Pierwsze przejście Łuku Karpat - 1980 - SKPB Warszawa\n/ Pierwsze przejście Łuku Karpat - 1980\nśroda, 14 czerwiec 2017 17:34\nŹródło: A. Wielocha, Przejście Łuku Karpat, [w:] red. A. Wielocha,\nPół wieku w górach 1957-2007 czyli dzieje Studenckiego Koła\nPrzewodników Beskidzkich w Warszawie,\nWarszawa 2007, s. 161-174.\nAndrzej Wielocha, blacha 250\nPrzejście Łuku Karpat\nZ historii Studenckiego Koła Przewodników Beskidzkich\nw Warszawie 1957-1982, Warszawa 1982\nPolska turystyka od początku swych dziejów związana jest nierozłącznie z Karpatami. Spełniły one niejako rolę katalizatora w historycznym procesie rodzenia się tej specyficznej formy ludzkiej aktywności. Właśnie te tajemnicze i dzikie, leżące hen, gdzieś na krańcach ojczyzny góry, mogły stanowić dostatecznie silny magnes przyciągający ludzi trawionych gorączką poznania.\nW górach Ciuk. Od lewej: Zbisław Pecul, Wiesław Tomaszewski, Andrzej Wielocha, fot. J. Montusiewicz\nJeszcze w połowie XIX wieku krążyły o nich przeróżne fantastyczne wieści; rozpalające wyobraźnię roztaczanym obrazem groźnej, owianej legendą, mamiącej przygodą i bajecznymi skarbami, dziewiczej przyrody. Można śmiało powiedzieć, że turystyka w naszym kraju zrodziła się właśnie z pragnienia poznania Karpat. Stwierdzenie to można zresztą równie dobrze odnieść do innych narodów zamieszkujących stoki tych gór. Aby nie być gołosłownym wystarczy wymienić tu kilka nazwisk ludzi powszechnie uznawanych za prekursorów polskiej turystyki. Stanisław Staszic, Wincenty Pol, Seweryn Goszczyński czy Ludwik Zejszner, gros swoich zainteresowań kierowali ku Karpatom. Podejmowanym przez nich wysiłkom przyświecały różne idee i założenia. Począwszy od chęci dokonania czysto racjonalnych badań naukowych, aż po pragnienia romantycznych przeżyć.\nW swych początkach poznanie turystyczne z natury rzeczy ograniczało się do niewielkich skrawków Karpat. Taki stan rzeczy nie trwał jednak długo. Turystyka rozwijała się dynamicznie i szybko rozszerzała obszar swojej penetracji. Częstokroć turysta szedł ramię w ramię z badaczem, najczęściej była to jednak jedna i ta sama osoba. Niestety, w Karpatach minęły już bezpowrotnie czasy romantycznych odkryć badacza - turysty. Dla nas to już tylko historia. Karpaty dokładnie skartowano, opisano w niezliczonych pracach naukowych i przewodnikach, spięto siecią znakowanych szlaków i asfaltowych dróg. Prawie wszystko z owego nimbu tajemniczości, jaki otaczał Karpaty jeszcze niespełna sto lat temu zniknęło. Straciły one swój walor niedostępności, a ułatwienia jakie niesie ze sobą cywilizacja umożliwiły ludziom docieranie prawie w dowolne ich miejsce bez najmniejszego wysiłku. Mimo tego jednak są jeszcze ludzie, których góry te fascynują przez sam fakt swego istnienia. Wbrew pozorom w górach nadal pozostało jeszcze wiele do odkrycia. Każdy może dokonać tam wielu odkryć na swój własny użytek, a w końcu można również odkryć tam samego siebie.\nW 1981 roku mija siedemdziesiąt pięć lat istnienia zorganizowanych form studenckiej turystyki, której dzieje powstania łączą się nierozerwalnie z Karpatami. W 1906 roku dr Mieczysław Orłowicz wraz z grupą uczestników organizowanych w Zakopanem Kursów Wakacyjnych założył Akademicki Klub Turystyczny we Lwowie. Pierwszą dłuższą wycieczkę, już w miesiąc po założeniu klubu dr Orłowicz poprowadził oczywiście w Karpaty, a konkretnie w Czarnohorę. Charakterystyczną cechą wspólną dla wszystkich poczynań lwowskiego AKT była ogromna witalność i dynamika podejmowanych działań, szczególnie widoczna na tle mocno już wówczas skostniałej działalności Towarzystwa Tatrzańskiego. W niespełna rok po założeniu, zasięgiem swojej penetracji AKT obejmował ogromny obszar Karpat od Babiej Góry, aż po Alpy Rodniańskie w Rumunii. Dla dr Orłowicza i jego kolegów nie było trudności, których nie dało by się pokonać. Brak sprzętu, pieniędzy czy map, nieprzychylna opinia środowiska, wszystko to nie było w stanie ich zniechęcić. Realizowali konsekwentnie założone sobie cele. Po prostu mierzyli siły na zamiary. Te właśnie cechy, wypływające po części ze specyfiki środowiska akademickiego, decydują po dzień dzisiejszy o obliczu studenckiej turystyki. A dzieje się tak przede wszystkim dlatego, że turystyka studencka bez względu na to w jakie formy organizacyjne ujęta, była zawsze sumą konkretnych, spontanicznych działań wynikających z wewnętrznej potrzeby ich twórców. Był więc i jest terenem pojawiania się nowych, ciekawych pomysłów a jednocześnie terenem, na którym w najczystszej formie przetrwały idee przyświecające twórcom polskiej turystyki. Środowisko akademickie samą swoją specyfiką broni się skutecznie przed wszechogarniającym konformizmem.\nOd czasów dr Orłowicza zmieniło się wiele. Inni są ludzie, inny sprzęt, inne warunki, ale tak jak przed prawie stu laty spotykamy i dziś w Karpatach grupy studentów z ciężkimi plecakami, omijających z uporem szosy i wyciągi po to tylko, by móc w tych górach przeżyć coś prawdziwego, coś co pomoże im lepiej zrozumieć siebie i innych.\nWszystko to, co powiedzieliśmy tu o studenckiej turystyce znajduje w pełni potwierdzenie w dwudziestopięcioletniej histerii naszego Koła. Najpierw było kilku zapaleńców, których zafascynowały na nowo odkryte, zdziczałe i wyludnione po tragediach bratobójczych walk, Bieszczady. Nie powstrzymywały ich żadne bariery, a piętrzące się trudności potęgowały tylko chęć poznania i uszlachetniały wartość wysiłku, mierzonego ciężarem plecaka i kilometrami pokonanych bezdroży. Nie przerażała szczupłość środków finansowych ani chroniczny brak sprzętu. Ważna była pasja i chęć jej realizacji, cała reszta nie miała większego znaczenia. Taki był początek. Jak każda prawdziwa fascynacja, ta również miała to do siebie, że zawierała immanentną potrzebę dzielenia się nią z innymi. To też zarażeni bakcylem Bieszczadów studenci postanowili zaszczepić go swoim kolegom. Już w 1955 roku wyruszyły w Bieszczady i Beskid Niski pierwsze studenckie obozy wędrowne. Szli z siekierą, kociołkiem do gotowania na ognisku i zapasem żywności na cały okres pobytu. Obozowali na zarosłych zielskiem pogorzeliskach wsi. Z nich właśnie wyrośli potem przewodnicy. W roku 1957 działalność garstki zapaleńców przybrała ramy organizacyjne, których efektem jest istniejące do dziś nasze Koło. W ciągu dwudziestu pięciu lat istnienia zmieniło się w nim wiele. Bieszczady już dawno stały się dla nas za ciasne. Działalnością swoją objęliśmy całe Karpaty, prowadząc dziesiątki obozów w Polsce, Czechosłowacji i Rumunii. Prowadzone przez naszych przewodników obozy przemierzały góry Bułgarii, Jugosławii, Norwegii, Turcji, Mongolii, Iranu, Afganistanu, Indii i Nepalu. Zmieniali się ludzie, możliwości i skala działania. Niezmienna pozostała tylko idea. Coś, co łączy ludzi bez zbędnych słów, bez wyjaśnień, przez samo tytko działanie i wyrażaną w nim pasję. Działanie którego założenia można by sprowadzić do trzech lapidarnie ujętych spraw. Fascynacja górami, pragnienia poznania i potrzeby dzielenia swojej pasji z innymi. W naszej codziennej, normalnej pracy przewodnickiej, staramy się pokazywać ludziom góry oraz nauczyć ich jak je rozumieć i jak z nimi obcować. Chociaż tak naprawdę nauczyć gór można się tylko samemu, a naszym zadaniem jest umożliwienie innym podjęcia tej próby.\nW takim właśnie środowisku i takiej atmosferze powstał pomysł przejścia całego grzbietu Karpat. Nie był to pomysł nowy. W naszym Kole wypływał już kilkakrotnie ale sądzę, że tak naprawdę to korzeniami sięga czasów dr Orłowicza i lwowskiego AKT-u. Przecież dla każdego, dla kogo góry są sprawą ważną, pomysł pokonania całych Karpat jest rzeczą zupełnie naturalną, niejako konsekwentnym następstwem takich a nie innych zainteresowań. To też cały problem nie leży w pomyśle, ale w podjęciu próby jego realizacji. Pierwszą próbę, uwieńczoną zresztą poważnym sukcesem, podjęli w 1962 roku studenci geografii Uniwersytetu Warszawskiego. Wyruszyli oni 05.06 z Cieszyna, by po dotarciu do przełęczy Użockiej, przejechać do Rumunii, gdzie wraz z dwojgiem turystów rumuńskich pokonali prawie cały odcinek Karpat Rumuńskich. Do Orsovy nad Dunajem cała trzynastoosobowa grupa dotarła 03.09. W założeniach impreza miała być Studencką Międzynarodową Karpacką Wyprawą Przyjaźni i mieli brać w niej udział studenci ze wszystkich państw, przez które Łuk Karpat przebiega. Mimo tego, że nie wszystkie zamierzenia udało się zrealizować, wyprawę obiektywnie należy ocenić jako poważne osiągnięcie.\nMniej więcej w dziesięć lat później, a konkretnie w 1973 roku studenckie koła przewodnickie z Krakowa, Wrocławia i Gliwic, podjęły kolejną próbę przejścia Karpat, tym razem w trochę innej formule. Miała to być gigantyczna górska sztafeta. Cały cykl obozów wędrownych wyruszających z dwóch stron łańcucha Karpat, od Dunaju pod Bratysławą i od Żelaznej Bramy. Pomysł niestety spalił na panewce. Doszło do skutku tylko kilka obozów z odcinka rumuńskiego.\nW ostatnich latach cała sprawa poszła trochę w zapomnienie. Wynikało to przede wszystkim z otwierających się szerokich możliwości wyjazdów w góry egzotyczne. Wystarczyło siąść nad mapą, poszukać odpowiednio wysokich gór, gdzie jeszcze nie było Polaków i już miało się pierwszorzędny cel wyprawy. Im dalszy i oryginalniejszy, tym lepiej. W naszym Kole problem przejścia całego grzbietu Karpat też poszedł na pewien czas w zapomnienie. Jego miejsce zastąpiły góry Iranu, Turcji, Indii i Nepalu. W końcu jednak powrócono do niego niejako właśnie z przekory wobec powszechnego twierdzenia, że ciekawe i ambitne problemy można obecnie znaleźć tylko w górach egzotycznych. Pomyśleliśmy wtedy, że nie jest to wcale prawda. Że w górach tak dobrze nam znanych, w których co roku prowadzimy dziesiątki obozów studenckich pozostaje nierozwiązany problem co najmniej równie ważny i ciekawy jak niejedna wyprawa na antypody. Podjęcie wyzwania, jakie Karpaty samym swym ogromem rzucają wszystkim, których góry fascynują, miało dla nas szczególne znaczenie. Mieści się ono bowiem całkowicie na terenie górskiej turystyki kwalifikowanej, a więc stanowi niejako konsekwencję tego, co członkowie naszego Koła od dwudziestu pięciu lat robią na co dzień.\nNa realizację tego zamierzenia wybraliśmy rok 1980. Może ktoś wierzyć lub nie, ale naprawdę marzyło nam się, że w Roku Olimpijskim podjęcie problemu o najwyższym stopniu trudności będzie doskonałym elementem propagującym górską turystykę kwalifikowaną. Zachętą do uprawiania tej trudnej, ale dającej tym większą satysfakcję dziedziny turystyki. Od momentu podjęcia decyzji na przygotowanie wyprawy mieliśmy prawie dwa lata. Wbrew pozorom nie było to wcale dużo. Już na samym początku przyjęliśmy dwa podstawowe założenia. Po pierwsze, że musimy przejść całe Karpaty w ich zasadniczo jednoznacznych granicach, to znaczy od Dunaju pod Bratysławą, aż po Dunaj w rejonie przełomu Żelaznej Bramy. Po drugie, że celem osiągnięcia zakładanych efektów propagandowych, impreza musi posiadać cechy wyczynu, a więc przynajmniej jedna osoba musi przejść całą trasę. Tak postawione założenia implikowały określone problemy. Zdawaliśmy sobie oczywiście sprawę, że napotkamy na swej drodze poważne trudności związane z rozmiarami zadania i jego specyficznym charakterem. Nie byliśmy jednak w stanie przewidzieć wszystkiego. Długość trasy, różnorodność problemów na poszczególnych odcinkach przejścia, czas trwania imprezy, wszystko to przekraczało swymi rozmiarami doświadczenia wyniesione z organizacji imprez nawet tak trudnych, jak wyprawy w góry egzotyczne. Dlatego też, przygotowania musiały być szczególnie drobiazgowe, tak aby margines rzeczy nieprzewidzianych zmniejszyć do absolutnego minimum. Spraw do załatwienia było wiele. Należało przede wszystkim zebrać niezbędną dokumentację w postaci map i przewodników koniecznych do opracowania szczegółowej trasy. Równie ważną sprawą, łączącą się w sposób nierozerwalny z konkretnym przebiegiem trasy, było opracowanie założeń organizacyjnych całej wyprawy.\nAby wyprawa mogła zamknąć się w określonym i realnym przedziale czasowym, to znaczy mniej więcej w trzech miesiącach, na całej trasie musieliśmy rozwiązać właśnie problem zaopatrzenia. Toteż od razu założyliśmy, że stałej sześcioosobowej ekipie właściwej będą towarzyszyć wymienne, liczące w zależności od trudności zaopatrzeniowych trzy do sześciu osób grupy wspierające, których zadaniem będzie zaopatrywanie całej wyprawy w żywność. Pociągało to za sobą konieczność precyzyjnego opracowania zasad funkcjonowania i wymieniania tych grup, oraz koordynowania całej akcji już w trakcie jej trwania. Najwięcej uwagi wymagało ułożenie dokładnej trasy przejścia i jego szczegółowego harmonogramu. Przy projektowaniu trasy kierowaliśmy się dwoma podstawowymi założeniami. Po pierwsze, żeby przejście jej nie wymagało kwalifikacji wykraczających poza obszar szeroko rozumianej górskiej turystyki kwalifikowanej. Po drugie, aby była ona w miarę logiczna, to znaczy trzymająca się w zasadzie głównego grzbietu Karpat, jednak nie w sposób absurdalny. Karpaty tylko na odcinku od Bramy Morawskiej po rejon przełęczy Użockiej stanowią wododział oddzielający zlewiska dwu mórz Bałtyckiego i Czarnego. W pozostałych fragmentach grzbietu stanowią wododziały lokalne. Na odcinku rumuńskim dodatkową komplikacją jest rzeka Aluta, która swym przełomem przez główny grzbiet przesuwa dział wodny na Wyżynę Siedmiogrodzką. Toteż, pomysł przejścia Karpat „suchą nogą", to znaczy według zasady nie przechodzenia przez żadną dolinę uznaliśmy właśnie za absurdalny.\nŁuk Karpat w linii prostej liczy około 1300 kilometrów. Rzecz jasna, ułożona przez nas trasa musiała być dużo dłuższa. Odcinki dzienne obliczaliśmy według zasady stosowanej przy obliczaniu punktów na GOT. Każdy kilometr do przodu to jeden punkt i każde sto metrów do góry też jeden. Staraliśmy się planować trasę tak, aby mieścić się w granicach 40-45 punktów dziennie. Ponieważ jednak nie na każdy fragment trasy dysponowaliśmy wystarczająco dokładnymi mapami, z konieczności musieliśmy zakładać z góry możliwie duży margines błędu. Przyjęliśmy również zasadę, że po każdych sześciu dniach marszu będziemy robić jeden dzień odpoczynku zakładając jednocześnie, że będą one stanowiły rezerwę czasową na wypadek nieprzewidzianych okoliczności. Fundusze, zupełnie zresztą skromne, biorąc pod uwagę rangę imprezy, udało nam się uzyskać bez specjalnych kłopotów. Kosztorys wyprawy opiewał na sumę niespełna 150 tys. złotych, wliczając w to koszt sprzętu i reklamy. Złożyły się na niego dotacje Oddziału Warszawskiego BPiT SZSP „Almatur" oraz Komisji Turystyki ZG SZSR a także Komisji Akademickiej ZG PTTK i Oddziału Międzyuczelnianego PTTK w Warszawie.\nWłaściwy dobór sprzętu był dla nas rzeczą niezmiernej wagi. Najmniejsza nawet awaria w górach mogła pociągnąć za sobą konieczność postoju, a co za tym idzie stratę cennego czasu. Dlatego też, sprzęt dobieraliśmy szczególnie starannie. Po długich dyskusjach zdecydowaliśmy się na namioty typu „Mikro II". Spaliśmy w nich po trzy osoby, co kosztem wygody pozwalało zmniejszyć ciężar plecaków. Słuszność naszego wyboru potwierdziła się w stu procentach. Nie mieliśmy z nimi najmniejszego kłopotu. Mimo wyjątkowo deszczowego lata i biwakowania często w bardzo trudnych warunkach, nie zdarzyło się nigdy żeby woda przedostała się do środka namiotu. Drugi problem to buty. Większość z nas uwierzyła w wałbrzyskie „Himalaje". Rzeczywiście, okazały się najlepsze z dostępnych na krajowym rynku. Niestety nie były w stanie oprzeć się aż takim ilościom wody i błota. Już po mniej więcej tysiącu kilometrów nadawały się wyłącznie do wyrzucenia. Mimo nieustannych napraw do końca wytrzymała tylko jedna para i to dzięki wzmocnieniu jej trzema tuzinami stalowych wkrętów. Najwięcej kłopotów mieliśmy jednak z wyborem plecaków. Spośród znajdujących się na rynku, właściwie żaden nie nadaje się na tego typu wyprawę. Ostatecznie wybraliśmy plecak typu „szerpa", zdając sobie sprawę, że jest on daleki od ideału, niemniej jednak spełniający przy najmniej częściowo wymagane parametry, to znaczy pojemność i przede wszystkim trwałość. W zamierzeniach ciężar plecaków miał nie przekraczać 25 kilogramów, w praktyce wielokrotnie przekraczał 30. Wiązało się to z kłopotami w zaopatrzeniu.\nKońcowy okres przygotowań był jak zwykle przy tego typu imprezach bardzo intensywny. Do ostatniej chwili nie udało nam się załatwić niektórych potrzebnych formalności. Wprowadzało to dużą nerwowość i rozbijało program przygotowań. W krytycznych chwilach ratował nas fakt, że mimo piętrzących się kłopotów zawsze jednak pozostawał cień nadziei oraz chyba również to, że od początku przygotowani byliśmy na najgorsze. Jeszcze w dniu wyjazdu z Warszawy nie mieliśmy pewności czy będziemy mogli zrealizować wyprawę w pełnym wymiarze. Ponieważ jednak czas pracował na naszą niekorzyść, zdecydowaliśmy się wyruszyć bez względu na wszystko.\nPowoli rozwiewał się obraz nielicznej grupki zaspanych kolegów ziewających ukradkiem na peronie Centralnego. Siedzieliśmy w przedziale pociągu wiozącego nas do Bratysławy, wyprawa więc stała się faktem. Powtarzamy sobie w myśli to zdanie, jak byśmy chcieli wmówić sobie, że ma to jakiekolwiek znaczenie, wystarczy jednak popatrzeć na niewesołe miny kolegów, by wrócić do szarej rzeczywistości. Do Bratysławy zamiast planowanych co najmniej dziewięciu osób jedzie nas pięciu. Ale to tylko skutek, przyczyna leży gdzie indziej i jest o wiele groźniejsza. Nie mamy zgody na przejście radzieckiego odcinka Karpat, w związku z czym, to co robimy racjonalnie rzecz biorąc nie ma najmniejszego sensu. Jak echo brzmi w uszach piosenka z Kołowego Kabaretu:\n„Weź Andrzej sześć kajaków\nSpłyń do Żelaznej Bramy\nŁuk ciężki, lecz cięciwę\nWracają jak upiory obrazy różnych „życzliwych" nam osób kiwających z politowaniem głowami nad naszym niedoważonym pomysłem. W tej chwili jedyną na dobrą sprawę rzeczą podtrzymującą nasz - co tu owijać w bawełnę - maniacki upór, jest myśl o minach tych ludzi, jeżeli nam się niechcący uda. Tak, to jest właściwe słowo - niechcący. Kiedy jednak 16 czerwca z plecakami na grzbiecie wyruszyliśmy aleją „Bratysławskiego Parku Leśnego" w kierunku pierwszego na naszej trasie szczytu Tri Duby (395 m) myśleliśmy już tylko o czekającej nas drodze. W tym momencie była to dla nas jedna wielka niewiadoma. Czy wytrzymamy psychicznie? Czy damy radę? Te i wiele jeszcze innych pytań kłębiło się nam w głowach. Czekające nas prawie dwa tysiące kilometrów i trzy miesiące wędrówki stanowiły wymiar zupełnie abstrakcyjny. Najbliższe dni miały zacząć wypełniać go treścią. Jak się okazało, były one dla nas szczególnie trudne. Małe Karpaty są górami o bardzo dużym stopniu zagospodarowania. Szlaki na wielu odcinkach biegną asfaltowymi drogami, doskonałymi np. do uprawiania turystyki kolarskiej, ale dla nóg obutych w ciężkie górskie buty nie specjalnie zdrowymi. W dodatku liczone w punktach GOT odcinki dzienne w tych górach o niewielkich różnicach wysokości wydłużały się do trzydziestu i więcej kilometrów. Również plecaki, których zawartość sprawdzaliśmy przed wyjazdem kilkakrotnie, okazały się za ciężkie. Natychmiast więc, gdy tylko nadarzyła się okazja, pozbyliśmy się części uznanych komisyjnie za niepotrzebne rzeczy. Między innymi dwóch prymusów oraz zapasu benzyny. Pojechały one do kraju i miały do nas wrócić dopiero w Rumunii, na te odcinki gdzie będziemy biwakować powyżej granicy lasu. Gotowaliśmy odtąd tylko na ogniskach, miało to swoje dobre i złe strony, ale tych pierwszych było zdecydowanie więcej. Dużym dla nas zaskoczeniem było to, że na całej trasie w CSRS turystów spotykaliśmy tylko w miejscach, do których istniała możliwość dojechania samochodem. Na górskich szlakach nie spotkaliśmy praktycznie nikogo. Oczywiście zdawaliśmy sobie sprawę z tego, że nasza trasa nie prowadzi przez najciekawsze góry Czechosłowacji. Nie mniej jednak sytuacja taka w górach przylegających do mocno zurbanizowanych terenów były dla nas miłą niespodzianką, ciszą i spokojem wynagradzającą nam ewentualne niedostatki tych gór. Małe Karpaty - pierwsza na naszej trasie grupa górska - nie należą do najwyższych w grzbiecie Karpat. Wręcz przeciwnie, wzniesienia ich nie przekraczają 800 metrów. Jednak złożona budowa geologiczna znakomicie podnosi ich walory turystyczne. Obłym, porastającym liściastym starodrzewem, wzniesieniom części wschodniej, towarzyszą po zachodniej stronie, połyskujące w słońcu bielą dolomitowych ścian skałki Wapiennej (748 m) czy Zarubów (768 m). Dodatkową atrakcję turystyczną Małych Karpat stanowią ruiny średniowiecznych zamków malowniczo położonych na szczytach wzgórz. W dalszym ciągu trasa naszej wędrówki prowadziła przez Białe Karpaty, gdzie stosunkowo duże różnice wysokości względnej były dla nas pierwszym sprawdzianem kondycyjnym. W Jaworniki weszliśmy od strony południowo-zachodniej przez Pulcin, najwyżej położoną wieś na całym pograniczu słowacko-morawskim. W niej znajdują się doskonale zachowane przykłady ludowej architektury drewnianej. W pobliżu można obejrzeć owiane zbójnickimi legendami Pulcińskie Skały. Jest to grzebień zbudowanych z piaskowca ostańców skalnych, w niektórych miejscach dochodzących do kilkudziesięciu metrów wysokości. Przechodziliśmy przez nie wczesnym rankiem, w snujących się pośród drzew i skał pasmach mgły, nadającej całej scenerii dodatkowej tajemniczości. Biwak pod szczytem Małego Jawornika (1019 m) ze wspaniałym zachodem słońca i pięknymi panoramami Śląsko-Morawskich Beskidów i Małej Fatry z pewnością nawet najwybredniejszego turystę przekonałyby do tych gór. Po przejściu pasma Wielkiego Połomu w Śląsko-Morawskich Beskidach, zakończyliśmy odcinek czechosłowacki zejściem do Mostów u Jabłonkowa. Generalnie dobrze wyznakowane i skrzętnie konserwowane szlaki oraz znane ze swej jakości mapy turystyczne w dużym stopniu ułatwiły nam przejście pierwszego etapu naszej wyprawy. Granice Polski przekroczyliśmy w Cieszynie. Po dwunastu dniach wędrówki mieliśmy w nogach 274 kilometry i 7400 metrów podejść, a w duszy coraz większe obawy czy damy radę. Właściwie dopiero teraz po tych kilkunastu dniach, długość czekającej nas trasy zaczęła nabierać realnych proporcji i - co tu owijać w bawełnę - przyprawiać nas o zawrót głowy.\nPolska przywitała nas deszczem. Odtąd właściwie przez ponad miesiąc słońce oglądaliśmy bardzo rzadko. Najgorsze było błoto. Duże dostawy świeżej wody rozmiękczyły beskidzkie szlaki w sposób znakomity. Podejście pod Oszust (1147 m), gdzie każdy krok wymagał cyrkowej wprost ekwilibrystyki czy wysysające siły rozmokłe polany w paśmie Żeleźnicy dały nam się mocno we znaki. Otuchy dodawali nam ludzie, których spotykaliśmy na szlakach. Duże zainteresowanie naszą wyprawą i wręcz entuzjastyczny stosunek spotykanych turystów połączony niejednokrotnie z nieukrywanym podziwem poprawiał zdecydowanie nasze samopoczucie i pomagał nam pokonać presję psychiczną powoli, bardzo powoli ubywających kilometrów. Z grożących nam wielu „niebezpieczeństw" największym były... miasta.\nW Białych Karpatach. Od lewej: Jan Swianiewicz, Piotr Janko,\nJerzy Montusiewicz, Andrzej Wielocha, Piotr Kurowski, fot. Z. Pecul\nBiwak w Beskidzie Niskim na granicy, fot. Z. Pecul\nKiedy zmęczeni, ubłoceni, z ciężkimi worami na plecach przechodziliśmy przez krynicki deptak, gdzieś w głębi duszy pojawiły się wątpliwości. Pełne dezaprobaty spojrzenia eleganckich wczasowiczek w niejednym z nas nadszarpnęły wolę walki. Na szczęście wizja ciepłej kąpieli i pełnych wspaniałych woni restauracyjnych wnętrz rozwiała się szybko wraz z oddalającymi się ostatnimi domami wczasowymi Krynicy. Na obiadokolację jak zwykle był rozgotowany makaron i klopsiki z puszki. Nie licząc wyżej wspomnianych drobiazgów odcinek polski nie nastręczył nam właściwie żadnych kłopotów. Nic w tym zresztą dziwnego. Poszczególne fragmenty trasy każdy z nas znał właściwie na pamięć z wielu letnich i zimowych wędrówek. Udało nam się dzięki temu utrzymać zaplanowany harmonogram, nie musieliśmy w związku z tym rezygnować z dwóch zaplanowanych dni odpoczynku. Jeden z nich urządziliśmy sobie pod Jawonikiem (1046 m). Tak się szczęśliwie złożyło, że tego dnia deszcz padał tylko przez chwilę, mieliśmy więc prawie cały dzień na leżenie do góry brzuchami. Był to pierwszy dzień odpoczynku po 15 dniach i 354 kilometrach wędrówki. Polski odcinek wyprawy przebiegał następującą trasą. Z Koniakowa przez Zwardoń dotarliśmy do granicy państwowej, którą opuściliśmy dopiero na Babiej Górze by przez pasmo Żeleźnicy, Gorce i Beskid Sądecki, na Dzielcu w Beskidzie Niskim powrócić do niej ponownie. Ściśle granicą, która w tym wypadku pokrywa się dokładnie z działem wodnym Karpat, przeszliśmy cały Beskid Niski i część Bieszczadów, aż po Wielką Rawkę. Polski fragment naszej trasy zakończyliśmy wejściem na Rozsypaniec.\nNa grzbiecie granicznym w Bieszczadach, fot. arch.\nW Bieszczadach Wschodnich. Od lewej: Ludwik Przyłuski,\nJan Swianiewicz, Wiesław Tomaszewski, Jerzy Will, Andrzej Wielocha,\nJerzy Montusiewicz, Zbisław Pecul, fot. J. Nieckuła\nGranicę ZSRR przekroczyliśmy 18 lipca. Wchodziliśmy w góry, o których wiedzieliśmy dużo, ale których nikt z nas nie znał z autopsji. Świadomość, że jesteśmy właściwie pierwszą grupą polskich turystów, która ma możliwość przejścia radzieckiej części Karpat powodowała dodatkowe emocje. To też ze zrozumiałą ciekawością pokonywaliśmy ostatnie metry podejścia pod szczyt Kińczyka Hnylskiego (1116 m), od którego zaczynają się długie grzbiety wschodnio-bieszczadzkich połonin. Brodząc po kolana w kobiercach arniki, przechodziliśmy kolejne wierzchołki połonin Starostiny (1228 m ), Wielkiego Wierchu (1312 m) i Zełemenego (1306 m), aż po kulminację całych Bieszczadów wierzchołek Pikują (1406 m). Za Pikujem główny grzbiet Karpat znacznie się obniża. Całe szczęście, że stosowany przez profesora\nKondrackiego termin „Beskidy Lesiste" nie znajduje w tym wypadku pełnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. W przeciwnym bowiem razie poruszanie się w tym trudnym orientacyjnie terenie (rusztowy układ grzbietów) byłoby niezłym rebusem. Na całej trasie, od Wołosianki po przełęcz Wyszkowską (Toruńską), spotkaliśmy tylko trzy zwarte kompleksy leśne. W rejonie Ławocznego nad źródłami Oporu, na Bliźnicu (1222) oraz w rejonie przełęczy Wyszkowskiej. Pozostałe fragmenty grzbietu, nawet te których wysokość nie przekracza 1000 m n.p.m., są bardzo mocno wylesione. Za przełęczą Warecką (Tucholską) obniżenie działu wodnego jest tak znaczne, że dno doliny płynącego obok Stryja znajduje się dosłownie 50 metrów niżej. Trudno uwierzyć, że idąc głównym grzbietem Karpat, można mieć prawie na wyciągnięcie ręki rzekę mającą swoje źródła dziesięć kilometrów dalej. Niestety, już trzeciego dnia naszej wędrówki przez Bieszczady Wschodnie złapało nas całkowite załamanie pogody. Aura, która do tej pory specjalnie nas nie rozpieszczała, teraz postanowiła chyba rozprawić się z nami ostatecznie. Czegoś takiego nie przewidywaliśmy nawet w najczarniejszych rozważaniach o tym, co może nas w górach spotkać. Przez kolejne siedem dni lało praktycznie bez przerwy. Nasycona wilgocią ziemia nie była już w stanie wchłaniać więcej wody, to też spływała ona dosłownie wszędzie. Ścieżki zmieniły się w rwące strumienie, polany w grzęzawiska, a na połoninach woda płynęła całymi stokami równo z porastającą je trawą, W strugach deszczu przeszliśmy przełęcz Wyszkowską i weszliśmy w Gorgany. Mimo fatalnej pogody, już od pierwszego dnia góry te oczarowały nas bez reszty. Podejście na Gorgan Wyszkowski (1443 m) poprzez prastary, górnoreglowy las smrekowy, gdzie raz po raz odnajdywaliśmy tropy niedźwiedzi odciśnięte w mokrej ziemi, na długo pozostanie w naszej pamięci. Gorgany są górami jedynymi w swoim rodzaju. Ich rozległość i wspaniała dzikość nie mają chyba sobie równych w całych Karpatach. Wrażenie owej dzikości potęgują rozciągające się ponad piętrem kosodrzewiny niezmierzone połacie gołoborzy - gorganów. Gdy na szczycie Popadii (1742 m) wiatr rozwiał na krótką chwilę kłębiące się ze wszystkich stron chmury, ogrom tych gór ukazał nam się w całej okazałości. Na północ i północny-wschód aż po horyzont ciągnęły się niezliczone grzbiety pooddzielane głęboko wciętymi dolinami. Hen za doliną Łomnicy majaczyła grupa Sywuli (1818 m). Na południe i południowy-wschód panoramę zamykały potężne grzbiety połoniny Krasnej i Świdowca. Dla takiej chwili, jak ta na szczycie Popadii, warto przejść nie jeden tysiąc kilometrów. W Gorganach padł swoisty rekord. Przez osiem godzin marszu nie zdjęliśmy ani razu plecaków i nie zatrzymaliśmy się praktycznie nawet na chwilę. Nie wynikało to bynajmniej z chęci bicia bezsensownych rekordów. Po prostu w powietrzu i na ziemi było tyle wody, że nie dało się znaleźć nadającego się do odpoczynku miejsca. Posiadane przez nas foliowe peleryny dawały wyłącznie psychiczny efekt, a kiedy jeszcze przyszło nam drzeć się przez gąszcz kosodrzewiny, przeszkadzały bardziej niż pomagały. W tej sytuacji nie byliśmy w stanie utrzymać zaplanowanego harmonogramu wędrówki. Musieliśmy zrezygnować z dnia odpoczynku, a także z wielkim żalem ominąć najwyższy szczyt Gorganów Sywulę. Dopiero gdy z Busztuła (1693 m) przez Wielką Kieputę (1608 m) zeszliśmy w dolinę Bertanki i zobaczyliśmy pozrywane mosty i tory leśnych kolejek, porozmywane drogi, zdaliśmy sobie sprawę, że na grzbiecie nie było jeszcze tak źle. Na szczęście pogoda zaczęła się powoli poprawiać. Z doliny Płajskiej weszliśmy na przełęcz Legionów, gdzie stanęliśmy jak wryci. Na obszernej, pokrytej szmaragdową trawą i kobiercem kolorowych kwiatów polanie, z niewielkiego wzgórka poprzerastanych trawą kamieni, wystrzelał w niebo kilkumetrowej wysokości stalowy krzyż. Pod krzyżem starannie oczyszczona kamienna tablica. Ktoś, drżącym ze wzruszenia głosem odczytał napis:\n„Młodzieży Polska Patrz na ten Krzyż\nLegiony Polskie Dźwignęły Go w Zwyź\nDo Ciebie Polsko i Dla Twej Chwały"\nStanęliśmy jak zahipnotyzowani, nie mogąc oderwać wzroku. Jakiś dziwny ucisk w krtani i wilgoć w kącikach oczu. Po chwili wokół tablicy pojawiły się pęki polnych kwiatów i białoczerwony proporczyk. Myślę, że ci, którzy tam byli nie zapomną tej chwili do końca życia.\nZ przełęczy Legionów poszliśmy przez Durnią i Grofę na Bratkowską (1793 m), a z niej do miejscowości Jasinia położonej w dolinie Czarnej Cisy, u stóp Czarnohory. Dzień 29 lipca był dniem podwójnie uroczystym. Po pierwsze dlatego, że skończyliśmy tego dnia pierwszy tysiąc kilometrów, a po drugie dlatego, że weszliśmy na najwyższy szczyt Beskidów - Howerlę (2061 m). Z Jasini wyszliśmy na grzbiet spadający spod szczytu Szesa (1560 m). Przed granicą lasu, mniej więcej na wysokości 1300 m n.p.m., znaleźliśmy stary pasterski płaj, jakby wprost przeniesiony z kart powieści Vincenza. Pamiętający z pewnością czasy huculskich redyków z legendy starowieku. Zaprowadził on nas długim trawersem do osady pasterskich szałasów na stokach połoniny Pietrosula (1855 m). Stąd po mozolnym podejściu (ok. 700 m różnicy wzniesień) osiągnęliśmy spowity mgłami szczyt Pietrasa (2020 m) opadający stromym, prawie pięćset metrowym urwiskiem w kierunku Howerli. Niestety na szczyt Howerli, marzenie każdego przewodnika beskidzkiego, weszliśmy we mgle i zacinającym deszczu. Trudno się mówi, wszystkiego na raz mieć nie można. Dolina Prutu, do której\nzeszliśmy z Howerli, nie przypominała w niczym tak dobrze nam znanych beskidzkich dolin. Piękny smrekowy las i unoszący, się nad spienioną wodą zapach łopianów przypominały raczej surowym, majestatycznym pięknem doliny tatrzańskie. Odcinek radziecki zakończyliśmy w Worochcie, skąd przez Kołomyję i Czerniowce przejechaliśmy do Rumunii.\nW drodze na Howerlę, fot. Z. Peccul\nNa szczycie Howerlii. Od lewej: Jerzy Will, Ludwik\nPrzyłuski, Jacek Nieckuła, Andrzej Wielocha, Marcin Sobkowski,\nPiotr Kurowski, Wiesław Tomaszewski, Zdzisław Nerwiński,\nsiedzą: Jan Swianiewicz, Zbisław Pecul, fot. J. Montusiewicz\nTeraz mieliśmy przed sobą już ostatni, ale za to najdłuższy, bo stanowiący prawie połowę całej trasy, odcinek przejścia. Góry Marmaroskie i Rodniańskie, od których zaczęliśmy, były nam dobrze znane z prowadzonych obozów, to też pierwsze dni w Rumunii były dla nas w pewnym stopniu odpoczynkiem. Tym bardziej, że pogoda ogłosiła zawieszenie broni i mogliśmy wreszcie wysuszyć mokre od kilkunastu dni rzeczy. Jeszcze tylko pod szczytem Ineula (2279 m) złapała nas burza gradowa, ale po tym co przeszliśmy była to już zupełna betka. Góry Rumunii pulsują życiem. Turystów wprawdzie spotyka się jeszcze stosunkowo mało, za to funkcjonuje tu nadal życie pasterskie. Kierdele zbyrkających dzwonkami owiec, tabuny półdziko pasących się koni tworzą wspaniałą oprawę tych gór i nadają im autentycznego wymiaru. W górach Birgaului spotkała nas przykra przygoda. Nie dotarła na miejsce spotkania kolejna ekipa wspierająca z zapasami żywności. Po przejściu trzydziestu kilku kilometrów na obiadokolację mieliśmy niesłodzonego gluta i gorzką herbatę, oraz w perspektywie śniadanie, na które nie mieliśmy już nic. Żeby zrozumieć z jakimi humorami kładliśmy się spać, trzeba by przejść podobną trasę do naszej. Odtąd plecaki nasze stały się cięższe o noszoną już zawsze rezerwę żywności. Po przejściu Kelimenów zrobiliśmy kolejny dzień odpoczynku wykorzystując go na pranie, mycie i konieczne naprawy sprzętu. Te dni odpoczynku były nam bardzo potrzebne, niestety w większości wypadków musieliśmy je przeznaczyć na nadrabianie strat. Poważne problemy pojawiły się nam po przejściu przełęczy Ghimes oddzielające góry Haghimas od Czukaskich (Ciuc). Wiązały się one z tym, że wchodziliśmy w góry o bardzo słabym zagospodarowaniu turystycznym. Gór tych nie znaliśmy zupełnie, a jedyne jakie nam się udało zdobyć mapy w skali 1:200 000 pochodziły jeszcze sprzed pierwszej wojny światowej. W sytuacjach więc, gdy jeszcze dodatkowo przychodziła mgła poruszaliśmy się prawie po omacku. Powodowało to konieczność zdwojenia uwagi i oczywiście zmniejszenia tempa marszu. Najdrobniejsze nawet pobłądzenie pociągało za sobą stratę czasu, a co za tym idzie wypadnięcie z zaplanowanego harmonogramu. Góry Czukaskie, Oituz (Nemira) i Vrancei, które nastręczyły nam najwięcej kłopotów, okazały się jednak bardzo ciekawe i warte poprowadzenia tam obozów. Od gór Vrancei kierunek naszej wędrówki uległ zmianie. Do tej pory szliśmy cały czas na południe, teraz co wieczór mieliśmy przed sobą zachodzące słońce.\nGóry Rodniańskie. Na przełęczy Gargaleu, fot. Zdzisław Nerwiński Góry Rodniańskie. Biwak nad jeziorem Lala, fot. Z. Peccul\nPrzechodziliśmy kolejne grupy górskie Siriu z cudownie dojrzałymi malinami na wapiennych nasłonecznionych stokach, Ciucasz z oryginalną rzeźbą zbudowanych z wapiennych zlepieńców skał, Piatra Marę z przepiękną panoramą masywu Bucegi i Piatra Craiului. W dniu narodowego święta Rumunii, 23 sierpnia, przekroczyliśmy przełęcz Predeal i weszliśmy w Karpaty Transylwańskie. Tu już dysponowaliśmy lepszymi mapami, a i góry były wyższe, więc łatwiejsze orientacyjnie. Poza tym częściowo nam znane. Bucegi przywitały nas kuszącą bielą opadających w dolinę Prahowy krzesanic, oraz największym chyba ruchem turystycznym ze wszystkich gór Rumunii. Nie pozostaje to niestety bez wpływu na ich krajobraz. Płaskowyż szczytowy (powyżej 2000 m n.p.m.) w rejonie Caraimana i Babeli poryty jest drogami mocno zaśmieconymi pozostałymi z budowy schronisk i kolejek linowych materiałami. Toteż opuszczaliśmy te góry bez specjalnego żalu, tym bardziej, że na szczycie Omu (2505 m) zaczął sypać śnieg. Z Bucegi, skrajem masywu Leoty dotarliśmy do stóp strzelistej grani Piatra Craiului. Mniej więcej w tym czasie zaczęliśmy dostrzegać u siebie pewne oznaki znużenia. Doskwierało nam nie tyle zmęczenie fizyczne, bo z tym dawno już przestaliśmy mieć jakiekolwiek problemy, ile psychiczne. Wypływające częściowo z przebywania przez dłuższy okres czasu w tym samym, w końcu bardzo wąskim kręgu ludzi, a częściowo chyba również z pewnej, mimo natłoku wrażeń monotonii powtarzanych czynności. Dobrze się więc stało, że przewidując jeszcze w kraju taką sytuację, postanowiliśmy zacząć wyprawę w Bratysławie, a nie w Żelaznej Bramie. Wiązało się to z tym, że pod koniec wyprawy przechodziliśmy góry wyższe i trudniejsze, ale za to zdecydowanie ciekawsze. W Piatra Craiului zdarzył nam się wypadek, który mógł zaważyć na losach całej wyprawy. W stromym żlebie spadający kamień trafił jednego z uczestników w głowę. Uraz wyglądający z początku bardzo groźnie okazał się na szczęście niezbyt głębokim skaleczeniem, toteż po krótkim odpoczynku poszkodowany ruszył raźno w dalszą drogę, strasząc tylko trochę spotykanych turystów pokrwawioną głową, jako że najbliższa woda była dopiero na dnie doliny.\nPrzez grzbiet Piatra Craiului, fot. arch.\nW Górach Fogaraskich, fot. arch.\nNad urokami Fogaraszu, najwyższych gór Rumunii, nie będę się rozpisywał ponieważ znane są one szeroko również w Polsce. Tym razem bogowie gór byli nam przychylni, mogliśmy więc podziwiać te wspaniałe góry przy doskonałej pogodzie. Główny cel naszej wyprawy wymagał absolutnego podporządkowania się harmonogramowi założonemu jeszcze w Warszawie. Nie mogliśmy sobie w związku z tym pozwolić na zbyt szczegółowe kontemplowanie widoków ani atrakcji turystycznych spotykanych na naszej drodze. Wkalkulowaliśmy to w bilans wyprawy po stronie strat, ale pogodzić się z tym było nam nieraz bardzo trudno. Toteż wielokrotnie obiecywaliśmy sobie, że na pewno wrócimy w to, czy inne miejsce, aby spokojnie i bez pośpiechu móc poznać je dokładniej. Jednym z takich miejsc były góry Lotru, w które weszliśmy doliną Fratului od strony przełomu Czerwonej Wieży. Z początku broniły się one mgłą i deszczem. Kiedy jednak za szczytem Marę (2056 m) wiatr rozwiał mgły i zaświeciło słońce, oczom naszym ukazał się wspaniały widok. Góry Lotru mają w całym grzbiecie Karpat zupełnie wyjątkowe położenie. Same przekraczając w wielu miejscach wysokość 2000 m n.p.m., otoczone są ze wszystkich stron grupami górskimi równej, albo większej wysokości. Na południu oddzielone doliną rzeki Lotru rozciągają się góry Capacini z kulminacją 2124 m w szczycie Ursu. Na południowy zachód góry Paring o zdecydowanie alpejskim charakterze, drugie co do wysokości góry Rumunii. Na zachód przy dobrej widoczności ponad wypełnioną mgłami kotliną Petrosani, jak gdyby zawieszone w powietrzu rysują się ostre wierzchołki Retezatu. Na północnym zachodzie zamykają horyzont obłe grzbiety gór Sureanu z potężną kopułą Lui Patru (2130 m). Od północy oddzielone dolinami rzek Sebes i Sadu rozciągają się Góry Sybińskie (Cindrel) z najwyższym wzniesieniem Cindrelu (2244 m). Pełną panoramę od wschodu zamyka Fogarasz. Jest to jedno z nielicznych miejsc w całych Karpatach, gdzie przy najlepszej pogodzie nie widać najmniejszego skrawka nizin. Wczesna tegoroczna jesień dodawała całemu krajobrazowi wspaniałej pastelowej barwy. Góry te mają jeszcze jedną szczególnie dla nas atrakcyjną cechę. Są puste i zupełnie niezagospodarowane. Góry Lotru opuściliśmy przechodząc przez przełęcz Tartarau i boczny grzbiet Paringu opadający od szczytu Capra (1927 m) w kierunku Petrosani. W Retezat wchodziliśmy od wsi Banica, w kierunku na szczyt Tulisy (1792 m). Była to najdłuższa droga w Retezat toteż plecaki mieliśmy wypchane żywnością do maksimum. Oczywiście, będąc już w Retezacie nie mogliśmy sobie odmówić wejścia na najwyższy jego wierzchołek Peleagę (2509 m), mimo że nie leżał on na trasie naszej wędrówki. Wykorzystaliśmy na to ostatni już dzień odpoczynku. Następnie poprzez Mały Retezat z przypominającym Giewont szczytem Piatra lorgovanu (1997 m) i przełęcz pomiędzy dolinami Cernei i Jiu, weszliśmy w ostatnią na naszej trasie grupę górską Mehedinti.\nOstatecznie 13 września 1980 roku po przejściu 1904 kilometrów i 70900 metrów przewyższeń (podejść) w czasie dziewięćdziesięciu dni wyprawa stanęła nad brzegiem Dunaju w Orsowie, kończąc tym samym pierwsze w historii przejście całego grzbietu Karpat.\nW Orsovie po zakończeniu wyprawy. Od lewej: Zbisław Pecul, Jerzy Montusiewicz, Andrzej Wielocha, Piotr Kurowski, Wiesław Tomaszewski, fot. arch.\nAndrzej Wielocha - kierownik, SKPB Warszawa\nPiotr Kurowski - SKPB Warszawa\nJerzy Montusiewicz - SKPB Lublin\nZdzisław Pecul - SKPB Warszawa\nWiesław Tomaszewski - SKPB Warszawa\nkoordynacją ekip wspierających sterował z Warszawy Jerzy Will - SKPB Warszawa\nw ekipach wspierających między innymi udział wzięli:\nZdzisław Nerwiński (800 km) SKPB Warszawa Jan Swianiewicz (650 km) SKPB Warszawa Marcin Sobkowski (285 km) SKPB Warszawa Ludwik Przyłuski (285 km) SKPB Warszawa Jacek Nieckuła (285 km) SKPB Warszawa Jerzy Will (285 km) SKPB Warszawa Michał Bayer (310 km) SKPB Warszawa Tadeusz Pyrcak (200 km) SKPB Warszawa Jan Lipszyc (200 km) SKPB Warszawa Marek Król (200 km) SKPB Warszawa\nHenryk Łukasik SKPB Warszawa Marian Brzozowski SKPB Warszawa Piotr Janko SKPB Warszawa\nPostscriptum po trzydziestu latach.\nWłaściwie to powinienem napisać ten tekst od nowa. Nie ma w nim bowiem wielu istotnych kwestii, a przede wszystkim, nie ma ani słowa o tym, że Karpaty Ukraińskie przeszliśmy nielegalnie, bez zgody ówczesnych władz ZSRR. Trzeba pamiętać, że tekst ten, aby mógł ukazać się w kronice 25-lecia, musiał - jak i cała książka - uzyskać zgodę cenzury. Pojawiają się więc w nim pewne kunsztowne konstrukcje stylistyczne typu „nie udało nam się załatwić niektórych potrzebnych formalności" lub „nie mieliśmy pewności czy będziemy mogli zrealizować wyprawę w pełnym wymiarze", które cenzura mogła puścić, a które dla czytelnika w 1982 roku były raczej przejrzyste, dzisiaj już zdecydowanie nie są czytelne.\nTrudno jest jednak po trzydziestu latach napisać coś, co nie brzmiałoby fałszywie. Nie da się choćby zważyć dziś, podjętego wówczas przez nas ryzyka. Co by było gdyby nas złapali? Prawdę mówiąc nie potrafię ocenić, czy nasze obawy nie były wyolbrzymione i czy to perspektywa czasu powoduje, że ówczesne „strachy" wyblakły czy odwrotnie, to życie przez blisko już dwadzieścia lat w normalnym świecie spowodowało, że nie potrafię odtworzyć realiów tamtej rzeczywistości.\nDoszedłem więc do wniosku, że lepiej zostawić ten, w sumie ułomny, trochę naiwny i nie pełny tekst, oddający jednak na swój sposób tamte czasy, niż pisać od nowa coś, co z całą pewnością nie było by autentyczne.\nTags: Andrzej Wielocha, Karpaty Marmaroskie, Karpaty Ukraińskie, Karpaty Wschodnie


Ter Stegen: Wczoraj niektórzy fani nie byli zadowoleni z podań do tyłu, ale uważam, że są one konieczne do wyprowadzania piłki › FCBarca.com\nMarc-André ter Stegen był jednym z bohaterów meczu z Getafe. Nie tylko dlatego, że jego parady uratowały Barcelonie punkty, ale także, ponieważ oprócz stania na bramce zachowywał się również jak gracz z pola. W taki sposób Quique Setien chce konstruować grę zespołu, co Niemiec skomentował po końcowym gwizdku sędziego.\n- Czasem to środkowi obrońcy wybijają piłkę z bramki, by uniknąć pressingu rywali już od pierwszego podania. Chodzi o szukanie nowych pomysłów, żeby być silniejszym i skomplikować grę przeciwnikom. Wczoraj niektórzy fani nie byli zadowoleni z tych podań do tyłu, ale uważam, że są one konieczne do wyprowadzania piłki z tyłu. Trzeba być cierpliwym, szczególnie przeciwko zespołom grającym wysokim pressingiem. To bardzo dobre rozwiązanie. Czasem może nie wyjść, ale trzeba to zrozumieć – powiedział golkiper.\nTer Stegen odniósł się również do swojej potrójnej parady przy jednej z akcji Getafe: - nie wiem, jak to zrobiłem, ale było to trudne. Jestem zadowolony. Jest w tym trochę szczęścia, ale jestem zadowolony przede wszystkim z wyniku.\n16 lutego 2020, 23:15\nTo jest skandal, że Marc miał w tym spotkaniu prawie 70 wykonanych podań. W co my gramy?\nDałeś dupy Andre, większość twoich wybic było do przeciwnika.\nNo jak bramkarz nie ma koku podac to mamy problem...\nbo gracie jak Polska za Fornalika,zero ruchu i pomysłu,ciągłe wycofywanie do tyłu,boicie się iść w drybling w kontrze,a Ty grasz krótko gością pod kryciem,z lepszym rywalem taką grą będzie 0-3 do przerwy\nJa tam rozumiem kibicow mnie sie to tez nie podoba, oczywiscie MATS jest chyba najlepszym bramkarzem do tego typu gry, ale to musi byc raz na jakis czas, a nie non stop tylko tego typu rozgrywanie, uwazam ze jest spory problem w pomocy, pomocnicy nie kwapią sie do ruchu bez piłki, i obroncy jaki MATS,musza przerzucac pilke do pierwszej linii a to jest ryzykowne. Brakuje tez szybkosci i gry kombinacyjnej kiedys Barca grala przepieknie, ta mieszanke bardzo krotkich podan, wrecz ,,przesuniec" pilki do bardzo blisko ustawionego partnera mogłem ogladac caly czas, a jak trzabylo rozciagnac gre, to pilka byla dogrywana co do centymetra!! A teraz czlowiek drży czy posiadacz piłki podejmie dobra decyzje i czy uda sie uniknac straty pilki, to bardzo smutne ale cos sie stalo z tym klubem i z pilkarzami, czasami obserwuje Leosia ktory przyjmuje dobrze do nogi graną do niego pilke, dosyc mocno zagrana,a on przyjumje takie podanie w gore, nie gasi jej do ziemi nie panuje nad nia, do tego nie trzeba kondycji tylko skupienia i wyczucia, a tego nie ma, i detale decyduja o dynamice akcji i zaskoczeniu rywala\n16 lutego 2020, 20:18\nMarc, Marc to w cale nie chodzi o to. Graliśmy tak jak ciebie nie było i pewnie długo jeszcze będziemy grali. To chodzi o to, że wybijacie piłkę z rożnego, na krótko, a po chwili jest ona u ciebie. O czym to świadczy? O braku pomysłu. Dodatkowo rozgrywanie przez ciebie piłki ostatnio przyprawia o zawał serca, a dodatkowo przynosi więcej szkody niż pożytku. Zresztą nie tylko przez ciebie. Kończy się tak, ze Pique albo lewa strona wybija nieprzygotowaną piłkę. A nie o to w tym chodzi nie? Od zawsze to polegało na wciągnięciu przeciwnika na połowę i zrobieniu miejsca. A oni nigdy nie chcieli bo wiedzieli co się stanie. I nagle zonk. Przyszli do nas. Stało się czego chcieliśmy i nie radzimy sobie z tym. Dlaczego? Bo do wyjścia z pressingu potrzebna jest gra 2-3 zawodników bez piłki. Tego który ruszy i ściagnie przeciwnika, tego co ruszy i dostanie piłkę aby natychmiast ją oddać i tego co ją dostanie na koniec albo ruszy z szybkim wyjściem. Proste trójkąty, proste zagrania prostopadłe. Ale żeby tak grać trzeba umieć. A my zachowujemy się jak byśmy byli trampkarzami.\nKibice nie gwiżdża, bo im się nudzi. Gwiżdżą bo widzą, że Getafe, Levante nas ciśnie, a my nie umiemy z tym sobie poradzić. Jakim cudem Levante mogło prowadzić grę na naszej połowie to nie wiem. Kiedyś to polegało na dalekim wybiciu do napastnika i wyścigowaniu się z naszymi obroncami. 1-2 może 3 razy w meczu. A teraz my ustawiamy się defensywnie na przyjęcie ataku pozycyjnego LevantUF? I się dziwić, że gwiżdżą.\nAkcje? Boże w normalnych czasach Barcy akcja miała 30 podań i gol, a teraz 100 podań do tyłu i 3 do przodu. Nie wspomnę już o tym że słowo kontra to teraz jakaś nieistniejąca rzecz w Barcy\nJa tam jestem bardziej niezadowolony z tego, że Mats zagrywa stale przez środek boiska.\nAle wszystko ma swoje granice ! Skoro przeciwnik gra wysokim pressingiem to ma wysoko postawioną linię obrony więc czy tak trudno zagrac piłkę za plecy ? Tylko Messi tak próbuję reszta woli podać do tyłu wiele razy widziałem jak Griezmann wybiegał ale nikt nawet nie próbował mu podać !


MARO Ordec - wizytówka firmy | Ekspert Budowlany\nAdres: Spokojna 1\nZajmujemy się obróbką materiałów naturalnych oraz tworzyw sztucznych, takich jak: drewno, sklejka, płyta MDF, pleksi, PVC, poliwęglan, styrodur, styropian oraz inne. Naszym celem jest dostarczanie rozwiązań niepowtarzalnych według preferencji klientów.\nNasze wyroby powstają od pomysłu, przez projekt, do gotowego produktu z zachowaniem dbałości o każdy detal i ręcznym wykończeniem.\nTworzymy elementy wystroju wnętrz i nie tylko. W realizacji projektu dokładamy wszelkich starań, aby efekt spełniał początkowy zamysł.


MIERONICE Kościół parafialny. Gmina Wodzisław, powiat jędrzejowski. | Dawne Kieleckie\nJesteś tu: Home » MIERONICE Kościół parafialny. Gmina Wodzisław, powiat jędrzejowski.\nMieronice Wodzisławskie leżą prawie dokładnie w połowie drogi między Kielcami i Krakowem, tylko dwa kilometry na zachód od głównej szosy. Chociaż kościółek w tej wsi powstał już około połowy XIII stulecia, to w dokumentach wymieniony został znacznie później, dopiero w latach 1325 – 28. Jego najstarszym fragmentem jest ceglane prezbiterium. Jest ono orientowane i ma wymiary wnętrza 4,5 na 5 metrów. Sklepione jest krzyżowo, z ceglanymi żebrami opartymi na kamiennych, rzeźbionych wspornikach. W jego północnej ścianie znajduje się zamurowane okienko o trójlistnym maswerku. Taki sam maswerk wmurowany jest w ścianie wschodniej, za ołtarzem. Okno od południa poszerzono i na nowo oprofilowano w wieku XVI. Od zewnątrz elewacja wschodnia ozdobiona jest fryzem arkadkowym, a na ścianie południowej podwójnym fryzem z cegieł układanych „na kant”. Co do cech stylowych – profesor Zbigniew Świechowski widzi tu cechy architektury romańskiej, inni skłonni są uznać je za wczesnogotyckie.\nDo prezbiterium przylegała wykonana z drewna nawa, w wieku XV /zapewne w roku 1439/ zastąpiona murowaną. Od południa w tym samym czasie zbudowano kruchtę nakrytą sklepieniem kolebkowym z lunetami. W nawie jest strop płaski, zaś w zakrystii dobudowanej w wieku XVI do prezbiterium – sklepienie kolebkowe. Od północy do nawy przylega kaplica z początków XX stulecia. Na kościelnym cmentarzu stoi czworoboczna drewniana dzwonnica z wieku XVIII, wykonana w konstrukcji słupowej, o pochyłych szalowanych deskami ścianach, z nadwieszoną izbicą i z namiotowym gontowym dachem.\nPatronem mieronickego kościoła jest św. Jakub Starszy. Kult tego świętego, który był apostołem a może nawet kuzynem Chrystusa, szczególnie żywy był na Półwyspie Iberyjskim, ale i w Polsce wystawiono pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła aż 151 świątyń. W nawie kościoła w Mieronicach, na ścianie tęczowej, odkryto w roku 1976 renesansową polichromię z 1. ćwierci XVI stulecia, przedstawiająca właśnie św. Jakuba z napisem Yacobus Maior, a także herbowe tarcze i dekoracyjny fryz. Jednakże polichromia ze św. Jakubem nie należy w tym obiekcie do najstarszych.\nW latach 1936 – 39 odkryto tu gotycką polichromię, namalowaną nie później niż w 1. połowie wieku XIV. O tym odkryciu tak pisała w dniu 8 listopada 1936 wychodząca w Kielcach „Gazeta Tygodniowa”: „…W dniu 29-ym sierpnia 1936 roku artyści, panowie Henryk Milli i K. Rutkowski, odkryli ślady figuralne kompozycji prawdopodobnie wczesnego gotyku w odbitej polichromii na 1 i pół metra kwadratowego scena figuralna: widoczne cztery postacie z wyraźnie zarysowanymi twarzami. W dniu 2-im września poczynił badania miejscowy proboszcz, ks. Tomasz Wasik, które wykazały cenne obrazy i ornamenty /upiększenia z 14 wieku na wszystkich 3-ch ścianach prezbiterium. Barwy na obrazach są nieco spłowiałe. Dalsze badania oddane są staraniom i pieczy konserwatorów zabytków: W dniu 3-im października dr Oleś, dokonał oględzin kościoła, sfotografował freski i malowidła. Oto jego pogląd o wartości odkrycia: „Odkryte…fragmenty średniowiecznych malowideł posiadają wybitna wartość zabytkowo – artystyczną. Próbne odbicia tynków wykazują, że malowidła te są na ogół zachowane i dadzą się odsłonić”.\nMalowidła wykonane są techniką fresco secco na pobiale i cienkiej zaprawie. Mają charakter linearny; występujące tu kolory, to: czarny, żółty i czerwony. Ich treścią są przedstawienia scen ze Starego i Nowego Testamentu. Profesor Świechowski, wybitny znawca tego okresu w sztuce, cofa w czasie datowanie tejże polichromii, pisząc, iż jest ona „mniej więcej współczesna architekturze”.


1-KLASYFIKACJA,BUDOWA I FUNKCJA TKA... - Zadane.pl\nPRACA NA TEMAT 1-KLASYFIKACJA,BUDOWA I FUNKCJA TKANEK ZWIERZECYCH\nprzez dziunia1991 31.01.2010\ne)tkankę tłyszczową,chociaż niektórzy zaliczają ją do tkanek łącznych.\n-tkanka mięśniowa gładka\n-tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana serca\n-tkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana szkieletowa\nTkanka mięśniowa gładka buduje wszystkie trzewia gładkie(narządy wewnętrzne gładkie) takie jak na przykład jelito. Zbudowana jest z komórek o wrzecionowatej budowie, które mają centralnie ułożone jądro komórkowe. Jest niezależna od naszej woli.Bardzo wolno się męczy.\nTkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana serca buduje serce. Jest także niezależna od naszej woli. prawie się nie męczy.\nTkanka mięśniowa poprzecznie prążkowana szkieletowa buduje mięśnie szkieletowe. Mięśnie te są zależne od naszej woli. Ta tkanka męczy się bardzo szybko.


Weekend czerwcowy. Pakiet z wyżywieniem i atrakcjami od 660 zł/osoba! - OBIEKTYSPA.COM\n16 marca 2021 10:48\nOBIEKTYSPA Weekend czerwcowy. Pakiet z wyżywieniem i atrakcjami od 660 zł/osoba!\nKolejny długi weekend to idealna okazja do wypoczynku poza miastem. Serdecznie Państwa zapraszamy na niezapomniany, sielski pobyt do Talaria Resort & SPA!\nDostępny w terminie pomiędzy 3 a 6 czerwca 2020r.\nKoszt pakietu już od 660 zł/osoba/pobyt\n660,00 zł za osobę w Pawilonie Parkowym i 860,00 zł za osobę w Pałacu\nweekend czerwcowy Hotele Nad jeziorem basen SPA masaże siłownia ogród wędkowanie jazda konna rowery piesze wycieczki


Sierpień 2014 – kobieta domowa\n21 sierpnia, 2014 by kobieta domowa\nSkończyłam. Właśnie postawiłam ostatnią kropkę. Nawet zmieściłam się w dozwolonych piętnastu tysiącach znaków (ze spacjami).\nTeraz będę cyzelować. 😉\nRaz jestem zadowolona z pomysłu i z wykonania, innym razem zupełnie mi się nie podoba. Musi się „ucukrować”, potrzebuję dystansu, więc zajrzę do pliku może dopiero jutro, pojutrze.\nOpowiadanie nosi tytuł „Blizna” i jest o zamordowanej żabie. Więcej na razie nie zdradzę.\nSfinalizowałam też prace przetwórcze, ale na razie tylko pomidorowe i paprykowe. Ogórkowe, buraczkowe, nalewkarskie i ewentualne inne zamierzam podjąć niebawem.\n19 sierpnia, 2014 by kobieta domowa\nJako kobieta domowa, gdy nadchodzi pora sierpniowa, mam pełne ręce roboty. Zamykam lato w słoikach w postaci rozlicznych przetworów. Bardzo to zresztą lubię, bo robimy to zawsze ramię w ramię, co jest – możecie się śmiać, że to wiocha, ale tak jest!!! – także spoiwem związku.\nPrócz przetwórstwa mamy ostatnio jeszcze sto innych spraw na głowie, ale i one, choć nie są wyłącznie lekkie, łatwe i przyjemne, dają mi to poczucie spójności i sensu. Więc duszę mam pogodną i radosną.\n14 sierpnia, 2014 by kobieta domowa\nWymyśliłam je troszkę wcześniej, a kształt ostateczny usiłowałam nadać mu przedwczoraj. Niestety tylko w myślach.\nTak dobrze mi się myślało przy oporządzaniu winnych krzewów – choć opowiadanie z winogronami nie ma nic wspólnego.\nCałkiem zgrabnie mi wyszło. Ciekawe, co z tego uda mi się zapisać. Zaczęłam wczoraj i pisało mi się niestety znacznie mniej potoczyście niż myślało.\nSzkoda, że nie istnieje jeszcze urządzenie do zapisywania myśli.\nMoże powinnam sobie kupić dyktafon i korzystać z niego podczas różnych odchwaszczań?\nPERSEIDY NA DZIESIĘCIOLECIE\nWczoraj wieczorem usadowiliśmy się nie na tarasie, a na balkonie – żeby mieć bliżej do gwiazd. Zamierzaliśmy obserwować „deszcz meteorów”, a gdy już z tej okazji nalaliśmy wina do kieliszków, przypomniało się nam, że niedawno, 30 lipca, była dziesiąta rocznica naszego wprowadzenia się do domu nad Arianką. O mały włos, a zapomnielibyśmy to uczcić!\nNo więc uczciliśmy należycie, długo w noc gapiąc się na niebo i wspominając różne wyimki z naszego tu szczęśliwego dziesięciolecia.\nPerseidy, choć niezbyt tłumnie, zapalały nam na niebie jubileuszowe fajerwerki…\n13 sierpnia, 2014 by kobieta domowa | Obrazek | Dodaj komentarz\nTak zatytułowałam tekst w „Opowiadaniach” – który jednak opowiadaniem nie jest. Przeniosłam zatem tekst do niecodziennika. To wspomnienia związane z naszym przyjacielem. Jego żona na jubileusz 60-lecia wymyśliła mężowi prezent w postaci jednoegzemplarzowej książki zawierającej wspomnienia jego znajomych. Jubilat to Eugeniusz Kurzawa, poeta i długoletni zielonogórski (już były, obecnie wolsztyński) dziennikarz. Na jego imprezie jubileuszowej, która miała miejsce w styczniu i była (wraz z książką) dla niego wielką niespodzianką, byliśmy i my.\nA ja, dzięki pomysłowi ze wspomnieniami, debiutowałam drukiem książkowo! 😉\nTekst w książce wprawdzie sfotografował się kiepsko, ale innego świadectwa mojego „debiutu” nie mam…\n11 sierpnia, 2014 by kobieta domowa\nLiterackie, rzecz jasna. Raz po raz trafiam na ogłoszenia i linki, parę nawet sobie zapisałam, ale czas płynie i są już nieaktualne.\nCoś by trzeba napisać. Może opowiadanie o miłości – z własnego życia! (jest taki konkurs „Gazety Zamojskiej”). Albo o tymże życiu właśnie. Chodzi mi po głowie taka historia z niewinną żabką i mną w charakterze morderczyni, gdy miałam niespełna sześć czy siedem lat… Może by się nadała. Gdyby ją „uliterackownić”, a przede wszystkim – od pomysłu przejść do przemysłu.\nBo znowu kolejny konkurs się zdezaktualizuje. Mam na myśli ten „Gazety Wyborczej” zatytułowany „Moja droga”.\nPrzez całe lato pisarze na łamach „Wysokich Obcasów” radzą, jak pisać, a jak NIE pisać. Aż się boję zaglądać do tych porad, bo rezultat może być taki, że zupełnie zwątpię w swoje możliwości i w ogóle się nie odważę.\nMam czas do końca września.


Potrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Bielsko-Biała - Oferteo.pl\nZlecenia na akupunkturę Bielsko-Biała\nZapytanie ofertowe nr 3276606\nNr zapytania ofertowego: 3276606\nNajlepsi specjaliści: Akupunktura w Bielsku-Białej\nAkupunktura, Generalny wykonawca Bielsko-Biała, Cennik usług Bielsko-Biała, Wykonanie Bielsko-Biała, Zlecenie wykonania usługi Bielsko-Biała, Zapytania o oferty Bielsko-Biała, Generalny wykonawca, Cennik usług, Wykonanie, Zlecenie wykonania usługi, Zapytania o oferty Generalny wykonawca Śląskie, Cennik usług Śląskie, Wykonanie Śląskie, Zlecenie wykonania usługi Śląskie, Zapytania o oferty Śląskie,\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: jednorazowo Terminy wizyt: popołudnia w tygodniu Termin świadczenia usługi: jak najszybciej ...\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Zduńska Wola\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: zgodnie z zaleceniem Terminy wizyt: popołudnia w tygodniu Termin świadczenia usługi: jak najszybciej ...\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Gdańsk\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: zgodnie z zaleceniem Terminy wizyt: popołudnia w tygodniu Termin świadczenia usługi: Klient może się dostosować do wolnych terminów Informacje dodatkowe: Dokucza mi obrzęk prawej nogi i niedowład prawej stopy ...\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Bydgoszcz\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: zgodnie z zaleceniem Terminy wizyt: popołudnia w tygodniu Termin świadczenia...\nPotrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Poznań\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: tak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: zgodnie z zaleceniem Terminy wizyt: popołudnia w tygodniu Termin świadczenia...\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość...\nPotrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Oleśnica\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: tak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: zgodnie z...\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Kłodzko\nPotrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Wyszków\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Dąbrowa Górnicza\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: zgodnie z zaleceniem Terminy...\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Piła\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: tak Miejsce świadczenia usługi: w gabinecie Częstotliwość wizyt: jednorazowo Terminy wizyt: popołudnia...\nPotrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Skarżysko-Kamienna\nPotrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Kruszyn Krajeński\nPotrzebny specjalista od medycyny alternatywnej, Oświęcim\nZlecenie dla lekarza medycyny alternatywnej, Malbork\nMetoda leczenia: akupunktura Wcześniejsze doświadczenie z medycyną alternatywną: brak Miejsce świadczenia usługi: do uzgodnienia Częstotliwość wizyt: zgodnie z zaleceniem Terminy wizyt: popołudnia w tygodniu Termin świadczenia usługi:...\nSerdecznie witam państwa na stronie internetowej firmy "DOKTÓR TACIAK - usługi i produkty medyczne". Leczeniem pacjentów zajmuję się już od 2011 roku, moja aktualna oferta obejmuje następujące usługi medyczne: -spiralna stabilizacja kręgosłupa SM...\nPasjonuję się hipnozą, zdrowym trybem życia i nieograniczonymi możliwościami naszego organizmu. W swojej pracy łączę ciało i umysł - bo Czym jest ciało bez sprawnego umysłu?, a Czym umysł bez sprawnego ciała? Moi Klienci mają bardzo dobre wyniki między innymi, w poprawie pracy układu pokarmowego, odchudzaniu, usuwaniu depresji i wszelkiego rodzaju...\nSklep internetowy Rodzinne Skarby zajmuje się profilaktyką zdrowia i dystrybucją naturalnych suplementów diety. Regularnie poszerzają ofertę o nowe metody naturalnych terapii oraz suplementów o różnych formach działania. Rodzinne Skarby to miejsce w którym, poprzez sprzedaż wysyłkową, można dostać preparaty stosowane w...\nOferta skierowana do wszystkich pełnoletnich osób, bez względu na wykształcenie czy miejsce zamieszkania. Zapraszamy do współpracy z firmą Aroma GROUP. W ofercie firmy znajdziesz bogaty asortyment (ponad 50 zapachów)...\nCzy wiesz, że dzięki refleksologii stóp możesz wpłynąć na funkcjonowanie całego Twojego organizmu? Stopa ludzka to zakończenie około 7200 nerwów, które mają bezpośrednie połączenie z mózgiem, a tym samym ze wszystkimi gruczołami, narządami i częściami w ludzkim organizmie. Dla refleksologa to miniatura ciała...\nKlinika Medycyny Naturalnej - Warszawa BIoenergoterapia, masaż, odchudzanie, masaż Peloha, lomi lomi, terapie naturalne, medycyna chińska, oczyszczanie z...\nELEKTROSTYMULACJA-TRENING PERSONALNY W ZALEDWIE 20 MINUT 1 RAZ W TYGODNIU Metoda ta stosowana jest z powodzeniem w sporcie oraz fizjoterapii. EMS wykorzystywana jest przez NASA i amerykańską armię. Z treningów EMS korzystają piłkarze np. Realu Madryt, Bayernu Monahium oraz inni znani sportowcy. W zaledwie 20 minut...\n- Podawanie leków i kontrolowanie zawartości apteczki - Pomoc podczas wykonywania potrzeb fizjologicznych - Toaleta ciała podopiecznego, wykonywanie zabiegów pielęgnacyjnych - Przygotowanie posiłków z uwzględnieniem diety podopiecznego, - Wspieranie psychiczno-pedagogiczne, -...\nMilady's Beauty Studio jest nowo otwartym salonem kosmetycznym w Puławach. To miejsce, w którym osoby zainteresowane dbałością o urodę i dobre samopoczucie znajdą wsparcie, serdeczną atmosferę i z pełnym zaufaniem oddadzą się w nasze ręce. Dbamy nie...\nPierwsza wizyta trwa ok. 90 minut i obejmuje szczegółowy wywiad, po którym następuje wspólne ustalenie dalszych...\nTechnika przywracania zdrowia, wywodząca się z Dalekiego Wschodu. Stosowana przy przewlekłych i nawracających problemach zdrowotnych i pielęgnacyjnych m.in. bóle kręgosłupa, mięśniowe,...\nZabieg akupunktury polega na nakłuwaniu specjalnych punktów na ciele jednorozowymi iglami. Polecany w dolegliwosciach bolowych, nerwicach,...\nMasaż GUA SHA jest masażem wywodzącym się z Chin, stosowany najczęściej w bólach mięśni lub stawów, może...\nOcena stanu organizmu, przeprowadzana na poziomie komórkowym. Precyzyjnie wykrywa i lokalizuje obecność patogenów w narządach i układach oraz określa stopień zaawansowania infekcji mikroorganizmami. Badanie komputerowe określa stan poszczególnych organów. Jest nieinwazyjne, bezbolesne i bezpieczne. Wykrywa: * Pasożyty, ich rodzaje oraz...\nNATYCHMIASTOWA DIAGNOZA Z BADANIA PULSU AKUPUNKTURA-AKUPRESURA-MASAŻE LECZNICZE • choroby trzustki • choroby wątroby • kamica nerek • kamica woreczka żółciowego • choroby wrzodowe żołądka dwunastnicy • bezpłodność • choroby prostaty • rwa kulszowa • osłabienie...\nProfesjonalne sesje hipnozy zaawansowanej gwarantują właściwy efekt. Jest to pełna hipnoza podczas sesji będziesz wiedzieć że jesteś w stanie hipnozy. Po skończonej sesji sam(a) przekonasz się o rezultatach sprawdzając to, efekt często...\nZlecenia na medycynę naturalną Bielsko-Biała\nZlecenia dla osteopatów Bielsko-Biała\nZlecenia na hipnoterapię Bielsko-Biała\nZlecenia na masaż Bielsko-Biała


Nr ref.: KSZ/DS/WAW/02\nPoszukujemy wyjątkowego naukowca danych, który dołączy do nowo utworzonego zespołu i pomoże odkryć informacje ukryte w ogromnych ilościach danych aby umożliwić mądrzejsze decyzje.\nNa stanowisku będziesz miał możliwość:\nWyszukiwania dużych zbiorów danych, syntezowania i komunikowania wyników\nWywierania praktycznego wpływu na biznes\nWspółpracy z wielofunkcyjnymi globalnymi partnerami biznesowymi w zakresie marketingu, rozwoju kategorii, sprzedaży czy finansów\nWspółpracy z analitykami danych biznesowych\nIdentyfikowania problemów biznesowych i problemów ze strukturą\nNiegasnący zapał i pasję dotyczącą zbiorów danych i ich wpływu na biznes.\n2-3 lata doświadczenia w branży w zakresie obsługi danych ustrukturyzowanych i nieustrukturyzowanych.\nDoświadczenie w zakresie analizy danych w złożonym środowisku biznesowym, w tym eksploracja danych, uczenie maszynowe czy modelowanie.\nWiedzę dotyczącą narzędzi do analizy danych (np. Sklearn, TensorFlow, Keras, OS API, MS Cognitive Services lub inne).\nJeżeli posiadasz też doświadczenie w architekturze Big Data i znajomość Hadoop, Spark lub Hive to będzie to więcej niż mile widziane.\nWyrażam zgodę na przetwarzanie podanych przeze mnie moich danych osobowych niewymienionych w art. 221 § 1 Kodeksu pracy, ani innych przepisach szczególnych znajdujących zastosowanie zgodnie z art. 221 § 4 Kodeksu pracy, w celu przeprowadzenia rekrutacji przez Administratora – IT Kontrakt Sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, ul. Gwiaździsta 66, 53-413 Wrocław, na stanowisko Data Scientist.\nData Scientist/ Senior Data ScientistNumer ref.: KSZ/DS/WAW/02


Piękny Kwiat Szyszki Z Blichtrem świątecznym Do Tradycyjnych Dekoracji W Zimie. Boże Narodzenie Szyszki I Wstążka Girlanda Na Białym Tle. Realistyczny Element Projektu Wystroju Dla Kart | Zdjęcie Premium\nPiękny Kwiat Szyszki Z Blichtrem świątecznym Do Tradycyjnych Dekoracji W Zimie. Boże Narodzenie Szyszki I Wstążka Girlanda Na Białym Tle. Realistyczny Element Projektu Wystroju Dla Kart Premium Zdjęcia\nRama z zielonej gałęzi sosny na białym tle i miejsca na tekst. widok z góry gałęzie choinki jodły i szyszki na baner dekoracji i koncepcja nowego roku.\nRama z zielonej gałęzi sosny i piękny szyszka kwiat shap w boże narodzenie zima z miejsca kopiowania tekstu. szyszki i gałęzie drzew na białym tle. stożek jodły na karty dekoracji świątecznych\nBoże narodzenie granica z kwiatem szyszki i niebieską piłką xmas z miejscem na projekt. piękne zielone gałęzie jodły i szyszki sosnowe wystrój na biały sztandar. koncepcja noel zima. ramka nowy rok w tle\nBoże narodzenie granica z miejscem na projekt. piękne zielone gałęzie jodły wystrój na biały sztandar. koncepcja noel zima. widok z góry ramki nowy rok tła.\nRama z zielonej gałęzi sosny z pinecone kwiat i bombki na białym tle i miejsca na tekst. widok z góry na gałęzie jodły i bombki świąteczne na baner dekoracji i koncepcja nowego roku.\nŚwiąteczne bombki i kwiat szyszki na granicy z miejscem na projekt. piękne zielone gałęzie jodły wystrój z ozdobą boże narodzenie bombki na białym sztandarze. ramka widoku z góry tło nowego roku\nBaner z gałęzi jodły boże narodzenie i miejsce na tekst. gałąź świerk ramki na białym tle. idealne do kartek, banerów, ulotek, plakatów imprezowych, nagłówków.\nPiękny czerwony prezent pudełko z srebrną kokardką świąteczną dekoracją na białym tle. ozdoby świąteczne z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny element wystroju do świętowania karty lub ulotki\nRama z zielonej gałęzi sosny z bombkami na białym tle i miejsca na tekst. widok z góry na gałęzie jodły i bombki świąteczne na baner dekoracji i koncepcja nowego roku.\nŚwiąteczne bombki na granicy z miejscem na projekt. piękne zielone gałęzie jodły wystrój z ozdobą boże narodzenie bombki na białym sztandarze. koncepcja noel zima. widok z góry ramki nowy rok w tle.\nPiękna czerwona kokarda prezent świąteczna dekoracja na białym tle. ozdoby świąteczne z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny element wystroju do świętowania karty lub ulotki\nBaner z bombkami i gałęziami jodły i miejsce na tekst. gałąź świerk ramki boże narodzenie bombki ozdoba na białym tle. idealne do kartek, banerów, ulotek, plakatów imprezowych, nagłówków.\nRama zielona sosna gałąź z bombkami, błyszczącym blichtrem, światłami i serpentynami na białym tle i miejsca na tekst. widok z góry na gałęzie jodły i baner dekoracji świątecznych oraz koncepcja nowego roku\nPiękna czerwona kokarda prezent świąteczna dekoracja na białym tle na granicy na białym tle. ozdoby świąteczne z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny element wystroju do świętowania karty lub ulotki\nŚwiąteczne bombki, lśniący blichtr, lampki i serpentyna na obramowaniu z miejscem na projekt. piękne zielone gałęzie jodły wystrój z ozdobą boże narodzenie bombki na białym sztandarze. zimowa koncepcja noel\nPiękny czerwony prezent z kokardą z ostrokrzewem liść wieniec świąteczna dekoracja na białym tle. boże narodzenie ozdoby z tradycyjnymi czerwonymi jagodami girlandy i kopią tekstu miejsca. element projektu realistycznego wystroju\nBaner z bombkami, błyszczącym blichtrem, światłami i serpentynami z gałęziami jodły i kopią miejsca na tekst. ozdoba świąteczna ramki na białym tle. idealne do kart, banerów, ulotek, plakatów imprezowych, nagłówków\nPiękny wieniec z liści ostrokrzewu z blichtrem świąt i miejsca na tekst. świąteczna girlanda wstążkowa z tradycyjnymi dekoracjami z czerwonych jagód na białym tle\nPiękny szyszka kwiat shap w boże narodzenie zima z miejscem na tekst. szyszki sosnowe na białym tle. otwarty stożek jodłowy do dekoracji świątecznych, doskonały do kartek, banerów, plakatów, nagłówków.\nDekorację świąteczną na białym tle. srebrny blichtr xmas ozdoby z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny wystrój wstążki girlanda. element projektu do świętowania karty lub ulotki\nPiękny srebrny blichtr świąteczny z wieńcem z liści ostrokrzewu i kopią miejsca na tekst. świąteczna girlanda wstążkowa z tradycyjnymi dekoracjami wianków czerwonych jagód na białym tle\nRama z zielonej gałęzi sosny z piękną czerwoną kokardą prezent świąteczną dekorację na białym tle na granicy na białym tle. ozdoby świąteczne z miejsca kopiowania tekstu. element projektu do świętowania karty lub ulotki\nDrewniany model domu z szyszką i sercem zwisającym ze srebrnego blichtru bożego narodzenia. symbol dla constructionon z białym tłem. koncepcja nieruchomości, pożyczki, hipoteki, nieruchomości lub domu.\nPiękny drewniany kształt domu z szyszką i sercem, miejsce na tekst. symbol dla constructionon z białym tłem. kreatywny pomysł na biznes koncepcja pożyczki, kredytu hipotecznego, nieruchomości lub domu.\nŁadny drewniany dom model z wiszącą szyszka na białym tle z miejsca kopiowania tekstu. obraz koncepcji nieruchomości. dekoracja idealna na karty, banery, plakaty imprezowe, nagłówki.\nPiękny srebrny prezent łuk ozdoba świąteczna na białym tle. ozdoby świąteczne z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny element projektu wystroju na świętowanie karty lub ulotki zimowe wakacje\nPiękny czerwony prezent łuk ozdoba świąteczna na białym tle. ozdoby świąteczne z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny wystrój. element projektu do świętowania karty lub zimowego urlopu ulotki\nDekorację świąteczną na białym tle. złote blichtr xmas ozdoby z miejsca kopiowania tekstu. nowy rok realistyczny wystrój wstążki girlanda. element projektu do świętowania karty lub ulotki\nPiękny złoty blichtr świąteczne tradycyjne ozdoby w zimie z miejsca kopiowania tekstu. boże narodzenie girlanda wstążka na białym tle. element dekoracyjny do kart, banerów, plakatów imprezowych, nagłówków


Układanki logiczne - idealna zabawka na Dzień Dziecka\nDzień dziecka lada dzień, a Ty nie masz pomysłu na to jaki prezent sprawić swojemu maluchowi? Najlepiej postawić na zabawki edukacyjne, które nie tylko będą zapewniały malcowi rozrywkę ale także będą kształtować jego umiejętności. Jednym z rodzai takich zabawek są układanki logiczne.\nDomki dla lalek promocje\nDomki dla lalek to od wielu lat rodzaj zabawki, którą lubią nie tylko małe dzieci ale również starszaki, a zdarza się, że pasjonują się nimi także dorośli. Jest to zakup wart Twoich pieniędzy jednak warto rozglądnąć się również za obecnymi promocjami. Po co przepłacać?\nRozwijamy kreatywność z artykułami plastycznymi\nCo prawda koniec roku szkolnego już tuż, tuż i jeszcze sporo czasu do kompletowania kolejnej szkolnej wyprawki. Jednak dla dzieci o duszy artysty to dopiero początek zabawy z plastyką. Twój maluch w czasie wakacji będzie miał o wiele więcej wolnego czasu. Warto dać mu artykuły plastyczne dzięki, którym będzie mógł tworzyć swój kolorowy, bajkowy świat i rozwijać swoje umiejętności.


„Twoje światła - Nasze bezpieczeństwo”. Wspólna akcja Policji, ITS i Yanosika | Yanosik.pl\nStrona głównaBlog Yanosik„Twoje światła - Nasze bezpieczeństwo”. Wspólna akcja Policji, ITS i Yanosika\n22 października wystartowała już piąta edycja akcji „Twoje światła - Nasze bezpieczeństwo”. W jej ramach do 15 grudnia br. policjanci poprowadzą działania prewencyjno-kontrolne, które mają na celu zwrócenie uwagi na poprawne oświetlenie samochodu. Kierowcy natomiast będą mogli za darmo sprawdzić ustawienie reflektorów w ponad 1200 stacjach kontroli pojazdów na terenie całej Polski.\nOrganizatorem kampanii „Twoje światła - Nasze bezpieczeństwo” jest Biuro Ruchu Drogowego Komendy Głównej Policji oraz Instytut Transportu Samochodowego. Do akcji przyłączyło się także wielu partnerów, wśród których po raz kolejny znalazła się firma Neptis S.A., twórca komunikatora dla kierowców Yanosik.\n- Mamy świadomość, jak ważne dla kierowców oraz innych uczestników ruchu drogowego jest odpowiednie ustawienie oświetlenia w pojazdach. To właśnie ono w dużej mierze decyduje o tym, czy kierujący ma zapewnioną odpowiednią widoczność. Jest to istotne szczególnie w porze nocnej na nieoświetlonych drogach - komentuje Magda Zglińska z firmy Yanosik.\nZapewnienie odpowiedniej widoczności to jednak nie jedyna kwestia, na którą w trakcie swoich działań będą zwracać uwagę policjanci. Istotne jest bowiem również to, aby światła były ustawione w taki sposób, żeby nie oślepiały innych kierowców.\n- Jeśli kierowcy mają ustawione światła zbyt nisko, to wtedy droga przed pojazdem jest niedostatecznie oświetlona. Jeśli są one natomiast za wysoko - oślepiają innych uczestników ruchu. Obie te sytuacje mogą powodować niebezpieczne zdarzenia na drogach - zauważa Zglińska.\nDlatego też akcja „Twoje światła - Nasze bezpieczeństwo” nie będzie ograniczała się wyłącznie do działań policji. W ponad 1200 stacjach kontroli pojazdów na terenie całej Polski kierowcy będą mogli za darmo sprawdzić ustawienie oświetlenia w swoich samochodach.\n- Kierowcy mogą zgłosić się do stacji kontroli pojazdów w trzech terminach: 24 października oraz 7 i 21 listopada. Do najbliższego punktu, w którym można sprawdzić światła, poprowadzi ich aplikacja Yanosik - mówi Magda Zglińska.\nWszystkie stacje kontroli pojazdów, które przyłączyły się do akcji, można znaleźć także na stronie internetowej: https://yanosik.pl/dobre-swiatla/ .\n- To, co bardzo nas cieszy, to ogromne zainteresowanie akcją ze strony stacji kontroli pojazdów. Obecnie zgłosiło się ich już 1200, co jest liczbą sześciokrotnie większą niż w roku ubiegłym. To jednak nie koniec, gdyż nadal napływa do nas sporo maili, w których kolejne miejsca wyrażają chęć przyłączenia się do kampanii - podsumowuje Magda Zglińska z firmy Yanosik.


Warstwowy montaż okien – co warto o nim wiedzieć? – S-PROJEKT\nWykonanie szczelnego montażu okien ma ogromne znaczenie dla komfortu cieplnego panującego wewnątrz budynku. Musimy mieć świadomość, że nawet najmniejsze niedociągnięcia sprawiają, że tworzą się tzw. mostki termiczne, przez które ucieka znaczna część energii cieplnej. Co więcej, nieprawidłowo wykonany montaż to również ryzyko powstania wilgoci w budynku oraz rozwoju szkodliwej pleśni. Z tego powodu, coraz częściej wykorzystuje się wielowarstwowe systemy posiadające odpowiedni opór dyfuzyjny zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz budynku. Czym są i dlaczego sprawdzają się tak dobrze? Przekonajmy się.\nCzym jest montaż warstwowy?\nWarstwowy montaż okien to coraz powszechniej wykorzystywana alternatywa, która zastępuje stosowanie wyłącznie pianki montażowej. Mówiąc dokładniej, jest to sposób montowania okien, który opiera się na zastosowaniu różnorodnych materiałów uszczelniających i montażowych. Nakładane są one w trzech warstwach – zewnętrznej, środkowej i wewnętrznej. Wśród nich wymienić możemy nie tylko piany montażowe, ale również folie okienne oraz taśmy rozprężne.\nOpór dyfuzyjny w montażu okien – jak powinien wyglądać?\nZacznijmy od wyjaśnienia czym właściwie jest opór dyfuzyjny. Mówiąc najprościej, jest to właściwość różnego rodzaju materiałów, a konkretnie zdolność materiału do zatrzymywania pary wodnej. Chcąc wykonać szczelny montaż okien, musimy mieć świadomość, że opór dyfuzyjny powinien być różny w konkretnych miejscach uszczelnienia okna.\nKonkretnie, warstwa zewnętrzna izolacji powinna mieć mały opór dyfuzyjny, ponieważ paroprzepuszczalność jest niezbędna dla odparowania wody nagromadzonej w szczelinach.\nŚrodkowa warstwa izolacji powinna charakteryzować się wysoką izolacyjnością cieplną czyli niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła, a jednocześnie mieć odpowiedni współczynnik oporu dyfuzyjnego dobrany do całego układu. Pozwoli jej to na kontrolowany przepływ ewentualnie zgromadzonej wilgoci. Warstwa wewnętrzna z kolei musi charakteryzować się wyższym oporem dyfuzyjnym – po to, by regulowała i kontrolowała przepływ wilgoci z pomieszczenia do złącza.\nDlaczego warto zdecydować się na warstwowy montaż okien?\nWarstwowy montaż okien to rozwiązanie, które ma wiele zalet. Dzięki różnicom w oporze dyfuzyjnym poszczególnych warstw, ten sposób uszczelniania okien jest niezwykle efektywny. Należy pamiętać za dobrze zaprojektowane złącze charakteryzuje się wyższym oporem dyfuzyjnym od strony wewnętrznej pomieszczenia i niższym oporem dyfuzyjnym od strony zewnętrznej.\nTo jednak nie wszystko. Charakteryzuje go również trwałość wynikająca z odporności na działanie czynników atmosferycznych, w tym również promieniowania UV. Możemy mieć więc pewność, że nawet przez 10 lat izolacja okien naszego domu będzie w pełni efektywna gdy zostawimy ją bez wykończenia elewacji. Co więcej, warstwowy montaż to nie tylko ochrona przed zimnem i wilgocią, ale również hałasem (odznacza się doskonałą izolację akustyczną).\nA zatem, warstwowy montaż okien, przy wykorzystaniu materiałów posiadających odpowiedni opór dyfuzyjny, ma ogromne znaczenie dla izolacji termicznej okien. Dzięki wykorzystaniu nowoczesnych materiałów możemy nie tylko skrócić czas montażu, ale również zyskać pewność, że uszczelnienie spełni swoja rolę i posłuży nam przez długi czas. Nie dziwi więc fakt, że na wybór warstwowego montażu okien decyduje się coraz więcej osób.\nPrev post 3 główne powody, dla których warto postawić na energię słoneczną\nNext post Interpretacja domów astrologicznych – czym one są?


Ośrodki Wypoczynkowe Żabojady - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nOśrodki wypoczynkowe Żabojady\nOśrodki wypoczynkowe w Żabojadach województwo warmińsko-mazurskie, powiat gołdapski\nZnaleziono 5 ofert noclegowych (0 w Żabojadach oraz 5 w okolicy)\nZobacz inne obiekty z okolicy miejscowości Żabojady\nBakałarzewo, ul. Jeziorna 18 (Agroturystyka)\nOśrodki wypoczynkowe w miejscowości Żabojady. Porównaj możliwość zakwaterowania w Żabojadach w zależności od standardu oraz ceny. Żabojady, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Żabojadach:\n» hotele Żabojady\n» apartamenty Żabojady\n» kwatery prywatne Żabojady\n» pokoje gościnne Żabojady\n» domki letniskowe Żabojady\n» pensjonaty Żabojady\n» domy do wynajęcia Żabojady\n» bungalow Żabojady\n» domy wczasowe Żabojady\n» zajazdy Żabojady\n» agroturystyka Żabojady\n» schroniska Żabojady\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Żabojady, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:\n» ośrodki wypoczynkowe Rutka-Tartak\n» ośrodki wypoczynkowe Szelment\n» ośrodki wypoczynkowe Pobondzie\n» ośrodki wypoczynkowe Dunajek Mały\n» ośrodki wypoczynkowe Bród Mały\n» ośrodki wypoczynkowe Łopuchowo\n» ośrodki wypoczynkowe Jałowo\n» ośrodki wypoczynkowe Żubryn\n» ośrodki wypoczynkowe Korobiec\n» ośrodki wypoczynkowe Suchodoły\n» ośrodki wypoczynkowe Becejły\n» ośrodki wypoczynkowe Jasionowo\n» ośrodki wypoczynkowe Jabłonowo\n» ośrodki wypoczynkowe Korkliny\n» ośrodki wypoczynkowe Wierzbianki


czwartek, 26 sierpnia 2010 09:36\nSligo Church, największy na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, liczący 3200 wyznawców, zbór Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego uhonorował specjalną nagrodą "Sól i Światło" (‘Salt & Light Award’), pastora Rajmunda Dąbrowskiego, wieloletniego dyrektora ds. komunikacji światowego Kościoła adwentystycznego.\nWręczając wyróżnienie, pastor Charles Tapp powiedział: "jesteśmy dumni z tego jak reprezentowałeś nasz Kościół w rozmaitych środowiskach poza nim, i zresztą po całym świecie gdzie byłeś przykładem posłannictwa, co akcentuje ta wyjątkowa nagroda ."\nTapp wymienił zmiany jakie dokonały się w dziedzinie dziennikarstwa i public relations w Kościele adwentystów w czasie 16 lat kierowania przez Dąbrowskiego zespołem profesjonalnych dziennikarzy przy światowej siedzibie władz Kościoła. "Moim przywilejem było pracować z Rajmundem Dąbrowskim jako prezenter dziennika telewizyjnego Adventist NewsLine w czasie ostatniego zjazdu Generalnej Konferencji w Atlancie, w stanie Georgia" - dodał. Dąbrowski był wydawcą dziennika i odpowiadał za całokształt profesjonalnej obsługi medialnej światowego zjazdu Kościoła.\n"Ta nagroda jest dla mnie miłym zaskoczeniem. Uważam, że jest to wyróżnienie wszystkich, którzy nie patrzą jedynie na swoje podwórko, ale widzą wokoło świat ludzkich potrzeb, do którego Chrystus nas posyła" – powiedział Rajmund Dąbrowski w rozmowie z serwisem adwentysci.waw.pl.


Na co zwrócić uwagę wybierając kantory internetowe? - szlak ikon\nHome » Biznes » Banki, Przelewy, Waluty, Kantory » Na co zwrócić uwagę wybierając kantory internetowe?\n2016-09-14|Kategoria: Biznes / Banki, Przelewy, Waluty, Kantory\nInteresuje Cię dobra i sprawdzona firma, która od lat działa i prowadzi dobrze prosperujące kantory internetowe? Kiedy wracasz z zagranicznej pracy i potrzebujesz sprzedać zarobione ciężko euro czy dolary to możesz najpierw sprawdzić kiedy będzie wysoki kurs i jeszcze na tym zarobić. Na naszej stronie internetowej znajdziesz zawsze aktualne kursy walut, dzięki czemu w każdej chwili będziesz mógł dokonać rezerwacji kursu, aby wymienić walutę. Nasze kantory internetowe współpracują z bankami i wszystko odbywa się według tradycyjnych przelewów bankowych, więc zawsze możesz być bezpieczny o swoje pieniądze.\nWykonane z dbałością o najdrobniejsze detale koce z kaszmiru oraz poduszki czy pościele wykonane z tego materiału dostępne są w asortymencie internetowego sklepu Wool-Stam, stawiającego na indywidualne i elastyczne podejście do oczekiwań zakupowych klientów. Polecane koce wełniane z wielbłąda lub merynos�...


Ciekawą informacją dla rodaków pracujących w UK może być informacja jak wykonać tani przelew z Anglii do Polski. Firma VarsoviaFX posiada ponad sto stacjonarnych punktów obsługi klienta w UK oraz bezpieczną witrynę internetową https://varsoviafx.co.uk/ . Można tam po zalogowaniu wykonywać o każdej p...\n22 gru 2019, 10:51\nJola ma rację, jeśli reklama to tylko internet lub social media. Najbardziej nośne obszary w dzisiejszych czasach. Moja firma współpracuje na tym polu z agencją reklamową Pirmedia z Torunia, która prowadzi nieszablonowe kampanie uwzględniające potrzeby i oczekiwania Firmy, pozwalające na maksymaliza...\nBiorąc ostatnio panujące trendy to Anglia zajmuje czołowe miejsce w rankingu emigracji zarobkowej Polaków. Istotne jest, aby zarobione pieniądze móc bezpiecznie i szybko przelać do bliskich w kraju. Tanie przelewy z Anglii do Polski to domena firmy VarsoviaFX, która na terenie Wielkiej Brytanii posi...\n16 lip 2019, 15:23\n15 minut to tak chyba tylko na powtórzenie. Aby efektywnie nauczyć się języka 15 minut to z pewnością za mało. Myślę, że porządny kurs a do tego native lekcje angielskiego online https://eklektika.pl/e-learning/ byłoby najlepszym rozwiązaniem. Wychodzę z założenia, że zamiast oglądać seriale, lepiej...\n28 sty 2019, 10:54\nSzybkie pożyczki przez internet to nic innego jak znane wszystkim chwilówki. Mała kwota, krótki czas na spłatę i ogromne oprocentowanie. Trzeba z ogromną rozwagą z nich korzystać bo byle jakie uchybienie może nas kosztować ogromne pieniądze. Nieuwaga lub zapomnienie może wygenerować ogromne odsetki,...\n29 paź 2018, 21:54\nNajbardziej pożądanym badaniem krwi jest badanie na ustalenie ojcostwa, oczywiście jeśli czujesz, że coś jest nie tak jak trzeba. Raz zrobione pozbawia Cię wątpliwości na resztę życia. Nie wspomnę o zaoszczędzonych pieniądzach. W takiej sytuacji warto skorzystać z usług, a badanie DNA to koszt niewi...\nKurs jest dobrym rozwiązaniem lecz studia i to na dobrym i pożądanym kierunku są dużo lepszym rozwiązaniem. Znajomi podsunęli mi myśl czy raczej pomysł dla mojej córki na skorzystanie z Akademii Humanistyczno - Ekonomicznej w Łodzi na kierunku pielęgniarskim. Bardzo dobra i wykwalifikowana kadra ora...\n24 cze 2018, 18:37\nPostanowiłem, że w tym roku wakacje na moim rowerku i z moimi przyjaciółmi spędzę w górach. To taka wypadkowa naszych wyborów. Oczywiście pierwsze co zrobiłem to portal https://portal.bikeworld.pl/artykul/testy_i_nowosci/testy_czesci/17194/test_opony_continental_grand_prix_4000s_ii gdzie musiałem do...\nZ jednym produktem to Ty kariery nie zrobisz. Musisz wprowadzić większą gamę produktów bo wtedy jest szansa na zaistnienie na rynku. Przy tak dużej ilości produktów jaki jest na rynku, żeby zostać dostrzeżonym musisz mieć bardzo duży asortyment w swojej dziedzinie. Bardzo pomocnym rozwiązaniem jest ...\n20 cze 2018, 12:33\nDo nowej sypialni trzeba bezwzględnie dopasować nową pościel, tak by spało nam się komfortowo i byśmy podczas snu zregenerowali siły na następny dzień. Biorąc pod uwagę, że w pościeli spędzamy ci najmniej jedną trzecią naszego życia to jestem przekonany, że warto. Na stronie https://www.bellastoria....\n19 cze 2018, 14:14\nKompleksowo wypadaniem włosów i usuwaniem skutków zajmuje się https://www.drturowski.pl/pl/ klinika, która jest nam w stanie pomóc nawet przy częściowym już wyłysieniu. Dr Turowski jest cenionym na arenie międzynarodowej chirurgiem plastycznym stosującym innowacyjny i najlepszy do tego celu sprzęt i...\n13 cze 2018, 13:23\nBardzo skuteczna w leczeniu depresji i stanów lękowych, które mogą już śmiało zostać uznane za dolegliwości cywilizacyjne jest w Warszawie http://www.terapiadialog.pl/terapia-poznawczo-behawioralna/ Ludzie korzystający z terapii dużo szybciej dochodzą do siebie. Pozostawieni samym sobie, zamykaja si...\n13 cze 2018, 10:25\nTemat: Narzędzie marketingowe dla firmy\nRe: Narzędzie marketingowe dla firmy\nKażde działanie marketingowe prędzej czy później wiąże się z kontaktem z klientem. Na początku powiedzmy osobiście, później przez przedstawiciela. Wiem z doświadczenia, że klient prowadzący handel ma raczej mało czasu na szukanie nas w necie. Klienta musimy znaleźć sami. I tutaj niestety sam bajer t...\n08 cze 2018, 23:06\nTemat: Obróbka i cięcie metalu\nRe: Obróbka i cięcie metalu\nTeż o takiej firmie nie słyszałem. Moi koledzy z branży metalowej korzystają natomiast z usług firmy http://ciecielaser.pl/wycinanie-laserowe-rur-i-profili/ , która niejednokrotnie się sprawdziła zarówno jeśli chodzi o jakość wykonania detali jak również cenowo i są w pełnym tego słowa znaczeniu pro...\nKlima w salonie jest przy tak wysokich temperaturach praktycznie niezbędna. Żeby nie inwestować zbyt wielkich pieniędzy a odnieść zamierzony skutek warto skorzystać z oferty strony https://www.eldom.eu/kategoria/klimatyzatory-przenosne , dzięki której zapewnimy komfort naszym klientom i nie zapłacim...\n01 cze 2018, 00:52\nBardzo dobrym wyjściem jeśli idzie o odkurzanie jest montaż odkurzacza centralnego, który bez trudu utrzyma czystość w domu bez ciężkiej pracy fizycznej, ale też bardzo dobrze sprawi się przy chorobach alergicznych.Na stronie https://www.eldom.eu/kategoria/odkurzacze-centralne-i-akcesoria znajdziemy...\nPrzy wyciskarce to się zmęczysz jak trzeba będzie przygotować większą ilość soku. Obstawałbym przy sokowirówce. Sam niedawno szukałem czegoś na parapetówkę i trafiłem na stronę https://www.eldom.eu/kategoria/sokowirowki gdzie znalazłem właściwy produkt. Świeży, zdrowy, wartościowy, smaczny i pożywny...\nBardzo fajnym prezentem np. na parapetówkę może być urządzenie wielofunkcyjne do kuchni ze strony https://www.eldom.eu/kategoria/urzadzenia-wielofunkcyjne , w której dzięki technologii beztłuszczowej znacznie ograniczana jest zarówno kaloryczność przyrządzanych dań, jak i nieprzyjemne zapachy, które...\nDietę stosuję i owszem natomiast co do suplementów to jakby przekonania nie mam. Bardzo chwalę sobie natomiast ćwiczenia, które wykonuję na zrobionej przez siebie siłowni, i które utrzymują mnie w doskonałej kondycji i nie mam takiego jak kiedyś już parcia na sylwetkę. Mogę polecić sklep internetowy...\n21 maja 2018, 01:23\nNa ostatnie urodziny sprawiłam mężowi laptopa ze strony https://leasinglaptopa.pl/HP-7c5f96d3-f ... 489d19b112 gdzie znalazłam ogromny wybór dobrego sprzętu na fajnych warunkach finansowania i długim okresem gwarancyjnym\nNowoczesne biuro nie obejdzie się bez nowoczesnego sprzętu. Laptopy są w tym względzie bardziej praktyczne bo parametry te same a pracę można wykonywać zdalnie, w podróży służbowej czy nawet na urlopie. Doskonałe rozwiązanie dla firm i osób fizycznych proponuje witryna https://leasinglaptopa.pl/Leno...\nKomputer stwarza wiele nowych możliwości przy nauce na każdym szczeblu. Wiadomo, że im wyżej tym wymagania sprzętowe są większe, ale jest to sprzęt, w który trzeba zainwestować. Na stronie https://leasinglaptopa.pl/Dell_Latitude_5480_-1bec973c-5061-4c35-8bf0-64588c2cb323?Category=954e2032-28a2-4119-...\nMoje niezmiennie od lat hobby to taniec. Jako, że idą wakacje i mam zamiar trochę na parkiecie powojować zapisałem się w Katowicach do szkoły tańca https://taniec.com.pl EGURROLA DANCE STUDIO gdzie podszkolę się pod okiem znanego choreografa Agustina Egurroli oraz poznam wiele ciekawych osób z tą sa...\n11 kwie 2018, 01:32\nNie trzeba jechać do optyka w Poznaniu, żeby kupić dobre okulary przeciwsłoneczne. Wystarczy odwiedzić stronę https://iokulary-pl.iai-shop.com/product-pol-18832-Bvlgari-Bv-7029-5409-6G.html , żeby kupić doskonałej jakości, modne i w promocyjnej cenie okulary, które z pewnością zadowolą każdego. Bard...\n08 kwie 2018, 23:53\nFajny prezent dla brata na lato to designerskie okulary przeciwsłoneczne ze strony http://eyewear24.net/. Bardzo duży wybór okularów wiodących na rynku producentów, najwyższa jakość produktów co ma wpływ na długą gwarancję, bardzo profesjonalna obsługa i dostępność w systemie ratalnym


Szklane Kabiny Prysznicowe Białystok, Parawany Nawannowe na Wymiar\nSZKLANE KABINY PRYSZNICOWE I PARAWANY NA WYMIAR BIAŁYSTOK\nKabiny prysznicowe wykonujemy ze szkła o grubości nie mniejszej niż 6 mm. Każdy projekt jest unikalny i niepowtarzalny, tak jak specyfika danego miejsca i pomysł klienta. Staramy się wykorzystać każdy fragment przestrzeni. Jeśli chodzi o układ konstrukcyjny kabin, to może on być naprawdę różny. Od przesuwanych narożnych, nawannowych, ze stałymi elementami po kabiny z drzwiami jedno- lub kilkuskrzydłowymi.\nJesteśmy w stanie zamontować mechanizm delikatnego otwierania i zamykania drzwi. Przy wyborze okuć, proponujemy następujące barwy: czerń, chrom, złoto oraz satynę. Często to właśnie te elementy tworzę piękny kontrast i nadają wnętrzu charakteru. Niemniej jednak na życzenie klienta możemy także zamaskować okucia, chowając je np. we wnęki między płytkami. Kabiny prysznicowe ze szkła hartowanego wykonujemy w następującej kolorystyce i odcieniach: float, optiwhite, timeless, grafitowym, matowym, czarnym.\nNOWOCZESNE ŚCIANKI ŁAZIENKOWE\nPARAWANY NAWANNOWE ZE SZKŁA BIAŁYSTOK\nParawany nawannowe to swego rodzaju przezroczysta zabudowa w postaci kompozycji szklanych ścianek lub przeszklonych drzwi. Oferowane przez nas parawany nawannowe to tafle, z których co najmniej jeden element jest ruchomy. Wanna może być nimi całkowicie otoczona lub tylko częściowo, zgodnie z upodobaniami klienta. Parawany nawannowe znajdują zastosowanie szczególnie w przypadku niewielkich łazienek, w których nie ma możliwości umieszczenia zarówno wanny jak i kabiny prysznicowej.\nPraktyczny prysznic czy wygodna wanna? To klasyczny dylemat każdego, kto zamierza urządzić łazienkę. A gdyby tak połączyć jedno z drugim… Taką możliwość dają właśnie parawany nawannowe! Komfort, bezpieczeństwo i estetyka w jednym. Szklana zabudowa doskonale ochroni łazienkę przed zalaniem. Sprawi, że w wannie będzie można wziąć nie tylko relaksująca kąpiel, ale także orzeźwiający prysznic. Samo tworzywo z kolei jest odporne na uszkodzenia mechaniczne. Dodatkowo decydując się na kolorowe szkło lub szkło z dekoracyjną grafiką – łazienka stanie się pięknym i chętnie odwiedzanym miejscem w każdym domu. Wszystkie parawany tworzymy z wysokiej jakości, certyfikowanego, hartowanego szkła o grubości nie mniejszej niż 6 mm. W przeróżnych konfiguracjach i rozmiarach, od najbardziej typowych po zupełnie niestandardowe.


Autobus elektryczny laureatem nagrody Volvo Technology Award\nVolvo Group — światowy lider w dziedzinie autobusów elektrycznych — w dużym stopniu zawdzięcza swoją pozycję unikatowemu i innowacyjnemu elektrycznemu układowi napędowemu\n06.04.16 Komunikat prasowy Volvo Group\nVolvo Group — światowy lider w dziedzinie autobusów elektrycznych — w dużym stopniu zawdzięcza swoją pozycję unikatowemu i innowacyjnemu elektrycznemu układowi napędowemu. Inżynierowie, którzy opracowali to rozwiązanie, zostali laureatami nagrody Volvo Technology Award w roku 2016.\nProjekt ElectriCity oraz linia 55 w Göteborgu to przykład ważnej współpracy, a zarazem możliwość zaprezentowania, jak miasta mogą przejść na system autobusów elektrycznych. Autobusy elektryczne Volvo, eksploatowane obecnie w mieście, są ciche i bezemisyjne, dzięki czemu przystanki autobusowe mogą się znajdować nawet w zamkniętych obiektach.\nSiła elektrycznego układu napędowego opracowanego przez Volvo Group bierze się stąd, że jest on lżejszy, ekonomiczniejszy i efektywniej zużywa energię niż inne tego typu układy dostępne na rynku. A to wszystko dzięki szeregowi różnych rozwiązań.\n„Opracowaliśmy własną dwubiegową skrzynię biegów połączoną z szybkim silnikiem elektrycznym i systemem magazynowania energii, który efektywnie równoważy potrzebę ładowania akumulatorów na stacjach końcowych”, mówi Fredrika Berndtsson, Chief Project Manager, Electric Powertrain, która wraz z zespołem otrzyma nagrodę Volvo Technology Award w 2016 roku.\nAutobusy elektryczne są także wyposażone w nowy system stref bezpieczeństwa, co oznacza, że pojazdy automatycznie będą zmniejszać prędkość jazdy w określonych obszarach, np. w pobliżu szkół.\nVolvo Group jest w czołówce firm zajmujących się elektromobilnością. W 2009 roku jako pierwsza wprowadziła na rynek hybrydowy autobus elektryczny, a do dziś sprzedano ponad 2500 takich pojazdów w 21 krajach. Osiągnięcia Grupy wzbudziły wielkie zainteresowanie — do Göteborga przyjechali przedstawiciele firm z całego świata. Chcą oni zapoznać się z systemem elektrycznych autobusów Volvo, rozwiązaniami technicznymi i specjalną bazą służącą do wykonywania napraw i konserwacji tych pojazdów.\n„Warunki handlowe dotyczące ciężkich pojazdów elektrycznych są dziś najbardziej korzystne dla autobusów miejskich”, mówi Torbjörn Holmström, Chief Technology Officer w Volvo Group.\n„Jedną z głównych zalet nowo wprowadzonych napędów elektrycznych jest możliwość zastosowania ich w naszych samochodach ciężarowych, sprzęcie budowlanym i produktach Volvo Penta, kiedy tylko rynek będzie gotowy na wykorzystanie elektryczności w tych obszarach”.\nZdobywcy nagród to Fredrika Berndtsson, Andreas Gillström, Ove Hjortsberg, Erik Lauri, John Lord i Mattias Åsbogård z Volvo Group Trucks Technology oraz Mats Andersson, Roger Andersson, Edward Jobson, Patrik Pettersson i Martin Sanne z Volvo Buses.\nPrzedstawiciele mediów mogą uzyskać więcej informacji, kontaktując się z Kiną Wileke, tel. +46 (0)31 323 7229 lub +46 (0)765 537229.\nKomunikat prasowy w formacie PDF (ang.)(PDF, 0.2 MB)\nKomunikat prasowy w formacie PDF (szw.)(PDF, 95.3 KB)


OSK Maniek - szkoła jazdy Skierniewice\nLiczba odwiedzin: 5770 Jesteś właścicielem tej szkoły?\nSiedziba ul. Marii Skłodowskiej-Curie 150 Sala wykładowa ul. Pomologiczna 1 (Technikum Budowlane)\nul. Marii Skłodowskiej-Curie 150\nOstatnie opinie o OSK Maniek\nOgólnie muszę powiedzieć, że instruktor dobrze uczy kursanta. Spokojnie tłumaczy. Atmosfera jest bardzo przyjemna z panem Mariuszem co zaowocowało zdaniem egzaminu za 1 podesciem jednakże jest kilka kwestii które mi się bardzo nie podobały m.in. częste spóźnianie nawet po 15 min. notoryczne skracanie czasu trwania jazd o około 10 min oraz załatwianie prywatnych spraw podczas jazd. Tak poza tym to dobrze mi się z panem Mariuszem współpracowało a jego sposób nauczania oceniam pozytywnie.\nSuper instruktor polecam serdecznie ,będziecie zadowoleni.\negzamin zdany pierwsze podejście polecam