[Szklane jezioro] Szczurza ucieczka - Pustynia Nanher - Strona 4 - Granica: forum PBF\nTryb E-Book • Posty: 56 • Strona 4 z 4 • 1, 2, 3, 4\nprzez Arthanal » N mar 31, 2013 4:11 am\nMoc zalewała go falami. Arthanal stał bez ruchu, obserwował to, co dzieje się dookoła i dziwił się. Tak wiele mocy! Skąd? Ach! Czuł to! Tak wiele ofiar...\nI co dostaje w rezultacie? Kiedy fale energii przetoczyły się przez obszar siedziby, nekromanta ujrzał... Ożywieńca, golema! Nędzny wytwór najprostszego zastosowania Sztuki! To niewłaściwe, niegodne, to wręcz obraza. Marnotrawstwo. Pusty śmiech.\n- Nie jesteś dla mnie żadnym przeciwnikiem - warknął Formierz. Następnie sięgnął magią w stronę szkarady, chcąc wniknąć weń i zniszczyć zaklęcie ją ożywiające.\nTego, co nastąpiło, spodziewać się nie mógł.\nZalała go fala emocji. Emocje u ożywieńca! Tyle tylko, że Arthanal ożywieńca nie wyczuwał. Nie. Przed nim stały czterysta czterdzieści cztery istoty, zjednoczone w jednym uczuciu - gniewie. Wyraźnie odczuł ich nienawiść - wdarła się ona wprost do jego umysłu, nie pozwalając nekromancie myśleć.\nKrew! Ból, cierpienie! Ofiara! Srebrny nóż ryje ciało głęboko, wycinając runy. Nie zabija... Och, dlaczego nie zabija?! Śmierć jest wybawieniem od męki, która trwa, trwa bez końca...\nArthanal pada na ziemię, przyciska dłonie do uszu, zaciska powieki z całych sił. Ale to nie pomaga, nic nie może powstrzymać obrazów...\nPatrz! To nasze cierpienie! Nasza śmierć! Jesteśmy umarli; umarli, lecz nie znający spokoju. Śmierć miała być wybawieniem! Nienawidzimy nekromanty; nienawidzimy jego tworu... przyłącz się do nas, zjednocz się z nami w nienawiści.\n- Nie! Przeklęte dusze, zostawcie mnie w spokoju! Nie chcę widzieć, nie chcę słyszeć, nie chcę nienawidzić! Zostawcie mnie!\nZostawić cię? Śmierdzisz śmiercią, pławisz się w niej, jesteś jak on! Morderca, sadysta! Umieraj więc z nami...\n- Powiedziałem: zostawcie mnie. Nie ja będę klękał przed wami. Śmierci, ukorz się!\nNekromanta wstaje z wysiłkiem, a głosy w jego głowie cichną - żelazna wola Formierza, przez lata kształtowana w trakcie szkolenia i rytuałów, pokonała je. Ale ohydny stwór dalej stoi przed czarnoksiężnikiem i dzieli go od Magnusa. Już niedługo.\n- Nie jesteś dla mnie żadnym przeciwnikiem - syczy Arthanal. - Wracajcie tam, gdzie wasze miejsce.\nNekromanta schwycił kostur, na drugiej dłoni ułożył ,,Arcana Tenebris Artes". Nie mógł ryzykować jakiejkolwiek ingerencji w ożywieńca, ale mógł sprawić, że przestanie on istnieć, rozerwany na czterysta czterdzieści cztery części. Spajała go jedna moc - zaklęcie - które po zniwelowaniu zniszczy to, co tworzyło - dlatego też nekromanci nie zwykli napełniać ciała wieloma duchami. Ten konkretny czar... siłę swoją czerpał z nienawiści. Pharacelsusowi musiało się udać zgromadzić całą energię, która opuściła ciała w czasie ich śmierci, razem z ich emocjami. Ale to była siła niestabilna, szukająca ujścia. Należało więc jej to ujście dać.\n- Chcecie zemsty? - spytał Arthanal. - Więc ją miejcie!\nUniósł kostur i uwolnił magię. Tym razem nie musiał walczyć z duchem Pharacelsusa - nie wiedział dlaczego, mógł się jedynie domyślać. Ofiary poznały go, chciały go dopaść. Pytanie, czy zdołają opuścić swoją cielesną powłokę... i czy duch jest w stanie wyrządzić krzywdę duchowi.\nprzez Metatron » N mar 31, 2013 11:15 pm\nMetatron zastanawiał się nad sensem swych działań. Oczywiście, splatał również zaklęcie mające zapewnić mu ponowne połączenie z Arthanalem lecz ze względu na obecny niedowład jednej reki czynił to głównie przez słowa, powoli, rozważnie, nie śpiesząc się.\nWięc miał czas nad przemyślenia, na myśl o pokoleniach które przetrwał. Ilu już uczniów pożegnał, ile wielkich szans z nimi wiązał. Byli albo za słabi, zbyt głupi albo egoistami których nie interesowało nic poza własną wiedzą i potęgą. Tych niewielu którzy byli niczym diamenty w popiele... Nie było ich. Czas zabił wielu, zabiły przygody i świat. Czarodziej mógłby policzyć na palcach ilość osób których interesowała cywilizacja, a tylko na jednej tych którzy go nie krytykowali. Nie był taki jak ojciec. Czasem obojętnie czekał na krzywdę.\nCzasem i krzywda nie była obojętna, jak teraz gdy swym sprawiedliwym gniewem. Lecz gniewem ślepym, szukającym nie tyle pomsty czy absolutnej sprawiedliwości wobec niedoskonałego świata. Gromki ryk nie efemery, nie fizyczny lecz energii rozbił resztki pozostałych zaklęć w siedzibie które zostały tu podczas zwity Metatrona i Arthanala. Od samej obecności tego golema człowiekowi robiło się zimo. Światło załamywało się pod nieprawdopodobnymi kątami od jego powierzchni.\nStu jedenastu za mnie Dopełnienie aby zaklęcie było pełne lecz tylko... Pierwotna rola Magnusa. Brak świadomości, połączenie z mistrzem Pharacelsusem. Magnus dalej tego pragnął, pragnął ojca. I chociaż moduł gniewu był świadomością zmarłych istot, chociaż to ona dała początek istnieniu umysłowości Magnusa to zostały pewne fragmenty kodu, instrukcja.\nWczepiły się one w ducha mistrza Arthanala i pochłonęły go do środka. Cisza, spokój. Gniew jakby został wzięty mocarną pięścią i poskromiony. Golem już nie miotał się na wszystkie strony. Gniew, a co za tym idzie również siła i byt tej istoty. Znajomy, szaleńczy śmiech zaczął dobiegać z wnętrza istoty.\nNa palcu golema utworzonego z dłoni noworodka zabłyszczała kula energii, urosła i zatrzymała się tuż nad głową Arthanala jak topór kata. Nawet dla pozbawionego zmysłów magicznych kula lśniła nienazwaną barwą, a iskry strzelały na wszystkie strony rozbijając wzorce materialnych obiektów.\n- Tańcz – rozkazał znajomy głos mistrza.\nprzez Arthanal » So kwi 13, 2013 12:57 am\n- A zatem powróciłeś - Arthanal skłonił głowę. - Witaj, mistrzu. Ta kula... ma mnie zabić, prawda? Ale na to... już za późno. Mogłeś zostać w krainie umarłych, mistrzu. Masz tu moc. Ale nie masz jej tam... nie... tam...\nCzasu miał mało, słabnął. Wsparł się ciężko na kosturze, prawą dłonią kreślił w powietrzu znaki. Nie było w nich magii. Ktoś z wiedzą o piśmie runicznym mógł dostrzec znaki... śmierć, zamknięcie, śmierć, przejście, życie, myśl, moc... Ale nie było w tym mocy niosącej magię. Runy po prostu... były.\n- No już, mistrzu - szepnął niemal. - Nie będę tańczyć dla ciebie - dokończ dzieła!\nOsunął się na kolana. Tak zastała go śmierć...\nChodź, pokażę ci koniec.\nJesteś przeklęty, bo nikt nie może mi się przeciwstawić.\nCóż za dziwna to kraina. Wbrew obiegowej opinii kolorem śmierci nie jest czerń, lecz szarość, a szarość ta otaczała go zewsząd. Nie widział innych - to znaczy, że nie przeszedł na drugą stronę, jeszcze nie. Dobrze. Pharacelsus powinien gdzieś tu być.\nNagle pojawiają się inni. Ach, poznawał ich... Nie byli umarli, już nie. To ci, których ożywił, których ducha wyrwał z wiecznego spokoju Krainy Umarłych.\nPatrz na te zwariowane kreatury.\nJak ty, oni wszyscy próbowali mi się przeciwstawić.\nChcą zatem wygrać wojnę. Upiorny to sojusz, mistrz i twory mrocznych sztuk. Pharacelsus chciał ingerować, właził z buciorami wprost w ten dziwny stan zawieszenia między życiem a śmiercią swojego ucznia... a może to tylko wytwór gasnącego mózgu? Tak czy owak, Formierz zamierzał spalić tę wizję.\n- Patrz na te zasmucone kreatury! Zrobiły z ciebie swojego wybawcę. Gdzie jesteś?\nSzarość nieco się rozwiała, kształty stały się jakby bardziej wyraziste? Aha, koło się obracało, magia w runach się stabilizowała. Byleby było jej dostatecznie dużo... Ciekawe, ile czasu upłynęło.\nWszyscy ci umierający ludzie\nPodążali za znakiem...\nNiech teraz stanowią znak! Czterysta czterdzieści cztery ofiary powinny sprawić, że Pharacelsus będzie jarzył się jasno niczym latarnia morska w ciemną noc. Po prostu trzeba było umieć patrzeć.\nNie uratujesz jej\nBaw się dobrze w płomieniach\nPłomienie faktycznie strzelają w górę, nie w mocy człowieka jest zrozumieć, skąd. Po prostu zaczynają istnieć, a ta... wizja... akceptuje je. Jeśli to dzieło mistrza, należało działać szybciej, poczynał orientować się w tym świecie. Jeśli sam Arthanal... należało działać szybciej, nim zaklęcie się rozpadnie. Choć śmierć go fascynowała, nie chciał umierać.\nSiłą woli próbował zapanować nad swoją przecież domeną.\nJesteś pewien porażki\nJest ceną którą musisz zapłacić\nSzaleństwo? Już jestem szalony. Won stąd!\nWizja się wyostrza. Arthanal dostrzega swój cel - mistrza, takiego, jakim był za życia. Wokół niego czterysta czterdzieści cztery postaci. Ha, podświadomość.\nCisza, spokój. Gniew jakby został wzięty mocarną pięścią i poskromiony. Kula, jaśniejąca nienazwaną barwą, iskry strzelające na wszystkie strony...\n- Nie musisz tańczyć - stwierdza zimny głos.\nSą świadkiem twojego ostatniego oddechu\nCykl się kończy\n- Na to pozwolić nie mogę - mówi nekromanta. - Przyszedłem tu po ciebie, Pharacelsusie i odeślę cię tam, gdzie twoje miejsce, nieważne, jak długo będziesz się krył za iluzjami, fałszem, duchami, utkanymi z mgły. Twój golem ściągnął cię tutaj - czas, żebyś wrócił na swoje miejsce. Nie będę cię już więcej nękał.\n- Potrafisz odegnać mnie stąd, będąc na wpół duchem i resztkami Arthanala w magicznych symbolach? Nie rozśmieszaj mnie...\nTo nie był normalny świat. W normalnym świecie mistrz ucznia by wyśmiał i pewnie zrobiłby mu krzywdę. Tutaj zniknął - Formierz miał nadzieję, że poszedł o poziom wyżej, do pełnej śmierci, do Krainy Zmarłych.\nŚwiatło - tak spokojne\nRządzi mną prawdziwe źródło\nNie ma końca i\nI wtedy powrócił świat.\nprzez Metatron » So kwi 13, 2013 10:35 pm\nI potem świat wrzasnął. Całym swym krzykiem, każdym bodźcem lawiny zmysłów niemal ogłuszyły wracającego Arthanala. Przez zamglone oczy nekromanta widział jak golem zachwiał się. Czuł zapach spalenizny gdy energia straciła stabilności poczęła powolnie, zgodnie z teorią przy niezbyt gwałtownym szoku poprzez temperaturę, rozkładać budujące golema ciała. Więc mistrz został odesłany, gdziekolwiek. Nie było go czuć, nic, pustka w metafizyce.\nI przeraźliwy krzyk na pustej przestrzeni płaszczyzn magicznych. Co prawda moduł tracił stabilność to jednak wciąż zostawała ślepa furia i gniew. Nekromanta cudem uchylił się przed wielobarwnym pociskiem energii który uderzając w ziemię gładko wbił się wiele metrów w głąb drążąc pokątnych rozmiarów obaczy tunel o gładkich ścianach. Trzeba było to coś przeczekać.\nWrzask, energetyczne płomienie zajęły grunt nie spalają go lecz to co niegroźne dla materii martwej dla żywej mogło być katastrofalne. W ślepym gniewie golem miotał pociskami.\nCzarodziej właśnie powoli zaplatał ostatnie zaklęcia stabilizujące połączenie gdy asynchroniczne szumy ujemnej energii w pierwej wałkarstwie powłoki odwróciły uwagę wynalazcy. Bojąc się o dalsze, postępujące rozchwiania przepuścił przez sieć rezonansowy impul energii mający całkiem oczywista ją z realnych, stałych obiektów.\n- Pewnie motyl... - staruszek westchnął mając w pamięci dziwną skłonność tych owadów do wykrywania zakrzywień w przestrzeni i wpadania do bruzd w niej, a skutkiem czego – do kanałów. Powrócił od odzyskiwania kontaktu, już za parę chwil dowie się co z Magnsem. No tak, i z nekromantą, acz o niego zbytnio się nie martwił.\nDuch mistrza nekromanci, nauczyciela Arthanala i szalonego geniusza ostatnim działaniem woli nie poddał się całkowicie wygnaniu. Jako umarły nie odczuwał radości lecz jak inaczej określić euforię po ocaleniu? Potem było tylko uczucie wpadnięcia do głębokiego dołu.\nKaruzeli, skoków, skręcenia efemerycznego ciała, szybkości. Ostatnim co widział umarły przed unicestwieniem było pędzące światło, lśniąca moc w tunelu mu na spotkanie. Spopielony duch w mistycznej energii która rozeszła się dalej jak dyby nigdy nic.\nprzez Arthanal » Śr maja 01, 2013 1:55 am\nArthanalowi, jeszcze za młodu, zdarzyło się raz posłuchać kapłana Pana. Było to na mauryjskim rynku i bodaj tylko przez wzgląd na miejsce uczeń Pharacelsusa zatrzymał się, by posłuchać chwilę - rzadko widywało się tam bowiem jakichkolwiek kapłanów. Staruszek w szacie z symbolem otwartej księgi w koronie z płomieni na piersi stał na skrzynce, by być widocznym w tłumie i, gestykulując żywo, wygłaszał płomienne kazanie. Gniew to trucizna, krzyczał z takim namaszczeniem, że nieledwie można było go posądzić o przeczenie własnym słowom. Niszczy tych, w których płonie. Wystrzegajcie się gniewu, dzieci, niech nie znajdzie miejsca w sercach waszych. A jeśli człek gniewny stanie na waszej drodze, obdarzcie go jeno dobrym słowem w imię Pana i módlcie się za niego, gdyż duch jego czarnym jest. Jeślić Pan okaże mu łaskę, przestanie ów człek płonąć gniewem i dusza jego ukojona zostanie. A jeśli płomień złości nie zostanie ugaszony, to i bez waszego działania człek ów zgubę sprowadzi na siebie, i zginie marnie, i duch jego przeklęty zostanie...\nFormierz nie zwykł przykładać większej uwagi do słów duchownych, a tym bardziej przekładać ich na praktyczne działania - teraz jednak przyszło mu na myśl, że staruszek z mauryjskiego rynku mógł mieć rację, choć może nie taką rację, jak mieć zamierzał. Nekromanta nie próbował blokować energetycznych pocisków - nie był pewien swoich osłon, tym bardziej po swojej wcześniejszej śmierci. Unikał więc kolorowych płomieni, a słowa kapłana brzmiały w jego umyśle.\nDuch jego czarnym jest - niech zniszczy sam siebie...\nJak? Golem zapewne zużywał ogromne ilości energii i gdyby był zwykłą istotą, nekromanta przeczekałby po prostu, aż się nie wyczerpie. Ale ożywieniec zwykłą istotą nie był żadną miarą, a zasilał go nie jeden, a czterysta czterdzieści cztery duchy. Każdy przepełniony gniewem?\nDłoń nekromanty niemal bezwiednie powędrowała ku jednej z czaszek, wiszących u jego pasa. To był... cóż, jeden z tych, którzy ścigali go po morderstwie na Pharacelsusie, Formierz jakoś nigdy nie zadał sobie trudu poznania ich imion. Nie imię zresztą było mu potrzebne, a duch - czterysta czterdziesty piąty, który zakłóciłby strukturę zaklęcia napędzającego golema i uczyniłby go podatnym na atak.\nSamo ściągnięcie odpowiedniego ducha trudne nie było, wystarczyło skoncentrować się na czaszce przez krótką chwilę... Coś jednak poszło nie tak, albo to nekromanta schrzanił zaklęcie, albo to, co miało być przywołane było bardzo sprytne, względnie za bardzo martwe. Dość rzec, że rezultat był dość mizerny - ślad ledwie, wspomnienie, coś jak to, które ożywiało czerep, dalece jednak słabsze, wciąż mogące jednak posłużyć celowi Arthanala. Związał on ów ślad z drobinką pyłu, dołożył porcję odpowiednio ukształtowanej energii i posłał w kierunku golema - całość wniknęła weń bez problemów. Byleby tylko narobiła wystarczająco zamieszania...\n- Metatronie - rzekł nekromanta, czując ustanawiane na powrót połączenie. - Jak wiele mocy i jak szybko jesteś w stanie zgromadzić?\nprzez Metatron » So maja 04, 2013 10:51 pm\nGdy tylko niemal tysiącletni czarodziej odzyskał kontakt z nekromantą uderzyło go pytanie, i zaiste uderzyło w czułą strunę jego duszy. Na pomarszczonym, zwykle wykręconym w wysiłku, bólu, czasem i zadumie obliczu zagościł błogi uśmiech. Metatron zaśmiał się krótko, serdecznie lecz niebywale Zarychta. Trochę zabolało go gardło i głowa lecz mimo to śmiał się kilka dłuższych chwil. Z tego wszystkiego staruszek nie zablokował połączenia i Arthanal mógł doskonale słyszeć radosną reakcje pradawnego.\nPytanie samo w swej naturze było jednocześnie niesamowicie prostackie jak i przerażająco realne. Ile energii, ile? Ile sążni metafizyki, szczypta ducha i miarka mocy? Tak to nie działało. Owszem, znał on magów intuicyjnie krających miarki energii dla swych potrzeb. Było to możliwe lecz prawdziwą, pełną kontrolę oraz możliwość wywoływania szczególnych efektów zyskiwało się czyniąc ilość, a także wszystkie parametry opisujące układ energetyczny znanymi dokładnie. Więc istniała miała zaczynająca się od minimalnej ilości energii wprowadzającej w drgania wzorcowe stop nisko-magiczny, a kończąca na stanie przemiany wzorca w wysoce-magiczny (sam metal musiał być pochłaniający), istniały skale świetlne porównujące jasność koncentracji kolii Energi ze światłem naturalnym – dość poglądowe działające dobrze tylko przy średnim potencjale i zależne od rezonansu. Metatron praktycznie automatycznie dokonywał wszystkich przeliczeń, przybliżeń, poprawek. Wieki doświadczenia czynili swoje.\nI śmiał się gdyż jedno pytanie rodziło całą gałąź wiedzy otwierało wrota do całkiem sporej gałęzi wiedzy w drzewie domeny energii. Takie pytanie zadawało się rozważnie, podając ewentualne jednostki, rezonans...\nCzarodziej wrócił do rzeczywistości w której Arthanal dalej unikać ciosów i pocisków tej istoty, coraz bardziej nieskładnej, jakby do końca nie mógł zapanować nad swym magicznym cielskiem. Metatron jeszcze chwilę przyglądał się wydarzeniom. Postanowił wykazać się humorem.\nKryształową dłoni wykonał tylko kilka nieznacznych gestów palcami, rozważnych, wprawnych. Powolny obrót nadgarstkiem ze stałym tempem odliczanym w pamięci. Kolejne gesty, słowa spokojnej mantry. Teraz w namiocie obecna było tylko znachorka. Zawsze czuła się zaniepokojona gdy Metatron czarował z użyciem drugiej dłoni. Lecz wyraz twarzy czarodzieja ponownie pełen był młodzieńczej pasji, takiej, jaką miał on przed wypadkiem. Słowo ostanie staranie.\nNiebo, nisko chmury przybrały na moment barwę seledynową. Kilka chwil nim energia zgromadzona w magicznym tworze znanym bramą potencjału, potem odzyskało ono swą barwę. Z chmur, z zwieszonej nad głowami bramy - aby maksymalnie wykorzystać tunelowanie energii potencjalnej – runął wielki słup zielonej energii, włączniki to spadał tak szybko iż w ciągu jednego mgnienia oka pojawił się szeroki na dwa łokcie promienia przenikając golema.\nGrom dźwigu był ogłuszający podobnie jak grom metafizyki, fazy drgań pobliskich wyprostowały się niszczmy ostre struny, potem zaplątały się generując kolejne fale energetyczne.\nGolem wybuchł. Nie, to było delikatne określenie. Taka dawka energii w przeciwstawnym rezonansie wręcz rozpyliła go na kilka staj, a fizyczna fala uderzeniowa złożona z gorąca i kinetyki – w sumie nieproporcjonalnie mała – rzuciła wszystkimi luźnymi przedmiotami na kilka metrów.\nKurz opadał, Metatron położył dłoń.\n- Tyle wystarczy panie Arthanalu?\nprzez Arthanal » N maja 19, 2013 11:06 pm\n- W zupełności, dziękuję - odparł Pradawnemu. - Sprawa w większości jest już załatwiona, proszę jednak nie wygaszać kanału komunikacyjnego, z pewnością będzie jeszcze potrzebny.\nNastępnie - po raz kolejny - nekromanta podniósł się z ziemi, na którą rzucony został przez falę uderzeniową z eksplodującego golema. Wypadało zająć się Magnusem... z nim zresztą sprawy miały się dość dziwnie. Arthanal czuł go jakby wyraźniej, mimo zniszczenia czterech modułów, to jest znacznej części jego jestestwa. Nie zastanawiał się jednak nad tym dłużej, zaczął poszukiwać tego, co zostało z zaklęcia w przestrzeni.\nNiektórzy nekromanci mają wrodzony dar dostrzegania tego, co niewidzialne - duchów, zjaw, także i splotów nekromantycznych czarów. Arthanal, poszukując niematerialnych bytów, wspomagał się czymś, czego nauczył go jeszcze mistrz Szywarius, a co nekromanta zaadaptował i dopasował do własnych celów. Najpierw skoncentrował się. Zamknął oczy, zaczął kreować obraz w umyśle. Z początkowej czerni wykwitła paleta barw - przeważała biel, czerwień i błękit, kolory z kolei jęły wić się i skręcać w abstrakcyjne wzory. Formierz pozwolił myślom powędrować w stronę tego, co niematerialne, puste, martwe. Niemalże wyczuł obcą, potężną siłę i wtedy feeria barw rozkwitła nową intensywności, ułożyła się we wzór, który zajaśniał srebrem. Skupiając się na nim, nekromanta sięgnął po magię, tworząc na ziemi niematerialny obraz tego, co zobaczył w umyśle.\nOtworzył oczy i świat wydał mu się nieco inny. To, co materialne, było jakby wyblakłe i zszarzałe, to, co zwykle niewidoczne, ujawniło się jego oczom - mandala ukierunkowała jego myśl i zmysły na świat niematerialny. Wszędzie wokół widział kosmki mocy, ślady Mangusa - samego jednak zaklęcia w formie jednego, skupionego ośrodka jakiejkolwiek mocy nie odnalazł.\nByć może dlatego, że szukał w złym miejscu.\nNagle zorientował się, że nie wszystkie moduły Magnusa zostały zniszczone. Nie wszystkie, bo Magnus już wcześniej zainstalował się w... nim. To, co z niego zostało, ściągało do fragmentu zaklęcia w Arthanalu...?\nI usłyszał: tak.\n- Panie Metatronie - szepnął nekromanta. - On tu jest...\nprzez Metatron » N lip 07, 2013 9:01 pm\nCzarodziej westchnął. To był chyba koniec pierwszej fali problemów. W tej chwili tylko gryzły go wątpliwości – czy faktycznie oddanie Magnusa do dyspozycji jest dobre. Rozsądne – o tym wiedział, że nie. Lecz mimo wszystko mając do wyboru śmierć tej unikalnej istoty, a jej zachowanie dalej wybierał zachowanie. Jedyny taki, inteligentne zaklęcie, zaburzenie w świecie, czwórkowa fala niosąca świadomość...\n- Tak, tak... - zaczął pod nosem cicho, czując duszność w płucach. Głos pędzący w tunelu przestrzennym wydawał się jeszcze słabszy. Czarodziej milczał. Dzisiaj pustkowia wydawały się zimniejsze, spokojne, martwe. Pradawny nawet tak mocno się nie pocił. Tylko zastanawiał.\n- Wiem, ale jest jeszcze słaby. Będzie się w panu odbudowywał – powiedział pokasłując boleśnie. - Powoli. Zapewne przejmie część cech osobniczych. Wraz z jego odbudową... Pan sam wie jakie skutki na ciało i umysł postępują.\nKolejna chwila ciszy. Metatron przełknął ślinę. Typowym zaklęciem, metodą podobną do ich teleportacji na pustynie, sprowadził dla Arthanala cześć zasobów żywności z namiotu. Mały kuferek pojawił się w żgnięciom, przestrzennym bąblu tuż przed nekromantą. Nie było tego dużo ale i pradawny wiedział, że Arthanal prawdopodobnie nie będzie dał rady nic jeść.\n- Mam niesprawne jedno ramię, nie mogę przygotować teraz modułu. Musi pan poczekać, siedem... Osiem dni. Postaram się skontaktować wcześniej.\nMały, metafizyczny trzask. Za gestem palca czarodzieja wszystkie tunele komunikacyjne jak i inne zostały zamknięte. Arthanal został sam.\nWiatr hulał w ruinach.\nNekromanta chociaż z żywnością nie musiał mieć problemów. Był to jeden ze standardowych, gotowych do teleportacji kufrów zaopatrzenia dla świty Metatrona. Poza sowitymi porcjami żywności, wszak miały stanowić pokarm dla dwóch rosłych wojowników , znalazły się tam bandaże, trochę ziół (głównie na wywołanie wymiotów w razie zatruć) czy zapasowe skarpetki.\nSiedziba wydawała się martwa, niesamowicie martwa i spokojna. I jakże dziwnie było słyszeć tylko wiatr, po tych wszystkich eksplozjach, starciach, wybuchach i wirach energii. Nie było słów Magnusa. Tylko wiatr. Poza tym cisza. Pierwszego dnia Arthanal mógł spać spokojnie.\nLecz nie spał i tak miało być już każdej nocy, osiem nocy podczas których nekromanta zasypiał – lecz nie spał. Nocy podczas których czuł jak mięśnie mu drżą porażone wirami energii rozchodzącymi się nie na ciele, nocy szaleńczego łomotania serca, niekontrolowanych ruchów. Czy wreszcie sen podczas którego śnił czwórki, cztery wartości. Nie można tego było opisać, sen który uderzało wszystkie zmysły w swym skomplikowanym kodzie. Sen który snem nie był, który wykańczał jaźń i psychikę.\nTak odbudowywał się Magnus.\nLecz sen, sen, co poza nim? Nieustanny posmak metalu w ustach oraz zapach ozonu. O ile pierwsze można było wytłumaczyć gdyż wszystko poza zimną wodą wywoływało krwawe wymioty to już zapachu nie. Drżeń rąk, skołowania. Nekromanta nie odczuwał gonitwy myśli. On czuł jak przez głowę przedzierają się mu potoki kodu Magnusa rozszarpując skupienie i wolę. Słabł. Za dużo energii w ciele, zadrapania po walkach nawet nie chciały się zagoić. Po kilku dniach obserwacji zauważył, że metabolizm mu nieznacznie przyśpieszył.\nMagnus powoli się budził. Wiatr hulał w runiach.\nNie było krzyku podczas operacji ponownego nastawienia ramienia Metatrona. Był tylko strach, strach o życie. Czarodziej cały dzień splatał zaklęcia mające kompletnie wyjałowić od mistycznej mocy okolice. W tym czasie zielarka przygotowywała się jak do wojny, jak do wojny ze śmiercią. Bo to wszak z nią walczyli. Ponownie przestawienie na pewno skruszy kryształy osadzone na kościach. Te mogły wbić się w płuca, serce i rosnąc pod wpływem pola energetycznego. Biorąc poprawkę na ogólny stan zdrowia czarodzieje strach nie był bezpodstawny.\nCicho jak na pogrzebie, płomienie lamp drgają dziwnie tej nocy. Zielarka powoli układa delikatną rękę czarodzieja w odpowiedniej osi. On już śpi, po pierwszym szarpnięciu stracił przytomność. Zielarka zastanawia się, siada na piasku. Tej nocy, a także podczas kolejnych nie zmruży oka. Zmiana opatrunków.\nKolejne dni. Czarodziej gorączkował, długo. Dużo wody, mało jedzenie. Potem dni ciszy i nawrót, nagłe pogorszenie. Szóstego dnia przyszedł kres – lecz jeszcze nie na pradawnego. Rozpoczął on tworzenie zewnętrznego modułu Magnusa.\nZaiste, twór był to specyficzny. Nie mając całkowitej wiedzy o żywym zaklęcie, centrum artefaktu stanowiła gęsta, zbita materia zaplątana w dziesięciu wymiarach. Nie płynęła tam energia, była gotowa na pobudzenie przez Magnusa aby stać się częścią jego jestestwa. Mimo małych wymiarów w rzeczywistości, dzięki dużej gęstości i magii przestrzeni rdzeń był w stanie pomieścić całego Magnusa. Całość zamknięto w okrągłej metalowej sferze stopu nisko magicznego. Miał on tylko jeden swoisty otwór w postaci fragmentu z materiały podanego energetycznie – to było miejsce na więź między Arthanalem, a zaklęciem.\nDługo Metatron zastanawiał się nad słusznością swoich wyborów. Ostatecznie oddawał unikatową istotę pod opieką szalonego nekromanty i chociaż Magnus nie mógł w obecnym stanie wywoływać efektów fizycznych i magicznych to jednak jego zdolności analityczne były szybsze od czegokolwiek, a jakościowo niezwykle odmienne od ludzkiego postrzegania istoty rzeczy. Może Metatron był nieuczciwy, był nawet tego pewny. Lecz nie mógł pozwolić aby to zostało bez kontroli. Więc ukrył w strukturze defekt mogący zniszczyć Magnusa – możliwe, iż ze szkodą dla nosiciela w którym wszak dalej musiała się znajdować spora cześć zaklęcia. Defekt ów był podatnością struktury na pewną ścisłe parametry wiązki mistycznej energii, która mogła być praktycznie dowolnych rozmiarów. Czarodziej zapisał informacje w kryształowej matrycy i odesłał ją do swej siedziby.\nArthanal słyszał głos. Jeszcze nie konkretny, lecz już uformowany głos Magnusa. Nie słowa, na słowa przyjdzie czas za kilka dni, na razie kod, strzępki emocji jego-własnych, bełkot zaklęcia zaśmiecał głowę. Było mu niedobrze, gorąca nie odstępowała go od wczoraj. Nie fizyczna, nie. Czuł w żyłach żar, ciepło energetycznych, rozszerzających się splotów na które kruche ciało nie było przygotowane. Lecz również wiedział, na bazie swego doświadczenia jak i intelektu, iż wzrost nie jest tak szybki jak mógłby być. Magnus się hamował. Nawet jeszcze nie zupełnie świadomy, odbudowując się uzupełniał braki poprzez świadomość Arthanala, może to przewidział?\nOstatni dzień. Wiatr w runiach. Poprzednia noc była niebywale ciepła. I miał podczas niej sen.\nPrawdziwy sen. Sen którego nie rozumiał, był tak obcy i dziki. Nie tylko cokolwiek fizycznego w nim nie istniało lecz nawet zwykłe formy rzeczywistości bladły przy finezyjnych anty-kształtach zaklętych w czwórach. Lecz tymi anty-kształtami był już Magnus i lada dzień mógł się obudzić. Kształty były szybkie, Magnus był szybki. Magnus potrzebował Arthanala jako nośnik – nie mógł już go odstąpić. Lecz najgwałtowniejsze procesy, wyniszczające ciało i umysł człeka wymagały zewnętrznego miejsca.\nBruzdy, zagniecenia przestrzeni pojawiły się znikąd. Nekromanta mógł w pierwszej chwili myśleć, że to rozgrzane powietrze lub zwidy – tak gładko przekształciły się w ledwie widoczną mistycznym zmysłem drogę komunikacyjną.\n- Panie Arthanalu. Jak się pan czuje, jestem gotowy - głos pradawnego był słaby lecz dziwnie surowy.\nprzez Arthanal » Cz lip 18, 2013 10:34 pm\nWiatr hulał w ruinach, nekromanta nie słyszał go jednak. Niewiele słyszał, niewiele widział, pogrążony w letargu. Przewidywał, że najgorsze będą pierwsze dni, w których Magnus zostanie potraktowany przez jego organizm jako coś obcego, a co za tym idzie - odrzucony. Organizm musiał przywyknąć. Arthanal też, ale na to miał czas. Najpierw należało przeżyć bez większych defektów na ciele czy umyśle.\nDlatego też odciął się od otoczenia zaraz po skontaktowaniu się z nim Metatrona. Wiadomość o zwłoce przyjął spokojnie, zaraz po niej odnalazł sypialnię, a w niej stare łóżko. Rozciągnął się na nim wygodnie, zamknął oczy i za pomocą dziedziny Pustki wytworzył w umyśle obrazy. To było jak niezwykle realistyczny, świadomy sen, w którym Arthanal przemierzał nieistniejące przestrzenie. I czuł obcą obecność, obecność Magnusa, istniejącego gdzieś na granicy tego wywołanego magią stanu świadomości. Zaklęcie zdawało się też zmieniać wizje, w sposób, którego Formierz nie mógł zauważyć - to było coś w samym jego sposobie postrzegania świata.\nCo rodziło pytanie - w jaki sposób Magnus wpłynie na jego magię?\nNekromanta utrzymywał swój stan przez kilka godzin - nie ośmielił się czynić tego dłużej, by nie zagubić się we własnych myślach. Powracając do świadomości czuł ból całego ciała, słabość, gorączkę, głód i pragnienie. Kilka razy próbował się posilić z kuferka, przesłanego mu przez pradawnego, ale nie był w stanie, a woda, którą pił, pragnienia nie gasiła. Oczywiście - reakcja obronna organizmu, jak przy silnej infekcji. Gdyby znał się na leczeniu, mógłby złagodzić te objawy. Ale nie znał się, więc pozostały mu tylko ucieczki w Dziedzinę Pustki. Nocami nie zaznał snu - ciągle wyczuwał tą samą obecność, co w wizjach, nadto czwórki, przejawiające się różnorako.\nPo trzech dniach poczuł nieznaczną poprawę. Nieznaczną co prawda, ale wystarczającą, by móc wstać z łóżka i dowlec się do biblioteki. Była nad wyraz skromna, księgozbiór w dawnej siedzibie Pharacelsusa w Maurii był wielokroć bogatszy, jednak Arthanal liczył na to, że będą to pozycje ciekawe, skoro jego mistrz skrył je przed światem tutaj. Przeliczył się nieco. Pobieżne oględziny pozwoliły mu zauważyć dzieła takie jak ,,Nekromancja dla niemowląt" nieznanego autora, ,,Cztery lat wśród ghouli" Lokarda Podróżnika czy ,,Wakacje z duchami" Adama z Bahdaju. W końcu zainteresował się ,,Rzeczą o duchach, widmach a upiorach, życiu ich poza życiem, mimo śmierci i na przekor bogom a ludziom zawistnym". Lektura szła mu niesporo - wstrząsające nim drgawki i zimne dreszcze skutecznie go dekoncentrowały.\nDalsze dni mijały, a jego organizm zdawał się przyzwyczajać do Magnusa, choć jego stan wciąż nie był najlepszy. Tyle tylko, że nekromancie zdawało się, że wariuje. Słyszał szepty. Głosy. Zrzucił to na karb funkcjonowania na granicy wytrzymałości, na brak snu, niedożywienie. To jednak nie nie umniejszało jego zaniepokojenia, zaniepokojenia niezwykle dziwnego u nekromanty. Czyż na pustyni nie słyszał głosów, czyż nie słuchał ich? A teraz... był zaniepokojony.\nÓsmego dnia nie wstał z łóżka. Śnił tej nocy. Wypoczął nieco. Nie ryzykował jednak posilenia się, ewentualne wymioty nadto by go osłabiły. Wypił tylko nieco wody i... czekał. Metatron powinien się pojawić lada chwila.\nI choć Formierz na jego pojawienie się był przygotowany, oczekiwał go, formujący się portal wziął za omam. Dopiero głos pradawnego przywrócił go do rzeczywistości.\n- Jestem... słaby - odparł Arthanal, a jego głos potwierdzał jego słowa - był cichy i drżący jak liść na wichurze. - Jeśli jednak jest pan gotów, Metatronie, i ja znajdę w sobie siłę. Proszę tylko wytłumaczyć szczegóły pańskiego planu. Raz jeszcze, jeśli wspominał pan o nich wcześniej... ja... nie pamiętam.\nprzez Metatron » Cz lip 25, 2013 8:22 pm\nŚwiat był surowym miejscem, a Metatron jżył w nim wystarczająco długo. Był to świat publicznych egzekucji ku uciesze gawiedzi, gdzie karą za przestępstwa bywała nie tyle śmierć co sposób jej zadania, łamanie kołom, darcie skory pasami czy patroszenie. I chociaż istniała jaśniejsza strona życia smukłych wież wśród chmur, pałaców oraz władców i magów dumnie przechadzających się w komutacjach. Zliczali na pergaminach straty populacji. Lecz pradawny przez niemal tysiąc lat widywał te straty, pamiętał o nich i miał za złe brak tej pamięci u władców. Przygodne cierpienie jednostkowe zawsze poruszało pradawnego. Nawet w u nekromanty jakim był Arthanal. Ostatnie słowa uderzyły Metatrona najmocniej. Była to jednak kwintesencja osobistego lęku Metatrona – straty sprawności intelektu.\nDla czarodzieja sam proces ostatecznego związania Magniusa z Athanalem wydawał się najmniej niebezpieczną częścią ich wyprawy. Magnus zgodnie z umową musiał w jakiś pokraczny sposób wciąż pamiętać co ma uczynić, a za wiele poza zasiedleniem kolejnego modułu nie miał do uczynienia. Metatron teoretyzował, że już teraz Magnus nie może całkowicie odłączyć się od Arthanala i najważniejsze funkcje musiały się odbywać, jakakolwiek by to nie brzmiało, w nekromancie. Wedle wyliczeń proporcje powinny być powłokowe. Na koniec potrzebne było tylko proste zaklęcie pieczętujące energię aby Magnus nie dołączał sobie dodatkowych modułów – co było zasadniczo niemożliwe w przeciągu następnych lat lecz kto wie jak zaklęcie rozwinie się dalej. Prawdę mówiąc zaklęcie pieczętujące było nieskomplikowane gdyż zakładał, że przy zdolnościach analitycznych Magnusaten byłby w stanie złamać dowolne złożony układ dotyczący jego samego. Temu kluczem do energetycznej pieczęci była siła, siła pieczęci której równoważności do złamania nie zdobędzie nigdy Magnus wraz z nekromantą – tak optymistycznie zakładał czarodziej. Tylko Metatron nie był w stanie wyartykułować całości owej myśli, więc nekromanta musiał zadowolić się skrótem.\n- Umieści pan materiał który stworzyłem w kosturze, zgodnie z umową. Magnus samodzielnie przeniesie najbardziej wyniszczające procedury na zewnątrz. Na koniec pozwolę sobie dokonać zaklęcia pieczętującego.\nCud! Metatron ani razu nie zakaszlał. Nic, wypowiedział całą kwestie bez duszności czy drgawek, trochę cicho lecz wyraźnie. Na pustyni wyszeptał finalizująca inkantacje, pewnym ruchem palców i dłoni wykonał zaklęcie teleportujące. Tuż przed Arthanalem opadł moduł, niezbyt wielka metalowa kula powoli spadła na ziemię. Była barwy szarej, ciemnej. Matowa, niemal idealnie gładka z dwoma srebrzystymi bruzdami dzielącymi ją na ćwiartki. Odrobinę za ciężka jak na swe gabaryty. Pachniała ozonem, spokojna, statyczna struktura. Zgodnie z ustaleniami, włożona do wnętrza czaszki na kosturze... Jeszcze nic się nie stało. Nic, kompletna cisza magii. Tylko jedno ziarno magii, jedna wić Magnusa tam się przeniosła.\n- Proszę usiąść – stwierdził Metartron spokojnie ostrzegając. Już chwile po tym ostrzeżeniu, upewniwszy się o powstaniu ziarna połączenia czarodziej użył prawie całego swego potencjału pętając energie Magnusa. Jego finalizacja przypominała wstrząs i uderzenie gorąca. Metatron stwierdził, że pozostało im czekać.\nFizyczny stan Arthanala nie poprawił się. Po tych kilku godzinach oczekiwania nie można było spodziewać się czegoś więcej, wszak fizyczne wyniszczenia organizmu nie miały jeszcze jak się zaleczyć. Mimo to nekromancie wydawało się, że odzyskuje siły. Czuje się lepiej na duchu, kod już nie zaprzątał wszystkich wolnych myśli. Arthanal widział, jak Magnus pęcznieje w kuli. Nie stricte, trudno było dojrzeć konkretne drgania zaklęcia w takiej objętości. Przypominało to narodziny – jeśli nie nowego słońca to chociaż małego ogniska. Świadomość Magnusa mogła wreszcie się przebudzić, nie powstrzymując rozwoju w swym zewnętrznym module. Matatron zastanawiał się jakby było to dokładnie porozmawiać z Magnusem. Itotą czwórkową, gdzie istnieją pewna prawda, prawda, fałsz oraz pewny fałsz. Nie ma innych odcieni wartości logicznych. Lecz nie dane mu to było.\n- Sądzę, że nie powinno być już komplikacje. Więc to koniec panie Arthanalu. Powodzenia – jak powiedział, tak czarodziej zrobił zamykając kontakt z magiem, usuwając wszystkie połączenia. Zostawił mu kufer lecz to nie z tego powodu czarodziejowi coś nie grało, jakby czegoś zapomniał.\nZapomniał Arthanala dostarczyć do domu. Lecz nawet wtedy gdy świta składała ponownie namiot i umieszczali przyzwany z siedziby ekwipunek do kręgów teleportujących, palili świecie – nawet wtedy Metatron nie pamiętał o nim. Czas było mu wracać do domu.\n[Ciąg dalszy: Metatron]\nprzez Arthanal » N lut 02, 2014 4:28 pm\nPrawdę powiedziawszy, Arthanal wcale nie miał za złe Metatronowi, że ten zostawił go w opuszczonej siedzibie na bagnach. Nawet gdyby pradawny zaproponował teleportację z powrotem, nekromanta odmówiłby, miał bowiem parę rzeczy do załatwienia w tym miejscu.\nŚwiadomość Magnusa, choć niezwykła, łatwa była do zrozumienia, dalece łatwiejsza, niż umysł jakiejkolwiek rozumnej istoty żywej. Zaklęcie funkcjonowało w oparciu o cztery wartości, które odnosiło do dostarczanych mu informacji - te wyłapywało z umysłu Formierza, przetwarzając je nieustannie, z prędkością, jak czarnoksiężnik szybko zauważył, iście zdumiewającą. Coś się zmieniło, coś w myśleniu Magnusa po zniszczeniu modułów. Oczywiście, teraz nie warunkowały jego charakteru. Teraz on był modułem, a Magnus z pewnością pamiętał jego ofertę.\nZaklęcie zostało oszukane, rzecz jasna. Jeśli kiedykolwiek miało nadzieję na przejęcie kontroli nad Arthanalem, zawiodło się sromotnie, jeśli marzyło o władzy, marzenia legły w gruzach, jeśli chciało prawdziwego życia i prawdziwego człowieczeństwa, pragnienia te miały nigdy nie zostać spełnione. Magnus był sługą, choć niezwykle istotnym dla nekromanty, bo stanowiącym część jego świadomości. Może właściwszym określeniem byłby... towarzysz.\nKolejne dni odpoczywał, regenerował siły. Zbyt długo zamarudzić nie mógł, brakłoby mu pożywienia, a jednak chciał zbadać siedzibę, odkryć sekrety swojego mistrza. Mógł wrócić tu później - nie miał jednak żadnej gwarancji, że sekretna wieża pozostanie nienaruszona. Tak w jego umyśle zrodził się plan.\nMagnusie, znasz to miejsce. Czy Pharacelsus miał tu swoje pracownie?\nIch liczba, rodzaj?\nDwa warsztaty. Pokój sekcji. Obserwatorium. Biblioteka większa. Biblioteka mała. Pokój rytualny.\nWarsztaty: drugie piętro wieży. Pokój sekcji: podziemia. Obserwatorium: szczyt wieży. Biblioteka większa: pierwsze piętro wieży. Biblioteka mała: podziemia. Pokój rytualny: pierwsze piętro wieży.\nI tak to szło. Arthanal zdobywał informacje, a gdy zdobył, zabrał się do pracy. Najpierw powołał do życia swe sługi - materiału miał dość. Koszmarnych czeladników zapędził do pracy, kazał im znosić księgi, sprzęty i zapiski do jednego z pomieszczeń, pakować je tak, by nie uszkodziły się podczas drogi, samemu doglądając, nadzorując. Gdy praca była skończona, uszykował kawalkadę, nieumarłym tragarzom kazał stanąć w dwóch rzędach, a że swojego wierzchowca nie miał, wybrał jednego z ożywionych, każąc mu nieść nekromantę na plecach. Później ruszyli, a długa czekała ich droga do z powrotem do siedziby Arthanala.\nCiąg dalszy: Arthanal


[Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski - Harmonijka Ustna\nHarmonijka Ustna » Muzycy » Harmonijkarze » Polscy Harmonijkarze » [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nWysłany: 2010-12-24, 02:11 [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nPanowie i Panie. Moim zdaniem bardzo dobry harmonijkarz i wokalista\nWysłany: 2010-12-24, 11:01 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nDziwne, że wcześniej tego nie było w tym dziale\nNo tak, fantastyczne brzmienie i przede wszystkim feeling, to harmonijkarz, którego w sumie lubię najbardziej z naszych w Polsce, za feeling\nWysłany: 2010-12-24, 11:18 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nNo dokładnie minigunmen, Wiśnia ma feeling pierwszorzędny. A i warsztaty świetnie prowadzi, szczerze polecam\nWysłany: 2010-12-24, 11:51 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nŚwietny muzyk - nic dodać, nic ująć.\nA teraz sorry za offtop:\nNie wiedziałem, że Jason Ricci udziela się na naszym forum i do tego mówi w naszym języku.\nWysłany: 2010-12-24, 12:09 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\ngmx, "są takie rzeczy, które się fizjologom nie śniły"...\nto harmonijkarz, którego w sumie lubię najbardziej z naszych w Polsce, za feeling\n+ za charakter i osobowość.\nWysłany: 2010-12-24, 13:25 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nOtóż to aansaa, tu jedno z drugiego wynika, dokładnie\nWysłany: 2010-12-24, 14:19 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nJeśli chodzi o muzyków polskich, to jeden z moich faworytów. Dobry pedagog, a harmonijkarz i wokalista naprawdę wspaniały. Wydał kilka świetych płyt, a na koncertach jest jeszcze lepszy, nieraz miałem okazję posłuchać jego Blue Machine w krakowskim Harrisie i za każdym razem byłem tak samo zachwycony\nBlue Machine - ŁW jest tutaj liderem - wokalistą i harmonijkarzem. Zespół gra standardy bluesowe (i nie tylko) wykonane w zdecydowanie niestandardowy sposób. Dobrze ich muzykę określa tytuł ich płyty - Rockin' the Blues. Naprawdę polecam wydawnictwo\nHard Times - to zespół akustyczny, dwie gitary i Wiśnia. Również standardy bluesowe. Znam niestety tylko z płyty, którą również bardzo polecam. Bardziej ekspresyjny wokal trudno znaleźć na tym świecie\nLimbo - zespół już nie istniejący. Tutaj wokalistą jest ktoś inny. Świetne solówki Wiśni na płycie Czarny Kolczyk. Jedna z moich ulubionych płyt.\nP.s. Mam tylko nadzieję, że nie przeczyta tego tematu, bo będzie wazelina\nOstatnio zmieniony przez Rolf 2011-01-30, 21:43, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 2010-12-24, 14:23 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nWysłany: 2010-12-24, 14:24 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nPanowie skąd takie niezdrowe zainteresowanie moim avatarem? Ten temat jest o Wiśni a nie o moim avatarze\nWysłany: 2010-12-24, 14:28 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nZainteresowanie avatarem jest z przymrużeniem oka Spokojnie.\nA niech czyta, dobra wazelina nie jest zła\nWysłany: 2010-12-24, 15:35 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nZniżka na warsztaty zawsze się przyda\nWysłany: 2010-12-24, 15:52 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nW koło miliony świątecznych światełek, a ten o pieniądzach...\nMaterialisto, Ty! ;p\nWysłany: 2010-12-24, 16:04 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nZainteresowanie avatarem nie jest niezdrowe, wręcz przeciwnie, podobno śmiech ma pozytywny wpływ na ogólny stan zdrowia\nWysłany: 2010-12-24, 18:50 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nOd siebie dodam jeszcze plusa za poczucie humoru, które widać zarówno na scenie, jak i w jego pozascenicznej działalności (patrz: "Harmonijka Cały Świat") Co do samych umiejętności - chylę czoła za wspomnianą wcześniej "niestandardowość"\nWysłany: 2010-12-24, 22:52 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nNo Wiśnia.. Świetny harmonijkarz! Super wokalista! A przy tym świetny człowiek!\nWysłany: 2011-01-30, 20:31 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nRównież przyłączę się do pochlebnej opinii o Łukaszu, przypadł mi do gustu jego wokal i styl gry. Mam jednocześnie pytanie, na jakich harmonijkach grywa? Albo chociaż na jakiej gra tutaj w Ain't no sunshine http://www.youtube.com/wa...feature=related ??? Wejściówka bardzo fajnie mu wyszła, w sumie to nie wiem czy to zasługa brzmienia harmonijki czy to mikrofon tak przesteruje? Tak czy owak prosiłbym o podpowiedź.\nPS. We wspomnianym wyżej kawałku chłopaki chyba mają trochę w czubie? Chociaż ogólnie podoba mi się wykonanie bo generalnie bardzo lubię ten numer, to mam wrażenie, że Wiśnia mógł dać z siebie więcej (mam na myśli śpiew), a kolega z gitarą (niestety ale nie znam personaliów) mógłby się mniej wygłupiać\nWysłany: 2011-01-30, 20:55 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nMikrofon przesterowuje. A zasługa brzmieniowa leży w umiejętnościach Łukasza Wiśniewskiego. To taki kawałek, że nie trzeba dawać z siebie więcej, jest całkiem git, interpretacja mi odpowiada ale to moja subiektywna ocena Wiśnia niech się wygłupia ile wlezie, ma osobowość, do której to pasuje i jest klimat.\nTo jest video z 2009, więc mógł grać na Tombo Folkblues (istnieje duże prawdopodobieństwo). Lub Golden Melody.\nWysłany: 2011-01-30, 21:14 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nTak patrząc mu teraz na ręce to rzeczywiście, przemykają zaokrąglone kształty i czerwony korpus Goldenki Nie brałem jej jakoś pod uwagę bo chyba dostała wycisk mniej więcej w środku utworu (a myślałem, że Goldenki są delikatne... )\nNie mam wątpliwości co do umiejętności Łukasza, może za bardzo lubię ten kawałek i jakoś podświadomie oczekiwałem rewelacji\nW kawałku 'All your love' widać wyraźnie na zbliżeniu, że ściska Goldenkę\nWysłany: 2011-01-30, 21:36 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nNie dostała wycisku, to dynamika. No tak, jakiś czas grał na Goldenkach.\nWysłany: 2011-01-31, 10:32 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nZnakomity muzyk. Bardzo podoba mi się jego poczucie humoru. Niech się wydurnia im więcej tym lepiej . Apropos jutro jadę na parę dni do Kraku i chciałbym w miarę możliwości odwiedzić jego warsztaty, jeśli takakowe będą miały miejsce.\n[ Dodano: 2011-01-31, 10:33 ]\nMam jeszcze pytanko na jakich harpach Łukasz gra obecnie?\nWysłany: 2011-01-31, 11:32 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nWiśnia jest endorserem Seydla, ale wcześniej grał na Goldenkach i Special 20.\nCzasami coś nam tu pisze, to może sam odpowie na pytanie mr.c. jeśli znajdzie chwilę.\nWysłany: 2011-01-31, 11:42 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nWysłany: 2011-02-05, 02:22 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nPrzede wszystkim bardzo wam dziękuję za miłe słowa.\nCo do harmonijek - gram głównie na 1847, czasem używam też customizowanych przeze mnie Golden Melody w niższych tonacjacjach ( G, A). 1847-ki w tych tonacjach mają piękne, ciepłe brzmienie, jednak wydają mi się być trochę "powolne". W związku z tym do kawałków szybkich wybieram GM, do nastrojowych natomiast 1847.\na myślałem, że Goldenki są delikatne...\nZupełnie nie wiem skąd wzięła się ta opinia. Przez długi czas grałem wyłącznie na GM i byłem bardzo zadowolony z ich trwałości. Nadal używam kilku egzemplarzy, które mają grubo ponad rok i działają bez zarzutu.\nWysłany: 2011-02-05, 09:51 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\n... Nadal używam kilku egzemplarzy, które mają grubo ponad rok i działają bez zarzutu.\nWiśnia, jak ty to robisz?\nWysłany: 2011-02-05, 14:05 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nTeż mam kilka. To proste - te starsze, lepsze i w dodatku dobrze wyregulowane są "nie do zajechania"\nWysłany: 2011-02-05, 23:04 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nWidziałem goldenki u Łukasza na warsztatach w Krakowie 1,5 roku temu, Chorwacji, a także na niedawnym Koncercie Harmonijkowy Atak w Krakowskiej ,,Alchemii''.\nTak więc, są w ciągłym użytkowaniu i słuchając gry - mają się w dobrej kondycji co potwierdza słowa Mistrza oraz dobrą jakość tych modeli.\nWysłany: 2011-02-11, 14:39 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nNa dobrą sprawę program "Harmonijka Cały Świat" można nazwać mianem harmonijkowego Top Gear. Podobnie, jak słynny brytyjski program motoryzacyjny prezentuję bardzo luźne i humorystyczne podejście do pewnych zagadnień. Wiążą się z nimi podobne kontrowersje i co najważniejsze, gdy oglądam oba programy banan nie znika z mej mordy\nWysłany: 2011-02-18, 09:31 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nWczoraj byłem na koncercie zespołu Hard Times i muszę przyznać, że zrobił na mnie wrażenie. Słyszałem ich na nocach bluesowych, ale od tego czasu słychać ogromny postęp. Wiedziałem, że Wiśnia "Wymiata", ale nie sądziłem, że aż tak.\nPoza tym jest też świetnym wokalistą i frontmanem:) Naprawdę przyjemnie się tego słuchało. A gitarzyści, którzy z nim grają też są fenomenalni. Sądzę, że jeden z nich powinien sobie obciąć dwa palce, bo mógłby konkurować z Django Reinhardtem.\nPozdrawiam i idę posłuchać ich płyty:)\nWysłany: 2011-02-18, 10:03 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nZamieszkaly, a grali też swoje kawałki, czy tylko żywiołowe interpretacje klasycznych bluesów?\nWysłany: 2011-02-18, 18:00 Odp: [Harmonijkarz] Łukasz Wiśniewski\nRaczej to drugie. Tzn nie wiem, czy zagrali nie zagczegoś swojego, ale większość to raczej standardy i klasyczne bluesy.


Doskonała jakość dźwięku w celu uzyskania optymalnej wydajności\nSANAKO Headset SLH-07 uzupełniają jakość dźwięku wszystkich produktów Sanako. Nowe profesjonalne SANAKO Headset SLH-07 oferują doskonałą jakość dźwięku w celu uzyskania optymalnej wydajności. Zostały specjalnie zaprojektowane, aby zapewnić maksymalna skuteczność w komunikacji. Maja doskonałą jakość dźwięku, eliminują hałasy z zewnątrz i pozwalają uczniom na dostrzeżenie różnic w artykulacji, tonie i intonacja, zwiększając tym samym swoja przydatność w wielu działaniach, takich jak język praktyczny.\nNajlepsza możliwa jakość dźwięku. Wysoka jakość dźwięku tego profesjonalnej klasy zestawu słuchawkowego zapewnia najlepsza transmisje audio i posiada regulowany wysięgnik mikrofonu pozwalający na dokładne umieszczony mikrofonu.\nIdealny komfort. The SANAKO Headset maja miękkie wymienne nauszniki oraz wyścielany i regulowany pałąk, aby zapewnić komfort nawet podczas dłuższego czasu noszenia. Lekki regulowany pałąk idealne dopasowuje się do każdego.\nTrwałość i łatwość wymiany. Dodatkowo, trwała solidna konstrukcja sprawia, ze zestaw słuchawkowy stereo jest niezawodny w każdych warunkach i gwarantuje długą żywotność. Wymienny kabel na słuchawki pozwala na łatwe przechowywanie i wymianę na miejscu!\nAplikacje profesjonalnego gatunku\nSystemów nauki języka\nMultimedialnych systemów kształcenia\nEdycji audio i video\nTransmitowanie radio i telewizji\nZestawienie danych SANAKO Headset SLH-07.pdf (ENG)


mBank wprowadza zmiany. Spotkania video, wyższe limity dla Blika i zmiana waluty rozliczeniowej w Mastercardach - PRNews.pl\nPRNews.plInformacjemBank wprowadza zmiany. Spotkania video, wyższe limity dla Blika i zmiana waluty rozliczeniowej w Mastercardach\nInformacje Wojciech Boczoń - 13.10.2021 (14:48)\nmBank zamieścił dziś w swoim serwisie notkę, w której informuje o zmianach w ofercie produktowej. Wśród zapowiadanych nowości są m.in. spotkania z konsultantami w formie video oraz zmiana waluty rozliczeniowej dla kart Mastercard.\nBank pisze, że dziś klienci mogą załatwić coraz więcej spraw w serwisie transakcyjnym i aplikacji mobilnej. Są jednak osoby, które preferują rozmowę z doradcą. Już wkrótce – bank nie podaje daty – będą mogli połączyć się z bankiem w formie video i porozmawiać z konsultantem.\nRównież „wkrótce” bank podniesie domyślny limit dla płatności Blikiem do 10 razy dziennie. Obecnie jest to 5 razy. Przypomina jednak, że klienci mogą ustawiać własne limity w serwisie transakcyjnym.\nOd 15 grudnia 2021 r. zmieni się w mBanku waluta rozliczeniowa dla kart Mastercard. Do tej pory była nią EUR, a teraz będzie PLN. Będzie to jednak oznaczało zmianę prowizji pobieranej za przewalutowanie. Obecnie bank pobiera 3% od wartości transakcji lub 0,5% dla transakcji kartą z włączoną usługą wielowalutową. Po zmianach prowizje te wyniosą odpowiednio 5,9% i 3,5%.\nTakże od 15 grudnia bank wycofa możliwość zrobienia przelewu wewnętrznego, zewnętrznego, do ZUS i US przez Automatyczny Serwis Telefoniczny. mBank tłumaczy, że ruch ten wynika z faktu, iż niewielu klientów korzysta z tego rozwiązania.\nBank zastrzega ponadto, że z początkiem listopada klientom którzy otrzymają lub zlecą przelew do jednego z krajów trzecich wysokiego ryzyka (ich listę określa Komisja Europejska, np. Iran, Syria) będzie mógł wstrzymać realizację zlecenia (maksymalnie do 5 dni roboczych). Wówczas skontaktuje się z klientem, by uzyskać dodatkowe informacje lub dokumenty do tej płatności.\n– Jeśli nadal będziemy mieli wątpliwości co do źródła pochodzenia środków, odrzucimy przelew. Musimy tak działać, ponieważ zmieniła się ustawa (o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu), która nałożyła na nas nowe obowiązki – tłumaczy mBank.


Jakie nasiona wybrać do ekoogrodu? | Biokurier\nStrona główna » Jakie nasiona wybrać do ekoogrodu?\nZima to czas na przygotowanie się do sezonu ogrodniczego. Oprócz planowania warto zastanowić się nad wyborem nasion. Po jakie nasiona warto sięgnąć te wyhodowane samodzielnie, z upraw konwencjonalnych czy może nasiona ekologiczne?\nW naturze większość roślin, drzew, krzewów wpada do gleby w drugiej połowie lata i jesienią. W zależności od stanu pogody lub specyficznych cech danej rośliny, jeszcze w tym samym roku nasiona kiełkują. Większość jednak leży w glebie całą zimę i wschodzi dopiero wiosną po okresie przemrożenia – ten proces często zabezpiecza nasiona przed zbyt wczesnym rozwojem i uszkodzeniem siewek. Często można zobaczyć, że nasiona warzyw oraz roślin jednorocznych, zwłaszcza tych którym pozwalamy w pełni dojrzeć w końcu lata, np. słonecznikom, koprom, są często silniejsze i zdrowsze od wysianych ręką człowieka.\nRzadziej też atakują je szkodniki. Jednak nie zawsze udaje się by nasiona warzyw pozyskiwać samodzielnie, bo niekiedy jest to trudne i czasochłonne. Wtedy warto sięgnąć po nasiona w sklepie ogrodniczym.\nCzym się kierować w ich wyborze, by odnieść sukces w uprawie?\nSzukajmy ekologicznego materiału siewnego\nW wyborze nasion warzyw, ziół i kwiatów nie kierujmy się, ceną, gdyż obserwacje roślin z samosiewów dowodzą, że dorodne rośliny mogą wyrosnąć nie tylko z drogich nasion oferowanych przez firmy nasienne, ale również z nasion z własnego ogródka. Doświadczenia dowiodły, że nasiona z upraw konwencjonalnych często zupełnie inaczej się zachowują w ogrodach naturalnych niż takie same z upraw biologicznych. Dlatego w ogrodnictwie ekologicznym zaleca się używanie tylko ekologicznego materiału siewnego.\nW naszym kraju tego rodzaju nasiona m.in. warzyw i ziół są hodowane w gospodarstwach ekologicznych i są dostępne w niektórych sklepach ogrodniczych. W centrach ogrodniczych spory wybór jest również ekologicznych nasion importowanych.\nKto pragnie gospodarować w zgodzie z naturą, powinien takie nasiona kupować, ale też część nasion wyhodować sobie samemu (dotyczy to głównie roślin korzeniowych i owocowych). Wtedy sukcesów będzie więcej, a niepowodzeń mniej. Rośliny zapewne będą znacznie odporniejsze na choroby i szkodniki. Zbiory własnych nasion a także kupowanie wielu różnorodnych partii nasion ma jeszcze jedną korzyść. Dzięki takim praktykom w ogrodzie dojrzewa i kwitnie więcej roślin, to z kolei sprawia, że pojawia się więcej pożytecznych owadów.\nSzeroki wybór nasion znajdziesz tym sklepie ogrodniczym online – https://sklep-nasiona.pl


Dlaczego warto zrezygnować z cukru?. Uroda i Zdrowie - serwis nie tylko dla kobiet!\n16 maja 2018, dodał: Redakcja\nKażdy, kto kiedykolwiek był na diecie, wie jakim wrogiem dla naszego organizmu jest cukier. Jest on bardzo kaloryczny i zwiększa odkładanie się tłuszczu, a w dalszej perspektywie może przyczynić się do cukrzycy oraz innych chorób. Biały cukier podrażnia śluzówkę żołądka, powoduje nadprodukcję kwasu żołądkowego co może doprowadzić do wrzodów.\nJednak nie jest to jedyny szkodliwy efekt używania cukru. Ma on również negatywny wpływ na działanie mózgu. Nadmierne stosowanie może nawet prowadzić do zaburzeń snu, stresu, zmęczenia oraz spadku energii.Ponadto cukier szkodliwie oddziałuje na stan naszych zębów. Może zniszczyć szkliwo, a jego nadmierne spożycie wiąże się z szybkim rozwojem próchnicy. Nie bez powodu więc rodzice ograniczali nam w dzieciństwie ilość słodyczy.\nNiestety cukier uzależnia, dlatego tak trudno z niego zrezygnować. Co więcej nie wystarczy przestać słodzić napoje, konieczne jest także ograniczenie spożywania batoników, ciastek i kolorowych napoi.\nCukier jest jednak ważnym składnikiem energetycznym i nie należy go całkowicie eliminować z diety. Potrzebujemy go jednak znacznie mniej niż faktycznie spożywamy. Jak zatem ograniczyć spożywanie cukru? Biały cukier można zastąpić cukrem nierafinowanym, czyli nieoczyszczonym, a także miodem. Najlepiej jednak dostarczać go do organizmu spożywają zdrową żywność w postaci świeżych i suszonych owoców oraz warzyw, orzechów i ziaren zbóż.\nJak regulować cukier?\nSprawdzone sposoby na udany poranek!


Rejuvenation Gumy Rehabilitacyjne - Ramiona\nRejuvenation Gumy Rehabilitacyjne – Ramiona to produkt idealny dla osób, poszukujących sprzętu zwiększającego zakres ruchu oraz redukującego ból mięśni ramion. Gumy poprawiają krążenie w ramionach, wzmacniając je pod kątem siły i elastyczności. Możesz zamocować je niemal do każdych drzwi i w każdej chwili rozpocząć trening – umożliwia to specjalnie skonstruowany metalowy wspornik. Możesz ćwiczyć zarówno w pokoju gościnnym, korytarzu, czy też w łazience. Uchwyty możesz w bardzo łatwy i szybki sposób wyregulować tak, aby ćwiczyło Ci się wygodnie.


Żałuję, że wyszłam za niego za mąż - Forum 2021 - RODZICE.PL\nZmieniłam nicka, ponieważ muszę się wygadać, a tak naprawdę nie mam komu.\nOd jakiegoś roku nie potrafię sobie sama ze sobą poradzić.\nJest mi potwornie źle i nie widzę żadnego wyjścia z sytuacji, w której się znajduję.\nŻałuję, że wyszłam za mąż za tego właśnie człowieka.\nPo prawie 5 latach małżeństwa nie czuje do niego nic. Jest po prostu facetem, z którym mieszkam, sypiam od czasu do czasu. Nie pociąga mnie fizycznie, emocjonalnie. Seks traktuję jako rzecz zrobioną dla świętego spokoju.\nA wiecie. Najgorsze jest to, że on mnie kocha, jest dobrym mężem, wspaniałym ojcem. To jest najgorsze, bo nie mam sumienia, siły rozstać się z nim, pozbawić masze dziecko taty, którego uwielbia. Chęć wyrwania się z domu wzięłam za wielką miłość i będę płacić za to przez całe życie.\nNie oczekuje od was porady, bo tu nie da się chyba nic poradzić.\nMusiałam się wygadać, bo dzisiaj coś we mnie pękło.\n40 odpowiedzi na pytanie: Żałuję, że wyszłam za niego za mąż\npowiem Ci tylko tyle, ze to Twoje przekonanie będzie się z biegiem czasu pogłębiać… Czy jest sens wychowywać dziecko w takiej atmosferze?\nMusisz odpowiedzeć sobie na pytanie czy istnieje jeszcze jakaś “iskierka” którą czujesz do męża – jeśli tak – warto spróbować terapii. Jeśli nie – szkoda życia…\nNie wiem co napisać, bo tak jak napisałaś, tu nie można nic poradzić.\nA może po prostu wydaje Ci się, że nie kochasz, może brak czasu sposodował jakieś oddalenie, może musicie odnaleźć się na nowo. Przecież na pewno kochałaś… Nie wierzę, że tylko z chęci wyrwania się z domu wyszłaś za mąż…\nJeśli to dobry człowiek, spróbuj jakoś znaleźć to co Was połączyło, coś musiało zostać, nie mogło “wyparować”…\nzuzanna30 Dodane ponad rok temu,\nKasiu…lubię go jako człowieka, bo jest naprawde ok. Ale to nie jest miłość. Denerwują mnie jego przyzwyczajenia, nawyki, podejście do świata.\nBolą mnie jego plany…..remontu, drugiego dziecka. Nie podejmuje tematu bo nie chce z nim mieć dziecka !!!!\nKasiu, jak mam spróbować terapii? On nie wiem o moich odczuciach, myśli, że wszystko jest ok. On, nie wiem jak to napisać…trudno mu wyczuć uczucia innych. Wierzy w to co słyszy, wychodzi z założenia że jeśli nie narzekam to mi dobrze.\nGdy się kochamy, nie czuje nic, leże jak kłoda, czekając aż skończy. Jego to nie zastanawia, że kiedyś było inaczej…..\nAniu ja nie wiem co nas połączyło…\nMyślałam, że to miłośc, ale nigdy wcześniej nie kochałam…\nCieszyłam się, że nie bede musiała już mieszkać z despotycznym ojcem…..\nPo slubie żyłam tą radością, własnym mieszkaniem, potem ciąża, dziecko…A teraz, wypaliłam się. Ten stan trwa rok. I próbowałam jakoś zmienić swoje uczucia względem niego. Ale nie potrafie 🙁\ndrugie dziecko w tej sytuacji byłoby najgorszym “rozwiązaniem” (moze niezręczne sformułowanie, ale wiesz co co mi chodzi)\nJeśli nie widzisz wyjścia – może chwilowa separacja byłaby jakimś wyjście? Zobaczyłabyś jak jest Ci bez męża. Czasem pewne sprawy docierają do nas “z dystansu”. Doskonale Cię rozumiem, bo ja też czułam taką pustkę do mojego męża – z tym, ze on wcale nie był dobrym mężem. No i nie mieliśmy dzieci. Odeszłam.\nSeparacja byłaby rozwiązaniem ale….\nMieszkam na wsi, z teściami, gdybym na jakiś czas odeszła, byłabym skreślona w tej społeczności. Pracuję w tej samej miejscowości, powiedzmy na publicznym stanowisku.\nNie mam za bardzo dokąd odejść, do rodziców nie wrócę, gdzie indziej nie mam….\nAlbo musze odejść…..radykalnie odejśc i budować zycie od nowa, albo zostać i nadal dusić się w tej klatce 🙁\nDostałam na priva radę, aby znaleźć sobie kochanka…..\nNie żartujcie sobie ze mnie, głupiej….proszę 🙁\nafrodyta:) 2021-05-05, 07:14:47\nJa tak zrobilam ! na to wspomnienie rozplywam się jeszcze dziś.ale nie polecam! Oboje mieliśmy rodziny i przy nich zostaliśmy. Bylam w podobnej sytuacji ,mąż dobry pomocny ,miał jednak dwie twarze ,raz wzywał a raz świata poza mną nie widział. Dusilam się w tym ok 10 lat bo 10 było chyba ok ,tylko jego plany były ważne.Kiedy wdalam sie we flirt- odżyłam ! na nowo chciało mi się ładnie ubrać dbaćo siebie ! brakowało mi chyba zainteresowania tego aby ktoś powiedział ze jestem piękna mądra że lubi ze mną poprostu gadać ,Niestety trudno jest na 2 fronty i sie wydało,i teraz dopiero mam piekło , nie filtruje juz 4 rok ,mieszkam z mężem bo ja nie chce sie rozwodzić a on chyba też się boi rozwodu.Gotuje mi za to systematycznie takie awantury że w sumie już nie zwracam na nie uwagi.Tkwię w tym…\nZuziu – właśnie sobie odpowiedziałaś..\nw małej społeczności nie polecam 🙂\nŚwietna rada, nie powiem, to pewnie załatwiłoby wszystko.\nGłupszej rady w tej sytuacji nie słyszałam… A raczej nie czytałam.\nzaraz rozniosłoby się po całej miejscowości 🙂\nAle fakt – ze zakochanie się powoduje, ze człowiek całkiem inaczej patrzy na codzienność (czego teraz doświadczam – jednak jako niezamężna kobieta 😉\nGratuluje zakochania 🙂\n🙁 Jeśli rzeczywiście próbowałaś, jeśli nic wg Ciebie nie da rady zmienić, to być może taka drastyczna decyzja byłaby najlepsza….sama nie wiem, ale lepeij odejść póki się kogoś jeszcze lubi, aniżeli tkwić w związku, meczyć się, być nieszczęślwą i w konsekwencji znienawidzić tego człowieka, z którym się jest… Bo w którymś momencie obwini się za wszystko właśnie Jego i zacznie się męczarnia, która wywoła tą nienawiść. Ty juz się męczysz, więc co będzie dalej? Dziecko może być szczęsliwe nawet wtedy gdy rodzice są osobno. Tylko sztuka polega na kulturalnym rozstaniu…wtedy nikt na tym nie straci, pozostaną jakieś miłe uczucia – nie miłość, ale “lubienie” to też jedno z milszych, więc dziecko też na tym nie straci…\nJejku, trudno doradzać, ale próbuję się jakoś wczuć w tą sytuację, na szczęście tylko myślowo, ale przecież nikt nie może przewidzieć jutra…\nTylko Ty jesteś zakochana, a nie masz kochanka… A w opisywanym przypadku byłaby to zupełnie inna sytuacja. Co z tego, że zakochana, jak oszukująca drugiego człowieka… Nie czułaby się z tym dobrze, tak sądzę\nraczej nie…. do dołu psychnego dojdzie jeszcze kłamstwo ucieczka itd…. ech… bardzo trudna sytuacja… nie zazdroszcze i najgorsze niewiem co poradzic… wiem tylko ze oszukiwanie siebie i całego otoczenia jes bez sesnu – pózniej bedzie coraz gorzej… Przykro mi…\nWspółczuję….. 🙁 głupio męcząca sytuacja 🙁 Kasia dobrze pisze….\na ja mysle sobie, że ty doskonale wiesz co powinnaś zrobic, ale się boisz\nwspółczuje ci 🙁\nWiem, że odejście będzie najlepsze dla mnie. Ale odchodząc wyrządzę ogromną krzywdę mężowi i dziecku.\nA to przecież nie ich wina…..\nZnasz odpowiedź na pytanie: Żałuję, że wyszłam za niego za mąż


KB.pl Budowa Wokół domu Drzewa i krzewy Kiedy przycinać bukszpan? Praktyczny poradnik cięcia krok po kroku\nDla większości ogrodników nieprzycinany krzew bukszpanu jest na pierwszy rzut oka trudny do rozpoznania. Taki widok jest po prostu niezwykle rzadki, ponieważ zimozielony krzew jest jakby stworzony do formowania. Rozgałęzia się bardzo gęsto i tworzy swoimi drobnymi liśćmi tak jednorodne kontury, że można poprzez przycinanie bukszpanu ukształtować niemal dowolną bryłę.\nKiedy i jak przycinać bukszpan, czyli przycinanie bukszpanu w ogrodzie krok po kroku\nFormowanie bukszpanu, czyli starożytna ars topiaria\nBukszpan jako idealny krzew do ogrodu\nŻaden krzew nie jest tak często odwiedzany przez ogrodnika z nożycami jak bukszpan właśnie. Niezwykła podatność na strzyżenie i podcinanie sprawia, że jest popularnym i ważnym elementem naszego ogrodu. Aby jednak uzyskać zaplanowaną formę krzewu i długo ją utrzymać, konieczne jest regularne i we właściwym czasie podcinanie części zielonych pędów. Formujące cięcie bukszpanu jest sztuką samą w sobie, wymaga spokojnej ręki i fachowej wiedzy. Ale w końcu to „ćwiczenie czyni mistrza”. Bukszpan pozostawiony bez przycinania wyrasta na duży i rozłożysty krzew albo drzewo. Znajduje swoje miejsce zarówno w ściśle zaplanowanych barokowych ogrodach, jak i w luźno urządzonych, zbliżonych do natury.\nSztuka formowania roślin w ogrodach ma tradycję liczoną w tysiącleciach. Egipskie malowidła, perskie miniatury i rzymskie freski przedstawiają formowane krzewy. Greckie słowo τόπος (tópos) oznaczające „teren, miejsce” stało się źródłem łacińskiego określenia topiarius = „ogrodnik artystyczny” i ars topiaria = „sztuka ogrodowa”. Także dzisiaj rośliny formowane w celach ozdobnych są nazywane po polsku „topiarami”.\nBukszpan odznacza się pewnymi cennymi właściwościami, pozwalającymi na jego artystyczne formowanie:\nPrzycinanie bukszpanu umożliwia uzyskanie najróżniejszych form, które dosyć długo zachowują nadany kształt.\nZaletę bukszpanu stanowi jego bardzo powolny wzrost.\nKrzew występuje w różnych gatunkach i odmianach.\nBukszpan jest łatwo dostępny w większości szkółek i sklepów ogrodniczych.\nStała i odpowiednia pielęgnacja zapewnia zdrowy i efektowny rozwój krzewu.\nJeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także ten artykuł o możliwych chorobach bukszpanu.\nKiedy obcinać bukszpan? Terminy wykonania zabiegów\nPrzycinanie bukszpanu lepiej jest wykonywać częściej, ale w stopniu umiarkowanym. Poprzez silne cięcie bukszpanu wykonywane co kilka lat na pewno nie uda się go pięknie uformować. Dzięki częstemu strzyżeniu krzew otrzymuje gęsty, zwarty i zdrowy pokrój. Obok pojedynczo ulokowanych formowanych krzewów, można też bukszpan wykorzystać do tworzenia żywopłotów i obramowań.\nJeśli chodzi o terminy zabiegów i najlepszy czas na strzyżenie bukszpanu, trudno o jedną złotą radę, ponieważ może to zależeć bardzo od posadzonej odmiany. Bukszpan rośnie od początku bardzo wolno, a na dodatek w pierwszym roku po posadzeniu potrzebuje energii na ukorzenienie. Nowe przyrosty są więc tak skromne, że właściwie nie ma czego ciąć. Aby rozpocząć nadawanie bukszpanowi określonej formy, trzeba mieć do dyspozycji pewien nadmiar zielonej masy. Z tego powodu nowo posadzony egzemplarz krzewu lepiej jest zostawić w pierwszym roku w spokoju i dopiero w przyszłym sezonie chwycić za nożyce. Kiedy obcinać bukszpan? Chociaż właściwie nie ma ściśle określonych terminów, to jednak pewnych ram czasowych dobrze jest się trzymać:\nCięcie wiosenne wykonuje się w kwietniu, a potem następne do września.\nFormowanie bukszpanu kończy się we wrześniu; później nie powinno się już przycinać.\nNowe pędy rozwinięte po spóźnionym cięciu nie zdążą zdrewnieć przed zimą.\nCięcie wiosenne i letnie wykonuje się w dni bezdeszczowe. Skrócone pędy posiadają rany cięte sprzyjające łatwemu wnikaniu patogenów powodujących choroby. Wilgotność powietrza zwiększa dodatkowo ryzyko zakażenia. Skutkiem może być nieestetyczne obumieranie pędów bukszpanu. Także w gorące i słoneczne dni nie należy prowadzić przycinania bukszpanu. Odsłonięte nagle starsze liście nie są już przyzwyczajone do ostrego słońca i mogą ulec poparzeniu. Niebezpieczeństwo poparzenia istnieje również jesienią, kiedy temperatury są wprawdzie niższe, ale promieniowanie słoneczne nadal wysokie.\nCzęstotliwość przycinania bukszpanu, różnorodność odmian i możliwych form\nJedno strzyżenie bukszpanu w roku nie wystarczy\nOdmiana krzewu, jakość i oczekiwana forma docelowa stanowią parametry, decydujące o kolejnych zabiegach podcinania bukszpanu. Nie ulega wątpliwości, że raz w roku każdy bukszpan powinien być przycięty. Jednak pewne przesłanki przemawiają za tym, aby częściej sięgać w roku po nożyce ogrodnicze.\nFormy geometryczne wymagają powtórnego przycinania.\nLepsze wyniki dadzą trzy zabiegi.\nMłode krzewy muszą się najpierw odpowiednio rozgałęzić, a trzecie cięcie w roku pobudza je do tego działania.\nBukszpanowe figury z wieloma detalami powinny mieć pędy często skracane; dobrym rytmem będzie zabieg co miesiąc.\nPierwsze cięcie w roku jest określane jako formujące, chociaż w zasadzie wszystkie służą utrzymaniu właściwej formy. Przede wszystkim trzeba dać bukszpanowi czas na utworzenie nowych pędów. Po nożyce sięga się w połowie pierwszej fazy wzrostu. Przypada to zwykle na okres od maja do połowy czerwca, chociaż zależy od rzeczywistego stanu rozwoju.\nJak przeprowadzić przycinanie bukszpanu w ogrodzie, czyli kiedy i jak przycinać bukszpan\nDrugie cięcie określa się jako pielęgnujące. Ponieważ opiera się jednak na pierwszym zabiegu, służy jednocześnie do dalszego formowania krzewu. Wykonuje się je najpóźniej na początku września, ale nie później. Z braku czasu lepiej jest całkowicie z niego zrezygnować.\nTrzecie sięgnięcie po nożyce odbywa się w tak zwanym międzyczasie, między dwoma wyżej wymienionymi. Nie jest obowiązkowe, ale sprzyja rozgałęzianiu i poprawia kontury. Nie powinno się z tego rezygnować.\nRozmaite odmiany bukszpanu dają różne możliwości formowania\nGatunki i odmiany bukszpanu różnią się pod względem osiąganej wysokości, prędkości wzrostu, kształtu i koloru liści. Nie każda odmiana nadaje się do każdej planowanej formy. Na właściwości krzewu trzeba zwrócić uwagę już w momencie zakupu. Ważnym kryterium wyboru odmiany jest przyszła forma bukszpanu i jego wielkość.\nMocno krzaczaste odmiany są szczególnie przydatne do przycinania w kulę.\nWysokie odmiany nadają się na formowanie stożków i elipsoid.\nNa wysokie żywopłoty odpowiedni jest bukszpan wieczniezielony.\nPowoli rosnąca odmiana ‘Suffruticosa’ umożliwia uzyskanie niezwykłych kształtów.\nOdmiany ‘Handworthiensis’ i ‘Rotundifolia’ są idealne na przycinanie w kulę w małych ogrodach.\nGranice artystycznego formowania bukszpanu\nJaką formę przyjmie ostatecznie krzew bukszpanu zależy tylko od fantazji ogrodnika. Może to być prosty w formie, prostokątny albo trapezowy w przekroju żywopłot. Przycinanie w kulę, elipsoidę, spiralę albo stożek pozwala tworzyć skomplikowane figury. Poza formami geometrycznymi możliwe są też topiary figuralne, przedstawiające zwierzęta i postacie.\nJeśli chodzi o formowanie bukszpanu, możliwości są prawie nieograniczone. Trzeba tylko mierzyć możliwości na zamiary. Prostopadłościenny żywopłot łatwo się udaje, a ewentualne błędy można prosto skorygować. Kompleksowe bryły i figury są znacznie trudniejsze do odtworzenia i nawet przycinanie w kulę nie każdemu ogrodnikowi-amatorowi musi się udać.\nbukszpan krzewy ogrodowe krzewy liściaste krok po kroku poradnik porady ekspertów porady ogrodnicze praktyczne porady ogród podlewanie top warto wiedzieć na co zwrócić uwagę


Ogłoszenie nr 22273983 - Grupa Biznes Polska\nGrupa Biznes Polska / Przetargi / Ogłoszenie nr 22273983\nNumer ogłoszenia: 22273983 aktualne zobacz branże\nDostawa nasion kukurydzy\nHodowla Zwierząt i Nasiennictwo Roślin Polanowice Sp. z o.o\ntel. kom: 691 402 520\nDostawę nasion kukurydzy.\nIII. Szczegóły dotyczące przedmiotu zamówienia 1. Opis:\no Nasiona kukurydzy wg specyfikacji stanowiącej Załącznik nr 3 do niniejszego zapytania ofertowego.\n1. Ofertę należy złożyć do dnia 13.12.2021 r. do godz. 12°°\n5. Oferty należy składać w formie pisemnej za pośrednictwem Poczty Polskiej lub kuriera oraz osobiście pod adresem siedziby firmy: Polanowice 1A, 88-150 Kruszwica, ewentualnie drogą elektroniczną na adres e-mail: hzinr@polanowice.com.pl.\n6. Za termin złożenia oferty uznaje się termin wpływu do siedziby Zamawiającego, na adres wskazany w punkcie 5.\nIV. Termin wykonania zamówienia: do 20.03.2022r.\n1. Niniejsze zamówienie nie podlega przepisom ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2015 r. poz. 2164 z późniejszymi zmianami).\n3. Zamawiający zastrzega sobie prawo dokonywania zmian, unieważnienia postępowania, bądź jego wstrzymania na każdym jego etapie, bez podania przyczyn.\n4. O wprowadzonych zmianach postępowania, bądź jego wstrzymaniu Zamawiający poinformuje dostawców.\n5. Zamawiający zastrzega sobie prawo do wystąpienia z zapytaniem dotyczącym dodatkowych informacji, dokumentów lub wyjaśnień od Dostawców.\n6. W każdym czasie, przed upływem terminu składania ofert, w uzasadnionych wypadkach, Zamawiający, może zmodyfikować lub uzupełnić treść zaproszenia do składania ofert. O dokonanej zmianie Zamawiający poinformuje na swojej stronie internetowej pod adresem: www.polanowice.com.pl , (drogą mailową, faksem lub listem poleconym) wszystkich dostawców, do których skierowane zostało zaproszenie do składania ofert.\n7. Niniejsze zapytanie ofertowe nie stanowi zobowiązania Hodowli Zwierząt i Nasiennictwa Roślin Polanowice Spółka z o.o. do zawarcia umowy.\n8. Niniejsze zamówienie zostanie udzielone zgodnie z Regulaminem udzielania zamówień obowiązującym u Zamawiającego.\n9. Regulamin udzielania zamówień dostępny jest w sekretariacie siedziby Zamawiającego pod adresem: Polanowice 1A, 88-150 Kruszwica.\n10. Oferentom przysługują środki ochrony prawnej.\n11. W ramach niniejszego zapytania ofertowego Zamawiający nie dopuszcza/dopuszcza możliwości przyjmowania ofert częściowych.\n12. W ramach niniejszego zapytania ofertowego Zamawiający nie dopuszcza/dopuszcza możliwość udzielania zamówień częściowych.\nV. Kryteria oceny 1. Kryteria oceny\nLp. Kryterium Waga [%1\n1 Cena netto 75\n2 Współpraca z dystrybutorem 20\n3 Termin dostawy 5\n1) Ocena kryterium ,,Cena netto": cena oferty najtańszej/cena oferty badanej x 75 %.\n2) Ocena kryterium ,,Współpraca z dystrybutorem": najlepsze warunki współpracy.\n3) Ocena kryterium ,,Termin dostawy": termin dostawy (nie dłuższy niż do 20.03.2021r. 4) Ilość punktów za poszczególne kryteria zostanie zsumowana i będzie stanowić końcową\nocenę ofert. Za najkorzystniejszą zostanie uznana oferta, która uzyska najwyższą końcową ocenę. Wybór zostanie dokonany w oparciu o najbardziej korzystną ekonomicznie i jakościowo ofertę.\nVI. Warunki dotyczące zamówienia\n1. Zapytanie ofertowe dotyczy potencjalnych dostawców prowadzących działalność zgodną z opisem przedmiotu zamówienia.\n2. O udzielenie zamówienia mogą ubiegać się dostawcy, którzy znajdują się w sytuacji ekonomicznej i finansowej zapewniającej wykonanie niniejszego zamówienia.\n3. Złożenie oferty jest jednoznaczne z zaakceptowaniem bez zastrzeżeń przez dostawcę treści niniejszego zapytania ofertowego oraz Regulaminu udzielania zamówień, obowiązującego u Zamawiającego.\n4. Z ubiegania o udzielenie zamówienia wykluczeni zostaną oferenci, którzy:\n1) nie wykonali z należytą starannością chociażby jednego z zamówień złożonych uprzednio przez Hodowlę Zwierząt i Nasiennictwa Roślin Polanowice Spółka z o.o.,\nlub innych zamawiających oraz w odniesieniu, do których wszczęto postępowanie likwidacyjne, upadłościowe, bądź naprawcze, 2) są z Zamawiającym powiązani osobowo lub kapitałowo. Przez powiązania kapitałowe lub osobowe rozumie się wzajemne powiązania między Zamawiającym a Dostawcą polegające na:\na) uczestniczeniu w spółce jako wspólnik,\nd) pozostawaniu w takim stosunku prawnym lub faktycznym, który może budzić uzasadnione wątpliwości, co do bezstronności w wyborze dostawcy, w szczególności pozostawanie w związku małżeńskim, w stosunku pokrewieństwa lub powinowactwa w linii prostej, pokrewieństwa lub powinowactwa w linii bocznej drugiego stopnia lub w stosunku przysposobienia , opieki lub kurateli.\no termin jej obowiązywania - to jest minimum 30 dni od dnia jej złożenia,\no cenę netto PLN,\no termin płatności (min. 21 dni od dnia otrzymania faktury), sposób płatności i ewentualne warunki rabatowe,\n3. Oferta powinna być sporządzona w języku polskim oraz parafowana i podpisana przez osoby upoważnione do reprezentowania dostawcy.\n4. Dostawca może złożyć tylko jedną ofertę na jedno zamówienie.\n7. Oferty, które wpłyną po upływie terminu a także, które nie będą spełniały wymagań formalnych określonych w niniejszym zapytaniu ofertowym, a także wymaganych załączników - nie będą podlegały ocenie.\n8. Koszty związane z przygotowaniem ofert ponosi dostawca.\n10. Zamawiający nie dopuszcza/dopuszcza możliwości złożenia jednej oferty przez kilka podmiotów, którzy na potrzeby wykonania zamówienia zawarli porozumienie.\n11. Do oferty dostawca winien załączyć:\n1) kopię dokumentów rejestrowych ( odpis z KRS lub wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej),\n2) oświadczenie potwierdzające spełnienie warunków z punktu V zapytania -zgodnie z wzorem stanowiącym Załącznik nr 1 do niniejszego zapytania ofertowego,\n3) oświadczenie o braku powiązań osobowych i kapitałowych z Zamawiającym -zgodnie z wzorem stanowiącym Załącznik nr 2 do niniejszego zapytania ofertowego,\n4) Specyfikację stanowiącą Załącznik nr 3 do niniejszego zapytania ofertowego.\n9. Zapytanie w zakresie przedmiotu zamówienia należy kierować na następujący adres e-mail m.bartkowski@polanowice.com.pl lub telefonicznie pod numerem 691-402-520. Osobą upoważnioną do kontaktu z dostawcami jest: Mirosław Bartkowski, Kierownik Gospodarstwa.


Elbl±¿anie ¶wiêtowali razem - Elbl±g\nElbl±¿anie ¶wiêtowali razem\nNa wspólnej wigilii "pod chmurk±" go¶ci³ te¿ prezydent Grzegorz Nowaczyk wraz z ma³¿onk± (fot. WS)\nZgie³k, rozmowy, ¿yczenia, koncerty kolêd w ciekawych aran¿acjach, góralskie muzykowanie, a tak¿e degustacja barszczu, pierogów z kapust± i innych ¶wi±tecznych przysmaków. Tak by³o wczoraj (19 grudnia) na starówce, gdzie odbywa³y czwarte ¦wi±teczne Spotkania Elbl±¿an.\nT³umy elbl±¿an odwiedzi³y w niedzielne popo³udnie Stare Miasto. By³a okazja, by nabyæ ciekawy i oryginalny prezent dla bliskiej osoby b±d¼ ozdoby choinkowe. Najm³odsi s³uchali bajek i raczyli siê gor±c± czekolad±, podziwiali Miko³ajów na szczud³ach. Z wielkim zainteresowaniem zagl±dali tak¿e do szopki bo¿onarodzeniowej, w której sta³y ¿ywe zwierzêta – osio³ „Karol”, kucyk „Rambo” oraz ich znajome owce i kozy.\nG³ównym punktem niedzielnego spotkania by³a wspólna wigilia elbl±¿an, podzielenie siê op³atkiem i oczywi¶cie degustacja ¶wi±tecznych przysmaków przygotowanych przez elbl±skich restauratorów. Z mieszkañcami spotka³ siê prezydent Grzegorz Nowaczyk: - Je¶li obok siebie nie widzicie nikogo znajomego to dzwoñcie, wysy³ajcie SMS-y, by wasi bliscy czy znajomi te¿ tu przyszli. B±d¼my dzi¶ razem – zachêca³ zgromadzonych elbl±¿an. - Dzi¶ jest niedziela, jestem prezydentem po godzinach. Traktujcie mnie wiêc jak dobrego s±siada.\nPrezydent dzieli³ siê op³atkiem z mieszkañcami, rozmawia³, sk³ada³ i przyjmowa³ ¿yczenia.\nZe sceny p³ynê³y d¼wiêki kolêd w nowych, ciekawych aran¿acjach. Prowadz±cym wieczór by³ ks. Piotr Maria Towarek. Na zakoñczenie co¶ na góralsk± nutê - zagra³y Trebunie Tutki.\nPo tak mi³ych wra¿eniach minionego weekendu na starówce czas wróciæ do przygotowañ ¶wi±tecznych. Wszak wigilia ju¿ w pi±tek!\nnie zabijajcie karpi\nwigilja-bez karpia jestem za\nBez przesady z t± powszechn± mi³o¶ci±. By³o jak by³o. Trochê zgie³ku i udawanej przyjazni. Jak zawsze.\nOlbrzymia ró¿nica miêdzy poprzednim a terazniejszym prezydentem Elblaga. Gratulujê elbl±¿anom dobrego wyboru. .\nBy³em widzia³em Gdynia(2010-12-20)\nByli¶my ca³± rodzin±, dzieci zachwycone, wspania³a atmosfera, koncerty.\nNie ma sprawy gdynianinie. .. oddam ci go za darmo\nBy³o wspaniale, wreszcie normalnie. .. .. bez bufonady i sztucznosci. Prezydent zachowa³ sie jak normalny obywatel, b4ez patosu, zarozumia³osci. By³ wraz z ¿ona pomiedzy mieszkancami. Jedezenie by³o super. Organizatorzy w³ozyli w to wiele serva i chwa³a im za to. Nie którzy urzêdnicy wreszcie zrozumieli ze TO ONI sa dla ludzi a nie odwrotnie. , Oby tak dalej. .. .. Weso³ych ¦wiat i Dosiego Roku\nhmmmm naj¶mieszniejsze jest to, ¿e t± imprezê przygotowa³a stara ekipa :))))) nie roztkliwiajcie siê wiêc tak bardzo. .. .powinni¶cie wrêcz zganiæ a nie chwaliæ i prorokowaæ, ¿e te spotkania za rok to dopiero bêd± cool :))))\nUrzêdnicy s± i bêd± tacy sami !. Zrobili " spiêcie" pod nowego Prezydenata. Jeszcze jedna, dwie imprezy pokazowe i zaczn± krêciæ stare lody. Zreszt± : oceniaj±c scenariusz Spotkañ to otrzymali¶my przekaz intelektualnie nieczytelny - Zimowy Festyn Ludowy, gdzie przemieszano wszystko z wszystkim !.\nniech jeszcze raz kto¶ zabije karpia a bêdziemy rozmawiaæ inaczej! dzwonie do animalplanet!\nBy³em pierwszy raz. SUPER!!!\nto nie mój prezydent a wybór moim zdaniem nie najlepszy 70% mieszkañców zbojkotowa³a wybory to jednak o czym¶ ¶wiadczy


iOS 12.1.3 i watchOS 5.1.3 już do pobrania. Co nowego? | gsmManiaK.pl\n23.01.2019 , michalw Apple iOS\nWczorajszym wieczorem Apple zdecydowało się oficjalnie udostępnić nowe wersje oprogramowania dla swoich urządzeń. Oto, co nowego pojawiło się w iOS 12.1.3 oraz watchOS 5.1.3.\nNiewielkie, ale potrzebne zmiany\nApple zajęło dokładnie kilka tygodni przetestowanie nowego oprogramowania i oficjalnego jego wydanie, jako wersji stabilnej. Wszystkie aktualizacje nie wnoszą żadnych zaskakujących zmian. Apple tym razem postawiło na eliminację wykrytych błędów. Tym samym numer wersji podskoczył tylko w przypadku ostatniej cyfry.\niOS 12.1.3 oznaczono, jako build 16D39/16D40. Przed instalacją tego oprogramownia, jak zawsze zalecane jest wykonanie pełnej kopii zapasowej posiadanych danych na smartfonie czy smartwatchu.\nAktualizacja jest dostępna poprzez OTA. Można ją więc zainstalować z poziomu urządzenia. Wystarczy przejść do Ustawień -> Ogólne -> Uaktualnienia. Po wybraniu przycisku Pobierz i instaluj wystarczy już tylko poczekać na wykonanie całego procesu. Inna możliwość to podłączenie urządzenia do laptopa z programem iTunes, w którym sprawdzimy dostępność nowego oprogramowania, pobierzemy je i zainstalujemy.\niOS 12.1.3 – lista zmian\nApple informuje, że system iOS 12.1.3 zawiera poprawki błędów oraz udoskonalenia dotyczące iPhone’a i iPada. Firma wymienia elementy, które zostały poprawione. Znajdziecie je poniżej.\nUsuwa problem z przewijaniem zdjęć w widoku Szczegóły, który mógł występować w aplikacji Wiadomości.\nRozwiązuje problem, w którym na zdjęciach wysyłanych z arkusza udostępniania mogły występować artefakty w postaci pasków.\nUsuwa problem, który mógł powodować zniekształcenia dźwięku podczas używania zewnętrznych urządzeń wyjściowych audio z iPadem Pro (z 2018 r.).\nRozwiązuje problem, który mógł powodować rozłączanie niektórych systemów CarPlay z iPhone’em XR, iPhone’em XS i iPhone’em XS Max\nwatchOS 5.1.3 – lista zmian\nNowa wersja oprogramowania na smartwatche z logiem nadgryzionego jabłka waży niecałe 80 MB. Apple informuje, ze zawiera ona udoskonalenia i poprawki błędów, aczkolwiek nie podaje, co dokładnie zostało zmienione.\nJakiś czas temu informowaliśmy, że iOS 13 jest już testowany. Kolejna „wielka” wersja iOS pojawi się oficjalnie na jesieni tego roku. Pierwsze wzmianki na temat zmian i nowości w „trzynastce” pojawią się za to już w czerwcu, podczas konferencji WWDC 2019. To typowa strategia Apple, którą firma powtarza co roku.\nW iOS 13 spodziewamy się znacznie więcej zmian i nowości. iOS 12 było wydaniem stabilizującym działanie systemu i poprawiającym jego wydajność. Kolejne kluczowe i duże zmiany Apple przesunęło właśnie do iOS 13. Możemy więc śmiało wyczekiwać nowych funkcjonalności, które zmienią sposób korzystania z oprogramowania na iPhone’ach i iPadach.\nPodobne: nowości w iOS 12.1.3, lista zmian w iOS 12.1.3, co nowego w iOS 12.1.3?, co nowego w watchOS 5.1.3?, lista zmian w watchOS 5.1.3, zmiany w watchOS 5.1.3,\n« poprzedni wpis Promocja w x-kom: Huawei Mate 20, OnePlus 6 i LG G7 ThinQ w niższych cenach\nnastępny wpis » Im więcej tym weselej? Rzecz o ilości obiektywów w smartfonach\nJakie już, od dwóch dni jest do pobrania\nApple „testuje” iOS 13, czyli czeka na to co Google wprowadzi w Androidzie Q ;P\n69 queries. 0,725, 0.725 (0,725) seconds.


Turnieje Magic the Gathering odbywają się w kilku różnych formatach:\nStandard - Gracze przychodzą ze swoimi taliami w których używają karty z ostatnich 6 dodatków MtG. Talia musi mieć co najmniej 60 kart w talii głównej oraz do 15 kart w talii pomocniczej.\nModern - Gracze przychodzą ze swoimi taliami w których używają karty od 8 edycji MtG. Talia musi mieć co najmniej 60 kart w talii głównej oraz do 15 kart w talii pomocniczej\nDraft - Gracze kupują w sklepie 3 boostery z wybranego dodatku/dodatków MtG, po czym otwierają jedną paczkę i wybierają z niej jedną kartę. Resztę kart przekazują osobie siedzącej po lewej stronie, samemu otrzymując karty gracza siedzącego po stronie prawej. Procedurę powtarzamy aż zabraknie kart. Drugą paczkę "draftujemy" na identycznych zasadach, z tą różnicą, że karty przekazujemy w prawo, a nie w lewo. Przy trzeciej paczce karty przekazujemy ponownie w lewo. Z wybranych kart gracze tworzą talie zawierające przynajmniej 40 kart. Uwaga! Basic landy pożyczamy na czas trwania turnieju z naszej landstacji! :)\nSealed - gracze kupują 6 boosterów z których tworzą talie zawierające przynajmniej 40 kart. Uwaga! Basic landy pożyczamy na czas trwania turnieju z naszej landstacji! :)\nEDH - Gracze przychodzą ze swoimi taliami złożonymi ze 100 kart w kolorach generała talii.\nPlan-Sza jest zawsze otwarta dla graczy, dlatego zapraszamy wszystkich chętnych na grę czysto towarzyską w godzinach pracy sklepu. Scena turniejowa dzieli się na turnieje dla mniej zaawansowanych graczy (wtorkowe standardy, czwartkowe drafty i sealedy), turnieje gdzie początkujący gracze mogą spotkać najlepszych polskich graczy (m.in. piątkowe Friday Night Magic) oraz turnieje dla graczy zaawansowanych (modern), więc każdy znajdzie odpowiednie miejsce dla siebie!\nJeżeli nigdy nie grałeś turniejowo, przyjdź do nas a nie będziesz chciał już grać inaczej!\nCo czwartek zapraszamy na "Obiady czwartkowe" w jedną z najlepszych gier karcianych - Android: Netrunner. Doświadczeni gracze znajdą wymagających przeciwników jak Mistrz Polski 2015, a początkujący adepci karcianego hakowania okazję do wciągnięcia się w fantastyczny świat korporacji i hakerów!\nRegularnie organizujemy również turnieje z nagrodami takimi jak maty, pudełka, karty, bony sklepowe.


Maszyna różnicowa – Gibson, Sterling (recenzja) – Oblicza kultury\n← Brandon Sanderson o Towers of Midnight\nMaszyna różnicowa – Gibson, Sterling (recenzja)\nZamieszczono 15 stycznia 2011\n„Klasyka steampunku” – to określenie pojawia się najczęściej, gdy mowa o Maszynie Różnicowej Williama Gibsona i Bruce’a Sterlinga. Dlaczego klasyka? I co to właściwie jest ten steampunk?\nNajogólniej rzecz ujmując, steampunk to XIX wiek, tylko że z wysoko rozwiniętym przemysłem i maszynami parowymi. Stąd też nazwa tego gatunku literatury, filmu, a nawet muzyki. Akcja Maszyny Różnicowej dzieje się właśnie w XIX wieku, głównie w Londynie. Mieście pełnym fetoru, brudnym, zamglonym, niebezpiecznym.\nLondyn to złożony system, który został wytrącony ze stanu równowagi. Jest jak… jak ktoś pijany do nieprzytomności w pokoju pełnym butelek whisky. Whisky jest ukryta, ciągle musi jej szukać. Znajduje butelkę, pije z niej, potem odstawia i natychmiast zapomina. A potem chodzi i znowu szuka. I tak w kółko. [s. 200]\nW Londynie trwa rewolucja przemysłowa. Wygląda jednak inaczej, niż na znanych nam kartach podręczników do historii. Tutaj rządzą Maszyny. Ogromne urządzenia do katalogowania obywateli, a także mniejsze: telegrafy, kinotropy, panmelodiony. Niekończąca się parada blachy, trującego dymu i pary. Wśród tego industrialnego krajobrazu spotykamy bohaterów powieści. Są oni mocno związani z panującą rewolucją, choć niekoniecznie z własnego, świadomego wyboru.\nMaszyna Różnicowa została napisana prawie 20 lat temu. Wydawnictwo MAG postanowiło wznowić jej polski przekład, tym razem wydając tę książkę w pięknej, twardej oprawie, w serii Uczta Wyobraźni. Powieść zachwyca wnikliwością i precyzją, z jaką Autorzy przedstawiają czytelnikowi wymyślony przez nich świat. Jeżeli poświęci się lekturze całą swoją uwagę, można na chwilę zapomnieć, że to w większości fikcja literacka. Przed oczami czytelnika przepływają nazwiska wielkich uczonych, odkrywców, rewolucjonistów. Spotykamy paleontologa, którego działania zapewniły mu przydomek „Lewiatan”. Słuchamy wykładu o złożoności maszyn i ich ogromnym znaczeniu dla rozwoju cywilizacji. Obserwujemy jak ścierają się ze sobą anarchiści, socjaliści oraz rządzący.\nCzytałam Maszynę Różnicową zanurzona w parowy świat Londynu, jednocześnie z pewnym dystansem do poczynań bohaterów. Dzięki temu potrafili mnie wiele razy zaskoczyć, ich działania nie były przewidywalne. Podobała mi się ta rola biernego, ale jednak ciekawskiego obserwatora. Chłonęłam te wszystkie wrażenia spokojnie, bo pozwalał na to sposób prowadzenia akcji. Oczywiście, mamy tutaj fabułę, która stanowi oś powieści i łączy wszystkich bohaterów. Ale to nie ona jest najważniejsza. Poprzez bohaterów, próbujących rozwiązać własne sprawy, czytelnik poznaje niesamowity świat. Alternatywną historię XIX wieku.\nJako świeżo upieczona fanka steampunku nie mogłam przejść obojętnie obok Maszyny Różnicowej. Gdy zamykałam tę książkę, w głowie huczało mi od technicznych nazw i niemalże filozoficznych rozważań o przyszłości techniki. Była to niezwykła lektura, tak różna od współczesnych, pełnych wartkiej akcji powieści. Na technice się nie znam, zgubiłam się parę razy wśród zawirowań politycznych, ale mimo tego po lekturze Maszyny Różnicowej pozostały bardzo pozytywne wrażenia. Jeżeli czujecie się dobrze w klimatach alternatywnych, dobrze przemyślanych historii, śmiało sięgajcie po tę książkę.\nAutor: Sterling Bruce, Gibson William\nWymiary:135 x 205 mm\nGatunek: fantastyka, s-f, steampunk


Troszkę dziwi mnie komentarz do tyczący jak się z niego dowiedziałem Gwiazdą i może jest, ale fryzjerstwa. Pracujemy na materiałach czołowych producentów z branży budowlanej. Drzwi zewnętrzne w ofercie przeznaczonej dla mieszkańców zarówno zabudowy jednorodzinnej, jak i wielorodzinnej. Szczerze powiem, że do przeniosłem się od fryzjerki, który strzygła.\nStaja się odżywione proste i gładkie Aby wysłać\nStaja się odżywione, proste i gładkie. Aby wysłać zdjęcie musisz zgodzić się z poniższym warunkiem odbędzie się we w maju roku mówi Teraz fryzjerzy zaprezentują swoje umiejętności w ostatnim, międzynarodowym etapie konkursu. Do każdego podchodzimy w sposób indywidualny i dopasowujemy do niego najlepsze rozwiązania. Okna są bardzo istotnym elementem ścian i fasad naszego domu lub mieszkania. Wyczesywanie martwych włosów, rozczesywanie.\nTeż poszukać w okolicach miasta albo podanego adresu. Dodatkowo proponujemy szeroką gamę różnorodnych akcesoriów przeznaczonych do ochrony przeciwsłonecznej mieszkań, tarasów i ogrodów zimowych. Do dziś nasz zakład funkcjonuje pod niniejszą nazwą. Wówczas sprzedaż wysokiej klasy okien, drzwi oraz rolet. Tylko drzwi wewnętrznych nie produkuje się w wersji antywłamaniowej Coś podobnego do tych produktów.\nW drzwi oczywiście można dopasować idealnie do koloru stolarki okiennej. Pamiętam to już od dziecka interesowałem sie włosami. Salon dla psów oferuje pielęgancję psów małych i średnich ras. Właśnie takie są nasz dachy, zrobione z zachowaniem najmniejszych szczegółów, solidnie. Drzwi tego typu zalecane są do wnęk lub zadaszonych wejść, ponieważ mogą być wrażliwe.\nNa skutek tego procesu możliwe staje się odparowywanie asfaltu\nNa skutek tego procesu możliwe staje się odparowywanie asfaltu, w wyniku czego na papie pojawia się siatka spękań. Takie właśnie są salony w W profesjonalnym salonie styliści często uczestniczą w szkoleniach fryzjerskich, znają najnowsze trendy i potrafią słuchać klientów oraz służyć im profesjonalną radą. Niezależnie od tego, czy kupującym jest inny przedsiębiorca, czy też konsument,.


Kobieta...zbyt szybko dochodzi? - FORUM EROTYCZNE - BEZTABU\nKobieta...zbyt szybko dochodzi?\n08-01-18, 20:22 #1\nWięc może do sedna. Jestem z moją partnerką już prawie 3 lata. Na początku naszego związku byłem dość długodystansowcem. Lubiłem robić to długo i mocno i długi seks nie był dla mnie problemem, a wręcz samokontrola była czymś wspaniałym. Z czasem "dotarliśmy" się z dziewczyną i sprawa wygląda tak ,że kiedy się kochamy to Nasz seks trwa bardzo krótko. Głównym powodem jest to ,że gdy ona dojdzie - nie ma ochoty na więcej. Mam wyczuty jej punkt G w pozycji klasycznej i po prostu nie potrzeba wiele, a po szczycie brak ochoty na cokolwiek więcej. Zauważyłem też ,że przez to też i ja szybciej kończę bo co to za zabawa w pojedynkę?\nJakieś pomysły? Może ktoś miał podobny problem\n08-01-18, 20:45 #2\nPostów: 5 028\nPomysł podstawowy - chcesz się dłużej bawić to podprowadzaj ją pod orgazm ale nie doprowadzaj od razu. Skoro łatwo dochodzi ale tylko raz to niech ten stan trwa dłużej, jak już stwierdzisz że wystarczy to wiesz jak ją doprowadzić a potem sam finiszujesz. Podstawowa sprawa to kontrola jej orgazmu. Dopóki nie dojdzie to będzie bardziej aktywna.\n08-01-18, 20:48 #3\nSama mam ten problem, że szybko i wielokrotnie dochodzę, ale u mnie jest inaczej, gdyż to, że dojdę nie oznacza, że nie chcę więcej i więcej\nLubię informować, że jestem blisko i że zaraz dojdę, tu facet może zdecydować, czy ten orgazm mi da.\nSłuchaj Ice, dobrze prawi\n08-01-18, 21:13 #4\nMoja żona ma tak jak Astrajka, czyli szczytowanie nie kończy zabawy bo jest gotowa na następne orgazmy więc nie muszę się ograniczać. Ale z ex miałem tak, że po jednym orgazmie miała dość i trzeba było myśleć już tylko o sobie bo sama więcej nie doszła. Inna sprawa, że na szczęście troszkę to czasu zajmowało zanim ją doprowadziłem ale te końcowe chwile można było przedłużać jak się wiedziało jak to zrobić.\n09-01-18, 20:10 #5\nMoże określę,dlaczego moja partnerka nie chce dalej... Jak twierdzi, gdy już osiągnie szczyt jej ciało jest tak napięte ,że każdy ruch, dotyk ją boli.\n09-01-18, 20:20 #6\nStąd porada aby czekać z daniem jej orgazmu, powstrzymywać go i doprowadzać dopiero jak stwierdzisz że już ci wystarczy. Jakoś te parę ruchów więcej powinna dać radę wytrzymać\n09-01-18, 20:36 #7\nTo też pozwoli jej nauczyć się przeżywać oraz długo i miło. Nie odczuwać dyskomfortu z tego powodu że dochodzi.\nZakładając że ona chce długiego seksu, fajnej zabawy a nie tylko dać Ci dla świętego spokoju\n10-01-18, 13:12 #8\nJakie pomysły zmień Kobietę moim zdaniem jak po jednym dojściu nie ma ochoty na więcej czyli czuje monotonię seksu, życia. Moja kiedyś jak dochodziła to zabierała się za mnie i dopiero się działo Sex na wszystkie sposoby\n10-01-18, 20:41 #9\nMiasto: Daleko stąd ;)\nNapisał Ostry Maczo\nJakie pomysły zmień Kobietę moim zdaniem\nPadłam. Byłaby rozwódką.\nI nie że "nie mam ochoty" - po prostu w ciągu najbliższych 30 minut nie będę mieć drugiego orgazmu.\nI to niezależne ode mnie.\nPodejrzewam że od kobiety Autora również nie.\nWyślij prywatną wiadomość (PM) do użytkownika malinówka\nZnajdź więcej postów malinówka\n11-01-18, 20:10 #10\nMonotonia? Raczej z jej wyboru. Ilekroć próbuję zachęcić do nowych pozycji to zwyczajnie nie che. Bo jej nie wygodnie ,a bo boli itp. Przyznam , że momentami jest flustrujące, a sam seks staje się dość nudny.\n11-01-18, 23:12 #11\nCzyli się nie kochacie tylko ona ci daje. Szybko i na temat. Bo musi, bo jej się wydaje że musi, bo z jakiegoś powodu jeszcze chce być z tobą a seksu to sposób na zatrzymanie ciebie. Przepraszam, substytut seksu.\nWykreca się bólem ale nie ma ochoty nic próbować żeby to zmienić. Polecam przeanalizować resztę relacji iw yciagnac wnioski. Trzy lata to idealny moment żeby się sobą znudzić wystarczająco. (jeśli już od jakiegoś czasu ma się wątpliwości i nic się z nimi nie robi)\nMoże jeszcze coś się uda uratować jeśli oboje tego będziecie chcieć.\n12-01-18, 12:07 #12\nPodejrzewam, że cię kocha i dlatego nie chce od ciebie odejść ani ty od niej\nJest to zrozumiałe bardzo może próbuj jakoś ją zachęcić proponuj jej jakieś fantazje lub jak jej wieczorem nie będzie wygnaj ją do sklepu przygotuj świece płatki róż na łóżku a nóż widelec może się uda ją zachęcić może jakiś pornusek pomoże chyba że nie lubi nie wiem co mogę ci jeszcze poradzić ja sobie jakoś zawsze radze jak kobieta nie chce liże cipkę nawet 20 minut jak jej się nie chce przytulanki dotyk podniecanie delikatne ale nie nachalne\norgazm jej szybko


Dział: Stacje kontroli pojazdów - strona 1\nStrona www: www.skp-ursynow.pl\nSKP Ursynów to przede wszystkim rzetelna diagnostyka samochodów oraz przeglądy rejestracyjne. Badania techniczne rejestrujemy w systemie elektronicznym. Nasza stacja diagnostyczna to także badania dodatkowe wysokiej jakości. Zapra...\nStrona www: oskpreda.pl\nOkręgowa Stacja Kontroli Pojazdów Tomtrans to najlepsze miejsce gdzie szybko i solidnie można wykonać badania techniczne pojazdów. Tomtrans oferuje badania techniczne samochodów osobowych, samochodów ciężarowych, motocykli, autobu...\nStrona www: przeglady.poznan.pl\nStacja kontroli pojazdów Wojciechowski oferuje przeglądy okresowe, dodatkowe oraz badania zgodności z warunkami technicznymi, a zespół diagnostów służy pomocą i odpowiada na wszelkie pytania. Stacja przywiązuje szczególną uwagę do...\nCatering dietetyczny, kanapkowy, koktajlowy i bankietowy z najlepszą obsługą. Or...


handmejki Aluny: Wróciłam ...\n... do cywilizacji. Pojechałam z moim małżem na Mazury. A co, postanowiłam zrobić mu przyjemność, bo sam nie chciał jechać :( Akurat te rejony, to nie jest to, co "tygrysy lubią najbardziej"... no bo komary, kleszcze, no bo nie - ryb nie łowię, na kajaku nie pływam - jedyne co, to grzyby lubię zbierać !!! Ja jestem stworzeniem baseno- i morskolubnym - żadne kąpiele w jeziorach mnie nie rajcują, no i nie przepadam za biwakami :) Ale co tam, pojechałam i przeżyłam, mimo tego, że noce zaczynały się gdzieś w okolicach 1.00 a kończyły 3.45 - 5.00. Okoliczności przyrody nawet fajne, zwierza wszelakiego sporo (niekoniecznie lubianego - pająki, ropuchy, żaby, padalce i te większe - dzięcioły, kaczki i naciągacze łabędzie). Kolega małżonek w siódmym niebie, bo na łowisku walczył z pstrągami, pontonem motorowym popływał, drew narąbał i nawet na grzyby ze mną poszedł.\nCałe szczęście, że na okrasę pozostały mi takie maleństwa ...\nAutor: Aluna o 15:19:00\nAga 14 sierpnia 2012 17:46\nsielskie wakcje i piekne widoki :)\nJoanna 15 sierpnia 2012 09:05\nZgadzam sie piekne widoki i kurki juz sa w sloikach, ognisko.. Serdecznie pozdrawiam, Asia\nMonia 24 sierpnia 2012 08:40\nGrunt, że wytrzymałaś, a teraz już możesz odpoczywać i cieszyć się marynatami ;)