Zgłoś kandydata na Sołtysa roku! | Kamienskie.info\nZgłoś kandydata na Sołtysa roku!\nLut 5, 2016 • 11:41 29 komentarzy\nZarząd Województwa Zachodniopomorskiego ogłasza nabór zgłoszeń w ramach IV edycji konkursu o tytuł „Sołtysa Roku 2016”. Celem konkursu jest przedstawienie społecznej pracy wyróżniających się, przedsiębiorczych i zaangażowanych w inicjatywy społeczne sołtysów z województwa zachodniopomorskiego. Kandydata do tytułu „Sołtys Roku 2016 ” mogą zgłaszać: rady sołeckie i parafialne, mieszkańcy sołectwa (grupa 10 osób), organizacje pozarządowe i społeczne oraz przedstawiciele władzy samorządowej.\nZgłoszenia należy przesyłać w terminie do dnia 30 kwietnia br. na adres: Wydział Rolnictwa i Rybactwa, ul. Starzyńskiego 3-4, 70-506 Szczecin z dopiskiem „Sołtys Roku 2016”\nO przyjęciu zgłoszenia decyduje data wpływu. Zgłoszenia, które wpłyną po terminie, nie będą rozpatrywane. Dodatkowych informacji udziela pracownik Wydziału Rolnictwa i Rybactwa – Paulina Makatun-Hałas, pod nr tel. 91-44-10-233, email: pmakatun@wzp.pl\nPobierz: Regulamin konkursu – Karta zgłoszeniowa\nPoprzedni wpisPrzewodniczący Rady Gminy okłamał mieszkańców Gostynia? Następny wpisstałej pracy szukam\nmieszkanka klebow mówi:\nIrek Gajlun soltys Klebow,za jego kadencji cos sie dzieje,dzieci i mlodziez maja zajecie,widac u niego ze potrafi pracowac z ludzmi,aby wiecej takich soltysow bylo\nMaryjola ze Strzeżewa\nIrek Gajlun z Kłębów.Pokażcie lepszego!!!!\nTo prawda…pan Franciszek Jamrozek nie ma sobie równych .To jest nasz kandydat na Sołtysa Roku\nJa zgłaszam siebie , zapewne jedynym moim rywalem bedzie Bray Wyatt\nMy mamy najlepsze sołtysa w Lasce. Nasz kandydat to Pan Franciszek Jamrożek\nBuniewice głosować i to sumiennie na sołtysa Mikołajczaka\nDowiedz się, co to jest fundusz sołecki, to po pierwsze, a po drugie napisz konkretnie o kim mówisz, najłatwiej tak bezpodstawnie oczerniać…\nCo wy wiecie o sołtysach ,jest jeden który bije wszystkich(mam na mysli kobiety i mężczyzn) -w dosłownym tego słowa znaczeniu!!!\nczy w gminie sołtysi też muszą być jakoś aktywni, czy tylko na wsiach??bo w terenie to od czasu do czasu coś się dzieje ,ale np. w samym Golczewie -cisza ;a jak jest w Kamieniu czy Wolinie, Świerznie?\nnajlepszym sołtysem jest sołtys Kołczewa jest drugą kadencje a ja nie wiem gdzie mieszka gdzie urzędje,podatku nie mam gdzie zapłacic tylko muszę jezdzic do gminy ksiązeczki na opłate smieci i harmonogram wywozu jeszcze do mnie nie dotarły jak zwykle sołtys o mnie zapomniał jak co roku muszę się upominac i wszystko ma w d…. ale najwazniejszy ten fundusz sołecki , własnie zabrac fundusz i zobaczymy który będzie społecznie chciał byc sołtysem oj chyba by ze swiecą szukac.\nA który z sołtysów byłby bezkonkurencyjny w ilości spożywanego alkoholu?\nO tak dobre pytanie?Wiem wiem o kogo chodzi!\nJa popieram pana Ireneusza Gajluna z Kłębów\nDo wszystkich maruderów, wystartujcie w wyborach na sołtysa\nBuniewice – podajcie Mikołajczaka Andzeja bo jest operatywny\nNajlepszym sołtysem był LECH DERDA Z ŁUKĘCINA.\nPani Dobrowolska z Kłodzina jest najlepsza !\nMartyna ;) mówi:\nZdecydowanie najlepszym sołtysem bynajmniej w Gminie Wolin jest Sołtys Ostromic , Bogdan Czaplicki .\nBardzo dużo działa w swojej wsi , jest aktywny , otwarty na wszelkie działania . Mimo narzekania mieszkancow i braku pomocu nie poddaje sie i działa dalej .\nWięcej takich sołtysów ! ;)\nSkoro mieszkańcy narzekają, to znaczy, że te działania oceniają negatywnie.\nZ GM,Golczewo ,,,, nie znam nikogo takiego\nJola z Jarszewa!!\nTen sołtys co został radnym i od razu synowi posadke dyrektorska załatwił. To sie nazywa skuteczność\nNajlepszym sołtysem byłby Marian ale on nie chce. Trudno.\nKasa kasa i nic od siebie tak działają prawie wszyscy sołtysi. Zlikwidować fundusz sołecki i dopiero okaże się który sołtys jest kreatywny???\nBogdan Jaroslaw Czaplicki Soltys Sołectwa Ostromice mówi:\nbardzo proszę nie obrażać Sołtysów i nie wrzucać wszystkich do jednego worka!!! Może i są tacy o jakich anonim pisze-ALE NIE WSZYSCY!!!\nJeśli masz jakieś konkretne zarzuty to przedstaw je na zebraniu wiejskim i odwołaj sołtysa.\nWięcej pracy-mniej narzekania\nTo dlaczego sołtysi nie patrzą Burmistrzowi Wolina na ręce? Gmina ma taki dług.\nNie znam takiego sołtysa , który zasługiwałby myśla tylko jak tu kase z gminy wyszarpać do kieszeni ””’


Warszawska Wyższa szkoła ekonomiczna. im. edwarda wiszniewskiego ISSN: ZESZYT NAUKOWY WWSE - PDF\nWarszawska Wyższa szkoła ekonomiczna. im. edwarda wiszniewskiego ISSN: ZESZYT NAUKOWY WWSE\nDownload "Warszawska Wyższa szkoła ekonomiczna. im. edwarda wiszniewskiego ISSN: 1895-8435 ZESZYT NAUKOWY WWSE"\n1 Warszawska Wyższa szkoła ekonomiczna im. edwarda wiszniewskiego ISSN: ZESZYT NAUKOWY WWSE RED. HENRYK BORKO WARSZAWA 2012\n2 Recenzent: prof. dr hab. Stefan Kojło Projekt okładki: Wojciech Karwiński Copr. Wydawca: Produkcja:\n3 Nr 21 ZESZYTY NAUKOWE 2012 Spis treści Wprowadzenie... 5 dr Łukasz Stefaniak Spór o autorytet... 9 dr Henryk Borko Przemiany demograficzne szanse i zagrożenia współczesnych gospodarek dr Anna Ochrymiuk-Lulewicz Szanse i zagrożenia związane z globalizacją dla krajów wysoko rozwiniętych...51 dr Agnieszka Chabowska-Litka Zarządzanie ryzykiem finansowym w małych i średnich przedsiębiorstwach w Polsce. Teoria i praktyka dr inż. Piotr Radecki Niewykorzystanie potencjału analizy SWOT w Strategii rozwoju miasta stołecznego Warszawy do 2020 roku a arbitralne ustalenie celów związanych z rozwojem turystyki...91 Dr inż. Piotr Radecki Wykorzystanie szans rozwoju turystyki weekendowej przez władze samorządowe miejscowości podwarszawskich w świetle wyników badań magistrantki WSHGiT z 2007 roku oraz licencjata z 2011 r. promowanych przez dr inż. Piotra Radeckiego Dr Ireneusz Badowski Współczesne problemy funkcjonowania systemów finansowych...121\n4 dr Mirosław Łukomski Wpływ gospodarki na dzieje najnowsze Rosji dr Henryk Borko Gospodarki w procesie przemian...139\n5 Nr 21 ZESZYTY NAUKOWE 2012 Wprowadzenie Różnice między obiektami, jak również przemiany w stanie jakiegoś obiektu, zwracają uwagę i pobudzają do aktywności umysłowej, i odwrotnie, monotoniczność i identyczność czynników wewnętrznych obniżają uwagę, zmniejszają aktywność. Dlatego pytanie - z jakiego powodu? - jest zadawane znacznie częściej w celu wyjaśnienia różnicy. W praktyce codziennej, tak i w działalności naukowej interesuje nas raczej stała, regularna różnica, która jest prognozowana i oczekiwana, a nie niekontrolowana aktywność. Stąd pojawia się pojęcie identyfikacji poszczególnych przemian zachodzących w ugrupowaniach integrujących się czy pojedynczych gospodarkach. Niezbędne jest spojrzenie na miejsce jednostki i autorytetu. Autorytet jak wskazuje dr Łukasz Stefaniak - jest to prezentacja jednego z wielu aspektów w toczącej się dyskusji: filozofów, socjologów i historyków, historyków idei, politologów. Socjalizmy XX w.: nazizm i komunizm wyrosły z utopijnych koncepcji. Wnikliwe spojrzenie na współczesność każe nam zauważyć, iż utopijnych wizji jest więcej. Dziś jak się wydaje wiele haseł i propozycji demokracji liberalnej bazuje świadomie czy nieświadomie na różnego rodzaju utopiach. Poruszane problemy w materiale dr Stefaniaka dotykają relacji państwo-jednostka oraz roli człowieka w społeczeństwie. W obecnych czasach wiele uwagi poświęcamy demografii, dzietności i naszym przyszłym emeryturom. W tej zjawiska wprowadza materiał dr Henryk Borko wskazujący na europejski kryzys demograficzny. Jak wskazuje dr Borko - przemiany demograficzne zachodzące w społeczeństwach wybranych krajów gospodarczego sąsiedztwa nie wynikają z dłuższych tradycji suwerennego bytu. Są one zjawiskiem wynikającym z zachodzących procesów rozwoju państw i regionów Europy Środkowej i Wschodniej. Współczesna Europa pomimo całej złożoności problemów z jakimi się boryka, nadal pozostaje jednym z cywilizacyjno-kulturowych centów świata. Jednak przed Europą, oprócz większych wyzwań, stoją również potężne zagrożenia. Najpoważniejszym spośród nich jest pogłębiający się kryzys demograficzny europejskich społeczeństw. Celem opracowania jest wskazanie przesłanek kryzysu demograficznego i jego implikacji. Na tym tle przedstawiono tendencje demograficzne w kontekście dość istotnego problemu dla wielu rządów - obecnie i w perspektywie najbliższych lat - systemu emerytalnego.\n6 6 Henryk Borko Z kolei dr Ochrymiuk Lulewicz koncentruje się na modelach gospodarczych cywilizacji zachodniej i ich charakterystycznych cechach. Kolejno analizuje każdy z nich, aby wskazać, który jest bardziej efektywny i skłonny do tego, aby sprostać nadchodzącym wyzwaniom postępującej globalizacji. Dr Ochrymiuk Lulewicz podkreśla, że to we współczesnym, szybko zmieniającym się technologicznie świecie nacechowanym silną globalną konkurencją Zachodni przemysł potrzebuje wykształconej, aktywnie reagującej na zmiany siły roboczej, zwiększenia nakładów na badania i rozwój kosztem wydatków na cele socjalne, ogólnie liberalizujących rynek pracy reform rynkowych, które przejściowo zwiększą poziom bezrobocia, jednak w dłuższej perspektywie wpływających korzystnie na konkurencyjność przedsiębiorstw. O ile do niedawna ciężary powyższe dotyczyły młodych oraz imigrantów, o tyle presja globalizacyjna dotyczyć może każdego. Dodatkowo wyjątkowo niekorzystna kombinacja starzejącej się, mało aktywnej zawodowo populacji stanowi istotne zagrożenie dla istniejącego i przyszłego systemu emerytalnego. Dr Agnieszka Chabowska Litka wskazuje, że to pogłębiający się kryzys gospodarczy w całej Europie oraz panująca niepewność na rynku krajowym spowodowały, że przedsiębiorstwa aby utrzymać się na rynku muszą dysponować precyzyjnie opracowanym planem zarządzania ryzykiem finansowym. Obecnie ani najnowocześniejsza technologia produkcji, ani najtańsza siła robocza, ani też najskuteczniejszy zespół specjalistów od sprzedaży i marketingu nie zagwarantują jednostce gospodarczej sukcesu w postaci wyników finansowych. W zasadzie wszystkie obszary działalności gospodarczej są obarczone różnymi rodzajami ryzyka finansowego, którego zasięg jest zdecydowanie szerszy, a skutki znacznie dotkliwsze aniżeli w przeszłości. Prawidłowe efektywne zarządzanie ryzykiem finansowym może być niewątpliwie atutem przedsiębiorstwa zwłaszcza w czasie tak dużej niepewności na rynku jak obecnie. Jak podkreśla dr Chabowska Litka - niestety praktyka gospodarcza potwierdza, iż wiele przedsiębiorstw zwłaszcza z sektora MSP ma w dalszym ciągu z tym duży problem, pomimo funkcjonowania na rynku wyspecjalizowanych instytucji zajmujących się aktywnym zarządzaniem ryzykiem finansowym. Problemami analizy SWOT w swoim materiale zajmuje się dr inż. Pior Radecki. Analiza SWOT ze względu na swą pozorną prostotę jest najpopularniejszą metodą analityczną wykorzystywana w budowie strategii przedsiębiorstw, miast i destynacji turystycznych. Niestety równie często metoda\n7 Wprowadzenie 7 ta wykorzystywana jest niewłaściwie. Wynika to z faktu, że jest to metoda relatywnie trudna i wymagająca ścisłości myślenia oraz logiki na wszystkich etapach jej zastosowania. Autor artykułu postara się za jego pośrednictwem udowodnić tezę, zgodnie z która nie wykorzystano potencjału analizy SWOT przy opracowaniu STRATEGII ROZWOJU MIASTA STO- ŁECZNEGO WARSZAWY DO 2020 ROKU co zaowocowało arbitralnym określeniem celów strategicznych i operacyjnych przy nie zrozumieniu trendów ogólnospołecznych i ogólnogospodarczych. Aby jednak dostrzec zakres niewykorzystanego potencjału metody, dr inż. Radecki podejmuje próbę przyjrzenia się jej konstrukcji i zasadom stosowania, a następnie śledzi jej faktyczne wykorzystanie w budowie strategii wybranego miasta, w tym przypadku miasta stołecznego Warszawy. Wieloletnia praca dr inż. P. Radeckiego jako wykładowcy i promotora skłoniła do pochylenia się nad wynikami promowanych przez siebie prac licencjackich i magisterskich. Znaczna część tych prac poświęcona była możliwościom i ograniczeniom rozwoju turystyki w wybranych miejscowościach. Prace te na celu miały określenie postulatów polityki turystycznej dla potrzeb władz samorządowych, o ile te były by gotowe z wyników prac skorzystać. W niniejszym artykule autor pragnie się przyjrzeć dwóm podwarszawskim regionom, które w sposób naturalny stanowią zaplecze turystyki weekendowej Warszawy, a mianowicie: gminie Kołbiel i rejonowi Zalewu Zegrzyńskiego. Jak podkreśla w swoim artykule dr Ireneusz Badowski - w aktualnie istniejących systemach finansowych bardzo ważnym jest właściwe rozpoznanie roli i miejsca instytucji pośrednictwa finansowego, które zajmują się transferowaniem kapitałów funduszy od posiadaczy kapitałów do tych, którzy deklarują zapotrzebowanie na nie. Instytucje pośrednictwa finansowego są postrzegane jako sposób na przezwyciężanie ułomności rynku i pozwalający zabezpieczyć firmy i inwestorów przed nieefektywnością działania. Aktualne trendy to ukierunkowanie rozwoju gospodarek narodowych w kierunku orientacji rynkowej, a dowodem jest coraz bardziej postępująca integracja i harmonizacja gospodarek narodowych krajów członkowskich Unii Europejskiej. Odrębną tematyką zajmuje się dr Mirosław Łukomski, poświęcając uwagę wpływom gospodarki na sytuację w dziejach najnowszych Rosji. Jak podkreśla dr Łukomski, poprzedni kryzys z przed 25 lat doprowadził do upadku zewnętrznego i wewnętrznego imperium radzieckiego. Nadcho-\n8 8 Henryk Borko dzący kryzys nie będzie powodował tak dramatycznych wydarzeń. Może doprowadzić do demokratyzacji systemu politycznego Rosji oraz osłabienia władzy centralnej. Z punktu widzenia Warszawy najlepiej by było by kryzys w Rosji nie spowodował komplikacji w stosunkach międzynarodowych. I nie doprowadził do powstania na dłuższą metę obszaru niestabilnego i anarchicznego w pobliżu naszych granic. Na tym tle powstała druga część niniejszej publikacji poświęcona gospodarkom w okresie przemian. Transformujące się gospodarki europejskie i azjatyckie są coraz częściej przedmiotem badań ekonomistów, socjologów, czy kulturoznawców reprezentujących róże podejście teoretyczne. W niniejszym materiale zbiorczym zaprezentowano autorskie podejście do badań przekształceń gospodarkami. Ujęcie podejścia do charakterystyki analiz zjawisk z lat wybranych gospodarek oparto o założenie - -jak na zdolność do tworzenia dobrobytu wpływa konflikt między formalnymi a nieformalnymi regułami postępowania? Ostatnie lata zarządzania procesem przemian nie tylko w gospodarkach gospodarczego sąsiedztwa wskazuje na wiele reguł nieformalnych, stosowanych przez władze w warunkach postkomunistycznej transformacji. Niniejsza publikacja stanowi dorobek pracowników Warszawskiej Wyższej Szkoły Ekonomicznej im. Edwarda Wiszniewskiego u progu dwudziestolecia funkcjonowania uczelni. Wyrażam wdzięczność prof. dr hab. Stefanowi Kojło za recenzję i rozmowy poświęcone gospodarce bliskiej mu Mongolii. Mam nadzieję, iż materiał poświęcony nie tylko bitwie o mongolskie stepy przypomni Panu Profesorowi lata spędzone w Ułan Bator. Serdeczne podziękowania kieruję na ręce Pani Beaty Karpińskiej za jej pomoc w wydaniu niniejszej publikacji. Henryk Borko\n9 Nr 21 ZESZYTY NAUKOWE 2012 dr Łukasz Stefaniak 1 Spór o autorytet Streszczenie Artykuł prezentuje problematykę dotyczącą autorytetu. Jest to prezentacja jednego z wielu aspektów w toczącej się dyskusji: filozofów, socjologów i historyków, historyków idei, politologów. Socjalizmy XX w.: nazizm i komunizm wyrosły z utopijnych koncepcji. Wnikliwe spojrzenie na współczesność każe nam zauważyć, iż utopijnych wizji jest więcej. Dziś jak się wydaje wiele haseł i propozycji demokracji liberalnej bazuje świadomie czy nieświadomie na różnego rodzaju utopiach. Poruszane problemy dotykają relacji państwo-jednostka oraz roli człowieka w społeczeństwie. W związku z tym artykuł może być cennym materiałem towarzyszącym refleksji nad współczesną cywilizacją. Uważam, iż może być dobrą lekturą dla studentów nauk społecznych, którzy chcą lepiej zrozumieć życie publiczne oraz mechanizmy nim rządzące. Słowa kluczowe: autorytet, społeczeństwo, polityka Controversy over authority Summary The article presents issues related to authority. This is one of the many aspects discussion: philosophers, sociologists, historians, historians of ideas, and political scientists. The socialisms of the 20th Century i.e. Nazism and communism arose out of utopian concepts. Taking a penetrating look on the present day shows that there are more utopian visions. Nowadays, a many banners and proposals of the liberal democracy are deliberately or non-deliberately based on various types of utopias. These 1 Filozof, ekonomista i socjolog, wykładowca akademicki. Autor m.in.: Utopizm: źródła myślowe i konsekwencje cywilizacyjne, Lublin 2011.\n10 10 Łukasz Stefaniak problems deal with the relations between the state and the individual as well as the role of a person in the society. Therefore this study can constitute a valuable material for contemplation of the modern civilisation. I believe that this study can be valuable reading for social science students, who wish to have a better understanding of the public life and its internal mechanisms. Key words: authority, society, politics Wstęp Specyfika czasów, w których przyszło nam żyć, sprawia iż słowo autorytet (łac. auctor, auctoritas ktoś kto wywiera wpływ, budzi powagę, przekazuje prawa) 2 jest powszechnikiem, używanym na co dzień w sposób masowy. Nie ma dnia i przekazu medialnego bez odwoływania się do autorytetu. Ludzi uważa się za autorytety w różnych dziedzinach np. medycyna, prawo, ekonomia, itd.. Również z uwagi na nieposzlakowany życiorys mówi się o tak zwanych autorytetach moralnych i stawia się takie osoby jako wzory do naśladowania. Człowiek uważany za autorytet jest również traktowany jako wyrocznia. Otóż sądy zgodne z opinią autorytetu odbierane są za prawe i należy je szanować i propagować, natomiast sprzeciwiające się woli autorytetu, są odrzucane, a ich autorzy często skazani na ostracyzm. Doniosłą rangę autorytetu dostrzegli ideolodzy, a praktycy wcielając spekulatywne wizje, bardzo często w sposób instrumentalny wykorzystują autorytety do urabiania szerokich mas. Trzeba zwrócić uwagę, iż bardzo często postacie uważane za autorytet z autorytetem w aspekcie obiektywnym i prawdziwościowym mają niewiele wspólnego. Są w sposób wybiórczy i subiektywny, metodycznie lansowane na autorytet, celem uwiarygodnienia w powszechnym odbiorze utopii cywilizacyjnej. Autorytet, to nie tylko człowiek osoba (byt wolny i rozumny), są nim również: 1. wytwór nomotetów prawo, 2. formowanie publiczne (socjalizacja - szkoła kierowana odgórnie przez władzę wykonawczą), 3. mechanizm oddziaływania (propaganda to, co powiedzą lub napiszą massmedia) 4. instytucje (w tym służby porządkowe lub specjalne). Bardzo często figuranci lansowani na autorytet, propagują określony styl życia, np.: poprawność polityczna, tolerancja, świeckość, wolność 2 Autorytet, to nie tylko człowiek, może nim być instytucja, jak również wytwory: prawo, doktryny, opinie; zob. K. Wroczyński, Autorytet, w: Powszechna encyklopedia filozofii, t. I, Lublin 2000, s\n11 Spór o autorytet 11 seksualna, arodzinność itd.. Ażeby uwyraźnić funkcjonowanie autorytetów w społeczeństwie, dokonam omówienia w aspekcie autorytetu dwóch totalitaryzmów XX wieku nazizmu i komunizmu. Skupię się na drugim członie relacji autorytet odbiorca, czyli na konstrukcji osobowościowej człowieka, na którego oddziaływuje autorytet oraz odniosę to do rzeczywistości współczesnej, systemu uważanego za najlepszy (Unia Europejska) na przykładzie realiów jej członka Polski. Autorytet w dwudziestowiecznych totalitaryzmach Państwa totalitarne wspierały swoje działania na kilku typach autorytetu, w tym na autorytecie prawnym. Prawo pozytywne jednak nie miało związku z prawdą lecz było narzędziem w ręku władzy. Twórcy prawa i ich wytwory, to najwyższe autorytety. Takie myślenie krzewił w XVII w. Thomas Hobbes, który w odniesieniu do źródeł i istoty prawa twierdził: auctoritas non veritas facit legum ( autorytet, a nie prawda stanowi o prawie ). W sytuacji, kiedy nomotetą jest władza, wówczas w sposób instrumentalny może ona kształtować normy na swój użytek. Nie troszczy się o człowieka-obywatela lecz traktuje go jako środek do osiągnięcia innych celów. Zasada autora Lewiatana, w aspekcie funkcjonalnym jest dopełnieniem teorii Nicolai Machiavellego. Tak rozumiane prawo przewija się w wielu utopiach społecznych. Twórcy tych koncepcji uwzględniają doniosłą rolę prawa stanowionego przez władze państwowe. Jednym z pierwszych, który to podkreśla, jest Hipoddamos z Miletu, następnie Platon, Campanella, Mably i in. Prawo w utopii, jest narzucane społeczeństwu. Nie wypływa ono z prawa naturalnego, podstawą którego jest godność osoby ludzkiej. Nie respektuje ono wolności woli członków społeczeństwa. Pełni zaś funkcję instrumentu do egzekwowania woli władzy u poddanych, toteż prawo pozytywne państw utopijnych nie uwzględnia w ogóle wolności jednostkowego człowieka. Z autorytatywnej roli prawa zdawali sobie sprawę totalitarystyczni decydenci XX w. W III Rzeszy autorytety prawne i ich opracowania, cieszyły się wielką estymą. Kilku z nich min.: Ernst Rüdin, Fritz Lenz, Karl Astel, Eugen Fischer, Ottmar von Verschuer przygotowało akty prawne stanowiące o istocie systemu. Co ciekawe żaden z nich nie był prawnikiem z wykształcenia, a jednak tworzyli prawo. Ernst Rüdin opracował restrykcyjną ustawę sterylizacyjną, na podstawie której przymusowej operacji\n12 12 Łukasz Stefaniak chirurgicznej poddano ok. 370 tys. ludzi. Natomiast Fritz Lenz napisał ustawy norymberskie dyskryminujące Żydów w życiu społecznym i politycznym. Wszyscy byli zwolennikami eugeniki mającej na celu stworzenie nowego lepszego społeczeństwa 3. Również totalitaryzm komunistyczny doceniał autorytet prawa. Twórcami prawa byli funkcjonariusze partyjni, którzy tworzyli prawo na potrzeby ideologii. Przykładem takich autorytetów są: Nikołaj Iwanowicz Bucharin, Nikołaj Wasilewicz Krylenko oraz Andriej Januariewicz Wyszynskij. Bucharin to autor konstytucji ZSRR z 1936 roku, która była zwieńczeniem budowy nowego ładu, gloryfikowała socjalizm (utopizm), stanowiła iż suwerenem nie jest naród lecz lud pracujący miast i wsi (art. 3), dzięki czemu eliminowano z życia publicznego osoby uznane za wrogów ludu. Władza wykonawcza powoływała Sąd Najwyższy (art. 105), również obowiązki obywatelskie określała władza (art ), co pozwalało na swobodne kwalifikowanie ludzi niepokornych jako wrogów ludu 4. Natomiast Krylenko to architekt Kodeksu Karnego z 1927 roku, w którym po raz pierwszy pojawiło się określenie wróg ludu. Najbardziej restrykcyjnym ze stu czterdziestu ośmiu artykułów tego kodeksu, był sławetny artykuł 58 składający się z 14 paragrafów, wybrane z których tak oto opisuje Aleksander Sołżenicyn: Z pierwszego paragrafu dowiadujemy się, że za czyn kontrrewolucyjny uznane jest każde działanie (a [...] także każde zaniechanie) mające na celu wystawienie na szwank władzy... Szeroka wykładnia pozwala stwierdzić, że gdy więzień w obozie odmawia pójścia do pracy, bo jest głodny i opadł z sił - to dopuszcza się wystawienia na szwank władzy. Pociąga to za sobą - rozstrzelanie. (...) Paragraf szósty - szpiegostwo: (...) szerokość wykładni polegała jeszcze na tym, że wyroki dawano nie po prostu za szpiegostwo, lecz za PSz - podejrzenie o szpiegostwo. Albo - NSz - nie dowiedzione szpiegostwo, (...) a nawet za SWPSz - stosunki wywołujące (!) podejrzenie o szpiegostwo. (...) Ale żaden paragraf artykułu 58 nie był interpretowany tak szeroko (...) jak dziesiąty. Oto jego brzmienie: Propaganda lub agitacja, zachęcająca do obalenia, podkopania albo osłabienia władzy sowieckiej (...) - a również rozpowszechnianie albo przygotowywanie bądź przechowywanie publikacji tej treści (...) za agitację zachęcającą do... mogła być uznana przyja- 3 Zob. M. Gawin, Eugenika - ciemna strona postępu, Rzeczpospolita, Pogadanki o społecznym i państwowym ustroju ZSRR, red. I. Goliakow i in., Warszawa 1951, s\n13 Spór o autorytet 13 cielska (albo nawet małżeńska) rozmowa w cztery oczy albo osobisty list; (...) za przygotowywanie kontrrewolucyjnych publikacji uznawane było napisanie w jednym jedynym egzemplarzu listu, notatki, intymnego pamiętnika. (...). Paragraf jedenasty (...) nie miał osobnej wagi, dostarczał jedynie dodatkowego balastu do każdego z uprzednio wymienionych punktów - jeżeli działanie miało charakter grupowy, względnie gdy przestępcy tworzyli organizację. (...) 5. Ostatni z wymienionych powyżej Wyszynskij, sprawujący wiele funkcji aparatczykowskich w partii bolszewickiej, to również autorytet prawny. Był on pomysłodawcą metod fizycznego oddziaływania na podejrzanych (tortury). Natomiast w opublikowanej w 1936 roku pracy Sądownictwo w ZSRR mówił, iż prawo musi podlegać praktyce politycznej. Zatem duch Hobbesa w tym stwierdzeniu wiecznie żywy. Wyszynskij jest przez historyków uznawany za najbardziej krwawego prokuratora ZSRR 6. Cechą wspólną występującą w państwach totalitarnych, jest duża ilość aktów normatywnych. Przeciętni obywatele nie są zorientowani w ich szczegółach, natomiast funkcjonariusze państwowi znają prawo poszczególnych dziedzin bardzo dobrze. Ta znajomość prawa była często wykorzystywana w celach represyjnych - dajcie człowieka a paragraf się znajdzie. Inną grupą autorytatywną w państwie totalitarnym są mass-media. Oddziaływanie na masową skalę to odgrywanie roli wyroczni tego kto sądzi o prawdzie oraz tego, kto kształtuje świadomość odbiorców. Znane są opisy twórców tzw. antyutopii, którzy prezentują rolę mediów. Eugeniusz Zamiatin w książce My, ukazuje obraz społeczeństwa żyjącego w totalitarnym Państwie Jedynym, w którym źródłem informacji dla obywateli jest Gazeta Państwowa. Również informacje z prasy czerpią mieszkańcy Stanów Zjednoczonych Świata, opisani w Nowym wspaniałym świecie Aldousa Huxleya. Mogą oni korzystać z prasy, są dostępne zróżnicowane periodyki: Radio Codzienne, dziennik wyższych sfer społecznych, jasnozielony Kurier Gamma, oraz drukowane w kolorze khaki i pisane wyłącznie jednosylabowymi wyrazami Zwierciadło Delta 7. 5 A. Sołżenicyn, Archipelag GUŁag, Warszawa 1990, t. I, s. 38, 63, 69, 71-72, 79-81; t. II, s. 239, Swoistą ironią jest fakt, iż dwóch spośród wymienionych: N. Bucharin i N. Krylenko stało się ofiarami prawa, które sami tworzyli. Jako wrogowie ludu zostali straceni w dobie tzw. wielkiej czystki, obydwaj w 1938 r. 7 A. Huxley, Nowy wspaniały świat, Warszawa 1985, s. 33.\n14 14 Łukasz Stefaniak Ci którzy wcielali pojedyncze archetypy w życie, w systemie nazistowskim i komunistycznym, są obecni w przekazach historycznych. Najbardziej znanym ekspertem od spraw mediów w nazistowskich Niemczech, był Joseph Paul Goebbels, minister propagandy i oświecenia publicznego w rządzie Adolfa Hitlera. To on jest autorem słów: Kłamstwo powtarzane tysiąc razy, staje się prawdą 8. Ów doktor literatury romantycznej, stworzył machinę propagandową, dzięki której nazistowski totalitaryzm wyrył tragiczne piętno. Goebbels wykorzystał do celów propagandowych całą gamę narzędzi i instytucji: radio 9, prasę 10, teatr i kino 11. Środki masowego przekazu, których skutecznie używał, krzewiły i utrwalały w świadomości Niemców kłamstwa pożądane przez totalitarną władzę. Państwo niemieckie miało kontrolę nad całą sferą kultury. Jeżeli zliczymy wielkość nakładów wydawanych periodyków, liczbę filmów które oglądały miliony oraz masowo zainstalowane głośniki radiowe, wówczas zdamy sobie sprawę z tego, na jaką skalę prowadzono manipulację społeczeństwa, które 8 Zob. R.G. Reuth, Goebbels, przeł. M. Misiorny, Warszawa W okresie III Rzeszy radio stało się prawdziwym środkiem masowego przekazu. Z czasów, gdy problemem była zbyt mała ilość odbiorników, pozostał zwyczaj wspólnego słuchania ważnych transmisji, m.in. częstych przemówień Hitlera. Przerywano w tym celu pracę w fabrykach i urzędach, zaopatrzono w radia wszystkie restauracje i kawiarnie, ustawiano na ulicach kolumny głośnikowe ; Zob., M. Winnicki, Nazistowska rewolucja społeczna. Jednostka i społeczeństwo w III Rzeszy, W III Rzeszy ukazywało się kilkanaście czasopism, oddziaływujących na świadomość czytelników. Należały do nich: ukazujący się w latach tygodnik Das Reich (Imperium, Cesarstwo), którego stałym elementem był tekst autorstwa J. Goebbelsa, ukazujący się w nakładzie od 100 tys. do 1,5 mln egzemplarzy, wydawany przez Deutscher Verlag [zob., O.J. Hale, The Captive Press in the Third Reich, Princeton 1964.]; tygodnik Das Schwarze Korps (Czarny Korpus) oficjalna gazeta SS, wydawana przez Max Amann oraz Franz-Eher-Verlag w latach w w nakładzie od 75 tys. do 750 tys. egzemplarzy [zob., W.L. Combs, The Voice of the SS: A History of the Journal Das Schwarze Korps, New York 1986.]; tygodnik Der Stürmer (Szturmowiec, Napastnik) ukazujący się w latach , skonstruowany na wzór tabloidu, który swoje apogeum osiągną w dobie walki z Żydami ukazując się w nakładzie ok. 0,5 mln [zob., R. Keysers, Der Stürmer, instrument de l idéologie nazie. Une analyse des caricatures d intoxication, Paris 2012.]; czasopismo Signal (Sygnał), będące organem prasowym Wehrmachtu, wzorowane na amerykańskim Life i adresowane dla odbiorców obcojęzycznych ukazywało się w wielu językach [zob., J. Przybylski, T. Scheffler, Niemiecko-arabskie relacje polityczne w okresie III Rzeszy, w: Studia nad faszyzmem i zbrodniami hitlerowskimi, t. XXX, Wroclaw 2008]; tygodnik satyryczny Simplicissimus (Prostaczek), zaadoptowany na potrzeby gebbelsowskiej propagandy ukazujący się od 1896 do 1944 [zob., ]; od 1923 roku dziennik Völkischer Beobachter (Ludowy obserwator), będący organem prasowym NSDAP, apogeum nakładu w 1944 roku wyniosło 1,7 mln egzemplarzy [zob., W. Schwarzwa ller, The Unknown Hitler: His Private Life and Fortune, Bethesda 1989]. 11 W okresie III Rzeszy powstało około 1500 filmów. Na masową skalę wytwarzano również tzw. kroniki filmowe, które były bardzo skutecznym narzędziem manipulacji; zob. B. Drewniak, Teatr i film Trzeciej Rzeszy w systemie hitlerowskiej propagandy, Gdańsk 1972.\n15 Spór o autorytet 15 w 1939 roku liczyło wszystkich obywateli ok. 70 mln, a trzeba pamiętać, iż propaganda to tylko jedno z wielu narzędzi oddziaływania na jednostki. Podobnie działano w totalitaryzmie komunistycznym. Konstytucja z 1936 roku dawała gwarancje swobód obywatelskich (wolność prasy, zgromadzeń i zrzeszania się). Jednak była to fikcja, bowiem owe swobody przysługiwały tylko organizacjom podporządkowanym partii komunistycznej (art. 125) 12. Komuniści do celów propagandowych podobnie jak naziści wykorzystywali masmedia, które były ich oficjalnymi organami prasowymi 13. Związek Radziecki na masową skalę rozwinął radiofonię przewodową. Odbiorniki były umieszczane w gospodarstwach domowych i stanowiły tubę przekazującą jedynie słuszną prawdę 14. Jak wiadomo najskuteczniejszą metodą wdrażania utopii w realną rzeczywistość, jest państwowa edukacja. Literatura, będąca wzorcem dla totalitarystycznych decydentów, ukazuje nam wiele tego typu obrazów. W teoriach utopijnych systemowe formowanie młodych obywateli, to jedno z głównych narzędzi tworzenia nowego społeczeństwa. Za cały proces socjalizacji odpowiedzialne są organy państwa, rodzice natomiast pełnią funkcje pomocniczą, nierzadko ograniczającą się do powinności spłodzenia oraz urodzenia człowieka. Platon w dialogu Państwo postuluje długoletni proces wychowawczy, za który odpowiedzialność ponosi państwo. Podobnie w renesansie twierdzili Morus i Campanella, zaś w oświeceniu Morelly. Młodym adeptom zazwyczaj wpajano: prawdomówność, przysposobienie do pracy oraz szacunek dla praw. Rolę socjalizacji we wcielaniu inżynierii społecznej docenili również nazistowscy i komunistyczni notable. Dwa główne kierunki w kształceniu, to dostępność szkół oraz pewność zatrudnienia po zakończeniu edukacji. Jak to wyglądało w hitlerowskich Niemczech i Związku Radzieckim? W myśl wytycznych wychowawczych Hitlera, człowieka nazizmu miano stworzyć na drodze procesu edukacyjnego. Zatem, nowa szkoła na plan pierwszy wysunąć powinna zajęcia sportowe, następnie kształcenie charakteru, rozwijanie silnej woli i wreszcie rozwoju intelektu uczniow- 12 Pogadanki o społecznym i, s Najbardziej znaną gazetą codzienną, jest Prawda ukazująca się od 1912 roku do chwili obecnej. W czasach komunizmu była ona oficjalnym organem partii, w latach 70-tych minionego wieku ukazywała się w nakładzie ok. 10 mln; [zob., T. Heritage, Russia s Pravda hits 100, still urging workers to unite, article/2012/05/04/russia-pravda-idusl5e8g41l , 4 May 2012.]. 14 Przed II wojną światową liczba abonentów wynosiła 4 mln, zaś w latach 60-tych osiągnęła 40 mln; zob. S. Miszczak, Radio i telewizja w świecie , Warszawa 1971.\n16 16 Łukasz Stefaniak skiego 15. Ciało człowieka, według Hitlera, powinno być tak zahartowane, ażeby posiadało giętkość stali 16. Młody Niemiec miał być w procesie szkolnym tak uformowany, by był zdolnym podjąć trudy życia wojskowego, natomiast młode Niemki, by zostać dobrymi matkami. Aby przyszłe społeczeństwo posiadało właściwą postawę polityczną, szkoła winna mu wpoić pewne wartości, dlatego też młodym adeptom wpajano wyższość rasy niemieckiej nad innymi. Starano się wychować ludzi nieświadomych, posłusznych i bezkrytycznie wierzących w to, co mówi Hitler, w szkołach panowała atmosfera koszar, a wychowankowie poddawani byli rygorom wojskowym 17. Procesem edukacyjnym kierowali nauczyciele lojalni politycznie, nie naukowcy, a o typie sportowca 18. Oprócz szkół zideologizowanym procesem wychowawczym w III Rzeszy zajmowały się organizacje młodzieżowe: Hitler-Jugend i Bund Deutscher Mädel. Rosja postcarska była państwem analfabetów. W 1917 roku w Rosji umiało pisać i czytać ok. 38% mężczyzn i 12,5% kobiet 19. Dlatego też w 1919 roku z inicjatywy Lenina wprowadzono dekret o likwidacji analfabetyzmu [ LIKBEZ ros. likvidatsiya bezgramotnosti ], program ów był realizowany do wybuchu II wojny światowej. Ważną rolę w realizacji programu odegrały państwowe organizacje młodzieżowe: Organizacja Pionierska imienia W.I. Lenina oraz tzw. Komsomoł [Kommunisticzeskij Sojuz Mołodioży - Komunistyczny Związek Młodzieży]. Pionierzy byli wychowywani w duchu komunizmu, rekrutowali się spośród dzieci w wieku 9-14 lat. Po ukończeniu 14 roku życia przechodzili do Komsomołu. W latach 40-tych przynależność do pionierów stała się obowiązkowa dla wszystkich dzieci 20. Komsomolec miał być urabiany zgodnie z doktryną partii. Jego świadomość kształtowano w szkole, jak również w zajęciach pozalekcyjnych 21. Związek Radziecki jako konglomerat wielu 15 K. Fiedor, Funkcja wychowawcza szkoły w Trzeciej Rzeszy, w: Studia nad faszyzmem i zbrodniami hitlerowskimi III, Acta Universitatis Wratislaviensis 1977, nr 366, Wrocław 1977, s Tamże, s Tamże, s Tamże, s P. Kenez, The Birth of the Propaganda State: Soviet Methods of Mass Mobilization, , New York Zob. Всесоюзная пионерская организация, w: Большая Советская Энциклопедия, пионерская организация/. 21 A. E. Gorsuch, Soviet Youth and the Politics of Popular Culture during NEP, Social History, 17.2 (1992), s. 191.\n17 Spór o autorytet 17 narodów, był państwem wielojęzycznym. Stopniowo jednak dokonywano unifikacji językowej. W pierwszej połowie lat 60-tych około 65% uczniów kształciło się wyłącznie w języku rosyjskim. Unifikacji językowej towarzyszyło rozbijanie tożsamości narodowych, starano się stworzyć nowe społeczeństwo tzw. naród radziecki (Советский народ). Wdrażaniu apriorycznej wizji społecznej sprzyja funkcjonowanie rozbudowanej machiny biurokratyczno-represyjnej. Rozbudowane systemy opisują autorzy utopii. Morus przedstawia w wizji swojego państwa system urzędniczy (filarchowie, traniborzy), który sprawuje pieczę nad tym, by wszyscy pracowali 22. Orwell natomiast społeczeństwo, gdzie nie ma żadnych praw stanowionych. Państwo jest kompletnie zniewolone, życie całego społeczeństwa przebiega bowiem pod okiem Policji Myśli, która ma wszelkie prawa do inwigilowania życia społeczeństwa, nawet w najbardziej prywatnym wymiarze 23. Podobnie pomocą w sprawowaniu władzy w wizji Zamiatina, jest Urząd Opiekunów, do którego można składać donosy 24. Totalitaryzmy XX wieku swoją siłę zakotwiczyły na aparacie represyjnym. Hitler władzę opierał na trzech filarach: wojsku Wehrmacht, administracji NSDAP oraz na policji SS 25. Policję SS, wspierała tajna policja polityczna Gestapo, która na terenach anektowanych i okupowanych przez III Rzeszę miała prawo decydować o życiu i śmierci obywateli bez wyroków sądowych. Podobnie działała sowiecka władza. Siłę swojego oddziaływania opierała ona głównie o służby specjalne, które w sposób bezkompromisowy i krwawy rozprawiały się z wrogami władz. Już w 1917 roku została utworzona Czeka (Wszechrosyjska Komisja Nadzwyczajna do Walki z Kontrrewolucją i Sabotażem) oraz NKWD (ros. НКВД Народный комиссариат внутренних дел [Narodnyj komissariat wnutriennich dieł]). Rok później GRU (ros. ГРУ, Главное Разведывательное Управление [Gławnoje Razwiedywatielnoje Uprawlenije - Główny Zarząd Wywiadowczy]), w pełni oficjalnie II Zarząd Główny Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich/Federacji Rosyjskiej, Jednostka Wojskowa Ponadto w latach istniało KGB (ros. 22 T. Morus, Utopia, tłum. K. Abganowicz, Poznań 1947, s G. Orwell, Rok 1984, tłum. T. Markowicz, Warszawa 1998, s E. Zamiatin, My, tłum. A. Pomorski, Warszawa 1989, s E. Jędrzejewski, Koncepcja władzy państwowej w Niemczech hitlerowskich, w: Studia nad faszyzmem i zbrodniami hitlerowskimi III, dz. cyt., s. 149.\n18 18 Łukasz Stefaniak КГБ СССР, Комите т госуда рственной безопа сности при Совете Министров СССР [Komitiet gosudarstwiennoj biezopasnosti pri Sowietie Ministrow SSSR - Komitet Bezpieczeństwa Państwowego przy Radzie Ministrów ZSRR]). Oprócz omówionych autorytetów, w systemie totalitarnym szanuje się jako wzorcowe takie postawy jak: świecki światopogląd (utożsamiany często ze zwalczaniem kościoła), a także arodzinny model koegzystencji społecznej, rozumiany tak, że ludzie w pojedynkę (singiel; ang. single) są w stanie zaspokoić swoje pragnienia, związane zarówno ze sferą fizjologiczną, jak też samorealizacji życiowej. Odbiorca autorytetów w państwie totalitarnym Autorytet zawsze oddziaływuje na masy. Toteż rodzi się pytanie kim jest druga strona relacji autorytet odbiorca. Kim jest zatem człowiek w systemie totalitarnym na zachowania którego wpływ mają autorytety? Właściwie pojęta socjalizacja powinna formować do życia młodego człowieka uwzględniając wszystkie aspekty jego życia, a zatem wskazanym jest by odnosiła się do kardynalnych właściwości osobowego istnienia. Jakie to obszary ludzkiej egzystencji należy uważać za zasadnicze? Jak pisał Platon człowiek rodzi się goły i bosy, jest produktem natury i wszystko, co wiąże się z kulturą nabywa wraz z rozwojem psychofizycznym. Rozwój należy pojmować jako zmianę, jako gradualne przejście ze stanu niższego do wyższego. Owe przejście powinno się dokonywać na kilku płaszczyznach i wskazane jest, by było realizowane w ściśle określonym porządku. Zatem jakie są płaszczyzny integralnego rozwoju człowieka? Po pierwsze w młodym człowieku należy ukształtować sprawności moralne, należy uformować aparat poznawczy i intelektualny oraz sferę wolitywną w taki sposób by podążając za głosem własnego sumienia (ostateczna norma moralności), mógł wydawać sądy normatywne, czyli stwierdzać, co jest dobre, a co złe. Po drugie trzeba otworzyć przed adeptem perspektywę ponadmaterialną, oderwać go od tego, co tu i teraz (immanencja) i skierować go ponad to, co doświadczalne (co da się skonsumować), czyli ukazać mu perspektywę transcendentalną (duchową). Po trzecie należy właściwie uformować zdolności intelektualne. Czyli mówiąc inaczej, przygotować do krytycznego myślenia, by człowiek nie odbierał tylko tego, co jest mu mówione i pokazywane jako rzekomo prawdziwe, tylko by sam posiadał zdolności postrzegania i oddzielania,\n19 Spór o autorytet 19 tego co prawdziwe od tego co fałszywe. W osiągnięciu zdolności oceniania (atrybucja), nieodzowna jest wiedza o przeszłości, o doświadczeniach i błędach popełnionych w minionych latach, by ich nie powielać. Dlatego też, tak istotne jest obiektywne kształcenie historyczne. Ostatnim etapem integralnej formacji, jest kształcenie zawodowe. Spośród wszystkich faz formowania, jest ono najłatwiejsze do wyuczenia, chociaż często niesie ze sobą trudności z uwagi na wysoką specjalizację danej dziedziny. Jednak wcześniejsze, bądź późniejsze opanowanie praw (instrukcji, wytycznych) czyni człowieka w danej sferze zawodowej specjalistą. Jak wiemy systemy totalitarne nie formują człowieka w sposób integralny. De facto ograniczają się do ukształtowania zdolności zawodowych, w profesjach pożądanych przez państwo. Brak wyrobionych zdolności wartościowania moralnego, odwoływania się do sfery duchowej, krytycznego myślenia jest w totalitaryzmie na rękę decydentom. Mogą oni bowiem odwoływać się do sfery niższych uczuć, do sfery popędów erotycznych, do zachowań konsumpcyjnych. Brak wyrobionych zdolności rozumienia rzeczywistości sprzyja narzucaniu społeczeństwu fałszywych autorytetów tzn. tych, które są na rękę władzy. Takie autorytety, są w sposób metodyczny socjotechnika, propagowane są w społeczeństwie. Ludzie żyjący w takich państwach są kierowani jak mają żyć, poddawani są cybernetyce społecznej (cybernetyka - gr. kybernetes sternik; zarządca, od kybernán sterować; kontrolować ) 26. Zatem przeciętny obywatel mający nieukształtowane normy moralno-poznawcze poddaje się swobodnie odgórnemu modelowaniu. Nie mając wiedzy o rzeczywistości, z łatwością przyjmuje propagowane postacie za autorytet. I tak można w świadomości społecznej ukształtować za profesorski autorytet człowieka, który nie ma ukończonych studiów wyższych. Autorytet w dobie demokracji liberalnej Współczesna rzeczywistość, określana jest powszechnie mianem antytotalitarnej, gdzie wolność jednostki, prawda w życiu publicznym oraz poszanowanie norm moralnych, są kultywowane w społeczeństwach i stanowią ich wyznaczniki. Taki model propaguje się w większości krajów europejskich, a jego symbolem jest Unia Europejska, która skupia Podstawy teoretyczne polskiej szkoły cybernetyki społecznej opracował w dobie komunizmu Józef Kossecki.\n20 20 Łukasz Stefaniak państw, z tego 26 europejskich (Cypr należący do UE, jest krajem azjatyckim), spośród 46 krajów Europy. Zatem większość państw kontynentu europejskiego funkcjonuje w strukturach UE. Systemy prawno-ustrojowe członków UE charakteryzują się uniwersalizmem, gwarantem którego są traktaty europejskie. Jako że Polska jest jednym z uczestników tego systemu, to celem falsyfikacji na jej przykładzie postaram się wykazać, że współczesna demokracja liberalna nie ma nic wspólnego z totalitaryzmem. Sprawdzania będę dokonywał w oparciu o kategorie wykorzystane w omawianiu totalitaryzmów XX wieku nazizmu i komunizmu, tj.: autorytet prawa, autorytet mediów, autorytet państwowego kształcenia, autorytet biurokracji. Jak wiadomo w systemach totalitarnych prawo odgrywało kluczową rolę. Ustawodawca starał się regulować każdą możliwą sferę życia jednostki. Takie zjawisko nosi w terminologii prawniczej nazwę jurydyzacji życia, prawo jest wszechobecne w społeczeństwie, a przeciętny obywatel nie jest w stanie opanować reguł którym podlega, bowiem jest ich dużo i często się zmieniają. Społeczeństwa poddane procesowi jurydyzacji zostały skolonizowane przez państwo 27. Czy zatem ta forma interwencjonizmu państwowego, która jest widoczna w systemach totalitarnych występuje również w ustroju liberalnym, w myśl jego admiratorów będącego przeciwieństwem totalitaryzmu? W Polsce w pierwszym dziesięcioleciu po upadku komunizmu ( ) w Dzienniku Ustaw opublikowano ponad 1200 aktów prawnych 28. W kolejnych latach liczba aktów prawnych ciągle rosła. Prawodawca stara się uchwalić przepis na wszystko. Jak zauważa ekspert nowe ustawy mające prowadzić do określenia niezbędnej sfery wolności obywatela w rzeczywistości prowadzą do jej zagrożenia, do podważenia zasady państwa prawnego, zgodnie z którą obywatel może robić wszystko, co nie jest zakazane, a organy państwa mogą działać tylko na podstawie przepisów 27 Zob. J. Habermas, Theorie des komunikativen Handelns, T.II, Frankfurt am M. 1981, s Nieżyjący Rzecznik Praw Obywatelskich w Polsce J. Kochanowski w 2002 roku pisał: Na każdym ze 119 posiedzeń ostatniego Sejmu przyjmowano ok. 6 ustaw. Sejm ostatniej kadencji [ ] uchwalił 640 ustaw. Każda z nich wymaga kilku lub kilkunastu aktów wykonawczych. Zaległości z tego tytułu - jak donosi Rzeczpospolita z sięgają już 400 rozporządzeń. W roku ubiegłym objętość samego tylko Dziennika Ustaw wynosiła stron. Razem z ustawami o ratyfikacji (198) obowiązuje w Polsce 1441 ustaw, poza tym 4240 rozporządzeń, włącznie ze zmieniającymi 5645, a także 11 rozporządzeń prezydenta RP, 62 dekrety, 1566 zarządzeń i 581 uchwał ; zob. J. Kochanowski, Chrońmy życie przed nadmiarem prawa. Wzrastająca liczba nowych przepisów prowadzi do zagrożenia wolności obywatela, Rzeczpospolita 8 kwietnia 2002.\n21 Spór o autorytet 21 prawnych. W sytuacji, w której na to wszystko istnieje już najczęściej formalnie tylko znana regulacja, organy państwa zbyt często mogą znaleźć podstawę do działań. A obywatel nigdy nie może być do końca pewien, kiedy wkracza na obszar prawa państwowego i kiedy może być ono przeciw niemu użyte 29. Czyż zatem nie jest to powielanie zasady znanej już wcześniej - dajcie człowieka a paragraf się znajdzie. Trzeba stwierdzić, iż zarówno w totalitaryzmach, jak i liberalizmie jurydyzacja ma swoje uzasadnienie w pozytywistycznym pojmowaniu prawa, gdzie całe prawo, jest sprowadzane do prawa państwowego 30. Jest to zatem monizm prawny. Toteż w aspekcie autorytetu prawa życie w demokracji liberalnej nie różni się od totalitarnego wzorca. Starożytna maksyma obrazuje to dobitnie: Tak jak kiedyś cierpieliśmy z powodu zbrodni, pisał Tacyt, tak obecnie cierpimy z powodu praw. Im bardziej skorumpowana jest Republika, tym liczniejsze jej prawa 31. Propaganda w systemach totalitarnych była nachalna. Z przykrością trzeba stwierdzić, że w demokracji również istnieje, jednak w inny sposób, jest wyrafinowana, wiąże się z manipulacją. Propaganda współczesna wiąże się z psychoperswazją, której odbiorca nie zauważa. Bardzo często w tych procesach biorą udział wylansowane wcześniej tzw. autorytety społeczne. Jak wiemy, manipulacja to: wywieranie wpływu na człowieka oraz na społeczeństwo za pomocą najnowszych osiągnięć nauki (psychologia, socjologia) i techniki (media) w taki sposób, aby nie licząc się ze względami moralnymi (prawdomówność, podmiotowość i godność człowieka, dobro wspólne) osiągnąć zamierzone cele 32. Podmioty posługujące się manipulacją, mają na celu wprowadzenie odbiorców w błąd poprzez brak informacji lub dezinformację. Manipulacja przynosi pożądane efekty w sytuacji, gdy odbiorca cechuje się ignorancją intelektualną i kulturalną, jest zestandaryzowany. Główne narzędzia manipulacji to język i obraz. Nie bez przyczyny po każdej zmianie władzy obserwujemy wojnę o media publiczne, a szczególnie o programy informacyjne. Dlaczego tak się dzieje? Otóż chodzi o to, by w mediach byli zaufani dziennikarze, którzy zgodnie z wolą decydentów, będą kształtować świadomość mas. To 29 Ta m ż e. 30 Por. J. Kochanowski, Trzy powody czy też symptomy kryzysu prawa, w: Nadużycie prawa, red. H. Izdebski, A. Stępkowski, Warszawa Cyt. za: J. Kochanowski, Trzy powody czy też symptomy kryzysu.. 32 P. Jaroszyński, Manipulacja, w: Powszechna Encyklopedia Filozofii, T. 6, Lublin 2005, s. 779.\n22 22 Łukasz Stefaniak ludzie pracujący w mediach decydują o tym, co jest rozpowszechniane, a co nie. Z jakiej perspektywy ukazane oraz w jakiej kolejności. Specjaliści w dziedzinie manipulacji w mediach opracowali odpowiednie terminy na takie działania: framing, placement. Pierwszy dotyczy tego, co z ogółu wiadomości (news) zostanie przekazane ludziom i z jakim komentarzem, drugi natomiast określa w jakiej kolejności informacje będą emitowane. Należy stwierdzić, iż wszystkie działania mają sprowadzać się do grania na uczuciach mas. A jak wiemy człowiek uformowany w sposób nieintegralny, to istota uczuciowa. Ponadto telewizja to medium globalne, zatem może oddziaływać na uczucia szerokich mas 33. Specyfiką współczesnych programów publicystycznych, jest występowanie w audycjach, tzw. ekspertów autorytetów. Manipulacja dziennikarska polega na tym, że autorzy audycji, dla potwierdzenia swoich tez, zapraszają tzw. niezależnych ekspertów, którzy jako iż są ludźmi, posiadają określony światopogląd i sympatie polityczne. Dlatego też, w przekazie medialnym tzw. autorytety potwierdzają dziennikarskie tezy. Zatem współczesny odbiorca słuchając przekazów medialnych, opieczętowanych głosem autorytetu, wierzy w to co widzi i słyszy. Jest on pozbawiony pełnej informacji oraz swobody jej interpretacji, a jako wyborca postępuje, tak jak chcą ci, co programują jego zachowania. Widzimy zatem, iż współczesna propaganda działając delikatnie może osiągnąć zamierzone cele. W Polsce nauczanie jest pod kontrolą państwa. To państwo opracowuje programy kształcenia oraz metody weryfikacji zdobytej wiedzy. Władza państwowa poprzez odpowiednich ministrów (edukacji narodowej, nauki i szkolnictwa wyższego) pełni kuratelę nad całym procesem kształcenia. Jednocześnie trzeba stwierdzić, iż jesteśmy świadkami degradacji autorytetu mistrza-nauczyciela w szkole. Już od czasów komunistycznego totalitaryzmu sprzyja temu nastawienie władz politycznych. Państwo komunistyczne mając do czynienia z pedagogami dwudziestolecia międzywojennego, miało problem, albowiem byli oni nośnikami niezależnego myślenia okresu walki o niepodległość oraz rozkwitu II RP i w tym duchu zaszczepiali wolne myślenie w młodym społeczeństwie po okresie okrucieństwa II wojny światowej. Pacyfikacja pedagogów trwała wiele lat i była paralelna z destrukcją obyczajów rodzinnych i narodowych w społeczeństwie. Zaszczepianie w umysłach młodych hasła: szkoła 33 Zob. T. Goban-Klas, Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu, Kraków 2000.\n23 Spór o autorytet 23 twoim drugim domem nie było przypadkiem, albowiem ów drugi dom, w systemie komunistycznym najczęściej zastępował pierwszy rodzinny i krzewił w umysłach młodych adeptów pożądane przez władzę sposoby poznawania rzeczywistości. Zwalczanie-zjednywanie świata edukacji (warto zwrócić uwagę, iż w okresie komuny, szczytem edukacji w przeważającym procencie społeczeństwa była matura; natomiast matura uwierzytelniona dwuletnim państwowym kolegium nauczycielskim, stanowiła legitymację do kształcenia młodych pokoleń) znalazło apogeum w tzw. Karcie Nauczyciela, która uchwalona w pierwszych miesiącach stanu wojennego, w zamian za profity materialne dla ludzi edukacji, wyłączała ich z grona aktywistów antykomunistycznych 34. Ten akt prawny, pomimo zmiany systemu, ciągle funkcjonuje. Również szkolnictwo wyższe jest na usługach państwa. Państwo bowiem odpowiada za wdrażanie ponadnarodowego europejskiego programu ujednolicenia studiów wyższych w państwach Unii Europejskiej tzw. proces boloński 35. Konsekwencją jego, jest przyjecie systemu opartego zasadniczo na dwóch głównych cyklach: licencjackim/inżynierskim (undergraduate) i magisterskim (graduate). Dostęp do drugiego cyklu studiów wymaga pomyślnego ukończenia pierwszego, trwającego co najmniej trzy lata. Stopień przyznawany po pierwszym cyklu musi być dostosowany do europejskiego rynku pracy jako odpowiedni poziom kwalifikacji. Drugi cykl powinien prowadzić do tytułu magistra i/lub doktora. Ponadto w deklaracji postuluje się promowanie niezbędnych europejskich wymiarów szkolnictwa wyższego, szczególnie pod względem rozwoju zawodowego, współpracy międzyinstytucjonalnej, programów mobilności oraz zintegrowanych programów studiów, szkoleń i badań 36. Należy zwrócić uwagę na fakt akcentowania w deklaracji bolońskiej dostosowania kształcenia do rynku pracy. Współczesna placówka naukowa nie ma rozwijać zdolności krytycznego myślenia opartego na prawdzie lecz ma formować zawodowo. Zatem uczelnie wyższe powinny stać się wyższymi szkołami zawodowymi, a ich absolwenci mają być mobilną siłą roboczą w państwach europejskich. W ten oto sposób autorytet szkolnictwa państwowego, podobnie jak w komunistycznym totalitaryzmie przyczynia się do tworzenia nowego proletariatu. 34 Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 1982 r. Nr 3, poz. 19 z późn. zm). 35 Proces zapoczątkowany w 1999 roku podpisaniem tzw. Deklaracji bolońskiej. 36 Zob. The Bologna Declaration of 19 June 1999, OFFDOC_BP_bologna _declaration pdf,\n24 24 Łukasz Stefaniak Specyfiką funkcjonowania zarówno państw totalitarnych, jak też niestety współczesnych państw europejskich, jest funkcjonowanie rzeszy urzędników i funkcjonariuszy państwowych. Możemy stwierdzić, iż etaty opłacane przez budżet państwa, stają się łupem działaczy partyjnych oraz gwarantują władzy publicznej wpływ decyzyjny na akty administracyjne i porządkowe. Dlatego też, administracja nie służy ludziom lecz staje się biurokracją na usługach decydentów politycznych. Jest to wspólna cecha zarówno najkrwawszych totalitaryzmów XX wieku, jak również współczesnych państw, które postulują poszanowanie godności ludzkiej. Również oddziaływanie służb specjalnych, jest dynamiczne. Służby godzące w człowieka, mające ciemną przeszłość totalitarnego zaćmienia, w dobie tak zwanej wolności, ustawicznie rozszerzają swoje prerogatywy. Zatem rodzi się pytanie: w jakim systemie żyjemy? Konkluzja Ludzie bardzo często definiują totalitaryzm w sposób deiktyczny - poprzez wskazanie właściwości charakterystycznych dla takiego systemu, które zostały im wpojone. I tak twierdzą, iż państwo totalitarne to państwo: obozów koncentracyjnych i więzień. Społeczeństwo nie dostrzegając naocznie [nie mając ukształtowanych metod rozpoznawania] takich stanów, uważa, nie bez powodów, iż żyje w sferze wolnej, gdzie godność osoby jest respektowana. Totalitaryzmy: nazizm i komunizm ukształtowały bowiem mechanizm poznawczy, gdzie zniewolenie ujmowane jest przez pryzmat przemocy fizycznej, panującej biedy, terroru. Człowiek zatem nie uczestnicząc w tym bezpośrednio uważa, iż tego nie ma, iż to przeszłość. Jednak jeśli bliżej przyjrzymy się, to symptomy owego jawnego ograniczenia odnajdziemy w naszej rzeczywistości. Otóż wpełzają one w sposób płynny i niegwałtowny w życie społeczne. Ludzie zaślepieni dobrami, których wcześniej nie doświadczali nie zwracają uwagi na ograniczenia ich wolności jakie ewolucyjnie są wprowadzane. Umysły ukształtowane za pomocą socjotechniki nie dostrzegają rzeczywistości takiej jaką ona jest lecz taką, jak zostały zaprogramowane. Nie potrzeba tworzyć gułagów, obozów koncentracyjnych bowiem ludzie żyjąc swobodnie i tak już są zniewoleni, a na wartowniach w razie potrzeby czekają autorytety, które przywracają właściwy tok myślenia.


Dec 9, 2012 adwokat ID:36020\nKancelaria Adwokacka Olszański działa od 2002 roku, dynamicznie się rozwijając i zdobywając coraz większe grono zadowolonych klientów, doceniających efektywność, odpowiedzialność oraz profesjonalizm jej pracowników. Gigantyczną wagę przywiązuje do tego, aby jej usługi były dla Państwa łatwo dostępne, a ich zakres odpowiadał osobnym potrzebom i możliwościom. Propozycja adresowana jest zarówno do osób fizycznych, jak i prawnych. Wśród klientów znajdują się przedsiębiorcy i jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego. Propozycja zawiera całościowe doradztwo oraz usług prawne, w szczególności w zakresie specyfiki obrotu gospodarczego, spółek prawa handlowego, jednostek samorządu terytorialnego bądź jednostek dostarczających media. Uzyskają też Państwo pomoc podczas spraw o rozmaitego typu żądania. Szczegóły na stronie.\nawokat prawnik kancelaria prawna kancelaria awokacka usługi prawne pomoc prawna\nRzadko się zdarza, żeby w jednej przychodni był dostęp do wielu specjalistów i równocześnie możliwość wykonania badań diagnostycznych i laboratoryjnych. Najczęściej musimy biegać z jednego miejsca w drugie i tracić wiele czasu. Centrum Medyczne... Dalej...\nCzy da się zwiedzać świat w pełni samotnie, i jednocześnie spędzić ten czas w rzeczywiście miły dla siebie sposób? Teoretycznie dość ciężko jest sobie coś takiego wyobrazić, ponieważ w końcu między innymi to właśnie coś takiego jest głównym celem... Dalej...\nKancelaria Notarialna Agnieszka Stefańska mieści się w warszawskiej Białołęce. Zajmuje się sporządzaniem przeróżnych aktów notarialnych, w tym: umów sprzedaży, darowizny, przenoszenia własności nieruchomości, majątkowych umów pomiędzy małżonkami,... Dalej...


Mrówki w szklarni: jak pozbyć się tego, jak się wycofać, co robić - Ogólne informacje - 2020\nJak zniszczyć mrówki w szklarni?\nOd dzieciństwa jesteśmy przyzwyczajeni do zakładania, że mrówki są świetnymi pracownikami, którzy pracują na naszą korzyść. Być może na wolności, naprawdę zajmują jedną z głównych ról, z pozytywnymi rolami. Jednak jeśli chodzi o ludzkie terytorium, te małe owady zamieniają się w prawdziwe szkodniki, które mogą przeniknąć do wszystkich pęknięć i zalać całą przestrzeń.\nJeśli mrówki są hodowane w szklarni, jest to prawdziwe nieszczęście dla właściciela ogrodu kuchennego, ponieważ mogą one spowodować nieodwracalne szkody dla nasadzeń kulturowych i zepsuć część plonów. Ponadto po nich w szklarni „przychodzi” mszyca. Dlatego, wykrywając pierwsze oznaki pojawienia się szkodników, należy natychmiast podjąć środki w celu ochrony szklarni przed zagrożeniem. A także dowiedzieć się, skąd pochodzą mrówki i co ich przyciągnęło, aby odtąd nie pojawiły się ponownie.\nSkąd pochodzą mrówki w szklarni\nPonieważ mrówki żywią się żywnością ekologiczną, zapach roślin uprawnych przyciąga je w szklarni. Żyją w dużej kolonii, która potrzebuje stałego źródła pożywienia. A gdzie go znaleźć, jeśli nie w szklarni? Dlatego mrówki na pomidorach - to dość powszechne. Ponadto w takim pokoju jest zawsze ciepło i przytulnie, co oznacza, że stworzono doskonałe warunki do życia i reprodukcji.\nGatunki mrówek szklarniowych\nW szklarni najczęściej żyją czerwone mrówki, które jedzą pokarm roślinny. Są nieszkodliwe dla ludzi, ale w szklarni mogą szkodzić ogórkom, pomidorom i innym roślinom uprawnym. Niezwykle rzadko można znaleźć inne osoby, takie jak czarne, latające, mrówki itp. Wszystkie z nich, w taki czy inny sposób, są w stanie zaszkodzić. Dlatego pojawienie się takich owadów w pobliżu szklarni powinno natychmiast podjąć niezbędne środki.\nWielu właścicieli nie rozumie, czy mrówki są szkodliwe w szklarni dla ludzi, czy mogą powodować dyskomfort tylko dla roślin? W rzeczywistości mrówki, które wylądują w szklarni, mogą ugryźć osobę. Ale z reguły dzieje się to tylko w samoobronie. Ukąszenia owadów zwykle nie powodują poważnego bólu, ale niektóre osoby mogą mieć poważne konsekwencje - od podrażnienia lub zaczerwienienia do poważniejszych powikłań, aż po niedokrwistość.\nWalka mrówek w szklarni powinna być przeprowadzona natychmiast po wykryciu owadów. W przeciwnym razie szkodniki bardzo szybko się rozmnażają i będą wszędzie. W szklarni można niszczyć mrówki za pomocą środków chemicznych, ludowych i fizycznych. Chemikalia są oczywiście szkodliwe, ale są bardziej skuteczne. Metody fizyczne, niestety, praktycznie nie przynoszą rezultatów, ale też nie są szkodliwe. Który sposób wybrać jest decyzja każdego właściciela, ale przed zastosowaniem jednej lub innej opcji, musisz dokładnie rozważyć zalety i wady.\nTakie metody wabienia mrówek w szklarni powinny być stosowane z wielką ostrożnością. Uprawiane rośliny rosną w szklarni, które nie lubią ekspozycji na chemikalia, a trujące substancje mogą również przedostać się do organizmu ludzkiego przez owoce. Dlatego lepiej jest przeprowadzać leczenie wiosną, kiedy rośliny są jeszcze bardzo młode. Używając trucizn, należy używać respiratora i rękawic ochronnych. Najlepszymi środkami tej grupy są:\nJak usunąć mrówki ze szklarni za pomocą środków fizycznych\nŚrodki fizyczne to takie, które nie wymagają żadnego toksycznego wpływu na uprawy. Działania te obejmują kopanie ziemi, przenoszenie gniazda do strefy neutralnej itp. Metody te w zasadzie nie dają żadnych rezultatów, ale mogą powodować opóźnienie na kilka tygodni. Inną opcją jest zalanie mrowiskiem słonej wrzącej wody lub posypanie popiołem. Ta metoda jest znacznie bardziej wydajna, ale nadal lepiej jest stosować chemikalia.\nKiedy pojawia się pytanie, jak wyprowadzić mrówki ze szklarni, na ratunek często przychodzą popularne metody. Są najbardziej sprawdzone i niezawodne w walce z owadami. Najlepiej pomaga kwas borowy. Po spożyciu mrówka może zniszczyć swój układ nerwowy. Ale w czystej postaci kwas nie przyciąga szkodników, dlatego musi być mieszany z produktami, takimi jak jajko lub mąka. Dobrze zwalczające się płyny silnikowe - benzyna, nafta, benzen i amoniak. Po prostu wlewają na gniazdo i czekają, aż wszystkie owady zginą.\nEksperci są w stanie rozwiązać problem owadów lepiej niż ktokolwiek inny. W końcu używają bardzo silnych i skutecznych produktów mrówek w szklarni. Po pierwszym zabiegu wynik będzie widoczny. Oczywiście usunięcie mrówek z pomocą profesjonalistów nie będzie darmowe, ale długotrwała samokontrola szkodników będzie znacznie droższa. Dlatego warto pomyśleć, że w tym przypadku jest bardziej opłacalne i wydajne. Jednocześnie prześladowanie silnych chemikaliów jest możliwe tylko wtedy, gdy rośliny jeszcze nie kwitły i nie zaczęły przynosić owoców. W przeciwnym razie szkodliwe substancje mogą osadzać się w owocach, a następnie powodować nieodwracalne szkody dla zdrowia ludzkiego, gdy zostaną zjedzone.\nJak pozbyć się mrówek w szklarni to sprawa, która wymaga obowiązkowego i szybkiego rozwiązania przy wykrywaniu pierwszych oznak owadów. Można to zrobić na różne sposoby, a każdy właściciel wybiera narzędzie, które jest odpowiednie dla jego szklarni. A jeśli mrówki w szklarni nie zdążyły jeszcze zacząć, nie zapomnij o środkach zapobiegawczych. Zapobieganie pojawianiu się szkodników w odpowiednim czasie pomoże uniknąć poważnych problemów w przyszłości. Chociaż owady nie szkodzą ludziom, mogą poważnie zaszkodzić uprawianym roślinom. Ponadto mrówki bardzo szybko się rozmnażają, a po kilku tygodniach wczorajsza szklarnia stanie się klasztorami nie tylko mrówek, ale także mszyc.\nJak zniszczyć owady przez obróbkę chemiczną?\nRóżne metody wykorzystujące przetwarzanie chemiczne pomogą rozwiązać problem:\nJednym z popularnych sposobów niszczenia takich szkodników było użycie narzędzi stworzonych na bazie kwasu borowego. Aktywna walka z mrówkami odbywa się poprzez rozproszenie tego leku w pobliżu gniazd owadów i wzdłuż ich ścieżek. Aby uzyskać bardziej skuteczny wynik, możesz zrobić sobie skuteczną mieszankę boraksu, cukru i wody: 1/5 szklanki wody i 5 łyżek. łyżki cukru będą wymagać nie więcej niż 1 godzinę Łyżki leku. Małe miski wypełnione otrzymanym roztworem należy umieścić w miejscach, w których znajdują się owady. Dzięki tej metodzie pozbędziesz się łona owada,\nJeśli mrówki pojawiły się w szklarni, możesz się ich pozbyć łącząc 1 godzinę. łyżki boraksu z mięsem mielonym w ilości 100 g. Mieszankę należy podzielić na kilka części w postaci małych kulek, które należy rozłożyć w gniazdach owadów. Zaletą tej metody walki jest jej bezpieczeństwo z punktu widzenia ekologii i skuteczności,\nAby leczyć ścieżki owadów i ich gniazd, można użyć innych środków, takich jak superfosfat, puszyste wapno i azotan amonu. Opcjonalnie zrób sobie depresję w domu mrówek i zostaw tam wapno palone w niewielkiej ilości. Można również stosować roztwory na bazie chloru lub kwasu karboksylowego do zwalczania szkodników.\nNie mniej skuteczne będzie rozwiązanie oparte na wodzie i karbofosie lub formalinie. Za pomocą tego narzędzia konieczne jest przeprowadzenie przetwarzania każdej przerwy w szklarni, a także mrowisk. Ta metoda pomoże pozbyć się obcych mrówek.\nTa metoda walki jest w stanie zniszczyć tylko kolonie owadów, nie uderzając w macicę, która wkrótce da nowe potomstwo.\nRośliny - wspaniały pomocnik\nJeśli wymagana jest kontrola mrówek, najbezpieczniej jest użyć pewnych roślin, które odpychają te szkodniki.\nArkusze anyżu i pomidorów, ułożone w szklarni, pomogą pozbyć się niepotrzebnych owadów. Mrówki, które pojawiły się w szklarni, szybko zmienią swoje siedlisko, gdy zapach roślin takich jak pietruszka, goździki, mięta i piołun,\nPoczekaj, aż mrówki powrócą do swojej sterty i wlej do niej wywar, który zawiera akonit lub delphinium,\nWlew piołunu pomoże także pokonać owady w szklarni. Możesz zrobić takie narzędzie samodzielnie przez parowanie piołunu (świeże w ilości 300 gi suszenie - 30 g) w gorącej wodzie (około 10 litrów) przez chwilę.\nSkuteczne zapasy z metodami ludowymi\nIstnieją różne sposoby pozbywania się szkodliwych owadów, które przez lata były testowane przez nasze babcie i dziadków. Sam możesz być przekonany o ich skuteczności.\nMagiczne właściwości czosnku pomogą pozbyć się mrówek, które osiedliły się w szklarni. Aby to zrobić, możesz użyć metody wcierania czosnkowych ścieżek owadów, dodawania ich do trocin w pobliżu mrowiska lub podlewania sterty przygotowanym roztworem czosnku i wody,\nMożesz sam wypoziomować miejsce lęgowe, aby jego mieszkańcy mogli zacząć robić ślady. Następnie należy wlać do strzykawki olej roślinny, który należy napełnić w każdej kolejce. Po moczeniu możesz powtórzyć procedurę\nPonadto walkę z mrówkami można skutecznie przeprowadzić przy pomocy wody nafty, która wymaga 2 łyżek preparatu i wiadra z wodą. Uzyskany roztwór jest niezbędny do wylania miejsca występowania owadów w szklarni,\nJeśli chcesz pozbyć się mrówek w szklarni, użyj metody odkurzania musztardą, pieprzem lub popiołem,\nMożliwe jest eksmitowanie niepotrzebnych mieszkańców ze szklarni, tworząc dla nich nowy dom w postaci starego pojemnika z słodkim kawałkiem ciemnego materiału. Po usprawiedliwieniu macicy i wszystkich mrówek w nowym mieszkaniu, powinieneś się go pozbyć,\nAby mrówki w szklarni umarły, użyj metody karmienia ich specjalnie przygotowanym napojem z dżemu i drożdży. Możesz również stworzyć własną mieszankę, łącząc miód i drożdże piwne,\nAby pozbyć się szkodników, użyj metody pułapki. Aby to zrobić, użyj butelki, rozmazanej od wewnątrz słodyczą, taką jak syrop lub dżem, i zwab mrówki ze szklarni. Po osadzeniu owadów w butelce, napełnij je wrzącą wodą.\nJak pozbyć się korzystania z nowoczesnych narzędzi?\nJeśli rośliny i metody ludowe nie pomogłyby w pozbyciu się niepotrzebnych owadów, które osiedliły się w szklarni, można użyć specjalnych preparatów i środków. Pamiętaj jednak, że różne środki owadobójcze mogą być niebezpieczne, gdy są stosowane na obszarach chronionych.\nMożesz użyć najpopularniejszych narzędzi, takich jak „Absolute-gel”, „Muracid”, „Great Warrior”, „Thunder-2”, „Combat” itp.\nMożna również niszczyć szkodniki za pomocą narzędzi zaprojektowanych do zwalczania mszyc i stonki ziemniaczanej. Aby to zrobić, przygotuj własne rozwiązanie w wysokości 1 ampułki leku na 1 litr wody i wlej do sterty mrówek za pomocą lejka,\nJeśli chcesz pozbyć się mrówek, w szklarni możesz umieścić deskę z paskami pomalowanymi kredą „Masza”. Mrówki wprowadzą zatrute lekarstwo do domu na łapach, zarażając wszystkich innych,\nInnym skutecznym sposobem zwalczania szkodników jest opryskiwanie ich siedliska takimi środkami jak „Mrówkojad”,\nSpecjalny preparat ultradźwiękowy przerażający i wydalający szkodniki impulsami ma wielką skuteczność w pozbywaniu się mrówek w szklarni.\nWybierając metodę eksterminacji owadów w szklarni lub szklarni, pamiętaj o braku 100-procentowej gwarancji każdego z nich. I tylko zintegrowane podejście pomoże pozbyć się szkodników ogrodnictwa.\nPo wypędzeniu niechcianych gości ze szklarni, powinieneś zacząć szukać przyczyn ich przybycia, aby uniknąć podobnego problemu w przyszłości.\nAby uniknąć pojawienia się tych owadów w szklarni w okresie ich aktywnego użytkowania, warto przeprowadzić bierną walkę poprzez środki zapobiegawcze. Metoda ta polega na traktowaniu gleby w szklarni przed sadzeniem roślin i upraw. Możesz samodzielnie przygotować rozwiązanie, biorąc składniki, takie jak soda, woda i olej lniany: 1 łyżeczka, 1 litr i 3 łyżki stołowe. Dzięki tej profilaktyce możesz zapomnieć o istnieniu mrówek przez cały sezon roboczy.\nAby zrozumieć, co należy zatruć mrówkami w szklarni i dlaczego należy to zrobić, należy realistycznie ocenić powstające zagrożenie.\nPo pierwsze, same mrówki, wyposażając i rozszerzając mrowisko, są w stanie wyrządzić znaczne szkody plantacjom kulturowym.\nPo drugie, podążając za mrówkami, jeśli nic nie zostanie zrobione, ze 100% pewnością w szklarni przyjdzie mszyca. I to jest już obarczone śmiercią całej uprawy.\nUwaga! W szklarni w większości przypadków zaraża się brązowe mrówki, których dieta składa się z produktów pochodzenia roślinnego.\nMetoda # 1 Kwas borowy\nSubstancja ta jest uniwersalna i służy do niszczenia różnych owadów, w tym mrówek. Główną zaletą kwasu borowego jest względne bezpieczeństwo środowiska. Kompozycja jest przygotowywana bardzo prosto: 1 łyżeczka kwasu borowego jest mieszana ze 100 gramami mięsa mielonego. Z masy wysuwają się kulki, które układają się w pobliżu mrowiska. Skuteczność pracy trucizny będzie zauważalna po 10-14 dniach. Alternatywnie zamiast mięsa mielonego można użyć słodkiej wody - 50 gramów cukru + 50 gramów wody. Dodaje się kwas borowy (5 gramów), a miski z kompozycją umieszcza się w pobliżu gniazda.\nMrówki psują łóżka w szklarni. W takich miejscach trzeba rozszerzyć kulki kwasem borowym\nMetoda # 2 Chemikalia\nZ takimi lekami w szklarni, gdzie zawsze utrzymuje się specjalny mikroklimat, konieczne jest bardzo ostrożne używanie. Uprawiane rośliny szklarni mogą gromadzić trucizny w owocach szkodliwych dla ludzi. Z tego powodu chemiczny sposób pozbywania się mrówek w szklarni powinien być wybierany tylko wczesną wiosną, na długo przed okresem kwitnienia i owocowania. Konsumenci uważają, że takie środki jak Raptor, Raid, Korbaphos, Dohloks, Clean House są najbardziej skuteczne w swoim rodzaju, ponieważ głosują na nich za pomocą rubla.\nUwaga! Rolnicy twierdzą, że w szklarni wokół mrowiska można rozszerzyć deski, co spowodowało zwykłą kredę „Masza”. To odstraszy owady z ich domów i zmusi je do opuszczenia.\nMetoda # 5 Drożdże z miodem\nInnym sposobem pozbycia się owadów jest mieszanie drożdży z miodem. Taka kompozycja rozszerza się również wokół gniazda. Jak wiadomo, mrówka jest słodkością, więc taka uczta nie będzie w stanie zignorować, ale w tym układzie jest to prawdziwa trucizna.\nMrówki żywią się słodkim sekretem wydzielanym przez mszyce. Możesz skorzystać z tej wiedzy i oszukiwać, oferując słodką truciznę\nBiernym sposobem zwalczania owadów są środki zapobiegawcze, dzięki którym podczas aktywnego korzystania ze szklarni mrówki nie pojawią się w niej. Tak więc przed sadzeniem roślin gleba jest rozlewana roztworem sody, do której dodaje się olej lniany. Skład receptury: 1 litr wody + 5 g sody + 30 g oleju lnianego. Taki środek profilaktyczny dla mrówek w szklarni zmusi je do opuszczenia swojego siedliska i nie będą w ogóle przeszkadzać w sezonie roboczym.\nYana Mikulina, region moskiewski\nMusiałem poradzić sobie z takim problemem jak mrówki w szklarni ogórka. Z własnego doświadczenia chcę powiedzieć, że tylko chemikalia nie mogą się ich pozbyć. Najważniejsze jest zniszczenie macicy ukrytej głęboko w ziemi, a trucizna działa na te owady, które spadają z góry. Nawet jeśli wszystkie dorosłe osoby zostaną zniszczone, nie wpłynie to na potomstwo, co oznacza, że ludność wkrótce wznowi działalność. Chemikalia muszą być powiązane z ludźmi. Na przykład te same kulki z kwasem borowym są wprowadzane do mrowiska, w tym „żołnierze” mogą dostarczyć je do macicy.\nMaksym Petrovich, ogrodnik z doświadczeniem\nOkresowo mrówki sprawiają mi kłopoty w ogrodzie - mszyce zaczynają się w nich poruszać. Znalazłem dla siebie doskonały lek na te owady - „Thunder-2”. Po prostu rozkładam lek w miejscach, gdzie mrówki gromadzą się i po pewnym czasie same znikają. Moi sąsiedzi w chacie wciąż chwalą - „Muratsid” i „Wielki wojownik”.\nMrówki ze szklarni można wydalić, tworząc chemikalia i środki ludowe\nNie akceptuję chemii ani w ogrodzie, ani w otwartych łóżkach, ani w szklarni. Aby pozbyć się mrówki, używam bardzo skutecznej metody, która została przetestowana przeze mnie i moich sąsiadów. Przygotowuję mieszaninę 50 gramów oleju roślinnego i 50 gramów octu (9%). Dzięki temu i podlewaniu miejsc gromadzenia się owadów. Efekt obserwuje się bardzo szybko - odchodzą.\nPrzypominamy czytelnikom naszego bloga, że chętnie otrzymamy opinie na ten temat. Wyślij opis sposobów pozbywania się mrówek w szklarni. Twoje komentarze są dla nas bardzo ważne.\nNastępujące popularne składniki są używane w popularnych przepisach ludowych mrówek:\nMrówki odstraszają rośliny o ostrym zapachu: wrotyczu pospolitego, musztardy, lauru, mięty, waleriany, cebuli i czosnku. Nie lubię nagietków sąsiedztwa mrówek, goździków i pietruszki. Większość mrówek nie toleruje anyżu.\nMięta to pachnąca i zdrowa roślina, która dodatkowo odpycha mrówki. MintMint to aromatyczna i zdrowa roślina, która dodatkowo odpycha mrówki.\nŁodygi i liście tych roślin rozprzestrzeniają się tam, gdzie mrówki nie mogą się zbliżyć. Duże pnie roślin w szklarni ocierają czosnkiem, a waleriana i mięta lądują między grzbietami szklarni.\nW celu ochrony przed mrówkami leśnymi i łąkowymi (brązowymi) zaleca się spryskiwanie sadzonek naparem mięty, lawendy, piołunu lub cebuli.\nMieszany sposób radzenia sobie z mrówkami w szklarniach\nZniszczenie kolonii mrówek będzie wymagało dużej starej patelni lub czajnika. Ciemna szmata nasączona syropem, miodem lub dżemem jest umieszczona na dnie. Pojemność umieszczona obok gniazda. Macica wraz z całą rodziną wchodzi w nowe „mrowisko”, które jest wyrzucane lub przenoszone do bezpieczniejszego miejsca.\nOgrodnicy i ogrodnicy często używają tej metody w połączeniu z trucizną musztardową. Sześćdziesiąt gramów proszku musztardowego rozpuszcza się w litrze gorącej wody. Powstała mieszanina jest podawana przez trzy dni.\nRoztwór miesza się z trzema litrami wody. Powstały płyn jest spryskiwany roślinami, nawadnia glebę i miejsca, w których mrówki wyciągają przejścia.\nProstszy sposób: posypać mrówki mączką musztardową w warstwie jednego centymetra.\nAby zwalczać mrówki szkodników, ogrodnicy stosują proszek musztardowy od czasów sowieckich.\nCzy popularne sposoby radzenia sobie z mrówkami\nJakie substancje nie są używane przez ludzi do zwalczania irytującej uwagi owadów ogrodowych. Ziarna, drożdże, napoje gazowane, produkty ropopochodne (nafta, benzyna, olej napędowy), trociny, ocet, czosnek, aromatyczne zioła (wrotycz pospolity, anyż, cynamon), olej roślinny, sól, sadza, popiół, piwo, a nawet szampon.\nZrozumiemy, jakie działania są oparte na takich metodach i czy naprawdę działają.\nMetody fizyczne (przesuwanie mrowiska, zalewanie domów, napełnianie torów olejem itd.) Przynoszą chwilową ulgę: mrówki po prostu przemieszczają się z niekorzystnego miejsca do bardziej dogodnego miejsca. To samo można powiedzieć o wylewaniu gniazd z wrzącą wodą, zasypianiu popiołem i innymi substancjami, których mrówki nie tolerują, jak wielu wierzy.\nKopanie mrówek i barier fizycznych (woda, folia, pasy i olej) mrówek jest dość trwałe. Mają wystarczająco dużo jedzenia w szklarni, nawet pomimo tych sztuczek.\nUżywanie kwasu borowego jako trucizny nie jest bezpieczne: Doktor nauk medycznych V. Prozorowski uważa, że ostre zatrucie tą substancją wpływa na błony śluzowe, skórę i wpływa na mózg. Przeczytaj artykuł badacza w czasopiśmie „Science and Life”, który możesz tutaj znaleźć.\nSkuteczność pułapek opartych na nafcie, benzynie i innych pochodnych ropy naftowej jest wątpliwa. Oczywiście można w ten sposób zniszczyć mrówki, ale inni mieszkańcy ziemi zginą wraz z nią, a wzrost roślin zwolni. Przeczytaj więcej o eksperymencie naukowców z Kaliningradu na temat wpływu produktów ropopochodnych na glebę, przeczytaj artykuł.\nŚrodki na bazie czosnku, przypraw, rumianku, amoniaku i aromatycznych ziół i olejów mają wyłącznie odstraszający efekt, to znaczy odstraszają szkodniki. Mrówki po prostu omijają nieprzyjemne miejsce, odbudowując swoje ścieżki i oddalając gniazda od źródeł smaku. Metody te są tylko tymczasowym rozwiązaniem problemu i mogą być wykorzystane do zapobiegania.\nTrucizny kontaktowe (na przykład suchy proszek kwasu borowego) należy zastąpić żelami lub granulkami:\nPo pierwsze, bezpieczeństwo kwasu jest nadal wątpliwe,\npo drugie, trucizna zabija owady tylko w kontakcie z nią, to znaczy wiele osób pozostaje nietkniętych.\nZastosowanie prosa, kaszy manny, cytryny, wędzonych ryb, piwa i innych nietypowych produktów nie jest potwierdzone żadnymi prawdziwymi faktami.\nUważa się, że drożdże skutecznie zwalczają mrówki. Rzeczywiście, powodują wzdęcia, z których pękają owady. Ale walka z samymi mrówkami nie jest skuteczna: specjalne środki działania w kontaktach jelitowych radzą sobie znacznie lepiej z ich zadaniem. Stopniowo zabijają samą mrówkę i wszystkich jej krewnych, które będą traktować przynętą. Ponadto trucizna działa podczas jedzenia zatrutych ludzi i kontaktu z substancją.\nOlej słonecznikowy działa dobrze jako przynęta jako przyciągający składnik odżywczy, ale miejscowe stosowanie olejów jest nieskuteczne. Niszczy ścieżki i przejścia w domach, ale ich mrówki odbudowują się gdzie indziej.\nNajbardziej bezpieczne dla gleby i jej mieszkańców są pułapki oparte na cukrze i dżemie: nie zatruwają innych mieszkańców i nie szkodzą naturze. Jakie trucizny są lepsze do dodania do przynęty, przeczytaj sekcję poniżej.\nMiałem mrówki w mojej beczce ogórków w zeszłym roku i wcześniej. Ale w zeszłym sezonie w tej beczce było bardzo dużo. Ogórki zostały już posadzone, poszły na wzrost. Chemia, nie przynętę, próbowałem proso, kasza manna. To nie pomogło, ogórki zaczęły tonąć. Postanowiłem zakłócić mrówki octem, starannie, wzdłuż ściany beczki. W końcu ... ogórki w beczce umarły, a ja próbowałem wykończyć mrówki. Moim zdaniem wygrali. Ale nie zalałem fitosporyny w tej beczce, to nie wystarczyło, ale nie było czasu na ponowne zrobienie. Z mojego doświadczenia wynika, że mrówki są bardzo szkodliwymi lądowaniami. Ta beczka nie miała wpływu na zbiory, ogórki uprawiano w tym roku nawet w dużej szklarni iw szklarniach kilka krzewów.\nNiewiele jest opinii o rzeczywistej skuteczności receptur opartych na boraksie i glicerynie. Zasadniczo szacunki opierają się wyłącznie na poradach z innych źródeł i nie są poparte faktycznymi doświadczeniami.\nOsobliwości życia mrówek\nMrówki - owady są bardzo inteligentne i zorganizowane. Chociaż w szklarni jest coś do jedzenia, w razie potrzeby cicho odchodzą od domów na duże odległości, aby zjeść lunch.\nZnajdują miejsca do jedzenia przez zapach, który pozostawiają krewni. Jedna rodzina mrówek może żyć w jednym mrowisku, ale najczęściej ich gniazda są rozproszone po całym terytorium w postaci całej sieci „dróg” i „osad”.\nZ tego powodu nie ma sensu zatruwać owadów tylko w jednym miejscu: po odkryciu niebezpiecznej lub nieprzyjemnej substancji mrówki mówią całej swojej rodzinie o potrzebie pilnego „ruchu”, a cała kolonia natychmiast przenosi się do pobliskiego mieszkania we własnej szklarni.\nJaki środek najlepiej pomaga mrówkom w szklarni\nNajskuteczniejszym sposobem radzenia sobie z zadaniem jest przynęta z truciznami czasu (z czego i jak je wykonać - informacje poniżej). Takie pułapki nie są zdradzone jako smaczne jedzenie. Mrówki z przyjemnością wypróbowują nowe jedzenie kilka razy, przynoszą je do domu krewnym i macicy. Taka metoda jest bronią masowego rażenia przeciwko mrówkom: zanim trucizna zacznie działać, zostanie zjedzona przez maksymalną liczbę osób. Co najważniejsze - trucizna spadnie do macicy.\nZniszczenie macicy - jeden z priorytetów w walce z mrówkami. Bez niego nie ma ani jednego gniazda z owadami, ponieważ macica jest odpowiedzialna za kontynuację gatunku w kolonii. Bez zniszczenia „królowej” nie można całkowicie pozbyć się mrówek.\n„Lokalne” metody (aerozole i spraye) dają tylko krótkotrwały efekt odstraszający, a mrówki przenoszą się w inne miejsce. Ponadto nie mają wpływu na osobniki w gnieździe. Jeśli chodzi o walkę za pomocą ostrych zapachów - rezultat jest taki sam: mrówki zaczynają tworzyć ścieżki, omijając źródło zapachu. Ktoś ten sposób pomaga pozbyć się mrówek, podczas gdy reszta owadów po prostu znajduje bardziej odpowiedni kąt w szklarni.\nW celu zniszczenia pasożytów eksperci zalecają stosowanie długo działających substancji w postaci mikrokapsułek (Thunder-2) lub żelu (Absolute). Nie mają zapachu, więc nie odstraszają owadów i chętnie chodzą na przynętę.\nKryształy „Thunder-2” wylewa się bezpośrednio na ziemię w ilości 2-3 gramów na metr kwadratowy, górna warstwa gleby jest lekko zmieszana. Produkt nie jest toksyczny dla roślin i stanowi umiarkowane zagrożenie dla ludzi i zwierząt. Ponowne przetwarzanie odbywa się za dwa - trzy miesiące.\nŻel bezwodny umieszcza się kropkowany (dwa centymetry żelu w ciągu trzech - czterech centymetrów) w pobliżu mrowiska i wzdłuż ścieżek mrówek. Jedno opakowanie (125 ml) wystarczy do przetworzenia trzydziestu metrów kwadratowych powierzchni.\nŻel radzi sobie nie tylko z karaluchami, ale także z mrówkami\nSpecjaliści zalecają również stosowanie hydramethylononu (Combat), fipronilu (Dohlox), fentionu (Dobrokhim-FOS) lub chlorpyrifosu (Great Warrior), aby dodać do przynęty. Te trucizny jelitowe należą również do długo działających leków. Działają na mrówkach wszystkich „stanowisk”: robotników, łona i osiadłych mieszkańców mrowiska.\nJeśli chodzi o drugi składnik substancji przyciągającej przynętę, istnieją trzy opcje: białka (jajka na twardo, mięso i kości oraz mielone kości), węglowodany i tłuszcze (pieczenie, dżem, syropy cukrowe, orzechy).\nNie można zdecydowanie polecić żadnej „potrawy” dla mrówek, ponieważ wiewiórki są atrakcyjne dla jednej kolonii, podczas gdy innym brakuje słodyczy. Czerwone mrówki lubią potrawy, które łączą węglowodany i tłuszcze (miód, orzechy, cukier puder, ziemniaki).\nNajlepszą opcją jest doświadczenie. W przypadku próbek lepiej jest połączyć nie więcej niż trzy składniki w jedną przynętę, aby określić, które mrówki bardziej lubią. Im więcej owadów zdołasz wciągnąć w pułapkę, tym skuteczniejsze będzie lekarstwo. Pierwsze rezultaty w stosowaniu takiej taktyki pojawiają się za tydzień, a czasem w miesiącu. Na początku może się wydawać, że jest tylko więcej owadów, jest to całkiem normalne.\nBądź cierpliwy: leki o długich efektach układowych i jelitowych działają przez długi czas, ale niszczą maksymalną liczbę osób.\nKońcowe usuwanie owadów następuje w ciągu 2-3 miesięcy.\nJak radzić sobie z mrówką „królową”\nIm smaczniejsza, słodsza i grubsza przynęta, tym bardziej prawdopodobne jest, że macica wyjdzie, by spróbować smakołyka. Smaki mrówek są badane empirycznie (niestety wymaga to czasu).\nTłuste i słodkie przynęty (pieczenie, masło, cukier, orzechy, dżemy) działają na czerwone mrówki. W przypadku innych gatunków białka (mięso, kości i żółtka) są atrakcyjne.\nKrólowa mrówek jest znacznie większa niż inne osobniki. Przed założeniem królowej mrowisko rzuca skrzydłami\nJak zrozumieć, że pułapka zadziałała\nPo chwili (od tygodnia do miesiąca) zobaczysz „ścieżkę” od pracującej mrówki do pułapki. Oznacza to, że owady już przeszły podajnik. Kiedy pracujące mrówki (najmniejsze czarne osobniki) otaczają dozownik ze wszystkich stron i niosą żywność w mrowisku, możemy założyć, że pułapka wykonuje swoje zadanie skutecznie.\nCała rodzina mrówek przybiega na najsmaczniejszą przynętę\nJeśli przynęta nie jest popularna, zmień aktywny składnik lub spróbuj nowego rodzaju przysmaku.\nZasady stosowania przynęty\nPrzynęt nie można łączyć ze środkami odstraszającymi (odstraszającymi) (na przykład DEET). Nie używaj pułapek substancji trujących z repelentami roślin (czosnek, mięta, anyż, wrotycz pospolity i cynamon oraz inne aromatyczne zioła).\nNie zmieniaj przynęty, gdy mrówki już ją znalazły.\nNie ma znaczenia, w jakich proporcjach i kombinacjach będziesz ich używać. O wiele ważniejsze jest sprawdzenie, czy mrówki lubią jeden czy inny smak. Te przepisy to tylko przewodnik i lista pomysłów:\ngotowane jajko lub żółtko,\nresztki owoców lub warzyw (jabłka, gruszki, ogórki i pomidory),\nresztki produktów mięsnych (nawet kości),\nCo mówią doświadczeni ogrodnicy\nSzukałem dobrego lekarstwa na mrówki i pewnego dnia natknąłem się na mrówki w proszku Delicia. Mrówki są horrorem każdego ogrodnika. Te wszechobecne dranie na zawsze starają się zepsuć miłością stworzone dobro każdego ogrodu. Generalnie walczę z mrówkami. Nie pasuje do mnie staromodny sposób. Muszę szybko i pewnie. Całkiem przypadkiem znalazłem doskonałe narzędzie, które pozwala skutecznie radzić sobie z mrówkami. Ten proszek pochodzi od mrówki Delicia. Produkt jest pakowany w tubę z otworami. Obracając nasadkę, możesz wybrać intensywność, z jaką proszek będzie się wylewał. Istnieją dwa sposoby stosowania: zalać suchym proszkiem lub zalać rozcieńczonym wodą. Używam proszku tylko w suchej formie i jestem bardzo zadowolony. W końcu znalazłem narzędzie o 100% gwarantowanym wyniku. Działanie leku jest takie, że jeśli zauważysz nagromadzenie mrówek, nie trzeba szukać samego mrowiska, choć oczywiście jest to pożądane. Same mrówki przyniosą cząstki proszku w mrowisku i rozpoczną masową śmierć, łącznie z ich królową. Cóż, jeśli znalazłeś gniazdo i posypałeś nim ten cud, wszystko wokół jest po prostu zaśmiecone martwymi owadami i po 20 minutach lub nawet mniej mrowisko przestaje funkcjonować. Czasami, gdy na roślinie jest szczególnie dużo mrówek, rozrzucam wokół rośliny. Narzędzie wygląda jak proszek do szorowania. Ma specyficzny zapach, który, jeśli jest używany na zewnątrz, jest odczuwalny tylko podczas aplikacji, jest dość zauważalny, ale nie szorstki, ale tylko dla mnie zapach wydaje się nieprzyjemny. Z powodu tego zapachu nie używałbym tego proszku w pomieszczeniach. Chociaż pudełko mówi, że jest to dopuszczalne.\nJest lato i wielu ogrodników ma problem - mrówki! Czuje się, jakby byli wszędzie, zarówno w domu, jak i w schroniskach, w łaźniach. Pomogło mi lekarstwo na mrówki i motyle Thunder-2. Jest to doskonały proszek, który jest bardzo łatwy w użyciu, wystarczy po prostu rozebrać opakowanie i posypać proszek w grupie mrówek. Mrówki znikają co drugi dzień i przez długi czas. Thunder -2 pomógł mi nie tylko w szklarni, ale także w domu. Wystarczyło posypać pudrem wzdłuż ścian i od dwóch lat nie pamiętam, że miałem mrówki w domu. To prawda, że co roku pojawiają się w szklarni z godną pozazdroszczenia stabilnością, ale teraz zawsze mam proszek w zapasie i jak tylko posadzę ogórki, mrówki z jakiegoś powodu bardzo je lubią, natychmiast posypuję proszkiem, a moje ogórki pozostają bezpieczne. co chcesz!\nJa na szczęście już pozbyłem się mrówek i bardzo prosty. Nie myśl o reklamie, ale 3 lata temu polecono mi „żel ABSOLUTE”. Mam las w pobliżu, mrówki wszystkich kolorów i rozmiarów idą pieszo, całe mrowiska są zadowolone, zwłaszcza wokół desek i kamieni. Wszystko, ale osiedlają się w zasłonach roślin w skałach, których nie mogłem im wybaczyć. Zasłony z centrum zmieniły kolor na żółty i umarły. A w szklarni, w stertach mrówek, pomógł Absolut. W pudełku jest strzykawka, jest w niej żel, kapiesz kilka kropel na kamień lub deskę lub na jakiś przedmiot, obok ścieżki mrówek lub gromady, i to wszystko. Kilka dni później nie ma mrowiska. Faktem jest, że żel (dobrze pachnie miodem) jest ucztą dla mrówek, ale z trucizną niosą przede wszystkim żel „łona”, no i oczywiście umiera, ale nie ma macicy ani mrowiska. Rodzina albo odchodzi, albo coś innego. Generalnie to zrobiłem. Kto tego potrzebuje, zauważ.\nPozbycie się mrówek powinno nastąpić natychmiast, gdy zauważysz pierwsze owady w swoim ogrodzie. Wybierz dowolną metodę, najważniejsze jest natychmiastowe podjęcie środków, w przeciwnym razie szklarnia zamieni się w mrowisko, a wraz z nimi pojawi się mszyca. Masz bogate zbiory! Nie zapominaj o środkach zapobiegawczych, a rezultat nie potrwa długo.\nCopyright 2020 \_ Magazyn internetowy o roślinach \_ Jak zniszczyć mrówki w szklarni?


Kartka JASNA CHOROBA Kartki - sklep Crazyshop.pl\nStrona Główna /Produkty /Papierowe /Kartki/Kartka JASNA CHOROBA\nKartka JASNA CHOROBA\nKartka JASNA CHOROBA https://www.crazyshop.pl/prod_21389_kartka-jasna-choroba zasoby/images/middle/kartka_jasna_choroba_21389.jpg\nKod produktu: KART329\nNajcenniejsze są te kartki z życzeniami, które są wyjątkowe. Kartka JASNA CHOROBA z pewnością do nich należy. Można ją spersonalizować poprzez dodanie imienia solenizanta. W środku poza miejscem na życzenia, jest jeszcze miejsce na zdjęcie lub dodatkową, prywatną grafikę. Twój gest z pewnością zrobi miłą niespodziankę.\nUrodziny to ten wyjątkowy czas, kiedy wszyscy są dla Ciebie mili. Życzenia płyną z każdej strony. Ja również się do nich przyłączę. Zdrowia, szczęścia, spełnienia marzeń!\nCzas opić smutki, zabawą odpędzić złe chwile, to czas radości, dziś są Twoje urodziny więc, sto lat!\nFajna forma prezentu\nDoskonały tekst urodzinowy.\nBardzo oryginalna kartka i dla osoby z poczuciem humoru\nKartka mi się podoba, jedynie małe uwagi co do wydruku zdjęcia. Produkt wart swojej ceny.


united colors of kelantan – latawce – tamtaram\nOpublikowano październik 23, 2010 Autor maugoskaKategorie MALEZJA\n6 myśli do „united colors of kelantan – latawce”\npaździernik 23, 2010 o 16:04\nTo nie latawiec opadał, to wiatr nagle zgasł jak żarówka podczas\nburzy kiedy przerwano dopływ prądu…….\nNo Maleńka i ty się zastanawiasz jak wydawca proponuje Ci pisanie\nksiążki, przecież Twoje teksty na kartkach papieru będą się układały\njak te latawce na tle błękinnego nieba…..\npaździernik 23, 2010 o 22:36\nczy caramba coś wypaplał? 🙂\npaździernik 23, 2010 o 23:45\nTo była przenośnia i to była inna Maleńka:)\npaździernik 24, 2010 o 00:37\nPiękna historia i to jak ilustrowana!!\npaździernik 25, 2010 o 05:34\nchcialabym zdementowac pojawiajace sie plotki. jesli chodzi o ksiazki, to robimy do nich OKLADKI. a tam jest niewiele pisania:)\no! jelonek! dziendobry:)\npaździernik 25, 2010 o 08:54\njak bylam mala to tez robilam latawce, ale nie tak piekne i kolorowe:))))))))\nmoje mialy dlugi ogon i puszczalam je na cieniutkiej dratwie:))))))\nPoprzednie Poprzedni wpis: „zar”\nDalej Następny wpis: male nieba


Patent w sprawie utworzenia Rady Regencyjnej | dzieje.pl - Historia Polski\n1) Najwyższą władzę państwową w Królestwie Polskim, aż do jej objęcia przez króla lub regenta oddaje się Radzie Regencyjnej z zastrzeżeniem stanowiska mocarstw okupacyjnych według prawa międzynarodowego [...].\n2) We wszystkich sprawach, których zarząd nie jest jeszcze oddany polskiej władzy państwowej, wnioski ustawodawcze mogą być traktowane w Radzie Stanu tylko za zgodą mocarstw okupacyjnych. W sprawach tych, aż do dalszego zarządzenia, może obok organów Królestwa Polskiego, powołanych według liczby 1, także generał -gubernator wydawać rozporządzenia z mocą ustawową, jednak tylko po wysłuchaniu Rady Stanu. Prócz tego generał-gubernator może dla strzeżenia ważnych interesów wojennych wydawać nieodzowne zarządzenia z siłą ustawową, jako też zarządzać ich obowiązujące obwieszczenie i przeprowadzenie także przez organy polskiej władzy państwowej. Rozporządzenia generał-gubernatora mogą być zniesione lub zmienione tylko w tej drodze, w której zostały wydane.\n3) Ustawy i rozporządzenia polskiej władzy państwowej, które mają być podstawą praw i obowiązków ludności, muszą być przed ich wydaniem podane do wiadomości generał-gubernatora tego mocarstwa okupacyjnego, w którego obszarze administracyjnym wejść mają w życie i mogą osiągnąć moc obowiązującą tylko wtedy, jeżeli tenże w ciągu dni 14 po przedłożeniu nie założy sprzeciwu.\n1) Zadania wymiaru sprawiedliwości i administracji, o ile oddane są polskiej władzy państwowej, spełniane będą przez polskie sądy i władze, zresztą zaś, póki trwa okupacja, przez organy mocarstw okupacyjnych.\n2) W sprawach, które odnoszą się do praw lub interesów mocarstw okupacyjnych, może generał-gubernator zarządzić rewizję [...] zgodności z ustawą i prawomocności rozstrzygnięć i zarządzeń polskich sądów lub władz w drodze ustawowego toku instancji, o ile zaś chodzi o wyroki lub rozstrzygnięcia [...] najwyższej instancji, może u niej samej przez swego przedstawiciela zawarować owe prawa lub interesy.\nPodpisani: Hrabia Szeptycki, von Beseler