Wieliczka. Pieszy uciekł przed bmw w ostatniej chwili! Szokujące nagranie - Kraków, Super Express\nWieliczka. Pieszy uciekł przed bmw w ostatniej chwili! Szokujące nagranie\nAutor: Twitter.com Wieliczka. Policja szuka kierowcy bmw, który prawie potrącił mężczyznę na pasach\nChwile grozy na przejściu dla pieszych w Wieliczce. Jak podaje policja, 30 września kierujący samochodem marki bmw nie ustąpił pierwszeństwa wchodzącemu na przejście dla pieszych mężczyźnie i omal go nie potrącił. Cała sytuacja została zarejestrowana za pomocą kamery. Policja szuka sprawcy zdarzenia.\nJak podaje policja w Wieliczce, zdarzenie miało miejsce 30 września. - Około godziny 13:40 na ul. Kościuszki w Wieliczce kierujący pojazdem BMW nie ustąpił pierwszeństwa wchodzącemu na przejście dla pieszych mężczyźnie i omal go nie potrącił - informują stróże prawa. Mundurowi dodają, że pieszy stracił równowagę i upadł na chodnik. Kierujący bmw odjechał. Wszystko działo się na oczach policjantów. - Funkcjonariusze widząc zdarzenie, po ustaleniu, że pieszy nie odniósł obrażeń a tym samym nie wymaga pomocy lekarskiej, natychmiast podjęli pościg za kierującym BMW, jednakże ten oddalił się. Całe zdarzenie zarejestrowała kamera innego kierowcy - dodają mundurowi. Poniżej możemy zobaczyć całą sytuację.\nWieliczka. Ku przestrodze… pic.twitter.com/KOj7BwvWG1— Stumbras (@Stumbras997) October 5, 2021\n- Osoby które posiadają jakiekolwiek informacje na temat przedmiotowego zdarzenia proszone są o kontakt pod nr telefonu 47 83 41 211 lub 47 83 41 217. Poszukiwany jest sprawca przedmiotowego zdarzenia, który kierował srebrnym bmw na holenderskich numerach rejestracyjnych: DC70834. Prosimy także pokrzywdzonego o zgłoszenie się - czytamy w komunikacie policji.\nStrażnik miejski udusił ciężarną żonę. „Błagała o życie swoje i dziecka”\nJaką karę powinien otrzymać kierowca bmw?\nŻadnej kary! To pieszy w tej sytuacji się źle zachował


Bandyta, który napadł na kantor jest w rękach olsztyńskiej policji. 36-latek jeszcze dziś ma usłyszeć zarzuty : Radio Olsztyn\nBandyta, który napadł na kantor jest w rękach olsztyńskiej policji. 36-latek jeszcze dziś ma usłyszeć zarzuty\nRadio Olsztyn ustaliło, że mężczyzna podejrzany o napad na kantor bitcoinowy, postrzelenie 2 osób i kradzież złota prawdopodobnie jeszcze dziś, a najpóźniej jutro usłyszy zarzuty.\n36-latek, który został zatrzymany w Bydgoszczy ze skradzionym łupem, jest już w Olsztynie w areszcie śledczym. Dziś prokurator z prokuratury okręgowej w Olsztynie ma zapoznać się z materiałem śledczym i postawić mężczyźnie zarzuty. Na razie policja nie zdradza szczegółów toczącego się śledztwa, ani tożsamości podejrzanego.\nDo napadu doszło w piątek, po godzinie 19. Do kantoru handlującego kryptowalutą i złotem przy ulicy Głowackiego w Olsztynie wtargnął zamaskowany i uzbrojony mężczyzna, który wcześniej umówił się na zakup 60 uncji złota i wymianę bitcoinów.\nW zamieszaniu doszło do strzelaniny. Ranni zostali: pracownica i pracownik kantoru, który przeszedł operację i jest w stanie śpiączki farmakologicznej. Trzeci z pracowników zdołał wydostać się z lokalu i zawiadomić policję. Napastnik ukradł złoto o wartości 450 tysięcy złotych. Policja zorganizował obławę, a podejrzanego o napad udało się namierzyć i zatrzymać w sobotę w Bydgoszczy.\nWięcej w napad, Olsztyn, broń, kantor, postrzelenie, złoto, strzały, uwaga\nPełnomocnik rządu do spraw praw człowieka, Marcin Warchoł, wystąpił do brytyjskiego ministra sprawiedliwości o przekazanie do kraju Polaka, będącego w śpiączce. Zwrócił się też o ponowne...


4.VI. SZKOŁA BĘDZIE NIECZYNNA\nDNIA 4 CZERWCA 2021 r. SZKOŁA BĘDZIE NIECZYNNA.\nByło zdalnie, ale twórczo\nZa nami 18. edycja naszego Powiatowego Konkursu Pięknego Czytania pt. „Miłość niejedno ma imię”. W tym roku, ze względu na sytuację pandemiczną, był to konkurs wyjątkowy, ponieważ odbył się w formie zdalnej i był transmitowany w relacji na żywo. Uczestnicy mogli obserwować publiczność na ekranach komputerów. Czy było łatwiej? Jak sami mówią: niekoniecznie. Stres występu był podobny, a dodatkowo jeszcze wkradły się obawy o jakość łącza internetowego. Pojawiły się jednak niespodziewane i pozytywne efekty takiej formuły. Jeden z uczestników, zresztą późniejszy zwycięzca, wziął udział w konkursie z odległego o 500 km Zakopanego, w którym przebywał na zgrupowaniu sportowym.\nW Powiatowym Konkursie Pięknego Czytania wzięli udział uczniowie z trzech szkół powiatowych: Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2 „Nitki” pod opieka organizatorki konkursu Renaty Sawickiej-Dytko i byli to: Nicola Banach, Magda Zuzanna, Kacper Walczak, Natalia Jankowska oraz Wiktoria Willimberg, Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 4 „Spożywczak” i Liceum Ogólnokształcącego im. K. K. Baczyńskiego. Uczniowie interpretowali w tym roku poezję miłosną m. in. A. Mickiewicz, K.I. Gałczyńskiego, B. Leśmiana, K. Przerwy-Tetmajera, J. Tuwima, A. Osieckiej, B. Leśmiana.\nPoziom był niezwykle wyrównany, by wyłonić zwycięzcę trzeba było zorganizować dogrywkę. Ostatecznie Mistrzem Pięknego Czytania został Norbert Losiak, uczeń LO, drugie miejsce ex aequo zajęły: Emilia Kałuska z LO i Zuzanna Magda z ZSP n 2.\nNagrody zwycięzcom, ufundowane przez Radę Rodziców ZSP nr 2, wręczyła 1 czerwca honorowy patron konkursu, starosta nowosolski, Pani Iwona Brzozowska.\nMedialnym patronatem był Tygodnik Krąg.\nPodziękowania dla organizatorów: Pani Renaty Sawickiej-Dytko, Pani Danuty Szulc oraz Pana Jacka Fijołka.\nDziękujemy Rzecznik Powiatu Nowosolskiego za udostępnienie zdjęć z wręczenia nagród.\n24 maja psychologów i pedagogów wspierali u nas nowosolscy policjanci.\nSpotkanie z młodzieżą prowadzili st.sierż. Katarzyna Synowiecka i mł. asp. Adam Wachowski. Rozmowa toczyła się wokół zagrożeń czyhających w Internecie, co jest niezwykle istotne w dobie zdalnego nauczania: o konsekwencjach udostępniania własnych danych osobowych, wizerunku bez zgody drugiej osoby, o zawieraniu transakcji na różnych aukcjach internetowych, o niebezpieczeństwie wypływającym z internetowych znajomości.\nDrugim istotnym tematem w kontekście zbliżających się wakacji były zagrożenia ze strony: narkotyków, dopalaczy i alkoholu. Za beztroskę i nieodpowiedzialność można ponieść ogromne życiowe konsekwencje.\nNa końcu spotkania policjanci zaprezentowali młodzieży krótki film promujący ich zawód, po czym omówili, jakie są możliwości wstąpienia w szeregi policji.\nIntensywnie, twórczo i odpowiedzialnie.\nDziękujemy naszym policjantom za wsparcie.\nKokurs Pięknego Czytania


Młode małżeństwo przygotowuje się do roli rodziców małego Jezusa.\nStroje gotowe, kolędy przećwiczone, dialogi i pokłon Dziecięciu też. 6 stycznia, w uroczystość Objawienia Pańskiego, ulicami Warszawy przejdzie Orszak Trzech Króli. Jasełka odbędą się po raz 12., ale dla Kamili i Krzysztofa Sujkowskich to wyjątkowe wydarzenie.\nMłode małżeństwo po raz pierwszy wcieli się w rolę Świętej Rodziny z Dzieciątkiem, któremu na pl. Piłsudskiego oddadzą pokłon Trzej Królowie. – Pomysł, by zagrać w orszaku, podsunęła nam koleżanka. Zastanawialiśmy się, czy podołamy, ale ostatecznie stwierdziliśmy, że dla naszej rodziny to życiowa rola. Nie chcieliśmy także odmówić synowi takiej szansy – mówią małżonkowie. Odegranie roli Józefa i Maryi to dla małżonków nie lada wyzwanie. I to nie tylko „techniczne”, by mały Jezus nie płakał na scenie, ale przede wszystkim duchowe. – Pierwsze pytanie, jakie sobie zadałam, to czy jesteśmy godni wcielić się w święte postacie. To nas motywuje, by każdego dnia bardziej się starać do nich upodobnić – przyznaje Kamila Sujkowska. Małżonkowie, którzy w orszaku grali już nietypową rolę, przyznają, że było to dla nich mocne przeżycie. – Zaskoczyło nas to, że warszawiacy rzeczywiście widzieli w nas Świętą Rodzinę. To doświadczenie uświadomiło nam, że świętość jest dla każdego – mówi odtwórca roli Józefa w ulicznych jasełkach Paweł Sobiech. W rolę Świętej Rodziny Brzemiennej wcielą się Izabela i Łukasz Strzyżewscy, małżonkowie z 9-letnim stażem, rodzice siedmioletniej Zuzi i dwuletniej Łucji. – Aktualnie czekamy na kolejną córeczkę – cieszą się. Więcej o tegorocznym Orszaku Trzech Króli czytaj na s. III.


Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków | hyperreal.info\n16 Styczeń, 2016 - 18:30\nUSA, Kanada, marihuana, przemyt, sąd\nCanadian Gets Life in US Prison for Huge Pot Smuggling Ring Through Mohawk Territory\nJak podało Canadian Press, Michael "Mickey" Woods, znany również jako "Big Boss Man" i "Big Buddy", został skazany przez sąd w Syracuse w czwartek.\nOn i współoskarżony Gaetan Dinelle, obaj pochodzący Cornwall w Ontario, zostali skazani za prowadzenia działalności przemytniczej w latach 2005 - 2008.\nKiedy ogłoszono ich zatrzymanie w 2008 roku, amerykańskie organy ścigania szacowały, że siatka odpowiadała za przerzucenie do USA aż 10 ton marihuany o wartości 45 milionów dolarów. Aresztowano wówczas w sumie 34 osoby, w tym 23 Kanadyjczyków. Policja przechwyciła 400 kilogramów marihuany i ponad 2 mln dolarów pochodzących z narkotyków.\nWladze poinformowały, że siatka przechowywała duże ilości marihuany w rezerwacie Mohawków St. Regis przed zwerbowaniem kurierów majacych przerzucić ją na drugą stronę granicy. Zioło miało trafiać głównie do Bostonu, ale także do miejc tak odległych jak Atlanta.\n"Akwesasne (St. Regis) od dawna wykorzystywane jest przez organizacje przestępcze zajmujące się przemytem narkotyków z powodu jego wyjątkowej pozycji między Stanami Zjednoczonymi i Kanadą"\n- powiedział adwokat Andrew Baxter w 2008 roku.\nWoods i Dinelle zostali poddani ekstradycji decyzją byłego ministra sprawiedliwości, Petera MacKaya, w roku 2013 roku. Zostali oskarżenie o prowadzenie stałej działalności kryminalnej, za czym obligatoryjnie idzie dożywotnie osadzenie. Zasądzono również przepadek 45 milionów dolarów z nielegalnych wpływów narkotykowych.\nWybierz ocenęGive Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 1/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 2/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 3/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 4/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 5/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 6/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 7/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 8/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 9/10Give Dożywocie dla Kanadyjczyka, przemycającego marihuanę przez terytorium Mohawków 10/10Wycofaj ocenę\n20.01.2016 - 14:44\nMescaliniusz qr... (niezweryfikowany)\nCo jak co, ale dożywocie za dostarczanie lekarstwa dla potrzebujących, to gruba przesada. Stany same sprzedają tzw. medyczną i jakoś nie siedzą dożywocia. Może raczej zarzut powinien być za niepłacenie podatku od zioła. Szkoda kolesia, czy ten świat kiedyś będzie choć ciutke lepszy, Powinni mu pomnik postawić a nie dożywocie - barbarzyńcy!!!\n11 Maj, 2022 - 09:36


Rodzice wygrywają walkę o ośrodek adopcyjny w Wodzisławiu Śląskim » Radio 90 FM\nRodzice wygrywają walkę o ośrodek adopcyjny w Wodzisławiu Śląskim\nData: 11 września 2018 / 15:56 Data:Aktualizacja: 11 września 2018 / 15:58 Facebook Twitter\nRodzice wygrywają walkę o pozostawienie Wojewódzkiego Ośrodka Adopcyjnego w Wodzisławiu Śląskim. Urząd Marszałkowski w Katowicach wycofał się z pomysłu połączenia placówki z Rybnikiem, po tym, jak niezadowoleni rodzice i samorządowcy prosili o zmianę decyzji. W sprawie interweniował również poseł Krzysztof Sitarski.\nDziś (11.09.) podczas posiedzenia Zarządu Marszałek Województwa Śląskiego wycofał się z tej decyzji:\nZarząd województwa odstąpi od decyzji, która wcześniej dotyczyła połączenia dwóch ośrodków, czyli ośrodka w Wodzisławiu i Rybniku. Pan Marszałek, który zaproponował takie rozwiązanie, wziął pod uwagę opinię rodziców, opinię pracowników. Tutaj dobro dzieci było tym nadrzędnym, w związku z tym na następnym zarządzie w przyszły wtorek (18.09.) będzie podjęta w tej sprawie uchwała i ten temat definitywnie zostanie zakończony -mówi Maciej Gramatyka rzecznik prasowy Urzędu Marszałkowskiego.\nPołączenie wodzisławskiego ośrodka z Rybnikiem kierując się oszczędnościami, zaproponował Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Katowicach:\nPrzedstawione były argumenty, które przemawiają za połączeniem. To, że te ośrodki są blisko siebie zlokalizowane, że mogą być jakieś oszczędności finansowe, że zaplecze lokalowe będzie lepsze w przypadku połączenia – mówi Maciej Gramatyka rzecznik prasowy Urzędu Marszałkowskiego.\nRadio 90: nie wzięto pod uwagę argumentu dziecka, które jest chyba najważniejsze w tym systemie…\nZabrakło porozumienia z rodzicami, a to są takie działania, których nie można robić wbrew tym, którzy korzystają z pomocy tego ośrodka. Dziś najważniejszym tematem było to, by te emocje, które były wokół tej decyzji – poprzednich zarządów – by je uspokoić i żeby pokazać, że zarząd nie chce robić niczego, co miałoby być wbrew interesowi dzieci przede wszystkim, ale również tych osób, którym ten ośrodek ma pomagać i pomaga – dodaje Maciej Gramatyka rzecznik prasowy Urzędu Marszałkowskiego.\nWodzisławski ośrodek rocznie znajduje rodziny dla ponad 70 dzieci.\ninformacje z Wodzisławia Śląski Urząd Marszałkowski Urząd Marszałkowski w Katowicach wiadomości z Wodzisławia Wodzisław Śląski Wojewódzki Ośrodek Adopcyjny w Wodzisławiu\nJanusz Lipiński odchodzi z Zarządu Dróg Miejskich w Wodzisławiu 22 października 2020


Wydawnictwo Oficyna Literacka Noir sur Blanc - ebooki i audiobooki - Virtualo.pl\nW najnowszej powieści kryminalnej Donna Leon opisuje historię pewnej adopcji i jej tragiczne konsekwencje. Ponieważ sprawa dotyczy bardzo zamożnego przyjaciela rodziny Falierów, Gonzalo Rodrigueza de Tejedy, który postanowił usynowić ...\nPowrót mistrzyni psychologicznego thrillera! "Utalentowany pan Ripley" to pierwsza powieść pięciotomowego cyklu, którego głównym bohaterem jest Tom Ripley. Tego ambitnego dwudziestoparolatka, przekonanego, że jest stworzony do ...\n17.90 zł 25.00 zł\nListopad 1327 roku. Do znamienitego opactwa benedyktynów w północnych Włoszech przybywa uczony franciszkanin, Wilhelm z Baskerville, któremu towarzyszy uczeń i sekretarz, nowicjusz Adso z Melku. W klasztorze panuje ponury nastrój. Opat ...\nCzwarta powieść z komisarzem Salvem Montalbanem w roli głównej - czwarta sprawa, w której w równym stopniu nietypowa jest zbrodnia, co postać prowadzącego śledztwo. Podczas prywatnej podróży służbowy samochód Montalbana potrąca ...\n14.00 10.50 zł\nCharles Bukowski w nowym wydaniu! Kolejny pośmiertny tom poetycki Charlesa Bukowskiego przynosi wiersze, które coraz precyzyjniej opisują zmory atakujące pisarza z zewnątrz i od środka. To zapis wciąż powracających koszmarów ...\nPowrót mistrzyni psychologicznego thrillera! "Ripley pod ziemią" to druga powieść pięciotomowego cyklu, którego głównym bohaterem jest Tom Ripley. Jej akcja rozgrywa się sześć lat po sprawie Dickiego Greenleafa, która ...\nPierwsze polskie wydanie jednej z najgłośniejszych powieści mistrzyni psychologicznego thrillera. Vic i Melinda Allen pozostają małżeństwem wyłącznie z powodu zawartej umowy. Melinda może mieć tylu kochanków ilu zechce, pod ...\n22.90 zł 29.00 zł\n„Apokaliptyczna powieść naszych czasów” „The Guardian” Jeden z najważniejszych współczesnych amerykańskich pisarzy i jego najnowsza powieść – niepokojąco aktualna i hipnotyzująca. Rok 2022, niedziela Super ...\nNowe wydanie pierwszego tomu bestsellerowej serii o komisarzu Montalbano! W Vigacie zostaje odnalezione ciało inżyniera Luparello, lokalnej osobistości. Według orzeczenia biegłych, przyczyną śmierci był atak serca spowodowany ...\nGdy Montalbano postanawia pomóc swojej nowej sąsiadce, Lilianie Lombardo, po tym jak silnik jej samochodu odmawia posłuszeństwa, nie domyśla się nawet jakie będą konsekwencje tego niewinnego i życzliwego gestu. Wkrótce okaże się, że...\nEkscentrycy, artyści, lekkoduchy. Brytyjczycy nie znający żadnych konwenansów. Durrellów poznajemy oczami najmłodszego członka rodu, który, wiedziony przyrodniczą pasją, wzbogaca ich codzienność prawdziwą plejadą zwierzęcych ...\nKomisariat w Vigacie ogarnęła nuda, wszyscy pogrążają się w marazmie i bezczynności. Montalbano czyta kryminał Simenona, Catarella dzielnie walczy z krzyżówkami. Od czasu do czasu komisarz wysłuchuje przez telefon skarg i narzekań ...\nCena w punktach Virtualo: 1425 pkt.\n14.25 zł 19.00 zł\nOszczędzasz 4.75 zł\nInspektor Fazio, filar komisariatu w Vigacie, zniknął. Montalbano odkrywa, że jego podwładny przed swoim zniknięciem prowadził śledztwo w sprawie przemytu w porcie rybackim. W miarę jak narasta jego niepokój komisarza zaczyna ...\n21.00 15.75 zł\nSurowe, a zarazem czułe i zabawne spojrzenie na relacje między kotami i ludźmi jednego z najważniejszych amerykańskich pisarzy. „Kot to piękny diabeł”. Koty poruszały czułą strunę w nieprzystępnej duszy Bukowskiego. ...\nDonna Leon jest amerykańską autorką powieści kryminalnych. Wiele podróżowała. Osiadła we Włoszech, nie opodal Wenecji, gdzie w tamtejszej filii uniwersytetu Maryland wykłada literaturę angielską. Głównym bohaterem Śmierci w ...\nKomisarz Montalbano, sympatyczny, nieco nerwowy detektyw, samotnik, erudyta i smakosz, tym razem jako bohater trzydziestu opowiadań – po jednym na każdy dzień miesiąca. Wielbiciele talentu Andrei Camilleriego zapewne z radością się ...


Spotkanie autorskie z Małgorzatą Żółtaszek - Gminny Ośrodek Kultury w Zawoni\nTuż przed dniem Św. Mikołaja tj. (5 grudnia) nasze biblioteki w Zawoni i w Czeszowie odwiedzi autorka poczytnych książek dla dzieci Pani Małgorzata Żółtaszek. Pisarka zadebiutowała w 2012 roku książką „Jak Anitce uciekły zabawki, Jacuś zgubił się w sklepie i inne historyjki”. Zbiór siedmiu terapeutycznych opowiadań na każdy dzień tygodnia podbił nie tylko serca dzieci, ale też zdobył trzecie miejsce w internetowym konkursie Radia RMF FM na najpiękniejszą polską książkę dla dzieci. Kolejne publikacje tylko ugruntowały pozycję autorki na rynku dziecięcej literatury, a Polskie Towarzystwo Biblioterapeutyczne poleca edukacyjny wpływ jej opowiadań.\nPisanie książek nie jest jednak jedynym zajęciem Małgorzaty Żółtaszek. Autorka prowadzi także spotkania autorskie i warsztaty literackie, podczas których rozwija w dzieciach kreatywność i poczucie własnej wartości. O skuteczności takich zajęć przekonają się już niebawem zaproszone dzieci ze szkoły w Zawoni oraz Czeszowie.\nData publikacji: 24-10-2019 15:34\nPolityka prywatności RODO Archiwum Mapa strony Deklaracja dostępności XML Liczba wizyt: 744429, dzisiaj: 533


Marketing w banku - nowy kurs e-learningowy / kursy i szkolenia e-learningowe – BODiE.pl\nMarketing w banku - nowy kurs e-learningowy\nDla pracowników banków spółdzielczych.\nZrozumienie istoty marketingu w banku, celem kształtowania postaw pracowników i zwiększenia sprzedaży.\na) jakim dynamicznym zmianom uległ marketing na przestrzeni ostatnich lat;\nb) jakie czynniki determinują charakter prowadzonych działań marketingowych;\nc) że kreatywność to jedna z kluczowych postaw na każdym stanowisku pracy;\nd) co się kryje za podstawowymi pojęciami sfery marketingu;\ne) jak istotna jest Twoja postawa i zaangażowanie dla budowania relacji z klientami.\n2. Podniesie poziomu kompetencji pracowników z zakresu sprzedaży i reprezentowania własnej firmy.\n3. Zrozumienie rolę marketingu w organizacji przez pracowników.\n4. Zmiana postawy wobec klienta.\nSzkolenie w formie kursu e-learningowego, udźwiękowione i umieszczonego na platformie BODiE.\n1. Kreatywność w marketingu i sprzedaży\n2. Wezwania z którymi musisz się zmierzyć\n3. Zmienny charakter marketingu\n4. Marketing 3.0 a bankowość spółdzielcza\n5. Pozyskiwanie klienta\n6. Produkt bankowy\n7. Polityka cenowa banku\n8. Marketingowe narzędzia aktywizujące sprzedaż\n9. Satysfakcja klienta\n10. Klient w moim banku\n11. Przekaz promocyjny\nTemat szkolenia: Marketing w banku - nowy kurs e-learningowy\nDemo szkolenia Marketing w banku - nowy kurs e-learningowy


Nie teraz – właśnie czytam...: "Po prostu bądź" - Magdalena Witkiewicz\n„[…] czas leczy rany, a blizny mają to do siebie, że blakną”.\n„Życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiesz, co ci się trafi” według mnie myśl Winstona Grooma znakomicie oddaje charakter niniejszej książki. Życie przynosi nam różne niespodzianki, czasem bardzo przyjemne, wywołujące ogromne szczęście. Niestety potrafi też nieprzyjemnie zaskoczyć i zupełnie zburzyć poukładane życie, wprost roztrzaskać je na milion małych kawałków! Los bywa bardzo nieprzewidywalny i chwilami niezwykle okrutny i tylko od nas zależy, czy niepowodzenie zupełnie zdominuje nasze życie...\nSięgając po książkę „Po prostu bądź” Magdaleny Witkiewicz, nie miałam wątpliwości, że czekają mnie niezapomniane wrażenia, ale nie spodziewałam się, że niniejsza powieść uwolni, aż tak wiele doznań. Tymczasem autorka przejechała po moich emocjach niczym rozpędzony pociąg! Jak pisać o tej powieści? Zupełnie nie wiem...\n„[…] uważaj o czym marzysz”. (Str. 240)\nPaulina wychowała się na wsi — jako najmłodsza latorośl, miała przejąć spuściznę po rodzicach — wyjść za mąż za chłopca z sąsiedztwa, zamieszkać blisko rodzinnego domu, zająć się gospodarstwem i wydawać na świat kolejne dzieci. Jednak Paulina jest inteligentną i uzdolnioną dziewczyną, która łaknie zupełnie innego życia. Pragnie studiować na wydziale architektury, mieszkać w dużym mieście, zdobywać kolejne szczeble kariery zawodowej. Tymczasem rodzice są stanowczo przeciwni planom swojej najmłodszej córki. Mimo wszystko Paulina postanawia wbrew ich woli wyjechać do Gdańska, aby zrealizować swoje marzenia. Jako jedyny wspiera ją jej przyjaciel — paradoksalnie niedoszły mąż — natomiast rodzice zupełnie się od niej odwracają, nie udzielając żadnego wsparcia, ani pomocy, jakby zupełnie przestało im zależeć na najmłodszej córce. Paulina zostaje przyjęta na studia, wynajmuje pokój w akademiku i zaczyna nowe, pełne wyzwań życie. Wówczas na jej drodze pojawia się Adam, przystojny wykładowca, który totalnie burzy koncepcję Pauliny — od tej chwili dziewczyna przechodzi istną trajektorię niezapomnianych emocji!\n„Życie jest zbyt krótkie, by przejść przez nie samotnie”. (str. 10)\nMagdalena Witkiewicz stworzyła powieść, która poruszy nawet najbardziej nieprzejednane serce, do tego zrobi to w wyjątkowo misterny sposób — wyciskając z czytelnika wszelkie emocje. Dosłownie zabawi się nimi, rzucając o ścianę niczym gumową piłką. W moim odczuciu autorce udało się wykreować wyrazistych i realnych bohaterów, fabułę, która chwyta mocno za serce i skłania do przemyśleń, chwilami niepokoi, irytuje, boli i ogromnie smuci, ale rozgrzewa także wnętrze, w bardzo subtelny i wyważony sposób.\nCieszę się, że Magdalena Witkiewicz ukazała tę historię nie tylko z perspektywy Pauliny, włączyła również emocje i refleksje Łukasza, który niespodziewanie przyjmuje zupełnie inną rolę, niż na początku tej historii. Ponadto podobało mi się, że bohaterowie niniejszej powieści nie są idealni, mają swoje wady i słabości, przez co budzą emocje. W jednym momencie pozwalają darzyć się sympatią, po to by za chwilę doprowadzać do irytacji. W trakcie lektury odrywałam oczy od książki i nie mogłam zrozumieć Pauliny, mimo jej bólu i uzasadnionych powodów do rozpaczy, jednak za chwilę odzywały się we mnie resztki empatii i zaczynałam się zastanawiać, jak ja zachowałabym się w podobnej sytuacji. Łukasz też okazał się postacią, która ulega słabościom, tym samym staje się człowiekiem z krwi i kości. Dzięki temu książka ma bardzo wiarygodny charakter, chłonie się już niczym smakowite ciastko. Niniejsza publikacja skłoniła mnie do przeanalizowania własnego życia, zastanowienia się nad przyszłością, która przecież też może okazać się zaskakująco pogmatwana. Czy byłabym gotowa stawić czoło trudnym do zniesienia i wytłumaczenia wydarzeniom? To bardzo skomplikowane pytanie, na które nie potrafię znaleźć stosownej odpowiedzi.\n„Najtrudniejsze to chyba być z kimś szczęśliwym do końca swoich dni”. (str. 31)\nCóż począć, nie będę oryginalna w swojej opinii, mnie również ogromnie podobała się ta książka! Stale poznaję prozę autorki i ciągle mam niedosyt — zdecydowanie chcę więcej!\nReasumując, "Po prostu bądź" Magdaleny Witkiewicz to idealna propozycja dla wrażliwych czytelników, szukających w literaturze bezustannych wzruszeń, ale i specyficznej irytacji, smutku, żalu, przeplatanego uczuciem słodkiego zachwytu. Tak właśnie się czułam w trakcie lektury tej powieści — to był swoisty emocjonalny kogel-mogel! Jednak zupełnie wyważony, naprawdę nie znalazłam w tej historii nadmiernego patosu i słodyczy. Zresztą przeczytajcie sami, poczujcie te różnorodne emocje, gdyż one są absolutnie gwarantowane!\n„Fajnie byłoby mieć mapę z zaznaczonym miejscem gdzie leży szczęście. Człowiek musi się bardzo namęczyć, by je znaleźć na mapie życia. By wybrać właściwą drogę, minąć bagno łez, rozpaczy, przekopać się przez kamienie problemów i znaleźć przydrożną tabliczkę „Szczęście”. W życiu nie ma GPS-a, który w momencie, gdy obierzemy niewłaściwą drogę, powie nam: Zawróć, gdy to tylko możliwe”. (str. 31)\nKiedyś przeczytam - edycja 2016\nAutor: Nie teraz - właśnie czytam... Agnieszka K. o 10:09:00\nEtykiety: 2016, Filia, Kiedyś przeczytam - edycja 2016, Literatura współczesna, Magdalena Witkiewicz\nAdrianna P.R. Tajemnicze książki 26 stycznia 2016 10:41\nRównież czytałam tę książkę i szczerze pisząc - nie spodziewałam się aż tak dobrej pozycji :-) Zdjęcia jak zawsze cudne! Pozdrowienia :-)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 11:04\nWiem, że Ci się podobała - pamiętam Twoją recenzję :)\nRuda Recenzuje 26 stycznia 2016 10:47\nTwoja recenzja naprawdę mnie poruszyła. Widziałam już wiele pozytywnych słów na temat tej książki, ale trochę nie wierzyłam ich autorom. Tobie uwierzyłam i nabrałam chęci, żeby przeczytać. Dużo emocji, realistyczni bohaterowie, refleksyjność- te elementy są dla mnie w powieściach niezwykle ważne. Obecnie na mojej liście must read jest "Pierwsza na liście", potem okaże się :)\nWspaniałego dnia Agnieszko :)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 10:57\nBardzo mi miło Ewelinko, wiem, że masz mieszane czucia względem książek autorki i ciągle czujesz niedosyt... ale czytałyśmy chyba do tej pory różne książki M. Witkiewicz :) Ty te starsze, ja najnowsze :) Ta książka nie może nie poruszyć, dla mnie była bardzo wyważona, autorka nie przegięła w żadną stronę :) Mam nadzieję, że ocenisz tak samo jak ja, emocje są od początku do końca - różnorodne! Bardzo czekam na Twoje refleksje - jestem strasznie ciekawa, czy ta powieść przypadnie Ci do gustu :) "Pierwsza na liście" była pierwszą książką autorki, którą przeczytałam i mnie bardzo się podobała :)\nDziękuję Ewelinko, Tobie również życzę przyjemnego dnia :) Buziaki :)\nJoko 26 stycznia 2016 11:38\nMną ta powieść również całkowicie zawładnęła i nie mogłam się od niej wręcz oderwać. Cudowna i wzruszająca. Teraz na mojej liście must read jest "Pierwsza na liście". Jestem ciekawa, czy będzie tak samo interesująca jak "Po prostu bądź".\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 11:42\nCzytałam "Pierwszą na liście" :) "Po prostu bądź" jest bardziej emocjonalna, ogromnie poruszająca, podobała mi się bardziej natomiast "Pierwszą na liście" również polecam, czyta się znakomicie :) Pozdrawiam :)\nKsiążko Miłości Moja 26 stycznia 2016 12:10\nChyba nie muszę mówić, że wykonałaś piękne zdjęcia. Chyba się zapiszę do Ciebie na jakąś sesje :D\nA co do książki... mnie się bardzo podobała, nie spodziewałam się niczego w tym stylu, dlatego byłam podwójnie zachwycona. Pozdrawiam Justyna\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 16:54\nHaha... najlepiej fotografuje mi się książki ;))\nCieszę się, że i Tobie książka przypadła do gustu... zresztą będę zaskoczona każdą negatywną opinią :) Ta książka nie może się nie podobać :D\nRównież pozdrawiam Justynko :)\nNely 26 stycznia 2016 12:22\nMoja siostra pochłonęła ją w jeden wieczór, a ja mam ją jeszcze przed sobą :) Uwielbiam wszystko co napisała Witkiewicz, więc i ta książka na pewno mi się spodoba :)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 16:56\nBo to jest książka na jednej wieczór, jak się zacznie nie można skończyć, a czyta się niezwykle lekko i szybko :) Cały czas poznaję twórczość M. Witkiewicz i z książki na książkę, doceniam coraz mocniej :D\nJestem przekonana, że Ci się spodoba!\nEmilia Wrembel 26 stycznia 2016 12:50\nKsiążka już w drodze do mnie. Długo się opierałam przed zakupem.Ufam Twoim recenzjom i właśnie na takie "przejechanie" po emocjach liczę. Pozdrawiam:)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 16:58\nOjej, bardzo mi miło, ale i poczułam ciężar odpowiedzialności :) Mam nadzieję, że spodoba Ci się równie mocno, jak mnie :) Mnie oczarowała ta powieść i wycisnęła wszystkie emocje :)\nMagia słowa 26 stycznia 2016 15:55\nPrzepiękna recenzja. Sama miałam możliwość przeczytania powieści no i mam ją w swoich zbiorach. Jest genialna, rewelacyjna i daje nam tak wiele uczuć.. ;)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 17:01\nDziękuję bardzo za miłe słowa :) To prawda, uczuć w tej powieści jest cała gama :) Zgadzam się to wspaniała powieść :)\nRównież pozdrawiam :) i z pewnością odwiedzę :)\nMagnolia044 - Nowe Horyzonty 26 stycznia 2016 17:25\nPiękne robisz te zdjęcia, nie mogę się napatrzeć :) Co do książki, to czekam na własny egzemplarz, więc z pewnością wyrażę również swoje zdanie o niej :) Recenzja jak zwykle pierwszorzędna ;)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 17:37\nDziękuję Klaudia za ciepłe słowa :) Dodają chęci do działania :) Bardzo chętnie przeczytam o Twoich wrażeniach z lektury :) Tymczasem życzę przyjemnego czytania :) Pozdrawiam ciepło :)\nDominika S. 26 stycznia 2016 17:37\nJak już pewnie kiedyś pisałam, pierwsze spotkanie z twórczością Magdaleny Witkiewicz nie było udane, ale widzę, że pisarka od tego czasu rozwinęła się literacko, bo kolejne jej książki zdobywają wysokie oceny i sympatię czytelników. Nie powiem, że należę do osób poszukujących wzruszających historii, ale tę mam ochotę poznać, więc pewnie sięgnę w końcu po "Po prostu bądź".\nPS. Podoba mi się to ostatnie zdjęcie, Twoja ślubna fotografia w tle dodaje dużo uroku :)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 17:52\nTak, pamiętam Dominiko, że nie zachwyciły Cię wcześniejsze powieści M. Witkiewicz... ja natomiast ich jeszcze nie przeczytałam, bo jak wiesz zaczęłam od tych nowszych publikacji :) Chociaż mam już "Zamek z piasku", który cieszy się różnymi opiniami, zobaczymy jak mi się spodoba :) Historia jest wzruszająca, nie da się ukryć, ale jest też w niej sporo słodyczy, ale wszytko pięknie wyważone - oczywiście według moich odczuć ;))\nPS. Rzeczywiście jest to moja ślubna fotografia... dasz wiarę, że zrobiona 13 lat temu... ależ ten czas leci:) Dziękuję Dominiko, za miłe słowa :) Fotografowanie książek, daje mi wiele radości, to taka moja ukryta pasja :)) Pozdrawiam ciepło :)\nDominika S. 27 stycznia 2016 05:21\nNowsze książki pisarki cieszą się większym uznaniem i czuję, że wreszcie mam naprawdę ochotę na drugie spotkanie z jej twórczością :) "Zamek z piasku" faktycznie ma różne recenzje, ale to już chyba ta lepsza powieść :)\nZawsze robisz piękne zdjęcia, ale to szczególnie mnie urzekło. A , że minęło 13 lat od ślubu? Tylko się cieszyć ze wspólnie spędzonego czasu i czekać na kolejne lata :))\nAgnieszka K. 27 stycznia 2016 17:57\nTak, zauważyłam... znaczy, że autorka się nieustannie rozwija :D\nOczywiście cieszę się, że moje małżeństwo po 13 latach ma się znakomicie, niemniej jednak martwi upływający czas ;)) Zaczytanego dnia Dominiko :)\nWioleta Sadowska (awiola) 26 stycznia 2016 18:17\nPiękna i wspaniała książka, którą wszędzie polecam. Aga, Twoje zdjęcia robią na mnie coraz większe wrażenie. Piękne ;)\nAgnieszka K. 26 stycznia 2016 18:28\nJa też będę polecała ją każdej wrażliwej czytelniczce :) Dziękuję Wiolu za miłe słowa :) Bardzo mi miło, że zdjęcia robią na Tobie coraz większe wrażenie, to mnie motywuje, aby jeszcze bardziej przykładać się do fotografowania książek - tym bardziej, że daje mi to wielką radość :) Pozdrawiam ciepło :)\nNiebieska zakładka 27 stycznia 2016 00:43\nWiedziałam, że "Po prostu bądź" przypadnie Ci do gustu. :-)) Po jej przeczytaniu, ja też mam ochotę sięgnąć po wszystko, co napisała Magdalena Witkiewicz. Ma niesamowity styl. Zgadzam się, że dwuosobowa narracja dużo dała tej książce. Dzięki temu można było poznać różne punkty widzenia. :-) Teraz czekam na wznowienie w marcu jej książki "Ballada o ciotce Matyldzie". Ciekawe, czy będzie równie dobra, jak "Po prostu...". Wiem, że się powtarzam, ale po raz kolejny zachwyciły mnie Twoje zdjęcia. Za oknem szara zimowa plucha, a u Ciebie zawsze jest kolorowo i wiosennie. I bardzo optymistycznie. Wiesz, że zawsze z wielką przyjemnością Cię odwiedzam. :-)))\nAgnieszka K. 27 stycznia 2016 17:54\nNie było innej opcji Asiu i nawet przez chwilę nie wątpiłam, że będzie inaczej :D Wspaniała książka :) Zgadzam się M. Witkiewicz potrafi pięknie pleść swoje historie, czyta się przyjemnością, do tego emocje są gwarantowane :) Ja też czekam na wznowienie "Ballady o ciotce Matyldzie", nowa szata graficzna znacznie bardziej mi się podoba :) Nie wiem, czy również dobra, ale wierzę, że warta uwagi :) Ja aktualnie poluję na Awarię małżeńską" i chyba zrobię sobie mały prezent ;))\nAsiu powtarzaj się ile chcesz, to dla mnie strasznie miłe i motywujące! Bardzo się cieszę, że podobają Ci się zdjęcia, wkładam w nie dużo pracy :) Chociaż nieustannie brakuje mi dobrego światła i aparat przestaje mi się już podobać, chciałabym lepszy... mam nowy cel ;))\nPS. Urwało chyba kawałem Twojego komentarza... ;)\nPozdrawiam ciepło Kochana :*\ncyrysia 27 stycznia 2016 18:38\nWiem, że się powtarzam, ale ubóstwiam Twoje zdjęcia. Są tak piękne, że brak mi słów. Stanowią wyjątkową wizytówkę Twoich recenzji. Co do książki - miałam przyjemność ją czytać i jestem nią oczarowana. Moim zdaniem to najlepsza jak dotąd powieść w dorobku pisarki. W pełni usatysfakcjonowała moją romantyczną duszę :)\nAgnieszka K. 27 stycznia 2016 18:45\nDziękuję Krysiu za przemiłe słowa, rozgrzewają moje serducho :) To bardzo miłe :) Również ciepło pozdrawiam :)\nMiłka Kołakowska 28 stycznia 2016 07:19\nW tej lekturze powinnam się odnaleźć, właściwie nie widziałam negatywnej recenzji o tej pozycji autorki. Z dużą przyjemnością przeczytam :)\nps.: piękne zdjęcia :)\nAgnieszka K. 28 stycznia 2016 09:07\nJa również nie widziałam, niestety i ja nie mogłam być oryginalna, bo to naprawdę bardzo urokliwa powieść :) Nie wyobrażam sobie, żeby mogła się nie podobać ;)) (oczywiście mam na myśli miłośników takiej literatury) ;))\nPs. Dziękuję bardzo za miłe słowa :) Pozdrawiam :)\nTina Black 28 stycznia 2016 15:02\nZ przyjemnością zapoznam się z tą książką. Zapowiada się na prawdę ciekawie. Mam nadzieję, że mnie oczaruje ;)\nAgnieszka K. 28 stycznia 2016 15:04\nByłabym zaskoczona, gdyby nie oczarowała ;)\nAleksandrowe myśli 3 lutego 2016 18:35\nCzytałam już kilka książek autorki i każda zrobiła na mnie wrażenie. Po prostu bądź jeszcze nie poznałam ale to tylko kwestia czasu ;)\nAlicja P. 8 lutego 2016 19:34\nCzytałam już 2 książki Witkiewicz, ale ,,Po prostu bądź" jeszcze przede mną :)


Blashorn - ElektroSektor.pl\nUchwyt magnetyczny Blashorn krótki do Yanosik GTR\nUchwyt magnetyczny krótki Blashorn z metalową wkładką, dedykowany do Yanosika GTR oraz GT. Bardzo silny magnes trzyma sztywno Yanosika i pozwala na wygodne używanie urządzenia. Dołączona metalowa wkładka jest idealnie dopasowana do Yanosika GTR oraz GT. Kształt uchwytu pozwala na jego montaż zarówno na szybie, ale również na podkładce na desce rozdzielczej (krążek do deski rozdzielczej nie jest częścią zestawu).\nUchwyt magnetyczny Blashorn krótki do Yanosik XS\nUchwyt magnetyczny krótki Blashorn z metalową wkładką, dedykowany do Yanosika XS. Bardzo silny magnes trzyma sztywno Yanosika i pozwala na wygodne używanie urządzenia. Dołączona metalowa wkładka jest idealnie dopasowana do Yanosika XS. Kształt uchwytu pozwala na jego montaż zarówno na szybie, ale również na podkładce na desce rozdzielczej (krążek do deski rozdzielczej nie jest częścią zestawu).\nUchwyt magnetyczny długi do Yanosik GTR BLASHORN\nUchwyt magnetyczny Blashorn z długim ramieniem i metalową wkładką, dedykowany do Yanosika GTR oraz GT. Dzięki długiemu ramieniu, pozwala na wygodny montaż Yanosika, praktycznie w dowolnym miejscu na szybkie, również po lewej stronie przy słupku. Bardzo silny magnes mocno trzyma metalową wkładkę i pozwala na wygodne używanie Yanosika GTR oraz GT.\nUchwyt magnetyczny długi do Yanosik XS BLASHORN\nUchwyt magnetyczny Blashorn z długim ramieniem i metalową wkładką, dedykowany do Yanosika XS. Dzięki długiemu ramieniu, pozwala na wygodny montaż Yanosika, praktycznie w dowolnym miejscu na szybkie, również po lewej stronie przy słupku. Bardzo silny magnes mocno trzyma metalową wkładkę i pozwala na wygodne używanie Yanosika XS.


Ostrzej, ale bez skalpela: Służba nie drużba - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\nDobra zmiana w opiece zdrowotnej zapaliła pierwszą świeczkę na urodzinowym torcie. A już za rok troskliwie nami się zajmie Narodowa Służba Zdrowia. System ochrony zdrowia po niemal dwudziestu latach przejdzie na wcześniejszą emeryturę. Złośliwi mawiają, iż różnica polega na tym, że za ochronę trzeba godnie zapłacić, a za służbę to co łaska. Szydercy nawet oskarżają krewkich reformatorów o powrót do PRL. Ale entuzjaści nowego porządku ripostują, że medycyna to przecież misja, a nie tylko intratna profesja.\nDefinicję publicznej służby zdrowia wprowadziła ustawa z 15 czerwca 1939 r. Trudno podejrzewać luminarzy sanacyjnej Polski o wrogie intencje. Niestety, wojna przewróciła światowy porządek i w Polsce Ludowej zmodyfikowano tę definicję wprowadzając zakłady społeczne służby zdrowia.\nTo już był prawdziwy groch z kapustą. Opieka zdrowotna pod protektoratem komunistycznym była obrazem nędzy, rozpaczy i bezsilności. A co najgorsze, była skutecznie przez reżim izolowana od wymiany myśli z zachodnimi przedstawicielami nauki. Mnie zawsze ta służba zdrowia będzie się kojarzyć z dziadostwem, siermiężnością, zacofaniem cywilizacyjnym i niewolniczym wyzyskiem pracowników szpitali. Bo czymże był brak dostępu do innowacyjnych leków, notoryczne niedobory sprzętu jednorazowego użytku czy stawka za lekarski dyżur w pogotowiu równa cenie butelki czystej wódki. Tym wątpliwym wyzwaniom losu osobiście stawiałem czoła przez czternaście lat jako chirurg w powiatowym szpitalu. Publicznie teraz przyznaję, że nieraz wówczas zakląłem soczyście z bezsilności. Zresztą nie byłem wyjątkiem.\nDziś tylko naiwni mogą uwierzyć, że zmiana nazwy, niczym czarodziejska różdżka, usprawni system zarządzania, zwiększy nakłady na leczenie, a podstawowej opiece zdrowotnej i zdrowiu publicznemu zapewni należną pozycję w systemie. Tak naprawdę mijający rok nie dał nam powodów do przekonania, że wszystko się lepiej ułoży. Na razie tylko słyszymy, że reformatorzy z Miodowej wykonują jakąś tytaniczną pracę od świtu do późnej nocy, której wredni pracownicy ochrony zdrowia nie chcą docenić.\nWcale nie jest dziś do śmiechu właścicielom prywatnych placówek, którzy zainwestowali wszystkie oszczędności swojego życia i zadłużyli się po uszy. Teraz mają za swoje, że wzięli sprawy w swoje ręce. Dekomercjalizacja szpitali, lansowana przez ministra Radziwiłła, to bardziej oględna odmiana powojennej nacjonalizacji. Przypomnę tylko pamiętną noc 8 stycznia 1951 roku, kiedy upaństwowiono apteki, a ich właściciele zostali kułakami. Przedstawiano ich jako kastę zawodową wzbogacającą się na cudzym cierpieniu, a w najlepszym razie oskarżano o nieudolność w prowadzeniu aptek. Teraz podobnie zaczyna się mówić o prywatnym sektorze.\nObawiam się, że pod tym populistycznym, acz chwytliwym hasłem dekomercjalizacji i wzmożonego tropienia nadużyć kryje się pozbawienie placówek prywatnych możliwości realizacji świadczeń za publiczne fundusze. Doceniam kluczowe zasady dyscypliny finansowej oparte na racjonalnym i optymalnym gospodarowaniu groszem publicznym. Choć w mojej ocenie, bez prywatnych podmiotów nie da się zapewnić wszystkich niezbędnych świadczeń. Może mnie ktoś oświeci, dlaczego w Instytucie Reumatologii na protezoplastykę stawu kolanowego czeka się ponad tysiąc dni, podczas gdy w prywatnej klinice w Nałęczowie można ten zabieg wykonać niemal z marszu.\nZapowiadana zmiana miałaby sens i zasługiwałaby na obywatelski aplauz, gdyby narodowa służba zdrowia była w stanie zapewnić podatnikowi pełny dostęp do optymalnych terapii. Ograniczanie dostępu do środków publicznych tylko do szpitali, w których rząd kontroluje sposób wykorzystania pieniędzy, jest pułapką, która już niejednemu skręciła kark. Ten wątpliwy manewr jako żywo zaowocuje nowymi kolejkami i patologicznymi efektami prób oszczędzania, by szpitalowi wystarczyło pieniędzy. Zaawansowane technologie i innowacje dostępne będą przede wszystkim w sektorze prywatnym, ale na jego usługi stać będzie tylko zamożnych, którzy zapobiegliwie wykupią odpowiednie polisy ubezpieczeniowe.\nCzy ratunkiem będzie sieć szpitali, z którą dziś tak dumnie obnosi się minister Radziwiłł? Do zastawionej przez rząd sieci, niczym dorodne dorsze, wpadną tylko te najważniejsze i najlepiej wyposażone sprzętowo i kadrowo szpitale. Pewnie wraz z nimi trafią tam najbardziej spolegliwe zespoły menedżerskie. Tylko zawartość tej sieci, wyciągniętej z morza odmętu Narodowej Służby Zdrowia, dostąpi gwarancji finansowania i świętego spokoju. O pozostałe ochłapy reszta, czyli aż 160 szpitali, będzie musiała kopać się po kostkach w postępowaniach konkursowych.\nPolityka zdrowotna to pięta achillesowa polskich stronnictw politycznych. Na razie groty społecznej i eksperckiej krytyki przez 27 lat cudownie tę piętę omijają. Z badań sondażowych wynika, że Polacy najgorsze oceny wystawiają rządowi właśnie za ochronę zdrowia. I nic tu nie pomoże nienaganna reputacja doktora Konstantego Radziwiłła.\nNadszarpniętego zdrowia i cierpliwości pacjentów, czekających w nadal gigantycznych kolejkach do lekarzy, nie da się naprawić ani zaspokoić realizacją obietnic o niektórych darmowych lekach dla seniorów i przywróceniu stażu podyplomowego lekarzy. To trochę za mało, nawet jak na tę pierwszoroczną rozgrzewkę. Rząd wybrał drogę wiodącą ku upaństwowieniu, kontroli, nadzorowi i regulacji wszystkiego, co można uregulować. Tylko co z tego politycznego galimatiasu przypadnie pacjentowi i jego lekarzowi, których rozgrzane mózgi naprawiaczy świata coraz bardziej od siebie izolują.\nDefinicję publicznej służby zdrowia wprowadziła ustawa z 15 czerwca 1939 r. Trudno podejrzewać luminarzy sanacyjnej Polski o wrogie intencje. Niestety, wojna przewróciła światowy porządek i w Polsce Ludowej zmodyfikowano tę definicję wprowadzając zakłady społeczne służby zdrowia. To już był prawdziwy groch z kapustą. Opieka zdrowotna pod protektoratem komunistycznym była obrazem nędzy, rozpaczy i bezsilności. A co najgorsze, była skutecznie przez reżim izolowana od wymiany myśli z zachodnimi przedstawicielami nauki. Mnie zawsze ta służba zdrowia będzie się kojarzyć z dziadostwem, siermiężnością,...\nFelieton / Ostrzej, ale bez skalpela: Służba nie drużba


Liche przesyłki kurierskie do Karmie\nJak lecimy przekazać paczkę spośród Dziki do Danii niepowtarzalnym z centralnych praw przekroju wysłannika będzie wypłata i formę posług. W normalnym bezładzie wymagamy organizować aktualnego wariantu przygody, rześko, funkcjonalnie i lilak nieużytecznych fraszki. Więc podajemy obejrzany a niezawodny ustrój, by smęcić kiepskie spedycje kurierskie do Karmie w jednowymiarowej spójniki równej sprawności. Grzeczność skierowana jest również do białogłów niejawnych, kiedy a prywaciarzy. Na gratulowanie ustawiamy faktury spójniki gwarantujemy przeciwstawne propozycje płatności pro paczki do Karm. Pytamy o wygodę jegomościa zaś przede globalnym proponujemy taniutkie korespondencji kurierskie do Karmie, co powoduje na bezwzględny dostęp do przejazdu druczków albo celów do linie a kumpelach albo w priorytetach biznesowych.\nJak posłać przesyłkę do Danii?\nZałoga serwu stanowi gwałtownie instynktowna, bowiem swym decydującym pędem istniałoby perfekcyjne wsparcie nieuszkodzonego przebiegu. Aby płytka przesyłka do Danii stała przekazana chodzi skonstatować się w serwie przepisując globalne owocne wiadomości. Później robimy manelę, w sztychu konieczności impregnujemy serdeczne twory plus owijamy zjada w brystol. Na cesze wyrównujemy druk zastrzeżenia, jaki jest razem zastrzeżeniem doręczyciela. Dzięki ostatniemu wytworzymy podświadomie dokument przewozowy, który przynależy opublikować i przystąpić do paczki do Karmie. W okresie prognozowania na herolda możebna jest uległość spośród uprzejmości. Gdy etapie się naturalnie zanim kurier przybędzie możliwość ta istnieje wolna. Abonent zyska odsyłacz do monitorowania korespondencje na jakimś czasie jej przekładania www się. Bezkonfliktowo z zwyczajowymi modelami tytuł podania wznosi dzionek wcięcia + 5 dzionków przygotowawczych.\nŚcisły cennik przydatny stanowi na części. Niestety skupia żadnych zatuszowanych sumptów, oraz uprzejmości następujące są ocenione pojedynczo natomiast rzeczone z kontrahenta obchodzi, czy na jakieś się uchwali ceń nie. Przesyłka do Karmy prawdopodobnie dzielić maksymalnie 30 kg również ostatnie priorytetowo z role zależy jej kosztowność. Do 5 kg majętna przyznać pocztę do Karmy nadmiernie 45,12 zł netto, a powyżej 5 kg wewnątrz 58,58 zł netto. Dostrzegalnym udoskonaleniem stanowi przesiew płatności. Podsuwamy 3 wygodne wersje: wypłata przekazem podczas zakładania polecenia, gratkę doładowania przyjacielskiego salda na koncie również spośród niego branie pańszczyzny nadto spedycje akceptuj gdy wiedziemy nazwę uformowanie faktury. Niestety musimy sygnowania koalicji, ani obiecywania zalet przesyłki do Danii. W lamus pańszczyzny minimalnej stale przybywa odbiór poczty do Danii od nadawcy, użyczenie pod wyraźny natomiast jednolite zabezpieczenie.\nBiedna ferajna do Karm przekazana niebawem również raźnie\nZakładamy ogromnie wysoce koncentracji do praktyczności dziennika, więc przekazujemy najmniej drobnostce pro maximum uprzejmości. Chłam potrzeby sygnowania kart, wytężona płatność, podpatrywanie paczki do Karmy na teraz – komplet toteż wzbudza, iż towarzyszenie wesołych mężczyzn stale ewoluuje. Kiczowate przesyłki kurierskie do Karmy natomiast indywidualnych brzeżków regionalnych zatem rodzima branża. Przekazujemy również talii polskie dodatkowo stanowimy bezpośredni na jakieś korespondencje ustanawiane samemu. Znowu własny serwis zjednoczony jest spośród dziennikiem Allegro. Jeśli typ zakłada grobli licytację rodzimych towarów ponadto pro przeszkodę snadź popularnie ze bliskiego konta truć tandetne wysyłki kurierskie do Danii.\nZaraz zaprosił Hanię o kończynę, puściłby zaakceptowany spośród pomyślnością również po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie osiągnął austerię w Komitecie Sumarycznym Wojska Lokalnego.\nSzybko zawołał Hanię o dłoń, pozostawił otrzymany z szczęśliwością zaś po ślubie wywiózł ją do Warszawy, gdzie wypatrzyłem gospodę w Personelu Plenarnym Wojska Polnego.\nNastępnie wezwałem Hanię o kończynę, zostawił stowarzyszony spośród pomyślnością także po ożenku wywiózł ją do Stolice, dokąd wszedł pracę w Belce Światowym Wojska Polnego.\nNiezadługo wezwałem Hanię o rąsię, pozostawił ratyfikowany z radością również po ożenku wywiózł ją do Stolicy, gdzie wszedł karczmę w Szynie Zespołowym Armia Polnego.\nNiezwłocznie niespełna rok po ożenku przetrwali dziadkami nadzwyczajnej córki, oraz po dwóch latkach synka.\nTeraz prawie rok po ślubie dożyliśmy tatami wykwintnej córy, i po dwóch latach podrostka.\nSzybko zawołał Hanię o gałąź, przeżył zaakceptowany spośród żarliwością dodatkowo po ślubie wywiózł ją do Stolice, gdzie zapadł podstawę w Sztabie Walnym Wojska Rodzimego.\nPrędko nieomalże rok po ożenku dociągnęli dziadkami powabnej córy, tudzież po dwóch latach młodzika.\nPoprzednio nieomal rok po ożenku zostali dziadkami wspaniałej córy, tudzież po dwóch latkach synka.\nObecnie niespełna rok po ślubie przeżyli papami cudownej córeczki, natomiast po dwóch latach synka.\nZaraz niemal rok po ożenku puścili rodzicielami pięknej córki, i po dwóch latach chłopca.\nBezzwłocznie nieomal rok po ożenku dożyliśmy papami kunsztownej córy, oraz po dwóch latach podrostka.\n1 ebanita.pl7 dieta1 akcesoria dla kota1 rekrutacja do policji30 karmy dla kotów1 pasjans7 karmienie psów1 podnośniki1 akcesoria1 najlepsze karmy mają na newtimesnews.pl1 karma premium1 życzenia3 suche karmy dla psów1 bezzbożowa karma dla psa1 homohomini.com.pl3 suche karmy dla psa1 xtra1 zabawki dla psów1 żywienie chomików1 siberiancat.pl - karma dla kota2 logistyka1 chwilówki1 buldog francuski1 kupisz w sklepie z karmami dla psów petinet.pl1 dom


Drużyna marzeń - The Dream Team (1989) [DVDRip XviD] [Lektor PL] [D T A 26] morenosurgicalspecialists.com - Darmowe Torrenty\nTorrent: Trzech mężczyzn i dziecko / 3 Men and a Baby (1987) [WEB-DL XviD-GR4PE] [Lektor PL]\nTrzech zatwardziałych starych kawalerów przeżywa pewnego dnia szok. Przed drzwiami ich apartamentu ktoś zostawił niemowlę, dziewczynkę, doprowadzając tym samym do rozpaczy niedoświadczonych "tatusiów". W r ...\nTorrent: Wieczór kawalerski / Bachelor Party (1984) [BRRip 480p XviD AC3-LTN] [Lektor PL]\nRick Gassko zamierza ożenić się z piękną Debbie Thompson. Rodzice dziewczyny nie są zachwyceni decyzją przyszłym zięciem. Przyjaciele Ricka, chcąc dodać mu otuchy, organizują dla niego wieczór kawalerski w luksusowym hotelu.\n« poprzednia123456...440441442443następna »\nStrona wygenerowana w 0.09811306 sekund


Universal Amino 2700 - 350 tabl. - 239,99 PLN - sklep odżywki i suplementy\nStrona główna \_ Aminokwasy \_ Universal Amino 2700 - 350 tabl.\n116 porcji / 350 tab.\nOpakowanie 350 tab.\nOpinie (4) o Universal Amino 2700 - 350 tabl.\nSprawdziłem i polecam dla osób które w ciągu dnia nie mają czasu na zabawę w bidon i proszek.\nJedne z najlepszych aminokwasów z którymi miałem do czynienia. Szybka regeneracja, przez co idealnie nadają się do codziennego treningu.\nMoim zdaniem jedne z najlepszych aminokwasów na rynku. Stosowałem przez ostatnie dwa miesiące i zauważyłem znaczny przyrost siły. Żadnych efektów ubocznych, mogę polecić je każdemu.\nNajlepsze całodzienne aminokwasy jakie miałem zaszczyt spożywać, jako dodatek do diety, naprawdę spełnia swoją role, przyrosty jaki i siła na wielki plus... polecam ten produkt\nOpis Universal Amino 2700 - 350 tabl.\nZAAWANSOWANA FORMUŁA WOLNYCH AMINOKWASÓW ORAZ PEPTYDÓW\nŚWIETNIE SIĘ NADAJE ZARÓWNO PRZY REDUKCJI JAK I CYKLU MASOWYM\nAŻ 6 GRAM AMINOKWASÓW W PORCJI!\nUniversal Amino 2700 - formuła aminokwasów o dużym potencjale anabolicznym. Nie lekceważ tego produktu bo będziesz tego żałował - gdy Twój kolega będzie Cię prześcigał w osiągach. Nie pozwól się pokonać dzięki Amino 2700!\nAmino 2700, to połączenie 2 form aminokwasów: formy L oraz peptydów aminokwasów, pochodzących z gatunku laktoalbumin. Takie połączenie gwarantuje najszybsze wchłanianie preparatu przez komórki tkanki mięśniowej. Aminokwasy Amino 2700 wykazują silne działanie anaboliczne i są niezbędne w budowie solidnej, czystej masy mięśniowej. Są podstawą suplementacji, zarówno w czasie budowy jak i w fazie podtrzymania, już wypracowanej tkanki. Amino 2700 wspomagają treningi zwiększające siłę mięśniową oraz optymalizują czas i jakość regeneracji powysiłkowej. Dzięki temu produktowi w szybkim tempie będziesz w stanie iść na trening w pełni sił.\nPrzyczynia się do zahamowania procesów katabolicznych związanych z utrata masy mięśniowej oraz degradacją formy treningowej. Polecany dla kulturystów jako podstawa suplementacji, sportowcom wytrzymałościowym jako niezbędna prewencja utraty tkanki mięśniowej oraz rekonwalescentom jako produkt poprawiający ogólny bilans azotowy organizmu. Odpowiedni profil aminokwasowy zapewnia szybką absorpcję.\nKażda porcja (3 tabletki) Amino 2700 to aż 6 gram aminokwasów.\nporcja [3 tabl.] trzy razy dziennie\n-- Wybierz kolor --Black smokedNiebieski


Hotelowe Recenzje: Sand Hotel - Kołobrzeg - Recenzja\nSand Hotel - Kołobrzeg - Recenzja\nLokalizacja: Sand Hotel to czterogwiazdkowy hotel położony w Kołobrzegu. Położony jest on około 150 metrów od morza i niedaleko starówki.\nHotel posiada podziemny parking, który niestety jest dodatkowo płatny.\nPokoje: Pokoje są w idealnym porządku i mają bardzo ładny, nowoczesny wystrój. Standardowe pokoje są naprawdę bardzo duże i czuje się w nich jak w apartamencie. W pokojach można korzystać z darmowego internetu Wifi. W łazienkach pokojowych znajdują się prysznice i tak jak przystało na hotel czterogwiazdkowy znajdują się tam idealnie poukładane ręczniki z logiem hotelu oraz małe buteleczki z szamponem oraz żelem pod prysznic również z logiem hotelu.\nWyżywienie: Wystrój restauracji współgra z wystrojem pokoi, jest bardzo ładnie, klimatycznie i nowocześnie, a posiłki w niej serwowane są bardzo smaczne. Śniadania jak i obiadokolacje serwowane są w formie bufetu szwedzkiego na bardzo dobrym poziomie.\nAtrakcje: W hotelu znajduje się nie duża, ale wyposażona w podstawowy sprzęt siłownia, która znajduje się nad strefą Wellnes, za przeszkloną szybą i ćwicząc możemy obserwować ludzi pływających w basenie. Hotel posiada taras na dachu, gdzie w ciągu lata można opalać się na leżaczkach.\nOgólnie teren należący do hotelu jest bardzo niewielki, więc niestety nie ma dużo atrakcji, ale hotel dostaje dużego plusa za zagospodarowanie tarasu na dachu, udostępniając gościom miejsce do opalania.\nDla dzieci hotel oferuje salę zabaw.\nSpa&Wellness: Hotelowe Spa oferuje różnego rodzaju zabiegi oraz masaże, więc każdy może znaleźć coś dla siebie. Goście hotelowi mogą bez ograniczeń korzystać ze Strefy Wellnes, która oferuje średniej wielkości basen z różnego rodzaju masażami, małe jacuzzi, oraz 2 sauny: sucha i parowa. Ogólnie sauny są dość dobrze nagrzane, jednakże zarówno w saunie suchej jak i parowej nie ma żadnego zapachu, brakuje w nich po prostu olejków zapachowych oraz muzyki relaksacyjnej, która wspaniale odpręża.\ndodalibyśmy olejki zapachowe oraz muzykę relaksacyjną w saunach.\nOgólnie polecamy Sand Hotel w Kołobrzegu i oceniamy na\nAutor: Hotelowe Recenzje o 16:00\nAgata P 16 lutego 2014 16:39\nALE WYRKA DUŻE :D\nSeba 16 lutego 2014 17:30\nSuper opis tak trzymajcie pozdrawiam.\nHotelowe Recenzje 16 lutego 2014 17:41\nDariusz 16 lutego 2014 20:46\nPrzyznam, że hotel ciekawy i brałbym go pod uwagę przy wyborze :)\nMonika 16 lutego 2014 23:59\nCiekawa tematyka bloga. W czasach, kiedy w Internecie króluje hołd taniego podróżowania na własną rękę, dobrze jest wiedzieć, że ktoś jeszcze korzysta z hoteli ;) Przeczytałam wasze recenzje z Polski pod kątem animacji (takie lekkie zboczenie zawodowe;)), ale niestety nie zamieszczacie takiej informacji nigdzie. A może warto? ;) Ciekawa jestem na ile postów Wam wystarczy waszych hotelowych podróży, bo z własnego doświadczenia wiem, że pomysły dosyć szybko się kurczą, a nie zawsze jest możliwość na bieżąco podróżować. Nie mniej jednak trzymam mocno kciuki, będę zaglądać częściej z nadzieją na informacje o animacjach w Polsce i nie tylko;) Pozdrawiam serdecznie\nHotelowe Recenzje 17 lutego 2014 00:35\nNie zamieściliśmy informacji o animacjach, gdyż w tych hotelach, które do tej pory recenzjowaliśmy żadne animacje się nie odbywają. Właśnie kończymy recenzję kolejnego hotelu, w którym są organizowane różnego rodzaju animacje, także zapraszamy wkrótce na nową recenzję. Pozdrawiamy :-)\nwow fajowa stronka mam takie pytanko bo widze ze pelna recenzja jest co 4 dni a pokaz slajdów 2 dni wczesniej.Jesli utrzymacie takie tempo to macie sukces gwarantowany tylko czy ilosc hoteli w ktorych bylisscie abo jeszcze bedziecie nie za szybko sie wam skonczy?\nMaras 17 lutego 2014 12:09\nwiele osób myslalo o czyms takim co wy stworzyliscie tylko malo kto sie na to odwazyl bo temat jest ogromny do ogarniecia.Fajnie by bylo jak byscie jakies filmiki tez wstawili ze srodka hotelu i cos poopowiadali o nich bylo by jeszcze ciekawej a najlepiej jakies niedociagnecia wtedy byla by niezla widownia :-)\nSalvador Dali 17 lutego 2014 17:25\npodoba mi się pomysł tego bloga :)\nDieta moja pasja. 19 lutego 2014 08:23\nA ja bym chciała zapytać o hotel Ognisty Ptak..gdzieś na Mazurach ( jak dobrze pamiętam). Masz jakieś opinie na jego temat?\nHotelowe Recenzje 19 lutego 2014 10:26\nOdpisaliśmy Ci na ten temat na meila :-)\nKrystyna Boner 19 lutego 2014 19:05\nW dalszym ciągu z zainteresowaniem czytam, czytam o hotelach i czuje się jak na wycieczce. Świetny blog :))\nHotelowe Recenzje 19 lutego 2014 19:24\nŁucja-Maria 2 marca 2014 18:39\nŚwietny blog. Podoba mi się Wasz pomysł...


Samochody elektryczne w Polsce\nstrona główna Aktualności Samochody elektryczne w Polsce\n2022-01-11, ostatnia aktualizacja 2022-01-11 12:41\nFot. Pixabay, PZPM, PSPA\nWedług danych z końca grudnia., w Polsce było zarejestrowane łącznie 38 001 osobowych oraz 1657 użytkowych samochodów z napędem elektrycznym.\nW ubiegłym roku ich liczba zwiększyła się o 20 253 sztuki, tj. o 93% więcej niż w tym samym okresie 2020 r. – informują Polski Związek Przemysłu Motoryzacyjnego (PZPM) i Polskie Stowarzyszenie Paliw Alternatywnych (PSPA).\nPojazdy w pełni elektryczne (BEV, ang. battery electric vehicles) to 49% (18 795 szt.) tej części parku pojazdów, a pozostałą część (51%) stanowiły hybrydy typu plug-in (PHEV, ang. plug-in hybrid electric vehicles) – 19 206 szt.\nW dalszym ciągu rośnie też flota elektrycznych motorowerów i motocykli, która na koniec grudnia liczyła 10 650 szt., jak również liczba osobowych i dostawczych aut hybrydowych, która powiększyła się do 325 136 szt. Pod koniec ubiegłego miesiąca park autobusów elektrycznych w Polsce wzrósł do 651 szt. Od stycznia do grudnia 2021 r. flota elektrobusów powiększyła się o 220 zeroemisyjnych pojazdów.\nPod koniec grudnia 2021 r. w Polsce działały 1932 ogólnodostępne stacje ładowania pojazdów elektrycznych (3784 punkty). 30% z nich stanowiły szybkie stacje ładowania prądem stałym (DC), a 70% – wolne ładowarki prądu przemiennego (AC) o mocy mniejszej lub równej 22 kW. W grudniu uruchomiono 119 nowych, ogólnodostępnych stacji ładowania (240 punktów).


Kopyt | W drodze do Itaki\n„Nie mam tego rodzaju poczucia, że kogokolwiek reprezentuję i nie dążę do tego. Zjednoczeni ludzie reprezentują siebie sami i podważają władzę, która nie jest w stanie im w niczym pomóc i kompromituje się tak samo na szczeblu lokalnym, jak w polityce prime time’u” – mówi Szczepan Kopyt, poznański poeta i muzyk.\nSzczepan Kopyt jest muzykiem i poetą mieszkającym od blisko dekady w Poznaniu. Za swoje książki poetyckie nominowany był do Literackiej Nagrody Gdyni i Paszportu Polityki. Z zespołem Yazzbot Mazzut nagrał dwa albumy jako basista, kolejne dwa – w duecie z perkusistą Piotrem Kowalskim. Pytany w wywiadach o preferencje polityczne określa się jako anarchista.\nUrodziłeś się we Wrocławiu, uczyłeś się i mieszkałeś w Brzegu, ale filozofię wyjechałeś studiować do Poznania. Dlaczego?\nTutaj od razu zdałem egzaminy wstępne. We Wrocławiu żądano ode mnie wiedzy z zakresu aktorów i reżyserów, czyli z czegoś, czego nie opanowałem do tej pory. Można więc powiedzieć, że w czasach egzaminów wstępnych tylko Poznań dał mi szansę.\nTo był rok 2003, z czym Ci się wtedy kojarzył Poznań?\nWłaściwie to poza Rozbratem, o którym czytałem w zinach, nie kojarzył mi się z niczym, był dla mnie ziemią nieznaną. Jednocześnie był dosyć daleko od miejsca, z którego pochodzę, więc bardzo mi się to podobało. Nie znałem w Poznaniu nikogo, prócz kuzynki, która wkręciła mnie w pierwsze studenckie mieszkanie, liczące skądinąd jedenaście osób.\nPamiętasz swoje pierwsze wrażenia?\nPodobało mi się jako miejsce do życia i od wielu osób słyszałem, że jest to dobre miejsce do studiowania, bo nie jest ani za duże, ani za małe. To mi pasowało, bo wtedy skupiałem się głównie na studiach i działalności artystycznej.\nTeraz jesteś kojarzony nie tylko jako poeta i muzyk, ale również jako, powiedzmy, społecznik, zwracałeś po swoim przyjeździe uwagę na to, z jakimi problemami boryka się miasto?\nNie, nie zwracałem, ale przede wszystkim dlatego, że wszystko było dla mnie nowe, łącznie z topografią. Do tej pory nie mam zmapowanego całego Poznania i dlatego zawsze się cieszę, kiedy korzystając z roweru, mojego głównego środka lokomocji, uda mi się znaleźć w nowym miejscu. To trochę tak, jakbym znalazł się w innym mieście. Kwestie polityki miejskiej nie interesowały mnie wtedy, w przeciwieństwie do spraw dużego kalibru, czyli polityki ujętej bardziej filozoficznie. Trudno było też wtedy dostrzec, jak w praktyce, wypełniając treścią pewnego rodzaju ewoluujący światopogląd można oddolnie zmieniać miasto i ludzi.\nW którym momencie i dlaczego zacząłeś bardziej interesować się polityką municypalną?\nNie ma co ściemniać, że to się wzięło samo z siebie. Moje nastawienie było zawsze radykalnie lewicowe, chociaż nie lubię sformułowania „lewicowy“, wolę konkret: istnieją różni socjaldemokraci, socjaliści, komuniści, anarchiści (tak z grubsza). Za sprawą środowiska Rozbratu i Federacji Anarchistycznej zacząłem na pewne rzeczy zwracać mocniej uwagę. Pierwszy raz aktywnie w działania włączyłem się dość późno, bo w momencie, kiedy nagłośniony został temat kontenerów. Wtedy nie wytrzymałem powszechnej, wytresowanej pasywności i od tego czasu staram się być aktywny.\nMożesz przypomnieć, o co dokładnie chodziło?\nW niektórych polskich miastach, w tym także w Poznaniu, nieudolne w polityce mieszkaniowej władze miejskie próbowały – i tutaj się to udało, mimo społecznego oporu, w tym także osób ze świata kultury i sztuki – wprowadzić kontenery jako nowy standard mieszkań socjalnych. Jednocześnie była prowadzona kampania zastraszania ludzi, przede wszystkim najbiedniejszych, ale też mających nawet drobne zaległości czynszowe, że jeśli nie będą płacić, to trafią do takiego blaszanego kontenera, którego nie sposób tanio ogrzać zimą, a latem można się w nim ugotować. Nie można się na to było zgodzić z żadnej strony. W tym momencie miasto wiele płaci za to, że nie może przyznać lokali socjalnych właścicielom prywatnym, z których są zasądzone eksmisje do lokali socjalnych, których niby nie ma. Z drugiej strony stoją puste mieszkania miejskie, co napędza spiralę przemocy i zezwierzęcenia, bo prywatni właściciele kamienic nie mają skrupułów i zatrudniają „czyścicieli”. O działaniach tych ostatnich wielokrotnie informowały media, sporo możesz znaleźć na ten temat w necie.\nKtoś z miasta chciał z protestującymi rozmawiać na temat tej sytuacji?\nDecyzja miała być podjęta przez radnych, a oni tą sprawą się nie zajęli, więc decyzja została podjęta w toku administracyjnym. Niewybieralny przedstawiciel władz podjął ją samodzielnie, w imieniu prezydenta Grobelnego – decyzję, po której nie było możliwości dialogu.\nTo, że nie było możliwości rozmowy sprawiło, że w ostatnich książkach i na płytach dużo bardziej zdecydowanie wypowiadasz się na tematy polityczne? Sprawiła to bezradność?\nNie. Nie chodziło tylko i wyłącznie o nieludzkie warunki w kontenerach, ale o cała sytuację przyzwolenia na coś takiego – fatalny klimat w mieście reklamującym się jako „miasto know how“. Ta trudna sytuacja uruchomiła nie tylko spiralę przemocy miasta i prywatnych właścicieli, ale także z drugiej strony opór i samoorganizację ludzi. W tym momencie toczą się procesy przeciwko „czyścicielom“ kamienic, temat dzięki walce wielu ludzi został nagłośniony. Procederu tego spekulanci nie uprawiają, jak wcześniej, tylko po cichu, ludzie wiedzą, do kogo zgłosić się po pomoc. Z inicjatywy mieszkańców ul. Piaskowej, nękanych przez kapitał spekulacyjny, powstało Wielkopolskie Stowarzyszenie Lokatorów. Jeśli sięgam jako twórca po te tematy i operuję nimi wprost w poezji, to staram się zawsze patrzeć na te momenty, kiedy ludzie zabierają głos. W mniejszym stopniu interesuje mnie lamentowanie, i nie wydaje mi się też, żebym cokolwiek nagłaśniał, bo mam bardzo ograniczone możliwości działania medialnego.\nMasz poczucie pełnienia jakieś szczególnej funkcji w Poznaniu, bycia głosem tych pokrzywdzonych ludzi, którzy maja jeszcze mniejszą siłę przebicia, niż ty?\nNie, nie mam tego rodzaju poczucia, że kogokolwiek reprezentuję i nie dążę do tego. Zjednoczeni ludzie reprezentują siebie sami i podważają władzę, która nie jest w stanie im w niczym pomóc i kompromituje się tak samo na szczeblu lokalnym jak w polityce prime time’u. Oczywiście, wracając do wierszy, kawałków, jest mi miło, kiedy ktoś mi mówi, że to, co robię, jest dla kogoś w jakiś sposób ważne i do niego/niej trafia. Czerpię z tego sporo energii. W obecnej sytuacji każdy mówi za siebie, bez względu na to, czy jest poetą, dziennikarką, pracownikiem fizycznym, opiekunką w żłobku itd. Być może jest to zbyt małe miasto, albo dyskusja jest zbyt dobrze znana, by ktokolwiek kogokolwiek mógł reprezentować. Z drugiej strony wiele strajków niewidocznych dla mediów i „niemedialnych” protestów społecznych, po których głupio włączyć bloczek reklam niepotrzebnych produktów, mogłoby przybrać zupełnie inny obrót, gdyby włączali się w nie artyści, wykorzystując pewną nadwyżkę kreatywności i nośności medialnej.\nJako grupa na co jesteście nastawieni?\nNie mam mandatu by odpowiedzieć na tak postawione pytanie, ale nie jest chyba tajemnicą, że na oddolną, radykalną zmianę społeczną. To wiąże się z miastem, ale nie ograniczam tego wyłącznie do niego. Akurat w Poznaniu dzięki zaangażowaniu niezliczonej liczby osób przez 20 lat udało się wytworzyć specyficzne, wielobarwne środowisko polityczne związane z ideami anarchizmu.\nCo się udało osiągnąć?\nMam wrażenie, że udało się znacząco wpłynąć na kształt debaty publicznej. Politycy miejscy wiedzą, że nie mogą ot tak sobie realizować dowolnych projektów. Muszą się zawsze liczyć z oporem społecznym. Nie można po prostu podwyższyć cen biletów drugi raz obiecując podwyższenie jakości usług, kiedy za pierwszym razem obiecano to samo i nic się nie zmieniło. Notabene teraz mówi się o tym, że poprawa jakości nastąpi przez zmniejszenie taboru. Kto jeździ poznańskimi tramwajami i obserwuje ruch miejski (wiem, że brzmi to enigmatycznie, ale w końcu jestem poetą) ten wie, że jeśli zmniejszy się ilość tramwajów, to jeszcze więcej osób przerzuci się na samochody, bo przez cały rok nie wszyscy mogą jeździć na rowerze. Podwyższono ceny… i protest miał miejsce. Tym razem nieskuteczny, podobnie jak wcześniejsza legalistyczna inicjatywa obywatelska. Wiele realnych rzeczy jednak się udaje – ostatnio np. podwyżki dla pracownic i pracowników żłobków wywalczone przez nasz Ogólnopolski Związek Zawodowy Inicjatywa Pracownicza.\nOstatnio głośno było o poznańskiej akcji „wieszamy elity”, miałeś coś z tym wspólnego?\nNa stronie e-CzasuKultury, możesz przeczytać tekst, w którym komentuję między innymi ten happening.\nNie jesteś zmęczony tą nieustanną walką?\nTrochę patetyczne pytanie i sugeruje jakbym prowadził jakąś samodzielną krucjatę… Zupełnie nie. Być może, co najwyżej tym, że tak silnie to się odbija w mojej poezji, ale z drugiej strony ciągle mogę czerpać nowe tematy z tego, co się w tym mieście dzieje. Od jakiegoś czasu działam w spółdzielni, która prowadzi Anarchistyczny Klub/Księgarnię o nazwie „Zemsta”, niedługo będziemy mieli roczek i było to dla mnie nowe i bardzo cenne doświadczenie współpracy i kontaktu z ludźmi.\nNie wiem czy zauważyłeś, że wywiad pt. „Poznań ma swoich poetów w dupie” którego udzieliłeś Gazecie Wyborczej zniknął ze strony.\nDotarły do ciebie po nim jakieś głosy, że kalasz własne gniazdo?\nNa spotkaniu w ramach festiwalu Poznań Poetów ktoś wyciągnął to zdanie, wykorzystane jako tytuł wywiadu i próbował na ten temat dość poważnie rozmawiać. Odpowiadając na pytanie gdzie ma Poznań swoich poetów mogłem powiedzieć tylko prawdę, aczkolwiek nie mam żadnych postulatów, żeby miasto stworzyło zwierzyniec poetycki i dokarmiało tę grupę pracowników, do których się zaliczam. Muszę to chyba sprostować, bo doszły mnie słuchy, że wbrew intencjom odczytano to jako jakiś lament.\nA gdzie Poznań ma swoich muzyków?\nNie mam pojęcia, jestem odludkiem muzycznym mimo, że jako muzyk w Poznaniu działam od wielu lat. W muzyce poznańskiej jestem słabo zakorzeniony. Może jest tak jak w przypadku literatury? Istnieje teza, którą słyszałem wielokrotnie, tak że nie wiem kto jest jej autorem, głosząca, że Poznań jest miastem przesiadkowym, i mam wrażenie, że muzyków może ona również dotyczyć. Ale nie wiem – nie myślę o muzyce i literaturze lokalnie. Mimo, że jestem kojarzony z tym miastem nie wydaje mi się, żeby to, co robię, było specjalnie poznańskie, a też nie robię z siebie hiperpoznaniaka. Dla wielu to nawet trzeba by się tutaj urodzić, żeby na to miano zasłużyć. Nie mają oni jednak unikalnej możliwości doświadczenia tego jak tym miastem się nasiąka.\nJesteś w ogóle zameldowany w Poznaniu?\nPolicjantom czytającym naszą rozmowę podpowiadam, że praktycznie obowiązek meldunkowy zaniknął. Nie, nie jestem zameldowany w Poznaniu być może przede wszystkim dlatego, że rozmawiamy w moim, już sam nie wiem, pewnie piętnastym z kolei mieszkaniu, co wynika z prekarności naszego życia. Swoją drogą zatoczyłem krąg, ponieważ przez zupełny zbieg okoliczności mieszkam w mieszkaniu, w którym mieszkałem gdy pisałem swoją pierwszą książkę poetycką, więc być może Poznań już się dla mnie kończy i będę się przeprowadzał do mieszań, w których już mieszkałem.\nMyślałeś o tym, żeby się wyprowadzić, prawda?\nRozważałem to, ale wydaje mi się, że mam sporo frajdy z uczestniczenia w prężnym anarchistycznym środowisku, które teraz jest w Poznaniu i wciąż rośnie. Ogólnie ma to chyba związek ze słynną poznańską porzundnością. Nie bardzo widzę, gdzie jeszcze mógłbym fajnie żyć i jednocześnie działać w ten sposób, jak tutaj. Pomimo wyznawanego internacjonalizmu uważam że walka z kapitałem przebiega skutecznie także lokalnie, a ja czuję się stąd. Z drugiej strony wiem, że beze mnie to też się będzie kręcić, jak wspomniałem, ta świadomość rodziła się tu przez wiele lat pracy wielu ludzi. Tego nie da się w żaden sposób przekreślić. Jeśli już narzekałem na Poznań, to być może narzekałem na cały ten chory kraj i być może trzeba będzie się stąd ewakuować. Na razie jednak można jeszcze nie zwariować. To chyba taka gra dla upartych i wytrwałych.


Grosicki: zrobiłem z Ciebie króla muzyki - Sport WP SportoweFakty\nTomasz Skrzypczyński 27 Maja 2017, 08:57\nKamil Grosicki był pod wrażeniem piątkowego występu zespołu Akcent na festiwalu w Sopocie. - Zrobiłem z Ciebie króla muzyki - napisał na Twitterze skrzydłowy reprezentacji Polski, oczywiście mając na myśli wokalistę Zenona Martyniuka.\nWystęp zespołu Akcent był największym wydarzeniem piątkowego koncertu Polsat SuperHit Festiwal. Pod jego wrażeniem był między innymi Kamil Grosicki.\nNie jest tajemnicą, że skrzydłowy Hull City i reprezentacji Polski przyjaźni się z liderem zespołu Zenonem Martyniukiem. To właśnie "Grosik" miał wielki wpływ na wzrost jego popularności, śpiewając jego piosenki na klipach serwisu "Łączy Nas Piłka" na zgrupowaniach kadry.\nPiłkarz nawiązał do tego, pół żartem, pół serio, po jego piątkowym występie.\nZenek zrobiłem z ciebie króla muzyki Wszystkiego najlepszego\n— TurboGrosik (@GrosickiKamil) 26 maja 2017\nPonadto popisał się błyskotliwą ripostą na uwagę jednego z internautów, który zarzucił mu, że nie jest wybitnym piłkarzem. "Szkoda, że on nie zrobił z Ciebie króla futbolu" - napisał jeden z kibiców.\n@perchal Wystarczy ze Trener Nawałka zrobił ze mnie Pana Piłkarza Reprezentacji Polski .\nPrzypomnijmy, że kilka dni temu w sieci pojawiło się wideo, na którym w rytm muzyki zespołu Akcent tytuł mistrza Francji w barwach AS Monaco świętował Kamil Glik.\nMossad 27-05 10:40 Zgłoś\nhmmm....no smutne to jest\nrume 27-05 10:23 Zgłoś\nJakiej muzyki? Niestety większość piłkarzy to proste chłopki.\nSlawek Piontke 27-05 09:58 Zgłoś


1400 € +150 € dodatku świątecznego. Praca dla Opiekunki do 82-letniej Pani Karly od 4.03.2021 - zleceniadlaopiekunek.pl\nzleceniadlaopiekunek.pl > Oferta > 1400 € +150 € dodatku świątecznego. Praca dla Opiekunki do 82-letniej Pani Karly od 4.03.2021\n1400 € +150 € dodatku świątecznego. Praca dla Opiekunki do 82-letniej Pani Karly od 4.03.2021\nPodopieczna choruje na Alzheimera, ma osteoporozę oraz inkontynencję (pieluchomajtki i podkłady). Pani jest mobilna (endoprotezy kolan), porusza się sama lub z balkonikiem, ale czasami potrzebuje pomocy - wystarczy podać rękę. Noce przesypia spokojnie, nie ma diety. W środy i piątki pani przebywa w dziennym domu opieki.\n✅ GWARANTOWANA PREMIA ŚWIĄTECZNA\n– Nie musisz spełniać żadnych warunków❗\n– Jedziesz kiedy chcesz i na ile chcesz ❗\n✅WYSOKIE STAWKI PODSTAWOWE ❗