Drewniana wanna w kształcie łódki - Cafe Pineska\nDrewniana wanna Salish Sea, nazwa od wód łączących wybrzeże Kolumbii Brytyjskiej w Kanadzie ze stanem Washington w północno zachodniej części Stanów Zjednoczonych, jest najnowszym dziełem mistrza, rzemieślnika Setha Rollanda.\nWanna swoim kształtem przypomina łódkę, a jej wymiary wynoszą 85 m długości na 36 m szerokości. Wykonano ją z sapelii, czyli wyjątkowo twardego drewna pochodzącego z Afryki. Konstrukcja składa się z ponad 200 scalonych ze sobą osobnych elementów. Niewidoczna warstwa włókna szklanego i sześć powłok lakieru pozwalają utrzymywać drewno w stanie idealnej suchości.\nKorek schowany jest w wewnętrznej obręczy, gdzie wypuszczona woda zaczyna uciekać i wypływać do dna. Jest to rzadko stosowane rozwiązanie, które dodaje temu wyrobowi dodatkową nutkę luksusu, jeśli ten specyficzny projekt nie wydaje się komuś wystarczająco ekskluzywny. Z kolei kurek umiejscowiony jest w podłożu, połączony z wyższą częścią przez specjalną krawędź.\nCena wanny zależy od poszczególnych wymagań zainteresowanego jej zakupem. Możliwe są korekty w rozmiarze, projekcie i zastosowanych systemach. Produkt dostępny jest na stronie internetowej Setha Rollanda.\nJakie ławki sprawdzą się w ogrodzie?\nŻyrandol rzucający cień


Raswertor - Crafted.pl - Sieć Serwerów Minecraft\n[ODRZUCONE] [skarga] PociągTowarowy, nie jestem pewny czy tak dokladnie ale ogolnie ma km\nRaswertor posted a topic in Archiwum\n1. Twój nick: Tuleq 2. Nick oskarżonego: PociągTowarowy lub coś w tym stylu 3. Data zdarzenia: Między 4 a 12, 20.02.2021 - nie bylo mnie wtedy na serwie 4. Wyjaśnienie: dostałem wyciszenie gdy mnie nie bylo na serwie. Dzisiaj rano wbijam lekko po 12 i jeszcze 11h muta. 5. Dowody: Nie mam dowodow, nie bylo mnie na serwie. Wszystko dokladnie wytlumaczylem moderatorowi o nicku Niko_jestem\n[Kupię] Shulker box\nRaswertor replied to Raswertor's topic in Market\nRaswertor posted a topic in Market\n1. Nick:Tuleq 2. Kupię: Shulker boxy (mam netherytu na max 2) 3. Cena: 5 sztabek netherytu za jednego Shulkera 4. Dodatkowe informacje: Dsc Raswertor#8139 Zasady 1. Pierwszy rzucam dwie sztabki 2. Rzucasz Shulka 3. Rzucam reszte, mam nadzieję, że nie trafie na żadnego scamera :) 5. Screeny (niewymagane):\nRaswertor replied to Rademennes01's topic in Propozycje\n[Propozycja] Dodanie kolejki\nRaswertor replied to JulianFun's topic in Propozycje\n[propozycja] dodanie nowej rangi w sklepiku\nRaswertor replied to Mircal1234's topic in Propozycje\nNa tak. Mogliby to nazwać "wejściówka" i byłaby trochę tańsza od zwykłego VIPa.\n[Kupię] Sztabki netherytu\nRaswertor replied to ProGamer098's topic in Archiwum\nIle chcesz netherytu za shulkera?\nRaswertor posted a topic in Propozycje\n1. Twój nick: Tuleq 2. Nazwa propozycji: Dodanie na serwer pluginu, który to pozwala na sprawdzenie historii bloku - kto go zniszczył, postawił lub użył. 3. Opis: Log Block to bardzo przydatny plugin pomagający walczyć z cheaterami (na serwerze jest ich SPORO). Dostęp do historii bloku powinni mieć wszyscy moderatorzy oraz inne osoby z administracji. Sprawdzenie bloku trwa max kilka minut - nie jest to wielki problem. 4. Dlaczego akurat to: Od wielu znajomych słyszałem, że jakiś gracz na x-rayu wbił im do bazy. Niestety nie nagrywali w tym momencie - wiadomo, człowiek nie przewidzi tragedii\nRaswertor replied to szczupak's topic in Propozycje\nRaswertor started following [Kupię] Shulker box January 12\n1. Nick:Tuleq 2. Kupię: Shulker boxy (mam netherytu na max 2) 3. Cena: 5 sztabek netherytu za jednego Shulkera 4. Dodatkowe informacje: Dsc Raswertor#8139 Zasady 1. Pierwszy rzucam 2 sztabki 2. Rzucasz Shulka 3. Rzucam reszte, mam nadzieję, że nie trafie na żadnego scamera :) 5. Screeny (niewymagane):


Porady - Taniefirany24.pl\nDługość i szerokość.\nJeśli już podjęliśmy decyzję o zakupie firan lub zasłon, to bez względu na to, czy będą one gotowym wyrobem, czy też zlecimy szycie na miarę, musimy bezwzględnie pamiętać o dopasowaniu ich do wymiarów okna i wysokości karnisza oraz typu przestrzeni. Zbyt krótkie lub zbyt długie nie będą dobrze się prezentowały, a co więcej – mogą zaburzyć proporcje pomieszczenia. Ponadto, nadmiar tkaniny leżący na podłodze będzie nieustannie narażony na uszkodzenia i szybko się pobrudzi. Należy mieć na uwadze, że uzyskanie sutych marszczeń, gęstych zakładek lub głębokich kontrafałd może wymagać zakupienia od kilku, do nawet kilkunastu metrów materiału, a standardowo – stanowi dwukrotność szerokości okna.\nNie da się ukryć, że obok swoich niezaprzeczalnych walorów estetycznych, zasłony i firany spełniają też praktyczną rolę. W dzień chronią przed zbyt ostrym słońcem oraz zapobiegają nagrzewaniu się pomieszczeń, po zmroku zaś zatrzymują wścibskie spojrzenia, dają poczucie bezpieczeństwa i – co ważne zimą – stanowią barierę dla chłodu i przeciągów, jeśli posiadamy nieszczelne okna. Należy pamiętać o tym, że intensywne kolory i ciemne tkaniny, które wystawione są na promieniowanie ultrafioletowe z czasem blakną, zaś na bardzo jasnych dość szybko widać osiadający kurz. Wybór rodzaju tkaniny również jest ważny – naturalny jedwab wymaga specjalnego sposobu czyszczenia, zaś materiały syntetyczne nie tylko można bez większych obaw uprać własnoręcznie, ale też często posiadają właściwości ułatwiające rozprasowanie zagnieceń.\nZasłony w ekstrawaganckie desenie, czy może lepiej gładkie i pastelowe? Odpowiedź tak naprawdę zależy od charakteru wnętrza. Z reguły, lepiej jest zdecydować się na tkaniny w neutralnych kolorach, które będą stanowiły doskonałe tło dla reszty wyposażenia. Jeśli jednak to wystrój zaaranżowano w minimalistycznym, a wręcz surowym stylu, to postawienie na kolor i zwracający uwagę, niebanalny akcent będzie jak najbardziej na miejscu. Najważniejsze są tu dwie zasady: zachowanie umiaru oraz uniknięcie przeładowania kompozycyjnego.


koszalin.gosc.pl → Nowe artefakty opowiedzą więcej\nPozyskane obiekty świadczą o niezwykle bogatej historii miasta nad Parsętą.\nWśród nich najciekawszy jest unikatowy artefakt będący wytworem kultury unietyckiej (1800–1500 r. p.n.e.). Został odnaleziony w miejscowości Leszczyn przez Grupę Eksploracyjno-Poszukiwawczą „Parsęta”, która działa przy kołobrzeskim muzeum. – Znaleźliśmy go w trzech częściach. Dopiero po dwóch dniach badań i konsultacji zidentyfikowaliśmy przedmiot jako berło sztyletowe. Był to atrybut władzy lub narzędzie walki – mówi Jan Orliński, szef grupy. Będzie to najstarszy zabytek prezentowany na wystawie. Znajdą się na niej również monety, kule armatnie i muszkietowe oraz wyposażenie żołnierskie, wydobyte m.in. w czasie budowy drogi S6.\nMuzeum udało się pozyskać także inne obiekty świadczące o niezwykle bogatej historii miasta nad Parsętą, w tym unikatowy łaciński krzyż ołtarzowy z przełomu XIX i XX wieku, pochodzący z historycznego, katolickiego kościoła św. Marcina w Kołobrzegu (przedmiot stanowi dar Fundacji „Historia Kołobrzegu”), a także zbiory związane z arcybiskupem gnieźnieńskim Marcinem Duninem-Sulgustowskim, słynnym więźniem Twierdzy Kołobrzeg. Pojawiły się także eksponaty z kołobrzeskiego uzdrowiska, w tym srebrne tacki z hotelu Hohenzollern.\nZaprezentowano również zabytki związane z kołobrzeską gminą żydowską. Na wystawę trafiła wydobyta z Parsęty macewa. – Jest bardzo ciekawa, bo pochodzi prawdopodobnie z tzw. nowego cmentarza żydowskiego przy dzisiejszej ul. Koszalińskiej. Cmentarz ten został zniszczony podczas nocy kryształowej. Macewa stała na grobie Michała, syna Samuela, zmarłego 29 stycznia 1903 roku – mówi dr Robert Dziemba, kierownik Pracowni Historii Kołobrzegu.


Dolce & Gabbana Light Blue Pour Homme 75ml woda toaletowa [M]\nDolce & Gabbana Light Blue Pour Homme Pojemność: 75ml woda toaletowa z atomizerem Perfumy / Zapach męski Produkt fabrycznie zafoliowany\nDolce & Gabbana Light Blue Pour Homme W 2001 roku Olivier Cresp stworzył dla Dolce & Gabbana nowoczesny świeży zapach – Lihgt Blue. Sześć lat później włoscy projektanci wypuścili na rynek męską wersję tego zapachu. Light blue to esencja śródziemnomorskiej świeżości i zmysłowości. Inspirowane regionem basenu Morza Śródziemnego perfumy to propozycja dla prawdziwego playboya – męskiego i czarującego, seksownego estety żeglującego swym jachtem u wybrzeży Capri.\nFlakon Light Blue przypomina nieco opakowanie Dolce & Gabbana Pour Homme – cechuje go ta sama prostota kształtów. Zakrętka w kolorze błękitnego nieba nawiązuje do śródziemnomorskich krajobrazów. Na pierwszy rzut oka widać, że to opakowanie kryje w sobie zapach stworzony dla mężczyzny eleganckiego, pewnego siebie i przebojowego.


Pomysły na tanie podróże. Od 100 do kilku tysięcy złotych\nParagon z podróży to specjalna wymyślona przez nas forma relacji z wyjazdu, kładąca nacisk na praktyczną stronę podróżowania. W paragonie, oprócz podstawowych informacji o odbytej podróży, jak liczba uczestników, jej trasa i czas trwania, znajdują się przede wszystkim wskazówki ułatwiające pobyt w danym miejscu i odkrywające możliwości zrobienia pewnych rzeczy taniej. Nieodłączną i ważną cześcią każdej paragonowej relacji jest także kosztorys wyjazdu. Dokładnie rozpisane wydatki uświadamiają, że podróżowanie wcale nie musi być drogie i kosztowne dając jednocześnie wgląd w to, co podczas wizyty w danym kraju pochłania najwięcej pieniędzy a co najmniej. Aspekt wydatków często jest niemalże tematem tabu dlatego chcemy podnieść troszeczkę kurtynkę ukrywającą finansowe strony podróży by ułatwić innym planowanie swojego wyjazdowego budżetu.\nAby promować ideę samodzielnego i niezależnego podróżowania organizujemy konkursy na najlepszy paragon z podróży. Dotychczas odbyły się już 5 edycje – łącznie nadesłaliście do nas już około 230 paragonów. Najbardziej porywające i przydatne paragony nagradzaliśmy książkami wydawnictw Bezdroża, Znak i Otwarte, w 3 edycji główną nagrodę stanowił voucher na loty o wartości 2500zł, w 4 kurs nurkowania oraz pobyty w hotelach, w polskich górach.\nChcemy ciągle powiększać bazę paragonów dlatego kolejne edycje konkursu na pewno się odbędą, a my, żeby zachęcić do brania w nich udziału, będziemy starać się o coraz to atrakcyjniejsze nagrody.\nParagony chętnie przyjmujemy także poza czasem trwania konkursów. Jeśli odbyłeś jakąkolwiek podróż i czujesz, że warto podzielić się z innymi Twoim doświadczeniem możesz wysłać do nas paragon poprzez przygotowany na tę okazję formularz – Formularz Paragonu. Każdą pracę, zawierającą dawkę rzetelnych, przydatnych informacji ochoczo zamieścimy na stronie.\nParagony posortowaliśmy według krain geograficznych. Mamy nadzieję, że ułatwi to poszukiwanie informacji).\nWyniki 1 edycji konkursu\nWyniki 2 edycji konkursu\nWyniki 3 edycji konkursu „Paragoniada”\nWyniki 4 edycji konkursu „Paragoniada”\n1 edycja Klasyczno-betonowe-goańskie Indie\n2 edycja Taka wyprawa żeby pokazać tym wszystkim co mówią, że się nie da, że się da\n3 edycja Po słonecznych stronach Ameryki\nkategoria „Polska” Jak nie złapać wilka na piachu…\nkategoria „Świat” Autostopowa impreza w Brazylii


Architekci wnętrz na miarę potrzeb - AMarantowe Studio\nArchitekci wnętrz na miarę potrzeb\n29 października 2019 gogler\nKorzystanie z usług architektów wnętrz staje się coraz bardziej popularne, co zawdzięczamy rosnącej świadomości właścicieli domów i mieszkań odnośnie funkcjonowania wnętrz oraz ich dobrego wyglądu. Aby jednak nie żałować decyzji ani wydanych pieniędzy, dobrze jest wcześniej zapoznać się z potencjalnym realizatorem projektu. Dziś opowiemy kilka słów właśnie o tym, jak rozpoznać dobrego projektanta wnętrz.\nPortfolio i doświadczenie architektów wnętrz\nOsoby pracujące jako architekci wnętrz lub projektanci wnętrz wiedzą, jak wiele pracy i wysiłku wymaga zdobycie wykształcenia, a następnie doświadczenia. Wybierając projektanta zwróć więc uwagę na jego portfolio – najlepiej jeśli będzie ono dostępne fizycznie w jego studiu albo na stronie internetowej. Im bogatsze w wysokiej jakości prace, tym lepiej.\nDodatkowo poznając portfolio możesz zobaczyć w jakim stylu specjalizuje się projektant, aby określić czy będzie w stanie spełnić Twoje oczekiwania. Możesz się spotkać z architektami, którzy preferują realizację tylko w kilku stylach, ale też są tacy, którzy mając duże doświadczenie podejmują się wielu wyzwań i żaden trend nie jest dla nich problemem.\nPortfolio informuje także o tym, czy wykonawca kieruje się najnowszymi trendami, jak i pokazuje, które pomieszczenia preferuje. Pomimo, że doświadczonych architektów ceni się bardziej, warto spojrzeć również na osiągnięcia tych początkujących. Jedni i drudzy natomiast powinni mieć świeże spojrzenie na modę, chętnie realizować kreatywne pomysły i nie bać się nowatorskich rozwiązań.\nRekomendacje kluczem do sukcesu architekta wnętrz\nWybór architekta wnętrz przebiega dużo szybciej, jeśli masz możliwość poznania opinii na jego temat. Opinie na stronie projektanta/biura projektowego lub forach internetowych odnoszą się czasami do samych projektów, ale mogą także do całej współpracy. Dzięki temu sprawniej ocenisz, czy komunikacja oraz praca z architektem ma szansę przebiegać po Twojej myśli.\nZadowolenie klientów i informacje z Internetu o stylu projektanta są bezcenne, sprawdzają się również rekomendacje od znajomych, którzy już korzystali z danych usług. Opinia bliskiej osoby to często dodatkowo możliwość, aby zobaczyć efekt danej realizacji w konkretnym wnętrzu i dodatkowo zapytać o przebieg współpracy.\nJak wybrać dobrego projektanta w Białymstoku?\nProfesjonaliści wiedzą z reguły jak się reklamować, aby dotrzeć do potencjalnego klienta. Co jednak, gdy Twoje zaufanie wzbudzi kilka różnych propozycji współpracy? W takim momencie dobrze jest sprawdzić kwestie, które mogą zdecydować, że właśnie temu architektowi wnętrz zechcesz powierzyć swoje otoczenie.\nZrozumienie klienta – jeśli projektant wnętrz nie uwzględnia Twojego stylu życia, gustu oraz potrzeb, definitywnie nie będziesz zadowolony z efektu. Lepiej, jeśli zdecydujesz się na wykonawcę, który weźmie pod uwagę te wszystkie aspekty i stworzy projekt jakby szyty na miarę.\nWizerunek – dobry architekt powinien mieć doświadczenie, wiedzę oraz bazować na innowacyjnych narzędziach i programach, chociażby do szybkiego wprowadzania zmian w wizualizacjach.\nDbałość o szczegóły – aby dopełnić profesjonalne usługi trzeba jeszcze zapewnić dobry kontakt z klientem. Dbanie o preferencje właściciela domu co do układu mebli, uwzględnienie wymagań kolorystycznych, czy decyzji o tym, jakich materiałów użyć – wszystko to buduje zaufanie klienta.\nO dobrych architektach wnętrz można mówić wtedy, gdy w gotowych wnętrzach panuje ład i porządek, a atmosfera domu lub mieszkania wpływa kojąco na domowników i na gości.\nIndywidualne podejście, kontakt z klientem\nProjektant wnętrz, który dopasuje projekt idealnie do Twoich potrzeb i oczekiwań, uwzględniając każdy aspekt to dobra prognoza na przyszłość. Często kluczowe znaczenie mają drobne szczegóły z życia codziennego – na przykład fakt, że klient jest singlem, który zwykle jada na mieście. Taka informacja umożliwia modyfikację kuchni na mniejszą, tak aby mądrzej zaplanować przestrzeń.\nZadowolenie ze zrealizowanych projektów w Białymstoku przez AMarantowe Studio wynika z faktu, że każdy zleceniodawca mógł poznać pełne spektrum aranżacyjnych możliwości i wybrać dokładnie to, co spełniało jego oczekiwania. Obecne możliwości architektury wnętrz są nieograniczone, a bogactwo środków sprawia, że powstają projekty niemal jak dzieła sztuki użytkowej.\nWarto przeczytać: Najczęstsze błędy, których unikniesz z pomocą projektanta wnętrz


Copernicus Cup 2022. Gdzie obejrzeć? Kto wystąpi? Transmisja TV | Sport Radio ZET\nfot. Adrian Mielczarski/REPORTER/EastNews\nCopernicus Cup w Toruniu 2022 odbędzie się pod znakiem pojedynków gwiazd: Ewy Swobody z Elaine Thompson-Herah oraz Justyny Święty-Ersetic i Natalii Kaczmarek z Femke Bol. Sprawdź, kiedy, gdzie i o której godzinie w telewizji i w internecie obejrzeć Copernicus Cup 2022.\nMityng lekkoatletyczny Copernicus Cup w Toruniu będzie przedostatnią odsłoną prestiżowego cyklu World Athletics Indoor Tour Gold. Zawodnicy wystąpią w 12 konkurencjach - sześciu kobiecych i sześciu męskich.\n- Te zawody odbywają się w znakomitym tempie. 100 zawodników w dwunastu konkurencjach. To trzeba zobaczyć. Będziemy mogli być w czasie tego wielkiego wydarzenia w hali Arena Toruń. To najlepsze w Polsce miejsce do organizowania halowych zawodów lekkoatletycznych. Każda z konkurencji jest fascynująca, wyjątkowa - mówił prezydent Torunia Michał Zaleski. I trzeba przyznać, że nie rzucał słów na wiatr tylko po to, by zwiększyć zainteresowanie zawodami. Na listach startowych widnieją nazwiska polskich i zagranicznych gwiazd, a pojedynki przynajmniej kilku z nich zapowiadają się pasjonująco.\nCopernicus Cup 2022: Kto wystąpi?\nEwa Swoboda na początku lutego powróciła do sportowej rywalizacji po 8-miesięcznej przerwie spowodowanej kontuzją i od razu dwukrotnie poprawiła własny halowy rekord Polski w biegu na 60 m. Wyśrubowała go do wyniku 7 s i zapowiedziała, że wkrótce spróbuje złamać ich granicę. - Poprzedni rok skopał mi dupę. To było mi potrzebne, bo było za dobrze. Nie chcę obiecać, że będzie jeszcze szybciej, ale postaram się poprawić ten rekord – mówiła zawodniczka AZS AWF Katowice.\nW Toruniu o zwycięstwo nie będzie łatwo, bo jej rywalką będzie pięciokrotna mistrzyni olimpijska w sprintach Jamajka Elaine Thompson-Herah. W stawce znajdzie się też Pia Skrzyszowska, która z powodu drobnej kontuzji nie może aktualnie startować w swojej koronnej konkurencji - 60 i 100 m przez płotki, dlatego zdecydowała się rywalizować w płaskich sprintach.\nAnna Kiełbasińska najszybsza na świecie. Polka pobiła rekord Święty-Ersetic\nZ wysokiego "C" w 2022 rok wbiegła też mistrzyni olimpijska w sztafecie mieszanej Natalia Kaczmarek, która na mityngu w Metz po raz pierwszy w karierze złamała granicę 52 s (51:58). Jeszcze szybciej biegała Anna Kiełbasińska (51:10), która pobiła rekord kraju w biegu na dwa okrążenia [w hali jedno kółko ma 200 m - red.], ale niestety z udziału w zmaganiach w Toruniu wykluczył ją uraz.\n"Sport bywa piękny i okropny w bardzo krótkim od siebie odstępie. Uraz, którego doznałam, nie jest wielki, ale wciąż lepiej nie ryzykować i dać się mu zagoić tak jak należy. Ciągle widzę szanse na start w mistrzostwach Polski" - napisała na Instagramie.\nNie zabraknie jednak innych członkiń kobiecej sztafety - mistrzyni Europy z Berlina Justyny Święty-Ersetic czy Igi Baumgart-Witan. Biało-czerwone będą próbowały odeprzeć opór rewelacyjnych Holenderek - aktualnej halowej mistrzyni Europy z Torunia Femke Bol, która w środę będzie obchodzić 22. urodziny i Lieke Klaver.\nNa listach startowych są też m.in. Angelika Cichocka (800 m), Konrad Bukowiecki (pchnięcie kulą) i Piotr Lisek (skok o tyczce), a ważnym punktem będzie jeden z ostatnich startów "profesora 800 m" Adama Kszczota. Jego przeciwnikami będą m.in. Marcin Lewandowski, Collins Kipruto, Mark English, Andreas Kramer czy Amel Tuka. Wśród zagranicznych gwiazd znajdą się ponadto Orlando Ortega czy Thiago Braz.\nCopernicus Cup 2022: gdzie i o której obejrzeć?\nMityng Copernicus Cup 2022 w Toruniu odbędzie się we wtorek 22 lutego o godz. 16:30. Transmisja TV na antenie Polsatu Sport oraz online na polsatboxgo.pl.\nRadioZET.pl/PAP, Bartłomiej Pawlak, Tomasz Więcławski\nJustyna Święty-Ersetic Piotr Lisek Iga Baumgart-Witan Adam Kszczot Marcin Lewandowski Pia Skrzyszowska Ewa Swoboda lekkoatletyka


Anioł czy duch?\n» Anioł czy duch?\n#1 2011-04-24 12:18:54\nJakiś czas temu, gdy leżałam spokojnie w łóżku, po prostu zasnęłam, z wyłączonym światłem.\nPo jakiejś godzinie wstałam, bo usłyszałam takie jakieś szelesty. W połowie spałam, a jak usiadłam na łóżku, zauważyłam przy szafie dużą, białą i lśniącą plamę, możliwe, że miała aureolę.\nTak się wystraszyłam, że pod kołdrę się ukryłam.\nGdy po kilku sekundach wystawiłam głowę, tego już nie było. O.O\nByłam nieziemsko wystraszona, od tamtego czasu zawsze śpię tyłem do ściany, by wszystko widzieć. O.O\n#2 2012-06-26 21:38:19\nRe: Anioł czy duch?\nPytasz się czy to duch czy anioł...\nHmm, trudno odpowiedzieć po takim opisie.\nPowinnaś wziąć pod uwagę jeszcze halucynacje wzrokowe a także to że gdy ktoś wstaje z włączonym światłem często widzi białe plamy.\nJeśli to coś będzie się powtarzało wtedy napisz na forum na moje GG: 3102758.\nWtedy już będzie poważniejszy problem.\n#3 2012-08-20 09:26:50\nNo może za dużo w światło paczyłaś zdarza się że jak popatrzysz się na światło i je zgasisz to widzisz plamy... jak napisał Guru ... Chociaż to może też być twoja wyobraźnia.. Sam tak czasem mam że jest ciemno i np w nocy patrze na ścianę i nagle myślę że widzę np: Samarę z Ring'u albo tą lalkę z Piły i widzę to czasem i się boje brrr\n#4 2013-07-25 08:51:22\nWitam przyszłam tu dziś na te forum wszystkich serdecznie witam więc tak do pewnych rzeczy wydarzeń w moim życiu już się przyzwyczaiłam jednak 2 dni temu miałam gościa z tamtej strony że tak powiem mam zwyczaj modlić do opiekuna o dobry sen dziękuje mu za opiekę za minimy dzień i idę spać i pewnej nocy to było 2 dni temu otwieram oczy i widzę postać wysoką ubraną na biało twarzy ze strachu nie potrafię opisać i krzyknęłam sama nie wiem dlaczego aż męża obudziłam i kolega zniknął druga sprawa też w nocy może z 3 tygodnie temu śpię w najlepsze sobie otwieram oczy a nad de mną stoi olbrzymi mnich z kapturem na głowie ręce ma włożone w rękawy no też się przestraszyłam i krzyknęłam zła jestem na siebie że zachowałam się jak tchórz.Bo mogłam z nimi zwyczajnie porozmawiać.\n#5 2013-08-28 15:22:30\nZwykłe przywidzenia.nie przejmuj sie tymi bzdurami .czasem sami sobie takie rzeczy robimy.\nTo nie duchy tylko twoja bujna wyobraźnia.\nJak nadal bedziesz takie rzczy widywac ,to idz do psychiatry.\nprowadzenie studniówki przez uczniów palce w pochwie filmy elfy rasa last chaos jaka klasa pvp co oznacza odwieszenie wyroku


Rozsypane puzzle miłości – o sztuce ich układania - WP Kobieta\nzwiązekrelacje międzyludzkiemłoda para\nRozsypane puzzle miłości – o sztuce ich układania\nO tym, czym jest asertywność i na jakich fundamentach budować związek, by był on szczęśliwy, rozmawiamy z Eugenią Herzyk, psychoterapeutką i założycielką Fundacji Kobiece Serca.\nKażdy związek przechodzi pewne etapy. Po stanie euforii związanej z zakochaniem nadchodzi moment, gdy partnerzy zaczynają dostrzegać dzielące ich różnice, których wcześniej nie zauważali. Pojawiają się pierwsze nieporozumienia, walka o wpływy i chęć postawienia na swoim. Często „niedotarcie się” powoduje rozpad związku, który przecież „tak dobrze się zapowiadał”.\nJak temu zapobiec? Co para powinna ustalić na początku formowania związku, by uniknąć rozczarowania?\nJeżeli para decyduje się na bycie razem, to ważne, aby wspólnym głosem odpowiedziała na pytanie: „Dlaczego to robimy?”. By było to możliwe, trzeba określić własne oczekiwania wobec drugiej osoby i skonfrontować je z tym, co ona jest nam gotowa dać. Jeśli pominie się ten etap – rozmów, wzajemnych ustaleń – bardzo łatwo później o frustracje, rozgoryczenia lub pojawiające się z czasem trudne do rozwiązania konflikty i awantury. Jeśli kobieta wchodzi w związek, ponieważ pragnie być kochana, czuć się bezpiecznie, chce poczuć sens życia poprzez bycie potrzebną, to znaczy, że ma deficyty rozwojowe, a relacja z mężczyzną ma służyć ich zaspokojeniu. A to prosta droga do wejścia w uzależnienie, bo każdy nałóg charakteryzuje się tym, że szuka się szczęścia na zewnątrz. Dla nałogowca regulatorem emocji staje się dana substancja psychoaktywna lub zachowanie. W uzależnieniu od miłości te zachowania realizowane są w bliskich relacjach, obiektem uzależnienia staje się drugi człowiek. Dla heteroseksualnych kobiet uzależnionych od miłości regulatorem emocji jest mężczyzna, relacja z nim. Mówię z kobiecej perspektywy, choć i wśród panów jest wielu uzależnionych od miłości albo od seksu i miłości, bo te dwa nałogi lubią chodzić w parze.\nJaka zatem powinna być odpowiedź na pytanie: „Dlaczego chcę być z nim (lub nią) w związku”?\nW przypadku związków partnerskich, a nie tych opartych na – najczęściej wzajemnym – uzależnieniu, taką odpowiedzią może być: „Chcę poczuć radość z wymiany, wzajemnego dawania i brania, wspólnego tworzenia”. Niestety, wielu młodych ludzi nie zastanawia się nad swoją motywacją wejścia w związek, nie rozmawia o tym z partnerem, czego konsekwencją są rozstania czy rozwody. Łączenie się w pary, zawieranie małżeństwa uważa się za oczywiste i często powiela wzorce wyniesione z rodzinnego domu. Wiele patriarchalnych stereotypów jest wciąż bardzo mocnych, choćby taki, że kobieta zajmuje się domem i wychowaniem dzieci, a mężczyzna zarabia i utrzymuje rodzinę. Oczywiście, taki układ jest możliwy w związku partnerskim, ale wówczas to kwestia wzajemnych ustaleń, a nie odgórnie narzuconych norm.\n*Przypuśćmy, że para wie, dlaczego chce być ze sobą. O czym jeszcze winni ze sobą porozmawiać? *\nZwiązek można przyrównać do wspólnej wyprawy, na przykład w góry. Warto na wstępie przyjąć pewne zasady, według których ustalane będą różne sprawy organizacyjne czy logistyczne, choćby takie, ile czasu spędzamy razem, a ile osobno – każde zajmując się tym, co lubi. Czy też „na jaki szczyt dzisiaj się wybierzemy?”, czyli jakie mamy plany na bliższą i dalszą przyszłość. Przydaje się też przedyskutowanie wzajemnych zobowiązań oraz praw, jakie każda ze stron ma w tej relacji. Przekładając to na rzeczywistość związku, będzie to określenie na przykład tego, czy zobowiązujemy się do monogamii i co przez nią rozumiemy (nie jest to wcale takie oczywiste!), czy chcemy mieć dzieci, jeśli tak, to kiedy, jak będziemy gospodarować finansami…\nCoraz więcej mówi się o potrzebie asertywności, stawianiu granic, dbaniu o siebie. Karierę zrobiło również pojęcie „zdrowego egoizmu”. Czy kierowanie się nim jest dobre w związku?\nNie lubię określenia „zdrowy egoizm”, bo słowo „egoizm” kojarzy się pejoratywnie. Chodzi raczej o świadomość własnych potrzeb i umiejętność ich wyrażania. Ale także o to, kogo uczynimy odpowiedzialnymi za ich zaspokojenie – siebie czy partnera? Bo jeśli partnera, to przyjmujemy wobec niego postawę roszczeniową. A to już nie jest zdrowy egoizm, tylko egocentryzm. W związku partnerskim szanujemy drugą stronę, czyli realizując własne potrzeby, nie przekraczamy granic partnera. Ale też pozwalając partnerowi na realizację jego potrzeb, dbamy, by nie odbyło się z przekroczeniem naszych granic. Istotę związku partnerskiego świetnie ujął Alexis de Tocqueville: „Twoja wolność kończy się tam, gdzie zaczyna się moja”.\nZdarza się, że porzucamy swoje potrzeby na rzecz innych. Dla świętego spokoju, by uniknąć awantur… Czy takie zachowanie świadczy o naszej niedojrzałości?\nJeśli niedojrzałością nazwiemy niedostateczną świadomość siebie, to tak. Bo skupianie się na potrzebach bliskich, na przykład partnera, tak naprawdę może być nieświadomą strategią mającą na celu zaspokojenie własnych potrzeb, takich jak uniknięcie odrzucenia, zmniejszenie ryzyka rozstania, ucieczka przed samotnością. Postawa altruisty ma niestety swoje ciemne strony, o których często się zapomina. Kobieta wchodząca w rolę ratowniczki, poświęcająca się – jak to się mówi – w imię miłości, zazwyczaj realizuje własne cele, a podstawowym z nich jest zyskanie poczucia bezpieczeństwa poprzez przejęcie kontroli nad partnerem. Co więcej, biorąc na siebie odpowiedzialność za uwolnienie go od problemów, tak naprawdę go krzywdzi, bo utrzymuje w roli bezradnego dziecka, nie pozwala dojrzeć. Ale jeśli z wyboru przedkładamy czyjeś potrzeby nad własne, bo na przykład sytuacja tego wymaga, lub robimy to ze świadomością konsekwencji, to taka postawa jest dojrzała.\n*Rozmawianie o naszych potrzebach z partnerem nie jest proste. Dużo zależy od charakteru i umiejętności panowania nad emocjami. Na szczęście istnieją kompromisy, które pozwalają znaleźć w trudnych sytuacjach złoty środek. *\n„Kompromis” to kolejne słowo, którego nie lubię używać. Kojarzy się z sytuacją, gdy któraś ze stron, albo obie, idą na ustępstwa, rezygnują z czegoś. W rezultacie pojawiają się różne frustracje. Zamiast szukania złotego środka radzę, by uczyć się znajdować rozwiązania określone przez Stephena Covey’a w książce 7 nawyków skutecznego działania jako win-win, czyli takie, przy którym wszyscy są zadowoleni, a ich potrzeby – zrealizowane.\n*Nie wydaje mi się, by ta metoda była skuteczna przy wyborze na przykład wakacji. Jeśli on chce jechać w góry, a ona nad morze, ostatecznie któraś ze stron będzie musiała ustąpić, nieprawdaż? *\nNie zgodzę się. Wszystko zależy od tego, co dla nich jest ważniejsze. Czy miejsce, w którym chcą spędzić urlop, czy to, żeby pojechać z partnerem. Jeśli dla obydwojga ważniejsza jest miejsce, bo na przykład chcą realizować swoje pasje, to kilkanaście dni rozłąki nie zrobi im wielkiej krzywdy, a wręcz może wzmocnić ich relację. Jeśli jednak para wspólnie ustali, że chce się na wakacje wybrać razem, to tak długo powinna rozmawiać, aż znajdzie rozwiązanie, które zadowoli obie strony. Niestety, mankament metody win-win polega na tym, że jest żmudna i czasochłonna. By przyniosła pożądany efekt, trzeba wytrwać w negocjacjach do końca. Jeśli ktoś tupnie nogą, uprze się albo ustąpi, podporządkuje, to nastąpi koniec negocjacji.\nJak to się ma do, tak modnej dziś, asertywności?\nDużo teraz mówi się o asertywności, jednak wiele kobiet nie do końca wie, na czym ona polega. Mówienie „nie” i bycie konsekwentnym to bardzo często nie asertywność, tylko chęć przejęcia kontroli nad partnerem. Asertywność to nie postawa wyrażająca się w stwierdzeniu „teraz ja będę rządzić”, ale umiejętność dostrzeżenia równocześnie potrzeb swoich i drugiego człowieka. Widzi pani tę różnicę?\n*Tak, teraz wydaje się to oczywiste, jednak w codziennym życiu wdrożenie takich zachowań wymaga czasu i cierpliwości. Nie zawsze postępujemy racjonalnie, często kierujemy się emocjami, a od nich prosta droga do krzyków i wypowiedzianych w gniewie niepotrzebnych słów. Czy nieporozumienia bądź ciche dni w związku mogą mieć pozytywny wpływ na więzi między partnerami? Czy możliwy jest „dobry kryzys”? *\nInformowanie partnera o swoich potrzebach to sztuka, którą warto poznać, ale sztuką jest również dostrzeganie potrzeb drugiej osoby. Sztuką jest też odstąpienie od pozycji roszczeniowej – wiele kobiet, gdy już nauczy się wyrażać własne potrzeby, ma poczucie, że partner jest zobowiązany je zaspokoić. Podsumowując, przy asertywnych zachowaniach proszę partnera o uwzględnienie mojej potrzeby, a nie żądam, żeby to zrobił.\nProszę o uwzględnienie moich potrzeb? A jeśli partner nie ma na to ochoty?\nNie można się od razu poddać. Spróbujmy drugi raz, trzeci, a nawet dziesiąty. Jeśli partner nie reaguje, to mamy jasność, że nasze potrzeby w ogóle nie są przez niego brane pod uwagę. I zostajemy z pytaniem, czy nadal chcemy być w takiej relacji, czy nie. Jeśli machamy na to ręką, stwierdzając, że związek przynosi nam dużo korzyści (na przykład wysoki status materialny, pełną rodzinę dla dzieci), warto mieć świadomość konsekwencji takiej decyzji. Bardzo często bezpośrednią konsekwencją bycia w związku z kimś, kto nas nie szanuje, jest obniżenie poczucia własnej wartości. I wiele kobiet zgłasza się do Fundacji Kobiece Serca właśnie z takim problemem.\n*Powiedziała pani, by się nie poddawać i próbować przekonać partnera do tego, by miał na względzie nasze potrzeby. Jak prowadzić taki dialog? Jak zapanować nad emocjami, które w nas buzują? *\nUżywajmy zdań zaczynających się od „ja” (co myślę, co czuję), unikajmy osądów i generalizacji (ty zawsze, ty nigdy), wyrażajmy prośby, otwórzmy się na potrzeby partnera. Ciekawą metodą komunikacji, której tajniki warto zgłębić, jest NVC, opracowana przez Marshalla Rosenberga. NVC to skrót od wyrażenia Nonviolent Communication, oznaczającego „porozumienie bez przemocy”.\nTo bardzo trudna sztuka. Jeśli jedna ze stron tej umiejętności nie posiada, to takiej rozmowy nie będzie, bo to jak rozmowa Polaka z Chińczykiem, tylko że bez tłumacza.\nJeśli partnerzy chcą rozmawiać, ale nie potrafią i widzą, że sobie nie poradzą, to – tak jak mówiłam wcześniej – warto skorzystać z pomocy specjalisty. I tu uwaga. Kobiety często chcą, by psychoterapeuta przemówił do rozsądku mężowi, pomógł skleić związek. Niestety, przy takich założeniach pomoc będzie bezskuteczna, bo psychoterapeuta powinien parze pomóc się skomunikować – i tyle. Nic więcej. To, jaką decyzję podejmie później każde z partnerów, czy zechce zostać w związku, czy się rozstać, jest ich prywatną sprawą. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że gdy kobieta sama pójdzie na psychoterapię, zainwestuje w osobisty rozwój, to zaburzy istniejący dotychczas układ. W efekcie relacja przejdzie korzystną metamorfozę albo się rozpadnie, jeśli partner nie zamierza dostosować się do zmian, jakie mu funduje druga strona.\n*„Brałem cię taką, a nie inną”. Mężczyzna miał w związku pozycję dominującą i nie chce z niej zrezygnować. W sumie trudno mu się dziwić. *\nNo właśnie. Ale często słyszę od swoich klientek, że gdy one zmieniły swoją postawę, to i w zachowaniu partnera można było dostrzec pozytywną odmianę. Każdy na początku się buntuje, ale później może dostrzec walory zmiany. Tworzy się inny układ. Związek, w którym jedno przyjmuje pozycję dominującą, a drugie podporządkowaną, albo związek symbiotyczny, czyli tworzony przez sklejone ze sobą dwie połówki, daje każdemu zarówno korzyści, jak i straty. Tak samo związek partnerski. To wcale nie jest związek idealny, taki, do którego trzeba dążyć. Człowiek świadomy siebie, czy to kobieta, czy mężczyzna, wybiera rodzaj związku, który chce tworzyć, znając jego walory i ograniczenia. Tak na marginesie – coraz częściej to kobieta, a nie mężczyzna, ma w związku pozycję dominującą.\n*Jakie są zatem uniwersalne rady, z których skorzystać mogliby i ci, którzy dopiero zaczynają wspólne życie, jak i ci, którzy są ze sobą już jakiś czas, ale wciąż nie mogą się w pełni dotrzeć? *\nTo trochę jakby zapytać murarza, jak budować dom. Odpowiedź jest jedna: trzeba zacząć od fundamentów. Fundamentem jest samoświadomość każdego z partnerów, to, co uzyskuje się dzięki rozwojowi osobistemu czy psychoterapii. Liczenie na to, że miłość, związek z ukochanym czy ukochaną rozwiąże wszystkie problemy, jest odsuwaniem od siebie odpowiedzialności za siebie, za własne życie i wybory. Potem już łatwo zrzucić winę za swoje nieszczęście na partnera… Choć może to przynieść chwilową ulgę, na dłuższą metę nie jest konstruktywne. Przypomniał mi się na koniec tytuł książki Evy Marii Zurhorst, który mógłby być taką uniwersalną radą: „Kochaj siebie, a nieważne, z kim się zwiążesz”.\nEugenia Herzyk - psychoterapeutka, założycielka i prezeska Fundacji Kobiece Serca, działającej od 2007 roku. Jej głównym celem jest udzielanie pomocy psychologicznej kobietom uzależnionym od miłości. Fundacja ma dwa ośrodki terapeutyczno-rozwojowe: w Krakowie i Warszawie. Oferta pomocy obejmuje konsultacje i psychoterapie indywidualne (także przez Skype), grupy rozwojowe i terapeutyczne oraz warsztaty. Więcej na www.kobieceserca.pl.


Wycinka Drzew Kłobuck - Naprawek.pl\nWycinka Drzew Kłobuck\nUsługi Porządkowe Kłobuck\nWycinka Drzew Waldemar Panicz\nDzięki znajomości specjalistycznych technik oraz wieloletniemu doświadczeniu, specjaliści z tego serwisu są w stanie zaproponować specjalistyczną usługę, jaką jest profesjonalna wycinka drzew. Jako eksperci proponują wszelkiego rodzaju prace, w ramach ...\nChciałbym się zapytać ile kosztuje u państwa i ile się mniej więcej czeka na przecięcie drzewa rosnącego u mnie w ogrodzie? Chodziłoby o starą jabłoń która już trochę usycha i postanowiłem że już czas najwyższy się jej pozbyć. Byłbym wdzięczny za jakąś odpowiedź w tej sprawie. Pozdrawiam!\nMam do Państwa kilka pytań. A mianowicie, czy działają Państwo tylko a terenie miasta czy dojazd kilka kilometrów byłby problemem? Oczywiście jestem skłonna dopłacić za dojazd. Czy dysponują Pańswo wysięgnikiem, z którego można wyciąć drzewo na terenie mojej posesji? Jaki jest czas realizacji, najbliższy termin?


Podpisano umowę z Inżynierem Kontraktu - Powiat Słupecki - Na okrągło!\nPodpisano umowę z Inżynierem Kontraktu\nNiedawno informowaliśmy o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego na pełnienie funkcji Inżyniera Kontraktu dla zadania pn. „Rozbudowa drogi powiatowej nr 3040 P Smolniki Powidzkie – Powidz wraz z budową obwodnicy m. Powidz i m. Przybrodzin w formule zaprojektuj i wybuduj”.\nDziś (13.09.) w Starostwie Powiatowym w Słupcy podpisano umowę na kompleksowe zarządzanie inwestycją z firmą ECM Group Polska S.A., której ofertę wybrano. Dokument parafowany został przez reprezentującego ECM Group Polska S.A. Wojciecha Całkę – dyrektora ds. realizacji kontraktów oraz starostów Jacka Bartkowiaka i Czesława Dykszaka reprezentujących Zarząd Powiatu Słupeckiego.\nPrzypomnijmy, że inwestycja realizowana będzie w dwóch etapach: pierwszy z nich to rozbudowa drogi powiatowej 3040 P na odcinku Smolniki Powidzkie – Hutka, etap drugi to budowa nowego odcinka drogi na odcinku Hutka – Powidz.\nW drugiej połowie sierpnia, na zlecenie Starostwa Powiatowego, firma Budimex będąca wykonawcą zadania, rozpoczęła prace przygotowawcze obejmujące pomiary geodezyjne oraz badania (w tym odwierty) geotechniczne przy inwestycji na Smolnikach. W dalszej części prowadzone będą prace projektowe, a po uzyskaniu niezbędnych decyzji roboty wykonawcze. Inwestycja będzie procedowana w trybie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (ZRID). Przewidywany termin wykupów gruntów to III kwartał 2022 r.\nObecnie Budimex prowadzi prace przy budowie nowego odcinka drogi powiatowej pomiędzy Powidzem a Niezgodą oraz rozbudowie drogi powiatowej na odcinku Niezgoda – Kochowo.


instalacje fotowoltaiczne Myślmy przyszłościowo i proekologicznie jako społeczeństwoW dobie dbania o środowisko naturalne, czy zastanawialiście się co wy sami moglibyście zrobić dla dobra naszej natury? Czy jest możli Dalej...\nwłoska kawa do hotelu Niektóre osoby piją kawę tylko wCzęść osób zastanawia się od czasu do czasu czego brakuje w ich kuchniach. Zazwyczaj posiadamy w nich niezbędny sprzęt AGD, który bardzo ułatwia nam przygotowywanie posiłkó Dalej...\nDodane: 01:50 02- 12- 2019\nakcesoria do sauny Sauna dla urody oraz dla zdrowiaSauna do ogrodu może być przez nas zbudowana samodzielnie, ale zdecydowanie lepiej jest sięgnąć po sauny już gotowe. W sprzedaży znajdziemy sauny w bardzo różnych ks Dalej...\nDodane: 10:04 01- 12- 2019\nsauny zewnętrzne Korzystanie z nich jest bowiem bardzoKorzystanie z saun stało się bardzo popularną formą rozrywki, przybiera także funkcje lecznicze. Takie pomieszczenia bardzo często dostępne są na terenie basenów i kompleksów hot Dalej...\nDodane: 05:30 01- 12- 2019\nbeczka do sauny Balie i sauny do ogrodu – świetny pomysł na ogrodową imprezę towarzyskąChoć wszyscy wiemy, co to jest sauna i na czym polegają sesje w jej wnętrzu, to wielu z nas wydaje się, że jest to jakaś atrakcja i Dalej...\nbaterie słoneczne toruń Energia słonecznaW dobie dbania o środowisko naturalne, czy zastanawialiście się co wy sami moglibyście zrobić dla dobra naszej natury? Czy jest możliwość żeby pojedynczy człowiek lub też komórka społeczna jaką je Dalej...\nkawy włoskie Najprostszym wyjściem jest przygotowanie kawy rozpuszczalnejKiedy jesteśmy zmęczeni, senni i pozbawieni sił do pracy i zależy nam na szybkim zastrzyku energii, zazwyczaj sięgamy po kawę. Jest ona smaczna, zdrowa Dalej...\nDodane: 06:07 29- 11- 2019\nbalie kąpielowe producent Relaks w swoim ogrodzieKażdy ogród jest inny, w zależności od jego wielkości i przeznaczenia. Jednak w każdym ogrodzie znajdzie się miejsce na określone strefy: strefę wypoczynkową, relaksacyjną, zabawow Dalej...\nDodane: 11:17 28- 11- 2019\nwynajem mebli dla dzieci kraków Meble na eventyWynajem mebli, wypożyczalnia mebli czy też meble eventowe to oferty, na które zawsze jest popyt i co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Nawiasem mówiąc, bardzo do Dalej...


5 lat – Mariusz Giżyński\nMinęło już 5 lat odkąd piszę bloga. Taka okrągła rocznica aż prosi się o małe podsumowanie.\nNależałoby zacząć od tego, dlaczego właściwie powstał:\nPo pierwsze chciałem, aby trening był jeszcze bardziej profesjonalny, modne było wtedy w Europie zachodniej i Stanach, że wyczynowi zawodnicy prowadzą swoje strony internetowe, czasem blogi. Zrobiłem research i wyszło na to, że najfajniej wygląda forma nie tylko strony czysto informacyjnej (ta wydawała mi się wtedy trochę „zadufana w sobie”), ale też bloga, gdzie zawodnicy krótko opisywali swoje przygotowania i starty. Służyć miało to podniesieniu wartości PR, a dalej zwiększenia szansy na pozyskanie wsparcia finansowego – marzenia każdego biegacza o znalezieniu Sponsora. To się udało tylko w małym stopniu – obliczając wkład czasu i pracy, było to niestety nieopłacalne…\nOd początku mojego biegania (dużo wcześniej nim zacząłem pisać bloga) irytowało mnie, że biegacze tak mało wiedzą, piszą na forach rzeczy wyssane z palca. Tu chciałem choć trochę prostować – to się udało najlepiej, choć wiadomo, że każdego i tak się nie przekona, używając nawet niezbitych argumentów – internet to przecież bezkarne pole nie tylko wyrażania swojego zdania, ale też hejtu, bardzo modnego ostatnimi czasy. Blog nauczył mnie radzenia sobie nie tylko z fajnymi opiniami i gratulacjami, ale także ze stawianiem czoła piszący mało przychylnie, dyskusja z nimi często była bezcelowa, często zwyczajnie lądowali w spamnie 🙂\nBlog z czasem chciałem, aby stał się swojego rodzaju kompedium wiedzy o bieganiu, jest to jednak trudny temat, bo wymaga dużo pewności o tym co się pisze, a dodatkowo potwierdzeń naukowych, a nie tylko tego co „się wydaje”. Tu udało się umieścić na stronie kilka fajnych artykułów jak trening interwałowy, czy hipoksja wysokościowa – myślę, że są to artykuły wartościowe. Pojawiły się też sugerowane ćwiczenia – te cieszą się największą popularnością, co bardzo cieszy! Pisałem też o aspektach życia codziennego biegacza, trochę o psychologii, o błędach jakie robiłem. Kurcze… gdyby były takie blogi kilka lat temu, ilu błędów mógłbym się ustrzec…\nTo, co udało się zdecydowanie najlepiej, to znalezienie Kibiców – osób, które czytają, później komentują zarówno w sieci, jak później podczas spotkań „w realu”, osób które rzeczywiście trzymają kciuki i wspierają. Najbardziej widać to podczas Biegu Niepodległości w Warszawie. Zawsze lubię tam biegać, bo kiedy jestem po nawrocie wahadła trasy, to od 6 do praktycznie 9 kilometra słyszę swoje imię, czy pseudo minimum 100 razy. Dla każdego sportowca jest to najlepsza nagroda, a z pewnością dla mnie – Dziękuję!\nPisanie bloga przypada na czas największego przyrostu frekwencji w biegach ulicznych, to bardzo cieszy, ponieważ społeczeństwo wraz ze wzrostem świadomości założyło buty i ruszyło na trasy. Szkoda, że „w dyszlu” nie poszedł rozwój jakości biegania wyczynowego. Owszem pojawiło się na rynku wielu mocnych Sponsorów, wiele profesjonalnie zorganizowanych biegów, jednak zatraca się tu misję jaką niosło bieganie od jego powołania, czyli podnoszenie poziomu sportowego. Zaryzykowałbym nawet stwierdzenie, że im bardziej rozwija się bieganie rekreacyjne, tym bardziej słabnie bieganie wyczynowe. Biegacze rekreacyjni to źródło dobrego dochodu dla organizatorów imprez, dla wielu liczy się głównie zysk. Być może niebawem organizatorzy ochłoną i w naszym kraju pojawią się imprezy na wzór najlepszych biegów na Świecie, gdzie dwie wspomniane składowe są równie ważne (NYC Marathon, Berlin Marathon, Tokyo Marathon itp. bez wyjątku wszystkie najlepsze).\nCo do statystyk kolejnych lat odwiedzin bloga, to wszystko rosło wraz ze wzrostem mojego poziomu sportowego i spadkiem, kiedy ten był coraz słabszy – nie mam co do tego wątpliwości, że jest to naturalna kolej rzeczy. Zbiegło się to w czasie ze wzrostem popularności Facebooka, chyba również z przyspieszeniem tempa życia, gdzie ludzie zwyczajnie nie mają czasu czytać czegoś dłuższego niż 3 linijki tekstu, ewentualnie zobaczą zdjęcie, rzadziej nawet krótki filmik. Z informacji rynkowych wynika, że czas blogerów jeszcze wróci, mam nadzieję, że zbiegnie się to ze wzrostem mojego poziomu sportowego, a co również za tym szło wcześniej, popularnością bloga mariuszgizynski.pl.\nŻyczę w Nowym Roku samych sukcesów zarówno tych biegowych, jak na innych polach. Niech bieganie się rozwija, a my razem z nim!\nDobra robota. Moim zdaniem nie trzeba się patrzeć na innych – trzeba konsekwentnie robić swoje 🙂 Pozdrawiam\nDzięki za kolejny rok blogowania ;). Wpisy czyta się super i z zainteresowaniem śledzę Twoje wyniki, trzymając kciuki za wzwyżkę formy. Pozdrawiam i szczęśliwego Nowego Roku bez kontuzji, a z samymi zwycięstwami!\ni najlepszego w nowym roku od Grupy Biegowej MORT!\n5 stycznia 2015 o 0:17\nBardzo mądry wpis. Ciekawe słodko-gorzkie refleksje. Jeszcze raz powtórzę: najbardziej cenię Twoje wpisy za ich szczerość – zarówno we spisach euforycznych jak i, w szczególności, tych pisanych na gorąco po niepowodzeniach. Dla amatorów ten wgląd w trening biegacza elity jest bezcenny! Zyczę sukcesów i zaparcia zarówno w karierze sportowej jak i blogowej. Chciałoby się moc czytać Twoje wpisy trochę częściej ale rozumiem, że gdy kontuzja nie odpuszcza to nie bardzo jest o czym. Pozostaję wiernym kibicem…


Poprzednia 1 1601 2101 2501 2551 2591 2596 2597 2598 2599 2600 2601 2602 2603 2604 2605 2606 2611 2635 template Następny\nTeż jestem zdania że Slisz to niedoceniany, bo nieefektowny ale bardzo pracowity, pożyteczny piłkarz, który miał duży wpływ na zdobycie tytułu. Okrzepł, zmężniał w tym sezonie, przeciwników fajnie zaczyna rozbijać. Ma potencjał na jeszcze lepszą grę.\nNie mówię, że to zły czy nieprzydatny czy nieważny dla Legii gracz. Na ten moment jest to sprawdzony, solidny piłkarz na ligę polska biorąc pod uwage Legię. Na pewno jeszcze się rozwinie. Wątpię tylko, czy za potencjał gracza o takiej charakterystyce, ktokolwiek zapłaci teraz 3 mln euro. Jeżeli nie zapłaci przynajmiej te 2,5 to też bym go nie sprzedawał.\nPodpisuję się pod opinią kolegi. Też uważam, że to pożyteczny zawodnik. Do tego młody, cały czas się rozwija. Ma serducho do gry, zapiernicza na całej długości boiska.\nOgraniczony technicznie ? Wiadomo, nie to co Krychowiak, czy chociażby Góralski ... Krychowiak doszedł do miejsca gdzie jest serduchem i ciężką pracą. Od PSG się odbił, ale w Rosji, wcale nie najsłabszej lidze, nazwali go Vidalem tej ligi.\nJak na pozycję Slisza ma przyjść jakiś kot, to spoko. Lepszego zawodnika chętnie powitam. Ale nie uważam, że jest osłabieniem zespołu.\nA co takiego ma Góralski? Slisz to go już dawno przeskoczył.\nNie wiem co ma Góralski. Jest Reprezentantem. Czyli w ocenie selekcjonerów, jest dość wysoko w rankingu polskich pomocników.\nJeśli, jak twierdzisz (a swoją drogą możesz mieć rację) przeskoczył Góralskiego, tzn znaczy że mamy gracza na poziomie Reprezentacji.\nTym bardziej doceńmy, kogo mamy. Do tego w młodym wieku ...\njakie to było oczywiste\nJak Cię takie coś jara to już jeden wcześniej się pożegnał z zespołem, dzieląc się nowiną, że przechodzi do Legii. Nawet długość kontraktu podał.\nobie informacje takie samo gówno warte\nGóralski to dobry zadaniowiec. Faul, wślizg, krycie. Bardzo dobry jeżeli chce się kogoś "wyłączyć" z grania. Problem z nim jest taki, że jest mierny piłkarsko.\nNo tak, a Slisz to jednak materiał na kogoś więcej. Gościa, który będzie w stanie robić swoją czarną robotę, ale i też nie będzie pachołkiem przy posiadaniu piłki. Ma przebłyski bardzo fajnych podań, technikiem wiadomo już nie będzie, ale jest w stanie zatuszować te wady.\nCo do Góralskiego to się zgadzam, chociaż przypominam sobie mecz reprezentacji, gdzie był najlepszy na placu, wykreował chyba z 3 świetne okazje, jakieś rulety mi się kojarzą.. generalnie bylem w w szoku i przecierałem oczy ze zdumienia.\nja przypomnę, że Góralski z Augystyniakiem w jego wieku kopali się w czoło w Wisle Płock i Widzewie Łódź. Przyjdzie doświadczenie większe, to spokojnie w takiej lidze włoskiej sobie poradzi\nCzytam jeszcze raz swój wpis o Krychowiaku i Góralskim. Miało być ironicznie, że to niby tacy technicy. Jak widać źle ironię wyraziłem i wywołałem dyskusję o Góralskim ....\nPowtórzę, to miała być ironia, że Slisz nie jest technikiem, a tamci to niby są ... Czyli wracamy do tematu głównego\nKrychowiak doszedł do miejsca gdzie jest serduchem i ciężką pracą. Od PSG się odbił, ale w Rosji, wcale nie najsłabszej lidze, nazwali go Vidalem tej ligi.\nMoże ze względu na zamiłowanie do fikuśnych ciuchów i zwłaszcza wymyślne fryzury mieli na myśli pana Vidal Sassoon?\nWedług tt ( bartkovy) Lech coraz bardziej zabiega o Wszolka. Dodatkowo ponoć sam Wszolek nadal nie podjął decyzji i klub chce zerwać negocjacje i skupić się na Veso.\nJeśli Paweł naprawdę zastanawia się nad oferta z Poznania to może się pakować\nOn ogólnie ma jakiś problem z podejmowaniem decyzji.\nMąci, płacze w mediach, niech wypie*dala.\nA jeśli mąci klub swoimi gimboinsiderami, robiąc fundamenty pod brak podpisu?\nNajpierw była mowa o tym, że Wszołek miał podjąć ostateczną decyzję do poniedziałku, a później było że dali mu czas do czwartku. Jest niedziela i cisza w temacie, więc może są już blisko porozumienia, bo jakby faktycznie były duże różnice to już byśmy o tym usłyszeli.


Buty adidas Terrex Climacool Voyager M CM7535 – Katalog fantastycznych cen i produktów\nLekkie męskie buty outdoorowe adidas Terrex Climacool Voyager, które świetnie sprawdzą się na szlakach w okresie letnim. Posiadają siatkową cholewkę w technologii Climacool, która zapewnia wentylację wokół całej stopy, szybko odprowadzając pot oraz ciepło wytwarzane w czasie wzmożonego wysiłku. Cholewka z jednowarstwowej siatki sprawia, że buty są przewiewne, a zawilgocone szybciej schną. Podeszwa środkowa z bardzo dobrze tłumiącej drgania pianki EVA, o zwiększonej grubości, oferuje wysoki poziom amortyzacji przy zachowaniu niskiej wagi buta. Zewnętrzna podeszwa Stealth®z odpowiedniej mieszanki daje poczucie stabilności i przyczepności na zróżnicowanych górskich nawierzchniach.\nPoprzedni Poprzedni post: Reebok Realflex Train 4.0 Alt AR1937 – Niebieski\nNastępny Następny post: Buty adidas Advantage Clean Jr DB1935\nReebok Realflex Train 4.0 Alt V72677 - Lekka cholewka wykonana…


Wspomnienia Opublikowano: 3 listopad 2016\t1 komentarz Czytany 487 razy\nZawzięty upiór z Reimswaldau\tNapadał kobiety i molestował je seksualnie, straszył dzieci, kaleczył domowe zwierzęta, hałasował nocami. Georg Eichner miał rozrabiać w Rybnicy Leśnej niczym pijany zając w kapuście, a wszystko to robił... po swojej śmierci. Dopiero odcięcie głowy jego zwłokom miało powstrzymać ekscesy upiora-chuligana. A wszystko to działo się w 1709 roku.\nO Georgu Eichnerze pisał Walter Reimann, autor niemieckiego opracowania legend związanych z Wałbrzychem i jego regionem, a jego tekst został wykorzystany w „Trybunie Wałbrzyskiej” z 1956 roku. Ówczesny autor ochoczo natrząsał się w imię oświeconego socjalizmu z przesądnych mieszkańców Rybnicy, którzy widywali swojego zmarłego sąsiada pod postacią dziecka, różnych zwierząt, nocą budził ich hałasami ze snu i straszył bydło. Uważali, że to on, bo za życia zmienił wyznanie (prawdopodobnie z protestantyzmu na katolicyzm, bo większość mieszkańców była protestantami – red.) W końcu został odkopany i wtedy na jaw wyszedł budzący grozę fakt, że jego wątroba, jelita, serce i prawe kolano nie uległy rozkładowi. Foto: Magdalena Sakowska\nArtukuł opublikowany 31.10.2016 r. na łamach serwisu WałbrzychDlaWas.info\nRybnica Leśna zwyczaje obrzędy Magdalena Sakowska Artykuły powiązane\n2017 Orszak Trzech Króli 2016 Plac Niepodległości zimą Projekt Heidelberg - dzika górska rezydencja Księżnej Daisy 1890 Plac Niepodległości Najnowsze od Magdalena Sakowska\nProjekt Heidelberg - dzika górska rezydencja Księżnej Daisy\t1 komentarz Sebastian\tponiedziałek, 07, listopad 2016 11:22 Bardzo ciekawa legenda. Nigdy wcześniej nie słyszałem o tej historii, mimo iż pochodzę z pobliskiego Mieroszowa. Może dlatego, że całość wydarzyła się tak dawno temu. Miło się czytało. Szacun dla autorki, za dociekliwość i "wykopanie" materiałów sprzed wieków. To świetnie urozmaica i tak świetnie skonstruowaną stronę. Fajnie powrócić do starych fotek Mieroszowa i okolic. Niektóre z nich przywołują wiele wspomnień.\nPozdrawiam Seba.\tOdpowiedz Skomentuj Przed dodaniem komentarza upewnij się, że podałeś swoje imię i adres e-mail. Jednak bez obaw! Nie będzie on widoczny przy Twoim komentarzu. Twój komentarz


Transport pracowników • opolskie, Opole • Sprawdź adresy, telefony, opinie • Baza firm • pkt.pl\n12 wyników dla: transport pracowników w lokalizacji opolskie, Opole\nJadwiga Bernaś-Błaszczyk lek. medycyny pracy\n... oferuje Państwu: badania profilaktyczne kierowców (wstępne, kontrolne i okresowe), badania strażaków i pracowników inspekcji transportu drogowego, badania uczniów i studentów do szkół średnich i wyższych, badania i wystawianie zaświadczeń na stanowiska: syndyk, marynarz żeglugi śródlądowej, kierownik wycieczek, komornik, badania osób ...\nA Opole, Grunwaldzka 6 lok. 2 a\nZADZWOŃ 509 702 ...\n... nie tylko przez pracodawców, ale także przez pracowników. Belgia staje się coraz bardziej popularnym kierunkiem wyjazdowym dla Polaków. Praca w Belgii niesie za sobą wiele korzyści. Jedną z nich jest fakt, że belgijscy pracodawcy, niejednokrotnie, oferują wyższe stawki godzinowe, niż pracodawcy na rynku niemieckim czy holenderskim, a jednocześnie, koszty ...\n... m.in. : podnośniki koszowe, podnośniki i podesty nożycowe, zwyżki, podesty i platformy robocze, minikoparki, widlaki i wózki widłowe, rusztowania., Chcąc zapewnić klientom kompleksową obsługę, oferujemy transport specjalistyczny do 6,5 ton. Świadczymy także usługi budowlane . Dodatkowo chętnie podejmujemy się: wycinki i pielęgnacji ...\nC Opole, Grottgera 14\nZADZWOŃ 609 223 ...\n... . Od samego początku dbamy o rozwój naszego przedsiębiorstwa. To właśnie Państwa zaufanie sprawiło, że zyskaliśmy opinię nienagannego kontrahenta. Każdego dnia dokładamy wszelkich starań, aby spełnić oczekiwania najbardziej wymagających klientów. Rozwijamy się dla Was! Oferujemy: skup złomu, sprzedaż złomu , transport złomu , przerób złomu ...\nD Opole, Wspólna 9\nZADZWOŃ 506 304 ...\nOferta firmy KNK Serwis to przede wszystkim maszyny do produkcji, transportu i pompowania betonu . Nasze usługi obejmują między innymi serwis pomp do betonu i betonomieszarek oraz serwis węzłów betoniarskich. Na rynku działamy od 2002. Mamy bogate doświadczenie w dystrybucji maszyn budowlanych. Możemy poszczycić się bogato ...\nE Opole, Wschodnia 25\nZADZWOŃ 77 457 5...\n... logistyczna , branża metalurgiczna, branża recyclingu, branża medyczna, branża farmaceutyczna., Zapewniamy atrakcyjne wynagrodzenie , transport i zakwaterowanie. Wyposażamy każdego pracownika w odpowiednią odzież roboczą oraz pakiet ubezpieczeń społecznych. Nasi pracownicy doskonale znają się na wykonywanej pracy, dopasują potrzeby ...\nF Opole, Piastowska 8\n... w których nie ma wymogu posiadania doświadczenia lub kwalifikacji w zawodzie. Zapewniamy pomoc w transporcie , a jeżeli macie Państwo prawo jazdy to oddamy pojazd do dyspozycji. Oprócz tego gwarantujemy miejsce zamieszkania na terenie Holandii bądź Niemiec. Przez czas pracy pracownicy mają wykupione przez firmę ubezpieczenie medyczne. Wystarczy zgłosić ...\nG Opole, Reymonta 21/1\nZADZWOŃ 77 442 7...\nW ofercie naszej firmy znajdą Państwo bębny napędowe i zwrotne, rolki oraz taśmy transportowe . Zaopatrzymy wszystkich użytkowników przenośników taśmowych w podzespoły, materiały oraz części do przesiewu i transportu. Zaopatrujemy elektrownie, kopalnie i ciepłownie. W skład oferowanych przez nas części do napędu PTG oraz PTGM ...\nH Opole, Cygana 4\nZADZWOŃ 77 457 8...\n... nowoczesne technologie suszenia oraz obróbki drewna, dzięki czemu zapewniamy wysokiej jakości drewno w przystępnej cenie. Wielu producentów korzysta z naszych produktów. Oferowane przez nas materiały z powodzeniem wykorzystywane są przez stolarzy oraz przy inwestycjach budowlanych. Gwarantujemy kompleksową i terminową obsługę. Pracownicy ...\nI Brynica, Młyńska 5\nZADZWOŃ 77 427 0...\n... . Zatrudniani przez nas pracownicy to specjaliści w swojej dziedzinie, którzy poradzą sobie z każdym wyzwaniem. Chętnie podpowiemy przy wyborze odpowiedniego rodzaju drewna. Pozyskujemy je od renomowanych i sprawdzonych producentów i dostawców. Uzupełnieniem naszego asortymentu jest tarcica liściasta, tarcica iglasta i tarcica sucha. Proponujemy ...\nJ Zagwiździe, Lipowa 6\nZADZWOŃ 77 417 5...\nBetoniarnia Rudolf Błyszcz\n... betonowych , produkcja betonu towarowego, produkcja wyrobów betonowych, transport betonu., Zatrudniani przez nas pracownicy to specjaliści w swojej dziedzinie, którzy poradzą sobie z każdym wyzwaniem. Służymy pomocą i doradztwem na każdym kroku. Posiadamy ogromną wiedzę w zakresie produkcji wyrobów betonowych, dlatego chętnie podpowiemy ...\nK Ozimek, Ciepłownicza 3\nZADZWOŃ 77 401 9...\nDrobiarstwo Opolskie sp. z o.o.\n... również odchów i sprzedaż 16-tygodniowych kurek nieśnych oraz sprzedaż piskląt kurzych brojler linii Ross. Oferujemy: pisklęta kacze, jaja wylęgowe, pisklęta indycze, pisklęta perlicze., Nasza firma wyposażona jest w specjalistyczny transport, który posiada klimatyzację. Przewozimy nim pisklęta. Naszą specjalizację stanowią brojlery indycze ...\nL Niemodlin, Opolska 39\nZADZWOŃ 77 460 6...\ntransport pracowników - znajdź w okolicy:\nPraca za granicą – jak zorganizować bezpieczny transport dla większej grupy pracowników?\nWyjazdy do pracy za granicę są ostatnimi laty bardzo popularne, zwłaszcza wśród młodych ludzi, chcących sobie dorobić w okresie wakacyjnym. Będąc...\nWygodny, nowoczesny i wyposażony w wiele udogodnień bus to doskonały pomysł na szybki transport w komfortowych warunkach. Tego typu pojazdy są...


PODZIĘKOWANIE DLA BOHATERÓW : Szkoła Podstawowa nr 203 im. Antoniny i Jana Żabińskich\nSpołeczność naszej szkoły to uczniowie, grono pedagogiczne, personel niepedagogiczny i RODZICE. I to wśród nich są bohaterowie dzisiejszych dni, pracujący na pierwszej linii frontu walki z koronawirusem. Mamy i ojcowie wracający po dyżurach do swoich dzieci – uczniów naszej szkoły.\nCodziennie nauczyciele dostają od Was słowa wsparcia. Dziś my postanowiliśmy powiedzieć Wam DZIĘKUJĘ, w sposób, jaki wydaje nam się najlepszy. Apelowaliśmy do całej społeczności szkolnej SP 203, wychodząc z założenia, że jeśli zjednoczymy siły, to rośnie szansa na faktyczną realną pomoc.\nWiemy, że w wielu szpitalach brakuje środków ochrony osobistej. Postanowiliśmy pomóc pracownikom Oddziału Położnictwa Szpitala Specjalistycznego im. Św. Rodziny. Udało nam się zakupić i przekazać maseczki atestowane. Dzięki indywidualnym darczyńcom i organizacjom non-profit przekazaliśmy maski, przyłbice, kremy do rąk i rękawiczki. Zgłosił się pan, który ma pięć ozonatorów i może nieodpłatnie odkażać pomieszczenia. Harcerze, którzy chcą dostarczać posiłki. Psycholog, nasza była uczennica , wyraziła chęć pomocy pracującym medykom. Dziękujemy także pozostałym rodzicom z SP 203, którzy wsparli nas w tej akcji.\nTego wszystkiego nie zorganizowalibyśmy bez pomocy naszych rodzin, niektórzy to absolwenci SP 203.\nAle przede wszystkim kłaniamy się nisko WAM, naszym szkolnym mamom i ojcom, którzy na pierwszej linii frontu walczą i dbają o to, abyśmy wszyscy wyszli z tego cało.\nNie kończymy pomocy, dalej będziemy ją kontynuować.\n« ŻYCZENIA OD KAROLINKI\nMIĘDZYNARODOWY DZIEŃ KOSTKI RUBIKA »


Czerwiec, 2009 | ...trzeba bardziej chcieć, niż się bać...\nOpublikowano 29 czerwca 2009 Autor: Martha\nOd rana poczułam się wspaniale:) Spojrzałam na Łapkę i powiedziałam „Kochanie, czas na zmiany..”. Co miałam na myśli? Czas na zmiany w swoim życiu? Czy czas na zmiany mnie? Wczoraj w czasie drugiego dnia kursu przez myśl mi przeszedł seks na przystanku w technice kończenia zdań. Czemu mi to przyszło na myśl? Czy naprawdę mam taką ochotę? To jest zadziwiające co nam podpowiada podświadomość. Ja uczę się słuchać tej swojej świadomości. Uczę się słuchać siebie. Swojego wewnętrznego głosu. Gdy sama w łóżku (długo nie mogłam zasnąć) myślałam o swoim życiu. Stwierdziłam, że moje życie ma jakąś wartość i chcę go wykorzystać jak najlepiej. Przecież tyle jeszcze drogi przed nami. Warto zaplanować swoje życie. Fakt niektóre sprawy nie zależą tylko ode mnie:] Mam tutaj na myśli np. co do związku:)\nNawet nie zdajecie sobie sprawy jak ja tęskniłam za swoim boyem. Nie widzieliśmy się 3 dni. To jest straszne;) Jaka katorga. Wczoraj na dworcu Fabrycznym tak ślicznie wyglądał. Z tym swoim pocieszającym uśmiechem na twarzy. Z tą głębią w oczach. Hmmm… cudo… Czemu ja wcześniej nie dostrzegałam tego jego piękna? I czemu to przykuło moją uwagę?? Widzisz Martha to właśnie podświadomość:) Czasami jest piękna. ….\nKiedyś rozmyślałam ( ten kto mnie zna, wie że to lubię) na temat swojej drogi życiowej. Czy ona będzie rzeczywiście taka jaką sobie zaplanuję?? Czy ona będzie taka prosta i łatwa? Wystarczy tylko chcieć, aby była łatwa:) ?? Nie wiem. Ale wiem jedno, że moja linia życia należy do mnie. Fakt to co się zdarzyło w przeszłości nie zmienię, ale przecież mam tyle życia przed sobą. Wypadałoby się wziąć do roboty:-)\nI od dziś sprawdzam się jako gospodyni domowa:) :D:D Wspaniałe uczucie;) Zaraz na zakupy;)) Hmm..:]\nTeraz pijąc herbatę, bo z kawą zerwałam. Wypłukiwała mi magnez. Na razie mamy celibat ze sobą:PP Ale herbata też niczego sobie;] Ale już nie ma tego smaku kawy:) Dobrze mi to zrobi. Dbam o siebie;)\nmyślałam, że jestem twarda…\nOpublikowano 28 czerwca 2009 Autor: Martha\nTo jest dziwne. Przy odjeździe rodziców nie chciałam się rozpłakać. A jednak płakałam. Zrozumiałam, że jestem silnie związana z rodzicami uczuciowo. Będę za nimi tęskniła:(;) Ale wiem, że należy im się taki wypad:)\nPo drugim dniu kursu Mój Sukces cieszę się, że go ukończyłam. Te podsumowania zrobiły na mnie ogromne wrażenie.:) A od jutra sielanka:D:d\npierwszy dzień kursu…”Mój sukces”\nOpublikowano 27 czerwca 2009 Autor: Martha\nO mały włos nie byłoby mnie na kursie „Mój sukces”. Ale bym straciła. Fakt jeszcze rano nie było pewne, że będę na kursie.:) Ale mimo spóźnienia pojawiłam się;) Jestem zainspirowana tym, czego się dowiedziałam. A przez 8 godzin to wiele się można dowiedzieć. Szczególną moją uwagę skupił artykuł pośmiertny, oraz list do własnego przyjaciela. Oba te zadania ( jeżeli można tak to nazwać) były ułatwieniem dla naszego życia. Mi osobiście strasznie to pomogło. Szczególnie napisanie tego artykułu pośmiertnego. Zajęcia zaczęły się od 10 i trwały do 18. Przez 8 godzin dowiadywał się prawdy o moim życiu.:)) Cieszę się, że jednak pojawiłam się na kursie Tadeusza Niwińskiego.:)\nDużo przemyśleń miałam w czasie gry rzucaniem do pudełka. Niesamowite jak ludzie potrafią sobie utrudniać życie? Sama rzucałam z 4 a nie z 1 (ci co byli wiedzą o co kaman). Lecz potem się zmądrzałam i także rzucałam z 1:) Bo tak było najprościej.:) Takie warsztaty mi pomogły przede wszystkim w rozumieniu siebie i własnego życia.\nMimo zmęczenia i bolącego oka (mam mało magnezu i moja powieka ‚skacze’). Nie mogłam nie napisać o tym kursie notki. Przecież jutro bym miała inne odczucia. A teraz piszę to na świeżo:) Jestem zadowolona – taka dawka zrozumienia. Pracowaliśmy w grupie 12-osobowej. Stosowaliśmy technikę kończenia zdań…. etc.\nPrzecież nie będę opowiadała co dokładnie się działo na kursie. Ale za to mogę i chcę podzielić się własnymi odczuciami;-) Ktoś dobrze z grupy zauważył, że jestem smutna. Fakt było mi cholernie smutno. Lecz po 2 godzinach zajęć zapomniałam o tych negatywnych emocjach jakim był smutek. Było tyle dawki śmiechu. A przede wszystkim zapomniałam o nim, po prostu zapomniałam. Czułam się jakby świat był gdzieś poza mną. Jakby ten szary świat mnie nie dotyczył. Jakbym żyła w innym świecie, oczywiście w tym mądrzejszym:):))\nGdy przyszłam do domu przeczytałam jeszcze raz swój artykuł pośmiertny i doszłam do pewnych wniosków, które nigdy by mi nie przyszły do głowy:] A w czasie takich kursów same się do głowy wsuwają….I to nie są jakieś wnioski, do których możemy dojść po godzinnych rozmyślaniach. Abym dotarła do takich wniosków potrzebne mi były takie kursy. Taka dawka pokazywania Kim jestem? I Co znaczę dla ludzkości? Zrozumiałam także, że jeżeli coś robię to powinnam to także robić dla świata. Bo po jakimś czasie to dla mnie nie będzie się liczyło. I szybko się zniechęcę.:-)\nBył moment, że w czasie warsztatów zupełności się wyłączyłam. Myślałam o moim życiu, myślałam o tych chwilach, które dają mi szczęście lub zadowolenie, satysfakcję. Myślałam o moim partnerze.Jak bardzo bym chciała, aby mnie w tym momencie przytulił lub powiedział słowa „Kocham Cię”. Brakuje mi go. :**\nGdy tak się wyłączyłam na tym kursie, czułam się wspaniale. Znalazła w końcu czas dla siebie, aby usiąść, rozmyśleć, rozważyć.. etc .\nOstatnio brakowało mi takiego przystopowania, stanięcia na moment. Wmówić sobie, że świat i czas stanął na chwilę. Ale tylko na chwilę. Tylko na taki głębszy oddech. Oczywiście mieć świadomość, że czas tak na prawdę biegnie do przodu. To że świat się zatrzymuje to jest tylko taka metafora.:))\nDziękuję Tadeuszowi za ten pierwszy dzień kursu:* Już się nie mogę doczekać jutrzejszego dnia. Od jutra sprawdzam się jako gospodarz domu;))\nOpublikowano 25 czerwca 2009 Autor: Martha\nGdy patrzę na słońce moja mordka się śmieje… sama nie wiem dlaczego? Może dlatego, że endorfiny są produkowane w moim ciele? A może dlatego, że wytwarza się wit. D. Która jest budulcem dla kości. Zastanawiałam się, co lub kto jest moim takim budulcem, ale nie kości, czy tkanki każdego elemetu ciała. Myślę, co jest budulcem mojego życia?? Czy to jest miłość, akceptacja, bycie w społeczeństwie, zdrowie, a może ma na to wpływ jakiś inny czynnik?? Po dłuższym myśleniu stwierdzam, że ma na to wpływ wszystko… Zdrowie, akceptacja (przede wszystkim samoakceptacja) etc. Wiem, że jestem odpowiedzialna za wszystko. Męczy już mnie to. Ty jesteś za wszystko odpowiedzialna. Zrobię błąd i słyszę :Przecież wiedziałaś co robisz, Ty teraz jesteś za to odpowiedzialna: .Naprawdę mnie to już męczy, czy człowiek nie może już popełnić żadnego błędu, czy nie może zrobić choć jednej pomyłki?? Kiedyś podobało mi się to, że właśnie ja jestem za wszystko odpowiedzialna, ale teraz nie potrafię tak żyć jak jakaś „święta”. Pragnę popełniać błędy, abym mogła się w końcu czegoś nauczyć. Fakt uczę się, że jestem za wszystko…. Ech… Szkoda gadać. A może tak naprawdę muszę dojrzeć do tej odpowiedzialności, choć z drugiej strony myślę, że jak na swój wiek (18) jestem odpowiedzialną osobą. Także wiem, że jestem (powiem nie skromnie) wyjątkową osobą. Czemu mam siebie za wyjątek? Bo już w tak młodym wieku, wiem co chcę robić ze swoim życiem… Znalazłam swoją ścieżkę w życiu. Pamiętam jak byłam zagubiona w świecie, szczególnie w miłości… Wystarczyło trochę poczekać i się znalazła. Nie mówię, że wszystko przychodzi łatwo… o nie nie… Takiego prostego życia to nie ma.:) Ja mojego faceta poznałam przez internet. Bardzo dużo czasu spędzam przy tym wynalazku, dlatego mogłam sobie troszeczkę poszukać.:) I znalazłam.:) Jestem szczęśliwa. I pragnę, aby to trwało jak najdłużej. I będzie. Wystarczy uwierzyć:) Ja wierzę. Przez rok byłam zagubiona, nie wiedziałam co chcę od życia, czego pragnę, którędy mam dążyć?? Lecz teraz to się zmieniło… Teraz wiem, gdzie chcę dojść:) To się nazywa wziąć życie w swoje ręce:) Cieszę się, że mogę się realizować z Klubie Mądrego Życia. Bo to właśnie troszeczkę mi pomogło. :) Nie potrafię żyć gdy jest wolny poniedziałek:))) Kocham Was Klubowicze:****\nTeraz czytam „Opium w rosole” Małgorzaty Musierowicz. Jest to piąta część Jeżycjady:) Kiedyś czytałam tą książkę, jako lekturę w drugiej klasie gimnazjum. I tak poznałam Musierowicz. Gdy czytam jej książki jestem w innym świecie. Świecie bohaterów. Czuję, jakbym była tam obok. I wszystko obserwowała.\nTeraz nawet już wiem, kto jest moim takim Opium.\nOpublikowano 24 czerwca 2009 Autor: Martha\nJa jako nastolatka cieszę się, że gdy inni nie mają co robić ja udzielam się w KMŻ i robię coś przede wszystkim dla siebie. W miniony weekend było Forum 2009 – Akademii Mądrego Życia. Czułam się wspaniale. I wcale nie uważam ten czas za stracony:) Tam wydzieliła się niesamowita energia, energia która pozwala łączyć ludzi. Nie łączyć w sensie związku, miłości, czy bycia ze sobą. Tylko łączy pod względem wspólnego celu. Mądre Życie (zadbanie o siebie) to łączy ludzi Klubów Mądrego Życia. Wiem, po rówieśnikach, że Ci szukają drogi… szukają swojej ścieżki. A ja ją znalazłam. Choć też błądziłam… przez ścieżki, na które nigdy nie powinnam wejść. Wracając do Forum. Fakt nie było dużo ludzi ( myślałam, że będzie o wiele więcej) ale mimo małej ilości osób czuło się tą energię. Bardzo podobało się końcówka sobotniego Forum. Występ Łódzkiego Klubu ( ja także występowałam – jako Laura). Stresowałam się, że zapomnę tekstu, że coś pomylę… nie dopowiem, nie będę mówiła głośno, i nie będę stosowała zasady WWG ( Wolno, Wyraźnie i Głośno). Lecz gdy już było po całym przedstawieniu moje emocje opadły. Wyluzowałam się. Widziałam, że publiczności się podobało. A moja mam (bo też była) i mój chłopak byli ze mnie dumni.:) Cudownie się czułam, gdy na Forum on trzymał mnie za rękę i powtarzał „Będzie dobrze Skarbie… Kocham Cię”. Oczywiście jako ja romantyczka, nie było po takich słowach możliwości, żebym się nie rozmarzyła:-))))) Łukasz ( bo tak ma na imię mój men;*) był mi tam potrzebny… wspierał się i dodawał otuchy:) i przecież przy nim nie mogłam pokazać, że jestem słaba:P:P Więc wzięłam się w garść i pokazałam, że potrafię być mocna i twarda. Po całym Forum pojechaliśmy na ognisko (koło Strzelnicy w Łodzi). Było fajnie. I oczywiście większe zintegrowanie się z Krakowskim Klubem:) (Dziękuję, za takie miłe słowa od tamtejszego klubu:) ). Ognisko, strzelanie. salsa. To wszystko odbywało się w jedną noc.\nW Niedzielę odbyło się druga część Forum. Na którym był konkurs na mowy (przekonaj lub humorystyczną). Ja wygłaszałam mowę Przekonaj. Nie jest mi mi smutno, że nic nie zdobyłam. Ale się cieszę, że w ogóle wzięłam udział. Pokonałam własne lęki. Pokonałam własne jakieś widzimisię.:) Jestem z siebie dumna:D:D:D:D. Wzruszył mnie występ Studio Integracji. Osoby które nie są sprawne tak pięknie zaśpiewały:) Aż w moim oku zakręciła się łezka.:)\nPo tych całych przeżycia związanych z Forum pojechałam do babci:-) Oj, jak dawno jej nie widziałam:) (troszeczkę się zaniedbało:( ) Przepraszam…\nU babci jak u babci. Świetnie. Mam wspaniałą babcię, której mi jej będzie brakować jak jej zabraknie…;(.\nI potem z Nim:) Oczywiście nawet gdy to piszę mam łzy w oczach. Czemu…??\nBo dowiedziałam, że rzeczy. na którą od samego początku mojego związku czekałam… Która spełniła moje oczekiwania. Że w końcu usłyszałam to, co chciałam usłyszeć.\nKocham Cię Łukaszku:*:*.\nNie wiem czemu, ale łzy kapią mi na klawiaturę. I wcale nie uważam, że jestem słaba… Słaba, bo co? Płaczę?? I dobrze… Płaczę, bo jestem szczęśliwa. Jak nigdy nie byłam.:* Poznałam chłopaka, który spełnia moje oczekiwania, marzenia i czuję się kochana. Czego chcieć więcej. Mi już więcej nie jest do szczęścia potrzebne.\nTylko ja i on…:**\nForum …// przeszłość…;)\nOpublikowano 20 czerwca 2009 Autor: Martha\nDzisiaj wielki dzień. Marciocha występuje jako Laura. Trema zżera, ale wiem że potrafię. I gdy tylko chociaż trochę się wyluzuję, to wszystko pójdzie po mojej myśli.:)\nZapomniałabym, oczywiście wystąpienie odbędzie się na FORUM AMŻ (20.06.2009r. o godzinie 16.30, w Łódzkim Domu Kultury, sala 221:)) Zastanawiałam się, czy to przedstawienie ma związek ze mną osobiście. I odpowiedź brzmi, że tak. Laura świetnie obrazuje moje zachowanie z przeszłości. Szczeniackie zachowanie. Podrywanie chłopaków na dyskotekach, przez to moje ‚piękne’ spojrzenie. Ech, ta przeszłość:):P / Pasuje mi ta rola. Świetnie się z nią czuję. Nie tylko grana przeze mnie rola obrazuje mnie. Ale także główna aktorka – Lucynka- obrazuje mnie, jaką byłam kiedyś dziewczyną. Gdy wszyscy były uśmiechnięci i zadowoleni z życia. Ja czułam się zagubiona i nie widziałam tych barw, którzy dostrzegali inni. Oczywiście nie tylko przedstawienie odgrywa taką rolę, że w moim życiu nastąpiła zmiana. Przede wszystkim spotkania w Łódzkim KMŻ. Odmieniły mnie samą (oczywiście na plus). KLUB MĄDREGO ŻYCIA nauczył mnie jak wziąć życie w swoje ręce? Jak być odpowiedzialna za swoje życie?\n”Kiedy nie miałam nic do stracenia – dostałam wszystko.” P. Coelho. Skutkiem ubocznym KMŻ jest to, że nauczyłam się systematyczności. W mojej karierze z KMŻ ( ponad rok) opuściłam tylko dwa spotkania. Nawet wczoraj miałam świetny przykład jak stosuję zasadę JAJO. Lało… padało.. miałam próbę do dzisiejszego wystąpienia. Tak bardzo mi się nie chciało jechać, moknąć.. Lecz powiedziałam sobie: „Pokażę sobie, że potrafię.”, „Nie mogę grupy zawieść…”. I pojechałam. Mimo deszczu, ja szłam. Czułam, że moje ciało tańczy. Śpiewa razem z kropelkami deszczu. Chciałam tańczyć. Czułam się wolna, a jednak odpowiedzialna za to wszystko. Nie przeszkadzało mi to, że szłam tanecznym krokiem. Nie rozpraszał mnie wzrok ludzi, którzy tylko kiwali głowami i pewnie myśleli, że oszalałam….. Czułam się sobą:) Wspaniale:D\nZastanawiam się jak przeszłość wpływa na nasze rozumowanie. Kiedyś jak wspomniałam, byłam zagubiona… Mimo cierpień, bicia …i ….nadal kochałam…\nCzemu wtedy nie umiałam wziąć życia w swoje ręce… i nie umiałam być odpowiedzialna za wszystko.\nTeraz wiem, że nie byłam zakochana w tym chłopaku co powinnam. Myślę, czemu mimo ranienia i cierpień nadal kochałam?? Dlaczego Bóg, któremu zależy na tym, abyśmy się nawzajem dobrze traktowali pozwolił na to bym cierpiała?? Czy miał mnie wtedy gdzieś, czy stałam się dla Niego nie ważna…?? Czemu pozwolił mi cierpieć?? A może sama sobie pozwoliłam??? To na pewno. Lecz pewnego dnia powiedziałam STOP. KONIEC TEGO. W dniu zerwania byłam dumna z siebie nadal cierpiąc – bo kochałam. Lecz od tamtego dnia wzięłam życie w swoje ręce… i przysięgłam sobie, że nigdy nie pozwolę na tym, abym tak cierpiała. W tym dniu poczułam się w końcu odpowiedzialna. Przez cały ten czas byłam taką Lucynką, nie zadowoloną z życia, bez uśmiechu, z cierpieniem na twarzy, nie umiejąca zapalić swojego wewnetrznego światełka . Wiedziałam, że gdzieś ten ‚książę’ na mnie czeka.:) Którego pokocham, tego co powinnam. Wystarczyło poczekać.\nMyślę, ile jeden człowiek pojawiający się w naszym życiu może zmienić?? Tamten chłopak A ( będę się posługiwać tym „A” od jego imienia) zmienił mnie całą. Teraz staram się ufać, jak tam ufałam. Straciłam wiarę w siebie. Wiarę w innych. Właśnie przez ten związek z A. Przestałam ufać sobie samej. Przez ten rok, między A a obecnym partnerem. Nie miałam stałego związku. Jak mogłam mieć, skoro nie ufałam samej sobie?? Jak mogłam zaufać chłopakowi?? W każdym moim partnerze widziałam tamtego. Miałam poczucie, że ten obecny jest taki sam jak A. Byłam wręcz tego pewna. Bałam się ufać, dlatego związki nie trwały zbyt długo. A to miesiąc, a to 5 dni.. a to 2 tygodnie. Miałam myślenie, że chłopak z którym jestem na pewno mnie zrani i znów będę cierpiała.\nLecz moje myślenie się zmieniło, gdy pomyślałam, że nie każdy chłopak jest taki sam. Każdy człowiek jest inny. Nie potrafiłam zaufać. Tak naprawdę nadal nie potrafię. Ale zauważam pewną różnicę. Wtedy nie chciałam ufać… teraz tego pragnę. „Dla chcącego nic trudnego”. Uczę się tego. Abym mogła znów być tą Marthą jaką byłam z ponad 3 lat temu. Zadowoloną i uśmiechnięta. Po prostu ciesząca się życiem.\nTeraz nie jestem dzieckiem. Jestem osobą pełnoletnią i nie mam takiego myślenia jak 15-letnia dziewczynka. Mam zupełnie inne spojrzenie na świat. A może patrzę z innej perspektywy?? Oczywiście, że tak.\nBoję się. Po prostu boję. I nie zamierzam tego ukrywać. Bo zawsze mówię to co myślę. Boję się, tak na maksa wziąć życie w swoje ręce. Boję się, że mój obecny związek się rozwali, właśnie przez ten mój strach. Że nie będę mogła sobie zaufać. Najgorsze jest to, że wiem.. tym sposobem niszczę siebie. Sama siebie psuję. Sama sobie instalują pesymizm. Na prawdę chcę się tego pozbyć. Lecz nie potrafię. Nie umiem. Nie mogę. Daję z siebie wszystko – całe 100%. Lecz nie wiedzę efektów. A gdy nie widzę efektów to się zniechęcam.\nMimo, że opisuję tą przeszłość, która nie była za wesoła. I wtedy się nie śmiałam. Teraz nie mam smutku na twarzy. Było minęło. I nie wróci. To tylko ode mnie zależy jakie będę miała myślenie. Nasuwa się pytanie: Po co wracać do tego, skoro to dla mnie jest/było przykre przeżycie?? Wracam. Chcę i wracam. Uczę się nie popełniać tych samych błędów. I jestem z siebie dumna. Już nie ukrywam, że to mi się nie podoba, czy chcę, aby było inaczej.:) Potrafię wyrazić swoje zdanie, powiedzieć o swoich potrzebach.\nJestem pewna, że A. nie wie jak bardzo mnie zranił. I nawet nie wie tego, jak mocno kochałam. Oczywiście oprócz ranień były także piękne chwile, które miło wspominam. ….\nTeraz się rozmarzyłam. Zrobiłam tak jakby bilans swojego 18-stoletniego życia. Wymieniłam swoje błędy, których też nie było mało, ale także błędy innych. (to mi łatwiej idzie).\nA jednak nigdy o A nie zapomnę. Może dlatego, że pierwszy partner ‚na poważnie’. Uśmiecham się… Wtedy myślałam, że na poważnie, ślub, dzieci… jako 15-stolatka. Jejć, jaka ja byłam głupia… a żeby ładniej brzmiało to bardzo niemądra:D\n„Uda Ci się!”, „Dasz radę!”, „Wierzę wCiebie!”… Typowe okrzyki zagrzewające do „walki”. „Wiem, że na pewnodobrze Ci poszło”, czyli tekst po „walce”. Skąd w ludziach tyle wiary wmoje siły? Czemu ja tego tak nie odbieram? Dlaczego czuję, że poszło mikiepsko, skoro wszyscy wokół wiedzą, że jest super? Czy to zwykły brakwiary w siebie?\nDziś kolejna osoba „wiedziała lepiej” jak mi pójdzie to wystąpienie Skąd w nich wszystkich taka wiara w mojesiły??A może to tylko słowa? Może po prostu „tak się mówi” i już? Tylko wtedydlaczego tak mówią również moi najbliżsi? Przecież oni nie muszą mikadzić (a może muszą??). Chciałabym mieć choć odrobinę tej wiary wsiebie, ile mają ludzie dookoła we mnie. Każdy wie, że sobie dam radę.Każdy wie, ze poradzę sobie z tym czy z tamtym. Czemu ja tego nie wiem?Czemu ciągle boję się podjąć jakieś działanie? I to nawet nie dlatego,że boję się porażki, tylko dlatego, że mam świadomość, że wiem za mało.A może to to samo?\nCo jakiś czas ludzie mówią mi, że się marnuję. Że umiem to czytamto, że znam się na czymś. Skąd oni to wiedzą? Skąd ta pewność, żesobie poradzę? Czy naprawdę tylko ja mam poczucie, że to będziekatastrofa? I skąd nagle tyle pytań w mojej głowie? Czyżby zostawieniemnie samej na parę chwil owocuje burzą mózgu? Chcę zrobić coś na miaręwłasnych sił. Tylko skąd mam wiedzieć jak duże są to siły? Czy mam sięopierać na własnych poglądach na moje możliwości (i zapewne nieosiągnąć nic w życiu) czy też zaufać innym (i stłuc sobie tyłekspadając z wysokiego konia)? Co jest lepsze? Świadomość porażki po tymgdy się spróbowało czy też świadomość, że się nie spróbowało ale teżnie poniosło porażki? I ile razy jest człowiek w stanie znieśćświadomość porażki? Oraz kiedy wreszcie ktoś wynajdzie maszynę czasu,żebym mogła się cofać w czasie i zmieniać podjęte decyzje, żeby teporażki były jak najmniejsze…\nI to jest prezent, który bym chciała dostać. Maszyna czasu. Albomaszyna do podejmowania właściwych decyzji. Bo jak tak dalej pójdzie tomoje życie będzie li tylko i jedynie jednym wielkim pasmem porażek lubdecyzji o nie podejmowaniu ryzyka. I w efekcie do niczego jednak niedojdę.\nOpublikowano 18 czerwca 2009 Autor: Martha\nDzisiaj ostatni dzień do szkoły;))\nCzuję ten stan.\nCzekałam na nie 10 miesięcy:))\n„Słońce świeci nad nami.. ogrzewa nasze ciała promieniami”\nSzczerze mówiąc boję się tych wakacji. Rodzice wyjeżdżają na całe 2 tygodnie. Zostaję sama.:) Gdy dowiedziałam się o tym około miesiąca temu, byłam szczęśliwa. Będę mogła się usamodzielnić i to w ekspresowym tempie. Oczywiście, która dziewczyna by się nie cieszyła, gdyby miała wolną chatę. w dodatku byłaby zajęta przez faceta:)) Wolna chacjenta na całe 2 tygodnie;D Ten wspólnie spędzony czas… <buja w obłokach>\nLecz gdy jednak coraz bliżej do rodziców wyjazdu, coraz bardziej się obawiam. Nie zawsze myślę o wszystkim naraz, gaz, drzwi, etc… Boję się, cholernie się boję. Na pewno nie ma czego. Ale Ci którzy mnie znają wiedzą, że zawsze panikuję:D:D Najlepsze jest to, że nie zamierzam tego zmieniać.:D Bo to mi się po prostu podoba.:D:D\nJestem ciekawa jak mi wyjdzie zajmowaniem się domem. Praca, dom, obiad, królik. I swoje życie prywatne:D Dobre mi halo… Martha jako gospodyni domowa;D:D <lol> I gotująca obiadki:D Szczerze mówiąc nie widzę siebie w tej roli…:]:] Ale jedno wiem, że może być zabawnie… I będzie. Wiem, że ten czas muszę wykorzystać jak najlepiej się da. Bo już nie będę miała takiej sytuacji:) Trafiła mi się taka okazja pierwszy i ostatni raz:D:D Będę się mogła trochę sama posprawdzać, jak mi idą sprawy domowe. Bo np. nie potrafię gotować jak mama patrzy. Wrrr….Wtedy jeszcze bardziej się stresuję. Wolę uczyć się na swoich błędach;D;D\nTeraz gdy to piszę mam uśmiech na twarzy. Bo wyobraziłam siebie usmarowana po czoło mąką, czy czymś tam:D:D i Siebie jaką sterczącą przy kuchni:) Jeden minus tych wakacji to to, że będę pracować. Mój partner także:D obyśmy się tylko nie mijali:P\nDenerwuję się…. Może dlatego, że to taka moja pierwsza adrenalinka dotycząca wyjazdu rodziców. Słyszy się tyle wypadków. Rodzice wyjeżdżają nad morze. Będę o nich myślała:D Z jednej strony trochę im zazdroszczę… To opalanko.. to morze. ten widok, te spracery… Te ciała:PP Szczerze mówiąc chyba bardziej wolę mieć te wolne mieszkanie. Aby naprawdę poczuć tę wolność. Naprawdę się cieszę…. że rodzice mi dają taką możliwość:D:D Mam Kochanych rodziców:)\nWczoraj pomyślałam sobie ile mało ludzie mówi, że się lubi. Miałam ochotę to usłyszeć od swojego faceta:P Dlatego prosiłam go, aby mi powiedział, że bardzo bardzo mnie lubi. Przecież jeżeli kocha to i lubi, nie??\nGdy go o to poprosiłam.. spojrzał na mnie jak na idiotkę;D Ale powiedział:D:D I moja potrzeba była zaspokojona;)) Bardzo bardzo bardzo bardzo go lubię.:) A nawet kocham:**\nczuję już wakacje.\nznów będą wakacje”\nkoniec roku za pasem..\nOpublikowano 16 czerwca 2009 Autor: Martha\nZadałam sobie pytanie: Marta, Ty akceptujesz siebie?? Oczywiście, że nie…Dlaczego?? Nie potrafię zaakceptować siebie, swojego smutku, a przede wszystkim co najważniejsze swojej przeszłości.\nDawno, dawno temu ktoś bardzo zranił moją psychikę, zniszczył całą mnie. Choć minęło od tamtego czasu bardzo dużo dni, tygodni, miesięcy, to jednak cały czas mam te sytuacje przed oczami. Jednak gdzieś pamięcią sięgam w nieciekawą przeszłość:( Choć mnie to smuci, to jednak wracam. Po co? Nie wiem. Odpowiedź najszczersza brzmi „chcę i wracam”?. Nie. Nie chcę wracać do tamtych czasów. Nie chcę tego pamiętać. Chcę wyrzucić z pamięci. Jak śmieci do kosza. Chcę wyciąć te sytuacje z mojego życia. Lecz nie mogę. To za bardzo dotknęło mnie. Gdybym wyrzuciła to, zniszczyłabym całą siebie. Nie wracać, czy zniszczyć siebie?? A może po prostu należy zaakceptować, że takie sytuacje były. Po prostu.\nŁatwo powiedzieć. Niedawno miałam problem, aby zaakceptować smutek (ten kto czyta bloga, ten wie o co kaman:)) To jestem ciekawa ile czasu mi minie, abym mogła zaakceptować swoją przeszłość. Od tamtej chwili minęły 2 lata. Męczy mnie to już wszystko. Nie potrafię się otworzyć nawet na bliskie mi osoby. Wiem, że ranię. Ludzie chcą mi pomóc, ja nieświadomię, także proszę o tą pomoc. Lecz i odrzucam.:(\nKiedyś pewna osoba powiedziała „Podziękujesz mi”. Jednak nie potrafię dziękować. Czy ma to związek z przeszłością? Napewno. Powstała blokada.\nWybacz. Nie podziękuję. Choć jestem wdzięczna za wsparcie, wytrwałość, że jesteś:*:*\nMój facet jest jak 3 in 1:) Świetny kumpel, najlepszy przyjaciel i najwspanialszy partner. Kocham go.\nI znów mam stresa, czy życie nie może być bez stresowe. Najpierw była chemia, potem choroba. teraz znów coś innego:/ Wiem, wiem.. zasada JAJO. Teraz ciągle o niej pamiętam. Ciągle mi chodzi po głowie. Nawet gdy idę do szkoły z myśląc „Nie odbrobiłam pracy domowej, kto jest za to odpowiedzialny.?”. Z załamaniem mówię że ja. I tylko ja. Mam tego pełną świadomość, że wkońcu zakaceptowałam to, że jestem ZA WSZYSTKO odpowiedzialna.\nTylko jakoś trudno to wcielić w życiem…. jeszcze tego nie potrafię…..\nOpublikowano 15 czerwca 2009 Autor: Martha\nOj, cudownie.:D:D On i ja razem na basenie. Nawet nie wiadomo kiedy zleciały 3 godzinki:) A to basen, a to jacusiii (czy jak to się tam pisze), sauna, a to parowa a to sucha:) Cudnie było:** A tak bardzo tego potrzebowałam… takie odstresowanie się…. taki relaks:) Moje ciało oraz psychika tego potrzebowały. Wręcz domagały się:))\nDo szkoły jeszcze tylko 4 dni:)) Chcę jakoś to przetrzymać.:D Choć przez te 4 dni bardzo się rozleniwiłam:/ Zainstalowałam lenia.:)) Też mi się od życia należy:)))):PPP!\nTeraz w trakcie czytania „Ida sierpniowa”;D\nOpublikowano 14 czerwca 2009 Autor: Martha\nDni mi mijają na czytaniu ( a mam co czytać:P). Przeczytałam wczoraj „Kłamczuchę” Małgorzaty Musierowicz. Gdy zamknęłam książkę zastanowiłam się „Przecież ona opisuje świat w którym ja żyję…”. Taka myśl przeleciała mi przez głowę. Przecież wiele osób kłamie, łagodniej mówiąc „naciąga” prawdę. Nie wiem jaki mają w tym cel, bo co, jest łatwiej?? Owszem. Jest łatwiej. Każdy sobie ułatwia życie jak tylko może. Także i ja. Żeby nie było, że taka święta jestem:PP\nKiedyś jak byłam małą dziewczynką, wierzyłam, że znajdę swojego księcia na koniu (niekoniecznie biały – mógłby być na czarnym). Wierzyłam, że znajdę swój „ideał”. Teraz wiem, że ideał to pojęcie względne wg wikipedii Ideał to – pojęcie oznaczające szczyt doskonałości, cel dążeń.\nPo wielu przeżyciach zrozumiałam, że ideały po prostu nie istnieją. Tak naprawdę zrozumiałam, że kochamy osoby w większości za zalety, ale także za te wady. Choć kiszki skręca aby zmieniać drugiego człowieka wg siebie. Aż serce się wyrywa by powiedzieć „Zmień się, na takiego jakiego ja chcę”. Nie wypowiem takich słów. Bo osobiście pokochałam człowieka, który moim celem nie jest go zmienianie. Kocham go za wady:) Ale właśnie na tym polega miłość:):**!!\nCo do książki: Kłamczuch jest wiele. Zastanawiam się: Gdzie ten świat zmierza? Dokąd biegnie?? Kiedy dojdzie do końca?? Najgorsze jest to, że nie znam odpowiedzi. I chyba nie znajdę. :((\nAle KMŻ uczy mnie jak bardziej zrozumieć siebie…( Dobrze śpiewał Niemen „Dziwny jest ten świat…”) i lepiej zaakceptować świat.:)\nKocham Życie:** ||\nŻycie często przewraca mnie,\nże podniosę się..\nOpublikowano 13 czerwca 2009 Autor: Martha\nNiesamowite, jak pogoda wpływa na nasze samopoczucie. Ja dzisiaj jestem kompletnie nie do życia. Czas mija mi tak niebłagalnie wolno, i tylko czekam aż wskazówki będą się przesuwać o upragnioną godzinkę. Dzisiaj mam dzień kompletnie lenistwa i leniuchowania. Ta pogoda jest naprawdę nie do zniesienia. Ciągle pada to dzisiejszy hymn, który świetnie obrazuje stan dzisiejszych opadów. Nie było ani minuty, żeby nie padało. Pada od rana. I pada. Tylko słyszę te pobrzękiwania o parapet. Lecz z drugiej strony zastanawiałam się „co mi daje deszcz?”Po pierwsze wiem, że się mogę rozmarzyć, przecież jakby nie było deszcze to cecha romantyczna. Każdy romantyk/romantyczka uznaje deszcz jako zjawisko przy którym można „odpłynąć”. Przy takim pięknym zjawisku jakim jest deszcz lubię się rozmarzyć, ale dzisiaj nie wchodzi w to grę, bo tak masakrycznie spadło ciśnienie. Nie wiem jak wytrzymują to osoby, które nie uważają picia kawy, ani napoi energetyzujących. Ja pisząc tą notkę delektuję się mocną kawą. Która mam nadzieje, że rozbudzi moje szare komórki i zmusi do myślenia.\nPatrzę na ludzi, którzy uciekają przed deszczem. Śmiesznie to wygląda. Nie są z cukru ani z soli, a jednak uciekają, jakby bali się, że się rozpuszczą.:] Dziwne zjawisko. Ja cały dzień w domu:-) czuję jak mam niskie ciśnienie. Dlatego dbając o siebie (mniej już o swoją wątrobę) popijam kawę:)\nCel. Coraz bardziej osiągam. Smutek akceptowany. Akceptację rozpoczęto:D Jestem z siebie dumna, że postanowiłam mądrze przeżyć swoje życie. Uczęszczam do Klubu Mądrego Życia, który po prostu pokazuje wskazówki wg których powinnam się kierować w swoim życiu. Jedynie co mi utkwiło w pamięci, to pytanie Tadeusza Niwińskiego na warsztatach w Łódzkim Domu Kultury „Na ile jesteście odpowiedzialni za swój związek?” Oczywiście w myślach odpowiedź brzmiała „50:50″. Tadeusz Niwiński zmienił to moje myślenie. To 50% wzrosło jeszcze o 50. Razem daje 100\n%.:-) Teraz wiem, że nie mogłabym mieć wolnych poniedziałków. Po prostu nie mogłabym. Przyzwyczaiłam się do wskazówek i nauki jakie pogłębiam chodząc na spotkania. A teraz jeszcze te próby.:D Cudo:P Duża dawka śmiechu:) Hmmm. od czego próby?? Uczestniczę jako Laura w przedstawieniu, które odbędzie się na FORUM 20.06.2009r. w ŁDK sala 221. (ZAPRASZAM). Przygotowujemy się około miesiąca. Próby przed i po spotkaniu. Te ciągłe poprawki Katarzyny.:-) Ja mam super rolę.. gram namiętność z kumplem:) ( ciekawe co na to mój facet…:P oj tam troszeczkę będzie zazdrosny – wyjdzie nam to na dobre w związku):D.\nCo do mojego związku z Nim ( za który jestem odpowiedzialna w 100%). Jest mi cudnie. I teraz tylko czekam na niego. Tęsknię:((\nMimo pogody można mieć słoneczko w sobie:)) Ja je mam – dzięki jemu;*:*\nŚwiat jest zupełnie inny…\nBo nie jestem tylko ja….\nale dołączyłeś do niego Ty…\nKiedyś nazwałam Cię nauczycielem, pamiętasz??\nUczysz mnie jak żyć, kochać, pragnąć…\nBo życie moje się zmienia…\nStaje się coraz barwniejsze…\nCała szarość zanika…\nBarwy są coraz wyraźniejsze…\na szarość rozmyta…\nTak kochać siebie całą, a i dawać miłość…\nPragnąc Cię coraz więcej….\nPytam: Gdzie jesteś?\n- Tylko mnie Kochaj.\nOpublikowano 12 czerwca 2009 Autor: Martha\nGdy on mnie tak trzymał za rękę.. czułam, że należę do niego.\nA mam swój świat, w którym jego tam nie ma.\nBo my tworzymy świat złożony ze światów dwóch:) Czułam się kochana. ||\nDzisiaj mega zakupy:) Vademecum. i książka kupione:) Jutro bluza i dzień z Misiem:)) :D:D\nZnalazłam ten wiersz, gdy szperałam w necie. Napisała go Krystyna Jabłońska. Gdy czytałam go ( ten wiersz) myślami stanęłam na chwile. … zastanawiając się i interpretując każdą linijkę.\nOpublikowano 10 czerwca 2009 Autor: Martha\nDzisiaj już mam inne myślenie. A szczególnie w poprawie tego myślenia pomogła mi książka, którą dzisiaj zaczęłam „Szósta klepka”M.Musierowicz. Książka jest świetna. Czuję się, jakbym była obserwatorem opisywanej sytuacji. Nawet nie wiem kiedy 100 stron przeczytałam.:) Dzisiaj dzień… szczęśliwy… mimo złego samopoczucia. Tak, naprawdę to te pogody są okropne… raz słońce… aż chce się żyć…. a raz deszcz, kiedy ochota na cokolwiek szybko mija. Czemu szczęśliwy dzień?? Bo mam wyższą średnią niż myślałam, że mam:) W dodatku 5 z rosyjskiego:) :D. Jestem uśmiechnięta i zadowolona z siebie. I ze swoich owoców, które przez tyle czasu pielęgnowałam. Dużo, myślałam ( szczególnie gdy pisałam w pamiętniku) na temat tego mojego smutku. I jednak nie mam innego wyjścia niż go zaakceptować i po prostu robić tak, aby jego było jak najmniej… Nie mogę nie pozwolić na to, aby go unikać, albo wmawiać sobie, że nie przyjmę go do życia. Bo chcę go przyjąć, bo zrozumiałam, że życie bez smutku, to nie jest życie – to prawdziwe. Tylko jakieś życie wymyślone. Życie, które jest sztuczne. A ja chcę przeżyć to życie takim jakim jest. I to co daje mi los.:) Przyjąć z honorem, i z dumą na twarzy, a w głowie mieć myślenie „Dam radę”.:)\nOpublikowano 9 czerwca 2009 Autor: Martha\nJakoś ten blog zaprasza mnie do pisania. Czuję, jakby tak naprawdę do mnie przemawiał. „Napisz we mnie”, „Wyraź swój bunt, swoją niepewność„- swoje uczucia.\nBardzo dużo myślałam o tym swoim problemie, którym jest smutek. Przemyślałam sobie rady – bliskich mi osób, którzy chcieli naprawdę mi pomóc. Tylko po prostu ich nie rozumiem. Wszyscy powinniśmy kierować się zasadą JAJO ( ja jestem odpowiedzialna/odpowiedzialny). Przez rok uczyłam się tej zasady – że jestem odpowiedzialna za wszystko: za uczucie, emocje, myśli, wypowiadane słowa, czyny etc. Wiem, rok to dużo czasu. Lecz nawet po roku, jednej kwestii nie mogę zrozumieć. Skoro ja jestem odpowiedzialna za swoje życie w 100%. To chcę być odpowiedzialna za smutek, który mnie dopada w sytuacjach niewesołych. Lecz ludzie chcą mnie przekonać do tego, abym smutek zaakceptowała. Tylko jest taki zonk: że ja nie chcę go akceptować. Po prostu nie chcę, aby istniał w moim życiu. Chcę się nauczyć życia z uśmiechem, patrzeć na siebie i świat optymistycznie. Ale z drugiej strony powinnam zaakceptować smutek. I jak w takiej sytuacji być zgodnym ze sobą??? Jak dążyć do celu, skoro inni twierdzą, że robię błąd.?\nMam teraz wewnętrzą rozterkę, bo wiem, że wyznaczyłam sobie cel, którego nigdy bym nie osiągnęła. Bo nikt nawet największy optymista ma dni smutku. Przecież nie zawsze można być uśmiechniętym. Kiedyś czytałam taki cytat „Gdyby nie było smutku, nie moglibyśmy dostrzec radości”. Nie wiem co o tym sądzić…. Nie daje mi to spokoju. Powinnam wyluzować?? Pewnie tak. Lecz nie potrafię. ( Wiem, język ofiary – ale nie znajdę lepszych słów na to, aby określić to co czuję).\nJadzia w swym blogu napisała o tym moim problemie. Świetnie określiła ten mój problem jako brak akceptacji dla własnych uczuć. Nie pomyslałam w tę stronę. Nie przyszło mi to do głowy, że nie akcpetuję siebie. Przecież jak mogę siebie akcpetować, skoro moich uczuć nie akcpetuję…\nCel: Zaakceptować smutek…. tym samym pokonać mur własnymi myślami wybudowany…. ( oj, będzie przykro go zburzyć)….trzeba zerwać owoce produkowane przez tyle czasu…\nTak bardzo się cieszę, że ją zaliczyłam. Tak bardzo się cieszę, nawet nie wiecie jaka to jest radość. Byłam już na włosku:) Ale teraz wiem, że potrafię. ( jak chcę).\ni Ten Klimiacik KMŻ. To było chyba jedynie spotkanie, gdzie nie brałam udziału, nie byłam żadnym z mistrzów, ani nie wygłaszałam mowy. Po prostu odpoczęłam sobie:). Oczywiście jak zawsze cudownie się czułam. Ten klimat, Ci ludzie. Tak najbardziej to czekałam na Mistrza Sytuacji. Bo miałam/mam problem, dlatego wiem, że on jest od tego, aby mi pomóc. Szczerze mówiąc nie pomógł, ale to jak najbardziej nie jest jego wina. Tylko po prostu ja nie potrafię zaakceptować pewnych spraw? Może to we mnie jest problem? A może przez to nie potrafię zapalić swojego światełka? Może to mnie tak paraliżuję, i patrzę na życie pesymistycznie. Tylko najgorsze jest to, że nie chcę akceptować smutku, który jest u mnie w nieprzyjemnych sytuacjach. Po prostu go NIE CHCĘ. A muszę go zaakcpetować. Masakra. Wyznaczyłam sobie, że moje życie będzie optymistyczne i cały czas będę miała uśmiech na twarzy:) Oj, wiem, że mam dużo pracy nad samą sobą. Mimo młodego wieku, chcę pracować, wręcz harować ( jeżeli to ma mi pomóc).\nDziękuję za rady:) :-* Nie mogę żyć bez KMŻ.\nA jutro już 4 miesiące z Moim Boyem:D. (nawet nie wiem kiedy zleciało). Teraz wiem, że „szczęśliwi czasu nie liczą”. Bo taka jest prawda. Jestem szczęśliwa. Bo mam chłopaka, który jest także najlepszym przyjacielem. Cóż, chcieć więcej??\nJa chcę tylko Jego. Mój Wariat:*:*


Twierdza Warszawa - Turniej regionalny\nZ przyejmnością informujemy, że w dniach 15-16 marca odbędzie się kolejny w tym sezonie turniej regionalny!. Tym razem najepsi gracze z całej Polski spotkają się w Warszawie! Będzie to pierwszy hisotryczny turniej regionalny w Stolicy Polski. Bardzo serdecznie wszystkich zainteresowanych zachęcamy do udziału.\nWięcej informacji można znaleźć TU oraz na FORUM.\nDziś prezentujemy wywiad ze zwycięzcą ostatniego turnieju regionalnego, który odbył się w Krakowie. Wywiad z Wojciechem "Virgo" Grochowskim przeprowadził Maciej "Germanus" Woźny. Zachęcamy wszystkich do zapoznania się lekturą.\nNasi inwazyjni kronikarze umieścili na swoich blogach relacje z Turnieju Regionalnego w Krakowie, który odbył się w zeszły weekend. Wszystkich chętnych zapraszamy do zapoznania się z lekturami, jak zwykle na najwyższym poziomie.\nBlog of Change - Przemo (Wrocław)\nCałe życie na farcie - Kubala (Gdańsk)\nOld World - Rodzyn (Kraków)\nŚwiątynia Vereny - Wilk (Warszawa)\nW weekend odbył się turniej regionalny w Krakowie "Trofeum Mareela". Po wielu godzinach zmagań zwycięzcą turnieju głównego okazał się Wojciech „Virgo” Grochowski, na kolejnych miejscach znaleźli się Stanisław „Stach” Błaszkiewicz, Adam „Drumdaar” Skruch oraz Łukasz „Raskoks” Bigos.\n(od lewej Stanisław "Stach" Błaszkiewicz, Wojciech "Virgo" Gorchowski, Adam "Drumdaar" Skruch)\nTurniej w formacie Kataklizm wygrał Przemysław „Przemo” Zub.\nOd dziś we wszystkich turniejach w ramach ligi Warahmmer-Inwazja.pl będzie obowiązywać nowy FAQ, specjalnie opracowany przez FAQ Team na potrzeby polskiej sceny turniejowej. FAQ otrzymał nazwę 3.0, jest on dodatkiem do oficjalnego FAQ 2.2 wydanego przez Fantasy Flight Games. Organizatorzy, sędziowie oraz uczestnicy turniejów powinni być zaznajomieni zarówno z FAQ 2.2 jak i dodatkiem (FAQ 3.0) z zastrzeżeniem, że pierszeństwo w przypadku nieścisłości ma FAQ 3.0.\nFAQ 3.0 (wersja oszczędny druk)\nJednocześnie przypominamu o turnieju regionalnym, który odbędzie się w Krakowie już w ten weekend. Więcej informacji TUTAJ.\nGorąco zapraszamy wszystkich na turniej regionalny do Krakowa, który odbędzie sie w dniach 18-19 stycznia. Więcej informacji mozna znaleźć TUTAJ.\nWywiad ze zwycięzcą Angrif na Hołda\nZapraszamy do przeczytania wywiadu ze zwycięzcą turnieju regionalnego w Katowicach, Jakubem "Jaszczurem" Serafinem. Wywiad przeprowadził jeden z organizatorów, Maciej "Germanus" Woźny.\nBitwa o Ostatnią Beczkę Bugmana!\nW miniony weekend odbył się turniej regionalny w Gdańsku. Po długich bojach zwyciężył obecny Mistrz Europu Piotr "Radaner" Szewczyk, a kolejne miejsca zajeli Krzysztof "Dex" Bober oraz Wojciech "WOJT" Strychalski. Szczególowe wyniki oraz relacje można znaleźć TU.\nFinaliści oraz organizatorzy:\n(od lewej Kubala, Zygi, Radaner, Dex, Tobol)\nFAQ 2.2 w wersji polskiej\nNa oficjalnej stronie wydawnictwa Galakta, został dziś opublikowany najnowszy FAQ 2.2 w poslkiej wersji językowej. Zapraszamy do zapoznania się z materiałem.\nOstateczne wsparcie nadeszło!\nPo ponad 4 latach od ukazania się Inwazji na rynku, Fantasy Flight Games ogłosiło na swojej oficjalnej stronie internetowej, że Ukryte Królestwa były ostatnim dodatkiem do gry karcianej Warhammer: Inwazja. Zestaw Podstawowy będzie wciąż drukowany, tak by nowi gracze wciąż mogli rozpocząć przygodę w Starym Świecie. Zostanie zakończone wsparcie dotyczące turniejów zorganizowanych z pomocą FFG wraz z Game Night Kitem sezonu 3.\nPrzez te wszystkie lata, ukazało się 5 dużych rozszerzeń, 36 zestawów bitewnych oraz wiele gadżetów. Na zdjęciu powyżej, można zobaczyć jak wygląda kompletna kolekcja naszej gry.\nWięcej informacji można znaleźć na stronie amerykańskiego producenta.