Nadia w podróży na Filipiny vol.2 - zapiski z podróży w 2017 roku\nwww.lkedzierski.com > filipiny > Nadia w podróży na Filipiny 2017\nKto by uwierzył, że niecały rok po powrocie z Filipin (Nadia w podróży na Filipiny) będziemy kolejny raz pakowali się w drogę do tego wyspiarskiego kraju? Poprzednim razem zobaczyliśmy niewielki fragment tego olbrzymiego rejonu i wiedzieliśmy, że na pewno powrócimy na Filipiny. Promocje biletów lotniczych pomogły podjąć decyzję. Kolejny raz wyruszamy na Filipiny. Tym razem zamierzamy zobaczyć północny Luzon, wspaniałe tarasy ryżowe, poznać ludzi, którzy tam mieszkają, aby później przenieść się i kolejny raz zasmakować wyspiarskiego życia. Zobaczyć zatopione wraki statków, snorkelować w magicznych lagunach, bawić się na plaży i próbować jedzenia wprost z wody.\nKolejny raz zapraszamy Was do podróży z nami. Zależnie od dostępu do Internetu będziecie mogli śledzić nasze wakacje, gdzie obecnie jesteśmy i co robimy.\n1 2017-02-15, 23:11 Wrocław – pakowanie\n2 2017-02-17, 5:30, Warszawa – lotnisko Okęcie\n3 2017-02-17, 10:21, Amsterdam – lotnisko Schiphol\n4 2017-02-18, 18:40, Manila, Filipiny\n5 2017-02-19, 18:40, trasa Manila – Batad\n6 2017-02-19, 7:40, Banaue – Batad\n7 2017-02-19, 16:20, Batad\n8 2017-02-19, 16:20, Batad i pola ryżowe i wodospad Tappiyah Falls\n9 2017-02-21, 19:41, Dojazd do Sagady\n10 2017-02-21, 19:41, Sagada\n11 2017-02-22, 10:41, Sagada – trawers jaskini Lumiang Burial Cave oraz Sumaguing Cave\n12 2017-02-22, 16:35, Sagada – późne śniadanie\n13 2017-02-22, 16:35, Sagada – Echo Valley Hanging Coffins oraz wodospady Bokong\n14 2017-02-22, 20:14, Sagada – zakupy\n15 2017-02-23, 08:08, Sagada – tłusty czwartek\n16 2017-02-23, 12:14, Buscalan malutka wioseczka\n17 2017-02-23, 20:28, Buscalan – tatuaże\n18 2017-02-24, 07:12, Buscalan – poranna wioska\n19 2017-02-24, 08:12, Buscalan – Bontoc\n20 2017-02-24, 12:34, Bontoc\n21 2017-02-25, 08:34, Bontoc – jedzonko\n22 2017-02-25, 13:34, Bontoc – Baguio – Manila – Coron\n23 2017-02-26, 20:03, Coron\n24 2017-02-27, 18:02, Coron – Island Hopping Tour A\n25 2017-02-27, 18:14, Coron – zachód słońca\n26 2017-02-28, 18:02, Coron – nurkowanie na wrakach\n27 2017-02-28, 18:02, Coron – ja nurki, a Nadia i Aga co robiły?\n28 2017-02-28, 21:02, Coron – ktoś ukradł księżyc?\n29 2017-02-28, 22:02, Coron – egzotyczne zwierzątko\n30 2017-03-01, 19:35, Coron – Tour B\n31 2017-03-01, 20:35, Coron – kolejny zachód słońca\n32 2017-03-02, 17:35, Coron – nurkowanie na wrakach cd.\n33 2017-03-02, 16:35, Coron – Tour C\n34 2017-03-02, 18:13, Coron – godne pożegnanie\n35 2017-03-02, 20:08, Coron – spotkanie\n36 2017-03-03, 21:43, Coron – El Nido\n37 2017-03-04, 14:22, El Nido – nurkowanie na rafie\n38 2017-03-04, 14:22, Corong-Corong – plażowanie\n39 2017-03-04, 18:13, Corong-Corong – zachód słońca\n40 2017-03-05, 15:22 El Nido – nurkowanie na rafach\n41 2017-03-05, 21:23 Corong-corong. El Nido – zmiana miejsca\n42 2017-03-06, 13:45 Port Barton – witamy\n43 2017-03-07, 14:45 Port Barton – nurkowanie\n44 2017-03-07, 16:23 Port Barton – plażowanie\n45 2017-03-07, 19:33 Port Barton – jedzenie\n46 2017-03-08, 08:08 Port Barton – 8 Marca\n47 2017-03-08, 11:18 Port Barton – żółwie\n48 2017-03-09, 15:18 Port Barton – White Beach\n49 2017-03-10, 21:48 Port Barton – Puerto Princesa – Manila\n50 2017-03-11, 16:30, Manila NAIA, Terminal 1 – lotnisko\n51 2017-03-12, 22:15, Kanton (Guangzhou) – lotnisko\n52 2017-03-12, 21:18 Wrocław, Polska – koniec wyjazdu\nNadia w podróży na Filipiny – zapiski z podróży z 2017 roku – czas start!!!\n2017-02-15, 23:11 Wrocław – pakowanie\nKażdy wyjazd zawsze ma swój początek. Zawsze ndastępuje czas, w którym trzeba spakować swoje rzeczy do plecaka, zapiąć klamry i wyruszyć. Mamy ten etap już za sobą. Dwa plecaki spakowane czekają, aby wrzucić je na plecy i rozpocząć przygodę. Jutro startujemy – kierunek FILIPINY.\nFilipiny. Pakowanie najważniejszej części ekwipunku – sprzęt foto.\n2017-02-17, 5:30, Warszawa – lotnisko Okęcie\nDzisiejszej nocy musieliśmy wcześnie wstać. Jednak pobudka o 3:00 to coś więcej niż „wczesne wstawanie”. Później szybka herbata, kanapka i w drogę na lotnisko.\nW trakcie check-in sympatyczny Pan poza standardowymi regułkami zapytał:\n– Prowadzi Pan bloga?\n– Tak, a dlaczego Pan pyta? – odpowiedziałem\n– Taki o podróżach z taką małą dziewczynką? Chyba Nadia ma na imię?\n– Znam i czytam. Dzięki Pana wpisom poleciałem na Sri Lankę ;)\n– To teraz leci Pan po nowy materiał na bloga?\n– Pewnie, lecimy na wakacje.\n– Będę śledził ;)\nNie powiem, ale bardzo miłe to uczucie, jak ktoś kompletnie obcy w niecodziennej sytuacji poznaje cię i jeszcze komplementuje. Pozdrowienia dla Pana.\nWarszawa. Lotnisko Okęcie przed wylotem na Filipiny.\n2017-02-17, 10:21, Amsterdam – lotnisko Schiphol\nPo krótkim locie z Warszawy (2 godz.) mamy 4 godziny oczekiwania na główny lot do Kantonu – ponad 11 godzin. Mam nadzieję, że fotele będą wygodne, a multimedia dostępne na pokładzie pełne dobrych filmów.\nLotnisko w Amsterdamie na jedną olbrzymią zaletę – wielka makieta samolotu, która stanowi plac zabaw dla dzieci – jest zjeżdżalnia, kokpit samolotu, mini ścianki wspinaczkowe itd. Nadia jest przeszczęśliwa i biega cały czas razem z innymi dziećmi. Niby tak niewiele, a dla rodziców podróżujących z dziećmi to wspaniałe miejsce :). Szkoda, że wszystkie lotniska na to nie wpadły (np. w Stambule).\nAmsterdam. Lotnisko Schiphol – plac zabaw dla dzieci\n2017-02-18, 18:40, Manila, Filipiny\nPo 3 lotach i po ponad 16 godzinach w powietrzu dotarliśmy na Filipiny – do Manili. Jedzenie w samolocie było takie sobie, dopiero na locie pomiędzy Kantonem a Manilą zjedliśmy pyszny makaron z krewetkami. Samoloty w China Southern Airlines są ok, lecz bez szaleństw zwłaszcza w porównaniu np. z Turkish Airlines. Niestety trafiło nam się miejsce w ostatnim rzędzie przy samych toaletach. Zdecydowanie nie polecamy – nie ze względu na zapachy, których nie było, lecz przez cały lot ktoś się kręcił, aby skorzystać z toalety lub przychodził, aby porozmawiać na tyłach w korytarzu – lepiej unikać.\nJeżeli ktoś chce się wydostać z lotniska w Manili to najlepszą opcją jest taksówka. Jednak trzeba bardzo uważać, aby nie dać się nabrać. Koniecznie trzeba znaleźć postój białych taksówek z napisem „Regular taxi”. Sympatyczny Pan zapisuje na kartce, jaką jedziemy taksówką i w który rejon – tak dla bezpieczeństwa. Dodatkowo pamiętajcie o zablokowaniu drzwi. Słynne korki w Manili nie były jakieś wielkie, a kierowca taksówki sprytnie sobie radził, aby jechać slalomem pomiędzy pasami – trzeba mieć nieźle wyczuty samochód, aby się tak wciskać. Jest ok. 30 stopni, duży smog, zgiełk, hałas, feeria zapachów, dymu i kolorów – czyli wszystko to, co może zaoferować wielkie miasto.\nOdpoczywamy sobie w pokoju przed długą, nocną podróżą autobusem na północ Luzonu, gdzie odpoczniemy pośród pól ryżowych w czystym powietrzu napawając się ładnymi widokami – przynajmniej takie są założenia.\nPS. W tym samym samolocie leciało także kilkanaście osób z Polski. Na lotnisku w Manili, chwilę porozmawialiśmy i okazało się, że czytają naszego bloga – a już na pewno dobrze znają poprzednie relacje z Filipin. Nie powiem, ale kolejny raz zrobiło nam się bardzo miło. Wszyscy wspominali o wpisach dotyczących Pamilacan – i większość z nich wybiera się odwiedzić rodzinę Enasa :)\nLot relacji Amsterdam – Kanton – długa droga lecz większość przespaliśmy lub oglądaliśmy filmy/bajki.\n2017-02-19, 18:40, trasa Manila – Batad\nFirma przewozowa Ohayami pisała, aby być przynajmniej godzinę przed odjazdem, lecz autobus przyjechał dopiero o 21:30. Po zapakowaniu bagaży siedliśmy na naszych miejscach. Pozytywnym zaskoczeniem było, że klimatyzacja w tym autobusie posiadała regulację i kierowca jej użył, więc temperatura była bardzo przyjemna, a nie tak jak to często bywa zbliżona do temperatury w lodówce. Kierowca poproszony o wyłączenie filipińskiego disco-polo nie miał żadnych obiekcji. Nastała błoga cisza.\nSama podróż, pomimo, że bardzo długa – ok. 10 godzin przebiegła w miarę sprawnie. Pomimo niewygody przespaliśmy większą jej część i pomimo, że czasami działy się dantejskie sceny na drodze i całkiem spora jej część była w remoncie to bez problemu o 7:30 rano zameldowaliśmy się w deszczowym Banaue.\nManila. W oczekiwaniu na autobus.\nManila. Jeepney nocą ulicą mknie…\n2017-02-19, 7:40, Banaue – Batad\nSzybkie śniadanie w jednym z guesthous’ów i musieliśmy poszukać transportu do Batad. Większość ofert to zorganizowane jednodniowe wycieczki z przewodnikiem za całkiem spore pieniądze. Poszukaliśmy trochę dłużej i znaleźliśmy ofertę przejazdu busem za 250 PHP/os.\nNiestety deszcz cały czas nie odpuszczał i pomimo, że kierowcy odpadła wycieraczka i prawie nic nie widział przez szybę to szczęśliwie dojechaliśmy do końca drogi. Stąd trzeba wyruszyć na nogach szlakiem do Batad.Szlak bardzo mokry, częściowo z małymi strumieniami, kamienie śliskie, lecz bez problemu Nadia poradziła sobie i po ok. 30 minutach doszliśmy do Batad, a przynajmniej tak było napisane na dużym znaku, gdyż widok pięknych tarasów ryżowych był cały przesłonięty przez gęste chmury.\nZnaleźliśmy szybko bardzo prosty nocleg na zboczu w Hillside Inn z pięknym widokiem na całą dolinę – musimy tylko poczekać, aż chmury trochę odpuszczą i będziemy mogli zweryfikować na własne oczy czy tu faktycznie tak pięknie.\nCzuliśmy zmęczenie nocną podróżą, więc położyliśmy się spać. Na długo.\n2017-02-19, 16:20, Batad\nDeszcz trochę odpuścił. Dziewczyny chciały jeszcze odpocząć, a ja spakowałem plecak i poszedłem zobaczyć dolinę. Góra zbocza cały czas była przykryta przez chmury, jednak, czym schodziło się niżej idąc pomiędzy malutkimi chatkami pośród pól ryżowych można było podziwiać piękny krajobraz, po który tu przyjechaliśmy – majestatyczne tarasy ryżowe. Fakt, jest tu przepięknie – ładnie uformowane i posadzone przez człowieka sadzonki ryżu, a gdzieniegdzie malutkie chatki, w których na co dzień mieszkają ludzie uprawiający te pola. Cisza, spokój, brak zanieczyszczeń i co dziwne nie ma kogutów – przynajmniej na razie nie słychać ani jednego..\nJutro mamy zamiar wybrać się całą trójką na wycieczkę pośród pól ryżowych.\nBatad – wioska w chmurach\n2017-02-19, 16:20, Batad i pola ryżowe i wodospad Tappiyah Falls\nDzisiaj przywitał nas słoneczny dzień. Tarasy ryżowe widoczne wprost z knajpki naszego guesthous’a pięknie się prezentują. Postanowiliśmy udać się na spacer w dół do wioski. Na niektórych polach ryżowych panie zbierały sadzonki ryżu z jednego pola, aby je przesadzić w inne miejsce.\nPogoda piękna, słonecznie i cieplutko. Cała droga wiodła ścieżkami pośród tarasów ryżowych. Najczęściej są one wyłożone kamieniami, czasami wybetonowane, a czasami pokryte zwykłą gliną i piaskiem, więc po wczorajszych ulewach było dosyć grząsko. Weszliśmy na siodło, z którego można było udać się na piękny wodospad Tappiyah Falls. Cały czas w dół po wysokich kamiennych stopniach. Nadia dzielnie znosiła całą drogę i bardzo ochoczo zdobywała kolejne wzniesienia i stopnie.\nWodospad Tappiyah Falls był bardzo okazały. Z wielkim impetem woda z kilkunastu metrów lądowała w dużym jeziorze. Woda była mocno orzeźwiająca, co doskonale zrobiło na zmęczone stopy Nadii, które chętnie w niej moczyła.\nNadia wyjeżdżając na Filipiny zabrała ze sobą trochę małych zabawek, którymi chciała podzielić się z tutejszymi dziećmi. Była z jednej strony bardzo chętna wręczając drobny prezent dziewczynce, a z drugiej mocno zawstydzona. Dziewczynce bardzo podobała się otrzymana figurka przedstawiająca postać „Anny” z bajki „Kraina Lodu”, pomimo, że nie znała tej bajki. Nadia mówi, że to niemożliwe, że ktoś nie zna tej bajki.\nPomimo, że niektórzy przewodnicy mówili, że trasa nad wodospad Tapiia jest zbyt trudna dla naszej córeczki, to Nadia doskonale sobie z nią poradziła. Całość wycieczki zajęła nam ok. 6 godz. z dużą ilością przerw na robienie zdjęć.\nZjedliśmy kolejny posiłek w naszym guesthousie – kurczak adobo i coś, co zostało nazwane pizza, a wczoraj jedliśmy warzywa curry oraz pieczonego kurczaka. Szczerze – bardzo średnie posiłki, a do tego dosyć małe. Zatem jeżeli ktoś chce się tu najeść do syta to będzie miał problem.\nPrzeczytaj artykuł o wspaniałych polach ryżowych w Batad.\nBatad. Piękne pola ryżowe po drodze do wodospadu.\nBatad. Wodospad Tappiyah Falls.\nBatad. Nadia w podróży na Filipiny moczy nogi pod wodospadem Tappiyah Falls.\n2017-02-21, 19:41, Dojazd do Sagady\nDosyć wczesna pobudka. Pola ryżowe Batad kolejny raz przywitały nas ciężkimi chmurami. Po szybkim śniadaniu musieliśmy wyruszyć w drogę na przystanek jeepney’ów odjeżdżających o 9:00 do Banaue. Ścieżka lekko pod górę z pięknymi widokami na pola ryżowe i okoliczne szczyty. Standardowo zajmuje max. 30 min. Nam z plecakami i Nadią też wystarczyło pół godziny.\nNa miejscu okazało się, że kierowcy jeepney’a nigdzie się nie śpieszyło i zanim odjechał to poczekał dodatkowe 20 min. Załadowani na full rozpoczęliśmy powolną drogę do Banaue. Nadia nazwała ten autobus „skaczącym autobusem”, bo co chwilę pasażerowie podskakiwali na swoich siedzeniach.\nW Banaue okazało się, że za moment odjeżdża bezpośredni bus do Sagady, więc się zabraliśmy. Droga do Bontoc i dalej do Sagady jest bardzo malownicza. Pnie się mocno pod górę serpentynami z niesamowitymi widokami. Jest dosyć równa, bus nie podskakiwał, a widoki za oknem zachwycały.\nNa szlaku z wioski Batad do drogi.\nJeepney z Batad do Banaue – ochrzczony przez Nadię na „Skaczący autobus”.\n2017-02-21, 19:41, Sagada\nNa pierwszy rzut oka to miasto nie zachwyca. Jest jedna długa ulica, wzdłuż której są wybudowane knajpki, sklepiki i guesthousy. Każdy znajdzie coś dla siebie. Jest boisko do kosza, siatkówki i kościół i właściwie to tyle. Nic więcej poza położonym w centrum dworcem dla autobusów i jeepney’i tu nie ma. Sagada jest położona w dolinie, lecz spektakularnych widoków tu raczej nie ma.\nJednak chyba nie przyjeżdża się tu po to, aby siedzieć w mieście, bo to, co najciekawsze i po co tu ściągają ludzie jest dookoła Sagady – jutro mamy zamiar zobaczyć jaskinie i sławne wiszące trumny. Niestety wszystkie trasy trzeba pokonać z przewodnikiem – no cóż takie lokalne wymogi. Zobaczymy czy faktycznie warto.\nSagada. Boisko do kosza.\nSagada. Główna ulica w mieście.\nGeneralnie raczej unikamy miejsc noclegowych lub knajpek z jedzeniem polecanych przez przewodnik Lonely Planet, lecz dzisiaj przez przypadek jedno z takich miejsc odwiedziliśmy. Zapytaliśmy panią w naszym guestohousie gdzie tu można dobrze zjeść i poleciła nam knajpkę Yoghurt House. Od wejścia nam się spodobała – ledwo znaleźliśmy stolik i pomimo, że głodni jak wilki musieliśmy czekać ponad pół godziny na jedzenie to ostra wołowina w curry, warzywa w curry oraz makaron bolognese dla Nadii po prostu wymiata! Najedliśmy się do syta, lecz koniecznie musieliśmy jeszcze spróbować tutejszych deserów: mufinka z domowym jogurtem i miodem oraz mini tarta z cytryną – mniam mniam – palce lizać. Najedliśmy się jak bąki. Czasami jednak znany przewodnik coś dobrego potrafi polecić :).\nSagada. Yoghurt House – ostra wołowina w curry – przepyszne.\nSagada. Yoghurt House – warzywa w curry – bardzo smaczne – polecamy.\n2017-02-22, 10:41, Sagada – trawers jaskini Lumiang Burial Cave oraz Sumaguing Cave\nSagada oferuje dwie główne atrakcje: swoje podziemia oraz wiszące trumny – o licznych szlakach trekkingowych nie będę wspominał. Dzisiaj rano postanowiłem zobaczyć tutejszą jaskinię, a dokładnie trawers pomiędzy jaskinią Lumiang Burial Cave oraz Sumaguing Cave.\nJest to dwu-trzy godzinna trasa, którą trzeba odbyć z przewodnikiem, który będzie nas prowadził przez czeluście podziemi Sagady. Jaskinia jest dosyć prosta z kilkoma prożkami zabezpieczonymi liną oraz z kilkoma ciaśniejszymi przejściami, lecz sądzę, że niektóre z tych elementów da się „obejść bokiem” zależnie od sprawności uczestników.\nJaskinia nie powala. Jest tu kilka miejsc z naciekami, lecz jeżeli ktoś widział piękno podziemnego świata Moraw, Słowenii czy Węgier to mocno się rozczaruje. Na pewno jest to fajna atrakcja dla turystów, którzy z jaskiniami jeszcze nie mieli do czynienia.\nDodatkowo na pewno ktoś, kto chodzi po jaskiniach będzie się czuł tu trochę nieswojo: brak kasku, własnego światła (miałem ze sobą swoją małą czołówkę), gdyż przewodnik niesie dużą naftową lampę i część jaskini pokonuje się boso.\nPrzeczytaj artykuł o przejściu trawersu jaskini Lumiang Burial Cave oraz Sumaguing Cave.\n2017-02-22, 16:35, Sagada – późne śniadanie\nPo powrocie do jeszcze śpiących dziewczyn, wspólnie poszliśmy na śniadanie. Jeszcze dobrze nie rozsiedliśmy się w knajpce a kilkuletni chłopiec dosiadł się do nas i patrzył, co Nadia będzie robić. Wyciągamy kredki, notes, dajemy Nadii i chłopcu i zaczyna się zabawa. Nadia rysuje obrazek, a chłopiec koniecznie chce go odrysować i próbuje na swojej kartce. Kolejny rysunek i znów próba skopiowania. Teraz każdy rysuje, co potrafi. Nie ma to jak „międzynarodowa szkółka niedzielna na końcu świata”, prawda?\nNiedzielna szkółka w knajpce. Można?\n2017-02-22, 16:35, Sagada – Echo Valley Hanging Coffins oraz wodospady Bokong\nPrzyjechaliśmy do Sagady, gdyż chcieliśmy zobaczyć sławne wiszące trumny. Okazuje się, że ich największa ilość znajduje się w niewielkiej kilkuminutowej odległości od centrum Sagady. Idzie się wygodną ścieżką. Niestety/stety trzeba mieć wynajętego przewodnika, który zaprowadzi nas na miejsce – taki lokalny wymóg (nie udało mi się ustalić dlaczego). Trumny jak trumny – są i wiszą na skale, a ostatni taki pochówek miał miejsce 22 grudnia 1910 roku.\nCiężko nawet napisać – fajnie czy nie fajnie – po prostu zobaczyliśmy coś, czego nie można spotkać w innej części świata (podobno jeszcze w Chinach była/jest taka tradycja).\nPoznaj historię niezwykłego obyczaju Filipin – Wiszące trumny w Sagadzie – unikalny sposób pochówku\nSagada. Hanging Coffins – wiszące trumny.\nDla Nadii największą atrakcją było, że nasz przewodnik Pio zawiózł nas na miejsce motorem, a Nadia siedziała raz za jego plecami a raz za kierownicą. Była troszkę wystraszona, lecz uśmiech miała od ucha do ucha.\nA tak się jeździ na Filipinach!\nKoniec dnia to szybkie moczenie nóg w wodospadzie Bokong. Trudno to nazwać wodospadem, bo ma zaledwie 3-4 metry wysokości i wody tyle o ile, ale na pewno przyjemnie pomoczyć nogi w orzeźwiającym strumieniu. Lokalni mieszkańcy przychodzą się tu myć :)\nNa koniec dnia wodospad Bokong.\n2017-02-22, 20:14, Sagada – zakupy\nTuż przed pójściem spać Nadia wymyśliła sobie zakupy, – czyli mamy początek wycieczki, a już zdążyliśmy kupić pamiątkę :) Miejsce to obfituje w liczne sklepy z wyrobami z drewna oraz charakterystyczne torby z materiału we wzory z Sagady.\nBędąc rok temu na Filipinach spotkaliśmy dwa razy pojedyncze pary naszych rodaków. Tym razem, co jakiś czas słyszy się język polski. Zarówno w lekko oddalonym Batad, w Banaue a teraz w Sagadzie. Ciekawie jak będzie dalej :). Czyżby Filipiny stały się popularnym kierunkiem pośród Polaków?\nNadia w podróży na Filipiny – idziemy na zakupy?\n2017-02-23, 08:08, Sagada – tłusty czwartek\nDzisiaj jest Tłusty Czwartek, więc nawet na Filipinach musieliśmy uczcić ten jeden z bardziej ulubionych przez nas dni. Przed odjazdem naszego jeepney’a do Bontoc poszliśmy szybko kupić pączki i słodką bułkę. Co prawda to nie domowe faworki lub rogaliki z dżemem, ale choć w taki sposób uczciliśmy ten dzień.\nTłusty Czwartek również obchodzimy na Filipinach :), a Nadia to już podwójnie.\n2017-02-23, 12:14, Buscalan malutka wioseczka\nBardzo chciałem zobaczyć tradycyjny sposób robienia tatuaży przez ponad stuletnią kobietę Fang-od, więc tym razem przenosimy się jeszcze dalej na północ Luzonu do prowincji Kalinga. Dojście do Buscalan nie jest bardzo wymagające. Najpierw trochę trawersuje się wzniesienie, aby łagodnie zejść do wodospadu, a później ostatnie 15 min czeka nas ostre podejście pod górę. Całość ok. godziny.\nWioska Buscalan – nasz cel dzisiejszej podróży.\nNadia dzielnie znosiła wędrówkę pomimo wielkiego upału. Stawiała wielkie kroki podchodząc po betonowych stopniach.\nWioska jest bardzo malowniczo położona. Pośród pól ryżowych na wzgórzach. Ma zaledwie ok. 130 domów, większość drewnianych. Miejsce to słynie ze względu na starszą kobietę – ponad stuletnią Fang-od, która robi tatuaże w stylu Kalinga.\nWszędzie dookoła domów kręcą się prosiaki i wielkie lochy, trochę kur i kogutów. Generalnie trzeba patrzeć dokładnie pod nogi, aby nie wdepnąć w jakieś odchody. Ludzie myją się na zewnątrz w miskach, wszyscy wszystkich znają.\nZostaliśmy zaskoczeni możliwościami noclegu. Nie ma tu zwyczajnych guesthousów (nie licząc zbiorowej Sali u Charliego), czy hosteli. Są tylko domy mieszkańców. Śpimy u naszego przewodnika na piętrze na drewnianej podłodze. Duże pomieszczenie, które normalnie służy rodzinie za sypialnie, salon, kuchnię, a dzisiaj my go zajmujemy a rodzina Francisa będzie spała na dole. Jego żona przygotowała nam własnoręcznie zebrany ryż i podsmażaną kapustę – bardzo wegetariańskie danie, ale smaczne.\nGanek chaty naszego przewodnika – lunch – ryż z warzywami.\nZ naszym przewodnikiem Francis zrobiliśmy „przechadzkę po wiosce”. Był mega dumny z tego, że prowadzi taką małą dziewczynkę o blond włosach, a wszyscy znajomi mocno mu zazdrościli. Co chwilę zatrzymywaliśmy się na krótkie rozmowy, trochę zdjęć, wymianę uprzejmości – oczywiście na migi :). Wszyscy bardzo serdeczni, podchodzili do nas i mocno dziwili się, że jesteśmy tu z taką małą dziewczynką i dlaczego mamy tylko jedno dziecko. Przecież to dziwne :)\nBuscalan. Nawet małe dziewczynki muszą od małego pomagać w domu.\nWieczorem u nas na pięterku zrobiła się mała imprezka: rum, solone i słodzone ogórki, sardynki oraz trochę znajomych rodziny Francisa z okolicznych domów. Było wspólne układnie puzzli przez dzieci z Nadią i pisanie literek. Strasznie miło się zrobiło.\nBuscalan. Wieczorna mini imprezka w chacie.\n2017-02-23, 20:28, Buscalan – tatuaże\nSterylność, czystość, bezpieczeństwo zdrowotne to słowa, które raczej w tej wiosce przy robieniu tatuaży nie obowiązują. Byliśmy zobaczyć jak wygląda zrobienie tradycyjnego tatuażu przez ponad 100 letnią kobietę Fang-od – mistrzynię w swoim fachu. Igła umaczana w czarnej mazi zatknięta w kawałku bambusa, drugi kawałek służący do rytmicznego uderzania. Takim sposobem tworzy się charakterystyczne tatuaże. Niestety nie widziałem, aby igła była zmieniana przy nowej osobie, stare, zużyte chusteczki losowo służą do przecierania poranionego ciała. Kontakt z obcą krwią dostaje się w gratisie. Nie wiem czy nikt tu nie słyszał o chorobach przenoszonych przez krew, lecz podobno nie oto tu chodzi, bo to wielkie doznanie, to stan ducha poddać się zrobieniu tradycyjnego tatuażu. Chyba nie jestem zbyt „duchowy” i zbyt racjonalnie podchodzę do życia.\nMógłbym się zastanowić nad zrobieniem sobie oryginalnej pamiątki na całe życie, lecz brak zachowania jakiejkolwiek higieny i czystości od razu sprowadziło mnie na ziemię. Jak to niektórzy napotkani ochotnicy powiedzieli: „Trzeba poddać się chwili i zaryzykować” – dziękuję, lecz wolę „ryzykować” w inny sposób.\nNadia skomentowała to jednym zdaniem – Ludzie robią tatuaże, po to, aby bolało.\nPonad stuletnia kobieta – mistrzyni w swoim fachu – w trakcie pracy.\nNie ma opcji, że to nie boli, ale nikomu nie poleciała nawet jedna łza.\n2017-02-24, 07:12, Buscalan – poranna wioska\nPobudka jeszcze przed kurami, bo okazuje się, że świnie wstają jeszcze wcześniej i domagają się jedzenia. Chrumkanie, kwiczenie, mlaskanie i walka o jedzenie potrafi być tak głośne, że obudzi każdego.\nPrzeszedłem się z aparatem zobaczyć jak wioska budzi się ze snu. Chciałem troszkę „podglądnąć” poranne czynności. Dzieci zbierały się do szkoły, kobiety nakarmiwszy wcześniej zwierzęta, ogarniały dom i kuchnię, a panowie najczęściej rąbali drewno pod domowe ognisko. Za chwilę wszyscy wyruszą na pole ryżowe – tam zawsze jest co robić.\nMałe dzieci, które jeszcze nie poszły do przedszkola były bardzo zainteresowane moją osobą, kto ja jestem i co ja tu robię z aparatem :).\nBuscalan. Poranne wspólne mycie naczyń.\nBuscalan. Tata i syn.\nBuscalan – mama i 10 miesięczny chłopiec.\n2017-02-24, 08:12, Buscalan – Bontoc\nPo szybkiej porcji ryżu z małymi rybkami musieliśmy założyć plecaki na grzbiety i wyruszyć w drogę powrotną do głównej drogi. Tym razem wielkie betonowe schody były pokonywane w dół, więc dużo łatwiej. Słońce nie było jeszcze bardzo ostre, a dodatkowo część drogi prowadzi zacienionym szlakiem.\nDoszliśmy do wczorajszego miejsca skąd startowaliśmy do Buscalan. Tutaj czekał na nas i okolicznych mieszkańców jeepney jadący do Bontoc.\nBuscalan – proste śniadanie u naszego przewodnika w chacie.\nSzlak prowadzący z Buscalan do głównej drogi – Nadia oczywiście całość przeszła na własnych nóżkach.\nOstra jazda, gdyż kierowca wyciskał ostatnie soki z silnika i pomimo zgrzytania, trzeszczenia i trzęsienia całego samochodu dojechaliśmy w czasie szybszym niż wczorajszy autobus.\nPostanowiliśmy pozostać w mieście na noc i troszkę odpocząć.\nJeepney z Buscalan do Bontoc – to przede wszystkim przepiękne widoki zza okna lub z poziomu dachu pojazdu.\n2017-02-24, 12:34, Bontoc\nBontoc jest bardzo malowniczo położonym niewielkim miasteczkiem, gdzie nie ma właściwie nic. Dwie główne ulice, hub komunikacyjny i możliwość podziwiania okolicznych pól ryżowych. Znajduje się tu małe lokalne muzeum, w którym zaprezentowane są plemiona, które zamieszkiwały rejony w okolicach Bontoc, Sagada i Kalinga. Rys historyczny, stare zdjęcia „łowców głów”, ich broń, makiety domów itd. W sam raz na odpoczynek.\nNadii najbardziej przypadły go gustu oryginalne domy, które można było oglądać w części otwartej na powietrzu muzeum. Można wejść do środka, zobaczyć jak wyglądała taka chata, które jej części służyły do jakich czynności itd.\nMuzeum w Bontoc.\nNadia w podróży na Filipiny. Muzeum w Bontoc.\nPrzez przypadek trafiliśmy do Archog, – czyli hotelu i restauracji – jak dumnie brzmi pełna nazwa. Wpadliśmy tu na wczesny lunch i ledwo mogliśmy odejść od stolika. Jedzeni przepyszne i porcje ogromne, spokojnie najedzą się dwie osoby z jednej porcji. Kurczak sweet and sour, warzywa w curry i spaghetti były wyborne. Nadia zjadała wszystko po kolei aż w końcu brzuszek był pełen, a na talerzach jeszcze zostało. Czekamy aż w brzuszkach zwolni się troszkę miejsca, bo znów chcemy tu coś zjeść.\n2017-02-25, 08:34, Bontoc – jedzonko\nNie wiem, dlaczego, ale zawsze w azjatyckich miejscach ciągnie mnie tam, gdzie jedzenie. I nawet nie chodzi o to, żeby się najeść, lecz zobaczyć jak to jedzenie jest sprzedawane, przetwarzane i dopiero później konsumowane.\nPoranek sprzyja zakupom, więc warto wybrać się tam gdzie miejscowi robią zakupy na śniadanie, obiad i kolację.\nZawsze przyciągają mnie jak magnes stoiska z mięsem i rybami. Tu kawałek kurczaka, tu kaczka, kawałek dalej poćwiartowana świnia lub wnętrzności krowy. Niby prawie to samo, co jest dostępne u nas w sklepach, lecz bez etykiet, hermetycznych opakowań, kilkunastu znaków jakości i certyfikatów wygląda zupełnie inaczej.\nNad większością stoisk malutki silniczek na baterię wprawia w ruch kołowy kawałek szmatki lub plastikowego worka, celem odganiania insektów. Niby podobne rzeczy nie jeden raz widziałem w innych krajach azjatyckich, lecz tutaj na Filipinach można dostrzec więcej „wnętrzności”. Wątroba, żołądki, serca, flaki itd. Co kto lubi.\nJak przechodzę między stoiskami to niezbyt to przyjemnie wygląda i dokładnie w tej samej chwili myślę sobie, że przecież jeszcze niedawno zachwycałem się smakiem pysznego kurczaczka lub kawałkiem wieprzowiny. Smacznego. Idę coś zjeść.\nCo to jest BHP? Ulice Bontoc są pełne jedzenia.\nA może coś takiego na kolację?\nWybraliśmy już kurczaka, miły Pan go zabił, oskubał i opalił, abyśmy za chwilę mogli go zabrać do domu.\n2017-02-25, 13:34, Bontoc – Baguio – Manila – Coron\nTo była bardzo długa przeprawa. Chcieliśmy zmitygować ryzyko związane z popsuciem się jedynego autobusu jadącego do Manili i postanowiliśmy pojechać inna drogą. Wystartowaliśmy autobusem do Baguio. Muszę przyznać, że to był strzał w dziesiątkę, bo widoki po drodze zwalały z nóg. Przepiękne krajobrazy podczas wjeżdżania na wysokie wzniesienia. Co jakiś czas mijaliśmy grupy motocyklistów – doskonale ich rozumiem i wydaje mi się, że każdy fan dwóch kółek chciałby się przejechać tą trasą: kręta, mocno pod górę z malowniczymi widokami.\nWidoki podczas drogi Bontoc- Baguio. Prawda, że wspaniałe?\nW Baguio kupiliśmy bilet na nocny autobus do Manili (Pasay) i musieliśmy trochę na niego poczekać. Później ponad 6 godzinna droga i dojechaliśmy do stolicy Filipin. Mocno zmęczeni przejechaliśmy na lotnisko i czekaliśmy na nasz lot.\nManila. Lotnisko. Terminal 4 – oczekiwanie na lot.\nNiby wszystko tak jak miało być, lecz moje bufory, marginesy i zapasy czasu się skumulowały i trochę ta nasza trasa trwała, więc dosyć mocno zmęczeni ostatecznie wylądowaliśmy dosyć małym samolocikiem, na małym lotnisku na słonecznym Coron (wyspa Busuanga).\nWreszcie dotarliśmy na wsypę Busuanga.\n2017-02-26, 20:03, Coron\nCoron to małe miasteczko położone na wyspie Busuanga. Znaleźliśmy nocleg przy samej wodzie, gdzie z tarasu rozpościera się zamieszczony poniżej widok. Pokój może nie należy do największych i nie jest najpiękniejszy, lecz jak zwykle spędzamy w nim tylko noc, a resztę czasu jesteśmy na zewnątrz. Obsługa bardzo miła i swoim zachowaniem nas urzekła i dlatego zostaliśmy.\nTroszkę zaskoczyły nas ceny w knajpkach. Rozumiem, że to wyspa, lecz 150 PHP za fresh juice z mango to zdecydowanie przesada. No, ale jak sobie odmówić w taką pogodę? Idealnie niebieskie niebo z pięknymi, krystalicznie białymi chmurkami i piękne słoneczko, – czyli tropiki, których wreszcie się doczekaliśmy.\nNiestety dzisiaj nie doczekałem się spektakularnego zachodu słońca – widocznie na nagrodę trzeba poczekać.\nPierwszy zachód słońca w Coron nie powalił na łopatki.\nPo zachodzie słońca warto przespacerować się wzdłuż głównej ulicy, aby rozeznać się, co tu można robić. Na jutro zaplanowaliśmy sobie wszystkim odwiedzającym Coron dobrze znaną atrakcję – Island Hopping Tour A. Wsiadamy jutro na łódkę i płyniemy w kilka miejsc, aby podziwiać, pływać, plażować i snorkelować – zatem aby podziwiać to, co Coron ma najlepszego do zaoferowania.\nWarto przystanąć przy jednym ze stoisk z jedzeniem, gdzie oferują spring rolls’y, grillowane mięsiwa lub smażone na głębokim oleju różne przysmaki. Próbujemy wszystkiego po kolei – spring roll’sy w wersji z papryczką chili wygrywają. Prawie mnie namówili na balut (gotowane jajko z rozwiniętą kaczuszka w środku) – jednak dzisiaj odpuściłem – może jutro się skuszę :).\nBusuanga. Coron – uliczne jedzenie.\nWzdłuż ulicy jest przynajmniej kilka różnych centrów nurkowych oferujących wyjazdy nurkowe na wraki – już pojutrze wybiorę się z jednym z nich na podziwianie podwodnych wraków. Jestem bardzo ciekaw!\n2017-02-27, 18:02, Coron – Island Hopping Tour A\nPostanowiliśmy dzisiaj wybrać się na jedną ze standardowych wycieczek organizowanych przez tutejsze biura podróży – island hopping, czyli odwiedzanie kilku miejsc, do których trzeba dopłynąć łódką. Nasza grupa to 10 osób, więc można powiedzieć, że było kameralnie.\nDookoła jest mnóstwo ciekawych malutkich zatoczek, malutkich wysepek i pięknych plaż, zatem jest gdzie pływać.\nNa morzu była niewielka fala, lecz ona spowodowała, że wszyscy podczas drogi na pierwsze miejsce byliśmy mokrzy. Było dużo zabawy.\nNiestety nastąpiło coś, czego się mocno nie spodziewałem. Nasz wodoszczelny aparat roszczelnił się i przestał działać. Zatem NIE BĘDZIE zdjęć ze snorkelingu, ani z nurkowania :( Chlip, chlip, chlip. Już ja wiem, co napiszę do firmy w ramach naprawy gwarancyjnej!!!\nJeżeli chodzi o miejsca, które odwiedziliśmy to były dwie fajne plaże, dwa-trzy ciekawe miejsca snorkelingowe i na koniec popłynęliśmy na wyspę, na której trzeba było dojść do jeziorka z mieszaniną wody słodkiej ze słoną. W samym jeziorze nie było żadnych raf ani kolorowych rybek, lecz piękne faktury wapiennych skał. Jeżeli chodzi o snorkeling to miejsca były bardzo ładne z dużą ilością tropikalnych ryb, lecz praktycznie nie było miękkich korali. Ale na pewno warto tu posnorkelować, bo dużo tego jest, zwłaszcza na ścianach, więc i nurkowie będą mieli, co podziwiać.\nPrzeczytaj cały artykuł o wycieczce na Coron – Island Hopping Tour A\nCała wycieczka to ponad 8 godzin pływania i podziwiania miejsc, a uwierzcie, że jest, co podziwiać. Mocno zastanawiamy się czy wybrać się na jeszcze jedną. Nadii najbardziej podobały się plaże, zwłaszcza, że poznana Chinka z naszej grupy bardzo upodobała sobie Nadię i zajmowała się nią niczym opiekunka do dziecka.\nPomimo posmarowania się kremem z faktorem 50 to trochę nas słoneczko złapało – będzie trzeba mocniej uważać, żeby wieczorem nie płakać.\nCzyż nie przyjemnie jest wskoczyć do takiej wody i popływać pośród skał?\n2017-02-27, 18:14, Coron – zachód słońca\nDzisiejszy zachód słońca był zdecydowanie lepszy. Piękne kolory pojawiły się na niebie. Do całości brakowało jakiś większych, kłębiastych chmur, które pięknie zostałyby podświetlone, lecz uważam, że i tak było nieźle. Przez chwilę całe niebo nabrało pomarańczowej barwy. Bardzo kolorowo i przyjemnie, a całość obserwowana z naszego tarasu. Cool.\nCoron. Kolejny zachód słońca.\n2017-02-28, 18:02, Coron – nurkowanie na wrakach\nPierwsze nurki za mną. Wybrałem się na trzy nurkowania: okręt Irako, Kogyo oraz Olympia. Pierwszy z nich położony prosto kadłubem na dnie na max. głębokości 44 metrów. Dosyć długi, zrobiliśmy jakąś połowę. W środku ciasno i średnia przejrzystość wody (max. 5-7 metrów). Dużo naturalnego zanieczyszczenia unosi się w wodzie. Ogólnie fajny, lecz bez szału – głównie przez słabą widoczność.\nPo olbrzymim lunchu przyszedł czas na Kogyo. Położony bokiem na burcie na max. 32 metrach. Wewnątrz wiele fajnych korytarzy, w których można pływać, dużo życia morskiego: ławice różnych ryb i trochę koralowców, a na zewnątrz na pokładzie piękna rafa z jeszcze większą ilością rybek. Bardzo przyjemne penetrowanie wnętrz. Widoczność na kilkanaście metrów. Polecam.\nOstatni wrak to najbardziej popularna Olympia. Również położona bokiem, lecz trochę płycej, bo max to jakieś 25 metrów. Ogromna ilość dziur i przestrzeni, w które można wpływać. Ładownie wypełnione workami z cementem, urządzenia, rury itd. a wszystko to porośnięte jeszcze fajniejszą rafą. Na pokładzie jeszcze więcej życia podwodnego. Doskonała widoczność, a w środku wiele prześwitów. Jak na razie najlepszy wrak. Gorąco polecam, jakby ktoś miał wybrać tylko jeden.\nGeneralnie nurkowanie na wrakach to bardzo fajna aktywność. Temperatura wody nie spadła poniżej 27 stopni, widoczność od średniej do doskonałej, kolorki piękne i ciekawe przestrzenie do penetrowania. Miałem to szczęście, że w mojej grupie były tylko trzy osoby: para Chińczyków pływająca w SM oraz ja. Po pierwszym nurku dogadaliśmy się, że oni pływają sami, a ja z guidem, więc miałem prywatnego divemastera :).\nPS. tak jak pisałem wczoraj – niestety z nurkowania nie będzie żadnych zdjęć ani filmików, bo mój aparat padł :( Już ja się policzę z producentem.\n2017-02-28, 18:02, Coron – ja nurki, a Nadia i Aga co robiły?\nPewnie się zastanawiacie, co podczas mojego nurkowania robiła Nadia i Aga? Wstały późno. Później śniadanko, spacerek, deserek i obiad, na który kupiły pysznego kurczaka z rożna. Nie wiem czy Nadii faktycznie smakuje ten kurczak – wcina aż jej się uszy trzęsą, czy to tylko jej sprytna zagrywka, bo wie, że z kurczaka zostają skóry i kości, którymi może nakarmić kotka właścicieli naszego guesthousa. Niezależnie od motywacji, dobrze, że wrócił jej smak na mięso, a trzeba przyznać, że kurczaki są tu wyśmienite. Kolejny spacer i kupno mango na kolejny deser.\nPo południu zabawa z naszymi sąsiadami z Kazachstanu. Oni – lat około 35 – nie rozumieją po polsku, a Nadia nie rozumie po rosyjsku, lecz bariera językowa i różnica wieku zupełnie nie przeszkadzały im doskonale opowiadać sobie bajek, historyjek, rysować i bawić się. I tak nieśpiesznie upłynęło popołudnie.\nŚwieży sok z papaja, mango, czy bananów – który wybieracie? Fakt – ciężko się zdecydować.\nŚwierzy sok z papaja, mango, czy bananów wybieracie? Fakt – ciężko się zdecydować.\n2017-02-28, 21:02, Coron – ktoś ukradł księżyc?\nSiedzimy sobie na naszym tarasie i patrzymy w niebo. Na horyzoncie widzimy delikatne czerwone półkole księżyca, lecz wydaje się zdecydowanie zbyt mały. Po chwili całkowicie zniknął. Czekamy kolejne minuty, lecz jak go nie było tak go nie ma. Nadia mówi, że ktoś go ukradł i musimy iść go poszukać lub nadmuchać nowy (to pomysł z jakiejś bajki). Coś o tym wiecie, aby było zaćmienie księżyca? Dziwne.\nZachód księżyca, zaćmienie księżyca czy po prostu chmury?\n2017-02-28, 22:02, Coron – egzotyczne zwierzątko\nJeżeli sobie pomyślimy, jakie egzotyczne zwierzątko przychodzi nam w pierwszej kolejności do głowy to poza oczywistą małpą będzie to gekon. Będąc w Azji prędzej czy później (zdecydowanie prędzej) pojawi się w naszym pokoju, kuchni, pod prysznicem czy w toalecie. Nawet, jeżeli za pierwszym razem go nie zobaczymy to na pewno usłyszymy charakterystyczne „iii-aaaa”. Kto widział gekona i kojarzy jego odgłosy?\n2017-03-01, 19:35, Coron – Tour B\nSkoro sama wyspa Busuanga nie ma do zaoferowania nawet jednej plaży, wybraliśmy się na kolejną wycieczkę, aby móc podziwiać plaże, piękne zatoczki i widoki, czyli wszystko to, z czego słynie Coron.\nDzisiejszy poranek przywitał nas kilku minutowym deszczem i już myśleliśmy, że nici z naszych planów, jednak po 10 minutach mocno zaciągnięte chmurami niebo, przejaśniło się.\nTym razem wybraliśmy Tour B – czyli standardową wycieczkę z biura podróży – tak tak, czasami wybieramy takie opcje, gdy są rozsądne. Popłynęliśmy do pięknej Twin Lagoon, gdzie trzeba wpław wpłynąć przez niski tunel do drugiej pięknej, zielonej laguny. Później zatrzymaliśmy się na wspaniałej rafie koralowej. Jest, na czym zawiesić oko – dużo różnych formacji koralowców i całe sporo tropikalnych ryb, lecz to taki filipiński standard, do którego zdążyliśmy przywyknąć.\nLunch serwowany był na pięknej małej plaży – niestety nie była ona tylko dla nas, lecz 4 inne wycieczki również tam obiadowały. Szkoda :(\nPopłynęliśmy jeszcze na snorkeling nad wrak łodzi Skeleton, której dziób leży dosłownie na 3-4 metrach i można go obserwować nawet z łodzi. Dookoła jest tu piękna rafa, a do tego całe stado tropikalnych rybek. Chyba są przyzwyczajone do tego, że przypływają łodzie i ludzie karmią je niezjedzonym podczas obiadu ryżem.\nOstatnie miejsce to mocno rozreklamowane jezioro Barakuda, które słynie z tego, że występuje w nim termoklina (nagła zmiana temperatury w wodzie na pewnej głębokości – czasami różnica ma kilka stopni). Jest ona jednak odwrotna do tej w Polsce. Poniżej ok. 5 metrów woda ma nie 27-30 stopni, lecz ponad 37 :) Jest to bardzo popularne miejsce na nurki.\nWiele osób twierdzi, że Tour B jest lepszy od Tour A. Ciężko byłoby mi tak zdecydować. Według nas warto wybrać się na oba :).\nNadia była bardzo zadowolona z całej wycieczki. Podobało jej się, że mogła z nami popływać w ładnej niebieskiej wodzie trzymając się za koszulkę taty. Bardzo jej się podobało, jak jeden z przewodników wziął ją na plecy i pływał po lagunie. Bardzo się cieszyła.\nZdecydowanie widać różnicę w jej zachowaniu podczas tego wyjazdu a rok wcześniej. Wtedy bała się czasami jak ktoś chciał jej pomóc wejść na pokład, a dzisiaj jest bardzo zadowolona. Ostatnio zadała pytanie: „Mamo, tato, czy jak się mocno opalę i będę miała brązowy kolor skóry to czy będę mówiła w innym języku?”.\nCoron. Torus B – okolice Twin Lagoon.\nUlubione miejsce Nadii – plaża pełna pięknego piasku.\nNadia na plecach naszego przewodnika pływa po lagunie.\nTropikalne rybki w jednej z lagun.\nNadia w podroży na Filipiny – pływanie z tatusiem w Barracuda Lake.\n2017-03-01, 20:35, Coron – kolejny zachód słońca\nLubię ciszę po zachodzie słońca. Kilka chmurek, ostatnie promienie słońca, które nadały ładny kolor i morski widok. Pomimo, że uwielbiam góry to nadmorskie zachody słońca mają coś w sobie. Do tego szklaneczka z odpowiednią ilością lokalnej brandy – trzeba wszystkiego próbować podczas podróży, nawet alkoholu. Choć Ci, którzy mnie znają wiedzą, że za nim nie przepadam.\nNadia od kilku godzin bawi się z córeczką, o imieniu Princess, właścicielki homestay’u, w którym śpimy. Dziewczynka mówi po filipińsku, Nadia po polsku, lecz dogadują się bez problemu. Obie są bardzo nieśmiałe, lecz pierwsze oznaki zawstydzenia zniknęły dawno temu. Zatem jakby ktoś pytał jak nam mija wieczór to napiszę, że bardzo powoli i relaksująco, a dzieci bawią się w korytarzu robiąc wyścigi na poduszkach. W sumie można by je zatrudnić do froterowania i pastowania tej podłogi.\nKolejny zachód słońca z naszego tarasu.\nCoron. Busuanga. Nadia i Princess bawią się do upadłego.\n2017-03-02, 17:35, Coron – nurkowanie na wrakach cd.\nOstatni dzień nurkowy na wyspie Busuanga. Dzisiaj popłynęliśmy na dwa wraki: Akitsushima oraz Taiei Maru.\nPierwszy z nich był położony na ok. 36 metrach i pomimo, że to dosyć głęboko to widoczność była bardzo dobra, mało naturalnego osadu unoszącego się w wodzie. Sam wrak bardzo przyjemny. Penetracja to istna przyjemność – ciekawe korytarze, wielowarstwowe pokłady, duża ilość dziur i miejsc, po których się pływa. Na zewnątrz ładna rafa. Wrak na pewno warty polecenia!.\nDrugi wrak, czyli Taiei Maru to największa jednostka w tutejszych wodach. Ponad 100 metrowej długości tankowiec. Wspaniały wrak z dużą ilością zakamarków, korytarzy i zbiorników. Można podziwiać maszynownie, mostek itd. Jest on bardzo dobrze zachowany i ma mało dziur, więc większość czasu penetracji wraku pokonuje się w ciemnościach, bez dostępu światła dziennego, co dodatkowo tworzy niesamowity klimat.\nNa zewnątrz, na pokładzie jest on pięknie porośnięty rafą koralową, pośród której buszują różne gatunki morskich stworzeń. Wrak godny polecenia.\nOstatnie nurkowanie to była wspaniała rafa Coral Garden. Jednak po takich wrakach to nurkowanie wydawało mi się takie zwyczajne, takie standardowe, takie proste Rafa była rewelacyjna, mnóstwo życia, różnych rybek, nawet żółw się trafił, lecz jakoś mi to spowszedniało.\nNiestety to koniec moich wrakowych nurkowań na Coron – jedno jest pewne – mam ochotę na więcej :).\nPS. Informacja ważna dla potencjalnych amatorów nurkowania na wrakach – z poziomem OWD większość baz nurkowych nie pozwoli Wam wpłynąć do wraku, a jedynie będziecie mogli go oglądać z zewnątrz z zachowaniem limitów głębokości – 18 metrów Trzeba mieć certyfikat na poziomie min. AOWD i prezentować dobry poziom nurkowania, aby móc swobodnie wybierać wraki i móc w nich pływać Pisze o tym, bo widziałem parę osób z AOWD, które miały podstawowe problemy z pływalnością, pływaniem i całym ogarnięciem się pod wodą.\n2017-03-02, 16:35, Coron – Tour C\nPodczas gdy ja nurkowałem na wrakach Nadia i Aga wybrały się na wycieczkę: Tour C. Obejmowała ona wizyty na trzech wyspach: Bulog Dos Island, Banana Island oraz Malcapuya Island. Dziewczyny mówią, że było bardzo fajnie. Na Banana Island były rozwieszone hamaki pomiędzy palmami – przynajmniej Nadia tak twierdzi. Ostatnia plaża była bardzo ładna, lecz miała jeden minus. Łódź przypłynęła do miejsca bardzo zabałaganionego, mnóstwo śmieci na plaży. Trzeba było przejść przez malutki lasek i było się na wspaniałej, pięknej, białej pocztówkowej plaży. Generalnie, jak ktoś chce spędzić czas na plaży na nic nierobieniu to ten tour jest dla niego.\nCoron. Tour C. Bulog dos Island.\nCoron. Tour C. Banana Island – Nadia w hamaku.\nCoron. Tour C. Malcapuya Island\n2017-03-02, 18:13, Coron – godne pożegnanie\nCoś mi się wydaje, że wyspa Busuanga, chce nas godnie pożegnać, bo dzisiejszy zachód słońca był wspaniały. Kolorki, chmurki, nastrój i atmosfera – wszystko było pięknie. Jak Wam się podoba?\nBusuanga. Coron – ostatni zachód słońca\n2017-03-02, 20:08, Coron – spotkanie\nAgnieszka napisała mi na FB, że to m.in. przez naszego bloga i opis zeszłorocznej podróży na Filipiny, wybrała się właśnie tutaj ze swoją bratową. Jednak to jeszcze mało, bo dziewczyny zabrały ze sobą dzieci – pięciu chłopców w wieku od 1 roku do 13 lat. Brzmi nieźle? Pewnie, że tak. I dzięki FB udało nam się spotkać na końcu świata, na małej wysepce Busuanga, w Coron. Aby jeszcze było ciekawiej to mieszkamy od siebie w odległości 30 metrów.\nPomimo, że się nie znaliśmy wcześniej (poza FB) to czasami trzeba wyjechać tak daleko, aby kogoś spotkać w rzeczywistości:). Fajnie jest spędzić miły wieczór z dopiero, co poznanymi w rzeczywistości dziewczynami i wymienić się doświadczeniami lub po prostu porozmawiać.\nDawno temu podobnie było jak spotkaliśmy rodzinkę z Chwytaj Dzień w Kambodży :). Lubimy takie niespodziewane spotkania.\nSpotkanie na końcu świata – Agnieszka i Agata dzięki.\n2017-03-03, 21:43, Coron – El Nido\nRano w Coron jeszcze napisaliśmy z Nadią, kartkę z podziękowaniem dla homestay’u. Później szybka łódka na El Nido. Szybko i gładko poszło z przepłynięciem. Po drodze piękne widoki na okoliczne wysepki i plaże.\nPrzygotowane podziękowanie przez Nadię.\nZa radą znajomych pojechaliśmy od razu do Corong-Corong, aby znaleźć sobie jakiś przytulny nocleg z dala od zgiełku i hałasu głównych ulic El Nido. Spotkała nas tu duża niespodzianka. Z wielkimi plecakami chodziliśmy ponad godzinę wzdłuż głównej ulicy w poszukiwaniu noclegu i albo wszystko było zajęte lub cena była zdecydowanie zbyt wysoka. Jakaś masakra. Mieliśmy dwa wyjścia – albo wrócić do gwarnego El Nido lub zwiększyć nasze wymagania odnośnie ceny. Stanęło na tym drugim. Znaleźliśmy fajny nocleg z dużym pokojem, dwoma łóżkami, prysznicem z ciepłą wodą i klimatyzacją, której i tak nie używamy. Mamy bezpośredni dostęp do małej plaży, więc będzie gdzie odpocząć i podziwiać zachody słońca.\nWieczorem pojechaliśmy do El Nido załatwić nurki na następny dzień (co prawda w Corong-corong są dwie/trzy bazy nurkowe, lecz nie sprawiały one wrażenia solidnych, a do tego były dosyć drogie) oraz coś zjeść. Małe wąskie uliczki pełne głośnych knajp, mnóstwo ludzi, mieszanina zapachów, świateł i bilbordów reklamujących atrakcje El Nido. Ruch jak na ul. Świdnickiej we Wrocławiu w godzinach szczytu w weekend. Ceny również bardzo zbliżone do tych w Międzyzdrojach w lipcu i sierpniu. Oj bardzo nam się tu nie podoba. Dobrze, że śpimy zupełnie w innym miejscu.\nEl Nido. Pyszna ryba podana na słodko-kwaśno\nEl Nido – główna nadmorska uliczka – zgiełk, hałas i mnóstwo turystów.\n2017-03-04, 14:22, El Nido – nurkowanie na rafie\nWracają wspomnienia z poprzedniego wyjazdu na Filipiny. Wracają, ponieważ dzisiejsza obsługa bazy nurkowej była dokładnie taka sama jak ta, którą pamiętam z Apo Island. Wszystko za człowieka zrobią: przygotują sprzęt, zaniosą na łódkę, sklarują, 2 razy sprawdzą, pomogą założyć na plecy i wskoczyć do wody. Dobrze, że samemu pozwalają nurkować :) (taki żarcik).\nNurkowałem dzisiaj w trzech miejscach: North Rock, South Miniloc, Nat-nat. Generalnie wszystkie te miejsca oferują mniej więcej to samo: dużo różnorodnej rafy koralowej, spora różnorodność ryb oraz dobra lub bardzo dobra widoczność. Wydaje mi się, że rafa jest delikatnie gorsza od tej na Coron, jednak nadal jest bardzo dobrej jakości. Rybek Nemo, trumpet fish, barakud, jack fish i wielu innych jest tu pod dostatkiem.\nParę razy spotkaliśmy kilka dużych ławic barakud i żółtych jack fish. Fajnie jest się bawić z nimi :). Dodatkowo widzieliśmy dwa razy płaszczkę z niebieskimi kropkami (blue spotted stingray). Na samym końcu mieliśmy szczęście zobaczyć wielką Manta Ray (Devilfish). Szkoda, że tak szybko odpłynęła. Podobno prawdopodobieństwo zobaczenia manty w tym miejscu to jakieś, 1% – zatem tym bardziej się cieszę. Zobaczyliśmy także wielkiego ok. 1,5-2 metra długości śmiertelnie jadowitego węża morskiego (Banded Sea Krait), jednak trzymaliśmy się od niego na dystans. Podobno jego jad jest 10 razy bardziej jadowity od jadu kobry i po ukąszeniu człowiek umiera w 8 sekund. Zatem jeżeli zobaczycie w wodzie węża w biało-czarne paski to lepiej nie wchodźcie mu w drogę.\nNie wiem, czy człowiek tak szybko przyzwyczaja się do temperatury, lecz jak temperatura wody spada do 26 stopni to podczas nurkowania robi mi się zimno :) Dziwne prawda? Nie wiem jak wytrzymam pierwsze nurkowanie w polskich wodach :)\n2017-03-04, 14:22, Corong-Corong – plażowanie\nDziewczyny wykorzystały moją nieobecność na nicnierobienie na plaży. Zabawy w wodzie, opalanie się, czytanie w hamaku i relaks, aby naładować akumulatory. Zgodnie postanowiły, że mają już dosyć wszelakich tourów, zatok, lagun i małych plaży, na które się przypływa z innymi turystami i wolą zostać na naszej małej, może nie takiej pocztówkowej, ale własnej plaży przy hostelu.\nCorong-corong. Nadia w podrózy na Filipiny – plażowanie.\n2017-03-04, 18:13, Corong-Corong – zachód słońca\nNic nie wskazywało na to, że dzisiejszy zachód słońca będzie godny uwagi. Jednak myliłem się, bo kilka minut po tym, jak słońce zniknęło za horyzontem niebo przybrało niesamowite kolory. Nie będę się więcej rozpisywał – zobaczcie sami.\nCorong-corong. Zachód słońca.\n2017-03-05, 15:22 El Nido – nurkowanie na rafach\nPostanowiłem, że zostaniemy jeszcze jeden dzień w El Nido, aby móc zanurkować na okolicznych rafach. Kolejny raz wybrałem tę samą bazę, bo są świetni. Popłynęliśmy w trzy miejsca: Southwest Entatula, kolejny raz na South Miniloc oraz na Twin Rocks. Wymienione miejsca to wizytówki nurkowania w El Nido. Faktycznie – rafa jest bardzo ładna, a ryb jest tu niezliczona ilość. Podczas drugiego nurkowania na South Miniloc dokładnie w tym samym miejscu spotkaliśmy ławicę barakud i jeszcze większą niż wczoraj ławicę żółtych jackfish. Bardzo fajnie się z nimi bawi..\nZobaczyliśmy dzisiaj także kilka fajnych okazów Crocodile fish, Stone fish oraz wielką Flamboyant Cuttle Fish, która nic sobie nie robiła z obecności nurków. Generalnie jak ktoś lubi rafę koralową i egzotyczne rybki to warto tu przyjechać i dać nura. Miejsca robią wrażenie.\n2017-03-05, 21:23 Corong-corong. El Nido – zmiana miejsca\nOstatni zachód słońca w tym miejscu, ostatnia kolacja z widokiem na zatokę w Corong-corong, gdyż jutro przenosimy się do Port Barton. Wszyscy, dosłownie wszyscy, których spotkaliśmy mówili nam, że koniecznie musimy pojechać do Port Barton bo jest cudownie. Podobno niewielka to wioska, ładna plaża i cisza i spokój. Zobaczymy, bo to nasze ostatnie miejsce przed lotem do Manili i powrotem do domu.\nStart: jutro rano o 8:00. Dobranoc.\n2017-03-06, 13:45 Port Barton – witamy\nNa ostatni przystanek na Palawan wybraliśmy Port Barton. Czterogodzinna droga vanem upłynęła dosyć szybko. Doniesienia o koszmarnej jakości drogi pomiędzy Roxa a Port Barton są zdecydowanie wyolbrzymione.. Oczywiście są miejsca gdzie jedzie się wyboistą droga szutrową, lecz to tylko niewielkie fragmenty. Pozostała część to wygodna betonowa droga po pagórkach. Wszystko jest w budowie, więc pewnie za chwilę nie będzie nawet tych niewygodnych fragmentów. Z jednej strony to dobrze, bo będzie wygodniej, a z drugiej pewnie przyczyni się to do zwiększenia się ilości odwiedzających. Coś za coś.\nPort Barton to malutka miejscowość położona w ładnej zatoce. Idealnie drobny, biały piasek, ciepła woda, palmy i inne drzewa. Niestety krajobraz psują zacumowane łodzie, którymi turyści wypływają na liczne island hopping. Pomimo, tego elementu, to i tak jest pięknie.Dzisiaj, pomimo, że w okolicy lunchu nie byliśmy mocno głodni to zjedliśmy: 2 porcje smażonych kalmarów, krewetki z czosnkiem, smażone warzywa. Dodatkowo na koniec dnia skosztowaliśmy olbrzymią przepyszną pizzę serwowana przez Filipińczyków w barze, gdzie właścicielami jest Izraelczyk i Hiszpanka. Wiem, brzmi to dziwnie – Azja i pizza, lecz wiele osób polecało tę knajpkę (Gorgonzola), a po przekroczeniu jej progu nie mogliśmy się powstrzymać, aby czegoś nie zamówić. Obsługa i klimat miejsca są rewelacyjne. Gorąco polecamy.\nZachód słońca był taki sobie, ale może jutro będzie lepiej.\nNie wiem jak to jest, ale czasami jesteśmy w jakimś miejscu i niby nic w nim nie ma, a od samego początku czujemy się w nim dobrze. Pierwszy nocleg, do którego poszliśmy (polecony przez spotkanych w Coron Hiszpanów) jest extra, sklepiki, które odwiedziliśmy prowadzą sami uprzejmi ludzie, knajpki, w których jedliśmy były fajne i generalnie wszystko się układa tak jak powinno. Dobrze się czujemy w Port Barton i to jest pewne.\nZachęcam do pełnego wpisu dotyczącego Port Barton – dlaczego nam się tu tak podoba.\nPlaża w Port Barton.\nPort Barton. Nadia i kalmary.\nPort Barton. Olbrzymia i pyszna pizza.\n2017-03-07, 14:45 Port Barton – nurkowanie\nBędąc jeszcze w El Nido pytałem w różnych centrach nurkowych jak wygląda nurkowanie w Port Barton. Niestety nikt nie był w stanie mi nic konkretnego powiedzieć. Dzisiaj zanurkowałem w Port Barton i już wiem jak to tutaj wygląda.\nStandardowo popłynąłem z bazą nurkową na trzy nurkowania: Algaguen wreck, Albaguen drift, German turtle. Okazało się, że jak to bywa w egzotycznych bazach nurkowych, płynę na nurkowanie z przypadkową ekipą. Jedna dziewczyna, która ostatni raz nurkowała 8 lat temu!!!, a sympatyczna para Niemców zrobiła OWD 1,5 roku temu i to było ich pierwsze nurkowanie po kursie. Powiem tylko tyle, że zanurzenie na głębokość 5 metrów trwało 4 min. Jednak widać różnice w poziomie wyszkolenia i braku praktyki. Na szczęście później było już lepiej.\nPierwsze z miejsc nurkowych to ok. 40-sto metrowy wrak jakiejś łodzi. Można przepłynąć przez ładownie i wpłynąć do budki kapitana, lecz wszystko jest małe i takie sobie. Główną atrakcją tego miejsca jest możliwość spotkania rybek czyścicieli – cleaner fish, które potrafią zrobić manicure oraz wyczyścić zęby. Było dużo zabawy.\nRafa koralowa jest całkiem ok, lecz wg mnie gorsza niż w El Nido, a rybek jest zdecydowanie mniej. Spotkaliśmy kilka razy crocodile fish i to tyle. Było fajnie, lecz na drugi dzień nurkowania chyba już się nie wybiorę, bo skoro dzisiaj widziałem najlepsze miejsca w Port Barton to chyba tych gorszych raczej nie chcę zobaczyć. A może rozbestwiła mnie jakość nurkowania na El Nido i Coron i zbyt wiele oczekuję? Jak sobie przypomnę to, co można zobaczyć w Polsce pod wodą, to Port Barton powinno być mekką dla nurków :)\n2017-03-07, 16:23 Port Barton – plażowanie\nNadii bardzo się podoba tutejsza plaża. Do tego stopnia, że trzeba ją na siłę wyciągać z wody, bo sama dobrowolnie nie chce wyjść – no chyba, że na jedzenie. Czy już pisaliśmy, że podoba nam się Port Barton? Za co? Po prostu – za nic.\nNadia w podróży na Filipiny – Port Barton – plażowanie\n2017-03-07, 19:33 Port Barton – jedzenie\nNie wiem, dlaczego tak jest, lecz jak byliśmy w Corong-corong to miejsc noclegowych było bardzo dużo, zdecydowanie wszystkie raczej drogie, jednak miejsc do jedzenia było niewiele. Trzeba było pojechać do El Nido, aby mieć wybór i zjeść coś dobrego.\nA tutaj malutki Port Barton a knajpek od koloru do wyboru. Wczoraj jak widzieliście jedliśmy pyszną pizzę, wcześniej kalmary w kilku miejscach, a dzisiaj byliśmy na rewelacyjnych rybach (curry oraz coś podobnego do naszego tatara podawanym w mleczku kokosowym) i najlepszy sok z mango, jaki do tej pory piliśmy na Filipinach. Jesteśmy objedzeni – to mało powiedziane, więc aby się dobrze trawiło to wieczorem pijemy tutejszy rum, który jest tańszy od wody :)\nPort Barton. Pyszna ryba na surowo marynowana w mleczku kokosowym z przyprawami. Rewelacja.\nPort Barton. Przygotowanie jedzenia.\nPort Barton. Nie ma to jak załapać się na Happy Hours w trakcie zachodu słońca\nPort Barton – dzisiejszy zachód słońca.\n2017-03-08, 08:08 Port Barton – 8 Marca\ndzisiaj przypada Wasze święto. Tak się jakoś składa, że od kilku lat piszę do Was życzenia gdzieś z dalekiej podróży – nie powiem, jest mi tym bardziej miło.\nW dniu Waszego święta, życzę Wam wszystkim, aby każdy dzień, każda minuta i każde wydarzenie w Waszym życiu było tak samo pozytywnie zaskakujące jak ta fala, która „zaatakowała” niespodziewanie Nadię i aby święto 8 marca było celebrowane przez Waszych mężczyzn przez cały rok, a nie tylko dzisiaj.\nPort Barton. 8 marca – Międzynarodowy Dzień Kobiet\n2017-03-08, 11:18 Port Barton – żółwie\nIdziemy sobie z Nadią tutejszą ulicą. Za prostym płotkiem na huśtawce siedzi mała dziewczynka, a obok starszy brat bawi się komórką. Witamy się: Hello, hello, chwilę gaworzymy na migi. Kilka zdjęć później przyjeżdża tata parki dzieciaków i pyta czy chcemy zobaczyć małe żółwie, bo ma w domu. Dlaczego nie. Idziemy z Nadią na podwórze. W jednej z dużych misek jest 9 miesięczny żółw, a po chwili przynosi mniejsze wiaderko z 7 dniowymi osobnikami. Facet tłumaczy, że co jakiś czas wybiera się na German Island, aby zabrać ze sobą do domu kilka, kilkanaście dopiero, co wyklutych żółwi. Trzyma je przez 10 miesięcy w domu, karmi i patrzy jak rosną. Po tym czasie żółwie są już na tyle silne i duże, że wypuszcza je do morza bez obawy, że jakieś drapieżniki je zjedzą. Dlaczego tak robi? Wie, że szanse przeżycia dopiero, co wyklutego malutkiego żółwika są niewielkie, więc w taki sposób pomaga im przeżyć i zwiększyć populację żółwi w okolicach Port Barton.\nPodobne rodziny spotkaliśmy w Corong-corong, które też trzymały przez kilka tygodni malutkie żółwie w domu, aby później silniejsze wypuścić do ich naturalnego środowiska.\nMuszę przyznać, że malutkie kilkudniowe żółwie są słodkie.\nPort Barton – 9 miesięczny żółw.\n2017-03-09, 15:18 Port Barton – White Beach\nNamawiali, namawiali i namówili. Agnieszka i Agata, (dzięki), które spotkaliśmy w Coron mówiły nam o małej plaży w okolicy Port Barton. Postanowiliśmy ją dzisiaj zobaczyć. Spacerkiem plus minus godzina drogi – trochę plażą, trochę lasem, a trochę drogą, bo się trochę pogubiliśmy. Jednak liczy się efekt końcowy i w końcu dotarliśmy do tego miejsca.\nJest tu położony całkiem fajny resort z dużymi chatkami z pięknym widokiem na przepiękną plażę. Idealny biały piaseczek, zielona trawka i piękne wysokie palmy, pomiędzy którymi rozciągnięte są hamaki. Szkoda, że tak na ostatnią chwilę dowiedzieliśmy się o tym miejscu, bo pewnie chcielibyśmy spędzić tu noc lub dwie.\nWhite Beach jest położona wzdłuż małej zatoczki. Nic tu nie ma poza wspomnianym resortem. Bardzo nam się spodobało to miejsce. Cisza, spokój, wygodne hamaki i cień palm, który pomagał odetchnąć od upału. Pomimo, że niebo było mocno zachmurzone to bardzo czuliśmy na naszej skórze moc słońca.\nJeżeli będziecie w okolicy to koniecznie odwiedźcie White Beach.\nZobacz pełną galerię zdjęć z White Beach\nPort Barton. White Beach bardzo fajne miejsce na relaks i odpoczynek.\nPort Barton. White Beach. Który hamak wybrać na dzisiejsze popołudnie?\nPort Barton. White Beach – na hamaku z mamą.\nPort Barton. White Beach – na hamaku z tatą.\nTo co pijemy kokosa?\nNadia w podróży na Filipiny – jestem okrąglutka bo dużo jem.\n2017-03-10, 21:48 Port Barton – Puerto Princesa – Manila\nTrafił nam się kolejny dzień transportowy. Niestety tak to już bywa, że gdy odległości są duże, to trzeba poświęcić trochę czasu na przemieszczanie się. Wystartowaliśmy busem o 13:00 z Port Barton do Puerto Princesa. Jak już wiecie Port Barton jest malutką wioską, lecz kupując bilet na busa zawierał on odbiór z hostelu. Zatem zanim odebraliśmy kilkanaście osób z ich hosteli, zanim duży bus wykręcił w wąskich uliczkach wioski minęło prawie 45 min :)\nDwie obserwacje podczas drogi:\nNie wiem czy wszyscy tak robią czy tylko zagraniczni turyści, których my spotkaliśmy, ale nie wyobrażam sobie siedzenia tak, aby moje brudne stopy podsuwać sąsiadowi na bocznym siedzeniu pod nos. Może to jakaś dziwna moda lub po prostu brak podstawowego wychowania?\nLiczne zakręty, wzniesienia i pagórki mocno wpływają na komfort jazdy. Moja sąsiadka kilkukrotnie nie wytrzymała trudów tej jazdy i kulturalnie cyklicznie wymiotowała w swoja chustę. Bałem się, że kiedyś chusta przepełni swoją pojemność i będzie klops. Na koniec roczne dziecko zwróciło z wielką fontanną całe mleko na podłogę i okolicznych współpasażerów. Także trzeba uważać.\nLotnisko w Puerto Princesa jest bardzo małe. Kilka budek z pamiątkami i orzeszkami, 5 stanowisk do odprawy i niewielki hol dla oczekujących na lot. Jednak zmieścił się tam malutki plac zabaw, gdzie Nadia z ochotą spędziła całe dwie godziny. Kolejny raz – tak niewiele, a wystarczyło, że ktoś pomyślał i tak mocno ułatwił podróżującym rodzinom z dziećmi swoim pomysłem o uruchomieniu tu mini placu zabaw dla dzieci\nAirAsia kolejny raz pokazała jak bardzo liczą się dla niej statystyki nieopóźnionych lotów, gdyż planowo mieliśmy być w Manili o 21:15 a wylądowaliśmy 20:40 :).\nKtoś, kiedyś powiedział mi, że AirAsia specjalnie podaje daty przylotów z dużym zapasem czasu, aby być zawsze o czasie.\nPuerto Princesa – lotnisko.\nBye Bye Palawan – kierunek Manila.\nBiorąc taksówkę z lotniska w Manili (i każdego na Filipinach) koniecznie trzeba wybrać „REGULAR METERED TAXI”, aby zapłacić normalne, niewielkie pieniądze. Nasz kierowca miał zły dzień, albo dopiero, co zrobił prawo jazdy. Wrzucanie biegów szło mu bardzo opornie, a praca sprzęgłem to dla niego totalna czarna magia. Nie przeszkadzało mu, że jechał cały czas na długich światłach, a bagażnik częściowo zamknął na sznurek.\nDojechaliśmy do Wanderers GH – polecany przez znajomych spotkanych w Sagadzie. Rzuciliśmy plecaki i poszliśmy coś zjeść do okolicznej jadłodajni po przeciwnej strony ulicy. Dobre jedzenie, duże porcje, lecz Nadia nie dała już rady i zasnęła na kolanach u mamy. Nie chciała nic jeść tylko spać.\nJednak bardzo mocno widać, jak każdy ma bardzo różne oczekiwania. Dostaliśmy pokój zaraz obok baru na dachu. Niestety głośna muzyka, impreza i rozmowy nawet po północy nie skończyły się. Dopiero po 1:00 barman ściszył – nie wyłączył, lecz ściszył muzykę.\nManila. Nadia była na tyle zmęczona podróżą, że postanowiła odpuścić jedzenie.\n2017-03-11, 16:30, Manila NAIA, Terminal 1 – lotnisko\nNiestety wszystko, co dobre szybko się kończy. Ostatnie zdjęcie przed wylotem z Filipin…. A korciło nas, aby zamiast na zachód polecieć na wschód i nie wracać.\nManila. Lotnisko. Wylot do Kantonu.\n2017-03-12, 22:15, Kanton (Guangzhou) – lotnisko\n„Panda misiem jest uroczym,\nCzarne łapki ma i oczy,\nbambusowe liście wcina,\nOdwiedź mnie jak będziesz w Chinach”\nczy jakoś tak ta bajka szła, którą czytaliśmy Nadii na dobranoc jak była mała.\nZatem byliśmy na chwilę w Chinach i zobaczyliśmy sztuczną pandę. Następnym razem będziemy chcieli zobaczyć prawdziwą :).\nKanton. Sklep z maskotkami.\n2017-03-12, 21:18 Wrocław, Polska – koniec wyjazdu\nZ kronikarskiego obowiązku pragnę napisać, że po kilkunastu godzinach spędzonych w samolotach, autobusach i taksówkach w końcu dotarliśmy do domu, zatem już oficjalnie można napisać, że to koniec naszego wyjazdu. Na dłuższe podsumowanie i uzupełnienie zapisków, nowe artykuły i piękne galerie zdjęć przyjdzie jeszcze pora, teraz idziemy spać. Dzięki wszystkim, którzy podróżowali razem z nami.\nNadia w podróży na Filipiny – koniec wyjazdu.\nPS. Jeżeli ktoś planuje wyjazd na Filipiny to warto zapoznać się z praktycznym wpisem – Filipiny informacje praktyczne oraz z poprzednim artykułem Nadia w podróży na Filipiny.\nKomentarze do wpisu "Nadia w podróży na Filipiny 2017"\n16 lutego, 2017 o 10:13\nWow fajnie Gratuluje\nCzekam niecierpliwie na wieści o widokach,ludziach i pogodzie.\n17 lutego, 2017 o 10:41\nBędziemy starali się pisać na bieżąco :)\n16 lutego, 2017 o 15:41\nUdanych wakacji, życzę dużo wrażeń.Pozdrawiam Maria\n7 marca, 2017 o 13:32\nniestety nasz wyjazd powoli się kończy :(. Mam nadzieję, że podoba się Tobie nasza relacja?\n16 lutego, 2017 o 15:47\n,,Cała naprzód ku wielkiej przygodzie”\nWasze info,wrażenia przybliżą mi świat,zdjęcia oczarują.Powodzenia\nmam nadzieję, że kolejny raz uda nam się pokazać Tobie jak również innym czytelnikom naszego bloga, niewielki wycinek Filipin, fragment w którym jeszcze nie byliśmy.\n17 lutego, 2017 o 08:10\n17 lutego, 2017 o 08:14\nCudnej podróżywidzę, że nie tylko nam zdarza się wracać do odwiedzonego krajuzawsze zostaje coś nowego do odkrycia, prawda?\n17 lutego, 2017 o 08:18\nFilipiny to olbrzymi kraj, więc i wiele fajnych miejsc\n17 lutego, 2017 o 08:42\nJak dobrze pamietam to Indonezja ma ponad 15000 wysp więc jest co zwiedzać ;). Na pewno prędzej czy później też będziemy chcieli tam wrócić.\n17 lutego, 2017 o 08:35\nCzerpcie garściami z Palawanu\n17 lutego, 2017 o 08:44\nJest taki plan – mam nadzieję, że się nie rozczarujemy ;) coś konkretnego polecasz?\n17 lutego, 2017 o 09:21\nŁukasz Kędzierski: podróże i fotografia To co Ci już polecaliśmy na NicLepszego…Port Barton :) . Ogólnie Island hoping na El NIdo i Coron też Wam się spodoba, Słyszałem że okolice Honda Bay są ładne. Ciekawe co odkryjesz ciekawego…. Do miłego\n18 lutego, 2017 o 04:44\nPort Barton mamy w planach, oczywiście o island hopping nawet nie trzeba wspominać bo to prawie obowiązek ;)\n17 lutego, 2017 o 10:27\nUdanych wakacji! My ruszamy 23 lutego tez na Filipiny :) Najpierw po drodze 3 dni w Bangkoku a potem Manila, Siquijor, Pamilacan (miedzy innymi dzieki Wam :) i na koniec lenistwo na Bohol (Panglao)\n17 lutego, 2017 o 10:37\nbardzo mnie to cieszy, że wybierzecie się na Pamilacan – to cudowne miejsce – również życzymy udanych wakacji i koniecznie daj znać jak było.\n17 lutego, 2017 o 10:20\nTeraz to juz bedziemy musieli wybrac Filipiny na nastepna podroz! Juz druga Wasza wyprawa i kolejne poradniki!\n17 lutego, 2017 o 10:43\nChyba nie bedziecie mieli innego wyjścia ;)\n17 lutego, 2017 o 13:27\nPowodzenia i niezapomnianych małych przygodek dla córy i większych dla Was !\nnaprawdę źle się siedzi w pracy jak trafia się na Wasze wpisy – na szczęście mam już bilety na caaaały lipiec.\n18 lutego, 2017 o 12:27\nw przerwie na kawę/herbatę w pracy będziesz mógł poczytać co u nas aby jeszcze bardziej się zmotywować na twój zaplanowany urlop – a może pomysł na kolejny? Trzymaj się ciepło.\n17 lutego, 2017 o 13:32\nWow, super. Będę miała co czytać przy karmieniu\n18 lutego, 2017 o 04:41\nPostaramy się nie zawieść pokładanych w nas nadziei\n17 lutego, 2017 o 17:11\n18 lutego, 2017 o 04:40\n18 lutego, 2017 o 21:57\nA zdawało mi się że niedawno gdzieś byłeś na krótkim urlopie :) pozostaje mi tylko zazdrościć i śledzić bloga. Udanych wakacji!!!\n21 lutego, 2017 o 05:20\nKróciutki urlop fakrycznie był, lecz to taka spontaniczna akcja była – teraz jesteśmy ma „głównym” urlopie. Miłego czytania\n20 lutego, 2017 o 01:10\nWitam Panie Łukaszu,czyli jednak nie udało się zmienić tych miejsc na lepsze.Pozdrawiam i życzę udanych wakacji:) Kolega z check-inu WAW\nniestety nic się nie dało zrobić. Może następnym razem. Pozdrawiam\nKasia Kierzkowska pisze:\n22 lutego, 2017 o 21:55\nFajnie się Was czyta, szczególnie w nocy kiedy walczę z najmłodszym potomkiem, żeby zrezygnował z matczynych rąk na rzecz łóżeczka;) Dobrze zajrzeć na chwilę w inne rejony świata no i jest bodziec do planowania urlopu za jakiś czas…\nUdanej dalszej części wyprawy! Pozdrawiam.\n24 lutego, 2017 o 10:24\nbardzo nam miło, że nawet w nocy zaglądasz do nas, aby przekonać się co u nas słychać. Za chwilę jak tylko internet pozwoli będzie duża aktualizacja z ostatnich kilku dni. Zachęcamy do lektury.\nPozdrawiamy całą trójką,\n26 lutego, 2017 o 20:41\nCzytam Wasze wszystkie wpisy, bardzo mi się podobają. Chęć wyjazdu na Filipiny wzrosła a po Waszej drugiej podróży która zresztą jeszcze się nie skończyła jestem zdecydowany.\nCzekam na relacje z nurkowań, gdyż to mnie interesuje najbardziej.\nJeśli pozwolisz Łukaszu, skontaktuje się z Tobą ,może najlepiej po Waszym powrocie ?\nTrzymajcie się i udanego wypoczynku\n2 marca, 2017 o 00:38\nJeden dzień nurkowy jest już za mną i trochę go opisałem – za chwilę jadę na kolejne wraki zatem będzie znów trochę opisu. Niestety zdjęć z powodu awarii aparatu brak :(\nJak wrócę jasne, że będziesz mógł się skontaktować. Daj znać.\n27 lutego, 2017 o 15:28\nUdanego nurkowania! :) czekamy na relację :D\n2 marca, 2017 o 01:02\nKrótki opis pierwszego dnia nurkowego już jest :)\n27 lutego, 2017 o 19:03\nWspaniale informacje ktore nas utwierdzaja do tego ze lecimy tam w pazdzierniku. Fajne zdjecia.\nPisz Kolego I zyczymy milych chwil.\nPozdro zw Szkocji\n7 marca, 2017 o 13:36\nciesze się, że wybraliście Filipiny. Mam nadzieję, że nasze relacje z podróży oraz wpisy na blogu pozwolą Wam zaplanować swoją podróż i zdecydować, które miejsca wybierzecie.\nPozdrawiamy z Port Barton (Palawan)\n28 lutego, 2017 o 10:59\nByłem wielokrotnie na Filipinach i zawsze bede wracał wspomnieniami do tego miejsca :) Wspaniałe miejsce na ziemi i bardzo sympatyczni ludzie :)\n7 marca, 2017 o 13:13\nZgadzam się z każdym wyrazem :)\n2 marca, 2017 o 12:14\nPOMIMO, ŻE JESTEŚMY NA BIEŻĄCO Z WPISAMI NIE MA TO JAK BEZPOŚREDNIE SPOTKANIE;)\nCHCIAŁAM OFICJALNIE POSKARŻYĆ, ŻE ŁUKASZ W OBAWIE PRZED ZORGANIZOWANIEM IMPREZY CO ROKU UCIEKA NA DRUGI KONIEC ŚWIATA;)\nNAJLEPSZEGO ŁUKASZ:) OBY PODRÓŻNICZO UPŁYWAŁO CI ŻYCIE;)\nPS. GOŚCIE I TAK NAWIEDZĄ CIĘ PO POWROCIE;)\n6 marca, 2017 o 01:01\nSpoko co się odwlecze to nie uciecze – przywieziemy rum z Filipin to będziemy świętować i urodziny :) Tak to jakoś wychodzi, że wole spędzać urodzinki w tropikach niż w zimnej Polsce :)\n7 marca, 2017 o 11:41\nCzy będąc na Palawan stosowaliście jakąś profilaktykę antymalaryczną?\n7 marca, 2017 o 13:06\nNadal jesteśmy na Palawan. Nie stosowaliśmy żadnej profilaktyki. Mamy muggę w plecaku, lecz nie użyliśmy ani razu ponieważ komarów nie widzieliśmy – jakieś pojedyncze sztuki.\n7 marca, 2017 o 12:15\nCiesze się, że Port Barton się Wam spodobało. to zdecydowanie moje ulubione miejsce na Palawan. Pozdrawiam :-) Marcin\nmieszkam na Filipinach i jestem tu szczęśliwy :-)\n7 marca, 2017 o 12:53\nTak, Port Barton bardzo nam się podoba – jest tu wszystko czego nam potrzeba – fajna plaża, cisza, spokój no i pyszne knajpki.\n7 marca, 2017 o 13:18\nSama mam ochotę napisać do producenta aparatu… ja chcę zdjęcia wraków!!! ;-)\n8 marca, 2017 o 14:13\nSpoko mam dobrą, fotograficzną pamięć, więc wszystko opiszę ci dokładnie jak się spotkamy – lecz w wielkim skrócie – warto dać tu nura. Nie są to co prawda trudne i techniczne nurkowania, a raczej rekreacyjne dla amatorów – ciepła woda, dobra widoczność, fajne pomieszczenia do pływania, dodatkowo duża ilość ryb i piękna rafa, która od zewnątrz porasta wraki.\n9 marca, 2017 o 05:00\nCiesze się, że Port Barton Wam przypadł do gustu. To moje ulubione miejsce na Palawan.\n11 marca, 2017 o 01:32\nMarcin, jak takie miejsce może się nie podobać?\nKatarzyna Carstensen pisze:\n11 marca, 2017 o 19:15\nPierwszy raz czytam opis waszej podrozy i jestem zafascynowana odwaga,przezyciami,widokami i wszystkim co znajduje sie w opisie.Sama mam 54 lata mieszkam obecnie w Niemczech i nareszcie moge sobie pozwolic na zwiedzanie swiata w czym znajduje mnostwo radosci i przyjemnosci.Za 10 dni wyruszamy z mezem do Afryki – tylko 2 tygodnie i zoorganizowana wycieczka ale zawsze!!! zycze wam wszystkiego co najlepsze i czekam na wiecej opisow z waszych podrozy – Ahoj Kasia :)\n12 marca, 2017 o 21:18\nDzięki Kasia za Twój komentarz,\nna podróże nigdy nie jest za wcześnie, ani za późno. Staramy się jak tylko możemy podróżować i opisywać nasze wrażenia i pokazywać miejsca na zdjęciach. Prawdziwej Afryki jeszcze nie zakosztowaliśmy (Maroko i Egiptu nie liczymy), ale przyjdzie i na nią pora.\nTrzymam kciuki za Twój wyjazd.\n13 marca, 2017 o 13:48\nJak zawsze batdzo fajnie sie ciebie czyta. Bardzo miło spędziłam czas śledząc wasze kolejne etapy podróży. Pozdrawiam całą waszą trójeczke!\n13 marca, 2017 o 17:48\nDzięki Marta za miłe słowa,\nniestety wyjazd w realu się zakończył, lecz teraz w wirtualnym świecie będzie trwał jeszcze bardzo długo – mam pomysł na wiele artykułów i chcę pokazać trochę zdjęć, więc przyjemność z Filipin będę dawkował w kawałkach – trzymaj rękę na pulsie.\nPozdrawiamy całą trójeczką :)\n16 marca, 2017 o 15:14\nFajny wyjazd, jeszcze jakieś zapiski wrzuć, chętnie poczytam. Szkoda że ten aparat zastrajkował wtedy, byłby materiał z wody.\nNapiszę Ci Łukasz niebawem maila, (na razie nie będę miał chwilowo dostępu do neta) bo muszę się zabrać za planowanie mojego wyjazdu, więc chciałem Cię prosić o wskazówki.\nPozdrawiam całą Waszą Trójkę\n16 marca, 2017 o 17:11\nSpoko, śmiało podsyłaj. Postaram się pomóc.\n11 kwietnia, 2017 o 23:18\nKtóry rejony polecacie najbardziej pod kątem zwiedzania, plażowania i snorkelowania (nie nurkuję) Z pierwszego wyjazdu? Drugiego?\n11 kwietnia, 2017 o 23:38\nale zadałeś trudne pytanie – wszystko zależy ile masz czasu i jaki styl podróżowania lubisz.Dodatkowo nie bardzo wiem co masz na myśli pod hasłem „zwiedzanie”.\nJeżeli lubisz ciszę, spokój, brak turystów i nicnierobienie to powiem, że Pamilacan.\nJeżeli chcesz zobaczyć wyraki, czekoladowe wzgórza, pojeździć trochę skuterem -> Bohol\nBłękitne laguny, malownicze zatoczki, malutkie wysepki -> Coron lub okolice El Nido\nitd.. mogę wymieniać długo lecz odpowiedz mi na powyższe pytania to postaram się być bardziej precyzyjnym.\n12 kwietnia, 2017 o 19:19\nJa wolę zdecydowanie aktywniej (skuter, eksplorowanie okolicy, zabytków, wodospady itp) moja druga połowa odpoczynek i piękne plaże/woda. Z reguły tydzien robimy po mojemu, tydzień odpoczynku.\nZ tego co opisywaliscie to wydaje się być ze okolice El Nido byłyby optymalne.\nMożna tam swobodnie poruszać się skuterem? Jaka jest standardowa cena za dzień wynajmu?\n12 kwietnia, 2017 o 21:24\nEl Nido jest dosyć turystyczne, ale jak pojedziesz w okolice to są fajne miejsca gdzie jest ciszej. Cena skutera mocno trochę się różni od 400-800PHP za dzień – wszystko zależy gdzie, na jak długo i jaki skuter. Więcej szczegółów nie podam bo nie wypożyczałem.\nBerezowska Viola pisze:\n12 listopada, 2017 o 07:03\nWitam ! Super blog ! Mam pytanie dot bezpieczeństwa na Filipinach ? Mamy ochotę wybrać się w styczniu 2018 ale na stronie MSZ jest wyraźne ostrzeżenie by nie jechać ze względu na zamachy terrorystyczne i porwania turystów . Przede wszystkim niebezpiecznym regionem jest południe Mindanao .czy przejmować się tym ostrzeżeniem ? czy myślicie Państwo ze media to zbytnio rozdmuchują ? Czy planując Palawan , Bohol mozna bezpiecznie spędzić urlop ? Będę wdzięczna za szybka Odp bo są właśnie bilety w promo cenach :)\n12 listopada, 2017 o 17:38\nw sprawie bezpieczeństwa każdy musi sobie sam odpowiedzieć. Jednak jeżeli nie jedziesz na Mindanao ( spotkałem wielu ludzi którzy tam jechali i było spoko) a tylko Palawan, Bohol, pewnie Cebu itd.. to wg mnie nie ma się czego obawiać. Byliśmy 2 razy na Filipinach w różnych miejscach i nigdy nic nam nie zagrażało, nie było nawet jednej sytuacji abyśmy czuli się w jakikolwiek sposób zagrożeni. Filipińczycy to bardzo uprzejmi i przyjaźnie nastawieni ludzie.\nOczywiście trzeba zachować podstawowe zasady bezpieczeństwa które przestrzegasz również w miejscu gdzie mieszkasz na stałe.\nJa na pewno bez chwili zastanowienia pojechałbym jeszcze raz na Filipiny – niestety urlop nie jest z gumy.\nJak to mówił ktoś sławny „Decyzja należy do Ciebie. Co wybierasz?”\nOla Mackiewicz pisze:\n27 listopada, 2017 o 13:32\nświetny blog! Mnóstwo istotnych informacji jak i zachęcających relacji do podróżowania. Dzięki Waszemu, jakże obszernemu opisu pobytu na Filipinach, postanowiłam się tam wybrać na przełomie lutego/marca w 2019. I tu nasuwa się dla mnie zasadnicze pytanie, może mało dyskretne.\nWidziałam wszystkie opisy cen dotyczących ww. wyjazdu, próbowałam je sobie zsumować, ale pewnie o połowie kosztów nie wiem. Czy mógłbyś podać łączny koszt (szacunkowy) któregoś z 2óch wyjazdów na Filipiny? Byłabym bardzo wdzięczna.\n27 listopada, 2017 o 21:19\nbardzo się cieszę, że dzięki nam wybierasz się w tak piękny zakątek świata.\nJak wiesz z finansami nie jest prosto i każdy wydaje inaczej i na inne rzeczy, ale poniżej podaję nasze podsumowanie:\n1. wyjazd w 2016 roku: ok 1500$ za cały wyjazd + bilety lotnicze z Polski na Filipiny\n2. wyjazd w 2017 roku: ok 1700$ za cały wyjazd (w tym 5 dni nurkowych) + bilety lotnicze z Polski na Filipiny + 2 loty wewnętrzne\nwszystkie szczegóły wraz z cenami -> https://www.lkedzierski.com/filipiny/filipiny-informacje-praktyczne-ceny-wiza-noclegi/\nOla Mackiewicxz pisze:\n27 listopada, 2017 o 21:34\nDziękuję za odpowiedź. Oczywiście, że pomogłeś, dobrze jest wiedzieć na jaki koszt się nastawić i na ile będzie można sobie pozwolić planując miejsca na „swojej” mapie Filipin :) Uwielbiam snorkeling/nurkowanie i są to dla mnie dość istotne punkty podróży, a całkiem sporo, dzięki Twoim relacjom, się o nich dowiedziałam.\nTym czasem, czekam na kolejne relacje!\n17 lutego, 2018 o 10:02\nSwietny blog! Korzystamy z niego „na zywo” bedac na Filipinach :-)\nBadzo nas to cieszy – a gdzie obecnie jesteś?\n10 grudnia, 2018 o 02:23\ncalosc bardzo dobrze sie czyta, ale lepiej jednak poprawic nazwe lotniska- Amsterdam Schiphol :) dzieki za ciekawe tpy. Pozdrawiam\n10 grudnia, 2018 o 19:24\nDzięki… zupełnie nie zauważyłem tej literówki.\nCześć! dużo piszesz o island hopping (Coron A+B), El Nido, Port Barton – czy na wszystkie wycieczki zapisywałeś się na miejscu? Nie było problemu z dostępnością? Zastanawiam się, czy warto coś wykupić przed wyjazdem (poprzez biuro „szyte na miarę” które ma kontakt z lokalnymi organizatorami wycieczek). Jak myślisz?\n21 stycznia, 2019 o 20:46\nnie wiem jakie kwoty proponuje ci wspomniane biuro ale na 99% będzie to wyższa stawka (pewni dużo wyższa) niż kupisz tę samą usługę na miejscu.\nNie ma najmniejszego problemu aby kupić daną wycieczkę z jednodniowym wyprzedzeniem. To jedna z największych atrakcji tych miejsc więc ofert jest mnóstwa praktycznie w każdym lokalnym biurze, hotelu w którym się zatrzymacie itd. Zawsze staram się zamawiać taką usługę w miejscu gdzie śpię bo:\n1. Oni mają z tego jaką prowizję i bardzo chętnie ci to załatwią – jakby pojawiły się jakieś komplikacje, spóźnienia to oni będą starali się wszystko załatwić, naprawić\n2. Czasami mogą zaoferować ci lepszą cenę lub coś dodatkowego w tej samej cenie\n3. Zarezerwują ci miejsce w dobrym/sprawdzonym biurze bo wiedzą, że jak coś będzie nie tak to będziesz z nimi chciała to wyjaśnić.\nzatem spokojnie zarezerwujesz to na miejscu.\nDodatkowo jest jeszcze opcja aby nie kupić standardowej wycieczki, a wynająć „prywatną” łódź z rybakiem (będzie to drożej) i samej uzgodnić trasę i atrakcje itd…


Działania Wojenne - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » działania wojenne\nArtykuły na temat: działania wojenne\nMuzeum im. Orła Białego w Skarżysku Kamiennej: Wojenny okręt w środku lasu\n...w XIX rozbudowano kompleksowo zespół Huty "Rejów" i całe miasto. Możemy też zobaczyć, jak ważny był rozwój wojskowości i działania wojenne, szczególnie w czasie II wojny światowej związane(...) bojowych i... kuter torpedowy polskiej marynarki wojennej ORP "Odważny"! Największy i najbardziej okazały eksponat dumnie góruje nad okolicą, niegdyś pływający po Bałtyku, a teraz na zasłużonej emeryturze...\n...będzie podpisania listu intencyjnego." Co to oznacza dla Polski i Marynarki Wojennej RP? Niepewny partner Dla Polski oznacza to kolejne potwierdzenie tego, że jest niepewnym, niestabilnym(...) "Adelaide", mimo że prowadzony bez uwzględnienia w Planie Modernizacji Technicznej, miał szansę realnie wzmocnić polską obecność na Bałtyku i dać szansę Marynarce Wojennej na zwiększenie zdolności obrony...\n...utworzyć Marynarkę Polską, mianując jednocześnie pułkownika marynarki Bogumiła Nowotnego szefem Sekcji Marynarki Wojennej przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. Był to ważny krok, który potwierdzał dążenia Polski do budowy silnej floty. Dokument ten usankcjonował zastaną sytuację jedynie prawnie, gdyż już od kilku tygodni oddolnie podejmowane były działania dążące do przejęcia okrętów byłych...\n...dywizjonu ogniowego MJR. Stacja przez cały czas pozostaje w gotowości do działania. Żołnierze uruchamiają ją jednak tylko w sytuacjach kryzysowych. Promieniowanie emitowane przez radar mogłoby przecież(...) Marynarki Wojennej. Ale mamy u siebie żołnierzy, którzy ukończyli Akademię Marynarki Wojennej i stanowili załogi okrętów, mamy takich z Brygady Lotnictwa Marynarki Wojennej, a nawet z wojsk lądowych i sił...\nParkanami, gdzie podręcznikowo zastosowano taktykę działania jednostek rzecznych - parowce transportowe wysadziły desant, który pod osłoną dział monitorów zajął przeprawę. Komuniści jednak nie(...) go oglądać naprzeciw budynku węgierskiego parlamentu. Jest on bardzo ważną placówką edukacyjną, na której można się dowiedzieć jak wyglądała służba na okrętach rzecznych marynarki wojennej Austro...\nZdjęcia na temat: działania wojenne\nDyskusje na temat: działania wojenne\nNajlepiej rozpocząć działania wojenne z Rosją , przynajmniej sprzęt nie zardzewieje\nNajdonioślejsze działania wojenne odbywały się w słońcu Palestyny i w londyńskim "Rubensie".\ndlatego należy zrobić wszystko aby działania wojenne przenieść na terytorium USA. Polska krajem neutralnym !\nTurcja rozpoczęła działania wojenne przeciw Kurdom - Jankesy porzucili swoich sojuszników i wycofali się z rejonu walk .\nRe: Najwyższa Izba Kontroli: Działania MON niewystarczające\nTępa dzida z ciebie .. większość z tego uzbrojenia produkowana była w PRL na licencji .. mam ci przypomnieć kłamco 3 stocznie wojenne z zamówieniami na 5 lat do przodu? bumar łabędy produkujący czołgi i transportery, zakłady w świdniku i mielcu? dobry samolot szkolno-bojowy iskra i wieeeeeele innych? Dług po Gierku baranie to 1/3 tegorocznej dziury w budżecie, ale! Wykonano za te pieniądze marne\nKonflikt obecnie niewyobrażalny. Ponad 3/4 globalnych możliwości produkcyjnych przestawione tylko na działania wojenne. Dziesiątki milionów zabitych, setki milionów rannych. Mam nadzieję, że następnego takiego konfliktu już nie będzie.\nGrzegorz Braun tłumaczy jak objawienia w Gietrzwałdzie powstrzymały działania wojenne i wybuch I wojny światowej do której już dochodziło w 1877 roku, np przygotowania sztabów wojskowych do przerzucania wojsk\nRe: Tsutomu Yamaguchi. Ten, który przeżył wybuch bomb atomowych\nCzy to bombardowanie cywilnych celów można nazwać ZBRODNIĄ WOJENNĄ ? Amerykanie bardzo lubią bombardować nieobronione, cywilne obiekty. Czas przenieść działania wojenne na teren USA ☠\ncepie,jak wybuchają działania wojenne,to bierzesz karabin i w pole ,a nie modlitewnik,przestań siać defetyzm,konowale zniewieściały\nRozumiem, że ewentualne działania wojenne przez wojsko pancerne będą prowadzone tylko w okolicy Żagania, blisko serwisu i zaplecza szkoleniowego.


Grzejnik retro Libra 530 x 1000 Imers | Wermo. Grzejniki Online\n> Grzejniki>Grzejniki retro>Grzejnik retro Libra 530 x 1000 Imers\nGrzejnik retro Libra 530 x 1000 Imers to połączenie standardowej drabinki z funkcjonalnością w kategorii grzejników łazienkowych. Jego klasyczna forma sprawia, że pasuje do każdego typu łazienek. Dwa relingi zawsze osuszą nam ręczniki. Istnieje możliwość wykonania w niestandardowym rozmiarze. Występuje również w innych pokryciach galwanicznych. Zapytaj o szczegóły w sklepie.\nZe względu na bardzo korzystną cenę oraz funkcjonalność grzejnik retro Libra 530 x 1000 Imers jest chętnie wybierany przez naszych klientów, którzy cenią sobie funkcjonalność i wygodę. Jego wygląd sprawia, że jest on elementem dekoracyjnym, a dodatkowo ogrzewa pomieszczenie. Praktyczne wieszaczki i dwa relingi sprawią, że nasze ręczniki będą zawsze suche i ciepłe. Wprowadź ład i porządek do swojej łazienki. Koniec z problemem: co zrobić z mokrym ręcznikiem? Grzejnik Libra to ciepła łazienka i suchy ręcznik! Istnieje możliwość wykonania go w niestandardowym rozmiarze pod indywidualny wymiar. Występuje też w innych pokryciach galwanicznych: mosiądz ( złoty ), satyna ( chrom mat ), miedź, stara miedź, nikiel szczotkowany. Zapytaj o wycenę i szczegóły w sklepie.


Karcher pranie tapicerek samochodowych • DobryMechanik.pl\nDbasz o swój samochód i chcesz, aby służył Ci przez lata? Pragniesz przywrócić tapicerce wspaniały wygląd? Warto zgłosić się do profesjonalnego punktu, zajmującego się czyszczeniem wnętrz. Dokładne odkurzanie auta, odświeżanie i pranie tapicerki, czy plastików, to zadanie dla fachowców. Z pomocą specjalistycznych urządzeń usuną zanieczyszczenia z podsufitki i innych elementów wykończenia auta. Czy opłaca się jednak zlecać taką usługę? Może lepiej zrobić to samemu?\nCoraz więcej serwisów oferuje pranie tapicerki przy pomocy odkurzacza piorącego typu karcher. Stały się one na tyle powszechne, że w żadnej lokalizacji nie będziesz miał problemu z dostępem do takiej usługi. Tapicerka wyczyszczona w ten sposób będzie w nieporównywalnie lepszym stanie, niż domowymi sposobami – ciężko nawet o jakiekolwiek porównanie.\nO czym należy pamiętać przy stosowaniu karchera? Po pierwsze, o odpowiednim proszku do czyszczenia, który niestety do tanich nie należy. Zalecany środek idealnie rozpuszcza się w wodzie, wystarczy więc skontrolować tę znajdującą się w pojemniku odkurzacza – jeśli jest czysta to dobry znak. Aby dobrze wyczyścić tapicerkę przy użyciu tej metody, potrzeba przynajmniej godziny. Zwróć na to uwagę, jeśli zlecasz to zadanie komuś. Jeżeli chodzi o plamy i zabrudzenia, to prawda jest taka, że praktycznie wszystko można usunąć przy pomocy dobrego proszku i odplamiacza. Niestety, usunięcie niektórych może być bardzo kosztowne. Zanim zdecydujesz się na taką usługę, zorientuj się co do ceny – koszt 200zł to zdecydowana przesada! Nie daj się nabić w butelkę. Zanim wybierzesz konkretną firmę, zorientuj się, która jest polecana i niedroga. I zawsze sprawdzaj auto po czyszczeniu. W końcu płacisz za dobrze wykonaną usługę, masz więc prawo do zastrzeżeń.\nJeśli chcesz uniknąć kosztów i myślisz o samodzielnym wyczyszczeniu tapicerki, najpierw dobrze przekalkuluj koszty. Do poprawnie wykonanego czyszczenia potrzebne są środki i preparaty, które niestety mają swoją cenę. Jeśli zdecydujesz się na te z najniższej półki, możesz nie osiągnąć zadowalających efektów. Z kolei lepsze odpowiedniki potrafią kosztować nawet 100 zł za sztukę! W takim wypadku lepiej już zdecydować się na wykonanie usługi w serwisie. W przypadku skórzanej tapicerki sprawa jeszcze bardziej się komplikuje, ponieważ wymaga ona specjalnych kosmetyków do czyszczenia i konserwacji. Próba oszczędzania nie zawsze się więc opłaca w praktyce.


Kto raz się wspiął na szczyty\nl czołem sięgnął chmur,\nTen zawsze tęsknić będzie\nDo niebotycznych gór...\n(czyli turystyka górska na Warmii i Mazurach)\nTak śpiewali przed laty miłośnicy gór, których urzekły wspaniałe szczyty Tatr i którzy na wędrówce skalnymi szlakami sprawdzali samych siebie: swoją wrażliwość, sprawność i roztropność. Góry fascynowały ludzi, pociągały swym pięknem, dzikością, bogactwem przyrody. Dla ich poznawania, udostępniania, a jednocześnie dla ochrony krajobrazu i skarbów natury w 1873 roku powstało Towarzystwo Tatrzańskie. Skupiło w swych szeregach wiele wybitnych osobistości świata nauki i kultury: lekarzy, pisarzy, muzyków, geografów, geologów, ale i zwykłych amatorów wspinania się, jazdy na nartach, czynnego krajoznawstwa. Dali oni podstawy organizacji turystyki górskiej w rozdartym przez zaborców kraju. Po odzyskaniu niepodległości powstały możliwości zakładania oddziałów Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego na obszarze całej Rzeczypospolitej.\nW 1906 roku w Warszawie zostało założone Polskie Towarzystwo Krajoznawcze. Dopiero po zakończeniu II wojny światowej podjęto na nowo propozycje połączenia obu tych organizacji, wysuwane w okresie międzywojennym przez niektórych działaczy. W grudniu 1950 roku odbył się zjazd delegatów PTT i PTK, w czasie, którego przyjęto dla nowego stowarzyszenia nazwę Polskie Towarzystwo Turystyczno-Krajoznawcze, zachowując w całej rozciągłości tradycje i założenia programowe obu zasłużonych towarzystw. Właśnie w roku bieżącym obchodzimy 50-lecie tego zjazdu i jednostki PTTK dokonują podsumowania swego dorobku. Warto z tej okazji zasygnalizować Czytelnikom, że w naszym regionie jest wielu miłośników gór, którzy właśnie pod znakiem PTTK zorganizowali się i wyruszają, co roku w polskie góry, do naszych południowych sąsiadów, a nawet na alpejskie szlaki.\nDziałacze PTTK organizowali górskie wyprawy już we wczesnych latach pięćdziesiątych. Np. w 1953 roku, w ogólnopolskich imprezach wystąpiły z powodzeniem reprezentacje ówczesnej Wyższej Szkoły Rolniczej z Olsztyna. Pełniejszą formę organizacyjną tym pionierskim poczynaniom nadano w 1958 roku, powołując do życia Komisję Turystyki Górskiej przy Zarządzie Wojewódzkim PTTK. Zadaniem komisji było przede wszystkim przygotowanie kadry na kursach przodowników GOT, prowadzenie prac popularyzatorskich, przyznawanie odznak turystyki górskiej, inicjowanie własnych wypraw, udział w imprezach ogólnopolskich, współpraca twórcza z Komisją Turystyki Górskiej Zarządu Głównego PTTK. Rozpoczęto od szkolenia kandydatów na przodowników; w 1959 roku Marian Dziumowicz poprowadził szkoleniową wycieczkę w Bieszczady; w 1961 roku kolejny kurs zakończono obozem wędrownym w Tatrach. Wszechstronna praca komisji rozwijała się pomyślnie pod energicznym kierownictwem kolejnych wybitnych działaczy naszego Towarzystwa. Komisji przewodniczyli po Marianie Dziunowiczu: Ryszard Januszkiewicz, Stanisław Harajda i obecnie Zbigniew Pietraszko. Referat weryfikacji GOT prowadzili: Wiesław Gozdek, Marian Dziumowicz, Bolesław Polakowski i wreszcie Jadwiga Witkowska, która do dziś zajmuje się tą ważną dziedziną działalnością komisji. Przykładowo podać można, że w latach 1973-1999 referat ten przyznał 4323 GOT popularnych, 3073 brązowych, 431 srebrnych i 39 złotych. W 1985 roku, kiedy przypadała 50. rocznica wprowadzenia tej odznaki, przyznano 388 jubileuszowych Górskich Odznak Turystycznych. Z pewnym żalem stwierdzić można, że coraz mniej osób zabiega o przyznawanie odznak turystycznych różnego rodzaju. Przestała ich bawić konieczność prowadzenia niezbędnej dokumentacji.\nDo ważnych dziedzin działalności komisji należała popularyzacja wiedzy o górach. Prowadzono ją w ramach pracy klubowej, wygłaszano prelekcje, często ilustrowane przeźroczami lub krótkimi filmami, dyskutowano o organizacji imprez górskich, regulaminie przewodnika GOT, zasadach zdobywania odznak, znakowania szlaków górskich. Wieloma spostrzeżeniami dzielono się z komisją TG Zarządu Głównego PTTK, zwłaszcza na dorocznych ogólnopolskich zlotach przodowników GOT. W latach 1978/79 komisja, przy wydatnej pomocy założonego w1969 roku klubu TG "Grań", zorganizowała "Studium wiedzy o górach", dostępne dla wszystkich zainteresowanych. W olsztyńskim planetarium odbywały się ciekawe wykłady i spotkania z wybitnymi polskimi alpinistami, m.in. Wandą Rutkiewicz, Wojciechem Tedziagolskim, czy pisarzami - jak Wiktor Ostrowski. Obecnie Regionalna Komisja Turystyki Górskiej działa przy Warmińsko-Mazurskim Oddziale PTTK w Olsztynie w składzie: przewodniczący - Zbigniew Pietraszko, członkowie - Anna Graczykowska, Andrzej Łachacz, Marek Opałka, Jadwiga Witkowska (weryfikacja GOT).\nW miarę zdobywanych doświadczeń i przyrostu kadry przodowników turystyka górska rozwijała się w różnych środowiskach. Najstarszym klubem jest KTG "Grań", działający przy Oddziale Warmińsko-Mazurskim PTTK. Zaproponowali jego powołanie uczestnicy wędrownego obozu górskiego, widzący potrzebę działania w zorganizowanym statutowo zespole. 29 października 1969 r. odbyło się zebranie założycielskie, pierwszym prezesem został Janusz Borzemski, a kolejno funkcję tę pełnili: Jan Ślipko (1972-1976), Jolanta Baladynowicz (1976-1978), Jadwiga Biała (1978-1982), a od 1983 do chwili obecnej Jadwiga Witkowska. Ten właśnie zasłużony klub obchodził w ubiegłym roku już 30-lecie swej pracy. Przyjął na siebie szereg zadań w zakresie wiedzy o górach, szerzonej na systematycznie prowadzonych zebraniach klubowych. Na wykładach, uzupełnianych przeźroczami, poznawano nie tylko góry polskie, ale i różne słynne pasma, m.in. wyniosłych Himalajów, Kaukazu, Pamiru i inne. W okresie wakacji i dłuższych weekendów członkowie Klubu odbywali wędrówki górskie indywidualne i zbiorowe. Obozy wędrowne Klubu, organizowane każdego roku, opierają się o precyzyjne programy, ustalane przez członków Klubu w zimie i obejmujące wszystkie grupy gór polskich, tak aby uczestnicy mogli kolejno poznawać i zdobywać nie tylko punkty na GOT, ale i wiedzę niezbędną do zdobywania uprawnień przodowników GOT. Od 1979 roku na obozy zabierane są starsze dzieci, aby zapewnić dopływ młodej kadry.\nJuż obecnie wychowankowie tej praktycznej "szkoły gór" sami układają plany wędrówek. Do tych młodych znawców górskiej turystyki można zaliczyć Pawła Trawińskiego, Michała Węgrzyckiego, Bartka Nowackiego i Macieja Turowskiego. Poza polskimi górami organizowano obozy wędrowne w Bułgarii, Rumunii i Słowacji. W obozach uczestniczy od 13 do 26 osób. Nie zapominano jednak również o wycieczkach w najbliższe okolice Olsztyna, na Wysoczyznę Elbląską, po wzgórzach Trójmiasta - a wszystko po to, by nie tracić kondycji i systematycznie pogłębiać wiedzę krajoznawczą. Organizowano te niedzielne wycieczki pod ogólnym hasłem "Nie siedź w domu, wędruj z nami" dla wszystkich zainteresowanych, nie tylko członków "Grani". Niestrudzonym organizatorem tych imprez byt Tadeusz Mazur, znakomity piechur, przewodnik po Warmii i Mazurach. Podobnie gorliwym przewodnikiem po szlakach całej Europy, prezentowanych na pięknych przeźroczach jest w trakcie spotkań klubowych Wojciech Dudaniec, samotny globtroter, który jednak lubi dzielić się wrażeniami.\nW środowisku olsztyńskich wyższych uczelni turystyką górską zajmował się Oddział Akademicki, który organizował wiele obozów wędrownych w polskich górach, słowackich Tatrach, a nawet powołał do życia Akademicki Klub Alpinistyczny i Speleologiczny. Kierował nim Jerzy Pepol. Klub ten wyłączył się w 1975 roku ze struktur organizacyjnych PTTK i przyłączył do Oddziału Klubu Wysokogórskiego w Toruniu. Do dziś działa i wędruje po całym świecie. W 1977 roku założono Akademicki Klub Turystyki Górskiej "Tropos", który odbyt wiele interesujących wypraw górskich, w tym także w Alpy włoskie. Pracownicy naukowi i studenci szkolili się również na kursach dla przodowników GOT.\nOmawiając turystykę górską nie można zapomnieć o Pałacu Młodzieży w Olsztynie (dawniej Młodzieżowy Dom Kultury). Od wielu lat działa tam Pracownia Turystyczna, która systematycznie organizuje obozy górskie, bierze udział w imprezach ogólnopolskich, różnych konkursach i spotkaniach. Młodzież skupiona jest w kole PTTK, noszącym numer 100. Reprezentanci tego kota są godnymi przedstawicielami naszego regionu w różnych zmaganiach, zdobywają znakomite lokaty, są nie tylko sprawni i rozśpiewani, ale dysponują rozległą wiedzą krajoznawczą. Zwiedzili szlaki górskie całej południowej Polski, byli w Czechach i na Słowacji, zwiedzili w ubiegłym roku Słowacki Raj i część zachodnią słowackich Tatr, a w tym roku wybierają się w Góry Stołowe po polskiej i czeskiej stronie. Prowadzą piękne kroniki, dzielą się wrażeniami na spotkaniach w swej Pracowni, zapraszają do siebie na pogwarki seniorów turystyki. Pracami koła kierują Helena Ślusarczyk i Alicja Opalińska.\nWieoma obozami górskimi mogą się też legitymować nauczyciele, opiekunowie Szkolnych Kół Turystyczno-Krajoznawczych, ale szerzej o ich działalności opowiemy przy omawianiu działalności Komisji Młodzieżowej Oddziału Warmińsko-Mazurskiego PTTK w jednym z kolejnych wydań naszego pisma. Koło Rodzinne PTTK "Laurencja" przeprowadziło piękne wędrówki górskie, a nawet odwiedziło wspaniałe góry Kaukazu. W tym środowisku wychowało się wielu miłośników gór, którzy już planują samodzielne wędrówki, chociaż jeszcze pod niezawodną opieką "cioci" Basi Waśkowskiej. W nieco już odległych czasach prowadziła ona młodzieżowe drużyny na doroczne Rajdy Świętokrzyskie.\nNa zakończenie pragnę wspomnieć o tych działaczach PTTK, którzy podejmują się czasochłonnej pracy organizacyjnej w naszym towarzystwie, ale nie zapominają o swych rodzinach i właśnie na górskich wyprawach turystycznych przygotowują swoje pociechy do samodzielnego uprawiania wędrownictwa. Do takich rodzin, poza liczną rodziną Barbary Waśkowskiej, można zaliczyć pp. Nowaków, którzy pod wodzą Elżbiety Nowak, obecnej przewodniczącej Regionalnej Komisji Turystyki Pieszej, wyruszają w składzie 7-9 osób na górskie szlaki. Podobnie rodzina pp. Gawrońskich, prowadzona przez Stanisława Gawrońskiego (głównego koordynatora zagospodarowania znakowanych szlaków pieszych), albo przez mamę Annę Gawrońską - przodownika PTTK - w składzie 4-6 osób zdążyła zwiedzić wszystkie pasma polskich gór (z wyjątkiem Tatr, bo dzieci były za małe).\n© Anna Andrusikiewicz


Olej z awokado - poznaj jego właściwości! Zastosowanie oleju z awokado w kuchni i kosmetyce | ZaradnaKobieta.pl\n22 marca 2019, 13:29\nOlej z awokado to jeden z najzdrowszych olejów na świecie, warto zatem przyjrzeć się bliżej jego właściwościom i dowiedzieć się ile korzyści może przynieść nam jego stosowanie. Możliwości użycia oleju z awokado jest wiele - poczynając od jego szerokiego zastosowania w kuchni, na tworzeniu ręcznie robionych kosmetyków kończąc.\nSurowy olej z awokado przed rafinacją ma ciemnozieloną barwę i charakterystyczny, przypominający mieszankę masła i migdałów smak. Olej rafinowany jest znacznie jaśniejszy, ma także słabiej wyczuwalny smak i aromat. W oleju z awokado znajdziemy bogactwo kwasów tłuszczowych i witamin, dlatego warto wprowadzić go do naszej codziennej diety, a także wykorzystać jako oryginalny i skuteczny składnik domowych zabiegów pielęgnacyjnych. Olej z awokado - nawilżenie suchej skóry Skóra potrzebująca dogłębnego nawilżenia potrzebuje zabiegów, które dostarczać jej będą odpowiednich składników odżywczych. Tradycyjne kosmetyki nie zawsze są w stanie sprostać wymaganiom bardzo wysuszonej skóry, dlatego warto uzupełniać domową pielęgnację w naturalne preparaty.\nOlej z awokado doskonale odnajdzie się w roli produktu silnie nawilżającego suchą skórę twarzy i reszty ciała. Łącząc go z aloesem, uzyskamy swoisty kompres, który zapewni nam nie tylko odpowiednie nawilżenie skóry, ale też złagodzi pojawiające się na niej stany zapalne. Olej z awokado możemy stosować bezpośrednio na skórę, bądź dodawać kilka jego kropel do stosowanych na co dzień kosmetyków (balsamy, masła do ciała, płyny do kąpieli, szampony). Olej z awokado - maska na włosy Olej z awokado to doskonała recepta na przywrócenie blasku i zdrowego wyglądu zniszczonym włosom. Jego silnie nawilżające właściwości wykorzystać można do odbudowy przesuszonych i rozdwojonych końcówek, ale także do poprawy kondycji kosmyków na całej ich długości. Olej z awokado stosowany jako maska wnika głęboko w strukturę włosów, dzięki czemu doskonale je odżywia.\nRegularne nakładanie oleju z awokado na włosy przywraca im gładkość i zapewnia lśniący, zdrowy wygląd. Olej z awokado - zastosowanie w kuchni Olej z awokado to bogactwo witamin i minerałów, a przede wszystkim zdrowego tłuszczu, który dostarczyć możemy naszemu organizmowi wykorzystując olej w swojej kuchni. Warto wiedzieć, że olej ten nie nadaje się do gotowania, smażenia oraz pieczenia. Nie wolno poddawać go obróbce cieplnej, jednak doskonale sprawdza się w potrawach zimnych - w takiej formie dostarcza też organizmowi najwięcej cennych składników. Olej z awokado najlepiej sprawdzi się jako zdrowy dodatek do wszelkiego rodzaju sałatek, można także wykorzystywać go jako oryginalny zamiennik dla tradycyjnego masła - takie rozwiązanie może wpłynąć na obniżenie złego cholesterolu, a także utratę zbędnych kilogramów.\nZobacz galerię zdjęć: olej z awokado\nolej z awokado w kuchnipielęgnacja olejemolej z awokado zastosowanienaturalne olejeolej z awokado