Przygotowanie do ekpansji zagranicznej - UNIVERSE CONSULTING - blog\nUNIVERSE CONSULTING – blog\nInternational Business Development. Partners Network.\nKategoria: Przygotowanie do ekpansji zagranicznej\nNowy produkt – Xportio planer ekspansji zagranicznej\nCZYM JEST PLANER XPORTIO? Planer Xportio to narzędzie online, które wspiera firmy w ekspansji zagranicznej. Dzięki Planerowi Xportio nie musisz … More\n5 głównych celów ekspansji zagranicznej\nJakie jest 5 głównych celów ekspansji zagranicznej?Po co wybierać cele ekspansji zagranicznej?Jakie powinny być cele ekspansji zagranicznej?\nanaliza rynku, ekspansja zagraniczna, konsulting, marketing, rozwój, sprzedaż\nWybór rynku eksportowego – siła przetargowa dostawców i nabywców\nSiła przetargowa dostawców i nabywców. Jak wybrać kierunek eksportowy. Jak ocenić atrakcyjność danego rynku. Analiza 5 Sił Portera.\nbusiness development, consulting, ekspansja zagraniczna, konsulting, marketing, rozwój, sprzedaż\nGroźba pojawienia się substytutów – wybór rynku zagranicznego\nGroźba pojawienia się substytutów Wybierając rynki zagraniczne dla Twojego produktu i przeprowadzając analizę tych rynków, dobrze by było poza badaniem … More\nbusiness development, ekspansja zagraniczna, export, konsulting, marketing, rozwój, sprzedaż\nWybór rynku zagranicznego – groźba nowych wejść\nIm mniej barier i łatwiej wejść na dany rynek tym większa groźba nowych wejść i mniejsza zyskowność danego rynku. Analiza Pięciu sił Portera. Ryzyko nowych wejść określa się przez zdefiniowanie barier rynkowych.\nanaliza rynku, business development, consulting, ekspansja zagraniczna, konsulting, marketing, merry christmas, rozwój, ryzyko, ryzyko nowych wejść, sprzedaż\nWybór rynku eksportowego-nasilenie konkurencji\nNasilenie rywalizacji konkurencyjnej w obrębie sektora. Jak zbadać konkurencję na rynku zagranicznym. Kiedy rynek zagraniczny jest atrakcyjny, a kiedy lepiej zrezygnować i wybrać inne kraje?\nbusiness development, consulting, ekspansja zagraniczna, export, konsulting, marketing, rozwój, sprzedaż\nWybór rynku zagranicznego, 5 Sił Portera\nJak wybrać kraj dla ekspansji zagranicznej. Gdzie eksportować.\nIle kosztuje ekspansja zagraniczna? / How much does expansion abroad cost?\nIle kosztuje ekspansja zagraniczna Twojej firmy? Jak zaplanować budżet na działania eksportowe i marketingowe?\nbusiness development, consulting, ekspansja zagraniczna, konsulting, rozwój, sprzedaż\nBadanie rynku – po co?/ Market research – what for?\nW jakim celu wykonuje się badania rynku? Jak badanie rynku wpływa na sukces na arenie międzynarodowej? Jak sprzedawać z sukcesem na rynkach zagranicznych?\nDlaczego nie mogę szukać dla Ciebie klientów zagranicznych za prowizję?/ Why cannot I work for you for commision only?\nCzy tworzenie baz firm i telefonowanie do nich to efektywny sposób na pozyskanie klienta zagranicznego? Co jest niezbędne do rozpoczęcia działań na rynkach zagranicznych? Dowiedz się jak nie popełniać kosztownych błędów.\nPerspektywiczne sektory w Rumunii\nStyl życia w Czechach\nKategorie Wybierz kategorię Bez kategorii Informacje o rynkach zagranicznych. Przygotowanie do ekpansji zagranicznej Relaks.\nNowy produkt - planer ekspansji zagranicznej Xportio\nPoznaj nasz nowy produkt, który pomoże Twojej firmie zaistnieć na rynkach zagranicznych. Możesz zrobić to samodzielnie. Bez szkoleń i kosztownych analiz. Xportio – Twój osobisty asystent, który powie Ci co i jak zrobić, aby znaleźć Klientów zagranicznych. Odwiedź stronę demo www.xportio.com, pobierz darmowego ebooka i wypełnij dla nas krótką ankietę, która podpowie Nam czy produkt Ci się podoba. Dziękujemy!


Marker permanentny Kamet Medium końcówka okrągła - Biurwa.pl\nArtykuły papiernicze (1139)\nArtykuły szkolne (2787)\nOrganizacja dokumentów (736)\nTablice i flipcharty (365)\nChemia gospodarcza (374)\nArtykuły piśmiennicze Markery i foliopisy Markery permanentne\nMożliwość zakupu w opakowaniu zbiorczym: 12 sztuk w opakowaniu.\nMarker permanentny Kamet Medium końcówka okrągła\nKod towaru: KAMMR43\nTrwały atrament na bazie alkoholu, szybkoschnący.\nPrzeznaczenie- metal, szkło, tworzywa sztuczne, papier.\nPodwójny system szczelności skuwki.\nZasobnik atramentu pozwala na długą linię pisania 1300m., z końcówką okrągłą .\nGrubość linii pisania 2,5mm.\nDostępny w 4 kolorach z końcówką okrągłą.


Żurawie gąsienicowe - uprawnienia-budowlane.com\nUżycie żurawi gąsienicowych\nUżywane są w konstrukcjach przemysłowych zwykle podczas robót montujących. Potrafią one być przydatne jako sprzęt wyładunkowy, tutaj jednak niezbyt często mają zastosowanie przez niedużą prędkość jazdy i związana z tym konieczność przewozu ich na dalekie zwykle punkty przeładunków przewozem kolejowym. Żuraw gąsienicowy zrobiony bywa z podwozia, nadwozia obracalnego z kabiną operatora, mechanizmów i wysięgnika. Krajowe wytwarzanie żurawi gąsienicowych będzie niedługo rozpoczęte, teraz trzeba używać żurawi zagranicznych. (uprawnienia budowlane kontakt)\nŻuraw gąsienicowy rodzaju E505 o największym udźwigu 10 ton wyposażony bywa w silnik spalinowy o mocy 80 KM. Przydaje się on do jechania jak i włączania mechanizmów, do unoszenia ciężkich przedmiotów, wysięgnika i obrotu. Przewóz żurawia zachodzi na powierzchni kolejowej o nośności 30 ton. (uprawnienia budowlane 2021) Żuraw gąsienicowy rodzaju E1004 o największym udźwigu 15 ton napędzany bywa silnikiem spalinowym o sile 120 KM albo elektrycznym o sile 85 KW. Przewożony bywa na taborze kolejowym. Podczas umieszczeniu na normalnej płaszczyźnie kolejowej nie mieści się, więc musi być przewożony na platformie 60 tonowej z obniżonym podwoziem. (uprawnienia budowlane program)\nZastosowanie żurawia gąsienicowego\nPodczas montowania dźwigara łukowego o budowli latarniowej o masie 3240 kilogramów, dźwigary są zrobione w stosach na pomocniczej nawierzchni i przywożone wózkiem przewozowym w zakresie działania prefabrykatów widocznie powiększają się i nie są równo rozmieszczone. Poruszanie się po powierzchni dolnej żurawia z masą potrafi doprowadzić do złamania powierzchni i przewrócenia się przewoźnika. Przez to poleca się unikać transportu części o masie podobnej do największego udźwigu podczas wyznaczonego wysięgu. Samo- jeżdżące żurawie kołowe bywają dźwigiem posiadającym zastosowanie i podczas robót przeładunkowych i montujących. Udźwigi takich żurawi zwykle o wiele mniejsze od udźwigu żurawi gąsienicowych, jednak ich operatywność przez dużą prędkość zwiększa się. (akty prawne uprawnienia budowlane)\nNa okres przesuwania poprzecznego suwnicy wózki są zestawiane ze sobą rozporkami. Dla polepszenia jakości montowania wózki wyposażone są w odpowiednie czopy poziome, wokół jakich są kręcące się słupy suwnicy podczas podnoszenia z pozycji poziomej do pionowej. Suwnice takiego rodzaju potrafią być umieszczane w różnych rosłościach, zmienianych liczbą i długością elementów składowych. Suwnice bramowe przewozowe są przewożone na przyczepach aut albo powierzchniach kolejowych. Użycie suwnicy bramy w tym samym czasie jako dźwigu manipulacyjnego i montującego, pokazującym schemat kształtowania i montowania budowli dwupiętrowej konstrukcji usługowej. (segregator egzamin ustny uprawnienia) Ramy potrafią być zrobione w stosach od razu na placu stawianej konstrukcji. Suwnica bramowa o rozmieszczeniu osi toru 12m, rosłości w świetle 15m i udźwigu 10 ton, ma w swym zakresie środkowym pełną konstrukcję usługową i warstwę przystającą do niego końcowych kolumn hali produkcyjnej. Suwnica bramowa tu zadania manipulacyjne podczas kształtowania prefabrykatów tak samo jak wcześniej wspomniane i montuje ramy, stropy i mury konstrukcji usługowej. Kolumny końcowe hali produkcyjnej potrafią być zakładane identyczną suwnicą bramową albo wcześniej można je zestawić dźwigiem montującym. (program egzaminu na uprawnienia)


100% wełna gruby luksusowy dywan Wissenbach Manali chodnik\n> Dywany wełniane nepalskie>Dywan Wissenbach Manali vanilla 101 kremowy chodnik 70x140cm wełna + jedwab Indie ręcznie tkany\nDywan Wissenbach Manali vanilla 101 kremowy chodnik 70x140cm wełna + jedwab Indie ręcznie tkany\nWartość - 760 zł\nRęcznie tkany dywan Wissenbach Manali Vanilla 101 kemowy 70x140cm (Nepal)\nMamy zaszczyt przedstawić Państwu RĘCZNIE TKANY dywan wykonany z czystej wełny owczej. Dywan utkany z wielką precyzją, tradycyjną metodą z najwyższej jakości materiałów zapewnia bardzo wysoki standard użytkowania - produkt jest wytrzymały, odporny na ścieranie, posiada wysoki połysk, wełna jest niezwykle miękka, łatwa w odkurzaniu oraz odporna na zabrudzenia, jak i łatwa w czyszczeniu. Dzięki wysokiej gęstości tkania żywotność dywanu jest bardzo długa. Dywan posiada gładką strukturę oraz skromny, tradycyjny wzór - charakterystyczny dla tego typu dywanów. Dywan pochdzi z kolekcji dywanów Wissenbach, a został wyeksportowany przez firmę Luxor Living\ncena katalogowa 760 zł


Sekret rodzicielstwa idealnego | Kinka\nSekret rodzicielstwa idealnego\nWritten by Karolina Wilk Published on 2 czerwca 2017 in Rodzinne zapiski\nCzasem zastanawiam się, czy byłam gotowa na zostanie mamą w wieku, w jakim urodziłam dziecko. Czy w ogóle jest odpowiedni wiek na to, by zostać rodzicem? Czy wszystko wiedziałam, czy miałam wystarczająco dużo odłożonych pieniędzy na pampersy i mleko i wszystko inne na najbliższe miesiące, czy wiedziałam jak poradzić sobie z kolką, problemami z laktacją i miesiącami nieprzespanych nocy? Teoretycznie tak.\nA teoretycznie nie oznacza praktycznie.\nZanim zostanie się rodzicem można przeczytać wiele mądrych książek, tak jak ja. Można mieć odłożone pieniądze i kilka lat praktyki w opiece nad innymi dziećmi. Ale na to, co dzieje się po zostaniu rodzicem chyba przygotowany nie jest nikt i wszystkiego się dopiero uczy. Stopniowo. Gdybym dzisiaj zadała Wam pytania, jakie zadają specjaliści przyszłym rodzicom adopcyjnym to gwarantuję Wam, że oblalibyście test. Gdyby mnie jeszcze przed urodzeniem dziecka ktoś zapytał, jaki model wychowania wybiorę, czy będę konsekwentna, jak się zachowam kiedy dziecko wpadnie w histerię w sklepie, albo co będę robiła kiedy będzie się buntowało – miałabym dwie opcje do wyboru. Albo powiedziałabym jakieś mądre rzeczy, które przeczytałbym w książkach i wyszłoby to mało wiarygodne, albo zwyczajnie powiedziałabym coś, co podpowiadałoby mi serce np. jak wpadnie w histerię to go przytulę, wezmę na ręce i wyjdę ze sklepu, a później dla uspokojenia zabiorę na lody. Jak nie zechce posprzątać pokoju po 10 mojej prośbie to zaproponuje żebyśmy zrobili to razem, albo krzyknę, a jak zaśnie to sama dokończę. I to pewnie w oczach psychologa byłoby mało wychowawcze i mógłby mi dziecka nie przyznać. I tutaj dochodzimy do sedna tego, co chcę Wam, rodzicom z okazji Dnia Dziecka przekazać.\nNikt z nas nie jest rodzicem doskonałym. Ja najwięcej o wychowaniu dziecka wiedziałam wtedy, kiedy rodzicem nie byłam. Doskonale wiedziałam co zrobić, żeby dziecko było grzeczne, znałam sposób na przespane noce, wiedziałam, że będę karmiła piersią przez pół roku bo to dla dziecka najlepsze. Wiedziałam też dużo innych rzeczy, prowadziłam strony poświęcone dzieciom w gazecie, odbyłam mnóstwo spotkań z psychologami, położnymi i pedagogami. I wtedy urodziłam dziecko. Zostałam mamą. I już taka doskonała nie byłam. Wszystkiego uczymy się w praktyce. Dobrze jest mieć solidne przygotowanie teoretyczne, ale punkt widzenia zmienia się od punktu siedzenia. Czasem niewychowawczo trzeba dziecko przekupić czekoladą, czasem trzeba włączyć świnkę Peppę, żeby zjadło drugie śniadanie, czasem krzyknąć, choć miało się zawsze tłumaczyć. Albo włączyć piosenki, żeby napić się ciepłej kawy, pierwszej od tygodnia. Robię to.\nA potem mam wyrzuty sumienia, kiedy opowiadam mężowi, że denerwowałam się, jak tysiąc razy prosiłam, żeby w końcu pozbierał klocki, że włączyłam bajkę, żeby zjadł obiad bo nie miałam już siły prosić, a potem strasznie się wkurzyłam, bo rozlał herbatę na stole. Byłam na siebie zła. A potem słyszałam, jak młody opowiadał tacie, że spędziliśmy świetnie cały dzień! Że pomagałam mu zbierać klocki i wrzucaliśmy je na punkty do koszyka, że pozwoliłam mu obejrzeć bajkę do obiadu, jego ulubioną. Że jak rozlała się herbata na stole, to zanim powycierałam stół pozwoliłam mu pobawić się na nim motorówkami.\nMam chwile słabości, są momenty w których jestem bezsilna, mam wszystkiego dość. Dzisiaj wiem, że to nie definiuje mnie jako złego rodzica. Czasem jestem dla siebie zbyt surowa i zapominam, że każdy może mieć gorsze dni. Nawet mama.\nNajgorsze w rodzicielstwie jest to, że kiedy zostaje się młodym rodzicem, wszyscy wokoło stają się ekspertami od wychowania. Każdy wie, jak przewijać dziecko, co go boli, czy chce jeść, dlaczego płacze. Każdy ma sposób na kolkę. Inny. Lepszy od Ciebie. Jeden karze hartować, drugi zakładać czapeczkę. Jeden krzyczy, żeby dziecko dokarmiać mm, a drugi krzyczy, że co z Ciebie za matka, skoro dokarmiasz dziecko paszą. Młody rodzic ma straszny mętlik w głowie. Ja brałam sobie wiele tych rad do serca, za bardzo. Myślałam nawet, że jak ja mogę nadawać się na matkę, skoro wszyscy wiedzą lepiej ode mnie. Nie idźcie tą drogą. Duża praca mojego męża sprawiła, że zaczęłam sama iść za głosem serca. Teraz mogę wysłuchać czyjejś rady, ale to czy ją zastosuję, zostawiam dla siebie.\nJestem najlepszym rodzicem dla mojego dziecka – dbam o jego rozwój, nie biję go, przytulam, spędzam z nim czas, nie karmię fast foodami, nawet daję gorzką czekoladę, kocham go. A że reszty rzeczy dopiero się uczę? Co z tego, każdy musi się nauczyć.\nW tym miesiącu czworo bliskich mi osób zostało rodzicami. Chcę Wam powiedzieć, że nikt nie był od początku rodzicem idealnym, choć pewnie większość uważa, że wszystko wiedziała od razu. Nieprawda. Każdy błądził jak dziecko we mgle, każdy miał dość po miesiącu nieprzespanych nocy, każdemu puszczają nerwy, każdy traci od czasu do czasu cierpliwość. Ale to nie znaczy, że się dziecka nie kocha, że się nie potrafi nim zająć, że jest się w końcu złym rodzicem. To oznacza, że jest się normalnym.\nA kiedy dzień kończy się tak, jak ten dziś, kiedy dziecko pełne radości wspomina co robiliśmy, jakie pyszne lody były, że tata grał z nim w kręgle, a mamę ograł w krążki i z tego wszystkiego nie może zasnąć, serce rozpiera Ci duma a łezka kręci się w oku. I tak wymęczona patrzysz na niego, kiedy zasypia, i kiedy cichaczem chcesz wyjść z pokoju, on już prawie przez sen mówi: „Mamusiu, to był wspaniały dzień. Kocham Cię”. I zasypia.\nI wtedy już wiesz, że jesteś najlepszą mamą pod słońcem. Dla swojego dziecka. I niczego więcej Ci nie potrzeba. Wygrałaś.\nDziało się w maju, oj działo!\nKury domowe i inne leniwe baby


Kinkiet prosty Crystal 2 LED firmy Sanico w cenie\nStrona główna » Ogród » Oświetlenie i dekoracje » Oświetlenie ogrodowe » Lampy dekoracyjne » Kinkiet prosty Crystal 2 LED\nKinkiet prosty Crystal 2 LED 6.5W 30P Polux\nKinkiet prosty Crystal firmy Polux świetnie idealnie pasuje do nowoczesnych aranżacji. Stylowy kolor satyny podkreśli elegancję salonu, sypialni czy kuchni, a ciekawy design przyciągnie wzrok i doda wnętrzu atrakcyjności i oryginalności. Wykonany ze stali kinkiet ma klasę szczelności IP44. Źródła światła o klasie energetycznej od A++ do A dają strumień świetlny 450 lumen. Niewielkie wymiary – 13,8 cm głębokości, 8 cm szerokości i 13 cm wysokości – pozwalają na zastosowanie kinkietu różnego rodzaju pomieszczeniach.\nNumer artykułu 481485\nNazwa serii Crystal 2\nNumer katalogowy GLM00052AUPSS-30DW\nMaksymalna moc (W) 6.5\nGłębokość (cm) 13.8\nKinkiet skośny Crystal 2 LED 6.5W 30P Polux\nSłupek ogrodowy Crystal 2 LED 6.5W 30P Polux\nSłupek ogrodowy Crystal 2 LED 6,5W 30P Polux\nKinkiet prosty Crystal 2 LED 6.5W 30P Polux Producent: Sanico


CLJ: Juniorzy starsi na remis z Escolą | Akademia Jagiellonii Białystok\n5 10.19 20:18\nJuniorzy starsi Jagiellonii Białystok zremisowali na wyjeździe z Escolą Varsovia 1:1 w sobotnim spotkaniu 9. kolejki Centralnej Ligi Juniorów. Jedynego gola dla Jagi strzelił w tym meczu Aleks Włodarczyk.\n– Nie jesteśmy do końca zadowoleni z tego wyniku, ponieważ rozegraliśmy dziś naprawdę dobry mecz – opowiadał trener Krzysztof Zalewski.\n– W pierwszej połowie mieliśmy trzy sytuacje stuprocentowe do strzelenia gola, ale do przerwy schodziliśmy przy wyniku bezbramkowym. W drugiej części gry zdołaliśmy wyjść na prowadzenie, gdy w 73. minucie gry po akcji zespołowej Bartek Musiolik wpadł z piłką w pole karne i dograł ją wzdłuż bramki, gdzie akcję skutecznie zamknął Aleks Włodarczyk – kontynuował szkoleniowiec Żółto-Czerwonych.\n– Do tego czasu kontrolowaliśmy boiskowe wydarzenia, ale już kilka minut później po naszym stałym fragmencie gry gospodarze zdołali wyprowadzić kontratak, który dwukrotnie mogliśmy przerwać, ale ostatecznie zawodnik rywali wyszedł sam na sam z naszym bramkarzem i doprowadził do wyrównania – dodawał opiekun młodych Jagiellończyków.\n– Koniec końców mecz zakończył się remisem i o ile z gry chłopaków mogę być jak najbardziej zadowolony, tak z wyniku już nie do końca, bo myślę, że straciliśmy w Warszawie dwa punkty – podsumował trener Zalewski.\nCentralna Liga Juniorów (2002) – 9. kolejka:\nEscola Varsovia – Jagiellonia Białystok (2002) 1:1 (0:0)\nBramki: ? 80’ – Włodarczyk 73’.\nJagiellonia: Dziekoński – Żarejko, Krygier, Żukowski, Murawski – Masłowski (84’ Jarosz), Bieliński (64’ Latuszek), Kozłowski (62’ Włodarczyk), Musiolik (75’ Mazur), Frydrych – Toporkiewicz.


FORUM kuchnia+ produkty do sushi\n<< temat: 68/278 >>\nJa wolę przygotowywać sushi własnoręcznie w domu. To świetna zabawa szczególnie, kiedy zaangażuje się do niej przyjaciół :) Wystarczy kupić ryż dobrej jakości, ulubioną rybkę lub owoce morza, opakowanie alg, ocet ryżowy i chrzan wasabi. Kolejny etap to skompletowanie praktycznego zestawu do sushi. Wybór jest naprawdę duży. Eleganckie i niedrogie zestawy do sushi możecie nabyć np. na http://www.okazje.info.pl/ Jeśli raz zrobicie sushi samodzielnie, to z pewnością już nigdy nie będziecie chcieli jeść go w restauracji\npost edytowany 1 raz, ostatnio 29.11.2016 09:53\nJestem ciekaw ile kosztuje transport morski tego typu produktów do naszego kraju.\npost edytowany 2 razy, ostatnio 22.11.2016 11:29\nJa kupiłam na allegro i jestem zadowolona\nKażdy stwierdza po własnych doświadczeniach,\nJeżeli chodzi o sushi to sztuką jest przygotowanie ryżu i znalezienie odpowiedniej ryby.\nSmaczne sushi można przygotować samemu, jeżeli tylko się chce i próbuje w różnych miejscach. Ale zanim się coś zrobi, to trzeba wypróbować :) http://sushiking.pl\nJa kiedyś robiłem sushi bez maty, rolki sklejałem wodą bo czasami odchodziły, a surimi smażyłem, bo tak lepiej mi smakowało.\nCo do ceny to tak, produkty do sushi są drogie, ale można to w różnoraki sposób rozwiązać : )\nA ja polecam dobrze dopasowany do klienta i jego potrzeb sklep: sushi-sklep.pl/ gdzie można znaleźć wiele azjatyckich produktów, nie tylko do kuchni japońskiej :)\nJa po prostu lubię jadać już gotowe sushi. Ostatnio odkryłam w Wesołej bardzo fajną restauracje z sushi. Jakby ktoś był zainteresowany to mogę polecić www.sushiwesola.pl :)\nKonradb napisał 16.01.2015 20:12:\nBędąc w Chinach worek imbiru o wadze 1kg możesz kupić za ok. 2zł. W sklepie w Warszawie- od 13-14zł w górę.\nDopóki to się nie zmieni, raczej nie przekonam się do sushi.\nCzłowieku zastanów się trochę nad tym co wypisujesz, nawet gdyby te 2 zł były prawdą, to według Ciebie taki produkt można bezpłatnie teleportować do europejskich sklepów i sprzedawać po np 4 zł ??!! :)\nTransport, magazynowanie itp... to wszystko kosztuje i jest to chyba dość logiczne :)\nA jeżeli uważasz że coś jest za drogie, to co stoi na przeszkodzie??? Zakup kontener imbiru w Chinach po 2zł i sprzedawaj w Polsce na ulicy po 4 zł, gwarantuje że zrobisz złoty interes hahaha...\nprzemko, dobrze to określiłeś. Trzeba dobrze poszukać, tylko nie każdy posiada tyle czasu, aby skrupulatnie porównywać ceny we wszystkich sklepach które mają w ofercie produkty do sushi. Zależy co masz na myśli pisząc: "w stosunkowo niskich cenach". Glony do sushi Blue Dragon znam ale są kiepskiej jakości i też bardzo dużo kosztują.\nDla przykładu: w Carrefourze 6 arkuszy nori - 10,49. Daje to ponad 88zł/50ark , a więc jeszcze 2-4 razy drożej niż pisałem!!! Prosta matematyka się kłania.\nI niewiele tutaj zmienia fakt, że Carrefour ogółem słynie z wysokich cen.\nBez przesady z tymi cenami. trzeba po prostu dobrze poszukać. Blue Dragon oferuje produkty do sushi w stosunkowo niskich cenach. Można kupić wszystko osobno ale mają też gotowe zestawy które bardziej opłaca się kupić. Według mnie zawsze można iść do restauracji ale jak dla mnie jedzenie przygotowane własnymi rękoma lepiej smakuje:)\nZgadzam się z Wami- produkty do sushi oferowane u nas są zdecydowanie za drogie w stosunku do ich jakości. 2 lata temu odwiedziłam sklep Kuchnie Świata w Złotych Tarasach w Warszawie w poszukiwaniu nori i świeżej ryby. Ostatecznie nic nie kupiłam, bo duże opakowanie nori (50 arkuszy) kosztowało ponad 50zł! Żeby było śmieszniej- wchodzę wieczorem do sklepu internetowego tej samej firmy- tam identyczne opakowanie nori - za...18zł :P Sklepy z azjatycką żywnością wykorzystują niewiedzę ludzi nie mających pojęcia o realiach cenowych ustalając chore ceny.\nTrzeba przyznać, że Japończycyu znają się na kuchni najlepiej. Ja nawet noże mam japońskie i okazuje się, że także one przebijają jakością konkurencję. Zwłaszcza polecam te ze stali damasceńskiej, znajdziecie na przykład na samura.pl :)\nTematyką sushi interesuję się od dawna, ale przygotowuję je maksymalnie 1-2 razy w roku. Dlaczego? Ano dlatego, że produkty do sushi są w Polsce nadal bardzo drogie. Mimo tego, że są to nie produkty japońskie, a dużo gorszej jakości zamienniki z Chin czy Korei Płd.\nKrótki przykład: glony do sushi, czyli popularne nori. Za opakowanie nori z Chin, w którym jest 50 arkuszy zapłacimy w przeciętnym sklepie orientalnym od 17-20 (poprzez Allegro) do nawet 50zł !!\nCoraz więcej produktów do sushi można znaleźć w hipermarketach typu Carrefour czy Tesco, ale o dziwo tam są one jeszcze droższe niż we wspomnianych sklepach azjatyckich.\nKolejny sprawa to ryba do sushi- świeżego łososia do spożycia na surowo nie kupisz, tymbardziej tuńczyka. Ceny: 35-55zł za 1kg łososia, 100-140zł w przypadku tuńczyka.\nA to dopiero 3 z podstawowych składników.\nSamodzielne przyrządzenie sushi (dla 4 osób) to jednorazowy wydatek rzędu 200-400zł.\nNiska jakość za bardzo wysoką cenę.\nWitam, ostatnio byłam na stronce nowego sklepu z artykułami kuchni azjatyckiej w tym sushi - odkrywcysmakow.pl są ciekawe produkty i przepisy do poczytania, jest kilka produktów nie często spotykanych na naszym rodzimym rynku. Zakupy i kontakt ok\nMoim zdaniem robienie w Polsce sushi trochę mija się z celem. Dostępność świeżych ryb jest słaba. O świeżym tuńczyku można zapomnieć. Przy czym dla mnie świeża ryba, to ryba złowiona maksymalnie dwa dni wcześniej, a nie tuńczyk, który nie sprzedał się na giełdzie w Japonii, więc go wysłano do trzeciego świata rybnego, czyli do Polski. kamil gotuje\nJestem miłośnikiem sushi, kiedyś bary, a teraz od przynajmniej roku próbuję sam :D. Przerabiałem kilka sklepów z produktami do sushi ale powiem szczerze, jakość i cena nie zawsze idą w parze. Np. glony Gold 50ark w cenie poniżej 20zł to absurd. Kupiłem dwa razy i niestety się oszukałem. Ciężko było z nich zrobić cokolwiek, a już nie mówię o sushi. Poleciały do kosza. Od kilku miesięcy zaopatruję się w sklep.kuchnieswiata.com.pl i jak narazie nie narzekam. Ceny mają bardzo w porządku, wybór też ok, a jakość rewelacyjna (dla mnie to jest najważniejsze). Nie myślcie sobie, że z barów zrezygnowałem , nadal jestem częstym gościem :). Pozdr. KW\nZapraszamy do sklepu www.itadakimasu.pl\nDopiero zaczynamy, mamy japońskich dostawców i nadzieję, że współpraca zaowocuje:)\nSłużymy także radą (na stronie jest poradnik), jestem japonistką i moja przygoda z sushi trwa już dobrych parę lat...\nDuży asortyment ma również sklep www.sklep.nasushi.pl Na sąsiadującym serwisie www.nasushi.pl można poczytać o restauracjach w Polsce oraz przepisach na sushi. Od razu ślinka leci:)\nWarto też zajrzeć na nowo powstającą stronę z produktami do sushi i kuchni azjatyckiej:\nwww.wesoil.pl Co prawda nie ma tam jeszcze za dużo produktów, ale cały czas dochodzą nowe i są w super cenach :)\nDodatkowo na hasło "kuchniaplus.pl" podane po rejestracji, ale jeszcze przed zakupami.\nDostaniemy dodatkowo 5% rabatu !\npost edytowany 1 raz, ostatnio 19.05.2012 14:23\nZapraszam do odwiedzenia strony firmy NOBI\nBardzo ciekawa oferta produktów do sushi :) Sama się tam zaopatruje i jestem bardzo zadowolona :)\nZastanawiam się. Czy gdziekolwiek w Polsce można dostać prawdziwe wasabi, nie chrzan z barwnikami i 1,6% wasabi? Niekoniecznie chodzi mi nawet o kupienie korzenia co spróbowanie jak to naprawdę smakuje. Niestety to co jadam w Krakowie w knajpach lub robiąc sam to ta zielona pasta ;p\nmogę podać link do bardzo ciekawego miejsca, gdzie mają ogromny wybór produktów do sushi zarówno dostępnych w sklepie, jak i w sprzedaży internetowej. Gorąco polecam -jedyny minus - daleki Mokotów.\nryż gotopwałam w garnku do mleka, z piwnicy przytargałam, bo mi pan w sklepie doradził\nryż kupiłam Akaba czy jakos tak\nna 1 szklankę ryżu, 1,5 szklanki wody\nogolnie to wszystko na oko\nzawsze możesz użyć majonezu japońskiego:) pamiętaj, że majonez stosowany jest zazwyczaj do maków na ciepło, bo philadelphia się raczej do tego nie nadaje.\nP.S. Napisz jak możesz jak gotowałaś ryż, zaopatrzyłaś się w specjalny garnek?\nMyślałam, że za pierwszym razem może się coś nie udać, ale nawet ryż i zaprawa wlasnej roboty bły takie jak trzeba.\nZawsze uwarzałam, ze najlepsze sushi jest w Sakana, a rodzina powiedziała,że to smakuje jak te z Sakana wiec chyba sukces jak na pierwszy raz.\nSklep Pan Azja naprawde ekstra, choć jak dla mnie na innym końcu Warszawy.\nŻółta rzodkiew marynowana - bardzo dobra- pierwszy raz jadłam (super nie tylko do sushi)\nJesli chodzi o majonez to spróbowałam zrobić z nim kilka maków, pozostane jednak przy serku philadelphia.\nOgólna opinia rodziny - Majonez nadaje zbyt europejski smak!!!\nmożesz mrozić ryby żeby zabić bakterie, ale musisz pamiętać, że istnieją mikrorganizmy odporne na temperatury mroźnicze. Mrożenie ryb praktykuje się w suhi-barach, bo towar jest po prostu nie do przerobienia. Mrożenie nie jest jednak konieczne. Kiedy pracowałem w knajpie sushi to po krojeniu ryby część się mroziło a część od razu szła na bar i do gości, więc jeśli masz naprawdę świeży kawałek, to możesz śmiało robić z niego sushi.\nprzeczytal;am gdzies , ze rybe trzeba kupic swieza (logiczne) i zmrozic przd robieniem sushi, zeby bakterie zabic\nwydaje mi sie to dziwne\nczy tak sie robi?\nsos sojowy polecam tylko Kikkoman!!!\nsa dwie wersje jedna normalna a druga mniej slona z zielona zakrętką -mowa o mniejszych buteleczkach:)\nZ rzeczy ktore nie musza byc świeze i kupowane z dniu robienia sushi polecam sklep www.tonkin.pl - wiekszosc produktow mam sprawdzone. Sos sojowy, matki do zwijania, ryz czy nori.\nPolecam rzodkiem narynowaną zólta - daje fajy smak i wyglad.\nJezeli moge jeszcze cos doradzic to prosze o kontakt:-)\nnori: Daruma Nori Gold\nwasabi spokojnie możesz kupić to co jest w tubce, chyba że kręci Cię robienie z proszku z torby kilogramowej?:D\nzalewa: tylko mitsukan!!\nMaty do skręcania znajdziesz w każdym orientalnym sklepie...tak samo pałeczki:D\nco do sake, to wczoraj przyjechała do nas jakaś nowa, więc dzisiaj spróbuję i jutro dam Ci znać czy warto;)\nz podstawowych rzeczy na pewno przyda Ci się ogórek, majonez, prażone ziarna sezamu (biały i czarny).\nNo i jeśli nie masz garnka specjalnego do gotowania ryżu będziesz potrzebowała dużo cierpliwości żeby dobrać odpowiednie proporcje ryżu do wody, a potem zalewy:)\nI jeszcze jedna z najważniejszych kwestii... dobre noże!! warto się zaopatrzyć w jeden, dobry, naprawdę ostry japoński nóż, bo wierz mi, że to strasznie ułatwia pracę:)\nW razie jakichś wątpliwości służę pomocą.\nhttp://ww w.kuchnie swiata.com.pl/index. php/cPath/30\na ryz, glony, wasabi i imbir jakiej firmy?\nchce zrobic dobre sushi w rozsadnej cenie, po taniosci raczej nie bo wiem , ze to nic dobrego z tego nie wyjdzie , zreszta jak ze wszystkim\nryby to ja lubie najbardziej tunczyka i lososia - to juz ogarnelam- sa w makro swieze w czwartki\nzalewa to ten sos do ryzu, tak? polecacie jakas firme?\nszczególnie interesuje mnie jakiej firmy ryz bo slyszalam , ze polowa sukcesu tkwi w dobrym ryzu\na glony, wasabi i imbir jakiej firmy?\nsos sojowy mam swoj ulubiony\ni musze jeszcze takiej maty sobie poszukac do skrecania (ale to tak jak mowicie chyba w tych sklepach kuchnie swiata czy orientalnych)\npoza dodatkami typu avokado, philadelphia i itp to cos mi jeszcze potrzebne z takich podstawowych rzeczy?\nnajlepiej jak sobie kupisz glony nori gold, z ryżu poleciłbym Ci Nishiki (takiego używam u siebie w sushibarze). Zalewę kup sobie gotową, bo niestety nie mogę podać Ci przepisu z knajpy;) Tak jak powiedział Jacek, nie ścigaj tuńczyka, tylko zacznij sobie od dobrej jakości łososia. Jeśli interesują Cię inne rybki skontaktuj się z firmą Ulmo - www.ulmo.pl. Możesz też odwiedzić sklep pan azja na ulicy Borowej Góry (www.panazja.pl) albo udać się do Kuchni Świata jak radził Jacek.\nPamiętaj że możesz również kupić gotowe zestawy do robienia sushi, w których znajdziesz podstawowe składniki. Zestawy takie kosztują zazwyczaj około 100zł, ale musisz pamiętać, że jakość zawartych tam produktów odbiega daleko od ideału, jednak na początek wystarczy.\nMarcin dobrze mowi - mozesz nie scigac swiezego tunczyka.... na pierwszy raz...\nProponuje wizyte w Kuchniach Swiata w Arkadii po podstawy - odpowiedni ryz, ocet do niego, maty do zwijania, malutkie tubki z wasabi, anie sloje wielkie z marketu, wodorosty sprawdzone i kilka wypelnien.\nJak sie dowiesz o co chodzi i czego szukasz, to w czwartki w marketach mozna zaryzykowac swieze: lososie, makrele, osmiornice i krewtki.\nAle mrozone osmiornice, kalmar, krewetki tez beda ok, a wedzone polskie ryby maja swoj urok.\nojej, dałaś temat na długie wypracowanie...\nWszystko zależy od tego ile możesz na to przeznaczyć. Jeśli chcesz kupować produkty z najwyższej półki musisz się liczyć z wysokimi kosztami. Jeśli zaś chcesz na początku zrobić po prostu dobre sushi za rozsądną cenę, bo robisz pierwszy raz, to też mogę pomóc. Nie idź na pewno w stronę taniochy, bo wyjdzie Ci coś sushi-podobnego:)\nNapisz dokładnie co chcesz robić, jakich ryb używać, co z owocami morza itd. itp.\ngdzie w Warszawie są najlepsze produkty do sushi?\nco i jakiej firmy kupowac?\nnigdy jeszcze sama nie robilam !


Czarny miesiąc [Eugène Sue] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: Eugène Sue Liczba stron: 617\nISBN: 978-83-795-0880-8 Data wydania: 2020-06-05\nOd zachodu wieje wściekły, zimny wiatr; czarne chmury pokrywają niebo, słońce zachodzi w krwawej aureoli, rzucając bladawe światło, smutne, jak ostatnie pożegnalnie, na granitowe skały Bretanii. Ocean huczy, noc zbliża się powoli; zielone bałwany tracą swą matową przezroczystość, ciemnieją i stają się bardziej jeszcze wzburzone rozbijają się z hukiem i piana ich bieleje, w miarę, jak ciemność okrywa wody. W dali od brzegu, który bałwany obsypują pienistym śniegiem, widać lekką szalupę, ginącą w nieskończoności rozigranego morza. Niekiedy żagiel tej łupiny, miotany wichrami, schyla się, aż dotyka szczytu bałwanów, wielkich, jak góry potem z powrotem stacza się w otchłań, potem znów wyskakuje na grzbiet fali, a za chwilę znowu spada w ciemną przepaść. W miarę jak się ściemnia, wiatr huczy coraz mocniej i morze coraz burzliwiej się pieni. Wśród zapadającego zmroku można jeszcze dojrzeć dwóch ludzi w łodzi, która, nim dopłynie do brzegu, zostanie chyba, zdawałoby się, ze dwadzieścia razy pochłonięta przez burzliwe morze... Podobnie jak burza, od której opisu zaczyna się ta powieść, Eugene Sue z mocnym powiewem romantyzmu opisuje życie swoich bohaterów. Teresa, młoda i naiwna dziewczyna z burżuazji, i Ewen, bogaty baron bretoński, zbłądzą w poszukiwaniu idealnego uczucia. Nieokiełznanie ich namiętności jest miarą ich nieszczęścia. Każde wydarzenie zdaje się dawać im nadzieję, ale każda burza zapowiada cierpienie, a każde pojawienie się żeglarza Mor-Nadera przypomina klątwę Czarnego Miesiąca...\nEugène Sue Czarny miesiąc przekład anonimowy Armoryka Sandomierz\nProjekt okładki: Juliusz Susak Tekst wg edycji: Eugène Sue Czarny miesiąc Powieść Wyd. Bibljoteka Rodzinna Warszawa 1930 Zachowano oryginalną pisownię. © Wydawnictwo Armoryka Wydawnictwo Armoryka ul. Krucza 16 27-600 Sandomierz http://www.armoryka.pl/ ISBN 978-83-7950-880-8\nCZĘŚĆ I. I. PRZEPOWIEDNIA. Od zachodu wieje wściekły, zimny wiatr; czarne chmury pokrywają niebo, słońce zachodzi w krwawej aureoli, rzucając bladawe światło, smutne, jak ostatnie pożegnalnie, na granitowe skały Bretanji. Ocean huczy, noc zbliża się powoli; zielone bałwany tracą swą matową przezroczystość, ciemnieją i stają s:ę bardziej jeszcze wzburzone — rozbijają się z hukiem i piana ich bieleje, w miarę, jak ciemność okrywa wody. W dali od brzegu, który bałwany obsypują pienistym śniegiem, widać lekką szalupę, ginącą w nieskończoności rozigranego morza. Niekiedy żagiel tej łupiny, miotany wichrami, schyla się, aż dotyka szczytu bałwanów, wielkich, jak góry — potem z powrotem stacza się w otchłań, potem znów wyskakuje na grzbiet fali, a za chwilę znowu spada w ciemną przepaść. W miarę jak się ściemnia, wiatr huczy coraz mocniej i morze coraz burzliwiej się pieni. Wśród zapadającego zmroku można jeszcze dojrzeć dwóch ludzi w łodzi, która, nim dopłynie do brzegu, zostanie chyba, zdawałoby się, ze dwadzieścia razy pochłonięta przez burzliwe morze. Jeden z nich trzyma silną ręką ster; człowiek ten nazywa się Mor-Nader, jest zaś sternikiem, z pobliskiej wyspy Sein. Powiadają, że Mor-Nader ma dar przewidywania i lękają się go. Przepowiada on przyszłość, zaś przepowiednie jego są przeważnie smutne i prawie zawsze się sprawdzają. Mówi językiem poetycznym, jak język bardów Armoryki, których pieśni do dziś żyją. Mor-Nader jest już stary; białe włosy, któremi wiatr powiewa, okrywają mu głowę; cała powierzchowność jego robi wrażenie szorstkie; piersi i ręce ma obnażone, twarz to dzikim wyrazie — oczy ma okrągłe, siwe, jakby nieszczęście wróżące, głos zaś jego, donośny, grobowy, rozlega się wśród burzy i huku bałwanów. Wraz z niebezpieczeństwem, grożącem łodzi wzrasta jego zapał i śpiewa smutną, złowróżbną pieśń w starem narzeczu galijskiem, które do dziś przechowało się na tym niegościnnym brzegu; Evid aonn mé nam eur ket, Meur ked aonn da vout laret Evid aonn mé nam eur ket, Armrev awaléh er — onn me bet. (Nie wiem, co znaczy bojaźń, ani trwoga; mnogie lata już przeżyłem; nie wiem, co znaczy bojaźń, ani trwoga i nie straszą mnie drogi, które mam jeszcze przebyć na tym ziemskim świecie). Drugim człowiekiem, siedzącym na przodzie łodzi, jest młodzieniec — nazwisko jego brzmi — Ewin de Ker-Elliot. Młodzieniec ten jest panem starego zamku Treff-Harttog, który wznosi śpiczaste dachy i granitowe, potężne mury w pośrodku mgieł na szczycie samotnej Czarnej Skały. Zamczysko to groźnie spogląda na zatokę Topielców i na rafę Konania — takie są nazwy topograficzne w tym posępnym kraju. Ewin jest młody; wiatr miota jego czarnemi włosami; rysy ma męskie, surowe, wzrok wlepił w oblicze Starca.. Młody pan słucha ponurych pieśni Moir-Nadera, słucha ciekawie i z trwogą. Smutny, lecz przyjemny uśmiech łagodzi niekiedy posępność jego twarzy. Sternik ukończył pierwszą zwrotkę ponurej pieśni; wówczas Ewin rzekł mu: — Powiedziałeś mi, że teraz dowiem się o swem przeznaczeniu? Rozum mi wskazuje, że w rzeczywistości nic o niem nie wiesz, jak wogóle o wszystkiem co jest tajemnicą dla reszty ludzi — rozum mi powiada, że mnie zwodzisz, a jednak jestem tak słaby, że z niecierpliwością czekam twych słów. Dlaczego mówiłeś, że przepowiesz mi /przyszłość dopiero na morzu? Mów, mów; burza już się zbliża i będziemy musieli myśleć o łodzi, jeżeli nie chcemy, aby nas czarci wzięli. Mor-Nader, jakby odpowiadając na pytanie Ewina, zaczął znów śpiewać: Deuz fors pérra a chvarvezo Pez a zo Mlet, a vezo; Red é d’aun holl mervell tor gwes, Kent évid arzew eun — divez. (Cóż mię obchodzi me przeznaczenie — niepodobna cofnąć go, ani zmienić; czy śmierć imię czeka bliska, czy daleka, niepodobna mi przed nią uciec). — A więc przepowiadasz mi bliską śmierć? — zawołał Ewin. — A cóż to kogo może obchodzić... wszakże jestem starym cymbałem i oszustem... — odpowiedział starzec z dziką ironją. — Mów, mów! — Nie... przecież jestem kłamcą? nie, nie, ja nie mogę wyczytać przecież tak bliskiej śmierci z tak młodocianych rysów.... — Powiesz może... — A gdybym powiedział: Ewinie de Ker-Eliot, módl się, albowiem za chwilę morze cię pochłonie — na coby ci się taka przepowiednia przydała... przecież wcalebyś mi nie wierzył. Lepiej ci powiem: Ewinie, będziesz żył długo, szczęśliwie, będziesz miał żonę, dobrą, jak baranek, łagodną, jak gołębica i będziesz patrzył w spokoju i radości na zabawy swych wnucząt. Takim przepowiedniom to ludzie wierzą... I starzec znowu dziko się roześmiał. Młodzieniec, mimo całej swej odwagi, trwożliwie spojrzał na starca; myślał, że już wpada pod wpływ jego ponurego szaleństwa i żałował, że się jemu właśnie powierzył. — Co chcesz powiedzieć, Mar-Naderze? jeżeli rzeczywiście zagraża ani jakie niebezpieczeństwo, to wytłumacz mi, jak się należy. Wówczas starzec zawołał straszliwym głosem: — W jakim miesiącu umarł dziad twój, Ewinie de Elliot? — W czarnym — odpowiedział Ewin. — A w jakim miesiącu umarł twój ojciec, Ewinie de Ker-Elliot? — W czarnym — odpowiedział młodzieniec, drżąc mimowoli. — A jaki teraz miesiąc mamy, jaki, Ewinie de Ker-Elliot? — Czarny — odpowiedział Ewin półgłosem, po chwili zaś zawołał: — Sterniku, sterniku, patrz — czy widzisz tę ogromną falę?... Czyżbyś chciał zatopić mnie, wraz ze sobą.. czyżbyś chciał teraz... Nie mógł dokończyć; olbrzymi bałwan uderzył w szalupę, napełniając ją wodą. Mor-Nader nie wypuścił steru, ze spokojnem czołem, z bacznem okiem, niezatrwożony ani na chwilę, wytrzymał okropne wstrząśnienie. — Jeszcze jeden! — zawołał Ewin na widok drugiej fali, jeszcze większej. — Doprawdy, jutro ciała nasze znajdą na piasku wybrzeża. — Tak, zapewne... zimne twoje ciało znajdą na piaszczystym sztrandzie... wodorosty obwiją twe skronie... i to będzie twój wieniec pogrzebowy... — odrzekł starzec — jeśli masz zaraz umierać, to zaraz umrzesz... czarny miesiąc zawsze będzie czarnym miesiącem... I znowu zanucił jakąś dziwną pieśń, głośniej jeszcze, niż przedtem: Mé wel as mor waorh émp tout, Ken a gren am aot gant ar spont Hen trem gwenn ewid and erc‘h gann Em hé benn kerno a avyaut (Wychodzi mi ima spotkanie koń morski, Wszystko na brzegu drży przed nim... Biały jest, jak śnieg, rozbija fale, Rogi ma lśniące, jak ze srebra). Umilkł, a ster prawie wypuścił z ręki. Wtem nowy bałwan, jeszcze silniejszy od poprzednich, omal nie wywrócił czółna dnem do góry. Ewin, obalony uderzeniem., podniósł się i groźnie huknął ma starca: — Cóżto ma znaczyć — czy chcesz mnie zatopić, nędzniku?... Och, biada mi, biada! — po co ja się wdałem z tym obłąkańcem? — Ależ nie, bynajmniej! — z ironją odparł sternik — przecież jestem tylko oszustem... przecież nie mogę widzieć iw obłokach tajemniczego pogrzebu tych, co mają wkrótce rozstać się z tym światem... nie, przecież ja nie mogę widzieć, jak śmierć ku nim ręce wyciąga... Ewinie de Ker-Elliot, czy kiedy, wpadając w otchłań, będziesz słyszał nad sobą huk bałwanów, to też nazwiesz mnie oszustem?... Ewinie de Ker-Elliot, czy widzisz, przy ostatniem światełku wieczora, ten ogromny bałwan, czarny bałwan, który leci, rycząc i potrząsając pienistą grzywą? — Oto zbliża się... huczy i mówi, grożąc: Nie, Mor-Nader nie jest oszustem, on to mnie przywołał, abym mógł wchłonąć w swe wnętrzności martwe ciało... Gdzież ono jest, o, już je widzę!... Szał sternika doszedł do szczytu;’podniecony strasznym widokiem burzy aż do wściekłości, zaślepiony dziką dumą, gotów był poprostu do poświęcenia swego życia, byle przekonać Ewina o prawdziwości swej złowrogiej przepowiedni; Opuścił więc ster i stanął, wyprostowany, w tyle czółna. Z rękami, założonemi na nagiej piersi, ze wzrokiem, jakby natchnionym, z czołem, groźnie zmarszczonem, zdawał się być złym duchem rozszalałego morza. Krucha łódź, pozbawiona kierownictwa, po dwakroć stoczyła się w przepaść; rozległ się głuchy łoskot — coś białego zabłysnęło i znikło w głębokiej pomroce — to wiatr zerwał żagiel. — Jesteśmy zgubieni! — wrzasnął Ewin. I z rozpaczliwą wściekłością rzucił się na starca, usiłując pochwycić ster. Szaleniec odepchnął go gwałtownie. Zaczęła się pomiędzy nimi walka nad otchłanią, która w każdej chwili gotowa była pochłonąć ich wraz z łodzią. Ewin zdołał ranić starca w czoło, aż mu krew popłynęła, lecz po chwili dostał taki raz w czoło wiosłem, że padł nawpół omdlały na dno szalupy. Przymknął oczy, poleciwszy się Bogu, leżąc, oczekiwał nieuchronnej śmierci w falach. Szalupa, pozostawiona łasce Bożej, przeskakiwała tu i owdzie nad bałwanami. Mor-Nader, z zakrwawionem czołem, z obłąkanemi oczyma, ukląkł, podniósł ręce i zaintonował jakiś ponury hymn: Movvrangoz — lé lavar d‘i — me Pétra c‘choavi gan, ou amé? — Tal ann prenn — lu choavi gan in He raoulag ru a fel d‘in He raoulagard a yrapann net Abék da cé enn deur tennet. (Kruku morski, co trzymasz w dziobie? Pewno głowę rycerza, abym mu ślepia Wydarł, jak niegdyś on wydarł tobie, Gdy cię pochwycił na wybrzeżu... — Sterniku... djabelski sterniku!... Czy mię do piekła prowadzisz? — bełkotał Ewin, czując, że szaleństwo Mor-Nadera poczyna go opanowywać. — Gotów jestem umrzeć, czegóż ci jeszcze potrzeba?... — No, co... czy oszust ze mnie... czym kogo zawiódł?... — mówi starzec, schylając pokrwawione czoło nad swą ofiarą, rozciągniętą nadal na dnie kołysającego się słabiej już czółna. — Litości, litości... nie jesteś oszustem, bynajmniej nie jesteś!... Nim jednak zginę, ty, co wiesz wszystko, popisz się przede mną całą swą djabelską nauką — powiedz mi coto za tajemniczy portret... ta postać z czarnemi oczyma i bladem czołem, którą ujrzałem, jak widziadło i której wspomnienie ściga mnie bezustannie, jak wyrzut sumienia? — To kwiatek czarnego miesiąca... jest to grobowy kwiatek... więcej nie dowiesz się... przed czasem... — odpowiedział sternik. Wtem nowa fala runęła na czółno. Ewin, zalany wodą, przywalony do dna, stracił wszelką możność ruchów; łódź znowu była bliska zatonięcia. Wtem głośniej jeszcze zabrzmiał znowu dziwaczny, ponury śpiew Mor-Nadera: Na te louarnne tarar di — mé, Petru c‘ hoavi gan — ou a mé? He galon a c‘ choavi gan — i? Oa — Ken d‘ gwiv vel ma hani... Na te lavav d‘i — me tousek Petru rez aré korn hereck? Me a zo ana‘ nem laket C’hontoz he ene da zonet... (A ty wilku, co masz w paszczy? Wydarłem jego serce... Okrutne, nieczułe serce junaku... A tobie, jaszczurko, co się dostało. W twój chytry pysk?... Jego dusza — oto wszystko. Nowa góra wodna, wznosząc się z potwornym łoskotem, uderzyła na czółno, zatapiając je. Ewin uczuł, jak spada w przepaść... II. ZAMEK. Całe zachodnie wybrzeże Bretanji, od Brest aż do Nantes, w ujściu Loary, jest nieurodzajne i dzikie; widok jego, chociaż chwilami prawdziwie majestatyczny, nie jest zbyt miły dla oka. Pomiędzy skaliste przylądki Karnavan i Rar wrzyna się zatoka, zwana zatoką Topielców — dalej rozciąga się wybrzeże, albo mielizna Konających i skała Nieboszczyków. Złowróżbne te nazwy przypominają, jak niebezpieczną jest żegluga na wybrzeżach tej ponurej krainy, zwłaszcza w okresie panujących w końcu jesieni, wiatrów zachodnich w tym sensie przesąd bretończyków o czarnym miesiącu ma pewną podstawę. Krew w żyłach ścinająca scena, jaką opisaliśmy powyżej, nastąpiła właśnie w tych strasznych okolicach. Tu i owdzie, ma szczytach ogromnych skał, tworzących brzeg Armoryki, piętrzy się jeszcze kilka średniowiecznych zamczysk bretańskich, o granitowych murach i spiczastych dachach. W pobliżu małego miasteczka Saint-Michel, wznoszącego się nad zatoką Topielców, stał, wspomniany już przez nas zamek Treff-Hartlog, starożytna siedziba baronów de Ker-Elliot — jednego z najstarszych i najbardziej poważnych rodów Bretanji. Trudno dziś pojąć doprawdy, w jakim celu założyciele Treff-Hartlogu wystawili swą warownię w miejscu tak dzikiem i samotnem. Granitowe mury zdawały się stanowić jedną całość ze skałami — kolor miały czarny, mech je okrywał były już mocno poodrapywane. Główna część zamku — siedziba samego barona,,’wizinosiiła się pośrodku dziedzińca, iwysadzonego jodłami, i modrzewiami, niegdyś symetrycznie podcinanemi, oddawna jednak pozostawionemi samym sobie. Nad lewem skrzydłem zamku wznosiła się wysoka wieża, prawie całkowicie okryta splotami odwiecznego bluszczu; prawe skrzydło oddawna było ruiną. Z tej strony, gmach wznosił się prostopadle nad morzem. Na trzy stopy poniżej wewnętrznego dziedzińca rozciągał się rodzaj tarasu, z którego widać było morze, skały i wąski kanał, oddzielający cyple zatoki Topielców od wyspy Sein; dalej rozciągał się już niezmierzony Atlantyk. Posiadłości, należące do panów Treff-Hartlogu, rozrzucone były tu, i owdzie po dolinie, wpośród zielonych dębów, świeżą swą zielonością przerywających dziką monotonję niezmierzonych płaszczyzn — rodzaju stepu, jaki pokrywa całe wnętrze Bretanji poza skałami wybrzeża. Obecny pan zamczyska; baron Ewin de Ker-Elliot, opuścił rano Treff-Hartlog i wybrał się na, wycieczkę na morze z Mor-Naderem, starym sternikiem z wyspy Sejn. Wiemy już o katastrofie, jaka zakończyła tę wycieczkę, na zamku jednak nie wiedziano jeszcze o niczem. Było to właśnie w środku listopada 1838 roku; dzień był pochmurny, posępny. Zaczynało się już ściemniać kiedy dobry ogień, podsycany żywicznemu polanami dębowemi, płonął z trzaskiem na kominie ogromnej kuchni zamkowej. Scena, którą teraz zamierzamy opisać, stanowiłaby wspaniały istotnie temat dla jakiegoś flamandzkiego malarza. Ogromną izbę zamkowej kuchni, bieloną wapnem, oświecało jedno potężnych rozmiarów gotyckie okno, wysokie, a wąskie, z małych, zielonawych szybek, oprawnych w ołów. Mury izby, jak i całego zamczyska, były tak potwornej grubości, że we wnęce okna można było swobodnie postawić stół i stary fotel, wybity skórą, z olbrzymiemi poręczami. Siedząc w tem krześle, stara Anna-Joanna, mamka pana zamku, przędła kądziel, paląc gipsową, wielką fajkę — zwyczaj, powszechny wśród starszych wiekiem niewiast Armoryki. Ponieważ mrok już zapadał, połowa postaci Anny-Joanny zasunęła się już w cień i tylko połowę można było dostrzec na tle nawpół przezroczystego okna. Na głowie Anny-Joanny wznosił się wysoki czepek biały, mocno związany na pomarszczonem czole; gorset miała z niebieskiego sukna ze srebrnemi guzikami; spódnicę z grubej wełnianej, czerwonego koloru materji — całego tego stroju dziesiątki lat nie zmieniały. Ciemność coraz głębiej zalegała kuchnię, walcząc ze światłem ogniska, które, drżąc, rzucało różowy blask na dębowy stół i szafę, napełnioną naczyniami fajansowemi i cynowemi, utrzymanemi we wzorowej czystości. Kilka płaskorzeźb, ordynarnej roboty, poprzybijanych gwoździami do murów, przedstawiało świętych patronów Bretanji, o dziwacznie dla francuza brzmiących imionach — świętego Gnehenoc‘a, świętego Hennoc‘a i świętego Goulvain‘a; największa zaś ze wszystkich płaskorzeźba, wymalowana z prostacką starannością, przedstawiała kapliczkę Falgout, słynną ze swego pustelnika — św. Sulënna — błogosławione to dziecię widniało na tej płaskorzeźbie w okazałej aureoli, pod spodem zaś obrazu można było odczytać słowa wielkiego maga średniowiecznego katolicyzmu — mądrego i świętobliwego Alberta Wielkiego: „Kredy Salënn wychodził żebrać po Lesnewen i okolicy, dwoma tylko słowami naprzykrzał się ludziom, bo stając w drzwi chaty, czy zamku, powiadał tylko: ave Maria — potem brał, co mu dano, powracał do pustelni i tam, u źródła, spożywał wśród modłów razowy chleb z wodą. „W czasie największych mrozów, a mrozy w onej krainie srogie są, mały Salënn w nędznej swej, połatanej szacie, wdrapywał się dla rozgrzewki na drzewa, czepiał się gałęzi i, huśtając się, śpiewał: o Maryja, ma dziewico! — Kiedy zmarł w Bogu, znaleziono przy jego świętych zwłokach, liliję, o cudownym zapachu, na której złotem! literami było wypisane: O, Marjo!... Reszta napisu była zatarta“. Nie mogliśmy powstrzymać się od przytoczenia tu tego urywka jednej z najpopularniejszych z pośród niezlicznych, czasami pięknych, czasami dziwacznych legend starożytnej Armoryki — przytoczyliśmy go choćby dlatego, by zaznaczyć, że Anna-Joanna żywiła szczególne nabożeństwo właśnie dla tego świętego, w czasie zaś dzieciństwa Ewina de Ker-Elliot, uczyniła świętemu Salënnowi ślub. Wiatr świszczał, wstrząsając oknem kuchni starego zamczyska, wielkie krople deszczu, pomięszane z gradem, biły po wątłych szybach, zdaleka zaś dochodził huk oceanu. Anna-Joanna kilkakrotnie spojrzała z niepokojem w okno, aż wreszcie podniosła się cała i rzekła w bretońskiem, celtyckiem narzeczu, do osoby, całkowicie ukrytej w cieniu: — Les-en-Goch, Les-en-Goch — co za czas dla naszego mabmeibrina! — Deszcz i wicher!... Hm... Gorsze jeszcze przenosił nasz pen-kanger w lesie Menez-Chom — odpowiedział mąż Anny-Joanny — on to był bowiem — nie poruszając się ze swego miejsca. Las-en-Goch był świetnym typem starego bretońskiego plemienia, dotąd jeszcze tak różniącego się od francuzów, silnego i nieugiętego, jak skały Artmoryki — plemienia! pełnego poświęcenia, męstwa, przesadnej pobożności, łączącej się z cudackiemu przesądami, pełnego ducha wierności, i ducha buntu, plemienia milczącego, a zarazem niezaprzeczenie pojętnego. Siedząc przy samym kominie, Les-en-Goch palił fajkę w poważnej zadumie. Blask ogniska padał na jego twarz ogorzałą od słońca i posiekaną przez wichry i słoty Atlantyku. Był to mężczyzna już przeszło pięćdziesięcioletni, lecz ta żywotna rasa nie wcześnie się starzeje i dotąd zachował średnią tuszę, siłę i zwinność — jedynie jego długie, czarne włosy zaczynały już siwieć. Niskie czoło, dolina szczęka silnie wystająca, oczy zapadłe, czarne i przenikliwe, nos, nieco zgarbiony, cała powierzchowność stateczna i budząca respekt, wskazywały na charakter twardy i rozważny. Założywszy nogę na nogę, zgarbił się, oparł rękę na kolanie, podbródek na dłoni drugiej ręki i powoli pykał z wielkiej fajki. Postać jego, w długim kaftanie i szerokich.spodniach, malownicza rysowała się na tle ogniska. Wielki kundel ze śpiczastemi uszami, powalanie usiadłszy na tylnich łapach obok swego pana, delektował się ciepłem komina, niekiedy zaś, z ukontentowania, powoli i majestatycznie zamiatał podłogę długim, kudłatym ogonem. Aby nic nie pominąć w kontrefekcie męża Anny-Joanny dodamy jeszcze, że na szyi nosił sporo relilkwij, zawieszonych na rzemyku. Twarz miał prawie bez zarostu, policzek i czoło przecinała mu głęboka blizna. Nosił zwykle niski kapelusz z ogromnemi skrzydłami, pas z czerwonej wełny i ogromne drewniane soboty — obuwie, wspólne chłopom całej Francji. — Co za deszcz, co za deszcz! — odezwała się znowu Anna piastunka — jak nasz pan mógł wyjechać na morze w taką zawieruchę?... Ach, Les-en-Goch — nie wiem sama, ale Ewin od niejakiego czasu zgoła jakby do siebie niepodobny. Nie dlatego by, brońcie mnie wszyscy święci — aby miał stać się gorszy, niż dawniej — ale budzi jakiś posępny!... — Les-en-Goch, co mu może dolegać? Stary bretończyk nic nie odpowiedział tylko mocniej dym z fajki pociągnął. — Czemu mi nie odpowiadasz nic, Les-en-Goch... widzę przecież, że i ty nad tem medytujesz?... Alle, mój Boże, co za zawierucha!... GCy słyszysz, jak morze huczy?... — dodała Anna-Joanna, dorzucając ogromną kłodę do ognia. — Mój mab-meibrin wyszedł od samego rana, a tu deszcz leje i leje — niechże przynajmniej, jak wróci, zastanie dobry ogień! — Oho, nasz pen-kan-ger to wytrwałe panisko — kiedy leżał w lesle na ziemi, ostatni zrywał się, by się cofnąć, gdy żołnierze poczynali strzelać do nas, jak do willków.. Och, wtedy nie był smutny!... — Dałbyś już spokój z tem wszystkiem — przerwała Anna-Joanna tonem wyrzutu. — Alboż nasz Ewin nie był raniony na tej wojnie — poco mi przypominać — alboż nie był wraz z tobą skazany na śmierć, na szczęście ułaskawiony przed dwoma laty z wami wszystkimi? Przez piętnaście miesięcy trwania tej sławnej pamięci kuanerji dzień w dzień błagałam Boga i świętych jego w kościele św. Michała o zwycięstwo dla naszych i o opiekę nad naszym panem — a potem powracałam tutaj, zakrywałam głowę fartuchem i płakałam za moim wychowankiem i za tobą, Les-en-Goch. — Och, wtedy, to Pen-kan-ger był daleko szczęśliwszy, kiedy las służył mu za schronienie! Dzień po dniu walczył... a jak wesoło szedł do ataku!... Dzielny pan z niego... dobre były — czasy... — Dlaczego — nazywasz Ęwina pen-kan-gerem,, kiedy wojna, Bogu dzięki, dawno się już skończyła? — mówiła Anna-Joanna, zapalając mosiężną lampkę. Bretończyk wskazał na długi karabin, zawieszony na ścianie i rzekł: — Na wojnie, czy w pokoju, broń zawsze bronią, a naczelnik naczelnikiem. W tejże chwili deszcz przeszedł w prawdziwą ulewę, wiatr stał się jeszcze gwałtowniejszy, a po paru minutach zawyła burza. Huk oceanu, początkowo głuchy i oddalony, zdawał się przybliżać coraz bardziej. Drzwi i okna domu drżały od huku rozigranych żywiołów. — Jezus, Marja! Najświętsza panienko z Falgoat! — zawołała Anna-Joanna, składając ręce — święty Michale, spraw alby nasz Ewin ocalał!... Co za okropności muszą się dziać na morzu!... — Ocaleje — odrzekł jej mąż flegmatycznie. — Skądże wiesz o tem, z taką pewnością, kochany Les-en-Go-ch? Bretończyk zdjął nogę z nogi, początkowo nic nie odpowiedział, lecz raptem powstał, zagasił fajkę i chwycił kapelusz. Wagw, ów wielki kundel kudłaty, również zerwał się za swym panem. — Co, czy masz zamiar szukać Ewina? — spytała mamka. Mąż, zamiast odpowiedzieć, schylił głowę, założył ręce z tyłu i począł spiesznie przechadzać się po kuchni w głębokiej zadumie. Wagw chodził za nim, jakby szykując się do jakiejś ważnej roboty. — Boże, miej nas w swojej opiece! Wszyscy święci! — wołała Anna-Joanna z coraz większą rozpaczą, — znając znaczenie każdego ruchu swego małżonka. — Widzę już zagasiłeś fajkę i przechadzasz się wielkim krokiem — znaczy, że mojemu mab-meibrin‘owi grozi niebezpieczeństwo!... — Burza rzeczywiście straszna, a on namorzu... z Mor-Naderem! — odpowiedział stary bretończyk — posępnie. — Jezus, Marja, Józef! Zlitujcie się nad tym, którego wykarmiłam, jak własne dziecię! — jęknęła Anna-Joanna, padając na kolana. Les-en-Goch zdjął kapelusz, który już nałożył, ukląkł obok żony, ucałował relikwje, które nosił na szyi i począł cicho i żarliwie się modlić, zaledwie poruszając wargami. Czyż nie jest to naprawdę wyruszające, w naszym zepsutym wieku, w roku 1838, widzieć dwoje sług wiernych, modlących się z czystego, szczerego serca, za swego pana? Les-en-Goch uczynił ślub Najświętszej Marji Pannie i św. Brygidzie, patronce ziemi bretońskiej, prosząc je o ratunek dla Ewina de Ker-Elliot, który przecież jest baronem jenego z najstarszych zamków poświęconej im ziemi. Wreszcie bretończyk podniósł się pierwszy, pewny siebie, bo ufał w skuteczność swojej modlitwy. Zaczął chodzić na nowo, od czasu do czasu przysłuchując się burzy, która ryczała z coraz większą wściekłością. Kiedy niekiedy rozlegał się daleko huk przeciągły, głuchy, jak wystrzał wielkiego działa — był to huk wielkiej fali, prawdziwej ściany wodnej, spadającej na płaskie wybrzeże zatoki Topielców. Deszcz był ulewny; ogromne krople wpadały kominem aż do kuchni — ogień zgasł i całą izbę zaległa okropna ciemność. Wreszcie wiatr przyniósł odgłos dzwonu kościoła św. Michała, zwiastujący gadzinę siódmą. Słudzy bretońscy kochali, swego barona jak własne dziecię, to też cierpienia ich były okropne — chociaż nie objawiały się bezużytecznym krzykiem, lecz spokojną, cichą rezygnacją i powalaną prawdziwie pobożną modlitwą. Anna-Joanna, dla zagłuszenia czemś swego niepokoju i strachu, zabrała się do przygotowania wieczerzy dla swego mab-meibrina — przystawiła do komina długi stół orzechowy i nakryła go obrusem domowej roboty, utkanym w ciągu długich, zimowych wieczorów w Treff-Hartlog, wybielonym zaś, starym sposobem, na rosie majowych nocy. Na tym obrusie ustawiła symetrycznie dwie srebrne salaterki, starożytnej, ciężkiej roboty i inne rzeczy, niezbędne dla spożycia wieczerzy przez brak znakomitego barona. Może ktoś będzie uważał za zbyt już patrjiarchalny zwyczaj, by, bogaty przecież, baron jadał w kuchni, młody pan jednak, jak ogół panów bretońskich, mało dbając o etykietę, lubił wieczerzać wesoło przy tym wielkim kominie, przy którym w dzieciństwie słuchał cudownych legend swej mamki, albo opowiadań o walkach wandejczyków z trójkolorowymi, o których najciekawiej prawił stary szuan, ojciec Les-en-Goch‘a, Brul-Hueffle. W czasie tych skromnych uczt, Ewin rozmawiał ze swoją mamką, dziś będącą ochmistrzynią zamku i z Lesen-Gochem, masztalerzem, ogrodnikiem i kamerdynerem zarazem. W zaciszu tego komina, za przykładem ojca swego, Tremendara de l‘Escoet, barona de Ker-Elliot, dziedzic ziarmmku udzielił posłuchania swym dzierżawcom-wasalom. Nigdy nie odrzucił zażalenia, nigdy nie odmówił wsparcia, dni wynagrodzenia, skoro tylko żądanie było słuszne. W czasie tychże wieczerzy, wasale-rybacy, powracając z połowu, przynosili na zamek najpiękniejsze ryby, za które Ewin hojnie przepłacał, mimo upomnień oszczędnej Anny-Joanny. Wreszcie, po smacznej wieczerzy, młody baron rozsiadał się w wielkim fotelu, gdy jego mamka i stary Jakób biesiadowali dalej przy wielkim stole. Wówczas Ewin zapalał fajkę, wlepiał wzrok w ogień i pogrążał się w ulubionych swych dumaniach, albowiem umysł jego, jak się o tem dowiemy jeszcze, szczególną miał do nich skłonność — wreszcie, około dziewiątej, przechodził do swego pokoju i zasypiał spokojnym snem w wielkiem, rzeźbionem łożu, w którem pomarli jego ojciec, dziad i pradziad. Pan na Treff-Hartlog wiódł życie bardzo spokojne, wyjąwszy oczywiście piętnaście miesięcy, gdy mężnie wojował w Wandei na czele czterdziestu swych wieśniaków i wasali, przystawszy do sławnego powstania księżnej Berry. Wybiła wreszcie godzina ósma; wiatr huczał jeszcze groźniej, a Ewina, jak nie było, tak nie było widać. — Jak widzę, Mor-Nader może mieć słuszność... — mówił do siebie Les-en-Goch w zadumie. — Może ta stara sowa naprawdę jest wróżbitą? — Pan Bóg tylko świętych swoich czyni wróżbitami — rzekła Annia-Joanna. — No, nie wiem... czy ja mówię, że jego dar wróżenia pochodzi koniecznie od Boga? Czy jego mądrość pochodzi od Boga, czy od szatana... niechże ją Bóg przeklnie, jeżeliby przepowiednia jego miała się spełnić! — Jaka przepowiednia? Stary bretończyk wzdrygnął się. — Kiedyś spotkałem Mor-Nadera ma wybrzeżu... Siedział na załamie skały... słońce właśnie zachodziło i pogoda była niepewna, a ten stary puszczyk śpiewał, czy też krakał: Pa guz ann Héol, pa goeno ar mór Me war kana, war treuz ma dor. (Gdy słońce zapada i morze huczy Ja śpiewam wesoło w progu mej chaty). — Smutna to piosenka, Les-en-Goch; powiadają, że, kiedy Mor-Nader ją śpiewa, chmury ciemnieją i bałwany mocniej igrają... A może to naprawdę jaki prorok czartowski? — Tak, słyszałem... a i dziś właśnie chmury są ciemne... Mówiłem przecież Mor-Naderowi: sterniku, uważaj, bo noc będzie zła. — ale nic na to nie odpowiedział, tylko mi wskazał na wieżę Treff-Haitlog, którą widać było zdaleka. — Co to ma znaczyć, Mor-Naderze? — pytam — w tym żamku mieszka nasz pen-kan-ger. — A sternik, po chwili milczenia, odpowiada mi: Wiatr czarnego miesiąca śmierć przynosi w ten dom. I nic więcej nie mogłem z tego złowróżbnego czarownika i wróżbity wydobyć. A to mnie trwoży... — Dlaczego, Les-en-Goch? Mąż Anny-Joanny zawahał się i dopiero po chwili odpowiedział cicho: — Żono, jaki maimy miesiąc? — Czarny... Anna-Joanna w pierwszej chwili nie zrozumiała, o co mężowi chodzi — później dopiero, przypomniawszy sobie słowa Mor-Nadera o czarnym miesiącu, feralnym dla rodziny Ker-Elliot, wykrzyknęła ze strachem: — Ach, rozumiem cię, Les-en-Goch! Przecież ten straszny miesiąc trwa jeszcze. Stary bretończyk schylił głowę i zaczął przechadzać się spieszniej. — Czarny miesiąc trwa jeszcze — powtórzyła Anna-Joanna z coraz większym przestrachem — a Ewin jest na morzu, wśród strasznej burzy... i z Mor-Naderem... Doprawdy, odpowiednie to dlań nazwisko... bo człowiek bardzo złośliwy... wszyscy uciekają przed nim; sam wielebny przeor, z St. Michel, świętobliwy i uczony ksiądz de Keronëllan obiecał go wykląć, jeżeli nie zaprzestanie czarów. — Szkoda, że ksiądz przeor od trzech miesięcy bawi w Paryżu; od trzech też miesięcy nasz pen-kan-ger jest smutny... a on powiedziałby mu to, czego my nie umiemy.. — Zwłaszcza, że przecież już nam sam mówił o tym tajemniczym portrecie, który powiększył jeszcze jego smutek. Les-en-Goch, czyżby za życia nieboszczyka świętej pamięci swego ojca, nie widział tego portretu? — Nigdy. — Ale to przecież obraz bardzo stary. Bretończyk potrząsnął głową na znak powątpiewania i cicho odpowiedział: — Kto wie, może ta blada postać to jakaś osoba zaczarowana... — Niestety, Les-en-Goch! Kiedy pan pytał nas, skąd się wziął w jego pokoju ten portret, a nie umieliśmy mu odpowiedzieć — pamiętasz, jak się przestraszył i zdziwił? — Tak, juści, że to jakieś czary, czary... — odpowiedział Les-en-Goch. — Kiedyś o zmroku, wszedłem do komnaty pen-kan-ger‘a... — No i... — Zdawało mi się, że oczy tej białej postaci błyszczą i ruszają się... — Jezus, Marja!... To wróży jakieś wielkie nieszczęście. Och, mój Boże — co za straszliwie burza! Zgubione nasze dziecię, zgubione!... — krzyknęła stara piastunka z rozpaczą. — Oby Bóg sprawił, aby ten nieczysty człowiek nie zdołał nic wyczytać w przeznaczeniu naszego bogobojnego pen-kan-ger‘a! — Tak, tak... chyba Bóg nie pozwoli, aby taki pan zginął od czarów — odpowiedziała Anna-Joanna, schylając głowę, ażeby lepiej móc się wsłuchiwać. — Och... zdaje mi się, że ktoś idzie... to on, to on napewno! Bądźże błogosławiona, Najświętsza Panienko, bądź pozdrowiona, święta Brygido... nie opuściłyście mego dziecięcia, za którem was błagałam! I Anina-Joanna padła na kolana, składając kornie ręce. Les-en-Goch podbiegł ku drzwiom, które po chwili rozwarły się i do kuchni wszedł pan zamku, baron Ewin. III. POWRÓT. Na pierwszy rzut oka, postać Ewiina nie sprawiała ujmującego wrażenia. Czarne gęste włosy, spadające ma czoło, gęste, krzaczaste brwi, czarna broda, którą zapuścił w czasie wandejskiej wojny, nadawały jego obliczu srogi wyraz — jedynie łagodne spojrżenie i poważny, słodki uśmiech czyniły tę surową postać bardziej ujmującą. Strój, jakiego używał barom podczas morskich wycieczek, nie różnił się od zwykłego stroju majtków i rybaków tej części Francji: spodnie miał szerokie, z żaglowego płótna, kurtkę z grubej wełny, z kapturem — w tym też ubiorze wszedł do kuchni. Mimo ulewnego deszczu nie spuścił kaptura; był blady, włosy na czole miał pozlepiane i zmoczone; z ubrania woda ciekła mu strumieniami. Wchodząc, z pośpiechem zamknął drzwi za sobą, jakoby go ktoś ścigali. Wszedł tak gwałtownie, przytem postać jego zdradzała taką trwogę, że Les-en-Goch aż chwycił za karabin. — Co się stało, jaśnie wielmożny baranie? — wrzasnął stary bretończyk, biegnąc ku swemu pen-kan-ger‘owi. — Najświętsza Panienko z Falgoat! Czyżby jaśnie panu groziło jakie niebezpieczeństwo?... — załamała ręce Anna-Joanna. Słowa te, zdaje się, przywróciły Ewinowi przytomność; rozejrzał się dokoła, dotknął ręką czoła, jakby zawstydzili się dziecinnego przestrachu. Usiłując się uśmiechnąć, rzekł do Les-en-Gocha: — Zgadnij, kogo tu nie wpuszczę? Bretończyk spojrzał ze zdziwieniem; Ewin uśmiechnął się jeszcze i dodał z wymuszoną wesołością, spuszczając zasuwkę: — Mnich czerwony mnie ścigał. Mimo tego żartu, wciąż wyglądał, jakby nie mógł jeszcze przyjść do siebie. — I czy pana dopędził? — zapytał bretończyk z całą powagą, święcie przekonany o możliwości podobnego spotkania. — Spójrz, wielmożny baronie, przecież masz spodnie krwią zbroczone! — Najświętsza Panienko, święta Brygido... nasz pan raniony... moje dziecię! — wykrzyknęła Anna-Joanna, chcąc rzucić się w objęcia swego młodego pana. Ewin, po raz pierwszy chyba w życiu, odsunął delikatnie starą piastunkę i, nie odpowiedziawszy jej ani słowa, usiadł przy ogniu. Stary szuan, także w milczeniu, długo przyglądał się krwawym plamom na ubraniu Ewinia, zmytym już mocno przez wodę; wreszcie rzekł z wielką ulgą do żony: — To nie jego krew... chodzi dobrze i niepodobna, by był ranny w nogę. — Bogu dzięki, jeżeli to nie jego krew... może jakiego wroga przyszło mu pokonać — rzekła Anna-Joanna i przeżegnała się. Ubranie Ewina było tak przemoczone, że dłuższy czas drżał z zimna. — Może zechce pan zmienić ubranie? — spytała go piastunka. Ewin jakby nie dosłyszał; wówczas Anna-Joanna zbliżyła się doń i powtórzyła pytanie, kładąc zaś lekko rękę na ramieniu Ewina, dodała: — Niepodobna przecież, żeby pan pozostawał dłużej w tych sukniach, zupełnie przemoczonych... Co za straszny deszcz!... Po kilku jeszcze chwilach posępnego milczenia, Ewin ocknął się wreszcie i rzekł, jakby sam siebie chciał uspokoić: — Jeżeli listopad nazywają miesiącem czarnym, to maj nazywają miesiącem kwiatów... Trzeba mieć kapuścianą głowę, żeby się tak lękać... Czyż nie wyszedłem cały z największego niebezpieczeństwa?.. Jeżeli Mor-Nader jest warjatem i to kiepskim, to jeszcze z tego nie wynika, żeby miał być czarnoksiężnikiem... Dalej, Anno-Joanno, daj mi wieczerzę — dodał po chwili, prawie zupełnie już ochłonąwszy ze wzruszenia — a potem jeszcze mi przyszykuj trzy czary wina grzanego — wypiję z tobą i z Les-en-Goch‘em. — Wypijemy za twoje zdrowie i szczęśliwy powrót, jaśnie wielmożny baronie! — ucieszył się szczerze bretończyk. — Ale też w takim czasie puszczać się na morze! Na morze... i to jeszcze z tym Mor-Naderem... Najświętsza Panienko z Falgoat! — lamentowała jeszcze Anna-Joanna, krzątając się nad przygotowaniem wieczerzy. Nazwisko sternika przykre wywarło na Ewinie wrażenie; twarz jego zasępiła się na nowo, ale silił się na wesołość. — Przeciwnie, moja kochana, na morzu zawsze lepiej z czarownikiem, który powiada, że go z burzą djabli swatają. Przyznam zresztą, że dziś pani burza niezbyt łaskawie potraktowała swego oblubieńca, skoro go wygrzmociła do krwi. — Aż do krwi, panie baronie? — Alboż nie zauważyłeś śladów na moich spodniach... to właśnie... — Tak, panie. — Widzisz, Les-en-Goch; maszt nam się złamał, a kiedyśmy chcieli podnieść go, ogromny bałwan....................................\nSpis treści CZĘŚĆ I. I. PRZEPOWIEDNIA. II. ZAMEK. III. POWRÓT.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Czarny_miesiac-ebookRO/p00664976i006" target="_blank" title="Czarny miesiąc [Eugène Sue] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Czarny miesiąc [Eugène Sue] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Żychlin chce zrealizować inwestycję wartą aż 10 milionów. Jest tylko jeden problem… - KCI Kutno - Kutnowskie Centrum Informacyjne. Kutnowski portal internetowy.\nŻychlin chce zrealizować inwestycję wartą aż 10 milionów. Jest tylko jeden problem…\nOpublikowano: czw, 24 mar 2022 14:00 2022-03-24T14:00:00.000Z\nGmina Żychlin chce zrealizować inwestycję wartą ponad 10 milionów złotych. Problemem są ceny podane przez potencjalnych wykonawców | foto poglądowe-archiwum\nW powiecie kutnowskim powstaną kolejne tężnie solankowe? Szukają wykonawców\nWydarzenia Władze Gminy Żychlin przymierzają się do realizacji inwestycji wartej ponad 10 milionów złotych i dofinansowanej z Rządowego Funduszu Polski Ład. Problem w tym, że wszystkie złożone oferty są sporo wyższe.\ninwestycja żychlininwestycja kutnoprzetarg żychlinprzetarg kutnokanalizacja żychlinkanalizacja kutnobudowa żychlinbudowa kutno\nNa początku marca władze Gminy Żychlin ogłosiły przetarg na budowę kanalizacji sanitarnej wraz z przykanalikami w północnej części miasta.\nPrzypomnijmy – latem 2021 roku władze Żychlina podkreślały, że budowa kanalizacji sanitarnej północnej części miasta jest strategiczna z uwagi na ochronę środowiska oraz podniesienie atrakcyjności miasta.\n- Ma mieć wpływ na wzrost przychodów budżetu. Obszar jest gęsto zaludniony o zwartej zabudowie. W obszarze rozwija się budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne oraz firmy produkcyjne i usługowo-handlowe – stwierdzał Burmistrz Żychlina, Grzegorz Ambroziak.\nPrzyłączonych do kanalizacji miałoby zostać około 700 mieszkańców i nowe tereny rozwoju budownictwa.\nCZYTAJ TAKŻE: Ulica Zamenhofa jutro całkowicie zamknięta. Sprawdź, ile potrwają utrudnienia\nInwestycja miałaby zostać zrealizowana w formule „zaprojektuj i wybuduj”. Wykonawca miałby więc przygotować dokumentację projektową, a potem przystąpić do robót budowlanych.\nW dokumentacji czytamy, że miałyby one polegać na budowie sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjnej o szacunkowej długości 4800 metrów bieżących, budowie sieci kanalizacji sanitarnej ciśnieniowej tłocznej o szacunkowej długości 1675 metrów i budowie czterech pompowni ścieków.\nPonadto w ramach inwestycji miałoby powstać 1600 metrów bieżących przykanalików. Po wszystkim wykonawca miałby przywrócić teren w pasie robót do stanu poprzedniego wraz z odbudową elementów pasa drogowego w tym nawierzchni drogowych, wjazdów, chodników do stanu sprzed rozpoczęcia prac.\nCZYTAJ TAKŻE: Spore ułatwienie dla kierowców. Powstała mapa jakości paliw\nGmina na ten cel przygotowała 10,3 miliona złotych brutto. Znaczną część tej kwoty – bo mowa o 9,4 miliona – pokrywają środki z Rządowego Funduszu Polski Ład.\nTutaj pojawia się problem – wpłynęły trzy oferty, wszystkie przekraczają wspomniany budżet o kilka milionów złotych.\nFirma HYDROPOL z Gostynina wyceniła to zadanie na dokładnie 16.703.646,00 zł brutto z okresem gwarancji i rękojmi wynoszącym 60 miesięcy.\n14.401.744,97 zł – to z kolei kwota podana przez ATA-TECHNIK z Budzynia. Okres gwarancji i rękojmi to również 60 miesięcy.\nKonsorcjum firm HYDROBUT z Leszczynka i TRAKT z Woźniakowa wyceniło realizację tej inwestycji na 14.637.000,00 zł z identycznym okresem rękojmi i gwarancji jak w przypadku wcześniej wspomnianych ofert.\nPóki co nie ma jeszcze informacji o tym, jak przetarg został zakończony – o jego rozstrzygnięciu poinformujemy.


Uśmiechnij się do pecha – Magentowe Teksty\nUśmiechnij się do pecha\nMówi się, że jak pech to pech. I to jest jednocześnie najbardziej smutne i najbardziej wesołe stwierdzenie. Na pecha nie można nic zaradzić, po prostu jest. A skoro już wiadomo, że jest, to po co się nim przejmować?\nPo pierwsze: Każdy ma czasem pecha.\nNie ważne czy jesteś stary czy młody, ładny czy brzydki, bogaty czy biedny – na pewno doświadczyłeś w życiu pechowej sytuacji. Pech wpisany jest w każdy zawód, potrafi też dokuczać prywatnie. Niektórzy mają z nim styczność częściej, inni rzadziej. I tak już po prostu jest. Tak więc pierwsza dobra wiadomość: Nie jesteś w tym sam! Czyż to nie jest cudowne? Uświadom to sobie sobie! 😉\nPech cię nie prześladuje.\nOn po prostu jest. I jeśli uważasz, że cię prześladuje – to przestań tak myśleć. Patrz punkt pierwszy – każdy ma czasem pecha. Przestań czekać na niego z utęsknieniem – bo przecież cię prześladuje, więc na pewno się zjawi. Zjawi się tak czy siak – myślenie o tym tylko zapycha ci niepotrzebnie głowę. I mówi wam to osoba, której pech nie opuszcza przez całe życie – tylko zwyczajnie nie bierze sobie tego do głowy. Pech jest i będzie. Kropka.\nJak czarny kot przechodzi przez drogę to nie oznacza to pecha. To znaczy, że kot gdzieś idzie. Żadne stłuczone lustra, drabiny, parasolki, piątek 13-go – to wszystko pic. Jeśli wierzysz w takie rzeczy – to przestań.\nA jeśli już dopadnie pech?\nTak bywa. Uśmiechnij się i idź dalej. Po pechowym dniu nastaje kolejny – i nie wiesz co się wydarzy. A z uśmiechem na ustach zdecydowanie przyjemniej się wstaje 🙂\nPoprzedni wpis A ty? Jakim typem grafika jesteś?\nNastępny wpis Jeszcze będzie przepięknie


Bill de Blasio przedstawił budżet. $70 mln na bezpieczniejszy Queens - SE.pl\nUSA nowy jork newsy Bill de Blasio przedstawił budżet. $70 mln na bezpieczniejszy Queens\n$82.2 mld.! Tyle wynosi przedstawiony przez burmistrza Bill de Blasio budżet na rok fiskalny 2017. Plan wydatków i inwestycji – jak zapewnia włodarz – sprawi, że miasto będzie się lepiej rozwijać a mieszkańcom będzie żyło się lepiej. Będzie więcej pieniędzy na szkoły, szpitale publiczne oraz bezpieczeństwo. Plan zakłada również budowę nowego posterunku policji na Queensie.\n– Przybywa nam mieszkańców i miejsc pracy. Nowy Jork się rozwija i rozrasta. Ale zależy nam, by działo się to jeszcze bardziej dynamicznie. Wydatki zostały tak zaplanowane, aby umocnić ekonomię. Staraliśmy się rozdzielić pieniądze tak, by trafiły tam gdzie są najbardziej potrzebne. Zdaję sobie sprawę, że można dopatrzeć się w nim pewnych niedoskonałości, ale inaczej się nie dało – mówił na konferencji prasowej Bill de Blasio. Burmistrz zaplanował przeznaczyć 160 milionów dolarów na dofinansowanie nowojorskich szpitali publicznych. Chociaż to bardzo wysoka suma, to krytycy twierdzą, że to niewiele w porównaniu z potrzebami i kłopotami finansowymi z jakimi borykają się placówki medyczne w metropolii. To co zapewne ucieszy mieszkańców Queensu to fakt, że w planie wydatków budżetowych wygospodarowano pieniądze, dokładnie 70 milionów dolarów, na budowę nowego posterunku policji, który „pokryje” obszary Laurelton, Rosedale, Brookville i Springfield Gardens. Sprawi to, że mieszkańcy tej dzielnicy, w tym liczni Polacy będą czuć się bezpieczniej. Ale to nie jedyna dobra wiadomość na Queensu. Plan wydatków zakłada kupno mniejszych samochodów do odśnieżania, które będą sprawniej poruszać się po małych ulicach i nie będą zasypywać śniegiem samochodów czy chodników.\n$70 mln na nowy posterunek na Queensie\n$160 mln na pomoc szpitalom\n$17 mln na tzw. College Plan dla uczniów szkół publicznych\n$21 mln na nowe odśnieżacze\n$5.5 mln na programy walki z narkomanią wśród uczniów\n$5 mln na przyspieszenie dojazdów karetek na wezwania na Queensie i Bronksie\ntagi: Bill de Blasio budżet inwestycje Nowy Jork Queens wydatki


Elektrody do zestawu szkoleniowego Philips FRx - Sprzęt-Poż - kompleksowe zaopatrzenie Straży Pożarnej i Zakładów Przemysłowych\n» Elektrody do zestawu szkoleniowego Philips FRx\nElektrody do zestawu szkoleniowego Philips FRx\nKod produktu: 598-845\nElektrody szkoleniowe II.\nUłatwiają szkolenie z użyciem defibrylatora HeartStart FRx. Wystarczy podłączyć elektrody szkoleniowe II, aby aktywować tryb szkoleniowy defibrylatora, w którym wykonanie prawdziwej defibrylacji jest niemożliwe. Użytkownicy mogą uruchamiać osiem różnych scenariuszy szkoleniowych.\nPonadto, jeden zestaw elektrod szkoleniowych II można stosować do szkolenia w resuscytacji osób dorosłych i niemowląt/ dzieci*. Polecenia głosowe defibrylatora, w tym pomoc w resuscytacji, będą odpowiednie dla ratowania symulowanej ofiary.\nKażde opakowanie elektrod szkoleniowych zawiera parę wielorazowych, samoprzylepnych elektrod ze zintegrowanym kablem i złączem.\nElektrody szkoleniowe II można stosować z defibrylatorami HeartStart FRx lub trenażerem HeartStart FRx wraz z manekinem podłączonym za pomocą zewnętrznego adaptera manekina.\nCena: 6 264,00 zł (netto: 5 800,00 zł )\nBateria Heartstart HS-1 / FRx\nCena: 673,92 zł (netto: 624,00 zł )\nZestaw szkoleniowy do modelu FRx (elektordy+ mata)\nCena: 254,88 zł (netto: 236,00 zł )\nWodoodporna walizka PELI transportowa do FRx\nCena: 835,01 zł (netto: 678,87 zł )


Nospam-PL.NET : Wytyczne dla ISP z białym kapeluszem\nWytyczne dla ISP z białym kapeluszem[1.]\nTekst oryginalny: Abuse department best practices , Shmuel (Seymour J.) Metz, 2004.\nTłumaczenie i adaptacja: Dominik 'Rathann' Mierzejewski\nZdaję sobie sprawę, że w polskich warunkach nie wszystko z zamieszczonego poniżej poradnika można realizować, ale też trzeba sobie zdawać sprawę, że takich praktyk jak niżej opisane mogą od nas oczekiwać nasi sąsiedzi z innych państw, nie znający 'polskiej specyfiki'. Dlatego na razie można ten poradnik traktować jako opis tego, jak funkcjonują operatorzy internetu w USA, oraz w jakim kierunku zapewne będą zmierzać operatorzy w Europie, w tym - również w Polsce.\nZakładam, że interesują cię informacje, jak chronić siebie, nie jak chronić resztę sieci. Część moich sugestii ma na celu uchronienie cię przed "spaleniem" przez spamerów.\n"Uncja zapobiegliwości jest warta funta lekarstw." Pierwszy krok to superszczelny regulamin. Szczegóły powinieneś omówić z prawnikiem, ale generalnie interesują nas sformułowania, które:\nUczynią twoje usługi nieatrakcyjnymi dla spamerów.\nUczynią naruszenia regulaminu kosztownymi.\nUchronią cię przed utratą reputacji lub klientów.\nPozwolą odzyskać koszta poniesione z powodu naruszenia regulaminu.\nOgólnie zalecałbym co następuje:\nWymóg ujawnienia wszystkich uprzednich przypadków utraty konta.\nWymóg ujawnienia jakiegokolwiek zaangażowania w spamowanie, obecnie lub w przeszłości, nie ograniczając się do samej wysyłki.\nZakaz używania twojej sieci do wspierania spamerskiej działalności, włączając w to DNS, skrzynki pocztowe, serwery poczty czy WWW.\nZakaz używania twojej sieci do jakichkolwiek nielegalnych celów.\nWymóg zgody od działu abuse (abuse staff) na przyjęcie danego klienta, po zapoznaniu się przez pracowników działu z ujawnionymi przez niego informacjami, a przed podpisaniem umowy z klientem.\nMożliwość natychmiastowego zawieszenia świadczenia usług z powodu naruszenia regulaminu, np. z powodu podania niekompletnych lub fałszywych informacji w punktach 1 i 2.\nWysokie opłaty za naprawę szkód, jakie wyrządził spamujący klient oraz za każdy przypadek spamu.\nMożliwość upubliczniania informacji o wszelkich naruszeniach regulaminu.\nMożliwość odzyskania kosztów prawnych w przypadku naruszenia regulaminu.\nJeśli klient twierdzi, że masowa wysyłka była zamówiona, musi on przedstawić na to dowody w postaci zarówno prośby subskrybenta, jak i potwierdzenia subskrypcji.\nMasz prawo blokować lub przycinać porty na serwerze klienta, dopóki klient nie udowodni, że serwer jest odpowiednio zabezpieczony.\nJeśli naruszenie wystąpiło nieumyślnie (z powodu zaniedbania) i zdecydujesz się nie pozbywać klienta, musi on zapłacić za naprawę szkód i przejść kontrolę zabezpieczeń zanim konto zostanie przywrócone.\nNastępny krok to upewnienie się, że skargi docierają do ciebie. Zalecałbym:\nUpewnić się, że w każdej ze swoich domen masz działające adresy abuse, postmaster i security. Nie oznacza to, że musisz mieć oddzielne serwery pocztowe. Wszystkie MXy mogą wskazywać na ten sam serwer, jeśli tylko rozpoznaje on wszystkie potrzebne adresy i poprawnie obsługuje ruch. To samo odnosi się do pozostałych adresów z RFC 2142; jedynym wymaganiem jest to, aby można było wysłać na nie pocztę.\nStosowanie bezpiecznego oprogramowania do obsługi skarg. Musi ono potrafić czytać i analizować załączniki bez automatycznego uruchamiania skojarzonych z nimi aplikacji. Część poprawnych zgłoszeń będzie dotyczyła ataków robaków i wirusów, a nie chciałbyś chyba zarazić się lub odrzucać poprawnych skarg bez czytania.\nSprawdzenie wszystkich wymaganych kont systemowych (role accounts), wysyłając na nie pocztę spoza swojej sieci. Sprawdź również wszystkie adresy, które podajesz we WHOIS.\nWyłączenie filtrowania po zawartości dla kont systemowych. W przeciwnym razie ryzykujesz odrzucanie poprawnych zgłoszeń i możesz trafić na czarne listy.\nRozważ wystawienie serwera FTP, na który można byłoby wrzucać spam. Dodatkowo twoi klienci mogliby w ten sposób prosić o analizę "karmy dla filtrów".\nTeraz musisz upewnić się, że twoja polityka jest realizowana. Zalecałbym wewnętrzne zasady, które zapewniają, że:\nDecyzje działu abuse nie mogą być zmieniane bądź odwoływane przez dział sprzedaży i/lub marketingu.\nDział sprzedaży traci premie za przyjęcie spamerów.\nDział abuse musi sprawdzić klienta po pierwszej skardze i zawiesić po pierwszym potwierdzonym naruszeniu regulaminu. Od momentu potwierdzenia zawieszenie powinno nastąpić raczej w ciągu kilku godzin niż kilku dni.\nDział abuse musi mieć wystarczające uprawnienia, zasoby, ludzi oraz wyszkolenie, aby wykonywać swoją pracę.\nDział abuse powinien wystawić swoje własne spamtrapy na zewnątrz i monitorować je w poszukiwaniu spamu od klientów.\nDział abuse powinien monitorować odpowiednie fora, np. mordplik, NANA*, SPAM-L.\nPróby nacisku ze strony działu sprzedaży powinny być podstawą do zwolnienia pracownika działu sprzedaży.\nWreszcie mamy PR. Przedstawianie siebie w dobrym świetle nie naprawi złej reputacji, ale jeśli prowadzisz porządną sieć i chcesz powiedzieć o tym światu, polecałbym:\nUczestnictwo w odpowiednich forach, np. mordplik, NANA*, NANOG, SPAM-L.\nWysyłanie powiadomień o odłączeniu klientów na mordplik.\nW ramach systemu śledzenia zgłoszeń wysyłanie informacji o odłączeniu w odpowiedzi na kolejne skargi. Można to zautomatyzować, ale jeśli skarg jest mało, wysyłanie osobistych odpowiedzi w stylu afterburnera jest mile widziane.\nA na koniec, dla zwolenników jednego ostrzeżenia, zacytuję Setha i Godwina:\n> Sprawiedliwie jest dać im najpierw jedno ostrzeżenie. I NA TYM KONIEC.\nTo ostrzeżenie było w regulaminie: "Spamujesz -> zostajesz odłączony"\nResponsible ISP Acceptable Use Policies ("AUP") - przykłady zapisów antyspamowych w regulaminach kilku największych operatorów Internetu.\n[1.]Co to takiego "biały kapelusz"?\nCo to jest "czarny kapelusz"? Co to jest "biały kapelusz"?\nPonoć w starych "filmach kowbojskich" dobrzy zawsze nosili białe kapelusze, a źli - czarne kapelusze. Te nazwy zostały zaadaptowane do nazywania operatorów internetowych. Czarny kapelusz to operator wspierający spamerów. Biały kapelusz - operator zwalczający spam.\nAnalogicznie powstały również nazwy szary kapelusz - do określania operatorów, u których polityka antyspamowa wygląda na cokolwiek schizofreniczną, oraz pusty kapelusz - to operator, który jest całkiem bezmyślny, lub zupełnie brak mu wiedzy na temat spamu.\nData ostatniej modyfikacji: 12 V 2004


Zamknięcie mięśniowego ubytku przegrody międzykomorowej | Medyczna.tv\nAutor: (admin) Data dodania: 04 Grudzień 2014 Typ materiału: Filmy z operacji\nDział medycyny: Kardiochirurgia Część ciała: klatka piersiowa (thorax)\nŚrednia: 4.5 (2)\nUbytek przegrody międzykomorowej (VSD – ventricular septal defect) stanowi 20% wad wrodzonych serca. Może być wadą izolowaną lub stanowić część wady złożonej. W wyniku braku fragmenty przegrody międzykomorowej powstaje połączenie pomiędzy wysokociśnieniową lewą komorą i niskociśnieniową prawą komorą. Im większy ubytek tym swobodniejsza komunikacja pomiędzy komorami. Krew utlenowana przepływa przez ubytek i płynie ponownie do płuc zwiększając objętość krwi płynącej przez płuca. Stosunek przepływu płucnego do systemowego (Qp/Qs) jest zwykle większy od 2 co oznacza, że przez płuca płynie dwa razy więcej krwi niż przez resztę ciała. Wzmożony przepływ płucny powoduje wzrost ciśnienia w układzie tętnic płucnych prowadząc do reaktywnego przerostu ściany tych tętnic a w przypadkach skrajnych do nieodwracalnych zmian – nadciśnienia płucnego oporowego z odwróceniem przecieku przez VSD i sinicą (zespół Eisenmengera ).\nW diagnostyce tej wady serca decydujące jest badanie echokardiograficzne, w którym zwraca się uwagę na wielkość jam serca (lewa komora jest powiększona), wielkość i lokalizację ubytku oraz szybkość przepływu krwi przez niego ( prędkość przepływu krwi obrazuje gradient pomiędzy komorami – mały gradient świadczy o tym, że ubytek jest duży lub że rozwinęło się nadciśnienie płucne), stosunek przepływu przez zastawkę płucną do przepływu przez zastawkę aortalną (Qp/Qs) oraz charakterystyka przepływu płucnego. W wypadku wątpliwości co do anatomii i hemodynamiki wady wykonuje się diagnostyczne cewnikowanie serca.\nW zależności od lokalizacji rozróżnia się następujące typy VSD:\n1. Ubytek okołobłoniasty – najczęstszy - stanowi około 80% wszystkich VSD. Po jego dolnym brzegu przebiega wiązka pęczka Hisa – układu bodźco-przewodzącego – przenosząca impulsy pobudzające serce do skurczu z przedsionków na komory. Ubytek leży też w bliskim sąsiedztwie zastawki trójdzielnej i aortalnej.\n2. Ubytek typu kanał przedsionkowo-komorowy zlokalizowany w części napływowej przegrody międzykomorowej. Leży pod płatkiem przegrodowym zastawki trójdzielnej. W całkowitym kanale przedsionkowo-komorowym stanowi część komorową ubytku przedsionkowo-komorowego. Po jego dolno-tylnym brzegu przebiega układ bodźco-przewodzący.\n3. Ubytek podpłucny umiejscowiony jest bezpośrednio pod zastawką tętnicy płucnej i zastawką aortalną. Górny brzeg ubytku jest tworzony przez wspólny pierścień zastawek aortalnej i płucnej.\n4. Ubytek mięśniowy zlokalizowany jest w części mięśniowej przegrody międzykomorowej. Brzeg takiego ubytku w całości tworzy część mięśniowa przegrody. Może być położony w różnej lokalizacji (części napływowej, beleczkowanej lub odpływowej) przegrody międzykomorowej. Ubytek leży w bezpiecznej odległości od układu bodźco-przewodzącego i zastawek serca. VSD mięśniowy może być mnogi.\nDuże ubytki przegrody międzykomorowej leczy się najczęściej po ukończeniu trzeciego miesiąca życia. W przypadku VSD mnogich lub obciążonych dodatkowymi chorobami stosuje się najpierw przewiązkę na pień płucny (banding) w celu zmniejszenia przepływu płucnego.\nZałączony film pokazuje typową operację w krążeniu pozaustrojowym – zamknięcie ubytku w przegrodzie międzykomorowej. Operację wykonuje się przez przezmostkową torakotomię. Po nacięciu skóry w linii środkowej wzdłuż mostka przecina się tkanki miękkie a następnie mostek. Pod nim znajduje się śródpiersie a w nim, u większości dzieci, spora jeszcze grasica, którą się rozsuwa na boki i do góry. Głębiej znajduje się worek osierdziowy, który otwiera się również podłużnie odsłaniając serce. Worek osierdziowy zostaje podwieszony do brzegów rany by lepiej odsłonić w nim lezące serce.\nNa aortę wstępującą oraz prawy przedsionek zakłada się szwy kapciuchowe by przez nie wprowadzić kaniule łączące serce chorego z układem krążenia pozaustrojowego (ECC). Na żyłę główną górną i dolną zakłada się taśmy lub grube nici by nimi uszczelnić, w czasie ECC, wprowadzone tam kaniule. Po zakończeniu przygotowań do ECC i podaniu heparyny osłabiającej krzepnięcie krwi (wymagane ACT 400 sek.) kaniuluje się kolejno aortę wstępującą oraz dwie żyły główne - górną i dolną przez prawy przedsionek. Na aortę wstępującą zakłada się szew kapciuchowy, przez który wprowadza się kaniule do podania kardiopleginy. Jej podanie poprzedza zakleszczenie aorty wstępującej pomiędzy kaniulą aortalną a kaniulą do kardiopleginy. W ten sposób kardioplegina zawierająca wysokie stężenie potasu i magnezu oraz schłodzona do około 4C trafia tylko do naczyń wieńcowych uchodzących z opuszki aorty. W ten sposób serce zostaje zatrzymane i schłodzone. Podanie kardiopleginy powtarza się co około 30 minut. Dzięki temu mięsień sercowy wytrzymuje do kilku godzin pozbawienia dopływu świeżej krwi z tlenem i może podjąć skuteczną pracę po zakończeniu operacji.\nPo zatrzymaniu serca i jego otwarciu chirurg ma czas by spokojnie zorientować się w szczegółach anatomii wady i ją wyleczyć. W przypadku prezentowanym na filmie widać jak chirurg otwiera prawy przedsionek. Przez nacięcie przegrody międzyprzedsionkowej wprowadzony zostaje cewnik do lewego przedsionka, którego celem jest odsysanie krwi spływającej tam z płuc. Zapobiega to zalewaniu krwią pola operacyjnego i umożliwia dobry wgląd w komorę prawą. Patrząc przez zastawkę trójdzielną w głąb prawej komory zlokalizowany zostaje ubytek mięśniowy w przegrodzie międzykomorowej. Na jego brzegi zakłada się pojedyncze szwy materacowe z podkładkami filcowymi, którymi mocuje się łatkę zamykającą ubytek. Po zawiązaniu szwów ich końce ucina się. Podaniem soli fizjologicznej ze strzykawki do prawej komory sprawdza się szczelność zastawki trójdzielnej (test wodny). W wypadku nieszczelności zastawkę poprawia się kilkoma szwami założonymi na jej płatki.\nUbytek przegrody międzyprzedsionkowej po usunięciu cewnika z lewego przedsionka zostaje zamknięty szwem ciągłym. Po zakończeniu szwu zamykającego ubytek, rozchyla się trochę jego brzegi a anestezjolog wykonuje delikatny wdech by wypchnąć z żył płucnych i lewego przedsionka krew wraz z ewentualnym powietrzem (odpowietrzenie lewego przedsionka). Pozostawienie powietrza mogło by spowodować mózgowy zator powietrzny. Po tym manewrze uszczelnia się szew i zawiązuje kończąc w ten sposób zamykanie ubytku. Następnie odpowietrza się ponownie lewy przedsionek i lewą komorę przez kaniulę do podania kardiopleginy. W tym czasie anestezjolog wykonuje również delikatne wdechy pomagając usunąć ewentualne powietrze z części serca. Po tym manewrze odkleszcza się aortę przywracając przepływ a naczyniach wieńcowych. Serce zaczyna się wygrzewać i wznawia pracę. Pojawiają się początkowo słabe a następnie coraz silniejsze skurcze serca. W tym czasie zaszywa się nacięcie prawego przedsionka i wysuwa kaniule z żył głównych do prawego przedsionka. Gdy serce bije skutecznie zatrzymuje się krążenie pozaustrojowe i usuwa stopniowo kaniule zaciskając szwy kapciuchowe. W tym momencie podaje się siarczan protaminy – lek neutralizujący działanie przeciwkrzepliwe heparyny. Anestezjolog sprawdza czy krzepnięcie krwi jest prawidłowe oznaczając ACT. Kardiochirurg sprawdza, czy z miejsc operowanych nie występuje istotne krwawienie. W przypadku stwierdzenia nieszczelności szwu lub naczyń krwawiących w ranie zostają one zaopatrzone dodatkowym szwem.\nObrazy echo z operacji:\nMięśniowy ubytek międzykomorowy (oznaczony strzałką, projekcja przymostkowa w długiej osi)\nMięśniowy ubytek międzykomorowy (projekcja przymostkowa w długiej osi)\nMięśniowy ubytek międzykomorowy (projekcja koniuszkowa 4 jamowa)\nStan po operacji mięśniowego ubytku międzykomorowego (projekcja koniuszkowa 4 jamowa)\nRozpoznanie (27) Diagnoza (2) Leczenie (60) Rehabilitacja (18)\nOperacja wspólnego kanału przedsionkowo-komorowego (CAVC) 22 Grudzień 2014\nNadzastawkowe zwężenie aorty 22 Wrzesień 2014\nPodwiązanie zespolenia systemowo-płucnego (Blalock-Taussig) oraz korekcja zespołu czworaczego Fallot 22 Grudzień 2014\nTAC typ 2, niewielkie dynamiczne zwężenie tętnic płucnych przy odejściu od aorty 22 Wrzesień 2014\nZamknięcie mnogiego ubytku typu drugiego przegrody międzyprzedsionkowej. 22 Grudzień 2014


[24tp.pl] "Gazda czy pon?". Portret górali podhalańskich - promocja książki\n"Gazda czy pon?". Portret górali podhalańskich - promocja książki\n„Książka Natalii Maksymowicz Mróz to niezwykle interesujące, intrygujące, niebanalne i, co ważne, rzetelnie przygotowane opracowanie.\nDzisiaj wielu mieszkańców Podhala świetnie odnajduje się w roli pana czy pani, nie tracąc nic ze swej góralskości. Spotykamy wśród nich przedsiębiorców, urzędników, nauczycieli, pracowników naukowych, którzy jednocześnie silnie identyfikują się z kulturą swych przodków. Kochają swój góralski świat, odnajdując w nim coś bardzo ważnego – odrobinę radości, poczucie wspólnotowej więzi i zakorzenienia. O tym doświadczeniu bycia panem i góralem, o urokach i perypetiach wynikających z pańsko-góralskich klimatów, Autorka pisze z pasją i antropologicznym zacięciem. Gorąco polecam i zachęcam do lektury panów i góroli, tyk z bliska i z daleka.”\nOdwiedzin: 2226\tAktualizacja 2019-07-16 23:13:03\nkanalia 2019-07-16 18:59:09


Tu jesteś: Dziennik Ustaw 2001 Nr 131\n1478 Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2001 r. sygn. akt P. 6/2001\n1477 Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 listopada 2001 r. sygn. akt U. 1/2001\n1476 Rozporządzenie Ministra Transportu iGospodarki Morskiej z dnia 19 października 2001 r. zmieniające rozporządzenie wsprawie personelu lotniczego\n1475 Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 listopada 2001 r. wsprawie szczegółowych warunków, jakie powinien spełnić przedsiębiorca produkujący wkraju oleje smarowe zudziałem wytworzonych wkraju olejów bazowych pochodzących zregeneracji, wcelu włączenia ich do rzeczywiście uzyskanego poziomu recyklingu\n1474 Rozporządzenie MinistrówSpraw Wewnętrznych iAdministracji oraz Obrony Narodowej z dnia 7 listopada 2001 r. wsprawie przeprowadzenia poboru w2002 r.\n1473 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych iAdministracji z dnia 18 października 2001 r. wsprawie warunków posiadania, ewidencjonowania iprzechowywania broni palnej oraz środków przymusu bezpośredniego przez Straż Marszałkowską\n1472 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001 r. w sprawie sposobu prowadzenia rejestru związków powiatów oraz ogłaszania statutów związków\n1471 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych iAdministracji z dnia 18 października 2001 r. wsprawie rozkładu czasu służby policjantów\n1470 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych iAdministracji z dnia 17 października 2001 r. wsprawie trybu iwarunków oddelegowania pracowników jednostek iorganów podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych do pracy wjednostce organizacyjnej Generalnego Inspektora Informacji Finansowej\n1469 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych iAdministracji z dnia 17 października 2001 r. wsprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału iopróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów\n1468 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych iAdministracji z dnia 17 października 2001 r. wsprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów\n1467 Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 października 2001 r. zmieniające rozporządzenie wsprawie określenia wysokości wpisów wsprawach cywilnych\n1466 Rozporządzenie Ministra Rolnictwa iRozwoju Wsi z dnia 23 października 2001 r. wsprawie szczegółowego sposobu prowadzenia dokumentacji przez producentów suszu paszowego\n1465 Rozporządzenie Ministra Pracy iPolityki Społecznej z dnia 18 października 2001 r. wsprawie określenia stawek na bieżące funkcjonowanie placówki rodzinnej\n1464 Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 października 2001 r. wsprawie sposobu tworzenia, ustalania ilości ijakości utrzymywania zapasów obowiązkowych paliw ciekłych oraz zasad isposobu ich interwencyjnego wykorzystywania, atakże sposobu prowadzenia działalności kontrolnej wzakresie tworzenia igospodarowania zapasami obowiązkowymi paliw ciekłych\n1463 Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 17 października 2001 r. wsprawie szczegółowego wykazu paliw ciekłych, wzakresie których tworzy się zapasy obowiązkowe\n1462 Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 15 października 2001 r. wsprawie bezpieczeństwa ihigieny pracy przy produkcji wyrobów gumowych\n1461 Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 12 października 2001 r. wsprawie wniosku owszczęcie postępowania ochronnego przed nadmiernym przywozem towarów na polski obszar celny\n1460 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 października 2001 r. wsprawie określenia wzorów deklaracji, zeznań iinformacji podatkowych obowiązujących wzakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne\n1459 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 15 października 2001 r. zmieniające rozporządzenie wsprawie kryteriów itrybu dokonywania oceny pracy nauczyciela, trybu postępowania odwoławczego oraz składu isposobu powoływania zespołu oceniającego\n1458 Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 4 października 2001 r. wsprawie przyjmowania osób niebędących obywatelami polskimi do publicznych przedszkoli, szkół, zakładów kształcenia nauczycieli iplacówek\n1457 Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 12 października 2001 r. wsprawie szczegółowych zasad itrybu kierowania przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na rehabilitację leczniczą oraz udzielania zamówień na usługi rehabilitacyjne


Gdzie sprawdzić wyniki matur 2017, linki do OKE\nGdzie sprawdzić wyniki matur 2017\nJuż w nocy z 29 na 30 czerwca powinny pojawić się na stronach OKE wyniki Twojej matury. W zależności od województwa, miasta, w którym zdawałeś maturę wybierz swoje OKE. Serwery mogą być przeciążone, więc wykaż się cierpliwością. Życzymy odczytu dobrych wyników.\nOKE Poznań - sprawdź wyniki swojej matury\nOKE Gdańsk - tu sprawdzisz wyniki swojej matury\nOKE Warszawa - wyniki swojej matury sprawdzisz tutaj\nOKE Łódź - wyniki swojej matury sprawdzisz tutaj\nOKE Jaworzno - wyniki swojej matury sprawdzisz tutaj\nOKE Wrocław - wyniki swojej matury sprawdzisz tutaj\nOKE Łomża - wyniki swojej matury sprawdzisz tutaj\nOKE Kraków - wyniki swojej matury sprawdzisz tutaj\nZawitaj na nasz profil FB i podziel się swoimi sukcesami!