Strona WWW - 2017\nHistoria Stowarzyszenia i naszego Koła\nDzień Weterana w Bydgoszczy\nZdjęcia naszych kolegów\nWycieczka z okazji 333 rocznicy Wiktorii Wiedeńskiej\nWycieczka do Wilna i Kowna\nPrace Zarządu Koła\nPosiedzenie Zarządu w dniu 05.12.2017\nTematem posiedzenia były następujące sprawy:\nOmówiono menu kolacji wigilijnej, która odbędzie sie w dniu 15 grudnia 2017 roku o godzinie 17.00 w messie Oficerskiej Inspektoratu Wsparcia. Na miejscu dopłacamy 10 zł.\nUstalony szczegóły zadań związanych z konkursem "ONZ w oczach dziecka". przedyskutowano propozycje wyróżnień dla laureatów konkursu oraz udział Centrum Weterana w przedsięwzięciu.\nPrzedyskutowano plan programu obchodów 40 rocznicy powstania misji ONZ UNIFIL w Libanie w Bydgoszczy w dniu 28 kwietnia 2018 roku. Omówiono zasady organizacji konferencji naukowej oraz imprez towarzyszcych przedsięwzięciu.\nZa Zarząd Koła nr 1\nPosiedzenie Zarządu w dniu 15.11.2017.\nZgodnie z decyzją Prezasa Zarządu Głównego w dniach 27 - 28 kwietnia 2018 roku, nasze koło będzie współorganizatorem bydgoskiego spotkania upamiętniającego 40 rocznicę powstania misji UNIFIL Liban. Planuje się, że podczas spotkania odbędzie sie sympozjum popularno-naukowe nt. misji UNIFIL, uroczysty koncert oraz spotkanie byłych uczestników misji.\nOmówiono sprawę przyjęcie nowego członka naszego koła kol. st.chor.szt.rez. Zbigniewa Gorzkiewicza, uczestnika misji UNIFIL w 97 roku.\nPrzedyskutowano sprawę przyszłorocznego konkursu pn. "ONZ w oczach dziecka", który odbędzie się w Szkole Podstawowej nr 66 w Bydgoszczy. Orientacyjny termin: maj 2018.\nInformujemy Koleżanki i Kolegów, że tradycyjna kolacja wigilijna odbędzie sie w mesie Inspektoratu Wsparcia w dniu 15 grudnia 2017 roku o godz. 17.00. Przewidywana składka uczestnika kolacji 10 zł. Do końca listopada proszę o zgłaszanie telefonicznie chęci uczestnictwa do Prezesa lub Skarbnika koła (telefony na stronie głównej).\nDyskutowano problem naszych członków, którzy nie opłacają składek od ponad roku. Zdecydowano podjąć decyzję o umieszczeniu tego punktu na ogólnym zebraniu członków koła w kwietniu przyszłego roku.\nPosiedzenie Zarządu w dniu 03.10.2017\nOmówiono wizytę kolegów z Zarządu w szpitalu u Grzegorza Sieradzkiego i kwestie pomocy dla niego.\nOmówiono sprawę organizacji strzelania dla członków naszego Koła w przyszłym roku. Planuje sie zorganizować strzelania w marcu 2018r.\nZapoznano sie z prośba Szkoły Podstawowej nr 66 im. Misji Pokojowych ONZ dotycząca pozyskania beretów z emblematami ONZ dla Szkoły. Omówiono sposoby załatwienia tej sprawy.\nPrezes naszego Koła w dniu 14.10 weżmie udział w posiedzeniu Zarządu Głównego SKMP ONZ w Warszawie. Omówiono tematykę posiedzenia.\nPoniżej publikujemy pełny tekst porozumienia, o którym mówiliśmy na poprzednim posiedzeniu Zarządu:\nPosiedzenie Zarządu w dniu 20.08.2017\nPodczas pierwszego po przerwie wakacyjnej posiedzeniu Zarząd omawiał następujące tematy.\nZapoznano się z przedstawionymi komendantowi garnizonu przedsięwzięciami koła SKMPONZ i Szkoły Podstawowej nr 66 na rok 2018. Przedsięwzięcia. co do których oczekujemy wsparcia ze strony wojska.\nCzłonkowie zarządu zapoznali się z treścią „Porozumienia o Współpracy" pomiędzy Kierownikiem Klubu Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych i SKMP ONZ\nOmówiono kwestię dodruku certyfikatów nadawanych przez ZG SKMPONZ. Dodruk bez ponoszenia kosztów.\nPrzyjęto zaproszenie Kolegów z koła SKMP ONZ nr 22 w Grudziądzu do zapoznania się z pracą reaktywowanego koła oraz zwiedzenia miasta. Spotkanie zaplanowano na dzień 20 września.\nUaktualniono listę członków i naniesiono poprawki adresowe (znane i zakomunikowane przez członków koła).\nNa czas po 04.09.2017 Zarząd planuje przeniesienie dokumentacji ponownie do Klubu Inspektoratu Wsparcia SZ. Dokumenty na czas remontu Klubu były przechowywane w Kinoteatrze i w domu prywatnym.\nZarząd zobowiązał Kolegę Jerzego Przyjemskiego do opracowania regulaminu zawodów strzeleckich planowanych na miesiąc marzec 2018. W zawodach wezmą drużyny koła nr 1 i 22.\nZarząd zapoznał się z wstępną informacją dotyczącą wykorzystania nowego gadżetu w formie spinek do krawata i mankietów. Do wykorzystania indywidualnego oraz jako gustowne upominki. Propozycja jest w trakcie realizacji. O wynikach powiadomimy wszystkie koła.\nNa zakończenie posiedzenia dokonano oceny obchodów Dnia Wojska Polskiego. Ocena była przykra. Od wielu lat byliśmy zapraszani na uroczystości. Przedstawiciele naszych kół w rozlicznych garnizonach uczestniczyli wspólnie z żołnierzami w uroczystych apelach .W Garnizonie Bydgoszcz o weteranach zapomniano. Nie wnikamy w przyczyny. Można snuć przypuszczenia wskazujące, być może, na brak wiedzy młodego doradcy przełożonych w Garnizonie..\nDo telefonicznego ustalenia pozostawiliśmy termin wyjazdu do naszego chorego Kolegi Grzegorza Sieradzkiego.\nPosiedzenie Zarządu w dniu 09.05.2017\n1. W pierwszym punkcie naszego posiedzenia, Prezes Koła kolega Keller wręczył przyznany przez Austriackie Stowarzyszenie Weteranów Misjii Pokojowych Srebrny Medal za Zasługi dla Misji Pokojowych naszemu koledze płk w st. spocz. prof. Bronisławowi Zacharze.\nPozostali odznaczeni tym medalem zostaną uhonorowani w dniu 26 maja br.\n2. Omówiliśmy szczegóły organizacji Dnia Weterana Misji poza Granicami Kraju. Ustalono, że spotykamy sie jak zwykle przed Tablicą Pamiątkową przy Muzeum Wojsk Lądowych. Spotykamy sie w strojach organizacyjnych w dniu 26 maja 2017 roku o godzinie 17.00. Po części oficjalnej, odczytaniu przesłania Sekretarza Generalnego ONZ i złożeniu wiązanki kwiatów, udamy sie na koleżeńskie spotkanie w Mesie Oficerskiej.\nW uroczystościach towarzyszyć nam będą gościnne delegacje: Szkoły Podstawowej nr 66 im Misji Pokojowych ONZ oraz zarządu Koła nr 22 z Grudziądza.\n3. Szkoła Podstawowa nr 66 zaprasza nas na Festyn Szkolny. O szczegółach powiadomimy oddzielnie.\n4. Nasi przedstawiciele będą uczestniczyli w JUry kolejnego konkursu wiedzy o misjach pokojowych ONZ w Szkole Podstawowej nr 66 w dniu 22 maja 2017 roku.\nPosiedzenie Zarządu w dniu 04.04.2017\n1. Omówiono bieżące sprawy organizacyjne;\n2. Podsumowano pełny sukces reaktywacji Koła nr 22 SKMP ONZ w Grudziądzu przy udziale naszego prezesa oraz członka naszego koła ppłk Kłosa. Więcej na ten temat - patrz aktualności;\n3. W dniach 21 - 23 kwietnia odbędzie sie doroczna narada Zarządu Głównego z prezesami kół w Rynii. Nasze koło bedzie reprezentował kol Keller.:\n4. Omówiono wyjazd do Centrum Szkolenia Logistyki w Grudziądzu w dniu.28 kwietnia 2017r, wyjazd o godz. 09.00. Przewidujemy ciekawy program obejmujący: zwiedzanie bazy szkoleniowej służb technicznych i materiałowych oraz zwiedzanie unikatowego w skali europejskiej Ośrodka Szkolenia Przeciwpożarowego w Grupie. Przewidujemy obiad przygotowany przez instruktorów szkolących przyszłych zdobywców złotych, srebrnych i brązowych medali na mistrzostwach sztuki kulinarnej NATO. Koszt obiadu około 10 - 12 zł.\n5. Pozytywnie rozpatrzono deklarację st. chor. szt. Romana Szymańskiego, uczestnika misji UNIFIL w Libanie i Enduring Freedom w Afganistanie.\n6. Dzień Weterana Misjii Pokojowych i Międzynarodowych świętować będziemy tradycyjnie dnia 26 maja br przed tablica pamiątkową przy Muzeum Wojsk Lądowych a potem w Mesie Oficerskiej. Spotykamy sie w ubiorach organizacyjnych o godzinie 17.00;\n7. Podczas ostatniej wizytyt członków Zarządu u Grzesia Sieradzkiego, zrodził sie pomysł terapii Lavylite, która może poprawić jego życie. Prezes poprosi na naradzie w Rynii Zarząd Główny o wsparcie finansowe na potrzeby tej kuracji, a my poruszymy ten problem podczas naszego majowego spotkania i postaramy się również zebrać jakąś sumę w tym celu. Liczymy jak zawsze na ofiarnośc naszych członków.\nPosiedzenie Zarządu w dniu 06.03.2017\n1. Omówiono sprawę uczczenia Dnia Weterana w bieżącym 2017 roku. Zdecydowano, że uczcimy ten dzień tradycyjnie w dniu 26 maja 2017 roku. Spotykamy sie jak zwykle przed tablicą pamiątkową przed Muzeum Wojsk Lądowych w Bydgoszczy o godzinie 17.00. Następne uroczystości będziemy kontynuować tradycyjnie w Mesie Oficerskiej.\n2. Nie jest jeszcze ustalone sposób organizacji centralnych uroczystości Dnia Weterana w 2017 roku. Poinformujemy nasze koleżanki i naszych kolegów jak tylko znane będą szczegóły organizacji Dnia Weterana 2017.\n3. Sprawa naszego wyjazdu historyczno-wojskowego do Centrum Szkolenia Logistyki w Grudziądzu finalizuje sie. Wycieczka odbędzie się w trzeciej dekadzie kwietnia 2017 roku.\n4. Omówiono sprawę naszych składek organizacyjnych i dyscyplinie jej opłacania. Przypominamy, że zgodnie z postanowieniem naszego zebrania sprawozdawczo - wyborczego w bieżącym roku składki wynoszą; 10 zł miesięcznie lub 60 zł półrocznie lub 120 zł rocznie.\nPosiedzenie Zarządu w dniu 07.02.2017\n1. Omówiono sprawę odpowiedzi władz miasta Bydgoszcz na naszą inicjatywę, którą podjęliśmi za kołami innych miast (m.inn. Wrocławia, Głogowa, Sochaczewa, Lubina, Tomaszowa Maz. Płocka i inn.) w sprawie zniżek dla weteranów misji poza granicami państwa. Wysłaliśmy do Rady Miejskiej i Prezydenta Miasta poniższe pismo\nNa nasze pismo otrzymaliśmy odpowiedź od Przewodniczącego rady Miasta oraz Prezydenta miasta Bydgoszcz:\n2. Następnie omówiono sprawy przyznania autobusów na zamierzenia planowane, zgodnie z naszym rocznym planem zamierzeń. Jak dotąd sprawa jest w toku.\n3. Omówiono roczne sprawozdanie finansowe z działalności naszego koła, sprawozdanie zaakceptowano i przesłano do Zarządu Głównego.\n4. Wyjazd do Centrum Logistyki do Grudziądza planujemy zrealizować w miesiącu kwietniu br.\n5. W trzeciej dekadzie roku, prawdopodobnie w miesiącu wrześniu, planujemy zrealizować wizytę w miejskich wodociągach.\n6. Pracujemy nad realizacją zamierzenia zapoznania sie z pracą grup rekonstrukcyjnych, tymczasowo planujemy zrealizować to zamierzenie w miesiącu marcu br.\n7. Zarząd przypomina, że dane odnośnie wpłaty 1% podatku dla naszego Stowarzyszenia znajdują sie na stronie głównej naszej internetowej witryny.\n8. Podczas zebrania sprawozdawczo - wyborczego w dniu 15.09.2015r. uczestniczący w zebraniu członkowie koła postanowili o podniesieniu wysokości składki miesięcznej do wysokości 10 zł. Odpowiadając na szereg pytań, informujemy, że wiadomość o tym zamieściliśmy w Komunikacie Organizacxyjnym nr 72 z dnia 08.11.2016 roku.\nPosiedzenie Zarządu w dniu 10.01.2017\n1. Omówiono stan realizacji planu zamierzeń na 2017 rok. Pierwszym zamierzeniem jest nasza wycieczka do Grudziądza pod nazwą Wycieczka historyczno-wojskowa do Garnizonu Grudziądz i spotkanie pokoleń w Centrum Szkolenia Logistyki - planowana na miesiąc marzec 2017 roku. przygotowania będzie można skonkretyzować z chwilą uzyskania potwierdzenia przydziału środków transportu.\n2. Podkreślono potrzebe rozpropagowania udzisłu naszych członków w przekazxaniu 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego. Na stronie głównej znajdują sie wszystkie niezbędne informacje.


Hrabstwo Darmas - Kroniki Fallathanu TGF - Prawdziwy mmoRPG w przeglądarce\nGraczy online: 31 | Gości: 62\nPrzeglądano 1448 razy\nDarmas to południowe hrabstwo księstwa Tenshavar, rozciągające się od rzeki Harwy, aż po granice z Caerogrodem i Irimgardem.\nKlimat Darmas jest surowy w partiach górskich i umiarkowany w dorzeczu Harwy. Na południu i zachodzie przeważają góry i wyżyny, a wzdłuż rzek ciągną się lasy i trawiaste, nierzadko podmokłe równiny.\nTo w Darmas mieści się stolica księstwa Tenshavar, siedziba diuka, warownia Vaydesur. W Vaydesur urzęduje także hrabia Domitr van Holten.\nRok 4301 był rokiem obchodów ukończenia budowy cytadeli Vaydesur. Pięć lat później 14 Cresaima 4306 roku urodził się pierworodny syn Krelthana, Magar van Holten, a niecałe dwa lata po nim na świat przyszedł jego brat Domitr.\nDwaj najstarsi synowie diuka Krelthana byli ze sobą zżyci od dziecka. Z rezerwą, jeśli nie z wrogością, podchodzili do dwójki swoich przyrodnich braci, będących owocem drugiego małżeństwa swego ojca. Bardzo prawdopodobne, że to właśnie poślubienie baronówny Tamiry w 4327 roku spowodowało rozłam w rodzinie i napędziło rywalizację między ojcem i starszymi synami.\nRok 4344 został zapamiętany w kronikach księstwa, jako rok podziałów. Wzdłuż rzeki Harwy naniesiono granicę między dwoma hrabstwami. Północnym i południowym. Magar został wówczas hrabią Darmas, w wieku 11 lat, a dzieci Tamiry miały odziedziczyć region na północ od rzeki.\nŚmierć Krelthana zmieniła pozycję Magara z hrabiego Darmas na diuka Tenshavar, zaś jego brat Domitr przejął po starszym bracie tytuł hrabiego.\n- Motylnik Błękitny\nCzas generowania strony 0.05 s | Engine ver.: 0.8.98.51


REJESTRACJA SWING KIDS | Swing & Sway\nREJESTRACJA NA KURS SWING KIDS\nPotwierdzenie przyjęcia zgłoszenia otrzymasz do 7 dni od daty wysłania formularza rejestracyjnego. W celu ostatecznego potwierdzenia rejestracji, należy wpłacić należną za kurs kwotę do 48 godzin od momentu otrzymania naszego maila.\nREGULAMIN KURSÓW TANECZNYCH\nPrawnym Organizatorem kursów jest Fundacja Kultury Złotej Ery Swingu Swing & Sway z siedzibą w Krakowie przy ul. Kurczaba 33/48 KRS: 0000496879; NIP: 6793098148; REGON: 123039099\n1. Orgaznizator oświadcza, że posiada ubezpieczenie OC z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej i posiadania mienia wystawione przez Warta Extrabiznes Plus.\n4. W kursach semestralnych mogą wziąć udział osoby pełnoletnie oraz małoletnie pod warunkiem przedstawienia pisemnej zgody rodziców lub opiekunów prawnych.\n3. Ostatecznym potwierdzeniem rejestracji jest dokonanie wpłaty za kurs w terminie do 48 godzin od momentu przesłania przez Organizatora "Potwierdzenia otrzymania zgłoszenia". Przy wszystkich pakietach za wyjątkiem pakietu A La Carte istnieje możliwość płatności w ratach. Jeżeli Uczestnik zdecyduje się na płatność ratalną, za ostateczne potwierdzenie rejestracji uzna się wpłatę pierwszej raty. Jeżeli Uczestnik nie prześle należnej kwoty w wyznaczonym terminie, jego rejestracja zostaje anulowana.\n1. Organizator oświadcza, że jest upoważniony do wystawiania faktur VAT\na/ Przy wyborze pakietu A la Carte, Uczestnik wpłaca pełną kwotę za kurs po otrzymaniu maila potwierdzającego\nb/ Przy wyborze pakietu Easy Swing, Uczestnik może wybrać wpłacenie pełnej kwoty lub jej pierwszej części w wysokości 440 pln. Drugą część wpłaty w wysokości 300 pln Uczestnik zobowiązuje się wpłacić nie później niż do 20 kwietnia 2018 roku.\nc/ Przy wyborze pakietu Swing Craze, Uczestnik może wybrać wpłacenie pełnej kwoty lub jej pierwszej części w wysokości 600 pln. Drugą część wpłaty w wysokości 500 pln Uczestnik zobowiązuje się wpłacić nie później niż do 20 kwietnia 2018 roku.\nd/ Przy wyborze pakietu All Tthat Jazz, Uczestnik może wybrać wpłacenie pełnej kwoty lub jej pierwszej części w wysokości 500 pln. Drugą część wpłaty w wysokości 500 pln Uczestnik zobowiązuje się wpłacić nie później niż do 20 kwietnia 2018 roku. Trzecią część wpłaty w wysokości 500 pln Uczestnik zobowiązuje się wpłacić nie później niż do 20 maja 2018 roku.\ne/ Przy wyborze pakietu Swing Kids lub Swing Family, Uczestnik może wybrać wpłacenie pełnej kwoty lub jej pierwszej części. Drugą część wpłaty w wysokości Uczestnik zobowiązuje się wpłacić nie później niż do 20 kwietnia 2018 roku.\nf/ Uczestnik ma możliwość zaproponowania innych, bardziej dogodnych dla niego terminów rat. Jeżeli propozycja zostanie przekazana Organizatorowi przed rozpoczęciem semestru, terminy wpłat zostaną ustalone z Uczestnikiem indywidualnie.\nWARUNKI REZYGACJI I ZWROTU OPŁAT\n2. Po rozpoczęciu kursu, przy wyborze płatności ratalnej, Uczestnik zobowiązuje się opłacić pakiet według cennika, niezależnie od liczby nieobecności czy zupełnej rezygnacji z kursów.\n3. W indywidualnych przypadkach, kiedy rezygnacja wynika ze zdarzeń losowych niezależnych od Uczestnika lub dotyczy rezygnacja dziecka,, Organizator rozważy rekompensatę tytułem wpłaconych środków. Rekompensatą może być przeniesienie części lub całości dokonanej wpłaty na kolejny semestr lub intensywne warsztaty. Indywidualnym przypadkiem może być np. ciąża, przewlekła choroba lub ograniczenie ruchomości.


Kobiety w Kathmandu opowiadają o dworskich morderstwach | Gazeta Lubuska\nKobiety w Kathmandu…\nKobiety w Kathmandu opowiadają o dworskich morderstwach\nMaciej Wilczek 5 kwietnia 2009, 22:10\nW wąskich i krętych jak labirynt uliczkach Katmandu można się łatwo zgubić, szczególnie nocą. fot. Maciej Wilczek\nZ chińskiej granicy jedziemy w kierunku Kathmandu rozklekotanym autobusem, które swoje zawieszenie zgubił gdzieś przed 20 laty.\nDo kolorowego, pełnego radosnych ludzi pojazdu wsiadamy w Kodari. Wąziutka droga, kilkusetmetrowe przepaście i kierowca o marihuanowym spojrzeniu.\nCzeka nas prawie 12 godzinna podróż górskimi bezdrożami, a na koniec jeszcze przesiadka. Jak sobie wyobrażałem Nepal?\nJeszcze do niedawna tak: mróz, śnieg, mocna wódka, hipisi, marihuana, himalaiści, niewielkie śródgórskie miasteczka. Dlaczego akurat tak? Pewnie dlatego, że tworzymy swoje własne wyobrażenie tych miejsc, w których nie byliśmy, a chcielibyśmy odwiedzić.\nJest to świat iluzji zbudowany przez media, kulturę masową programów podróżniczych. Później zwykle rzeczywistość rozmija się z naszymi wizjami. Nagle okazuje się, że podróż staje się mordęgą, dokuczają insekty lub co gorsze choroby.\nSen o Kathmandu\nAby dotrzeć do Wielkiej Stupy w Katmandu trzeba pokonać 300 stopni schodów.\n(fot. fot. Leszek Turkiewicz)\nBył koniec września. Znużeni wysiedliśmy z autobusu, przesiąknięci potem, brudni i oblepieni kurzymi piórami oraz resztkami jakiejś słomy, bo podróżowaliśmy razem ze zwierzakami. Temperatura przekraczała 30 stopni C.\nZakurzone miasto na szczęście przyjęło nas tropikalnym deszczem. Byliśmy szczęśliwi. Nepal, państwo, o którym marzyliśmy, Kathmandu miasto, o którym śniliśmy latami. Ten zgiełk, ten jazgot na dworcu, ci ludzie z uśmiechem walczący o klienta do rykszy.\nPewien Polak spotkany jeszcze w Chinach powiedział nam: "uważajcie w Kathmandu. Stamtąd można nie wrócić. To miasto wsysa każdego kto się w nim pojawia. Tam chce się zostać na zawsze...".\nZabytkowa część skupia się wokół Durbar Square (durbar znaczy "dwór królewski"). Zwarta zabudowa starówki zdecydowanie różni się od przestronnych dzielnic nowszej części stolicy Nepalu. Kathmandu to stare miasto położone na wysokości nieco powyżej 1350 m n.p.m. Większość turystów lokuje się w Tahmelu. Ciasne uliczki, zgiełk, narkomani pod murami w zaułkach, spacerujące piękne kobiety. Wszystko razem trochę przeraża, trochę zadziwia, na pewno fascynuje.\nPierwsze piwo delikatnie rozluźnia. Spotkani ludzie chcą nam jak najwięcej opowiedzieć o sobie, o swoim kraju. Stary, dobry rock w wykonaniu Janis Joplin, Jimiego Hendrixa, na mocno już poranionych czarnych krążkach.\nDrugie piwo poprawia nastrój, a czwarte lekko otumania. Ciemnookie kobiety opowiadają o dworskich zabójstwach z 1 czerwca 2001 roku, do których doszło w pałacu królewskim.\nZamordowano ówczesnego króla Birendra wraz z większością członków jego rodziny. Zabójcą był królewicz Dipendra, który zemścił się za to, że odmówiono mu prawa do wyboru żony. Brat króla - Gyanendra - odziedziczył po tym zajściu koronę. Ucieszyło to monarchistów , ale nie miało wpływu na toczącą się od lat wojnę domową. Dopiero jesienią 2006 roku konflikt między maoistami, a rządem zelżał\nDziwny to kraj. Ludzie spokojni, życzliwi i wojowniczy. Cenią honor ponad wszystko.\nMężczyzna z fletem\nW wąskich i krętych jak labirynt uliczkach Katmandu można się łatwo zgubić, szczególnie nocą.\nSiedział oparty o mur. Grał na flecie. Twarz pomarszczona, bardzo spokojna jak na Europejczyka. Miał ok. 60 lat. Spotkaliśmy go przy Freak Street, ulicy pamiętającej atmosferę hippisowskich lat 60 i 70 XX wieku, kiedy to w gwarnych knajpkach spotykali się wędrowcy prawie z całego świata.\nWróćmy do tajemniczego mężczyzny. Okazało się, że pochodzi z Holandii i przyjechał z grupą przyjaciół do Nepalu w 1969 roku. Palił marihuanę, zakochał się. Kobieta, którą umiłował niespodziewanie umarła. Nie wyzwolił się z tej tragedii. Porysowana dusza. Został sam i... żyje z tego co dzień przyniesie. Dlaczego nie wraca?\n- Wracać? A do czego? Po co? Tu mam spokój i jestem szczęśliwy! Ale nie wiem czy podążam słuszną drogą. Czym w ogóle jest słuszna droga? - odparł pytaniem na pytanie.\nNa ostatnie pytanie mógłby odpowiedzieć tylko wszechwiedzący Budda, którego posągi są obecne w Kathmandu na każdym kroku, choć na pewno rzadziej niż symbole hinduizmu.\nStąpamy krętymi, wąskimi uliczkami, wśród których, podobnie jak w życiu, łatwo się zagubić. Zapach kadzideł, mantry, modlitewne młynki, żebracy. Na koniec Wielka Stupa Swayambhunath, skąd roztacza się widok na Dolinę Kathmandu. Aby tu dotrzeć trzeba pokonać schody o 300 stopniach. Mijamy posągi zwierząt, ich ostre spojrzenia przeszywają jak świetlne promienie błądzące między szczytami Himalajów.\nStupa ma co najmniej 2500 lat. Ze wszystkich ścian spoglądają na nas przenikliwe, mądre oczy Buddy. Powiewające flagi modlitewne zdają się przemawiać do przybyszów z różnych zakątków świata. Wierny bije czołem o ziemię. Inny zgodnie ze wskazówkami zegara posuwa się wokół stupy, zakręca też modlitewnym młynkiem.\nTo wszystko sprawia, że świat zaczyna nam wirować, pędzić gdzieś w nieznanym kierunku. Ja, Ty, My? Kim jesteśmy tak naprawdę? Co robimy, tu na świecie? Wszechwiedzący milczy. Odpowiedź niesie nam wiatr i kurz, słońce i deszcz. Pędzimy naprzód. Po co? Coraz rzadziej stawiamy sobie takie pytania i coraz rzadziej szukamy na nie odpowiedzi pędząc dalej.\nTajga 05.04.2009 19:10:36\nZ przyjemnością przeczytałam Twój tekst i ciekawe filozoficzne zakończenie .


Od dziesięciu miesięcy Porsche oraz Audi współpracuje w zakresie mobilności elektrycznej. Wszystko wskazuje na to, że ta współpraca układa się idealnie i wkrótce zobaczymy jej kolejne efekty w postaci pionierskiej architektury Premium Platform Electric (PPE) i nowych modeli pojazdów.\nRozwój Elektrycznej Platformy Premium ma kreować mobilność jutra. Obie marki mają również wspólnie w przyszłości wprowadzać samochody elektryczne na rynek. Aktualnie pracują nad elektryfikacją, cyfryzacją, automatyczną jazdą oraz udoskonalaniem wydajnych napędów konwencjonalnych.\nGdybyśmy sami musieli uporać się ze stojącymi przed nami zadaniami, to koszty byłyby wyższe o około 30%, twierdzi Olivier Blume, prezes zarządu Porsche AG. Rupert Stadler, czyli prezes zarządu Audi, dodaje: PPE, to dla nas kluczowy projekt przyszłości. Właściwości, zerowa emisja i opłacalność, to idealne połączenie, które mogło się zrodzić dzięki wyjątkowej w branży motoryzacyjnej współpracy. 1+1 daje w tym przypadku 3.\nFabryki planują stworzenie trzech rodzin modelowych. W tym celu uruchomiono biura konstrukcyjne w Inglostadt i Weissach. Dwa z trzech z planowanych projektów pojazdów są przygotowywane przez Audi, a jeden przez Porsche. W pracach bierze udział 550 konstruktorów Audi oraz 300 inżynierów Porsche. Obie grupy konstruktorów wymieniają się i dwa dni w tygodniu spędzają w partnerskim biurze konstrukcyjnym.\nPlatforma PPE umożliwia w ramach jednej rodziny modelowej projektowanie pojazdów z niskim, jak i z wysokim zawieszeniem. Oznacza to, że jest niezwykle elastyczna. Pozwala również wykorzystać optymalnie zalety pojazdów elektrycznych w kwestii napędu, wyposażenia, przestrzeni czy rozstawu osi. Pierwsze modele zbudowane na podstawie tej platformy mają się pojawić pod koniec 2021 roku. Natomiast w roku 2018 i 2019, mają na rynku pojawić się seryjnie produkowane modele e-tron i Mission, czyli pierwsze elektryczne samochody obu producentów.\nZ ekonomicznego i technicznego punktu widzenia jesteśmy wśród konkurencji w ścisłej czołówce. Współpraca przebiega nadzwyczaj dobrze, a wyraźnie oddzielone, charakterystyczne dla danej marki właściwości produktu, to nasz najwyższy priorytet. Audi, jeszcze lepiej niż kiedykolwiek dotąd wykorzystuje swe szanse na polu kreowania stylistyki, architektury wnętrza i interfejsu użytkownika, tak, by tworzyć niepowtarzalne pojazdy. Podsumował Standler.\nTagi: Elektromobilność, Audi, Porsche\naudi, Elektromobilność, Porsche


Szkolny konkurs foto-video: „Mój rower i ja” – aktualizacja: wyniki – LO Mieszko\nSzkolny konkurs foto-video: „Mój rower i ja” – aktualizacja: wyniki\nKomunikaty, Konkursy, Video\n01 października 2019: Z niezmierną przyjemnością, jury w składzie p.dyr Piotr Adamczyk, p.Katarzyna Dudeńko oraz p.Agnieszka Żychska ogłasza, że nasz szkolny konkurs ogłoszony z okazji XVIII Europejskiego Tygodnia Zrównoważonego Transportu wygrał Tymoteusz Sondel z klasy 1a! 🙂 Tymoteusz przysłał nam dwa filmy: z koncepcją, z przesłaniem, przemyślane i na dodatek bardzo przyjemne dla oka! 🙂 Bardzo serdecznie gratulujemy i zapraszamy Was do obejrzenia filmów. Wręczenie nagrody odbędzie się na apelu z okazji Dnia Edukacji Narodowej.\n15 września 2019: Z podziwem patrzymy na uczniów, którzy jeszcze jeżdżą na rowerze, chociaż aura już niekoniecznie jest sprzyjająca. Pewnie nawet nie wiecie, że dojeżdżając rowerem do szkoły czy jadąc nim na zakupy spełniacie jakieś cele wspierane przez Komisję Europejską? Otóż tak – w tym roku szczególnie – gdyż jak wspomnieliśmy w poście poniżej, w roku 2019 tematem przewodnim jest „Bezpieczny ruch pieszy i rowerowy”. Czy rower – i tak już popularny – można spopularyzować jeszcze bardziej? Mamy nadzieję, że tak i że, nawet jeśli ktoś JESZCZE za jazdą rowerem nie przepada, to być może zapała do tego środka transportu cieplejszymi uczuciami …\nW związku z powyższym, w ramach XVIII EUROPEJSKIEGO TYGODNIA ZRÓWNOWAŻONEGO TRANSPORTU (16-22 WRZEŚNIA) ogłaszamy Szkolny Konkurs Foto-Video „Mój rower i ja”. Zasady są proste:\n1. Do północy 22 września wysyłamy na adres konkurs.mojrowerija@gmail.com nie więcej niż 10 zdjęć i/lub 2 filmy zgodne z tematem konkursu – w postaci załączników lub linków do źródeł zewnętrznych (np. wetransfer, dropbox, google dysk etc).\n2. Długość filmu video nie powinna przekraczać 2 minut.\n3. Zdjęcia/filmy nie muszą być zrobione w nadchodzącym tygodniu. Byliście latem na pięknej wycieczce rowerowej? Super – pokażcie nam najpiękniejsze chwile z rowerem jako bohaterem głównym.\n4. Na zdjęciu/filmie MUSI być widoczny rower lub jego część.\n5. Przynajmniej na jednym z nadesłanych zdjęć MUSI być widoczny AUTOR zdjęć. Autor powinien się również chociaż przez chwilę pojawiać w konkursowym filmie (może to być wstawione do filmu zdjęcie – ostatecznie 😉 )\n6. Osoby biorące udział w konkursie oświadczają, że posiadają pełnię praw autorskich do nadesłanych materiałów i wyrażają zgodę na publikację na internetowych stronach szkoły zdjęć i filmów wybranych przez komisję konkursową.\n7. Zdjęcia/filmy zostaną ocenione wg następujących kryteriów:\n– przesłanie (uwaga: specjalne punkty przyznamy za przesłanie zgodne z tegorocznym Europejskim Tygodniem Zrównoważonego Transportu)\n– walory estetyczne (kompozycja, pomysłowość, jakość techniczna)\n8. Ogłoszenie wyników: do 30 września 2019.\n9. Za najlepsze prace przewidujemy nagrody w postaci ocen z przedmiotów artystycznych (wiedza o kulturze/plastyka) i z wf oraz nagrody rzeczowe.\nOrganizator/tekst/zdjęcia: Agnieszka Żychska\nPierwszy numer gazetki szkolnej w tym roku szkolnym gotowy!\nKomunikat dla uczestników projektu CREDO


Wakacyjny iMagazine już jest! | Makowe ABC\nWakacyjny iMagazine już jest!\n26 lipca 2011 · 21:59 · Wojtek Pietrusiewicz · 3 komentarze\nOpóźniony, ale w końcu jest! Lipcowo-sierpniowy numer iMaga jest chyba najlepszym ze wszystkich dotychczasowych. Pomijam oczywiście moje wpisy w tej ocenie — całość jest po prostu odjechana, a Hołek z okładka opowiada ciekawą historię.\nWakacje. Sezon ogórkowy. Plaża. Wszystkie te sformułowania odnoszą się nie tylko do pory roku, ale także do sytuacji, która w tym czasie zwykle panuje na rynku. Obserwując tegoroczne wydarzenia, z pewną satysfakcją stwierdzam, że tym razem do plaży rynkowi jest daleko.\nW naszym światku nad wyraz dużo się teraz dzieje. Jesteśmy dosłownie po premierze Liona, najnowszego systemu operacyjnego Apple. Pojawiły się też nowe Macbooki Air i Maki mini. Dochodzą do tego plotki o nowym sprzęcie i bety pozostałych usług. Pozostałe firmy też nie próżnują. Pojawia się bardzo dużo ciekawych produktów. Starzy, wielcy gracze wchodzą na rynek z przytupem – mówię tutaj np. o Logitechu – jednym słowem dzieje się i wcale nie wieje wakacyjną nudą.\nW letnim wydaniu prezentujemy Wam większość nowości, które pojawiają się na rynku właśnie teraz. Piszemy o Lionie, iCloud, iOS 5, a także o najnowszych produktach Logitecha dedykowanych iPodom/iPhone’om/iPadom. Prezentujemy Wam dosyć szczegółowo najnowszą odsłonę Final Cut Pro x.\nMamy nadzieję, że leniwe wakacyjne chwile zostaną pobudzone do życia lekturą naszego Magazynu.\niMagazine 07/2011 można pobrać tutaj\niMagazine 1.4 wspierający Retinę już jest Jest wsparcie dla Retiny, trochę socialu, zoom i parę innych...\n← Poprzedni wpis: Wyłączamy animacje w Mail 5 pod Lionem\nNastępny wpis: World Cyber Games 2011 w Polsce →


Niektóre po prostu piszą: ja też. Niektóre opowiadają swoje historie. Czasem ogólnie, czasem ze szczegółami. Wiele z nich pisze, że powiedziało o tym pierwszy raz w życiu, inne - że skarżyły się swoim bliskim, ale je zlekceważono, więc nigdy nie wracały do tematu. Odzywają się też faceci, bo oni też bywają ofiarami przemocy seksualnej. Piszą w końcu tacy mężczyźni, których przeraziła liczba wyznań wśród znanych im kobiet, w wyniku czego poczuli się jak szmaty. Zwykle nie wiedzą, co powiedzieć, ale tak naprawdę nie trzeba mówić niczego szczególnego. Bardzo ich szanuję za tę odwagę.\nNa początku nie chciałam w tym wziąć udziału z dwóch powodów:\n1. bo to bardzo bolesne i nawet myślami nie chciałam nigdy do tego wracać,\n2. bo uważam, że nie ma na świecie kobiety, która nie została dotknięta jakimś przejawem molestowania.\nNie chcę, żeby ktoś mi udowadniał, że go to nie dotyczy. Jeśli jesteś jedną z trzech kobiet, które przeszły przez życie suchą nogą, to super. Mam nadzieję, że tak już pozostanie i z całego serca Ci tego życzę. Pamiętaj, że wzięcie udziału nie jest obowiązkowe. Możesz nawet udawać, że Cię to w ogóle nie obchodzi. Wręcz może Cie to nie obchodzić. Naprawdę. Mnie też niektóre rzeczy nie obchodzą.\nHasztag (użycie krzaczka z jakimś tekstem) na Facebooku powoduje, że można łatwiej dotrzeć do postów publicznych otagowanych w ten sposób. Wpisuje się konkretny hasztag w pasek wyszukiwania i uzyskuje wynik w postaci wszystkich otagowanych tak wypowiedzi w jednym miejscu. Przeczytałam już chyba wszystkie wypowiedzi znajomych kobiet, więc wrzuciłam w wyszukiwarkę i zaczęłam czytać opowieści obcych osób. Wiecie, co mnie najbardziej uderzyło? Mnóstwo kobiet, bardzo młodych, młodych, starszych i mocno starszych pisze o tym, że pierwszy raz było molestowanych seksualnie jako maleńkie dzieci. Że nie rozumiało, co się dzieje, ale czuło, że to jest złe. Że molestowali najczęściej mężczyźni im znani, bliscy, członkowie rodziny, ojcowie, dziadkowie. Płaczę nad tymi tekstami, bo one są tak straszne, że nie potrafię znaleźć żadnych słów. A potem trafiam na otagowany tekst, że feministki wymyśliły sobie nową akcję, bo są brzydkie, grube, wstrętne i nikt ich nie chce. Trafiam na teksty kobiet, które piszą: "Nie byłam nigdy molestowana, czuję się brzydka, hahaha". I chce mi się wymiotować.\nDo kogo to mówicie?! Do czteroletnich dziewczynek?! Do tych małych dzieci, które ciagle tkwią skulone w kącie naszych serc, a które doznały krzywdy tak wielkiej, że nigdy się z niej nie podniosły?! Że znalazły tylko jeden sposób, by żyć dalej: wyparły albo udają, że to wszystko się nie wydarzyło?! Do kogo to mówicie?!!!\nPoznałam wiele twarzy molestowania seksualnego i poznaję je nadal, nieustannie, bez przerwy. Byłam molestowana jako malutkie dziecko, byłam molestowana przez krewnego - nie, przepraszam, nie przez jednego krewnego, byłam molestowana jako dziewczynka, jako młoda i jako dojrzała kobieta. Dotykano mnie wbrew mojej woli, zmuszano do czynności seksualnych wbrew mojej woli, molestowano mnie werbalnie, obrażano w aspekcie seksualnym, nazywano kurwą, ponieważ - o, ironio! - nie chciałam z panem. Zdarzyło mi się to nie raz, tylko WIELE razy. Doświadczyłam również stealthingu, a tego pojęcia możecie nie znać. To rodzaj przemocy seksualnej, polegający na celowym zdejmowaniu prezerwatywy w trakcie stosunku, tak, aby kobieta nie miała świadomości, że odbywa się on bez zabezpieczenia. Jak powszechne musi być to zjawisko, skoro doczekało się własnej nazwy?\nNigdy nikomu o tym nie mówiłam.\nNie będzie szczegółów. Wciąż mnie na to nie stać. Boję się, że jeśli kiedyś tama pęknie, wyleje się wszystko i to będzie trwało bardzo długo. Chcę zapomnieć. Ale nie chcę wyjść z tego bez refleksji.\nNie będę stała z boku. Nie będę patrzyła w milczeniu. Nie podaruję sobie reakcji. NIGDY. Możesz nazywać mnie feminazistką - uważam to za komplement. Możesz wyzywać od frustratek, mam swoje dobre życie, a Ciebie mam w dupie. Jeśli dzięki mojej reakcji choć jedno dziecko, jedna dziewczynka, jedna kobieta uniknie traumy, uznam, że było warto.\nJeśli więc sądzisz, że nigdy nie doświadczyłaś żadnego przejawu molestowania, możesz przejść mimo. Albo możesz zrobić rachunek sumienia - ot, tak, dla samej siebie. Albo możesz stanąć z nami w jednym rzędzie i po prostu tu być.\nJeśli jesteś facetem, który nigdy nikogo nie molestował, możesz przejść mimo. Albo możesz zrobić rachunek sumienia - ot, tak, dla samego siebie. Albo możesz stanąć z nami w jednym rzędzie i po prostu tu być.\nOtwierając wiecznie zamknięte usta możemy uratować wiele dzieci. I wiele dorosłych osób.\nMoże się nie opłaca. Ale warto.\nmartuuha 17 października 2017 20:23\nRozwala mnie w środku, dostaję obuchem w splot słoneczny przy każdym kolejnym wyznaniu, mniej czy bardziej szczegółowym. Chce mi się wymiotować i wyć. I czasem wyję. Nad każdą z nich, każdą z nas, nad sobą.\nWmawiam sobie, że to mnie nie pokonało.\nAle wciąż nie umiem, nie wiem, jak reagować. Imponujesz mi bezwględnością w reakcjach. Chciałabym tak umieć, nie umiem, nie wiem jak. Wciąż na to jestem zbyt grzeczna.\nWychowanie do grzeczności :/\nmoje-waterloo 17 października 2017 20:30\nJak Ty mi mówisz, że ja Ci czymś imponuję, to mi słabo.\nWiesz, że nie zawsze trzeba lecieć z piąchami? Przypominam, że przeprowadziłam bardzo udany eksperyment na koledze-macancie za pomocą reklamy szeptanej. I co powiesz? Trzyma łapska przy sobie ;)\nmartuuha 17 października 2017 20:53\nCo słabo, co słabo?\nNie z piąchami. Ale chciałabym ciętą ripostą sprowadzać do parteru. Nieagresywnie, ale stanowczo i bez przestrzeni na hehehee, co ty taka poważna. I nie umiem.\nWczoraj jakaś dziewczyna pisała, że była inspektorem na budowie. I ktoś na spotkaniu jakiś żart o gwałcie zaserwował. Z kamienną twarzą przytoczyła statystyki (nie znam źródła), że co 5 (niektórzy mówiąc ze nawet co 4) mężczyzna w ten sposób komunikujący się dokonał przemocy seksualnej i "żartując" w ten sposób szuka akceptacji w gronie mężczyzn, potwierdzenia ze jest ok. I tak, jak siedzieli, odliczała do pięciu. I pytała o samopoczucie.\nmoje-waterloo 17 października 2017 21:47\nI uważasz, że ja mam zawsze w którejś kieszonce ciętą ripostę?\nmartuuha 17 października 2017 22:16\nA jak nie masz to patrzysz. I wystarczy.\nAnonimowy 17 października 2017 22:37\nodwodnik 18 października 2017 08:31\nZjawisko boli podwójnie, bo mam córkę.\nKiedyś byłam antyfeministką. Przepraszam. Krótko, głupio ale i tak przepraszam. Twierdziłam z całym przekonaniem, że dyskryminacja kobiet to fikcja, bo "ja nie jestem dyskryminowana". "Skoro ja potrafię powiedzieć nie, to chyba nie jest trudne". "Molestowanie? buhahhaha Jakie molestowanie? Ja potrafię być nieprzysiadalna, mnie się nie molestuje".\nTo wszystko to było wyparcie i reakcja obronna po gwałcie.\nJak słyszę zapewnienia, że "ja nigdy, mnie nigdy" to się boję.\nStardust 18 października 2017 15:22\nOK, mozecie sie mnie bac. Ale co to jest molestowanie? Dla mnie molestowaniem jest dotyk mojego ciala bez mojego zezwolenia w tym oczywiscie miesci sie gwalt, bo to przeciez nie tylko dotyk ale dodatkowo z uzyciem sily.\nNie uwazam za molestowanie faktu, ze ktos gwizdze na moj widok, przewaznie pracownicy budowy. Niech sobie gwizdza do utraty tchu, ja nigdy nie zwracalam na to zadnej uwagi.\nI nikt nigdy nie dotknal mojego ciala bez mojego przyzwolenia, a wiec moge z pelna swiadomoscia stwierdzic, ze nie bylam molestowana fizycznie.\nJesli chodzi o molestowanie psychiczne, tu nie bardzo rozumiem co mozna za takie uznac? Czy molestowaniem psychicznym jest fakt, ze ktos powiedzial "ladnie wygladasz" osobiscie uwazam to za komplement, takie slowa nie zrobily zadnego spustoszenia w mojej psychice, wrecz przeciwnie jest mi milo i nawet potrafie powiedziec "dziekuje".\nPamietam moja pierwsza prace, bylam mloda naprawde atrakcyjna dziewczyna, chociaz wtedy nie zdawalam sobie z tego sprawy i ciagle uwazalam, ze mam wszystko nie tak jak bym chciala.\nPrzyszedl Dzien Kobiet (szczerze tego nienawidzilam i do dzis nienawidze). Oczywiscie jako mloda pracownica musialam wziac udzial w przyjeciu wydanym na nasza kobiet czesc.\nPamietam jak moj bezposredni kierownik podszedl i szepnal "wiesz dyrektor chce zebys siedziala obok niego".\nNo to poszlam i siadlam obok dyrektora, nie widzialam w tym nic zlego ani zdroznego, w koncu na sali oprocz mnie i rzeczonego dyrektora bylo ok. 200 osob. Po dwoch drinkach opowiedzialam mu (mimochodem w czasie rozmowy) jak to dyrektor szkoly podstawowej, w ktorej akurat zaczelam edukacje zmarl w ciagu pierwszych 6 miesiecy na zawal. Potem dodalam, ze dyrektor liceum, w ktorym podjelam dalsza edukacje w pierwszym miesiacy mojego pobytu w placowce popelnil samobojstwo. To wszystko byly prawdziwe fakty i na koniec dodalam, ze on jest moim pierwszym dyrektorem w doroslym zyciu. Jakims cudem nigdy wiecej pan dyrektor nie chcial zebym siedziala nawet w zasiegu jego wzroku, nie mowiac zeby obok.\nCzy ta jego prosba, a moze nawet rozkaz siedzenia obok byla molestowaniem? Nie wiem, moze jestem za glupia zeby to naukowo zakwalifikowac, ale jesli tak, to nasuwa sie kolejne pytanie "kto tu kogo molestowal?"\nCzy on proszac zebym siedziala obok, czy ja opowiadajac mu makabreski z mojego zycia, w koncu facet mogl sie poczuc molestowany psychicznie.\nDla jasnosci, jestem absolutna przeciwniczka wszelkiego molestowania, uwazam seks malzenski bez wyraznej zgody jednej ze stron za gwalt. Ale na milosc boska, czy my aby nie przesadzamy?\nCzuje sie wrecz uposledzona z powodu, ze nikt mi nie wlozyl reki pod spodnice, do biustonosza, ze zaden maz (a mam trzeciego) nigdy mnie nie zgwalcil, moze nie mial szansy bo zawsze lubilam seks:)\nI co to ma wspolnego z feminizmem to juz zupelnie nie ogarniam, bo dla mnie mezczyzna szanujacy kobiety jest tez feminista.\nStardust 18 października 2017 15:25\nDodam jeszcze, ze oczywiscie moje serce krwawi za kazdym razem jak czytam o molestowaniu, gwaltach itp. Krwawi nad kazda ofiara, ale bylabym hipokrytka gdybym chciala stanac w tym samym szeregu co te ofiary i powiedziala "me too".\nNie mam do tego prawa, takie moje "me too" wrecz zbeszczesciloby wszelki bol kobiet, ktore naprawde doznaly molestowania, wiec tego nie zrobie.\ner-er 18 października 2017 16:59\nStar: Sądząc po skali zjawiska - nie przesadzamy. I zapewniam Cię, że nie chodzi o gwizdanie budowlańców, "ładnie wyglądasz".\nRozumiem, że żaden wujek czy sąsiad, nie sprawdzał czy Ci cycki urosły jak byłaś dziewczynką. Nigdy się o Ciebie nie ocierał żaden facet, nie szedł za Tobą i nie proponował niczego. Zawsze mówiono Ci, że ładnie wyglądasz a nigdy "ruchałbym". Nie słyszałaś żartów tym do czego wyłącznie nadają się kobiety. Mieszasz od 30 lat w innym kraju i może tam jest inaczej. Ale ja zanim nauczyłam się bronić zetknęłam się jako dziecko z księdzem, który całował w usta, z nauczycielem w-fu który prowadził zajęcia z widocznym wzwodem, z szeregiem wujków- dobra rada, którzy pouczali mnie jaka mam być "żeby mnie ktoś zechciał".\nJa też lubię seks, ale nie seksie mowa. Mowa o komunikacie, że ktoś chętnie by Cię użył wtedy, kiedy Ty wcale nie chcesz być używana. Nigdy nie doświadczyłaś? Super, miałaś dużo szczęścia. Naprawdę.\nStardust 18 października 2017 18:04\nEr-er, ja to wszystko rozumiem i absoltnie nie jest moim zamiarem minimalizowanie problemu. Ja wiem, ze jest problem, mimo to stwierdzam, ze mnie akurat nigdy nie dotknal, nie wiem czemu. Od malego dziecka wiedzialam, ze nikt ale to nikt poza rodzicami nie ma prawa mnie dotykac w zadne intymne miejsca. Mialam fantastycznego ojca, ktory zapobiegawczo przeprowadzil ze mna wiele rozmow na ten temat i nauczyl metody "kop w jaja i darcie mordy na caly regulator". Nie mialam zboczonych wujkow chociaz jednego szczerze nie lubilam i cala rodzina o tym wiedziala, bo ja zawsze mowilam co czuje. A nielubiany wujekk mial dwie corki, nie wiem, moze je molestowal a ja wyczuwalam to na odleglosc, nie mam pojecia moje kuzynki nigdy nie wspomnialy nic na ten temat, wiec nie mam dowodow. A jak nie mam dowodow to i nie mam prawa mowic, ze cos bylo nie tak. Raz jeden daleki kuzyn mojego ojca jak spotkal mnie z moim kolega bo nawet nie narzeczonym powiedzial "uwazaj zeby cie nie wykorzystal" a ja grzecznie zapytalam "gdzie byl jak jego corke wykorzystywano skoro wyszla za maz w 5-tym miesiacu ciazy". Nie odpowiedzial ale na tym sie skonczylo madrzenie i ewentualne dobre rady. Tak, od mlodych lat mialam "niewyparzona morde" (jak to wszyscy okreslali) i nie wahalam sie jej uzyc.\nW szkole w-f odbywal sie w dwoch grupach (meska i zenska) dziewczynki mialy zajecia z kobieta, wiec nie wiem czy pan od w-fu prowadzil zajecia z widocznym wzwodem.\nI nie, nikt mnie nie uczyl jaka mam byc "zeby ktos mnie zechcial" bo juz od 5tego roku zycia wszyscy wiedzieli, ze ja mam dobre rady w odwloku i jak cos to na pewno zrobie odwrotnie niz mi radza. Jestem pierwsza "zolza" w rodzinie, ktora nie wziela slubu koscielnego, ktora sie rozeszla (w dodatku dwa razy) ale wlasnie dlatego, ze od poczatku nie chcialam i nie pasowalam w zadne ramki. Ach i nie czekalam na meza z obiadem i kokardka we wlosach.\nEr-er ja naprawde to wszystko rozumiem i wiem, ze nie jeden chetnie by mnie uzyl wtedy gdy ja wcale nie chce byc uzywana, ale w takim przypadku pozostaje tylko gwalt, a tak daleko sie nikt nie posunal.\nI ja o tym mowie otwarcie. Jeszcze 20 lat temu jak bylam po operacji kolega zaprosil mnie na weekend do siebie, mieszkal z matka, ktora przyjechala z Polski wiec sie zgodzilam, bo myslalam, ze w takiej sytuacji nie bedzie robil zadnych umizgow. No niestety on mial inna wizje co wyrazal gdzies tam miedzy wierszami, wiec uczciwie zapytalam czy na noc powinnam zatarasowac drzwi do pokoju goscinnego, w ktorym spalam ogromna szafa, ktora stala w tym pokoju. Oburzyl sie, ze o co ja go podejrzewam, grzecznie przeprosilam i wszystko bylo jak nalezy. W drodze powrotnej jak mnie odwozil do domu powiedzial cos w rodzaju "nie dalas mi szansy bycia mezczyzna" na co ja natychmiast odpowiedzialam "zjedz na pobocze i mozesz mnie zgwalcic jak koniecznie chcesz udowodnic meskosc". Nie zamienilismy slowa przez reszte drogi i na tym sie znajomosc skonczyla.\nJesli to bylo molestowanie, to tak bylam molestowana... tylko jakos w to ciagle nie wierze.\nStardust 18 października 2017 18:17\nI w tym zdaniu "Od malego dziecka wiedzialam, ze nikt ale to nikt poza rodzicami nie ma prawa mnie dotykac w zadne intymne miejsca." mam na mysli wczesne dziecinstwo kiedy ojciec prawdopodobnie zmienal mi pieluchy czy tez mnie kapal, a to chyba nie jest molestowanie.\nDwa razy w zyciu kopnelam faceta, raz w dupe, bo za blisko podszedl, nie czekalam jakie mial zamiary, najpierw wykrzyczlam zeby sie odsunal a potem zasadzilam kopa w dupe na rozped. To bylo w pracy. Drugi raz na postoju taksowek kiedy pijany facet zataczal sie w moim kierunku kopnelam go w jaja. Darl tak morde, ze moja matka, ktora ze mna tam byla zaczela mi tlumaczyc, ze jednak powinnam sie sama odsunac ale nie kopac. Ja ciagle stostowalam metode ojca, mialam wtedy prawie 30 lat.\nStardust 18 października 2017 19:18\nKochane kobiety, wiem zgodnie z zycieniem autorki powinnam sie nie odzywac. Przepraszam Waterloo, prosilas, zeby takie jak ja staly obok i nie dawaly znaku zycia.\nJednak nie potrafie tak stac, to co sie dzieje jest moim zdaniem pomijajac przypadki wielkiej krzywdy kobiet rownoczesnie niesluszna nagonka na wielu mezczyzn.\nMialam ojca, mam dwoch braci (jakkolwiek ich nie lubie to zaden z nich nie jest zboczony, jeden jest wyjatkowo glupi pisior ale nie zboczek seksualny) mam meza, mam syna, znam wielu mezczyzn, ktorzy naprawde szanuja kobiety... I jak w obliczu tego slysze, ze kazda kobieta byla w jakis sposob molestowana to boli mnie rowniez ta niesprawiedliwosc wobec porzadnych mezczyzn, nie tylko tych ktorych wymienilam, ale tez tych, ktorych nawet nie znam.\nWy tez macie braci, ojcow, mezow, synow itd. czy naprawde kazdy z nich molestuje kobiety? Czy naprawde wierzycie, ze mozna nie byc molestowana?\nWychowalam sie w tym samym kraju co Wy i nie wierze w to, ze zylam wsrod samych zboczencow, przestepcow i psycholi.\nObiecuje, ze wiecej nie bede zabierac glosu pod ta notka i jeszcze raz przepraszam szczegolnie Waterloo.\nmoje-waterloo 18 października 2017 20:38\nNie widziałam tego komentarza, kiedy usiadłam do odpowiedzi.\nNIGDY I NIGDZIE ŻADNA Z NAS NIE POWIEDZIAŁA ANI NIE NAPISAŁA, ŻE WSZYSCY MĘŻCZYŹNI TO ZWYROLE. N I E ! ! !\nJa wręcz piszę w notce o takich, którzy stanęli po stronie akcji. I że bardzo ich za to szanuję. Skąd w ogóle pomysł, że akcja jest skierowana przeciwko wszystkim mężczyznom na świecie?! Dlaczego ma być tak, że jeśli kobiety są molestowane, to WSZYSCY mężczyźni molestują? Przecież to idiotyzm.\nI nie musisz bronić mężczyzn. Oni są grupą uprzywilejowaną i poradzą sobie bez tego. Nikt nie występuje przeciw Twoim synom, mężom, braciom. Naprawdę tego nie rozumiesz?\nI nie, nie mówiłam, że ktoś ma nie dawać znaku życia. Mówiłam, żeby stanąć obok. Stanie obok to rodzaj wsparcia. Tego oczekujemy.\nmoje-waterloo 18 października 2017 19:49\nMuszę podzielić mój komentarz na części, bo jest za długi i blog go nie przyjmuje. Oznaczam numerami.\nmoje-waterloo 18 października 2017 19:50\nNie ma czegoś takiego, jak "dla mnie molestowaniem jest". To zjawisko ma definicję, naprawdę. Nie możemy używać definicji dobranych do widzimisię, boj a mogę uważać, że Ziemia jest płaska, taka jest moja definicja i chuj, że to przeczy wszelkim zdobyczom nauki. Abyśmy rozmawiały o konkretach, przytaczam definicję za GES Ponton, ponieważ wydaje mi się ona najodpowiedniejszą instytucją do formułowania tego typu pojęć.\nMolestowanie może być działaniem jednorazowym, jak także długo ciągnącycm się dręczącym procesem. Ofiarami molestowania seksualnego padają najczęściej kobiety: w domu, szkole, pracy, na ulicy. Ważne, by nie bagatelizować sytuacji, które sprawiają, że czujemy się niekomfortowo. Nie należy tłumaczyć sobie nachalności jako żart lub flirt i usprawiedliwiać osoby, która molestuje. Ofiara często czuje, że w jakiś sposób sprowokowała agresora, a to nie ma żadnego znaczenia: nie liczy się to, jak ktoś wygląda, w co jest ubrany. Nie można maskować strachu śmiechem lub przyzwalać na takie zachowania, bo niepostawienie granicy prowadzi tylko do gorszych sytuacji. Niestety, w Polsce nadal często zrzuca się winę na kobiety i zamiast chronić ofiarę – dodatkowo się ją potępia! Molestowanie zawsze należy zgłaszać (rodzicom, nauczycielom, policji) i koniecznie nie dać się zastraszyć agresorowi.\nmoje-waterloo 18 października 2017 19:51\nIdąc za tym tokiem myślenia – tak, byłaś molestowana. Odnoszę się do opowiedzianych przez Ciebie historii. Fakt, że masz taką, a nie inną wrażliwość, która pozwala Ci nie brać tego do siebie oraz umiejętności pozwalające Ci radzić sobie w takich sytuacjach nie oznacza, że zjawisko nie zaistniało. Uważam, że to bardzo dobrze, że nie czujesz się pokrzywdzona. Ale to wcale nie oznacza, że ktoś o innej wrażliwości czy zaradności nie ma prawa tak tego czuć. Ja np. bardzo odczuwam naruszanie strefy osobistej, mam ją dość rozbudowaną, więc – metaforycznie – raczej się odsuwam niż przysuwam, jeśli rozumiesz, co mam na myśli. I jestem przekonana, że KAŻDY ma obowiązek to uszanować.\nDodatkowo chciałabym Ci zwrócić uwagę, że prezentujesz trudne do zaakceptowania stanowisko. Piszesz: /nasuwa sie kolejne pytanie "kto tu kogo molestowal?"/. Nie, nie nasuwa się. Dyrektor Cię molestował (wydał polecenie służbowe, że masz siedzieć obok niego i to nie miało żadnego uzasadnienia merytorycznego), a Ty – mniej lub bardziej świadomie sprowadziłaś go po mistrzowsku do parteru. Ale to nie zmienia faktu i krzywdzi osoby, które w takiej sytuacji czują się przynajmniej niezręcznie. Wykorzystywanie pozycji służbowej do przedmiotowego traktowania pracownicy mieści się idealnie w definicji molestowania. Nie rób tego.\nPiszesz: /na milosc boska, czy my aby nie przesadzamy?/. Nie, zapewniam Cię, że nie przesadzamy. Tzn. ja na pewno nie przesadzam, bo Ty jednak tak – odnosisz sie jednoznacznie do mojej wypowiedzi, która (o czym Cię solennie zapewniam) BARDZO WIELE mnie kosztowała. Opowiedziałam publicznie, w szczytnym celu, coś nieprawdopodobnie dla mnie trudnego, bolesnego i krzywdzącego, by zobaczyć, że kobieta, którą mam za poważną osobę, sugeruje, że może troszeczkę jednak jestem histeryczką. Nie jestem, zapewniam Cię. Parę osób doświadczyło w zyciu mojego absolutnego braku histerii. Spójrz na ostatni komentarz martuuhy: ona mnie zna i nigdy na nią nie „spojrzałam“. Ale wie, jaką wagę ma moje spojrzenie i co robi ludziom.\nA już kompletnym kuriozum jest Twoja wypowiedź: /Czuje sie wrecz uposledzona z powodu, ze nikt mi nie/. Chciałabym to zrobić jakoś delikatnie, ale się nie da: to było OBRZYDLIWE. Serio czujesz się poszkodowana? Idź, opowiedz to ofierze gwałtu. Idź, opowiedz to molestowanym dzieciom. Powiedz im wszystkim, jak się mają fajnie. Czy zdajesz sobie sprawę, że dokonałaś wtórnej wiktymizacji ofiar przemocy seksualnej? Przecież o tym właśnie wszystkie mówimy, na Boga! A może jednak jesteśmy trochę winne? Może zawsze się trochę gwałci? Może prowokowałyśmy, byłyśmy źle ubrane, szłyśmy gdzieś po ciemku? A może, KURWA, oddychałyśmy, co?!\nTa akcja jest BARDZO potrzebna. M.in. właśnie z Twojego powodu. Zwerbalizuję to, bo już od dawna potrafię precyzyjnie opowiadać o swoich emocjach: bardzo mnie skrzywdziłaś tymi paskudnymi wypowiedziami. Mnie, dorosłą Joannę i mnie, małą Asię. Skrzywdziłaś również obecną tu Martę i obecną tu Agnieszkę – obie również są ofiarami molestowania (i nie tylko). Nie życzę sobie tego typu sugestii, żeby była pełna jasność. Nie wolno Ci tego robić. I, prawdę mówiąc, mało mnie interesuje, jak teraz postąpisz. Zbyt wielu debili spotykam na swojej drodze, żebym mogła lekko podchodzić do takich wypowiedzi prezentowanych przez inteligentną, wykształconą i ustabilizowaną emocjonalnie kobietę. Ty, prezentując wszystkie te cechy, jesteś obarczona o wiele większą odpowiedzialnością za słowa niż byle żul w kuflolocie. Od kretyna mało wymagam – od Ciebie o wiele więcej.\nNikt nie mówi, że masz wziąć udział w akcji, przyznając się do molestowania. Możesz nie zrobić nic. Ale na pewno nie możesz zaprzeczać temu, co mówimy z wielkim bólem. Wstydź się.\nStardust 18 października 2017 22:15\nDziekuje za diagnoze. Wiecej pisac nie bede, bo uwazam ze wzajemne obrazanie sie jest bez sensu. Wszystko co napisalam wczesniej napisalam bez osobistych wycieczek.\nmoje-waterloo 18 października 2017 22:33\nUfam, że miałaś taki zamiar. Niestety, nie udało się.\nNapisała do mnie dziewczyna, która chciała Ci jakoś odpowiedzieć, ale nie dała rady, bo nie mogła przestać płakać. Tak to grupa pokrzywdzonych Twoimi komentarzami jeszcze się powiększyła. Pewnie to sobie uroiłyśmy.\nmartuuha 18 października 2017 22:39\nStardust - przyjmijmy nawet, że Ci wierzę, że nigdy nie doświadczyłaś molestowania. Ale jakim prawem negujesz odczucia, doświadczenia i wyznania innych kobiet?\nPrzyszłaś do Asi w gości, rozsiadłaś się wysłuchując jej naintymniejszych i najboleśniejszych zwierzeń, żeby potem, przegryzając popcornem, powiedzieć - to nieprawda, przesadzasz. I mnie się w głowie nie mieści - JAK TAK MOŻNA??? Nie przychodzi Ci do głowy, że to jest (używając najłagodniejszych słów, bo może takie, paradoksalnie, dotrą): niegrzeczne? nietaktowne? nieeleganckie? Bo jest. Jest agresywne i obrzydliwe, też.\nOraz jest postawą wspierającą ten cały chory system. Brawo. Nie chciałaś stanąć po stronie molestowanych kobiet? Więc postawiłaś się w jednym rzędzie z molestującymi facetami. Jesteś z siebie dumna?\nAnonimowy 19 października 2017 09:25\nAsiu, dziękuję. Ja - jak ta dziewczyna, o której piszesz - nie dałam rady odpowiedzieć. Nie mam konta na fb, ale założę, żebym mogła głośno powiedzieć #jateż.\nMartuuha, Tobie też dziękuję. I powtórzę za Tobą - JAK TAK MOŻNA???\nNie mogę więcej pisać, po prostu nie dam rady....\nAnonimowy 19 października 2017 15:23\nBiedna pokrzywdzona Stardust:)"nigdy nie doświadczyła"daruj sobie!!!!Jak już musisz wsadzić wszędzie swoje 5 groszy.....wiesz co!wsadz je sobie w.....a przed kim zamykałaś swoje podwoje?????czy aby nie można tego nazwać molestowaniem?? Zbrukałaś.... wyję.krzyczę!mam urojenia?Magda bez FB.\nUnknown 20 października 2017 18:08\nJa cie, Stardust, chyba nie masz za grosz empatii i wyobraźni, tak myślę, choć Cię nei znam. I nie chcę Cie obrazić, tylko skłonic, zebyś następnym razem,zanim wyprodukujesz długi i wielowątkowy komentarz - pomyślałam chwilę, czy na pewno chcesz,żeby ludzie to czytali. Czy to jest dokładnie to, co chciałas powiedziec. Bo może jakbys odłozyła na jeden dzien, albo dała komuś do przeczytania, to by nie było takiej siary. Przykro mi, ale to jest najbardziej absurdalny tekst jaki przeczytałam w kontekście tej akcji, i choć myślałam bardoz długo, to do tej pory nie wiem, PO CO zdecydowałaś się napisać ten komentarz? Jeśli uważasz,ze problem Cię nie dotyczy, warto skorzystac z okazji i zachowac milczenie, to proste.\nprzepraszam, nie podpisałam się - nie rozkminiłam systemu komentarzy\nChuda 24 października 2017 18:24\nKochane dziewczymy, przytulam Was bardzo mocno.\nBasia 27 października 2017 21:58\nPoradzilam sobie, jestem twarda, ale czytajac takie dyskusje przypomina mi sie ta sytuacja... :(\nWg star ja bylam winna? 12-letnia dziewczynka??? Czuje sie teraz zle..\nAle dziekuje za taki post i za dyskusje, ktora sie wywiazala, jestem z wami.


Podborsko – Muzeum Zimnej Wojny – Zabytki Polskie\nPodborsko – Muzeum Zimnej Wojny\nzabytkipolskie1948 29 września, 2018 29 września, 2018 Uncategorized\nPodborsko – jest to obiekt specjalny nr 3001, gdzie w podziemnych bunkrach magazynowano broń jądrową. Podborsko usytuowane jest w lasach pomiędzy Dobrowem, a Podborskiem ok. 30 km na południe od Koszalina.\nBunkry otwiera się dwoma potężnymi drzwiami o wadze 5 ton. Bunker ma 2 tys. m podziemnej powierzchni i był zlokalizowany na miejscu ściśle tajnym. O jego istnieniu wiedziało zaledwie 12 osób w Polsce m.innymi generałowie Wojciech Jaruzelski i Florian Siwicki.\nBunkier ten jako jedyny w Europie jest w doskonałym stanie.W połowie lat 80-tych przechowywano tu 178 szt ładunków jądrowych – min, bomb lotniczych z głowicami jądrowymi o sile 16 kt.\n200 żołnierzy obsługiwało dwa bunkry. W pobliżu znajduje się drugi taki sam bunkier, który do dzisiaj nie został otwarty ze względów bezpieczeństwa. Podejrzewa się, że trzymano w nim broń chemiczną i bakteriologiczną oraz groźną broń SS-20. Na zdjęciu główna hala gdzie przeładowywano głowice.\nW hali musiała być zachowana stała temperatura ok 6 – 9 stopni. Na suficie umieszczono suwnicę, która spuszczała głowice na niższy poziom skąd były kierowane do jednej z czterech hal.\nGłowice były umieszczane na specjalnych wózkach. W każdej hali można było przechowywać 20 głowic czyli w jednym bunkrze 80 szt. Był to magazyn śmierci.\nKażda hala była zaopatrzona w oddzielny system alarmowy. W dyżurce siedział żołnierz, który miał nadzór nad ogrzewaniem, chłodzeniem, poziomem paliwa. Na zdjęciu makieta głowicy atomowej.\nNa zdjęciu hala w której znajduje się potężny agregat prądotwórczy. Jego zadaniem było również oczyszczanie powietrza. Poza kilkoma usterkami urządzenie jest sprawne do dziś.\nW Polsce podobne magazyny broni jądrowej były jeszcze w Templewie oraz w Brzeźnicy Kolonii. Te bunkry praktycznie zostały zrównane z ziemią. Na zdjęciu drzwi do laboratorium gdzie inżynierowie rosyjscy sprawdzali sprawność głowic do działania czyli sprawdzali jej poziom masy. Województwo zachodnio-pomorskie.\nPoprzedni Opinogóra – Pałac Krasińskich\nDalej Niechorze – Latarnia Morska


Pustaki szklane i luksfery - E-mieszkanie\nOkreślenie pustaki szklane i luksfery często stosowane jest zamiennie, chociaż nie jest to dokładnie to samo. Pierwsze z nich zbudowane są z dwóch warstw szkła ściśle stopionych, w taki sposób, aby wewnątrz zachować niewielką przestrzeń, zasadniczo wpływającą na ich parametry techniczne. Luksfery są natomiast kształtkami pełnymi. Bogate wzornictwo, kolorystyka, dobre parametry techniczne sprawiły, że są efektownym elementem współczesnej architektury oraz atrybutem modnego i nowoczesnego wnętrza.\nSwoistą właściwością kształtek jest zdolność przepuszczania światła. W przypadku pustaków przezroczystych, przy prostopadle padającym świetle, przepuszczalność ta wynosi nawet 70-80%, co odpowiada zwykłemu, dwuszybowemu przeszkleniu. Przepuszczalność światła przez pustaki kolorowe zmienia się natomiast w zależności od intensywności barwy i wynosi średnio 50%. Pomysły architektów i projektantów wnętrz w połączeniu z nowoczesną technologią wykonawstwa i montażu dają wprost nieograniczone możliwości wykorzystania pustaków szklanych. Wznosi się z nich potężne ściany wieżowców, ale także przepierzenia, całe ścianki działowe lub tylko ich fragmenty. Wypełnia się nimi otwory okienne, bywają jedynym rozwiązaniem w ścianach, w których z różnych względów nie można zaprojektować zwykłych okien (np. z powodu bliskości sąsiedniego budynku). Ze szklanych elementów wykonuje się ściany proste, o różnych krzywiznach, sklepienia i kopuły. Wykańcza się nimi balkony, tarasy, balustrady, schody, werandy i oranżerie. Wykonuje się z nich bufety, barki, kabiny prysznicowe, obudowuje się nimi wanny, a także drzwi, przeważnie wejściowe, doświetlając w ten sposób ciemny przedpokój czy wiatrołap. Można je stosować właściwie w każdym pomieszczeniu, tworząc z nich duże szklane tafle lub tylko dekoracyjne detale.\nPustaki szklane i luksfery - kształty\noświetlenie, luksfery, aranżacja wnętrza, nowoczesne technologie, nowoczesne mieszkania


Górnictwo potrzebuje reform - Gospodarka | Wiadomości Gospodarcze dziennik.pl\n12.05.2014, 13:26 | Aktualizacja: 12.05.2014, 13:45\nNa Śląsku węgiel jest wydobywany z coraz głębszych pokładów, co podnosi koszty / Dziennik Gazeta Prawna\nPolskiej branży wydobywczej trudno konkurować z producentami z innych krajów. Władze i warunki naturalne nie ułatwiają jej funkcjonowania, a nacisk na wyniki nie sprzyja innowacyjności\nNie najlepsza kondycja polskiego górnictwa spowodowała, że branża stała się jednym z głównym tematów poruszanych podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego. W ub.r. polskie kopalnie wydobyły 76,5 mln ton węgla, czyli o 2,7 mln ton mniej niż w 2012 r. Dobrą informacją jest z pewnością wzrost sprzedaży o 5,6 mln ton – kopalniom łącznie udało się sprzedać 77,5 mln ton surowca, z czego 10,5 mln trafiło za granicę. Wzrost sprzedaży jednak nie przełożył się na zyski, skutkiem czego branża zarobiła o 1,7 mld zł mniej niż w 2012 r. Z tego też względu polskie kopalnie zakończyły ub.r. z wynikiem czterokrotnie gorszym niż 2012 r. Zarobiły bowiem 430 mln zł.\nPolska ma zaledwie jednoprocentowy udział w światowej produkcji węgla, w związku z czym nie mamy możliwości realnego wpływu na podaż i ceny. Z tego względu kluczowe jest takie dostosowanie kosztów, aby zapewnić możliwość długotrwałego osiągania zysku i tworzenia rezerw finansowych w lepszych czasach na czasy gorsze. Górnicy podkreślali jednak, że państwo im tego nie ułatwia.\nRoman Łój, prezes zarządu Katowickiego Holdingu Węglowego, podkreślał, że na Śląsku węgiel wydobywa się z coraz niżej położonych pokładów, a wraz ze schodzeniem głębiej koszty wydobycia rosną. – My fedrujemy na tysiącu metrów, a w Mongolii na 15 metrach – mówił prezes. Wtórowali mu także inni paneliści, mówiąc, że polski węgiel nie jest w stanie konkurować z takim, który albo jest wydobywany odkrywkowo, albo w warunkach, gdzie nie liczą się przepisy bhp.\nDodatkowo uczestnicy sesji wskazywali, że po 1989 r. nie powstał u nas kompleksowy bilans paliwowo-energetyczny. Nie wiadomo, jakie będzie zapotrzebowanie na węgiel za lat 10 czy 20, a to utrudnia długofalowe planowanie i podejmowanie inwestycji. Nie wiemy, czy będziemy zużywać 40 czy 70 mln ton węgla. Dlatego rząd powinien stworzyć długofalową politykę energetyczną z określeniem składu naszego miksu energetycznego – powiedział Mirosław Taras, prezes Kompanii Węglowej.\nZdaniem górników państwo nie tylko nie stwarza warunków do długoterminowej działalności, lecz także utrudnia działalność bieżącą. Powróciła tutaj kwestia układów zbiorowych, gwarantujących górnikom szerokie przywileje. Podniesiono na przykład argument, że liczne premie i dodatki powinny z powrotem pełnić funkcję motywacyjną, a nie stanowić stały element górniczego uposażenia.\nMożna działać efektywniej\nKierunek zmian w branży wyznaczają inwestorzy prywatni, którzy w ostatnich latach uruchomili wydobycie. Jako przykład można podać kopalnię, której właścicielem jest Przedsiębiorstwo Górnicze Silesia. Prezes Zarządu PG Silesia Michal Herman podał kilka faktów. – U nas na pracownika przypada nieco ponad tysiąc ton wydobytego węgla rocznie. Dla porównania ¬ w Kompanii Węglowej jest to 350 ton. My z kosztami pracy za trzy lata chcemy zejść poniżej 40 proc., a w branży wynoszą połowę – mówił. Zaznaczył jednak, że Silesii nie można nazwać „modelową” kopalnią; taki mógłby być bowiem tylko zakład wydobywczy zbudowany od postaw.\nTaką modelową kopalnią może być najnowsza inwestycja Kopeksu, powstała na polu rezerwowym kopalni Czeczott. Budowa rozpocznie się w 2015 r., a pierwszy urobek ma trafić na powierzchnię w 2018 r. Prezes Kopeksu Józef Wolski chwalił warunki, w jakich powstaje nowa kopalnia. – Złoże zalega płytko, na głębokości od 250 do 650 metrów, ma dobrą miąższość, zagrożenia wodne i metanowe są niewielkie, a węgiel jest dobrej jakości – wymieniał.\nCiągłe problemy branży górniczej spowodowały, że chociaż ten sektor wciąż zatrudnia u nas mnóstwo ludzi, nie należy do grona „polskich czempionów”. Jak przez ostatnie 25 lat transformacji poradziły sobie inne firmy, jak będzie rozwijać się polski i europejski przemysł w kolejnych latach oraz gdzie Stary Kontynent powinien szukać swojego potencjału – o takich tematach debatowali uczestnicy panelu „Przemysł w Europie”.\nZdaniem prelegentów Polska dobrze wykorzystała ostatnie lata gospodarczej transformacji. – Strukturalnie upodobniliśmy się do naszego zachodniego sąsiada. Polska jest ciągnięta przez bliskość niemieckiego imperium przemysłowego. Dzięki temu jesteśmy drugim krajem po Korei Południowej najbardziej dynamicznie zwiększającym swoją produktywność – stwierdził Jan Staniłko z Warszawskiego Instytutu Studiów Ekonomicznych. Dodał, że w Polsce obecnie najszybciej rośnie przemysł papierniczy, farmaceutyczny, budowlany, usługi przemysłowe i chemikalia.\nGospodarka niemiecka była często przywoływana w dyskusji. – Jej siła tkwi w firmach liczących 500¬1000 pracowników. Tamtejsze przedsiębiorstwa rodzinne jak ognia unikają giełdy, uznając, że są inne atrakcyjne metody pozyskiwania kapitału – mówił prezes zarządu Siemens Industry Software Mariusz Zabielski. Dodał, że w Niemczech zauważalny jest specyficzny trend wdrażania innowacji. – Firmy inwestują w drobne innowacyjności, które następnie przenoszone są do wielkich korporacji. A wydawałoby się, że to te wielkie korporacje tworzą tę największą wartość – mówił Zabielski.\nWciąż jednak na polskim gruncie największą barierą rozwoju jest kultura organizacyjna firm. – Brakuje u nas ciągle podstawowych zasad, czyli uczciwości i zaufania – powiedział Andrzej Meder, dyrektor ds. badań i rozwoju w firmie Kopex. – Wyższą formą konkurencji jest współpraca, a u nas tego nie ma. Największy nacisk położony jest na wyniki, a to nie sprzyja innowacjom. Nie potrafimy wykorzystać ludzi, a pojęcie innowacji zbyt często mylimy z kreatywnym myśleniem – stwierdził Meder.\nChiński rynek to wiele możliwości, trzeba go tylko poznać\nŻeby robić interesy z azjatyckimi firmami, trzeba bardzo dużo cierpliwości.\nDwustronna wymiana handlowa pomiędzy Polską a Chinami osiągnęła w ub.r. poziom 14 mld dol. i w latach 2009–2013 rosła o 15,8 proc. rocznie. Państwo Środka jest trzecim co do wielkości odbiorcą polskich towarów, eksportujemy tam głównie miedź i maszyny, a sprowadzamy sprzęt elektryczny i odzież. Chociaż możliwości współpracy są praktycznie nieograniczone, nie jest to rynek łatwy. Z tego względu szanse i perspektywy polskiego biznesu na chińskim rynku stanowiły poważny temat podczas Europejskiego Kongresu Gospodarczego w Katowicach.\nMyliłby się jednak ten, kto uważa, że Chińczycy mają podobną wizję robienia interesów w Europie Środkowo-Wschodniej jak inni partnerzy z Azji Wschodniej. – Największe inwestycje chińskie w Polsce to przejęcia i fuzje, a nie budowa fabryk, jak to miało miejsce w przypadku koncernów z Korei i Japonii – przekonywał podczas panelu „Współpraca Polski i Chin” partner w Deloitte i lider Chinese Services Group Poland Tomasz Konik. Przyczyna tego stanu rzeczy jest prosta – Chiny nie potrzebują rozwoju bazy produkcyjnej, bo mają ją doskonale rozwiniętą u siebie. Konik wskazywał także, że Chińczycy byli zainteresowani inwestycjami w zakresie energetyki, ale z ubiegania się o kontrakty przy nowych, polskich inwestycjach energetycznych odpadli, bo nie spełniali warunków formalnych. To przypomniało o wycofaniu się COVEC z budowy autostrady A2.\n– Wyciągnięto z tego wnioski i przeanalizowano procedury – zapewniał Zuotao Xiang, wicedyrektor w Centrum Studiów Europejskich na Uniwersytecie Pekińskim. Co ciekawe, wskazał on, że jednym z błędów popełnionych przez COVEC przy A2 była zbyt duża zależność od pomocy polskich doradców. – W związku z tym musimy wykształcić swoich specjalistów – stwierdził dyrektor. Zwrócił także uwagę, że podstawowy problem dla współpracy biznesu z Polski i Chin to bariera poznawcza i kulturowa. Zaznaczył, że z jego badań wynika, iż wiedza o naszym kraju większości przedsiębiorców z Państwa Środka zatrzymała się na latach 90. ubiegłego wieku. – A to przekłada się na decyzje o potencjalnych miejscach do inwestowania – podsumował dyrektor. Dlatego Chińczycy przykładają taką wagę do budowania relacji międzyludzkich opartych na wzajemnym zrozumieniu, która powinna zaczynać się już od wspieranej przez państwo wymiany studenckiej.\nWtórował mu pierwszy radca wydziału promocji, handlu i inwestycji w Konsulacie Generalnym RP w Szanghaju Andrzej Pieczonka mówiąc, że najważniejsze w przypadku chęci wejścia na chiński rynek jest poznanie uwarunkowań kulturowych Państwa Środka. – Każda firma, która chce się pojawić na chińskim rynku, powinna wiedzieć, kim był Konfucjusz i czego nauczał – mówił radca. Jednocześnie wspominał, że według tamtejszej kultury uprawiania biznesu handel jest pojmowany przede wszystkich jako relacja międzyludzka. Najkrócej warunki wejścia na chiński rynek określił Józef Wolski, prezes zarządu firmy Kopex: Do tamtejszego rynku potrzeba cierpliwości, cierpliwości i jeszcze raz cierpliwości – powiedział. Cierpliwość jest niezbędna dla nawiązania właściwej relacji między partnerami, do czego Chińczycy przywiązują wielką wagę. Tamtejsi biznesmeni będą chcieli osobiście poznać reprezentanta podmiotu, z którym mają robić interesy. W przypadku Kopeksu ta cierpliwość się opłaciła, bowiem między 2007 a 2013 r. sprzedaż firmy do Chin osiągnęła łączną wartość 700 mln zł, co odpowiadało mniej więcej 2 proc. polskiego eksportu do Państwa Środka.\nWolski zaznaczył, że Kopeksowi pomogły także wewnętrzne uwarunkowania chińskiego rynku. – Tamtejsze górnictwo też boryka się ze spadkiem cen węgla. W takiej sytuacji branża zaczęła rozglądać się za sposobami powrotu do konkurencyjności. To była szansa dla nas, bo pojawiła się możliwość, aby dostarczyć taki sprzęt, takie maszyny i urządzenia, które mogłyby się przyczynić do zwiększenia produktywności – powiedział prezes. Firma liczy, że uda jej się na tamtejszym rynku sprzedać urządzenia do eksploatacji pokładów trudnych geologicznie. – Bardzo dobry sprzęt – to najkrótsza odpowiedź, jakiej jestem w stanie udzielić na pytanie, jak udało nam się utrzymać na tamtejszym rynku – podsumował prezes.\nJak firma może oszczędzić 20 proc. kosztów energii? przeczytaj »


73 A Pain That I'm Used To - pobierz mp3, download mp3\n73 A Pain That I'm Used To\nData dodania: 31.01.2012 12:30:13\nRozmiar piosenki, którą właśnie odtwarzasz to mniejwięcej jeden i osiemdziesiąt setnych megabajta. Czas trwania oscyluje na trzy minuty i pięćdziesiąt sześć sekund. Jest to miejsce, w którym masz możliwość ściągnięcia i odtwarzania pliku mp3 73 A Pain That I'm Used To. Utwór mp3, który obecnie słyszysz został zaindeksowany w naszej bazie danych w poniedziałek, 20 listopada 2017 roku. Niestety nie ma jak na razie dodanego teledysku do tej piosenki. Będziemy zatem niezwykle wdzięczni, gdybyś takowy dodał. Plik 73 A Pain That I'm Used To nie został do tej pory ani razu pobrany. Nie ma do tej pory ani jednego komentarza dodanego do tej piosenki, ale Ty możesz być pierwszy.\nPlik mp3 73 A Pain That I'm Used To do pobrania możesz wyszukać wpisując:\n73 A Pain That I'm Used To download, download 73 A Pain That I'm Used To, pobierz 73 A Pain That I'm Used To, 73 A Pain That I'm Used To pobierz, pobierz mp3 73 A Pain That I'm Used To, download mp3 73 A Pain That I'm Used To, 73 A Pain That I'm Used To pobierz mp3, 73 A Pain That I'm Used To mp3 pobierz, zippy 73 A Pain That I'm Used To zippy, chomikuj 73 A Pain That I'm Used To chomikuj, 73 A Pain That I'm Used To mp3 download, darmowe mp3 73 A Pain That I'm Used To, 73 A Pain That I'm Used To download mp3, lub 73 A Pain That I'm Used To mp3.\nW obecnych czasach, gdy każdy może dogłębnie poznać twórczość nawet najbardziej offowego wykonawcy, definicja undergroundowej muzyki lekko traci na wartości - również za sprawą portali analogicznych do naszego. W tym miejscu wszyscy mogą pobrać darmowe mp3, między innymi 73 A Pain That I&039;m Used To. Czy warto się z tym zapoznać?\n73 A Pain That I&039;m Used To bez kompleksów zdobywa kolejne przyczółki w radiowych listach przebojów, a to przez swoje łatwo wpadające w ucho piosenki. Na początku swojej przygody z muzyką, robił tak samo jak inni wykonawcy - umieszczał w Internetu darmowe mp3 do pobrania. To dobry sposób na zapoznanie się z piosenkami, bez konieczności płacenia w ciemno za muzykę, która może nie będzie się nam podobać. Jednak w tym przypadku nie ma takich obaw - za przykład niech posłuży 73 A Pain That I&039;m Used To, genialna empetrójka, która jest w stanie zarazić chwytliwą melodią duże grono słuchaczy.\nChcesz mieć ulubione piosenki na swoim odtwarzaczu? Wykorzystaj do tego naszą wyszukiwarkę mp3, która Ci to umożliwi. Nie natkniesz się tu na żadne pułapki czy ukryte koszty - wszystko jest przejrzyste i absolutnie za darmo. Co ważniejsze, muzyka mp3 na naszej witrynie jest wolna od wszelkiej maści wirusów, które możesz napotkać na analogicznych stronach. Jeżeli chcesz tylko niczym nieskażonej muzyki, korzystaj właśnie z tej strony.\nDysponujemy czymś więcej, niż tylko wyszukiwarką. Jest to znakomite narzędzie, Wrzuta downloader, które pozwoli Ci na ściąganie z Wrzuty. Już nie trzeba czekać długie minuty, aż napełni się pasek z loadingiem piosenki - na naszej witrynie zrobisz mp3 download bez żadnych utrudnień, a co więcej szybko i bezpłatnie.\n73 A Pain That I&039;m Used To, której autorem jest 73 A Pain That I&039;m Used To, to znakomita melodia na każdy dzień i dla każdego człowieka, nie patrząc na wiek czy upodobania muzyczne. Nie zwlekaj, aż przeminie trend na bawienie się przy 73 A Pain That I&039;m Used To i pobierz darmowe mp3 z naszego serwisu. Z całą pewnością nie będziesz tym zawiedziony - ten artysta tworzy hit za hitem, tak samo jest w przypadku tego kawałka.


Dodane: 05-05-2019 12:18\noraz zwykłych zabiegów serwisowych i zachowawczych. Poza tym podczas kupowania pieców można zaopatrzyć się w odpowiedni pakiet pozwalający na przedłużenie czasu gwarancji o wybranych przez siebie okres. Wszystko to sprawia, że wszystkie osoby dokonujące zakupu pieców grzewczych oraz ich używające mogą dostosować okres gwarancji na posiadane piece do swoich własnych potrzeb. Chodzi tutaj nie tylko same funkcje grzewcze spełniane przez piece, ale również o okres jego użytkowania. Jako tradycyjne źródła energiiTradycyjne źródła energii cieplnej Jako tradycyjne źródła energii cieplnej przyjmuje się takie metody postępowania, w których nie jest brane pod uwagę ewentualne negatywne oddziaływanie na środowisko. Ciepło z elektrociepłowni Ciepło z elektrociepłowni do budynku dostarczane jest rurociągami w postaci gorącej wody. Woda ta nie jest stosowana bezpośrednio do ogrzewania, lecz jej energia cieplna przekazywana jest do wewnętrznego obiegu grzewczego centralnego ogrzewania w wymienniku ciepła (rekuperatorze). Dawniej powszechnie stosowano do przesyłu magistrale słabo izolowane, co powodowało duże straty ciepła, a wykonanie instalacji przesyłowej wymagało wysokich nakładów. Obecnie stosowane są powszechnie rury preizolowane, które ograniczają straty ciepła i ułatwiają montaż. Wady i zalety ciepło jest częściowo odpadem przy produkcji energii elektrycznej, są bezobsługowe, rozliczanie zużyci energii wymaga stosowania liczników energii cieplnej, w przypadku niewielkiej ilości przesyłanej energii wysoki koszt sieci przesyłowej niedostępność na żądanie w okresie przejściowym (do momentu włączenia wymiennika ciepła) lub niepotrzebne ogrzewanie przy ciepłej pogodzie (wiosną), przy braku regulacji wewnętrznej, prowadzące do przegrzewania pomieszczeń i marnotrawstwa energii. rozwiązanie nie wszędzie dostępne. Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Ogrzewanie Gdzie szukać pomocy odnośnie problemów z elektrycznością? Wirtualna sieć jest źródłem informacji na wszelkie tematy, a jest to przede wszystkim związane z tym, że każdy, kto posiada dostęp do Internetu, może właściwie wszystko tam napisać. Jeśli chodzi o usługi elektryczne, kwestia ta wygląda tak samo. W Internecie aż roi się od porad związanych z samodzielnymi naprawami drobnych usterek. Jeśli nie pochodzą one ze znanego nam źródła to jednak nie powinniśmy podejmować poważniejszych napraw we własnym zakresie. Strony internetowe konkretnych elektryków także zawierają różne porady, ale tutaj dotyczą one przede wszystkim konieczności wzywania pomocy elektryka. Może się bowiem okazać, że niedostatecznie dokręcony bezpiecznik sprawi, że zostaniemy pozbawieni światła, a do takiej drobnostki nie warto wzywać fachowej pomocy.\nPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Sposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećOgrzewanie - zimowy niezbędnikSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniCo to są nagrzewnice i kilka ciekawych faktów o ogrzewaniuZimowo - kilka ciekawostek o ogrzewaniuKilka faktów na temat ogrzewaniaSposoby na ogrzewanie zimowych tarasówSposoby na ogrzewanie magazynówRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuSposoby na ogrzewanie zimowych tarasówOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuOgrzewanie problematycznych przestrzeni, takich jak magazynyRóżne źródła ciepła - porozmawiajmy o ogrzewaniuKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaCo to są nagrzewnice i kilka ciekawych faktów o ogrzewaniuKilka faktów na temat ogrzewaniaOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećZimowe inspiracje - kilka faktów o cieple i ogrzewaniuSposoby na ogrzewanie zimowych tarasówKilka ciekawostek dotyczących ogrzewaniaPiece, kotły, nagrzewnice - co powinieneś o tym wiedziećJak mieć ciepło w domu, w domku ogrodowym lub w magazynie?Co warto wiedzieć o ogrzewaniu?Poradnik zimowy - ogrzewanieOgrzewanie - tego mogłeś nie wiedziećCo to są nagrzewnice i kilka ciekawych faktów o ogrzewaniu


Bakoma Premium - Demo\nCelem było osiągnięcie równoważnej pozycji rynkowej z Danonem i Zottem (przejęcie 30% rynku) na rynku polskim przy 30% nakładach reklamowych względem każdego z nich.\nPełna obsługa kreatywna i produkcyjna (ATL i BTL): opracowanie koncepcji kreatywnej do kampanii wprowadzającej na rynek.\nStrategia Marki, Strategia Komunikacji\nTelewizja Outdoor, Interactive\nPotencjał wzrostu Bakomy leżał w odkryciu na nowo tego, z czego Polska słynie: owoców i mleka. “Czy musimy wyjechać i wrócić, by docenić piękno polskiej natury?” pyta lektor w reklamie. “Czy musimy szukać jeżeli to, co najbardziej naturalne jest właśnie u nas? I ile smaków musimy poznać, by odkryć zalety tego jedynego.\nW naszej Demo znajdziesz świeże owoce i prawdziwe polskie mleka”. Komunikacja rozbudziła pożądane emocje i sentymnenty. Reklama utrzymana w tonie nostalgicznego powrotu do domu pozwoliła połączyć markę Bakomy z prawdziwą polskością, niepotwarzalną polską naturą i jej owocami.\nEfektem działań było zdobycie 1 miejsca w rankingu marek, których brakowałoby Polakom najbardziej, gdyby zniknęła z rynku („lider w wynikach badań przywiązania do marki”). Średnie nakłady 2 pozostałych laureatów i Zotta są 4,4 razy większe (2002–2004). 81% Polaków uważało reklamy Bakomy są wysokiej jakości (#2 za Prince Polo).


Natalia Machalica | 2015-12-30\nCath to dziewczyna, która w swoim życiu nie chce żadnych zmian. Najchętniej wciąż mieszkałaby z tatą, w pokoju ze swoją bliźniaczką i nie robiła nic innego jak pisanie fanfiction. Niestety dorosłe życie i zmiany wołają ją coraz głośniej. Razem z Wren (siostra bliźniaczka) postanawia opuścić rodzinne strony i wyjeżdża na studia, które Cath wyobrażała sobie trochę inaczej. Dziewczyna miała nadzieję, że razem z siostrą będą nierozłączne, tak się niestety nie stało. Wren dzięki collegowi chce zacząć nowe życie dlatego nierozłączne bliźniaczki stają się coraz bardziej zwykłym rodzeństwem. Jak Cath poradzi sobie z tą zmianą? Co będzie z jej opowiadaniami? Jak potoczy się jej nowe życie? Czytając książkę dowiecie się wszystkiego!\nNa początku miała wrażenie, że jest to książka o dziewczynie, która jest wielką fanką Simona Snowa, która ma własnych fanów a to za sprawą tego, że pisze fanfiction. Na szczęście było to złudne odczucie. Powieść R.Rowell jest głownie o rodzinnych problemach, przyjaźni, siostrzanej miłości i wkraczaniu w studenckie życie. Co prawda jest to też historia osoby kochającej książkę tak bardzo, że stała się ona jej całym światem, ale to nie jest wszystko co ma do zaoferowania ta powieść.\nCath jest jedną z tych bohaterek, które bardzo przypadły mi do gustu. Czasem w jej zachowaniu widziałam swoje własne czyny. Jest ona świetnie wykreowana. Czasem podczas czytania miałam wrażenie, że jest jedną z tych postaci zamkniętych w sobie. Los jej nie oszczędzał, mama zostawiła ją i jej siostrę kiedy były małe a teraz jej siostra zostawiła ją w wielkim świecie studiów. Na szczęście na jej drodze pojawia się współlokatorka Reagan (którą bardzo polubiłam) oraz Levi. Co do tego ostatniego to Cath niezbyt wie co czuje i jak ma się z nim obchodzić.\n"Fangirl" to świetna, śmieszna i wciągająca książka. Każdy mol książkowy odnajdzie w niej coś dla siebie, każda fangirl będzie znała nie jedno zachowanie głównej bohaterki. Powieść powinni przeczytać i fajni "Eleonory i Parka" oraz te osoby, którym książka nie przypadła do gustu bo ta pozycja jest dużo lepsza! Jak dla mnie lektura biję na głowę swoją poprzedniczkę. Jest zabawniejsza i ma więcej ciekawych momentów, nie nudzi. Lektura jest warta uwagi. Nigdy jeszcze nie spotkałam się z takim pomysłem na fabułę co jest wielkim plusem tej książki. Polecam! :)


Ucieczka z miejsca wypadku - Sadistic.pl\nJak się wjechało do rowu i sp***oliło to też jest ucieczka z miejsca wypadku i można iść siedzieć? a gdyby hipotetycznie nie uciekł i nie zadzwonił na bagiety, tylko poprosił sąsiada z ciągnikiem, żeby mu wyciągnął auto to też jest karalne?\n@up. Przede wszystkim, jeżeli nie było rannych czy ofiar, to nie ma mowy o wypadku...\nPrzepraszam ale jak mozna k***a nie zjarzyc sie, ze wsiada sie do nieoznakowanego radiowozu i beztrosko zwierzac sie ze swojej kryminalnej przeszlosci. Rece opadaja jak ludzie potrafia byc beznadziejni.\nJa nieoznakowany rozpoznam 500 metrów...\nRaz mi zabrali za punkty. Teraz czujny jestem jak surykatka\nPo co taki idiota i bandzior chodzi po ziemi? Po spokojnym pobycie za nasze zajebiście wysokie podatki będzie dalej zajmował się tym czym zajmował się do tej pory, bo nic innego nie potrafi, w dodatku jak się okazuje jest idiotą. Śmiertelny zastrzyk w serce i skremować. Leku na HIV pewnie by nie wynalazł.\nBystro k***a... a oto rysopis\nEdek Łomiarz napisał/a:\nPrzecież tak piszą zjeby z tych popularnych serwisów, żeby było więcej tekstu na temat bzdetów typu: uciekł sebix przed odsiadką\nCo za debil... Musiał się pochwalić\nBystro k***a... a oto rysopis Obrazek\nJa pierdziele, jaki seba wyklęty w pusty łeb pie**olnięty