Hinduskie opowieści kierowcy rikszy. 12 inspirujących historii o miłości, stracie, odwadze, sile i konsekwentnym dążeniu do celu [Biyon Kattilathu] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00470 008049 20636104 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Biyon Kattilathu Liczba stron: 200\nISBN: 978-83-8171-456-3 Data wydania: 2020-10-16\ndr Biyon Kattilathu HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY 12 i konsekwentnym dążeniu do celu inspirujących historii o miłości, stracie, odwadze, sile Redakcja: Ewelina Kuryłowicz Skład: Krzysztof Remiszewski Projekt okładki: Krzysztof Remiszewski Tłumaczenie: Marta Lipińska Ilustracje: Dmitri Broido Wydanie I Białystok 2020 ISBN 978-83-8171-456-3 Tytuł oryginału: Der Rikscha-Fahrer, der das Glück verschenkt Published originally under the title (see § 2 (1) © 2019 by GRÄFE UND UNZER VERLAG Polish translation copyright: © 2020 by Studio Astropsychologii GmbH, München © Copyright for the Polish edition by Studio Astropsychologii, Białystok 2019 All rights reserved, including the right of reproduction in whole or in part in any form. Wszelkie prawa zastrzeżone. Bez uprzedniej pisemnej zgody wydawcy żadna część tej książki nie może być powielana w jakimkolwiek procesie mechanicznym, fotograficznym lub elektronicznym ani w formie nagrania fonograficznego. Nie może też być przechowywana w systemie wyszukiwania, przesyłana lub w inny sposób kopiowana do użytku publicznego lub prywatnego – w inny sposób niż „dozwolony użytek” obejmujący krótkie cytaty zawarte w artykułach i recenzjach. Książka ta zawiera porady i informacje odnoszące się do opieki zdrowotnej. Nie powinny one jednak zastępować porady lekarza ani dietetyka. Jeśli podejrzewasz u siebie problemy zdrowotne lub wiesz o nich, powinieneś skonsultować się z lekarzem, zanim rozpoczniesz jakikolwiek program poprawy zdrowia czy leczenia. Dołożono wszelkich starań, aby informacje zaprezentowane w tej książce były rzetelne i aktualne podczas daty jej publikacji. Wydawca ani autor nie ponoszą żadnej odpowiedzialności za jakiekolwiek skutki dla zdrowia mogące wystąpić w wyniku stosowania zaprezentowanych w książce metod. 15-762 Białystok ul. Antoniuk Fabr. 55/24 85 662 92 67 – redakcja 85 654 78 06 – sekretariat 85 653 13 03 – dział handlowy – hurt 85 654 78 35 – www.talizman.pl – detal strona wydawnictwa: www.studioastro.pl Więcej informacji znajdziesz na portalu www.psychotronika.pl PRINTED IN POLAND Spis treści 17 51 6 81 29 Przedmowa 9 Nanni i ja w wielkomiejskiej dżungli Kapuściana głowa i prezent teraźniejszości Miłość na tandemie, miłość do ryby i miłość do siebie W podróży z najmłodszą gwiazdą rocka Nowego Delhi 67 Mój słonik szczęścia płata mi figle Co mają wspólnego zgarbione plecy i wizyta w kinie Profesor Devi pali fajkę 97 i uczy się przy tym czegoś nowego Jak odkryłem najbogatsze miejsce na świecie Zielone pryszcze są cool Nie możesz zjeść przeszłości, ale możesz ją puścić Jak codziennie wygrywamy w Lotto Złamana noga, zagadka i mnóstwo kolorowych balonów Posłowie Podziękowania O Autorze 133 189 171 192 119 194 109 155 Przedmowa K ażda podróż, nawet najdłuższa, zaczyna się od pierwszego kroku. Jestem bardzo szczęśliwy, że czytasz te słowa. To był twój pierwszy krok naszej wspólnej podróży. Nie chciałbym teraz zdradzać zbyt wiele szczegółów tej podróży, a jedynie powód, dlaczego napisałem tę książkę. Po tym, jak za pomocą moich filmików w mediach społecznościowych dotarłem do milionów ludzi, zrozumiałem, że tak naprawdę wszyscy mamy podobne marzenia i tęsknoty. Chcielibyśmy być szczęśliwi i żyć samodzielnie. Chcielibyśmy odpuścić rzeczy i sytuacje, które nam nie służą. Chcielibyśmy doświadczyć prawdziwej miłości. Dobra wiadomość jest taka, że faktycznie możemy tego doznać. A klucz jest w nas samych. Ta książka opowiada historię Rahul, radosnego, empa- tycznego kierowcy rikszy w Nowym Delhi, który obdarowuje 6 Przedmowa 7 szczęściem swoich pasażerów. Wsiadają do jego rikszy z baga- żem swoich codziennych problemów, mają złamane serce albo niespełnione marzenia… a kiedy wysiadają, czują się szczęśliwsi. Dlaczego? Ponieważ pozwolili sobie poddać się podróży. Ta książka jest odpowiedzią na wiele twoich życiowych pytań. Po- winna cię zainspirować, rozśmieszyć, wstrząsnąć tobą oraz przy- pomnieć rzeczy, które najprawdopodobniej wiesz, tylko o nich zapomniałeś. Wspólnie powrócimy do moich korzeni w Indiach. Wsiądź i pozwól się uprowadzić. Nie potrzebujesz walizki. Potrzebu- jesz jedynie siebie i swojej gotowości, by wszystkie rzeczy, które zobaczysz, usłyszysz i poczujesz, wpuścić do swojego serca. Na końcu każdego rozdziału czeka na ciebie mój filmik, w którym wspólnie zrobimy przegląd dotychczasowej podróży. W załącz- niku w ostatnim rozdziale (strona 191) dowiesz się, jak możesz odtworzyć to wideo i cieszyć się nim. Chciałbym też teraz tobie powiedzieć, że uszczęśliwiłeś mnie i że jestem ci bardzo wdzięczny za twoje zaufanie. Hinduskie opowieści kierowcy rikszy to coś więcej niż tylko książka. To ży- ciowa sprawa. To jest obietnica. To jest moje życie. A teraz chcę się nim z tobą podzielić. Twoja droga wyłania się dzięki temu, że nią kroczysz… albo kiedy ją przemierzasz teraz razem ze mną. Także zaczynamy. Mamy jeszcze dużo planów. Nanni i ja w wielkomiejskiej dżungli N iektórzy mówią, że miasto jest jak labirynt, inni narzekają na brud i zanieczyszczone powietrze, a dla mnie Delhi to najpiękniejsze miasto na świecie. Tu są kręte uliczki Starego Miasta oraz bazar Chandi Chowk, tu są szerokie ulice dzielnicy rządowej i tu jest rzeka Jamuna, dopływ Gangesu, która wije się przez całe miasto. Szczególnie lubię ten zgiełk, który panuje na ulicach, małe budki, z których uno- szą się przepyszne zapachy. Tłumy ludzi, których różnobarwne sari tworzą przepiękną mozaikę. Głośniejszy niż coroczny woj- skowy przemarsz do Muzeum Narodowego koncert trąbiących kierowców, którzy albo się śpieszą albo po prostu dobrze się bawią, trąbiąc. Jaskrawe plakaty reklamujące najnowsze kremy wybielające, dla tych, którzy chcą wybielić skórę, by piękniej 9 10 wyglądać. Na każdym rogu jest głośno, ktoś krzyczy, ktoś się kłóci, ktoś świętuje, ktoś się śmieje. A gdzieś w centrum tego zgiełku jestem ja z moją rikszą: czarna blacha i żółty dach. Na pierwszy rzut oka wygląda jak 80 000 innych riksz, które jeżdżą po Nowym Delhi. Jednak moja riksza jest wyjątkowa. No dobrze, może z wyglądu nie ma większej różnicy w porównaniu z innymi „Tuk-Tuk taksów- kami”, ale w środku moja riksza jest urządzona z miłością. Są lampki choinkowe, które mienią się kilkoma kolorami, a po- przez naciśnięcie przycisku można samemu zdecydować, jak szybko będą zmieniać się kolory. Często pytam moich podróż- nych o ich ulubiony kolor i zaskakuję ich grą kolorów, tak by mogli jeszcze bardziej rozkoszować się swoją podróżą w Nanni. Zgadza się, moja riksza nazywa się Nanni. To oznacza „dzię- kuję”. Wypisane małymi białymi literami nad lewym tylnym ko- łem, widnieje to imię niczym stempel, co przypomina mi, by być wdzięcznym każdego dnia. W ostatnich latach nauczyłem się, że wdzięczność jest jedną z najważniejszych rzeczy w naszym życiu. Poza tym u mnie zawsze gra dobra muzyka. Nie klasyka czy heavy metal, czy coś w tym stylu. Tylko wesoła muzyka z Bolly- wood. Niektórzy oceniają muzykę i filmy Bollywood jako kiczo- wate. Może i tak jest, że są one kiczowate, ale to nie oznacza, że są złe. Przede wszystkim są przesadne. Przesadnie romantyczne, przesadnie krzykliwe, przesadnie kolorowe, przesadnie głośne, przesadnie smutne, przesadnie radosne. Jednak właśnie dlatego tak bardzo je lubię. Często w na- szym sercu mamy wiązankę składającą się ze zwątpienia, lęków, myśli oraz skomplikowanych uczuć. I właśnie by się przez tę HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY\nNaNNi i ja w wielkomiejskiej dżuNgli 11 wiązankę przedostać i nasze serce wzruszyć, potrzebujemy cza- sem: więcej romantyzmu, więcej kolorów, więcej smutku, wię- cej radości. Po prostu więcej! Jest upalny dzień, już od rana pot cieknie po czole. Właśnie chcę wsiąść do mojej rikszy, kiedy to mój sąsiad Malik krzyczy: – Dzień dobry, Rahul! – Czy będzie to dobry dzień, to się dopiero okaże – odpo- wiadam z uśmiechem. Spoglądam na moment w dal i znów na Malika i krzyczę do niego: – Sprawdziłem dla nas prognozę: dziś jest odpowiedni dzień, by mieć dobry dzień! Moi przyjaciele twierdzą, że optymizm to moje drugie imię. Uruchamiam mały silnik, dodaję gazu i ruszam przed siebie. Światełka migają na zielono, z radia wydobywają się pierwsze dźwięki znanej piosenki bollywoodzkiej Jai Ho, a ja kieruję się do centrum miasta. Moi przyjaciele twierdzą, że optymizm to moje drugie imię. Dlaczego nie? Brzmi o wiele lepiej niż Rahul pesymista, czyż nie? „Jaaai Hooo. Jaai Hooooo”. Uważam, że jestem najlepiej śpiewającym kierowcą rikszy w Nowym Delhi. Przynajmniej we wschodnim Delhi do ulicy Gandhi i rogu ulicy Nehru. Zda- ję sobie sprawę, że wielu kierowców tak o sobie myśli. Ale ja je- stem przekonany, że w moim przypadku jest to prawda. 12 Akurat zmienia się sygnalizacja na czerwone światło, a ja zbliżam się do starego auta TATA z 1998 roku, które stoi przede mną. Przez tylną szybę widzę kapelusz, który porusza się ryt- micznie. Gdy lewym pasem zbliżyłem się do niego, usłyszałem głośną muzykę z radia. Spoglądam na TATA. Pan około pięć- dziesiątego roku życia śpiewa żarliwie piosenkę, jakby to mia- ło być jego ostatnie przesłanie dla ludzkości. Odwraca głowię, widzi moje spojrzenie i w ułamku sekundy przestaje śpiewać. Nagle jego głowa wraz z wielkimi wąsami i kapeluszem skiero- wana jest na wprost do kierunku jazdy. Mężczyzna znierucho- miał, jakby niewidoczna obroża zacisnęła się wokół jego szyi. Jaka szkoda, pomyślałem, tylko dlaczego? Dwa wyjaśnienia przyszły mi do głowy. Pierwsze: jak kie- rowca mnie zobaczył, uświadomił sobie, że najlepszy pio- senkarz w Delhi stoi właśnie obok niego przed sygnalizacją świetlną, i z szacunku do mnie przestał śpiewać. Druga możli- wość: wstydzi się. Nawet jeśli jest przekonany o swoim talencie do śpiewu, druga opcja wydaje mi się bardziej prawdopodobna. Czyli jednak się wstydzi. Ale dlaczego? I przed kim? Jeszcze przed chwilą był radosny i odprężony. Nie musiał nic robić. Nie chciał nic przedstawiać. Po prostu był. A teraz? Chce się przypodobać mnie, obcemu człowiekowi. Myśli, że jako wo- skowa figura z niewidzialną obrożą bardziej mi się spodoba. Oczywiście, my ludzie jesteśmy zwierzętami stadnymi i je- steśmy zdani na to, żeby dogadywać się z innymi – wszędzie można to odczuć, każdego dnia, także w Delhi, gdzie około sze- ściu tysięcy osób na jednym kilometrze kwadratowym się mie- ści i czują się jak sardynki w puszce. Ale to jeszcze nie oznacza, HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY\nNaNNi i ja w wielkomiejskiej dżuNgli 13 że musimy się wyginać, by się wtopić w tłum, co poza tym i tak często jest zupełnie niepotrzebne. Ponieważ naprawdę lubię wi- dok śpiewających kierowców. Biorę ostry zakręt i podgłaśniam radio. Nawet po tylu latach słuchanie radia jest wciąż dla mnie luksusem, z którego w pełni korzystam. Wychowałem się w slumsach. Moi rodzice, dziadkowie, czwór- ka rodzeństwa i ja mieszkaliśmy w niewielkim pomieszczeniu, w chacie zbudowanej z blachy falistej i różnych znalezisk. Nasz dobytek ograniczał się do tego, co niezbędne; na więcej nie by- łoby miejsca w naszej chacie. Przez cienkie ściany słyszeliśmy każdy szmer u naszego sąsiada – a oni nasz. Moja mama spędzała cały dzień w kuchni, przygotowując coś do jedzenia, podczas gdy my, dzieci, włóczyliśmy się po skończonych lekcjach w szkole. Czasem graliśmy z rówieśni- kami, czasami szperaliśmy na oddalonym trochę dalej wysypi- sku śmieci w poszukiwaniu czegoś przydatnego, co moglibyśmy sprzedać bądź wymienić na jedzenie. Mój tata z kolei trudził się wykonywaniem kapci ze starych opon dla mieszkańców slumsów. W zamian otrzymywał od lu- dzi to, co akurat mieli u siebie: ryż, igły, koce, zapałki, rybę; czasem śpiewali dla niego piosenkę, opowiadali historyjki bądź wręczali własnoręcznie wyrzeźbione w drewnie zwierzęta oraz bóstwa. Jako dziecko uwielbiałem tę zbieraninę – było tam tyle niespodzianek! – ale najeść się tym nie można było. Głód był często opisywany jako „nękający”, i coś w tym jest. Przynajmniej 14 nie można zapomnieć tego uczucia przez całe swoje życie. Do- piero po jakimś czasie zauważyłem, że historie opowiadane są także o bogactwie. Jak co poranek, jadę do mojego ulubionego imbisu. Jednym krokiem pokonuję trzy schodki w Delhi Food Drinks i je- stem przy bufecie małej kawiarenki. Tu jest przygotowywana chai, czyli słynna w Wielkiej Brytanii czarna herbata z mlekiem, która po prawie stuletnim panowaniu kolonialnym również w Indiach jest znana. Za to zupełnie niebrytyjski jest zapach świeżo pieczonych dos (rodzaj naleśnika z soczewicą, orzechem kokosowym oraz ziemniakami). Od razu zgłodniałem. – Niech zgadnę, Rahul: jedna dosa z chai – słyszę głos za swoimi plecami, zanim ręka, która do tego głosu należy, chwyta moje ramię. – Santosh, zagraj dziś w Lotto. Z twoim trafem dziś masz spore szanse na wygraną! – odpowiadam. Śmiejemy się, bo obaj doskonale wiemy, że od lat każdego poranka moje śniadanie wy- gląda tak samo. Dzień w dzień, bez wyjątku. Santosh zawsze nalega, bym spróbował czegoś nowego, ale ja nieugięcie zostaję przy swoim. Lubię sprawdzone rzeczy, które już znam. I rzeczy, których powtarzanie sprawia mi przyjemność, to jest mój prze- pis na zadowolenie. Jeśli zjedzenie dosy uszczęśliwia mnie, to po- winienem robić to jak najczęściej. A jeśli ktoś odczuwa radość, ma ochotę wyściskać i wycałować swojego psa, to powinien wy- posażyć się w dobry balsam do ust i ruszać w drogę. W tym momencie kelner niesie mi herbatę. „Nanni, Brinti”, mówię, delikatnie kiwając głową. Lubię Brinti. Na tyle długo pracuje już u Santosha, że można powiedzieć, że należy on do rodziny. HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY\nMiłość na tandemie, miłość do ryby i miłość do siebie W idzę piękną beżową taksówkę, która jedzie po trzy- pasmowej autostradzie. Bardzo szybko jedzie. Mini- mum 130 km/h. Przyglądam się… i nie mogę uwie- rzyć: taksówka… nowa C klasa marki Mercedes. I nie mówię tu o jakiejś C klasie, tylko o najnowszym modelu C klasy na rynku! Ulice są niesamowicie czyste, a inne auta jadą równo, jedno obok drugiego. Mógłbym godzinami patrzeć na tę taksówkę, jak elegancko miga lewy kierunkowskaz, by wyprzedzić auto jadące przed nim. Bez nerwowego trąbienia, bez gorączkowego pośpiechu. Wygląda tak, jakby taksówka znowu przyśpieszy- ła… a wtedy… wideo urywa się i na ekranie pojawia się sym- bol, że wideo ładuje się. Po około 5 sekundach gapienia się w ekran oraz nadziei, że za chwilę film się odtworzy, przyszło otrzeźwienie. 29 30 „Zmień w końcu operatora!”, ktoś krzyczy, a druga osoba dodaje: „Gdybyś w swojej rikszy oglądał mniej nieprzyzwoitych filmów, to miałbyś większą ilość danych…” Stoję z czterema zaprzyjaźnionymi kierowcami riksz na centralnym postoju riksz w północnym Delhi i śmiejemy się z obecnego z nami Janama, który jest naszym dobrym przyja- cielem. To właśnie jego telefon komórkowy nie pozwala nam obejrzeć do końca wideo. Uwielbiamy oglądać taksówki z innych krajów na YouTube. To niesamowite uczucie, widzieć, jak różnorodne kultury jazdy samochodem są na całym świecie, jak ludzie przemieszczają się w różnych zakątkach świata. W takim momencie wyobrażamy sobie, jak to by było, gdybyśmy to my taką taksówką jeździli. Jak codziennie rano byśmy adorowali oczami to auto, jaka mu- zyka w radiu by grała oraz jak nasz wzrok wszystko skanowałby na zewnątrz, by możliwie jak najwięcej zapisać w swojej pamięci. A teraz widzę ludzi, którzy faktycznie takimi taksówkami jeżdżą. I widzę, jak siedzą w samochodach i spoglądają na swoje telefony komórkowe. Być może ktoś ogląda w internecie indyjskie riksze i wyobraża sobie, jakby to było podróżować z nami w Delhi… – Czy ta riksza jest jeszcze wolna? Głos, który usłyszały moje uszy, miał niemiecki akcent i jak na męski, brzmiał bardzo delikatnie. Patrzę na moją rikszę, a tam stoi mężczyzna w wieku około 30 lat. Włosy ciemny blond, nosi niebieskie dżinsy i T-shirt w czerwono-białe paski. Patrząc w naszą stronę, poprawia sobie okulary. – Tak, jest jeszcze wolna. Proszę wsiąść i po prostu jechać. Tylko na stacji benzynowej proszę zwrócić na to uwagę, by tę benzynę super zatankować – krzyczę do niego. HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY\nmiłość Na taNdemie, miłość do ryby… 31 – Miałem na myśli… znaczy się, czy któryś z panów… – jąka się mężczyzna nerwowo. Jak tylko Janam schował swój telefon do kieszeni, pozostali kierowcy oraz ja zaczynamy się śmiać, i jestem szczęśliwy wi- dząc, że młody mężczyzna po chwili zwątpienia również śmieje się z nami. Niezbyt głośno i jakoś żywiołowo, to jest raczej po- wściągliwy śmiech. Podchodzę do niego, podaję dłoń i mówię: – Mam na imię Rahul. Cieszę się na naszą wspólną podróż. Pokazuję mu przy tym tylne siedzenie mojej Nanni i zapra- szam, by zajął miejsce. Do tej pory prawie każdy mój pasażer miał interesującą historię do opowiedzenia. Młody człowiek siada trochę nieporadnie na tylnej kanapie, mówiąc przy tym: – Miło mi. Ja mam na imię Stefan, ale nazywają mnie Steve. Odpalam silnik, pytając: – Okej Steve, dokąd prowadzi nas nasza podróż? – Jego wygląd wskazuje, że jest tutaj w celach turystycznych, ale nie ma ani aparatu fotograficznego, ani torby, co mnie trochę zastanawia. – Do Tadź Mahal proszę. Przekręcam z powrotem kluczyk w stacyjce, by zgasić sil- nik. Powoli odwracam się do Steve’a i patrzę mu przez kilka sekund w oczy. 32 Spokojnym głosem mówię: – Drogi Steve, witamy w Nowym Delhi, stolicy Indii. Wspo- mniany przez ciebie cel, Tadź Mahal, znajduje się w Agrze. Jeśli teraz wyjedziemy, to około ośmiu do dziewięciu godzin będzie- my w podróży. Pociągiem jedzie się około trzech godzin i wyj- dzie taniej. Na pewno motorniczy nie jest tak dobrym partnerem do rozmowy jak ja, ale przede wszystkim dlatego, że ty w ogóle nie chciałbyś z nim rozmawiać… Przerywam słowotok, ponieważ moja kapuściana głowa po- nownie dochodzi do głosu. Uśmiechem próbuję naprawić za- istniałą sytuację. Z kolei uśmiech na twarzy Steve’a zdradza, że wcale nie uda- ło mi się odwieść go od tego pomysłu. – Rahul, dziękuję ci za twoje słowa, i muszę przyznać, wyda- jesz się być sympatycznym człowiekiem. Oczywiście przygoto- wałem się do mojej podróży. I wiedz, że w pełni rozumiem, jeśli ta droga jest dla ciebie za długa – odpowiada Steve spokojnie. Nie robi żadnego przedstawienia, nie wysiada teatralnie z Nanni, jakby doskonale wiedział, że go tam nie zawiozę. I do- brze robi. Po pierwsze, pieniądze zawsze się przydadzą, a po dru- gie, jestem bardzo ciekawy historii Steve’a. Do tej pory prawie każdy mój pasażer miał interesującą historię do opowiedzenia. Wyjątek stanowią osoby, które nie chcą ze mną rozmawiać, ale ich oczy i ciało opowiadają mi swoją historię – przeważnie smutną. Często nie doceniamy naszych historii i pytamy siebie, co takiego szczególnego jest w nas i w naszym życiu. – Więc dobrze – uśmiecham się do Steve’a i ponownie od- palam silnik. Do tej pory byłem tylko raz w Tadź Mahal, i to HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY\nmiłość Na taNdemie, miłość do ryby… 33 było już całą wieczność temu. Moje serce na myśl o tej nieocze- kiwanej podróży delikatnie podskoczyło. Do innych kierowców krzyczę, jednocześnie mrugając okiem: – Jadę do Tadź Mahal! – Baw się dobrze i wróć cały i zdrowy – odpowiada Janam. To lubię u moich kolegów, że potrafią komuś życzyć czegoś z całego serca. Oczywiście nie każdy kierowca w Delhi jest wol- ny od uczucia zazdrości. Ja już dość wcześnie nauczyłem się od moich przyjaciół, że szczęście drugiego człowieka także mnie uszczęśliwia. A czyjeś nieszczęście to również moje zmartwie- nie. Włączam się do ruchu i kieruję na South Avenue, w stronę wyjazdu z miasta. – A powiedz mi, Steve, jaki jest twój ulubiony kolor? – pytam go, by wyrwać go z natłoku myśli, które wręcz bombardują jego głowę. Jego wzrok tkwi gdzieś na zewnątrz. To jest to spojrze- nie, które mają ludzie, kiedy szukając, patrzą w dal, ale ich myśli uniemożliwiają im zarejestrowanie tego, co widzą. – Nie mam ulubionego koloru… może czerwony. Lubię czerwony – odpowiada, nie patrząc w moją stronę. Tylko zdążył to powiedzieć, a Nanni rozbłysła w soczystym czerwonym kolorze. Nie jest to jaskrawy, intensywny czerwony, tylko delikatny odcień czerwonego, który subtelnie zaróżowił skórę Steve’a. Steve należy do podróżnych, którzy najpierw potrzebują czasu dla siebie. Takie osoby nie odzywają się, ale dają tym sa- mym do zrozumienia, że nie życzą sobie, by ktoś je zgadywał. Znajduję się więc w jego aurze „nie odzywaj się do mnie” – pod moim siedzeniem jest wyboista droga wiejska, a przed 34 moim nosem wyświetlacz z kilometrami, który uświadamia mi, że mamy przed sobą jeszcze baaardzo długą drogę. By nie czuć się zbyt samotnie, włączam sobie muzykę. Naj- pierw cicho. Obserwuję w tylnym lusterku ruchy Steve’a i stop- niowo podgłaśniam radio. I w ten sposób przez pewien czas jedziemy w kierunku Agry, miasta znanego z Tadź Mahal, we trójkę – Steve, ja i jakaś piosenkarka czy piosenkarz z radia. Nieraz próbowałem śpiewać z wykonawcą. W końcu jestem najlepszym piosenkarzem we Wschodnim Delhi do Gandhi Street, rogu Nehru Street. Ale poddaję się i nucę sobie piosenki pod nosem. Leci właśnie kolorowa składanka klasycznych hin- duskich piosenek, nowoczesne brzmienia z Bollywood i muzy- ka pop z Europy oraz USA. Pierwsze takty nowej piosenki zabrzmiały. Subtelny głos, który śpiewa, należy do grona hinduskich bohaterów naro- dowych. Nie ma takiego drugiego piosenkarza niehinduskie- go, który na taką skalę byłby czczony: Michael Jackson. Każde dziecko, nawet z najmniejszej wioski, zna jego piosenki. Pamię- tam jeszcze, jak byłem dzieckiem, dostałem od taty kasetę z al- bumem Thriller – wraz z magnetofonem! Jeden z jego klientów znalazł to wszystko w kartonie z innymi rupieciami na ulicy. Ktoś chciał się tego pozbyć. A ja pilnowałem mojego podarun- ku jak oka w głowie i dokładnie wiedziałem, kiedy jaka piosen- ka się zaczyna. Do dziś dnia przechowuję tę kasetę w skrzynce pod moim łóżkiem. – Możesz włączyć inną piosenkę? – Steve nagle przerywa mi moje wspomnienia. – Ale ja uwielbiam tę piosenkę You are not alone – mówię i zaczynam cicho śpiewać refren: HINDUSKIE OPOWIEŚCI KIEROWCY RIKSZY\nmiłość Na taNdemie, miłość do ryby… 35 – You are not alooone. I am here with youuuu. Don’t be far… – Proszę!! – nalega Steve i dodaje, podczas gdy ja przełączam na inną piosenkę – to była nasza piosenka… W tym momencie zapala mi się w głowie żarówka. – Gdzie ona teraz jest? – pytam ostrożnie, ponieważ nie wiem, czy ta osoba, która spowodowała widoczny gołym okiem ból serca, jeszcze żyje. Przychodzi kiedyś w życiu taki czas, kiedy zakładamy maskę. – Alisa jest gdzieś w Berlinie… więcej nic nie wiem. Ona jest w Berlinie… a powinna właściwie teraz tutaj być – mówi Steve i patrzy w tym czasie na wolne miejsce obok siebie. W jego oczach odbija się czerwony kolor światełek i mogę dostrzec, że są one wypełnione łzami. Milczę przez jakiś czas. Po pierwsze, nie wiem, co powinie- nem teraz powiedzieć, a po drugie, nauczyłem się, że nie zawsze trzeba kogoś wyciągać z tego bólu, ponieważ często ta osoba w tym momencie rozwijają swoją wewnętrzną siłę. – Kiedy wy… no wiesz, mam na myśli rozstanie… – trochę nieporadnie próbuję czegoś więcej się dowiedzieć. – Już dobrze, Rahul. Alisa i ja rozstaliśmy się kilka miesię- cy temu, ale dla mnie to jakby było wczoraj. Właściwie to ona mnie zostawiła. Tak po prostu. Z dnia na dzień. A tak cieszyli- śmy się na naszą wspólną podróż do Indii. Wszystko już zapla- nowaliśmy: przyjazd do Delhi, podróż rikszą do Tadź Mahal… Biyon Kattilathu jest dyplomowanym inżynierem ds. organizacji i zarządzania produkcją oraz doktorem psy- chologii motywacyjnej. Stał się gwiazdą mediów spo- łecznościowych i za ich pośrednictwem zmotywował miliony ludzi do poprawy swojego życia. „Pozostaw świat trochę lepszym, niż go zastałeś”. To motto jego rodziców ukształtowało dzieciństwo Biyona. Jest prze- konany o tym, że każdy człowiek może rozwijać swój potencjał, niezależnie od wieku, pochodzenia, statusu społecznego i swojej przeszłości. Poznaj Rahula, radosnego i empatycznego kierowcę rikszy w Nowym Delhi, który obdarowuje szczęściem swoich pasażerów. Wsiadają do jego rikszy z bagażem codziennych problemów, cierpią z powodu nieszczęśliwej miłości lub niespełnionych marzeń... a kiedy wysiadają, czują się szczęśliwsi. Odkryj 12 historii, które poruszają najważniejsze aspekty naszej codzienności – miłość i stratę, strach i odwagę, wraż- liwość i miłość do siebie, siłę, szczerość i konsekwentne dążenie do celu. Poznaj inspirujące historie pragnącego wyleczyć złamane serce Steve’a, Jobiego – najmłodszej gwiazdy rocka, starszego małżeństwa, czerpiącego z życia garściami, czy Jolie, która pragnie w pełni zaak- ceptować siebie i zerwać z narzuconymi jej oczekiwaniami. Każdy z tych bohaterów oraz jego wyjątkowa historia niesie ze sobą morał, na który nie pozostaniesz obojętny. Dlatego nie czekaj już ani chwili dłużej, zajmij miejsce w rikszy Rahula i daj się porwać opowieści. Wsiądź… i pozwól sobie na podróż w głąb siebie! Patroni: B I GR AT L EJ ZŻI D R O W I A Psychotronika.pl Pierwszy polski portal psychotroniczny SKLEP ZE SZCZĘŚCIEM\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Hinduskie_opowiesci_kierowcy_rikszy__12_inspirujacych_historii_o_milosci__stracie__odwadze__sile_i_konsekwentnym_dazeniu_do_celu-ebookRO/p00654353i006" target="_blank" title="Hinduskie opowieści kierowcy rikszy. 12 inspirujących historii o miłości, stracie, odwadze, sile i konsekwentnym dążeniu do celu [Biyon Kattilathu] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Hinduskie opowieści kierowcy rikszy. 12 inspirujących historii o miłości, stracie, odwadze, sile i konsekwentnym dążeniu do celu [Biyon Kattilathu] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Wymarzona kuchnia - Publikacje\nYou are at:Home→Dom i Wnętrze→Wymarzona kuchnia\nBudując lub remontując swoje lokum właściciel musi najwięcej uwagi poświęcić łazience i kuchni. O ile łazienka posiada dosyć oczywiste elementy, o tyle kuchnia jest dużo trudniejsza do zaprojektowania. Kuchnia jest sercem domu i umieszczenie w niej zestawu mebli odpowiadającego jej rozmiarom i przeznaczeniu jest niezwykle trudnym zadaniem.\nBiorąc pod uwagę fakt, że nie wszystkie kuchnie to idealne prostokąty, a wiele z nich ma zakamarki, wystające kominy lub kratki wentylacyjne i okapowe w niezbyt oczywistych miejscach mało jest sytuacji, kiedy można zakupić gotowe meble. Najprostszym rozwiązaniem jest zamówienie profesjonalisty, który wymierzy pomieszczenie i zaproponuje rozwiązanie po wysłuchaniu naszych wymagań.Pośrednim rozwiązaniem jest zakup mebli modułowych, które posiadając w swojej linii wiele szafek różnej szerokości, głębokości i wysokość często wpasują się w kuchnię po mozolnym czasie projektowania – ze względu jednak na niższą cenę w porównaniu z meblami na zamówienie jest to rozwiązanie dosyć popularne.\nMeble kuchenne Warszawa – klasyka czy nowoczesność?\nSalony meblowe w Warszawie ukazują mnogość rozwiązań, jakie mogą zostać zastosowane w kuchniach. Zaangażowanie projektanta może się okazać pomocne, ale najważniejsze to wiedzieć, czego się chce i zaufać swoim gustom. Klasyczna, drewniana kuchnia z przyprawami na wierzchu, czy minimalistyczna, jasna przestrzeń z błyszczącym sprzętem AGD? Wszystko jest kwestią, jak już zostało wspomniane, gustu i wyboru.Szafki wykonane z drewna będą zdecydowanie droższe niż te wytworzone z płyt wiórowych i MDF. Ze względu na koszty właśnie klienci często decydują się na imitacje, a to nie zawsze jest błąd. Dobrze wykonany front posłuży latami, ale drewniany? Drewniany zestarzeje się razem z nami, ale dobrze zadbany zachowa wygląd, a dodatkowo będzie wyglądał lepiej niż MDF po 10 latach – drewno, poza tym, można odświeżyć.\nWięcej informacji znajdziesz na stronie meble kuchenne Warszawa – http://bbmeble.pl.\nMeble kuchenne Warszawa – czas oczekiwania\nZamówienie mebli kuchennych w Warszawie wiąże się z długim czasem oczekiwania, ale tylko jeśli została podjęta decyzja o kuchni na wymiar. Jeżeli klient zdecydował się na kuchnię modułową, jest to kwestia kilku dni. Kuchnia zamówiona w dużych sklepach budowlanych to często kwestia umówienia się na dostawę i często kuchnia może się znaleźć w swoim miejscu przeznaczenia już następnego dnia.Za dodatkową opłatą meble zostaną wniesione, złożone i zamontowane. Można to jednak, z pewną dozą cierpliwości, z powodzeniem zrobić samemu. Efekt będzie satysfakcjonujący.\nElementy niezbędne do letniego odpoczynku\nW czasie wiosny i lata warto jak najwięcej czasu spędzać na świeżym powietrzu – w ten sposób nie tylko dotleniamy nasz organizm, ale również odpoczywa nasz umysł. Jeśli jesteśmy posiadaczami ...\nmeble ogrodowe aranżacja ogrodu ogród kuchnie na zamówienie warszawa łóżka drewniane sklep meblowy meble na taras aranżacja wnętrz fotobudka cena platformy e-learningowe siłowniki pneumatyczne Ortezy na opadającą stopę meble na balkon producent fotobudek meble kuchenne warszawa kursy online\nNifty – najważniejsze informacje


Wygodny, intuicyjny i mądry program pocztowy - Poszukiwanie oprogramowania - dobreprogramy - forum\nWygodny, intuicyjny i mądry program pocztowy\nFunker (Kalin 6789) 2013-06-21 11:11:42 UTC #1\nWitam! Szukam dobrego programu pocztowego, a przede wszystkim MĄDREGO. Po kolejnym chorym etapie konfiguracji nowego konta mam już serdecznie dość koszmarnego Thunderbirda i szukam jakiejś rozsądnej i poręcznej alternatywy. Szlag mnie już przez niego trafia. Wszystko niemal, co ma TB działa zupełnie nie tak, jak oczekuję i jak wyobrażam sobie działanie przyjaznego programu pocztowego. Dlatego moje oczekiwania to po prostu wylistowane reakcje na wady Thunderbirda.\nSzukam programu, który ma domyślnie WSPÓLNE foldery dla każdego konta, czyli zarówno wiadomości odebrane z konta abc@abc.pl i z konta xyz@xyz.pl są w tym samym folderze Odebrane, tyle że w podfolderach abc i xyz. I żebym po kliknięciu na folder xyz widział wiadomości z tego folderu, a po kliknięciu na folder Odebrane - wiadomości ze wszystkich podfolderów i kont przypisanych do folderu Odebrane. Tak, bym nie musiał tworzyć dla każdego konta reguł filtra gdzie to ma być zapisane, ani wyszukiwać po adresie konta - ale aby działało to domyślnie i intuicyjnie. Podobnie dla Wysłanych. I bym nie męczył się, jak usunąć odrębny folder danego konta tworzony domyślnie przez TB.\nNie chcę, by program, podczas ustalania nowego konta podsuwał mi jako domyślny protokół IMAP, precz z tym, chcę POP3, jeśli tylko dany typ konta na to pozwala.\nChcę, żeby domyślnie ZAWSZE wysyłane wiadomości z określonego konta były wysyłane z serwera i wg danych takich, jakie są do tego konta zdefiniowane, a nie przez jakiś cholerny GMail.\nŻebym mógł konfigurować konta GLOBALNIE, raz dla wszystkich, a nie klikać na każde i wpisywać to samo.\nŻeby podczas odpisywania cytowane wiadomości były poniżej tego, co chcę pisać, bym zaczynał pisanie na górze - i by to dało się globalnie ustawić w Opcjach a nie grzebać w konfigu każdego konta.\nŻeby domyślnie podczas odpowiedzi program nie ucinał mi podpisu osoby piszącej do mnie, ani cytatu jaki wzięła z mojej poprzedniej wiadomości.\nŻeby widok listy maili można było łatwo, przyciskiem interfejsu, przełączyć na widok lista maili+treść wiadomości.\nNo i bardzo ważne: mądrego okna Opcji. Tak, że jak wejdę w sekcję Pisanie to znajdę sekcję Odpowiedzi a w niej globalne opcje Cytowanie. To dla przykładu.\nI to wszystko co najbardziej mi potrzebne a brakuje mi w TB. Bardzo trudne i czasochłonne jest testowanie każdego programu, dlatego liczę, że ktoś znalazł już taki, jakiego od zawsze oczekuję. Kiedyś byłem zwolennikiem programów open source, tworzonych przez społeczności. Teraz mam tego serdecznie dość. Ewolucja takich często zmierza w skomplikowane i całkiem nieintuicyjny interfejs, albo przeciwnie, tak prosty i przyjazny dla "zwykłego użytkownika" że nie da się z nim nic zrobić, by był używalny i wygodny. Dlatego najchętniej widziałbym program napisany spod jednej ręki, ewentualnie dzieło niewielkiej grupy, która robi to dla siebie, a nie razem z milionem współpracowników. Prosty, wygodny i - mądry.\nZa każdą radę serdecznie dziękuję.\nFunker (Kalin 6789) 2013-06-21 12:02:50 UTC #2\nDzięki za listę, ale nie o taką pomoc mi chodzi. Pobranie, instalacja, dodawanie kont, konfiguracja kont, wysyłanie i odpisywanie, ryzyko skasowania poczty na serwerach - po to napisałem ten temat, by tego uniknąć. Szukam konkretnej rady opartej na doświadczeniu. Bo w wynikach testów nie znajdę tego co mnie interesuje.\nZakończyli rozwój Thunderbirda? Tego nie wiedziałem. Widać zadławili się swoją "intuicyjnością" - mówię bez ukrywania złośliwej satysfakcji. Ale szkoda, zawsze byłem przychylny tej inicjatywie. Tylko z tego powodu wciąż trwałem przy TB, mimo że doprowadzał mnie do szewskiej pasji nie jeden raz.\nartur01w (artur01w) 2013-06-21 12:09:35 UTC #3\nJa polecę program Foxmail:\nJesperKyd (JesperKyd) 2013-06-22 04:52:55 UTC #4\nOd dłuższego już czasu korzystam z http://www.essentialpim.com/pc-version\nktóry to posiada nieskomplikowanego, lecz działającego sprawnie klienta poczty.\nmarcin82 (marcin82) 2013-06-22 04:56:21 UTC #5\nProgram jest szybki i wydajny - przy 7 skrzynkach pocztowych bierze ~ 20 MB pamięci RAM.\ntesteremailerow (Tester) 2013-06-30 19:21:46 UTC #6\nPrzetestowałem już chyba wszystkie możliwe programy pocztowe, bo też szukam dobrego.\nEudora 7 (czyli "classic") - nadal używam, bo ma w cholerę zalet ale przy tym jest nie przystosowana do UTF i do warunków polskich; udało mi się ją przystosować itd. ale jest to bardzo, bardzo skomplikowany proces i wymaga tyle zachodu, że oprócz mnie i kilku innych ludzi, którym pomogłem przeprowadzić instalację i dostosowanie, nie polecam Eudory nikomu; poza tym nie jest rozwijana od wielu lat. Do zalet można zaliczyć - błyskawiczne szukanie "po czymkolwiek" (bardzo ważne - nie trzeba wybierać czy szuka się w treści czy może w nagłówkach itd.), rozdzielanie załączników przy odbieraniu i dołączanie ich "w locie" przy wysyłaniu (skrzynki nie puchną!), wielowątkowość (sprawdzanie wielu skrzynek równolegle i jednoczesne wysyłanie przy braku zblokowania programu w tym czasie itd.). Wad jest również sporo, dlatego szukam czegoś innego ale powyższe opcje są dla mnie wyznacznikiem jakości. Do tego posiada znacznik, czy dany email znajduje się jeszcze na serwerze POP (co jest fajne i nie spotykane w innych programach). Ale to tylko takie wtrącenie i nie bierz tego programu pod uwagę, bo się załamiesz.\nPegasus Mail - to mój potencjalny zwycięzca, z tym że jego konfiguracja jest potwornie, przeraźliwie ciężka! Proste opcje, dostępne w innych programach pocztowych, są tutaj tak poukrywane albo zakamuflowane (albo, po prostu, inaczej zrobione), że niekiedy trzeba spędzić 20 minut, żeby zrobić coś tak idiotycznego, jak poprawne umieszczanie wysyłanych wiadomości w odpowiednich skrzynkach; obsługuje html i ma świetną obsługę wszelkiej maści standardów. Dla kogoś, kto lubi dłubać, program znakomity.\nSylpheed - prosty, przyjemny, szybki (miejscami) i bardzo wygodny w konfiguracji. Bez trudu można też zrobić jego wersję przenośną (wystarczy skonfigurować sylpheed.ini podając względną ścieżkę do katalogu z mailami). Niestety, nie obsługuje html w ogóle (natomiast dobrze konwertuje maile html do postaci tekstowej), co dla niektórych może być wadą. Ma również przeraźliwie wolne wyszukiwanie i brak możliwości szukania po czymkolwiek (trzeba jasno określić gdzie się szuka i konkretnie wybrać czy po treści, czy po nagłówkach itd.). Brak wygodnego i szybkiego wyszukiwania dyskwalifikuje program do użytku bardziej zaawansowanego (zwłaszcza w pracy, gdzie podczas rozmowy z klientem trzeba nieraz szybko odnaleźć pocztę).\nThunderbird - ten program każdy zna a autor tego postu go używa. Program dobry do polecenia ludziom, którzy nie mają większych wymagań jeżeli chodzi o konfigurację, natomiast chcą widzieć każdy e-mail poprawnie (włącznie z mailami html). Tak więc idealny program "dla rodziców". Wyszukiwanie szwankuje na całego - potrafi np. nic nie znaleźć, mimo że sam widzę szukany ciąg w kilku mailach. Generalnie program może być problematyczny. Określenie, że jest to najlepszy program pocztowy, jest takim samym bełkotem marketingowym, jak określenie Firefoxa najlepszą przeglądarką. Ale zły nie jest.\neM Client - ciekawa alternatywa dla tych, którzy lubią takie biurowe kombajny jak Outlook; w wersji darmowej obsługuje tylko 2 konta, natomiast ma sporo opcji; niestety, program jest wielki i ciężki, więc polecam go ludziom korzystającym z SSD; opcja dla bottom-posterów jest od ponad roku "w przygotowaniu" ale autor tego postu ewidentnie jest fanem top-postingu (bleh), więc mu to nie będzie przeszakadzało.\nPostbox, Evolution, Claws Mail, Dreammail, Opera Mail, POCO Mail, MailForge - o tych progamach w ogóle zapomnij, bo albo mają bardzo zły port na Windowsa albo są po prostu totalnie spierniczone albo ubogie, albo przestały być rozwijane.\nThe Bat! - program świetny, tylko pytanie czy chce Ci się zapłacić 150 zł (około) za licencję; przez wiele lat znacznie się poprawił i obecnie jest godnym polecenia kombajnem z bardzo przyjemną konfiguracją jak na tak rozbudowany program.\nFinalnie - co polecam? Nie licząc płatnego TheBata, polecam poczekać na Pegasusa w wersji 5. Autor ma sporo w nim zmienić, więc może będzie warto. Póki co nie znalazłem dobrego klienta poczty, na który warto by było postawić jako na nr 1. Jeżeli używasz Thunderbirda, to po prostu przy nim zostań, bo też nie jest zły.\nJeżeli muszę na coś postawić to wybierz pomiędzy Pegasus Mailem a eM Clientem. Jeżeli wolisz komercyjny soft - wybierz TheBata.


F.4.1 Dlaczego “gospodarska” teoria własności jest błędna? – Anarchizm\nF.4.1 Dlaczego “gospodarska” teoria własności jest błędna?\nA więc czym “anarcho”-kapitaliści usprawiedliwiają własność? Czytając Murraya Rothbarda, dowiadujemy się, że proponuje on “gospodarską teorię własności”. Teoria ta przekonuje nas, że własność pochodzi od zajmowania środków produkcji i włączania pracy do zasobów naturalnych (co do których zakłada się, że nie mają właściciela). W ten sposób świat jest przeobrażany we własność prywatną, ponieważ “tytuł własności zasobów, nie mających właściciela (takich jak ziemia) jest prawidłowy tylko wtedy, gdy pochodzi z wkładu pracy nad przekształceniem tego zasobu w użyteczny” [The Ethics of Liberty (Etyka wolności), s. 63].\nRothbard rysuje obrazową historię osób i rodzin wykuwających swój dom w dziczy swoim własnym znojem (kusi nas, by zmienić nazwę tej teorii na “niepokalane poczęcie własności”, gdyż jego obrazowa teoria jakoś dziwnie nie zgadza się z prawdziwymi faktami historycznymi).\nMusimy więc zmartwić Murraya Rothbarda, że jego “gospodarska” teoria została obalona przez Proudhona w dziele What is Property? (Co to jest własność?) w roku 1840 (razem z wieloma innymi usprawiedliwieniami własności). Proudhon słusznie przekonuje, że “jeżeli wolność człowieka jest święta, to jest jednakowo święta w przypadku wszystkich osób; to znaczy – jeżeli potrzebuje własności do swojego celowego działania, czyli do swego życia – to wtedy przywłaszczenie sobie materiałów jest w równym stopniu niezbędne każdemu […] Czyż następstwem tego nie jest fakt, że jeśli jedna osoba nie może przeszkodzić drugiej […] w przywłaszczeniu sobie ilości materiałów równej swojej własnej, to nie może też przeszkodzić [innym] osobom w wejściu [na swój teren]?” A jeżeli wszystkie zasoby są już zawłaszczone, a właściciel “odmierza granice, odgradza się […] wtedy tu jest już skrawek ziemi, na który od tej pory nikt nie ma prawa wstąpić, z wyjątkiem właściciela i jego przyjaciół […] Pomnóżmy to wielekroć, a wkrótce ludzie […] nie będą mieć nigdzie żadnego miejsca na spoczynek, żadnego miejsca schronienia, żadnej ziemi do zaorania. Umrą przy drzwiach właściciela, na progu tejże własności, która była ich przyrodzonym prawem” [What is Property? (Co to jest własność?), ss. 84-85, s. 118].\nRothbard sam zauważył w odniesieniu do następstw niewolnictwa (patrz sekcja F.2.2), że brak dostępu do środków do życia wpędza daną osobę w położenie niesprawiedliwej zależności od tych, którzy taki dostęp mają. Teoria Rothbarda upada, ponieważ dla “nas, którzy należymy do klasy proletariuszy, własność jest klątwą!” [P-J Proudhon, Op. Cit., s. 105], a więc ogromna większość ludności doświadcza własności jako kradzieży i despotyzmu. Nie jest ona dla nich źródłem wolności i upodmiotowienia (co daje mienie osobiste). Zatem w swoich wywodach Rothbard nie bierze pod uwagę warunku Locke’a (patrz sekcja B.3.4), a więc cały zew jego intuicji doprowadza go do usprawiedliwienia panowania kapitalistów i właścicieli ziemskich (przeczytaj w następnej sekcji, dlaczego warunek Locke’a jest ważny).\nWydaje się też dziwne, że chociaż Rothbard (słusznie) atakuje teorie umowy społecznej dotyczące państwa jako bezwartościowe (ponieważ “żadne minione pokolenie nie może podpisać zobowiązań dla następnych pokoleń” [Op. Cit., s. 145]), to nie jest w stanie zauważyć, że sam robi dokładnie to samo w swoim poparciu dla własności prywatnej (podobnie też Ayn Rand przekonywała, że “każde rzekome ‘prawo’ jednego człowieka, które wymusza konieczność naruszenia prawa innego człowieka, nie jest i nie może być prawem” [Capitalism: The Unknown Ideal (Kapitalizm – nieznany ideał), s. 325]. Ale chyba jest oczywiste, że przywłaszczenie sobie ziemi istotnie narusza prawa innych do chodzenia po niej, do jej użytkowania i przywłaszczania sobie). Za sprawą swojego poparcia dla zawłaszczania i dziedziczenia ziemi, Rothbard ewidentnie zapewnia, że przyszłe pokolenia nie urodzą się wolne w takim stopniu, w jakim byli wolni pierwsi osadnicy (ostatecznie nie będą mogły przywłaszczyć sobie żadnej ziemi, bo wszystka już będzie zajęta!). Jeżeli przyszłe pokolenia nie mogą wypełniać zobowiązań minionych pokoleń, to stosuje się to w równym stopniu też i do zasobów i praw własności. Jest to coś, co anarchiści już dawno sobie uzmysłowili – nie ma żadnych dających się obronić racji, dla których ci, którzy jako pierwsi nabyli własność mieliby prawo kontrolować jej wykorzystywanie przez przyszłe pokolenia.\nNatomiast jeżeli potraktujemy teorię Rothbarda dosłownie, to będziemy z nią mieli wiele kłopotów. Jeżeli tytuł własności zasobów nie należących wcześniej do nikogo przychodzi na drodze “wkładu pracy” nad nimi, to w jaki sposób można przywłaszczyć sobie rzeki, jeziora i oceany? Brzegi rzek mogą zostać przeobrażone pracą, ale czy może tak się stać z samą rzeką? Jak można włączyć swoją pracę do zasobów wodnych? “Anarcho”-kapitaliści zazwyczaj za zanieczyszczenia winią brak właściciela rzek, oceanów itp., ale musimy zapytać się, jak jednostka może “przekształcić” wodę swoją pracą? A także – czy odgrodzenie swojej ziemi oznacza “włączenie do niej swej pracy”? Jeżeli tak, to ponadnarodowe korporacje mogą zapłacić robotnikom za odgrodzenie rozległych kawałów dziewiczych ziem (takich jak tropikalne lasy deszczowe) i w ten sposób wejść w ich “posiadanie”. Rothbard przekonuje, że tak nie jest (wyraża sprzeciw wobec “samowolnych roszczeń”). Zauważa, że nie jest tak, że “pierwszy odkrywca […] może wysunąć prawowite roszczenie do [skrawka ziemi] […] stawiając granice tego obszaru”. Uważa on, że “jego roszczenie w dalszym ciągu nie uprawniałoby go do niczego więcej poza samą granicą, do żadnych gruntów wewnątrz tej granicy, ponieważ jedynie granica zostałaby przekształcona pracą i użytkowana przez ludzi” [Op. Cit., s. 50f].\nNatomiast jeżeli granica jest prywatną własnością, a właściciel odmawia innym zezwolenia na jej przekroczenie, to wtedy ogrodzona ziemia jest niedostępna dla innych! Jeżeli “przedsiębiorczy” prawicowy libertarianin zbuduje ogrodzenie wokół jedynej oazy na pustyni i będzie odmawiał wydawania zezwoleń podróżnikom na jego przekroczenie, o ile nie zapłacą ustalonej przez niego ceny (która wynosi tyle, co cały ich dobytek), to wtedy osoba ta przywłaszczy sobie oazę bez “przekształcenia” jej swoją pracą. Podróżni będą mieli wybór – zapłacą podyktowaną cenę albo umrą z pragnienia (a właściciel oazy będzie miał się dobrze ze swoimi prawami pozwalającymi na ich śmierć). Zważywszy na komentarze Rothbarda, jest prawdopodobne, że będzie on twierdził, że taka granica jest nieważna i czcza, gdyż pozwala na wysuwanie “samowolnych” roszczeń – chociaż jego stanowisko nie jest znów takie wyraźne. Bądź co bądź, budowniczy ogrodzenie przekształcił granicę swoją pracą, a prawicowy libertarianizm w stu procentach jest związany z “nieograniczonymi” prawami własności.\nI oczywiście Rothbard pomija fakt istnienia władzy ekonomicznej – ponadnarodowa korporacja może “przekształcić” o wiele więcej dziewiczych zasobów w ciągu jednego dnia niż jedna rodzina byłaby w stanie w ciągu roku. “Włączanie pracy” takiej korporacji do zasobów ziemi nie przychodzi jakoś na myśl podczas lektury relacji Rothbarda na temat rozwoju własności. Ale jest to właśnie to, co się dzieje w realnym świecie.\nJeżeli podejmiemy kwestię “dziczy” (jest to temat bliski sercom wielu eko-anarchistów i głębokich ekologów), to napotkamy podobne problemy. Rothbard wyraźnie stwierdza, że “teoria libertariańska musi unieważnić [każde] roszczenie własności” do ziemi, która “nigdy nie została przekształcona ze swojego stanu naturalnego” (przedstawiając przykład właściciela, który pozostawił nietknięty kawałek swej “prawomocnie posiadanej” ziemi). Jeżeli pojawi się inna osoba, która dokona przekształcenia ziemi, to ziemia ta stanie się “sprawiedliwą własnością [tej] innej [osoby]” i pierwotny właściciel nie będzie miał prawa jej przed tym powstrzymać (a jeśli pierwotny właściciel będzie musiał “użyć przemocy, aby uniemożliwić innemu osadnikowi wejście na tę nigdy nie używaną ziemię i przekształcenie jej w obszar użytkowy”, to stanie się też “przestępczym agresorem”). Rothbard podkreśla również, że bynajmniej nie twierdzi, iż ziemia musi być ciągle użytkowana, aby była prawowitą własnością [Op. Cit., ss. 63-64] (bądź co bądź, takie stwierdzenie usprawiedliwiałoby bezrolnych chłopów zajmujących grunty właścicieli ziemskich podczas kryzysu gospodarczego i obrabiających je potem samodzielnie).\nWięc w którym momencie kończy się ów stan “dziczy”? Odpowiadając ekologom, przeciwnym niszczeniu lasów deszczowych, “anarcho”-kapitaliści sugerują, żeby zamiast z gębą ruszyli się z pieniędzmi i wykupili grunty pod lasami deszczowymi. “Anarcho”-kapitaliści twierdzą, że w ten sposób lasy te zostaną ochronione (zobacz w sekcji B.5, dlaczego takie argumenty są nonsensem). A ponieważ ekolodzy pragną ocalić lasy deszczowe, właśnie dlatego, że są one w stanie dzikim, to nie są oni skłonni “przekształcić” ich ludzką pracą (jest to akurat to, czemu chcą zapobiec). Wczytując się w argumenty Rothbarda wypadałoby zapytać, czy przedsiębiorstwa handlujące drewnem mają prawo “przekształcić” dziewiczą dzicz w posiadaniu ekologów; w końcu taki czyn spełniałby kryteria Rothbarda (w dalszym ciągu jest to dziki obszar). Być może będzie się mówić, że odgrodzenie ziemi “przekształca” ją (trudno co prawda to uznać za oznaczające “włączenie swojej pracy” do niej, ale mniejsza o to) – ale takie coś pozwoliłoby wielkim korporacjom i bogatym osobom na zatrudnianie robotników, aby odgradzali rozległe połacie ziemi (co przy okazji wskrzesi monopol na ziemię, tym razem na modłę “libertariańską”). Ale jak zauważyliśmy powyżej, odgrodzenie ziemi w teorii Rothbarda nie oznacza przyjęcia, że staje się ona własnością. I oczywiście odgradzanie obszarów lasu deszczowego zaburza miejscowy ekosystem – na przykład zwierzęta nie mogą swobodnie się przemieszczać – i znów mamy do czynienia z czymś, czemu ekolodzy chcą właśnie zapobiec. Czy Rothbard zaakceptowałby świstek papieru jako formę “przekształcenia” ziemi? Wątpimy w to (ostatecznie w podanym przez niego przykładzie właściciel dzikiego obszaru rzeczywiście był prawowitym posiadaczem) – a więc większość ekologów będzie miała ciężkie życie w “anarcho”-kapitalizmie (pozostawienie przyrody w stanie dzikim nie jest uwzględniane jako jedna z możliwości).\nOdbiegając nieco od tematu, musimy zauważyć, że Rothbard nie umie zdać sobie sprawy – co wywodzi się z kultu rynku i z wyznawanej przez niego “austriackiej szkoły ekonomii” – że ludzie wysoko sobie cenią wiele rzeczy, które wcale się nie pojawiają na rynku. Twierdzi, że dzika przyroda to “bezwartościowe, niewykorzystywane naturalne przedmioty” (ponieważ gdyby ludzie je cenili, to by je wykorzystali – tzn. uczynili własnością). Ale nieużywane rzeczy mogą mieć znaczną wartość dla ludzi. Dzika przyroda to klasyczny przykład. A jeżeli coś nie może zostać przekształcone we własność prywatną, czy ma to znaczyć, że ludzie tego nie cenią? Na przykład ludzie cenią wspólnotę, pracę w środowisku nie stwarzającym stresów, sensowną pracę – skoro rynek nie jest w stanie ich dostarczyć, czy znaczy to, że ludzie ich nie cenią? Oczywiście tak nie jest (zobacz w książce Juliet Schor The Overworked American (Przepracowani Amerykanie), jak pragnienie ludzi pracy, by dzień roboczy był krótszy, nie przeobraziło się w żadną możliwość wyboru na rynku pracy).\nPonadto teoria “gospodarska” Rothbarda tak naprawdę przekreśla jego poparcie dla nieograniczonych praw własności. Co się stanie, jeśli posiadacz własności zechce, żeby część jego ziemi pozostała w stanie dzikim? Pragnienie to zostanie udaremnione przez teorię “gospodarską” (o ile oczywiście odgradzanie jakichś rzeczy nie równa się ich “przekształcaniu”, ale oczywiste jest, że takie coś nie ma miejsca). W jaki sposób firmy będą mogły urządzać ludziom wakacje wśród dzikiej przyrody, jeżeli nie będą miały prawa powstrzymywać osadników (do których trzeba zaliczyć i wielkie korporacje) “zagospodarowujących” dzikie obszary? No, i oczywiście, co teoria Rothbarda zrobi ze społeczeństwami zbieracko-myśliwskimi albo koczowniczymi? Wykorzystują one zasoby dzikiej przyrody, ale nie “przekształcają” ich (w tym przypadku nie można jednoznacznie powiedzieć, czy dziewicza ziemia jest pusta, czy też wykorzystywana jako źródło zasobów). Jeżeli szczep koczowników ujrzy, jak jego wykorzystywana w tradycyjny sposób oaza zostaje zawłaszczona przez “gospodarza”, to co wtedy ma z tym zrobić? Jeśli koczownicy zignorują roszczenia “gospodarza”, to będzie on mógł zawezwać swoją firmę “obronną”, by ich powstrzymała – a potem, w prawdziwie Rothbardowskim stylu, “gospodarz” będzie mógł odmawiać dostarczania im wody, o ile nie przekażą mu całego swojego mienia (patrz sekcja F.4.2). A jeżeli historia Stanów Zjednoczonych (która, rzecz oczywista, stanowi wzorzec dla teorii Rothbarda) jest tym, na czym należy się wzorować, to ludzie ci staną się “przestępczymi agresorami” i zostaną usunięci ze sceny. Tak się właśnie stało z rodowitymi Amerykanami.\nI tu pojawia się następny kłopot z przekazem Rothbarda. Jest on kompletnie ahistoryczny (a więc, jak zauważyliśmy powyżej, bardziej przypomina “niepokalane poczęcie własności”). Rothbard przeniósł “człowieka kapitalistycznego” do zarania dziejów i zbudował historię własności w oparciu o to, co próbuje usprawiedliwiać (nie jest to żadna niespodzianka, tak samo uczynił ze swoją teorią “prawa naturalnego” – patrz sekcja F.7). Natomiast zauważamy tutaj ciekawą rzecz, mianowicie taką, że faktyczne doświadczenia życiowe amerykańskich pionierów (jest to ten przykład historyczny, o którym, jak nam się zdaje, Rothbard chce opowiadać) były dalekie od indywidualistycznych ram skonstruowanych przez Rothbarda. I, jak na ironię, realia te zostały zniszczone przez rozwój kapitalizmu!\nJak zauważa Murray Bookchin, “niezależność, którą cieszyło się średnio zamożne chłopstwo Nowej Anglii, sama w sobie była pochodną opartego na współpracy zaplecza społecznego, z którego chłopstwo to się wyłoniło. Wymiana wytwarzanych w domu dóbr i przedmiotów, dzielenie się narzędziami i przyborami, angażowanie się do wspólnej pracy w porze żniw w systemie wzajemnej pomocy, więcej, pomoc nowym osadnikom we wznoszeniu stodół, łuskaniu kukurydzy, toczeniu pni i tym podobne praktyki były nieodzownym spoiwem, które wiązało rozproszone gospodarstwa farmerskie w zjednoczoną społeczność” [The Third Revolution (Trzecia rewolucja), t.1, s. 233]. Bookchin cytuje Davida P. Szatmary (autora książki o buncie Shaya, powstaniu amerykańskich farmerów w latach 1786 – 1787 przeciwko stanowi Massachusetts, spowodowanym obciążeniami podatkowymi i egzekwowaniem wyolbrzymionych długów wobec brytyjskich firm), stwierdzającego, że było to społeczeństwo opierające się na “wzajemnej wymianie mającej na celu współpracę i dobro społeczności”, nie zaś “społeczeństwo opierające się przede wszystkim na konkurencji” [Ibid.].\nTak więc teoria “gospodarska” Rothbarda jako pewnego rodzaju pokusa (domyślamy się, że umacniana przez oglądanie zbyt wielu westernów) nie jest w stanie usprawiedliwić teorii o “nieograniczonych” prawach własności (ani wyprowadzanej z niej przez Rothbarda teorii wolności). Wszystko, co z teorii “gospodarskiej” można wywieść kończy się usprawiedliwieniem panowania kapitalistów i właścicieli ziemskich. (I prawdopodobnie jest to właśnie to, o co chodziło).


Optima sp. z o.o. od 1999 roku jest członkiem założycielem Konferencji Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce. Konferencja Przedsiębiorstw Finansowych w Polsce – Związek Pracodawców powstała 27 października 1999 roku i skupia kilkadziesiąt kluczowych przedsiębiorstw z rynku finansowego w Polsce, w tym banki, zarządzających wierzytelnościami, doradców i pośredników finansowych, przedsiębiorstwa pożyczkowe, zarządzające informacją gospodarczą, sprzedające produkty odwróconej hipoteki w modelu sprzedażowym oraz przedsiębiorstwa z branży ubezpieczeniowej. KPF to Członek Rady Rozwoju Rynku Finansowego, powołanej do życia przez Ministra Finansów Rzeczpospolitej Polskiej oraz Członek prestiżowej europejskiej organizacji samorządowej europejskiego przemysłu finansowego EUROFINAS (European Federation of Finance House Associations), zrzeszającej siedemnaście krajowych organizacji, reprezentujących ponad 1.200 instytucji finansowych. KPF ma w swoim dorobku badawczym kilkadziesiąt raportów, koncentrując się merytorycznie na obszarze kredytu.\nZasady Dobrych Praktyk to dokument, w którym spisano reguły rzetelnego działania na rynku finansowym w kwestiach etycznych i prawnych. Optima, jako członek KPF, kieruje się w swojej działalności tymi zasadami. Zachęcamy do zapoznania się z przestrzeganymi przez nas zasadami:\nKomisja Etyki została powołana w czerwcu 2005 roku przez Walne Zebranie Członków KPF, powoływana jest na dwuletnią kadencję i składa się z 12 osób. Głównym zadaniem, jakie zostało postawione przed Komisją jest stanie na straży przestrzegania Zasad Dobrych Praktyk przez zrzeszone przedsiębiorstwa. Jest także organem opiniotwórczym, z którym konsultowane są wszelkiego rodzaju dokumenty i publikacje. Komisja odpowiedzialna jest za opracowywanie zmian w wewnętrznych dokumentach Konferencji. Komisja realizuje swoje podstawowe zadanie poprzez rozpatrywanie skarg konsumenckich na działania członków KPF naruszających Zasady Dobrych Praktyk. Klient może złożyć wniosek do Komisji Etyki KPF o zbadanie zgodności danej praktyki biznesowej z Zasadami Dobrych Praktyk. Szczegóły dotyczące składania wniosków można znaleźć pod linkiem:\nOptima, jako członek KPF, co roku przeprowadza audyt wewnętrzny mający na celu kontrolowanie zgodności procedur z Zasadami Dobrych Praktyk KPF.


Możecie się o tym przekonać podczas premiery przedstawienia "Pięta" w reżyserii Zenona Fajfera, która będzie miała miejsce w dniach 27-28 lutego w Teatrze Łaźnia Nowa w Krakowie. W obsadzie zobaczymy: Beatę Schimscheiner oraz Tomasza Schimscheinera.\n"Pieta" Zenona Fajfera dotyka materii ryzykownej. Autor na naszych oczach ożywia ikonę. Widzimy matkę Jezusa bez wysadzanej drogocennymi kamieniami korony na głowie, za to z bólem, który odbiera mowę, z bagażem zwykłych ludzkich trosk i uczuć, z gradem pytań cisnących się na usta. Niczym w teatrze antycznym, zasiedlonym przez bogów nieobojętnych ówczesnemu widzowi. Spektakl Pieta unika uproszczeń i doktrynerstwa. Widz ma szansę skupić się na człowieku i jego cierpieniu, przez co obraz Matki Boskiej zdecydowanie odbiega od dotychczasowego wizerunku. Maria z Piety to nie dumna ze swojej roli Królowa Proroków i Wieża z kości słoniowej, Wspomożenie wiernych i Pocieszycielka strapionych. Nie jest to również cierpiąca, ale i pogodzona z losem, bolesna figura ze Stabat Mater. To Matka Boska Zbuntowana i Wątpiąca, kobieta z krwi i kości, która powtarza za swoim Synem: „Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?". To kobieta, która złożyła Bogu tak wielką ofiarę, że teraz ma prawo wypowiedzieć wszystko...


10 najlepszych wygodnych i łagodzących ból butów ortopedycznych - Buty\n9 unikalnych wzorów bransoletek z pereł\n15 prostych znaków do wydrukowania stron do kolorowania za darmo\nTabletki kontrolujące ciążę: zastosowania, skuteczność i skutki uboczne\n10 najlepszych wygodnych i łagodzących ból butów ortopedycznych\nOrtopedia to dziedzina medycyny zajmująca się układem mięśniowo-szkieletowym. Buty ortopedyczne są przeznaczone dla osób, które mają pewne schorzenia i trudności ze stopami. Te buty mają na celu złagodzenie bólu stopy, nóg i kostek. Wybierz te specjalnie zaprojektowane buty, jeśli cierpisz na którąkolwiek z tych dolegliwości i lekarz zalecił Ci zakup takiego obuwia.\nNajlepsze buty ortopedyczne:\nOto 10 najlepszych butów ortopedycznych przeciwbólowych, które są wygodne dla stopy. Wybierz odpowiedni dla swojej stopy.\n1. Męskie buty ortopedyczne na szeroką stopę:\nSzerokie buty są świetne dla osób, dla których normalne buty są zbyt ciasne. Dzięki temu masz wystarczająco dużo miejsca, aby poruszyć palcami i nie czuć się uciskiem. W tych najlepszych butach ortopedycznych nie doświadczysz szczypania palców.\n2. Buty ortopedyczne z mocnymi obcasami:\nTe buty z mocnymi obcasami zapewniają większą stabilność. Osoby, które mają mniejszą równowagę w stopach, oraz osoby starsze odniosą korzyści z tych butów, ponieważ poprawiają równowagę i minimalizują ryzyko upadku. Wypróbuj bezpieczniejszą alternatywę dla tradycyjnych butów.\n3. Buty ortopedyczne z wyściełanym językiem:\nCzęsto cierpisz na pęcherze i zrogowacenia? Wybierz ten wyściełany but na języku, który amortyzuje nacisk na górną część stopy. Te buty ortopedyczne są świetne, ponieważ ryzyko wystąpienia pęcherzy znacznie się zmniejsza. Wybierz parę, która będzie dla Ciebie korzystna, a będziesz szczęśliwy, mogąc znów stanąć na nogach.\n4. Zdejmowane buty ortopedyczne z podnóżkiem:\nCzy obrzęk stopy to twój problem? Ostatnim krokiem w ortopedii są wyjmowane buty z wkładkami. Pomagają one w radzeniu sobie z problemem w momencie, kiedy to się stanie. Możesz usunąć podpaski lub wybrać mniejsze, gdy obrzęk jest większy, a większe, gdy obrzęk jest mniejszy. To bardzo pomaga złagodzić ból.\n5. Buty ortopedyczne na spadające łuki:\nWiele osób rodzi się z płaskostopiem. Ten stan może powodować ból kostek i kolan. Zastosowanie w butach przewróconych łuków pomaga osobom z płaskostopiem. Wkładki kompensują płaskostopie, dzięki czemu osoba ma większą stabilność.\nZobacz więcej: Buty dla diabetyków Indie\n6. Dogłębne buty ortopedyczne:\nTe buty są jak tradycyjne buty z tym wyjątkiem, że mają 0,5 cala głębokości, co pozwala na dodanie dowolnych wkładek lub ortezy. Są to lekkie buty z podeszwami amortyzującymi wstrząsy. Są stworzone dla każdego rodzaju stopy i rozmiaru.\n7. Lecznicze obuwie ortopedyczne:\nPo każdym zabiegu ortopedycznym konieczne jest noszenie butów leczniczych, które pomagają zagoić ranę. Następnie pacjent może powoli zacząć nosić swoje zwykłe buty. Mogą to być buty z odkrytymi lub zamkniętymi palcami, w zależności od potrzeb pacjenta.\nZobacz więcej: Buty w stylu vintage\n8. Buty ortopedyczne wykonane na zamówienie:\nOrtopedia zajmuje się kilkoma różnymi rodzajami nieprawidłowości. Aby sprostać każdej sytuacji, nie da się stworzyć butów pomagających pacjentom. Ortopedyczne na zamówienie buty dla mężczyzn a kobiety są najlepsze, ponieważ są stworzone, gdy pacjent jest w potrzebie i dokładnie dopasowane do jego stopy.\n9. Buty ortopedyczne z gumową podeszwą:\nButy ortopedyczne z gumowymi podeszwami doskonale zapobiegają poślizgnięciom związanym z brakiem równowagi. Stylowe buty ortopedyczne świetnie sprawdzają się na świeżym powietrzu. Są idealne dla pacjentów, którzy czują się niestabilnie.\nZobacz więcej: Najlepsze obuwie ochronne\n10. Buty ortopedyczne z podeszwą Rocker z poliuretanu:\nTe buty ortopedyczne z poliuretanową podeszwą rocker są specjalnie zaprojektowane dla osób, które odczuwają ból w śródstopiu. Pomaga to również w amortyzacji wstrząsu. Wybierz ten typ buta, aby zapewnić najwyższy komfort.\nButy ortopedyczne są przydatne dla mężczyzn i kobiet. Istnieje wiele butów ortopedycznych, które wyglądają na tyle formalnie, że można je nosić na każdym spotkaniu biznesowym, bez uszczerbku dla wygody i ulgi w bólu. Wypróbuj te specjalnie wykonane buty dla swojej stopy i poczuj, jak ból i cierpienie znacznie się zmniejszają.\nmama tata tatuaż na rękę\nmarki kajal w indiach\nsukienki na przyjęcie zaręczynowe


Co warto zwiedzić Gmina Jesolo, Przewodnik Gmina Jesolo Włochy, Porady dotyczące podróży\nGmina Jesolo: przewodnik\nWakacje w Jesolo to synonim morza i rozrywki, w jednym z najpopularniejszych kurortów nadmorskich Veneto, ulubionym przez młodych ludzi i turystów z całej Europy. Należące do wybrzeża weneckiego i zaledwie 45 minut autem lub pociągiem od Wenecji, Lido di Jesolo otwiera się na Adriatyk z widokiem na Morze Adriatyckie i oferuje najdłuższą włoską plażę: 15 km linii brzegowej, pomiędzy równie słynnym kurorcie Eracleamare i Cavallino Treporti. Dzięki osobliwości wybrzeża, w połączeniu ze wzrostem turystyki na przestrzeni lat, kempingi i ośrodki wypoczynkowe w Jesolo znalazły się wśród najbardziej zaawansowanych w całych Włoszech, jeśli chodzi o infrastrukturę odpoczynku na świeżym powietrzu.\nJest to zasługą całej gminy Jesolo, która zainwestowała w powstanie zaplecza turystycznego przeznaczonego dla turystów, którzy wybierają to miasto i jego otoczenie w w okresie letnich wakacji. W wielu przypadkach są to młodzi ludzie, którzy w Jesolo, oprócz całodziennego plażowania cenią bogaty program imprez i ferwor klubów nocnych klubów i dyskotek Riwiery.\nWśród innych możliwości rekreacji, okolice Jesolo oferują możliwość dokonania zakupów w sklepach w mieście, a także liczne sposobności do uprawiania sportów wodnych i na świeżym powietrzu, nawet w trakcie imprez tematycznych. Ku radości dzieci i dorosłych, Jesolo ma w swojej ofercie wiele parków rozrywki, aby wypełnić dzień z uśmiechem: bardzo popularnym jest park wodny Aqualandia, ale oferta obejmuje parki zabaw, zatokę i wycieczki łodzią.\nOdwiedzający Jesolo w wakacje, można również poświęcić się do odkrywaniu okolic. Oprócz Wenecji i wysp laguny, do których można dostać się w bardzo krótkim czasie tradycyjnymi środkami transportu lub statkiem, gmina Jesolo jest także punktem wyjścia do zwiedzania tak charakterystycznych miejscowości jak Cortellazzo lub eleganckiego miasta Treviso. Ci, którzy zdecydują się pozostać w mieście, mogą zobaczyć Katedrę Santa Maria i zabytkowe mury i połączyć zwiedzanie z degustacją bogatej lokalnej oferty winiarsko-gastronomicznej.


Ta laska... - wiocha.pl absurd 60074\nChyba NAPRAWDE musiała się nudzić...\nThePaaula 11-05-07, 00:08 Zgłoś\nDodano: 2011-05-07, 00:08:14 przez: ThePaaula\nKlimat jak z taniego pornola zza Renu. Dla koneserów.\nA co wy pedeły jestescie ? Fajna dupcia a nie dziwka .\ndziwka pustak nic dodac nic ując !\nPrzeruchać ja i by tylu zdjięć nie dawała\nslinicie sie wszyscy~!\nja też się slinie mmmm\njaka dziw*a O.O\nwie ktos co to za tel ten czerwony prawe zdjecie\nmoże na każdym zdjęciu jest ktoś inny. :D przyjrzyjcie się\nnie rozumiem jej...skoro robi sobie takie zdjecia to po co sie jeszcze zakrywa?\nto nie nuda jej sie bzykac chce i czeka na sponsora\nPewnie szuka sponsora :D\ni skąd wiadomo, że to facebook? :D\nRaczej autor to dał np. właśnie z FB ;p\nno faktycznie 3 inne. aczkolwiek to nie nuda, to szukanie dowartosciowania :) szkoda dziewczyn.\nto są 3 różne dziewczyny. trudno tego niezauważyć.;D\nTo nie sa te same dziewczyny. Popatrzcie na długości i kolory włosów. Albo choćby brzuch i pępek.\nAkurat długość włosów i kolor nie mają nic do rzeczy, włosy można pofarbować, obciąć.\nlg kt610 - 'ceglofon' - najlepszy telefon na swiecie! ;]\nNa największym zdjęciu ; ma takiego trójkąta w majtkach.


Granatowiec właściwy – Ogrody | Kwiaty | Owoce | Warzywa\nGranatowiec właściwy to gatunek drzewa lub ciernistego krzewu należący do rodziny krwawnicowatych(Lythraceae). Występuje na Bliskim Wschodzie, w Indiach, na wybrzeżu Morza Śródziemnego i w krajach Kaukazu. Jedna z najstarszych roślin hodowlanych Bliskiego Wschodu. Najstarsze wzmianki o uprawie pochodzą z Sumeru sprzed ponad 3000 lat p.n.e.\nGranat uprawia się w klimacie suchym i gorącym.\nGranaty zbiera się zanim w pełni dojrzeją. Zawierają fitoestrogeny.\nPierwsze wzmianki o hodowli granatowca znane są z sumeryjskich tabliczek glinianych, następnie wspominany jest on w Pięcioksięgu Mojżesza, gdyż w judaizmie miał duże znaczenie obrzędowe. Zakłada się, że uprawę granatowca w obrębie M. Śródziemnego rozpowszechnili Fenicjanie, jego łacińska nazwa Punica dowodzi, że uprawiano go w Kartaginie. Hipokrates zalecał sok przy bólach żołądka, a sproszkowaną okrywę nasienną przy dezynterii i do leczenia ran. W średniowieczu ponownie sprowadzony do Hiszpanii przez Arabów (od nazwy owocu pochodzi założone przez nich miasto Grenada).\nOwoc ze względu na dużą ilość nasion, uznawany był w starożytności za symbol płodności, a kwiat za symbol miłości. Do dzisiaj w Grecji życzy się nowożeńcom szczęścia, dobrobytu i płodności rzucając na podłogę granat i rozgniatając go.\nWysokość 3-5 m o czterokanciastych gałązkach.\nObupłciowe, osadzone w pachwinach liści pojedynczo lub w pęczkach, jaskrawopąsowe (u odm. ozdobnych również białe i różowe), dwupostaciowe. Kwiaty wyrastające na tegorocznych pędach są dzbankowate i większe, z normalnie wykształconą dolną zalążnią i szjką słupka oraz pręcikami. Kwiaty rozwijające się na pędach starszych są mniejsze i niedorozwinięte (mają krótszą szyjkę słupka), opadają po przekwitnięciu. Korona pięciopłatkowa, o licznych pręcikach z pomarańczowoczerwonymi nitkami. Większość odm. jest obcopylna.\nNaprzeciwległe, szerokolancetowate, z wierzchu ciemnozielone, błyszczące, całobrzegie, opadające na zimę.\nJagody, przypominające kształtem i wielkością duże jabłka. Pokryte są twardą skórzastą łupiną barwy purpurowej, fioletowej, czasem brązowej albo białoczerwonawej, z kielichem pozostającym na wierzchołku, zawiera 400-700 tępograniastych nasion. MTN19-21 g. Nasiona otoczone są osnówkami (arillus) o kolorze najczęściej czerwonym, ale również różowym i żółtym. Osnówki mają galaretowatą konsystencję i są niezwykle soczyste, stanowią część jadalną owocu. Z nich otrzymuje się syrop zwany grenadyną). Obecnie wprowadza się odm. partenokarpiczne, które jako beznasienne są wydajniejsze i łatwiejsze do spożywania.\nW medycynie śródziemnomorskiej i azjatyckiej wykorzystywana jest kora jako środek przeciwrobaczy. Odwar z kory zawiera alkaloidy: peletierynę i izopeletryninę, które działają paraliżująco na tasiemce. Do tego samego celu medycyna chińska wykorzystuje korę z korzeni. W Azji odwar z kwiatów stosowany jest jako lek przeciwbiegunkowy. Owoc zapobiega przedwczesnemu starzeniu się. Polifenole, które zawiera, chronią przed chorobami układu sercowo-naczyniowego, nowotworami oraz łagodzą stany zapalne.\nCzerwonofioletowy sok z granatu (plamy z niego są bardzo trudne do usunięcia), słodki i cierpki zarazem, dobrze gasi pragnienie. Dodaje się go do napojów i deserów. Kwaśnym sokiem z dziko rosnących granatów można zastępować sok z cytryny (w przemyśle otrzymuje się z tego soku krystaliczny kwas cytrynawy) . Z owoców odmian słodkich produkuje się wina. W kuchni perskiej sok używany jest często do przyrządzania potraw, w kuchni indyjskiej wykorzystuje się także suszone nasiona (anardhan).\nGranaty zawierają cukier (8-19% z tego 5-10% glukozy), białko, kwasy organiczne (głównie cytrynowy od 05-9%), żelazo, wapń, witaminę C.\nZ kwiatów granatowca otrzymuje się jaskrawoczerwony barwnik z grupy antocyjanów ? punicynę, którą m.in. wykorzystuje się do barwienia jedwabiu.\nKora, liście i drewno granatowca zawierają do 32% garbników, które są wykorzystywane do garbowania cienkich, szlachetnych skór (safian) i produkcji farb.


pomocy wróci? - Kobiety - PoMesku.org.pl\nPrzez zalamna27k, 12 Wrzesień 2018 w Kobiety\ncześć chłopaki mam problem dlatego pisze na męskim forum żeby zobaczyć waszymi oczami... mam 27 lat od 3 tygodni nie jestem z chłopakiem. Byliśmy razem 6 lat,on zerwał w sumie to o drobiazg...stwierdził ze ma dość moich kłótni fochów i czepiania się...nie jestem idealna ale on też nie jest,każdy ma swoje wady...( twierdził kilka dni temu że nadal mnie kocha że źle mu beze mnie ale woli być sam niż się wkurzać).Bardzo mi na nim zależy, nie wyobrażam sobie życia bez niego,wiem że on to ten jedyny...byłam jego pierwszą dziewczyną...ogólnie to zrozumiałam swoje błędy tylko on nie chce uwierzyć ze się zmieniłam ... najgorsze co mogłam to już zrobiłam...przez cały okres odkąd nie jesteśmy razem,prosiłam by dał szanse...latałam za nim... Czy jest jakaś szansa ze on zatęskni? teraz odpuszczam nie będę się z nim kontaktować\nKiedyś też w podobny sposób zerwałem z dziewczyną, z którą chodziłem kilka lat bo coś się wypaliło. Wiesz co było najgorsze w jej zachowaniu po rozstaniu??? Dramatyczna chęć odzyskania mnie. Różne były metody i się zmieniały jak jedna nie skutkowała to pojawiał się inny sposób. Był płacz, była próba wywołania zazdrości, czyli pokazywanie się na siłę z innych facetem itp.\nI wiesz co?? To było właśnie najgorsze i utwierdzało mnie w podjętej decyzji bo dziewczyna zaczęła robić ogromne głupoty. Po pół roku po rozstaniu zaprosiła mnie na spacer (niezobowiązujący). po jakimś 1km rzuciła mi się na szyję z płaczem lamentem i błaganiem o powrót. Twierdziła, że zrobi wszystko i zmieni się tak jak ja będę chciał..... Ale ja nie chciałem żeby ona robiła coś jak ja chcę tylko żeby była sobą..... I koniec. To było nasze ostatnie spotkanie.\nPo 20 latach napisała do mnie na facebooku. Krótka rozmowa. Głównie bardzo chciała się dowiedzieć czy nie żałuję i czy jestem szczęśliwy. Potwierdziłem i to już chyba ostateczny koniec.\nCzas na radę ode mnie\nNie rób głupot. Nie napastuj go, nie pisz ,nie odzywaj się. Nie szukaj na siłę zastępczego faceta. Nie pokazuj na siłę że już ci nie zależy.\nWiem, że to może być dla Ciebie trudne ale nie rób nic. Wiem, nie możesz się z tym pogodzić ale po prostu żyj dalej tak jakby miało go nie być w twoim życiu.\nI czekaj, biernie......\nJeśli on się kiedyś odezwie to nie szalej, tylko spokój.\nTo trudne, wiem ale wykonalne.\nTrzymam kciuki że będziesz szczęśliwa (niekoniecznie z nim)\nEdytowane 12 Wrzesień 2018 przez Szary_wilk\ndziękuje bardzo za odpowiedź... wiem żę źle robiłam napastując go... ale cóż ta babska desperacja:( mam nadzieje że ułoży mi się... bo serio raczej oboje byliśmy szczęśliwi sam mówił żę jestem najlepszym co go spotkało... czas pokaże.. na pewno na siłe nie będe nikogo szukać nie umiałabym zranic osoby ktora by coś do mnie czuła. jeszcze raz dziękuje za odpowiedź\n1 godzinę temu, zalamna27k napisał:\nogólnie to zrozumiałam swoje błędy tylko on nie chce uwierzyć ze się zmieniłam\ndlaczego też nie ?\n7 minut temu, zalamna27k napisał:\nBo ludzie się nie zmieniają w 5 sekund\nkadży zasługuje na szanse tym bardziej jeżeli nie wchodzi gre zdrada romans...\n18 minut temu, zalamna27k napisał:\nZgadzam się ale nie Ty decydujesz czy ją dostaniesz.\nJeśli on myśli podobnie to długo jej nie dostaniesz a może wcale. Puść go wolno, niech pozna inne i zobaczy, że nie ma lepszej od Ciebie a może że wszystkie są lepsze. Już nie masz na to wpływu, siłą go nie zatrzymasz.\nJeśli jest normalnym facetem to szybko sobie znajdzie kogoś a może już ma i rozstanie z Tobą było kwestią czasu....


Doskonała kaszanka z grilla – jak ją przygotować? | Wiedza Bez Umiaru\nDoskonała kaszanka z grilla – jak ją przygotować?\nOpublikowano przez Wiedza Bez Umiaru Maj 26, 2020 Brak Komentarzy\nW sezonie letnim bardzo wiele osób urządza w przydomowym ogrodzie imprezy z grillem w roli głównej. Jednym z popularnych dań, które stosunkowo szybko przygotujemy na tym urządzeniu jest aromatyczna kaszanka. Doskonale smakuje sama, ale tez w połączeniu z różnorodnymi dodatkami. Jeśli np. interesuje nas dokładny przepis na kaszankę z cebulą, czosnkiem i papryką, powinniśmy koniecznie zapoznać się z tym artykułem zamieszczonym na stronie znanego sklepu z grillami gazowymi i akcesoriami do nich: https://koler.pl/na-grilla-7-jak-przyrzadzic-kaszanke-na-grillu/.\nWystarczy dwadzieścia minut, a goście będą zachwyceni\nPyszną, świeżą kaszankę możemy z powodzeniem przygotować na mnóstwo różnych sposobów – zarówno w wydaniu klasycznym (np. z cebulą albo czosnkiem), jak i nowoczesnym (np. z jabłkiem, kiszoną kapustą, warzywami czy wędzoną papryką). Musimy jedynie posiadać ruszt żeliwny do grilla oraz folię aluminiową. Pierwszym krokiem jest dokładne pokrojenie wybranych dodatków w drobną kostkę i ich wymieszanie z niewielką ilością oleju słonecznikowego lub oliwy z oliwek. Następnie na folii aluminiowej należy ułożyć kaszankę i delikatnie rozdrobnić ją widelcem. Na koniec trzeba ułożyć wokół niej pokrojone uprzednio składniki i posypać wszystko solą oraz pieprzem (ewentualnie gotową mieszanką przypraw przeznaczonych stricte do dań z grilla). Zwieńczeniem tego procesu jest położenie całości na ruszcie żeliwnym i odczekanie około 20-25 minut. Dodajmy, że kaszanka z grilla to potrawa bardzo sycąca i będąca źródłem łatwo przyswajalnego żelaza oraz licznych minerałów (m.in. cynku, fosforu, wapnia i potasu).\nPoprzedni Dlaczego odpowiednie prowadzenie ksiąg rachunkowych jest ważne?1 rok temu\nNastępny Najmodniejsze sandały w sezonie 20201 rok temu


Stoliki medyczne zabiegowe szpitalne ze stali nierdzewnej - Producent | Budo-EX\nStoliki medyczne: zabiegowe, szpitalne\nStrona główna / Meble medyczne do gabinetów lekarskich / Stoliki medyczne: zabiegowe, szpitalne\nSzpitale i placówki ochrony zdrowia to miejsca, które wymagają szczególnej dbałości o sprzęt, jego niezawodność i jego sterylizację. Nasze metalowe stoliki zabiegowe wykonane są z wysokiej klasy blach stalowych malowanych proszkowo na dowolny kolor z palety RAL. Każdy chirurgiczny stolik ze stali nierdzewnej jest odporny na korozję i uszkodzenia mechaniczne. Opcjonalnie możemy zaoferować użycie blachy kwasoodpornej do ich konstrukcji. Nasze rozwiązania medyczne są doceniane przez lekarzy i chirurgów z całej Polski.\nMetalowe stoliki zabiegowe ze stali nierdzewnej\nSprawne instrumentowanie oraz transport narzędzi, medykamentów i aparatury na blok operacyjny wymaga ergonomicznych, wygodnych w użyciu stolików chirurgicznych. Każdy produkowany przez nas stolik posiada specjalnie wyprofilowany blat, który likwiduje prawdopodobieństwo wylania się przewożonych substancji medycznych, a także gwarantuje bezpieczne dostarczenie narzędzi. Wyposażenie w cztery kółka skrętne pozwala na łatwe manewrowanie bez użycia dużej siły. Specjalne hamulce zabezpieczają mobilne meble przed przypadkowym przesunięciem po umieszczeniu w docelowym miejscu. Dodatkowo kółka są wykonane z antystatycznych i niepodatnych na brudzenie się materiałów.\nPraktyczne i funkcjonalne meble zabiegowe\nNatychmiastowa dostępność instrumentów i akcesoriów podczas zabiegu to niezbędny do spełnienia warunek w trakcie skomplikowanych operacji. Każdy metalowy stolik zabiegowy pozwala na łatwe i wygodne przewożenie dużej ilości narzędzi. Wykonanie z wysokiej jakości blach stalowych sprawia, że osprzęt jest nie tylko odporny na korozję i działanie substancji występujących w szpitalach, lecz przede wszystkim posiada duże dopuszczalne obciążenie. Bez problemu przewieziesz nim wszystkie niezbędne materiały i aparaturę medyczną.\nStoliki z nierdzewki do gabinetów medycznych\nNasze stoliki z wysokiej jakości nierdzewki są bardzo trwałe i solidne. Dzięki dobrym parametrom są chętnie wykorzystywane w wielu miejscach, m.in.:\nspecjalistycznych szpitalach klinicznych;\nlokalnych przychodniach medycznych.\nDzięki nim jesteś w stanie w szybki sposób dostarczyć wszystkie niezbędne akcesoria na miejsce, bez obaw o uszkodzenia. Wysoka odporność na tarcie i odbojniki redukujące efekty uderzeń zapewniają wysoki komfort codziennego użytkowania.\nProducent wysokiej jakości stolików szpitalnych\nWszędzie tam, gdzie istnieje konieczność bezpiecznego transportu medykamentów i narzędzi chirurgicznych sprawdzi się wysokiej klasy stolik szpitalny naszej produkcji. Łatwe manewrowanie, wykonanie z blach stalowych (opcjonalnie – kwasoodpornych) oraz dopasowana ergonomia sprawiają, że docenisz jego wysokie walory użytkowe już od pierwszych chwil.


Furch Guitars rozszerza swoją działalność środowiskową o wykorzystanie zielonej energii. Od tego roku cała używana przez firmę energia elektryczna pochodzi ze źródeł w pełni odnawialnych, co zmniejszy ich całkowity ślad węglowy nawet o 60% rocznie.\nWiększość firm produkcyjnych dąży do tego, aby koszty operacyjne związane z energią elektryczną były jak najniższe, nie zastanawiając się jak taką energię się pozyskuje oraz pomijając fakt, że najtańsza energia niestety nie jest ekologiczna i stanowi zwiększone obciążenie dla naszej planety. W ramach swojej strategii środowiskowej Furch stara się zwalczyć obecny paradygmat i pokazać lepszą drogę. O ile w ubiegłym roku jedna czwarta (25,1%) całej energii elektrycznej dostarczanej do Furch pochodziła ze źródeł odnawialnych, w tym roku jest to już 100%. Większość zielonej energii to energia słoneczna, a następnie biogaz, woda, wiatr i biomasa.\nZrównoważone podejście do pozyskiwania zielonej energii pozwoli również znacznie zmniejszyć ilość emitowanego do atmosfery dwutlenku węgla. Dlatego Furch spodziewa się, że przy zachowaniu tego samego poziomu zużycia energii elektrycznej, jego ślad węglowy zmniejszy się nawet o 83% rocznie. Po uwzględnieniu gazu i paliw samochodowych, które są częścią zużycia energii podczas procesu produkcji, całkowita redukcja CO2 powinna wynieść około 60%. Na przykład - jak podaje czeski producent - średni ślad węglowy powstający podczas produkcji jednej gitary zostanie zmniejszony z 35,3 kg do 14,1 kg CO2. Wartości te różnią się w zależności od określonych procesów produkcyjnych stosowanych podczas wytwarzania każdego modelu. Ślad węglowy dla każdego modelu jest dostępny na stronie internetowej Furch.\n„Środowisko to dla mnie ważny temat, podobnie jak wpływ na nie naszej produkcji. Dlatego od dawna staram się znaleźć naprawdę skuteczny sposób na zmniejszenie śladu węglowego naszej firmy. Rozważyłem wiele opcji, w tym wytwarzanie własnej energii elektrycznej. Jednak ta ścieżka generalnie nie jest korzystna nawet w zdrowym środowisku gospodarczym, a bez dotacji nieefektywna. Panele słoneczne na dachu i Tesla zaparkowana przed domem to po prostu nie najlepsze rozwiązanie. Stopniowo doszedłem do wniosku, że kluczową rolę w tym względzie będzie miało motywowanie dużych dostawców energii do inwestowania w zasoby wolne od emisji dwutlenku węgla. Może to przynieść korzyści wszystkim klientom, począwszy od dużych firm po indywidualne gospodarstwa domowe." - mówi Petr Furch, dyrektor generalny Furch Gitary.\nFurch kupuje energię odnawialną od dużych dostawców energii. Chociaż ta energia kosztuje więcej, Furch stara się wspierać swoich dostawców w ich działaniach środowiskowych i motywować ich do produkowania większej ilości zielonej energii w perspektywie długoterminowej. Jednocześnie wzywa innych producentów, aby przyłączyli się do wspólnej poprawy stanu środowiska. "Nasze podejście do zielonej energii jest raczej wyjątkowe, ale osiągalne dla wszystkich firm. Do tej pory większość producentów instrumentów muzycznych koncentrowała się głównie na źródłach materiałów do produkcji zapominając o źródłach energii. Dlatego chciałbym zainspirować inne firmy do skupienia się na w tym temacie podobnie jak my. Rosnące zainteresowanie zieloną energią pozwoli na wykreowanie wystarczająco dużego popytu, który będzie motywował producentów energii do bardziej zdecydowanego zwiększania jej produkcji. Moim zdaniem takie podejście do ograniczania globalnego śladu węglowego jest zdrowsze i jednocześnie trwalsze w dłuższej perspektywie, w przeciwieństwie do sztucznego systemu dotacji." - dodaje Furch.\nJednocześnie Furch zaznacza, że wykorzystanie zielonej energii jest częścią szerszej koncepcji firmy, której podejście do ochrony środowiska ma długoterminowy charakter. Na przykład w ubiegłym roku czeski producent nawiązał długofalową współpracę z panamską społecznością Arimae, która dotyczy ochrony i pielęgnacji lokalnych drzew egzotycznych z naciskiem na ich zrównoważony rozwój. Współpraca opiera się na wsparciu finansowym gminy przeznaczonym na pielęgnację czterech hektarów drzew cocobolo (dalbergia retusa) i dwóch hektarów mahoniu (swietenia macrophylla) przy łącznym średniorocznym przyroście 39 m3. W ten sposób Furch rekompensuje naturze i społeczności większą ilości egzotycznego materiału zużytego do produkcji gitar.\nFurch stosuje również ekologiczne podejście w swoich procesach produkcyjnych i technologii. Przykładem jest wykończenie Full-Pore High-Gloss, które maksymalizuje rezonans każdego instrumentu, ale jest również przyjazne dla środowiska. To opracowane przez firmę wykończenie UV wiąże się z ograniczeniem używania rozpuszczalnika aż o 98% w porównaniu z typowymi lakierami, dzięki czemu zmniejsza się zanieczyszczenie powietrza. Specjalny system recyklingu w pomieszczeniu natryskowym zbiera i filtruje użyty lakier do natychmiastowego ponownego wykorzystania, zapobiegając w ten sposób jego degradacji chemicznej.


§ Postępowanie przy zwrotach – Forum Prawne\nPostępowanie przy zwrotach - Forum Prawne\nPostępowanie przy zwrotach\nWitam, Czy w tych konkretnych sytuacjach klientowi należy się zwrot pieniędzy bądź wymiana. Czy w przypadku 2 mam prawo wezwać policję? 1. Klientowi została wydana zła książka, jednak gdy wrócił z jej zwrotem jest ona ...\nCzy w tych konkretnych sytuacjach klientowi należy się zwrot pieniędzy bądź wymiana. Czy w przypadku 2 mam prawo wezwać policję?\n1. Klientowi została wydana zła książka, jednak gdy wrócił z jej zwrotem jest ona zniszczona.\n2. Klient kupił poprawnie wydaną książkę, jednak okazało się iż jego córka kupiła wcześniej identyczną, twierdzi, że nie wyjdzie dopóki nie oddamy mu pieniędzy za tą książkę.\n3. Klient zakupił książkę 10min temu (sprzedawca pamięta klienta, jednak nie pamięta co zakupił) , książka została źle wydana, jednak zapomniał on zabrać dowodu sprzedaży z księgarni bądź zgubił.\n4. Klient zakupił poprawnie wydaną książkę jednak rozmyślił się i jeszcze przed wyjściem z księgarni chce ją zwrócić (istnieje jakieś prawo które pozwala na bezpodstawny zwrot gdy nie opuściło się jeszcze sklepu?) .\nRE: Postępowanie przy zwrotach\n3. Jeśli dokonanie zakupu jest wystarczająco uprawdopodobnione, to przysługuje mu prawo zgłoszenia niezgodności towaru z umową.\nJest jakaś podstawa prawna dla przypadku 1?\n§ Postępowanie nakazowe przy umowie pożyczki. (odpowiedzi: 2) Witam, własnie zamierzam usiąść do napisania pozwu o nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym. Mam (chronologicznie): - umowę pożyczki ( z...\n§ Postępowanie przy znalezieniu rzeczy... (odpowiedzi: 12) Mój szwagier znalazł telefon na którym jest blokada i na karcie również bez numeru pin nic nie można zrobić dlatego nawet gdyby ktos próbował dzwonic...\n§ postępowanie przy rejestracji pojazdu (odpowiedzi: 2) Witam Złożyłam dokumenty do Wydziału Komunikacji i otrzymałam szereg uwag co do dokumentów. M.in telefonicznie uzyskałam informację o tym że muszę...\n§ postępowanie przy niewykonaniu postanowienia sądu apelacyjnego (odpowiedzi: 1) Witam i proszę o pomoc. Zapadło postanowienie sądu apelacyjnego w sprawie cywilnej zobowiązujące uczestników postępowania do jego wykonania w...\n§ Jak wygląda postępowanie przy wyłudzeniu? (odpowiedzi: 5) Witam Jutro chciałbym zgłosić na policji oszustwo na allegro na kwotę 10 tyś zł. Chciałbym się dowiedzieć jak długo będzie trwało postępowanie,...


Tanie loty Arlington Heights | Tickets.pl\nTanie loty Arlington Heights\nBilety lotnicze > Stany Zjednoczone Ameryki > Arlington Heights\nBilety lotnicze do Arlington Heights (JLH)\nZarezerwuj najtańsze bilety lotnicze online do Arlington Heights. Za pomocą usługi wyszukiwania biletów lotniczych Tickets.pl bez problemu znajdziesz najlepszą ofertę i możesz w prosty sposób kupić bilety lotnicze z Arlington Heights. Musisz tylko określić kierunek lotu, datę, liczbę dorosłych pasażerów i dzieci. Następnie system zaoferuje wszystkie możliwe opcje zakupu biletów lotniczych z Gaithersburg.\nNa naszej stronie internetowej możesz zawsze sprawdzić aktualny rozkład lotów do Arlington Heights, Stany Zjednoczone Ameryki z dowolnego lotniska na świecie, znaleźć zniżki, promocje, oferty last minute w zaciszu własnego domu i zarezerwować bilet na potrzebny lot.\nIle kosztuje bilet na samolot do Arlington Heights\nCeny przelotów do Arlington Heights z Gaithersburg zależą od dnia, miesiąca i godziny wylotu, a także od linii lotniczej. Porównujemy koszty bezpośrednich lotów i lotów z przesiadką w 750 liniach lotniczych. Użyj wyszukiwania biletów, aby sprawdzić ceny i daty wylotu z Twojego miasta.\nIle lotnisk jest w Arlington Heights?\nW Arlington Heights są następujące lotniska: Us Arm.\nUnikalny identyfikator Twojej sesji. Wykorzystaj go w wyniku jakichkolwiek trudności podczas korzystania z portalu: 0512623704


Prace licencjackie: sprawy formalne i dyskusje - Strona 4 - Warszawska Szkoła Reklamy\nDokumentacja źródeł w pracy licencjackiej c.d.\nPost autor: s_wojtkowski » 20 sty (czw) 2011, 01:34:33\nMagdusia pisze: ehm, wole zapytac zeby potem źle nie było:\nwszystkie przypisy jakie mam, na koncu pracy (przed czy po zakonczeniu?) widnieją jako bibliografia. czy mamy podzielic te bibliografie na te 3 czesci?\nPrzypisy nie widnieją jako bibliografia; w bibliografii są wskazane źródła wszystkich przypisów - ale nie tylko; jeśli ktoś korzysta z jakiegoś źródła, to nawet jeśli nie ma żadnego przypisu odnoszacego sie doń, powinien je umieścić w bibliografii (a elektroniczną wersję pracy wzbogacić o skany ważnych dla powstania pracy fragmentów).\nMagdusia pisze: jak ma wygladac elektroniczna wersja pracy?\nnapisze jak ja to widze, prosze o informacje czy widze to dobrze\nna płycie CD jest:\nplik pdf z pracą (która zawiera str tytułowa, spis tresci, wstep, treść, zakonczenie, bibliografie)\nobok pliku z pracą jest folder o nazwie: załączniki\nw folderze znajduje sie tyle plików, ile przypisów ma moja praca, ponumerowanych odpowiednio-jak w pracy)\n-jeśli dany nr przypisu odpowiada stronie www - wykonuję print screen tej strony www. pod odpowiednim numerkiem jest plik jpg ze screenem\n- jeśli dany nr przypisu odpowiada periodykowi, wtedy skanuje okladke + artykuł i zapisuje pod odpowiednim nr\n- jesli dany nr przypisu odpowiada ksiazce, skanuje okladke, strone redakcyjna i odpowiednie strony, umieszczam pod odpowiednim nr. (jesli ksiazka wystepuje w wersji elektronicznej, podpinam całego pdfa)\nMyślę, że to bardzo dobra, konkretna i rozumna wizja.\nRe: Objętość pracy + interlinia w przypisach\nPost autor: Magdusia » 20 sty (czw) 2011, 09:43:49\nRyska pisze: Przyłączam się do tych pytań. Ale mam też i własne. Co zalicza się do ilości stron? Jak liczyć. Czy spis treści i bibliografia również doliczać jako strony pracy?\nSpis treści i bibliografia liczą się do objętości pracy. Nie liczą się tylko aneksy i załączniki.\nw wydrukowanej pracy powinny byc jakies aneksy i załaczniki? jesli tak to jakie?\nna jakie grupy nalezy podzielic pozycje bibliografi?\nRe: Zasady realizacji prac licencjackich\nPost autor: Magdusia » 20 sty (czw) 2011, 09:47:10\nok, znalazłam, juz niewazne\nale! i tak mam pytanie taki newsweek czy Rzeczpospolita to co to jest? coprawda literatura cykliczna, ale nie jest to czasopismo naukowe czy branzowe..\nO aneksach i wydawnictwach cyklicznych\nPost autor: s_wojtkowski » 20 sty (czw) 2011, 10:46:51\nAneksy i załączniki nie są obowiązkowym elementem pracy licencjackiej.\nLiteratura cykliczna to po prostu tytuły prasowe; do prac naukowych najczęściej wykorzystujemy czasopisma naukowe i branżowe, ale przecież nie tylko takie; Rzeczpospolita, Newsweek czy nawet Twój Styl to też wydawnictwa cykliczne i mogą (nawet powinny, jeśli były wykorzystane przy pisaniu pracy) znaleźć się w bibliografii.\nRe: O aneksach i wydawnictwach cyklicznych\nPost autor: Magdusia » 20 sty (czw) 2011, 11:53:32\ns_wojtkowski pisze: Aneksy i załączniki nie są obowiązkowym elementem pracy licencjackiej.\nmoże czegoś niewiem, ale co WOGOLE moze byc załacznikiem albo aneksem, bo moze powinnam mieć, a niewiem co tam sie wsadza zasadniczo.\nRejestracja: 03 lip (ndz) 2005, 02:00:00\nPost autor: myimmortal » 20 sty (czw) 2011, 12:05:45\na ja mam takie pytanie - czy jeśli chcę użyć w swojej pracy jakichś zdjęć zrobionych w czasie wojny czy nawet przed nią i nie wiem kto jest ich autorem, to mam w źródle podać stronę internetową na której je znalazłam czy jak?\nAneksy, źródła ilustracji...\nPost autor: s_wojtkowski » 20 sty (czw) 2011, 13:17:24\nMagdusia pisze: może czegoś niewiem, ale co WOGOLE moze byc załacznikiem albo aneksem, bo moze powinnam mieć, a niewiem co tam sie wsadza zasadniczo.\nW załącznikach/aneksach można umieścić dłuższe dokumenty źródłowe kluczowe dla wywodu lub odbioru i zrozumienia pracy (np. regulaminy, ustawy, rozporządzania etc.), ilustracje, tabele, ulotki, foldery i tym podobne materiały, które nie mieszczą się w przypisach i nie są też integralną częścią pracy.\nmyimmortal pisze: a ja mam takie pytanie - czy jeśli chcę użyć w swojej pracy jakichś zdjęć zrobionych w czasie wojny czy nawet przed nią i nie wiem kto jest ich autorem, to mam w źródle podać stronę internetową na której je znalazłam czy jak?\nJak nie wiemy kto jest autorem pracy/dzieła (zdjęcia, rysunku etc.) to podanie źródła (np. strony internetowej, numeru czasopisma) musi wystarczyć.\nOstatnio zmieniony 20 sty (czw) 2011, 13:22:46 przez s_wojtkowski, łącznie zmieniany 2 razy.\nPost autor: Ryska » 20 sty (czw) 2011, 13:25:06\nA ja to mam takie pytanko. Jak to jest z tym recenzentem pracy?\nPost autor: s_wojtkowski » 20 sty (czw) 2011, 13:25:57\nRyska pisze: A ja to mam takie pytanko. Jak to jest z tym recenzentem pracy?\nPost autor: Magdusia » 20 sty (czw) 2011, 21:46:39\nczy podrozdzial mamy na siłę sciagać na poprzednią stronę (nie moze zaczynać sie od nowej). jaka to jest taka ilosc pustej przestrzeni na poprzedniej stronie, zeby podrozdział mógł zaczynac sie od nowej strony? chodzi mi o to ze to glupio wyglada jak jest tytuł podrozdziału (nieco wiekszy, pogrubiony) i jedna linia akapitu i koniec strony.\nO łamaniu pracy\nPost autor: s_wojtkowski » 20 sty (czw) 2011, 21:56:08\nMagdusia pisze: czy podrozdzial mamy na siłę sciagać na poprzednią stronę (nie moze zaczynać sie od nowej). jaka to jest taka ilosc pustej przestrzeni na poprzedniej stronie, zeby podrozdział mógł zaczynac sie od nowej strony? chodzi mi o to ze to glupio wyglada jak jest tytuł podrozdziału (nieco wiekszy, pogrubiony) i jedna linia akapitu i koniec strony.\nTak, żeby to było zgodne ze sztuką łamania tekstów oraz podstawową estetyką pracy - na dole strony muszą być, oprócz tytułu podrozdziału, co najmniej dwa wiersze tekstu. Jeśli się nie mieszczą - należy przenieść tytuł podrozdziału na nową stronę.\nPost autor: Magdusia » 21 sty (pt) 2011, 21:12:05\nchcialam jeszcze zpaytac o to oswiadczenie plagiatowe.\nmacie w szkole gotowe formularze ktore mamy podpisac na miejscu czy mamy to miec w pracy?\nPost autor: Magdusia » 22 sty (sob) 2011, 08:10:12\nprosimy o informacje..?\nbo jesli np. mamy takie oswiadczenie dac np. jako 1 strone w oprawe to leoiej to wiedziec.\nRejestracja: 21 lis (śr) 2007, 01:00:00\nPost autor: Artur0 » 22 sty (sob) 2011, 11:43:01\nNie ma tego w obowiązkowych elementach pracy, ani zasadach. Wzór też nie był tam podany. Napisane było, że przy składaniu podpisuje się takie oświadczenie, więc na zdrowy rozum jest to na miejscu dawane do podpisania...\nOświadczenie a praca\nPost autor: s_wojtkowski » 22 sty (sob) 2011, 19:47:17\nNie załączajcie oświadczenia antyplagiatowego do pracy licencjackiej. Stanowi ono odrębny dokument.


Kapsułki Fallus Max Desire Labs 90 szt.\nilość Kapsułki Fallus Max Desire Labs 90 szt.\nSKU: 5903796650631 Kategorie: DROGERIA, EREKCJA I WYTRYSK, PEŁNA OFERTA Tagi: Aksamitna Czerń, czarna, czarno, czarny, czerń\nFallus Max Desire Labs wykorzystuje potężne połączenie aż 6 naturalnych prekursorów erekcji, afrodyzjaków i wzmacniaczy libido, które w niedługim czasie gromadzą się w Twoim organizmie, dając wymierne rezultaty w postaci Twojej sprawności seksualnej.\nJeśli Twoje poczucie męskości ucierpiało z powodu sprawności seksualnej, jest tylko jeden sposób by odzyskać pewność samca alfa. Idź do lekarza, zmień sposób żywienia i stosuj KONIECZNIE suplementy diety!\nPalma sabałowa znana i używana od wieków przez Indian zamieszkujących dzisiejszą Florydę. Wkrótce po kolonizacji Ameryki zaczęto cenić ją także wśród europejskich zielarzy. Jej niezwykłe właściwości hamują rozpad testosteronu, co ma bezpośredni wpływ na zwiększenie jego poziomu w organizmie. Okazuje się też, że jest to zbawienne wobec męskich problemów z łysieniem, często spowodowanych zbyt wysokim poziomem dihydrotestosteronu (DHT) – produktu ubocznego rozpadu testosteronu. Wyższy testosteron i gęstsze włosy w jednym! Palma sabałowa korzystnie wpływa również na zdrowie męskich dróg moczowo-płciowych, skutecznie przeciwdziałając na przykład przerostowi prostaty.


ifotos.pl - Zareklamuj się na naszej stronie.\nReklama na iFotos.pl\nCzy mogę zamieścić reklamę na iFotos.pl?\nOczywiście. – iFotos to popularny już hosting obrazów, gromadzi on dziennie bardzo dużą ilość obrazków, i udostępnia je. Serwis ten odwiedza dziennie bardzo duża grupa użytkowników, naszym obecnym rekordem odwiedzin jest 20 tysięcy użytkowników podczas jednego dnia.\nDlaczego reklama właśnie na iFotos.pl?\nNajwiększą zaletą reklamy na iFotos jest to że trafia ona do użytkowników o dowolnych upodobaniach tematycznych. Możesz być pewny że twoja reklama trafi do pożądanej przez Ciebie grupy ludzi.\nNastępną ważną kwestią jest fakt że iFotos jest bardzo popularny w wyszukiwarkach i ma duży PageRank. Dzięki temu reklama tutaj pomoże w wzmocnieniu Twojej strony w wyszukiwarkach takich jak Google, Yahoo czy Bing.\nPozostaje jeszcze kwestia wyglądu samej reklamy, staramy się by iFotos wyglądał dobrze i nie przyjmiemy reklamy która będzie wyraźnie szpecić szatę graficzną strony.\nJakie są statystyki iFotosa?\niFotos jest popularnym hostingiem, o czym świadczą zadowalające nas statystyki. W marcu 2013 roku przedstawiają się one tak:\nWizyt: 200 tysięcy\nUnikalnych użytkowników: 128 tysięcy\nNa poparcie tych danych, udostępniamy raport z Google Analytics które możesz pobrać\nklikając na TEN LINK.\nJakie są koszty reklamy na iFotos.pl?\nCena waha się od 170 do 250 złotych za miesiąc i jest zależna od miejsca w jakim ją umieszczono. Poniżej przedstawiamy obrazek z miejscem i numerem reklamy.\nBanner standardowy. Jest to reklama najbardziej popularna i najbardziej widoczna. Zamieszczona między logiem a treścią strony, z bardzo dobrą widocznością.\nCena: 2460 zł brutto za 100% ruchu miesięcznego. 1230 zł brutto za 50% ruchu miesięcznego etc.\nGórny róg ekranu to dosyć nietypowe miejsce na reklamę, dzięki czemu bardzo dużo osób zwraca na nią uwagę. Ciekawski użytkownik z chęcią zobaczy co jest ukryte pod zagiętym rogiem kartki. Użytkownicy bardzo lubią takie zakładki i dzięki dobremu doborowi kolorów zaglądają na nią z powodu przyzwyczajenia do tego że kartki w książce się przerzuca. Reklama ta jest reklamą stałą, nie losuje się z pulą innych reklam.\nCena: 200 zł brutto za pół miesiąca\nNietypowa reklama(użytkownik z ciekawości zobaczy co jest w reklamie)\nJest stała, nie jest rotatowana\nDotarcia do zainteresowanych klientów\nPozycjonowania (wysoka skuteczność)\nStandardowy link, jest stały i pomaga pozycjonować stronę, czyli osiągać wyższe wyniki w wyszukiwarkach takich jak Google, WP, Onet, Yahoo itp. Najsłabiej trafia do klientów, jednak jest jednym z najlepszych sposobów wykorzystania wysokiej pozycji iFotos z wyszukiwarkach, jednocześnie nie płacą dużo.\nCena: 200 zł brutto za 3 miesiące\nCzy można otrzymać fakturę za reklamę?\nJeżeli jesteś zainteresowany reklamą na iFotos.pl wyślij emaila na ifotos@creaweb.pl


Przepustnice - AKWA\nArmatura regulacyjna i przemysłowaPrzepustnice\nCiśnienie robocze PN4/PN10/PN16\nŻeliwo sferoidalne GJS 400-10\nŻeliwo szare GJL 250\nŚrednice DN40 – DN1200\nTemp. -10°C do 90°C\nPrzepustnice charakteryzują się szerokim zakresem zastosowań w różnych gałęziach przemysłu, z przeznaczeniem dla sieci płynów przesyłowych, w przemyśle spożywczym, piwowarskim, przetwórczym, papierniczym a także w budownictwie stoczniowym, ciepłowniczym.. Przepustnica z możliwością zastosowania jako armatura regulacyjna lub odcinająca, w zakresie kąta położenia dysku pomiędzy 30° a 70° charakterystyka przepływu ma charakter liniowy.\nPrzyłącze kołnierzowe zgodnie z PN-EN 1092-2.\nDługość zabudowy zgodnie z PN-EN 558-1.\nArmatura Przemysłowa PN-EN 1171\nUszczelnienie z zwulkanizowanym wewnątrz pierścieniem zapewnia separację medium od korpusu przepustnicy\nUniwersalny zespół przyłączeniowy organu napędowego przepustnicy umożliwia łatwą aplikację dowolnego napędu bez dodatkowych czynności.\nSzczelność w obu kierunkach\nZabudowa w dowolnym położeniu\nGniazdo wykonane z elastycznego materiału zintegrowanego z uszczelnianiem pierścieniowym na powierzchniach czołowych przepustnicy\nNiski moment obrotowy\n“Przepustnice, kompensatory, klapy burzowe, zastawki”\tPDF, 3 MB\nJeżeli chcą Państwo uzyskać więcej informacji zapraszamy na strony TEHACO.\nZawór zwrotny Fig 302\nZawór antyskażeniowy Fig 406


GEOX Geox Junior Flexyper - Sneakersy Dziecięce - J949BC 0MECL C0045 J949BC 0MECL C0045 - Buty Dzieci Sneakersy | MivoKids\nStrona główna Jesteś tutaj:ButyTrzewiki i PółbutyGeox Junior Flexyper - Sneakersy Dziecięce - J949BC 0MECL C0045\nGeox Junior Flexyper - Sneakersy Dziecięce - J949BC 0MECL C0045\nKod produktu: J949BC 0MECL C0045\nDługość wkładki (cm): 28|17,7 cm, 29|18,4 cm, 30|19 cm, 31|19,7 cm, 32|20,4 cm, 33|21 cm, 34|21,7 cm, 35|22,4 cm, 36|23 cm\nPRIMIGIPrimigi - Śniegowce Dziecięce - 4395111\nKomfort chodzenia w sneakersach spodoba się Twojemu dziecku.\nGranatowy kolor wygląda uniwersalnie.\nCholewka wykonana z ekoskóry i skórzanych wstawek.\nSkórzana wkładka jest wyjmowana i profilowana. Dba o higienę, jest antybakteryjna, amortyzuje wstrząsy i sprawia, że stopy oddychają dzięki perforowaniu, które przenika aż do podeszwy.\nWygodne zapięcie na rzep i gumowa imitacja sznurowania ułatwiają ich zakładanie i zdejmowanie.\nPodeszwa z antypoślizgowej gumy wyposażona w membranę Geox Respira zapewni stopom odpowiednią wentylację. Nadmiar ciepła oraz wilgoci pod postacią pary wodnej wydostaje się przez maleńkie kanaliki. Dzięki temu stopa nie będzie się nadmiernie pocić pozostając sucha i ciepła.