Wystawa czynna od 30 czerwca 2017 r. do 29 kwietnia 2018 r.\nWystawa jest przeglądem piętnastu edycji Międzynarodowego Triennale Tkaniny w Łodzi – najważniejszej i jedynej tego typu prezentacji tkaniny artystycznej na świecie. Na ekspozycji przedstawiono blisko 30 prac najwybitniejszych twórców, w tym Wojciecha Sadleya, Jolanty Owidzkiej, Marii Chojnackiej, czy Katarzyny Józefowicz.\nWystawa przypomina historię tego niezwykłego wydarzenia, której kluczową częścią jest postać legendarnej założycielki Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi, Krystyny Kondratiuk, głównej pomysłodawczyni Triennale – wielkiej entuzjastki nowego nurtu w sztuce włókna, zainicjowanego przez polskich artystów na początku lat sześćdziesiątych. To dzięki jej determinacji prace z Polski zostały zaprezentowane na I Biennale w Lozannie w 1962 r., gdzie dostrzeżono ich rewolucyjną odmienność od tradycyjnej, dekoracyjnej i wielkoformatowej sztuki gobelinowej. Krystyna Kondratiukowa już wtedy sygnalizowała konieczność zorganizowania w Łodzi „festiwalu tkaniny”, a w dziesięć lat później jej starania zaowocowały organizacją pierwszego Triennale.\nEkspozycja przybliża także zjawisko „polskiej szkoły tkaniny”, która w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX w. zrewolucjonizowała myślenie o tej materii artystycznej, dzięki czemu zyskała ona trzeci wymiar, czym nie tylko anektowała przestrzeń, ale także poszerzyła wachlarz wykorzystywanych materiałów, włączając je w obszar eksperymentalnych rozwiązań. Przeobraziła się tak bardzo, że często dyskutowano, czy wciąż zachowuje istotę swego medium.\nNa wystawie znajdują się dzieła, które wyznaczały kolejne etapy i zmiany w rozwoju sztuki tkaniny. Założeniem ekspozycji jest pokazanie, jak wielorakie oblicza ma to medium, które oferuje twórcom tak szerokie bogactwo rozwiązań formalnych, że można mówić o jednej z najbardziej różnorodnych z dziedzin sztuki współczesnej. Na wystawie znajdują się realizacje artystów polskich i zagranicznych, bowiem Triennale swoją siłą oddziaływania obejmuje cały świat.\nKuratorką wystawy jest Marta Kowalewska, historyk sztuki, wykładowca akademicki, kierownik Działu Tkaniny Artystycznej. Autorka licznych publikacji (ponad 60 artykułów, wywiadów i tekstów krytycznych) na łamach prasy fachowej i w katalogach wystawowych.\nZa aranżację wystawy odpowiada duet projektantów Kosmos Project (Ewa Bochen i Maciej Jelski). W ich dorobku znajdują się miedzy innymi: „Peekaboo”, wystawa ilustrowanych książek dla dzieci w Galerii Arsenał w Białymstoku i Safnahúsið - Culture House w Rejkjaviku.\nGrafikę przygotował Łukasz Paluch, który pracuje pod szyldem AnoMalia art studio i prowadzi Pracownię Identyfikacji Wizualnej na wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jego prace były eksponowane na wystawach polskiego dizajnu w kraju i za granicą.\nArtyści: Andrzej Marian Bartczak, Anna Bednarczuk, Emilia Bohdziewicz, Anna Buczkowska, Maria Teresa Chojnacka, Włodzimierz Cygan, Judit Droppa, Barbara Falkowska, Marta Gąsienica-Szostak, Helen Frances Gregor, Carmen Groza, Dorota Grynczel, Katarzyna Józefowicz, Masakazu Kobayashi, Naomi Kobayashi, Bogusław Kowalewski, Dobrosława Kowalewska, Ewa Latkowska-Żychska, Maria Łaszkiewicz, Jolanta Owidzka, Urszula Plewka-Schmidt, Stefan Popławski, Andrzej Rajch, Jolanta Rudzka-Habisiak, Wojciech Sadley, Antoni Starczewski, Janina Tworek-Pierzgalska, Dzintra Vilks\nProducenci: Beata Bocian, Michał Nowakowski\nProjekt ekspozycji: Kosmos Projekt\nProjekt graficzny: Łukasz Paluch, AnoMalia art. studio\nTytułowe wątki i sploty z jednej strony stanowią podstawę konstrukcji tkaniny, decydują o jej materialności oraz wytrzymałości, z drugiej zaś mogą stanowić o przebiegu i trwałości życia jednostki.\nINSTALACJA MASQUEMASK AUTORSTWA JAIME HAYON\nKoncepcją instalacji MASQUEMASK jest stworzenie szeregu masek/twarzy inspirowanych jego grafikami oraz osobistym trójwymiarowym wszechświatem, kolorem, liniami i motywami. To podróż po powierzchni oddziałującej z formą.\n100 FLAG NA 100-LECIE PRAW WYBORCZYCH POLEK\nWystawa jest pokłosiem artystycznego happeningu „Marsz 100 FLAG”, jaki odbył się w Warszawie w listopadzie 2018 z okazji setnej rocznicy zdobycia przez Polki praw wyborczych.\nWystawa czynna do 12 maja 2019 r.\nProjekt eksperymentalny zrealizowany we współpracy ze studentami z pracowni Dominiki Krogulskiej-Czekalskiej i Jakuba Stępnia Hakobo na Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi.


Przed porodem święta krowa, po porodzie kura domowa. - Ma i Lu\nPrzed porodem święta krowa, po porodzie kura domowa.\nPosted on niedziela, 7 maja 2017\nTak wiem mocny tytuł, ale nie wziął się znikąd. Będąc mamą i będąc teraz w ciąży daje mi się zaobserwować taką tendencję. Kiedy komunikujemy rodzinie, światu tą „wspaniałą” nowinę, niejako stajemy się głównym tematem rozmów czy dobrych rad. Jakbyśmy od momentu poinformowania o swoim „błogosławionym” stanie stawały się własnością publiczną. Każdy w tej sytuacji ma prawo nam mówić, co mamy robić, co jeść, jak funkcjonować, co będzie przede wszystkim dobre dla dziecka. My nagle przestajemy dla innych być myślącymi osobami. Fakt sama informacja o ciąży dla matki czy to odbierana pozytywnie czy negatywnie jest dużym stresem, ale chwila mózgi nam wtedy nie obumierają. Same zdajemy sobie sprawę jak należy postępować, a przynajmniej tak nam się wydaje…\n>>>; Przeczytaj: Ty i Twoja psychika w ciąży\n>>>; Przeczytaj: Mamo jesteś winna!\nPrzed porodem święta krowa, po porodzie kura domowa. Wiola Skawińska 10:16\nMaluch w Domu 7 maja 2017 10:46\nFakt, niewiele osób dostrzega, że z kobietą po porodzie nie zawsze emocjonalnie jest ok. Zrzuca się to na wysiłek, przemęczenie i nieprzespane noce (jak piszesz w zasadzie wszystko można przypisać hormonom". Same o tym rzadko mówimy, ale bez wsparcia ciężko czasami przebrnąć.\nNina NM 7 maja 2017 12:35\nSuper, że poruszyłaś ten temat! To bardzo ważne aby o tym mówić, że nie zawsze jest łatwo. Szczególnie gdy media atakuja nas ze wszystkich stron obrazami super szczesliwych, wyspanych mam w ich idealnie posprzatanych domach. Mam z super figura tydzień po porodzie i w pełnym makijarzu. W prawdziwym życiu wszystko wyglada czesto inaczej. Trzymajcie sie młode mamy! Wszystkie jestesmy wielkie nie wazne czy w makijarzu i z pozmywanymi naczyniami czy tez nie. Jesli potrzebujecie pomocy proscie o nia!!!\nbozena jedral 7 maja 2017 12:40\nNie mówi się o depresji po porodzie, która jest częsta. Kobieta czasem mówi, że nie kocha dziecka, jest złą matką. To trauma porodu, brak sparciały i pomocy rodziny, sprawiają że kobieta nie umie ogarnąć nowej rzeczywistości, w której się znalazła.\nPowerpumpingdad 7 maja 2017 12:55\nBrawo za ten wpis. Po porodzie trzeba czasu zanim hormony sie unormuja. Super się czytało\nRadosna Chata 7 maja 2017 15:23\nBardzo ciekawy wpis :) Zgadzam się z Tobą :)\nAnonimowy 7 maja 2017 19:03\nTen wpis jest bardzo potrzebny. Powinno się o tym mówić i to bardzo głośno. Jedna rzecz mnie tylko stresuje. Wyraz "bynajmniej" nie oznacza to samo, co "przynajmniej". Wiem, czepiam się szczegółów, ale są one dla mnie ważne. No i przecinki.\nWiola Skawińska 7 maja 2017 19:13\nSave the Magic Moments 8 maja 2017 07:06\nSzczerze nie miałam takich problemów. Nie kupuje tych gazetek. Nie slucham wszystkich dookoła. Narzekam i proszę o pomoc. A gdy ktoś pyta szczerze odpowiadam że mi ciężko. Nie lukruje.\nSave the Magic Moments 8 maja 2017 07:11\nCoś wcisnęłam i nie dodał się komentarz :( to raz jeszcze. Nigdy nie przejmowałam się, co mówią inni. Rad słucham mądrych osób polegając na swojej intuicji. Tak marudzę. Tak narzekam. Tak proszę o pomoc i się tego nie wstydzę ;)\nMaria S.-W. 8 maja 2017 08:00\nniestety taka jest mentalność - bo przecież matce nie wypada narzekać....\nja niebawem zostanę podwójną mamą i wiem, że to będzie nie lada wyzwanie\nNasze Bąbelkowo 8 maja 2017 16:14\nJa odnośnie ciąży się nie wypowiem z oczywistych względów - ale po adopcji w trakcie opieki nad synkiem też słyszałam całe mnóstwo "dobrych rad" (typu: "wsadź go do chodzika" albo "daj dziecku cukru, bo cukier krzepi") - o których oczywiście wiedziałam, że wg wszelkiej wiedzy medycznej są po prostu z d*** wzięte. Mam o tyle dobrze, że umiem takie dyskusje szybko i drastycznie ucinać - i pewnie dlatego wiele osób się na mnie na śmierć poobrażało ;) A macierzyństwo preferuję bez lukru - bo od jego zbyt dużych ilości mnie mdli.\nbastalena 8 maja 2017 22:25\nNigdy nie słuchałam się innych. Robiłam swoje. Czy tego żałowałam? W kilku momentach tak, ale wiem też, że to był mój świadomy wybór.\nCiesze się ze coraz częściej mówi ze na ten temat. Jestem wystarczająco dobrą mamą i jestem szczęśliwa. Ale tak , mam też gorsze dni, płacze przy dzieciach i mówię im ze jestem zmęczona a one mnie pocieszają. No cóż życie tak wyglada. Ewa\nAnna Hapen-Mrozińska alexanderkowo 11 maja 2017 08:58\nJa dopiero z perspektywy czasu zdałam sobie sprawę z tego, że hormony robiły swoje!\nBookendorfina Izabela Pycio 11 maja 2017 09:46\nSzkoda, że w mediach często promowane są przesłodzone wizerunki szczęśliwej młodej mamy, a przecież nie zawsze jest różowo, trzeba mieć tego świadomość, w te gorsze dni znaleźć choć pastelowe kolory. :)\nNie do końca kosmetycznie ! 11 maja 2017 09:49\nDla mnie to trudny temat - nie potrafię tutaj ocenić sytuacji jak to jest z tymi wymaganiami innych wobec młodej mamy (nie jestem mamą).\narbuziaki.pl 11 maja 2017 09:58\nmatki nie narzekają przeważnie w obawie przed pewnego rodzaju "linczem" społeczeństwa- bo jak to "tylko siedzi w domu z dzieckiem i nie ogarniasz? Wstydź się!"\nSuper dzieciaczki 14 maja 2017 12:19\nNatalie 21 czerwca 2017 10:22\nprzeczytałam całość i chyba już nie chcę zostawać matką :D brzmi strasznie!\nDominika Róg-Górecka 21 czerwca 2017 10:27\nBardzo fajny tekst, sama nie byłam jeszcze w ciązy, ale obserwuję podobne zjawisko. Nic mnie tak nie wkurza jak kreowanie ideałów, a wizerunek idealnej matki to już coś co zniechęca do macierzyństwa. Chciałabym powiedzieć, ze ja się nie będę przejmować opiniami innych, ale... no niestety tego nie jestem pewna.


Wielki powrót Xabiego Alonso? „Marzę o tym!” Transfery.info\nXabi Alonso przyznał, że z chęcią powróciłby do Liverpoolu w roli menedżera.\nHiszpański pomocnik zakończył karierę w zeszłym roku i jak na razie cieszy się życiem na piłkarskiej emeryturze. Były zawodnik takich ekip jak Bayern czy Real Madryt powoli myśli jednak o spróbowaniu swoich sił w roli szkoleniowca. 36-latek udzielił wywiadu redakcji „talkSPORT”, który w pełni ukaże się w niedzielę. Tymczasem opublikowano fragment rozmowy, w którym Alonso przyznaje, że z chęcią wróciłby na Anfield w nowej roli.\nXabi został zapytany, czy marzył o tym, by zostać menedżerem Liverpoolu i móc usłyszeć dźwięki trybun z innej perspektywy.\n- Tak, jasne, marzyłem o tym, oczywiście - przyznał Hiszpan.\n- Najpierw muszę udowodnić pewne rzeczy i przygotować się, ale jeśli zdecyduję się w pewnym momencie na wykorzystanie szansy zostania menedżerem... Wiesz, moje przywiązanie, zaangażowanie, moja pasja jest z Liverpoolem. Dlaczego nie? Zobaczymy, może się uda i nasze drogi się skrzyżują.\nNastępnie Alonso zapytano o możliwą współpracę z byłym kolegą z drużyny, Stevenem Gerrardem. Legenda „The Reds” już teraz kształci się w kierunku trenowania.\n- Myślę, że Stevie zostanie menedżerem wcześniej niż ja, to naturalne. Myślę, że on po prostu robi swoje, już teraz nad tym pracuje, więc zostanie szkoleniowcem raczej wcześniej niż później, tak przypuszczam.\nXabi Alonso trafił na Anfield w 2004 roku z Realu Sociedad za 10,7 miliona funtów. W barwach Liverpoolu rozegrał 210 spotkań, a z drużyną wywalczył Ligę Mistrzów, Superpuchar Europy, FA Cup oraz Community Shield. W 2009 roku przeniósł się do Realu Madryt za 30 milionów funtów.\nTAGI: Xabi Alonso Steven George Gerrard Liverpool FC Hiszpania Anglia Trenerzy


OD/Redakcja 07.03.2016 09:05\nFot. Stanisław Malinowski/stanislawmalinowski.com\nChętne, ale nie takie, jak trzeba\nMamy wiele redakcji i wiele kobiet w nich zatrudnionych. Znalezienie kandydatek do jednodniowej przemiany nie powinno więc sprawiać problemów. I rzeczywiście chętne zgłosiły się szybko.\nNie do poznania! Zobacz wszystkie metamorfozy naszych redaktorek [WSZYSTKIE ZDJĘCIA PRZED I PO]\nCo z tego, skoro zależało nam, żeby różnica między zdjęciami przed i po metamorfozie była zauważalna? A tu co jedna, to wyglądająca jak co najmniej pierwsza vice miss. Ostatecznie wybrałyśmy osiem pozornie zwyczajnie wyglądających kobiet w różnym wieku. I liczyłyśmy na to, że zdjęcia "po" będą się mocno różniły od zdjęć "przed".\nOd lewej: Natalia, Justyna i Ola - bez makijażu, ale już po zabiegach fryzjerskich. Fot. Stanisław Malinowski/stanislawmalinowski.com\n- Tak, tak - deklarowałyśmy, że jesteśmy gotowe na zmianę. Że damy sobie zrobić fryzury zaproponowane przez specjalistów, że założymy, co dla nas wybierze stylistka. Tej obietnicy nie dało się jednak spełnić. "Trafiły kosy na kamienie". Wyszło na to, że jesteśmy rasowymi kobietami - doskonale wiemy, czego chcemy, a okres niepewności i dostosowywania się do oczekiwań innych dawno już mamy za sobą.\n- Ta fryzura to nie za bardzo, wolałabym przedziałek na bok, a i loki mniej regularne - zaczęła Monika.\n- Poziome paski? Przy moich szerokich ramionach? No nie wiem, nie czuję tego pomysłu - dało się słyszeć negocjacje ze stylistką.\n- Nie mów o moim tyłku "pupcia" - objechała fotografa kolejna.\nSylwia pracuje w eDziecko.pl. Niebawem na świecie pojawi się jej drugi syn. Fot. Stanisław Malinowski/stanislawmalinowski.com\nW sytuacjach dyskusyjnych i porad wymagających szybko zwoływałyśmy radę starszyzny, która w toku ekspresowych konsultacji przekreślała los jednych butów i sprawiała, że do gry wracały kolczyki skazane przez stylistkę na niebyt.\nTo także dowodzi tego, że same siebie znamy najlepiej, że dobrze wiemy, w czym się czujemy atrakcyjnie i niby otwarte na zmianę nie zrobimy z powłoką zewnętrzną niczego, co nie grałoby z wnętrzem.\nBratanie się przy pleceniu warkoczy\nPrzygotowania i zdjęcia to był właściwie tylko dodatek do tego, żeby pobyć w damskim towarzystwie, posiedzieć przy kawie przy wspólnym stole, pogadać i pośmiać się. Pretekst do tego, żeby poczuć się kobieco w kobiecym gronie. Zupełnie jak wtedy, gdy jako dziewczynki jeździłyśmy na kolonie i wieczorem w pokoju malowałyśmy sobie paznokcie, plotłyśmy warkocze i gadałyśmy o wszystkim i o niczym.\nNatalia pracuje w redakcji Polskabiega.sport.pl. Sesję upchnęła między porannym, a wieczornym treningiem, w ramach których przygotowuje się do sezonu i startów w triathlonie. Fot. Stanisław Malinowski/stanislawmalinowski.com\nMalowanie, czesanie, ubieranie się - zachwyty i komplementy - poprawiają nastrój. - To niesamowite - powiedziała po skończonym makijażu Justyna - mam zupełnie nową twarz! Paulina, która na co dzień ubiera się jak licealistka i w ogóle nie maluje, okazała się mieć idealnie zgrabne nogi do nieba i naturalny talent do pozowania. Ona jako jedyna od chwili, gdy założyła złote szpilki na niebotycznych obcasach nie rozstała się z nimi do ostatniej minuty, przekonując nas, że są bardzo wygodne.\nModel (owe) przykłady\nPozowanie jest trudne i męczące - piszemy to, jeśli macie wątpliwości, że zawód modelki jest niewymagający. Wyginanie się przed obiektywem wymaga wiele wysiłku - nie można po prostu siedzieć i wyglądać tak samo.\nJustyna przygotowuje materiały dla Deser.pl. Oprócz urody ma także kąśliwe poczucie humoru. Fot. Stanisław Malinowski.stanislawmalinowski.com\nNiektóre z nas wybierały statyczne pozy, zmieniając jedynie o milimetry układ rąk, inne odnajdywały się przed obiektywem. Jak na przykład jedna z trzech Natalii, która wyznała, że: - Mogłabym tak się prężyć godzinami przed obiektywem, zamiast siedzieć przy biurku. Nie musimy dodawać, że Natalia była w zdecydowanej mniejszości, chociaż ostatecznie dało się w nas wykrzesać iskrę potrzebną do zrobienia przynajmniej jednego dobrego portretu. Na to, że zrobimy karierę w modzie raczej nie liczcie.\nZ niecierpliwością czekałyśmy na zdjęcia. I te przed, i te po obróbce makijażowo-fryzjerskiej. Fotograf miał zakazane używanie jakichkolwiek narzędzi graficznych, które mogłyby nam schlebić, a was oszukać.\nMonika to dobry duch Foch.pl. Czerwony garnitur okazał się stylizacyjnym czarnym koniem. Fot. Stanisław Malinowski/stanislawmalinowski.com\nKiedy paczka fotografii do nas dotarła zdziwiło nas jedno. Na zdjęciach "przed", z twarzami bez śladu makijażu wyglądamy naprawdę OK.\nEwentualne braki w równomiernym kolorycie, zaznaczeniu linii brwi czy pigmencie na rzęsach nadrabiamy urokiem. - Na zdjęciach przed widać wasz charakter, a na zdjęciach po ten charakter trochę ginie pod warstwą kosmetyków i lakieru do włosów - stwierdził znajomy spoza redakcji. I tego się będziemy trzymać.\nSześć z ośmiu - tyle z nas dotrwało do ostatniego ujęcia. Od lewej: Ola, Paulina, Natalia, Natalia, Monika, Justyna. Fot. Stanisław Malinowski/stanislawmalinowski.com. Redaktorki pozowały w biżuterii Tous i ubraniach Liu Jo/Aliganza i Simple CP. Buty ze sklepu Loft37.\nSesja zdjęciowa odbyła się w zapierającym dech w piersiach apartamencie pokazowym budynku Cosmopolitan, przy ulicy Twardej 4 w Warszawie. Zdjęcia zrobił nam spec od wydobywania z kobiet ich wewnętrznej urody - Stanisław Malinowski, a towarzyszył mu z kamerą operator Mariusz Wiaderek.\nNad naszymi stylizacjami czuwała Katarzyna Lasota, o fryzury zadbały Ewa Dzięgielewska i Monika Sugier z salonu Milek Design, nad makijażami czuwały Agnieszka Hildebrand i Klaudia Łepkowska, a o wygląd paznokci zatroszczyły się specjalistki z salonu Nailed It. Bardzo Wam wszystkim dziękujemy!\nKtóra metamorfoza wypadła najlepiej?\nNatalii platynowej blondynki\nNatalii w warkoczu\nNatalii w żółtej kurtce\nWydaje się wam, że umiecie tańczyć? Jak zobaczycie TEN taniec, zmienicie zdanie


Blog o in vitro,czekaniu i nadziei. Niepłodność, słowo które zwala z nóg.Szok, niedowierzanie, zaprzeczanie.Potrzebowałam roku by zaakceptować naszą niepłodność. Blog opisuje moją droga do późnego macierzyństwa, naszpikowaną hormonami, badaniami i zabiegami.Czy żałuję,że nie spróbowałam zostać matką wcześniej?Nie.Wierzę,że na wszystko przychodzi odpowiedni czas..Mój czas dopiero nadchodzi..\nZapraszam na nowy adres:\nAutor: Tangerina o 6/27/2016 4 komentarze:\nWczorajszy dzień rozbrajałam minę.W głowie kłębiło się mnóstwo myśli.\nPostanowiłam to zostawić i na razie się w tym nie grzebać.Nie mogę myśleć co by było gdyby, bo oszaleję.\nKoleżanka z pracy dzwoni niemal codziennie i sprawdza czy żyję;)\nJest moim mentorem.Obie mówimy co myślimy, więc robimy dym w robocie.Co prawda mogłaby być moją matką ale świetnie się dogadujemy.Wczoraj wlała we mnie taki power,że skierowałam myśli na inne tory.Przedstawiła mi wizję mojego awansu, pomogła pozbierać plany do kupy:)\nPowoli krystalizuje się moja droga zawodowa.\nWspiera mnie zawsze i w każdej dziedzinie życia.Obie mamy trudne charaktery i czasem iskry lecą ale jest moim kompasem, pomaga wyznaczyć kierunek działań.\nW życiu bym nie pomyślała,że zaprzyjaźnię się z osobą w TYM wieku:)Życie lubi zaskakiwać:)\nWczoraj podlewając kwiaty na balkonie zobaczyłam sąsiadkę z wielkim brzuchem.Dawno jej nie wiedziałam i mało nie wypadłam przez balkon z wrażenia.Mieszkają pod nami, mają ok. 2 letniego chłopca.Szybko się rozmnażają nie ma co;)A teraz uwaga co robi jej mąż.Odpala samochód, bierze małego na kolana i wsiadają za kierownicę.Ja nie wiem czy niektórzy faceci mają wodę zamiast mózgu i nie zdają sobie sprawy z tego co się może zdarzyć.Wystarczy,że ktoś mu wjedzie w tyłek i zrobi z młodego miazgę!No nic, niektórzy nie przestaną mnie zaskakiwać.\nMusieliśmy zrobić wczoraj większe, żarciowe zakupy w galerii handlowej.Byłam w szoku,że na widok matek z dziećmi zwyczajnie się uśmiechałam.Jeszcze niedawno pewnie prułabym jak sto pięćdziesiąt na pełnym wkurwie przez alejki.Kobiety z dziećmi, wielkimi brzuchami:)\nPowoli zaczynam akceptować te widoki.Nie mam na to wpływu.Kobiety nie przestaną rodzić dzieci, tylko dlatego,ze mnie to boli.Trzeba sobie ułatwić życie i spróbować przyjąć to jako coś normalnego.\nPrzecież te kobiety pewnie pragnęły dziecka tak samo jak ja i są szczęśliwe!Tak samo się boją, przeżywają radości i smutki, mają swoje problemy.\nMam nadzieję,ze moja akceptacja nie jest chwilowa.Tak bardzo bym chciała żeby tak było...\nChciałabym być w końcu wolna!Wolna od poczucia winy i zazdrości..\nDla higieny obejrzeliśmy sobie wczoraj Manhhatan:)Uwielbiam czarno białe zdjęcia, szczególnie Nowego Yorku.\nChciałabym Wam też polecić serial Olive Kitteridge z Frances McDormand. Małe miasteczko, lekko dojechana nauczycielka matematyki i jej potulny mąż.Niestety znalazłam jedynie na chomiku.\nObejrzeliśmy też ,,50 ocalonych".Irlandia lat 80tych. Zamieszki protestantów i katolików.Film oparty na prawdziwych wydarzeniach.Równie mocny jak ,,Krwawa niedziela".\nPrzechodzimy w inny wymiar.Mam nadzieję mniej dołujący;)\nZapraszam na nowy adres Enjoy the little things\nAutor: Tangerina o 6/25/2016 2 komentarze:\n4 Weryfikaja. Podsumowanie leczenia.Koniec mojej drogi..\nDo wczoraj myślałam jeszcze,że po prostu się nie udało.Dziś myślę,że można było zrobić więcej..\nMoja beta dziś 1,8.\nNie wiem jakoś miotają mną sprzeczne uczucia.Widać było,że dla lekarza ta porażka była można powiedzieć jego na poły osobistą.Rozmowa była bardzo profesjonalna.Przeanalizowaliśmy wszystkie trzy stymulacje.Byliśmy zgodni,że to ostatnie podejście było najlepsze.Pięć zarodków, z czego udało się transferować cztery.Dwa z nich dały ciążę, która niestety się nie rozwijała.\nGdy zobaczył wyniki hormonów i bety, był w szoku.W tym dniu, beta naprawdę wyglądała obiecująco i wyglądało na to,że te dwa zarodki się zagnieździły.\nPrzyczyn niepowodzeń może być kilka ale z takich najbardziej prawdopodobnych to:\n1. wady genetyczne zarodków\n2. problem immunologiczny\nJak jeszcze jestem w stanie zrozumieć brak przebadania zarodków (koszt ponosimy my ok 9.tyś), to problem immunologiczny wydaje się być czymś, co zostało ewidentnie zaniedbane i przeoczone,a tego bałam się najbardziej.Jeszcze niedawno prosiłam go o encorton na wszelki wypadek i usłyszałam,że ciążą to dla kobiet stan tzw.nienormalny i organizm może walczyć.Czytaj - przetrwają najmocniejsi.Spoko, tylko,że jak mam przeciwciała, to można było temu zaradzić, wprowadzając steryd.Jak zaczęłam analizować to wszystko to się nieco zdołowałam..Myślę,że dali dupy i tyle!On mi mówi,że zrobiliśmy wszystko.A ch..ja prawda!To ja latałam po hematologach po clexane, to ja szukałam przyczyn, to ja nalegałam na ah, klej itp.JA!\nCytuję ,,Robiliście państwo fragmentację dna"\nJa:Nie, a co by to dało\nSzkoda gadać.Pytam go o możliwość obecności wrogiego śluzu.Jeśli taki jest, to jak go leczyć - inseminacją.No świetne leczenie, rzeczywiście.\nPierdu, pierdu..Jak chcą państwo podejść jeszcze raz, bo jest szansa (była ale ją zmarnowaliście) to warto zrobić cytokiny i subpopulację limfocytów.Gdzie byłeś diable wcześniej z tym skierowaniem?Trzeba było to zrobić przed stymulacją!\nTeraz odpocznijcie, zastanówcie się, może pomoc psychologa.Przydałaby się chyba bo dziś jestem wkurzona!Jak do wczoraj myślałam,że stało się, trudno, to dziś wiem,że dali dupy i tyle.\nNie ma co się karmić złością i frustrować.Wiem,że za chwilę mi przejdzie ale czuję pieprzoną gorycz..Jak królik doświadczalny, pieprzony szczur skazany na łaskę laboranta.\nZłożyłam wniosek o dokumenty i moja noga więcej tam nie postanie!\nNajlepsze jest to,że spotkałam w klinice dziewczynę, która miała transfer przede mną.Poznałam ją więc od razu, podeszłam i zagajam;)Ona do mnie,że ma dziś betę 1700!Zajebiście!!!Bardzo się ucieszyłam aż sama się zdziwiłam bo nie reaguję na ciąże innych entuzjazmem;)ale jak ją zobaczyłam taką rozpromienioną to na prawdę miałam ogromnego rogala:)\nDziewczyna opowiedziała mi swoją historię.Do ostatniego podejścia miała kijowe zarodki,aż lekarz zaproponował jej branie metypredu do ostatniej stymulacji. Miała najlepsze zarodki ever!Kwietniowy transfer zakończył się ciążą w jajowodzie przy becie 3000!Szpital, czyszczenie.Po trzech miesiącach ta dziewczyna jest w ciąży, prawdopodobnie z bliźniakami:)\nByła taka szczęśliwa!;):)\nOpowiedziałam przebieg rozmowy koleżance.Chyba ją tylko rozsierdziłam.Jej się też nie udało.\nTrzeba przełknąć tą żabę i do przodu. Rozkminanie i mielenie teraz tego doprowadzi jedynie do wrzodów żołądka, a ciąży i tak nie da.\nZamykam temat.Wywalam ten cały szajs za drzwi!\nDzisiaj jak się szykowałam do lekarza słyszałam jak się mały piłuje za oknem.Wyjrzałam i zobaczyłam jak się matka z nim szarpie.Przez myśl mi przeszło, dobrze,że to nie ja, dobrze,że to nie ja muszę słuchać tego wrzasku.\nDzisiaj stwierdziłam rozmawiając z kumpelą,że może jest nam pisany inny los.Ona może za chwilę zostać babcią, a ja adoptuję mnóstwo psów, zamieszkam na wsi i będę drugą Villas;):)\nNic nie trwa wiecznie na całe szczęście!\nDzisiejsza miesiączka przypomniała mi,że jestem kobieta.Po ostatnio czułam się inkubatorem.\nDzięki,ze przyszłaś tak szybko!\nSą piosenki, które stawiają mi włosy na rękach dęba i to jedna z nich.Aż mam ciary..Odkryta zaledwie wczoraj:)\nAutor: Tangerina o 6/24/2016 12 komentarzy:\nEtykiety: koniec in vitro\nJa czyli kto\nNieprawidłowe parametry nasienia wynikające z chorób układów innych niż rozrodczy\nFascynujący "Świat dźwięków" dla niemowląt + KONKURS dla Czytelników!\nGonapeptyl czas zacząć!\nDzień dobrych i złych wiadomości!\nMiesiąc wolności!!!Criotransfer w następnym cyklu;)\nNa pewno jestem w ciąży!8dpt\nstymulacja in vitro criotransfer pick up spadek bety transfer 3dpt 6dpt 7dpt beta ciąża poronienie 10dpt 5dpt 8dpt akupunktura badania bhcg estrofem histeroskopia hormony inofem jajka komórki leki menopur ovulastan punkcja stan zapalny test usg zarodki zazdrość 11 dpt 11dpt 1DS 2dc 4dpt 9dpt Ah ICSI MZ Pismo z MZ W1 acard amh badanie hormonów blastocysta ból brzucha chlamydia cud detoks dieta płodności dlugi protokol dokumenty dolina baryczy dziecko gonapeptyl hematolog histopatologia infekcja izolacja jajeczkowanie klinika krwawienie książki kwalifikacja kwas foliowy miesiączka mutacje genow naturalny cykl niedrożny jajowód nietolerancja pokarmowa nieudany transfer objawy ciąży opóźnienie miesiączki owulacja plamienie plemniki progesteron pęcherzyk regulamin relanium suplementy swędzenie ciała tabletki tarczyca ulotne chwile waga weryfikacja witaminy zabieg\nArchiwum bloga czerwca (24) maja (16) kwietnia (28) marca (25) lutego (19) stycznia (15) grudnia (12) listopada (19) października (16) września (11) sierpnia (10)


BANIA AGAFII Regenerujacy szampon-balsam do włosów suchuch i zniszczonych na bazie mydlnicy lekarskiej 350ml | - Nocanka.pl\nBANIA AGAFII Regenerujacy szampon-balsam do włosów suchuch i zniszczonych na bazie mydlnicy lekarskiej 350ml\nSzampon do włosów na bazie mydlnicy lekarskiej, doskonale odbudowuje wewnętrzną i zewnętrzną strukturę włosów. Dodaje objętości i witalności. Włosy są bardziej gładkie i jedwabiste. Dodaje siły i blasku.\nSzampon silnie odżywia i regeneruje. Kosmetyk przeznaczony do każdego typu włosów, zwłaszcza suchych i zniszczonych.


Trudniej o kredyt w Polbanku - Puls Biznesu - pb.pl\nGrecki bank nie planuje drastycznych zmian w polityce kredytowej. Marże będą jednak rosły, a kredyty już stały się mniej dostępne.\nGeneralne zasady przyznawania kredytów w Polbanku nie zmienią się, ale w ciągu trzech miesięcy wskaźnik pozytywnie rozpatrywanych wniosków spadł już z 90 proc. do 40 proc.\n— To przede wszystkim z powodu wyższej ceny kredytów, zwiększyliśmy bowiem marże. Dodatkowo jesteśmy mniej skłonni do przyznawania kredytów z powodu ogólnej niepewności na rynku — mówi Dimitris Panagiotopoulos, dyrektor ds. kredytów hipotecznych Polbanku.\nPolbank nadal będzie udzielał kredytów na 100 proc., bez wkładu własnego, ale otrzymanie go nie będzie już tak łatwe jak do tej pory.\n— Prognozy dotyczące polskiej gospodarki w przyszłym roku są niepewne, dlatego na razie nie wiemy, jak zmieni się polityka kredytowa banku. Jeśli wzrost gospodarczy wyniesie powyżej 4 proc., a jest to możliwe, wrócimy do akcji kredytowej sprzed trzech miesięcy — zaznacza dyrektor.\nPrzedstawiciele firmy doradczej Intelace, która pracuje dla Polbanku, również są dobrej myśli. Podkreślają, że żadnemu bankowi w Polsce nie grozi niebezpieczeństwo.\n— Czteroprocentowy wzrost gospodarczy w Polsce w przyszłym roku jest realny. Dynamika udzielanych kredytów, zarówno w segmencie przedsiębiorstw, jak i detalicznym, powinna wynieść około 19 proc. Będą natomiast rosły marże banków — prognozuje Marcin Mazurek, menedżer Intelace.\nPolbank EFG to oddział greckiego EFG Eurobank. Po III kw. Polbank miał 4,41 proc. udziału w rynku kredytów mieszkaniowych. Wartość kredytów wyniosła 14 mld zł, a wartość depozytów 7,3 mld zł.\nZysk netto banku na koniec września wyniósł 29 mln zł. To dla Polbanku trzeci kwartał, kiedy wychodzi na plus. Ostatni kwartał 2007 r. zamknął jeszcze z wynikiem minus 10 mln zł.\nPolbank EFG rozpoczął działalność na polskim rynku w połowie lutego 2006 r. Na koniec trzeciego kwartału tego roku miał 316 placówek.\nToyoty znowu podrożały\nPolityka / Trudniej o kredyt w Polbanku


Królestwo Valhalli | us.ostrowwlkp\nValhalla była nordyckim odpowiednikiem chrześcijańskiego raju, w którym najbardziej zasłużeni w boju wojownicy mogli zaznać odpoczynku po chwalebnej śmierci. Valhalla była pałacem Odyna – najwyższego Boga według mitologii nordyckiej. Pałac posiadał 540 bram, a jego ściany pokryte były zewsząd złotymi włóczniami.\nRaj nordycki odbiegał od chrześcijańskiego wizerunku krainy wiecznego szczęścia. Według chrześcijan dusza po śmierci wędruje do krainy wiecznego spokoju, gdzie to, co było na ziemi staje się bezwartościowe. Wizja raju według ludzi północy była zupełnie inna.\nW Valhalli za dnia przez cały czas toczyły się bitwy, a wieczorami ucztowano. Świadczy to o tym, ze marzeniem każdego nordyckiego wojownika było nigdy nie przestać walczyć. Obietnica wiecznej walki była spełnieniem marzeń dumnych i dzielnych wodzów, których sensem istnienia była wojna.\nWedług mitologii w ostatnim dniu świata wszyscy wojownicy, którzy przebywają w Valhalli zejdą na ziemię, by stoczyć ostateczną walkę ze złem.\nPrevious Autonomia kultur\nNext Odkrycie Ameryki i jego skutki


Beznadzieja! - www.bananoweparty.fora.pl\nForum www.bananoweparty.fora.pl Strona Główna -> Buty\nWysłany: Sob 20:56, 27 Mar 2010 Temat postu: Beznadzieja!\nCzego niecierpicie w butach? Czy są takie fasony, które wywołują u Was odruch wymiotny? A może są takie, które przekreślają u Was noszącego osobnika?\nWysłany: Sob 23:24, 27 Mar 2010 Temat postu:\nprzede wszystkim jak jest tak nasrane na tych butach. Ja lubię klasycznie całe w jednym kolorze, ewentualnie w dwóch kolorach. Nie przeżyję także obecnej mody podrób najek. Są tak brzydkie że głowa mała. Oryginalne wysokie najki nie są najgorsze.\n+ białe kozaczki.\nWysłany: Wto 12:12, 06 Kwi 2010 Temat postu:\nBiałe kozaki bym przeżyła, ale tylko do długiej, ciemnej spódnicy. I żeby nie były na wysokim obcasie i z czubem -.-' Albo białe kozaki z białą kurtką xD\nUważam, że beznadziejnie wygląda, jak idzie nastolatka ubrana dość młodzieżowo, a na nogach ma 8 centymetrowe szpile.\nForum www.bananoweparty.fora.pl Strona Główna -> Buty Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Regulamin - Empresa24pl\nNiniejszy regulamin określa zasady dokonywania zakupów w sklepie internetowym prowadzonym przez Sprzedającego pod adresem https://empresa24.pl\nSprzedawca: Piotr Kowal prowadzący jednoosobową działalności gospodarczej, pod nazwą firmy Empresa Piotr Kowal, adres ul. Cegielniana 16A/17, 35-310 Rzeszów, NIP 8131274127.\nPod numerem telefonu: +48 733 655 499 (koszt połączenia według taryfy operatora).\nKorzystając z adresu poczty elektronicznej: kontakt@empresa24.pl\nSklep Internetowy – serwis internetowy pod adresem https://empresa24.pl, za pośrednictwem którego, Sprzedawca oferuje sprzedaż produktów i usług online.\nNiniejszy Regulamin określa zasady korzystania ze Sklepu Internetowego dostępnego pod adresem https://empresa24.pl\nŻeby złożyć Zamówienie w Sklepie Internetowym Klient musi spełniać następujące wymagania techniczne, niezbędne do współpracy z systemem teleinformatycznym, którym posługuje się Sprzedawca: Posiadać konto poczty elektronicznej (e-mail); Komputer, telefon typu smartfon lub tablet z systemem operacyjnym: Windows, Mac OS X, Linux lub Android; Przeglądarkę internetową w podanej wersji lub wyższej: Internet Explorer – wersja 9, Chrome – wersja 46, Safari – wersja 8, Firefox – wersja 41, Opera – wersja 32.\nKlient w procesie składania zamówienia otrzymuje paragon fiskalny lub może wyrazić wolę otrzymania faktury VAT. Dokument zostanie wysłany wraz z przesyłką lub będzie przesłany na adres e-mail Klienta, podany w Zamówieniu.\nPłatność on-line za pośrednictwem serwisu Przelewy24\nBank: mBiznes konto\nNumer Rachunku 69 1140 2004 0000 3802 4779 2407\nSprzedawca udostępnia klientowi następujące sposoby dostawy: Przesyłka pocztowa, Przesyłka kurierska, Paczkomaty\nKlient jest obciążany kosztami dostawy zgodnie z cenami na bieżąco aktualizowanymi przez Sprzedawcę na podstronie koszyk, widocznymi przed złożeniem zamówienia w jego podsumowaniu.\nPrzykładowy wzór formularza odstąpienia od umowy dostępny jest na stronie Sklepu Internetowego w zakładce “Odstąpienie od umowy”.\nW formie elektronicznej, za pomocą poczty elektronicznej\nW przypadku produktów objętych gwarancją, uprawnienia Klienta i obowiązki gwaranta z tego tytułu są określone i należy je wykonywać zgodnie z warunkami zamieszczonymi w karcie gwarancyjnej.\nUdzielona gwarancja na sprzedany Towar jest uprawnieniem dodatkowym i nie wyłącza, nie ogranicza, ani nie zawiesza uprawnień Klienta z tytułu odpowiedzialności Sprzedawcy z tytułu przepisów o rękojmi za wady rzeczy sprzedanej (art. 577 Kodeksu Cywilnego).


Kosmetyki Paese - popularne i doskonałe - moje storczyki\nHome » Kondycja » Kosmetyki » Kosmetyki Paese - popularne i doskonałe\nDodane: 2018-06-22 :: Kategoria: Kondycja / Kosmetyki\nProdukty do makijażu dobrych marek zawsze są pożądane, gdyż gwarantują trwały efekt, a przy tym zwykle są wygodne w użytkowaniu. Poradzą sobie z tym amatorki nawet jeśli produkty te są przeznaczone do użytku profesjonalnego, a najlepszym tego przykładem są fantastyczne kosmetyki marki Paese. Sklep, który ma je w swojej ofercie, na pewno będzie cieszył się wielkim zainteresowaniem, gdyż produkty te są bardzo cenione w świecie makijażu. Nadają piękny wygląd, długo utrzymują się na skórze, a przy tym nie są drogie. Dla osób zainteresowanych zakupem kosmetyków Paese sklep J P Cosmetics ma ich bardzo przystępną ofertę.


Blog | Wykonawca ozdób ze styropianu WycinankaStudio w Łomży\nWyobraź sobie, że możesz w prosty sposób przeobrazić z pozoru nijakie wnętrze w prawdziwie luksusowe pomieszczenie. Myślisz, że to niemożliwe lub wymaga ogromnych nakładów finansowych? Ależ skąd! Dzięki sztukaterii możesz stosunkowo niskim kosztem sprawić, że Twój dom, mieszkanie lub firma zmieni się nie do poznania. Kluczem do sukcesu okaże się jednak jej odpowiednie dopasowanie.\nDekoracja pokoju dziecięcego przy użyciu liter 3D\nKażdy rodzic chce stworzyć swojemu maluchowi przestrzeń, która będzie przytulna i pełna uroku. Dziecko musi czuć się w niej przede wszystkim bezpiecznie. Nie od dziś jednak wiadomo, że to właśnie detale mają największy wpływ na efekt końcowy danej aranżacji. Kolory ścian, podłóg oraz meble to baza całego wystroju, która potrzebuje uzupełnienia w formie dodatków i ozdób.\nGdzie znajdują zastosowanie litery i cyfry ze styropianu?\nPrecyzyjnie wycięte litery lub cyfry ze styropianu i styroduru dają ogromne możliwości, jeśli chodzi o ozdabianie powierzchni, tworzenie szyldów, tablic i itd. Napisy mogą mieć dowolny kształt i naprawdę duże rozmiary. Można nadać im kolor wybrany przez klienta. Są niezwykle lekkie, a materiał, z którego są wykonane, można bez problemu przykleić praktycznie na każdej powierzchni. Do jakich celów najczęściej są zamawiane napisy dekoracyjne tego typu?\nJakie koszty trzeba ponieść przy realizacji firmowego logo?\nJeśli szukasz informacji na temat tego, ile kosztuje stworzenie przestrzennego logo na ścianę, zapewne spotykasz się z odpowiedzią – to zależy. Na końcową kwotę wpływa nie tylko firma realizująca zlecenie. Duże znaczenie mają twoje indywidualne wymagania. W tym wpisie znajdziesz informacje, które pozwolą ci sprecyzować wizję dotyczącą logo. Dowiesz się też, jakie są uśrednione widełki cenowe.\nJakie logo firmy będzie pasować do wnętrz loftowych?\nStyl loftowy i industrialne wnętrza w fabrycznym klimacie to najchętniej wybierane trendy ostatnich sezonów we wnętrzarstwie.\nJakie efekty wizualne można osiągnąć dzięki zastosowaniu profili zewnętrznych?\nChcesz podnieść estetykę i wartość swojego budynku?


Oda do pomidora - Cukier i Puder\nOpublikowany przez Sandra 17 lipca 2019 17 listopada 2019 Czas czytania 1 min 11 sek\nMalinowe, koktajlowe, pelati. Czerwone, żółte, zielone. W zupie, na pizzy i jako dodatek do sałatki. Pomidory, bo o nich mowa – stanowią podstawowy składnik wielu dań. I choć może wydać się to dziwne, ja jadam je tylko w przetworzonej postaci 😛\nKrem z pieczonych pomidorów brzmi i smakuje wykwintnie. Pomimo tego, nie wymaga dużego nakładu pracy, ani wielkich umiejętności kulinarnych. Kusi niezwykłym, głębokim smakiem, jak również dymnym zapachem oraz swą intensywną czerwoną barwą.\nPoniżej przepis na krem z pomidorów, który jest dobrą bazą do stworzenia własnej wariacji na jego temat.\nPiekarnik rozgrzewamy do 180°C. Cebulę oraz umyte pomidory kroimy na ćwiartki i układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia.\nPomidory skraplamy oliwą, oprószamy solą i pieprzem. Dodajemy listki świeżego tymianku oraz ząbki czosnku.\nBlaszkę wstawiamy do nagrzanego piekarnika na około 45 minut.\nPo upieczeniu pomidory odstawiamy do przestygnięcia, przekładamy do garnka i podlewamy bulionem. Dodajemy płatki drożdżowe, ocet balsamiczny i gotujemy około 10 minut.\nDoprawiamy do smaku i miksujemy zupę na krem.\nZupę można podać z grzankami, pieczywem nie pierwszej świeżości 😉 lub mozzarellą. Smacznego!\nOpublikowany przez Sandra 17 lipca 2019 17 listopada 2019 Opublikowany w


Nastolatki ze stolicy w misji ratunkowej kolegi. Po drodze kradli samochody! - ESKA.pl\nNastolatki ze stolicy w misji ratunkowej kolegi. Po drodze kradli samochody!\n2020-07-30 13:10 djk\nAutor: Bastian Pudill / Unsplash\nWyprawa nastolatków może śmiało natchnąć niejednego do nakręcenia filmu ale wydarzyła się naprawdę. Ostródzcy kryminalni właśnie odzyskali trzy skradzione auta warte w sumie 36 tysięcy złotych. Zatrzymano czterech młodych mężczyzn, którzy próbowali dotrzeć do kolegi na północy za wszelką cenę.\nSprawa swój początek miała 20 lipca br. w Warszawie. W tym dniu trzech młodych mieszkańców stolicy postanowiło wybrać się na północ kraju po swojego nastoletniego kolegę, który przebywał w młodzieżowym ośrodku wychowawczym.\nZ parkingu przy jednym z zakładów naprawczych w Warszawie zabrali osobowego Seata. Jadąc po kolegę na drodze krajowej S7 na terenie powiatu ostródzkiego „złapali gumę’. Wtedy po raz pierwszy mieli kontakt z ostródzkimi policjantami. Młodzieńcy podczas interwencji zostali wylegitymowani, a ich auto trafiło na policyjny parking ze względu na to, że zagrażało bezpieczeństwu poruszających się drogą S7. Z policyjnych systemów nie wynikało jeszcze aby auto było kradzione, więc eskapada nastolatków na gigancie trwała dalej.\nW związku z tym, że policjanci pozbawili ich samochodu, postanowili ukraść następny pojazd. Tym razem padło na osobowego Cadillaca. Właściciel auta wycenił je na 10 tysięcy złotych.\nNastolatkowie osiągnęli swój cel i odebrali kolegę z MOW na północy kraju. Karma jednak się im odpłaciła i wracając do stolicy przez Ostródę znowu mieli pecha, bo zabrakło im paliwa.\nW między czasie, właściciele rozgoryczeni kradzieżą jednego z aut szukali złodziei na własną rękę i im się udało. Spotkali sprawców oraz swoje auto z pustym bakiem zaparkowane niedaleko trasy S7.\nDo policyjnej celi trafiło dwóch z podróżujących pojazdem młodych mężczyzn. 16-latek i jego o dwa lata starszy kolega. To jeszcze nie koniec akcji, bo ich znajomym udało się uciec. Chcąc dostać się do domu postanowili ukraść jeszcze jeden samochód. Ich łupem padło warte 11 tysięcy BMW.\nOstródzcy policjanci przy pomocy stołecznych kolegów namierzyli i zatrzymali 16 i 17-latka, odzyskali skradzione auto.\nSamochody powróciły do swoich właścicieli, a nastolatkowie srogo zapłacą za swoje poczynania. Młodzi mężczyźni usłyszeli zarzuty kradzieży i kradzieży z włamaniem. Dwóch z nich ze swojego postępowania będzie się tłumaczyło przed sądem rodzinnym i nieletnich.


Małe miasto i wielki świat - herito\nKiedy zniknął ostatni „inny”, samo mieszczaństwo, przestało również istnieć miasto. Pozostało wielkie osiedle, przyzwoicie zaopatrzone w gaz, ciepło, prąd i bieżącą wodę, telefon, a nawet telewizję kablową i inne atrybuty – „hardware” miasta – ale bez „software’u” prawdziwej miejskiej kultury.\nSłowackie miasto pierwszej połowy XX wieku pod wieloma względami, przede wszystkim przez swój różnorodny skład narodowościowy i wyznaniowy, przypominało środkową Europę. Strukturę miasta tworzyły w różnych proporcjach trzy podstawowe narodowości: Słowacy, Węgrzy i Niemcy, oraz trzy odmienne wyznania: katolicy, protestanci i żydzi. Miasto kapitalistyczne żyło w symbiozie z częściowo jeszcze przedkapitalistycznym wiejskim otoczeniem. Jedną nogą stało w przeszłości, drugą w przyszłości. Nie jest to jednak obraz dokładny, jest zbyt statyczny. Co najmniej od końca XIX wieku miasto z właściwą sobie dynamiką odrywało się od dnia wczorajszego, było w ruchu.\nFizyczna wielkość miasta w pierwszej połowie XX wieku wahała się od największego krasnoludka do najmniejszego olbrzyma – nawet największe, Bratysławę i Koszyce, można było ogarnąć wzrokiem, patrząc z kościelnej wieży. W literaturze pięknej i publicystyce można znaleźć wiele krytycznych, niekiedy nawet ironicznych spostrzeżeń na temat ówczesnego małego miasta. Istnieją jednak również inne świadectwa. Jak na przykład widział Nitrę wiejski proboszcz w 1895 roku?\n„Idąc od ulicy Farskiej w kierunku domu żupnego, po prawej stronie na pochyłym brzegu mamy ulicę Kupecką. Jest to ulica udekorowanych sklepów, reklam kupieckich i witryn sklepowych. Wieczorem roi się tu od wszystkiego, co wytworne albo przynajmniej chce za takie uchodzić. Po chodnikach, oświetlonych setkami świateł pozapalanych w oknach wystawowych sklepów, i to świateł gazowych, bo od roku 1892 Nitra gazem jest oświetlana, a teraz nosi się z poważnym zamiarem zafundowania całemu miastu oświetlenia elektrycznego, mrowi się w szczególności płeć piękna w towarzystwie młodszych wyrostków płci śmiałej, grzecznej, a niekiedy nawet natrętnej, do których każdy ów sklep zaleca się swymi wystawnymi pochodnymi paryskiego smaku, nowych strojów, kapeluszy, parasolek, jedwabnych tkanin, bransolet, pierścionków, broszek usianych diamentami, szmaragdami, szafirami. Jakże się to wszystko skrzy w najjaśniejszych barwach! Ile tu westchnień, spojrzeń, ile dużych i małych komentarzy”. Na innej ulicy są banki, kawiarnie, hotel, „sklepy z modnymi rzeczami, z wielkimi jak brama oknami z jednej tafli szkła, tak że człowiek boi się, że im sklep przez to okno ucieknie. Cóż, przynależy to do reklamy kupieckiej – i tak też musi być w Nitrze”.\nOpis Nitry sprzed stu lat, autorstwa Jozefa Kompánka, zamieszczony w publikacji Tovarišstvo II, zdecydowanie kontrastuje z utrzymującym się do dzisiaj wyobrażeniem Słowacji i całego szerokiego regionu jako krainy czysto rolniczej. Nie jest to kontrast między wsią a Budapesztem czy Wiedniem, lecz między wsią a jej regionalnym ośrodkiem, do którego można dojść pieszo. Kompánek był proboszczem w Straticach, znał jednak świat, uczył się w słynnym wiedeńskim Pazmaneum. Podoba mi się słowo, którego użył – że tak być musi. W Nitrze i wszędzie indziej musiały być nie tylko oświetlone wystawy sklepowe, ale też wiele innych rzeczy: siedem banków, mrowie adwokatów, trzydziestu trzech lekarzy, stu dziewięciu nauczycieli i profesorów, dwanaście fabryk, kasyna, ubezpieczalnie, gazeta regionalna. Była to konieczna odpowiedź na wyzwania epoki. Warunek przeżycia mieszczan i miasta, ponieważ ani to miejsce, ani oni nigdy nie określali tempa, formy i kryteriów konkurencji. Powstawały one poza naszym terenem, zbiegiem okoliczności historycznych – na Zachodzie. Narzucały się i przyjmowały wszędzie w postaci produkcji masowej, innowacji technologicznych, silnego zaplecza finansowego, lepiej zorganizowanego społeczeństwa, atrakcyjnych form, modnych trendów, z całą dynamiką i rezonem reprezentantów przyszłości. W takim świecie symbolem miasta, jak niegdyś mury, również u nas stają się teraz brukowane ulice, park, szkoły średnie, fabryki, rzeźnia i wodociągi. Protokoły sesji rad miejskich z tamtych czasów pełne są debat o odsetkach, najmie, polisach ubezpieczeniowych i pożyczkach. Opozycja krytykuje dygnitarzy miejskich za to, że marnują pieniądze na podróże po Niemczech, by zbierać doświadczenia w zakresie oświetlenia ulic i wywozu śmieci. Nie istniało jeszcze wtedy słowo ekologia, ale troski związane ze skażeniem powietrza wokół fabryk, zatrutymi potokami i ginącymi lasami – już tak.\nJuż sto lat temu wielki świat z jego zdobyczami materialnymi i cywilizacyjnymi nie był wcale daleko, był tutaj. Czasami i w niektórych sprawach realnie, innym razem jako postulat, często jedynie jako frustracja wynikająca z nieobecności tego, co już się poznało, lecz pozostaje nieosiągalne. Ta tendencja do przebudowywania fizycznej substancji miasta trwa nieprzerwanie od końca XIX wieku do dzisiaj. Oczywiście przebiega w różnym tempie, ale bez zasadniczego wpływu wstrząsów politycznych i zmian społecznych. Przecinając wstęgi, dokonując uroczystych otwarć, politycy podkreślali, że właśnie ten most, ta szkoła, budowla, grobla są namacalnym dowodem wyłącznej historycznej słuszności ich władzy.\nWiększość naszych miast, jeśli nie skamieniały ponownie jeszcze w czasach przedkapitalistycznych, nie zniszczyło ich bombardowanie w czasie drugiej wojny światowej lub powojenna gorączka blokowisk, do dzisiaj pyszni się barokowymi i neobarokowymi, renesansowymi i neorenesansowymi budowlami, ale także przykładami secesji, funkcjonalizmu i pseudofunkcjonalizmu, baroku stalinowskiego i beztroskiej poststalinowskiej zabawy w stawianie bloków. Poczty, urzędy miejskie, banki i ubezpieczalnie, Wzajemne Kasy Rolnicze, szkoły, domy kultury, kina, urzędy skarbowe i siedziby władz powiatowych, sądy, dworce kolejowe, szpitale, hotele i koszary wciąż stoją, pełniąc swe funkcje na przekór wszelkim przewrotom i zmianom politycznym, tak samo oczywiste i niewzruszone, jak stojące obok siebie na cmentarzach pomniki ich budowniczych i politycznych „otwieraczy”.\nZdolność do utrzymywania hardware’u cywilizacji miejskiej w odległości umożliwiającej przynajmniej kontakt wzrokowy z resztą Europy zasługuje na podziw. Zapewne sprzyjał temu również fakt, że jest to proces bardzo długotrwały, powolny. Już w XIX wieku standardy nowoczesnej higieny zachęcały do budowania wodociągów i kanalizacji, ale nie było potrzeby, aby natychmiast standardy te uwzględniać. Mieszkańcy Trnawy przez ćwierć wieku prowadzili burzliwe dyskusje o potrzebie budowy wodociągu i zbudowali go dopiero w latach dwudziestych, a bywało, że gdzie indziej proces ten trwał nawet dłużej. Tak samo od początku wieku o konieczności budowy teatru czy miejskiego domu kultury dyskutowali mieszkańcy Trenczyna – i do dzisiaj go nie mają. Wyzwania i postulaty ze sfery socjalnej i politycznej wymagały jednak odpowiedzi natychmiast. Software miejskiej społeczności ulegał szybkim zmianom, często zasadniczym i przeważnie bez możliwości dłuższych, poważnych przygotowań. W pierwszych fazach modernizacji nie było to jeszcze tak widoczne, momentem przełomowym stała się pierwsza wojna światowa.\nWspółcześni doskonale zdawali sobie sprawę z dziejowej doniosłości chwili. Pisarz Ján Hrušovský w swoich wspomnieniach Stála vojna stála (Kosztowała wojna, kosztowała) opisał tę zmianę z perspektywy słowackiego inteligenta z małego miasta. Świat przedwojenny był według niego zamknięty na szybkie, wielkie zmiany. „Cele? Ideały? Plany? Przecież nie ma możliwości ich realizacji. Przecież to wprost niemożliwe, by stary porządek stanął przez nie na głowie”. Ale już pierwsze zwłoki i pierwsze doświadczenia z pola bitwy całkiem zmieniły Hrušovskiego widzenie świata. „To, co uważałem za niemożliwe, stało się nieodwracalnym faktem. Ster dziejów wypadł z utartego szlaku i wprowadził nas w sam środek walki tytanów, co niszczy pojęcia, nienaruszalność status quo, podważa odziedziczone, przejęte formy władzy”.\nTo „niszczenie pojęć” Hrušovskiego nie dotyczyło jedynie państwa, lecz dotyczyło też wszystkich jego składowych, miasta i społeczności miejskiej. Wspomniana już złożona struktura miast nie była rezultatem wolnej konkurencji – istniały tu narodowości, wyznania i grupy społeczne uprzywilejowane, nieuprzywilejowane i brutalnie uciskane. Zróżnicowanie składu ludności miast z pewnością prowadziło niekiedy do uzyskania efektu synergii, powstania ciekawych produktów i osiągnięcia interesujących efektów, ale też do zamykania się na innych, fobii, a nawet powstania kultur równoległych.\nDo najżywotniejszych mitów naszych miast, w szczególności Bratysławy, należą nostalgiczne obrazki jakiejś idyllicznej, bezproblemowej symbiozy narodów i wyznań sprzed 1918 roku. W rzeczywistości już wtedy szykowano raczej przyszłe fronty. To prawda, że ludzie powszechnie policzkowali się w knajpach i winiarniach z powodu narodowości (krewcy Preszporacy wzywali czasami policję do słowackich studentów z powodu paru słowackich piosenek), ale już na początku wieku z powodów narodowościowych rozpadła się na części niemiecką i węgierską nawet tak ponadnarodowa instytucja, jak loża wolnomularska; spory narodowościowe pojawiają się w Kościele ewangelickim, między niemieckimi a węgierskimi kalwinami, międzynarodówka socjalistyczna rozpada się na słowacką i tę drugą, pojawiają się też problemy z podziałem niemieckich i węgierskich sezonów teatralnych itd.\nPóźniejszy różowy opar nad czasami przedwojennymi stworzyła drastyczna współczesność, fakt, że na przełomie wieków jednak nie ładowano nikogo przemocą do wagonów. Ale drew do przyszłego ognia dokładali też ówcześni mieszczanie. Co najmniej przez to, że na tym obszarze ani państwo, ani społeczeństwo nie utworzyły przed 1918 rokiem sprawnych wzorców, skutecznych strategii postępowania różnych kultur ani zachowania się większości wobec mniejszości. Już wcześniej żadne wielkie konfrontacje ideowo-społeczne nie zostały rozegrane do końca. Nie zakończyły się zwycięstwem jednej lub drugiej strony albo wzajemnym uznaniem, że lepszy od zniszczenia obu stron jest kompromis. Reformacja i kontrreformacja, spór, który na setki lat rozszczepił społeczności miast, został rozstrzygnięty z zewnątrz, dyrektywnie, patentem Józefa II. Sporu o państwowość między Habsburgami a niepodległymi Węgrami, między kurucami a labancami, o którym tyle pisze także István Bibó, nie rozstrzygnięto własnymi siłami przez trzysta lat. Przecięto go z zewnątrz, zadając klęskę Habsburgom i Węgrom w pierwszej wojnie światowej.\nW ciągu dekad przed wybuchem wojny, kiedy według Hrušovskiego „niemożliwe było postawienie starego porządku na głowie”, konflikty i niezdolność do ich definitywnego rozwiązania przesłaniało to, co Bibó nazywa „systemem zbiorowego kłamstwa”. Także w mikromodelu środkowej Europy – w społeczności miejskiej – wojna i porażka wymusiły rewizję „zbiorowych kłamstw”. Najlepiej ilustruje to przykład danych statystycznych, ukazujących zmiany składu narodowościowego miast słowackich. Wielokrotnie już opisywano i analizowano stopniowe wypieranie żywiołu słowackiego i niemieckiego w miastach przed rokiem 1918. Już spis ludności z sierpnia 1919 roku pokazał jednak, że wszystko właściwie wygląda inaczej: liczba Węgrów spadła z pięćdziesięciu procent i więcej do dziesięciu, ośmiu procent i mniej. Długotrwała tragedia madziaryzacji, z jej ogromnymi kosztami moralnymi i stratami kulturalnymi, które poniosło całe społeczeństwo i państwo, okazała się systemem wielkiego zbiorowego kłamstwa. Upadły jednak także inne jego postaci, na przykład tradycyjne ograniczenie dostępu obywateli do zarządzania miastem ze względu na ich stan majątkowy, wykształcenie i status społeczny. Powszechne prawo wyborcze natychmiast pokazało, że miasto to coś więcej niż tylko główny plac, kasyno, kawiarnia i korso, że są tu także przedmieścia, uliczki, podwórka na tyłach kamienic, wyrobnicy, służące, robotnicy, zwykli ludzie – i tworzą większość. Dwie wielkie siły społeczne XX wieku: nacjonalizm i walka klasowa, były widoczne już wcześniej, ale dopiero wstrząs pierwszej wojny światowej i ingerencja Wielkiego Świata pozwoliły im opanować place, ratusze, wybory, partie, stowarzyszenia, manifestacje, kulturę. Nie demokracja stworzyła te siły, ale to ona pozwoliła im się uformować. Historyczne pytanie brzmiało – w jakim celu? Po to, by znaleźć jakiś sposób wspólnego życia lub chociaż „życia obok siebie”, czy po to, by zewrzeć szyki przed ostateczną bitwą?\nBadając sytuację w słowackich miastach w okresie międzywojennym, skłonni jesteśmy wierzyć, że być może chodziło o obie te rzeczy naraz. Mamy tu elementy systematycznego budowania i mostów, i okopów. Jest cierpliwe tworzenie demokratycznej infrastruktury, ale i polityczne sekciarstwo. Na uwagę zasługuje przy tym zjawisko, być może ciekawe ze względu na szerzej pojmowany obszar środkowej Europy i późniejszy rozwój sytuacji, polegające na tym, że miasto słowackie nie miało w okresie międzywojennym żadnej naprawdę miejskiej partii politycznej. Dominowały partie: agrarna i ludowa, czyli partie wiejskie, rolnicze, dla których miasto, człowiek z miasta pełnili tylko funkcję swego rodzaju serwisu, dodatku do wiejskiego kosmosu. Kilka prób przeniknięcia do miasta Demokracji Narodowej, partii rzemieślników, nie powiodło się, podobnie jak wysiłki zmierzające do zakładania miejscowych partii „obywatelskich” czy „mieszczańskich”. Socjaldemokracja trafiała do przekonania tylko części miejskiego spektrum wyborców, a komuniści najsilniejsi byli w wielkich majątkach. Nawet jedyna w miarę spójna słowacka koncepcja geopolityczna – Europa Środkowa Milana Hodžy – ma programowo agrarny charakter.\nJednoznacznej odpowiedzi na pytanie, czy w okresie międzywojennym w miastach zbierano siły do konfrontacji, czy też zaczął się proces godzenia różnic, nie otrzymamy już nigdy. Podobnie jak w 1918 roku kres rozwojowi sytuacji położyła ingerencja z zewnątrz, z Wielkiego Świata. Ekspansja Hitlera rozniosła w proch nie tylko wizję środkowoeuropejskiego godzenia różnic i wspólnego życia, ale równie brutalnie wkroczyła w życie różnych warstw społeczności miejskiej.\nDla tego etapu wchodzenia Wielkiego Świata w mikrokosmos małego miasta charakterystyczne są dwa zjawiska. Pierwsze z nich to rozwój i nowa jakość radykalizmu. W dekadach poprzedzających pierwszą wojnę światową mieszkaniec małego miasta mógł włączyć się w panujące Wielkie Kłamstwo, automatycznie zyskując z jego strony ochronę i wszelakie korzyści. Po okresie początkowych wahań społeczeństwo podjęło tę grę również po 1918 roku. Dysydentów antywęgierskich było żałośnie mało, zbyt mało, aby sami mogli opanować całe społeczeństwo i nadać mu kierunek.\nNawet po 1938 roku, przynajmniej początkowo, wydaje się, że gra trwa nadal – jest to już jednak ekskluzywne przedstawienie, tylko dla wybranych. Ostracyzowana mniejszość nie ma już absolutnie żadnych szans – przeznaczono ją do likwidacji. Z tym wiąże się drugi charakterystyczny znak czasów – często wspominana przez Bibó zasada „winy zbiorowej”. Wielokrotnie już opisywano sposób, w jaki zasadę tę stosowano początkowo wobec „burżuazji”. Oczywiście – burżuazji w bardzo szerokim, niemal bezbrzeżnym rozumieniu. Właśnie stosowanie „winy zbiorowej” w mieście, bezpośrednio dotykające jego codzienności, można powiedzieć – oko w oko, tworzyło osobiste i niemal nieprzekraczalne granice między narodowościami, klasami, wyznaniami. Ludzkie uczucia i tradycja starały się je przezwyciężać, tendencja „odgórna” jest jednak jednoznaczna – nie przezwyciężanie granic, ale ich likwidacja wskutek zniszczeniu tych, którzy się od nas różnią. „Inny” nie jest już inną rośliną, lecz chwastem, i jedyny skuteczny sposób, by go całkowicie i raz na zawsze zniszczyć, to zabetonowanie ogrodu.\nKiedy zniknął ostatni „inny”, samo mieszczaństwo, przestało również istnieć miasto. Pozostało wielkie osiedle, przyzwoicie zaopatrzone w gaz, ciepło, prąd i bieżącą wodę, telefon, a nawet telewizję kablową i inne atrybuty – „hardware” miasta – ale bez „software’u” prawdziwej miejskiej kultury. Czy coś podobnego nie przydarzyło się również środkowej Europie?\nPoszukując odpowiedzi, wciąż od nowa napotykamy wspomniany już „system zbiorowego kłamstwa” Bibó. Każdy przewrót, każdy reżim ma swoje własne, oryginalne, zapożyczone lub odziedziczone kłamstwa – albo przynajmniej ich sprawdzone metody i taktyki. Do najbardziej uporczywych należy pogląd, że powszechnie znany niewesoły los środkowej Europy i tworzących ją organizmów w ciągu ostatnich dekad jest wynikiem ciosów zadanych z zewnątrz, obojętnie jak je nazwać: Wersal, Trianon, Monachium, Wiedeń, Jałta czy Malta. Aby uporać się z ich konsekwencjami, wystarczy usunąć przyczyny: otoczyć się odpowiednio wysokim murem, odgrodzić się od tych, którzy źle nam życzą i są nam niechętni, i budować własny, najlepszy ze światów. Inny wariant: poszukać innych, tym razem tych prawdziwych sojuszników, którzy to już jakoś załatwią. Poważne badania historyczne przynoszą jednak wciąż nowe dowody, że wpływ Wielkiego Świata na to, co się tutaj dzieje, jest wprawdzie stały, bezsporny i ogromny, ale jakoś nigdy nie było u nas rzezi biblijnych niewiniątek. Każdy akt destrukcji z zewnątrz wykorzystywał siły już wcześniej obecne wewnątrz państwa, miasta, na obszarze geopolitycznym. Przeważnie wystarczyło tylko zrobić im miejsce. Dotyczy to zarówno szowinizmu, ksenofobii, rasizmu, jak i nienawiści klasowej oraz stosującego siłowe rozwiązania fundamentalizmu. To, co działo się tu przez pół wieku, nie było zabójstwem, ale też nie samobójstwem. Jest to raczej żałosna agonia tragicznej ofiary narkomanii na opuszczonej klatce schodowej. Ważąc winy, trudno ocenić, w jakiej mierze zawiniła tu słabość ofiary, a w jakiej chciwość dilera.\nŚwiata, który w ten sposób umarł, po części z własnej przyczyny – w miastach od Michałowiec po Skalicę, na wielkim obszarze od Bałtyku po Morze Czarne i Adriatyk – nikt już zapewne nie wskrzesi. Nostalgiczne i nieco wzruszające próby wypełnienia i ożywienia dawnego miejskiego hardware’u imitacją minionego świata to próżny trud. Ludzie mogą – i z pewnością będą – znowu gromadzić się na deptakach i w centrach miast, lecz nie będzie to już korso. Korzenie zjawisk historycznych bywają niekiedy zaskakująco stare, ale nasz dzień dzisiejszy określa przecież wczoraj, a nie przedwczoraj. Nie można przeskoczyć połowy stulecia, dwóch pokoleń. Dotyczy to i miasta, i środkowej Europy.\nTekst publikujemy dzięki uprzejmości pana Jaroslava Liptáka, pierwotnie ukazał się w czasopiśmie „OS” 1997, nr 4, wznowiony został w tomie Slovenská otázka dnes (Kwestia słowacka dzisiaj), Rudolf Chmel (red.), Kalligram, Bratislava 2007. „OS” (skrót od občianska spoločnosť – społeczeństwo obywatelskie) jest najważniejszym słowackim forum myśli obywatelskiej, podejmującym tę problematykę w szerokim kontekście społeczno-polityczno-kulturowym. Ukazują się w nim eseje, wywiady, recenzje i komentarze pióra intelektualistów słowackich i zagranicznych.\n Tovarišstvo – zbiorki wydawane przez Františka Osvalda na przełomie XIX i XX wieku (przyp. tłum.).\n Gra słów: stála oznacza „stała, ciągła”, a zarazem „kosztowała” (przyp. tłum.).\n Kurucowie lub kurucy (węg. kurucok) − zbrojni powstańcy przeciwko panowaniu Habsburgów na Węgrzech, prowadzący swe działania w latach 1671–1711, przede wszystkim podczas powstań Thökölyego (1672) i Rakoczego (1703–1711). Labancowie (węg. labancok) – określenie zwolenników dworu austriackiego oraz węgierskich żołnierzy wiernych cesarzowi w XVI–XVIII w., stosowane głównie w czasie powstań Thökölyego i Rakoczego. Labancowie byli przeciwieństwem kuruców (przyp. red.).\n István Bibó (1911–1979) – jeden z największych środkowoeuropejskich myślicieli społecznych i politycznych w XX wieku. Szczególne uwikłanie w historię powojennych Węgier sprawiło, że represjonowany w swym kraju, także za granicą mógł stać się znany i ceniony dopiero po śmierci. Szersze zainteresowanie jego twórczością rozpoczęło się dopiero w latach osiemdziesiątych. Równocześnie z wielką edycją węgierską jego pism w 1986 roku ukazała się w Paryżu książka Nędza małych państw wschodnioeuropejskich. Oprócz pracy, która nadała tytuł całemu zbiorowi, do najważniejszych jego dzieł należą: Kwestia żydowska, Kryzys demokracji węgierskiej, Wypaczony charakter węgierski, sprzeczna historia Węgier, Traktat pokojowy i demokracja węgierska, Węgierski rozwój społeczny i sens transformacji z 1945 roku (wyd. polskie w wyborze Jerzego Snopka, Podkowa Leśna 2010; przyp. red.).\nMiłość bez wzajemności Serbska utopia. Między utraconą Arkadią a nieodnalezionym miastem\nWybitny historyk, niezwykle ważna postać słowackiego życia intelektualnego XX wieku (1930–2003). Od 1952 do 1971 roku pracował w Instytucie Historii Słowackiej Akademii Nauk. Po 1970 roku był prześladowany politycznie. W czasie normalizacji pracował w Słowackim Muzeum Narodowym. Po 1989 roku został ponownie przyjęty do Instytutu Historii SAN i mianowany redaktorem naczelnym magazynu „Historický časopis”. Jako jeden z pierwszych badaczy, zajmując się historią, uwzględniał szeroki kontekst polityczny, socjologiczny i ekonomiczny. Interesowały go zagadnienia modernizacji Słowacji oraz formowania się społeczeństwa obywatelskiego. W 1968 roku opublikował pracę Slovensko v 20. Storočí (wyd. 2. – 1998), będącą próbą zaprezentowania również filozofii współczesnej historii Słowacji. Poprzez swoje teksty historyczne niejednokrotnie komentował też współczesne realia słowackie. Jest ponadto autorem krótkiej historii Słowacji i Słowaków przeznaczonej dla obcokrajowców – A history of Slovakia and Slovaks (została opublikowana po angielsku, francusku i niemiecku).


Spektakularna pomyłka elektryka. Nagranie z radiowozu (wydanie: 18 kwietnia 2019)\n~j-24 2019-04-22 (14:35) 3 godziny i 44 minut temu\n~fiut 2019-04-22 (12:43) 5 godzin i 36 minut temu\nZa internet i tak płacę więc ta info że oglądam coś za darmo proszę wsadzić sobie w d..e.\n~formalina 2019-04-22 (14:17) 4 godziny i 2 minuty temu\nPlacisz za dostep do sieci a nie za uslugi konkretnych serwisow. Ilu jeszcze gamoni nie potrafi zrozumiec tej prostej prawdy. Placisz operatorowi za podlaczenie do sieci i przydzielony transfer. A wp to instytucja ktora zarabia w sieci. Nie bierze kasy od ciebie za czytanie czy ogladanie ale wyswietla ci reklamy od tych ktorzy te kasa placa. CZEGO JESZCZE PISOWSKI APARATCZYKU NIE ROZUMIESZ? Ja wiem ze to dla niektorych trudne, wiec moze zrezygnuj z technologii ktora cie zwyczajnie intelektualnie przerasta...\n~lika 2019-04-22 (12:35) 5 godzin i 44 minut temu\nWspaniały człowiek zawiadomil policje nie zareagował obojętnie a tym samym uratował 2 zycia ! Oby więcej tak cudownych ludzi jak ten Pan :)\n~emejack43 2019-04-22 (12:14) 6 godzin i 5 minut temu\nTen kamerzysta,to chyba ma delirkę.\n~piotr 2019-04-22 (11:12) 7 godzin i 7 minut temu\nŚliczne pieski ale policjantka ta to dopiero ładna!\n~Okulista 2019-04-22 (11:36) 6 godzin i 43 minut temu\nna jakies podstawie sadzisz ze policjantka ladna? Przeciez widac przez chwile tylko bok glowy. Za duzo alku na swieta, przezarcie czy schizofrenia?\n~elvis - Kraków/ ul. Kordiana 2019-04-22 (11:33) 6 godzin i 46 minut temu\nBrawo zarówno dla kierowcy jak i dla policji.\n~as 2019-04-22 (10:02) 8 godzin i 17 minut temu\npies mądrzejszy od Tuska i Wałęsy ,który pisze Waszynkton\n~JASIU65 2019-04-22 (10:20) 7 godzin i 59 minut temu\nA OD TAKIEGO CIULA BOLSZEWIKA JAK TY, TO I PSA OGON JEST MĄDRZEJSZY OD CIEBIE\n~hiena 2019-04-22 (09:18) 9 godzin i 1 minutę temu\nSkoro dwa psy to był jego partner życiowy\n~PRZYJACIEL PSA 2019-04-22 (02:52) 15 godzin i 27 minut temu\nDZIECI TO TRZEBA PILNOWAĆ\n~Ojciec 2019-04-20 (15:06) 3 godziny i 13 minut temu\nTakie bezdomne psy zagrażają dzieciom i słabszym dorosłym. Przysługa, że k.. mać.\n~pisuarwon 2019-04-20 (15:38) 2 godziny i 41 minut temu\npodejrzewam, że są bezdomne z reguły przez taki margines jak ty\n~gabrysia 2019-04-21 (22:45) 19 godzin i 34 minut temu\nZagrożeniem dla wszystkich, nie tylko dla dzieci i starszych są tacy jak TY ......\n~md 2019-04-21 (22:07) 20 godzin i 12 minut temu\nto jest pies mojego tescia z smogorzowa\n~gość 2019-04-21 (19:49) 22 godzin i 30 minut temu\nnie wolno ich rozdzielać bo to kumple na dobre i złe\n~julek 2019-04-21 (19:44) 22 godzin i 35 minut temu\nnie piwinni ich rozdzielac, to przyjaciele\n~jacool 2019-04-21 (17:11) 1 godzinę i 8 minut temu\npies to szlachetna istota, jest lojalny, szczery i nie bacząc na własne zycie stara się obronić tych, których kocha. Szanujmy psy, a w ogóle wszelkie zycie. Poza komarami i muchami. Nazwanie stróżów prawa psami powinno być powodem do dumy. Pies jest absolutnie dzielnym, odważnym obrońca.\n~4ozonja 2019-04-21 (17:07) 1 godzinę i 12 minut temu\ndziękujemy ludziom którzy mają oczy i patrzą co się dzieje , nie jak młodzi , słuchawki,tel. i smsowa szyja, dziękuje za mądrych ludzi i prawdziwych ludzi na służbie policji ,zdrowych Świąt\n~Sebastian 2019-04-21 (16:54) 1 godzinę i 25 minut temu\nDziękuje Policjantom oraz osobie, która ich powiadomiła. Na górze macie plusik :)\n~Ercument 2019-04-21 (16:34) 1 godzinę i 45 minut temu\n~qaz 2019-04-21 (15:05) 3 godziny i 14 minut temu\npsy pomogły psom , taka psia solidarność\n~jde 2019-04-21 (12:14) 6 godzin i 5 minut temu\nzostał uśpiony jak wszystko w tym kraju!\n~Darek 2019-04-21 (02:23) 15 godzin i 56 minut temu\nFachowej pomocy? Pewnie go uśpili !


Archiwum 22 02 2015 na temat Dla dentystów - http://dla-dentystow.maxmakeup.com.pl/\nArchiwum 22 02 2015 na temat Dla dentystów\nIndeks poradników Zestawienie opracowań Wpisy\nDodane: 08:05 22. 02. 2015\nLeczenie zębów i jamy ustnej to bardzo ważna kwestia. Niestety ciężko znaleźć porządnego stomatologa w tej dziedzinie. Są różne specjalizacje związane z tą gałęzią medycyny np. dentysta jastrzębie . Zapraszam do przeczytania tego artykułu.Czego unikać w diecie,\nKilka porad dla pacjentów stomatologicznychKilka porad dla zdrowych zębówBoisz się wizyty u dentysty? NiepotrzebnieDentysta w centrum uwagiKilka ciekawych informacji o stomatologiiProtezy zębów stałychKilka porad dla pacjentów stomatologicznychO dentystachDentyści, stomatolodzy i ...Kiedy warto wybrać się do stomatologaWspółczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyKiedy trzeba do dentystyCo musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachKiedy trzeba do dentystyJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówDentysta - specjalista potrzebny każdemuO dentystachEndodoncja i pozostałe zabiegi u dentystyDla pacjentów stomatologicznych - poradnikCo i jak z tą protezą?Na temat dentystów i leczeniu u nich zębówDbaj o zęby!Stomatolog KatowiceKilka słów o stomatologachStomatologia i protetyka, kilka faktówDobry dentysta Zabrze - jak go znaleźć?Co warto wiedzieć o zębachDobry dentysta w ZabrzuDentysta w centrum uwagiKilka porad dla pacjentów stomatologicznych


Monter Shop » Samoobsługowa hurtownia instalacyjna\nMonter Shop to sklep dla profesjonalistów, dedykowany jest przede wszystkim do Instalatorów, firm wykonawczych, ale również do Klientów, którzy chcą kompleksowo zaopatrzyć realizowane przedsięwzięcia. W naszych punktach można znaleźć nowoczesne produkty z zakresu systemów instalacyjnych, urządzeń grzewczych i wyposażenia łazienek, sieci zewnętrznych oraz narzędzi instalatorskich. Jednakowy standard wyposażenia w każdym Monter Shop sprawna obsługa, bogaty asortyment, dostęp do każdego produktu, wszystko szybko oraz w zasięgu ręki: są to cechy, które wyróżniają nasze samoobsługowe hurtownie instalacyjne.\nJesteś Instalatorem, prowadzisz firmę wykonawczą i szukasz niezawodnego partnera - serdecznie zapraszamy do współpracy.\nZapraszamy do MS Gdynia!\nNowe głowice od Honeywell Home\nKształtki Wavin Tigris K1 w…\nNoworoczna promocja HERZ