Odśnieżaj z głową! - Deccoria.pl\nData publikacji: 2019-01-16, 13:59\nMiło jest siedzieć w fotelu, gdy za oknem prószy śnieg. Biały puch to jednak nie tylko przyjemność, ale i obowiązek. Odśnieżanie chodników nie należy do przyjemnych zajęć, jednak jest konieczne, ponieważ wyłącznie w ten sposób zadbamy o własne bezpieczeństwo, swoich najbliższych i przechodniów. Podpowiadamy, jak robić to skutecznie i prawidłowo.\nZima to trudny okres dla właścicieli nieruchomości. Zmienne warunki atmosferyczne zmuszają do nieustannej troski o stan nawierzchni, która w mgnieniu oka jest w stanie zamienić się w śliską i niebezpieczną lodową taflę. To również wymagający test dla wszystkich materiałów budowlanych wystawionych na oddziaływanie czynników atmosferycznych. Częste opady, niskie temperatury, naprzemienne zamrażanie i rozmrażanie mogą doprowadzić do uszkodzeń materiałów, z których wykonana jest nawierzchnia.\nRób to regularnie\nPodstawą przy prawidłowym zimowym utrzymaniu nawierzchni jest regularność. Oczywiście nikt nie mówi, o odgarnianiu śniegu z całej powierzchni po każdorazowym opadzie. Chodzi głównie o to, żeby śnieg nie zalegał na kostce betonowej oraz nie powodował zagrożenia dla przechodniów. Każdy właściciel posesji, do której przylega ogólnodostępny chodnik ma ustawowy obowiązek zadbać o jego odśnieżanie – gruba pokrywa śniegu przy częstych zmianach temperatury powoduje w dolnej jej warstwie powstawanie lodu, który działa destruktywnie na nawierzchnię. Stanowi to również zagrożenie dla osób korzystających z ciągów pieszych, gdyż chyba każdemu z nas zdarzyło się poślizgnąć na chodniku, który nie był właściwie odśnieżony – tłumaczy Krzysztof Wilk, Główny technolog Polbruk S.A. . Możemy się przed tym uchronić, stosując odpowiednie, bezpieczne i zalecane przez producenta środki do rozpuszczania śniegu. Gdy nie mamy ich pod ręką, a zima nas zaskoczyła, musimy przystąpić do odśnieżania za pomocą tradycyjnych narzędzi.\nPamiętaj nie tylko o czapce i rękawiczkach\nRozpoczynając prace porządkowe zimą zawsze warto pamiętać o odpowiedniej odzieży roboczej, czapce i rękawicach. Tak samo ważny jest dobór właściwych narzędzi do pracy. Musimy pamiętać, żeby nie uszkodziły one kostki brukowej. Użyjmy tych, wykonanych z tworzyw, które gwarantują skuteczne działanie oraz zapewnią bezpieczeństwo nawierzchni. Unikniemy w ten sposób, często zdarzających się przy odśnieżaniu metalowymi narzędziami uszkodzeń warstwy wierzchniej kostki brukowej. – Naruszenie jej prowadzi do osłabienia struktury materiału, a w konsekwencji jego trwałości. Ubytki warstwy licowej mogą się powiększać wraz z upływem czasu i sprawią że nasze chodniki przestaną wyglądać reprezentacyjnie – mówi Krzysztof Wilk z Polbruk S.A. W walce z zimą, szczególnie przy niewielkich opadach śniegu, pomocne będą również środki chemiczne.\nNajczęściej stosowaną metodą pozbycia się niechcianego śniegu i lodu jest posypanie nawierzchni solą. Nie róbmy tego. Biały puch z pewnością bardzo szybko się rozpuści. Niemniej jednak po wyschnięciu, na kostce pojawią się białe odbarwienia, co niekorzystnie wpłynie na wygląd waszego chodnika po okresie zimowym. Rozsądniejszym i bezpieczniejszym rozwiązaniem jest użycie chlorku magnezu, który usuwa śnieg i lód bez pozostawiania niechcianych plam oraz błota pośniegowego. Jest on również bezpieczny dla roślin oraz zwierząt… i nie pozostawia śladu na butach.\nMrozoodporność i niska nasiąkliwość – kluczem do sukcesu\nPorady, których udzieliliśmy powyżej, pozwolą utrzymać nawierzchnię z kostki brukowej w stanie niepogorszonym. Pamiętajmy jednak, że naprawdę wiele zależy od jakości zakupionego materiału, z którego budujemy chodniki i alejki. Warto zwracać uwagę szczególnie na dwa parametry – mrozoodporność i niską nasiąkliwość (odporność na wchłanianie wody) kostki betonowej, które są niezwykle istotne w okresie zimowym. Produkty firmy Polbruk cechują się najlepszymi parametrami w tym zakresie. Przy prawidłowym utrzymaniu gwarantuje to długie życie kostki brukowej.\nTagi: deccoria, polbruk, odśnieżanie\ngregXI 2019-01-31, 09:16\nRacja. Nie solimy! https://kostkabrukowa.buszrem.pl/projects/odsniezamy-kostke-brukowa/\nWIOSNA W MOJEJ PRZESTRZENI...\n50 95 10\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do artykułu "Odśnieżaj z głową!"? Tej operacji nie można cofnąć.


MINIFOCUS Mężczyźni Zegarki Skórzany Pasek Zegarek Kwarcowy 2018 Luksusowej Marki Sportowe Męskie Auto Data Świetliste Dłonie Montre Homme R.SpecialsInsider.com\nciepłe Porady : 1.gdy wybrałeś zegarka, proszę zwrócić uwagę na wymiar zegarek, zwłaszcza długość zespołu. jeśli zegarka zespół jest zbyt krótki dla ciebie, prosimy o kontakt z nami po umieszczeniu order. 2.różne ekrany, w rozdzielczości są różne. dlatego czasem kolor towarów nie 100% , jak na zdjęciach. o wymiarach, każdy produkt ma rozsądnej tolerancji. 3. podwójne kalendarz zegarek mechaniczny, data jest od 00 do 39, od 01 do 31, zmienia się automatycznie.gdy datajest 30 lub 31, następnie do 01, proszę ustawić ręcznie. w przeciwnym razie, to okaże się 39. to ruch projekt,nie jakość problem. 4.Pls dostosować kalendarz w momencie jest6 : 30aby unikać uszkodzić ruch. 5. Wszystkie produkty w naszym sklepie są dostępne dla dropshipping. możemy zrobić dropship -trzy atrakcyjnych wersjach;\n-Cool & specjalnie zaprojektowane przypadku obserwacji; -skórzana watch band i klamra ze stali nierdzewnej; -3 D Analogowy wskaźnik;\n-środowiskowe zdać ROHS standard;\n-30 metrów wodoodporny;\nsprawa Średnica : 45mm\nGrubość Koperty : 13.2mm\nzespół Długość : 256mm\nSzerokość pasma : 26mm o Transport : 1. SHIPPING WORLDWIDE. (Z Wyjątkiem niektórych krajach i APO/FPO)2. zamówienia zrealizowane terminowo po weryfikacji płatności.3. tylko wysyłamy potwierdzający adresy zamówienia. twój adres zamówienia MUSI DOPASOWAĆ swój adres Wysyłki.4. zdjęciach nie są faktycznego rzeczy i są wyłącznie w celach informacyjnych.5. USŁUGA CZAS TRANZYTU jest provided przewoźnikiem i wyklucza weekendy i święta. tranzytu czasy mogą się różnić, szczególnie w okresie wakacyjnym.6. Jeśli nie otrzymałeś przesyłki w ciągu 30 dni od daty płatności, prosimy o kontakt z nami. będziemy śledzić przesyłki i wrócić do ciebie tak szybko jak to możliwe z odpowiedzi. naszym celem jest zadowolenie klienta!7. Ze Względu Na różnice statusu i czasu, my wybieramy wysyłać twój rzecz od nasz pierwszy dostępnego magazynu dla szybkiej dostawy.powrót i Zwrot : 1. masz 7 dni na kontakt i 30 dni zwrócić go od daty jej był otrzymał. jeśli ten element jest w posiadaniu więcej niż 7 dni, to jest rozpatrywane używane, a MY NIE WYDA CI Zwrot LUB WYMIANĘ. Nie ma żadnych WYJĄTKÓW! koszt wysyłki jest niedźwiedź zarówno przez sprzedającego i kupującego w połowie.\nOdporne na wodę,Kompletna kalendarz,Luminous,Świetliste Dłonie,Wieczny kalendarz,Auto data\n€ 15.00 29.90 0 %\n€ 13.00 23.25 0 %


Nakolanniki Lublin - Ogłoszenia Warszawa - Ogłoszenia Warszawa. Darmowe Ogłoszenia Warszawa, Bezpłatne Ogłoszenia Warszawa. Anonse Warszawa i Ogłoszenia Warszawa, Ogłoszenia Warszawa - OgloszeniaWarszawa.com\ndodano: 2021.10.12 ważne do: 2022.01.10 wyświetleń: 26\nWykonujesz pracę w pozycji klęczącej? Zadbaj o stawy kolanowe i wybierz solidne Nakolanniki Lublin. Dzięki nim nie tylko zapewnisz sobie komfort pracy i zadbasz o zdrowie. Oferujemy różne modele i rozmiary nakolanników. Odwiedź naszą stronę internetową i sprawdź sam.


Prosta, łatwa w użyciu kapsułkarka...\n> Stwórz Własny Kosmetyk>Domowe laboratorium>Kapsułkarki>Kapsułkarka typ 1\nProsta, łatwa w użyciu kapsułkarka (urządzenie do pakowania proszków do kapsułek).\n120,88 zł (Brutto)\nZastosowanie: leki, zioła\nPoręczna kapsułkarka ręczna, umożliwiająca samodzielne napewłnianie kapsułek żelatynowych i wegeteriańskich rozmiar '1' (poj. od 200mg do 500mg w zależności od objętości substancji (gęstości nasypowej)). Mówiąc potocznie, im cięższy proszek, tym więcej go zmieścimy w kapsułce. Jednorazowo można napełnić 24 kapsułki.\ndolna podstawa, baza, pokrywka,\nkarta do rozprowadzania,\nopakowanie ze środkiem higroskopijnym do przechowywania niewykorzystanych kapsułek,\nKapsułkarka jest bardzo prosta w użyciu i intuicyjna, stosujemy ją od dłuższego czasu dla swoich prywatnych potrzeb i mimo napełnienia już co najmniej 10 tysięcy kapsułek, wciąż jest do użytku. Jest całkowicie rozbieralna. Napełnienie i zamknięcie kapsułek zajmuje około 5-10 minut.\nprzygotuj własne kapsułki; łatwa forma przyjmowania ekstraktów, ziół i minerałów; prosty sposób na domowe suplementy; Do wyboru 2 opcję - opakowania po 100 i 1000 sztuk.


Budżet 2019: Projekt szyty na wybory i pod wolniejszy wzrost - GazetaPrawna.pl\nBudżet 2019: Projekt szyty na wybory i pod wolniejszy wzrost\n22 sierpnia 2018, 07:18\nMinister Czerwińska już od kilku dni próbowała studzić oczekiwania wydatkowe, wskazując, że do oceny stanu finansów nie należy przykładać dzisiejszej świetnej koniunktury i utrzymującej się od kilku miesięcy nadwyżki w budżecie / ShutterStock\nProjekt planu dochodów i wydatków państwa na 2019 r. zakłada obniżenie deficytu i zwiększenie o 5 proc. wpływów podatkowych.\nRząd liczy w 2019 r. na solidny wzrost dochodów budżetowych. Ma on wynikać z nadal silnego, choć słabszego niż w tym roku wzrostu gospodarczego, rosnącej inflacji oraz wprowadzonych zmian w podatkach. Nie są planowane zmiany stawek, za to resort finansów wdraża kolejne pomysły uszczelniające system takie jaki STIR, split payment czy kasy fiskalne online. Choć jednocześnie wchodzą w życie rozwiązania wspierające przedsiębiorców, jak 9-proc. stawka CIT dla małych i średnich firm, korekta ulg innowacyjnych czy mały ZUS. Zwiększyć się ma także udział gmin we wpływach z PIT.\nNajwięcej dodatkowo do budżetu ma wpłynąć z VAT. Dochody z tego podatku mają wzrosnąć z planowanych na koniec tego roku 167,3 mld zł do 179,6 mld zł. „Przewiduje się, że spożycie prywatne, które stanowi zdecydowaną większość bazy podatkowej podatku VAT, wzrośnie w 2019 r. nominalnie o 5,9 proc.” – napisał resort finansów w uzasadnieniu do projektu ustawy. Także w PIT pozytywne tendencje, takie jak wzrost przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej o 5,6 proc., a emerytur i rent z ZUS o 3,9 proc., mają gwarantować wpływy wyższe o prawie 4 mld zł. Dochody budżetu będą jednak rosły wolniej niż w ostatnich latach, co wynika zarówno z oczekiwanego wolniejszego tempa wzrostu gospodarczego, ale także z tego, że największe zyski z uszczelniania podatków mamy już za sobą.\nDworczyk: W budżecie na 2019 r. są zabezpieczone środki na programy społeczne jak 500+\n– Tempo wzrostu PKB będzie o jakiś 1 pkt proc. niższe niż w tym roku. Tymczasem rząd zakłada deficyt na 2019 r. w wysokości tego, jaki zapewne będziemy mieli na koniec tego roku. To będzie trudne – komentuje Janusz Jankowiak, główny ekonomista Polskiej Rady Biznesu.\nWydatki mają być o 18,2 mld zł wyższe niż w tym roku\nWydatki przyszłorocznego budżetu mają sięgnąć 415 mld zł i być wyższe o 18,2 mld zł, tj. 4,6 proc. w porównaniu z planowanymi na ten rok. Pozornie te liczby mogą wydawać się imponujące, ale jest cały katalog rosnących wydatków sztywnych, co powoduje, że na nowe pozycje wydatkowe nie ma dużo miejsca. Na przykład zwiększenie limitu wydatków na MON to 3,5 mld zł, koszt waloryzacji rent i emerytur – 6,9 mld zł, a planowane podwyżki w budżetówce – 2,4 mld zł. Nowe pozycje, takie jak pakiet „Dobry start” kosztujący 1,4 mld zł czy szykowane właśnie gwarantowane minimalne świadczenia dla matek co najmniej czwórki dzieci, nie są aż tak kosztowne jak sztandarowe propozycje PiS, z którymi ta partia wygrała wybory w 2015 r.\nMateusz Morawiecki i Teresa Czerwińska chcą zmniejszać deficyt budżetowy i trzymać deficyt sektora finansów publicznych poniżej 3 proc. To ma zabezpieczyć sytuację finansów w kolejnych latach przy prawdopodobnym spowolnieniu wzrostu. Jednocześnie będą musieli opierać się pomysłom na kolejne gesty pod adresem wyborców. Do tej pory negocjacje budżetowe toczyły się głównie na poziomie urzędniczo-merytorycznym. Resorty przysłały własne propozycje przyszłorocznych wydatków, na tej podstawie ministerstwo Teresy Czerwińskiej ułożyło projekt, przycinając propozycje. – Cięcia były większe niż zwykle – mówi nam jeden z członków rządu.\nTymczasem PiS i rząd są w wyborczym maratonie i wyższe budżety resortów to również oznaka politycznych wpływów ich szefów. Dlatego wstępne przyjęcie ustawy budżetowej przez Radę Ministrów oznacza sukces premiera i szefowej resortu finansów, ale nie można wykluczyć, że ostatecznie decyzje podejmie prezes PiS. Chodzi także o to, czy budżet pomoże, czy przeszkodzi partii w utrzymaniu władzy. Dla PiS kluczowe grupy wyborców to emeryci, wieś i rodzina. W partii będzie duża presja, by przygotować dla nich kolejne propozycje mogące dać punkty przy wyborczych urnach. – Spory budżetowe to esencja polityki. Obywatel dostrzega efekty działania tej ustawy w swojej kieszeni. Budżet jest szarą eminencją polityki – zauważa politolog Rafał Chwedoruk.\nMinister Czerwińska już od kilku dni próbowała studzić oczekiwania wydatkowe, wskazując, że do oceny stanu finansów nie należy przykładać dzisiejszej świetnej koniunktury i utrzymującej się od kilku miesięcy nadwyżki w budżecie. Dynamika wzrostu PKB ma w przyszłym roku spowolnić poniżej 4 proc., a obecne nadwyżki za chwilę zamienią się w deficyt, który do końca roku będzie się pogłębiał. Te argumenty miały trafić do jej rządowych kolegów, którzy w roku wyborczym nastawili się na wielkie wydawanie. Zdaniem szefowej MF nie ma na to miejsca, a okres szybkiego tempa rozwoju trzeba wykorzystać od ograniczania deficytu nie tylko w kasie państwa, lecz także w całym sektorze finansów publicznych. Minister finansów w wywiadzie dla DGP dzieliła się swoimi obawami, że jeśli w przyszłorocznym budżecie nie będzie konsolidacji fiskalnej, to także nami zainteresuje się Komisja Europejska.\npieniądze budżet 2019 wybory TDNDGP TEMATY DNIA TDNDGP import\nHistorycznie niski deficyt. Rząd szykuje się na gorsze czasy w gospodarce\nZwiązkowcy i pracodawcy krytycznie o projekcie budżetu na 2019\nPączkujące rezerwy. Rosnące wydatki w budżecie na 2019 rok Projekt ustawy budżetowej na 2019 r. przewiduje wydatki o prawie 18,6 mld zł większe...\nPrzecież te pisow.skie złam.aski wszystko obiecają byle tylko wygrać wybory.Tak samo jak ten dresiarz opolski ,cygan Jaki -warszawiakom!!!\nA co z kwotą wolną od podatku? Dlaczego nie zaplanowano tych wydatków w budżecie? Czy PIS nie spełni swojej obietnicy przedwyborczej?\nPrzypomnę tylko, że okresowe nadwyżki w budżecie i ogólnie niski deficyt są wynikiem m.in. nie podwyższania wynagrodzeń w sferze budżetowej. Fundusz płac w żaden sposób nie zmienił sytuacji związanej z postępującą inflacją i brakiem podwyżek wśród urzędników od 2008r. Tak więc to dzięki urzędnikom i funkcjonariuszom (w tym Policji) oraz ich rodzinom mamy takie małe zadłużenie budżetowe. Nie wiem, czy jest z czego cieszyć się. Naprawdę nie wiem.


Seriale Boguszów-Gorce - NaszeMiasto.pl\nCzytaj najnowsze artykuły, oglądaj zdjęcia oraz filmy. Wybierając dziedzinę "Seriale Boguszów-Gorce" masz szybki dostęp do najciekawszych treści o tej tematyce.\nZobacz unikatowe fotografie z wielkiej powodzi z lipca 1997 roku na Dolnym Śląsku (DUŻO ZDJĘĆ)\niemcy, rok 1943. Hans Heigel, oficer rezerwy SS z miasteczka Osnabrück, nie rozumie ani nie popiera polityki Trzeciej Rzeszy. Jednak z obawy przed represjami wobec rodziny zachowuje swoje poglądy wyłącznie dla siebie. Najważniejsza dla niego jest opieka nad żoną i córeczką Hanne. Ale jak długo...\nNie uwierzysz. Oni pochodzą z naszych stron. Najlepsi aktorzy dorastali...\nCENY nad morzem 2020. RAPORT. Zobacz, jakie ceny nad morzem. Ile za...\nPrawdziwy lekarz będzie za chwilę. Rok z życia stażysty - nowość...\nZmiana społeczna przez kulturę - dostępną dla każdego i aktywnie praktykowaną - to cel nowego projektu Fundacji Open Mind. Open Art. Udogodnienia to niestandardowa propozycja edukacji kulturalnej. Projekt obejmie dzieci i młodzież zagrożoną różnego rodzaju wykluczeniem. Twórczo i w praktyce...


Historia - KSW Kyokushin\nSerwy 2022 – zdjęcia\nKlubowa Przygoda 2022\nSerwy 2022 – dokumenty\nLato z KSWKYOKUSHIN\nKarate istnieje po to,\nby kształtować ducha\ni trenować ciało.\n• poprawia sprawność\n• koryguje wady postawy\n• rozwija siłę i pewność siebie\n• uczy koncentracji\nZachęcamy dzieci i rodziców do uczestnictwa w letnich i zimowych obozach sportowo-rekreacyjnych!\n• doskonała atmosfera\n• sprawdzone lokalizacje\n• profesjonalna opieka\n• zabawa i rekreacja\nKyokushin Cup 7\nCykliczna Międzynarodowa Gala Sportów Walki KYOKUSHIN CUP w doskonałej oprawie oraz walkami EXTRA FIGHTS z udziałem wyśmienitych zawodników z Polski i świata\nJeśli zrobiłeś ciekawe zdjęcia dotyczące klubu i klubowiczów na zawodach lub treningach, podziel się nimi z nami!\nKYOKUSHIN CUP 7 HIGHLIGHT\nObóz zimowy Wysowa Zdrój - fotorelacja\nHistoria karate kyokushin w Polsce sięga końca lat 60. Wtedy to grupa entuzjastów, na czele z ówczesnym studentem Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Andrzejem Drewniakiem (trenował wtedy judo, mając na swoim koncie nawet tytuł mistrza kraju juniorów) zainteresowała się popularnym już na zachodzie Europy karate. Wspólnie z nieżyjącym dzisiaj tłumaczem języków obcych Jerzym Wójcikiem, Drewniak zaczął tłumaczyć wydawane na Zachodzie publikacje dotyczące tej dalekowschodniej sztuki walki. To właśnie z książek Polacy czerpali pierwsze wskazówki metodyczne związane z karate. Sytuację dodatkowo komplikował fakt, iż w tamtym okresie sztuka pustej ręki wydawała się władzom państwowym w naszym kraju czymś ideologicznie podejrzanym. Dlatego też pierwsza krakowska sekcja, w której trenowano kyokushin, nazywała się Judo i Samoobrona. Andrzej Drewniak posiadał uprawnienia instruktora judo, więc takie zajęcia nie budziły niczyich podejrzeń. Dopiero w 1972 roku przy Akademickim Związku Sportowym AGH powstała pierwsza oficjalna sekcja karate.\nW tym samym czasie do dyrektora i założyciela International Kyokushin Organization Masutatsu Oyamy został wysłany list informujący o podjęciu w Polsce działalności z zakresu karate kyokushin. W odpowiedzi Masutatsu Oyama przesłał Polakom adres prezydenta Europejskiej Organizacji Kyokushin, shihan Loeka Hollandera, który w kwietniu 1974 roku przyjechał do Krakowa. Wizyta ta była dla prekursorów sztuki karate nad Wisłą bardzo istotna. Stanowiła bowiem pierwszy żywy kontakt z instruktorem tej sztuki walki. Twierdzi się nawet, że dopiero shihan Hollander nadał prawidłowy kierunek rozwoju karate w Polsce. Dzięki wskazówkom holenderskiego mistrza rozwój ten stawał się coraz bardziej dynamiczny.\nW dniach 22-23 maja 1974 roku odbyły się pierwsze mistrzostwa Polski w karate kyokushin. Walki toczono w dwóch kategoriach wagowych (w średniej zwyciężył A. Drewniak, w ciężkiej – J. Piwowarczyk). We wrześniu tego samego roku Andrzej Drewniak wyjechał do Holandii, aby pod okiem shihan Hollandera studiować sztukę kyokushin. Tam też złożył egzamin na pierwszy stopień mistrzowski.\nW roku 1975 pięcioosobowa grupa Polaków wystartowała w l Otwartym Światowym Turnieju w Tokio. Niedługo potem w polskiej telewizji zostały wyemitowane dwa programy o karate kyokushin, a prowadzący je red. Tomasz Hopfer uznał tę dalekowschodnią sztukę walki za swoisty fenomen (zresztą sam brał udział w treningach). Audycje telewizyjne w sposób istotny wpłynęły na popularyzację karate w naszym kraju, zaś Kraków stał się centrum kyokushin w Polsce, do którego zaczęty zjeżdżać z całej Polski osoby zainteresowane dalekowschodnimi sztukami walki. Dzisiaj ludzie ci stanowią trzon Polskiego Związku Karate, który powstał w 1979.\nObecnie PZK – jako organizacja zajmująca się dalekowschodnimi sztukami walki – jest członkiem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, co najlepiej świadczy o jego wkładzie w życie sportowe naszego kraju. PZK zrzesza 200 klubów w 300 ośrodkach w całej Polsce. Przez to PZK z Komisją Kyokushin należy do grona największych związków sportowych nad Wisłą.\nPoczątki istnienia tej organizacji, ze względu na warunki społeczno – polityczne panujące w latach 70-tych, nie były łatwe. Między innymi uniemożliwiono Andrzejowi Drewniakowi wyjazd do Tokio na stypendium naukowe ufundowane przez International Karate Organization, a obecny lider kyokushin nad Wisłą był pomawiany o agenturalność na rzecz amerykańskiego wywiadu i szkolenie w sztukach walki bojówek „Solidarności”. Dopiero w roku 1983 powstał nowy zarząd PZKarate, na czele którego stanął Wacław Antoniak (szef Komisji Karate Shotokan) oraz Andrzej Drewniak i Adam Goncerz.\nAndrzej Drewniak wyjechał do Japonii po raz pierwszy w roku 1986. W centrum światowego kyokushin – Honbu – przebywał jako uchi – deshi, czyli uczeń wewnętrzny sosai Masutatsu Oyamy. Po półtorarocznym pobycie w kraju kwitnącej wiśni zdał egzamin na czwarty stopień mistrzowski. Od tamtej pory sztuka karate zaczęła rozwijać się w Polsce z coraz większą dynamiką, znajdując zwolenników nie tylko wśród młodzieży, ale także ludzi dorosłych. Liczba ćwiczących ciągle wzrasta i mieści się w okolicach 20 tysięcy osób. Opiekę nad członkami sprawuje 700 instruktorów i 30 trenerów, wśród których ponad 400 jest posiadaczami mistrzowskich stopni wtajemniczenia – czarny pas.\nW ponad trzydziestoletniej historii polskiego ruchu kyokushin nasi karatecy bardzo mocno zaznaczyli swoją obecność zarówno w krajowym życiu sportowym jak i na arenach międzynarodowych. Wielokrotnie sięgali po tytuły mistrzów Europy i Świata zdobywając ponad 90 medali na imprezach międzynarodowych.\nDlatego też obecnie mówi się nawet o polskiej szkole karate. Również na polu organizacyjnym Polacy zyskali dobrą sławę. Może o tym świadczyć chociażby fakt, że polskim karatekom trzykrotnie powierzano organizację mistrzostw Europy. Najdonioślejszym wydarzeniem w historii ruchu kyokushin nad Wisłą była organizacja Pucharu Europy Oyama Cup, który w roku 1993 rozegrano w Katowicach. Gościem honorowym tej imprezy byt sam twórca sztuki kyokushin karate – Masutatsu Oyama.\nW ramach Polskiego Związku Karate rozgrywane są między innymi: Akademickie Mistrzostwa Polski, Mistrzostwa Polski Wojska Polskiego oraz Mistrzostwa Polski MSWiA, a od roku 2000 rozgrywane są rozgrywane Mistrzostwa Polski w kat. otwartej. Co roku do Krakowa na letni Wschodnioeuropejski Obóz Karate Kyokushin zjeżdżają z Japonii i Stanów Zjednoczonych najwięksi mistrzowie sztuki pustej ręki.\nOśrodki Karate Kyokushin w Polsce.\nCEL: KSW KYOKUSHIN 7352\nKLUB SPORTÓW WALKI KYOKUSHIN\n© KSW Kyokushin 2020\nCreated by Communication Art


Przeczytane2015: Nowa książka: "Wojna starego człowieka" John Scalzi\nNowa książka: "Wojna starego człowieka" John Scalzi\nDziś 6 grudnia, więc zapewne nie tylko ja dostałam książkę. Moim prezentem jest "Wojna starego człowieka", powieść sf, o której słyszałam i czytałam wiele dobrego i miałam ją w planach czytelniczych. Mąż dobrze o tym wiedział, więc nie było to dla mnie jakieś olbrzymie zaskoczenie (alternatywą był właściwie tylko "Harry Potter i kamień filozoficzny" w twardej oprawie, gdyż mam zamiar zacząć zbierać cały cykl). W sumie ja też nie zaskoczyłam mojej drugiej połowy - dostał ode mnie ostatni tom "Wiedźmina" w białych okładkach. Darzy akurat to wydanie sentymentem i od dwóch lat obdarowywałam go kolejnymi tomami.\nProblemem w moim prezencie jest jedynie okładka - to, co na niej widzimy, jest jawnym plagiatem z gry "Halo" (wystarczy wyszukać w googlach "Master Chief Halo", podobieństwo jest uderzające). Najgorzej, że takie przedstawienie bohatera na okładce nie ma żadnego związku z fabułą powieści - tak wynika z internetowych recenzji. Wygląda na to, że wydawnictwo rzuciło jakiemuś grafikowi hasło: hej, zrób nam jakiegoś kosmicznego żołnierza, no i grafik zrobił, a że książki nie czytał, to wyszło, jak wyszło... Szkoda, bo ja lubię, kiedy okładka koresponduje z treścią.\nAutor: Vespera Verril o 18:58\nKatarzyna Zabłotna 6 grudnia 2016 23:08\nMasz szczęście, ja nic nie dostałam na Mikołajki buu :<\nPowiem Ci, że mnie to bardziej przypomina okładkę książki "Metro 2033", no żywcem wzięte.\nNie cierpię powieści, których fronty nie mają nic wspólnego z treścią -.-\nAczkolwiek życzę udanej lektury!\nVespera Verril 7 grudnia 2016 10:52


siatkowka24.com Konferencja prasowa PGE Skry Bełchatów przed Final Four Ligi Mistrzów - siatkowka24.com\nInformacja prasowa, 2015-03-27, 22:15\nLiga Mistrzów , Final Four , PGE Skra Bełchatów , Miguel Falasca , Mariusz Wlazły\nW piątek o godzinie 13:00 w berlińskiej Max Schmeling Halle odbyła się oficjalna konferencja prasowa poprzedzająca Final Four Ligi Mistrzów (28 i 29.03). PGE Skrę Bełchatów reprezentowali kapitan Mariusz Wlazły i trener Miguel Falaska.\nMariusz Wlazły, kapitan PGE Skry Bełchatów:\nTakie są przepisy – musimy spotkać się z Asseco Resovią już w półfinale. My na pewno będziemy chcieli zaprezentować się z jak najlepszej strony i walczyć do ostatniej piłki. Jutrzejszy dzień pokaże kto jest lepszy. Każdy z nas wie jaka jest stawka tego turnieju i chciałby go wygrać, ale samym chceniem nic się nie osiągnie. Trzeba mieć ambicje i chęci zaprezentowania się dobrze na boisku no i być lepszym o ten ostatni punkt. Czuję się lepiej fizycznie niż w zeszłym tygodniu. Myślę, że drużyna jako całość także prezentuje dobrą formę i pokażemy na co nas stać. Postaramy się zrobić wszystko, by ten mecz wygrać.\nMiguel Falaska, trener PGE Skry Bełchatów\nCieszę się już z samego faktu, że tu awansowaliśmy. Ale na tym oczywiście nie poprzestajemy. Mamy nadzieję zagrać w sobotę dobrą siatkówkę. Zrobimy wszystko co w naszej mocy, bo wiemy, że zdobycie pucharu jest możliwe. Asseco Resovia na pewno będzie trudnym przeciwnikiem. Taki półfinał to świetna sprawa dla polskiej siatkówki. Być może dla nas jako zespołu lepiej byłoby gdyby Lokomotiv Nowosybirsk wyeliminował zespół z Rzeszowa – wtedy w półfinale zmierzylibyśmy się z Berlin Recycling Volleys. Jestem szczęśliwy, że mogę uczestniczyć w tak wspaniałym święcie siatkówki. Zrobimy wszystko, by w sobotę zwyciężyć.\nDo Final Four Ligi Mistrzów pierwszy raz w historii awansowały dwa polskie zespoły. PGE Skra Bełchatów w czołowej czwórce wystąpi czwarty raz w historii (poprzednio w 2008, 2010 i 2012), a Asseco Resovia w elicie zadebiutuje.\nOba zespoły zmierzą się w jutrzejszym półfinale, który rozpocznie się o godzinie 20:00.\nLiga Mistrzów Final Four PGE Skra Bełchatów Miguel Falasca Mariusz Wlazły


Wodzirej czy orkiestra?\nForum filmowe » Ogólne » Forum ogólne » Wodzirej czy orkiestra?\nAutor Wątek: Wodzirej czy orkiestra? (Przeczytany 631 razy)\n« dnia: Wrzesień 02, 2015, 11:10:15 am »\nMoja znajoma twierdzi, że wodzirej Warszawa, jest lepszym rozwiązaniem niż cała orkiestra. Po pierwsze jeden DJ-wodzirej zje mniej niż 5 osobowy skład i po drugie jest znaczniej tańszy niż orkiestra. Co sądzicie o tym?\nOdp: Wodzirej czy orkiestra?\n« Odpowiedź #1 dnia: Wrzesień 17, 2015, 09:44:44 am »\nJeśli o to chodzi to ja jakoś wolę mimo wszystko orkiestrę. Zawsze lepiej jak swojsko grają, dj często ucieka się do zbyt nowoczesnych kawałków, które nie nadają się do weselnej zabawy. Orkiestra zazwyczaj dokładnie wie, czego goście potrzebują a co do strojów to przy okazji tematu weselnego polecam bardzo fajny i dobrze wyposażony sklep internetowy dla mężczyzn marynarka męska\n« Odpowiedź #2 dnia: Luty 05, 2020, 07:45:59 pm »\nJa na swoje wesele własnie wziąłem dj gdynia ponieważ moim zdnaiem zrobi on lepsza robotę niż zespół. Ja jestem bardzo zadowolony ze swojego wyboru i wszyscy nasi goście mówili ze pierwszy raz się tak dobrze bawili na weselu. Polecam\n« Odpowiedź #3 dnia: Marzec 26, 2020, 09:41:01 am »\nWedług mnie lepiej zabawi gości wodzirej.\n« Odpowiedź #4 dnia: Kwiecień 02, 2020, 11:19:20 pm »\nOsobiście uważam, że o wiele lepszym rozwiązaniem jest wynająć orkierstrę\nprywatny detektyw Londyn\n« Odpowiedź #5 dnia: Czerwiec 13, 2020, 07:14:46 am »\nJa ja brałem rok temu ślub to skorzystałem z oferty firmy https://magicdayij.pl/ .Tę ofertę polecił mi mój przyjaciel bo on już tę firmę bardzo dobrze znał.\n« Odpowiedź #6 dnia: Czerwiec 24, 2020, 01:34:33 pm »\nLepiej zadbać o muzykę, która będzie różnorodna, czyli właśnie wodzirej.\n« Odpowiedź #7 dnia: Sierpień 12, 2020, 06:04:16 am »\nNa weselu nigdy nie powinno brakować wódki. Sam ostatnio na przykład bardzo dobrą wódkę kupiłem w https://torunskiewodki.pl . Każdemu polecam te miejsce.\n« Odpowiedź #8 dnia: Sierpień 15, 2020, 08:06:46 pm »\nDobrze jest popytać w lokalu gdzie organizujemy przyjęcie tam z pewnością nam doradzą. Moja kuzynka robiła wesele w Glamour we Wrocławiu i tam polecono jej bardzo fajny zespół. Często u nich gra na przyjęciach więc mieli rozeznanie, sam lokal tez bardzo fajny. Smaczne jedzenie ,duża sala do tańca, elegancko udekorowana. Sam lokal blisko Urzędu Stanu Cywilnego. Więc to też duże udogodnienie.\n« Odpowiedź #9 dnia: Sierpień 21, 2020, 01:04:02 pm »\nZawsze na weselu powinna być bardzo dobra orkiestra. Dodatkowo na wesele powinno się kupić bardzo dobrą wódkę z wódka na wesele .W tym sklepie jest bardzo dobra wódka.


Góry Albańskie – Wikipedia, wolna encyklopedia\nGóry Albańskie (wł. Colli Albani) rozciągają się na terenie Kampanii Rzymskiej, gdzie znajduje się grupa wygasłych wulkanów. Położone są ok. 20 km na południowy wschód od Rzymu i ok. 24 km na północ od Anzio.\nNajwyższym szczytem gór jest Maschio delle Faete (956 m n.p.m.), natomiast drugim (949 m n.p.m.), lecz bardziej znanym jest leżący niedaleko Monte Cavo (łac. Albanus mons). W miejscach dwóch kalder znajdują się jeziora wulkaniczne: Albano i Nemi.\nSkała, z której zbudowane są te góry, nazywana jest peperynem (peperino). Jest to rodzaj tufu wulkanicznego, który nadaje się do wykorzystania w budownictwie, a także jako podłoże dla warstw gleby, na których prowadzona jest uprawa winorośli.\nWidok na Góry Albańskie\nZobacz hasło Góry Albańskie w Wikisłowniku\nOstatnio edytowano 21 wrz 2020 o 15:48\nTę stronę ostatnio edytowano 21 wrz 2020, 15:48.


Kształcenie i wychowywanie - wszystkie artykuły - strona: 42\nArray ( [indexName] => oswiata/ksztalcenie-i-wychowywanie [page] => 41 )\nKształcenie i wychowywanie 19.11.2012\nZapewnienie odpowiedniej pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom uzdolnionym jest obowiązkiem każdego nauczyciela i wychowawcy. Za stworzenie warunków do właściwego diagnozowania i realizowania celów odpowiada dyrektor szkoły, który powinien organizować specjalistyczne szkolenia dla nauczycieli.Zespół ds. pomocy psychologiczno-pedagogicznej Dyrektor szkoły odpowiada za powołanie zespołu, ...\nMinister Edukacji Narodowej Krystyna Szumilas przedstawiła propozycje zmian w ustawie o systemie oświaty. Zapowiadane nowości oświatowe dotyczą wprowadzenia dotacji dla samorządów na rzecz realizacji zadań związanych z opieką przedszkolną. Opłaty za uczęszczanie dziecka do przedszkola mają ulec obniżeniu. Znowelizowana ustawa o systemie oświaty przewiduje dotacje dla samorządów na ...\nKształcenie i wychowywanie 16.11.2012\nUczniowie, którym udzielana była pomoc psychologiczno-pedagogiczna mogą zdawać egzamin maturalny w formie i warunkach określonych w komunikacie dyrektora CKE. Informację o konieczności dostosowania egzaminu do indywidualnych potrzeb przekazuje do CKE dyrektor szkoły, którą ukończy maturzysta.Do 31 grudnia 2012 roku dyrektor szkoły musi otrzymać od ucznia, chcącego zdawać egzamin maturalny ...\nUczniowie coraz częściej przynoszą do szkół zaświadczenia lekarskie zwalniające z ćwiczeń na lekcjach wychowania fizycznego. Nauczyciel wychowania fizycznego powinien bliżej przyjrzeć się uczniom i motywować ich do udziału w zajęciach. Ani on ani dyrektor szkoły nie może jednak podważyć orzeczenia lekarskiego. Dane pochodzące z raportu NIK wskazują, że szkoła nie spełnia oczekiwań ...\nKształcenie i wychowywanie 09.11.2012\nUstawa o systemie oświaty nakłada na dyrektorów szkół obowiązek zatwierdzania programów nauczania stosowanych w szkole. Oprócz tego dyrektor szkoły powinien monitorować realizację podstawy programowej, co przewiduje plan pracy szkoły.Rozporządzenie MEN w sprawie dopuszczania do użytku w szkole programów wychowania przedszkolnego i programów nauczania oraz dopuszczania do użytku podręczników, ...\nOrganizacja koncepcji udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w placówce wymaga od dyrektora szkoły powoływania zespołów odpowiedzialnych za opracowanie indywidualnych programów edukacyjno-terapeutycznych dla uczniów o szczególnych potrzebach. W wielu placówkach niezbędne są szkolenia dla nauczycieli, które przygotują ich do efektywnego wspierania ucznia. Uczniowie, którym należy ...\nKształcenie i wychowywanie 29.09.2012\neTwinnig to program pozwalający na edukację za pośrednictwem mediów elektronicznych. Czy warto skorzystać z takiego systemu edukacji? Jakie korzyści ze sobą niesie? Na czym polega eTwinnig? eTwinnig jest systemem edukacji świadczonej poprzez media elektroniczne. Nauczyciele i uczniowie z całego kontynentu są w stanie wzajemnie się komunikować. ...


Pamiętasz, że udział w spisie jest obowiązkowy? - Urząd Miejski w Gogolinie\nGłówny Urząd Statystyczny przypomina, że na mocy Ustawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. o narodowym spisie powszechnym ludności i mieszkań (Dz. U. z 2019 r. poz. 1775 z późn. zm.) każda osoba mieszkająca w Polsce ma obowiązek spisania się w NSP 2021.\nOdmowa udziału w spisie skutkuje nałożeniem kary grzywny (art.57 i 58 Ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej t.j. Dz. U. 2021 poz. 955). Aktualnie są już procedowane wnioski o ukaranie osób, które odmówiły spisania się.\nDlatego zachęcamy do samospisu przez stronę internetową spis.gov.pl , możesz również zadzwonić pod numer telefonu 22 27 999 99 lub poczekać na kontakt z strony Rachmistrza spisowego.\nJeżeli potrzebujesz pomocy przy spisie. W Urzędzie Miejskim w Gogolinie udostępnione jest stanowisko do samospisu. Jeżeli chciałbyś skorzystać z tej formy spisu prosimy o wcześniejsze umówienie się pod numerem telefonu 77 40 76 812.\nData publikacji: 30-07-2021 13:48


Zużycie Gazu W Ostatnie Mrozy... Jakie Spostrzeżenia ? - strona 39 - Kotły gazowe - Forum o ogrzewaniu\nA ja sprawdzam licznik dwa razy dziennie, co 12 godzin :)\nU mnie zużycie gazu od 01.12.18 do 14.12.18 (dzisiaj) wynosi 136,46 m3.\nZa 27 dni października miałam mniej (113,85 m3). Trzeba płacić skoro jest się w awangardzie na 5,5 mln domów jednorodzinnych w Polsce - prawie 4 mln wciąż używa węgla do ogrzewania :)\nTo zamiast tego radzę nauczyc się czytać umowy i faktury\n@Hannah pokaż lepiej zdjęcie faktury a nie takie brednie. Ja mogę napisać, że mam spalanie 4m3 na dobę.\nNapisano sobota o 07:20\n10 godzin temu, Szczypiorr napisał:\n10 godzin temu, Hannah napisał:\nWyobraź sobie że to potrafię. Gaz mam od dwóch mcy i eksperymentuję w ustawieniach aby bylo najbardziej ekonomicznie nie obniżając komfortu cieplnego w domu. Jestem w stanie wyliczyć zużycie gazu co do złotówki\nTo że ja spalam dużo to wg Ciebie są brednie? Brednie to są wtedy gdy ktoś tu pisze że spala 4m3/dobę\nUmiesz wyliczyć gaz po 1.6 zł. FAKTURA\nNo właśnie, jak to jest konkretnie z tym liczeniem rachunku za gaz. Przejrzałem parę faktur wrzuconych na forum to cena samego gazu w m3 jest taka sama. Natomiast różnica jest w dystrybucji zmiennej .. u mnie np. wsp. konwersji wynosi tylko 10.972 .. u niektórych nawet 11.500 - z czego to się bierze? Widzimisię gazowni? W ten sposób u mnie "m3" wychodzi 1.90pln .. u kogoś z wyższym wsp. np. 2.10pln. Taryfa jest ta sama bo W2 więc drożej za przesył się nie płaci.\nPierwszy sezon po przejściu na gaz. Ostatnie 9 lat na ekogroszku (spalanie od 3,5 do 4 ton na sezon), wcześniej klasyczny kopciuch. Dom 200m2 z lat 80tych. Ocieplony styropianem 5cm od linii gruntu wzwyż. Na dachu także 5tka styro. Nieogrzewana piwnica oraz garaż w bryle domu. Stara instalacja oraz grzejniki panelowe. Termet Ecocondens Gold Plus 25kw jednofunkcyjny plus zasobnik 140 litrów. Termostat pokojowy ustawiony na stałą temperaturę 21,2. Brak pogodówki. 4 osoby na pokładzie.\nŚrednie zużycie dobowe w okresie 16.11 do 17.12: 10m3. Na początku tego okresu potrafił skonsumować nawet 13m3 gazu na dobę, ale pobawiłem się trochę ustawieniami w rezultacie czego udało się zejść do wspomnianej średniej. Taryfa w2.12t o której już mogę zapomnieć w przyszłym sezonie grzewczym.\nU mnie ostanie dni koło 9 m3 na dobę temperatura salon kuchnia 24stopnie też nie oszczędzamy na komforcie całodobowym\nEdytowane poniedziałek o 18:43 przez Special167\nU mnie za październik listopad 485 m3\nKoszt 990 zł ale w domu 23 do 24 st ciepła.\n18 godzin temu, marteenez napisał:\n14 godzin temu, irys258 napisał:\nNo to jesteś lepszy ode mnie. Myślałam, ze tylko u mnie tak sporo gazu „idzie”. Ja od 04.10 do 04.12 - 395,00 m3 gazu. Podałam stan licznika 400 czyli dopisałam sobie 5 m3 do faktury. Wole więcej niż miałabym później dopłacać\nLudzie, jak wytrzymujecie w tych tropikach. 24 stopnie w mieszkaniu. Przecież to można zejść... co innego latem na dworze 30 kilka dni, gdzie jest troszkę cienia i powiew wiatru ale w chałupie tak na własne życzenie się dusić?! U mnie 21 st C i ani stopnia więcej.\nJak paliwem węglem miałem 25 st teraz grzeje gazem to mam mniej 23 do 24 st.\nDla mnie to komfortowa temp.\nZużycie gazu duże w tym gotowanie na dwie kuchnię.\nNie gdzie ta faktura?\nTeż nie uważam żeby 23 st to był jakiś tropik w domu. Dla mnie i współmieszkańców to komfortowa temperatura żeby chodzić w piżamie i na boso.\nZnowu się zacznie, każdy ma jak uważa tylko przy zużyciu pasuje podać jaka się ma. ja mam w domu 23 i dla mnie jest idealnie, nie będę miał 19 bo rachunki duże.\n4 godziny temu, Szczypiorr napisał:\n...a mówią, że czym człowiek starszy tym ciepła więcej potrzebuje. Ja jestem przykładem, że jest odwrotnie. Nie dlatego mam w domu 20/20,5 że dbam o niskie rachunki. W d...e mam rachunki. Mam wygodę to za nią płacę ale żeby od razu 23...??? Współczuję kobietom, których mężowie tyle ciepła sztucznego potrzebują :)\nEdytowane 13 godzin temu przez Hannah\n6 godzin temu, Szczypiorr napisał:\n9 godzin temu, Hannah napisał:\nTeż tak się dzisiaj zapytałam dzwoniąc do HEG. Złożyłam reklamację. Dwa tygodnie temu podałam im stan licznika. Mieli w przeciągu dwóch tygodni zrobić naliczenie i przesłać na mojego maila. Jak do dzisiaj to cisza. Pewnie przed końcem roku moje konto się uszczupli o kilkaset złotych (a może i tysiąc) :)\nPatrząc po zdjęciu jestem młodszy od ciebie, patrząc na to co piszesz i wierzysz w tych czasach tym bardziej. A ja współczuję twoim dzieciom i mężowie jeżeli masz że muszę chodzić w bluzach i marznac bo szkoda ci na gaz.\nA do rzeczy każdy ma temp jak chce tylko że przy podawaniu zużycia jest to kluczowy aspekt.\n19 godzin temu, Hannah napisał:\ndla mnie 24 st to temperatura komfortowa, każdy stopień mniej, to robi się Antarktyda. Nie lubię chodzić w bluzach i w domu ubierać się na cebulkę. Owszem, jak się sprząta, dużo ruchu to robi się za ciepło, ale chwila odpoczynku i jest ok.\n3 godziny temu, Szczypiorr napisał:\nMasz rację ale tylko w kwestii, że gaz to pieniądz dlatego robię wszystko aby dom dostatecznie ocieplic. Co zaś tyczy się ciepła w domu to w moim jest ciepło. Ba, nawet swetrów nie noszę, a cebuli nie lubię. Mój mąż śp a synowie na swoim. Jak ktos ma gorącą krew to i ciepła z grzejników nie uznaje a moje 20,5 w salonie to w sam raz na wygodny domowy strój . W sypialni zaś zdecydowanie za dużo więc 19 utrzymuje\nA Ch... Cię to obchodzi. Ma 20 to ma 20. Po cholerne tak bardzo chcecie pokazać swoją rację. Ja mam 22 i mam gdzieś czy macie 19 czy 25.\nTemat dotyczy zużycia gazu przy określonych warunkach.\nPomijam fakt, że kobieta pisze i ewidentnie widać, że wszystkim zajmuje się sama i moglibyście sobie zwyczajnie darować.\nJa tam popieram 20.5 stopnia. Sam mam 21 a w nocy 19.5. 24 stopnie to mam w łazience żeby z gołym tylkiem sobie w komforcie polatac. Ponoć każdy stopień to około 6% większe zużycie gazu więc im mniejsza temperatura tym portfel zdrowszy i nasze ciało. 24 stopnie to suche powietrze i chorujący domownicy. Kolega z pracy ma syna co non stop lądował u lekarzy w sezonie grzewczym. Trafił jednak na takiego który zapytał ile stopni mają w domu. Kazał obniżyć temperaturę do 21 a później do 19 stopni i dzieciak przestał chorować. Cały dom na podłógowce więc 19 ponoć nie było tak źle. A odnośnie zużycia to nie wliczając 4 dni palenia kominkiem za grudzień średnie zużycie u mnie 4.1m3 na dobę. Pozdrowienia dla ludzi o gorącej krwi.


Mariusz Zielke - polscy autorzy dla nakanapie.pl - Autorzy - Forum - nakanapie.pl\nMariusz Zielke - polscy autorzy dla nakanapie.pl\n2011-05-19 19:20 #\nCha, cha! Wymagające dzieci. Czy pomagają w pisaniu powieści dla młodzieży?\nCiekawy pomysł z tą biblioteką... Mam nadzieję, że znajdzie Pan czas na spisanie historii.\nCzy dopada Pana czasami niemoc pisarska? Jak Pan sobie z nią radzi?\n# 2011-05-19 19:20\n2011-05-19 19:52 #\nPiszę bajki rymowanki, piszę też wiersze religijne m.in.o postaciach Świętych oraz teksty humorystyczne rymowane o życiu, rodzinie, przyrodzie, zwierzętach, polityce itd. Często biorę udział w konkursach i je wygrywam.\nSzukam potencjalnego wydawcy do wydania moich bajeczek czy wierszy religijnych. Czy mógłby mi Pan mi Pan w tym przedsięwzięciu pomóc lub poradzić do kogo się zwrócić?\nMogę próbkę moich prac przesłać.\n# 2011-05-19 19:52\n2011-05-19 22:35 #\n@długopisarka -Oj wymagające. Pewnie że pomagają w pisaniu. Ja ich obserwuję, dzięki czemu wiem coś więcej o ich świecie. Ja wciąż nie dostrzegam, że się zestarzałem. Wydaje mi się, że szkoła i młodość to było tak bardzo niedawno. Ale dzieci uczą mnie pokory. Ich świat jest inny. Trzeba obserwować, żeby nie napisać niezrozumiałego dla nich bełkotu. A niemoc? Kiedyś bardzo często. Siedziałem i gapiłem się godzinami w pusty ekran. Brakowało pomysłów (to co Pani napisałem w wiadomości: trzeba znaleźć pomysł na książkę, bo słowa jej nie wypełnią, musi być treść). Na taką niemoc nic nie można poradzić. Tylko tyle: przestać pisać, wyjść gdzieś, poobserwować, chwycić temat, zauważyć go. Dziś mam aż za dużo w głowie. Nie cierpię na niemoc. Raczej na nadmiar mocy. Brakuje tylko przerobowych. Mam tylko nadzieję, że efekty spodobają się nie tylko mnie, ale i paru czytelnikom. Także reasumując: niemoc to straszny potwór i trzeba go omijać, załatwić sprytem a nie siłą. Ślęczenie nad monitorem czy kartką papieru nic nie da. Trzeba ruszyć w miasto (na wieś) na łowy.\n@wodniczka. Witam. Słaby jestem w rymowankach, nie wiem czy będę umiał docenić i ocenić. Ale proszę podesłać, przekażę wydawcom, których znam. Może pomogą.\n# 2011-05-19 22:35\n2011-05-19 22:51 #\nWielkie dzięki, pojawiła się iskierka nadziei, ale w jaki sposób przesłać Panu moje\n# 2011-05-19 22:51\n2011-05-19 23:24 #\nCzy patrzy Pan na świat inaczej, odkąd zaczął Pan pisać? Czy (pod)świadomie szuka Pan materiału na kolejną książkę?\n# 2011-05-19 23:24\n2011-05-20 01:25 #\n@wodniczka: mój adres mailowy: [email protected]\n@długopisarka: Ja nawet nie szukam, to po prostu siedzi we mnie i nic na to nie poradzę. Wszystko traktuję jak temat na książkę. Rejestruję dialogi, zachowania, opinie. Ale też od razu staram się kreować sytuacje książkowe z nich. Ubarwiam więc, przekształcam sytuacje rzeczywiste tak, żeby pasowały do mojej koncepcji, jeśli tylko mi się ona pojawia. Oczywiście nie zawsze. Czasem nie zauważam świata wokół siebie, bo mnie coś bardzo przyziemnego zajmuje i w to się angażuję. Ale odpowiadając a pani pytanie: tak, wszędzie szukam tematów. I tak jak pisałem wyżej: zapisuję je, rozbudowuję, a potem albo ciągnę dalej, albo zostawiam. Mam tego masę.\n# 2011-05-20 01:25\n2011-05-20 22:44 #\nPrzesłałam moje bajeczki i wiersze religijne Panu Mariuszowi Zielke i odpisał że mu się podobają i pokaże wydawcy. Boże jak się cieszą, proszę trzymajcie za mnie aby się udało wydać.\n# 2011-05-20 22:44\n2011-05-20 23:25 #\nMam nadzieję, że się Pani uda :) Pozdrawiam\n# 2011-05-20 23:25\n2011-05-21 21:29 #\nCzy zaglądał Pan już na bloga Kanapy? :-)\n# 2011-05-21 21:29\n2011-05-21 23:43 #\nTeraz zajrzałem :) Dziękuję za info.\n# 2011-05-21 23:43\n2011-05-23 00:31 #\nKto jest Pana ulubionym pisarzem?\nCzy w jakiś sposób wywarli oni wpływ na Pana twórczość?\n# 2011-05-23 00:31\n2011-05-23 01:31 #\nBułhakow i Nabokov - oni wywarli chyba na mnie największy wpływ. Lubię wielu innych, szczególnie ze Skandynawów (ale nie kryminały) i iberoamerykańskich, pisarzy bałkańskich, ale chyba za dużo by wymieniać. Z wielu gatunków.\nZ polskich - dawniej Hłasko (bardzo, bardzo), potem lubiłem Kosińskiego (i mimo że wielu krytyków psioczy, że to takie sobie, to ja uważam, że jest to jeden z lepszych "naszych" pisarzy). Dalej Głowacki jest OK. Tomek Tryzna. Bardzo mi się podobał debiut Piotra Siemiona (wyjątkowy facet). Ech, boję się, że o kimś zapomnę, jak dalej będę wymieniał. Żeby nie było, że jestem jakimś szowinistą, to czytałem też dużo kobiet, ale nazwisk nie będę wymieniał (cóż, część była niezła, ale nie powaliły mnie).\nLubię też literaturę lekką (fantastykę kiedyś - ostatnio dawno już nie czytałem) i książki sensacyjne, ale z czymś więcej: Larsson bardzo mi podszedł, wcześniej Lehane - bardzo, bardzo; jedna z książek Findera (chyba miała tytuł Paranoja, pozostałe są takie sobie), polecam Ridpatha, czytuję też Cobena i jestem pod wrażeniem umiejętności budowania intrygi i nie tylko (choć czasem mam wrażenie produkcji seryjnej a la fast foody).\nCo do wpływu na moją twórczość, to ja próbowałem jakoś nawiązywać do tych sław w moich wcześniejszych próbach, ale nie wychodziło. Zabrakło mi talentu. Niektórym zazdrościłem, że coś wymyślili wcześniej ode mnie.\nA w sensacji, no to na pewno przekonał mnie bardzo Larsson i chciałem zrobić coś takiego po polsku, ale trochę inaczej. Mam pomysł też na książkę po polsku a la Coben. Zobaczymy czy wyjdzie.\n# 2011-05-23 01:31\n2011-05-26 12:16 #\nMuszę przyznać , że jestem pod ogromnym wrażeniem "Wyroku" , lada moment skończę, jestem ciekawa czy myślał Pan o napisaniu kryminału, nie mającego nic wspólnego z finansami?Muszę przyznać, że wpleciony wątek kryminalny, jest wciągający.\nJako osoba nie związana z finansami, muszę przyznać, że "Wyrok" wciąga na maxa. Z przyjemnością przeczytam ( właśnie doczytałam, ze takowa ma być) kontynuację :)\nCo do mojej ciekawości, cieszę się teraz ogromnie, że jednak zwyciężyła.\n# 2011-05-26 12:16\n2011-05-26 14:18 #\nPani Sabinko, nawet Pani nie wie, jak mnie cieszą Pani słowa. Ja jestem jak małe dziecko. Przez całe życie wierzę naiwnie, że mogę zmienić świat nie idąc z nurtem oszustów i cwaniaków, mając w nosie pieniądze i ich moc, ufając ludziom bez żadnych granic i zrzucając na ich sumienie odpowiedzialność za moje z nimi relacje. Każda krytyka bardzo mnie boli, każdą się przejmuję (ale też doceniam i staram się poprawić co złe). Każde dobre słowo zaś mnie napędza i sprawia, że chce mi się pisać kolejne rzeczy nie bardzo myśląc, czy to się sprzeda, czy na tym zarobię. Ja chcę tworzyć rzeczy, które sprawią ludziom trochę radości przy okazji poszerzając horyzonty, sprawiając, że otworzą się na rzeczy, które wydają im się jakieś nieosiągalne, nieciekawe, mało zajmujące. "Wyrok" jest moim rozstaniem z finansami, poniekąd też z dziennikarstwem. Nie chcę mieć więcej nic wspólnego ze światem oszustów i manipulatorów. Kolejne moje książki nie będą dotyczyć tego rynku, choć będę wykorzystywał doświadczenia, żeby opowiadać o mało znanych aspektach wielkiego biznesu, polityki, dziennikarstwa, czasem też finansów (ale już nie tak bardzo jak w "Wyroku" - to będą ciekawostki, a nie oś fabularna). "Wyrok" był eksperymentem. Jego kontynuacja będzie książką znacznie bardziej przyjazną, lżejszą w sensie nagromadzenia informacji a znacznie mocniejszą w sensie wątków i akcji. Napisałem jak na razie jedną trzecią tej książki i mam wrażenie, że wychodzi rzecz o niebo lepsza od "Wyroku" - wydaje mi się, że może być to książka naprawdę bardzo wciągająca i nietuzinkowa (jeśli czegoś dalej nie spartolę). Zacząłem też pisać kryminał zupełnie niezwiązany z finansami (choć bohater trochę ociera się o biznes, więc trochę wątków gospodarczych będzie). Ale to będzie taki kryminał bardzo kryminalny (jakby to powiedział Królik z Puchatka), choć mam ambicję totalnie zaskoczyć czytelnika i wciągnąć go tak, żeby mnie znienawidził w połowie książki. A na końcu zaskoczyć go zakończeniem, które będzie bardzo prawdopodobne, ale kompletnie nieprzewidywalne. Mam tę książkę w głowie. Brakuje mi tylko czasu na spisanie, bo niestety muszę jakoś zarabiać pieniądze (pisząc jakieś nudne opracowania i reportaże). Takie życie.\n# 2011-05-26 14:18\n2011-06-01 20:35 #\nJa poczytałam recenzje tu i ówdzie i na pewno będę chciała książkę gdzieś dostać i przeczytać. Recenzje zachęcają - zatem do czytania.\n# 2011-06-01 20:35


Romans z żonatym tylko dla seksu. "Nie potrzebuję faceta 24 h na dobę" - WP Kobieta\nRomans z żonatym tylko dla seksu. "Nie potrzebuję faceta 24 h na dobę"\n"Nie mam szans na wolnego faceta, każdy mnie rzuca. Mam dość bycia ranioną. Tutaj nie będzie związku, nie będzie wyznań miłosnych. Będzie tylko fizyczna przyjemność z facetem" – wyznaje internautka.\nNa naszym forum Kafeteria popularność zyskał wątek zatytułowany: "Romans z żonatym tylko dla seksu". Autorka opisuje relacje z mężczyzną, którego ostatnio poznała przez Internet. "Znalazłam żonatego na necie, który szuka kochanki. Tylko seks. Ja po nieudanych związkach, w których byłam zdradzana i emocjonalnie raniona. Obecnie jestem emocjonalnym wrakiem. Spotkaliśmy się pierwszy raz na kolacji w restauracji. Po kolacji całowaliśmy się na ulicy. On jest niezbyt atrakcyjny, taki karzeł, jeśli chodzi o wzrost, ale myślę że w łóżku będzie fajnie".\nPo czym dodaje: "Nie mam szans na wolnego faceta, każdy mnie rzuca. Mam dość bycia ranioną. Moje serce nie wytrzyma więcej ciosów. Tutaj nie będzie związku, nie będzie wyznań miłosnych. Będzie tylko fizyczna przyjemność z facetem, który jest uprzejmy i napalony. Jest zamożny, własna firma, ma mieszkanie w mieście, a żona ma dom 2,5 godziny od tego miasta. Nie obchodzi mnie, dlaczego on zdradza, choć powiedział mi sporo na swój temat”.\nZapytała innych użytkowników forum, czy ktoś ma podobne doświadczenia.\n"Nie potrzebuję faceta 24 h/dobę, bo i tak przez całą dobę nie będzie mnie pieścił"\nO dziwo, nikt nie krytykował autorki wątku za postawę. Żaden z komentujących nie poruszył kwestii, że kobieta ma zamiar uprawiać seks z żonatym mężczyzną. Forumowiczki zaczęły odpowiadać na zadane pytanie i dzielić się swoimi doświadczeniami. Okazało się, że takich historii jest wiele.\n"Już ponad dwa lata spotykam się z żonatym o 18 lat starszym. Nie szukam nic więcej, bo ten mi wystarcza. Nie potrzebuję faceta 24 h/dobę, bo i tak przez całą dobę nie będzie mnie pieścił. A brudnych gaci to nie będę prać itd." – tłumaczy jedna z internautek.\nKolejna dodaje: "Lubię seks, lubię zaspokoić swojego kochanka i teraz wiem, że nie chcę się wiązać, bo każdy facet, którego spotykam, jest nieszczery. Bardzo długo byłam dziewicą, więc to nie jest tak, że zawsze miałam takie upodobania".\n"Na krótką metę może to wypalić"\nWiększość osób zaczęło przestrzegać kobietę, że droga od łóżka do uczucia jest krótka. Czasami nawet, jeśli spotykamy się z kimś tylko ze względów seksualnych, to nawet nie planując możemy najzwyczajniej w świecie zakochać się w tej drugiej osobie.\nJedna z forumowiczek tłumaczy: "Na krótką metę może to wypalić. Na dłuższy czas bywa ciężko, tzn. pojawia się jakieś zaangażowanie mimo woli i pisze to niestety z własnego doświadczenia. Na początku też myślałam, że chcę seksu i niczego więcej".\n"Teraz wydaje Ci się to niemożliwe, ale nie wiadomo jak będzie za jakiś czas. Wiesz, seks, bliskość, rozmowy" – pisze użytkownik płci męskiej.\n"Nie chcę być z nikim. Chcę tylko zaspokoić swoje potrzeby"\nKobiety celowo nie chcą wiązać się na stałe. Zwłaszcza jeśli wcześniej zostały zranione. Po prostu boją się zaufać kolejny raz. Najczęściej podawanym powodem jest: "Wystarczy mi tylko seks". Dlatego wybierają żonatych, bo wierzą, że taki nie zakocha się w nich.\n"Nie chce być z nikim. Chcę tylko zaspokoić swoje potrzeby. Mi nie zależy, czy ten mój będzie za mną szalał, chcę tylko fizycznego kontaktu i żadnych wyjazdów czy nawet wychodzenia razem" – kwituje internautka.\n"Chcę mieć normalne życie seksualne, ale zero uczuć, nie chcę nic wiedzieć na jego temat i nie zamierzam mu mówić o sobie. On nawet nie wie jak mam na imię" - czytamy na Kafeterii.


Jeśli zbudujesz, oni przyjdą? – felieton Pstruchy – extrajaworzno.pl\nTransport jest jak krwiobieg dla miasta. W tym aspekcie zawsze się z Tomaszem Toszą zgodzę. Ale z drugiej strony sprowadzanie miasta do transportu i przecenianie miastotwórczej jego roli jest srogim przegięciem. Pewnie, można podchodzić do tego jak w amerykańskim filmie drogi, gdzie podróż stanowi cel sam w sobie. Ale do cholery, w normalnym życiu – nie w Technicolorze – odbywamy większość podróży z punktu A do punktu B, gdzie punkt B jest celem. Jeśli go nie potrafimy określić, po prostu nie ruszamy się z domu.\nPamiętam Gliwice z tego świetlanego okresu, o którym wspomina Tomasz Tosza. Jakieś 20 lat temu. Z tramwajami. Ale to nie tramwaje stanowiły o atrakcyjności tego miejsca, lecz rozwibrowane życie, które toczyło się niemal całą dobę na Starym Mieście z fenomenalnie kameralnym rynkiem i na głównej osi, którą stanowiła ul. Zwycięstwa. Życie zasilane potokami studentów ciągnących od strony ul. Pszczyńskiej (gdzie mieściła się większość domów studenckich) oraz przyjezdnymi, tłumnie wylewającymi się z dworca PKP (ul. Zwycięstwa łączy dworzec z rynkiem).\nJakieś dwie trzecie rynku pokrywały ogródki pubów i restauracji, pełne do godzin porannych. Reszta powierzchni zajęta przez chmarę studentów. Muzyka, zabawa, taniec, występy teatralne – tak wyglądały przynajmniej weekendowe noce w cieplejszych porach roku.\nBa, Gliwice dysponowały nawet swoją własną, zamiejscową filią mafii pruszkowskiej. Ci „biznesmeni” (jak siebie zwali) sprawnie kontrolowali dystrybucję zarówno środków odurzających, jak i pań lekkich obyczajów, których minibusy parkowały tuż przy rynku – na zbiegu Zwycięstwa i Jana Matejki (z uwagi na pobliski hotel). Kontrolowali takie newralgiczne interesy jak największą dyskotekę przy Chorzowskiej, przybytek zwany z niemiecka przez miejscowych „puffem” oraz wiele innych.\nTakie były Gliwice przed 20-tu laty. Miasto fabryki Opla, miasto akademickie, ale też miasto grzechu i przestępczości zorganizowanej. W porównaniu z Gliwicami, Jaworzno było wówczas niestety przerośniętą wioską, a nawet Katowice prezentowały się zaściankowo. Gliwice nieco przypominały zminiaturyzowany i pozbawiony kanałów Amsterdam lub miasta niemieckie – choćby Hanower.\nDzisiaj faktycznie to miasto jest już inne. Rzeczywiście wydaje się trochę wymarłe i pozbawione tamtego wigoru sprzed lat. Tyle, że nigdy nie zrzuciłbym tego na karb likwidacji tramwajów i prowadzenia nie dość pro-rowerowej polityki transportowej! …ani na karb likwidacji mafii pruszkowskiej.\nZmieniły się czasy. Czynników jest mnóstwo. Począwszy od nieustannego promowania skrajnie indywidualistycznych postaw (skutecznie rozbijających modele wspólnotowe), które zostały wpojone nowym generacjom. Poprzez agresywną ekspansję mediów elektronicznych, które tylko dla zmyłki nazywane są mediami społecznościowymi (choć mają działanie antyspołecznościowe w „realu”). Po wzrost dominującej pozycji Katowic, które jak czarna dziura łapczywie „pochłaniają” całe życie regionu. Możemy wyliczać…\nZ drugiej strony (a może tym bardziej), mimo pełnej świadomości zmian, które zaszły w ostatnich kilkunastu latach w Jaworznie, nie podzielam „hurraoptymizmu” mego imiennika. Bo czy jaworznicki projekt Rynek Od.Nowa można już nazwać zakończonym? Czy może dopiero zaczętym, którego realizacja nadal będzie trwać latami?\nNazwijcie mnie malkontentem lub zaprzańcem, ale ja nie uważam, by jaworznicki rynek żył takim życiem na jakie by zasługiwał. A może inaczej – życiem jakiego bym ja oczekiwał.\nNie ma już drogi krajowej, która skutecznie rozpieprzała tę przestrzeń, ale z drugiej strony nie do końca wytworzyły się jeszcze te funkcje, które na porządnym rynku być powinny. Tu nadal odczuwamy dotkliwy brak miejsc, które skłaniałyby nas do pozostania – ogródków z prawdziwego zdarzenia, restauracji (nie pizzerii ale restauracji – nie fast-fooda ale slow-fooda właśnie), kawiarni we włoskim stylu…\nA może po prostu u nas nie wykształciła się jeszcze kultura spędzania wolnego czasu w takich okolicznościach w większej grupie? „Przeciekania czasu” przez palce dla samej przyjemności bycia w towarzystwie innych ludzi. Może nas na to nie stać, może jesteśmy zbyt zagonieni?\nZ nielichym zdumieniem zauważałem podczas ostatnich startów Tour de Pologne, jak w mgnieniu oka jaworznicki rynek z całkowicie zatłoczonego stawał się kompletnie pusty! Niemal nikt na nim nie zostawał po odjeździe kolarzy.\nZapełniała się za to Galena… O czym to świadczy? Według mnie o tym, że oferta przegrywa z ofertą galerii. Tylko że tu decyduje „niewidzialna ręka rynku” – prawo podaży i popytu – a nie władze samorządowe.\n„Wystarczyło dać ludziom infrastrukturę, by zaczęli z niej korzystać. I to prawo urbanistyczne, że jak się da ludziom przestrzeń dla spotkań, to zaczną się tam spotykać…” – pisze Tomasz Tosza. Sporo w tym racji, ale jednak sama przestrzeń nie wystarcza. W górach jest mnóstwo przestrzeni, ale jednak większość ludzi wyznacza sobie jakiś cel – dojście na szczyt, zobaczenie stawu w malowniczej dolinie czy choćby zjedzenie szarlotki na „Piątce” i pogadanie z innymi wędrowcami.\nWydaje mi się, że to nie jest do końca tak, jak w filmie „Pole marzeń”, gdzie pada brzemienna kwestia „If you build it, they will come” („Jeśli zbudujesz, oni przyjdą”). Życie nie jest hollywoodzką baśnią w Technicolorze. Żeby przyszli, trzeba się natrudzić i przekonać, że warto przyjść. A później udowodnić, że efekt sprostał oczekiwaniom. Bo drugi raz nie przyjdą.\nDzisiaj hasło powinno brzmieć: „Przekonajcie mnie, że potrzebuję przyjść, a wówczas przyjdę”. I to, moim skromnym zdaniem, jest zasada, która rządzi dzisiejszym marketingiem (także miejsca), w którym klient/użytkownik jest panem. A przed laty w Gliwicach nikt nie musiał przekonywać. Ludzie sami generowali ten pęd i pozytywne sprzężenie zwrotne. Bo najważniejsza jest nie infrastruktura, ale sami ludzie.\nRelated Items:Featured, felieton, infrastruktura, rynek jaworzno, tomasz pstrucha, tomasz tosza, urbanistyka\nJaworznianie z pasją – Wojciech Lichtański – W muzycznym świecie


Fundacja utworzy żłobek • Tygodnik KRĄG\nFundacja utworzy żłobek\nFundacja Porozumienie Wzgórz Dalkowskich otrzymała dofinansowanie na utworzenie w pomieszczeniach po internacie żłobka. – Nie będziemy ponosić kosztów dzierżawy budynku, dlatego będzie to tańszy żłobek niż w innych miejscach – zapowiada prezes Fundacji Tadeusz Walkowiak\nNa liście instytucji niesamorządowych, które otrzymały na ten rok dofinansowanie do utworzenia nowego żłobka, znalazła się Fundacja Porozumie Wzgórz Dalkowskich z siedzibą w Nowym Miasteczku. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w ramach programu „Maluch Plus” przyznało Wzgórzom 450 tys. zł.\n– Daje to 10 tys. zł na jedno dziecko, ponieważ planujemy stworzyć placówkę, która przyjmie 45 dzieci. Chcemy wystartować od września tego roku, natomiast ostateczna data nie zależy tylko od nas, ponieważ nie wiemy jeszcze, kiedy nastąpi podpisanie umowy z wojewodą, który dysponuje środkami programu. Do momentu podpisania dokumentów żadnych prac nie możemy zacząć – mówi Tadeusz Walkowiak, prezes Fundacji PWD.\nŻłobek będzie się mieścił w siedzibie Wzgórz – w pomieszczeniach, które wcześniej służyły za internat dla uczniów ponadgimnazjalnego technikum rolniczego. Jeszcze w poprzednim roku gmina Nowe Miasteczko, która ma w akcie notarialnym zapisaną służebność tych pomieszczeń, wykorzystywała dwa lub trzy pokoje dla uczniów, ale w tym roku szkolnym takiego zapotrzebowania nie ma i są one zupełnie niewykorzystane. – Zmienimy te miejsca w sale edukacyjne, salę do leżakowania, szatnie, sanitariaty i własną kuchnię, w której będą powstawać posiłki dla dzieci. Powstanie też plac zabaw. Dofinansowanie pomoże nie tylko w wyremontowaniu pomieszczeń, ale też w ich wyposażeniu w meble i zabawki – wymienia T. Walkowiak.\n450 tys. zł wynosi dofinansowanie z ministerstwa. Fundacja ze środków własnych na utworzenie i prowadzenie żłobka przeznaczy 115 tys. zł. Prezes Fundacji nie ukrywa, że liczy też na wsparcie ze strony lokalnego samorządu, co przyczyni się do obniżenia opłaty za pobyt dziecka.\n– Przykład innych tego typu placówek pokazuje, że koszt pobytu dziecka w żłobku może wynosić do 1000 zł miesięcznie. Dzięki dofinansowaniu i naszym środkom opłata obniży się o kilkaset złotych, a jeszcze spadnie, gdy wesprze nas gmina – mówi T. Walkowiak. – Jeszcze przed złożeniem wniosku rozmawiałem z burmistrz Nowego Miasteczka i pytałem, czy jej zdaniem żłobek jest w gminie potrzebny. Potwierdziła, że jak najbardziej. Darmowych żłobków nie ma i ten też taki nie będzie, ale m.in. dzięki temu, że robimy go we własnym obiekcie i odpadną koszty dzierżawy, opłata nie będzie wysoka – zapowiada szef Fundacji.\nZgodnie z wymogami Wzgórza muszą zatrudnić jedną opiekunkę na każdą szóstkę dzieci (w przedszkolach wymóg to jedna opiekunka na 25 podopiecznych), a do tego pracowników kuchni. W żłobku będą się opiekować dziećmi do trzeciego roku życia z możliwością przedłużenia tej opieki o maksymalnie pół roku w przypadku, gdy dziecko nie dostanie się do przedszkola.\n– Mam nadzieję, że uda nam się to w czas uruchomić i że placówka będzie służyć mieszkańcom regionu, którzy dzięki temu będą mogli wrócić do pracy. Wieść o dofinansowaniu szybko się niesie, miałem już pierwsze pytania zainteresowanych rodziców – mówi T. Walkowiak.\nSatysfakcji z rozstrzygnięcia konkursu ofert na dofinansowania nie kryje też burmistrz Danuta Wojtasik.\n– Jako gmina już wcześniej myśleliśmy o utworzeniu żłobka, natomiast zbiegło się to z zainteresowaniem Fundacji. Wspólnie doszliśmy do wniosku, że skoro kwota dofinansowania jest trochę za mała, żeby budować obiekt od podstaw, a Fundacja może stworzyć żłobek u siebie, to my swój udział zaznaczymy w postaci przyszłego finansowego wsparcia placówki – zapowiada burmistrz gminy Nowe Miasteczko. – Nie brakuje głosów młodych mam, które chciałyby pracować, ale nie mają co zrobić ze swoimi dziećmi, dlatego nie sądzę, żeby te 45 miejsc nie znalazły takiej samej liczby chętnych – dodaje D. Wojtasik.\n← Co zrobić, kiedy przykleją ci taką naklejkę?\nBieg dla Kuby na jego dziesiąte urodziny →\nPiękny Orszak Trzech Króli\nJesienny rozkład jazdy Borowików


Warszawa to wspaniałe miejsce do spacerowania… \_ Artykuły \_ Warszawa to wspaniałe miejsce do spacerowania… \_ Żydowski Instytut Historyczny\nWarszawa to wspaniałe miejsce do spacerowania…\nZ Agnieszką Kajczyk, Olgą Szymańską i dr. Bartoszem Borysem, edukatorami Żydowskiego Instytutu Historycznego – o letnich spacerach po Warszawie – rozmawia Anna Majchrowska.\nŻIH oferuje różnego rodzaju zajęcia edukacyjne: warsztaty, wykłady, oprowadzania, akademie dla nauczycieli, także spacery po Warszawie. Co jest najcenniejszego w tej właśnie formie przekazywania wiedzy?\nAgnieszka Kajczyk: Spacer jest jedną z najbardziej atrakcyjnych form edukacji, ponieważ odbywa się w przestrzeni miejskiej. Po II wojnie światowej niemal cała topografia Warszawy została zmieniona i bez pomocy przewodnika ciężko jest dziś uświadomić sobie, gdzie przebiegały dane ulice i stały poszczególne budynki. A my opowiadamy o historii Żydów nie dlatego, że zginęli, tylko dlatego, że tworzyli wielką cywilizację Żydów aszkenazyjskich, a Warszawa przed wojną stanowiła centrum kultury jidysz rezonujące na cały świat. Poprzez spacery przypominamy i uświadamiamy, że to, jak wygląda dzisiejsza Warszawa, jest pokłosiem wydarzeń w przeszłości. To wspaniałe miasto, jeśli chodzi o spacery, bo co chwila „potykamy” się o historię, nie tylko żydowską.\nBartek Borys: W przestrzeni miasta ludzie są u siebie, mieszkają tu dłużej lub krócej, przemierzają ulice, widzą różne budynki, pomniki, ale mogą nie wiedzieć, skąd one się tutaj wzięły, co upamiętniają. Zdobyta w ten sposób wiedza zostaje z ludźmi na dłużej – oni w końcu tą samą drogą idą do pracy, do szkoły czy na spacer. Plusem jest również to, że ludzie są w ruchu – w siedzibie muzeum pojawia się dużo nowej wiedzy ze strony przewodnika, ale nie ma tam zbyt wiele przestrzeni na interakcję. Natomiast w przestrzeni miejskiej łatwiej jest pytać, ta forma jest bardziej interaktywna. I może jeszcze dodatkowa uwaga: zauważyłem – choć to oczywiście duże uogólnienie, że o wiele więcej pytań mają osoby po 40-tce, nie wstydzą się wypowiadać na forum grupy, mają większą orientację, natomiast osoby młodsze, przed 30-tką, pytają indywidualnie, może wstydząc się swojej niewiedzy? Najrzadziej spotykam się z reakcjami ze strony uczniów gimnazjalnych czy licealnych, dla wielu z nich taki spacer jest po prostu kolejnym elementem dnia bądź wizyty w Warszawie.\nOlga Szymańska: Spacery są najmniej formalnym spotkaniem z odbiorcą — jesteśmy w stanie nawiązać bezpośredni kontakt z uczestnikami, a oni mają sposobność, by zadawać pytania. Oczywiście podstawowa różnica jest taka, że wychodzimy na zewnątrz — w naszym przypadku w przestrzeń dawnej dzielnicy żydowskiej i getta warszawskiego. Dla nas jest to przede wszystkim praca z pamięcią i wyobraźnią. Opowiadamy o tym, jak wyglądałaby ta dzielnica, gdyby nie wydarzyła się wojna. Osoby, które urodziły się w Warszawie, mają okazję do poznania innej strony swojego miasta, studenci i młodzi ludzie, którzy do stolicy dopiero przyjechali, dowiadują się, czym było miasto, które wybrali na miejsce swoich studiów i prawdopodobnie przyszłej pracy. To pomaga ich tu osadzić, żeby nie czuli się tylko przybyszami z innych miast. Ja też jestem w takiej sytuacji, mieszkam w Warszawie od dziesięciu lat, więc dla mnie to też było nowe odkrycie i teraz cieszę się, że mogę to pokazywać innym.\nTrzecia grupa to wycieczki, czyli osoby, które w Warszawie są tylko na chwilę…\nOS: To są najczęściej grupy szkolne, które kontaktują się z nami i zamawiają konkretny spacer. To najtrudniejsza – moim zdaniem – grupa, ponieważ nie znają nazw ulic w Warszawie, topografii miasta. Chcąc ich osadzić w granicach dzielnicy Północnej, czy w granicach getta, posługujemy się mapami. Nie wiedzą też wiele na temat przedwojennej Warszawy — tu pomocne są zdjęcia, na których można zobaczyć, jak wyglądały pewne budynki, jak toczyło się życie. Z drugiej strony trzeba im oczywiście nakreślić kontekst przedwojennej społeczności żydowskiej w Warszawie, bo bez tego niemożliwe jest opowiadanie o historii getta. Przyjeżdżają tutaj, aby dowiedzieć się o największej społeczności żydowskiej w przedwojennej Europie, drugiej po Nowym Jorku na świecie, społeczności, która oddziaływała, promieniowała na całą Polskę i w której, jak w soczewce, skupiała się cała Polska. Staramy się tłumaczyć, odczarować mity, z którymi mogą się spotykać w mniejszych miastach, np. mit Żyda z pejsami, brodą, ubranego w chałat…\nOlga powiedziała, że spacery są najmniej formalną formą przekazywania wiedzy – ma to swoje plusy i minusy…\nOS: Wymaga bardzo szczegółowego przygotowania – sprawdzenia trasy, miejsc, w których można się zatrzymać, aby uniknąć, bądź zminimalizować, szum ulicy. Jesteśmy też narażeni na zmienność aury. Minusem jest to, że odbiorcy pozwalają sobie na więcej, może do nas podejść zupełnie przypadkowa osoba i zainicjować niemiłą rozmowę, czy wtrącać swoje uwagi. Niestety zdarzały się takie sytuacje ze strony mieszkańców kamienic na terenie byłego getta. Staram się to jednak przekuć w zaletę. Kiedy jestem z uczniami, rozmawiam z nimi, dlaczego ktoś się tak zachowuje, czy łatwo jest żyć w miejscu, które jest jednym wielkim cmentarzem. Nie uciekam od takich sytuacji, zawsze staram się o tym porozmawiać.\nSpacery odbywają się w centrum Warszawy, gdzie jeżdżą samochody, przechodzą ludzie, szczekają psy, a Wy jeszcze mówicie do dużej grupy osób. Musicie skupić ich uwagę, oderwać od tego, co dzieje się dookoła i sprawić, żeby chcieli podążyć za Waszym tokiem myślenia. Spacery po żydowskiej Warszawie to w końcu praca z wyobraźnią…\nBB: To zależy od liczebności grupy. Dla grupy powyżej 35 osób jest to trochę bez sensu, nawet ze sprzętem nagłośnieniowym, bo większość nie usłyszy, co mówimy. Ale są takie spacery, np. na cmentarzu na Okopowej, gdzie przestrzeń jest zamknięta i łatwiej utrzymać koncentrację. Niektóre spacery odbywają się wzdłuż cichszych ulic, niektóre z kolei prowadzą np. Aleją Solidarności, gdzie jest o wiele trudniej. Bez względu na okoliczności, 25 to optymalna liczba uczestników spaceru. Inaczej też oprowadza się osoby, które zapisały się na spacer, bo chcą się czegoś dowiedzieć, a inaczej grupy szkolne, czy wycieczki, dla których jest to tylko część całodniowego, intensywnego programu. Ale zawsze dobrze jest mieć mapę i stare zdjęcia – one niezmiennie budzą duże zainteresowanie.\nZdarza się, że przychodzą ludzie już od początku źle nastawieni?\nOS: Nie spotykam się z antysemityzmem, za to czasem z dyskryminacją wiekową. Jestem młodą kobietą, nie widać po mnie, że mam spore doświadczenie i wiedzę, więc niektóre osoby od razu kontrują to, co mówię. To jest uciążliwe i męczące, jeśli ktoś próbuje mi udowodnić, że się mylę i łapie mnie za słówka. Za każdym razem reaguje jednak grupa, której też to przeszkadza. Osoby nastawione antysemicko to przypadkowi przechodnie, którzy słyszą, że mówimy o Żydach — ale oni pokrzyczą i w końcu idą sobie, bo też grupa zawsze reaguje. Na spacery przychodzą osoby z własnej woli, poświęcają na to swój wolny czas, więc chcą go spędzić efektywnie.\nBB: Często przed spacerem mam takie obawy. Nie spodziewam się co prawda agresji innej niż werbalna, ale prawdę mówiąc, nigdy nie miałem z tym problemów. Podczas spaceru jestem skupiony na pracy — szukaniem bezpiecznej przestrzeni, dbaniem o grupę i zapominam o swoich obawach.\nAK: Czasem ktoś ma nam za złe, że opowiadamy tylko o historii społeczności żydowskiej, a nie mówimy o kwestiach związanych z historią polską, np. o Powstaniu Warszawskim. To wynika z tego, że jesteśmy edukatorami Żydowskiego Instytutu Historycznego i o tym nauczamy, natomiast oczywiście pamiętamy o tych wydarzeniach. Czasem, aby zarysować szerszy kontekst historyczny również o nich opowiadamy, ale to nie jest nasz główny temat.\nTo odwrócę pytanie: co w spacerach jest najcenniejsze dla Was, edukatorów?\nAK: Spacery są dla nas zawsze niezwykle satysfakcjonujące. Możemy liczyć na wiele ciekawych pytań ze strony uczestników. One uświadamiają nam, jak ważna jest dla ludzi historia miasta, w którym żyją. To nas bardzo cieszy.\nOS: To jest przede wszystkim możliwość zadawania pytań po drodze – ludzie dopytują między jednym i drugim punktem. Jest to bardzo miłe, ale wymaga od nas wysokiego poziomu skupienia. Tworzymy na ten moment jedną grupę osób, które razem spacerują, czyli zamieniamy się w taką nieformalną grupę ludzi, którzy spędzają razem czas. Kiedy są małe grupy, ten dystans zmniejsza się jeszcze bardziej, ludzie nie boją się wtedy zadawać pytań. Najciekawsze jest wchodzenie w nowe dla uczestników miejsca, zwracanie uwagi na rzeczy do tej pory dla nich niewidoczne. Dzięki takiemu spacerowi można zobaczyć miasto oczami osoby, która więcej o nim wie i odkryć coś ciekawego dla siebie.\nBB: Poza tym, jest to ciekawy element pracy, przez część dnia siedzimy przy biurku, potem oprowadzamy po wystawie, natomiast wyjście w przestrzeń miejską jest zawsze czymś ekscytującym. Samo przygotowanie się to ciągły proces uczenia – lepsze poznawanie historii, topografii Warszawy obecnej i tej dawnej.\nTo jest pierwszy impuls do tego, aby pogłębiać tę wiedzę…\nOS: Tak, uczestnicy spaceru bardzo często potem podchodzą, pytają o źródła, książki. Odsyłamy ich do Centralnej Biblioteki Judaistycznej i portalu Delet, uświadamiamy, że wszystkie dokumenty są dostępne online i można je obejrzeć po powrocie do domu.\nZdarza się, że dowiadujecie się czegoś nowego od uczestników?\nBB: Oczywiście. Pojawiają się pytania, na które nie umiem odpowiedzieć, mogę co najwyżej polecić literaturę przedmiotu. Ktoś dopowiada ciekawostkę, ktoś inny polemikę. Najczęściej są to jednak prośby o doprecyzowanie czy rozwinięcie konkretnego tematu.\nMacie swoje ulubione spacery?\nOS: To każdy spacer, nad którym pracuję w danym momencie. Przygotowanie spaceru zawsze jest wyzwaniem, trzeba przeczytać kolejne książki, relacje i dokumenty, zmierzyć z historiami, które nie są łatwe i które nie mają szczęśliwego zakończenia. Ogromna wartość tych spacerów polega na tym, że opowiadamy o konkretnych losach, osobach, które znamy głównie dzięki Archiwum Ringelbluma. Wyciąganie poszczególnych historii pomaga zrozumieć dramatyzm życia w getcie. Staramy się przywrócić twarze anonimowym ofiarom i topograficzną pamięć temu miastu.\nMoim pierwszym autorskim spacerem była „Nadludzka medycyna” przygotowana dwa lata temu wokół „Marszu Pamięci 22 lipca” dedykowanego służbie zdrowia. To historia bardzo osobista, dotycząca losu kobiet – lekarek, pielęgniarek, które pracowały w getcie. Opowiadam o służbie medycznej w getcie, o różnych wyzwaniach, przed którymi stawano każdego dnia, ale też o kontaktach ze stroną aryjską – szmuglowaniu krwi, szczepionek na tyfus. Jest to spacer dla osób, które są świadome, jak wyglądało życie w dzielnicy zamkniętej. Pytaniem, na które próbuję odpowiedzieć, jest: na czym polegała ta nadludzkość? Punktem wyjściowym przy pracy nad tym spacerem była książka Adiny Blady-Szwajger, dzięki której zrozumiałam clue tej historii: dramaty, wybory ludzi, którzy przysięgali ratować życie, a później podawali truciznę, aby ktoś mógł otrzymać to, co było najcenniejsze w tamtym momencie, czyli śmierć w szpitalnym łóżku.\nJest też spacer na rowerach?\nOS: To był mój pomysł, aby pokazać większy teren getta: jego północne granice, czyli Śliską, Sienną, Szpital Dziecięcy Bersohnów i Baumanów, pomnik Korczaka przy PKiN, Umschlagplatz i Pomnik Bohaterów Getta. Na spacerze opowiadam historię getta poprzez biografię Janusza Korczaka. Trasa prowadzi też w okolice siedziby Małego Przeglądu na Nowolipiu, Ogrodu Saskiego, z którym związane było jego dzieciństwo, ul. Bielańskiej, Placu Teatralnego, ul. Miodowej, Krakowskiego Przedmieścia, ostatniej siedziby domu dziecka na ul. Siennej i Jaktorowskiej, czyli domu sierot na dawnej Krochmalnej 92.\nPodczas tego spaceru pytam uczniów: z czym wam się kojarzy Korczak? Odpowiadają: poszedł na Umschalgpatz, nie zostawił dzieci. I moim zadaniem jest, aby całą tę historię odwrócić, pokazać, że ten ostateczny wybór został tak naprawdę dokonany wiele lat wcześniej, kiedy postanowił być pedagogiem, lekarzem i poświęcił swoje życie opiece nad dziećmi. Ostatniego aktu nie można odczytywać w oderwaniu od jego biografii.\nA spacer na cmentarzu na Okopowej?\nOS: Ja go nazywam „wehikułem czasu”. Na cmentarzu zatrzymał się czas. Możemy tam opowiedzieć o zniszczonym mieście, ludziach, którzy zginęli, ale możemy też prześledzić całą historię społeczności żydowskiej w Warszawie. Opowiadamy o osadnictwie na Pradze, historii XVII i XVIII wieku, Ludwiku Zamenhoffie, pokazujemy kwatery Żydów zasymilowanych Wallenbrergów, Kronnenbergów, rozkwicie przemysłu w XIX wieku, żydowskich bankierach, donatorach, instytucjach i organizacjach. Mówimy też o polsko-żydowskiej kulturze: Perecu, An-skim, Ester Rachel Kamińskiej, a także o historii Oneg Szabat w nawiązaniu do wiersza Henryki Łazowertówny „Mały szmugler”. Nie sposób wspomnieć o wszystkim, ale można się w ten wehikuł czasu przenieść. Na cmentarzu historia jest wykuta w kamieniu. Tutaj, w mieście, wszyscy są w ciągłym biegu, a tam wszystko mamy jak na dłoni – postaci, historie.\nBB: Najczęściej prowadzę spacery „Impresja o Dzielnicy Północnej” i „Niezatarte ślady getta” – podczas tego drugiego idziemy od ul. Tłomackie wzdłuż dawnej ulicy Leszno do budynku sądów, na ulicę Chłodną i Waliców, gdzie pokazuję kilka ostańców pamiętających czasy getta. Cała ta przestrzeń jest dziś zabudowana nowymi budynkami, ale jest kilka wyjątków, które można przeoczyć i które przypominają nam o przedwojennej żydowskiej Warszawie. Natomiast spacer „Impresja o Dzielnicy Północnej” jest zupełnie inny, gdyż musimy wszystko sobie wyobrazić – idziemy wzdłuż pomników, dawnych ulic, po których zostały np. tylko tory tramwajowe lub nazwa i tam mamy duże pole do wyobraźni. Pokazuję więcej zdjęć, pracuję z mapą, co jeszcze bardziej angażuje uczestników spaceru.\nAgnieszka, opowiedz jeszcze o wystawach plenerowych…\nAK: W 2017 r., w 75. rocznicę akcji Reinhardt, zorganizowaliśmy wystawę plenerową poświęconą Nalewkom, czyli najsłynniejszej przed wojną ulicy żydowskiej. Vis a vis Ogrodu Krasińskich stanęła instalacja „Nalewki. Opowieść o nieistniejącej ulicy”, na której pokazaliśmy, jak ta ulica wyglądała przed i w czasie wojny, gdy znajdowała się w obrębie getta warszawskiego (dodam tylko, że w granicach getta znalazła się tylko część Nalewek), a także jej całkowite zniszczenie po wojnie. Wokół wystawy zorganizowaliśmy cykl spotkań, które zatytułowaliśmy „Niedziele na dawnych Nalewkach”.\nPlanujecie otwarcie podobnej wystawy plenerowej w najbliższym czasie?\nAK: W planach mamy bardzo ciekawy projekt poświęcony ulicy Chłodnej — znanej najbardziej z tego, że podczas wojny Niemcy nad aryjską ulicą Chłodną przerzucili drewniany most dla pieszych łączący tzw. „duże” i „małe” getto. Chcielibyśmy, aby wystawa była poświęcona przede wszystkim historii ulicy w czasie okupacji. Wybierzemy fotografie, które będą pokazywać jej dynamikę, mieszkańców, oczywiście przypomnimy również, jaką funkcję pełniła przed wojną. Niewiele osób zdaje sobie sprawę, że przed 1939 r. Chłodna była bardzo ruchliwą ulicą pełną lokali gastronomicznych, kin, tam kwitło życie kulturalne mieszczaństwa. Podczas wojny zaś na Chłodnej mieszkały osoby na eksponowanych stanowiskach. Ostał się też do dnia dzisiejszego bardzo ważny budynek — kamienica pod numerem 20., gdzie mieszkał Adam Czerniaków, prezes Judenratu.\nWystawę chcielibyśmy otworzyć w przyszłym roku w okresie wiosenno-letnim. Towarzyszyłby jej spacer, który rozpocznie się na ulicy Elektoralnej, a zakończy przy wystawie zlokalizowanej na skwerku na ulicy Chłodnej. Obecnie znajduje się tam instalacja Tomasza Leca przypominająca, że to miejsce było newralgicznym punktem getta warszawskiego.\nPodczas obchodów rocznicy buntu więźniów w Treblince oprowadzacie również po terenie byłego niemieckiego obozu zagłady.\nBB: Ten spacer jest wyzwaniem, ponieważ na terenie byłego obozu nie ma pozostałości po zabudowaniach. Są jedynie pomniki, które upamiętniają poszczególne elementy obozu, takie jak rampa czy ruszt, na którym kremowano ciała. Uczestnikom spaceru trudno jest uwierzyć, że na przestrzeni 400x600 metrów można było zamordować nawet milion ludzi w ciągu 13 miesięcy. Podczas oprowadzania pokazujemy zdjęcia, ale też dajemy ludziom więcej przestrzeni na refleksję między poszczególnymi punktami. W przestrzeni miejskiej jest bardzo dużo bodźców, tam tych bodźców nie ma – to wszystko bardzo oddziałuje i paradoksalnie intensyfikuje doznania ludzi, którzy są tam po raz pierwszy.\nOd 15 lipca rusza wakacyjny cykl spacerów. Czy są wśród nich nowe spacery?\nOS: Mamy dwa nowe spacery. Pierwszy z nich zatytułowany „Pisarki, historycy i listonosz. Członkowie grupy Oneg Szabat w przestrzeni getta warszawskiego” został pomyślany jako uzupełnienie naszej wystawy stałej, na której prezentujemy dokumenty z Archiwum Ringelbluma, opowiadamy o losach członków grupy Oneg Szabat. Na spacerze pokazujemy ich przedwojenne biografie, czym się zajmowali, z jakich rodzin i środowisk pochodzili, jakie mieli wykształcenie.\nDrugi spacer będzie o Irenie Sendlerowej. Jest to oczywiście ukłon dla najsłynniejszej polskiej Sprawiedliwej w związku z rokiem Ireny Sendlerowej, ale przede wszystkim próba pokazania rzeczywistości, w której przyszło jej funkcjonować. Codzienność życia w getcie, z którą musiała się skonfrontować, miała kluczowy wpływ na zakres pomocy udzielanej Żydom. Opowiadam o siatce osób z wydziału opieki, które współpracowały z Sendlerową, o tym, jaka była fizyczna i psychiczna kondycja Żydów, którzy wychodzili z getta, jak musieli się do tego przygotować, co ich spotykało po stronie aryjskiej. Z drugiej strony staram się odczarować postać Sendlerowej pokazując, z czym ona sama musiała zmierzyć się w życiu prywatnym. Spacer jest próbą spojrzenia na temat ratowania Żydów przez pryzmat konkretnych sytuacji i osób, indywidualnych decyzji, wyborów – z jednej strony ludzi, którzy zastanawiali się, czy oddać dziecko, z drugiej tych, którzy przeprowadzali dzieci. A także, z jakimi sytuacjami musiały się mierzyć polskie rodziny, które ratowały. Moim celem jest umieszczenie Sprawiedliwych w kontekście getta i okupacji.\nJaki jest przepis na udany spacer?\nOS: Podczas przygotowania spaceru musimy tak rozplanować narrację, aby była spójna, logiczna i równomiernie rozłożona. Wyzwaniem dla nas jest to, że są to tematy nieobecne w dyskursie publicznym. Na spacery otwarte przychodzą przede wszystkim mieszkańcy Warszawy, którzy później podchodzą i – to jest zawsze bardzo miłe — mówią: bardzo pani dziękuję, ja się urodziłam tutaj, czy mieszkam trzy ulice dalej, ale nie miałam pojęcia, że coś takiego się wydarzyło.\nBB: Spacery edukacyjne są świetną okazją, aby się czegoś dowiedzieć o mieście. Sam często korzystam podczas podróży z free walking tours. Spacer daje szansę na dialog, interakcję z osobą, która oprowadza.\nAK: Podczas konstruowaniu spaceru należy wziąć pod uwagę dwa aspekty: topografię miasta – trasa musi być tak wyznaczona, aby była możliwa do przejścia przez większą grupę osób i musi mieć optymalną długość. A druga rzecz to korpus źródeł, z których korzystamy. Nie chcemy mówić rzeczy oczywistych, dlatego prócz podstawowej literatury przedmiotu czytamy literaturę wspomnieniową, dokumenty osobiste itp., szukamy ciekawostek i na ich podstawie budujemy jak najciekawszą narrację. Posługujemy się mapami, zdjęciami pokazującymi, jak poszczególne ulice, budynki i ludzie wyglądali przed wojną i w czasie wojny – w momencie funkcjonowania getta warszawskiego. Bardzo cenne jest, że w Żydowskim Instytucie Historycznym pracuje wielu wybitnych ekspertów — varsavianistów, jidyszystów, specjalistów od tematów dotyczących Zagłady – dzięki temu na bieżąco konsultujemy z nimi różne kwestie. Mamy też na miejscu bardzo bogate archiwum i zasoby biblioteczne. A przepis na spacer? To wszystko, co przed chwilą powiedziałam plus nasza wytrwałość, chęć pracy i pasja.\nDział edukacji oferuje dwa rodzaje spacerów: otwarte (np. cykl spacerów letnich, spacery w ramach Festiwalu Singera, Festiwalu Nauki) i spacery dla szkół, które można zamówić z dwutygodniowym wyprzedzeniem pisząc na adres edukacja@jhi.pl.\nW najbliższych miesiącach zapraszamy na Cykl Letnich Spacerów ŻIH „Odkryj żydowską Warszawę“!\nZapraszamy również na spacery wirtualne na naszej stronie internetowej pod adresem: http://spacery.jhi.pl.\nPostać Bohdana Lacherta nierozerwalnie kojarzy się z Muranowem. Podczas okupacji jego dom na Saskiej Kępie stanowił ważny punkt konspiracyjny. Bohdan Lachert zmarł w Warszawie 8 stycznia 1987 roku.\nJak warszawscy Żydzi przed wojną kopali futbolówkę\nPoczątki piłki nożnej w Warszawie i powstanie pierwszego żydowskiego klubu.\nLux in tenebris lucet! Rocznica wprowadzenia getta ławkowego na Uniwersytecie Warszawskim\n5 października 1937 roku na Uniwersytecie Warszawskim zostało wprowadzone getto ławkowe. Hasłem, które jednoczyło środowisko akademickie w proteście przeciwko gettu w latach 30. była łacińska sentencja: „Lux in tenebris lucet!” (Światłość w ciemności świeci).


Turystyczna jazda odc. 05: Bochnia\nTurystyczna jazda odc. 14: Edynburg\nTurystyczna jazda odc. 04: Iwonicz-Zdrój\nTurystyczna jazda odc. 07: Miedziana Góra i Strawczyn\nTurystyczna jazda odc. 13: Tatabanya i Będzin\nTurystyczna jazda odc. 11: Olsztyn Lato\nTurystyczna jazda odc. 01: Wałbrzych - Stara kopalnia i Zamek Książ\nTurystyczna jazda odc. 12: Górne Łużyce\nTurystyczna jazda odc. 02: Świdnica\nTurystyczna jazda odc. 03: Olsztyn Wiosna\nTurystyczna jazda odc. 15: Norymberga\nTurystyczna Jazda - odc. 69 Węgry: Nyiregyhaza\nStrona zawiera informacje na temat godzin emisji (czyli kiedy leci) dla Turystyczna Jazda. Jeżeli stacje telewizyjne planują w najbliższym czasie nadać audycję (premiera, powtórki) w sekcji najbliższe emisje umieszczone są informacje na temat jakiego dnia, o której godzinie oraz na jakiej antenie można obejrzeć program. W przypadku braku Turystyczna Jazda w ramówkach jakiekogokolwiek kanału wyświetlona jest lista poprzednich emisji z ostatnich 30 dni. Brak informacji na temat poprzednich i przyszłych wyświetleń oznacza, że żadna z ponad 170 stacji obecnych w programie telewizyjnym naziemna.info, nie nadawała audycji i nie planuje tego w najbliższym czasie. Na stronie znajdują się informacje na temat tego kiedy będą powtórki lub kiedy będzie powtórka audycji Turystyczna Jazda.\nTurystyczna Jazda można obejrzeć w:\nEmisje w: TVP3, TVP3 Białystok, TVP3 Bydgoszcz, TVP3 Gdańsk, TVP3 Gorzów Wlkp., TVP3 Katowice, TVP3 Kielce, TVP3 Kraków, TVP3 Łódź, TVP3 Lublin, TVP3 Olsztyn, TVP3 Opole, TVP3 Poznań, TVP3 Rzeszów, TVP3 Szczecin, TVP3 Warszawa, TVP3 Wrocław, TVP Polonia, Zoom TV


„Być jak Charlie Chaplin" - Mateusz Deskiewicz zaprezentował swój monodram w Białej Podlaskiej | Biała Podlaska Nasze Miasto\n„Być jak Charlie…\n„Być jak Charlie Chaplin" - Mateusz Deskiewicz zaprezentował swój monodram w Białej Podlaskiej\nMateusz Kowalski 22 września 2021, 20:22\nMateusz Deskiewicz z Teatru Muzycznego w Gdyni zaprezentował pełen wachlarz umiejętności aktorskich, które wzruszały, rozśmieszały i prowokowały do refleksji. Po spektaklu widzowie spotkali się z aktorem oraz scenarzystą Piotrem Wyszomirskim w Pizzerii „Czarny Melonik”, aby porozmawiać o sztuce, kulturze wyższej oraz o życiu.\nMateusz Deskiewicz to aktor teatralny i musicalowy, ma w swoim dorobku role w spektaklach muzycznych, dramatycznych, filmach i serialach. Współpracuje z wieloma uznanymi teatrami w kraju. Monodram pt. „Być jak Charlie Chaplin” w jego wykonaniu można było obejrzeć w niedzielę (19 września) w sali widowiskowej przy ul. Brzeskiej 41 w Białej Podlaskiej.\nJak relacjonują organizatorzy - oryginalny scenariusz Piotra Wyszomirskiego napisany współczesnym językiem, konfrontuje osobę i twórczość Chaplina z kondycją dzisiejszego aktora. Porusza nieoczywiste tematy, nie stroniąc od krytycznego spojrzenia na rzeczywistość. Aktor poruszył trudne tematy, które spotykać mogą każdego z nas. Monodram jednego aktora jest trudną sztuką przekazania każdym ruchem, gestem, słowem - treści, która poruszy publikę.\nPo spektaklu widzowie spotkali się z Mateuszem Deskiewiczem oraz Piotrem Wyszomirskim w Pizzerii „Czarny Melonik”. Rozmawiali o sztuce, kulturze wyższej oraz po porostu - o życiu.\n– Być jak Charlie Chaplin” to brawurowa próba zmierzenia się z legendą. Najsłynniejszy komik kina niemego stał się ikoną popkultury już bardzo dawno temu. Jego znakiem rozpoznawczym były melonik, laseczka oraz charakterystyczny wąsik i to jest pewne. Potem pojawiają się już tylko pytania i wątpliwości. Nieprzypadkowo w konkursie na sobowtórów Charlie Chaplina sam Charlie Chaplin zajął… 3 miejsce, jak mówi jedna z najsłynniejszych anegdot związanych z reżyserem filmu „Dyktator”. Do dziś nie wiemy, kim był z pochodzenia i gdzie się urodził ten genialny aktor, scenarzysta i reżyser – pisze artysta na swoim Facebook'u.\nWydarzenie zorganizowano w ramach 3. Festiwalu im. Bogusława Kaczyńskiego. Organizatorami wydarzenia byli: Prezydent Miasta Biała Podlaska, Bialskie Centrum Kultury im. Bogusława Kaczyńskiego oraz Fundacja im. Bogusława Kaczyńskiego „Orfeo”.\nTrwa akcja „Znicz”. Kierowco - tu trzeba zdjąć nogę z gazu!\nMateriał oryginalny: „Być jak Charlie Chaplin" - Mateusz Deskiewicz zaprezentował swój monodram w Białej Podlaskiej - Kurier Lubelski\nbiała podlaska mateusz deskiewicz\nbiała podlaska piotr wyszomirski\nbiała podlaska sala widowiskowa\nfestiwal im bogusława kaczyńskiego\nfestiwal muzyczny biała podlaska\nTańce ludowe w Bialskim Centrum Kultury. Przed nami rozrywkowa niedziela\n„Opary absurdu” w Galerii Podlaskiej, czyli wystawa prac Arkadiusza Kulpy\nBialskie Stowarzyszenie Przyjaciół Zwierząt "Azyl" otrzyma ponad 400tyś. złotych\nBiała Podlaska w Narodowym Programie Rozwoju Czytelnictwa.\nBrodacze ze Sławatycz pożegnali 2021 rok. Zobacz zdjęcia\n11-letnie siostry bliźniaczki z wystawiły swoje grafiki w Bialskim Centrum Kultury\n„Sztuka z Piksela Liliany i Zuzanny Rudzkich". Nowa wystawa w BCK\nSeniorzy z Białej Podlaskiej świętowali! Zobacz zdjęcia\nNowe bezpieczne przejścia dla pieszych w Białej Podlasce\nV Bieg Niepodległości - Inicjatywa dla uczniów szkół w województwie lubelskim\nWsparcie dla osób z orzeczeniem o niepełnosprawności. Na program przeznaczono 150mln\nBiała Podlaska doceniona przez „Forbes”\nDzień dziś wesoły. Ulicami naszych miast wyruszą barwne Orszaki Trzech Króli\nObchody zapowiadają się w tym roku naprawdę wyjątkowo. Orszaki Trzech Króli wyruszą w czwartek (6 stycznia) ulicami wielu miejscowości naszego województwa. W...\n29 grudnia 2021, 13:33\nNagle pękła soczewka obiektywu. Wspomnienie o Sylwestrze Chęcińskim\nTo bardzo przykra wiadomość. W wieku 91 lat zmarł w środę (8 grudnia) we Wrocławiu Sylwester Chęciński. Ten reżyser, scenarzysta oraz autor słynnej trylogii o...\n9 grudnia 2021, 12:13\nzwiązki z Zamojszczyzną\nIII Powiatowy Dzień Wolontariatu w Puławach. Jakie atrakcje czekają na gości? Zobacz galerię\nTo już dziś! 3 grudnia w Puławach odbędzie się III Powiatowy Dzień Wolontariatu. Kto zostanie „Wolontariuszem Roku Powiatu Puławskiego”?\n3 grudnia 2021, 11:45\nPowiatowy Dzień Wolontariatu\nIII Powiatowy Dzień Wolontariatu w Puławach. Jakie atrakcje czekają na gości?\n3 grudnia 2021, 11:09\nJanów Podlaski. Podczas gali przyznano tytuły Ambasadora Wschodu. Zobacz zdjęcia\nKolejni laureaci dołączyli do grona Ambasadorów Wschodu. Statuetki Ambasadora Wschodu oraz "Odkrycia roku" zostały rozdane podczas uroczystej gali w Janowie...\n1 grudnia 2021, 18:40\nstatuetki ambasador Wschodu\nambasador wschodu tytuł\nSeniorzy z Białej Podlaskiej uczcili swoje święto. Zobacz zdjęcia z obchodów Miejskich Dni Seniora\nPodziękowania, prelekcje i część artystyczna. Za nami bialskie obchody Miejskich Dni Seniora. Jak świętowano? Zobacz zdjęcia z wydarzenia!\n18 listopada 2021, 11:41\nmiejskie dni seniora\ndzień seniora biała podlaska


Popękane szyny w Chorzowie | Chorzów Nasze Miasto\nPopękane szyny w Chorzowie\nMateriał internauty 08.11.2012\nKiedy wreszcie ktoś wymieni szyny w Chorzowie?\nJuż na wiosnę tego roku w internecie była wzmiankan KZKGop, że będzie naprawiane i odnowione torowisko na ul. Armii krajowej. Jak widać, już się kończy jesień, a do tej pory nic się nie działo. Tramwaje tak rąbią po szynach, że z szafek wylatują zawartości. Na domiar złego są pęknięcia szyn w kierunku Chorzowa i Katowic około nrdomu 104, ale to nikogo z KZKGop nie interesuje. Ciekawe, co na to nasz prezydent? Jak długo mamy jeszcze czekać aż się KZKgop zlituje i zmieni podkłady szyn, które od 50 lat nie były naprawiane.\ntorowisko w Chorzowi...\nszyny w Chorzowie\nMikrorajd w Chorzowie zakończony\nKampania "Drugie życie" w ZSTiO nr 1\nKampania "Drugie życie" w Chorzowie\nKiedy rozpoczęcie sezonu w Parku Śląskim\nDewastacja grobu ks. Jana Machy w Chorzowie


Zdjęcia jedzenia dla restauracji sushi. Fotograf kulinarny Rafał Nowak.\nFotografia kulinarna. Sesja dla restauracji Sakura Sushi.\nOstatnie zlecenie dla nowo otwartej restauracji Sakura Sushi polegało na sfotografowaniu japońskich potraw z europejskim twistem oraz tradycyjnego sushi. Zdjęcia jedzenia miały posłużyć do promocji lokalu w internecie oraz reklamowych materiałach drukowanych.\nW obecnych, trudnych dla wszystkich czasach fotografia kulinarna jest niezbędnym elementem każdej restauracji, która chce odnieść sukces. Profesjonalne, dobrze wykonane zdjęcia jedzenia są niezbędne do prowadzenia tego typu biznesu w okresie pandemii. Klienci „jedzą oczami”. Przyciągające uwagę zdjęcia jedzenia są skuteczną formą reklamy i z pewnością zwiększają szansę w zdobyciu zainteresowania klienta.\nDo tego projektu wykonałem bladoróżowe tło, które w idealny sposób współgrało z przewodnim elementem restauracji – kwiatem wiśni. W tym wypadku postawiliśmy na prostotę, która zawsze sprawdza się w tego typu fotografii kulinarnej.\nTym razem pracowałem w restauracji, u klienta, a za przygotowanie wszystkich potraw odpowiedzialni byli szefowie Sakura Sushi, którzy przygotowali i stylizowali wszystkie dania.\nDo wykonania tego zlecenia użyłem 2 lamp Profoto B1X z modyfikatorem zoom reflector oraz XL umbrella z dyfuzorem. Lampy były kontrolowane poprzez aparat PhaseOneXF za pomocą wbudowanego systemu Air Remote ETTL.\nLampy na bateriach w połączeniu z niezawodnymi statywami Avenger C-Stand były idealnym rozwiązaniem do pracy na lokacji. Brak kabli, szybki czas ładowania, stabilny kolor błysku. To klasa mówiąca sama za siebie. Praca na profesjonalnym sprzęcie z najwyższej światowej półki daje satysfakcję i pozwala w pełni skoncentrować się na wykonaniu zlecenia.\nZapraszam do galerii poniżej, gdzie znajdziecie efekty tej pracy. Zapraszam również do mojej galerii fotografii kulinarnej gdzie znajdują się zdjęcia jedzenia z moich realizacji.\nOlder Post Fotografia kulinarna. Sesja dla klienta Fast Food.\nJestem profesjonalnym fotografem reklamowym,\ni uwielbiam to co robię.\nNapisz do mnie! info@rafalnowak.eu\n+48 503 620 887\n© Copyright 2020 | Rafał Nowak | Wszelkie prawa zastrzeżone.


bielsko.gosc.pl → Pięć dni ze św. Pawłem\n▲\tKsiądz dr Marcin Kowalski wyjaśniał, że znajomość życia apostoła jest kluczem do lektury jego listów.\n– Na każdy kolejny wykład czekaliśmy jak na odcinek fascynującego serialu – mówią uczestnicy wakacyjnych spotkań z Pismem Świętym u hermanickich dominikanów.\nOd 26 do 30 lipca ojcowie dominikanie w Ustroniu-Hermnicach gościli uczestników 5. Letniej Szkoły Biblijnej i jej kolejnego wykładowcę – ks. dr. Marcina Kowalskiego, członka Papieskiej Komisji Biblijnej. Kapłan zaprosił słuchaczy na pierwszą część przygody ze św. Pawłem w cyklu: „Życie i listy apostoła Pawła”.\nDruga zaplanowana jest na przyszły rok. Jak mówił wykładowca, chciałby, by z kursu jego uczestnicy wynieśli lepszą znajomość życia św. Pawła, bowiem ono jest kluczem do lektury jego listów: – To, co przeżył apostoł, jego fundament rzymski, grecki, żydowski; kultury, w których wzrastał, wszystko to, co wykorzystał dla głoszenia Ewangelii, jest szalenie ważne – podkreśla ks. Kowalski. – Paweł uczy nas, by wykorzystywać wszystkie swoje talenty, także kulturę, w której żyjemy, do głoszenia Ewangelii.\nOd niego możemy się uczyć wytrwałości w głoszeniu, bo przecież spotkało go na tej drodze bardzo wiele klęsk. Możemy uczyć się także radykalnego oparcia się na Bogu, na Duchu Świętym. – Oprócz tego, jeśli wyniesiemy z kursu konkretną znajomość listów, tych pierwszych – do Tesaloniczan, Galatów i Filipian – to będzie to naprawdę dużo, ponieważ są one ważne dla Pawła, ale także dla naszej duchowości chrześcijańskiej – dodaje biblista.\nPasja, z jaką mówił ks. Kowalski, motywowała do aktywnego uczestnictwa. Nie brakowało pytań i wspólnych poszukiwań odpowiedzi. To nie koniec letnich propozycji dla duchowego rozwoju u dominikanów w Ustroniu. Od 29 do 31 sierpnia o. Dominik Jurczak OP poprowadzi tu drugą Letnią Szkołę Duchowości Chrześcijańskiej: „Jak modlić się na Mszy Świętej?”.


BIP - Urzad Gminy Kotuń: XVII Sesja Rady Gminy Kotuń\nORGANY » Rada Gminy Kotuń » Rada Gminy VII kadencji (2014-2018) » Sesje Rady Gminy Kotuń » XVII Sesja Rady Gminy Kotuń\nXVII Sesja Rady Gminy Kotuń\nUchwała Nr XVII.113.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Kotuń na lata 2016-2026\nUchwała budżetowa Nr XVII.114.2015 Rady Gminy Kotuń na rok 2016 z dnia 28 grudnia 2015r.\nUchwałą Nr XVII.115.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie zmiany Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Kotuń na lata 2015-2026\nUchwała Nr XVII.116.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie zmian w budżecie gminy na 2015r.\nUchwała Nr XVII.117.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r w sprawie przyjęcia do realizacji Gminnego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Narkomanii na 2016r.\nUchwała Nr XVII.118.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie przyjęcia do realizacji Strategii Rozwoju Gminy Kotuń do roku 2025\nUchwała Nr XVII.119.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie sprzedaży prawa własności nieruchomości stanowiącej mienie komunalne Gminy Kotuń\nUchwała Nr XVII.120.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r. w sprawie przyjęcia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Kotuń\nUchwała Nr XVII.121.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r w sprawie szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości i zagospodarowania tych odpadów w zamian za uiszczoną...\nUchwała Nr XVII.122.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi\nUchwała Nr XVII.123.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r w sprawie ustalenia stawki opłaty za pojemnik odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady\nUchwała Nr XVII.124.2015 Rady Gminy Kotuń z dnia 28 grudnia 2015r w sprawie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na danej nieruchomości, składanej przez właściciela nieruchomości\nUchwała Nr XVII.125.2015 Rady Gminy Kotuń uchylająca uchwałę w sprawie upoważnienia kierownika Zakładu Gospodarki Komunalnej w Kotuniu do załatwienia indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej


5 pokoje, mieszkanie na sprzedaż - Warszawa, Bemowo - 59789971 • www.otodom.pl\n*Kameralnie , Zielono.Blisko Metro\nUnikalna i zaciszna inwestycja na warszawskim Bemowie. Składa się z 52 domów z ogródkami i garażami podziemnymi. Prestiżowy wygląd inwestycji gwarantują jasne kolory elewacji z drewnianymi dodatkami, oraz proste bryły budynków.\nTrzy piętra nadziemne w łatwy sposób wyznaczają przestrzeń dla rodziców, dzieci, a także część wspólną. Pod budynkiem znajdować się będzie dwu stanowiskowy garaż podziemny i funkcjonalne schowki. Dodatkowo do każdego lokalu przynależeć będzie ogródek, oraz dwa tarasy. Jeden na parterze, drugi na ostatnim piętrze, który jest połączony z sypialnią.\nKameralny i pełen spokoju charakter osiedla zapewniają wszechobecne drzewa, oraz zieleń. Uzupełnieniem istniejących juz drzew będą nowe nasadzenia drzew, krzewów, jak i traw na terenie inwestycji.\nNr oferty w Otodom: 59789971\nNr oferty w biurze nieruchomości: 1386176