chwili i pomogę wypełnić zeznanie – zaproponował uprzejmie Marchewa. – Co pan na to?\nZłodziej przerwał nerwowe milczenie.\n– Eee... Czy pana... piesek... mógłby puścić moją rękę? Proszę.\nWilk rozwarł szczęki, zeskoczył i podbiegł do Marchewy, który z szacunkiem uniósł dłoń do hełmu.\n– Miłego dnia życzę wszystkim – powiedział i odszedł.\nZłodzieje i ich ofiary spoglądali za nim.\n– On jest prawdziwy? – zapytał ten szybko myślący.\nPiekarz warknął wściekle.\n– Wy dranie! – wrzasnął. – Wy dranie!\n– Co... co jest? Dostałeś z powrotem pieniądze, nie?\nDwaj pracownicy Staloskórki musieli przytrzymywać szefa.\n– Trzy lata! – wołał. – Trzy lata i nikt się nie przejmował! Trzy piekielne lata i nikt nawet do drzwi nie zastukał! A on zapuka! Na pewno! Będzie bardzo uprzejmy! Pewnie przyniesie mi nawet dodatkowe formularze, żebym nie miał kłopotu! Dlaczego, durnie, nie mogliście zwyczajnie uciec?\nVimes rozejrzał się po ciemnym, pachnącym stęchlizną pomieszczeniu. Głos równie dobrze mógłby dochodzić z grobowca.\nPo obliczu niewysokiego herolda przemknął wyraz paniki.\n– Może sir Samuel zechciałby łaskawie przejść tutaj? – zapytał głos. Był spokojny; precyzyjnie odmierzał każdą sylabę. Był to ten rodzaj głosu, który nawet nie mrugnie.\n– To jest, panie, w samej rzeczy, no... Smok – powiedział Czerwony Półksiężyc.\nVimes sięgnął po miecz.\n– Smok Herbowy Królewski.\n– To zaledwie tytuł – wyjaśnił głos. – Dziwny, to być może. Wejdź.\nZ jakiegoś powodu słowa w tyłomózgowiu Vimesa zmieniły się nieco i zabrzmiały jak „zdobycz może wejść”.\n– Herbowy Królewski – mówił głos Smoka, gdy Vimes wkraczał w mrok wewnętrznego sanktuarium. – Nie będzie pan potrzebował miecza, komendancie. Pełnię funkcję Smoka Herbowego Królewskiego od ponad pięciuset lat, ale nie zionę ogniem, mogę pana zapewnić. Ah-ha. Ah-ha.\n– Ah-ha – odpowiedział Vimes.\nPostać rozmówcy widział dość niewyraźnie. Światło wpadało tu przez kilka wysoko umieszczonych, raczej brudnych okien i z kilkudziesięciu świec palących się płomykami z czarną obwódką. W sylwetce przed sobą dostrzegał sugestię przygarbionych ramion.\n– Proszę, niech pan siądzie – zaproponował Smok Herbowy Królewski. – Byłbym też niezwykle zobowiązany, gdyby zechciał pan spojrzeć w lewą stronę i unieść brodę.\n– I odsłonić szyję, chcesz powiedzieć?\n– Ah-ha. Ah-ha.\nPostać chwyciła lichtarz i podeszła bliżej. Dłoń tak chuda, że była niemal szkieletem, ujęła Vimesa pod brodę i przekręciła mu głowę w jedną i drugą stronę.\n– No tak. Ma pan profil Vimesa, z pewnością. Ale nie uszy Vimesa. Oczywiście, pańska babka ze strony matki była Clamp. Ah-ha...\nDłoń Vimesa raz jeszcze chwyciła miecz Vimesa. Tylko jeden rodzaj osoby mógł posiadać tak wielką siłę w ciele z pozoru tak kruchym.\n– Tak myślałem! Jesteś wampirem! – powiedział Vimes. – Jesteś przeklętym krwawym wampirem.\n– Ah-ha. – To mógł być śmiech. To mogło być kaszlnięcie. – Tak. Wampirem, istotnie. Tak. Słyszałem o pańskich poglądach na temat wampirów. „Nie całkiem żywi, ale niedostatecznie martwi”, jak zdaje się pan powiedział. Myślę, że całkiem dowcipnie. Ah-ha. Wampirem, tak. Krwawym, nie. Kaszanka, owszem, ten szczyt sztuki rzeźniczej, tak. A jeśli wszystko zawiedzie, to dość jest koszernych rzeźni na ulicy Długiej Wieprzowiny. Ah-ha, tak. Wszyscy żyjemy najlepiej, jak potrafimy. Ah-ha. Dziewicom nic z mojej strony nie grozi, ah-ha. Już od kilkuset lat, więc tym bardziej szkoda. Ah-ha.\nSylwetka i plama światła świecy się odsunęły.\n– Obawiam się, że niepotrzebnie marnował pan czas, komendancie Vimes.\nOczy Vimesa powoli przyzwyczajały się do migotliwego blasku. Pokój był pełen książek ułożonych w stosy. Żadna nie stała na półce. I z każdej, niczym przygniecione palce, sterczały zakładki.\n– Nie rozumiem – powiedział.\nAlbo Smok Herbowy Królewski miał wyjątkowo zgarbione ramiona, albo pod bezkształtną szatą kryły się skrzydła. Niektóre potrafią latać jak nietoperze, przypomniał sobie Vimes. Zastanawiał się, ile lat ma ten tutaj. Mogą żyć prawie w nieskończoność.\n– Jak przypuszczam, jest pan tutaj, ponieważ uznano za właściwe, ah-ha, by miał pan własny herb. Obawiam się, że nie jest to możliwe. Ah-ha. Tarcza herbowa Vimesów istniała, ale nie może być ponownie użyta. To byłoby wbrew zasadom.\nStuknęło, gdy książka została położona na blacie i otwarta.\n– Jestem przekonany, że zna pan swoje pochodzenie, komendancie. Pańskim ojcem był Thomas Vimes, jego ojcem Gwiliam Vimes.\n– Stara Kamienna Gęba, tak? – rzekł spokojnie Vimes. – To ma coś wspólnego z Kamienną Gębą.\n– Istotnie. Ah-ha. „Nie zniosę niesprawiedliwości” Vimes. Pański przodek, Kamienna Gęba. W samej rzeczy, tak go nazywano. Komendant Straży Miejskiej w 1688. I królobójca. Jak o tym wie każdy uczeń, to on zamordował ostatniego króla Ankh-Morpork.\n– Stracił na egzekucji!\n– Niemniej jednak herb rodziny został, jak to określamy w heraldyce, excretus est ex altitudine, inaczej mówiąc depositatum de latrina. Zniszczony. Zakazany. Wykluczony z możliwości odtworzenia. Ziemia skonfiskowana, dom zburzony, stronica wyrwana z księgi historii. Ah-ha. Wie pan, komendancie, to ciekawe... wielu potomków „Kamiennej Gęby”... – cudzysłowy opadły równo po obu stronach przezwiska, jak gdyby starsza pani brała w szczypczyki coś obrzydliwego – ...zostało oficerami Straży Miejskiej. Jak się zdaje, komendancie, pan również zyskał ten przydomek. Ah-ha. Ah-ha. Zastanawiam się, czy to jakieś dziedziczne pragnienie zatarcia niesławy. Ah-ha.\nVimes zgrzytnął zębami.\nKup i pobierz za 28 zł 20,16 zł ($ 7,06 $ 5,09)


To się nazywa efektowny makijaż! (FOTO) - Zeberka.pl\nZeberka.pl » Modny Makijaż » To się nazywa efektowny makijaż! (FOTO)\nTo się nazywa efektowny makijaż! (FOTO)\nmodny makijaż kesha makijaże gwiazd makijaż na halloween makijaż na andrzejki\nKesha wie, jak zrobić piorunujące wrażenie.\nWedług Keshy zadaniem makijażu jest nie tylko upiększanie, ale przede wszystkim szokowanie i kierowanie uwagi na jego właścicielkę.\nI tym razem piosenkarce udało się zrobić piorunujące wrażenie dzięki oryginalnemu make-upowi, którego z pewnością nie potrafiłaby wykonać niejedna doświadczona makijażystka.\nPodczas premiery najnowszej linii zegarków Baby G Kesha pojawiła się w krótkich szortach, czarnej marynarce oraz złoto-czarnym makijażu przypominającym woalkę i nachodzącym aż na jasne włosy gwiazdy.\nJak Wam się podoba efektowny makijaż gwiazdy? Zafundowałybyście sobie taki na przykład na Halloween?\nCzytaj więcej: Pomysły na halloweenowy makijaż\nTo banalnie łatwe i oszczędne.\nNajgorętsze trendy makijażowe na wiosnę 2018! 20 inspiracji z pokazów mody!\nKosmetyczny must have Deynn, czyli mocny makijaż dla blondynek!\nczytaj więcej o: modny makijaż


Le Ksar, Tuluza - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Le Ksar\nAtrakcje w pobliżu obiektu Le Ksar\nLe Ksar, Tuluza\nNr 28 wśród 1 721 Restauracje w lokalizacji Tuluza\n7 rue Perchepinte, 31000, Tuluza, Francja\n4,5 446 recenzji\n7 rue Perchepinte, 31000, Tuluza Francja\n0,9 km od następującego obiektu: Place du Capitole\nŚwieże i smaczne w pięknym otoczeniu\nCo za klejnot! Usytuowana przy cichej ulicy ta piękna mała restauracja czuje się, jakbyś jadła w czyimś domu. Jedzenie jest świeże i smaczne, a obsługa przyjazna i sprawna. Nie przegap tego! Polecam jednak rezerwację, ponieważ jest to znany skarb!\nDoskonałe jedzenie. Ich marokański kuskus jest pyszny, a oferta przewodu pokarmowego pod koniec posiłku była bardzo mile widziana. Wystrój jest również piękny i bardzo tradycyjny. Jedynym minusem jest to, że moja serwetka była zdecydowanie stara i wymagała wymiany (dosłownie rozdrobniona z jednej strony). Pomimo klimatyzacji...w restauracji wciąż było bardzo gorąco, gdy drzwi były otwarte. Bardzo dobry i przyjemny posiłek ogólnie.Więcej\nByłem traktowany z okazji urodzinowej niespodzianki ostatniej nocy w Le Ksar, w otoczeniu rodziny i przyjaciół, i spędziliśmy wspaniały wieczór. Zamówiłem kuskus królewski, który podawano z warzywami i różnymi mięsami. Fantastyczny wieczór. Wysoce zalecane, jeśli szukasz autentycznego marokańskiego posiłku.\nOtranding coucous i tagines\nTo miejsce jest fantastyczne. W coucous i tagine dania były wspaniałe, a sama restauracja jest bardzo przyjemna. Czekamy na powrót!\nŁadny posiłek marokański\nByliśmy po dziewiątej imprezie, kiedy jedliśmy w marokańskiej restauracji. Było bardzo dobrze i wszyscy byli zadowoleni z tego, co zamówili, mieszanki tangynek i szaszłyków z mięsa, wszystko podawane z cudownym kuskusem. Kuskus miał bardzo delikatną konsystencję i był podawany w obfitości. Ci, którzy zamawiali szaszłyki,...czuli, że mogły zostać skrócone, ponieważ szaszłyki zostały ułożone na jednym naczyniu z kuskusem, z którego mogliby korzystać wszyscy, którzy je zamówili. Wydawało się, że w menu nie ma numeru każdego z nich. Zjem tutaj jednak, ponieważ jedzenie jest bardzo dobre. W ofercie było także marokańskie wino i piwo. Restauracja wypełniła się szybko i było też wiele zamówień na wynos. Wyraźnie popularne miejsce.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: youcef a, Gérant, Le KsarOdpowiedź udzielona 28 lipca 2017\nW odwiedzając moją córkę i poleciła lunch w Le Ksar. Był to prawdopodobnie jeden z najlepszych miejsc ona jest zalecane i jeden z najlepszych dań, jakie kiedykolwiek miałem. Nie ma tłumów na lunch, ale słyszałem, że robi się tłoczno na kolację. To miejsce nie ma...wiele do obejrzenia z zewnątrz, ale jedzenie było absolutnie pyszne. a potem tradycyjny kuskus z jagnięciną na danie było najlepsze, jakie kiedykolwiek jadłem! Moja żona zamówiła wolno pieczoną jagnięcinę, która była po prostu wspaniała, a reszta z nas miał jagnięcina, kurczak i kilka innych rzeczy, z których wszystkie były niesamowite. Jeśli lubisz marokański jedzenie, lub po prostu chcesz spróbować czegoś innego, to zdecydowanie odradzam spróbować tego miejsca. Porcje są ogromne więc zabierzcie ze sobą apetyt i cieszyć się absolutnie pyszny posiłek.Więcej\nDobra lokalizacja, doskonałe jedzenie\nDobrze położony w Tuluzie, parking trochę trudne, ale OK. Wszystkie stoliki były zajęte i byliśmy zadowoleni zastrzeżone. Porcje są duże i miałem jagnięcinę Tagine, czyli naprawdę smaczny i delikatny. Żadnych problemów.\nPyszny lunch. Ogromne porcje, dobrze doprawione, długo wolne gotowanie jagnięciny. Kelner był jednoosobowy - - uroczy, skuteczny, przyjazny. Chodziłbym tam od czasu do czasu.\nPo prostu niesamowity posiłek w Le Ksar. Wszystko było doskonałe jedzenie, personel i obsługa i atmosfera. Najlepsze potem tradycyjny kuskus z jagnięciną na danie jakie kiedykolwiek jadłem wrócimy z przyjaciółmi i rodziną. Dziękuję.\nPyszne - nigdy nie zawodzi\nJeszcze raz, kolejny pyszny posiłek. Nigdy nie miałem nic ale pyszny posiłek. Porcje są duże, obsługa nie mogła być lepsza, i, jak zwykle, przyjazne przyjęcie przez właściciela.\nZobacz 133 hotele w pobliżu.Zobacz 2 203 restauracje w pobliżu.Zobacz 430 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Le Ksar.


pedagog: Na te piękne Święta Wielkiej Nocy\nNa te piękne Święta Wielkiej Nocy\nŚwięta Wielkiej Nocy są dla wielu z nas okresem szczególnego rodzaju spotkań z Źródłem Istnienia, z Stwórczą Siłą, ale i z Bliskimi, dzięki którym budujemy DOBRO naszego życia. Może właśnie w tych dniach uświadomimy sobie, jak bardzo jesteśmy naznaczeni Tym, który choć jest Wielkim Nieobecnym, to jednak wraca do nas mocą radości i wartości życia.\nŻyczę zdrowych, spokojnych i pełnych nowych doznań Świąt Zmartwychwstania Pańskiego! Niech mimo trwającej zimowej aury sprzyja ona bliskim naszym sercom spotkaniom, a dzieląc się świątecznym jajkiem życzmy sobie tego, co ono symbolizuje od dawien dawna, a mianowicie nadzieję na lepsze, być może także inne wartości, które wpiszą w nasze życie żywotność, nową energię, siłę, początek i nieśmiertelność. Radości, szczęścia i spokoju oraz słonecznej aury na wszystkie następne dni.\nDzielę się życzeniami, jakimi już obdarzyli mnie Przyjaciele, Znajomi, Współpracownicy, Studenci i Czytelnicy:\nŻyczę wszystkiego tego, co od Boga pochodzi,\npełnych miłości i nadziei\nzdrowia i radości z przeżywania Świąt Wielkiej Nocy, spokoju, pogody ducha i wspaniałych chwil w rodzinnym gronie\nchociaż tą drogą chciałbym przekazać wdzięczność i szacunek wobec podejmowanych przez Pana Profesora działań na rzecz dobra polskiej nauki, a pedagogiki w szczególności. Dziękuję! Proszę też przyjąć moje życzenia wielkanocne. Panu Profesorowi oraz najbliższym życzę, by zmartwychwstały Pan umacniał czynione dobro,\nwskazywał drogę i udzielam mocy do trwania w Jego służbie przez służbę ludziom. Z zapewnieniami o modlitwie i pamięci.\nz okazji Świąt życzę Panu Profesorowi i całej Rodzinie Wiosennej Radości Wielkanocy, miłości niesionej przez Zmartwychwstałego, wypełniającej serce po brzegi\nWszystkim Przyjaciołom najlepsze życzenia z okazji zbliżających się Świąt Wielkiej Nocy\nprzesyłamy najlepsze życzenia na Święta Zmartwychwstania Pańskiego dla Ciebie i Twych Bliskich, oraz garść myśli na Święta wypisanych z wciąż aktualnych tekstów księdza Konstantego Michalskiego.\n"Święto Zmartwychwstania umieszcza Kościół w niedzielę po pierwszej pełni wiosennej dlatego, że chce mu dać jako tło odradzającą się przyrodę na znak, że mimo prymatu ducha, między przyrodą a duchem istnieje ścisły związek. Jak duch boży unosił się niegdyś nad chaosem światowym, tak dzisiaj razem z Nim unosi się nad przyrodą duch ludzki".\n"M. Bierdiajew zauważył, że komunizm umiał wejść na drogę najgłębszych tęsknot człowieka rosyjskiego. W duszy tego człowieka wiecznie odzywała się idea zmartwychwstania i transfiguracji całego stworzenia. [...] Istotnie komunizm wyzyskał ideę transfiguracji, by wprowadzić ustrój sowiecki na tory mesjańskie, na których miała ludzkość dążyć do\nswego zbawienia" .\n"w ujęciu chrześcijańskim nigdy nie może zniknąć osobowość ludzka w jakiejkolwiek całości, jak znika kropla w morzu, czym innym jest indywidualizm, czym innym chrześcijański personalizm. Personalizm wskazuje w duszy ludzkiej na szczyt, gdzie się pali życie duchowe przez myśl i wolę. Jednak i tu zyskuje, kto traci, gdyż rozpalona\nprzez szczyt swej duszy miłością z góry osobowość wchodzi w społeczeństwo jak gorejąca pochodnia, która roztacza wkoło siebie ciepło i blaski, a nie duszące dymy" .\nZdrowych, pogodnych Świąt Wielkanocnych, pełnych wiary, nadziei i miłości. Radosnego, wiosennego!!!!!!!! nastroju, serdecznych spotkań w gronie rodziny i wśród przyjaciół oraz Wesołego Alleluja!\nz okazji Świąt Wielkanocnych życzę rodzinnego ciepła, spokoju ducha, nadziei na wiosnę wokół nas i w nas samych. Niech Zmartwychwstanie daje nam siłę i wiarę w niezmienne zwycięstwo Dobra i Pokoju.\nżyczę Panu Radości Świąt i Dobra płynącego z Wielkiego Czasu.\nWesołego Alleluja! Radosnych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego oraz Błogosławieństwa Bożego. Niech Zmartwychwstały Chrystus prowadzi przez życie w radości pokoju\nZ okazji Świat Wielkiej Nocy proszę o przyjęcie najlepszych życzeń i serdeczności, zdrowia i radości ze świętowania w gronie Rodzinnym w słonecznej atmosferze i bliskości. Życzę także odpoczynku od trudów codzienności. Świąteczne serdeczności dla Twoich Najbliższych!\nżyczę Panu Profesorowi i Bliskim Osobom zdrowych i spokojnych Świąt Wielkanocnych, pełnych rodzinnej miłości i radości, kolorowych pisanek, wiosennej nadziei z „odrobiną” Dyngusowej wody, szczęścia, słońca, dobrej energii i spełnienia marzeń.\nZdrowych, Wesołych i słonecznych (chociaż w sercu) Świąt, oraz smacznego tradycyjnego jajeczka i baby wielkanocnej\nNiech blask i radość wielkanocnego poranka niosą na naszą codzienność: RADOŚĆ, POKÓJ i NADZIEJĘ. Niech zmartwychwstały Chrystus towarzyszy naszym wędrówkom do Emaus\nŚwięta Wielkanocne są nadzieją dla człowieka, że po trudach ziemskiego życia przejdzie do wieczności i zmartwychwstanie...Tu jest istota zbawienia, naszej wiary i egzystencji... Niech Chrystus Zmartwychwstały da nadzieję i siły do życia, niech w Sercach zagości Pokój i Miłość-\nWbrew panującej za oknem pogodzie przesyłam Tobie i Twoim Najbliższym najlepsze życzenia świąteczne pełne wiosny i radości\nw okresie pasyjnym, w tym szczególnym czasie przygotowań do Świąt Wielkiej Nocy życzę wszystkim nadziei Zmartwychwstania; ufności że to, co wydaje się w życiu niemożliwe, stało i ciągle staje się możliwym. Wszystkim życzę wyciszenia, a Tym z Państwa, którzy Wielkanoc obchodzą już teraz – radosnych i błogosławionych Świąt,\ndobrych i błogosławionych Świąt Zmartwychwstania, dużo radości i spokoju oraz odczytania znaków nadziei i wiary. Niech otacza Pana życzliwość, miłość i piękno.\nI niech wreszcie nastanie wiosenna aura, aby jeszcze bardziej rozświetlić ten świąteczny czas.\nNa te piękne Święta Wielkiej Nocy życzymy Tobie i Twoim Najbliższym wielu łask Bożych, radości w sercu i wiosennej zieleni w głowach.\nJezus zmartwychwstał, dlatego wesoły nam dzień dziś nastał. Chrześcijanie niosą światu tę radosną nowinę. Jezus zmartwychwstał, dlatego chrześcijanin może pokonać to wszystko, co wiąże się z umieraniem, otrzymuje bowiem światło i moc do tego, żeby nie uciekać od krzyża. Co więcej, przeżywając cierpienie z wiarą, może doświadczyć radości nowego życia. Chrześcijanin świętuje to nowe życie, które rodzi się pośród cierpienia, ukazując światu chwalebny krzyż Chrystusa ukrzyżowanego i zmartwychwstałego, i obwieszcza światu przesłanie życia. Niech Jezus Chrystus będzie dla nas wszystkich źródłem radości pokoju serca, mocnej wiary i nadziei oraz wszelkich łask doczesnych i wiecznych.\nSpokojnych, słonecznych świąt przepełnionych rodzinną atmosferą\nBłogosławieństwa Bożego, Wszelkiego dobra od Boga i od ludzi, Wielu pięknych łask duchowych, Umocnienia w wierze, Wzrastania w nadziei, Wydoskonalenia w miłości - na Święta Zmartwychwstania Pana naszego Jezusa Chrystusa, Zwycięzcy śmierci, piekła i szatana - Zbawiciela świata, wszystkiego dobrego –\nna Święta życzę Tobie i Twoim bliskim pogody, radości. miłości i nadziei.\nJest właśnie ta przedranna chwila,\nKiedy świt czysty, świeży, boski,\nWykwitający z pąku nocy\nJest lżejszy niźli dzienne troski …..”\nLeopold Staff Nazajutrz\nZ nadchodzącymi świętami Wielkiej Nocy pozwalam sobie złożyć życzenia wszelkich łask, tak wszystkim przecież potrzebnych. Niech czas Zmartwychwstania, niosący tyle nadziei, pozwoli popatrzeć z uśmiechem na trudy i kłopoty, wierząc, że właśnie teraz, w tej wyjątkowej chwili wokół nas pojawi się więcej dobra i piękna. Byśmy z nich czerpali inspirację dla dalszych naszych działań, czyniąc je potrzebnymi i pełnymi radości.\nZ okazji ŚWIĄT WIELKANOCNYCH wszystkiego co najlepsze … codziennie dużych i małych radości oraz nadziei … aby przyszłość omijały trudy i zwątpienia …\nCiepłego spojrzenia na nadchodzące dni\nNa przedprożu Zmartwychwstania czuwajmy, przeciwnie niż straże z fresku Piera della Francesca z San Sepolcro, by pełni Radości doświadczyć! Niech Zwycięzca "śmierci, piekła i szatana" hojnie Ciebie i Twoich Najbliższych obdarowuje, tak w Dni Świąteczne, jak i każdy kolejny dzień!\nRadosnych i pięknych, spędzonych w gronie najbliższych, ale i przenikniętych namysłem nad znaczeniem we własnym życiu\nŚwiąt Wielkiej Nocy, aby stały się dla nas źródłem Wielkiej Mocy zmieniania tego świata na lepszy.\nZ okazji Świąt Wielkanocnych, życzę Panu, rodzinie, krewnym i znajomym: zdrowych, pogodnych Świąt pełnych wiary, nadziei i miłości. Radosnego, wiosennego nastroju,\nserdecznych spotkań w gronie rodziny oraz wesołego Alleluja.\nWielkanocne serdeczności! Życzę Panu, by zdrowie, szczęście, ludzka przychylność i pogoda ducha nie opuszczały Pana na przednówku!\nwesołych i pełnych miłości Świąt Wielkanocnych oraz błogosławieństw Zmartwychwstałego Chrystusa\nAnonimowy 31 marca 2013 17:38\nKiedy nadchodzi czas umierania ...\nI dusza chwyta się serca ...\nNoc zapada się w bezmiar wspomnień ...\nTak zradza się cisza pożegnań ...\nW imię Ojca ... i Syna\nDuch miłością ku Tobie się wspina,\nAbyś poczuł, jak wszystko, co umiera\nZradza się z Twojego krzyża i ...\nW otchłani czasu, budzi się Misterium Pańskie,\notulone życiem współczesnego człowieka.\nO to pyta ludzka dusza i przydrożny czas,\nskaleczona , bez pomocy mędrca twarz.\nW płomieniach łask świątyni,\nziemia zastyga w przestworzu.\nŚwiatło życia gaśnie, bo moc zła\nz dna świata grzechy wybiera.\nMądrość i światłość podeptana,\ndekalog nie jest stróżem prawa.\nmiłość umiera w sercu ,człowieka\nnie wzruszają go ludzkie cierpienia.\nChciałem z Tobą rozmawiać językiem nieba,\no rozwoju nauki i ludzkich problemach,\nprawem przyrody i językiem religii świata.\ni smakiem z wypieku dobrego chleba.\nlecz duch Twój pozostał zamarły,\nCzas mówi odwieczne te słowa,\nze dziś Misterium Pańskie ziemię odmienia,\nciemność pęka w światłości nieba i w\nTabernakulum dla nikogo nie zabraknie chleba.\nW kościołach biją wszystkie dzwony,\norgany się rozbudziły i kadzidła zapłonęły,\nBoża zapowiedz się spełniła, lecz człowiek\ndalej pozostał w posągu cierpienia.


Krzesło DENISS salon meblowy oraz producent mebli Margio. Meble sklepu meblowego producenta Olsztyn\nKrzesło DENISS. Stylowy element wyposażenia każdego nowoczesnego mieszkania. Podkreśl charakter...\nSmolista czerń nóg krzesła DENISS przyciąga uwagę każdego. Idealnie kontrastując z delikatnym różem siedziska nadaje pewnej zadziorności całemu projektowi. To praktyczne krzesło docenią osoby chcące zachować idealną czystość w pomieszczeniach, gdyż obicie wykonane jest z tkaniny, którą bardzo łatwo się czyści. Jesteś osobą, która dodatkowo ceni swój czas? Krzesło DENISS będzie idealnie dobrane pod Twoje potrzeby, gdyż obicie wykonane jest z materiału zawierającego teflon. Sprawia to, że wystarczy przetrzeć jakiekolwiek zabrudzenie, a ono momentalnie znika. Koniec z szorowaniem materiału.\nZachowaj pełną czystość w pomieszczeniach, które ozdobisz za pomocą naszych krzeseł. By zachować długoletnią trwałość nogi naszego ponętnego krzesła wykonane są z wytrzymałego buku. Tył krzesła został pokryty mocną skórą ekologiczną, która podkreśla na każdym kroku wysoką rangę naszego krzesła.\nSkóra idealnie wkomponowuje się w design krzesła swoim oczarowującym jasnym szarym kolorem. By nadać jeszcze więcej szyku całość została starannie wykończona ozdobną lamówką, która łączy zalety pokrytej teflonem tkaniny z wytrzymałą skórą. Pełne wdzięku krzesło DENISS nada każdemu pomieszczeniu odpowiedniego charakteru i podkreśli Twój wysmakowany gust.\n1 Wysokość 87cm\n2 Wysokość siedziska 46cm\n4 Głębokość 60cm\nKrzesło REGGIO włoski styl\nKrzesło REGGIO. Stylowy element wyposażenia każdego nowoczesnego mieszkania. Podkreśl charakter pomieszczenia odpowiednim wystrojem. Krzesło REGGIO idealnie nadaje...


Kowalczyk zapewnia: W Polsce nie zabraknie żywności!\n17 kwietnia 2022 12:12\nPragnę zapewnić, że Polsce nie zabraknie żywności, zarówno dla Polaków, jak i rzeszy uchodźców z Ukrainy – ocenił wicepremier i minister rolnictwa Henryk Kowalczyk w niedzielnym programie „Tydzień” w TVP1.\nNie będzie pracowników. Ukraińcy wrócą do kraju pod groźbą więzienia?\n14 kwietnia 2022 13:59\nKażdy obywatel Ukrainy, który podlega mobilizacji w czasie wojny, a przebywa poza granicami swojego kraju, będzie musiał wrócić i bronić ojczyzny. To oznacza, że Polskę może wkrótce opuścić nawet kilkaset tysięcy pracowników - informuje money.pl.\nUdziałowiec Grupy Azoty objęty unijnymi sankcjami\n12 kwietnia 2022 11:45\nZamrożenie aktywów wpisanego na unijną listę sankcji rosyjskiego oligarchy Wiaczesława Kantora, nie ma bezpośrednich skutków dla spółki - poinformowała PAP w poniedziałkowym oświadczeniu Grupa Azoty. Kantor bezpośrednio nie posiada żadnych akcji Grupy Azoty - podała.\nWiceminister rolnictwa zapewnia: W Polsce nie zabraknie żywności!\n12 kwietnia 2022 09:25\nNie ma obawy, że nie będzie w Polsce żywności - zapewnił w poniedziałek podczas posiedzenia senackiej komisji rolnictwa wiceminister rolnictwa i rozwoju wsi Norbert Kaczmarczyk. Zwrócił uwagę, że w naszym kraju rocznie produkuje się średnio 34-35 mln ton zbóż.\n10 kwietnia 2022 10:10\nPolityka rolna do poprawki? Apel byłych ministrów rolnictwa\n08 kwietnia 2022 11:21\n10 ministrów rolnictwa, reprezentujących różne środowiska polityczne apeluje do Prezesa Rady Ministrów Mateusza Morawieckiego o podjęcie działań w związku z poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa żywnościowego Europy i świata, które może być konsekwencją bandyckiej agresji Federacji Rosyjskiej na Ukrainę.\n07 kwietnia 2022 14:37


Sprzedam dom : Wołczyn , 90 m2, 99000 PLN, 2 pokoje - Domiporta.pl\nDom 90 m2, 2 pokoje Wołczyn\n99 000 zł 1 100 zł/m2\nDom na sprzedaż Wołczyn - 90 m2\nPoszukujesz miejsca na ziemi dla siebie i dla swojej rodziny ? Domu, który urządzisz sobie od podstaw z miejscem do wypoczynku oraz relaksu po całym dniu ciężkiej pracy ? Jeśli tak, to świetnie trafiłeś/aś. Ta oferta jest właśnie dla Ciebie. Zadzwoń, a przekonasz się, że warto kupić ten dom na wsi. Zapraszam do zakupu jednorodzinnego domu o pow. użytkowej ok. 45 m2 wraz z pomieszczeniami garażowo – gospodarczymi o pow. ok. 50 m2, posadowionych na 46 arowej działce w jednej z miejscowości w gm. Wołczyn. Nieruchomość budynkowa składa się z: - dwóch nasłonecznionych pokoi o pow. ok. 14.5 m2 i 12 m2, w których częściowo pozostaje wyposażenie widoczne na zdjęciach; - funkcjonalnej kuchni o pow. ok. 9 m2, w której znajduje się piec kaflowy oraz zamontowano niezbędne meble kuchenne, ; - przedpokoju umożliwiającego swobodną komunikację po części mieszkalnej, w którym znajdują się schody prowadzące na poddasze nieruchomości; - w bryle budynku znajduje się także część garażowo - gospodarcza, którą w całości można zaadoptować na dowolne cele, w tym cele mieszkalne. Wykończenie wnętrz zróżnicowane w zależności od pomieszczenia, mianowicie na ścianach znajduje się tynk cementowo - wapienny, natomiast podłogi pokrywają deski oraz wykładzina dywanowa i PCV. W domu została wymieniona częściowo instalacja centralnego ogrzewana na miedzianą. Dach na nieruchomości dwuspadowy, pokryty dachówką cementową. Na terenie posesji znajduje się studnia z możliwością korzystania.Działka, na której znajduje się budynek mieszkalny została częściowo ogrodzona siatką ogrodzeniową. Pozostała część jest wykorzystywana gospodarczo. W pobliżu nieruchomości znajdują się inne zabudowy mieszkalne, sklepy ogólnospożywcze, punkty usługowo - handlowe oraz pola, łąki i lasy. Serdecznie zapraszam na prezentację. Oferujemy również skuteczną, nieodpłatną pomoc w uzyskaniu kredytu na zakup nieruchomości. Zapraszamy do naszego biura w celu omówienia szczegółów oferty oraz ustalenia dogodnego dla Państwa terminu prezentacji. Szczegóły oferty: INVESTOR NIERUCHOMOŚCI Oddział w Namysłowie, ul. Wojska Polskiego 9 - Anna Choryszna tel. 537pokaż telefon Nota prawna: Informacje dotyczące opisu nieruchomości podane są przez właściciela, mają charakter wyłącznie informacyjny i mogą podlegać aktualizacji. Oferta dotycząca nieruchomości stanowi zaproszenie do rokowań zgodnie z art. 71 Kodeksu Cywilnego i nie stanowi oferty określonej w art. 66 i następnych KC. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 726/9376/ODS\n125 m2 3 2 120 zł/m2\nPoszukujesz atrakcyjnego miejsca do zamieszkania dla siebie i dla swojej najbliższej rodziny ? Domu,...\n200 m2 4 1 445 zł/m2\nPoszukujesz miejsca na ziemi dla siebie i dla swojej rodziny ? Domu do zamieszkania od zaraz, a zara...\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Dom Opolskie, Wołczyn Powierzchnia: 90 m2 Cena: 99 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 726/9376/ODS\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Dom Opolskie, Wołczyn Powierzchnia: 90 m2 Cena: 99 000 PLN Proszę o kontakt