Runjaic nie przyjął tej decyzji Pogoni najlepiej. Wbił szpilkę władzom klubu - Super Express\nRunjaic nie przyjął tej decyzji Pogoni najlepiej. Wbił szpilkę władzom klubu\nPrzed Pogonią dwa ostatnie mecze w sezonie, które będą dwoma ostatnimi w roli szkoleniowca Portowców dla Kosty Runjaica. Po sezonie niemiecki szkoleniowiec opuszcza szczeciński klub, który ogłosił już nazwisko jego następcy.\nRunjaic po raz drugi z rzędu wywalczył z Pogonią miejsce na podium i będzie to najprawdopodobniej znów trzecia lokata. - Miejsce trzecie na koniec sezonu jest praktycznie zapewnione, a są możliwości, aby się w najbliższym czasie jeszcze je polepszyć – mówi Runjaic przed sobotnim meczem z Lechią. - Motywacje i emocje w drużynie są olbrzymie, w szczególności w związku z meczem we Wrocławiu, którego nie udało nam się zakończyć zwycięstwem. Kilka dni temu Pogoń podała do wiadomości nazwisko nowego szkoleniowca, którym będzie Szwed Jens Gustafsson, a oficjalnie zamierza go zaprezentować na konferencji w najbliższy czwartek, a więc przed meczem z Termaliką, którym zakończy sezon. - Słyszałem, że w przyszłym tygodniu ma zostać oficjalnie przedstawiony nowy trener Pogoni. Tak naprawdę już został przedstawiony. Nie zawsze tak się dzieje, że klub ogłasza nazwisko nowego trenera przed końcem sezonu, ale w porządku, ja mogę z tym żyć. Skoro klub tak postanowił, to tak jest – skomentował Runjaic ruchy klubu związane z prezentacją nowego trenera.\nTransfery: Paweł Olkowski wraca po 8 latach do Górnika Zabrze. W Bundeslidze grał razem z Podolskim.\nKurzawa 🤝 Zahović 🤝 @GrosickiKamil Nowy tydzień otwieramy dziewiątym w sezonie i piątym z rzędu trafieniem "Grosika" 🔥 pic.twitter.com/GN4B6su7Vl— Pogoń Szczecin (@PogonSzczecin) April 25, 2022\nCzy taka kolejność działań rządzących Pogonią nie wpłynie negatywnie na atmosferę w szatni? - O szatnię proszę być spokojnym. Chłopcy są bardzo świadomi i stabilni. Obojętnie, jakie informacje z zewnątrz do nich dochodzą, nie ma to wpływu na nich i ich trening. Nadal natomiast mocno wierzę, że wygramy dwa pozostałe mecze, i że jest jeszcze możliwość na miejsce drugie. Na miejsce pierwsze szanse mamy już niestety tylko matematyczne – zakończył Runjaic, który pracował w Pogoni 4,5 roku, a według nieoficjalnych informacji od nowego sezonu będzie trenerem Legii.\nCzy Jens Gustafsson to dobry wybór na trenera Pogoni Szczecin?\nTak, to będzie hit sezonu\nNie, jego angaż to pomyłka


Sport Przeciw Przemocy - Sztafeta Pomocy - Podegrodzkie.info\n30 września 2019, 01:19\nOstatnia modyfikacja:30 września 2019, 01:19\nSport Przeciw Przemocy – Sztafeta Pomocy\n27 września 2019 roku na obiektach Zespołu Szkół Samochodowych odbyła się cykliczna impreza pod nazwą „Sport przeciw przemocy – sztafeta pomocy”. Tym razem uczniowie szkół podstawowych i ponadpodstawowych rywalizowali w streetballu, czyli koszykówce ulicznej. Oprócz rywalizacji sportowej celem tej imprezy jest również pomoc osobom pokrzywdzonym przez los. Tym razem środki finansowe były zbierane na uczniów klas III Zespołu Szkół Samochodowych – Piotra i Patryka, którzy zmagają się z problemami zdrowotnymi.\nZ naszej gminy do projektu przystąpiły Szkoła Podstawowa w Podegrodziu oraz Długołęce Świerkli pod opieką swoich nauczycieli wychowania fizycznego panów Marka Fiuta i Zygmunta Biela. Oprócz przygotowań czysto sportowych dzięki przychylności dyrekcji obydwu szkół w ramach szkolnego wolontariatu szkolni wolontariusze zbierali wśród uczniów i nauczycieli środki finansowe potrzebne do leczenie i rehabilitacji Piotra i Patryka. Cała zebrana kwota z obydwu szkół została przekazana prze uczniów organizatorowi akcji panu Jackowi Kmiecikowi.\nJeżeli chodzi o wyniki sportowe to reprezentanci naszej gminy pokazali się z bardzo dobrej strony. Uczniowie z Podegrodzia zajęli II miejsce, natomiast z Długołęki Świerkli – IV.\n1. Szkoła Podstawowa nr 15w Nowym Sączu\n2. Szkoła Podstawowa w Podegrodziu – opiekun Marek Fiut\n3. Szkoła Podstawowa w Królowej Górnej\n4. Szkoła Podstawowa w Długołęce Świerkli – opiekun Zygmunt Biel\n5. – 7. Szkoła Podstawowa w Chełmcu\nSzkoła Podstawowa w Nawojowej\nSzkoła Podstawowa w Podegrodziu wystąpiła w składzie: Mateusz Konar, Szymon Olszak, Damian Bodziony oraz Kacper Pietruszka.\nOrganizatorzy imprezy, a szczególnie główny jej pomysłodawca pan Jacek Kmiecik, składają podziękowania dyrekcji Szkół Podstawowych w Podegrodziu oraz Długołęce Świerkli, a także panu wójtowi Gminy Podegrodzie Stanisławowi Banachowi za umożliwienie wzięcia udziału w szczytnym przedsięwzięciu uczniom z naszych szkół.\nOpracowanie: Gminny Koordynator Sportu – mgr Marek Fiut


ćwiczenia na piłce brzuch | WP abcZdrowie\nćwiczenia na piłce brzuch\nĆwiczenia na mięśnie brzucha - jakie są najefektywniejsze i jak wykonywać?\nJakie ćwiczenia wykonywać i o czym pamiętać, by cieszyć się pięknie wyrzeźbionymi mięśniami brzucha? Po co ćwiczenia na mięśnie brzucha? (...) Trening na mięśnie brzucha...\nOponka na brzuchu - u kobiet, dieta, ćwiczenia\nNawet ktoś o szczupłej sylwetce może mieć problem z oponką na brzuchu. Jednak odpowiednie ćwiczenia oraz dieta mogą tutaj pomóc. (...) Najlepsze ćwiczenia żeby zrzucić brzuch Oponka...\nLekkie ćwiczenia fizyczne na brzuch po cesarce Wbrew pozorom lekkie ćwiczenia fizyczne można wykonywać kilka dni po cesarskim cięciu. (...) W tym celu możemy zdecydować się na codzienne spacery z maluszkiem...\nBrzuch po cesarce - wygląd, powrót do formy, ćwiczenia\nBrzuch po cesarce - ćwiczenia Wbrew pozorom ćwiczenia fizyczne można wykonywać kilka dni po cesarskim cięciu. (...) W tym celu możemy zdecydować się na codzienne spacery z maluszkiem albo wykonywanie...\nMost zwodzony (WIDEO)\nMost zwodzony z piłkami fitness Prezentujemy kolejne ćwiczenie, do użycia którego potrzebujemy dwóch piłek: piłki fitness oraz lekarskiej. (...) Jak już zostało wspomniane, do tego ćwiczenia...\nAnatomii brzucha można się jednak nauczyć. (...) Znajomość anatomii brzucha jest ważna w ocenieniu pochodzenia bólu brzucha.\nBrzuch po porodzie - wygląd brzucha, mięśnie brzucha, skóra na brzuchu\nTakie ćwiczenia powinny raczej rozruszać mięśnie brzucha i przygotować je do intensywniejszych ćwiczeń, które zaczniemy za kilka miesięcy. (...) Pamiętaj jednak, aby przed każdą serią ćwiczeń...\npoddająca się operacjom plastycznym powinna zdać sobie sprawę, że aby modelowanie sylwetki było skuteczne i trwałe, potrzebna jest dieta i odpowiedni program ćwiczeń (...) na brzuch.\nDotykanie brzucha ciężarnej Dotykanie i głaskanie brzucha w czasie ciąży jest zabronione jedynie w przypadku ciąży zagrożonej, ponieważ może wywołać to\nCzy w ciąży można spać na brzuchu i czy można dotykać brzucha?\nW ciąży na brzuchu można spać tylko do momentu, gdy brzuszek zaczyna być widoczny, w innym przypadku może to przypominać uczucie leżenia na piłce oraz (...) Z kolei spanie na brzuchu nie tylko wiąże się...\nPiłka nożna jest lekiem dla kobiet z wysokim ciśnieniem krwi\nskutków o tak szerokim spektrum działania na sprawność fizyczną i zdrowie, grając w piłkę nożną przez rok. (...) * Ile trzeba grać w piłkę nożną, aby spalić przekąski zjedzone w czasie meczu?\nTypy bólu brzucha Najczęściej występujące rodzaje bólu brzucha to: bóle w dole brzucha, bóle po prawej stronie brzucha, bóle po lewej stronie brzucha (...) , kłucie...\nJest to zwykle ruch połączony z obciążeniem zewnętrznym, które mogą stanowić: partner, hantle, piłki, sztanga i inne urządzenia do ćwiczeń siłowych. (...) i ramion oraz jednocześnie rozciągnąć mięśnie klatki piersiowej; wzmacnianie...\nĆwiczenia na piłce w 23 tygodniu ciąży\nJestem w 23 tygodniu ciąży chcę zapytać jakie mogę wykonywać ćwiczenia na piłce i ćwiczenia które pomogą mi przy porodzie aby w miarę sprawnie wszystko przebiegło.Witam serdecznie. Oczywiście, można wykonywać takie ćwiczenia.\nĆwiczenia na piłce - czy spalą zbędny tłuszcz?\nMam 14 lat, ok. 171 cm wzrostu i 61-62 kg, a jednak chciłabym uzyskać płaski brzuch, pozbyć się fałdek. Mam jednak problem, ponieważ nie mogę wykonywać niektórych ciężkich ćwiczeń na kręgosłup, ponieważ mam skoliozę. Zainteresowały mnie zajęcia body ball,...\nSkąd pojawiły się u mnie takie fałdy na brzuchu?\nWitam, mam 22 lata, 170 cm wzrostu, od zawsze moja waga była w granicach 50-55 kg, zawsze miałam plaski brzuch, w ciągu dwóch tygodni mój brzuch stał się okrągły, wystający jak piłka i w pozycji siedzącej. Wiszą ogromne fałdy, nie wiem, co się stało,...\nĆwiczenia najlepsze przy otyłości typu jabłko\nMam problem z brzuchem. Gdy cos zjem moj brzuch jest niczym piłka. Mam otyłość typu jabłko. Jake ćwiczenia oraz dieta beda najlepsze w tej sytuacji?Witam serdecznie, Otyłość typu jabłko, to chyba najbardziej powszechny typ otyłości, ale i niesie ze sobą...\nODPOWIADA 2 ekspertów: Mgr Katarzyna Patyk i 1 inny\nCo zrobić, by mieć ładny brzuch?\nMam 172 cm wzrostu i 50 kg. Według mnie nie jestem gruba... Jem różnie, nie umiem napisać. Chciałabym mieć ładny brzuch i pępek... Cwiczę na wf., mam go 4 godz. w tygodniu, chodzę na treningi siatkówki i na tańce... Co jeszcze mam zrobić, by mieć ładny...\nProblem z oponką na brzuchu\nWitam, mam 26 lat, ważę 48 kg i mierzę 166 cm. Mam taki problem, ponieważ po ciąży schudłam sporo, ale nie mogę zgubić oponki na brzuchu. Nie stosuję żadnej diety, tylko staram się jeść ostatni posiłek o 17.00 godz., ale bardzo bym chciała oponki troszkę...\nChcę pozbyć się tłuszczu z nóg oraz brzucha. Jakie ćwiczenia mi polecacie?\nWitam! Jestem dziewczyną. Moja masa ciała wynosi 56 kg. Mam 159 cm wzrostu i 13 lat. Chciałabym zdobyć jakieś ćwiczenia, by pozbyć się tłuszczu z nóg oraz brzucha. Może mam odpowiednią wagę, ale chciałabym, żebym przynajmniej po raz pierwszy miałam...\nRozmiar piłki do ćwiczeń\nPrzeczytałam ten artykuł na temat rozmiarów piłki do ćwiczeń. Czy ćwiczenia nie będę dawały odpowiednich efektów jeśli mamy źle dobraną piłkę do ćwiczeń? Ja niestety najpierw kupiłam piłkę, a później zorientowałam się jakich rozmiarów powinna być. Osobiście...\nODPOWIADA 3 ekspertów: Mgr Anna Pilch i 2 innych\nChcę mieć płaski brzuch - jakie ćwiczenia?\nMam 20 lat, 163 cm wzrostu i 65 kg. Chciałabym mieć płaski brzuszek, bo teraz wygląda jak oponka.Witam. Jeśli masz problem z tkanką tłuszczową nagromadzoną w okolicach brzucha, polecam wykonywanie ćwiczeń, które znajdziesz na naszej stronie http://portal.abczdrowie.pl/miesnie-brzucha-dolny-odcinek-0...\nWykonywanie brzuszków na łóżku\nCzy robienie brzuszków jest skuteczne? Czy można je wykonywać na łóżku? (ziemia za twarda) Czy dadzą efekty? Ojciec 15- latkaWitam, brzuszki powinny być wykonywane na podłożu płaskim. Łóżko do tego się nie nadaje. Proszę spróbować położyć na podłożu...\nCo oznacza kolka po ćwiczeniach na hulahop?\nWitam. Ostatnio zaczęłam ćwiczenia z hulahop. Przez pierwsze dwa tygodnie było wszystko w pożądku, ale przez ostatnie kilka dni po ok 10 min ćwiczenia łapie mnie silna kolka na dole brzucha w okolicy biodra, zależy na którą stronę kręcę kołem. Jeśli w...\nDlaczego łapią mnie skurcze mięśni brzucha podczas wykonywania ćwiczeń?\nWitam, podczas wykonywania ćwiczeń na brzuch łapią mnie mocne skurcze brzucha. Skurcz zaczyna się od lewej dolnej strony tak jakby z jednego punktu a następnie rozlewa sie na cały brzuch.Proszę zrobić usg narządów wewn. Może są anomalie w ułożeniu czy...\nODPOWIADA 1 ekspert: Katarzyna Podrażka-Kurcewicz\nHula hop na mięśnie brzucha\nWitam. Jestem ojcem15 letniego syna Pawła, który postanowił wyrzeźbić sobie brzuch (chociaż w najmniejszej ilości). Jego narzędziem jest hula hop. I tutaj pojawia sie parę pytań. 1.Czy takie kręcenie hula hopem może wyrzeźbić brzuch? 2.Czy może to...\nCo zrobić, żeby mięśnie brzucha wyglądały jak przed rozpoczęciem treningów?\nWitam. Jakiś czas temu zaczęłam robić brzuszki i dość mocno rozbudowałam kaloryfer na górnej części brzucha. Nie podoba mi się to, nie taki był zamysł. Poza tym przez to mam większy obwód w talii. Już pół roku nie ćwiczę a mięsne tylko trochę zmalały....\nODPOWIADA 1 ekspert: Norbert Gotz\nĆwiczenia na brzuch przy karmieniu piersią\nKarmie piersią swoje dziecko 4 miesiące i przez ten czas przytłam 7 kg szczególnie na brzuchu. Jakie wykonywać ćwiczenia w warunkach domowych, żeby schudąć i dalej karmić.Witam, po pierwsze mam nadzieję, że wiek podany przez Panią jest pomyłką, po drugie,...\nODPOWIADA 1 ekspert: Mgr Miłosz Janicki\nTechniki relaksacji • Ciało w ciąży • Ćwiczenie na mięśnie obręczy barkowej i grzbietu • trening w domu • Ćwiczenia fizyczne • Brzuch po ciąży • Dieta i trening duet doskonaly • Plaski brzuch trening • Trening • Treningi • zdrowie_indeks • Treningi na rzezbe • Fitness dla kobiet • Dieta fitness • Ćwiczenia fitness • Ćwiczenia w domu • jakie ćwiczenia wykonywać żeby schudnąć • Ćwiczenia rozciągające • Joga pilates • Pilates na brzuch • ciało człowieka • ciało mężczyzny • zmysły człowieka • Anatomia uklad kostny • Choroby układu kostnego • Choroby układu kostnego człowieka • indeks_zdrowie


Piotr Cyprys, kandydat na prezydenta Bydgoszczy odpowiada - ROWEROWANIE.com\nPiotr Cyprys – kandydat na prezydenta Bydgoszczy odpowiedział na pytania bydgoskich rowerzystów.\nObecne fragmenty dróg dla rowerów nie są ze sobą połączone, zatem z punktu widzenia rowerzystów istnieje wiele punktów o podwyższonym ryzyku kolizji z pojazdami. Niestety w ostatnich latach ciągle mieliśmy do czynienia z takimi sytuacjami, że budowana droga dla\nrowerzystów w ciągu Sułkowskiego zakończyła się 50 metrów przez Kamienną, że przebudowano w taki sposób bulwary pod Mostami Solidarności, że rowerzyści muszą prowadzić rowery po schodach, bo brak jest ciągłości infrastruktury rowerowej. Takie sytuacje\npokazują, że w zakresie budowy infrastruktury rowerowej jest bardzo wiele do zrobienia.\nZnam osoby dla których rower już teraz stanowi alternatywę i używają go przez cały rok w regularnych dojazdach do miejsca pracy. W miarę powstawania infrastruktury rowerowej ten środek transportu będzie stanowił alternatywę dla coraz większej ilości osób.\nSprawnie działająca w mieście sieć transportu zbiorowego oparta na tramwajach, autobusach przy uzupełniającym wykorzystaniu pociągów zachęci mieszkańców do rezygnacji z używania samochodów i zapewni alternatywę dla korków. To priorytet. Dzięki temu przemieszczanie się\nsamochodami stanie się również nieco łatwiejsze. Będziemy równolegle zmierzali do likwidacji wąskich gardeł drogowych w ruchu między dzielnicowym, na głównych arteriach drogowych. Część ulic w Śródmieściu, nie pełniąca ważnych funkcji w ruchu między dzielnicowym, powinna zostać objęta procesem uspokajania ruchu. Na tym skorzystają również rowerzyści. Infrastruktura dla rowerów powinna być sukcesywnie rozbudowywana, jednak trzeba pamiętać o proporcjach populacji ludzi korzystającej z poszczególnych form transportu w mieście i uwzględniać je podczas prac nad budżetem.\nNajlepszym sposobem są konsultacje społeczne prowadzone już na etapie przygotowywania koncepcji. To daje możliwość swobodnego reagowania na uwagi rowerzystów i każdej innej grupy społecznej. Wyznajemy zasadę, że obywatele mają “prawo do miasta” i będziemy starać\nsię by w Bydgoszczy była ona respektowana. Jeżeli budujemy infrastrukturę rowerową to komu ona ma służyć jak nie rowerzystom?\nTak. Przyniesie korzyści w postaci mniejszej ilości samochodów, a co za tym idzie mniejszych korków. Będzie też jednak wyzwaniem dla wszystkich pozostałych uczestników ruchu. Kierowcy i piesi stopniowo przyzwyczajają się, że przecinając drogi dla rowerów muszą brać pod uwagę możliwość kolizji z rowerem. Ten proces będzie jednak przebiegał jeszcze wiele lat. Trzeba mieć świadomość, że to potrwa.\nJak pokazują statystyki codzienne wykorzystanie rowerów spada gwałtownie gdy mieszkaniec ma do pokonania trasę dłuższą niż 5 kilometrów. To oczywiście kwestia regularnego treningu, jednak pokonywanie rozciągniętej w osi wschód – zachód Bydgoszczy stanowi często spore\nwyzwanie dla wielu potencjalnych rowerzystów w regularnych dojazdach do pracy. Ten problem zniknie, gdy bydgoszczanom udostępnimy pociągi na trasie z Fordonu do Osowej Góry w których będą mogli pokonać część trasy razem z rowerem w środku. Autobusy z racji\nograniczonych gabarytów zwłaszcza w okresach szczytów komunikacyjnych nie są w stanie służyć do tak zwanego kombinowanego transportu. W wielu zachodnich aglomeracjach rower żyje w ścisłej symbiozie z pociągiem. Chcemy także w Bydgoszczy to wykorzystać. Transport\nkombinowany (kolej + rower) może być także ciekawą ofertą dla mieszkańców okolicznych gmin. Niezależnie od SKM-ki chcemy doprowadzić do usunięcia najważniejszych przeszkód architektonicznych występujących obecnie w ruchu rowerów. Przede wszystkim połączyć\nporozrywaną obecnie w wielu punktach sieć dróg dla rowerów, uporządkować sprawę sygnalizacji świetlnych, które czasami niepotrzebnie utrudniają rowerzystom życie. Chcemy także wykorzystać naturalny ciąg bulwarów jako świetną drogę z centrum do Fordonu. Ta droga\nnie ma żadnych skrzyżowań, zapewnia swobodę płynnej jazdy. Niestety urywa się obecnie koło hotelu Słoneczny Młyn. Powinna prowadzić aż w okolice Węzła Wschodniego\nKopenhaga dała ogromny impuls do innego postrzegania przestrzeni miejskiej, w której udało się stworzyć dużo miejsca przyjaznego pieszym, rowerzystom. To spowodowało szereg przemian społecznych,. Ludzie wyszli na ulice, miasto zaczęło tętnić życiem. Wiele miast\neuropejskich zmierza w podobnym kierunku w swoich procesach rewitalizacji tkanki śródmiejskiej. Coraz powszechniej rozumiane są długofalowe korzyści zdrowotne z przyjęcia właśnie takiego ruchliwego stylu życia.\nPoziom finansowania powinien zapewniać powstanie w Bydgoszczy w ciągu 10 lat spójnej sieci dróg dla rowerów. Niestety w zakresie gęstości sieci dróg dla rowerów wyraźnie odstajemy od większości miast wojewódzkich w kraju. Jak pokazują podane wyżej przykłady Sułkowskiego\nczy bulwarów przy Mostach Solidarności pieniądze to nie wszystko. Można wydać dużo publicznych pieniędzy i zmuszać rowerzystów do prowadzenia rowerów po schodach. Spójna sieć dróg dla rowerów nigdy nie powstanie w Bydgoszczy, jeżeli urzędnicy będą w taki sposób\nDialog jest bardzo dobrym narzędziem do zdefiniowania problemów. Chcemy także stworzyć kompleksowe rozwiązanie informatyczne do prostego zgłaszania bieżących problemów przez mieszkańców. Skorzystają na nim także rowerzyści.\nNieraz staram się wykorzystywać ten środek transportu, chociaż przy braku spójności sieci dróg dla rowerzystów jest to karkołomne zadanie.\n« Konstanty Dombrowicz, kandydat na prezydenta Bydgoszczy odpowiada\nMałgorzata Stawicka, kandydatka na prezydenta Bydgoszczy odpowiada »


Maj, 2009 | Głową w dół - Podróż dookoła świata 2009\nOpublikowano 29 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nRano pobudka przed siodma, sniadani i juz za chwile jedziemy na wycieczke na Polwysep Valdes. Po osmej przyjezdza po nas terenowym samochodem Leo. Jest jeszcze jedna starsza kobieta z Buenos i my. Kameralnie. Na plazy tuz za miastem zatrzymujemy sie. Ogladamy wieloryby! WIELORYBY!!! Jest ich tu chyba trzy czy cztery i centralnie sie bawia, machaja ogonem, obracaja sie brzuchem do gory, plywaja, robia fontanne z nosa :))) a my wszyscy z apratami latamy za nimi wzdluz plazy. Cudownie! Kazdy dzien moglby sie tak zaczynac!\nJedziemy dalej. Dookola pustowie pokryte niewielkim krzaczkami i latajace wszedzie kleby trawy. Tu i owdzie pasa sie owce, pluszowe krowy i takie jakby lamy:)))\nZatrzymujemy sie w visitor centre gdzie mozna poczytac o polwyspie, jego mieszkancach, florze i faunie ale najbardziej niesamowity jest ogromny szkielet dwuletniego walenia wylowiony w 1985r. 15 T, 11m dlugosci. Anke wciagnal by na raz :))))))))\nNastepna jest kolonia lwow morskich. Trzeba tam dojsc mala sciezka wzdluz oceanu co samo w sobie jest juz atrakcja. Sa. Wyleguja sie leniwie na skalach, wielkie blyszczace cielska. Nie ruszaja sie nawet na chwile. Tak samo jest w Punta Norte gdzie na plazy lezy grupa czterech czy pieciu doroslych lwow morskich i trzy male.\nW Puerto Piramides bierzemy odke zeby ogladac wieloryby z bliska. Jest dosc chlodno choc slonce swieci. Plyniemy najpierw do koloni lwow morskich i kormoranow. Sa cudne a najlepsze ze mozemy podplynac tak blisko. Wszyscy wypatruja fontann z nosow wielorybow!!! Sa!!! Tam!!! Dwa. Mowia ze to matka i dziecko. Silnik wylaczony, podplywamy blizej. Sa poprostu przeogromne, widac glowe a ogon hen hen. Dlugie, wielkie cielska. Wielkie glowy maja porosniete jakby glonami. Jest to poprostu niesamowity widok. Czlowiek jest malenka kruszynka przy tych olbrzymach. Raz machnie ogonem i ta lodka przelamie sie poprostu na pol. No, ale podobno nie sa agresywne ;)))))))\nKoniec z Buenos\nOstatnia noc w Buenos konczymy malym party z sympatycznymi chlopakami z Poludniowej Afryki Graham & Gareth\nZdobywanie K2 czyli taksowkarz z Bueos….\nOpublikowano 28 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nZ lekki poslizgiem w wyniku…roznych zbiegow okolicznos ale jednak udalo sie: oto szczegolowy raport z soboty 23 maja 2009! Tak wiec program przewidywal wizyte w muzeum sztuki latynoamerykanskiej Malba i w ogrodzie Japonskim i wieczorny pokaz tanga w cafe Tortoni. Pierwsza kloda pod nogi zostala rzucona juz na poczatku okazalo sie ze jedyn linia metra jadaca w kierunku obydwu miejsc jest zamknieta…kolejka do informacji autobusowej miala ok 10km wiec szybko zwolalysmy walne zgromadzenie i jednoglosnie przeszedl pomysl pojechania taksowka. Kolejna kloda na naszej drodze pojawila sie pod postacia pana taksowkarza. Wsiadamy i mowimy po angielsku Japanese Garden. Pan nie wie kompletnie o co chodzi wiec wykorzstujemy wariant B – mowimy hiszpanska nazwe : „Japanes Jarden”. Pan nadal nie wie o co nam chodzi. Zostaje wariant C – wyciagamy mape i manualnie za pomoca palca wskazujacego pokazujemy gdzie chcemy jechac… O zgrozo pan nadal nie wie o co nam chodzi i cos nawija po hizpansku z naciskiem na fraze „no no no”. Wydaje sie ze zeby nie wiem co ale w wybranym kierunku nie pojedzie… Wykorzystujemy przedostatni dostpny wariant czyli podajemy nazwe ulicy w poblizu – ku naszej rozpaczy jedyne co wywolujemy to kolejna lawine hiszpnskich pokrzykiwan…. Kiedy juz zostaje wariant X czyli porwanie tej cholernej taksowki i pojechanie tam samemu pan wylawia jedyne znane mu slowo MALBA i uwaga – nieprawdopodobne ale prawdziwe jedziemy!!!! UDALO SIE! Niech Ci co zdobywali K2 sie schowaja\nOk jestemy w muzeum zostawiamy torby i czekamy 20 minut az pan bedzie mial reszte – bo wyglada ze w kasie jednego z wiekszych muzeow w Bueos nie ma nawet 60 pesos zeby wydac nam reszte…. Wchozimy i…hmmmm….muzeum owszem ladne ale to muzeum sztuki wspolczesnej o czym przewodnik nie wspomina…tak wiec mamy okazje podziwiac abstrakcje i inne cuda typu seria zdjec pogniecionej kartki, krzeslo z konskich kosci i konia z lampek choinkowych…Calos uzuplelniaja takie dziela jak bialy krzyzyk na zoltym tle pod nazwa „Ilustration of light” czy bitbulterier z gipsu pomalowany na niebiesko…tak naprawde to ta bardzo ale to bardzo nowoczesna sztuka wzbudzial w naszej grupe zywa dyskusje pod haslem: kto do diabla decyduje co jest sztuka i jak mozna go spotkac i z nim..tego…pogadac”…. Dla przyzwoitosci dodamy ze jednak serie czarnobialych zdjec Mnuela Bravo, lawka Pablo Reinoso i kilka dziel Bottero byly naprawde fajne! I o dziwo – byly napisy po angielsku!!!!!\nDalej ogrod japonski – ladny aczkolwiek niezbyt duzy. Relaksujaca atmosfera i zielen pozwolily nam czesciowo dojsc do siebie po dawce sztuki nowoczesnej. Porcja lodow dokonczyla dziela i bylysmy gotowe na pokaz Tanga!\nPokaz trawal ok 1,5 godziny (cena 70 pesos) i bylo to cos w rodzaju teatru i troche koncertu. Samego tanca nie bylo az tak duzo ale generalnie show podobal nam sie. 3 pary tanczyly na tle histori z lat 30stych, dodatkowo byl imponujacy pokaz regionalnych tancerzy ktorzy tanczyli z – i tu wyjdzie na jaw nasza ignorancja bo nie mamy pojecia jak to sie nazywa- kamykami na czyms w rodaju lasso-skakanki i wybijali tym rytm – naprawde fajne!!!! Do tego muzyka i spiew na zywo! Prawdopodobnie osoby znajace hiszpanski lepiej zrozumialy calos bo duzo bylo „mowienia” no ale coz\nWieczor dostarczyl kolejnych atrakcji - jakas banda mlodocianego bydla urzadzila w hostelu impreze do 5am…dobra podnosimy rekawice – jutro nasza kolej - zab za zab ps. i teraz juz wiecie czemu to male opoznienie\nOpublikowano 26 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nTo nie o tytul ksiazki Coelho tu chodzi, ani o to o czym ta ksiazka jest…11 minut to czas, ktory spedzilysmy w muzeum historycznym w Buenos Aires…bez komentarza. Mialysmy nadzieje zobaczyc cos naprawde fajnego i niezwyklego. Zwykle mozna w takich miejscach podejrzec choc przez chwile inny swiat, inna kulture, zobaczyc co bylo wazne, co z tego co bylo wazne zostalo, o czym chce sie pamietac. Historia tutaj jednak jest ograniczona do jednej gabloty z prehistorycznymi znaleziskami archeologicznymi oraz kilkoma pamiatkami z czasow gen. San Martin (melonik, parasolka, broszura). 11 minut plus 20 osob zatrudnionych by za toba chodzic. 4 osoby przy bramie, 2 na recepcji, 4 w kazdej sali obserwuje cie z kazdego naroznika i pod kazdym katem. Muzeum znajduje sie zaraz przy parku Lazema w San Telmo. Ulica Defensa to w niedziele jeden wielki market, ktory przecina plac Dorrego, urokliwe miejsce, z dusza\nPrzy tej samej ulicy jest jeszcze jedno miejsce warte zobacznia…na chwile ;))) To architectural site, gdzie prywatni wlasciciele chcac doprowadzic ruine do porzadku odnalezli pod podloga kolejny i kolejny poziom starych domow, budowanych i przerabianych jeden na drugim oraz pozostalosci miejskiego rynsztoka, gdzie odnaleziono archeologiczne skarby, czyli pozostalosci codziennego zycia. Wszystko datowane na XVIII wiek.\nReszta niedzieli uplynela nam na podziwianiu san telmo i przechadzaniu sie po uliczkach wsrod straganow z antykami, bibelotami, swiecidelkami (na jednym straganie bylo nawet wystawione polskie stare 100 zloty, to pomaranczowe….dla kolekcjonerow)\nPoznym popoludniem starym zwyczajem poszlysmy do kina, jak niedziela to niedziela ;))) Hugh Jackman stanal na wysokosci zadania, niewatpliwie….uhmmmmm shiny\nSolniczka w Buenos\nOpublikowano 23 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nSolniczka glownie kojarzy sie z pieprzniczka, no moze jeszcz pomidorami czy frytkami. Solniczka w Buenos kojarzyc nam sie bedzie z boska kolacja u Dana i Henrego. Za namowa Lonely Planet weszlysmy na saltshaker.net. Dan jest chefem, ktory organizuje jakby prywatne kolacje u siebie w domu. Zaproszona jest okreslona liczba osob, adres podawany jest tylko mailem. Brzmi troche tajemniczo, ale nam wydalo sie bardzo interesujace. Niedosc, ze mozna pysznie zjesc (co jest argumentem wygrywajacym samo w sobie), mozna poznac nowych, interesujacych ludzi ( tylko otwarte umysly by sie zdecydowaly) to mozna zobaczyc jak Argentynczycy zyja, jak mieszkaja, czym sie zajmuja. Same plusy wiec glodne przygody zglaszamy sie.\nMailujemy 2 dni wczesniej menu na piatek wyglada cudnie, 5 dan, wina. Rezerwujemy miejsce. Dan wysyla nam adres. Sprawdzamy na mapie ze taka afrykansko brzmiaca ulica istnieje wiec moze nie jest to do konca sciema Nadchodzi piatek. Po dosc wyczerpujacym dniu (slonce, cmentarz Recoleta, wiecej slonca, Muzeum Sztuk Pieknych) czekamy z niecierpliwoscia na wieczor.\nZeby nie kluczyc bierzemy ze schroniska taksowke. Kolacja zaplanowana na 21.15. Jestesmy troche wczesniej, dzielnica Recoleta, ladne wysokie kamienice, mily, cieply wieczor. Dzwonimy. Schodzi Dan – okolo 40letni, niski, lysy ale bardzo sympatyczny Amerykanin wiec nie ma problemu z rozmowa. Mieszkanie bardzo fajne, drewniane podlogi, mnostwo ksiazek i plyt, swiece, obrazki, mily klimat. Zastawione dwa stoly na 7 i 4 osoby. Narazie jestesmy tylko my. Krotka pogawedka i dzwonek. Przychodza kolejni goscie. Joe i Ericka z US. Rozmawiamy kto co robi w Buenos, jakie dalsze plnay itp dopoki nie przerywa puknie do drzwi. Dwie Amerykanki z Chicago i za chwile kolejni goscie – czteroosobowa rodzina z DC. Rozmawiamy jeszcze chwile, Henry serwuje pyszny napoj: gin, mieta, truskawi i zaraz siadamy.\nPrzy naszym stoliku Joe bardzo sympatyczny programisat z poczuciem humoru. Z zona Ericka tez podrozuja dookola swiata. Na poczatek woda i przyjemnie chlodne rozowe musujce wino. Przystawka to salatka z brokul, kalafiora, miety i salaty w niesamowitym dressingu z koziego sera. Z usmiechami od ucha do ucha zajadamy:) Przed kazdym nowym daniem Dan opowiada co to takiego, jakie wina bedziemy pic. Wszystkie dania sa poludniow amerykanskie, sawnnowe gdyz kolacja ma upamietnic pierwszy parowy statek, ktory iles lat temu wyplyna z Sawanny do Europy. Czas na zupe, biala, uzdobiona mieta, dopiero jak sie zanurzy lyzke czuc jaka gesta: boczek, kukurydza i pelno innych rzeczy – mila odmiana po chinskich zupkach krolujacych dotad w naszej diecie Nastepnie empanadas – takie jakby duze pierogi z miesem, zrobione z ciasta francuskiego. Calkiem ostre. Czas na danie glowne- jambalaja. Pyszne czerwone wino. Potrawa przypomina troche leczo ale jest bardziej ostra i ma wiecej rzeczy lacznie z plastrami kielbasy – i tu mamy dylemat czy kielbasa byla z lekka nuta kaszanki czy salami… Wszystko pyszne:) Na koniec jeszcze ogromnie czekoladowe ciasto z bialym slodkim winem. Juz w sumie nie mozemy, ae jest tak cudowne z znika z talerza. Cudny wieczor, mila rozmowa, przepyszne jedzenie i ciekawi ludzie.\nDla zdrowotnosci pijemy jeszcze setke w schroniskowym barze na dachu. Boskie Buenos :)))\nJesien, Latte i my :)\nOpublikowano 22 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nDzisiaj naprawde bylo widac, ze to juz jednak jesien, liscie pod nogami, jeszcze zolte i czerwone na drzewach. Mimo tego, ze jest maj, mimo tego, ze dopiero co zaczela sie wiosna, lata wogle jeszcze nie bylo, przynajmniej nie dla nas…..\nSlonce dzis super swiecilo, bylo fajowo, troche polazilysmy leniwie wzdluz kanalow, gdzie woda ma kolor kawy latte (ale to nie zybura, tylko wszystkiemu winne jest zelazo dostajace sie do strumyczkow juz gdzies tam w dzungli). Potem czekalysmy na nasza lodkle godzinke wylegujac sie na pomoscie, .\nPociagiem do Tigre jedzie sie nie cala godzinke, a ma sie wrazenie, ze przenosi sie czlowiek do innego swiata. Takie troche wakacyjne miejsce na wakacjach hahahahaaa\nDomki letniskowe pozamykane na 3 spusty, blakajace sie psy i tylko zaproszen do kafejek co nie miara.\nOpublikowano 21 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nDzis dzien przyrodniczo – zoologiczno – kulturalny czyli dla kazdego cos fajnego!!!! Pobudka, sniadanie na dachu i grupa gotowa do wymarszu! Pierwszy punkt – ogrod botaniczny! Bardzo ladny, zadbany, mnostwo drzew ktore znamy z Polski jako rosliny doniczkowe. Nie widzialysmy wprawdzie prawie zadnych kwiatow ale byc moze troche sie na to spoznilysmy – w ogrodzie botanicznym wyraznie widac jesien! Flora zrobila na nas wrazenie ale fauna tez nie zawiodla – w ogrodzie botanicznym rezyduje pokazne stado (chyba bezdmnych ale nie dzikich) kotow! Tu tez obowiazuje ta sama zasada jak w przypadku roslin – koty sa strasznie wielkie!\nNastepny przystanek – ZOO! Tu zaskoczyl nas pozytywnie pomysl z karmieniem zwierzat – niektore mozna karmic nalezy tylko kupic wiaderko ze specjalnym jedzeniem badz w przypadku fok rybami! Pomyslowe – radocha dla gosci i zysk dla zwierzat! Ogrod zoologiczny rowniez nas nie rozczarowal! Slonie, hipopotamy, tygrysy, pumy, pantery, nosorozce, gigantyczne zlowie, ryby, lwy, ptaki, malpki – i moznaby tak wymieniac jeszcze dlugo! Kaczki, gesi i pare innych zwierzat chodzi luzem ku naszej uciesze!\nNastpny postoj – muzeum Evy Peron. Mamy okazje poznac lepiej jej historie, zobaczyc kilka ciekawych eksponatow jak np. originalne stroje czy meble. Muzeum jest przyjazne turystom – znajdujemy dokldne opisy i tlumaczenia po angielsku. Potem jeszcze popoludniowa herbata w znanym miejscu London City i gotowe jestesmy na prozaiczna czesc dnia jak gotowanie kolacji etc\nOpublikowano 20 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nUWAGA: Przed rozpoczeciem czytania tego postu uprasza sie szanowne panstwo o klikniecie tutaj. Post wazny tylko z dzwiekiem\nWtorek w Boskim Buenos zaczynamy sniadaniem na dachu. Platki, slodkie buleczki, kawka i zolte jugos a dookola blekitne niebo, slonce gorace (…no powiedzmy:) i zdobione dachy dookola. Wyruszamy. Pierwsze kroki kierujemy do artystyczno-dekadenckiej siedziby bohemy czyli dzielnicy La Boca. Wedrujemy tam okolo godzine, ale pogoda ladna i dzieki temu zobaczymy kawalek miasta. Mijamy stadion Boca juniors gdzie zaczynal Maradona i dalej juz prosto dochodzimy do ulicy Caminito. Tu widac jak La Boca tetnila zyciem gdy uliczkami przechadzali sie artysci w pelerynach, marynarze grali w karty a kochankowie tanczyli namietnie tango. Dzis na ulicy Caminito artysci w dredach sprzedaja pamiatki, tango tancza co trzy kroki, malarze maluja pocztowki. Ale i tak jest fajnie\nZwiedzamy tu jeszcze muzeum Benito Quinquele Martina, lokalnego malarza La Boki portretujacego zycie dzielnicy i portu. Niesamowite obrazy statkow, wrakow, pozarow, genijalnie namalowane lustro wody odbijajace wielki plonacy statek.\nWracamy ta sama droga na Plac de Mayo, nieopodal (oczywiscie przejscie normalnego nie ma, bo przed nami 8 pasmowa ulica ze swiatlami o kilometr dalej i zadnej kladki…) nad rzeka cumuje wielki i piekny trzymasztowiec. Docieramy tam w koncu i przez chwile czujemy wiatr we wlosach i smak soli w ustach eh przechyly i przechyly :))))\nMuzemu Tanga zostawiamy na deser. Niestety troche nas zawiodlo gdyz wszystko tylko po hiszpansku nie ma wersji angielskiej, takze tylko ogladamy starajac sie uchwycic jak najwiecej z ducha tanga zapamietujac tylko nazwiska Simony Mercedes i Carlosa Gardela.\nIdziemy jescze na kawe do Cafe Goya i po zakupy. Wieczor z czerwonym winem spedzamy w schronisku :))))\nPoza zasiegiem czyli pierwsze wrazenia z Buenos Aires\nOpublikowano 19 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nBuenos Aires nie da sie ogarnac!!!! Jest poza zasiegiem wszelkich definicji. Trundo jest powiedziec o tym miescie, ze jest jakies… jedyne co przychodzi do glowy, to ze jest potwornie OGROMNE!!!!!!! Druga rzecz, ktora rzuca sie w oczy to przebrzmiala swietnosc tego miejsca. Przepiekne secesyjne kamienice, zeliwne bramy, klute w zelazie zdobienia na balkonach, ornamenty sa po prostu sliczne.\nWszystko jednak wydaje sie byc zapomniane, poodpadala juz farba, sypie sie tynk, mury pokryte sa graffiti albo po prostu glupimi napisami. Ach byc tu choc na przelomie XIX i XX wieku i moc przechadzac sie po placu San Martin albo Av de Mayo, popijajac kawe w Cafe Tortoni…\nUlice tego wielkiego miasta sa bardzo starannie wyznaczone, uwaznie podazaja po kwadracie. Na pzestrzal widac daleko co przed nami, bo nic nie psuje tego porzadku rownoleglych i prostopadlych. Ludzie przeciskaja sie przez ten labirynt waskich uliczkek zabudowanych wysoko pod niebo, ze nawet slonca nie widac.\nBuenos moze jest i boskie, na pewno jest slodkie!!! Co kilka krokow kawiarnia. Prawdziwa. Nie jakis tam coffee shop z kawa w tekturze na wynos i ciastkiem twardym jak kamien. Kawiarnie z przepyszna kawa i ciastem. Do wyboru do koloru, czekoladowe, z owocami, z bita smietana…..mniam mniam\nps. polecamy z pelna swiadomoscia Anioly i Demony ;)))\nIguazu – strona argentynska\nOpublikowano 16 maja 2009 Autor: Marta Karolina Anka\nDzis wycieczka na wodospady tylko tym razem po argentynskiej stronie.\nWstajemy rano i niepewnie wygladamy przez okno – mamy nadzieje ze pogoda jest chociaz troche lepsza niz wczoraj kiedy padalo cala noc i 3/4 dnia!\nPlus tego byl taki ze mialysmy czas na ugotowanie obiadu, chwile relaksu i rozpoczecie wielkiego turnieju karcianego imienia Wielkiego Szu!\nDzis naszczescie swieci slonce – troche zimno ale nie pada kamien z serca!\nZa jedyne 5 pesos dostajemy sie busem do parku i zaczynamy zwiedzanie! Na pierwszy ogien idzie wodospad El Diablo – i tu po raz kolejny opadaja nam szczeki!\nWidok jest NIEZAPOMNIANY! Jest niesmowicie – nie bedziemy sie tu wysilac zeby to opisac bo i tak nie damy rady wiec zalaczamy kilka zdjec!\nPotem dwie super ekstra widokowe trasy gdzie mozna zobaczyc wodospady z gory i z dolu ! SUPER!!!!\nGeneralnie strona argentynska jest jeszcze bardziej spektakularna niz brazylijska – ale obydwie z czystym sumieniem polecamy!!!\nJutro udajemy sie do boskiego Buenos wiec czekajcie na newsy!!


Epidemia bez lockdownu? Autor alternatywnego modelu dla PCh24TV - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nAve Maria! To samo mówi deklaracja naukowców i lekarzy z Great Barrington nie wiem czy dobrze napisałam. Jak widać, Pan Bóg stworzył nas z pięknym układem odpornościowym, nauka to potwierdza. Uważam ten model walki z "epidemią" za najlepszy.\nTo jest, jak sądzę, w optyce rządu ciągle kwestia ilości miejsc w szpitalach i gospodarowania nimi - rozkładania w czasie przechorowań, które i tak zapewne będą musiały nastąpić. Być może dałoby się jakoś ten proces "przyspieszyć" bez obciążania szpitali, jednak zachęcania ludzi do zarażania się świadomego nie uważam za etyczne.\nKorona-oszustwo to ?zbrodnia przeciw ludzkości?. Niemiecki prawnik zapowiada międzynarodowy pozew zbiorowy czytajcie na wprawo.pl !!!!!!! koniec covidu !!!!!!\nZ jaką pandemią?Mamy pandemię nowotworów,gruźlicy,cukrzycy,udarów............\n3 miesiące temu / Katowice\nI tak PiS kościoły zamknie a hierarchowie to przyklepią.\n3 miesiące temu / smartboy\nGroźniejsze od samego wirusa okażą się wymuszane różnymi sposobami szczepionki, których efektem finalnym będzie osłabienie lub całkowite wyniszczenie naturalnego systemu immunologicznego. A co będzie się działo potem...? Dziś trudno nawet sobie wyobrazić, na co stać jeszcze wąskie grupy szaleńców, owładniętych rządzą kierowania światem i potęgą posiadanych pieniędzy.\n@TZ a co miał powiedzieć? Na pewno pokazywał statystykę i wyniki modelowania, różnych scenariuszy, co trochę by trwało i to nie jest miejsce żeby to pokazywać tutaj. Choć z chęcią bym zobaczył te wyniki. Z drugiej strony media rozdmuchały panikę na tak nieprawdopodobna skalę, że nie dziwię się, że rządowi zabrakło odwagi ... tak na marginesie, im cały czas brakuje odwagi, szczególnie jak trzeba się postawić mediom.\nJeśli pan matematyk przedstawił Narodowej Radzie Rozwoju swoją koncepcję w sposób taki jak słuchaczom PCh24, to nie dziwię się, że go nie posłuchali.\nJak można walczyć z czymś, czego nie ma?


Premier Hiszpanii uderzony w twarz. "17-latek chciał sobie zrobić selfie" - GazetaPrawna.pl\nHiszpański premier Mariano Rajoy został uderzony pięścią w twarz podczas przedwyborczej wizyty w rodzinnej Pontevedrze - mieście na północnym zachodzie kraju. Napastnikiem był 17-latek, który zbliżył się do premiera pod pozorem zrobienia sobie selfie. Mariano Rajoy odwiedził Pontevedre podczas kampanii przed niedzielnymi wyborami parlamentarnymi.\nBez okularów i z sińcem na twarzy premier udał się do A Coruny na przedwyborczy wiec. Według mediów, chłopak jest pseudokibicem lokalnej drużyny piłkarskiej.\nW opinii dziennikarzy, agresja mogła być konsekwencją poniedziałkowej debaty telewizyjnej, podczas której doszło do wymiany ostrych słów między Mariano Rajoyem i liderem opozycji - Pedro Sanchezem.\nKE musi koniecznie wpisać do kalendarza debatę na temat Hiszpanii. Sytuacja jest poważniejsza niż w Polsce, to czynny atak na urzędującego premiera, to zamach na demokrację, próba podeptania konstytucji i próba sterroryzowania władz kraju. Siły postępu i demokracji w Tym kraju powinny zorganizować manifestację poparcia dla Hiszpańskiej demokracji i jej rządu. Czekam pełen niecierpliwości na wypowiedź Schulza o tym strasznym wydarzeniu.\na może to przyłożył mu w twarz jego syn?\nto tolerancja, czy ten premier Mariano Rajoy nadaje się na urząd? on sobie nie radzi


Sprzedam dom : Samborowo Samborówko , 45 m2, 290000 PLN, 2 pokoje - Domiporta.pl\nDom 45,0 m2, 2 pokoje Samborowo, Samborówko\n6 444,44 zł/m2 290 000 zł\nDom na sprzedaż Samborowo, Samborówko - 45,0 m2\nLokalizacja Samborowo, Samborówko\nMalowniczy, drewniany dom z dużym zadaszonym tarasem usadowiony na pograniczu lasów w spokojnej okolicy. Dwuspadowy dach pokryty dachówką. Na parterze znajduje się jasna kuchnia połączona z salonem oraz łazienka. Na pierwszym piętrze zlokalizowana jest sypialnia z zabudowaną szafą oraz oddzielna toaleta. Okolica posesji jest bardzo spokojna, umożliwiająca całkowity relaks. Posesja otoczona jest wysokimi świerkami, a sam ogród obfituje w liczne krzewy oraz nasadzenia. W ogrodzie znajduje się przygotowane do wypełnienia oczko wodne a także dwie drewniane wiaty pokryte dachówką służące do przechowywania drewna. Nieruchomość ogrodzona z bramą wjazdową oraz stałym nadzorem monitoringu. W bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się jedynie dwa podobne obiekty. Dojazd do Ostródy oraz niedalekiej Iławy drogą krajową nr.16. Do Warszawy 215 km drogą krajową S7. Nieopodal domu przepływa strumyk Poburzówka, który wpada do pobliskiej rzeki Drwęca. Rzeka z kolei łączy się z pobliskim jeziorem Drwęckim (pow. 880ha). W otaczających lasach znajdziemy obfitość grzybów. W okolicy znajduje się 11 jezior będących atrakcją dla wędkarzy. Do leśnego kąpieliska w pobliskim Samborowie dojdziemy spacerem w 20 min. Po kolejnych 15 min. dotrzemy do rozległego jeziora Drwęckiego. W przypadku tej oferty wynagrodzenie naszego biura pokrywa właściciel nieruchomości. Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB\nNumer oferty: 231/4734/ODS\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Dom Samborowo, Samborówko Powierzchnia: 45,0 m2 Cena: 290 000 PLN Proszę o kontakt\nOgłoszenie nr 231/4734/ODS\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Dom Samborowo, Samborówko Powierzchnia: 45,0 m2 Cena: 290 000 PLN Proszę o kontakt


Dolnośląskie - Gwiazdor.net - Gwiazdorski Katalog Stron 6\nNasza firma elektryczna z Wrocławia od kilku już lat działa na rynku usług elektrycznych.\nNasze usługi są niezwykle szerokie i obejmują prace związane z każdym etapem wykonania, a następnie eksploatacji sieci elektrycznej.\nOferujemy państwu wykonanie projektu sieci elektrycznej, który powinien zostać przecież wykonany przez prawdziwych specjalistów. Projektując instalację elektryczną nasi pracownicy zawsze biorą pod uwagę bezpieczeństwo, ...\nData dodania: 12.05.2013 o godz: 21:43\nSzybko przekonasz się, jak ogromną radość sprawisz Twojemu dziecku urządzając mu szczególne przyjęcie urodzinowe. Tego typu niespodzianka będzie świetnym upominkiem dla Twojego malucha. Kreatywna organizacja urodzin dla dzieci w Miludach to bardzo dobry pomysł, chociażby dla czynnych zawodowo rodziców, którzy nie mają na tyle czasu, by idealnie zaprojektować program przyjęcia. Tym zajmujemy się my! Nasze doświadczenie, pasja i ciekawe pomysły, natychmiast ...\nData dodania: 25.09.2013 o godz: 16:07\nawaryjne otwieranie mieszkań (1), zamki antywłamaniowe. (1), kontenery socjalne (2), leczenie grzybicy stóp (1), frezowanie cnc (4), wroclaw (47), renowacje okien (1), pogotowie zamkowe (4), naprawa zamka (1), Instalacje (6), szafy przesuwne (2), wymiana zamka (1), toczenie cnc (4), zabiegi kosmetyczne Wrocław (1), wrocław (47), awaryjne otwieranie samochodu (1), firma (2), Rehabilitacja Wrocław (1), depilacja laserowa twarzy (1), obróbka stali nierdzewnej (1), pomiary (5), elektryczna (1), montaż zamka (1), awarie (2), montaż luster (1), Ślusarz Wrocław (1), Terapia Punktów Spustowych Wrocław (1), elektryk (4), urodziny dla dzieci (1), kontenery morskie (1), depilacja laserowa Wrocław (1), laserowe usuwanie owłosienia (1), kontenery sanitarne (1), Fizjoterapeuta Wrocław (1), kontenery biurowe (2), elektryczne (3), usługi stolarskie (1)


Bella Italia, Kijów - recenzje restauracji - TripAdvisor\nBella Italia, Kijów\nEuropa Ukraina Kijów Kijów Restauracje Bella Italia\nNr 961 wśród 1 645 Restauracje w lokalizacji Kijów $$ - $$$\nWłoska, Pizza, Śródziemnomorska Yaroslavska vul. 5/2, Kijów 04071, Ukraina+380 44 383 3342Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 33Doskonałe58%B. dobre27%Średnie9%Złe3%Okropne3%Teraz otwarteN - So12:00 - 00:00Wszystkie godziny KUCHNIE Włoska, Pizza, Śródziemnomorska, Europejska CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA Yaroslavska vul. 5/2, Kijów 04071, UkrainaWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji panuje romantyczna atmosfera?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na śniadanie?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Czy jest to restauracja typu fast food?Tak Nie Nie wiem Czy ceny w tej restauracji należą do średnich?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są stoliki na zewnątrz?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe3B. dobre0Średnie0Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (3)angielski (14)rosyjski (14)Więcej języków Język polski (3)angielski (14)rosyjski (14)włoski (5)\nZobacz opinie podróżnych: Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieTurbo_Lover1981Bazylea, Szwajcaria2Zrecenzowano 5 stycznia 2015 Doskonała pizza, produkty dobrej jakościWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.Autorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Bella I, Управляющий, Bella ItaliaOdpowiedź udzielona 12 lutego 2015Tłumaczenie Google Więcej\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiemychrisParyż, Francja1Zrecenzowano 12 września 2012 Niesamowity!!!!!!!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieAnaGor19811Zrecenzowano 16 sierpnia 2012 Włoską wyspę w Kijowie. Zaskakujące i absolutnie cudowne!WięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.Autorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: stefano m, Manager, Bella ItaliaOdpowiedź udzielona 23 sierpnia 2012Tłumaczenie Google Więcej\nTrwa aktualizowanie listy... Trwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeHONEY. Cafe PatisserieLiczba recenzji: 162 w odległości 0,19 km The Burger MexicoLiczba recenzji: 44 w odległości 0,17 km Coffee House LONDONLiczba recenzji: 45 w odległości 0,22 km Beer Point PubLiczba recenzji: 50 w odległości 0,23 km Pobliskie atrakcjeKievan Rus Theme ParkLiczba recenzji: 51 w odległości 0,49 km Kiev Experimentanium Museum of Popular Science and TechnologyLiczba recenzji: 78 w odległości 0,42 km The Ascension Convent - Florivski MonasteryLiczba recenzji: 22 w odległości 0,42 km Pharmacy MuseumLiczba recenzji: 15 w odległości 0,44 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Bella Italia.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\nYaroslavska vul. 5/2, Kijów 04071, Ukraina (dawniej Sorrento)


Valerian Essential Oil - Charakterystyka\n5 kwietnia 2016 r. EMA/154066/2016\nOlejek z korzenia kozłka lekarskiego\nNiniejszy dokument jest podsumowaniem ustaleń naukowych opracowanych przez Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych (ang. HMPC) na temat leczniczych zastosowań olejku eterycznego walerianowego. Ustalenia HMPC są brane pod uwagę przez państwa członkowskie UE podczas oceny wniosków o wydanie pozwoleń dla leków roślinnych zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego.\nCelem niniejszego streszczenia nie jest zapewnienie praktycznych porad dotyczących stosowania leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego. W celu uzyskania praktycznych informacji na temat stosowania leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta dołączoną do leku bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.\nCo to jest olejek z korzenia kozłka lekarskiego?\nOlejek z korzenia kozłka lekarskiego to nazwa zwyczajowa olejku eterycznego uzyskiwanego z podziemnych części rośliny Valeriana officinalis L.\nOlejek z korzenia kozłka lekarskiego otrzymuje się przez przepuszczenie pary przez podziemne części rośliny.\nLeki roślinne zawierające ten przetwór z olejku eterycznego walerianowego są zwykle dostępne w postaci płynnej do przyjmowania doustnie lub do stosowania jako dodatek do kąpieli.\nPrzetwory z olejku eterycznego walerianowego mogą także wchodzić w skład zestawień z innymi substancjami roślinnymi. Takie połączenia nie są objęte niniejszym podsumowaniem.\nJakie są ustalenia HMPC dotyczące zastosowań leczniczych korzenia kozłka lekarskiego?\nHMPC ustalił, że z uwagi na wieloletnie zastosowanie olejek z korzenia kozłka lekarskiego może być stosowany w redukowaniu łagodnych objawów towarzyszących stresowi psychicznemu oraz w ułatwianiu zasypiania.\nLeki zawierające olejek z korzenia kozłka lekarskiego należy stosować wyłącznie u osób dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat. Jeżeli objawy utrzymują się podczas stosowania leku, należy skonsultować się z lekarzem lub innym pracownikiem służby zdrowia. Szczegółowe informacje dotyczące przyjmowania leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego oraz tego, kto może je stosować, można znaleźć w ulotce dla pacjenta dołączonej do leku.\nJakie są dowody uzasadniające stosowanie leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego?\nUstalenia HMPC dotyczące stosowania tych leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego w redukowaniu łagodnych objawów stresu psychicznego i w ułatwianiu zasypiania opierają się na ich „tradycyjnym stosowaniu". Oznacza to, że chociaż dowody z badań klinicznych nie są wystarczające, efektywność tych leków roślinnych jest do przyjęcia i istnieją dowody na to, że są one bezpiecznie stosowane w ten sposób od co najmniej 30 lat (w tym od co najmniej 15 lat w UE). Ponadto w przypadku tego wskazania do stosowania nie jest wymagany nadzór lekarza.\nHMPC odnotował brak badań klinicznych dotyczących leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego, ale wziął pod uwagę dobrze udokumentowane stosowanie tego leku roślinnego.\nJakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego?\nW związku ze stosowaniem leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego zgłaszano działania niepożądane. Obejmują one nudności i skurcze w jamie brzusznej.\nPacjenci z otwartymi ranami, problemami skórnymi, wysoką gorączką, poważnym zakażeniem, poważnymi zaburzeniami pracy serca i krążenia nie powinni zażywać kąpieli z użyciem leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego.\nWięcej informacji na temat zagrożeń związanych z lekami zawierającymi olejek z korzenia kozłka lekarskiego, w tym środki ostrożności dotyczące ich bezpiecznego stosowania, znajduje się w monografii, w zakładce „All documents" („Wszystkie dokumenty") na stronie internetowej Agencji: ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use.\nW jaki sposób rejestruje się leki zawierające olejek z korzenia kozłka lekarskiego w UE?\nWszelkie wnioski o rejestrację leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego należy składać do krajowych organów odpowiedzialnych za produkty lecznicze. Organy te dokonają oceny wniosku dotyczącego leku roślinnego oraz wezmą pod uwagę ustalenia naukowe opracowane przez HMPC.\nInformacje na temat stosowania i zatwierdzania leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego w państwach członkowskich UE należy uzyskać od właściwych organów krajowych.\nInne informacje dotyczące leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego\nWięcej informacji dotyczących oceny przez HMPC leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego, w tym szczegóły ustaleń Komitetu, znajduje się w zakładce „All documents" („Wszystkie dokumenty") na stronie internetowej Agencji: ema.europa.eu/Find medicine/Herbal medicines for human use. W celu uzyskania dodatkowych informacji dotyczących stosowania leków zawierających olejek z korzenia kozłka lekarskiego należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta dołączoną do leku bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Niniejszy dokument jest tłumaczeniem oryginału streszczenia, które zostało opracowane w języku angielskim.


Lato w Rzymie [Kate Hardy, Susanna Carr, Cathy Williams] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00413 006900 20281164 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kate Hardy, Susanna Carr, Cathy Williams Liczba stron: 384\nISBN: 978-83-276-1398-1 Data wydania: 2015-06-10\nTrzy dni w Rzymie. Rico Rossi, właściciel sieci hoteli, poznaje Ellę Chandler, która omyłkowo bierze go za przewodnika po Rzymie. Zauroczony, nie wyprowadza jej z błędu. Korzysta z okazji i pokazuje Elli liczne atrakcje Wiecznego Miasta. Ich znajomość przeradza się w gorący romans. Kiedy wychodzi na jaw, że Rico ją okłamał, urażona Elli wyjeżdża bez pożegnania. Nie spodziewa się, że wkrótce znowu go zobaczy… W cieniu Kapitolu. Amerykanka Isabella Williams podczas wakacji w Rzymie poznała Antonia Rossiego, należącego do śmietanki towarzyskiej. Zakochani zamieszkali razem. Jednak idylla szybko się kończy. Isabella zostaje wplątana w konflikt między braćmi Rossi. Nie wie, że to dopiero początek perypetii z włoską rodziną… Rzymskie noce. Bethany przyjeżdża latem do Rzymu, by zaopiekować się apartamentem bogatej Włoszki. Zachwycona strojami pani domu, pewnego dnia przymierza jedną z jej pięknych jedwabnych sukien. W tym momencie w mieszkaniu pojawia się niespodziewany gość, Cristiano De Angelis, potomek jednej z najbogatszych rzymskich rodzin. Przekonany, że Bethany jest właścicielką domu, proponuje jej wspólny wieczór. Bethany nie potrafi się oprzeć urokowi przystojnego Włocha...\nKate Hardy Susanna Carr Cathy Williams LATO W RZYMIE Tłumaczenie: Agnieszka Baranowska Janusz Maćczak Magdalena Kalemba\nROZDZIAŁ PIERWSZY – Mi scusi? – Ella z trudem przypomniała sobie włoskie słówka, których uczyła się poprzedniego dnia podczas niedługiego lotu z Londynu do Rzymu. – Zapisałam się na dzisiaj na wycieczkę z przewodnikiem – dodała po angielsku, uśmiechając się przepraszająco do recepcjonistki w hotelu. – Si, signora Chandler, ze mną. Na dźwięk niskiego ciepłego głosu Ella obróciła się i oniemiała z wrażenia. Niemożliwe, żeby tak wyglądał przewodnik, nawet we Włoszech, pomyślała. Wysoki, pięknie zbudowany brunet przypominał raczej modela z reklam luksusowych samochodów: zmierzwiona gęsta czupryna kruczoczarnych włosów podtrzymywana modnymi okularami przeciwsłonecznymi, brązowe, wesołe oczy i zmysłowe usta, które w tej chwili uśmiechały się do niej serdecznie. Nieskazitelny angielski z ledwie wyczuwalnym i szalenie seksownym akcentem dodawał mu tylko uroku. Ella westchnęła ciężko. Za nic w świecie nie chciała, by uznał ją za kolejną samotną, znudzoną turystkę poszukującą wrażeń i drżącą z podniecenia na widok każdego przystojnego Włocha. Mężczyźni to kłopoty, przypomniała sobie w myślach. Wyciągnęła rękę na powitanie, uśmiechając się zdawkowo. – Dzień dobry. Kiedy dotknął jej palców, Ella poczuła, że za chwilę ugną się pod nią kolana i padnie do stóp obcemu mężczyźnie. Weź się w garść, zganiła się w myślach. Nie rozumiała, dlaczego reaguje aż tak gwałtownie na hotelowego przewodnika. Chociaż, zreflektowała się, nie wyglądał wcale jak inni pracownicy – zamiast uniformu z plakietką miał na sobie śnieżnobiałą koszulę z podwiniętymi rękawami, szare spodnie i wygodne zamszowe mokasyny. Niewymuszony włoski styl. Julia na pewno określiłaby go jednym słowem: „Ciacho”! Ella uśmiechnęła się do swych myśli. Julia miałaby rację, ponieważ jej przewodnik okazał się najprzystojniejszym mężczyzną, jakiego kiedykolwiek poznała. – Jest pani gotowa? – zapytał uprzejmie. Oczywiście, że nie, pomyślała w popłochu, ale na szczęście udało jej się wydobyć z siebie w miarę normalnie brzmiący głos: – Oczywiście. – Mam na imię Rico – przedstawił się. – Ella – jęknęła żałośnie w odpowiedzi. Jego imię wypowiedziane z cudownym włoskim akcentem brzmiało niczym pieszczota. – Ella – powtórzył, a jej zadrżały nogi. Pomocy, jęknęła w duchu, przecież mam dwadzieścia osiem lat, nie jestem nastolatką i wiem z doświadczenia, że czarujące typy są zazwyczaj najbardziej niebezpieczne. – Idziemy? – Jasne. – Ruszyła pospiesznie w stronę drzwi. – To twoja pierwsza wizyta w Rzymie? – zagadnął, sunąc tuż za nią. – Co chciałabyś zobaczyć? – Największe atrakcje, fontannę di Trevi, Schody Hiszpańskie… – To może zaczniemy od Koloseum? Skinęła tylko głową. Miała ochotę się uszczypnąć. Nie dość, że w końcu znalazła się w najpiękniejszym mieście na świecie, o którym marzyła od dziecka, to jeszcze miała je zwiedzać w takim towarzystwie! – Koloseum zobaczyłam na zdjęciu, kiedy byłam małą dziewczynką, i od tamtej pory chciałam przyjechać kiedyś do Rzymu. Wydało mi się tak cudowne, że na początku nie wierzyłam, że naprawdę istnieje. – Roześmiała się na wspomnienie swego dziecięcego zachwytu. Zaraz też zarumieniła się zawstydzona swą szczerością. – To największa budowla antycznego Rzymu, która przetrwała do dzisiejszych czasów. Mimo to nadal robi wrażenie. Rico nie wydawał się ani zblazowany, ani znudzony jej uwagami, zauważyła z ulgą i nieco się rozluźniła. Opowiadał jej o historii miasta, a kiedy w końcu doszli do końca małej uliczki, stanęła nagle i zaniemówiła z zachwytu. – Rany – wykrztusiła, kiedy wreszcie odzyskała głos. – Trudno uwierzyć, że tak sobie stoi, w samym centrum miasta, pomiędzy normalnymi domami. Z bliska Koloseum wydało jej się jeszcze bardziej niesamowite, wspanialsze niż jej wyobrażenia. – Rzym. – Rico wzruszył ramionami. – Na każdym miejscu, nawet pod na wskroś nowoczesną fasadą ukrywa się historia. Zauważyła, że tak przywykł do otaczającego go piękna, że nie robiło ono już na nim wielkiego wrażenia. Na szczęście okazał się wystarczająco taktowny, by pozwolić jej do woli nacieszyć się majestatycznym widokiem antycznych ruin i ani razu nie okazał zniecierpliwienia. Rico przyglądał się zapatrzonej na Koloseum Elli i z trudem ukrywał zachwyt – wyglądała olśniewająco. Słyszał kiedyś określenie „angielska róża” opisujące urodę Brytyjek i musiał przyznać, że Ella uosabiała jego najdoskonalszą wersję: porcelanowa, świetlista skóra, wielkie zielononiebieskie oczy i złociste, falujące kasztanowe włosy. Przypominała mu anioła Botticellego, a co zabawniejsze, kompletnie nie zdawała sobie sprawy z wrażenia, jakie robiła. Nawet się nie malowała! Zastanawiało go też, dlaczego zatrzymała się w apartamencie dla nowożeńców, mimo że podróżowała samotnie. Czyżby niedoszły małżonek uciekł sprzed ołtarza? Odrzucił ten pomysł natychmiast; nie potrafił sobie wyobrazić, że ktoś mógłby odrzucić miłość takiej kobiety. Potrząsnął głową, zaskoczony własnymi domysłami. Ella Chandler powinna go obchodzić jedynie jako klientka hotelu, który należał do kierowanej przez niego sieci. Co jakiś czas wcielał się w rolę szeregowego pracownika, by przekonać się na własnej skórze, co można usprawnić w działaniu hotelu, tak by i klienci, i pracownicy czuli się w nim jak najlepiej. W tej chwili, jak przystało na dobrego przewodnika, powinien sprawić, by jego podopieczna, bez tracenia czasu w długiej kolejce indywidualnych turystów mogła zobaczyć miejsce, o którym marzyła od dziecka. – Nie spodziewałam się, że będę spacerować wśród gladiatorów i patrycjuszy! – Ella roześmiała się na widok mężczyzn w przebraniach, którzy chętnie pozowali do płatnych zdjęć. – Niestety, za uśmiech do obiektywu każą sobie słono płacić, a do tego potrafią zachowywać się obcesowo, konkurując o klientów. Na szczęście jesteś ze mną i nic ci nie grozi – dodał, robiąc groźną minę. – Dziękuję. Przeprowadził ją sprawnie przez tłum przy wejściu i rozpoczął opowieść o budowli. Słuchała uważnie, chętnie pozowała do zdjęć, a rozanielony uśmiech nie znikał z jej twarzy. W pewnym momencie Rico zorientował się, że pod wpływem jej entuzjazmu, sam spogląda na świetnie mu znane mury z innej perspektywy i na nowo odkrywa ich piękno. Ile to minęło, odkąd jakaś kobieta zrobiła na nim tak piorunujące wrażenie? Zbyt wiele, pomyślał ze smutkiem. Mimo swoich zaledwie trzydziestu lat Rico nie wierzył w żadne romantyczne porywy serca. Zresztą musiał zarządzać imperium hotelowym, nie miał czasu na poważne związki. Kiedy wyszli wreszcie na zewnątrz i Ella odwróciła się, by spojrzeć po raz ostatni na miejsce, które tak ją oczarowało, Rico także nieco się rozmarzył. – To mój ulubiony widok – przyznał. – Bardzo ci dziękuję. – Hej, wykonuję tylko swoją pracę. – Skłonił się z nonszalancką galanterią. Ella wyglądała tak kusząco, że musiał sobie cały czas przypominać, kim jest. Nawet jeśli wdawał się w krótki romans, to nigdy z klientką. – Może teraz chciałabyś zobaczyć Forum? – Z trudem skupił się znowu na pracy. – Forum, na którym Marek Antoniusz wygłosił swoje słynne przemówienie? Rico nie potrafił powstrzymać uśmiechu. – Przynajmniej według Szekspira. Zobaczysz zresztą, że każdy szanujący się przewodnik czuje się w obowiązku wygłosić je dla swych podopiecznych. – Ty też? Zauważył, że gdy się uśmiechała, w jej policzkach pojawiały się urocze dołeczki. Miał ochotę ich dotknąć i sprawdzić, czy skóra Elli faktycznie była tak delikatna, na jaką wyglądała. Zaskoczony swymi myślami, milczał przez chwilę. Nigdy wcześniej nie zdarzało mu się tracić głowy dla kobiety w pierwszej godzinie znajomości. – Jeśli sobie tego życzysz, ale może wolałabyś to zrobić sama? – zaproponował szybko, widząc, że Ella czeka na odpowiedź. – Nie wiem… – Nagram cię na wideo, żebyś się mogła pochwalić w domu – zachęcał. – O, jesteś taki miły! – zgodziła się, a jej oczy rozbłysły radością. Miły, parsknął w duchu. Jego ostatnia dziewczyna na pewno by się uśmiała. Na pożegnanie oznajmiła mu, że nie wytrzyma dłużej z mężczyzną zakochanym bezgranicznie w pracy, cyborgiem niezdolnym do żadnego kompromisu w imię utrzymania związku. Jednak dla Rica przewodnika, miłe zachowanie należałoby przecież do obowiązków zawodowych, stwierdził zadowolony. – Na tym polega moja praca – uśmiechnął się skromnie i dodał: – Chciałbym, żeby Rzym zapisał się na zawsze w twojej pamięci. Wydawało mu się, że Ella zarumieniła się lekko i pospiesznie podała mu swój aparat fotograficzny, tłumacząc, jak uruchomić funkcję kamery. Niechcący musnęła palcami jego dłoń i Rico zamarł jak porażony prądem. Jego ciało zareagowało na przelotny dotyk niezwykle mocno, krew w nim zawrzała, choć przecież nic się nie wydarzyło. Reagował jak napędzany hormonami nastolatek, a nie trzydziestoletni biznesmen. Ściskając mocno aparat, nagrał Ellę deklamującą fragment mowy. – Świetnie ci poszło – pochwalił szczerze. – Masz bardzo ładny głos. Ella znów się zarumieniła i spuściła skromnie wzrok. – Dziękuję. Rico wpatrywał się jak urzeczony w jej zaróżowione policzki i zastanawiał się, czy potrafiłby wywołać taki sam efekt innym niż pochlebstwo sposobem. Jak wyglądała w chwilach namiętności, zastanawiał się, rozmarzony. Dosyć! Zganił się w myślach i postanowił zachowywać się profesjonalnie – w końcu tego właśnie wymagał od wszystkich pracowników swoich hoteli. Romanse personelu z gośćmi nie wchodziły w grę i podlegały surowym karom, przypomniał sobie, by zdyscyplinować rozszalałe libido. Jednak nadal nurtowało go, dlaczego właśnie przy Elli obudziły się w nim tak gwałtowne uczucia. Gdy spacerowali uliczkami w centrum, Ella zachwycała się porośniętymi bluszczem murami i roślinnością zdobiącą urokliwe zakątki Rzymu. Na pewno spodobałby jej się ogród na dachu mojego apartamentu, stwierdził z zadowoleniem. Oczyma wyobraźni ujrzał Ellę otoczoną kwiatami, stojącą pod rozgwieżdżonym niebem z głową przechyloną lekko w oczekiwaniu pocałunku. Rozchylone, pełne wargi kusiły go i przyciągały niczym magnes. Zanurzył dłonie w niesfornych kasztanowych lokach i przysunął jej twarz do swojej. Pomocy! Potrząsnął mocno głową, by uwolnić się od erotycznych wizji i kupić się na czymś przyziemnym. – Czym się zajmujesz? – Temat pracy zawsze nakierowywał jego myśli na właściwe tory i dawał mu poczucie bezpieczeństwa. Z drugiej strony, nigdy wcześniej przy żadnej kobiecie nie miał problemu z zapanowaniem nad własnym umysłem. – Zawodowo? – Wzruszyła lekceważąco ramionami i dodała bez entuzjazmu: – Jestem księgową. – Lubisz swoją pracę? Znów wykonała ten sam gest. – To dobry fach, nie grozi mi bezrobocie. Zdziwił się. Dlaczego wybrała zawód, którego najwyraźniej nie lubiła zamiast poświecić się czemuś, co dawałoby jej prawdziwą satysfakcję? Zauważył, że zasępiła się i opuściła głowę. Może zepsuł jej humor, a może była tylko zmęczona? Zdał sobie sprawę, że od wczesnego ranka są na nogach, a Ella nie wygląda na fanatyczkę fitness i ma prawo odczuwać skutki długiego spaceru. – Czas na odpoczynek. Należy nam się przerwa na lunch – oznajmił. Wybrał małą osterię z pysznym jedzeniem i urokliwym patiem, gdzie usiedli przy małym stoliku ocienionym pnącą winoroślą. – Jak pięknie! Nie sądziłam, że w Rzymie jest tyle zieleni. – Ella wyglądała na zachwyconą. – A czego się spodziewałaś? – zapytał zaintrygowany. – Nie wiem, wypalonych południowym słońcem ruin na obrzeżach metropolii? Zaskoczyło mnie, że historia i współczesność współistnieją tu w całkowitej harmonii i tworzą niezwykłe, wyjątkowo przyjazne, a jednocześnie zachwycające miasto. Rico zdał sobie sprawę, że mieszkając w tak niezwykłym miejscu, zobojętniał na jego urok, a przecież Ella miała rację – nie wyobrażał sobie drugiego miasta, w którym mogłoby mu się żyć lepiej. Pokazał jej zaledwie kilka atrakcji turystycznych; ciekawe, co powiedziałaby, gdyby zobaczyła jego ulubione miejsca, położone z dala od szlaków wycieczkowych? W jego głowie narodził się szalony pomysł. Im bardziej starał się go zignorować, tym bardziej go kusiło przedłużenie czasu spędzonego z Ellą. Z jej rezerwacji wynikało, że zamierzała zostać w Rzymie jeszcze przez trzy dni, a on od dawna nie miał ani jednego dnia wakacji. Wystarczyło poprosić Linę, asystentkę, by przełożyła co ważniejsze spotkania. – Zwiedzanie chyba nie uwzględnia lunchu? Oczywiście zapłacę, to nie problem. – Ella zaskoczyła go i przez chwilę nie wiedział, jak zareagować. Najwyraźniej orientowała się, że profesja przewodnika wycieczek nie należała do najhojniej wynagradzanych i pragnęła oszczędzić nowemu znajomemu wydatków. Jej dbałość o komfort innych bardzo go poruszyła, prawie tak mocno jak fakt, że kobieta chciała zapłacić jego rachunek. Nigdy wcześniej nie otrzymał takiej propozycji! Co prawda inne kobiety znały go jako bogatego biznesmena i może dlatego oczekiwały, że będzie za wszystko płacił. Nie zamierzał zdradzać swej prawdziwej tożsamości, przynajmniej na razie, ale nie mógł też pozwolić, by kobieta kupowała mu lunch. – Nie ma mowy, posiłek wliczono w cenę wycieczki – skłamał i obdarzył Ellę najbardziej czarującym uśmiechem ze swego arsenału uwodziciela. Jednocześnie zdał sobie sprawę, że wyciągnięcie przy niej platynowej karty kredytowej nie wchodziło w grę bez natychmiastowej demaskacji, której za wszelką cenę chciał uniknąć. Świetnie czuł się jako zwykły Rico, przewodnik, któremu nikt się usłużnie nie kłania, i któremu nikt nie schlebia w nadziei na zysk. Zapragnął przekonać się, jak Ella oceni go, nie wiedząc o jego bogactwie i władzy. Dlatego musi tak pokierować płaceniem rachunku, by kelner przeprowadził transakcję przy barze, poza zasięgiem wzroku Elli, postanowił zadowolony ze swego fortelu. – Skoro tak… to dziękuję. – Ella wyglądała na zaskoczoną, ale na szczęście nie drążyła tematu. – Co polecasz? – Zależy, co lubisz. Skrzywił się, słysząc swój lubieżny głos. Powinien się opanować, żeby jej nie wystraszyć. Na szczęście jego towarzyszka z nosem utkwionym w menu zdawała się nie zauważać targających nim emocji. – Chętnie spróbowałabym czegoś tradycyjnie rzymskiego. Szybko przejrzał kartę dań. – Może cacio e pepe? To rodzaj grubego makaronu z serem i pieprzem. – Brzmi pysznie, poproszę. – Wezmę to samo. Rico zamówił także sałatki i wypytał kelnera o wina dostępne w restauracji. – Dla mnie wystarczy kieliszek białego. – Ella wyglądała na onieśmieloną. – Nie nawykłam pić wina do lunchu. Obawiam się, że brakuje mi obycia. – To nie brak obycia, a zdrowy rozsądek – zaprzeczył szybko Rico. – Alkohol odwadnia, a dziś panuje wyjątkowy upał. Rico zamówił dwa kieliszki pinot grigio i karafkę wody mineralnej. Razem z napojami kelner przyniósł koszyk aromatycznego chleba z rozmarynem i oliwą. Jednocześnie sięgnęli po pieczywo i gdy ich dłonie się zetknęły, Rico zadrżał. Coś w Elli Chandler powodowało, że tracił rozum i siłą musiał się powstrzymać, by nie złapać jej za rękę. Chętnie pocałowałby wnętrze jej dłoni, ciepłej i delikatnej. Ona z kolei zdawała się całkowicie nieświadoma wrażenia, jakie na nim wywarła. Musiał się lepiej kontrolować, nie chciał się przecież skompromitować w jej oczach. – Pyszności. – Ella odgryzła pierwszy kawałek chleba i zmrużyła oczy, a na jej twarzy odmalowała się zmysłowa przyjemność. Ricowi zaschło w ustach. Znów musiał się powstrzymać, by nie nachylić się nad stołem i nie scałować okruszków z jej pulchnych warg… Zachwycał go entuzjazm, z jakim oddawała się prostym przyjemnościom. Jego dziewczyny, rozpieszczone luksusem, nie potrafiły wykrzesać z siebie tylu emocji, nawet gdy fundował im bilety na ekskluzywne wydarzenia kulturalne, kupował drogą biżuterię i poił prawdziwym szampanem. – Długo już pracujesz w tym zawodzie? – zapytała. – Już jakiś czas – odpowiedział. Zależy, co zdefiniujemy jako „ten zawód”, pomyślał. Od trzech lat stał na czele sieci hoteli, ale już jako czternastolatek w wakacje, ferie i weekendy pomagał dziadkowi i zarabiał na kieszonkowe, wykonując wszystkie podstawowe prace w jego hotelach. Przeszedł długą drogę od portiera aż na sam szczyt i nawet teraz od czasu do czasu imał się różnych prac w hotelu, by nigdy nie stracić kontaktu z rzeczywistością. – Twoja rodzina mieszka w Rzymie? – Częściowo. – I w tym wypadku wszystko zależało, jak zdefiniuje się pojęcie rodziny. Rodzice Rica mieszkali w Rzymie, ale nie uważał ich wcale za swoich bliskich. Nie zasługiwali na to. Zauważył, że Ella zmarszczyła brwi, urażona jego wymijającymi odpowiedziami. – Mieszkają tu moi dziadkowie – dodał niechętnie. Uratowali go przed rodzicami, gdy ich małżeństwo okazało się koszmarną porażką. Kochali go, choć czasami zastanawiał się, czy dziadek nie widział w nim przede wszystkim swojego następcy. W rękach ojca Rica firma rodzinna niechybnie poniosłaby klęskę, więc wychowanie Rica na skutecznego biznesmena stanowiło jedyną szansę na ocalenie budowanego z mozołem imperium. A teraz Rico spełniał marzenia dziadka, choć w skrytości ducha miał także swoje własne plany. Ekspansja poza terytorium ojczystego kraju na pewno przeraziłaby seniora rodu. Przez resztę posiłku starał się trzymać z dala od poważnych tematów i zabawiał Ellę konwersacją o Rzymie. Z przyjemnością obserwował, jak z apetytem pochłaniała makaron, nie przejmując się ilością spożywanych węglowodanów. Po lunchu postanowił wyciągnąć z rękawa kolejnego asa. Zaprowadził ją do Panteonu od tyłu i satysfakcją obserwował jej rozczarowaną minę. Niewysoki budynek porośnięty gęstym bluszczem nie robił wstrząsającego wrażenia, dopóki nie obeszli go i nie stanęli przed frontowym wejściem. – O rany! – wykrzyknęła na widok majestatycznego portyku z inskrypcją na cześć Agrypina. – Tak właśnie wyobrażałam sobie prawdziwą rzymską świątynię. – Wpatrywała się w bramę szeroko otwartymi oczyma. Kiedy zajrzeli do środka, na jej twarzy odmalował się bezgraniczny, szczery zachwyt. – Jak oni to zbudowali? Przecież nie mieli do dyspozycji nowoczesnego sprzętu, a popatrz tylko na tę gigantyczną kopułę! Po raz kolejny Rico ze zdziwieniem odkrył, że oglądając Rzym oczyma Elli, na nowo odkrywa piękno swojego miasta. Jej entuzjazm był zaraźliwy i sprawiał, że wszystko wokół wydawało się jeszcze lepsze i godne uwagi. – Fontanna di Trevi też na pewno ci się spodoba. Już z daleka słyszeli szum spadającej kaskadą wody i popiskiwanie chlapiących się w fontannie dzieci. – Jaka wielka! Ella znów się rozpromieniała i Rico przez moment napawał się uczuciem dumy. – Niewiarygodnie błękitna woda, i te rzeźby, zachwycające! Zdołali jakoś przedostać się przez tłum turystów aż do marmurowej balustrady, na której Ella natychmiast upozowała się do zdjęcia, po czym wrzuciła do wody monetę, obiecując sobie głośno, że jeszcze kiedyś wróci do Wiecznego Miasta. – A może powinnam wrzucić trzy monety? Gdzieś czytałam… Nieważne – spłoszyła się i odwróciła tyłem. Rico wiedział dokładnie, o czym mówiła, ale udawał, że nie zrozumiał. Jedna moneta, by wrócić do Rzymu, dwie, by znaleźć tu miłość, trzy na szczęście w małżeństwie. Ciekawe, czego Ella szukała, samotnie podróżując po świecie? Romansu czy miłości? Oczywiście, nie powinno go to obchodzić, zganił się w myślach. On w każdym razie zdecydowanie nie szukał ani miłości, ani tym bardziej nie marzył o małżeńskim szczęściu – romans to wszystko, na co mógł sobie pozwolić. Nie zamierzał powtarzać katastrofalnych błędów swoich rodziców, dlatego każdy związek kończył, zanim zdążył on wkroczyć w niebezpieczną fazę poważnych zobowiązań. – Mówi się, że woda w Trevi jest najczystsza i najsłodsza w całym Rzymie, ale osobiście nie radzę próbować. Wchodzenie do środka też nie jest zalecane. – Ostrzegł ją, widząc parę rozochoconych turystek wspinających się na murek. Ella roześmiała się serdecznie. – La Dolce Vita, prawda? Moja przyjaciółka, nauczycielka angielskiego, która uwielbia stare filmy, opowiadała mi o tym. Zdaniem Rica, Ella skąpana w spienionej wodzie wyglądałaby nawet lepiej niż Anita Ekberg. Wyobrażał sobie mokrą koszulkę przylegającą ciasno do jej apetycznych krągłości… Chyba sam powinienem wskoczyć do zimnej wody, żeby się opanować, pomyślał zrezygnowany. Oficjalny program wycieczki kończył się właśnie przy fontannie i zgodnie z zasadami powinien teraz odwieźć swą podopieczną z powrotem do hotelu. Nie potrafił się jednak zmusić, by jej to zaproponować. – Może odpoczniemy? – rzucił, zanim rozsądek zdążył go powstrzymać. W kawiarence z widokiem na fontannę Rico zamówił dla Elli świeży sok z sycylijskich pomarańczy, a dla siebie podwójne espresso. Kiedy kawa nieco przestygła, wypił zawartość filiżanki jednym haustem. Ella posłała mu zdumione spojrzenie. – Zły nawyk, wiem – uśmiechnął się przepraszająco. – Jedyny? – mrugnęła do niego żartobliwie i Rico całkowicie stracił zdrowy rozsądek, który nakazywałby natychmiastowe zakończenie tej znajomości. – Nie, lubię też dobrze zjeść w miłym towarzystwie. Masz plany na wieczór? – Nachylił się nieco nad stolikiem i przyglądał uważnie emocjom malującym się na pięknej twarzy jego towarzyszki. – Dlaczego pytasz? – spoważniała nagle. – Chciałbym ci zaproponować wspólną kolację. Wyłącznie tradycyjne rzymskie dania – dodał dla rozładowania napiętej atmosfery. – Kolację? – upewniła się, jakby nie dowierzając, że dobrze usłyszała. Skinął głową. Znał idealne miejsce. Kolacja. Randka. Z jednej strony schlebiało jej, że tak przystojny mężczyzna chciał spędzić z nią wieczór, ale trochę się też zdenerwowała. Najchętniej uciekłaby, by nie narażać się na bolesne rozczarowanie, które niechybnie niosło ze sobą angażowanie się w związek z czarującym mężczyzną. Ledwie uwolniła się od Michaela i naprawdę nie powinna ponownie podejmować ryzyka, że ktoś ją skrzywdzi. Z drugiej strony, kto mówił o związku? Rico zaprosił ją jedynie na kolację, a skoro los sprawił, że samotnie wyjechała na wakacje do najbardziej romantycznego miasta na świecie, mogła przynajmniej skorzystać z okazji i spędzić jeden wieczór w miłym towarzystwie. Odrobina niezobowiązującego flirtu mogła jej pomóc odzyskać wiarę w siebie, zniszczoną przez podłe zachowanie byłego narzeczonego. Musiała tylko zadać jedno, krępujące pytanie, jeśli nie chciała zachować się równie podle jak kochanka Michaela. Wzięła głęboki oddech i zapytała: – Zakładam, że nie masz żony ani narzeczonej? – Nie, nawet dziewczyny. – W porządku. Oczywiście, nie spodziewała się, żeby Rico bardzo się różnił od reszty mężczyzn, i podejrzewała, że podobnie jak jej ojciec i narzeczony nie zasługiwał na zaufanie, ale… – Czy to znaczy, że przyjmujesz moje zaproszenie? – nalegał. Spojrzała w jego ciemne, magnetyczne oczy i przypomniała sobie pusty apartament w hotelu, gdzie nikt na nią nie czekał. Powinna się zabawić, na złość Michaelowi, który podczas ostatniej awantury zapewniał ją, że żaden inny mężczyzna nigdy nie zwróci uwagi na tak nieatrakcyjną, zimną kobietę. – Tak, dziękuję, bardzo chętnie. – Czy unikasz jakiś konkretnych produktów? Jesteś wegetarianką? – Nie. Uwielbiam jeść – wyznała, zanim zdążyła pomyśleć. – Wspaniale. Przyjdę po ciebie o ósmej. Rico, o dziwo, nie skomentował jej braku wyrafinowania ani pełnej figury – Włosi faktycznie potrafili sprawić, by kobieta czuła się przy nich wyjątkowo.\nROZDZIAŁ DRUGI Rico odwiózł Ellę do hotelu i, pożegnawszy się, przemknął przez recepcję do swojego dyrektorskiego gabinetu. Lina skończyła właśnie porządkować swoje biurko i szykowała się do wyjścia. – Wiem, że już późno, ale chciałbym cię prosić o przeniesienie wszystkich spotkań z następnych trzech dni. – Rico unikał wzroku swojej asystentki, która znała go od dziecka i natychmiast nabrała podejrzeń, słysząc tak nietypową dla niego prośbę. – Coś się stało? – Potrzebuję kilka dni wolnego. – Jesteś chory? – uśmiechnęła się z przekąsem. – Bardzo zabawne – parsknął oburzony. – Przecież nie jestem pracoholikiem! – No nie wiem, kochany, nie wiem! – Poklepała go czule po ręce. – Nie przejmuj się, o tej porze i tak nikt już nie pracuje. Zajmę się wszystkim jutro rano, dobrze? – Dziękuję. W razie czego dzwoń na komórkę. Albo lepiej wysyłaj esemesy – zreflektował się. – Nie martw się, nie będę ci przeszkadzać. Krótkie wakacje dobrze ci zrobią. Oczywiście nie powinnam pytać, jakie masz plany? – Nie. Lina potrząsnęła zrezygnowana głową. – Przepraszam, nie chciałem, żeby to tak zabrzmiało. – Nie przejmuj się, znam cię nie od dzisiaj; żadnych pytań o życie osobiste, szefie! – uśmiechnęła się ciepło. – Baw się dobrze. – Postaram się – obiecał i lekkim krokiem opuścił biuro. Sam nie wiedział, czemu tak ekscytowała go wizja spędzenia czasu z przypadkową turystką z Londynu, która za trzy dni wracała do domu. Z drugiej strony, najważniejsze, że trochę się oderwie od pracy, Lina miała rację, posądzając go o pracoholizm. Ella siedziała od jakiegoś czasu przed otwartą, prawie pustą szafą i zastanawiała się, co założyć. Miała nadzieję, że Rico nie zabierze jej do eleganckiego lokalu w centrum, liczyła raczej na spokojną małą trattorię z dala od turystycznych szlaków. Sięgnęła w końcu po jedyną sukienkę, którą spakowała w ostatniej chwili. Jeśli upnę włosy, może wystarczy, stwierdziła bez przekonania, spoglądając na powiewną, kolorową sukienkę. Dokładnie o dwudziestej usłyszała pukanie do drzwi. Otworzyła z mocno bijącym sercem. – Ella, bellezza, wyglądasz cudownie. – Rico przywitał ją olśniewającym uśmiechem. Ubrany w świeżą, śnieżnobiałą koszulę i błękitne, sprane dżinsy prezentował się zabójczo i Ella na chwilę zaniemówiła z wrażenia. – Dokąd mnie zabierasz? – przemówiła w końcu. – Jeśli pozwolisz, do siebie, ugotowałem coś dla ciebie. Znów prawie odebrało jej mowę. – Umiesz gotować? – Co w tym niezwykłego? – zdziwił się szczerze. Właściwie, to nic, pomyślała, a jednak Michael zawsze oczekiwał, że obiad zostanie mu podstawiony pod nos i do głowy by mu nie przyszło, żeby choć raz coś dla niej przygotować. – Po twojej minie widzę, że powątpiewasz w moje zdolności kulinarne. Ella zaprzeczyła odruchowo, ale bez przekonania. – Oj, Ella, bellezza, zdecydowanie nie miałaś szczęścia do mężczyzn – zażartował. Miała nadzieję, że nie zdawał sobie sprawy, jak bardzo trafnie odgadł jej dotychczasowe doświadczenia. Teraz mogła jedynie postarać się zapomnieć o przeszłości i świetnie się bawić, zamiast nadal żyć w klatce kompleksów, w którą wtrącił ją były narzeczony. Wycieczka do Rzymu, sfinansowana z niespodziewanej wygranej na loterii, była właśnie taką małą zemstą na człowieku, który zawsze lekceważył jej marzenia. Rico poprowadził ją do końca korytarza i wstukał kod w mały panel umieszczony na ścianie tuż obok drzwi. Pokonali parę pięter i nagle znaleźli się na dachu, w najbardziej urokliwym ogrodzie, jaki kiedykolwiek widziała. Soczystą zieloną roślinność rozświetlały małe punktowe lampki powtykane we wszystkie zakamarki, nawet pomiędzy liście bluszczu porastającego część ścian. – Jak tu pięknie – szepnęła. – Cieszę się, że ci się podoba. Na środku stał stół nakryty dla dwojga, ze świecami i kubełkiem, w którym chłodziło się wino. Jednak największe wrażenie zrobił na niej widok: u ich stóp, podświetlone blaskiem księżyca znajdowało się Koloseum. – Niesamowite. Czyj to ogród? – zapytała wpatrzona w roziskrzone światła Wiecznego Miasta. Rico poczuł, że wpadł w potrzask własnych kłamstw. Przewodnik zdecydowanie nie mógłby pozwolić sobie na zakup apartamentu z ogrodem na dachu w centrum miasta i Ella musiała sobie z tego zdawać sprawę, ale za wszelką cenę pragnął jeszcze przez jakiś czas pozostać po prostu sobą, a nie dziedzicem fortuny. – Pożyczyłem sobie. – Sam się zdziwił, że stosując nie całkiem poprawną konstrukcję gramatyczną, tak sprytnie uniknął kłamstwa. – Mam nadzieję, że właściciel nie ma nic przeciwko mojej obecności? – Nie żartuj, wszystko jest w porządku. Siadaj proszę. Rico odsunął ceremonialnie krzesło, nalał Elli wina i nieco teatralnie zaanonsował przystawki w nadziei, że jego gość zapomni o skrępowaniu. Bruschetta natychmiast zawładnęła uwagą Elli, która pomrukiwała z zadowolenia, chrupiąc z apetytem podpiekany chleb z czosnkiem, oliwą i świeżymi pomidorami. Przyglądał jej się z zadowoleniem – kobiety, które znał, zazwyczaj wpadały w popłoch na widok chleba i ostentacyjnie zadowalały się kilkoma kawałeczkami pomidora. Nie znosił pretensjonalnego zachowania wychudzonych piękności, które udawały, że do życia wystarczy im szampan. Ella z identycznym entuzjazmem pochłonęła także spaghetti Alfreda, jagnięcinę z rozmarynem i duszony szpinak z czosnkiem. – Proste, typowo rzymskie jedzenie. – Rico nie krył zadowolenia, choć sam oceniał swe umiejętności najwyżej na dostateczny. – Nie bądź taki skromny. Napracowałeś się specjalnie dla mnie, naprawdę doceniam twój trud. Wszystko jest przepyszne. – Jeszcze nie jadłaś deseru. Muszę ci się przyznać, że kupiłem panna cottę w lokalnych delikatesach, bo i tak nie zrobiłbym lepszej – wyznał lekko zakłopotany. – Nie jestem krytykiem kulinarnym, tylko zwykłą, nudną księgową, więc i tak nie zauważyłabym różnicy. – Nie jesteś nudna! – zaprotestował. – Przyjemnie spędzać z tobą czas, wiesz? – Miło mi – uśmiechnęła się nieśmiało. Zakłopotana wyglądała uroczo! Rico nie mógł od niej oderwać wzroku. Kiedy skończyli deser, Ella podeszła do balustrady. – Podoba ci się Rzym nocą? Rico stanął za nią i oparł dłonie na balustradzie, zamykając Ellę w swych ramionach, a jednak jej nie dotykając. Opowiadał jej po kolei o budynkach widocznych w dali, ale jego uwagę odciągał fiołkowy zapach perfum i widok nagiej szyi odsłoniętej dzięki upiętym do góry włosom. Pchany niekontrolowanym impulsem, nachylił się i pocałował jedwabistą skórę na jej karku. Ella zadrżała, ale nie cofnęła się. Przeciwnie oparła się o niego plecami i Rico zatracił się w dotyku jej ciepłego, miękkiego ciała. Kiedy i to przestało mu wystarczać, delikatnie obrócił Ellę i musnął wargami jej usta. Zamarł ze szczęścia, kiedy rozchyliła wargi i odwzajemniła pocałunek, najpierw nieśmiało, potem coraz goręcej. Przez cienki materiał koszuli czuł jej pełne piersi, powoli wsunął dłoń pomiędzy ich splecione ciała, by dotknąć kuszącej krągłości. Potarł twardy sutek kciukiem i z ust Elli wyrwało się westchnienie. Świadomość, że odwzajemnia jego szalone pożądanie, sprawiła mu ogromną satysfakcję i podnieciła go jeszcze bardziej. Sięgnął do suwaka na plecach jej sukienki i zapytał szeptem: – Mogę? Skinęła głową, a on natychmiast rozpiął zamek aż do końca. Drżącymi palcami zsunął ramiączka w dół i cienki materiał opadł na biodra Elli. Jednym ruchem zręcznych palców rozprawił się ze stanikiem i zamknął pełne piersi w swoich gorących dłoniach. – Jesteś piękna – zachwycił się. – Bellezza… – Ja… Nie zdążyła nic powiedzieć, bo zamknął jej usta niecierpliwymi pocałunkami. Ella odrzuciła do tyłu głowę, a kiedy polizał jeden z twardych, ciemnoróżowych sutków i zaczął go rytmicznie ssać, wplotła palce w jego włosy, pojękując z rozkoszy. Ricowi zakręciło się w głowie – jego zmysły reagowały na każdy najsubtelniejszy nawet bodziec: jedwabisty dotyk skóry, słodki, zmysłowy zapach i przyspieszony, urywany oddech. Półnaga, rozpalona, z zaróżowioną skórą i złotymi kosmykami wzburzonych włosów wokół twarzy wyglądała jak bogini. Zapragnął zobaczyć ją w swoim łóżku, z włosami rozrzuconymi na jedwabnej pościeli. Zapatrzył się przez chwilę i niestety Ella źle odczytała tę chwilę wahania. – Rico, nie powinniśmy. Wątpliwości. Cóż, nie zamierzał jej zmuszać. Zawsze dawał kobiecie prawo, by się rozmyśliła, niezależnie od tego, jak bardzo czuł się rozczarowany. – W porządku – odpowiedział łagodnie i powoli schylił się, by podnieść koronkowy biustonosz z podłogi. – To znaczy nie tutaj – sprostowała, rumieniąc się. Znieruchomiał i spojrzał jej głęboko w oczy. – Nie rozumiem. – To mieszkanie twojego znajomego, nie wypada… Rico przeklął w duchu. Wypada, chciał krzyknąć, to mój apartament! Teraz dopiero naprawdę pożałował, że uwikłał się w kłamstwo. Musiał mieć bardzo nieszczęśliwą minę, bo Ella pogłaskała go po policzku i nieśmiało zaproponowała: – Na szczęście, na dole, w hotelu, mam przecież pokój. Moglibyśmy tam pójść. Oczywiście, jeśli chcesz – dodała szeptem. Jak mogła w to wątpić? Rico wziął ją w ramiona i odpowiedział z przekonaniem: – Bardzo chcę. Nie pamiętał później, jak dostali się na dół do jej pokoju, ale kiedy stanęła w drzwiach sypialni, na jej twarzy malowało się pożądanie zmieszane z obawą. Ujął jej dłoń i pocałował cienką skórę na nadgarstku, pod którą wyczuł szaleńcze pulsowanie krwi. – Czego się obawiasz? Chcesz zrezygnować? – zapytał łagodnie. – Nie chcę cię rozczarować. – Nie przejmuj się, przecież nie będziesz się do niczego zmuszać… – Nie o to mi chodzi – przerwała mu. – Ja po prostu, hm, nie jestem specjalnie dobra… Zrozumiał dopiero po chwili wymownego milczenia i ogarnęła go ogromna czułość dla tej zmieszanej, pięknej istoty, która nie miała pojęcia, jak była wspaniała. Zadrżał z podniecenia na samą myśl, co mógł zrobić, by zmieniła o sobie zdanie. – Ella, bellezza, poznajmy się po prostu i cieszmy sobą. – Przepraszam, że się tak dziwnie zachowuję, ale… – Ktoś cię chyba strasznie skrzywdził, prawda? – przerwał jej w pół słowa. – To on powinien się wstydzić, nie ty. Pocałował ją delikatnie, lekko i powoli rozpalał ogień, który sprawi, że Ella podda się i zapomni o zahamowaniach. Znów rozpiął jej sukienkę i napawał się widokiem pełnych, krągłych piersi, delikatnie pieszcząc twardniejące sutki. – Tak – wyrwało się z gardła Elli, która splotła dłonie na jego karku i przysunęła się bliżej. Rico uklęknął i zsunął sukienkę niżej, aż opadła na podłogę. Ella w sandałach na obcasie i koronkowych figach wyglądała zachwycająco i Rico poczuł falę pożądania, od której aż zakręciło mu się w głowie. – Ella, jesteś piękna. Masz skórę jak alabaster. – Jego dłonie niecierpliwie pieściły każdy centymetr obnażonego ciała, a kiedy i to nie wystarczyło, Rico zaczął całować jej nagi brzuch aż do linii wyznaczonej przez bieliznę. Wsunął dłoń między jej uda i poczuł, jak drży. – Pragnę cię, chcę cię zobaczyć, dotknąć, posmakować – błagał, zatracając się w przyjemności. – Tak – zgodziła się szeptem. Rico w sekundę uporał się z bielizną i przesunął język w dół brzucha, zostawiając wilgotny ślad wiodący ku lekko rozchylonym nogom. Oszołomiony jej smakiem, pieścił językiem coraz mocniej i szybciej, aż palce Elli zacisnęły się na jego włosach, a z jej ust wyrwał się okrzyk rozkoszy. Ugięły się pod nią nogi, gdy drżała wstrząsana spazmami orgazmu. Rico wstał, wziął ją na ręce i zaniósł do łóżka. Nareszcie ujrzał jej zamglone przyjemnością oczy i włosy rozrzucone w nieładzie na poduszce. Napawał się tym widokiem, gdy zauważył, że Ella przygląda mu się i marszczy nos z niezadowoleniem. – Coś nie tak? – zapytał, gładząc ją po brzuchu. – Wciąż jesteś ubrany. – Przepraszam, ale trochę mnie poniosło i nie zdążyłem się rozebrać. Możesz temu zaradzić. Rozparł się na łóżku i rozpiął pierwszy guzik koszuli, po czym ostentacyjnie czekał na jej ruch. Nieśmiało uklękła przed nim i zajęła się pozostałymi guzikami. Delikatnie pogładziła jego nagą klatkę piersiową i mruknęła. – Jak miło. Po krótkiej chwili wahania rozpięła mu spodnie i zsunęła je w dół, powoli, rozkoszując się dotykiem jego szorstkiej, ciepłej skóry. Rico przymknął oczy, modląc się, by starczyło mu sił, żeby dać Elli tyle czasu, ile potrzebowała. Najchętniej jednak posiadłby ją natychmiast. Kiedy w końcu rozebrała go całkowicie, Rico ledwie nad sobą panował. Zdołał tylko wychrypieć: – Prezerwatywa, w kieszeni. Podała mu mały pakiecik, ale nie zdołał opanować drżenia rąk i upuścił go. Ella bez słowa rozdarła folię i powoli, z widoczną przyjemnością, naciągnęła prezerwatywę na pulsującą męskość Rica. Nie mógł już dłużej czekać, tak bardzo pragnął poczuć jej gorące, wilgotne ciało. Pociągnął ją ku sobie, a ona usiadła na nim okrakiem i z głębokim westchnieniem pozwoliła, by w nią wszedł. Rico jęknął. Ella poczuła, jak wnika w nią coraz głębiej, i zapomniała o wstydzie. Rico zachłannie pieścił jej ciało i wyglądał na zachwyconego, co stanowiło dla niej nie lada niespodziankę. Tak jak i siła, z jaką zawładnęło nią pożądanie, którego nigdy wcześniej nie doświadczyła z tak wielką intensywnością. A przecież nie tak miało być. Nastawiała się na odrobinę niewinnego flirtu, a nie wstrząsające emocje i dziwne uczucie, że w ramionach Rica znalazła swoje miejsce na ziemi. Nie chciała się znów angażować tylko po to, by później cierpieć. Ruchy bioder Rica nie pozwoliły jej jednak myśleć. Poddała się instynktowi. Pochyliła się i pocałowała go – zmysłowo, powoli, głęboko. Rico przeniósł dłonie z jej bioder do włosów i zanurzył w nich palce. – Nie przestawaj, bellezza, jesteś cudowna – wymruczał pomiędzy pocałunkami, coraz szybciej poruszając biodrami. Kiedy myślał, że za chwilę zwariuje od napięcia, które sprawiało, że czuł się, jakby miał za moment spłonąć, oddech Elli przyspieszył, stał się urywany i płytki, a jej mięśnie zacisnęły się w spazmie rozkoszy. Odrzuciła do tyłu głowę i kilkoma mocnymi, głębokimi ruchami bioder doprowadziła go do szaleństwa. Wstrząsnął nim orgazm tak silny, że na kilkanaście sekund stracił poczucie miejsca i czasu. Jedyne co czuł to gorące ciało Elli i czysta, niezakłócona żadną myślą rozkosz. Przytulił ją mocno w obawie, że magiczna nić porozumienia bez słów pęknie nagle. Gdy ich ciała ostygły odrobinę, wymknął się do łazienki, a kiedy wrócił, Ella leżała w łóżku szczelnie przykryta kołdrą po samą szyję. – Wszystko w porządku? – zapytał i usiadł na krawędzi łóżka. Kiwnęła głową, ale unikała jego wzroku. – Ella, powiedz mi, co cię niepokoi? – Co będzie dalej? – wykrztusiła. – To zależy wyłącznie od ciebie. Pogodzę się z każdą decyzją, choć oczywiście chętnie spędziłbym z tobą jeszcze trochę czasu. – Wyjeżdżam za trzy dni. Rico lubił, gdy jego znajomości z kobietami nie trwały zbyt długo – w przeszłości zakończenie romansu zawsze okazywało się najbardziej kłopotliwe. – Tak się składa, że mam parę dni wolnego. Spojrzała na niego podejrzliwie. – W środku sezonu? – W Rzymie sezon trwa cały rok, a ja mam prawo do urlopu, jak każdy. Chętnie pokażę ci jeszcze kilka ciekawych miejsc, oczywiście jeśli chcesz, bez zobowiązań. – Bardzo chętnie – odparła po namyśle. – Cieszę się. – Pochylił się i pocałował ją lekko, delikatnie, by nie czuła się do niczego zmuszana. – Jutro o wpół do dziewiątej? Znów skinęła głową, ale już z większym przekonaniem. – Świetnie. Do jutra. Słodkich snów. – Pocałował ją znowu, tym razem bardziej namiętnie, aż poczuł, że za chwilę nie zdoła się od niej oderwać i wyjść. Wstał szybko i uśmiechnął się do niewiarygodnie pięknej, zmysłowej kobiety, z którą miał spędzić najbliższe trzy dni. Ella wtuliła się w miękkie poduszki i zamknęła oczy. Romans. Wszystkiego mogła się spodziewać, ale nie tego. Jednak Rico sprawiał, że czuła się wyjątkowa, piękna, zmysłowa, kobieca… Wbrew temu, co wykrzyczał jej Michael, który sprawił, że straciła wiarę w swą kobiecość. Dziś, dzięki Ricowi, przekonała się, że to nie jej oziębłość doprowadziła jej byłego narzeczonego do zdrady. Kto wie, czego jeszcze się dowie o sobie podczas krótkich wakacji w Rzymie?\nTytuł oryginału: The Hidden Heart of Rico Rossi Her Shameful Secret The Italian's One-Night Love-Child Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2012 Harlequin Mills & Boon Limited, 2011 Harlequin Mills & Boon Limited, 2010 Opracowanie graficzne okładki: Kuba Magierowski Redaktor prowadzący: Małgorzata Pogoda Opracowanie redakcyjne: Marzena Cieśla Korekta: Jolanta Nowak © 2012 by Pamela Brooks © 2011 by Susanna Carr © 2009 by Cathy Williams © for the Polish edition by HarperCollins Polska sp. z o.o., Warszawa 2012, 2013, 2014, 2015 Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane na licencji Harlequin Books S.A. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. HarperCollins Polska jest zastrzeżonym znakiem należącym do HarperCollins Publishers, LLC. Nazwa i znak nie mogą być wykorzystane bez zgody właściciela. Ilustracja na okładce: iStock. Wszystkie prawa zastrzeżone. HarperCollins Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-276-1398-1 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o. | www.legimi.com\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Lato_w_Rzymie-ebookRO/p92949i146234" target="_blank" title="Lato w Rzymie [Kate Hardy, Susanna Carr, Cathy Williams] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Lato w Rzymie [Kate Hardy, Susanna Carr, Cathy Williams] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Seler dla karmiącej mamy: czy to dobry pomysł? | Mamotoja.pl\nPoprawia zdrowie, wzmacnia odporność, jest ważny dla urody... Wartości zdrowotne selera nie są u nas tak znane, jak np. we Francji gdzie to bardzo cenione warzywo.\nCo dobrego jest w selerze\nSeler zawiera sporo ważnych składników, jak:\nwitaminy z grupy B: poprawiają pracę układu nerwowego;\nwitamina PP: poprawia stan skóry;\nkwas foliowy: zapobiega niedokrwistości;\nflawonoidy: mają działanie przeciwzapalne, są silnymi antyoksydantami (zapobiegają nowotworom), uszczelniają naczynia krwionośne;\nfuranokumaryny: mają działanie moczopędne i rozkurczające mięśnie gładkie;\nbłonnik: poprawia pracę układu pokarmowego, zapobiega zaparciom i je leczy, zapobiega nowotworom.\nSkładniki zawarte w selerach mają też działanie przeciwzapalne, moczopędne, przeciwbólowe. Pobudzają apetyt i przyspieszają przemianę materii, a jednocześnie pomagają organizmowi pozbyć się szkodliwych produktów ubocznych przemiany materii. Seler jest polecany w okresie rekonwalescencji po chorobach, wspomaga też leczenie infekcji dróg oddechowych. Składniki w nim zawarte poprawiają pracę serca, chronią przed nowotworami.\nZobacz też: Przepis na surówkę z selera - na piękną cerę\nAlergia na selera\nU osób wrażliwych seler może wywołać alergię. Seler jest jednym z częstych alergenów pokarmowych. Szczególnie narażone na alergię są osoby, które mają alergiczny nieżyt nosa wywołany alergią na pyłki roślin.\nSprawdź w swoim regionie kalendarz pylenia roślin\nAlergia na selery może objawiać się: pokrzywką, nieżytem nosa, rumieniem skóry, astmą. Może też spowodować reakcję anafilaktyczną.\nOsoby uczulone na selera są zwykle uczulone także na marchew i koper..\nAlergia na selera występuje z alergią na pyłek bylicy, tworząc tzw. zespół byliczo-selerowy. Może się też zdarzyć reakcja krzyżowa z pyłkiem brzozy.\nSeler a karmienie piersią\nSeler można polecić karmiącym mamom, które chcą szybko schudnąć: ma mało kalorii - w 10 dag tylko 7 kcal. Działa też uspokajająco i przeciwdepresyjne - co ważne dla wielu kobiet po porodzie, które mają depresję poporodową. Jeśli nie jesteś uczulona na selera, możesz go jeść w czasie karmienia piersią. Jeśli masz uczulenie na brzozę lub bylicę, zwróć uwagę, czy nie pojawiają się podobne reakcje po spożyciu selera.\nCzytaj też: Tych herbat nie pij, gdy karmisz piersią\nCzy karmiąca mama może jeść melony?