Linia Curzona – Wikipedia, wolna encyklopedia\nproponowana granica wschodnia II RP, a później - granica wschodnia PRL\nLinia Curzona – proponowana linia demarkacyjna wojsk polskich i bolszewickich, opisana w nocie z dnia 11 lipca 1920 roku, wystosowanej przez brytyjskiego ministra spraw zagranicznych George’a Curzona do Ludowego Komisarza Spraw Zagranicznych RFSRR Gieorgija Cziczerina. Przebieg linii oparty został na „Deklaracji Rady Najwyższej Głównych Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych w sprawie tymczasowej granicy wschodniej Polski” z 8 grudnia 1919 roku. W rzeczywistości lord Curzon nie był ani autorem tej koncepcji, ani jej zwolennikiem. Za faktycznego twórcę linii Curzona uważa się eksperta ds. Europy Środkowo-Wschodniej w brytyjskim ministerstwie spraw zagranicznych (Foreign Office) pochodzenia polsko-żydowskiego – Lewisa Bernsteina Namiera (właściwie Ludwik Niemirowski). Stąd niekiedy bywa ona określana jako linia Curzona-Namiera lub linia Namiera.\nLinia przebiegała od Grodna przez Jałówkę, Niemirów, Brześć, Dorohusk, na wschód od Hrubieszowa, dalej do Kryłowa, skąd na zachód od Rawy Ruskiej i na wschód od Przemyśla, aż do Karpat.\nObecnie linia Curzona stanowi wschodnią granicę Polski.\n2 Kwestia Galicji Wschodniej a linia Curzona\n3 Konferencja w Spa i nierozstrzygnięta kwestia galicyjska\n4 Konferencja w Sèvres\n5 Niezrealizowana ustawa o zasadach powszechnego samorządu wojewódzkiego z dnia 26 września 1922 roku\n6 Zmiana przebiegu linii demarkacyjnej w Galicji Wschodniej\n7 Formuła „linii Curzona” w okresie II wojny światowej i walka o jej ostateczny kształt\n8 Przyczyny poparcia Stalina dla linii Curzona\nLudność Rzeczypospolitej z językiem ojczystym polskim według spisu statystycznego z 1931\nDyplomacja brytyjska w nocie z 11 lipca 1920 roku, w trakcie konferencji w Spa, zaproponowała linię demarkacyjną wojsk polskich i bolszewickich w toczącej się wówczas wojnie polsko-bolszewickiej. Linia wzięła swoją nazwę od nazwiska George Curzona – szefa brytyjskiego ministerstwa spraw zagranicznych (ang. Foreign Office). W rzeczywistości lord G. Curzon nie był ani autorem tej koncepcji, ani jej zwolennikiem. Koncepcję linii podchwycił bowiem i zarekomendował Philip Kerr, osobisty sekretarz Davida Lloyd George’a, ówczesnego premiera Wielkiej Brytanii. Kerr korzystał z rad innego wysokiego rangą urzędnika Foreign Office – Lewisa Namiera (Ludwika Niemirowskiego). Namier od marca 1918 do 30 kwietnia 1920 roku pełnił rolę eksperta do spraw Polski i Europy Środkowo-Wschodniej. Sam urodził się w polskiej rodzinie o korzeniach żydowskich, studiował we Lwowie, a następnie na Oksfordzie i bardzo dobrze znał realia Europy Środkowo-Wschodniej. To właśnie Lewis Namier był faktycznym autorem projektu linii znanej jako linia Curzona.\nNamier od samego początku był zaciekłym wrogiem polskich aspiracji terytorialnych na Wschodzie, a zwłaszcza koncepcji inkorporacyjnej proponowanej przez Komitet Narodowy Polski, kierowany przez Romana Dmowskiego. Jak pisze historyk Bartłomiej Rusin z Uniwersytetu Jagiellońskiego, już na przełomie 1918 i 1919 roku zaczął propagować wschodnią granicę Polski na Bugu i Sanie.\n(…) w swoich memoriałach z 9 grudnia 1918 r. i 7 stycznia 1919 r. wyłożył także swoje poglądy na temat granicy wschodniej odrodzonej Rzeczypospolitej. Według jego koncepcji miała ona opierać się na dwóch rzekach – Bugu i Sanie. (…) opowiadał się za budową Polski „zwartej i silnej” – pod tym określeniem rozumiał Polskę „etnograficzną”, w kształcie zbliżonym do dawnego Królestwa Kongresowego. Proponowana linia graniczna miała przebiegać od dawnego punktu granicznego między Królestwem a Prusami Wschodnimi, dalej na północny wschód od Suwałk do Grodna, na południe wzdłuż Bugu, aż do styku dawnej granicy austro-węgiersko-rosyjskiej i stąd wzdłuż Sanu „do starej granicy galicyjsko-węgierskiej.”\nLinia Curzona przebiegała od Grodna przez Jałówkę, Niemirów, Brześć, Dorohusk, na wschód od Hrubieszowa, dalej do Kryłowa, skąd na zachód od Rawy Ruskiej i na wschód od Przemyśla aż do Karpat. W ogólnych zarysach oparta została na linii opisanej w „Deklaracji Głównych Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych w sprawie tymczasowej granicy wschodniej Polski”, podpisanej przez Georges’a Clemenceau – Przewodniczącego Rady Najwyższej Mocarstw dnia 8 grudnia 1919 roku i uważanej za wschodnią granicę obszaru, na którym rząd polski ma prawo do urządzenia własnej administracji, w terminie przewidzianym przez Traktat pokojowy z 28 czerwca 1919 roku. „Deklaracja” ta jednocześnie jednak nie przesądzała dalszych stypulacji – „Prawa, z jakimi Polska mogłaby wystąpić do terytoriów położonych na wschód od wymienionej linii, są wyraźnie zastrzeżone (Les droits que la Pologne pourrait avoir a faire valoir sur les territoires situés a l’Est de ladite ligne sont expressément réservés)”.\nNa paryskiej konferencji pokojowej kończącej I wojnę światową ustalono polską granicę zachodnią (z Niemcami), natomiast nie ustalono wschodniej, ponieważ Wielka Brytania i Francja liczyły na restytucję przedbolszewickiej Rosji, co stawiało zagadnienie wschodnich granic polskich na porządku dziennym i skłoniło Ententę do wysunięcia projektu tymczasowego i prowizorycznego rozgraniczenia Polski i Rosji. W swoim projekcie tymczasowej granicy oparli się oni głównie na granicach III rozbioru Polski, czyli na przebiegu zachodniej granicy Rosji z 1795 roku. Przedstawiona w „Deklaracji” z dnia 8 grudnia 1919 roku pokrywała się z linią Focha, oddzielającą polską część Suwalszczyzny od Litwy, biegła dalej do Niemna i stąd według sztucznej wschodniej granicy d. obwodu białostockiego guberni grodzieńskiej, skąd Bugiem do dawnej granicy austriackiej, tzn. do Kryłowa. Nie obejmowała Galicji, ponieważ chodziło o granicę polsko-rosyjską, a Galicja do Rosji nigdy nie należała, więc potraktowano ją odrębnie.\nKwestia Galicji Wschodniej a linia CurzonaEdytuj\nAustria, podpisując traktat pokoju 10 września 1919 roku, zrzekła się w artykule 91 suwerenności m.in. nad Galicją na rzecz Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych. Natomiast wobec trwających już, przed podpisaniem przez Austrię pokoju, walk na tle etnicznym, Mocarstwa te miały w stosunku do niej odmienne plany. 22 lutego 1919 r. została przedstawiona we Lwowie przedstawicielom rządów Polski i ZURL linia demarkacyjna zawieszenia broni w Galicji, pozostawiająca Lwów i Borysławsko-Drohobyckie Zagłębie Naftowe po stronie polskiej, przy jednoczesnym uznaniu ZURL przez Ententę i pozostawieniu po stronie ukraińskiej Tarnopola i Stanisławowa. Była to tzw. linia Barthélemy’ego (od nazwiska francuskiego generała – szefa misji mediacyjnej ze stycznia – lutego 1919), która biegła od Kamionki Strumiłowej przez Bóbrkę, Wybranówkę, Mikołajów i dalej linią kolejową Stryj-Lwów. Projekt zawieszenia broni i linii demarkacyjnej odrzuciła w końcu lutego 1919 strona ukraińska (ZURL), licząc na korzystne dla siebie rozstrzygnięcie militarne. Strona polska starała się skłonić przedstawicieli elit ukraińskich do zaakceptowania linii rozejmowej Sokal – Busk – Halicz – Kałusz – Karpaty (propozycja hrabiego Skarbka z lutego 1919 roku), którą kilka miesięcy później Piłsudski skorygował na korzyść Ukraińców do postaci Sokal-Busk-Kałusz-Karpaty. Oba warianty rozgraniczenia zakładały, że Lwów pozostanie przy Polsce. Wszelkie próby uzgodnienia linii demarkacyjnej z rządem zachodnioukraińskim kończyły się fiaskiem z powodu nieustępliwości strony ukraińskiej. Mocarstwa zachodnie miały szereg wątpliwości w kwestii przyznania Polsce Galicji Wschodniej ze Lwowem, nie były również zgodne co do zakresu koncesji na rzecz Polski. Wyrazem tych różnic był Raport nr 3 z 17 czerwca 1919 roku Komisji do Spraw Polskich Konferencji Pokojowej w Paryżu, na czele której stał Jules Cambon. Dokument wytyczał dwie linie rozgraniczenia wschodniej granicy Polski na obszarze wschodniogalicyjskim (tzw. linia A i B). Linia A, za którą optowali Brytyjczycy, biegła w przybliżeniu zgodnie z przebiegiem aktualnej granicy wschodniej od Kryłowa do Karpat, a zbieżna ze stanowiskiem francuskim linia B zostawiała po stronie polskiej Lwów i znaczną część naftowego zagłębia borysławskiego.\nDecyzja Ententy wywołała oburzenie w Polsce, Sejm przytłaczającą większością (oprócz PPS) przyjął uchwałę sprzeciwiającą się decyzji mocarstw – co jednak nie miało znaczenia prawnomiędzynarodowego. Jednocześnie rząd polski, wykorzystując zmianę sytuacji politycznej w Rosji (upadek ruchu białych – klęska wojsk Denikina) i na Ukrainie (Symon Petlura pobity przez białych i czerwonych Rosjan rozpoczął właśnie w Warszawie rokowania o sojusz z Polską), podjął energiczne, zakulisowe działania dyplomatyczne, które doprowadziły 22 grudnia 1919 r. do zawieszenia wykonania uchwały z 21 listopada, co w praktyce oznaczało powrót do negocjacji w tej kwestii.\nPolitycy Ententy nie znali realiów demograficznych, historycznych i politycznych Galicji Wschodniej i nie mieli sensownego projektu rozwiązania problemu. Skoro odrzucali możliwość istnienia państwa ukraińskiego, uważając to za problem wewnętrzny Rosji (nie uznali URL), to możliwe były dwa rozwiązania: albo Galicja Wschodnia w ramach Rosji (do czego prowadziła taka polityka) albo w Polsce, co było potwierdzeniem status quo istniejącego od lata 1919 r.\nKonferencja w Spa i nierozstrzygnięta kwestia galicyjskaEdytuj\nPodczas konferencji w Spa 10 lipca 1920 w obliczu przewidywanej klęski Polski w walce z bolszewikami Brytyjczycy wysunęli propozycję wycofania wojsk polskich na linię demarkacyjną Niemen-Bug (linia z „Deklaracji” z 8 grudnia 1919), a sprawę Galicji, Śląska Cieszyńskiego, Gdańska Polska miała zostawić do rozstrzygnięcia mocarstwom Ententy. W Galicji Wschodniej linią demarkacyjną miała być linia frontu w momencie zawieszenia broni. Zatem w Spa nie wyznaczono linii demarkacyjnej w Galicji. Dyplomacja brytyjska podjęła jednak kroki, by i tam zgodnie z postanowieniami konferencji wyznaczyć konkretną linię demarkacyjną. Wytyczoną przez Brytyjczyków linię demarkacyjną, na którą cofnąć się miały wojska polskie, a sowieckie jej nie przekraczać ustanowiono (zgodnie z wcześniej wysuwanymi propozycjami Ententy) na Niemnie i Bugu (czyli linia z „Deklaracji” z grudnia 1919 roku), a w Galicji miała ona biec od Bugu wzdłuż linii Sokal-Busk-Kałusz i dalej do Karpat ze Lwowem po stronie polskiej. Przebieg linii demarkacyjnej miał zostać następnie przesłany w telegramie do sowieckiego komisarza spraw zagranicznych Gieorgija Cziczerina w dniu 11 lipca 1920. Jednakże już w trakcie trwania konferencji w Spa bolszewicy odrzucali wszelkie propozycje linii demarkacyjnych ustalanych przez mocarstwa Ententy, a następnie w dniu 17 lipca 1920 odrzucili już nie tylko propozycję linii demarkacyjnych, ale również samą możliwość pośredniczenia przez Ententę w kwestiach polsko-bolszewickich. Dowództwo bolszewickie liczyło na szybkie opanowanie Polski i wkroczenie sowieckich oddziałów na obszar Niemiec, gdzie miała wybuchnąć powszechna rewolucja. Następnym etapem miał być podbój całego kontynentu europejskiego przez połączone sowiecko-niemieckie oddziały rewolucyjne. Lenin skwitował próby mediacji Ententy słowami: „Za pomocą drobnego szachrajstwa chcą nam odebrać zwycięstwo”. Oficjalnie jednak sowiecka dyplomacja głosiła koncepcję dwustronnych rokowań polsko-bolszewickich bez udziału politycznych pośredników. W efekcie, mimo przyjęcia warunków Ententy przez Grabskiego, sprawę wyznaczonej linii demarkacyjnej w Galicji uznano za bezprzedmiotową i nieaktualną. Rezultatem było uzgodnienie przedstawicieli Ententy ze stroną polską, że za podstawę do przyszłych rokowań pokojowych polsko-bolszewickich (bądź polsko-ukraińskich w Galicji) tak czy inaczej będzie się uważać „linię frontu”. Jak więc widać premier Grabski na konferencji w Spa podpisał dokument w którym nie było mowy o konkretnej linii rozejmowej w Galicji.\nW dniu 15 lipca 1920 rząd polski zgodził się „przyjąć decyzję Rady Najwyższej w sprawie granic litewskich, przyszłości Galicji wschodniej, sprawy Cieszyńskiej i przyszłego traktatu gdańsko-polskiego”.\nW traktacie ryskim granicę między Polską a USRR na odcinku galicyjskim ustalono na Zbruczu, co wobec nieuznawania Rosji sowieckiej na forum międzynarodowym miało jedynie charakter dwustronny (wyrzeczenia się pretensji sowieckich do Galicji Wschodniej). Granica ta jednak ostatecznie została uznana przez Radę Ambasadorów Głównych Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych w Paryżu decyzją z dnia 15 marca 1923 roku.\nKonferencja w SèvresEdytuj\nNiezrealizowana ustawa o zasadach powszechnego samorządu wojewódzkiego z dnia 26 września 1922 rokuEdytuj\nW dniu 26 września 1922 r. Sejm RP przyjął w intencji uzyskania korzystnego rozstrzygnięcia mocarstw nigdy nie uchyloną i nigdy nie wprowadzoną w życie ustawę o „zasadach powszechnego samorządu wojewódzkiego, a w szczególności województwa lwowskiego, tarnopolskiego i stanisławowskiego” – w praktyce swych rozstrzygnięć ustalająca dla obszaru Galicji Wschodniej status analogiczny do województwa śląskiego (np. odrębna kuria polska i ukraińska każdego sejmiku wojewódzkiego o uprawnieniach analogicznych do Sejmu Śląskiego, powołanie w ciągu dwóch lat uniwersytetu ukraińskiego, język ukraiński jako równorzędny urzędowy w województwach, zakaz prowadzenia państwowej kolonizacji ziemskiej).\n15 marca 1923 r. Rada Ambasadorów ostatecznie uznała suwerenność Polski w Galicji Wschodniej, przy zastrzeżeniu wprowadzenia przez Polskę statusu autonomicznego dla tego terytorium, czego surogat stanowiła ustawa z września 1922, stwierdzająca już w samym tytule szczególny charakter terytorium Galicji Wschodniej w ramach państwa polskiego. USRR wniosła protest przeciwko zaniechaniu plebiscytu. Protest został odrzucony przez Polskę z powołaniem się na zapisy traktatu ryskiego i fakt, że terytorium Galicji wschodniej nie wchodziło nigdy w skład państwa rosyjskiego, czy też jego następców prawnych i w konsekwencji jakiekolwiek ich pretensje w tym zakresie są bezprzedmiotowe, zaś ani już istniejący ZSRR, ani wchodząca w jego skład USRR nie są stronami w sprawie.\nZmiana przebiegu linii demarkacyjnej w Galicji WschodniejEdytuj\nPrawdopodobnie w nocy z 10 na 11 lipca 1920 roku jeden z pracowników brytyjskiego ministerstwa spraw zagranicznych (uważa się, że był to Lewis Bernstein-Namierowski, znany również jako lord Namier) zmienił linię, wytyczając ją na zachód od Lwowa i Drohobycza i w tej postaci została ona przetelegrafowana z Londynu sowieckiemu ministrowi G. Cziczerinowi. Motywy postępowania lorda Namiera, który jest uznawany przez niektórych historyków za autora takiej modyfikacji, nie są jasne. Były one zgodne z Lloyd George’a i Curzona poglądami. Dlatego też była to weryfikacja w pełni zamierzona, a nie przypadkowa lub wynikająca z błędu technicznego.\nRoman Dmowski w swej pracy Polityka polska i odbudowanie państwa wspomina Namiera jako głównego wroga sprawy polskiej i sprawcę wrogiego stosunku premiera Davida Lloyd George’a do Polski.\nWłaściwa linia Curzona biegła od granicy litewskiej wzdłuż Niemna, dalej na zachód od Grodna, w sposób zbliżony do obecnej granicy polsko-białoruskiej (pozostawiała jednak po radzieckiej stronie Puszczę Białowieską, a po polskiej cały Kanał Augustowski i miejscowość Sopoćkinie), aż do Bugu w miejscowości Niemirów, a następnie wzdłuż Bugu do dawnej granicy zaborów: rosyjskiego i austriackiego w okolicach Kryłowa i tam się kończyła, nie precyzując podziału Galicji. Dalszy jej przebieg był przedmiotem rozbieżności. Linia znana potem jako linia Curzona „A” (linia Namiera przetelegrafowana Cziczerinowi z MSZ w Londynie) biegła nieco na wschód od Przemyśla, podobnie jak obecna granica polsko-ukraińska. Wersja określona wiele lat później jako linia Curzona „B” (właściwa linia Curzona + rozważane na konferencji w Spa rozgraniczenie w Galicji Wschodniej z zagłębiem naftowym dla Polski) pozostawiała zaś Lwów i Borysławsko-Drohobyckie Zagłębie Naftowe po stronie polskiej.\nFormuła „linii Curzona” w okresie II wojny światowej i walka o jej ostateczny kształtEdytuj\nPo zniszczeniu 6 armii niemieckiej pod Stalingradem w lutym 1943 Stalin skorzystał z okazji, aby powołać się wobec Brytyjczyków i Amerykanów na formułę „linii Curzona” przy roszczeniach do wytyczenia nowych granic ZSRR w Europie, ponieważ pokrywała się ona w pewnym stopniu (na linii Bugu) z granicą między ZSRR a III Rzeszą określoną w traktacie o granicach i przyjaźni między III Rzeszą a ZSRR z 28 września 1939 r. – a formuła „Linia Curzona” miała genezę brytyjską, wobec powyższego była neutralną wobec Amerykanów.\nStosunki etniczne w województwie lwowskim na tle granic powiatów.\nTym samym Stalin żądał od rządu polskiego uznania skorygowanych warunków paktu Stalin – Hitler z 28 września 1939 r., wbrew ustaleniom układu Sikorski–Majski z 30 lipca 1941 r., uznających utratę ważności traktatów niemiecko-sowieckich dotyczących terytorialnych zmian w Polsce i ustanowienia granicy niemiecko-sowieckiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Nadmienić należy, że rząd polski nie był uprawniony do dokonywania jakichkolwiek jednostronnych cesji terytorialnych, a kwestia kompensaty terytorialnej Polski kosztem Niemiec i jej rozmiaru do października 1944 r. (konferencja moskiewska z udziałem premiera Mikołajczyka) oficjalnie nie została przez sojuszników brytyjskich przedstawiona rządowi polskiemu.\nLatem i jesienią 1943 r., jeszcze przed konferencją w Teheranie, władze USA i Wlk. Brytanii nie rozpatrywały przywrócenia przedwojennej granicy Polski na wschodzie, uznając, iż powinna ona przebiegać w zasadzie jak linia Curzona z zostawieniem Polsce Lwowa. Rząd premiera Mikołajczyka nie był o tym informowany.\nW polskich władzach na uchodźstwie panowała znaczna rozbieżność zdań na temat powojennej granicy wschodniej Polski. Naczelny Wódz Polskich Sił Zbrojnych, generał Kazimierz Sosnkowski uważał, że Polska została już de facto włączona w obręb radzieckiej strefy wpływów, i obawiał się, że po wojnie będzie wcielona do ZSRR jako republika związkowa, toteż dowodził, iż nie ma już nic do stracenia i należy twardo obstawać przy nienaruszalności granicy ryskiej, gdyż z raz przyjętych ustępstw nie będzie się można już wycofać, a w razie ich przyjęcia ZSRR z czasem zażąda więcej. Odmienne, bardziej racjonalne stanowisko, reprezentował premier Stanisław Mikołajczyk. Starał się on bronić polskiego stanu posiadania na wschodzie, stojąc na gruncie nienaruszalności prawa międzynarodowego i konstytucji, która zabraniała rządowi zmiany granic bez zgody parlamentu, ale jednocześnie zdawał sobie sprawę z tego, że granica ryska jest nie do uratowania i że tylko jak najszybsze zawarcie kompromisu terytorialnego z ZSRR może uratować niepodległość Polski. W uchwale rządu RP na uchodźstwie 15 lutego 1944 r. odrzucono linię Curzona, ale dopuszczono dyskusję w sprawie granic Polski i zaproponowano ustanowienie tymczasowej linii demarkacyjnej na wschód od Wilna i Lwowa, rozdzielającej obszary, które po wyparciu Niemców znalazłyby się pod administracją polską oraz tereny oddane pod zarząd radziecki. Stwierdzono też, że skład rządu RP nie może być zależny od ingerencji z zewnątrz.\nMniej więcej do sierpniowej (1944 rok) wizyty premiera Stanisława Mikołajczyka w Moskwie Brytyjczycy mieli nadzieję wytargować od Stalina wariant „B” ze Lwowem dla Polski. Nie znaleźli jednak w swych naciskach na stronę sowiecką żadnego wsparcia Stanów Zjednoczonych, gdyż te nie zamierzały wywierać presji na Stalina w sprawach trzeciorzędnych dla interesów USA i uważały wówczas, że bardzo potrzebują pomocy sowieckiej w doprowadzeniu do końca wojny na Dalekim Wschodzie. Straty Amerykanów w wojnie dalekowschodniej sprawiły, że dla wciągnięcia ZSRR do wojny z Japonią administracja amerykańska postanowiła poświęcić los nie tylko Polski, ale także całej Europy Środkowo-Wschodniej. Ponadto sam Winston Churchill nie wydawał się jednoznacznie popierać koncepcji przyznania Polsce Lwowa. W rozmowach ze Stanisławem Mikołajczykiem w lutym 1944 r. stwierdził wprawdzie, że istnieje jakieś pole negocjacji w kwestii powojennej przynależności państwowej Lwowa i okolic, ale zaraz po tym dodał, że Gdańsk jest dla Polski o wiele bardziej wartościowym miastem.\nKreślenie kolejnych wersji linii Curzona miało miejsce na konferencji międzysojuszniczej w Teheranie. W trakcie jej trwania wyszło na jaw, że istnieją dwie linie Curzona, na co zwrócił uwagę szef brytyjskiej dyplomacji Anthony Eden. Sfałszowana linia Namiera została naniesiona na mapy alianckie jako linia Curzona „A”. Oryginalna linia demarkacyjna, rozpatrywana wiele lat wcześniej w Spa, została ujęta jako linia Curzona „B”. Strona brytyjska w swych memorandach (memoranda z 19 i 22 listopada 1943, memorandum Toynbee’ego z 12 lutego 1944 oraz memorandum Francisa Bourdillona z 25 lipca 1944) trzymała się wersji „B” linii Curzona jako właściwej podstawy do wyznaczenia granicy.\nŚladem targów o polską granicę wschodnią i szczegółowych studiów aliancko-sowieckich jest opracowana podczas konferencji w Teheranie specjalna mapa. Zaznaczono na niej pięć wariantów proponowanej granicy wschodniej oznaczonych od „A” do „E”, przy czym wariant oznaczony jako „A” – granica z 1939 roku – został zgodnie i natychmiast przez całą Wielką Trójkę odrzucony. Wariant „B”, najkorzystniejszy dla Polski, przewidywał pozostawienie w jej granicach etnicznie polskiej Wileńszczyzny i Grodzieńszczyzny, a także całej wschodniej Galicji, jako ziemi nigdy nie należącej do Rosji. Wariant „C” pozostawiał Polsce Grodzieńszczyznę oraz całą wschodnią Galicję. Wariant „D” zostawiał jedynie Lwów, Drohobycz i Grodno przy Polsce. Wariant „E”, przebiegający wzdłuż linii Namiera, jako jedyny ze wszystkich odcinał od Polski Lwów, Wilno i Grodno.\nDyplomaci amerykańscy i brytyjscy dawali początkowo przedstawicielom Polski nadzieję w najlepszym razie na wariant „B”, a w najgorszym razie na wariant „D”. Stalin na tej mapie samodzielnie zakreskował czerwonym ołówkiem ziemie na zachód od wariantu „E”, do których ZSRR rościł sobie pretensje, tj. Białostocczyznę oraz ziemie: chełmską i przemyską; nie wyznaczył jednak swojej wersji wschodniej granicy. Ostatecznie zgodził się na wariant „E”, jednak równocześnie wyznaczył linię „F”, stanowiącą rozgraniczenie terytoriów w Prusach Wschodnich.\nPrzed rozpoczęciem obrad konferencji doszło do spotkania Roosevelta ze Stalinem, w czasie którego prezydent USA oświadczył, że przyjmuje linię Curzona jako podstawę wytyczenia wschodniej granicy Polski po wojnie, ale ze względu na zbliżające się wybory prezydenckie i liczenie na głosy Polonii amerykańskiej nie może sygnować do tej pory żadnego oficjalnego porozumienia w tej kwestii. Churchill podczas konferencji początkowo obstawał za przynależnością Lwowa do Polski, ale gdy Stalin zdecydowanie odrzucił tę propozycję, stwierdził: „Nie mam zamiaru podnosić wielkiego lamentu z powodu Lwowa.”.\n22 lutego 1944 Churchill wygłosił przemówienie w Izbie Gmin, dając wykładnię stanowiska brytyjskiego co do granic wschodnich Polski. Stwierdził m.in.:\n(…) my sami nigdy nie udzielaliśmy Polsce w imieniu Rządu Jego Królewskiej Mości gwarancji w odniesieniu do jakiejkolwiek szczególnej linii granicznej. Nie pochwalaliśmy zajęcia Wilna przez Polskę w 1920 r. Stanowisko brytyjskie w 1919 r. znalazło wyraz w tzw. linii Curzona, która usiłowała rozwiązać ten problem przynajmniej częściowo. (…) Mam głęboką sympatię dla Polaków, tej bohaterskiej rasy, której ducha narodowego wieki niepowodzeń nie są w stanie zdławić, ale mam również sympatię dla stanowiska rosyjskiego. Dwukrotnie za naszego życia Rosja była przedmiotem gwałtownej napaści ze strony Niemiec. W następstwie powtarzających się agresji niemieckich zginęły miliony Rosjan, a rozległe obszary rosyjskiej ziemi uległy zniszczeniu. Rosja ma prawo do zabezpieczenia się przeciwko przyszłym atakom z zachodu i my wraz z nią dołożymy starań, aby uzyskała to zabezpieczenie, nie tylko dzięki swojej zbrojnej potędze, ale w wyniku aprobaty i zgody Narodów Zjednoczonych. Wyzwolić Polskę mogą obecnie armie rosyjskie, które utraciły miliony ludzi, niszcząc niemiecką machinę wojenną. Nie wydaje mi się, aby rosyjski postulat zabezpieczenia zachodnich granic Rosji wykraczał poza to, co jest rozsądne lub słuszne.”.\nWarianty linii Curzona na podstawie mapy przygotowanej na konferencji w Teheranie w listopadzie-grudniu 1943\n22 lipca 1944 r. powstał kierowany przez polskich komunistów Polski Komitet Wyzwolenia Narodowego. Pierwszą sprawą, jaką musiał zająć się PKWN, była kwestia granicy radziecko-polskiej. Rząd radziecki naciskał na podpisanie porozumienia w tej kwestii jeszcze przed porozumieniem odnoszącym się do zagadnienia polskiej administracji na terenach wyzwalanych. Komisja PKWN, która została wyłoniona do opracowania polskich propozycji w tej kwestii, stwierdzała, że „linia Curzona nie powinna ulec jakimkolwiek zmianom na niekorzyść Polski i rozgraniczenie Prus Wschodnich na część polską i sowiecką powinno uwzględnić większy dostęp do morza”. Sformułowano również postulaty dotyczące całej Puszczy Białowieskiej, całego Kanału Augustowskiego wraz z rejonem sopoćkińskim i przedmieściami Grodna położonymi po zachodniej stronie Niemna, węzła kolejowo-drogowego w Chyrowie, w którym łączyły się dwie polskie równoleżnikowe magistrale kolejowe o znaczeniu ogólnokrajowym, terenów po zachodniej stronie Bugu i północnej Sołokii, między Warężem a Sokalem (tzw. kolana Bugu), a także Borysławsko-Drohobyckiego Zagłębia Naftowego z Samborem, Stebnikiem i Truskawcem. Dla usatysfakcjonowania strony sowieckiej, PWKN postanowił zrezygnować z roszczeń do Lwowa, gdyż uznał ten postulat za całkowicie nierealny, a ponadto osłabiający pozycję polską w innych kwestiach, gdzie istniały teoretyczne szanse przeforsowania niewielkich korekt granicznych na korzyść Polski. Mimo to strona radziecka i tak zdecydowanie odrzuciła, grożąc zerwaniem rozmów, wszystkie propozycje PKWN, z wyjątkiem tych dotyczących kolana Bugu oraz 1/3 Puszczy Białowieskiej. 27 lipca w imieniu PKWN Edward Osóbka-Morawski podpisał w Moskwie Porozumienie między PKWN a rządem ZSRR o polsko-radzieckiej granicy (którego tekstu nie ogłoszono do 1967), ustalając ją wzdłuż tzw. Linii Curzona (z dwiema poprawkami na korzyść Polski – obszar na południe od miejscowości Kryłów i obszar Puszczy Białowieskiej) i zrzekając się tym samym terytorium Kresów Wschodnich. Porozumienie to stało się podstawą do zawarcia w dniu 9 września 1944 roku układu między PKWN i Ukraińską Socjalistyczną Republiką Radziecką o wymianie ludności między Polską i Ukrainą. Stanowiło też ono argument o zgodzie Polaków na „linię Curzona” jako wschodnią granicę Polski w dalszych negocjacjach z zachodnimi Aliantami, w tym na konferencji w Jałcie.\nZ kolei w czasie swych negocjacji ze Stalinem w sierpniu 1944 roku premier rządu RP na uchodźstwie Mikołajczyk, chcąc wynegocjować dla Polski całą Galicję Wschodnią lub przynajmniej wariant „B” linii Curzona, ostro postawił sprawę przynależności Lwowa, argumentując, że miasto to nigdy nie było rosyjskie (z wyjątkiem krótkiego epizodu w postaci okupacji w latach 1914–1915). Stalin odparł, że rzeczywiście Lwów nigdy rosyjski nie był, ale za to Warszawa była. Następnie dodał, żeby Polacy przestali się wykłócać o uzgodnioną już w „Porozumieniu” z 27 lipca 1944 roku granicę, w czasie gdy waży się sprawa ich niepodległości. Insynuacje te wskazują, że jeszcze w sierpniu 1944 roku przywódca sowiecki poważnie brał pod rozwagę wcielenie Polski do ZSRR jako „siedemnastej republiki”[a]. W październiku 1944 roku doszło do drugiej tury rozmów Mikołajczyka ze Stalinem w Moskwie. Brytyjczycy po raz ostatni chcieli wynegocjować wariant „B” linii od Rosjan. Ci jednak, legitymując się „Porozumieniem” z PKWN zawartym 27 lipca 1944 roku, nie ustąpili. Rozmowy zakończyły się fiaskiem. Zachodni alianci, dowiedziawszy się o zapisach zawartych w „Porozumieniu” z PKWN, zmienili orientację na uwzględniającą interesy ZSRR i wkrótce potem Churchill dowodził, że „ziemie niemieckie, które mają przypaść Polsce są uprzemysłowione, a zatem o wiele cenniejsze niż polskie bagna nad Prypecią, mające przejść w ręce Sowietów”. Churchill i Roosevelt ustąpili Stalinowi całkowicie w kwestii kształtu terytorialnego Polski.\nOstatnią słabą próbą ratowania przynajmniej Lwowa dla Polski było spóźnione wystąpienie prezydenta Roosevelta podczas konferencji jałtańskiej. Amerykanie poniewczasie w okresie od października/listopada 1944 roku, w obliczu kampanii prezydenckiej w USA łudzili się, że powiedzie się im uzyskać od Stalina wariant „B” linii Curzona oraz być może jakieś fragmenty Wileńszczyzny, odwołując się li tylko do „wspaniałomyślności” dyktatora. Gest ten miał zjednać im głosy amerykańskiej Polonii w zbliżających się wyborach. Stalin jednak wybrnął z sytuacji, wysuwając kontrargument, że ustąpił w kwestii Białostocczyzny, zgadzając się na przekazanie jej części Polsce. W ten sposób Stalin mimowolnie zdradził swe intencje, że prawdziwą podstawą do wyznaczenia granicy między Polską a ZSRR była nie linia Curzona, a linia granicy demarkacyjnej między ZSRR a III Rzeszą z 28 września 1939 roku, która zostawiała Białystok po stronie sowieckiej. Kilka tygodni później – w grudniu 1944 roku – premier RP Tomasz Arciszewski (powołany po ustąpieniu Mikołajczyka) udzielił brytyjskiej prasie kontrowersyjnego wywiadu, w którym padły słowa: „(...) muszę stwierdzić, że Polska nie ma żadnych zamiarów ekspansywnych, nawet w stosunku do swego zachodniego sąsiada. Nie chcemy Wrocławia ani Szczecina!”. Taka postawa polskiego premiera i rządu na wychodźstwie wywołała powszechne oburzenie polskiej opinii publicznej zarówno w kraju, jak i na emigracji. Była jednak wynikiem rachub polskich kół rządowych, że minimalizm odnośnie do nabytków terytorialnych na zachodzie i północy (tylko Gdańsk, Śląsk Opolski i część Prus Wschodnich) pomoże uzyskać silniejsze wsparcie mocarstw demokratycznych względem uratowania przedwojennej granicy wschodniej Polski podczas konferencji jałtańskiej.\nOstatecznie powojenna granica wschodnia przyjęła postać – w wyniku ustaleń dokonanych na konferencjach międzysojuszniczych w Teheranie (1943) i Jałcie (1945) – w przybliżeniu linii Curzona „A”, którą właściwiej określać należałoby jako linię Curzona-Namiera, z niewielkimi odchyleniami na korzyść Polski (Białowieża i tzw. kolano Bugu i Sołokiji z Krystynopolem) lub ZSRR (okolice Grodna, w tym Suwalszczyzna Sopoćkińska, i Chyrowa). Zmiana granicy polsko-sowieckiej na przebiegającą wzdłuż tzw. linii Curzona (a ściślej – wariantu „A” linii Curzona) nastąpiła 16 sierpnia 1945 poprzez podpisanie umowy o przebiegu granicy pomiędzy rządem ZSRR a Tymczasowym Rządem Jedności Narodowej. Umowa ta stanowi prawnomiędzynarodową podstawę przebiegu obecnej wschodniej granicy Polski z państwami – sukcesorami ZSRR: Białorusią i Ukrainą.\nPrzyczyny poparcia Stalina dla linii CurzonaEdytuj\nUlotka antykomunistyczna z okresu II wojny światowej, przedstawiająca linię Curzona jako akt nowego rozbioru Polski\nPozostaje pytanie, dlaczego sowiecki dyktator z tak wielką konsekwencją dążył do ustanowienia linii granicznej ze Lwowem po stronie ZSRR. Dążenie Stalina do wcielenia tego miasta do państwa sowieckiego jest bardzo wyraźne, począwszy od 1943 roku. Wtedy to powołana do życia z moskiewskiej inspiracji komunistyczna PPR zorganizowała okręg lwowski, który jednak istniał krótko, gdyż Stalin nakazał wcielenie tej struktury do radzieckiego podziemia. Już wówczas uwidoczniły się sowieckie intencje co do przynależności Galicji Wschodniej. Z punktu widzenia ogromnego imperium sowieckiego różnice terytorialne pomiędzy linią „A” i „B” były bardzo niewielkie. Jeśli odrzucić aspekt psychologiczny zagadnienia (zemsta za klęskę dowodzonych przez Stalina armii oblegających Lwów w czasie wojny polsko-bolszewickiej w roku 1920), to pojawiają się dwa wytłumaczenia. Pierwsze – często przedstawiane przez rząd sowiecki – mówiło, że Lwów oddany Polsce byłby zarzewiem nowego konfliktu polsko-ukraińskiego. Lwów (tym bardziej po Holokauście) był etnicznie polskim miastem, ale tereny bezpośrednio do niego przylegające, aż po Przemyśl i San, już niekoniecznie, na co zwracali uwagę również alianci zachodni. Sowiecki imperializm potrzebował uległej wobec centrali moskiewskiej Polski i jeszcze bardziej uległej, zsowietyzowanej Ukrainy. Wszelkie konflikty pomiędzy nimi byłyby niebezpieczne dla Kremla, gdyż mogłyby wymknąć się spod kontroli Biura Politycznego KPZR i wzmagać groźny także dla Rosji ukraiński nacjonalizm. Aby to niebezpieczeństwo zażegnać, odcięto Lwów od Polski, mimo że strona sowiecka zdawała sobie sprawę z polskiego charakteru miasta.\nDrugie wytłumaczenie ma charakter kulturowo-cywilizacyjny. Lwów był bastionem cywilizacji zachodniej w Europie Wschodniej, promieniującym na znaczną część Ukrainy, a jego polska ludność nie nadawała się w żadnym stopniu do zsowietyzowania (o czym świadczyły m.in. kilkutysięczne obchody Wszystkich Świętych i Dnia Zadusznego w 1944 roku na Cmentarzu Łyczakowskim, które przerodziły się w wielką manifestację patriotyczną o jednoznacznie antysowieckim charakterze). Jako taki byłby dla ZSRR przeszkodą w zawładnięciu duszami i umysłami Ukraińców w celu wychowania ich według szablonu „człowieka radzieckiego”. Dlatego Stalin postanowił zniszczyć ten bastion cywilizacyjny, wysiedlając Polaków ze Lwowa w latach 1944–1946. Puste miasto, pozbawione silnie emocjonalnie związanej z nim ludności, kształtującej od wielu pokoleń jego tożsamość, nadawało się do zasiedlenia przez odmiennych mentalnie i cywilizacyjnie „ludzi radzieckich”.\nOdmienny pogląd na kwestię sowieckiego uporu zaprezentował znany polski geopolityk Władysław Studnicki. W wydanej po wojnie pracy pt. „Polska za linią Curzona” stwierdził, że oddanie Stalinowi Królewca oraz części Prus Wschodnich powoduje oskrzydlenie Polski od północy, a więc zmusza ją do przyjęcia pozycji satelity ZSRR. Z kolei wcielenie do państwa sowieckiego krajów bałtyckich umożliwia swobodną ekspansję sowiecką w basenie Morza Bałtyckiego, przez co zależność Polski od Kremla staje się jeszcze głębsza i niemożliwa do zrzucenia. Natomiast wcielenie do ZSRR Galicji Wschodniej oraz należącej do Czechosłowacji Rusi Zakarpackiej w analogiczny sposób oskrzydla Węgry oraz Austrię i w ten sposób umacnia sowiecką władzę w Budapeszcie oraz Wiedniu. Innymi słowy według Studnickiego Lwów w rękach sowieckich to rewolwer wymierzony w Budapeszt i Wiedeń, gwarancja utrzymania rosyjskich wpływów w tej części Europy.\nObecnie, z perspektywy kilkudziesięciu lat, można inaczej – bardziej kompleksowo i obiektywnie, z uwzględnieniem bilansu zysków i strat – spojrzeć na kwestię granic wschodnich Polski i sposób jej rozwiązania po II wojnie światowej.\nDbałość Stalina o interesy ukraińskie była jedynie pozorem, gdyż co prawda wcielił do Ukrainy wschodnią Galicję i Wołyń, ale równocześnie pozwolił na pozostawienie w Polsce tzw. Zakerzonia z takimi miastami jak Chełm i Przemyśl, do których Ukraińcy również rościli sobie pretensje. Oprócz tego zezwolił na wysiedlenie kilkuset tysięcy zamieszkujących wspomniany obszar Ukraińców do ZSRR oraz na Ziemie Zachodnie i Północne (akcja „Wisła”), równolegle zasiedlając opróżniony z polskich mieszkańców Lwów wcale nie Ukraińcami, a w znacznej mierze ściągniętymi z głębi Rosji rdzennymi Rosjanami. Trudno to nazwać obroną interesów ukraińskich. Stalin był w gruncie rzeczy jednakowo wrogi ukraińskiej niezależności, jak i polskiej suwerenności, odnosił się z jednakowym lekceważeniem do terytorialnych aspiracji obu narodów, zarówno polskiego, jak i ukraińskiego.\nJego zrealizowane ostatecznie plany granic Polski nie były niczym oryginalnym, gdyż powstały znacznie wcześniej – w początkowej fazie I wojny światowej. W latach 1914–1915 rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Sazonow (1860-1927) przedstawił koncepcje autonomicznego państwa polskiego złożonego z Kraju Nadwiślańskiego poszerzonego o tereny pruskie na wschód od Odry i Nysy Łużyckiej (tzw. plan Sazonowa). W skład tego projektowanego państwa miała też wejść zachodnia Galicja. Do Rosji natomiast miała zostać wcielona ziemia chełmska i Podlasie, które już w roku 1912 jako tzw. gubernia chełmska zostały odłączone od Kraju Nadwiślańskiego i jako ziemie „rdzennie ruskie” włączone bezpośrednio do imperium Romanowów. W tym samym okresie podczas rosyjskiej okupacji Lwowa w latach 1914–1915 car Mikołaj II, wizytując miasto, jednoznacznie opowiedział się za wcieleniem go do Imperium Rosyjskiego, kwestionując samo pojęcie Galicji i Lodomerii oraz podkreślając „rdzennie rosyjski” i „staroruski” charakter tamtych terytoriów. Klęska Rosji w wojnie uniemożliwiła realizację planów zmian terytorialnych proponowanych przez rząd rosyjski. Różnice pomiędzy zamierzeniami Imperium Rosyjskiego z lat 1914–1915 a koncepcjami Stalina polegały głównie na odmiennym potraktowaniu polskiej ludności. Sazonow po poszerzeniu obszaru dawnego Królestwa Kongresowego o ziemie po Odrę i Nysę Łużycką zamierzał utrzymać na anektowanych terenach dominację ludności niemieckiej, której ludność polska miała zostać podporządkowana. Równocześnie rząd carski nie zamierzał wysiedlać Polaków ze Lwowa i reszty ziem wschodnich. Plan Stalina zakładał przesiedlenia zarówno ludności niemieckiej z ziem pruskich, jak i polskiej z ziem wschodnich. Pomimo tych różnic można jednak przyjąć, że Rosja Sowiecka zrealizowała koncepcje imperialne Rosji carskiej, których tej ostatniej nie udało się urzeczywistnić w początkach XX stulecia, a które Stalin uznał za trafne i korzystne dla rosyjskiej imperialnej racji stanu.\nDzięki linii Curzona udało się uratować dla Polski tereny, do których Rosja już od czasów carskich rościła sobie pretensje: ziemię sanocką, większość ziemi przemyskiej i chełmskiej, Podlasie, fragment Suwalszczyzny, część dawnej ziemi bełskiej, Łemkowszczyznę, a także zachodnie skrawki Polesia. Należy to zawdzięczać pewnej (aczkolwiek z punktu widzenia ówczesnej polskiej racji stanu zupełnie niewystarczającej) twardości postawy aliantów zachodnich wobec żądań Stalina. Rządy alianckie były w sprawie polskich granic wschodnich naciskane mocno przez Rząd Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie, który starał się bronić w niezwykle trudnej dla kraju sytuacji interesów polskich, apelował w sprawie polskiej do opinii świata, amerykańskiej Polonii oraz Kościoła katolickiego. Rządy anglosaskie musiały się w pewnym stopniu liczyć ze światową opinią publiczną. W lutym 1944 roku, a więc po konferencji w Teheranie, Rosjanie wysunęli pretensję do Chełmszczyzny. Ukraińscy komuniści z I sekretarzem KP(b)U Nikitą Chruszczowem na czele apelowali do Stalina o przyłączenie Przemyśla, Sanoka, Hrubieszowa, Zamościa, Chełma, Włodawy, Jarosławia, a nawet Krynicy do Ukrainy, jako „odwiecznej ziemi ruskiej”. Dla radzieckiego dyktatora był to prawdopodobnie środek taktycznego nacisku na Anglosasów i premiera Mikołajczyka, natomiast Ukraińcy traktowali swe pretensje jak najbardziej poważnie. Według niektórych historyków rezygnacja Stalina z Białegostoku, Przemyśla i Chełma nastąpiła w zamian za zezwolenie Churchilla i Roosevelta na przejęcie przez ZSRR północnych Prus Wschodnich z Królewcem (początkowo zakładano, że całe Prusy Wschodnie wraz z Królewcem, ale bez okręgu Kłajpedy, zostaną przekazane Polsce). Jednak strona sowiecka jeszcze w 1956 roku, w okresie załamania się stalinizmu w PRL, groziła stronie polskiej „korekturą” granicy polegającą na wcieleniu tych terenów do ZSRR. Nikita Chruszczow groził wtedy władzom PRL „w razie próby opuszczenia przez Polskę obozu państw socjalistycznych” aneksją Przemyśla, Chełma, Zamościa oraz Białegostoku. Podobne roszczenia terytorialne wysuwał Chruszczow już w roku 1946.\nZobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów Linia Curzona\n↑ W 1944 roku istniało 16 republik radzieckich, gdyż formalnie samodzielnie funkcjonowała wówczas jeszcze Karelo-Fińska Socjalistyczna Republika Radziecka (do 1956 r., gdy została włączona do Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej jako Karelska Autonomiczna Socjalistyczna Republika Radziecka).\n↑ Henryk Zieliński: Historia Polski 1914-1939. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1983. ISBN 83-04-00712-6.\n↑ a b c d e Mateusz Zimmerman: Prof. Andrzej Nowak: dla brytyjskich elit Polska to było „nigdzie” [WYWIAD]. Onet.pl, 2015-06-14. [dostęp 2015-07-02]. Rola Namiera jest kwestionowana (Bartłomiej Rusin, Lewis Namier a kwestia „linii Curzona” i kształtowania się polskiej granicy wschodniej po I wojnie światowej).\n↑ Deklaracja Rady Najwyższej Głównych Mocarstw Sprzymierzonych i Stowarzyszonych w sprawie tymczasowej granicy wschodniej Polski.\n↑ Kronika powstań polskich 1794–1944. Warszawa: Wydawnictwo Kronika, s. 357. ISBN 83-86079-02-9.\n↑ a b Piotr Eberhardt. Linia Curzona jako wschodnia granica Polski – geneza i uwarunkowania polityczne. „Studia z Dziejów Rosji i Europy Środkowo-Wschodniej”. XLVI. ISSN 230-5057.\n↑ „Rząd Polski zgadza się na to by: [...] Co się tyczy Galicji wschodniej, to armje staną na linii, którą osiągną w dniu rozejmu, poczem każda armja cofnie się o 10 km., celem utworzenia strefy neutralnej” (Odbudowa państwowości polskiej. Najważniejsze dokumenty 1912-1924 pod redakcją Kazimierza W. Kumanieckiego, Warszawa-Kraków 1924, s. 291).\n↑ Odbudowa państwowości polskiej. Najważniejsze dokumenty 1912-1924, Warszawa-Kraków 1924, s. 292.\n↑ Oświadczenie Rządowe z 20 kwietnia 1923 r. w przedmiocie uznania granic wschodnich Rzeczypospolitej – Dziennik Ustaw z 1923 nr 49, poz. 333.\n↑ Dz.U. z 1922 r. nr 90, poz. 829 za: Odbudowa państwowości polskiej. Najważniejsze dokumenty 1912-1924 pod redakcją Kazimierza W. Kumanieckiego, Warszawa-Kraków 1924, s. 628–631. P. też Sprawa Galicji Wschodniej w Lidze Narodów (1920-1922).\n↑ „Wobec tego iż uznane zostało przez Polskę, że co się tyczy wschodniej części Galicji, warunki etnograficzne czynią koniecznym ustrój autonomiczny” (oficjalny tekst polski decyzji Konferencji Ambasadorów zamieszczony w Dzienniku Ustaw RP nr 49 poz 333 z 1923 r. z dn. 20 kwietnia 1923 r.) Odbudowa państwowości polskiej. Najważniejsze dokumenty 1912-1924 pod redakcją Kazimierza W. Kumanieckiego, Warszawa-Kraków 1924, s. 676 („Considerant qu’il est reconnu par la Pologne, qu’en ce qui concerne la partie orientale de la Galicie, les conditions ethnographiques necessitent un regime d’autonomie„- tekst francuski).\n↑ EugeniuszE. Duraczyński EugeniuszE., Między Londynem a Warszawą, Warszawa: PIW, 1986, s. 82, ISBN 83-06-01406-5, OCLC 830222429 .\n↑ Sprawa Polska w czasie drugiej wojny światowej na arenie międzynarodowej. Zbiór dokumentów. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1965, s. 474–475.\n↑ EugeniuszE. Duraczyński EugeniuszE., Między Londynem a Warszawą, Warszawa: PIW, 1986, s. 89, ISBN 83-06-01406-5, OCLC 830222429 .\n↑ EugeniuszE. Duraczyński EugeniuszE., Między Londynem a Warszawą, Warszawa: PIW, 1986, s. 107, ISBN 83-06-01406-5, OCLC 830222429 .\n↑ Peter Raina „Jaruzelski” Wydawnictwo „Efekt” Warszawa 2001 ISBN 83-88900-00-5, s. 123.\n↑ Michał Kwiatkowski, Florian Miedziński. Echa dnia. „Narodowiec”. 39, s. 2, 15 lutego 1945. Paryż.\n↑ Umowa ZSRR-PKWN (nie posiadającym statusu rządu Polski, nie uznawanym ponadto międzynarodowo) nie była wiążąca w świetle prawa międzynarodowego, co pośrednio potwierdził Józef Stalin, zawierając właściwą umowę z Tymczasowym Rządem Jedności Narodowej, posiadającym uznanie międzynarodowe i stanowiącym podmiot prawa międzynarodowego.\nOstatnio edytowano 23 kwi 2021 o 17:52\nTę stronę ostatnio edytowano 23 kwi 2021, 17:52.


Kino w szkole tylko z walorami edukacyjnymi. „Minionki” dla rozrywki naruszają prawa twórców i dystrybutorów - GazetaPrawna.pl\nW 2015 r., podczas prac w Sejmie nad nowelizacją ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych organizacje pozarządowe próbowały przekonać ustawodawcę, aby rozszerzył dozwolony użytek edukacyjny także na biblioteki inne niż szkolne, muzea i organizacje pozarządowe. / ShutterStock\nCo przewiduje prawo autorskie / Dziennik Gazeta Prawna\nRodzice dzieci w wieku szkolnym bywają proszeni o przynoszenie bajek na DVD, które są następnie odtwarzane w świetlicach czy bibliotekach. Problem w tym, że takie seanse najczęściej naruszają przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 880 ze zm.), gdyż oznaczają rozpowszechnianie utworu bez uprawnień. Na problem ten zwróciła niedawno uwagę posłanka Magdalena Błeńska, wiceprezes partii Porozumienie. W interpelacji skierowanej do Ministerstwa Edukacji Narodowej spytała m.in., czy nie należałoby zliberalizować przepisów, by umożliwić dzieciom w świetlicach i bibliotekach legalny odbiór utworów audiowizualnych?\n„Zgodnie z dostępnymi mi informacjami m.in. w świetlicach i bibliotekach polskich szkół powszechnie odtwarzane są dzieciom utwory niezgodnie z przepisami obowiązującego prawa autorskiego. W praktyce, w tym kontekście, wydaje się to prawo martwe i ustanowione niezgodnie z powszechnym w polskim społeczeństwie poczuciem sprawiedliwości, a przypadki jego naruszenia nie są efektywnie zwalczane przez organy państwowe” – napisała posłanka w swej interpelacji.\nResort edukacji nie widzi potrzeby zmiany przepisów i wskazuje, że tzw. dozwolony użytek edukacyjny stanowi wystarczający wyjątek pozwalający na wyświetlanie zdjęć, odtwarzanie muzyki czy audiobooków w świetlicach czy bibliotekach. Miejsce jest zresztą bez znaczenia, liczy się cel, dla którego korzysta się z utworów.\n„Dla możliwości powołania się na dozwolony użytek edukacyjny nie ma znaczenia ani miejsce działania (korzystania z utworów) – czy to w budynkach danej instytucji oświatowej, czy np. w ramach wyjazdu (zielona szkoła) lub na boisku sportowym, czy też pora wykorzystywania utworów (wykorzystywanie utworów nie musi mieć miejsca wyłącznie podczas godzin lekcyjnych). Warunkiem powołania się na dozwolony użytek edukacyjny przez instytucje oświatowe jest korzystanie z utworów chronionych w celu dydaktycznym” – podkreśla Maciej Kopeć, podsekretarz stanu w MEN.\nCo równie ważne, resort edukacji uważa, że „potrzeba zilustrowania treści przekazywanych w celach dydaktycznych”, o której mowa w art. 27 ust. 1 prawa autorskiego, jest pojęciem szerszym niż realizacja programu nauczania. Tak więc wyświetlanie filmów uczniom czy odtwarzanie im muzyki jest możliwe także po lekcjach i nie musi się wiązać z programem nauczania.\n„Przez cel dydaktyczny należy rozumieć nie tylko nauczanie przedmiotów (obowiązkowe i dodatkowe zajęcia edukacyjne), ale również pozostałą działalność edukacyjną zawierającą się w dydaktyczno-wychowawczo-opiekuńczej sferze działalności statutowej szkół i placówek systemu oświaty, w tym działalność dydaktyczną podejmowaną podczas zajęć pozalekcyjnych (np. wycieczki krajoznawcze), zajęć wychowawczych (np. lekcja wychowawcza) oraz opiekuńczych (np. zajęcia świetlicowe). Uzasadnione jest korzystanie z utworów chronionych, w ramach omawianej instytucji dozwolonego użytku, przez instytucje oświatowe w celu wzbogacenia i urozmaicenia procesu dydaktycznego” – można przeczytać w odpowiedzi na interpelację.\nCo to oznacza w praktyce? Jeśli nauczyciel, świetliczanka lub bibliotekarka przygotuje zajęcia edukacyjne, to ma prawo odtworzyć dzieciom film. Musi z tego wynikać jednak jakaś wartość dodana – choćby i zwykłe omówienie postaci zaprezentowanych w produkcji. Posadzenie dzieci przed telewizorem i włączenie im filmu tylko po to, by się nie nudziły, nie będzie już związane z celem dydaktycznym.\n– Odtwarzanie filmu dla zabicia czasu, np. w świetlicy szkolnej, nie mieści się w żadnym ze znanych mi wyjątków w prawie autorskim. Taka działalność szkoły nie niesie z zasady żadnego przekazu kulturotwórczego czy edukacyjnego, o który oparty jest dozwolony użytek. Prawa autorskie nie mogą być wykorzystywane dla zapewnienia dzieciom zwykłej rozrywki – podkreśla Janusz Piotr Kolczyński, partner zarządzający w Kancelarii Radcowskiej C.R.O.P.A.\n– Prawo autorskie jest natomiast świetną podstawą do twórczego inspirowania uczniów bez obawy o konieczność uzyskiwania zgód od autorów czy uiszczania wynagrodzeń autorskich. Przykładowo pozwala zamienić salę lekcyjną w salę kinową przy okazji opowieści o nauce czy przygotowania imprezy tematycznej na dowolny temat edukacyjny – dodaje, wskazując na dodatkową poza art. 27 ust. 1 ustawy podstawę prawną pozwalającą na odtwarzanie utworów bez zgody uprawnionych. Daje ją art. 31 ust. 2 ustawy pozwalający na takie odtwarzanie podczas imprez szkolnych.\nW 2015 r., podczas prac w Sejmie nad nowelizacją ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych organizacje pozarządowe próbowały przekonać ustawodawcę, aby rozszerzył dozwolony użytek edukacyjny także na biblioteki inne niż szkolne, muzea i organizacje pozarządowe. Parlamentarzyści nie zdecydowali się na to, dlatego odtworzenie filmu czy nawet pokaz slajdów w świetlicy prowadzonej przez organizację pozarządową może naruszać prawa autorskie.\n– Taka zmiana prawa podążałaby za przyjętą przez Radę Ministrów Strategią Rozwoju Kapitału Społecznego 2020, która podkreśla potrzebę poszerzenia procesu uczenia się poza sztywne ramy edukacji formalnej. Według tej strategii najbogatszą ofertę kształcenia nieformalnego poza szkołami (66 proc. oferty) zapewniają właśnie biblioteki, domy kultury, świetlice (19 proc.) i organizacje pozarządowe (15 proc.) – zauważa Katarzyna Strycharz z Centrum Cyfrowego Projekt: Polska.\nprawo autorskie PRAWO AUTORSKIE AKTUALNOŚCI film TDNDGP import szkoły


Jest zwycięski projekt nowej siedziby Urzędu Miasta Łodzi — Radio Łódź\npia, 09 kwi 2021 15:53:31 +0200\nJest zwycięski projekt nowej siedziby Urzędu Miasta Łodzi\nRozstrzygnięto konkurs na projekt nowej siedziby Urzędu Miasta Łodzi. Budynek ratusza ma stanąć przy rynku Kobro w Nowym Centrum Łodzi na terenie należącym do miasta.\nDo jego wybudowania magistrat chce zaangażować prywatnego inwestora, który pokryje koszty i następnie wynajmie urzędowi przestrzenie. Spośród 15 propozycji jury wyróżniło dwa projekty, przyznało trzy III miejsca i jedną pierwszą nagrodę. Otrzymał ją zespół autorski draft +lumioo+projekt oficyna+ AMP. - Nagrodę przyznano za szczególne uwzględnienie w symbolice architektury nawiązania do historycznego ratusza na placu Wolności, czy buduje ono klamrę między współczesnością, a początkiem Łodzi przemysłowej - mówi sędzia referent konkursu architekt Marek Lisiak.\n- Widzimy, że jest potrzeba architektury silnie związanej z miejscem i jego tożsamością. Wydaje mi się, że udało się to uzyskać, choćby odniesieniem do ratusza, gzymsowania - nawiązującego do łódzkich kamienic, czy kolorystyką elewacji - mówi przedstawiciel laureatów Michał Karpiński.\nGłówna nagroda to 80 tys. zł, jednak nie jest ona gwarancją tego, że projekt zostanie zrealizowany. Miasto przekonuje, że będzie negocjować z inwestorem jego wdrożenie, ale sama zwycięska koncepcja może być tylko inspiracją do powstania budynku, w którym ostatecznie miałby się znaleźć ratusz.\nOlala, do miasta Łodzi pasuje jak ulał.\nA tak naprawdę to jest to, czego w Łodzi potrzeba najbardziej?\nW jakim stopniu to nawiązuje do klimatu Łodzi?....🙉


piers i butelka - Forum 2021 - RODZICE.PL\nKochane mamusie,powiedzcie czy ktoras juz tak robila. Moja dzidzia ma 7 dni,od samego poczatku podawalam jej piers,potem w szpitalu wylam z bolu z powodu bolu sutkow i dostawala tez butelke.Jka wrocilysmy w sobote do domu dokladnie do niedzieli walczylam z nia o cycka,bo upodobala sobie butle,gdyz wiadomo latwiej sie ciagnie. Teraz daje jej to i to,gdyz przy cycku szybko zasypia,niby ciagnie,ale szybko jest glodna,mleko z butli ja nasyca i dluzej spi.Dlatego daje jej to i to,bo w nocy siedze z nia po 1,5 godziny za nim zje i zaraz placze,a maz moj niestety musi rano wstawac do pracy,dlatego stwierdzilismy, ze to bedzie rozwiazanie. Czy ktoras z was karmi tym i tym? co o tym sadzicie. Na dodatek moj bol sutkow jest tragiczny,ale wczesniej czy pozniej minie\n11 odpowiedzi na pytanie: piers i butelka\nNa poczatek GRATULACJE!!!\nJa nie mam takich wczesnych doswiadczen, ale rowniez w tej chwili moja mala jest na cycusiu i butli (w dzien daje jej piers, przed spankiem mieszanke z butelki). Jak rozumiem – z butli podajesz swoje odciagniete mleczko?\nJa mialam pokarm, piersi owszem, bolaly, ale nie bylo tragedii, a butelke z herbatka zaczelam podawac po skonczeniu pierwszego miesiaca i tak jest do dzis. Mala szybko nauczyla sie inaczej ssac i nie widzialam na poczatku roznicy w jej zachowaniu. Z czasem odkrylam, ze przy piersi robila sie jakby bardziej niespokojna, wiercila sie, puszczala sutka i znow lapala – cos jej nie pasowalo. Z butelki pila jak marzenie\nJezeli wszystkim Wam odpowiada taka opcja, ze wieczorem, czy w nocy karmisz mala butelka, maz sie wysypia, dziecko zadowolone, a Ty mozesz uszczknac chocby kawaleczek wiecej snu – czemu nie? Przeciez butelka nie jest tragedia, chociaz wiadomo, ze po jakims czasie moze uzaleznic\nTrzymajcie sie cieplutko i powodzenia!\nPo pierwsze przy bólu sutków rewelacyjnie sprawdzają się nakładki silikonowe.\nZ takim malcem nigdy nie miałam problemów z cycusiem, ale już w 3 m-cu był cycuś i butelka. I zaczęły się przespane noce. Ale niestety, od cycusia powoli się maluszek odzwycajał i już po pół roku nie znał go wcale.\nInaczej było, gdy tylko był cycuś – do roku tylko cycuś.\nA skoro dostając butelkę śpi spokojnie – to może mało mu z cycusia? Może “żarta” jest dzidzia?\nWitam:) Jestem obecnie mamą 2,5 miesiecznej Magdusi i od samego początku karmie ja i butelką i piersią, poniewaz bylam w szpitalu gdzie po cesarce nie przynosza dzieci do karmienia dopiero w trzeciej dobie. Mialam problem z przystawieniem malej do piersi ale udalo się, niestety albo przez to iz mala wcześniej poznala latwość butelki albo przez brak dostatecznego pokarmu w piersiach, nasza malutka nie potrafila się najeść z piersi mimo, ze trzymałam ja i nawet 3 godziny non stop. Dlatego zdecydowałam, że bedę dawała pierś a potem butelkę. Niestety pokarm mi sie powolutki kończy, a mała zaczęła być bardzo ożywiona i nerwowa przy piersi albo czasami poprostu śpi. Takie podwójne karmienie spowodowało chyba włeaśnie to, że malutka rośnie jak na drożdżach i waży więcej niż podają tabele. Wiadomo, że dla dziecka najważniejsze jest aby było najedzone i zdrowe. Także nie ma sensu kierować sie tym co jest tak strasznie propagowane przez czasopisma czy książki o naturalnym żywieniu. Chociaż sama przyznam się, że niemożliwosci karmienia samą piersią bylo dla mnie na początku porażką, ale poprostu należy to przyjać jako dobro dla dziecka i nie przejmować sie zbytnio. A maleństwi po butelce bedzie spało dlużej bo naje się szybciej, troszke więcej no i pokarm matki szybciej jest trawiony przez dziecko, przez co szybciej jest glodne.\nGorąco polecam kapturki silikonowe Aventu – utrzymasz laktacje, a dziecko ma jakby smoczek – tylko z cycusia a nie z butelki. Mój synek też został “zepsuty” przez szpital butelką i mieliśmy ogromne trudności z ssaniem piersi. Ale po przystawieniu Małego z kapturkami jest rewelacyjne – bardzo ładnie je (jak się naje to językiem wysuwa kapturek), mi ustabilizowała się laktacja, sutki nie bolą – ja jestem bardzo zadowolona.\nWydaje mi się, że po podaniu butelki, dziecko będzie coraz mniej ssało pierś a domagało się butelki – co zmniejszać będzie laktacje i za niedługo okaże się, że pokarmu jest coraz mniej. Myślę, że powinnaś trochę powalczyć z tym – przecież takie małe dzieccko dużo nie potrzebuje i sądzę że pokarmu masz na tyle. Tylko małe dzieci wbrew pozorom są bardzo inteligentne i domagają się ułatwienia, którego już wcześniej zaznały. Naprawde, spróbuj te kaptury i nie poddawaj się. Dobrze się odżywiaj by mieć wartościowy pokarm i karm do skutku piersią.\nJa bolace sutki po karmieniu smarowałam mascią bepanthen. Jest bezpieczna i nie trzeba zmywać przed kolejnym karmieniem.\nna bolące sutki moja żona stosuje purelan. jest bardzo zadowolona. i nie trzeba tego zmywać przed karmieniem.\nkonrad, tata olivi i bartka(za stary na to forum), chłopiszcze aniach13:)\nJa tak robię, ale Natan dostał butlę dopiero gdy dobiegał do końca 4 miesiąca. Wcześniej owszem butla też nie była mu obca, ale tylko do dopajania (bo do końca 3 miesiąca wisiał mi na cycu co 10, 20 minut i nie było na niego sposobu żeby go przetrzymywać dłużej – nawet jadłam na leżąco żeby mógł ssać) i tak go troszkę oszukiwałam i z czasem ten przerwy między karmieniami się wydłużały. A co do bólu sutek, to bolały mnie bite 4 i pół miesiąca. Dawałam mu cycka i wyłam z bólu, ale się uparłam że będę karmiła i się udało. Teraz troszkę problem wraca bo Mały zaczyna ząbkować. Ale też są i inne pokarmy, nie tylko cycuś.\nA przeszłam na butlę, żeby troszkę dłużej spał w nocy. Ale guzik, nic nie wyszło, bo Natan ma kolki do tej pory i śpi w nocy na raty, tylko butla została.\nJa niestety muszę dokarmiać mojego synka, gdyż w przeciągu tygodnia przybrał mi tylko 100 g(byłam z nim na kontroli u lekarza tydzień po tygodniu-i dlatego mam takie informacje), i lekarka powiedziała, że to zdecydowanie za mało!!!! Czyli przez pierwsze 3 tyg życia był tylko na cycku, a teraz we wtorek 3 tyg jak go dokarmiam. I przez 2 tyg na dokarmianu przybrał mi 700g-czyli tyle, ile powinien przez miesiąc. Mam z tego powodu straszne wyrzuty… Bo tyle się mówi o naturalnym karmieniu. Nawet próbowałam odstawić butle. Pilam ogromne ilości herbatek mlekopędnych, Kacperek był przy cycu 22 godz/dobę, ale po 3 dniach poddałam się. Mały ciągle płakał… I teraz podaję mu najpierw 2 cycki a potem wypija jeszcze 60 ml mleka. No cóż, takie jest zycie.\nMyszka! i tak tez jest dobrze ! wazne ze macie sposob!\nJa pamiętam z tych pierwszych dni starszny ból sutków. Kilka razy nawet prawie przestałam karmić bo myślałam że tego nie zniosę. Unormowało sięznacznie później – po chyba dwóch miesiącach. Niestey w trzecim miesiącu Iza bardzo mało przybierała no i zaczęlło siędokarmianie. Przez trzy miesiące byłyśmy i na piersi i na butli. Tak więc da się.\nAle nie wiem jak przy takim maluszku. W końcu Iza była wtedy znacznie starsza.\nJa robię tak samo. Moja mała ma 2 tygodnie i 3 dni i od początku cyc jej nie wystarcza. Albo przy nim zasypia albo wrzeszczy i wypluwa piersi trzęsąc się z głodu. Daję jej teraz Bebilon, staram się nie za często, dopiero jak już dostanie atak głodu i płaczu. Z piersi w porze karmienia wycisnęłam ledwo 20 ml a ona z butli ciągnie 60-90ml no więc jak ma nie być głodna. Położna powiedziała, żeby karmić na zmianę raz cyc raz butelka ale teraz to piersi służą raczej do zabawy mojej Oliwii a najada niestety się z butli. Nie tak to sobie wyobrażałam ale trudno.\nZnasz odpowiedź na pytanie: piers i butelka


Rosja: Liczba nowych zakażeń spadła poniżej 6 tysięcy, zmarły 153 osoby - GazetaPrawna.pl\nRosja: Liczba nowych zakażeń spadła poniżej 6 tysięcy, zmarły 153 osoby\nBilans zakażeń od początku pandemii wynosi teraz 783 328, a łączna liczba zgonów - 12 580.\nWyzdrowiało dotąd 562 384 pacjentów, z których 8782 wypisanych zostało ze szpitali w ciągu minionej doby.\nW Moskwie liczba wykrytych od poniedziałku infekcji znów przekroczyła 600 i wyniosła we wtorek 602.\nWiceminister obrony Rosji Rusłan Calikow powiedział we wtorek, że pierwsza rosyjska szczepionka na Covid-19 jest już gotowa. W wywiadzie prasowym wiceminister poinformował, że poczyniono już oceny końcowe szczepionki opracowanej przez wirusologów wojskowych wspólnie z państwowym centrum im. Gamalei. Ochotnicy, którzy przyjmowali szczepionkę i zostali już wypisani ze szpitala, czują się dobrze. "W ten sposób pierwsza krajowa szczepionka przeciwko koronawirusowi jest gotowa" - oświadczył Calikow.\nJednak ministerstwo zdrowia Rosji oświadczyło, że testy wciąż trwają. Dobiega końca drugi etap badań klinicznych, a później zapadnie decyzja o wydaniu rejestracji państwowej dla tego preparatu - oświadczył resort.\nZ powodu sytuacji epidemicznej nie odbędzie się w Rosji w tym roku pochód o nazwie Nieśmiertelny Pułk, który jest częścią dorocznych obchodów Dnia Zwycięstwa, obchodzonego 9 maja. W maju pochód przełożono na późniejszy termin, później datę znów przesunięto. Komitet organizacyjny poinformował w poniedziałek, że "sytuacja jest taka, iż nie można prognozować, w jakim terminie pochód możliwy będzie w tym roku". Akcja odbędzie się 9 maja 2021 roku, "gdy nic już nie będzie zagrażać zdrowiu" uczestników - oświadczyli organizatorzy.\nakcje szpital Rosja Ministerstwo Zdrowia zgony


Oświetlenie schodów - Produkcja schodów na wymiar\nDobre schody na wymiar są przede wszystkim efektowne, funkcjonalne i bezpieczne. Na ich doskonały wygląd, a przede wszystkim bezpieczeństwo, wpływa odpowiednie oświetlenie. Światło lampy znajdujące się w pomieszczeniu może być niekiedy niewystarczające. Wystarczy, że staniemy tyłem do żarówki i cała droga pozostanie w cieniu. Fachowo wykonane oświetlenie schodów jest rozwiązaniem nie tylko praktycznym, ale także designerskim. Jeśli zatroszczymy się o to odpowiednio wcześniej, taką usługę zrealizuje dla nas producent schodów. Natomiast równie dobrze możemy postarać się o oświetlenie już na gotowe schody.\nTo tradycyjny sposób oświetlenia schodów. Najczęściej są to pojedyncze lampki umieszczane nisko na ścianach, tuż przy stopniu. Oprawa powinna być płaska, ponieważ wystające kształty umieszczone na tej wysokości byłyby narażone na liczne uszkodzenia. Strumień światła kieruje się zawsze ku dołowi, a promienie powinny być rozproszone. W tym rodzaju oświetlenia możemy stosować tradycyjne halogeny, ale także żarówki LED.\nDo tej aranżacji najbardziej nadają się taśmy LED i światłowody. Umieszcza się je pod stopnicami, co daje piękny, jednolity efekt. W przypadku stopni ażurowych, ciekawym rozwiązaniem jest umieszczenie źródła światła pod stopniami. Jest to najbardziej spektakularne rozwiązanie, a do tego wyjątkowo praktyczne.\nTo po prostu lampy zawieszone na suficie nad drewnianymi schodami. Na pewno będą pomocne podczas nocnych spacerów, ale mniej efektowne od dwóch poprzednich rozwiązań.\nZazwyczaj używa się jednego z trzech rodzajów oświetlenia schodów: halogenu, lampek LED i światłowodu. W momencie zakupu halogeny są najtańsze, jednak najszybciej się zużywają i potrzebują dużych ilości energii. Lampki LED mogą świecić o wiele dłużej (ok. 50 000 godzin), nie nagrzewają się i zużywają bardzo mało energii. Natomiast światłowody w teorii nie posiadają czasu zużycia. Po pięciu latach tracą ok. 15% jasności.\nWybranie rodzaju oświetlenia schodów to jeszcze nie koniec. Aby uzyskać oczekiwany efekt, trzeba określić swoje preferencje: czy interesuje nas ciepłe, przytulne światło, czy oświetlenie nowoczesne, chłodne i minimalistyczne? Jakie światło wyeksponuje najlepiej nasze schody, podkreśli ich barwę i kształt? Czy światło ma być dyskretne, czy przykuwające uwagę? Istotną kwestią jest etap budowy schodów – czy zamierzamy uwzględnić oświetlenie już w samym projekcie, czy chcemy je założyć na gotowy mebel? To pytania, z którymi najlepiej zwrócić się do eksperta. Ty masz pomysł, on zna się na rzeczy – to idealne warunki, by stworzyć niepowtarzalną aranżację schodów.\nWięcej na: wycenaschodow.pl


samolotypolskie.pl - SZD-17x "Jaskółka L"\nSZD-17x "Jaskółka L", 1956\nSzybowiec SZD-17x ”Jaskółka L”, SP-1506 w Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie. (Źródło: ”Fotograficzny Rejestr Szybowców”).\nNa bazie konstrukcyjnej szybowca SZD-8 ”Jaskółka” zbudowane zostały w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym konstrukcje pokrewne: SZD-11 ”Albatros”, SZD-14x ”Jaskółka M” oraz SZD-17x ”Jaskółka L”.\nSzybowiec SZD-17x ”Jaskółka L”, nazywany popularnie ”Laminarka”, był wysokowyczynowym szybowcem, dostosowanym do silnych warunków termicznych. Doświadczenia uzyskane na szybowcu SZD-14x ”Jaskółka M”, zbliżające się Szybowcowe Mistrzostwa Świata we Francji oraz panująca moda na budowanie szybowców o dużym obciążeniu sprawiły, że Szybowcowy Zakład Doświadczalny przystąpił do opracowania dokumentacji szybowca na bazie ”Jaskółki”, z laminarnym skrzydłem, dużymi zbiornikami wody i usterzeniem Rudlickiego (motylkowym). Został skonstruowany przez mgr. inżynierów Tadeusza Kostię i Jana Dyrka. Prototyp tego szybowca został oblatany 9.03.1956 r. (wg - 19.03.1956 r. ?). Szybowiec przeznaczony był dla garstki pilotów kadry narodowej, miał służyć jako sprzęt wysokowyczynowy, rekordowy, oraz miał reprezentować barwy polskie na mistrzostwach świata. W konstrukcji zwrócono dużą uwagę na poprawność kształtu kadłuba, w celu uzyskania jak najmniejszych oporów. Szybowiec wyposażono w aparaturę radiową, instalacje tlenową i odgromową.\nW sumie zbudowano 4 egz. SZD-17x, z których w użytkowaniu w aeroklubach znajdowały się w 1963 r. dwa egzemplarze. W Szybowcowych Mistrzostwach Świata w 1956 r. ”Jaskółka L”, gdyż obawiano się utracenia szans, w przypadku słabych warunków termicznych podczas imprezy. Były wykorzystywane przez pilotów kadry do lotów wyczynowych oraz startu w zawodach krajowych. Na szybowcu ”Jaskółka L” Tadeusz Góra ustalił rekord prędkości w przelocie docelowym, przelatując 9.05.1956 r. trasę 326 km z Jeleniej Góry do Kościelników. W listopadzie 1977 r. jeden szybowiec został przekazany do Muzeum Lotnictwa i Astronautyki w Krakowie.\nSkrzydło o zwichrzeniu geometrycznym 1° ma na całej rozpiętości profil laminarny. Klapy i hamulce aerodynamiczne metalowe. Na partii skrzydła od żebra zerowego do miejsca rozpoczęcia lotki, w kesonie przednim, zabudowano trzy zbiorniki wodne wykonane ze stopów lekkich, mieszczące w każdym skrzydle po 60 dm3 wody. Na końcach skrzydeł wrzecionowate podpórki, wyklepane z blachy duralowej.\nKadłub konstrukcji półskorupowej o przekroju owalnym kryty sklejką, a w miejscach powierzchni nierozwijalnych laminatem. Kabina zakryta.\nUsterzenie Rudlickiego (motylkowe), składane do transportu, konstrukcji drewnianej. Stateczniki kryte sklejką, stery płótnem.\nPodwozie jednotorowe. Kółko można używać w położeniu całkowicie wysuniętym oraz jako półschowane.\nWyposażenie: podstawowy zestaw przyrządów pokładowych, aparatura radiowa, instalacja tlenowa, instalacja odgromowa.\nDane techniczne SZD-17x (wg ):\nRozpiętość- 16,0 m, długość- 6,8 m, wysokość- 1,26 m, powierzchnia nośna- 13,6 m2.\nMasa własna- 340 kg, masa całkowita- 425 kg, masa całkowita z balastem- 545 kg.\nDopuszczalna prędkość nurkowania- 250 km/h, prędkość minimalna- 65 km/h, doskonałość max- 30,5 przy prędkości 98 km/h, doskonałość max z balastem- 30,5 przy prędkości 109 km/h, opadanie minimalne- 0,86 m/s przy prędkości 93 km/h, opadanie minimalne z balastem- 0,86 m/s przy prędkości 104 km/h.


Jak zdrowe jedzenie wpływa na nasz organizm? | Zapytaj o To!\nJak zdrowe jedzenie wpływa na nasz organizm?\nW naszym życiu powinniśmy dbać o wiele ważnych rzeczy. Posiadanie grona wiernych przyjaciół, udany związek czy sukces zawodowy to elementy niezbędne do poczucia szczęścia. Niemniej jednak każdy z nich może nie mieć znaczenia, jeżeli stracimy swoje zdrowie. Dlatego warto dowiedzieć się, w jaki sposób najlepiej o nie zadbać.\nTroska o swój organizm pomimo ogromnego jej znaczenia, nie jest trudna. Kluczowe w tym przypadku będzie właściwe odżywianie. Dieta bowiem stanowi podstawę naszego funkcjonowania. Jeżeli zaopatrujemy swoje ciało w potrzebne mu składniki, wówczas możemy liczyć na codzienną dawkę energii. W przeciwieństwie do spożywania wysoko przetworzonej żywności, jedząc wartościowe posiłki, ograniczamy wysiłek, jaki nasz organizm musi włożyć w trawienie. W ten sposób poprawie ulega wiele ważnych procesów jak, chociażby regeneracja.\nWażnym aspektem, na który również wpływa brak obciążenia naszego układu trawiennego, jest także kondycja psychiczna. Osoby spożywające posiłki zawierające wartościowe składniki (np. pełne ziarna) mają bowiem wyższy poziom serotoniny w mózgu. Z tego powodu poprawia się nasze samopoczucie, a także stajemy się bardziej odporni na stres. Warto zatem zainwestować w odpowiednie odżywianie. Obecnie mamy dostęp do licznych sklepów, które zajmują się sprzedażą ekologicznej żywności jak np. https://ekolud.pl/. Przykładając uwagę do tego, co jemy na co dzień, możemy zapewnić sobie nie tylko dawkę sił witalnych, ale przede wszystkim cieszyć się dobrym zdrowiem.


Archiwa: Informacje - METEORYTY - kamienie z kosmosu\nJedyny odnaleziony fragment meteorytu z bolidu obserwowanego nad Polską 15 lipca 2021 roku, trafił w ręce najlepszego SPECjalisty od obróbki kosmicznego materiału skalnego czyli do Pana Marcina z Polandmmet.com. Z odnalezionego 350 gramowego meteorytu, został odcięty fragment (piętka) w celu dokonania klasyfikacji i 2 przepięknej urody plastry ;). PoniżejCzytaj więcej…\n28 marca 2021 r. do katalogu #MetBull wpisano pierwszy polski meteoryt kopalny (paleometeoryt) z granicy K/Pg (Kreda–Paleogen) – Lechówka. Meteoryty kopalne to takie, które zostały zachowane w osadach geologicznych lub innych warstwach, w których panujące warunki sprzyjają zachowaniu pierwotnego składu i struktury meteorytu. Ziemski wiek takich meteorytów liczony jestCzytaj więcej…\nFani kosmosu, kolekcjonerzy, łowcy i poszukiwacze meteorytów we Francji są wzywani do połączenia sił w celu znalezienia meteorytu wielkości moreli, który spadł na Ziemię w zeszły weekend tj. 27 lutego w południowo-zachodniej części kraju. Kosmiczna skała o wadze szacowanej na 150 gramów została uchwycona, przez kamery w ośrodku edukacjiCzytaj więcej…\nIn: Aktualności, Informacje, Kolekcjoner, Rynek - kupno/sprzedaż\nWe wtorek, 23 lutego zakończyła się aukcja internetowa meteorytów Christie’s Deep Impact. Niektóre pozycje zostały sprzedane za naprawdę olbrzymie kwoty. Czyżby rynek meteorytów budził się do życia? Oczywiście mamy na myśli wszelkie okazy poza NWA XYZZZ, które mnożą się jak króliki ewentualnie pojawiają się w bazie MetBull tak szybkoCzytaj więcej…\n30 stycznia 1868 roku, około godziny 19, nad Warszawą przeleciał bolid, przemieszczający się z południowego-zachodu na północny-wschód. Jasność przelatującej kuli ognia błyskawicznie rosła, aż w końcu stała się jaśniejsza od Księżyca. Biały kolor bolidu, stopniowo zmieniał się na zielono-niebieskawą, a w końcowej fazie rozprysł się tysiące czerwonych iskier. PoCzytaj więcej…\nKonkurs METEORYT OSTRZESZOWSKI\nŹródło: FB – https://www.facebook.com/muzeumostrzeszow Muzeum Regionalne im. Władysława Golusa ogłasza konkurs na komiks. „Nikt inny nie jest tak pełen ciekawości jak dzieci, które poznają świat nie tylko patrząc, dotykając i smakując, lecz równie chętnie wsłuchują się w mądrości płynące z przeszłości – czytane, opowiadane przez rodziców, dziadków, nauczycieli, przekazywaneCzytaj więcej…


Po interwencji Rzecznika ABW zmienia decyzję w sprawie funkcjonariuszki w ciąży. Powołuje się przy tym na Konstytucję. - Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Policjantów\nPo interwencji Rzecznika ABW zmienia decyzję w sprawie funkcjonariuszki w ciąży. Powołuje się przy tym na Konstytucję.\nKobieta była na zwolnieniu lekarskim, kiedy – przed porodem – wystąpiła o urlop macierzyński. ABW jej go nie udzieliła; kobieta została zwolniona ze służby i z maleńkim dzieckiem została bez wsparcia państwa\nTeraz szef ABW pisze, że choć Agencja mogła zastosować taką interpretację prawa, to zmienia decyzję ze względu na konstytucyjną wytyczną ochrony macierzyństwa.\nJak pisze szef ABW Piotr Pogonowski, Agencja mogła zwolnić funkcjonariuszkę tuż przed porodem. W ustawie o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz Agencji Wywiadu brak jest bowiem przepisów określających tryb postępowania w przypadku wystąpienia przez funkcjonariuszkę o urlop macierzyński w czasie zwolnienia lekarskiego w związku z chorobą w okresie ciąży.\nRównież przepisy Kodeksu pracy nie przewidują bezpośrednio możliwości przerwania zwolnienia lekarskiego w okresie ciąży wnioskiem o udzielenie urlopu macierzyńskiego. Jedynie zgodnie z art. 1831 §2 Kodeksu pracy dopuszczalne jest przerwanie zwolnienia lekarskiego i rozpoczęcie urlopu macierzyńskiego w przypadku, gdy kobieta urodzi dziecko. Wtedy bowiem pierwszym dniem urlopu macierzyńskiego jest dzień porodu.\n– Tym niemniej – pisze Piotr Pogonowski – z uwagi na m. in. wyrażoną w art. 18 Konstytucji zasadę szczególnej ochrony rodziny, macierzyństwa i rodzicielstwa, po ponownej analizie sprawy uznałem, że wskazane jest pozytywne rozpatrzenie wniosku byłej funkcjonariuszki i udzielenie jej urlopu macierzyńskiego przed planową datą porodu. Oznacza to, że do końca okresu urlopu macierzyńskiego była funkcjonariuszka i będzie korzystać z uprawnień określonych w art. 64 ust. 2 ustawy o ABW oraz AW.\nAgencja poinformowała już młodą matkę o swojej decyzji.\nźródło: https://www.rpo.gov.pl/pl/content/po-interwencji-rpo-abw-zmienia-decyzje-w-sprawie-funkcjonariuszki-w-ciazy 2019.10.22


Kleszcze ekstrakcyjne Fig. 18 - 11595118165 - oficjalne archiwum Allegro\nKleszcze ekstrakcyjne, fig.17\nKleszcze ekstrakcyjne Fig. 22\nKleszcze ekstrakcyjne BERTENA Fig. 13\nKleszcze ekstrakcyjne Fig. 18 (11595118165)\noferta nr 11595118165\nKleszcze ekstrakcyjne anatomiczne do zębów trzonowych górnych lewych Fig. 18\nKleszcze stosowane są w przeprowadzeniu ekstrakcji zębów trzonowych górnych lewych. Narzędzie jest zbudowane z dwóch dźwigni i dziobów. Dźwignie stanowią wygodną i komfortową rękojeść. Nadano jej kształty anatomiczne, dzięki czemu idealnie dopasowuje się do dłoni, gwarantuje stabilność i pewność chwytu. Dzioby jako właściwa część narzędzia służy do obejmowania i chwytania korony zęba lub korzenia. Kształt jest dostosowany pod kątem anatomii poszczególnych zębów i łuków zębowych. Dzioby posiadają ząbki, które zapewniają pewność chwytu i zacisku. Najwyższej jakości stal chirurgiczna, z której wykonany został instrument, gwarantuje niezawodność. Narzędzie jest solidne i pozwala na profesjonalne i bezpieczne przeprowadzenie zabiegu ekstrakcji w możliwie najkrótszym czasie. Anatomiczne kształty instrumentu ułatwiają pracę, gwarantują doskonałą precyzję wykonywanych czynności. Kleszcze można poddawać wielokrotnej dezynfekcji i sterylizacji w autoklawie.\nNakładka toaletowa 43 cm


Ola Family Spa & Reflexology (Bandung, Indonezja) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Ola Family Spa & Reflexology\nAtrakcje w pobliżu obiektu Ola Family Spa & Reflexology\nOla Family Spa & Reflexology opinie, Bandung\nNr 4 wśród 35 Wellness i spa w lokalizacji Bandung\nByłem w tym miejscu prawie codziennie. Gorąco polecam. Bardzo rozsądne ceny. Należy wcześniej zarezerwować sobie miejsce. Recepcja nie mówią po angielsku proste. Mają też masaż dla dzieci, nie wiem jaka jest cena, poproś o.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: OlaSpaBandung, Manager, Ola Family Spa & ReflexologyOdpowiedź udzielona 7 października 2017\nDobra lokalizacja i łatwo dostępne. Gorąco polecam dla rodzin na piechotę i masażu. Miejsce jest czyste i dobrze utrzymaneWięcej\nJak podróżowałem solo, chciałem aby upewnić się, że spa była rodzina - przyjaźni. To było rzeczywiście. Miałem relaksujący masaż w przystępnej cenie. herbata z imbirem było odrobinę słodki dla mnie, choć.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: OlaSpaBandung, Manager, Ola Family Spa & ReflexologyOdpowiedź udzielona 10 kwietnia 2017\nPiękne miejsce, dobra obsługa i stosunek jakości do ceny!\nOla jest bardzo blisko Riau Street Market. Byliśmy zadowoleni z wyboru spa zaoferowali i w bardzo przystępnych cenach. Wracając z rodziną z pięciu, Ola udało się pomieścić nas. Wypróbowaliśmy prawie wszystkich co mieli w menu - od "Relaks" w "peeling do ciała". Nie zawiedli nas....Pokoje są nowoczesne, czyste i dobrze zorganizowany. Udogodnienia były uporządkowane, a co najważniejsze, personel był uprzejmy i profesjonalny. To jedyna rzecz, którą chciałbym skomentować było to, że masaż był trochę za "lekki" dla nas. Ale z uwagi na ceny, nie powinniśmy narzekać. : P Dziękuję Ola Rodzina spa! * Nie zwracają uwagę, że oferują usługi spa dla dzieci z osobą towarzyszącą, co oznacza, że nikt nie zostanie pominięty i cała rodzina może cieszyć się z ich usług.Więcej\nHappy hour jest rzeczą w tym miejscu. masaż sam to nic specjalnego nawet poniżej oczekiwań za normalną cenę. Happy hour jest 20% zniżki od 10 do 2:00 z wyjątkiem wakacji. Oni czynna do 10:00 od poniedziałku do niedzieli.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: OlaSpaBandung, Manager, Ola Family Spa & ReflexologyOdpowiedź udzielona 12 marca 2017\nWspaniały masaż miejsce\nMój masaż był fantastyczny. Mają zarówno męskich i żeńskich Masażyści nie byli najlepsi jakich . Należy wcześniej się umówić. Jest tylko jedno gniazdko. Weekendy może być naprawdę tłoczno.Więcej\nFamily-Friendly i doskonała obsługa\nSpa usytuowany jest w pobliżu. W. To miejsce jest ładne, czyste i Terapeuta był bardzo profesjonalny i dobre. - Na pewno trzeba spróbować. Jedynym minusem, nie mają wiele pakiety spa, trzy lub cztery - godziny - godziny typ opakowań.Więcej\nŁadne wyposażenie, przystępne ceny masaż\nMój przyjaciel i ja odwiedziliśmy Ola Rodzina Spa na 30 listopada 2016 r. , zarówno z nami Królewskiej wysokości masaż. Masaż był dość dobry, jak męczący ma dobre umiejętności. Jednak była to jedna z najbardziej niewygodne w moim życiu bo ona zdaje się nie ciało...Concept? Zwykle nie męczący masaż blisko krocza okolicy, ale ona nie ma żadnych skrupułów przed powrotem tam. Ona również masowa mój zadek wysoko moje wewnętrzne mięśnie ud, obok mojego krocza. Jak w dotyku wydaje się cel i nie Siła uwodzenia, nie myślę o jej zatrzymania. pojęcia, czy robi to wszystkim lub po prostu jak mnie. Mój przyjaciel jest męczący był w porządku. Wprowadzanie tego nieprzyjemne wrażenia, jestem pod wrażeniem Ola jest przyjazny dla dzieci. Przynajmniej przygotowane instrukcje dla tych grup z małymi dziećmi. Obiekty są schludne, czyste i ładne. Mają happy hour 20 % zniżki od poniedziałku do piątku 10.00 do 2:00 (z wyjątkiem wakacji). Godziny pracy są od poniedziałku do niedzieli 10:00 do 10:00. Aby uniknąć rozczarowania, to będzie dobre do terminu wcześniej. Ponieważ mają linii aplikacji, łatwo nam termin dlatego, że odpowiedź bardzo szybko w ciągu kilku minut. W rzeczywistości sprawiło, że było to spotkanie o 1 godziny wcześniej. Na koniec, myślę, że to wspaniałe, za ich zapytać o opinię po dokonaniu płatności.Więcej\nPolecam za to, że "czas"\nAtmosfera jest spokojny, relaksujący i uspokajający. Terapeuta jest super. Cena nie jest wysoka. Zapewniają one również sport masaż.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: OlaSpaBandung, Manager, Ola Family Spa & ReflexologyOdpowiedź udzielona 7 listopada 2016\nMiałem bardzo dobry masaż. Moim terapeutą był bardzo opiekuńczy i bardzo wykwalifikowani. Ja czułem się zrelaksowany i kopmpletnie odmłodzona. Recepcjonistki były profesjonalny i przyjazny. Obiekty są proste i czyste. Szybko się rezerwują, szczególnie w weekendy, więc najlepiej jest zadzwonić z wyprzedzeniem.Więcej\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Ola Family Spa & Reflexology.


Agencja Bestenwest Work Sp z.o.o. (13657) poszukuje pracowników do pracy na produkcji przy obróbce mięsa drobiowego w Holandii. Miejsce pracy: Oss Oferujemy: -atrakcyjne zarobki -stałe godziny pracy -zakwaterowanie i ubezpieczenie -pomoc koordynatorów Wymagania: -gotowość do pracy w szybkim tempie -gotowość do szybkiego wyjazdu Oferujemy transport ... więcej »\nFirma Bestenwest Work Sp. z o.o. (13657) aktualnie poszukuje osób gotowych do podjęcia pracy na linii produkcyjnej: pakowanie lub sortowani mięsa drobiowego. Wymagania: - dyspozycyjność - sumienność i dokładność - niekaralność Nie wymagamy doświadczenia i znajomości języka! Oferujemy: - holenderską umowę o pracę na 6 miesięcy - zakwaterowanie - doja ... więcej »


Strona główna » Archiwum kategorii: "Blog"\n10 sierpnia 2016Kategoria: Blog\nCoraz więcej firm, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom rynku, oferuje kompleksową pomoc w budowie domu. Z taką właśnie inicjatywą wychodzi też załoga firmy 6.dzielnica, do której należą doświadczeni inżynierowie o indywidualnym podejściu do każdego klienta i każdego zlecenia. Znając od podszewki szereg rutynowych czynności związanych z budową domu, fachowcy ci są w stanie sprawić, że żaden prywatny […]\n1 grudnia 2015Kategoria: Blog\nDomSwiatla i wszystko jasne.\nSzukasz funkcjonalnego prezentu na święta? Masz dosyć kupowania perfum, kremów? Buduj nastrój światłem. Odwiedź sklep www.domswiatla.pl. Wpis sponsorowany\n25 sierpnia 2015Kategoria: Blog\nMOKKA na Służewcu\nPrawomocne pozwolenie na budowę dla MOKKA, nowej inwestycji mieszkaniowej Służewcu przemysłowym. MOKKA, kolejny projekt mieszkaniowy lidera na warszawskim rynku mieszkaniowym, firmy OKAM Capital, z dniem 14 lipca 2015r otrzymała prawomocne i ostateczne pozwolenie na budowę. Projekt budowlany został zatwierdzony. Od 15 czerwca deweloper prowadzi przedsprzedaż mieszkań tej inwestycji. Autorem projektu jest pracownia architektoniczna Hermanowicz Rewski Architekci, […]\nPiwnica – miejsce na leżakowanie piwa Smakosze, koneserzy, amatorzy domowego wyrobu trunków zazwyczaj poszukują nie tyle sposobu na wyeksponowanie swojej kolekcji, ale przede wszystkim miejsca w którym będą mogli ją dobrze przechować. Dobrze, to znaczy tak, aby ich “skarby” nie straciły zbyt wiele walorów , nie mówiąc już o zepsuciu się. Ci smakosze to najczęściej […]\n26 czerwca 2014Kategoria: Blog\nKolorowa Polska – Metamorfozy\nCo łączy Lublin z Wrocławiem, a Łódź z Poznaniem? Okazuje się, że zamiłowanie do tych samych kolorów. Dzięki ogólnopolskiej kampanii badawczej Kolorowa Polska Dekoral Fashion, udało się określić preferencje kolorystyczne Polaków na podstawie badań przeprowadzonych na ulicach wybranych polskich miast oraz ankiety udostępnionej Internautom. Teraz mogą oni wziąć udział w konkursie Metamorfozy. Warto, bo do […]\nStrona 1 z 2212345...1020...»Koniec »


Jest porozumienie przywódców państw UE ws. budżetu oraz funduszu odbudowy po pandemii koronawirusa. Ile dostanie Polska? | Dziennik Polski\nJest porozumienie przywódców państw UE ws. budżetu oraz funduszu odbudowy po pandemii koronawirusa. Ile dostanie Polska?\nWojciech Rogacin 21.07.2020\nW nocy z poniedziałku na wtorek zakończono szczyt unijny ws. budżetu UE i funduszu odbudowy.\nMamy to. Osiągnęliśmy porozumienie w sprawie funduszu odbudowy i budżetu europejskiego na lata 2021-2027. To był maraton, który się zakończył sukcesem dla wszystkich 27 krajów członkowskich, ale zwłaszcza dla ludzi – powiedział Charles Michel, przewodniczący Rady Europejskiej. – To jest dobre porozumienie, to jest mocne porozumienie, to jest słuszne porozumienie dla Europy w obecnym czasie.\nCztery doby negocjacji i niewielka obniżka dla Polski\nZgodnie z podpisanym porozumieniem Unia przeznaczy 750 mld euro w formie dotacji oraz pożyczek na wsparcie państw członkowskich w walce z kryzysem wywołanym pandemią koronawirusa. Sam budżet unijny wynosi kolejne 1,072 bn euro.\nPolska może uzyskać 159 mld euro - to suma pożyczek i grantów z funduszu odbudowy oraz budżetu - poinformowała Informacyjna Agencja Radiowa. Według doniesień mediów, Polska otrzyma ok. 3 proc. mniej niż postulowała. Za to cały fundusz dotacyjny - co podkreślił polski premier - został ograniczony o 22 proc.\nNegocjacje nad budżetem trwały rekordowe cztery doby. - Zaczęliśmy od czwartku, dzisiaj mamy wtorek. Był to dla nas długi maraton – mówił premier Mateusz Morawiecki. Dodał, że udało się przełamać różne kryzysy w trakcie negocjacji, a groziły one brakiem uzgodnienia całości budżetu.\nPolska otrzyma łącznie ok 160 mld euro. - Dla Polski to ok. 125 mld euro w bezpośrednich dotacjach. Te dotacje razem z uprzywilejowanymi pożyczkami (ok. 35 mld euro - red.) to ok. 160 mld euro dla Polski. W cenach bieżących to ok. 750 mld zł. To bardzo dobry zastrzyk na cele rozwojowe, zwiększone dotacje na cele rolne i na transformację energetyczną - mówił premier Mateusz Morawiecki.\n- W tej rundzie negocjacyjnej wynegocjowaliśmy 600 mln euro na regiony, które potrzebują najwięcej środków na rozwój, bo są mniej zamożne. W kontekście celów, które mieliśmy jako Grupa Wyszehradzka, wynegocjowaliśmy to, na czym nam zależało - dodał premier.\nOstatecznie wysokość budżetu jest satysfakcjonująca dla wszystkich stron. W przypadku funduszu na odbudowę zmieniono proporcje pomiędzy kwotą dotacji oraz pożyczek dla krajów.\nUkłonem w stronę piątki tzw. krajów oszczędnych – lub „grupy skąpców”, jak nazwał je premier Morawiecki (Holandii, Finlandii, Danii, Szwecji, Austrii) – było to, że w formie dotacji na odbudowę przeznaczone zostanie 390 mld euro (zamiast 500 mld), a w formie pożyczek 360 mld – zamiast 250.\nBędzie kwestia praworządności\nPodczas konferencji prasowej szef RE Charles Michel ogłosił, „że po raz pierwszy w europejskiej historii nasz budżet będzie w jasny sposób powiązany z klimatycznymi celami, po raz pierwszy poszanowanie dla praworządności jest decyzyjnym kryterium dla wydatków budżetowych”.\n- Porozumienie ws. budżetu UE i funduszu odbudowy to sygnał, że Europa potrafi wspólnie działać – stwierdziła z kolei szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.\nZ kolei premier Mateusz Morawiecki oraz węgierski przywódca Viktor Orban podkreślali, że dzięki wspólnej pracy państw Grupy Wyszehradzkiej nie ma bezpośredniego powiązania budżetu z przestrzeganiem zasad praworządności przez państwa.\nRzeczywiście taki zapis został wykreślony z treści porozumienia, pozostawiono jednak mechanizm kontrolny. Uzgodniono system warunkowości, który mówi o ochronie budżetu i funduszu na odbudowę przed oszustwami i korupcją. Warunki przestrzegania przez poszczególne kraje tego systemu ma ustalać Komisja Europejska, a zatwierdzać Rada Unii Europejskiej tzw. większością kwalifikowaną.\nWedług premiera Mateusza Morawieckiego ten mechanizm, będzie jednocześnie podlegał zatwierdzeniu przez Radę Europejska, a tam decyzje podejmuje się jednomyślnie. - Rada Europejska - jest to tam wyraźnie napisane - to jednomyślność. Bez zgody Węgier, bez zgody Polski, bez zgody Grupy Wyszehradzkiej nic się tutaj nie zadzieje - mówił Morawiecki.\nPolitolog Grzegorz Kostrzewa-Zorbas zwraca jednak uwagę, że nie jest to takie proste przełożenie. - Rada (Rada UE) i Rada Europejska to różne instytucje. W Brukseli dziś Rada Europejska postanowiła jednogłośnie, że mechanizm powiązania budżetu i funduszy z praworządnością wprowadzi, na wniosek Komisji Europejskiej, Rada (Rada UE) większością kwalifikowaną - napisał na Twitterze Kostrzewa-Zorbas.\nW porozumieniu wyraźnie jest zapisane, że w przypadku zatwierdzania warunków przestrzegania praworządności przez Radę Unii Europejskiej, wystarczy zatem podjęcie takiej decyzji większością kwalifikowaną.\n- Zapisy o praworządności zostały wzmocnione. Jest bardzo jasne zobowiązanie do ochrony rządów prawa. W przypadku naruszenia zgłosi je Komisja i decyzja zostanie podjęta w głosowaniu większością kwalifikowaną - potwierdziła szefowa Komisji Europejskiej, Ursula von der Leyen.\nWielu ekspertów podkreśla, że co prawda rozmyto powiązanie funduszy europejskich z praworządnością, jednak pozostał mechanizm, którego Komisja Europejska będzie mogła używać do wiązania wypłat z kwestią praworządności. Choćby poprzez przekonywanie bezpośrednio poszczególnych krajów tak, by uzyskać w Radzie UE większość kwalifikowaną.\nOrban chwali Morawieckiego\nPo zakończeniu szczytu pochwał pod adresem premiera Mateusza Morawieckiego nie szczędził premier Węgier Viktor Orban.\n- Po prostu wszedł do pokoju i wyszedł z tego pokoju i miał 600 milionów euro dodatkowo - mówił szef węgierskiego rządu.\n- Mateusz nigdy tego nie powie, ale taka jest prawda, że to on wygenerował miliardy euro dla Polaków. Gratuluję ci Mateusz, bo to wspaniała robota - dodał.\nOrban stwierdził też, że Polska i Węgry zrealizowały wszystkie cele, jakie postawiły sobie przed rozpoczęciem szczytu.\n- Nie będzie żadnego powiązania między dwoma różnymi tematami: praworządnością ani dyscypliną budżetową. Nie będzie połączenia między kwestiami politycznymi i gospodarczymi. W przeciwnym razie efektywność samego pakietu i planu gospodarczego byłaby znacząco zredukowana - stwierdził.\nZmniejszone kwoty dla Polski\nNie wszystkie decyzje ze szczytu są korzystne dla Polski. Z 30 do 10 mld euro obcięto między innymi tzw. fundusz sprawiedliwej transformacji. Pierwotnie Polska miała otrzymać nawet 8 mld euro z tego funduszu. Teraz wiadomo, że z pewnością otrzyma znacznie mniej.\nMniej o 10 miliardów euro Unia przeznaczy również na badania i rozwój. Mniejsze od planowanych pieniądze także zostaną przeznaczone na politykę zdrowotną.\nCzęść ekspertów twierdzi, że Polska mogła uzyskać ok. 160 mld euro z samych bezpośrednich dotacji, nie licząc pożyczek.\nMniej pieniędzy dla Śląska\nIzabela Zygmunt, ekspertka ds klimatu, organizacji Polska Zielona Sieć wskazuje, że klimat pozostaje kluczowym priorytetem nowego budżetu. - Do 30 procent została zwiększona pula środków zarezerwowanych na ochronę klimatu i adaptację do jego zmian w siedmioletnim budżecie i w funduszu odbudowy. Ponadto w konkluzjach Rady jest zapis, że wszystkie pieniądze mają być wydawane zgodnie z celami Porozumienia Paryskiego, unijnym celem neutralności klimatycznej i z celami klimatycznymi UE na 2030 rok, które w najbliższych miesiącach zostaną najprawdopodobniej podwyższone. To znaczy, że przyszły budżet będzie bardzo mocno skoncentrowany na sprawach klimatu - zaznacza Izabela Zygmunt.\nEkspertka dodaje jednak, że wielkimi przegranymi są jednak polskie regiony węglowe, czyli beneficjenci Funduszu Sprawiedliwej Transformacji. Jego budżet został zredukowany z 40 mld do zaledwie 17,5 mld euro. Na Śląsk, do Wielkopolski i pozostałych regionów węglowych w Polsce trafi zatem maksymalnie ok. 4,5 mld, zamiast 8 mld euro.\n- Do tego w konkluzjach Rady znalazł się zapis uzależniający dostęp do 50 proc. krajowej alokacji z Funduszu Sprawiedliwej Transformacji od zobowiązania się przez Polskę do „wdrożenia celu osiągnięcia neutralności klimatycznej przez UE do 2050 r.” Zapis ten już jest przedmiotem różnych interpretacji: zdaniem rządu nie dotyczy on zobowiązania do osiągnięcia neutralności klimatycznej na szczeblu krajowym przez Polskę, ale z drugiej strony osiągnięcie neutralności na szczeblu unijnym Polska poparła już w grudniu ub.r. Zatem albo ten zapis jest bezprzedmiotowy, albo „wdrożenie” celu unijnego należy jednak rozumieć jako wdrożenie go na szczeblu krajowym - dodaje Izabela Zygmunt z Polskiej Zielonej Sieci.\nŚląsk stracił ogromne pieniądze z Unii. Miały być na reformę\nMateriał oryginalny: Jest porozumienie przywódców państw UE ws. budżetu oraz funduszu odbudowy po pandemii koronawirusa. Ile dostanie Polska? - Polska Times\nGość 22.07.2020 07:48:07\n21 lipca, 15:51, Gość:\nSienkiewicz, ten co stwierdził, że Polska pod rzadami PO to 'chu..., dopa i kamieni kupa. To państwo teoretyczne, własciwie ono juz nie isteniej""" dzis broni Nowaka\n21 lipca, 16:40, patriota:\n21 lipca, 20:37, Gość:\nBardzo mądre rozważania czy już wiadomo dlaczego PO w zakładach karnych ma największe poparcie ?\nMoże znaczna większość nie jest , jak morderca Adamowicza , fanami TVPiS non-stop w świetlicy?\nGość 21.07.2020 20:37:32\nAndrzej Mlo 21.07.2020 19:42:29\n21 lipca, 16:38, gosc:\nNa wsi na PiS głosują rolnicy z małym areałem i niską wiedzą rolną, babcie słuchające klech, nieroby ... a w miastach kto głosuje na piS ?\na w miastach to - byłem zomo byłem w ormo i głosuję za platformą\nGość 21.07.2020 17:31:39\nSuweren będzie znów wielbił solidarnych bohaterów za kilka miliardów z zaboru pieniędzy z pensji narodów a których część w czasie unijnej redystrybucji uszczkną "zorganizowane grupy przestępcze" kacyków, byłych ministrów i podobnych "urzędników". Ale niech się nie cieszy bo niemal cała kasa ma podobno iść na dopłaty do biznesu bandziorów i dotacyjnych rolników. O to ostatnie wielki lewiatan ma pretensje że należycie nie dba się o "przedsiębiorców" . Cała kasa na biznesowe ośmiorniczki ?\nA zamek w Stobnicy nadal się buduje ... bo niby dlaczego nie . Jakby chcieli zabrać to większe odszkodowanie zapłaci suweren właścicielowi - ********** !\npatriota 21.07.2020 16:40:27\ngosc 21.07.2020 16:38:09\ngosc 21.07.2020 16:37:01\n21 lipca, 11:30, Gos:\nŻebyśmy tylko nie wyspecjalizowali z życia z socjalu i żebractwa, tak jak twardy elektorat.\n21 lipca, 11:32, gosc:\nOni bez żadnego wstydu, wręcz z dumą, mówią że to jest ich Polska, socjalu biorą więcej niż ludzie wypłaty, dla mnie to patologiczna administracja, dla nich raj.\n21 lipca, 11:39, Gość:\nale jak Pełowskie oszuści brali i wyprowadzali z Polski, to dla ciebie nie jest patologią gimbazie niedorozwiniety. Schowaj się czubie, nie nalezysz do polskiego Narodu. Europa zachodnia daje na swoje dzieci, bo to sa normalne kraje i ludzie, a tu zyja takie jak ty imbecyle. Won kanalio, obys długo nie gościł na polskiej ziemi.\n21 lipca, 12:11, ha ha ha:\nAle tam nie ma wolactwa co z socjalu główne źródło utrzymania sobie robią a z nudów i głupoty obrażają tych co na nich tyrają, taka różnica nie subtelna jest ha ha ha\nTrzeba skończyć z cwaniactwem socjalistycznym, gdzie z dzieci robią chorych żeby zapomogi brać\n21 lipca, 12:13, Jarek bez kota:\n500 powinno być wypłacane w formie niepobierania dochodowego od rodzin PRACUUĄCYCH tyle i aż tyle.\n21 lipca, 12:24, Gość:\nniedługo zdechniesz z tej rozpaczy, że twoi sasiedzi dostaja po 500 zł na dzieci, a dziadkowi esbekowi zabrali 80% nienależnej emerytury i ty z rozpaczy tak tu wyjesz, juz śmierdzi od ciebie\n21 lipca, 14:42, Gość:\nKiedyś się mówiło parszywy komuch a teraz większą obrazą jest zgniły pełowiec\nA gdzie się tak mówi , przy winie w parku gdy wyżebrało się od ludzi ?\ngosc 21.07.2020 16:35:42\nO tym czasie mówisz co Morawiecki Tuskowi doradzał żebyśmy tyrali za miskę ryżu, a Gowim był w ministram ? O ten czas ci chodzi ?\nGość 21.07.2020 15:51:29\nGość 21.07.2020 15:23:32\nSpoko Rodaku, Nowak jeszcze będzie miał ulicę w Białymstoku, tak jak Adamowicz szwingiel.\nGość 21.07.2020 14:42:10\nGość 21.07.2020 14:40:09\n21 lipca, 12:51, Gość:\nTak działa polski rząd, antypolska, V kolumna niemiecka czyli PO tylko okradała Polaków i Polskę, donosiła na Polskę i prosiła urzedników brukselskich by nie dawali żadnych pieniedzy dla Polaków.\n21 lipca, 14:12, patriota:\n"Andrzej Duda o UE: Wyimaginowana wspólnota, z której dla nas niewiele wynika."\nMusimy zreformować UE.\nZ 15 krajów starej UE 13 wiele zarobiło na wejściu nowych członków.\nTrzeba zacząć od zmniejszenia zarobków euro-biurw\nGość 21.07.2020 14:37:45\n21 lipca, 12:17, gosc:\nJA to bym nasz kochany pis wysłał cały do USA, tam ludzie nie mają socjalu, niech tam wprowadzą raj socjalistyczny, murzyni jak wolctwo też by mogli żyć godnie z socjalu.\n21 lipca, 12:20, Gość:\na my ciebie wnuku esbecki, uposledzony i niebezpieczny zboczeńcu do Rosji\n21 lipca, 14:14, patriota:\nNa tym forum jeden organ specjalizuje się w pisobolszewickiej propagandzie . W imieniu wszystkich członków pisopropagandy wysuwa się na czoło . Poznacie go na mieście , bo rzadki to widok człowieka z ch@@em na czole .\nCo to jest pisbolszewicka propaganda?\nDo promowania lewackiej propagandy Sutryk ma cały wydział w magistracie do zwalczania Homofobii i antysyjonizmu.\nIdzie na to spora kasa.\nSutryk został wybrany na prezydenta dzieki promowaniu go przez Niemców a on teraz dba bardziej o interesy Żydów niż Niemców.\nZa to ta gazeta niemiecka go zniszczy.\nTa gazeta będzie wspierać pisowszczyków z RM aby zablokować podwyżki\npatriota 21.07.2020 14:14:23\npatriota 21.07.2020 14:12:08


Zapraszam na protest 29 września w obronie wolności słowa w Polsce | Blog Ewy Stankiewicz - archiwum\n← Prokuratura zaciera ślady\n„Przestańcie kłamać” – dwudniowa pikieta przed TVP, Pl.Powstańców Warszawy →\nZapraszam na protest 29 września w obronie wolności słowa w Polsce\nPo marszu powrót na pl. Powstańców Warszawy – rozbicie miasta namiotowego i całodobowa pikieta transmitowana „na żywo” do Internetu. W trakcie pikiety – debaty i spotkania poświęcone diagnozie stanu państwa polskiego oraz Hyde park pod hasłem: „co robić”.\nEwa Stankiewicz, Solidarni 2010\n„Nie możemy pozwolić na kłamstwo publiczne promujące działania agresywnej władzy na naszą szkodę za nasze pieniądze. Przypominam, że Piotr Kraśko, szef „Wiadomości” w telewizji publicznej, jest odpowiedzialny za zatajanie ważnych faktów z życia publicznego w Polsce. Przykład z ostatnich dni: główne wydanie „Wiadomości” w dniu ekshumacji ciała z grobu Anny Walentynowicz nawet nie zająknęło się o tym tragicznym wydarzeniu. To są standardy komunistycznego reżimu. Musimy zawalczyć o wolność słowa, o państwo polskie. Bo, jak powiedział Grzegorz Braun: jeśli jeszcze jakaś Polska będzie, to Polacy nie będą wierzyli, że to się działo. Że żyliśmy normalnie, staliśmy gdzieś z boku, oddychaliśmy…\nDołącz do nas! Od Ciebie dużo zależy!”\ncytat z http://niezalezna.pl/33246-marsz-za-malo\nPobierz plakat i wydrukuj\nBy kayan  Posted in media, Społeczeństwo\t Otagowane Marsz Obudź się Polsko, Tv Trwam\nOne comment on “Zapraszam na protest 29 września w obronie wolności słowa w Polsce”\n24/09/2012 @ 11:44\njak to pogodzic z programem Radia Maryja?\n12:00 Plac Trzech Krzyży – modlitwa Anioł Pański.