Witaminy na różne kłopoty – Uczulenie na owady – rigpiotrkow.biz.pl\nWitaminy na różne kłopoty – Uczulenie na owady\nCzerwiec jest miesiącem, w którym zaczynają brzęczeć pszczoły, osy i szerszenie. Te pierwsze nie są groźne, ale atak szerszenia może spowodować pewne niekorzystne zmiany w organizmie, co objawia się obrzękiem i zaczerwienieniem. Dla alergika zaś, nawet mała pszczółka jest poważnym problemem, szczególnie gdy zostanie użądlony w twarz – tam opuchlizna znacznie się powiększa, może dojść nawet do uduszenia.\nSprawa jest prosta: jeżeli planujemy wyjazd w plener, na działkę, do lasu lub nad wodę, dobrze jest mieć pod ręką lek o nazwie Loratadyna. Są to tabletki o działaniu przeciwhistaminowym, co oznacza, że zapobiegają uwalnianiu się histaminy, a więc składnika wrażliwego na nieprzyjemne bodźce z zewnątrz. Lek zaczyna zwykle swoje działanie w ciągu jednej godziny, a ciągłość działania trwa kilkanaście godzin. Alergik może mieć poważne kłopoty, jeśli nie zażyje leku antyhistaminowego, natomiast dla „zwykłego” śmiertelnika użądlenie osy nie będzie aż tak groźne, natomiast w razie zadziałania kilku żądeł warto już pomyśleć o tabletkach przeciwuczuleniowych.\nLoratadynę można kupić bez recepty za 10 zł. Jeżeli jej nie będzie, można kupić prawie za tę samą cenę lek nieco mocniejszy – Zyrtec. Również bez recepty.\nCzasami warto skorzystać z witaminy o nazwie Calcium Pantothenicum w dawce 100 mg. Jest to kwas, który bierze udział w wielu procesach metabolicznych organizmu, a przede wszystkim w przemianie węglowodanów, tłuszczów i białek jako „pierwsza pomoc”.\nKwas ten pełni funkcję czegoś w rodzaju katalizatora, a więc jest potrzebny organizmowi dla dobrej przemiany materii. Oczywiście organizm wytwarza go również sam, ale w wielu przypadkach, szczególnie tam, gdzie w grę wchodzi ciężka praca lub trening, wiele witamin i minerałów przedwcześnie wycieka z ustroju i dlatego warto zadbać o dostawę z zewnątrz. Calcium Pantothenicum jest też pośrednikiem w procesach wzrostowych organizmu, poprawia wygląd skóry, bo wpływa na jej regenerację, a także przyczynia się do poprawy naszej czupryny.\nKoszt leku wynosi około 5 zł, nie jest to więc duży wydatek, a wystarczy stosować trzy razy dziennie po jednej tabletce przez miesiąc, aby poprawa stała się widoczna. Radzę kupić od razu dwa opakowania, bo wtedy ilość tabletek będzie wystarczająca.


Archiwa: Prawo - Eweko\nŻyjemy w czasach, w których każdy z nas od czasu do czasu musi zasięgnąć porady prawnej. Świadomość społeczeństwa rośnie i doskonale wiemy, że nie ze wszystkim jesteśmy sobie poradzić sami. Gdy więc mamy podpisać ważną umowę, wystąpić o zadośćuczynienie, czy zarejestrować własną firmę odwiedzamy profesjonalistów. Korzystanie z usług prawnych coraz popularniejsze Nie ulega najmniejszej wątpliwości, Read more about Szukamy sprawdzonej kancelarii świadczącej usługi prawne[…]\nTypowe sprawy prowadzone przez dobrego radcę prawnego\nPosted on 13 października 2016 11 października 2016 przez Oskar Karmis\nNiektórzy z nas mogli nawet nie korzystać z profesjonalnej obsługi prawniczej, a inni mogli z niej korzystać. Nie mniej warto wiedzieć czym zajmują się dani prawnicy. Nie wiem czy wiecie, ale nie każdy prawnik przyjmie daną sprawę. Radca prawny może mieć specjalizację I nie chodzi tutaj o fakt, że na przykład mają zbyt dużo klientów, Read more about Typowe sprawy prowadzone przez dobrego radcę prawnego[…]\nKontrola w hotelu w Bydgoszczy\nPosted on 16 września 2016 14 września 2016 przez Weronika Welszew\nW zeszłym tygodniu w miejscu w którym pracuje odbyła się kontrola podatkowa oraz z inspekcji pracy. Nie wiedziałem skąd w ogóle coś takiego – wszystkie rachunki każdy recepcjonista uczciwie odkładał do kasetki, a księgowe rozliczały to tak, by było dobrze. Musieliśmy udowodnić, że nasz hotel jest dobry Część pokojówek była z Ukrainy, ale nie był Read more about Kontrola w hotelu w Bydgoszczy[…]


Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego | Rozdaj Siebie\nHome/Modlitwy / Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego\nJeśli zapomniało się o modlitwie przez kilka dni, adopcję o ten czas należy przedłużyć. Jeśli nie odmawialiśmy modlitwy przez dłuższy czas ( np. miesiąc) – konieczne jest ponowienie duchowej adopcji. Do tych modlitw można dołączyć dowolnie wybrane postanowienia, które nie są jednak obowiązkowe (np. częsta Spowiedź i Komunia św., adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma św., post o chlebie i wodzie, walka z nałogami, pomoc potrzebującym, dodatkowe modlitwy itp.) Duchową adopcję może podejmować każdy, dzieci pod opieką dorosłych, osoby w każdym wieku, świeckie, konsekrowane, żyjące w niesakramentalnych związkach, rozwiedzione. W powyższy sposób można adoptować tylko jedno dziecko każdorazowo. Nie wiemy, kim jest adoptowane przez nas dziecko, choć w Niebie z pewnością je poznamy. Teraz to Bóg wybiera płeć, rasę, narodowość dziecka mając na uwadze o, ile modlitwy potrzeba konkretnemu dziecku i nasze w tym względzie możliwości i chęci. Dzieło Duchowej Adopcji podejmuje się zazwyczaj przez złożenie uroczystego przyrzeczenia podczas Mszy św. Można jednak uczynić to także prywatnie, odczytując formułę przyrzeczenia ( najlepiej przed krzyżem lub obrazem) w dowolnym dniu. Od tej chwili podejmujący dzieło Duchowej Adopcji staje się duchowym rodzicem dziecka na okres dziewięciu miesięcy. Owoce duchowej adopcji-skutecznie leczy ona głębokie zranienia wewnętrzne spowodowane grzechem aborcji. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój ich sercom. Jako bardzo konkretny, bezinteresowny i osobisty dar, pomaga w szczególności ludziom młodym kształtować charakter, walczyć z egoizmem, odkrywać radość odpowiedzialnego rodzicielstwa, uzdalniając do postrzegania miłości i seksu oczyma Boga. Ucząc systematycznej modlitwy i pozytywnego działania pogłębia kontakt z Bogiem.\nNajświętsza Panno, Bogarodzico Maryjo, wszyscy Aniołowie i Święci, wiedziony pragnieniem niesienia pomocy w obronie nienarodzonych, postanawiam mocno i przyrzekam, że od dnia w uroczystość, biorę w Duchową Adopcję jedno dziecko, którego imię jedynie Bogu jest wiadome, aby przez dziewięć miesięcy, każdego dnia, modlić się o uratowanie jego życia oraz o sprawiedliwe i prawe życie po urodzeniu.\nTymi modlitwami będą: jedna tajemnica Różańca, moje dowolne postanowienia, modlitwa, którą dziś po raz pierwszy odmówię: Panie Jezu, za wstawiennictwem Twojej Matki, Maryi, która urodziła Cię z miłością oraz za wstawiennictwem św. Józefa, człowieka zawierzenia, który opiekował się Tobą po urodzeniu, proszę Cię w intencji tego nie narodzonego dziecka, które duchowo adoptowałem, a które znajduje się w niebezpieczeństwie zagłady. Proszę daj rodzicom miłość i odwagę, aby swoje dziecko pozostawili przy życiu, które Ty sam mu przeznaczyłeś.\n„Wiele razy powtarzam – i jestem tego pewna – że największym niebezpieczeństwem zagrażającym pokojowi jest dzisiaj aborcja. Jeżeli matce wolno zabić własne dziecko, cóż może powstrzymać ciebie i mnie, byśmy się nawzajem nie pozabijali? Jedynym, który ma prawo odebrać życie, jest ten, który je stworzył. Nikt inny nie ma do tego prawa: ani matka, ani ojciec, ani lekarz, ani żadna agencja, żadna konferencja i żaden rząd. (...) Przeraża mnie myśl o tych wszystkich, którzy zabijają własne sumienie, aby móc dokonać aborcji. Po śmierci staniemy twarzą w twarz z Bogiem, Dawcą życia. Kto weźmie odpowiedzialność przed Bogiem za miliony i miliony dzieci, którym nie dano szansy na to, by żyły, by kochały i były kochane? (...) Dziecko jest najpiękniejszym darem dla rodziny, dla narodu. Nigdy nie odrzucajmy tego daru Bożego.”\nFragment przemówienia Matki Teresy z okazji odebrania Pokojowej Nagrody Nobla w Oslo 10 grudnia 1979 r\n„ Dziecko jest największym darem Boga dla rodziny, dla narodu, dla świata. Największym burzycielem pokoju jest dziś aborcja, ponieważ jest to otwarta wojna, bezpośrednie zabijanie, jawne morderstwo, dokonywane przez samą matkę. Bóg mówił bardzo wyraźnie: Nawet, gdyby matka zapomniała o swoim dziecku, ja nie zapomnę o tobie. Wyryłem cię na moich dłoniach ( por. Iż 49, 15). Bóg wyrył nas na swoich dłoniach; to nienarodzone dziecko jest mu tak bliskie, że wyrył je na swoich dłoniach. Więc dzisiaj największym wrogiem pokoju, najpotężniejszym jego burzycielem jest aborcja. A my, którzy tutaj stoimy – nasi rodzice chcieli nas. Nie byłoby nas tutaj, gdyby nasi rodzice nam to uczynili. Nasze dzieci – pragniemy ich, kochamy je. A co z milionami innych? Wielu ludzi troszczy się o dzieci w Indiach, o dzieci w Afryce, gdzie tyle ich umiera, z niedożywienia, głodu itp. Ale miliony giną wskutek rozmyślnej decyzji własnych matek. I to właśnie najbardziej niszczy pokój. Bo skoro matka może zabić swoje własne dziecko, to co stoi na przeszkodzie, abym ja zabiła ciebie, a ty mnie? Nic. Dlatego wołam w Indiach, wołam wszędzie: pamiętajmy o dzieciach! Postarajmy się o to, aby każde dziecko było przez nas upragnione, urodzone czy nieurodzone.\nModlitwa nieznanego autora:\nProsiłem Boga o siłę i moc, by dokonać rzeczy wielkich On uczynił mnie słabym, bym nauczył się posłuszeństwa i pokory Prosiłem o zdrowie, bym mógł wykonać wielkie dzieła On obdarzył mnie chorobą, abym czynił to, co jest najcenniejsze Prosiłem o bogactwo, abym był szczęśliwy Otrzymałem ubóstwo, abym był mądry Prosiłem o władzę, by ludzie mnie potrzebowali Otrzymałem słabość, bym potrzebował innych Prosiłem o wszystko, by cieszyć się życiem Otrzymałem życie, by cieszyć się wszystkim Nie otrzymałem niczego o co prosiłem Lecz On dał mi wszystko, czego potrzebowałem Niejako wbrew mnie samemu Moje niewypowiedziane modlitwy zostały wysłuchane A dobry Pan Bóg uczynił mnie najbogatszym z ludzi.\nBiskup Meliton z Sardes w „Homilii paschalnej” z 160-170 r.\n„ Wszyscy na ziemi stali się mordercami ludzi, bratobójcami, ojcobójcami, dzieciobójcami. A wynaleziono jeszcze coś straszniejszego i bardziej niesłychanego: matka godziła w ciało, które sama na świat wydała, godziła w tych, których wykarmiła własną piersią, i owoc swoich wnęczności w swych wnęcznościach grzebała! Nieszczęsna matka stawała się straszliwym grobowcem, pożerając dzieci, które w łonie nosiła”\nśw. Klemens z Aleksandrii w „Kobiercach” ok. 200 r.\n„Jakież znajdzie usprawiedliwienie usunięcie ludzkiego dziecka? Raczej w ogóle nie powinien się żenić ten, kto nie chce posiadać potomstwa, niżby z nieumiarkowanego pożądania rozkoszy miał się stać dzieciobójcą”\nJan Paweł II w encyklice „Evangelium vitae” 1995 r.\n„Bezpośrednie i umyślne zabójstwo niewinnej istoty ludzkiej jest zawsze aktem głęboko niemoralnym. [...] Bezpośrednie przerywanie ciąży, to znaczy zamierzone jako cel czy jako środek, jest zawsze poważnym nieładem moralnym, gdyż jest dobrowolnym zabójstwem niewinnej istoty ludzkiej.”\nDuchowa adopcja jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej - radosnej, bolesnej lub chwalebnej (Ojcze Nasz i 10 Zdrowaś Mario) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitwy można dołaczyć dowolnie wybrane dodatkowe postanowienia.\n- pozyskać kilka osób zainteresowanych duchową adopcją, - uzyskać zgodę księdza proboszcza na przeprowadzenie przyrzeczeń duchowej adopcji w kościele, - skontaktować się z ośrodkami duchowej adopcji, gdzie można uzyskać materiały, pełne informacje oraz pomoc w przeprowadzeniu przyrzeczeń.\nW związku z publikacją niepopularnych w dzisiejszych czasach tekstów nauki Kościoła, u osób nadwrażliwych na słowa : Bóg, Jezus, Duch Święty, Kościół Święty, Wiara, Miłość, Komunia Święta, Spowiedź Święta, Modliwta, Pismo Św. Post itp. Mogą wystąpić objawy dyskkomforu i zniesmaczenia. W trosce o ich samopoczucie postanowiliśmy przygotować krótki test ułatwiający podjęcie decyzji o dalszym zapoznawaniu się z ulotką. Za każda pozytywną odpowiedź otrzymujesz jeden punkt. Pięć lub więcej punktów daje pewność, że przybliżone zagadnienia mogą Cię zainteresować, a nawet możesz zobaczyć potrzebę ich realizacji w Swoim Życiu. Poniżej pięciu punktów czytasz na własną odpowiedzialność.\nCzy Wierzysz w Syna Jego Jedynego, który się począł z Ducha Świętego?\nCzy Wierzysz w Święty Kościół Powszedni?\nCzy Wierzysz w grzechów odpuszczenie?\nCzy Wierzysz w ciała zmartwychwstanie?\nCzy Wierzysz w Żywot wieczny?\nCzy Twoim zdaniem, w dzisiejszych zmaterializowanych czasach, można czerpać przyjemność z przebywania w bliskich relacjach z Bogiem i przestrzegania Jego zasad, które zdaniem wielu ograniczają „wolność współczesnego człowieka”?\nCzy można być wolnym i szczęśliwym człowiekiem, czerpiąc zadowolenie z odmawiania sobie niektorych przyjemności, nie ulegając panującym trendom?\nCzy zdajesz Sobie sprawę, że każdy z nas, niezależnie od wieku, wiary i przeszłości został powołany do Świętości? Każdy, niezlaeżnie od wielkich, spektakularnych, czy małych czynów, tylko od stopnia spełnienia swoich możliwości, tą świętość otrzyma. I mimo że nie będzie beatyfikowany na Placu św. Piotra, to w oczach Boga nie ma to żadnego znaczenia.\nCzy masz na tyle siły i konsekwencji, aby bez konkretnych, namacalnych dowodów, zawierzyć sile modlitwy, miłości i wiary.\nBóg jest jedynym dawcą i biorcą życia.\nPrzyjmując tę prawdę będzie będzie nam łątwiej zrozumieć i utożsamić się z poniższą tematyką.\nWiele ciężarnych kobiet, czy ludzi z ich otoczenia poprzez brak świadomości, strach, sytuację materialną, czy własną wygodę decyduje się na zabicie własnego dziecka, lub poprzez nieodpowiedzialne zachowanie narażają go na utratę zdrowia lub życia.\nWedług wszelkich faktów i logicznych przemyśleń, my osoby dorosłe w pierwszej fazie naszego życia byliśmy zaledwie miniaturowym embrionem. Czy taka sytuacja umniejsza naszej osobie albo czy ktoś na ziemi mógł zdecydować o dalszym naszym rozwoju, zabijając nas na samym początku naszego życia. Już w siódmym tygodniu życia płodowego można wyodrębnić wszystkie części ciała, a w jedenastym tygodniu moglibyśmy brać miarę na pierwsze buciki.\nPozbawienie życie drugiej osoby jest tragedią również dla kata, który nawet przy niewielkiej wrażliwości swojego sumienia w większości przypadków nie potrafi dalej żyć z tym brzemieniem.\nOpisana niżej modlitwa ma być jedynie narzędziem w realizowaniu przykazania miłości. Ta modlitwa jest daleka od upraszania łask dla naszych trosk czy załatwiania naszych potrzeb. Ta modlitwa jest wyrazem czystej, bezinteresownej miłości do drugiego, nieznanego człowieka.\nForma opisanej modlitwy pod nazwą „duchowa adopcja dziecka poczętego” z punktu widzenia naszej religii, ma być jedynie konsekwentynym zformalizowaniem obietnicy samego Boga „Proście, a otrzymacie”. Gdyby czasami nasza modlitwa nie była najlepsza, to intensywność i czas dziewięciu miesięcy będzie wystarczającym pretekstem, aby wysłuchać naszych intencji.\n„ Proście, a będzie wam dane, szukajcie, a znajdziecie: kołaczcie a otworzą wam. Albowiem każdy, kto prosi, otrzymuje; kto szuka, znajduje; a kołaczącemu otworzą. Gdy którego z was syn prosi o chleb, czy jest taki, który poda mu kamień? Alby gdy prosi o rybę poda mu węża? Jeśli więc wy, choć źli jesteście, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, to o ile bradziej Ojciec wasz, który jest w niebie, da to, co dobre, tym którzy Go proszą.” ew. św. Mateusza\nIdea Duchowej Adopcji zrodziła się w Anglii i we Francji wkrótce po objawieniach Matkie Bożej w Fatimie w 1917r, za panowania Papieża Benedykta XV, którdy dał tej idei swoje błogosławieństwo. Do Polski została przeniesiona przez oo. Paulinów z Warszawy. Pierwszy akt duchowej adopcji miał miejsce w naszym kraju 02.02.1987r. W Warszawie. Oficjalnie podjęto ją w 1992r. Na Jasnej Górze, gdzie znajduje się centralny ośrodek Duchowej Adopcji i skąd rozsprzeniła się na ona na całą Polskę. Dzieło to jest bliskie sercu Ojca Świętego Jana Pawła II, który udzielił mu swojego błogosławieństwa.\nDuchowa Adopcja jest to modlitwa w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki i w intencji jego rodziców. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odamawianiu jednej tajemnicy różańcowej (części radosnych) oraz modlitwy o pomoc w podjęciu właściwej decyzji przez rodziców zagrożonego dziecka. Jeśli zapomniało się o modlitwie przez kilka dni, adopcje o ten czas należy przedłużyć. Jeśli nie odmawialiśmy modlitwy przez czas dłuższy (np. miesiąc) konieczne jest ponowienie duchowej adopcji. Do tych modlitw można dołączyć dowolne wybrane postanowienia, które nie są jednak obowiązkowe. Takim postaniwieniem może być np. częsta komunia św., Adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego, post, jałmużna, walka z nałogami, pomoc potrzebującym, dodatkowe modlitwy itp. - tylko wg swoich możliwości i realnej szansy wywiązywania się z danych postaniwień. Duchową adopcję może podejmować każdy, z wyjątkiem dzieci, które mogą to czynić tylko pod opieką i kierunkiem rodziców.\nW powyższy sposób można adoptować tylko jedno dziecko kazdorazowo. Nie wiemy, kim jest adoptowane przez nas dziecko, choć w Niebie z pewnością je poznamy. Teraz to jednak Bóg wybiera płeć, rasę, narodowość dziecka mając z pewnością na uwadze to, ile modlitwy potrzeba konkretnemu dziecku i nasze „w tym względzie” możliwości i chęci. Po zdecydowaniu się na duchową adopcję, należy złożyć prywatne przyżeczenie. Powinno się tego dokonać przed wizerunkiem Ukrzyżowanego lub Matki Najświętszej, w domu lub na uroczystej Mszy Świętej.


KGHM zapowiada zwiększenie produkcji płynu biobójczego - Prawo i finanse\nKGHM zapowiada zwiększenie produkcji płynu biobójczego\nPAP • 27 kwietnia 2020 - 13:50\nKGHM Polska Miedź S.A. zapowiedziała zwiększenie produkcji i wznowienie przyjmowania zamówień na płyn dezynfekujący produkowany przez należącą do grupy spółkę NITROERG. Do tej pory firma przekazała płyn biobójczy do ponad 1100 placówek medycznych i sztabów kryzysowych w kraju.\nNależąca do Grupy KGHM spółka NITROERG rozpoczęła produkcję płynu do dezynfekcji rąk Nitrosept 20 marca. Jak poinformowano w przesłanym w poniedziałek komunikacie, początkowo produkcja wynosiła 20 tys. litrów na dobę. Obecnie jest to 80 tys. litrów. Do dziś spółka wyprodukowała już ponad 1 mln 100 tys. litrów środka dezynfekującego.\nJak podano, pierwsze partie płynu w ramach darowizny przekazane zostały szpitalom, służbom ratunkowym, straży pożarnej i innym służbom kryzysowym oraz urzędom i instytucjom użyteczności publicznej. "Udało się już dostarczyć płyn do najbardziej potrzebujących, więc NITROERG wznawia możliwość zamówienia i kupna płynu. Dla zainteresowanych ustalona jest specjalna cena, uwzględniająca minimalną marżę" - przekazała spółka.\nAby złożyć zamówienie, należy wypełnić formularz dostępny pod adresem: www.kghm.com/nitrosept lub www.nitroerg.pl. Tam znajdują się też szczegółowe informacje dotyczące m.in. warunków, dostępnych pojemności, stosowania i działania płynu.\nJak podkreślono w komunikacie, nadal priorytetem dla grupy KGHM będzie wsparcie placówek medycznych i służb kryzysowych i to tam płyn będzie przekazywany w pierwszej kolejności.\nOprócz płynu biobójczego produkowanego przez NITROERG, do szpitali i sztabów kryzysowych trafiają też maseczki szyte w KGHM ZANAM, a Fundacja KGHM finansuje zakupy sprzętu medycznego.


RCKiK w Szczecinie - Oferta pracy\n91 422 18 98 (sekretariat) 91 424 36 00 (centrala) sekretariat@krwiodawstwo.szczecin.pl\nzobacz na: RODO\nInformacje dla organizatorów Akcji Honorowego oddawania krwi\nInformacje dla kandydatów na dawców krwi i jej składników\nMetody pobierania krwi i jej składników\nPobieranie krwi w piątki ( przy wydłużonym czasie pracy ) i w soboty.\nPakiet edukacyjny dla szkół i studentów\nProgram dla podmiotów leczniczych i laboratoriów\nProgram dla pracodawców\nZamówienia poniżej 130.000 zł netto\nWspomnienie o Dyrektorze lek. Henryku Rzechule\nRegionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Szczecinie poszukuje pracownika na stanowisko inspektora do spraw bezpieczeństwa i higieny pracy.\n- wykształcenie wyższe o kierunku lub specjalności w zakresie bhp albo studia podyplomowe w zakresie bhp\nMile widziane ukończone szkolenie inspektorów ochrony przeciwpożarowej lub tzw. szkolenie aktualizujące dla inspektorów ochrony p.poż.\nOferty prosimy przesyłać na adres mailowy: sekretariat@krwiodawstwo.szczecin.pl z dopiskiem "Praca".\nOferty pracy można również składać osobiście w sekretariacie RCKiK w Szczecinie lub Kadrach (pok. 107).\nPrzetwarzanie danych osobowych w Regionalnym Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Szczecinie (dalej RCKiK w Szczecinie) odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami, w szczególności z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (dalej RODO)\nAdministratorem danych osobowych (dalej ADO) jest Regionalne Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w Szczecinie (dalej RCKiK w Szczecinie), al. Wojska Polskiego 80/82, 70‑482 Szczecin, tel. (+48) 91 422 18 98, reprezentowane przez Dyrektora Ewę Kłosińską.\nDo spraw związanych z ochroną danych osobowych ADO powołał na inspektora ochrony danych (dalej IOD). Z IOD można się kontaktować telefonicznie pod numerem (+48) 91 424 36 64 lub za pomocą poczty elektronicznej pod adresem iod@krwiodawstwo.szczecin.pl.\nOsobie, której dane osobowe są przetwarzane w RCKiK w Szczecinie przysługuje prawo do:\na. żądania od ADO dostępu do danych osobowych dotyczących tej osoby, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania,\nb. wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania,\nd. wniesienia skargi do organu nadzorczego.\nRCKiK w Szczecinie przetwarza dane osobowe w celu realizacji zadań wynikających z ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1371 t.j.), w szczególności art. 27 ust. 1. Dane osób ubiegających się o pracę są przetwarzane na podstawie przepisów artykułu 221 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2018 r., poz. 917 t.j., z późn. zm.).\nPrzetwarzane w procesie rekrutacji dane osobowe nie są przekazywane innym odbiorcom, podmiotom ani osobom trzecim.\nRCKiK w Szczecinie przetwarza następujące dane osobowe: imię (imiona) i nazwisko, imiona rodziców, datę urodzenia, miejsce zamieszkania (adres do korespondencji), wykształcenie, przebieg dotychczasowego zatrudnienia.\nWszelkie dane osobowe ponad wymienione w punkcie 7. RCKiK w Szczecinie przetwarza wyłącznie za pisemną zgodą osoby ubiegającej się o pracę. Brak zgody na przetwarzanie dodatkowych danych może spowodować brak możliwości rekrutacji.\nDane przetwarzane na potrzeby rekrutacji są usuwane nie później niż 3 miesiące kalendarzowe po zakończeniu procesu rekrutacji na dane stanowisko, a w przypadku, gdy RCKiK w Szczecinie nie prowadzi rekrutacji, to przetwarzane dane osobowe są usuwane nie później niż 3 miesiące kalendarzowe od dnia otrzymania danych. Okres ten może być wydłużony do 1 roku za pisemną zgodą osoby ubiegającej się o pracę na przetwarzanie danych w celu uczestniczenia w następnych rekrutacjach.\nŻądanie przez RCKiK w Szczecinie podania danych osobowych wyszczególnionych w punkcie 7. jest uprawnieniem wynikającym z przepisów artykułu 221 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2018 r., poz. 917 t.j., z późn. zm.). Osoba ubiegająca się o pracę jest zobowiązana do podania żądanych danych, odmowa ich podania skutkuje brakiem możliwości uczestniczenia w procesie rekrutacji.\nProgram polityki zdrowotnej „Zapewnienie samowystarczalności Rzeczypospolitej Polskiej w krew i jej składniki na lata 2021-2026”.\npolityka rodo copyright 2022 realizacja strony:


Lotnisko Kuparuk Kuparuk - Tickets.pl\nKuparuk Kuparuk (Stany Zjednoczone Ameryki) - Port Lotniczy\nBilety lotnicze / Stany Zjednoczone Ameryki / Kuparuk / Port lotniczy Kuparuk\nBilety na samolot na Kuparuk\nZarezerwuj tanie loty na Kuparuk. Za pomocą usługi wyszukiwarki lotów Tickets.pl możesz łatwo znaleźć najlepszą ofertę przelotu do Kuparuk. Musisz tylko wskazać kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Wygodna forma wyników wyszukiwania oferuje harmonogram lotów z/do Kuparuk i wszystkie możliwe opcje przelotu. Pozostaje wybrać najbardziej odpowiednią opcję i kupić bilet na żądany lot. Bardzo łatwo jest zamówić bilety online samodzielnie i bez pomocy postronnych osób!\nInformacja o lotnisku Kuparuk\nKod IATA -UUK. Kuparuk obsługuje zarówno loty krajowe, jak i międzynarodowe. Przyjazny personel pomoże pasażerom w procesie kontroli celnej i paszportowej, odprawie bagażu i bagażu podręcznego. Poczekalnie z wygodnymi fotelami, bary, restauracje, sklepy wolnocłowe, bezpłatny Wi-Fi pomogą Ci wygodnie czekać na swój lot. Większość głównych lotnisk posiada salon biznesowy, w którym można skorzystać z telefonu, przesłać faks lub zorganizować spotkanie biznesowe. A dla pasażerów z małymi dziećmi - pokój dziecięcy.\nDostać się na/z lotniska Kuparuk, Stany Zjednoczone Ameryki najwygodniej jest taksówką lub można skorzystać ze specjalnego autobusu lub pociągu.\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 2101926058


[TYLKO U NAS] Dr J. Wiśniewski o sytuacji na Ukrainie: Od początku bieżącego roku można zauważyć wzrost napięcia, czyli wzmożoną ilość incydentów, które często przeradzały się wymianę ognia między siłami tzw. separatystów a oddziałami ukraińskimi – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Informacje / Świat / [TYLKO U NAS] Dr J. Wiśniewski o sytuacji na Ukrainie: Od początku bieżącego rok...\n8 kwietnia 2021 20:11 /w Informacje, Polecamy, Świat\nWojna trwa już szósty rok. Prezydent Ukrainy, Wołodymyr Zełenski, miał nadzieję w lipcu ubiegłego roku, kiedy zawierano kolejny rozejm i miało być lepiej. Okazało się, że to były tylko mrzonki. Niestety od początku bieżącego roku można zauważyć wzrost napięcia, czyli wzmożoną ilość incydentów, które często przeradzały się w wymianę ognia między siłami tzw. separatystów (wspieranych przez Rosję) a oddziałami ukraińskimi. Trzeba pamiętać, że w ostatnich trzech miesiącach zginęło ponad 20 ukraińskich żołnierzy – mówił dr Jan Wiśniewski, historyk, politolog, wykładowca WSKSiM, dyrektor Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej w Toruniu, w czwartkowej audycji „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja.\nDr Jan Wiśniewski odniósł się do zaostrzającej się sytuacji na wschodzie Ukrainy.\n– Wojna trwa już szósty rok. Prezydent Ukrainy, Wołodymyr Zełenski, miał nadzieję w lipcu ubiegłego roku, kiedy zawierano kolejny rozejm i miało być lepiej. Okazało się, że to były tylko mrzonki. Niestety od początku bieżącego roku można zauważyć wzrost napięcia, czyli wzmożoną ilość incydentów, które często przeradzały się w wymianę ognia między siłami tzw. separatystów (wspieranych przez Rosję) a oddziałami ukraińskimi. Trzeba pamiętać, że w ostatnich trzech miesiącach zginęło ponad 20 ukraińskich żołnierzy. Szczególnie w ostatnich tygodniach widać, iż nawet jednego dnia zginęło 4 żołnierzy. Oznacza to, że natężenie walk staje się coraz bardziej widoczne – wskazał politolog.\nGość Radia Maryja zwrócił uwagę, że militarne działania Rosji na wschodzie Ukrainy nie pasują do dotychczasowego sposobu prowadzenia operacji militarnych przez Federację Rosyjską. Rosja zupełnie inaczej zachowywała się chociażby w odniesieniu do Gruzji, Syrii i po części Libii. Tam Rosja przygotowywała się do działań z zaskoczenia.\n– Teraz jest inaczej. Niektórzy uważają, że są to działania polityczne. Znawcy podają, iż potencjał bojowy sił rosyjskich jest porównywalny do sytuacji z 2015 roku. Rosjanie prawdopodobnie mogą chcieć w pewien sposób sprowokować Ukraińców (…). Służby ukraińskie informują o wzmożonej działalności rosyjskich służb, wzroście potencjału militarnego na Krymie, co kryje się pod płaszczykiem manewrów wojskowych i treningów. Teraz trzeba sobie zadać pytanie o to, co Rosjanie chcą osiągnąć – mówił dyrektor Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej w Toruniu.\nCo może się stać, jeśli dojdzie do otwartego konfliktu?\n– Jeżeli tam dojdzie do konfliktu, to on może objąć cały południowy-wschód Ukrainy. Widać tutaj wojnę propagandowo-psychologiczną ze strony rosyjskiej, która w pewien sposób chce być może sprowokować Ukraińców do działań, które zostaną uznane za casus belli – podsumował dr Jan Wiśniewski.\nCałą audycję „Aktualności dnia” z udziałem dr. Jana Wiśniewskiego można odsłuchać [tutaj].\nTagi: dr Jan Wiśniewski, Ukraina\nSemenczenko: Ukraińcy wycofują się z Debalcewe\nK. Szczerski: Inicjatywa Trójmorza ma potencjał, by odpowiedzieć na wyzwania... Rzecznik Min. Zdrowia: Nie możemy dzisiaj odpowiedzialnie powiedzieć, że...


Skup nieruchomości Braniewo - Skup mieszkań za gotówkę, Skup nieruchomości w całej Polsce\nBraniewo – tutaj skupujemy nieruchomości, mieszkania, domy i lokale z problemami\nSkup mieszkań Braniewo – wypłacamy gotówkę od ręki\nTwoja finansowa pozycja wymaga podreperowania? Być może też lokal, który w ostatnim czasie przypadł ci w spadku potrzebuje wkładu pieniężnego w generalny remont? Z chęcią przyjąłbyś bezproblemowy przelew na konto albo ktoś oczekuje od ciebie, aby spłacić wierzycieli? Myślisz, gdzie szukać zainteresowanego na teren pod zabudowę w twoim posiadaniu? W przypadku, gdy chociaż na 1 z owych zagadnień odpowiedź brzmi: “tak”, można śmiało przyjąć, że szukasz grupy kapitałowej dokładnie w naszym stylu. Bezzwłocznie gwarantujemy gotówkę od ręki, proponujemy inwestycyjne środki finansowe, dzięki czemu Państwa plany będą częścią świata realnego. Skup mieszkań Braniewo to niezwykły ewenement na rodzimym rynku lokali.\nSkup mieszkań oraz skup domów Braniewo – poznaj nasz sposób działania całkowicie\nNasza działaność została założona kilkadziesiąt lat wstecz i działa na rynku nieruchomości do dzisiaj. Zaraz po starcie prowadzenia biznesu mieliśmy przyjemność być niewielką grupą inwestycyjną, ale za najistotniejszy punkt biznesowej oferty zdecydowaliśmy się wybrać skup nieruchomości Braniewo w możliwie jak najmniejszym przedziale czasowym. Przy tym postanowiliśmy nie opuszczać miejscowości, jednakże cementując wiedzę i obracając coraz większym kapitałem, kierowaną do klientów ofertę spróbowaliśmy udostępniać do najbliższych regionów. Na obecną chwilę nie mamy problemu, aby wykonać skup mieszkań za gotówkę Braniewo w całej Polsce. Nasi analitycy chętnie udzielą telefonicznej informacji o dostępności naszego rozwiązania w twojej okolicy. Zapraszamy do rozmowy telefonicznej.\nSkup domów za gotówkę Braniewo to bezpieczny i niekłopotliwy proces, dzięki któremu przezwyciężysz nieprzewidziane sytuacje\nSpieniężenie własnej nieruchomości to z reguły ogromny przestrach a także 1 z kluczowych doświadczeń w trakcie życia. Zdecydować nie pomaga to, że często z takim budynkiem kojarzą nam się miłe chwile dzieciństwa, nasi bliscy, lecz również przyjaciele. Przy tym niejasny jest fakt, iż niespodziewany ciąg wydarzeń musi prowadzić do nieprzewidzianych trudności, jakie okiełznać podoła jedynie skup nieruchomości za gotówkę Braniewo. W klientów gestii powinno pozostać, jak spożytkują Państwo dostane w wyniku sprzedania finanse. Zależnie od potrzeb, można przekazać owe środki na opiekę lekarską, wyremontowanie Państwa dachu nad głową, na wymianę auta, kupienie bardziej funkcjonalnego lokalu mieszkalnego lub uregulowanie zadłużenia. Gotówkę przekazujemy kontrahentom w plikach banknotów lub – w zależności od preferencji – transakcję finalizujemy elektronicznie na ustalony wcześniej przez drugą stronę rachunek bankowy.\nSkup mieszkań Braniewo – jak to w rzeczywistości dochodzi do skutku?\nInspekcja stanu technicznego budynku, z przeznaczeniem przejęcia własności to punkt inicjujący wszystkie działania. Dokładnie oglądamy lokal we wnętrzu jak i na zewnętrzu, po to, by zauważyć najistotniejsze kwestie mające wpływ na wycenienie a także ofertę cenową, która trafi do klienta. Gdy trwa proces analizowania koniecznie archiwizujemy działkę na zdjęciach i opisujemy najistotniejsze atuty i wady, dzięki czemu zespół ds. wyceny opracuje bezpłatną wycenę lokalu mieszkalnego – przedmiotu wcześniejszej analizy.\nSkup domów Braniewo – przekazanie wyceny\nPosiadacz domu otrzyma nasz operat w momencie, kiedy zostanie ukończona. Usiłujemy, żeby kwota dotarła do posiadacza kanałem zaspokajającym potrzeby. Nieważne czy to na spotkaniu w naszej firmie, listownie, czy e-mailem. Każdą jedną propozycję przygotowujemy tak, abyśmy mieli sposobność zyskać na dalszej sprzedaży garażu z baczeniem w stronę także uczciwej współpracy z kontrahentem. Nie można tego pominąć – skup nieruchomości Braniewo wykonujemy niezależnie od kłopotów – przemyślimy kupienie domów popowodziowych, po pożarach oraz wymagających kosztownego remontu.\nDatę spotkania u notariusza ustawiamy nie wcześniej, jak sprzedający nieruchomości da placet na oferty materialne. Kupujący i sprzedający są zmuszone na szóstkę być świadomym, iż w myśl prawodawstwa polskiego, każdy ruch na tym rynku sprzedaży gruntu musi zostać poparty aktem pokwitowanym w towarzystwie notariusza. Nasza grupa inwestycyjna oferuje pomoc zaznajomionych z prawem kancelarii notarialnych w niemal każdym powiecie, z uwagi na co nie istnieje wymóg przebycia trasy do dalekich województw a wszystek działań ma możliwość dokonać się w lokalnym gabinecie notarialnym w przyjemnym dla drugiej strony dniu.\nWiększa grupa zbywców zadaje od czasu do czasu zapytania o to, jak znajdą sposobność, by przyjąć należność w ramach usługi skup mieszkań Braniewo. Są oczywiście najważniejsze kanały tego działania. Wybór o przebiegu należy do posesora budynku.\nPrzy wpłacie w banknotach za skup domów Braniewo mamy możliwość uiścić spłatę od ręki. Zwykle ma to miejsce podczas spotkania w gabinecie notariusza z sąsiedztwa oraz uroczystej prezentacji aktu przygotowanego przez kancelarię. Posesorzy mieszkań, doceniający dokładność oraz liderów w branży rekomendują skup nieruchomości za gotówkę Braniewo.\nProces skupu nieruchomości Braniewo\nPosiadacz decyduje niepodważalnie.\nWypłata umówionej sumy w formie elektronicznego przelewu na podany numer konta jest oczywiście wykonalny w procesie nazywanym przez nas skup mieszkań Braniewo. Regulujemy zadeklarowaną kwotę w czasie dokonywania zakupu w kancelarii notarialnej stąd dogadana kwota dociera do klientów w ciągu w najgorszym wypadku 24 h.\nPodczas całego procesu próbujemy gwarantować, by możliwie najdokładniej obsłużyć partnera. Decydujący się na naszą ofertę właściciele mieszkań cenią to, że dbamy o całość biurokracji, odpowiednie umowy, a także wyjaśniamy niejasne fragmenty dokumentów notariusza. Ten fakt także zapewnia zrozumiałość i brak zagrożenia transakcji.\nSkup nieruchomości Braniewo zapewnia wsparcie w całym procesie sprzedaży, który zakończony jest wypłatą pieniędzy. Pomagamy jeśli chodzi o skompletowanie dokumentacji, dopełnienia wszystkich formalności, aż do zawarcia transakcji.


Test Olympus OM-D E-M10 Mark IV - Wstęp - Test aparatu - Optyczne.pl\nOlympus OM-D E-M10 został zaprezentowany ponad 7 lat temu. Był to „najprostszy” przedstawiciel linii OM-D, która jest generalnie adresowana do bardziej zaawansowanych użytkowników. Z miejsca zyskał on naszą sympatię i przez pewien czas wykorzystywaliśmy do w naszej redakcji, m.in. do testowania obiektywów Mikro 4/3. Niewykluczone, że nadal byśmy go używali, gdyby nie to, że został nam skradziony. A jego miejsce zajął E-M5 Mark II.\nCzwarta wersja E-M10 ujrzała światło dzienne ponad rok temu. Naszym zdaniem zachowano całkiem sporo z pierwowzoru, przynajmniej wizualnie. Oczywiście, nastąpiły pewne zmiany związane głównie z układem elementów sterujących, ale bryła aparatu została w dużej mierze zachowana. Największa i najważniejsza modyfikacja dotyczy sensora światłoczułego. Trzy pierwsze generacje E-M10 wyposażono w 16-megapikselowe matryce, Mark IV zyskał nowszy, 20-megapikselowy układ.\nSensor ten, zastosowany już w kilku bezlusterkowcach systemu Mikro 4/3, okazał się całkiem udany. Sprawdźmy zatem, jak wypadnie w naszym teście wyposażony w niego E-M10 Mark IV.\nPorównanie specyfikacji testowanego Olympusa do aparatów konkurencji można znaleźć tutaj.


Kotuń (województwo mazowieckie) – Wikipedia, wolna encyklopedia\nNa mapach: 52°10′41″N 22°04′14″E/52,178056 22,070556\nArtykuł 52°10′41″N 22°4′14″E\nWD 52°10'0.1"N, 22°4'0.1"E\nLiczba ludności (2011) 2511\n52°10′41″N 22°04′14″E/52,178056 22,070556\nKotuń (przystanek kolejowy)\nKotuń – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Kotuń. Leży w odległości 15 km na zachód od Siedlec i 4 km od międzynarodowej trasy E30 Cork – Omsk.\nMiejscowość jest siedzibą gminy Kotuń oraz rzymskokatolickiej parafii św. Antoniego.\nKotuń jest siedzibą jednej z gmin powiatu siedleckiego, stanowiącego wschodni kraniec województwa mazowieckiego. Miejscowość położona jest w odległości 15 km od Siedlec i 88 km od Warszawy. Gminę przecina linia kolejowa Warszawa-Siedlce-Terespol oraz droga krajowa nr 2 (Świecko-Warszawa-Terespol).\nBlisko 2,5-tysięczna miejscowość leży między rzekami Liwiec i Kostrzyń - w obniżeniu węgrowskim, które Wysoczyznę Siedlecką dzieli na dwie części. Przez miejscowość w kierunku zachodnim przepływa mała rzeczka Świdnica, będąca jednym z dopływów Kostrzynia.\nNa początku XX wieku przeprowadzono regulację rzeki, tworząc jednocześnie kilkusethektarowy kompleks rybnych stawów hodowlanych należący do właścicieli dóbr ziemskich Broszków: Franciszka Buyno (do 1921 r.), a potem m.in. do Mieczysława Dreckiego (do 1925 r.). Na jego części w 1984 roku utworzono rezerwat ptaków „Stawy Broszkowskie”.\nNazwa „Kotuń” wywodzi się z prasłowiańskiej nazwy „kot`” i przyrostka „-uń”. Prasłowiańska nazwa „kot`” oznaczała pomieszczenie dla małych zwierząt, skąd następnie pochodzi staropolskie słowo kociec i wreszcie kojec. Odkryte na tym terenie urny prochowe i inne znaleziska archeologiczne skłaniają się ku takiej wersją pochodzenia nazwy miejscowości. Nazwa oraz badania archeologiczne prowadzone w miejscowości sugerują, że osadnictwo na tym obszarze istnieje prawdopodobnie już od około 3000 lat!\nNazwa „Kotuń” wymieniona jest w rejestrze poborowym w 1563 roku. W XVI wieku miejscowość leżała w granicach ziemi liwskiej i należała do parafii Niwiczka (obecnie Niwiski) w dystrykcie liwskim, najstarszej w okolicy, bo powstałą jeszcze przed 1480 rokiem. W 1769 roku Kotuń został przyłączony do parafii Żeliszew. Miejscowość i tereny leżące wokół niej po obu stronach rzeki Świdnicy w XIX wieku należały do ziemiańskiej rodziny Chłusowiczów. Czynnikami decydującymi o rozwoju Kotunia była parcelacja dóbr ziemskich Kotuń, własności Adolfa, potem Feliksa Chłusowiczów oraz budowa w XIX wieku Warszawsko-Terespolskiej kolei Żelaznej. Budowa kolei i stacji kolejowej spowodowała systematyczny napływ ludności. Na przełomie XIX i XX wieku nazwę stacji kolejowej zmieniono na Broszków. Na taką decyzję wpłynął właściciel ponad 1500-hektarowego majątku ziemskiego Broszków - Franciszek Buyno. Dopiero w 1958 roku, staraniem Gromadzkiej Komisji Oświaty przywrócono pierwotną nazwę. Dawna wieś Kotuń położona była równolegle do obecnej ulicy Wiejskiej, bliżej rzeki. Starą drogę zlikwidowano w 1938 roku podczas komasacji gruntów. Nowe warunki spowodowały rozbudowę Kotunia w okolicach stacji kolejowej i w efekcie przesunięcie jej centrum.\nW Kotuniu znajdują się należące do Parafii św. Antoniego kościół i cmentarz rzymskokatolicki, a także apteka, Gimnazjum Publiczne, Szkoła Podstawowa oraz Muzeum Pożarnictwa. Ponadto w miejscowości istnieje przystanek kolejowy położony na magistrali kolejowej Moskwa - Berlin. Przez wieś przechodzi droga powiatowa Broszków - Ozorów. W Kotuniu jest źródło, z którego czerpana jest woda mineralna Eden.\n↑ Portal polskawliczbach.pl [dostęp 2020-02-25]\n↑ Muzeum Pożarnictwa w Kotuniu\nZbigniew Todorski, 75 lat Parafii Rzymsko-Katolickiej p. w. Św. Antoniego Padewskiego w Kotuniu 1922 - 1997, Kotuń 1997.\nKotuń w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.\nSzkoła Podstawowa im. Bohdana Arcta w Kotuniu.\nPubliczne Przedszkole w Kotuniu.\nOchotnicza Straż Pożarna w Kotuniu.\nStrona gminy Kotuń\nSiedziba gminy: Kotuń\nTę stronę ostatnio edytowano 26 lut 2020, 11:49.


Fotowoltaika dla firm, dla rolników, panele słoneczne Dolnośląskie | Rawicom\nZajmujemy się realizacją instalacji fotowoltaicznych w całej Polsce, a także poza granicami kraju. Regularnie podejmujemy się montażu paneli słonecznych w dolnośląskim. Jeżeli więc rozważasz przejście na energię z odnawialnych źródeł w tym regionie, zapraszamy do kontaktu.\nDoświadczenie w branży zbieramy od 2006 roku. Przez ten czas wykonaliśmy tysiące realizacji. Tworzymy więc instalacje, idealnie dopasowane do lokalizacji i zapotrzebowania energetycznego. Podejmujemy się montażu fotowoltaiki na gruncie oraz dachach domów, zakładów produkcyjnych, biurowców czy innych budynków. Nasza działalność skutecznie zwiększa dostępność taniej, ekologicznej energii.\nRawicom to zespół specjalistów w dziedzinie audytu, projektowania oraz montażu. Szeroka wiedza i bogate doświadczenie pozwalają nam sprawnie przeprowadzać klientów przez wszystkie etapy inwestycji. Udzielamy pomocy w formalnościach, związanych z ubieganiem się o dofinansowania i ulgi. Dzięki temu, inwestycja zwraca się jeszcze szybciej.\nWykorzystujemy wyłącznie podzespoły renomowanych producentów. Współpracujemy z takimi markami, jak Axitec, LG Solar czy SolarEdge. Mamy więc pewność, że nasze ogniwa fotowoltaiczne będą bezpiecznie i wydajnie działać przez kilkadziesiąt lat. W przypadku instalacji domowych, oferujemy profesjonalny serwis w cenie usługi. Klienci nie muszą więc obawiać się problemów technicznych.\nFotowoltaika – korzyści z inwestycji\nZapotrzebowanie na energię elektryczną wciąż rośnie, a wraz z nim – jej ceny. Ten trend można zaobserwować szczególnie w dużych miastach. Intensywny rozwój przemysłu i biznesu otwiera szerokie perspektywy użytkowania odnawialnych źródeł energii. Nasze instalacje fotowoltaiczne pozwalają klientom w pełni wykorzystywać potencjał, który posiadają. Rachunki za energię elektryczną zostają zredukowane do minimum, co pozwala zaoszczędzić środki, które można przeznaczyć na inny cel. Dla przedsiębiorców będzie to dalszy rozwój biznesu.\nFotowoltaika jest korzystna również z ekologicznego punktu widzenia. Podczas jej użytkowania, nie powstają żadne szkodliwe substancje ani odpady. Instalacja działa bardzo cicho. Korzystanie z energii słonecznej pozwala więc ograniczyć poziom hałasu. Ma to znaczenie szczególnie w dużych miastach. Użytkowanie paneli jest bezpieczne dla ludzi i zwierząt. Dodatkowo, pozwala osiągnąć niezależność energetyczną. Nasi Klienci przestają być uzależnieni od elektrociepłowni węglowych, będącym jednym z głównych źródeł zanieczyszczeń, emitowanych do atmosfery.\nFotowoltaika dla dolnośląskich firm\nRosnące ceny prądu negatywnie odbijają się na kieszeni wszystkich Polaków, a wielu przedsiębiorców odczuwa to szczególnie dotkliwie. Zużycie energii elektrycznej w niektórych firmach jest naprawdę wysokie, ze względu na dużą liczbę stanowisk pracy lub użycie energochłonnych maszyn. Nie jesteśmy w stanie zapobiec podwyżkom, ale koszty prowadzenia firmy zawsze da się zmniejszyć. Skutecznym sposobem jest tutaj fotowoltaika dla firm. Dolnośląskie ma potencjał, który zdecydowanie warto wykorzystać wybierając nowoczesne, ekologiczne rozwiązania. Skontaktuj się z nami, a chętnie porozmawiamy o szczegółach naszej oferty dla przedsiębiorców.\nDlaczego warto postawić na instalacje fotowoltaiczne dla firm w dolnośląskim?\nPod względem udziału w PKB województwo dolnośląskie od lat plasuje się w pierwszej piątce. Wiąże się to z ogromnym potencjałem dla przedsiębiorców, ale też dużą konkurencją. Fotowoltaika w dolnośląskim to doskonały sposób, aby się wyróżnić i zyskać przewagę na rynku. Obniżenie kosztów działalności pozwala przeznaczyć zaoszczędzone środki na dalszy rozwój firmy, dzięki czemu jej produkty czy usługi mogą przynosić większe zyski oraz wyróżniać się wyższą jakością.\nWarto też wziąć pod uwagę, że coraz większa część klientów i partnerów biznesowych zwraca uwagę na kwestie ekologiczne. Doskonałym sposobem, aby kształtować wizerunek nowoczesnego, świadomego przedsiębiorcy jest instalacja fotowoltaiczna dla firmy. Dolnośląskie to region o ogromnym potencjale, dlatego wykorzystywać go w pełni dzięki ekologicznej energii ze słońca.\nNasze ogniwa fotowoltaiczne w dolnośląskim pozwalają zyskać niezależność i większą kontrolę nad budżetem firmy. Przedsiębiorca nie jest w stanie nic poradzić na rosnące ceny prądu, ale doskonałym sposobem, aby ograniczyć miesięczne koszty energii elektrycznej są właśnie panele słoneczne. Dolnośląskie to świetna lokalizacja, aby w nie zainwestować ze względu na dobre nasłonecznienie. Coraz większą popularność zyskują też magazyny energii, które są szczególnie przydatne w przypadku przerw w dostawie prądu. Przechowywany jest w nich nadmiar energii wyprodukowany latem, gdy nasłonecznienie jest największe. Magazyn doskonale spełnia swoją funkcję, gdy prąd zostaje wyłączony lub zimą, kiedy uzyski spadają.\nDofinansowania do fotowoltaiki dla firm w dolnośląskim\nWielu przedsiębiorców zastanawia się, czy instalacja paneli słonecznych nie przekroczy ich możliwości finansowych. Nasi klienci otrzymują wsparcie na każdym etapie inwestycji, również w kwestiach formalnych. Pomagamy w uzyskaniu dofinansowania do fotowoltaiki dla firm w dolnośląskim i innych województwach. Na bieżąco śledzimy aktualne programy dofinansowań dla przedsiębiorców, dlatego pomagamy właścicielom firm uzyskiwać dotacje czy kredyty na preferencyjnych warunkach. Skontaktuj się z nami, aby poznać szczegóły.\nFotowoltaika dla rolnika w dolnośląskim\nPolskie rolnictwo dynamicznie się rozwija, co z pewnością jest powodem do dumy dla rolników. Postęp ma jednak również swoje gorsze strony – rośnie zapotrzebowanie na energię elektryczną, a wraz z nim – rachunki za prąd. Coraz wyższe miesięczne koszty prowadzenia gospodarstwa w pewnym momencie mogą hamować dalszy rozwój oraz uniemożliwiać rolnikom inwestycję w kolejne maszyny i postępującą automatyzację prac. Z roku na rok coraz większym zainteresowaniem cieszy się więc fotowoltaika dla rolnictwa, a dolnośląskie z racji na dobre nasłonecznienie, jest doskonałą lokalizacją, aby w nią zainwestować. Jeżeli szukasz sposobu, jak zaoszczędzić na rachunkach za prąd i zyskać środki na dalszy rozwój gospodarstwa, skontaktuj się z nami. Znajdziemy najlepsze rozwiązanie dla Twoich potrzeb i przeprowadzimy Cię przez wszystkie etapy inwestycji.\nRozwijaj dolnośląskie rolnictwo z fotowoltaiką\nMasz wątpliwości, czy panele fotowoltaiczne dla rolnika sprawdzą się w Twoim gospodarstwie? Sprawdzimy to! Zgłoś się do nas, a wykonamy bezpłatny audyt energetyczny. Obliczymy Twoje zapotrzebowanie na prąd oraz możliwe do osiągnięcia uzyski. Przedyskutujemy też najlepszą lokalizację instalacji fotowoltaicznej, aby zapewnić Ci maksymalne korzyści. To doskonały sposób, aby zagospodarować dach czy nieużywaną część gruntu. Oferujemy kompleksowe projektowanie instalacji fotowoltaicznych w dolnośląskim – bierzemy pod uwagę odpowiednie nachylenie paneli oraz ich liczbę i moc, aby zapewnić Ci najwyższe uzyski możliwe w danej lokalizacji. Skontaktuj się z nami i ogranicz koszty prowadzenia działalności dzięki fotowoltaice.\nUlgi na fotowoltaikę dla rolników w dolnośląskim\nNajlepszym sposobem, aby zaoszczędzić, a jednocześnie działać na korzyść środowiska naturalnego jest właśnie fotowoltaika dla rolnika. Dolnośląskie, podobnie jak inne województwa, oferuje więc dofinansowanie na montaż paneli słonecznych. Nie musisz samodzielnie pokrywać kosztów, ponieważ do dyspozycji są kredyty na preferencyjnych warunkach czy bezzwrotne dotacje. Pomagamy naszym Klientom również w kwestiach formalnych – podczas ubiegania się o dofinansowanie i kompletowania niezbędnych dokumentów. Na bieżąco śledzimy wszystkie programy regionalne i ogólnopolskie, dlatego nie przegapisz zmian w przepisach i okazji na obniżenie kosztów założenia fotowoltaiki. Z Rawicom przejdziesz bezstresowo przez wszystkie etapy inwestycji.\nFarmy fotowoltaiczne w dolnośląskim od Rawicom\nInteresuje Cię produkcja energii elektrycznej na naprawdę dużą skalę? Farmy fotowoltaiczne w dolnośląskim to inwestycja dla Ciebie! Zapewniamy kompleksową obsługę również przy projektowaniu i realizacji dużych instalacji fotowoltaicznych, które po uruchomieniu mogą zasilać całe gminy czy powiaty. Skontaktuj się z nami, a nasi specjaliści do spraw fotowoltaiki znajdą najlepsze rozwiązania oraz przeprowadzą Cię przez cały proces inwestycji.\nBudowa i projektowanie farm fotowoltaicznych w dolnośląskim\nInwestorom zapewniamy wsparcie na każdym etapie, od wyboru odpowiedniego gruntu pod farmę po serwis i profesjonalną konserwację. W branży fotowoltaicznej działamy od 2006 roku, dlatego współpracując z nami korzystasz ze zbieranego przez lata doświadczenia. Dzięki wiedzy specjalistów Rawicom, przejdziesz przez budowę i projektowanie farm fotowoltaicznych w dolnośląskim czy innym regionie Polski bez stresu oraz błędów, popełnianych często przez osoby pozbawione doświadczenia w branży. Pozostajemy na bieżąco ze wszystkimi programami ogólnopolskimi i regionalnymi związanymi z fotowoltaiką, dlatego zapewniamy wsparcie również podczas ubiegania się o dofinansowania. Skontaktuj się z nami i zainwestuj w ekologiczną energię ze słońca.\nBezpiecznie zainwestuj w farmy fotowoltaiczne w dolnośląskim\nObecna sytuacja gospodarcza zdecydowanie wskazuje, że opłaca się inwestować zgromadzone środki, zanim stracą na wartości. Coraz większą popularnością cieszą się więc farmy fotowoltaiczne w dolnośląskim i innych regionach Polski, ponieważ ich budowa to niewielkie ryzyko inwestycyjne. Warto też wziąć pod uwagę, że ceny energii nieustannie rosną, a koszty instalacji spadają. Inwestycja daje więc wysoką stopę zwrotu, a żywotność farm fotowoltaicznych to nawet kilkadziesiąt lat. Właśnie dlatego, budowa farm fotowoltaicznych w dolnośląskim to sposób, aby bezpiecznie zainwestować środki, a dodatkowo przyczyniać się do ochrony środowiska naturalnego.\nWarto też wziąć pod uwagę, że zapotrzebowanie na energię nieustannie rośnie i nic nie wskazuje, żeby miało się to zmienić. Nieodnawialne źródła, takie jak węgiel kamienny czy brunatny nieuchronnie się wyczerpują, dlatego większy nacisk kładziemy na wykorzystanie prądu ze słońca, wiatru czy wody. Wszystko wskazuje więc, że farmy fotowoltaiczne będą cieszyć się rosnącą popularnością, a co za tym idzie – ich inwestorzy mogą liczyć na coraz większe zyski. Inwestycję w ekologiczne rozwiązania wspierają też Unia Europejska czy polski rząd, dzięki czemu dostępne są liczne dotacje czy pożyczki na preferencyjnych warunkach.\nMontaż stacji ładowania w dolnośląskim z Rawicom\nPojazdy elektryczne z każdym rokiem zyskują na popularności, a co za tym idzie – musi powstawać infrastruktura do ich ładowania. Oferujemy montaż stacji ładowania samochodów elektrycznych, a dolnośląskie jest doskonałą lokalizacją, aby zainwestować w ładowarki do aut. Region prężnie rozwija się pod względem przemysłu i turystyki, dlatego warto postawić na nowoczesne rozwiązania, zanim staną się one standardem. Zajmujemy się montażem komercyjnych stacji ładowania, dzięki którym przyczynisz się do popularyzacji ekologicznych rozwiązań, a dodatkowo – zdobędziesz nowe środki na rozwój swojej firmy. Skontaktuj się z nami i poznaj wszystkie szczegóły.\nStacje ładowania samochodów elektrycznych zaufanych producentów\nStacja ładowania do auta elektrycznego musi być przede wszystkim niezawodna – to od jej poprawnego działania zależy, czy samochód pojedzie dalej, a my dotrzemy na miejsce. Właśnie dlatego tak ważny jest rzetelny producent stacji ładowania samochodów elektrycznych. Dolnośląskie wyróżnia się rosnącym zainteresowaniem na usługi ładowania, a sprawnie działająca infrastruktura pozwala to odpowiednio wykorzystać. Korzystamy z podzespołów czołowych europejskich marek, takich jak Circontrol czy DBT. Dzięki temu, wiemy, że nasze stacje ładowania będą bezpiecznie i bezawaryjnie działać. Jest to niezwykle ważne dla inwestora, ponieważ każda przerwa w działaniu stacji to straty, nie tylko finansowe, ale też wizerunkowe. Dobierzemy najlepsze urządzenia dla Twojej firmy oraz zapewnimy wsparcie na każdym etapie inwestycji. Możemy również włączyć Twoją stację ładowania do naszej sieci Revnet obejmującej ładowarki z całej Polski. To nie tylko wsparcie podczas użytkowania urządzenia, ale też dodatkowa promocja Twojej marki.\nZarabiaj na stacjach ładowania samochodów elektrycznych w dolnośląskim\nJedną z najczęstszych przyczyn inwestycji w ekologiczne rozwiązania jest z pewnością chęć zwiększenia zysków. Niezależnie, czy interesują Cię stacje ładowania pojazdów czy panele fotowoltaiczne, dolnośląskie ze względu na dobre nasłonecznienie jest doskonałą lokalizacją, aby w nie zainwestować. Dzięki montażowi stacji ładowania samochodów, siedziba Twojej firmy znajdzie się na mapkach, z których korzystają właściciele aut elektrycznych. Dzięki temu, zyskujesz nie tylko dodatkowe źródło zarobku, ale też kolejną możliwość zachęcenia klientów do skorzystania właśnie z Twoich usług. Kierowca, który przyjeżdża na miejsce, aby naładować auto, prawdopodobnie zdecyduje się również na wizytę w firmie.\nMontaż stacji ładowania zwiększa też atrakcyjność nieruchomości, jeśli planujemy ją wynająć lub sprzedać. Z biegiem lat coraz większa część kierowców będzie poruszać się autami napędzanymi na prąd, dlatego też firmy, mieszkania czy domy, w pobliżu których istnieje możliwość ich naładowania będą bardziej pożądane na rynku. Montaż stacji ładowania samochodów elektrycznych w dolnośląskim opłaca się również deweloperom, ponieważ pozwala zwiększyć wartość inwestycji.\nStworzenie w firmie floty pojazdów napędzanych elektrycznie to też doskonały sposób, aby zmniejszyć koszty transportu. Utrzymanie pojazdów na prąd jest tańsze od tradycyjnych aut spalinowych, a posiadanie stacji ładowania na terenie firmy jeszcze bardziej redukuje koszty. Dodatkowym plusem jest oczywiście wizerunek marki. Ekologiczne rozwiązania to nowe perspektywy rozwoju i nowoczesność, dlatego przekładają się na mocniejszą pozycję firmy na rynku.\nInteresują Cię stacje ładowania lub instalacje fotowoltaiczne? Dolnośląskie to jeden z regionów, w którym działamy dla rolników, przedsiębiorców i inwestorów. Skontaktuj się z nami, a specjaliści Rawicom chętnie udzielą odpowiedzi na wszystkie pytania i przedstawią szczegóły naszej oferty:


TV Trwam program TV na 2018-07-14 - ramówka, emisje - Sprawdź Online - programtv.naziemna.info\nTV Trwam program TV na 2018-07-14 - ramówka, emisje\nreportaż ( Polska 2006 ) Czas: 16min.\nGodziny emisji Być loretanką\nfilm dokumentalny ( USA 2014 ) Czas: 75min.\nCzy świat, który nas otacza mógł powstać w wyniku przypadkowych procesów ewolucyjnych? Jakie dowody na powstanie świata daje nam nauka? Na przykładzie kilku zwierząt pokażemy, że świat w którym żyjemy jest dziełem Mistrza Stworzenia.\nGodziny emisji Geniusz Stworzenia\nreportaż ( Polska 2015 ) Czas: 29min.\n„Bo dobrze mi jest w sercu Jego” (Dzienniczek św. s. Faustyny Kowalskiej, nr 879). Ojciec Józef Andrasz SJ był kierownikiem duchowym św. s. Faustyny Kowalskiej. Jako pierwszy rozpoznał działanie nadzwyczajnej Łaski Bożej w życiu s. Faustyny. Dzięki Jego pomocy powstał łagiewnicki obraz Jezu Ufam Tobie – najbardziej rozpoznawalny wizerunek Jezusa Miłosiernego. W 1943 roku o. Józef Andrasz rozpoczął w Łagiewnikach nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia. Materiał filmowy przybliża postać mało...\nGodziny emisji „Bo dobrze mi jest w sercu Jego”\nfilm fabularny ( Brazylia 2010 ) Czas: 43min.\nfilm dokumentalny ( Niemcy 2012 ) Czas: 55min.\nCzy jesteśmy sami we wszechświecie? To pytanie od zawsze dręczyło ludzkość. Co utrzymuje planety i gwiazdy na ich orbitach? Jakie prawa nimi rządzą? Czy ich istnienie to tylko przypadek, czy też stoi za tym siła wyższa? Pragnienie poznania świata wpisane jest w naszą ludzką naturę i dlatego pozwalamy sobie zadawać takie pytania, ale czy odpowiedzi w ogóle istnieją?\nGodziny emisji Nasz fascynujący wszechświat\nfilm dokumentalny ( USA 2009 ) Czas: 6min.\nChristopher Gornold Smith przeprowadza nas przez kilka najbardziej znanych przypowieści Jezusa i udowadnia, jak niewiele o nich do tej pory wiedzieliśmy. Na bliskim Wschodzie honor i gościnność jest fundamentem, na którym oparte są wspólnoty ludzkie.\nNa stronie stacji telewizyjnej TV Trwam umieszczony jest program telewizyjny dla wybranego dnia, w typ przypadku na 2018-07-14. Domyślnie prezentowany jest program dla bieżącego dnia, za pomocą kalendarza i linkow z datą można wybrać dowolny inny dzień, dla którego dostępne są informacje o emisjach.\nDodatkowo na stronie programu telewizyjnego na 2018-07-14 dla kanału TV Trwam można znaleźć informacje na temat programów i transmisji emitowanych na żywo oraz najbliższych premier. Program TV TV Trwam umożliwia również przełączenie na widok tygodniowy zawierający tabelę z programem dla siedmiu dni.\n20.07, 15:20 Mocni w wierze Godziny emisji\n20.07, 15:50 Ma się rozumieć Godziny emisji\n20.07, 16:35 Świat na wyciągnięcie ręki. Podróż na Polinezję. odc. 17 Godziny emisji\n20.07, 17:30 Okiem kamery Godziny emisji\n21.07, 07:55 Kartka z kalendarza Godziny emisji\n21.07, 08:55 Słowo Życia - rozważanie Ewangelii dnia Godziny emisji\n21.07, 10:30 Święty na każdy dzień Godziny emisji\n21.07, 13:45 Ocalić od zapomnienia Godziny emisji\n21.07, 15:30 Wierzę w Boga Godziny emisji\n21.07, 15:45 Spotkania z ekologią odc. 27 Godziny emisji\n20.07, 16:00 Informacje dnia Godziny emisji\n20.07, 18:00 Anioł Pański Godziny emisji\n20.07, 18:05 Informacje dnia Godziny emisji\n20.07, 18:15 Westerplatte Młodych Godziny emisji\n20.07, 19:00 Warto zauważyć… w mijającym tygodniu Godziny emisji\n20.07, 20:00 Informacje dnia Godziny emisji\n20.07, 20:20 Różaniec Godziny emisji\n20.07, 21:00 Apel Jasnogórski z kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej na Jasnej Górze Godziny emisji\n20.07, 21:20 Informacje dnia Godziny emisji\n20.07, 21:40 Polski Punkt Widzenia Godziny emisji


Wszystkie postaci i zdarzenia w książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do prawdziwych osób i zdarzeń jest niezamierzone. Copyright © by Mieczysław Tomasz Gorzka, Wrocław 2021 All rights reserved. Wszelkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem do reprodukcji w całości lub we fragmencie w jakiejkolwiek formie. Copyright © for this edition by Dressler Dublin Sp. z o.o., 2021 ISBN 978-83-8074-376-2 Nr 24000222 PROJEKT OKŁADKI: © Paweł Cesarz FOTOGRAFIE NA OKŁADCE: © Shutterstock: Dmytro Zinkevych, MassimoMeloni; Tim Hüfner / Unsplash REDAKCJA: Barbara Kocowska KOREKTA: Urszula Włodarska REDAKCJA TECHNICZNA: Adam Kolenda WYDAWCA: Wydawnictwo Bukowy Las ul. Sokolnicza 5/21, 53-676 Wrocław www.bukowylas.pl WYŁĄCZNY DYSTRYBUTOR: Dressler Dublin Sp. z o.o. ul. Poznańska 91, 05-850 Ożarów Mazowiecki tel. (+ 48 22) 733 50 31/32 e-mail: dystrybucja@dressler.com.pl www.dressler.com.pl Skład wersji elektronicznej: pan@drewnianyrower.com\nCZĘŚĆ PIERWSZA Kilka dni wcześniej\n1 Postanowił, że już nigdy więcej. Po ostatnim razie czuł do siebie tylko obrzydzenie. Nie pomagały alkohol, prochy, nie pomagało szorowanie skóry do krwi pod gorącym prysznicem, sen nie przynosił ulgi, drakońska pokuta nie zbliżyła go ani o milimetr do Boga. To był koszmar, który trwał przez wiele tygodni. Na ulicę wychodził dopiero po zmroku, ponieważ bał się, że ktoś zobaczy czerwone plamy krwi na jego skórze. Oczywiście żadnych plam już nie było, nie mógł jednak pozbyć się niepokoju. Przegapił moment, w którym podniecenie zmieniło się w ból, rozkosz w psychiczną udrękę, a ekstaza w cierpienie. Nie zostało nic, prócz poczucia zbrukania, obrzydzenia do samego siebie i wściekłości. Wtedy postanowił, że już nigdy więcej tego nie zrobi. I danego sobie słowa dotrzymał. Nie tylko sobie. To była również obietnica wobec Najwyższego. Wobec Stworzyciela największego dobra we wszechświecie – życia. A on przecież wielokrotnie występował przeciw Bogu, występując przeciw życiu. Niszcząc je, plugawiąc i odbierając je niewinnym, nieświadomym niczego istotom. Pewnie dlatego Bóg go ukarał, zmieniając dawną rozkosz i podniecenie w cuchnące cierpienie i skazując go na piekło wyrzutów sumienia. To była kara za grzech. Za grzech ostateczny i niewybaczalny. Grzech przeciw życiu. Długie dnie spędzał na studiowaniu Pisma Świętego i nagle dostąpił objawienia. Kątem oka zobaczył nadlatujący z nieba promień światła. Zanim zdążył zareagować, promień uderzył go w skroń i pozbawił świadomości. Długo leżał na podłodze pod fotelem. Czy to była boska kara? Czy w ten sposób Bóg naznaczył go piętnem mordercy? Wielkim czerwonym znamieniem na skroni, oznaczającym napiętnowanego i wygnanego do krainy cierpienia? Usiadł, opierając się plecami o nogę od stołu, i dokładnie obmacał skroń. Nie, żadnego znamienia nie było. To nie była kara. To było objawienie. Nic nie jest ostateczne. Nie ma niewybaczalnych grzechów. Nawet najzatwardzialsi grzesznicy mogą jeszcze zyskać szansę na zbawienie. Trzeba tylko żałować za grzechy i przyjąć z pokorą wyznaczoną pokutę. On przyjął pokutę w pełni świadomy, że nie będzie drugiej szansy. Tylko ta jedna i ostatecznie ostatnia. Uspokoił się. Cierpienie, a przede wszystkim nieokiełznane pożądanie, które dotąd pchało go do tych wszystkich straszliwych czynów, gdzieś zniknęło. Musiał tylko dużo się modlić, czytać Biblię i uczęszczać do kościoła na msze. Nagle poczuł się cudownie. Jakby narodził się na nowo wolny i nieskalany. Biała i nieskażona grzechem dusza. Tak było przez kilka lat. I nieoczekiwanie wszystko się rozsypało. Pamiętał, kiedy to się stało. Kilka dni wcześniej otrzymał wiadomość i następnego ranka obudził się później niż zwykle. Od razu poczuł, że destrukcyjne, niszczące wszystko na swojej drodze pożądanie powróciło w zwielokrotnionej formie. Bóg się od niego odwrócił, a jego miejsce zajął diabeł z samego dna piekielnych czeluści. Nie mógł się opanować. Zrozumiał, że okres ukojenia był tylko żartem Boga. Częścią nieuniknionej kary za przeszłe grzechy. Koszmarną drwiną istoty wszechmogącej ze słabego człowieka. Skończyła się, kiedy on poczuł się wolny i rozgrzeszony. Kara mniejsza – drwina z grzesznika. Teraz czas na karę większą. Ostateczne cierpienie i potępienie. Upadek. Po następnych kilku dniach walki z samym sobą pojechał do najbliższego marketu budowlanego po farbę. Kupił dwie puszki antykorozyjnej i dwie srebrnej farby do metalu. Trzeba było naprawić kratę. Przez ostatnie lata w piwnicy pokryła się warstwą rdzy i nie nadawała się do użycia. Malował cały dzień z bolesną erekcją w spodniach. Bał się nawet, że naczynia krwionośne popękają i wykrwawi się w kilka minut. Nic takiego nie nastąpiło. Potem zaczął się zastanawiać. Nie używał piwnicy przez ostatnie lata. Budynek przez ten czas się zestarzał, do pomieszczenia wkradała się wilgoć. Następnego dnia kupił kilka grzejników dmuchających ciepłym powietrzem. Od tej pory pracowały przez cały czas. Może nie osuszyły pomieszczenia, ale na pewno zapewniały ciepło. Dwa dni przed podjął ostatnią próbę. Nie liczył na powodzenie, ciągle jednak wierzył w boskie miłosierdzie. I choć w ostatnim czasie przestał myśleć o Bogu jako o istocie miłosiernej i skłonnej przebaczać, postanowił dać mu ostatnią szansę. Poszedł do kościoła. Kilkanaście minut piechotą przez las, potem przez park, i znalazł się przed małym wiejskim kościółkiem, ogrodzonym niskim murem i otoczonym kilkunastoma starymi nagrobkami zasłużonych obywateli i księży pracujących dawniej w parafii. Zapadł już zmrok, było zimno, nad leśnymi drogami wisiała lodowata mgła. Kwiecień plecień, bo przeplata. Teraz akurat przypomniał sobie o zimie. Wszedł przez bramę i zatrzymał się. Poczuł na sobie czyjś wzrok. Jakaś masywna postać patrzyła na niego z pogardą ze szczytu kościelnej wieży. Znowu poczuł się zbrukany. Odruchowo opuścił głowę i chciał się wycofać. Wtedy zaprotestował diabeł, który już na dobre rozgościł się w jego duszy. Nie może okazać słabości. Musi stawić czoło temu zdrajcy, który mamił go lepszym życiem, a teraz porzucił. Poczekał, aż ludzie wyjdą z wieczornego nabożeństwa, po czym naciągnął czapkę z daszkiem bardziej na oczy, na głowę zarzucił kaptur bluzy i wszedł do środka. W nozdrza uderzył go zapach świec, kadzidła, stęchlizny i czegoś jeszcze. To był bliżej niesprecyzowany zapach, wyczuwalny w każdym starym kościele. Poczuł mdłości, ślina napłynęła mu do ust. Może to był zapach odstraszający takich potępieńców jak on? Osób opętanych przez zło, poddanych woli diabła i wykonujących posłusznie wszystkie jego rozkazy. – I tak wejdę! – powiedział może odrobinę zbyt głośno i spojrzał prosto w tabernakulum. Jego głos rozszedł się echem po pustym wnętrzu. Główne światła były zgaszone. Tylko w dwóch bocznych nawach świeciły się elektryczne świece, z zakrystii słychać było przyciszone rozmowy. Pewnie ksiądz się jeszcze przebierał i pomagali mu ministranci. Postąpił dwa kroki i stchórzył. Zamiast przed głównym ołtarzem stanął przed boczną nawą, gdzie wisiała figura przybita do krzyża. Spod półprzymkniętych powiek patrzył na niego cierpiący człowiek, na czole miał krew z ran od cierniowej korony, z przebitego boku wypływały krew i woda. Odważył się i spojrzał mu w oczy. – Podobno cierpiałeś przez ludzkie grzechy – szepnął. – Dlaczego w takim razie pozwalasz, żebym ja też tak cierpiał? Dlaczego mnie opuściłeś, kiedy ja teraz najbardziej ciebie potrzebuję? Nie widzisz tego? Ja już uległem pokusom. Pomóż mi, bo stanie się coś strasznego i nieodwracalnego. Mierzyli się wzrokiem, lecz figura pozostała tylko figurą. Kawałkiem martwego drewna, któremu nieznany rzeźbiarz nadał formę. Nic więcej. Nagle poczuł zbierającą w nim wściekłość. – Ciebie nie ma – wysyczał przez ściśnięte gardło. – Umarłeś na tym krzyżu. Nie było żadnego zmartwychwstania, nie ma żadnego życia wiecznego. To wszystko kłamstwo. Twoje ciało zgniło w grobie. To później ubrano cię w boskie szaty, ale prawda jest bardziej przyziemna. Nie ma Boga, jest tylko człowiek. Zaśmiał się, jakby nagle odkrył coś bardzo ważnego. Jednocześnie poczuł podniecenie, które natychmiast zmieniło się w potężną erekcję. Nieświadomie zaczął masować sobie przez spodnie główkę penisa. Na jego twarzy wykwitał coraz bardziej demoniczny uśmiech. – To tylko oszustwo – śmiał się pod nosem. – Kłamstwo powtarzane przez pokolenia dla władzy, przywilejów i bogactwa. Kasta kapłanów rządzi światem. Tak było we wszystkich starożytnych kulturach, tak jest i teraz. Ludzie pozostają zawsze tacy sami, żądni władzy i pieniędzy. Znowu zaniósł się śmiechem. Włożył sobie rękę w spodnie i onanizował się jawnie, patrząc w oczy ukrzyżowanego. – I co mi teraz zrobisz? – zakpił. – Porazi mnie błyskawica, rozstąpi się ziemia, dopadną mnie jakieś kurewsko męczące plagi? Gówno możesz! Drgnął, kiedy nadszedł orgazm. Przymknął oczy i skrzywił się. Ból znowu był większy od rozkoszy. – Co pan tu robi!? Zajęty ubliżaniem Bogu nie zauważył, kiedy nadszedł ksiądz. Teraz stał i patrzył na niego szeroko otwartymi oczami, w których wyraźnie malowało się przerażenie. Nie zastanawiał się ani sekundy. Skoczył do duchownego i dwoma ciosami w splot słoneczny i w twarz powalił go na posadzkę. Ksiądz runął bezwładnie jak worek ziemniaków, zalewając się krwią. On nie czekał, co będzie dalej. Wybiegł z kościoła i tą samą drogą ruszył biegiem do domu. Teraz wiedział, że już nic go nie powstrzyma.\n2 Wystarczyła chwila nieuwagi i stracił czujność. Cała euforia po znakomitym, jego zdaniem, wywiadzie, przeprowadzonym przez sympatyczną i wyjątkowo ładną panią redaktor, która najwyraźniej w świecie flirtowała z nim poza anteną, ulotniła się jak gaz z nieszczelnej butli. Wolne miejsce po tym cudownym uczuciu stopniowo zajmowały wściekłość i strach. Cholerny stary dziad, który ślinił się na widok pięknej kobiety i natychmiast stracił rozum. Niech to szlag trafi! Kiedy wyszedł z budynku Polskiego Radia Katowice, nie zauważył niczego niepokojącego. Tylko czy zwracał uwagę na to, co dzieje się wokoło? Raczej nie. Zbiegł szybko po schodach. Pogoda była fatalna, wzdłuż ulicy Ligonia biegły głębokie, wypełnione wodą wykopy, przygotowane pod nowe rury kanalizacyjne. Przeskoczył kładkę nad wykopem, przeszedł na drugą stronę ulicy i ruszył wolno chodnikiem wzdłuż ulicy Królowej Jadwigi, z rękami wciśniętymi głęboko w kieszenie kurtki. Było chłodno, wiał zimny wiatr, niosąc ze sobą drobinki deszczu. Słońce już zaszło, a chmury wisiały nisko, spowijając miasto pogrzebowym całunem. Był jednak w wystarczająco dobrym humorze, żeby nie zwracać uwagi na takie szczegóły. Ktoś napisał sprayem na budynku: Górniczy Klub Sportowy Katowice. Napis przypomniał mu dawne dobre czasy. Był wielkim kibicem Gieksy, zanim afery strąciły ją na samo dno. Teraz nawet nie orientował się, w której lidze gra. Usłyszał, jak jakieś auto przyhamowuje za jego plecami. Powinien był się obejrzeć, ale tego nie zrobił. Trzasnęły drzwiczki, usłyszał kroki, samochód ruszył i zrównał się z nim. Adam Markiewicz rzucił na niego okiem i się przestraszył. Czarne porsche cayenne z przyciemnionymi szybami. Znał bardzo dobrze to auto. Zatrzymał się, żeby ocenić szanse na uniknięcie przykrego spotkania, gdy nagle poczuł twardą dłoń na swoim ramieniu. – Szef prosi pana na rozmowę – szepnął mu do ucha niezbyt życzliwy głos. Pochylał się nad nim łysy mięśniak, którego na mieście nazywali Gruby. Ksywka nieadekwatna do wyglądu. Co prawda był wielki, ale nie było na nim ani grama tłuszczu. Takiego zaproszenia nie można było zignorować. Markiewicz potulnie poszedł w kierunku porsche. Tylne drzwi się otworzyły, Gruby prawie wepchnął go do środka i wsiadł za nim. Auto ruszyło z piskiem opon i zaraz skręciło w Jagiellońską w kierunku placu Bolesława Chrobrego. Adam siedział na tylnej kanapie pomiędzy Grubym a innym mięśniakiem, którego nazywali Miluś. Może przypominał smoka, ale na pewno nie tak sympatycznego jak ten z komiksów o Kajku i Kokoszu. Kamil Małecki odwrócił się do niego z siedzenia pasażera i na jego twarzy pojawił się grymas, który tylko w ostateczności można było nazwać uśmiechem. – Pan detektyw Markiewicz, miło mi cię w końcu zobaczyć – powiedział, udając wylewność. – Ostatnio chyba mnie trochę unikałeś, nieprawdaż? Adam z trudem przełknął ślinę. Skoro szef największej grupy przestępczej na Górnym Śląsku osobiście pofatygował się, żeby z nim porozmawiać, nie było dobrze. Strach już całkowicie zastąpił w jego duszy euforię. Bałwan – zganił się w myślach – sam jesteś sobie winien. – Cześć, Kamil – powiedział, z trudem przezwyciężając suchość w ustach. – Jakoś tak się ostatnio nie składało. Wiesz, dużo obowiązków… Małecki patrzył na niego z kamienną twarzą, z której niewiele można było wyczytać. – Taaaak – mruknął przeciągle. – Każdy ma dużo obowiązków. Ja też mam dużo obowiązków, Gruby ma, Miluś ma, i nawet Rudy. – Wskazał palcem na kierowcę. – Rudy też, kurwa, ma jakieś obowiązki, nieprawdaż? – Tak, szefie – przytaknęli jak na komendę goryle. Markiewicz kątem oka obserwował, dokąd jadą. Przejeżdżali akurat pod wiaduktem kolejowym na Francuskiej. Miał tylko nadzieję, że nie jadą za miasto. Już prawie widział siebie w scenie jak z przeciętnego filmu o gangsterach. Środek lasu, szpadel, dół i pistolet wycelowany w jego głowę. Z trudem otrząsnął się z tej wizji. Nie, jeszcze nie teraz. – Obowiązki obowiązkami, ale od czasu do czasu trzeba znaleźć chwilkę, żeby spotkać się ze znajomymi, nieprawdaż? – kontynuował Małecki. – Mam nadzieję, że nie zacząłeś mnie unikać. Co, Adam? Markiewicz szybko pokręcił głową. – Jeśli tak to odebrałeś, przepraszam – rzucił szybko. – Naprawdę nie chciałem, żebyś tak myślał. Taki mamy cholerny wyścig szczurów. Brak czasu. Kamil Małecki patrzył na niego z nieodgadnionym wyrazem twarzy. – Tak – odezwał się wreszcie. – Trudno nie przyznać ci racji. Dlatego jak tylko usłyszeliśmy w radiu, że masz wywiad, postanowiłem z tobą pogadać. Byliśmy blisko, nieprawdaż? Zerknął na goryli, którzy natychmiast gorliwie pokiwali głowami. – Z wielką uwagą słuchaliśmy tego, co masz do powiedzenia – mówił dalej Małecki. – Zawsze cię podziwiałem, Adam, jak ty świetnie wypadasz w mediach. Jesteś takie zwierzę medialne, prawie jak Wojewódzki. Nie dziwię się, że redaktorzy tak lubią zapraszać cię do swoich programów. Teraz też wypadłeś bardzo dobrze. A jak tam piękna pani redaktor – jak ona ma na nazwisko? Krynicka! Flirtowała z tobą, nieprawdaż? Markiewicz poczuł nagle, że robi mu się niedobrze. Ty stary durniu – jęknął w duchu. Cieszyłeś się, że ona robi do ciebie maślane oczy. – Wiesz, miałem ostatnio chwile słabości i pomyślałem sobie, że mnie unikasz, ponieważ nie masz z czego oddać długu. – Małecki zrobił pauzę, uważnie wpatrując się w twarz Markiewicza. – W końcu czterysta tysięcy to nie jest mała kwota. – Trzysta trzydzieści – poprawił go machinalnie. – Adam, czy ty uważasz mnie za naiwniaka, czy sam takiego zgrywasz? Umawialiśmy się na procent. Ja nie jestem instytucją charytatywną, pożyczam, ponieważ chcę na tym zarobić. Adam zrobił się czerwony na twarzy. – Ale aż tyle? – jęknął. – Umawialiśmy się na niewielki procent. – To prawda. Gdybyś spłacił mnie w terminie, nie wziąłbym dużo, może tyle co w banku. Tylko że ja nie jestem bankiem. Gdybym miał te pieniądze, mógłbym zainwestować je w bardzo intratną transakcję. Tyle bym właśnie na niej zarobił. Nie zainwestowałem, więc oczekuję, że pokryjesz mi straty. To chyba uczciwe, nieprawdaż? W aucie zapanowała nagle pełna napięcia cisza. Markiewicz przełknął głośno ślinę i zerknął za okno. Ominęli Rynek od północnej strony, przejechali rondo Bolesława Chrobrego i teraz jechali Murckowską w kierunku A4. Niedobrze, ocenił. – Tak, uczciwe – przyznał niechętnie. – Cieszy mnie, że się rozumiemy. – Po raz pierwszy na twarzy Małeckiego pojawił się naprawdę szczery uśmiech. Wyjął z kieszeni e-papierosa i pociągnął dwa razy. Biały obłok szybko zniknął, a jego miejsce zajął orientalny zapach. – Więc tak jak już mówiłem wcześniej – kontynuował – miałem chwilę słabości i pomyślałem, że może nie masz takich pieniędzy, żeby mi oddać. – Kamil, mam pieniądze. To tylko kwestia kilku dni i oddam ci całą kasę z odsetkami i rekompensatą – zapewnił szybko Markiewicz. Na twarzy jego rozmówcy znowu pojawił się ten nieodgadniony, niepokojący wyraz. Znowu zaciągnął się elektronicznym papierosem. – Mówisz, że to tylko kwestia dni – mruknął jakby do siebie. – Wiesz, postanowiłem sprawdzić stan twoich finansów. Adam Markiewicz poczuł lodowaty dreszcz strachu na plecach. Było gorzej, niż przypuszczał. – Pomyślałem sobie, że w razie gdybyś był niewypłacalny, masz przecież słynną na cały kraj agencję detektywistyczną. W zamian za te czterysta tysięcy mógłbym objąć udziały w twojej firmie. Dlatego wysłałem Grubego do Krajowego Rejestru Sądowego po sprawozdanie finansowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Markiewicz i Wspólnicy. Wbrew pozorom Gruby nie jest taki głupi. Powiedz nam, czego się dowiedziałeś w KRS. Gruby uśmiechnął się od ucha do ucha, prezentując nieco zaniedbane zęby. – Od dwóch lat spółka wykazuje straty – zaczął Gruby z wyraźnym samozadowoleniem. – W sumie to już prawie trzysta tysięcy. Poza tym ma spore długi. Są to niespłacone zobowiązania wobec kontrahentów i firm leasingowych oraz spory kredyt w banku. Wspólnicy już dwa lata z rzędu podejmują uchwały o kontynuacji działalności, mimo że zobowiązania przekroczyły dwukrotność kapitałów. Gruby zawahał się i widać było, że jego samozadowolenie wyraźnie spadło. – Czy jakoś tak – zakończył szybko. Kamil Małecki pokiwał tylko głową i znowu zaciągnął się e-papierosem. Kierowca na szczęście skręcił z Murckowskiej w lewo i znowu zbliżali się do centrum miasta. Uliczne światła wpadały do wnętrza auta, tworząc przesuwające się szybko cienie. Adam trochę się uspokoił. – Tak więc nie opłaca się przejmować udziałów w twojej firmie – odezwał się Małecki. – Po co mi kolejny strup na głowie i inwestycja, która zwróci się nie wiadomo kiedy, nieprawdaż? Ale wierz mi, wtedy jeszcze się nie zaniepokoiłem. Każdy może mieć przejściowe kłopoty i złą passę w biznesie. No zdarza się. Sam prowadzę różne biznesy, to wiem. Pomyślałem sobie, że przecież masz podpisany bardzo dobry kontrakt z mainstreamową telewizją na cykl programów. Jakbym przejął ten kontrakt, mógłbym szybko odzyskać dług. Zatelefonowałem więc do mojego starego przyjaciela do zarządu telewizji i wiesz, czego się dowiedziałem? Małecki zawiesił głos. Adam już wiedział, co za chwilę usłyszy. – Okazało się, że telewizja jakiś czas temu rozwiązała z tobą umowę i nie będzie więcej przygód dzielnego detektywa Adama Markiewicza, emitowanych w porze najlepszej oglądalności. Przyznam ci się, że trochę się zmartwiłem. Jeszcze nie zaniepokoiłem się o swoje pieniądze, tak po przyjacielsku było mi ciebie żal. Bez takiego kontraktu, przy tak kiepskiej kondycji finansowej, spółka jest zagrożona upadłością. – Spojrzał szybko na siedzącego obok goryla. – Tak było, Gruby? – Tak jest, szefie. Markiewicz coraz bardziej zapadał się w tylną kanapę miedzy dwoma mięśniakami. Na wszelki wypadek się nie odzywał. – Tak jak już mówiłem, niepokój przyszedł później. – Można było odnieść wrażenie, że Małecki opowiada fabułę sensacyjnego filmu obejrzanego dzień wcześniej i specjalnie stopniuje napięcie. – Przypomniałem sobie, że przecież masz duży dom w dobrej lokalizacji niedaleko centrum Katowic. Szybko oszacowałem, że mógłby być wart sporo ponad pół dużej bańki. Dla mnie by wystarczyło, a i tobie odpaliłbym resztę. Więc Gruby sprawdził mi ten dom. Gruby szturchnął Adama pod żebro i wyszczerzył się do niego. – Ku mojemu rozczarowaniu dowiedziałem się, że ten dom nie należy już do ciebie. – Gospodarz spotkania wypuścił z ust kłąb aromatycznej pary z e-papierosa. – Ponad rok temu rozwiodłeś się i przy podziale majątku dom przypadł twojej eksżonie, która zresztą zaraz go sprzedała i ulotniła się. Zadałem sobie nawet trud i ją odnalazłem. Wiesz, że mieszka w Alicante z jakimś młodszym facetem? Podać ci jej adres? – Nie. – Detektyw niechętnie pokręcił głową. – Tak myślałem. W tym momencie zacząłem się o ciebie martwić. Sprawdziłem, gdzie teraz mieszkasz, i kolejne rozczarowanie. Wynajem mieszkania w centrum jest dość kosztowny. Moim zdaniem to strata gotówki. Nie stać cię na takie mieszkanie. Boleśnie się spada z wysokiego konia. Trudno jest przywyknąć, nieprawdaż? Markiewicz tylko zacisnął szczęki i milczał. – Kiedy wreszcie odkryłem, że nie masz kasy, zacząłem się zastanawiać, na co wydałeś pożyczone ode mnie pieniądze. Robiliśmy nawet zakłady, na co poszły. Ja obstawiałem, że masz jakąś młodą dupę na mieście, która ma swoje wymagania finansowe. Wiesz, facet przed pięćdziesiątką daje się czasem omotać młodej, ładnej i przede wszystkim sprytnej panience. Widziałem już kilka takich przypadków. Gruby, na co ty stawiałeś, bo nie pamiętam? – Na spłatę kredytu we frankach – zarechotał Gruby. – A ty, Miluś? – Obstawiałem dofinansowanie spółki – mruknął drugi goryl, który nie bawił się sytuacją tak dobrze jak jego kolega. – No widzisz. Nie podejrzewaliśmy cię o złe rzeczy – pokiwał głową Małecki i w jednej chwili jego twarz się zmieniła. Wyglądał teraz jak rozwścieczony lew, szykujący się do ataku na bezbronną gazelę. – Wyobraź sobie moje rozczarowanie, kiedy odkryłem, że pożyczone pieniądze przegrałeś w kasynie. – Ton jego głosu sprawił, że we wnętrzu auta temperatura spadła o kilka stopni. – Nie wiedziałem, że jesteś cholernym hazardzistą. Miałem cię dotąd za rozsądnego faceta, nie uwierzyłbym, że jesteś uzależniony od hazardu. Do jasnej cholery! Ja cię nawet lubiłem, Adam. A teraz tak mnie rozczarowałeś! – Kamil, posłuchaj… – odezwał się Markiewicz, nerwowo rozglądając się po bocznych szybach i oceniając, dokąd jedzie auto. Znowu Francuska, jeździli w kółko. – Nie! – przerwał mu Małecki lodowato. – To ty mnie, kurwa, posłuchaj. Przegrałeś moje pieniądze. To mnie boli, ponieważ ci zaufałem. Ale nie to jest najgorsze. Wiesz, co mnie najbardziej wkurwia? Przegrałeś je w kasynie należącym do Piotra Raweckiego! Mam ci powiedzieć, kto to jest Rawecki? – Nie. – Pokręcił głową Markiewicz. Rawecki był właścicielem sieci kasyn i największym rywalem Małeckiego w szemranych interesach finansowych. W samochodzie zapanowała nagła cisza. W tej ciszy Adam poczuł się jeszcze gorzej, niż słuchając słów dawnego kolegi. Chciał coś powiedzieć, lecz w głowie miał przerażającą pustkę. Nie potrafił się skupić na niczym poza śledzeniem, dokąd jadą. Kierowca właśnie zatrzymał się na parkingu przy Uniwersytecie Śląskim. Cisza się przeciągała. Małecki odwrócił się i pociągał e-papierosa. O szyby zabębniły pierwsze mocniejsze krople deszczu. – Oddam pieniądze – rzucił wreszcie Adam. Małecki zerknął na niego do tyłu. – Tak? – Mam plan, skąd wziąć kasę – szybko i trochę nieskładnie zaczął mówić Markiewicz. – Wahałem się, czy… to znaczy, mam plan. To jest duża rzecz. Będę z tego miał pieniądze, żeby spłacić wszystkie długi. Oczywiście twój dług jest pierwszy, oczywiście z odsetkami. Małecki milczał, nie odwracając się. Adam popatrzył najpierw na Grubego, potem na Milusia, ale oni siedzieli nieruchomo, jakby nagle Bóg zamienił ich w słupy soli. – Masz tydzień – wycedził przez zęby Kamil Małecki, po czym znowu odwrócił się do Adama, a w jego dłoni błysnął pistolet. Markiewicz miał wrażenie, że temperatura spadła jeszcze o kilka stopni, w okolice zera. Może ktoś włączył cholerną klimatyzację? Zaczął się trochę jąkać. – Kamil… – zaczął, ale kolega wstrzymał dalsze słowa stanowczym ruchem lufą pistoletu. – Kumplami byliśmy w podstawówce – wycedził przez zaciśnięte zęby. – W obecnych okolicznościach nie życzę sobie, żebyś mówił mi po imieniu. Adam się zająknął. – Panie Małecki, potrzebuję więcej czasu… – Tydzień. – Naprawdę będę miał pieniądze – zapewnił Markiewicz. – Ale nie w tydzień. To niemożliwe. Zapłacę więcej, ale potrzebuję dwóch tygodni. Deszcz rozbijał się o szyby samochodu. Goryle siedzieli jak skamieniali, nie odzywając się ani nie patrząc na niego. Małecki się nie odwracał. – Panie Małecki, potrzebuję dwóch tygodni, żeby zgromadzić odpowiednią kwotę. Wreszcie Adama dobiegł cichy głos. – Dwa tygodnie, ani dnia dłużej. – Tak, oczywiście. Gruby otworzył drzwi i wysiadł. Markiewicz też chciał wysiąść, ale zanim zdążył się ruszyć, potężna łapa Grubego sięgnęła do wnętrza auta, złapała go za klapę kurtki i prawie wyrwała ze środka. Adam poleciał do przodu i upadł na brukowany parking, tłukąc się boleśnie. Zanim zdążył się podnieść, porsche cayenne wyrwało do przodu, zawróciło w miejscu i odjechało, ślizgając się oponami po mokrym asfalcie. Detektyw Adam Markiewicz wstał. Wytarł chusteczką mokre spodnie i popatrzył w ślad za odjeżdżającym samochodem. Jeśli dotąd wydawało mu się, że ma kłopoty, to teraz wiedział, że jest w czarnej dupie i jest awaria prądu. Wyciągnął z paczki papierosa i zapalił go drżącymi rękami, nie zważając na padający deszcz. Nie miał innego wyjścia. Musiał to zrobić. Do tej pory jeszcze się wahał, lecz teraz nabrał pewności. Jeśli chce żyć, musi działać, nie oglądając się na innych i nie patrząc, dokąd go to zaprowadzi. Wyciągnął z kieszeni telefon i wybrał numer.\n3 Karolina Nowacka przymknęła oczy i grała na fortepianie. Walc cis-moll Fryderyka Chopina był jej ulubionym utworem. Delikatny, jakby niezdecydowany początek, napływające po chwili dźwięki, z których zaczyna układać się cudownie łagodna melodia, a potem w utworze pojawia się powracający kilkakrotnie motyw. Subtelny akompaniament lewej ręki i palce prawej delikatnie i coraz szybciej przebiegające po klawiaturze. Prawdziwa muzyczna uczta na poziomie najwyższym z możliwych. Jeszcze dwa lata temu Karolina chciała zostać pianistką. Miała wszystko, żeby zrealizować to marzenie. Natura obdarzyła ją słuchem absolutnym, nauka gry na fortepianie przychodziła jej z wyjątkową łatwością, w jeden rok robiła dwie klasy szkoły muzycznej drugiego stopnia, miała najlepszych i najdroższych nauczycieli. I jeszcze coś. To najważniejsze – niesamowity talent. Któregoś dnia stwierdziła jednak, że nie ma już siły ćwiczyć po kilka godzin dziennie, nie może poświęcić najlepszych lat życia na pogoń za marzeniem, które może nigdy się nie ziści, i zrezygnowała z nauki. Matka oczywiście nic nie powiedziała. Ona nigdy nic nie mówiła. Ani nie zachęcała, ani nie wymagała i nie komentowała, kiedy Karolina zmieniała decyzję. Nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych wydanych na fortepian marki Steinway and Sons, a potem grube tysiące na prywatne lekcje były jej obojętne. Pewnie ich nawet nie zauważyła wśród domowych wydatków. Jakby jej córka nie istniała. To dlatego Karolina czuła się taka samotna. Brakowało jej rodziny. Co z tego, że miała górę pieniędzy i mogła mieć wszystko, co chciała? Nie miała najważniejszego – rodzinnego ciepła. A teraz jeszcze matka kłóciła się ze swoim wieloletnim partnerem Karolem Kownackim. Karol od ośmiu lat prowadził jej interesy, zarobił dla niej grube miliony i był jedyną osobą, której Karolina ufała i się zwierzała, którą prosiła o radę, darzyła szacunkiem i namiastką uczuć, jakimi córka darzy ojca. A teraz od kilku dni kłócili się o jakiś kontrakt, którego Karolowi nie udało się załatwić. Pewnie Dorota Nowacka zwolni Karola, rozejdzie się z nim i Karolina znowu straci najbliższą osobę. Dlatego teraz grała Chopina tak, jakby świat wokół niej nie istniał. I na krótkie cztery minuty nie istniał, ukryty za harmonią dźwięków, układającą się w cudowny utwór, który mogłaby grać bez końca. Wszystko ma jednak swój koniec, a ten złożony z dźwięków przyszedł o wiele za wcześnie. Otworzyła oczy i zdjęła palce z klawiatury. Nasłuchiwała. Z gabinetu matki nie dobiegały już podniesione głowy. Coś mówili, ale to już nie wyglądało na kłótnię. Przez chwilę wstąpiła w nią nadzieja. Może jednak się dogadali i konflikt rozejdzie się po kościach? Podeszła do drzwi i usłyszała głos Karola przepełniony goryczą: – Pracowałem dla ciebie przez tyle lat, a ty teraz tak po prostu mnie zwalniasz? Karolina zadrżała. A więc jednak. To koniec. – Nie rób scen, Karol – odpowiedziała mu Dorota Nowacka. – Każdy sen się kiedyś kończy. Nie jesteś już tak skuteczny jak kiedyś. Tracisz instynkt, popełniasz głupie błędy. Zestarzałeś się. – Tylko tyle? – zadrwił. – Myślałem, że łączy nas coś więcej. Zabrzęczało szkło. Nowacka nalewała sobie koniak. Ostatnio piła o wiele za często i o wiele za dużo. – Bądź mężczyzną i przyjmij zmiany na klatę – rzuciła pogardliwym tonem. – Zawsze ci powtarzałam, że dla mnie najważniejsza jest firma. Wszystko inne jest daleko na drugim planie. W twoich rękach moja firma rozkwitała, dlatego z tobą byłam. Może nawet w pewnym momencie byłeś najlepszy. Ale to się skończyło i nie ma do czego wracać. – Myślałem, że to są tylko słowa, ale ty naprawdę taka jesteś. – Jaka? – zaśmiała się niby beztrosko. – Pozbawiona uczuć. Naprawdę nic się dla ciebie nie liczy prócz pieniędzy. A córka? Karolina nagle wstrzymała oddech. W pomieszczeniu zapadła cisza. Jej matka milczała. No powiedz coś, do jasnej cholery – pomyślała ze złością. Pierwszy odezwał się jednak Karol. – Nie wiem, dlaczego traktujesz ją tak oschle. To jest przecież twoja córka, do diabła! Kiedyś straciła ojca, a teraz okazuje się, że matki również nie ma! – Jak śmiesz! – Głos Nowackiej wzbił się na wysokie tony. – Nie masz prawa oceniać moich relacji z córką. – Teraz już mnie nie powstrzymasz! – Karol Kownacki nie pozostał jej dłużny. – Powiem to, co od dawna miałem ci powiedzieć. Czy tego chcesz, czy nie. – Zamknij się! – To ty się zamknij i słuchaj! Karolina potrzebuje matczynej miłości. Jest nastolatką, zaraz wkroczy w dorosłe życie. Potrzebuje autorytetów, dobrych wzorców, żeby nie popełnić podstawowych błędów dojrzewania! Potrzebuje rodziny i matczynej miłości, a ty jesteś dla niej jak obca. – Milcz! – Nie będę milczał! Karolina to mądra i wrażliwa osoba, nie wiem, jak to możliwe, że jest twoją córką. Jesteście zupełnie do siebie niepodobne. Karolina słuchała, a łzy ciekły jej po policzkach. W pokoju znowu zapadła cisza. Jej matka odstawiła z brzękiem pusty kieliszek, zaszurało krzesło. Zanim dotarły do niej kolejne głosy, ktoś niespodziewanie położył jej rękę na ramieniu. Prawie krzyknęła ze strachu. Pochylała się nad nią wielka postać ochroniarza. Bruno był łysy i bardzo dobrze zbudowany. Większość ludzi darzyła go powściągliwym szacunkiem, wynikającym z obawy. Karolina wiedziała jednak, że w rzeczywistości Bruno Geltz był inteligentny i z natury łagodny. Lubiła go, a i on chyba darzył ją większą sympatią, niż powinien. Kiedy tylko mógł, słuchał, jak gra na fortepianie. Obserwowała czasem jego twarz, kiedy słuchał muzyki. Ktoś, kto chłonie Chopina, Beethovena lub Debussy’ego z taką pasją, nie może być złym człowiekiem. Takie było przynajmniej zdanie Karoliny. – Nie wolno podsłuchiwać – powiedział samymi ustami. Zrobiło jej się głupio i tylko pokiwała głową. Lecz kiedy chciała odejść, przytrzymał ją i znowu przyłożył palec do ust. Teraz nasłuchiwali razem, ale nie było już nic słychać. Kownacki oddawał jej matce laptop, telefon komórkowy, oddał jej też drogi zegarek, który kiedyś dostał od niej na urodziny, a na koniec położył na stole wszystkie służbowe karty kredytowe i kluczyki od służbowego porsche cayenne. – Widzę, że dobrze się bawisz – dobiegł ich jego głos. – Pamiętaj, że to jeszcze nie koniec. Ja też potrafię się zemścić. Jeszcze będziesz żałować, że tak mnie potraktowałaś. – Jak zwykle jesteś żałosny, Karolu. Idź już i nie rób z siebie błazna. – Jeszcze mnie popamiętasz! Bruno odsunął Karolinę na kilka chwil przed tym, jak drzwi otworzyły się gwałtownie i stanął w nich Kownacki. Karolina z trudem go poznała. Miał zaciśnięte szczęki i szkarłatne plamy na twarzy. – Bruno, wyprowadź tego pana! – rzuciła z gabinetu Dorota. – Tak jest – odrzekł ochroniarz beznamiętnie. Karol spojrzał na Karolinę i trochę się rozluźnił. Na jego twarzy pojawił się nawet półuśmiech. – Powodzenia, Karolino, dasz sobie radę – powiedział. – Zabierz mnie ze sobą – poprosiła i aż się zdziwiła, że takie słowa padły z jej ust. Matka pewnie też usłyszała, ale jej córki nic to nie obchodziło. – Nie mogę. – Na twarzy Karola pojawił się już pełny szczery uśmiech. – Ale zadzwonię do ciebie od czasu do czasu. Cześć! Karolina patrzyła ponuro, jak wraz z ochroniarzem znika w drzwiach. Przed drzwiami domu Nowackiej przy ulicy Purpurowej Kownacki popatrzył na Bruna. – Posłuchaj, Bruno, musiałem wszystko oddać – odezwał się. – Nie mam ani samochodu, ani telefonu, ani pieniędzy. Podwieziesz mnie do domu? Bruno chwilę się wahał. – Ostatni raz – poprosił Karol. – Pan jest w porządku, panie Karolu, wskakuj pan! – rzucił ochroniarz, otwierając zdalnie swojego starego nissana, zaparkowanego w szeregu innych aut przed domem. Z miasta wyjechali drogą w kierunku Świdnicy. Kownacki był roztrzęsiony i długo milczał, jakby jeszcze do niego nie docierało, co się właściwie stało. Bruno prowadził spokojnie, zerkając na niego od czasu do czasu. W pewnej chwili wyciągnął paczkę papierosów i podał jednego Kownackiemu. Karol nie palił, ale są takie momenty w życiu, kiedy nie ma co zrobić z rękami, a dym pozwala zebrać rozbiegane myśli. Zapalili i dalej jechali bez słowa. Po sposobie, w jaki Karol trzymał papierosa w palcach, Bruno od razu poznał, że niewiele ich wypalił w swoim życiu. Po kilku minutach, gdy zbliżali się do Mirosławic, Kownacki rzeczywiście doszedł trochę do siebie. Spojrzał na Bruna, jakby doznał olśnienia. – Cholera! – powiedział. – W komórce mam wszystkie swoje kontakty, a w laptopie adresy mailowe. Wszystko zostało u Nowackiej. Bruno, powiedz informatykowi, żeby zrobił mi kopie, cholera, zostałem bez niczego. Bruno wyrzucił niedopałek przez uchylone okno i nawet na niego nie spojrzał, skupiony na kierownicy. Zapadł już zmrok i oślepiały ich światła aut jadących przeciwległym pasem ruchu. – Panie Karolu, zna pan szefową lepiej niż ja – odezwał się wreszcie. – Wie pan, jaka ona jest. Jeśli coś się da zrobić, powiem to informatykowi, jeśli jednak szefowa będzie uparta… – zawiesił na chwilę głos wymownie. – Wie pan, jak będzie. – Kurwa mać! Ale byłem głupi. Nigdzie sobie tych kontaktów nie zapisałem. Kownacki objął głowę rękami i przez chwilę myślał nad czymś intensywnie. Wreszcie podniósł wzrok na ochroniarza. – Nie dam sobą tak pomiatać – oświadczył twardo. – Ona jeszcze pożałuje. Ja tego tak nie zostawię… Miał coś jeszcze powiedzieć, lecz potężna dłoń Bruna opadła mu niespodziewanie na ramię. Jęknął z bólu i popatrzył na niego z przestrachem. Ochroniarz zaraz cofnął rękę, a na jego ustach pojawił się uśmieszek. Nadal nie patrzył na Kownackiego. – Niech mi pan tego nie mówi, panie Karolu – powiedział. – Ja ciągle jestem jej ochroniarzem. Karol zamilkł i nie odezwał się już więcej. Odbili w stronę Sobótki i po kilku minutach zaparkowali przed małym kościółkiem w Sulistrowiczkach. Obaj wysiedli z auta i ostatni raz uścisnęli sobie dłonie, wymieniając kilka grzecznościowych zwrotów. Potem Karol Kownacki odszedł. Bruno widział jego pochyloną sylwetkę. Wyglądał jak człowiek przegrany, jakby w kasynie postawił va banque i całą forsę przytulił krupier. Kownacki obejrzał się jeszcze kilka razy, zanim zniknął między drzewami parku po drugiej stronie drogi. Nie patrzył jednak na palącego papierosa Bruna, lecz na kościół otoczony niskim murkiem z kilkoma grobami między murami świątyni a ogrodzeniem. Rzucane do tyłu spojrzenia stwarzały wrażenie, jakby mężczyzna czegoś się obawiał. Gniewu Bożego? – Bruno zaśmiał się w myślach, kiedy sylwetka Kownackiego zniknęła w ciemnościach. Czyżby nie wiedział, że Bóg jest tylko wymysłem cwaniaków, którym zawsze marzyła się władza nad innymi i dostatnie życie na ich koszt? Jego problem. Sam poszedł wolno w kierunku kilku ławek ustawionych na wprost wejścia do kościoła. Zatrzymał się za ostatnią z nich i patrzył na kościół wyzywającym wzrokiem, jakby chciał swoją bezczelnością sprowokować kogoś, kto powinien przebywać cały czas w środku. Potem podniósł wzrok i uważnie przyjrzał się kościelnej wieży. Nic nie poczuł. Nikogo tam nie było. To tylko mury i trochę drewnianych belek. Kpiący uśmieszek ciągle błąkał się na jego ustach, kiedy zawracał i odjeżdżał w kierunku Sobótki. Treść dostępna w pełnej wersji eBooka.