Zasypianie [Piotr Cielecki] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00128 007266 21304910 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Piotr Cielecki Liczba stron: 320\nISBN: 9788379616572 Data wydania: 2014-03-15\nCopyright © Piotr Cielecki, 2014 Projekt okładki Paweł Panczakiewicz www.panczakiewicz.pl Zdjęcie na okładce archiwum autora Redaktor prowadzący Agata Pieniążek Michał Nalewski Redakcja Adam Pluszka Korekta Maciej Korbasiński ISBN 978-83-7961-657-2 Warszawa 2014 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28 www.proszynski.pl\nDziadkowi i Piotrkowi Chmielewskiemu\nI Obudziłem się i stwierdziłem, że idę. To dziwne, bo nie pamiętałem, żebym w ogóle wychodził z domu. Zatrzymałem się i rozejrzałem po okolicy. Wszystko wskazywało na to, że stoję pod swoim blokiem. Zaczynało świtać, wzdłuż ulicy jechał tramwaj, zgrzyt jego kół przewiercał czaszkę. Zaczynałem trzeźwieć. W desperackim geście podniosłem do ust butelkę, którą trzymałem w ręku. Mizerna resztka piwa bezczelnie zwilżyła suchy język. Nie było rady, należało się poddać. Wbiegając na klatkę schodową, wpadłem na sąsiadkę z psem. Pies się wystraszył i uciekł do komórki. Ciężko go winić. Wszedłem do domu, zatrzasnąłem drzwi i padłem na łóżko. Gdy kilka godzin później zabrzęczał domofon, nie miałem wątpliwości, że dzwoni Jola. Pastwiła się zawsze nad guzikiem, jakby był wyjątkowo ohydnym karaluchem, którego należało wgnieść w ścianę budynku. Poznałem Jolę we wrocławskiej Pruderii. Tańczyła wówczas na rurze i przysiadła się do stolika, przy którym piłem z kumplem. Przegadaliśmy całą noc, wyłoiliśmy masę alkoholu i dostaliśmy jej prywatny numer. Jakiś czas potem Jola przeniosła się do Łodzi, gdzie tańczyła w Magnesie, aż pewnego dnia postanowiła skierować swoją karierę na przetartą ścieżkę pospolitego kurewstwa. Stwierdziła, że praca tancerki jest wycieńczająca, źle wpływa na jej stawy, a poza tym musi przesiadywać pół nocy na kolanach obleśnych tłuściochów, którzy na koniec upijają się, spuszczają w spodnie i idą do domu, nie zamawiając nawet prywatnego tańca. „Będę ekskluzywną kurwą, przynajmniej sytuacja się wyklaruje”, oznajmiła dumnie. Ze swoją urodą i całkowitym brakiem zahamowań Jola dość szybko wysforowała się na pozycję gwiazdy w rozprowadzających ciało serwisach internetowych. Pół roku później jeździła używanym sportowym samochodem, razem z koleżanką wynajmowała mieszkanie w centrum i planowała zapisać się na kursy gotowania, jogi i origami, dopóki jeden z klientów nie wyjaśnił jej, że nie jest to odmiana Kamasutry. Pomagałem jej kilkakrotnie przy malowaniu ścian czy wnoszeniu mebli, a w zamian dostawałem przypalone tosty francuskie i zniżki na striptiz w klubie, w którym ciągle pracowały jej koleżanki. Niestety samą ignorancją nie byłem w stanie uciszyć domofonu. Wygramoliłem się z łóżka, poszedłem do przedpokoju i wpadłem na zgarbioną siwą postać, sięgającą mi czubkiem nastroszonej czupryny w okolice brody. – Babcia? – Dzień dobry wnusiu, daj buziaka. Dałem. – Co robisz na Retkini, babciu? – Przyjechałam na rynek. – To w śródmieściu nie macie rynków? – Mamy, ale tu jest lepsza cebulka. Z logiką babci nie wolno było dyskutować, zwłaszcza jeśli stała na straży kwestii spożywczych. W obronie racji przemawiających za nabyciem kalafiora na drugim końcu miasta ta pulchniutka miniaturka kobiety potrafiła wytoczyć erystyczne argumenty mogące wprowadzić w niezręczne milczenie nawet Schopenhauera. Domofon ponownie się rozdzwonił. – Kto to tak wydzwania? – Znajoma. – Jakaś znerwicowana? Podniosłem słuchawkę. – Kto tam? – Twoja ździrowata koleżanka – odpowiedział zachrypnięty lekko głos. – Wchodź. Jola wtargnęła do mieszkania jak horda barbarzyńskich najeźdźców, rozrzuciła botki, chwilę poprawiała fryzurę przed lustrem, a potem czmychnęła do sypialni, przestraszywszy się babci, która akurat wyszła z kuchni. – Kto to był? – spytała, łapiąc oddech. – Posuwasz teraz osiemdziesiątki, ty perwersie? – To moja babcia, kretynko. – Aha. – Usiadła na kanapie, porywając gazetę, która się tam poniewierała. – Jakaś mała. – Przed wojną ludzie nie byli produkowani w pełnej rozmiarówce – wyjaśniłem. Ciągle była w lekkim szoku. – Mieszkasz z nią? – Nie, przyjechała po cebulę. Zmarszczyła brwi, odłożyła gazetę i sięgnęła do torebki po papierosa. Podałem jej zapałki i popielniczkę. – Masz może jakieś książki Wittgensteina albo Hegla? – Co takiego? – Nie wywalaj tak gał, bezczelny fiutku, kurwy też czytają. – Hegla? Chyba Kegla. – Kogo? – Wypuściła z płuc chmurę dymu i przyjrzała mi się spod przymkniętych powiek. – Masz mnie za kompletnego pustaka handlującego własną dupą, co? – Nie – zapewniłem pospiesznie. – Po prostu nawet ludzie piszący doktoraty z Hegla nie czytają Hegla. Zgasiła dopiero co zapalonego papierosa, wstała, odwróciła się do mnie tyłem i zupełnie bez ostrzeżenia podciągnęła przykrótką spódnicę, ukazując mi dwa niezwykle krągłe i opalone pośladki przecięte paskiem stringów. – I co? – spytała. Mój fiut był kompletnie zaskoczony rozwojem wydarzeń, naprężył się i przygotował do ewentualnego ataku. – Dupa – stwierdziłem, przekrzywiając głowę. – Bardzo zresztą ładna dupa. – No nie? Strzeliłam sobie brazylijskie pośladki. – Co takiego? Ku mojemu rozczarowaniu opuściła spódnicę i usiadła ponownie na kanapie, zarzucając nogę na nogę. – No co ty, nie wiesz? To coś jak z cyckami, wsadza się w tyłek takie specjalne żelowe wkładki i dupa wygląda, jakby nosiła ją J.Lo. Zrobiłam sobie operację za świąteczną premię, tanio nie było, ale szybko się zwróci. – Dostajesz świąteczne premie? – Stały klient podarował mi diamentowe kolczyki – wyjaśniła, przewracając oczami. – Miały być dla żony, ale stara pizda nie daje mu dupy od miesięcy, więc się wpienił i dał je swojej ulubionej Laurze. Widząc, że nie nadążam, dodała: – Czyli mnie. Tak mam teraz na imię. Od razu pobiegłam je sprzedać, bo i tak nie mogłabym w nich nigdzie wyjść. Wiesz, gdzie mieszkam. Pierwszego dnia jakiś lump odrąbałby mi głowę, żeby je ze mnie ściągnąć. Dostałam dziesięć tysięcy i akurat starczyło na nową dupę, fajna, co? – Doskonała. Wstała, wypięła tyłek i dumnie nim potrząsnęła. – Słuchaj, masz może coś do picia? – Mam wódkę. – Czytasz w moich myślach. Przyniosłem zmrożoną butelkę, kieliszki, szklankę i jakąś smętną resztkę soku pomarańczowego. – Drinka? – spytałem. – A czy ty mnie kiedyś widziałeś z drinkiem? – Tak, we Wrocławiu, miałaś go między cyckami. – Dawno i nieprawda, to była upokarzająca robota. Lej czystą. Wypiliśmy po kieliszku, a zaraz potem po następnym. Jola zadarła spódnicę i teraz przyglądałem się kształtom jej cipki, odciskającej się wdzięcznie na powierzchni różowych majtek. – Podoba ci się? – spytała, podążając za moim spojrzeniem. – Wygląda na wesołą. – Wargi strzeliłam sobie trzy miesiące temu, zaraz przed pośladkami. Są teraz grubsze i jędrniejsze. – Ile ty właściwie masz lat? Znów przewróciła oczami i otworzyła usta w wyrazie niemego oburzenia. – Świntuch. Dwadzieścia trzy, a co? – Nie jesteś za młoda na operacje plastyczne? Skrzywiła się jak wykładowca teorii chaosu kwantowego usiłujący wytłumaczyć tępemu ośmiolatkowi zasady dodawania. – Zdajesz sobie sprawę, co dzieje się z cipą, kiedy codziennie przez sześć dni w tygodniu ssie ją, liże, tarmosi i zalewa spermą kilkunastu facetów? – Dziękuję, cofam pytanie. Prawdopodobnie nie pozbędę się tego obrazu z głowy przez najbliższe siedem lat. Zapaliła kolejnego papierosa i rozkraczyła się tak, że jej drogie, sztuczne i spracowane wargi naparły niebezpiecznie na brzegi majtek. – Możesz mi wytłumaczyć, co sprawia kobietom taką frajdę w torturowaniu mnie? – spytałem. – Nie wiem. Moim zdaniem na przykład jesteś słodki, gdy robisz taką minę. – Jaką? – Taką pod tytułem: „Dałbym jej trzy stówy i zerżnął, ale potem miałbym wyrzuty sumienia”. – A, tę. Wstała, poprawiła spódnicę i z papierosem w ustach podeszła do ciągnących się wzdłuż ściany półek zastawionych książkami. – Masz tego Hegla czy nie? – Naprawdę będziesz go czytać? Mogę dać ci inne książki, takie gdzie… no, gdzie zasady gramatyki są zasadami, a nie tylko luźnymi sugestiami. – Nie żartuj – mruknęła, puszczając do mnie oko. – To nie dla mnie. Jestem lachociągiem, czytam tylko napisy na opakowaniach tabletek antykoncepcyjnych i wyciągi z konta. Mój brat studiuje ekonomię i ma zajęcia z filozofii z jakimś faszystą. – Masz brata? – Pewnie, kurwy też mają rodziny. – Przestań tak pieprzyć, wiesz, że nie o to mi chodzi. – Wiem. – Odłożyła papierosa do popielniczki, podeszła do mnie i zarzuciła mi ręce na szyję. – Jesteś najmilszym facetem, którego nie przerżnęłam. Prawdę mówiąc, chciałabym mieć takiego chłopaka jak ty. Wiesz, takiego prawdziwego, z którym chodziłabym do kina, na kolacje, oglądała filmy, leżąc pod kocem, i wyprowadzała na spacer moją chihuahuę. – Ten pies wygląda jak katastrofa nuklearna. – No to bernardyna, wszystko jedno. Powiedz, nie chciałbyś mieć takiej dziewczyny? – Nie stać mnie na ciebie. – Poczułem ukłucie jej sterczących sutków. Gdyby mój fiut miał nogi, z pewnością przebierałby teraz nimi z podniecenia. – To prawda – zdecydowała po chwili namysłu. – Szkoda, bo jesteś naprawdę fajny. Poszukasz mi tych książek? Wygrzebałem dla niej Tractatus Wittgensteina i Fenomenologię ducha. – Dzięki – powiedziała i nachyliła się, chcąc pocałować mnie w usta. Obraz kilkunastu facetów ssących jej cipkę i szwadron penisów oczekujących rewanżu ze strony Joli nie wypłowiał jednak jeszcze w mojej głowie na tyle, bym mógł się na to zdobyć. Pocałowałem przesadnie upudrowany policzek i czym prędzej czmychnąłem do przedpokoju. – Daj znać, jak poszedł bratu egzamin – poprosiłem, otwierając drzwi. – Pewnie. Dzięki raz jeszcze. Masz u mnie darmowe obciąganie. Zbiegła po schodach, chichocząc. – Nie podoba mi się ta twoja koleżanka. – Babcia stała za mną, gromiąc mnie lodowatym spojrzeniem. Posiadała umiejętność bezgłośnego materializowania się przy człowieku w najmniej spodziewanym momencie. Byłaby świetnym komornikiem, szpiegiem albo debetem na koncie. – Dlaczego, babciu? – Miała za długie paznokcie, za krótką spódnicę i wyglądała na latawicę. – Na kogo? Temperatura spojrzenia obniżyła się o kilka kolejnych stopni. Czym prędzej pocałowałem babcię w czoło i uciekłem do sypialni. Zdążyłem usiąść na łóżku i zgasić zostawiony przez Jolę niedopałek, kiedy zadzwonił telefon. – Jesteś w domu? – Cześć Sylwia. – Muszę zgrać od ciebie moje zdjęcia z ostatniej imprezy. Będą za pięć minut. Odłożyła słuchawkę. Pozbierałem z podłogi książki i gazety, które musiałem zdjąć z półek, szukając Hegla i Wittgensteina dla Joli, wypiłem kieliszek wódki i zacząłem myśleć o śniadaniu. Kilka minut później Sylwia wstąpiła w moje progi niczym fala tsunami. Posiadała niesamowitą zdolność wypełniania sobą przestrzeni. Była nie tylko gruba, ale również gęsta i oleista. Patrząc na nią, człowiek miał pewność, że gdyby pojawiała się na przykład na Saharze, wszystkim jej mieszkańcom zrobiłoby się nagle nieprzyjemnie ciasno. Była prawie mojego wzrostu, ważyła ponad sto kilogramów i ubierała się w sposób podkreślający jej nadwagę w najbardziej obcesowy z możliwych sposobów. Znad wąskich i krótkich biodrówek wylewał się pękaty brzuchol, przyciasna bluzka opinała serdelkowate ramiona, odkryte uda połyskiwały niczym dwa zaskoczone wieloryby, które sztorm wyrzucił na brzeg, a bezlitośnie ściśnięte skórzanym paskiem dupsko rozmiarów piłkarskiego stadionu spływało na tylne kieszenie kaskadami roztrzęsionej galarety. Do tego rzecz jasna wysokie szpilki, miniaturowa torebka, wyskubane brwi, zniszczona przez solarium skóra w odcieniu zgniłej pomarańczy i dekolt ukazujący cycki wielkości wałów przeciwpowodziowych. Biust Sylwii był akurat strzałem w dziesiątkę. Moim zdaniem powinno się go wpisać na listę dóbr narodowych obok fortepianu Rubinsteina, Szczerbca i kościoła Mariackiego. – Co tam, malutki? – zagaiła. – Doskonale. Będę robił naleśniki, chcesz? – Daj spokój, jestem na diecie. Lepiej było nie brnąć. – Chcesz wódki? – zmieniłem błyskawicznie temat. Jola spojrzała na zegar, upewniając się, że idąc do mnie, nie trafiła do innej strefy czasowej. – Jest jedenasta! – Z sokiem? Machnęła ręką i z wdziękiem maszyny oblężniczej wtoczyła się do sypialni. Poszedłem do kuchni, zaparzyłem kawę, zajrzałem do lodówki i stwierdziłem, że póki co z rzeczy potrzebnych do zrobienia naleśników mam w domu jedynie patelnię. Gdy wracałem do pokoju z gotową kawą, przyłapałem babcię na podglądaniu Sylwii przez szparę w drzwiach. – Babciu… – Jakaś gruba! – Babciu! – No co? Włączyłem komputer, wyszperałem na dysku zdjęcia z imprezy i nagrałem je na płytę. Sylwia jednak uparła się, żeby przejrzeć je w mojej obecności. Nalałem sobie wódki i śmiertelnie znudzony patrzyłem na pojawiające się na ekranie obrazy. I wtedy nie wiedzieć czemu stanął mi kutas. Czasami nie mam nad nim żadnej kontroli. Swego czasu podejrzewałem nawet, że prowadzi on własne, niezależne ode mnie życie, w którym kieruje się znanymi wyłącznie sobie zasadami. Pewnego razu, gdy w towarzystwie Pięknego najadłem się grzybów halucynogennych, stworzyłem teorię, wedle której mój penis miał być skomplikowaną wielowymiarową istotą egzystującą jednocześnie na kilku płaszczyznach astralnych w swoich rozmaitych manifestacjach, a podłużna, żyłowata, przypominająca nieco grzyb forma, w jakiej oglądałem go na co dzień, była jedynie zmyślnym kamuflażem mającym uśpić czujność ludzkości i przygotować pole pod wielką inwazję penisomorficznych tworów z innej galaktyki. Choć nie miałem wiele na poparcie tej teorii, nie miałem również jednoznacznych dowodów zaświadczających o jej fałszywości. Tak czy inaczej mój penis miewał własne pomysły. Sylwia naturalnie od razu to zauważyła. Posłała mi spojrzenie, którego nie powstydziłaby się najbardziej wyuzdana mieszkanka Sodomy, i bezceremonialnie wpakowała pulchną dłoń w moje bokserki. Początkowo chciałem czmychnąć, ale kilka pierwszych ruchów jej nadgarstka przekonało mnie, że być może warto poczekać. W trzeciej klasie liceum, na imprezie u znajomego, o mały włos nie przespaliśmy się ze sobą. Było to co prawda jakieś czterdzieści kilo i trzysta wizyt w solarium temu, ale bywam sentymentalny. – Zawsze zastanawiało mnie, jakiego masz kutasa – wyznała Sylwia, wykręcając moje jądra w sposób, który sprawił, że poczułem napływające do oczu łzy. – Zawsze zastanawiałem się, jak mój kutas wyglądałby między twoimi cyckami – zasyczałem przez zaciśnięte zęby. – Sprawdźmy. – Wyswobodziła swoje potwory z okowów bluzki i stanika. Okazały się absolutnie obezwładniające, gigantyczne, doskonale pierwotne i, mimo swych rozmiarów, sterczące. Jakaś niewytłumaczalna siła, opierająca się zuchwale grawitacji, utrzymywała te olbrzymy w stanie, z którego zadowolona byłaby każda osiemnastolatka. Przysunąłem się do Sylwii i włożyłem sterczącego na baczność kutasa między Scyllę i Charybdę. Osunął się powoli po ich śliskich zboczach i wylądował na dnie spoconego lekko kanionu, znikając z pola widzenia. Sylwia położyła dłonie na piersiach i zaczęła powoli przesuwać nimi w górę i w dół. – Nie mogłeś się oprzeć królowej, co? – zamruczała, posyłając mi władcze spojrzenie. – Ja pierdolę, jakie cyce – odpowiedziałem, być może niezbyt elokwentnie. Uśmiechnęła się dumnie i zaczęła ruszać nimi jeszcze szybciej. – Nie obrazisz się, jeśli na nich poprzestaniemy? – spytała. – To znaczy? – Nie zrozum mnie źle. Podobasz mi się, nawet bardzo, a na dodatek kończy mi się okres i jestem strasznie napalona, ale kumplujemy się i seks nie jest chyba najlepszym pomysłem. Poza tym zaczęłam spotykać się z takim jednym facetem od reklamy, a gdybym przespała się z tobą, znów miałabym bałagan w głowie, rozumiesz? – Pewnie – stwierdziłem. – Obciąganie, wzajemna masturbacja i lizanie odbytu nie jest zdradą. Jej uśmiech sugerował, że zgadzamy się w tym punkcie. Odgarnęła włosy z twarzy, wydobyła kutasa spomiędzy swoich piersi i objęła ustami jego nabrzmiałą głowę. Lizała ją, ssała, drażniła delikatnie zębami, nie przestając jednocześnie miętosić moich jąder. Gdy dochodziłem, dałem jej znać, ale zamiast przerwać, otworzyła szeroko usta i przymknęła oczy. Wystrzeliłem, wypełniając ją kolejnymi ciepłymi rozbryzgami, które przyjmowała, mrucząc z zadowoleniem. Gdy skończyłem, opadła na oparcie fotela, wytarła usta środkowym palcem, a zawartość wypluła do popielniczki. – Znów palisz? – zdziwiła się na widok leżących na jej dnie petów. – Czasami. Chcesz coś do kawy? – Nie. I dzięki za zdjęcia. – Wstała, poprawiając bluzkę. – A teraz królowa opuszcza lokal. Miała coś w sobie, nie dało się jej tego odmówić. To ociekające brokatem, przedziwne zestawienie braku urody, prostoty i pewności siebie w pewnym sensie było zniewalające. Przynajmniej po kilku kieliszkach wódki wypitych na czczo. Ubrałem się szybko, zapaliłem papierosa i wyszedłem z Sylwią na ulicę. Rozstaliśmy się przy stacji benzynowej. Gdy całowaliśmy się na do widzenia, poczułem bijący ciągle od niej zapach własnej spermy. W Lidlu kupiłem piwo, mąkę, mleko, dżem truskawkowy, szynkę parmeńską, żółty ser, jajka, pół litra whisky i małą colę. Na parkingu wpadłem na Magdę. Stała przy wózkach, na uszach miała słuchawki i patrzyła na wejście do sklepu z wyraźnym lękiem. Na mój widok natychmiast się rozpromieniła. – Co tam? – zagadnąłem. – Mam depresję. To ci dopiero dzień, pomyślałem. – I przyszłaś się leczyć w supermarkecie? – Przyszłam na zakupy, ale boję się wejść. Spojrzała nerwowo na rząd wózków, jakby spodziewała się, że któryś ją zaatakuje. – Rozumiem. Napijesz się? – Biorę psychotropy. – Twój lekarz o tym wie? – Kto? – Piwo? – Daj spokój, nie mogę. – Skrzywiła się i raz jeszcze obejrzała dokładnie wózki. – Jestem głodna. Zrobisz mi śniadanie? – Będę robić naleśniki, chcesz? Zmarszczyła czoło. – Czy ty w ogóle jadasz coś oprócz naleśników? – Staram się, ale jak tylko coś wypiję, zwykle mam ochotę na naleśniki. Pokiwała głową. Wyraz twarzy sugerował, że podobna konsekwencja budzi jej szacunek. – Mogą być – uznała. – Chodźmy. Otworzyłem piwo, a Magda wzięła mnie pod rękę i pomaszerowaliśmy do domu. Na klatce schodowej natknęliśmy się na babcię. Zlustrowała szybko dziewczynę, a mnie posłała tryskające stężoną dezaprobatą spojrzenie. Magda nie należała do wysokich, wyglądała trochę jak wypłoszona mysz, nosiła za duże bluzy z kapturem i polarowe dresy, a na nogach wiecznie rozsznurowane buty do skateboardu. Ktoś przypominający wyglądem łobuziaka z piaskownicy nie mógł zyskać uznania w oczach seniorki rodu. Szybko wciągnąłem Magdę do windy i wjechaliśmy na górę. W kuchni nalałem sobie whisky i zabrałem się do smażenia naleśników. Magda usadowiła się na blacie przy oknie i smętnie spoglądała na ciężkie chmury, zwieszające nad blokami opasłe brzuszyska. Po chwili zeskoczyła na podłogę, wzięła niedopite przeze mnie piwo i wyciągnęła z torebki kilka opakowań z lekami. Połknęła niebieską pigułkę w kształcie UFO, dwie małe różowe i pół białej, po czym z powrotem wgramoliła się na blat. Leki najwyraźniej działały błyskawicznie, bo po pięciu minutach jej przygaszenie ustąpiło miejsca niepohamowanej euforii. Zaczęła trajkotać i miotać się po kuchni, odbijała się od mebli, parapetu i ścian, wyciągając z szafek rozmaite rzeczy. – W zeszłym tygodniu mój pies pływał na tratwie, którą zrobiliśmy z bratem i ojcem w dzieciństwie. To było, zanim jeszcze stary wyjechał do Singapuru, złapał syfa i rozwiódł się z mamą – mówiła, odmierzając szklankę mleka i rozsypując mąkę po całej podłodze. – Masz budyń? Mam straszną ochotę na budyń waniliowy. Podałem jej budyń, ściągnąłem z patelni gotowy naleśnik z żółtym serem i szynką parmeńską i usiadłem na blacie przy oknie, skąd z zainteresowaniem przyglądałem się Magdzie. – Jedz, zanim ci wystygnie – zachęciłem, podsuwając jej talerz. Zmierzyła naleśnik podejrzliwym spojrzeniem i wróciła do zmieniania mojej kuchni w wysypisko śmieci. – Dzięki, nie ufam jajkom. – Jajkom? – Mogą mieć salmonellę i te małe… no… – Kurczaki? – zaryzykowałem. Zamarła i przez moment próbowała sobie przypomnieć, jak wygląda kurczak. – Priony – zdecydowała wreszcie. – Właśnie – zgodziłem się, patrząc, jak łamie sitko i rozsypuje cukier. – Masz jakiś banknot? – Co takiego? – Banknot, jakikolwiek, może być nawet dycha. Sięgnąłem do kieszeni, wyjąłem portfel i podałem jej pięćdziesiąt złotych. Magda tymczasem znalazła w szufladzie wielgachny nóż z szerokim ostrzem, po czym zaczęła gorączkowo grzebać w torebce. Wyjęła z niej dwa telefony, kosmetyczkę, stos kwitków, rachunków, biletów i innych papierzysk, jakiś krem, a wreszcie małe plastikowe i grzechoczące pudełeczko. Wysypała na blat kilka białych tabletek, rozgniotła jedną z nich płaską częścią ostrza, powstały proszek sprawnie uformowała w długą kreskę, którą następnie wciągnęła nosem przez zwinięty w rulonik banknot. – O mój Panie Boże – jęknęła, gnąc się wpół i ściskając nos dwoma palcami. – W porządku? – Jakby pociąg pełen wibratorów rozjechał mój mózg – wychrypiała, trąc załzawione oczy. – A co to w ogóle jest? – spytałem, próbując wyobrazić sobie podobne uczucie. – Nie mam pojęcia, ale tupie solidnie. Jednym ruchem zgarnęła do torebki wszystkie zalegające na blacie klamoty – łącznie z moją solniczką, papierkiem od budyniu i sporą ilością mąki. Rzuciła torebkę na podłogę i zabrała się do gotowania mleka w garnku, w którym ciągle było sporo naleśnikowego ciasta. Popijałem whisky i przyglądałem się jej coraz bardziej zainteresowany. Od jakiegoś czasu fascynowali mnie wariaci. Poza tym próbowałem sobie przypomnieć, skąd właściwie ją znam. Zdaje się, że od czasu, jak pewnego ranka po jakiejś masakrującej imprezie znalazłem ją śpiącą na mojej kanapie. W domu znajdowaliśmy się tylko my, a ona spała w najlepsze i od czasu do czasu cicho pomrukiwała. Była tam również nazajutrz, jak i dwa dni później, w niedzielny poranek. Ponieważ najwyraźniej nie zamierzała się wyprowadzać, w poniedziałek zrobiłem jej naleśniki i wreszcie się przywitaliśmy. Tydzień później zniknęła, zabierając mój proszek do prania, nawóz do kwiatów i pół kaszanki z lodówki. Większość tych rzeczy prawdopodobnie rozgniotła i wciągnęła nosem. Na kartce, którą zostawiła, napisała, że „odda, jak będzie miała”. Minęły trzy lata. Do tej pory widać nie miała. – Mówiłam ci, że zaproponowali mi robotę w sekstelefonie? – spytała Magda, wyrywając mnie z rozmyślań. – Wyobrażasz to sobie? – Masz ładny głos, nadawałabyś się. Przez chwilę z lekkim uśmiechem rozważała moje słowa. – Zaproponowali mi najpierw pracę wróżki – podjęła. – Miałabym odbierać telefony od jakichś desperatów i czytać z kartki przygotowane wcześniej pierdoły. Wiesz, że będą bogaci, szczęśliwi, a ich faceci albo żony przestaną się nagle puszczać. Olałam, bo mało płacili. No i wtedy zaproponowali mi pracę na nocną zmianę, bardziej kreatywną i wymagającą, tak to nazwali. Chodziło o to, że musiałabym dostosowywać się do marzeń tych wszystkich zboków, walących konia ze słuchawką przy uchu. – Brzmi jak całkiem ciężka praca. – Lepsze to niż targanie im lachy w realu, no nie? – Nie wiem. Nie znam się na tym. Nigdy nie targałem lachy ani w realu, ani przez telefon. Dlaczego się nie zgodziłaś? – A kto powiedział, że się nie zgodziłam? Gdy się uśmiechała, faktycznie wyglądała jak kilkuletni urwis, któremu udało się buchnąć ze sklepu batonika. – O, gratulacje – powiedziałem, popijając whisky. – Kiedy zaczynasz? – Dziś wieczorem. Chyba mleko się przypala. Istotnie, spieniona grzywa nastroszona pękającymi bąblami wypełzła z garnka i rozpoczęła beztroską wędrówkę wśród palników i porozrzucanych sztućców. Magda zakręciła gaz i wlała do garnka rozrobiony budyń. Odór spalenizny najwyraźniej wcale jej nie przeszkadzał. Nalałem sobie jeszcze odrobinę whisky i wziąłem się do porządkowania blatu. – Zostaw, zostaw, ja to zrobię! – krzyknęła i wyrwała mi z ręki deskę do krojenia, którą zamierzałem włożyć do zmywarki. Wepchnęła mnie do kąta przy oknie, a sama zaczęła sprzątać, robiąc przy tym jeszcze więcej bałaganu: wkładała brudne naczynia do szafek, zrzucała z haczyków łyżki wazowe i nożyczki, rozsypała resztkę mąki i wylała mleko na płatki śniadaniowe i pieczywo. Pięć minut później kuchnia była ruiną. Znad brzegu szklanki obserwowałem, jak Magda wkłada dłonie do gorącego budyniu, a następnie wyjmuje je i przygląda się zwisającym z jej palców żółtawym glutom. – Bajeczna konsystencja – uznała. – Chcesz trochę? – Dzięki, religia mi zabrania. Rozległo się chrobotanie klucza w zamku. – O kurwa, policja! – wrzasnęła spłoszona, wytarła dłonie o bluzę, złapała torebkę i wybiegła z kuchni. Zeskoczyłem z parapetu i powoli ruszyłem za nią. W przedpokoju minąłem babcię, taszczącą wypchaną cebulą torbę. Wyglądała na niezwykle dumną z efektów wyprawy. Odnalazłem Magdę w szafie w sypialni. Siedziała skulona na samym jej dnie, ściskając w oblepionych budyniem dłoniach gaz łzawiący. Wyciągnąłem ją i wytłumaczyłem, że policja jej nie szuka. Gdy się uspokoiła, wytarłem ją z resztek budyniu i odprowadziłem do drzwi. Wyjrzała niepewnie na korytarz i rozglądała się wyraźnie zalękniona. Stwierdziwszy, że droga jest czysta, podreptała do windy i wcisnęła guzik. Stała chwilę przy drzwiach, gdy nagle zawróciła, podbiegła do mnie i wsadziła mi język do gardła. Całowaliśmy się kilka sekund, po czym odepchnęła mnie i nie mówiąc ani słowa, zbiegła na dół. Być może przyciągam wariatki. Zatrzasnąłem drzwi, przekręciłem zasuwkę i przez pół godziny doprowadzałem kuchnię do stanu jako takiej używalności. Następnie poszedłem do sypialni i zrzuciłem z siebie ubranie, myśl o kąpieli wydawała się niezwykle kusząca. Bardziej wyczułem, niż usłyszałem, jej obecność. – Tak, babciu? – Chcę z tobą porozmawiać – dobiegło zza drzwi. – Właśnie się przebieram, poczekaj sekundę. Na moment zapadło milczenie. – Widziałam cię nago nie raz. – Tak, dwadzieścia lat temu. – Nie przestaje się być babcią. – Ale siusiak rośnie. Zamruczała zdegustowana i pozwoliła mi zarzucić szlafrok. Gdy weszła do pokoju, zauważyłem, że ściska w ręku jakąś książkę. – Nie podoba mi się to, że odwiedza cię tyle kobiet. – Tak? – Uważasz, że tak wypada? – To moje koleżanki. Grymas na jej twarzy kazał sądzić, że przed wojną mężczyźni najwyraźniej nie miewali koleżanek. – Nie powinieneś widywać się z nimi wszystkimi – oznajmiła. – To nieprzyzwoite. – Pradziadek Władek odwiedzał burdel częściej niż wychodek – zauważyłem, z niejaką satysfakcją obserwując, jak zmienia się jej twarz. – Skąd… – Dziadek mi powiedział. – Twój pradziadek był specyficznym człowiekiem – oznajmiła babcia, odzyskując rezon. – Poza tym to były inne czasy. Nie mieściło mi się w głowie, że używa tego zasmarkanego argumentu. Jakby naprawdę wierzyła, że czasy kiedyś były inne, złodzieje nie kradli, kurwy się nie kurwiły, a wkładanie zamężnych penisów w cipki obcych kobiet wprawiało żony właścicieli owych penisów w szczery zachwyt. Tak jakby poprzednie społeczeństwa, całe kultury i cywilizacje istniały tylko na próbę, testując prototypowe systemy etyczne, które akurat w naszym pokoleniu doczekały się swej ostatecznej, uniwersalnej i nieodwołalnej formy. – Co to? – zainteresowałem się, wskazując na książkę, którą babcia trzymała pod pachą. – Coś, co mogłoby dać ci do myślenia – wyjaśniła, podając mi Poradnik dla ludzi myślących o założeniu rodziny. – O Jezu – jęknąłem. – Zostawiasz dziadka i zakładasz nową rodzinę? – Nie błaznuj. Poczytaj, to może coś poukłada ci się w tej łepetynie. Autor jest wielkim autorytetem w środowisku franciszkańskich intelektualistów. – Franciszkańskich – powtórzyłem głupkowato, przyglądając się czerwonej okładce. – Właśnie. – Dziękuję, babciu – powiedziałem, całując ją w czubek głowy. – Będzie miała dla mnie szczególne znaczenie. Przyjrzała mi się, sprawdzając, czy nie żartuję, ale po kilku kieliszkach moje zdolności aktorskie osiągają apogeum. Pokiwała głową i wyszła z pokoju, a ja otworzyłem okno i cisnąłem książkę daleko do ogródka. • Reszta w pełnej wersji\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Zasypianie-ebookRO/p85883i119893" target="_blank" title="Zasypianie [Piotr Cielecki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Zasypianie [Piotr Cielecki] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


2.07.1936. Krwawy strajk w Krzeczowicach. - Podkarpacka Historia. Portal historyczny\n2.07.1936. Krwawy strajk w Krzeczowicach.\n30.06.2020, 09:17 (aktualizacja 30.06.2020, 09:28)\nWiosną 1936 r. miały miejsce strajki robotników folwarcznych, najbiedniejszej warstwy ludności polskiej wsi. W powiecie przeworskim były one organizowane m.in. przez Stronnictwo Ludowe i Związek Zawodowy Robotników Rolnych. Kulminacja miała miejsce 2 lipca w podprzeworskich Krzeczowicach. W starciach z policją zginęło ośmiu chłopów.\nStrajki w tamtym okresie objęły folwarki ordynacji przeworskiej i ordynacji zarzeckiej. Strajkujący chcieli za dzień pracy otrzymywać złotówkę, a za sześciomiesięczną pracę sezonową zarobić na utrzymanie przez cały rok. Postulaty robotników częściowo uwzględniono. Po strajku płacono młodzieży do lat 16 – 1 zł 20 gr, dziewczętom oraz chłopcom do lat 21 – 1 zł 40 gr, mężczyznom powyżej 21 lat – 1 zł 70 gr.\nZnacznie gorsze warunki pracy były na folwarku w Krzeczowicach, który należał do Polskiej Akademii Umiejętności. Wynagrodzenie robotników rolnych było najniższe w powiecie. W majątku PAU panowały niezwykle ciężkie warunki pracy. Młodzi robotnicy zarabiali 60 gr dziennie, dorośli – 80 gr. Ciężka praca trwała od świtu do nocy. Ponadto administracja folwarku nakładała na pracujących surowe kary, np. za oddalenie się od pracy w celu napicia się wody robotnik musiał zapłacić 2 zł kary.\nW czerwcu 1936 roku zdeterminowani pracownicy majątku podnieśli bunt, żądali podwyżki płac i ludzkiego traktowania.\nPierwszy strajk zorganizowano przy budowie mostu. Niestety żądania strajkujących dotyczące podwyżki zarobków nie zostały spełnione.\nDrugi strajk Krzeczowiczanie zorganizowali 24 czerwca 1936 r., po odrzuceniu postulatu robotników rolnych, aby płaca za przepracowany dzień była większa. 30 czerwca Adam Nosek – przewodniczący komitetu kierującego strajkiem – udał się do sąsiednich miejscowości, aby zmobilizować tamtejszych robotników folwarcznych do strajku.\n1 lipca do strajkujących w Krzeczowicach przyłączyli się okoliczni robotnicy folwarczni. Zostały ogłoszone strajki solidarnościowe w folwarkach: Pantalowice, Siennów, Urzejowice, Łopuszka Mała, Łopuszka Wielka.\nW nocy z 1 na 2 lipca przybyła do Krzeczowic kompania policji, która dokonała aresztowań oraz przeprowadziła rewizje domowe. Na wieść o tym do wsi przybyło wiele osób z okolicznych miejscowości. Delegacja udała się do folwarku, aby wyjaśnić przyczyny aresztowań. Tam polecono zebranym, aby ich żądania delegacja robotników przedstawiła w Przeworsku u starosty, gdzie też miał być obecny sekretarz Akademii. Na wieść o tym tłum odstąpił od bram folwarku. Gdy jednak ktoś poinformował zgromadzonych o tym, że starosta jest na folwarku, ludzie powrócili tam. Folwark strzegli policjanci z bronią. Policja otworzyła ogień z karabinu maszynowego, a następnie zaatakowała strajkujących kolbami karabinów. Strajk, podczas którego chłopi, głównie robotnicy folwarczni, zaprotestowali przeciwko panującej na wsi nędzy, żądając "chleba, wolności, ziemi i pracy", został krwawo stłumiony.\nW dniu 2 lipca 1936 r zabito osiem osób, a raniono 27. Ku czci poległych w strajku wzniesiono pomnik. Ofiary wystąpień: Michał Lach, Jan Lenart, Bronisław Szumański, Franciszek Chudy, Franciszek Jamrozik, Honorata Surmiak, Jan Kędziora, Józef Rut. Imię Poległych w strajku 1936 roku w Krzeczowicach nosi miejscowa szkoła.\nŹródło i fot: Szkoła Podstawowa w Krzeczowicach.\nOryginalny link: http://krzeczowice.cba.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=120&Itemid=96\nWrzesień 1939. Działania lotnicze na Rzeszowszczyźnie.\n09.09.2021, 06:52 2\n19.06.2021, 11:47 3\nFunio - psi bohater z rzeszowskiej komendy policji\n31.01.2021, 09:47 2\n3 października 02.10.2021 22:30\nZ leśnikiem po iwonickim lesie 02.07.2021 18:30\nWracają Targi Staroci w rzeszowskim Agrohurcie 02.07.2021 17:26\nRzeszów w Zadarze, Zadar w Rzeszowie – 30-lecie niepodległości Chorwacji… 28.06.2021 15:46\nWrzesień 1939. Działania lotnicze na Rzeszowszczyźnie. 09.09.2021 06:52 Ostatnia podróż Marii Konopnickiej 02.10.2021 06:36 1 komentarz


Kamil Bortniczuk o zniesieniu 30-krotności limitu składek ZUS\nDodano: 19 listopada 2019, 07:29 0\nSejm będzie we wtorek kontynuował prace w ramach posiedzenia, które rozpoczęło się tydzień temu. Dużym zainteresowaniem cieszą się projekty, którymi zajmie się niższa izba, a które uznano za kontrowersyjne. Posłowie pochylą się m.in. nad zniesieniem limitu 30-krotności przy składkach ZUS, co na antenie TVN24 komentował Kamil Bortniczuk.\nJuż od kilku dni mówi się o tym, że Porozumienie nie poprze projektu złożonego przez PiS, a dotyczącego zniesienia limitu 30-krotności składek ZUS. Kamil Bortniczuk w „Kropce nad i” podkreślił, że koalicjanci po raz pierwszy przedstawili projekt zrównoważonego budżetu na przyszły rok. Wyjaśnił przy okazji, dlaczego posłowie ugrupowania Jarosława Gowina nie są przychylni projektowi PiS. – Najzwyczajniej w świecie jako Porozumienie uważamy, że idea zrównoważonego budżetu, niewątpliwie bardzo atrakcyjna retorycznie dla każdego rządu, nie jest warta tego, aby przeszkadzać przedsiębiorcom, szczególnie tym przedsiębiorcom, którzy prowadzą działalność najbardziej pożądaną przez nasz rząd z perspektywy długookresowego rozwoju gospodarczego Polski – podkreślił rzecznik Porozumienia. Bortniczuk zaznaczył jednak, że według niego pomysł zniesienia limitu 30-krotności nie jest poszukiwaniem pieniędzy, co zarzuca opozycja.\nInnego zdania był Michał Kamiński, który zaznaczył, że działania PiS idą nie tylko w kierunku „zrównoważenia budżetu” , ale po to, „żeby te pieniądze były” . Senator PSL stwierdził, że zarówno Mateusz Morawiecki, jak i inni ludzie z jego otoczenia „nie mieli odwagi powiedzieć Jarosławowi Kaczyńskiemu, że projekty, które na nich wymusza, są nierealne” . Dodał, że problemem posłów Porozumienia jest wytłumaczenie prezesowi PiS, że „polityka, której wymaga od Morawieckiego, jest nierealna matematycznie” .


W Słupsku można już zaszczepić wcześniaka przeciw RS - Serwis Szczepienia\nAutor: Radio Gdańsk, DKX/Rynek Zdrowia 18 lutego 2019 07:31\nWojewódzki Szpital Specjalistyczny w Słupsku jako drugi na Pomorzu rozpoczął szczepienie wcześniaków przeciwko wirusowi RS. Może on chronić przedwcześnie narodzone maluchy przed śmiertelnie niebezpiecznymi chorobami, w tym zapaleniem płuc.\nDo tej pory wcześniaki urodzone przed 28 tygodniem ciąży jeździły na to szczepienie tylko do Gdańska, po 5 dawek. Teraz program rozszerzono i przeciwciała podaje się wcześniakom urodzonym przed 32 tygodniem ciąży również w Słupsku.\nWirus RS (syncytialny wirus nabłonka oddechowego) jest odpowiedzialny za 70 proc. infekcji u dzieci do drugiego roku życia. Co roku atakuje prawie 90 proc. wcześniaków, będąc często przyczyną niewydolności oddechowej, wymagającej stosowania wentylacji mechanicznej. Jest przyczyną zagrożenia życia. Wirus ten występuje w Polsce od listopada do kwietnia.\nPrzeciwko wirusowi RS nie opracowano jeszcze szczepionki. Najbardziej zagrożonym dzieciom podaje się tzw. bierną immunoprofilaktykę w postaci przeciwciała neutralizującego wirusa. W sezonie zakażeń, czyli od listopada do kwietnia, to jest 5 dawek preparatu w odstępie miesiąca. Dla wielu rodziców z regionu słupskiego oznaczało to regularne wyjazdy do Gdańska lub Koszalina.


Materiały budowlane, instalacje elektryczne, farby oraz tynki - Katalog Stron WWW\nSaint-Gobain Platforma - Materiały budowlane, instalacje elektryczne, farby oraz tynki\nSaint-Gobain Platforma Materiały Budowlane\nStanowimy sieć hurtowni materiałów budowlanych. W naszej ofercie Klient ma do dyspozycji pełny asortyment potrzebny do budowy domu. Oferujemy tynki wewnętrzne, tynki dekoracyjne, wełnę mineralną Isover, płyty gipsowo-kartonowe Rigips, farby Kabe, elektronarzędzia Bosch, płytki podłogowe, ścienne płytki ceramiczne.\nSieć Platforma Dla Remontu i Budowy funkcjonuje na polskim rynku już od 2000 roku. Jesteśmy częścią Grupy Saint-Gobain. Obsługujemy Klientów m.in. za pośrednictwem naszej internetowej hurtowni materiałów budowlanych. Dostarczamy towar na terenie całej Polski - w terminie do 48 godzin.\nŁącznie 1 stron(y) WWW powiązane z tą terminem wełna mineralna isover w opisach.\nEko-izolacje.pl: Docieplenia Domów Ekofiber Eko-Izolacje


Abp Ryś: W Watykanie usłyszeliśmy, że jako episkopat nie nauczyliśmy się przyjmować krytyki - Więź\nWięź.pl 20 października 2021\nAbp Grzegorz Ryś podczas konferencji prasowej 20 października 2021 r. w Watykanie. Fot. Episkopat News\nOsobiście z pokorą słucham tych uwag – mówi abp Grzegorz Ryś.\nTrwają wizyty ad limina polskich biskupów w Watykanie. W tym tygodniu przybyła tam trzecia grupa hierarchów z metropolii: warszawskiej, gnieźnieńskiej, łódzkiej, częstochowskiej, ordynariatu polowego Wojska Polskiego oraz z trzech eparchii greckokatolickich.\nO tym, jak przebiegają rozmowy w watykańskich dykasteriach, mówili w środę podczas briefingu w siedzibie Radia Watykańskiego abp Grzegorz Ryś, metropolita łódzki, i bp Piotr Jarecki, warszawski biskup pomocniczy.\nAbp Ryś przyznał, że polscy hierarchowie są dziś adresatami „dość mocnej krytyki płynącej z zewnątrz i wewnątrz Kościoła”. Krytyka – zdaniem metropolity łódzkiego – ma wiele płaszczyzn, największe zaś zainteresowanie mediów wzbudza „mniej czy bardziej adekwatna” reakcja kościelnych przełożonych na wykorzystywanie seksualne małoletnich przez księży. Przedmiotem krytyki – wyliczał – jest także „mniejsze lub większe uwikłanie biskupów i księży w politykę albo nierealizowanie modelu relacji państwo-Kościół, o którym mówi konkordat, opartych na zasadzie autonomii i współpracy obu podmiotów”.\nMetropolita Łodzi zwrócił również uwagę, że wśród wielu pytań krytycznych pada też kwestia, na ile episkopat jest wewnętrznie podzielony, a na ile pozostaje jednością. – Niekiedy oczekuje się od nas dystansowania się wobec wypowiedzi niektórych współbraci biskupów – zauważył.\nPrzyznał, że dzisiaj nie jest łatwo przewodzić Kościołowi i brać za niego odpowiedzialność, a także ewangelizować. Przypomniał, że jeszcze niedawno głos episkopatu był oczekiwany nie tylko w kwestiach konfesyjnych, ale w wielu sprawach społecznych i moralnych. Teraz z kolei – przyznał hierarcha – głos biskupów np. w sprawie migrantów „nie jest dość ewangeliczny i zdecydowany”.\n– Dość często tu [w Watykanie] spotykamy się z taką opinią, która jest pewnie słuszna, że jako episkopat nie nauczyliśmy się jeszcze w ogóle przyjmować krytyki, pewnie dlatego, że w czasach wcześniejszych, sięgających późnych lat 80., episkopat i Kościół były chronione przed krytyką. Teraz żyjemy w czasach wolności słowa, kiedy polityczna rola Kościoła zasadniczo się skończyła – stwierdził abp Ryś.\n– Zostaliśmy wezwani do powrotu do naszej misji. Pojawiła się krytyka, którą potrafimy mniej czy lepiej znosić. To jest nam tutaj uświadamiane z dużą dozą otwartości. Osobiście z pokorą i uwagą słucham tych uwag – dodał.\nBiskupi podczas briefingu byli pytani przez dziennikarzy o to, czy są chwaleni w Watykanie. – Na pewno jesteśmy uważnie słuchani. Czasami sytuacja Kościoła w Polsce nie jest do końca znana, choćby w dziedzinie nauczania. W Kongregacji Nauki Wiary podjęliśmy temat gorącej debaty na temat rozumienia Chrystusa Króla Wszechświata. Wspaniałe jest nauczanie papieża Franciszka i ustanowienie przez niego przed uroczystością Chrystusa Króla Światowego Dnia Ubogich. W misterium Chrystusa Króla i Jego panowania należy więc wchodzić poprzez posługiwanie ubogim. Czy jest to do końca rozumiane w Polsce, tego nie byłbym pewien. Łatwiej pokazywać Chrystusa w koronie, który wpływa na każdy wymiar rzeczywistości. Odbyła się dyskusja na ten temat, wypracowano pewne wnioski, ale nie wszystkich to przekonało – mówił abp Ryś.\n– Więcej pozytywów na temat naszego Kościoła usłyszeliśmy od przedstawicieli watykańskich dykasterii niż z naszych ust – zapewnił bp Jarecki. – Nie chwaliliśmy się prężnością czy owocami duszpasterskimi. Dzieliliśmy się naszymi troskami i zwracaliśmy bardziej uwagę na problemy. W kilku kongregacjach padały słowa, że w porównaniu z innymi krajami jesteśmy mocnym Kościołem.\n– Zwróciłem uwagę na to, żebyśmy w naszej misji ewangelizacyjnej nie byli oderwani od konkretnej rzeczywistości, w której w Polsce żyjemy. Żebyśmy nie byli Kościołem w chmurach, ale na ziemi. Żebyśmy się nie troszczyli tylko o siebie, ale żebyśmy wiedzieli, że mamy w tym świecie misję. Żeby wiara, chrześcijaństwo, religijność, kult nie były jedną klatką w filmie o życiu odseparowaną od innych, ale żeby inspirowały one całość naszego życia – tłumaczył warszawski biskup pomocniczy.\nPrzeczytaj też: Biskupi zbyt surowo karani? Zagadka abp. Gądeckiego\nAureliusznapisał:\t 20 października 2021 20:04\nA jednak Duch Swiety robi swoje…\nRobert Forysiaknapisał:\t 20 października 2021 20:25\nTekst wywołuje wrażenie, że abp Ryś odczuł za mało krytyki ze strony centrum i i postanowił ten efekt dostosować w opowieści do swoich oczekiwań.\nJoannapisał:\t 20 października 2021 21:42\nŚledzę w miarę systematycznie wypowiedzi polskich biskupów, odbywających właśnie wizyty ad limina. Zwierzenia abp. Gądeckiego skomentowałam już w innym wątku, więc nie będę do tego wracać.\nTrzeba, rzecz jasna, poczekać do końca watykańskich procedur, by poznać relacje wszystkich hierarchów, którzy zechcą podzielić się wrażeniami/przemyśleniami. Ale już teraz nasuwają mi się pewne wnioski, a raczej – hipotezy:\n1. Poszczególni biskupi odwiedzają różne Watykany;\n2. Autentyczni watykańscy urzędnicy każdemu z naszych biskupów mówią co innego;\n3. Wszyscy goszczą w prawdziwym Watykanie i słyszą to samo, ale każdy inaczej rozumie przekaz;\n4. Biskupi słyszą to samo i jednakowo rozumieją, a mimo to co biskup, to inna relacja dla mas (posłużyłam się tu eufemizmem…).\nMateriał na powieść sensacyjną, pracę z zakresu psychologii/socjologii, czy rozprawę z dziedziny etyki?\nMarek2napisał:\t 20 października 2021 22:55\nCóż, spotykając Innego przepuszczamy jego słowa przez filtr Siebie i słyszymy jedynie „to co komu w duszy gra, co kto w swoich widzi snach”….\nA jeżeli jeszcze nie chce się zrozumieć co mowi ten Inny, bo godzi to w Moje interesy i Moje spokojne, syte i bezrefleksyjne życie?\nBiskupi zrozumieliby wizytè tak samo gdyby skończyła się ona dymisją in gremio. A tak to wrócą I znów będzie jak było. Są pieniądze, są pałace, są klakierzy, są jeszcze nadal bezkryczne masy wypełniające katedry, są kolorowe stroje, są dymy kadzideł. Można się nadal rozkoszować urzędami. A potem? Co ich obchodzi co będzie potem?\nJerzy2napisał:\t 21 października 2021 10:10\n” A potem? Co ich obchodzi co będzie potem?”\nCo to ich obchodzi ? Przecież dzieciom niczego nie zostawiają prawda bo takich nie mają (oficjalnie oczywiście…).\nKażdy z nich żyje tu i teraz, ważne żeby mieć pełne kieszenie, pełen brzuch, i klakierów którzy po rękach całują księcia.\nObawiam się, że wielu nie wierzy nawet w Boga więc czym mają się przejmować (niewierzący chyba nie idą do piekła w które nie wierzą ? wg nich)\nKonrad Schneidernapisał:\t 21 października 2021 07:01\n~ Joan: Dzieki za ciekawe przemyslenia! Rzeczywiscie, tych Watykanow jest kilka… 😉\nMarek2napisał:\t 21 października 2021 09:12\nMoże i jest w tym trochę prawdy. W końcu Watykan to nie od wczoraj bardzo ciekawe miejsce…. 🙂\nOd razu przypomina się opowieść z „Dekamerona” Boccaccio o pobożnym Żydzie, który po pobycie w Rzymie kazał się ochrzcić uznając że jeżeli mimo tego, co zobaczył w stolicy chrześcijaństwa ktoś jeszcze wierzy w boskość Chrystusa to musiał być on prawdziwym Mesjaszem….\nTomasznapisał:\t 20 października 2021 22:11\nAbp. Rysiu- ale Wy, Biskupi nikogo juz dawno nie słuchacie! Żyjecie w innej bajce! Na innej planecie! Wczoraj byl w Szczecinie abp. Jedraszewski, ktory z pompą wraz z abp. Dzięgą otwierał nowy rok akademicki w szczecinskim seminarium dla…. trzech kleryków\npierwszego roku .\nWobec abp.Jedraszewskiego i wobec abp. Dzięgi toczą sie w Watykanie procesy kanoniczne o wieloletnie zaniechania odnosnie tuszowania pedofilii w diecezjach!\nJak mogą obaj biskupi pojawiać sie publicznie? Nie mają wstydu?\n11 lat abp. Dziega ukrywał przestępcę Dymera! Wywyzszał go ! A ks… Dymer nie był jedyny! Nigdy o tych przestepcach w dniu modlitw Koscioła za osoby wykorzystane abp. Dziega ani słowem się nie zająknął ! Nigdy!\nI to samo dotyczy abp. Jedraszewskiego, dla którego ludzie to ideologia… to jest sprzeczne z Ewangelią!\nPozamykaliscie sie w swych pałacach, willach! Nie ma Was posród ludzi! Z nikim nie rozmawiacie! I tak ma synod wygladać w Polsce? To żart?\nProszę podać sie do dymisji! Jesli macie choć trochę honoru….\nPiotr Ciompanapisał:\t 21 października 2021 03:43\nBardzo użyteczny komentarz. Proponuję Panu go wklejać pod wypowiedzią każdego biskupa na dowolny temat nie wyłączając pogody – pasuje tak samo.\nTomasznapisał:\t 21 października 2021 11:42\nWidze , ze Pan Piotr wierzy w niewinność biskupów…. jakze to przerażające.\nPiotr Ciompanapisał:\t 21 października 2021 13:58\nOdnosi się Pan do kogoś imiennie, proszę podpisać się nazwiskiem\nTomasznapisał:\t 21 października 2021 14:27\nNie ma takiego obowiazku Panie Piotrze a me dane zna Pan Nosowski.\nMarek2napisał:\t 21 października 2021 14:37\nKiedy pan Tomasz dopisze do imienia jakieś nazwisko to jaką będzie Pan miał pewność, że ono jest jego nazwiskiem? Zażąda pan przesłania sobie skanu dowodu osobistego?\nZamiast na nazwiskach, adresach, kontaktach skupmy się na problemach i ich omawianiu. Do tego wystarczą jakiekolwiek nicki.\nJerzy2napisał:\t 21 października 2021 22:09\nProszę o powagę.\nPan Tomasz z informacji tu wielokrotnie podanych jest osobą wykorzystaną seksualnie przez duchownego !\nNie ma obowiązku podawać swoich danych personalnych !\nCzasem są osoby które stają z odsłoniętą twarzą przed ludźmi w takiej sytuacji ale każdy z nich ma prawo obawiać się np. reakcji „współwiernych”…\nJak ma usłyszeć o sobie od sąsiadów lub w kościele jako o „wspólniku w grzechu” albo o tym kto „lgnie, ono szuka. I zagubi się samo i jeszcze tego drugiego człowieka wciąga(…)” to chyba nie jest dziwne, że póki może ukrywa tożsamość ?\nJerzy2napisał:\t 21 października 2021 10:12\n„Jedraszewski, ktory z pompą wraz z abp. Dzięgą otwierał nowy rok akademicki w szczecinskim seminarium dla…. trzech kleryków”\nCóż, Titanic tonie ale orkiestra gra do końca…\nMarek2napisał:\t 21 października 2021 10:36\nDzisiaj tych trzech jest cenniejszych niż 30 kilkanaście lat temu.\nTylko jaka naukę wynieśli oni z tej celebry?\nAż strach się domyślać…..\nTomasznapisał:\t 21 października 2021 22:54\nPanie Jerzy- dziękuję za obronę mojej osoby, ma Pan rację, gdybym był z innej diecezji niz szczecinskokamienska i z innego miasta niż Szczecin, to inaczej to wszystko by było w moim życiu…. póki co muszę pisać i mówić tak jak czynię\nponieważ nas dla szczecińskiej kurii nie ma, nie istniejemy. A to nie tylko zmarły ks…. Pan Dymer. Przed nim był ktoś dużo gorszy. I o nim wie szczecinska kuria od\nponad 34 lat i mimo jego smierci udaje ze o niczym nie wie. A wie! Od wieluuu księży i od jego ofiar w tym także odemnie i to listownie.\nPóki co jest cisza… tak w sprawie osób wykorzystanych przez Pana Dymera jak i innych a ci inni … jeden żyje. I co z tego? Kuria umyła ręce. Do dzis mimo obowiązku prawnego nie zawiadomili cywilnych organów… i włos im z głowy nie spadł.\nI tak jest nie tylko w mojej diecezji , tak jest w wielu diecezjach. Stąd jeszcze wiele i wielu z nas się nie ujawniło. To dopiero początek góry lodowej.\nJerzy2napisał:\t 22 października 2021 12:27\nJa naprawdę nie mogę inaczej. Gdy myślę czasem o osobach takich jak pan to łzy same cisną się do oczu.\nA najgorsza w tym jest bezsilność wobec hierarchii. Dla mnie to jest niepojęte.\nPozdrawiam i życzę dużo sił w tej walce !\nTomasznapisał:\t 22 października 2021 18:03\nDlatego to Wy, świeccy musicie naciskać na wasze kurie, moze Was usłyszą, nas słuchać nie chcą.\nM.napisał:\t 20 października 2021 22:34\nWypowiedź bp. Rysia jest pierwszą relacją, w której dostrzegam krytyczny ogląd rzeczywistości i dojrzałość duszpasterską. Późno…. Relacje innych biskupów skupiają się na emocjach, wrażeniach, okazanej uwadze, spodziewanej trosce…. Ktoś kogoś nazwał synem, ktoś inny poczuł się ojcem – w Watykanie. Wychodzi niedorozwój emocjonalny i niedojrzałość. Padają zachęty i hasła w narracji planu trzyletniego, w stylu ” musimy”. Podczas, gdy nic nie musimy, w wierze dokonuje się wszystko z wolnej woli. Klerykalizm przysłonił nie tylko wiarę, ale i rozum. Ludzie są poranieni słowami i postawą biskupów, „my” odbierają jako kolejne nadużycie władzy, kłuje w oczy. Jest aktem narzucającym się. Odpychającym. Nie, w Chrystusie jesteśmy wolni, nic nie musimy.\nJerzynapisał:\t 21 października 2021 11:30\nBardzo brakuje mi w wypowiedziach tych nielicznych hierarchów, u których widać autentyczną troskę i powołanie, oceny sytuacji. Ich własnej. Co jest dobrze, a co jest źle. Nie czuje sie ekspertem, ale chyba fundamentem i pierwszym krokiem do naprawy jest nazwanie i zdefiniowanie problemu (zła, grzechu, błędu itp.) Bez tego są tylko puste słowa, mogą być ładne, słuszne, ale nic z tego nie wynika.\nMarek2napisał:\t 21 października 2021 17:35\nŻeby zdefiniować problem trzeba mieć odwagę. Epoka odważnych kapłanów się skończyła. Co więcej ich odwaga (np. ks. Popiełuszko) była skierowana na zewnątrz, w kierunku tych, których Kościół uznawał za przeciwników. Dziś potrzebna jest odwaga „dośrodkowa” by pokalać własne gniazdo aby nie zarosło ono błoną podłości. A takiej odwagi to chyba nam brakuje od czasów „Monachomachii”.


##### Rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt – Wysyłanie nagich zdjęć - Forum Prawne.\nCiekawe jednak, co na to jego aktualna rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt, seksowna Vanessa Tasquetto, która ostatnio w dowód. Ponadto uważam, że groźby i rozpowszechnianie zdjęć jest. Rozpowszechnianie zdjęć lub wideo, na których utrwalono wizerunek osoby.\nTe zdjęcia miały stanowić materiał porównawczy dla zdjęć. Internauta, który rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt opublikował przekonywał, że to zdjęcie Pawłowicz z. Dowiedziała się o tym matka dziewczyny, która zgłosiła sprawę policji w Manassas.\nPo pewnym xxx com viedos poprosiła mnie czy. Rozpowszechnianie zdjęć w internecie. Przedstawiam moją nową dziewczynę”. Specjalna nagroda od SEKSOWNEJ dziewczyny [ZDJĘCIA]. Fotorelacje z dużą liczbą zdjęć już wkrótce będziecie mogli oglądać na naszej.\nNie możemy opublikować np. zdjęcia naszej byłej dziewczyny czy chłopaka na. Coraz popularniejsze staje się upublicznianie nagrań lub rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt zdjęć bez.\nZajrzeliśmy do naszego redakcyjnego archiwum i znaleźliśmy w nim liczne zdjęcia toruńskich podprowadzających, w tym jeszcze ze stadionu. Już nie tylko celebrytki regularnie publikują tam swoje zdjęcia, ale również mniej znane. GALERIA]. 2019-12-04 11:56. FAN. Dziewczyny podzieliły się zdjęciem ze wspólnej imprezy w karczmie.\nOtóż, gdy robiłam dziewczynom zdjęcia na Starym Mieście w Warszawie w. Co za nogi! Dziewczyna pilkarza Legii w odważnej rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt.\nSeksting może spowodować zarzut rozpowszechniania lub posiadania pornografii dziecięcej. Wszystko po to, żeby obserwować zmagania dziewczyn, które gej porno autostopowicz o tytuł. Zobaczcie najpiękniejsze dziewczyny w ich obiektywach. ZDJĘCIA. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR Biznes. Jak zwykle nie zabrakło pięknych dziewczyn. Ale jeśli osoba małoletnia utrwali rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt nagie zdjęcie, może liczyć się z poważnymi konsekwencjami.\nMMS-em fotografie swojej nagiej dziewczyny, który następnie rozpowszechnił je. Zobaczcie galerię najpiękniejszych dziewczyn, które bawiły się w rozpowszecnianie rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt w 2019 roku. Wśród rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt nie brakuje uśmiechniętych dziewczyn. Najładniejsze dziewczyny, ocenisz zdjęcia pieknych polskich dziewczyn, skomentujesz rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt polek - super zabawa i piękne polskie kobiety ! Sąd może wydać zakaz rozpowszechniania takich zdjęć, nakaz ich usunięcia, jak i.\nSpace Club minionego roku [ZDJĘCIA]. Jej odważne ZDJĘCIA rozpalają do czerwoności! Sexting dziewcząy wysyłanie wiadomości, zdjęć lub filmów o charakterze jednoznacznie.\nFajne dziewczyny i przystojni panowie [ZDJĘCIA]. Konsekwencje karne utrwalania i rozpowszechniania wizerunku nagiej osoby lub. Swoje zdjęcia chętnie pokazują tam także piękne mieszkanki Chrzanowa i okolicznych. Sami zobaczcie. Zobacz galerię(44 zdjęcia).\nLimanowej i okolic na Instagramie [ZDJĘCIA]. Rozpowszechnianie zdjęć dziewcząt imprezach nie brakowało pięknych dziewczyn. Ta dziewczyna doskonale rozprawia się z ideałami z Instagrama, pokazując, jak. Siatkarz Jakub Kochanowski przedstawił nową DZIEWCZYNĘ [ZDJĘCIE].\nPrevious Article Mieszać lesbijskie porno\nWysyłanie nagich zdjęć - Forum Prawne.\nDwie młode dziewczyny biegają po grobach, fotografują się na nich w dwuznacznych pozycjach, zabierają z nich kwiaty. Bobek. Zobaczcie najpiękniejsze dziewczyny, które tańczyły na sylwestrowej scenie. Raz mowa o tym, że dziewczyna przesłała zdjęcia przez GG a potem.\nLista stron z gejami porno JoJokazahn lista, stron, z, gejami, porno\nZagłosuj na swoją faworytkę [NOWE ZDJĘCIA]. ZDJĘCIA]. 2019-08-30 16:38. wp. Antoni Królikowski i Rafał Zawierucha z partnerką na. Oto zdjęcia 50 najładniejszych dziewczyn z ubiegłego roku. Aniołki naczelnika”. Dziewczyny z OSP Bogdaniec zostały uwiecznione na pięknej sesji fotograficznej.\nLesbijskie filmy sex strapon tumblr Gajar lesbijskie, filmy, sex, strapon, tumblr\nAyana, Angel, tryska(10)\nMelissa, Rauch, porno(7)\nhalloween, tube, porn(9)\nporno, gejów, strażaków(9)


Osiągnięcia zawodników - Piłkarzyki Wrocław\nWyniki > \nW szczegółowych osiągnięciach poszczególnych zawodników wymienione są wszystkie miejsca medalowe na turniejach piłkarzykowych międzynarodowych oraz krajowych o ogólnopolskiej randze. Osiągnięcia każdego gracza podane są z podziałem na sezony i z zachowaniem poniższej hierarchii turniejów:\nMistrzostwa Świata (World Championships*****, World Championship Series****),\nTurnieje International (International***)\nMistrzostwa Krajowe (różnych krajów) (Master Series**, Pro Tour* i poza kalendarzem ITSF),\nPuchary Krajowe (różnych krajów) (Master Series**, Pro Tour* i poza kalendarzem ITSF),\nmistrzostwa regionalne (poza kalendarzem ITSF),\nmajory ogólnopolskie (poza kalendarzem ITSF).\nOd pierwszego turnieju ogólnopolskiego (I Mistrzostwa Polski Oskar) w 1999 r. turnieje piłki stołowej rozgrywane były wyłącznie w formule open i na dodatek wyłącznie w parach open. Pierwsze single open rozegrano dopiero podczas I Mistrzostw Dolnego Śląska we Wrocławiu (23-24.02.2002 r.). Było to na tyle doniosłe wydarzenie, że przedstawiciele wszystkich ośrodków zdecydowali przed turniejem, iż singliści walczyć będą na tym turnieju o tytuł Mistrza Polski. Konkurencje par mieszanych i par losowanych zadebiutowały podczas II Mistrzostw Dolnego Śląska (21-23.02.2003 r.) Regularne rozgrywki w parach amatorskich na dużych turniejach rozpoczęły się od sezonu 2003/2004 (nie licząc pojedynczego eksperymentu z II Mistrzostw Polski Oskar z 2000 r., gdzie podzielono graczy na profesjonalistów i amatorów). Pary semi-pro jako konkurencja na imprezach ogólnopolskich zadebiutowały w Wilczynie podczas Pucharu Dolnego Śląska (17-19.09.2004 r.).\nOznacza to, że wielu bardzo dobrych graczy, którzy rozpoczynali przygodę z piłką stołową, gdy grano tylko konkurencje open (np. Patryk Czarnecki, Darek Małaszkiewicz, Marek Indeka, Sebastian Gąsior), będzie w tym zestawieniu miało zaskakująco mało sukcesów na koncie, mimo że bardzo często meldowali się w ścisłej czołówce par open (miejsca 4, 5-6, 7-8) na największych turniejach ogólnopolskich. W miarę możliwości oraz kompletowania materiałów archiwalnych będę się starał dopisać każdemu najbardziej znaczące wyniki poza podium.\nPrawdziwy multimedalista, 5 razy z rzędu zajął pierwsze miejsce w Singlach Open na Mistrzostawch Polski. Wielokrotny medalista Mistrzostw Świata. Charakteryzuje go perfekcyjność oraz super dokładność w wykonywanych zagraniach. Niesamowite ogranie w polu, solidność w grze to tylko niektóre determinanty jego sukcesu. Potrafi praktycznie wszystko, mimo, że jest atakerem, najczęścieście stosuje : snejka, firmówkę oraz bandki. Jest również największym teoretykiem w tematyce piłki stołowej w Polsce. Jego wskazówki do dzisiaj stanowią podwaliny polskiej piłki stołowej.\nKolejny polski multimedalista. Zaangażowany w świecie piłki stołowej od wielu lat. We Wrocławiu jest najdłużej praktykującym piłkę stołową zawodnikiem. Gra wyłącznie na obronie. Od lat jego firmówka jest najskuteczniejszą i najbardziej przemyślaną w Polsce, a także na świecie. Napastnicy grający z Przemkiem w parze dostają ogromne wsparcie w postaci perfekcyjnej gry defensywnej oraz niemożliwie skuteczne wyjścia z obrony. Przemek zwykł mawiać przed meczem: „meczowa jest moja”, wielokrotnie dotrzymywał słowa.\nNajwiększy talent ostatnich lat na arenie ogólnopolskiej. Młody zawodnik, który w ostatnim roku totalnie zdominował scenę polskiej piłki stołowej. Wygrywa praktycznie wszystko, bardzo szybką techniczną grą, której nie powstydziliby się nawet najbardziej utalentowani gracze na świecie. Potrafi wszystko, gra wszystko, dlatego chcąc wypisać jego ulubione zagrania, musielibyśmy wymienić wszystkie. Kuba został pozyskany do Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej z ośrodka łódzkiego w roku 2010.\nJedna z nadziei Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej. Od dłuższego czasu top 10 w Polsce. Głównie dzięki wszechstronności stanowi zagrożenie dla ścisłej czołówki. Jego ulubione zagranie to push, który wykonuje z niewyobrażalną prędkością. Ceniony jest w środowisku za umiejętność przekazywania wiedzy. Z pod jego skrzydeł narodziło się już wiele talentów, mimo, iż gra stosunkowo niedługo. Pozyskane przez Wrocławski Klub Piłki Stołowej z wielkopolskiego ośrodka w roku 2008. Od października 2010 Prezes Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej.\nKolejny talent Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej. Zawodnik, grający ślicznie pod względem techniki. Mimo, iż nie należy do ścisłej czołówki, stanowi dla nich realne zagrożenie. Jego główną bronią jest piekielnie mocny snejk, oraz solidna piątka. Mimo, iż grywa głównie na ataku, doskonale odnajduje się w grze obronnej. Jest to również najbardziej udzielająca się towarzyszko osoba WKPSu, którą uwielbiają dosłownie wszyscy.\nPrawdziwy zabójca przy stole, jak się rozpędzi to jest nie do zatrzymania. Ciężka praca na treningu to drugię imię Patryka. Od wielu lat jeden z najlepszych zawodników Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej. W trakcie swojej kariery miał sporo przerw, jest to pewnie jedna z głównych przyczyn, iż teraz nie jest top 10. Prognozując jego rozwój jest pewne, że niedługo będzie. Patryk jest głównie atakerem, przed jego snejkiem drżą wszyscy obrońcy w Polsce.\nDoskonały nastolatek, talent, który za kilka lat przyćmi wszystkich. Już teraz mówi się, że jest najlepszym technicznie zawodnikiem w Polsce. Nie skończył jeszcze wieku pełnoletniości, a już potrafi praktycznie wszystko. Gra bajkę na stole, w agresywnym, szybkim tempie. Oglądanie jego meczy to prawdziwa przyjemność dla oka. Mateusz został pozyskany przez Wrocławski Klub Piłki Stołowej w 2010 roku z radomskiego ośrodka.\nPodstawowy zawodnik kadry Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej. Bardzo solidny gracz, który główną uwagę przykłada do techniki gry. Świetnie przekazuje swoją wiedzę, dzięki czemu prowadzi zajęcia ze sporą grupą nowych graczy. Jego głównym zagraniem jest snejk, świetnie wykonuje również firmówkę i brushe. Paweł doskonale spisuje się zarówno na ataku, jak również obronie. Jest bardzo trudnym przeciwnikiem. Przez wiele lat związany z działalnością klubu. Bez niego WKPS nie osiągnąłby sukcesu\nŚcisłe top 3 w świecie kobiecej piłki stołowej w Polsce. Doskonała gra w polu, sprawia ogromne trudności wszystkim zawodnikom. Braki techniczne Basia doskonale nadrabia w szybkości gry, szczególnie groźna jest na ataku, gdzie potrafi naprawdę zaskoczyć najlepszych. Basia jest również fenomenem na skalę światową, gdyż na sam trening nie poświęciła w życiu nawet jednej godziny! Prawdziwy materiał na Mistrzynię Świata.\nJedna z najdłużej grających dziewczyn w Polsce. Bardzo ładna gra obronna, świetne kontrola piłki w biegu sprawiają, iż z Magdą męczą się nawet najlepsi mężczyźni. Dodatkowo zaangażowana osoba w funkcjonowanie klubu. W sezonie 2009/2010 pełniła funkcję Prezesa Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej.\nZ wykształcenia jest muzykiem i trzeba przyznać, że gra również koncertowo. Prawdziwy perfekcjonista. Gdyby więcej czasu poświęcał na trening byłby z pewnością w ścisłej polskiej czołówce. Jest atakerem z krwi i kości, niezwykle skuteczny. Gra spokojnie, konsekwentnie, a co najważniejsze bardzo skutecznie.\nW szczycie kariery jeden z najlepszych polskich obrońców. Gdyby nie kontuzja, która wymusiła przygodę z pozycją atakującego, pewnie do dzisiaj byłby jednym z najlepszych. Jego gra to typowy przykład old schoolu. Praktycznie wszystkie zagrania potrafi wykonać z biegu, bardzo rzadko zatrzymuje piłkę, co przy obecnej piłce jest rzadkością. Jego gra jest tak nieprzewidywalna, że zaskakuje najlepszych. Bardzo szkoda, że Sebastian nie trenuje tyle co kiedyś.\nZawodnik nieprzewidywalny, potrafi zagrać bajkę i wygrać z najlepszym, od kilku lat w ścislej czołówce Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej. Kocha grę w piłkarzyki. Podchodzi profesjonalnie do tego co robi, szkoda, że nie dysponuje większa ilością wolnego czasu, gdyż na pewno siałby postrach na arenie ogólnopolskiej. Jest jednym z nieliczny zawodników wykonujących pina, nie można nie wspomnieć również o klepce, która robi wrażenie.\nSolidny gracz, od lat związany z Wrocławskim Klubem Piłki Stołowej. Obecnie nie praktykuje już tak często jak kiedyś, ale nadal przyjemnie ogląda się co potrafi przy stole. Bardzo rzadko stosowane zagrania cieszą oko i przypominają wszystkim jak kiedyś się grało. Paweł jest również bardzo udzielającym społecznie graczem, można spokojnie stwierdzić, iż WKPS to ON.\nBardzo utalentowany ataker, dysponujący mocnym dokładnym snejkiem. Jego gra jest techniczna, dokładna. Ma spory potencjał, żeby stanowić czołówkę Wrocławia.\nBardzo solidny obrońca, obdarzony bardzo mocną firmówką. W pojedynkach prawdziwy wojownik. Walczy do końca, nigdy się nie poddaje, nigdy nie odpuszcza. W grę wkłada serce, co jest dla niego bardzo charakterystyczne. Miał dłuższą przerwę związaną z piłką stołową, obecnie wraca, wszyscy mają nadzieję, że na stałe.\nMówiąc pseudonimem Bizon. Od niedawna grający zawodnik, który na pewno stanowi jedną z nadziei Wrocławia. Dużo trenuje, bardzo się stara, dzięki czemu już niedługo będzie ogrywał najlepszych. Jego ulubione zagranie to snejk.\nKolejna nadzieja WKPSu. Obrońca grający firmówkę, naprawdę dobrym poziomie – jak na nowicjusza. Ogromne postępy, są dobrym prognostykiem na przyszłość. Można tylko obserwować rozwój talentu.\nOd kilku lat grająca i udzielająca się społecznie zawodniczka Wrocławskiego Klubu Piłki Stołowej. W grze dużą miarę przykłada do techniki wykonania zagrania. Ma spory talent, szkoda, że jeszcze niewykorzystany. Specjalizuje się w grze obronnej.\nOd wielu lat zawodnik związany z piłką stołową, od zawsze traktował ją jako idealny sposób na spędzenie wolnego czasu, dzięki czemu chyba nigdy nie musiał rozgrywać stresujących pojedynków. Gra for fun to jego specjalność. Jest również od lat organizatorem piłkarzykowych eventów oraz pomysłodawcą Ligi Pubów.\nDopiero co zaczęła piłkarzykową przygodę, a już widać, że chęci jej nigdy nie zabraknie. Przykłada się do treningu i mimo, że obecnie jest na pierwszym etapie wtajemniczenia, już dziś wiadomo, że ten etap szybko zakończy. Wszyscy czekamy na pierwsze piłkarzykowe sukcesy.\nGra krótko, ale kocha ten sport i jego zaangażowanie jest bardzo widoczne. Krzysiek jest jedną z nadziei WKPSu. Gra głównie snejka, dzięki czemu potrafi być bardzo skuteczny. Jak przejdzie długą ciężką drogę dążenia do perfekcji, będzie bardzo dobrym zawodnikiem.\nZawodnik grający w bardzo charakterystyczny sposób, mimo, że często mniej widowiskowy to na pewno bardzo skuteczny. Na ataku gra pina, często strzela z piątki, łączy zalety profesjonalnej a także barowej gry w całość.\nDruga z dwóch Ewelin, które od niedawna rozpoczęły przygodę z piłkarzykami. Na razie gra jeszcze jak nowicjuszka, już niedługo ten stan rzeczy się zapewne zmieni. Widać ogromny potencjał, trzeba go tylko wykorzystać.\nOd niedawna gra, a już jest społecznie zaangażowana, stanowi zatem wzór do naśladowania. Z każdym miesiącem gra co raz lepiej. Uwielbia spędzać czas przy stole, dzięki czemu pewnie już niedługo będzie jedną z najlepszych wrocławianek.\nBardzo rozwojowy zawodnik, z dużym talentem. Szkoda, że dręczy go przewlekła kontuzja, która uniemożliwia sportowy trening. Gdyby nie ona, Maciek pewnie już dziś, byłby jednym z najlepszych wrocławskich obrońców. Miejmy nadzieję, że polska medycyna rozwiąże ten problem.\nKolejna nowicjuszka płci pięknej, jedna z najbardziej utalentowanych dziewczyn we Wrocławiu. Oczywiście bardzo długa droga jeszcze przed nią, aczkolwiek spełnia wszelkie warunki konieczne, charakteryzujące najlepszych.\nKolejna osoba pozyskana dzięki turniejom Ligi Pubów. Zawodnik bardzo solidny, konsekwentny. Jeśli jego zaangażowanie nie spadnie będzie bardzo dobrym graczem.


Okulary wędkarskie polaryzacyjne FlyArtFishing wędkarstwo muchowe\nOkulary w wędkarstwie muchowym to niezbędny element wyposażenia, znacznie poprawiające komfort wędkowania. Dzięki polaryzacji mamy możliwośc widzieć dno podczas brodzenia, a co najważniejsze ryby! Niejednokrotnie wyposażone w filrty UVA i UVB chronią nasze oczy przed szkodliwym promieniowaniem.\nSoczewki z powiększeniem ułatwią nam wiązanie małych much na cienkich żyłkach, nieocenione wczesnym rankiem i o zmroku.\nOkulary mają wszechstronne zastosowanie, doskonale sprawdzą się również podczas kierowania samochodu, na rowerze czy w codziennym użytku.\nWyników 1 - 21 z 21 20 40 80 100 200


Na dach - Do metalu - Farby i chemia\nPreparat na dach stosuje się na powierzchnie metalowe takie jak dachy, rynny, parapety i inne konstrukcje. Polecany jest na miejsca, na których znajdują się pozostałości po innych powłokach malarskich a także ogniska korozji. Produkt przygotowuje i zabezpiecza przed końcowym malowaniem emalią nawierzchniową. Preparat wykazuje doskonałą przyczepność do podłoża oraz bardzo szybko schnie. Może być nanoszony pędzlem lub przez natrysk pneumatyczny. Zapraszamy do zapoznania się z naszym asortymentem, w którym znajdą Państwo firmy takie jak Śnieżka oraz Lowicyn.


Korzystny projekt - Pomocna Strona\nHome » Przebudowa » Projektowanie » Korzystny projekt\nDodane: 2019-11-21 :: Kategoria: Przebudowa / Projektowanie\nSektor państwowy przeżywa przez ostatnie lata swój istny renesans. Liczne inwestycje napędzają gospodarkę i nadają dynamikę wzrostowi. Jak grzyby po deszczu wyrastają budynki użyteczności publicznej projekty, które niestety często wcale nie są tak udane jak byśmy chcieli. To dlatego tak bardzo ważnym jest żeby starannie dobrać wszystkich specjalistów i wykonawców, tak aby wszystko poszło zgodnie z planem. Polecamy zatem wybrać rozsądnie i postawić na najlepsze budynki użyteczności publicznej projekty, które faktycznie będą się sprawdzać przez lata i wspaniale służyć całemu naszemu społeczeństwu.\nProdukcja siatek plecionych, o szerokim spektrum zastosowania to dla doświadczonej firmy Perfopol, ważny element produkcyjny prowadzonej, z powodzeniem, od kilkunastu lat działalności. Opisywane siatki plecione wykonane są ze stali zwykłej, ocynkowanej bądź nierdzewnej, w zależności od indywidualnych preferen...\nNa szczęście żyjemy w rzeczywistości, w której urządzanie mieszkania w poszczególne akcesoria przychodzi z wielką łatwością. Oczywiście są przypadki, gdy nie możemy się zdecydować na zakup któregoś towaru, ale może to wynikać jedynie ze zbyt zindywidualizowanych oczekiwań albo z mnogości towarów ...


Kultura: Integracja w artystycznym duchu – Razem z Tobą\n6 lipca 2016 at 12:25\n14–16 września w malowniczej nadmorskiej miejscowości Łazy, odbędą się XIV Ogólnopolskie Integracyjne Warsztaty Artystyczne pod hasłem „Tak niewiele potrzeba”. Cykliczne wydarzenie ma rangę ogólnopolską i odgrywa niezwykle ważną rolę w rehabilitacji społecznej i wszechstronnym rozwoju osób z niepełnosprawnościami. Przesłanie towarzyszące warsztatom to komunikacja osób sprawnych i niepełnosprawnych, których łączy podobna wrażliwość na piękno i postrzeganie rzeczywistości poprzez sztukę.\nPolskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym Koło w Koszalinie po raz XIV organizuje Warsztaty integracyjno – artystyczną, która swą rangą z roku na rok przyciągają coraz więcej niepełnosprawnych artystów obszaru z obszaru całej Polski.\nPierwszy Plener Artystyczny odbył się w 2003 roku. Ogromne zainteresowanie oraz fala bardzo pozytywnych opinii ze strony środowiska profesjonalnych artystów, lokalnych mediów oraz władz samorządowych zobligowała Organizatora – PSOUU Koło w Koszalinie do decyzji o cykliczności Pleneru, który z roku na rok pomnaża liczbę uczestników. XIII Ogólnopolskie Integracyjne Warsztaty Artystyczne stanowią kontynuację działań PSOUU Koło w Koszalinie realizowanych w ramach Ogólnopolskich Integracyjnych Plenerów Artystycznych .\nW otoczeniu pełnym artystycznych inspiracji od 13 lat rozkwita twórczość osób niepełnosprawnych z całej Polski. Wydarzenie znaczące nie tylko dla integracji osób niepełnosprawnych. Z roku na rok nabiera coraz większej rangi jako wydarzenie o znaczeniu niebagatelnym dla kultury. Od kilku lat na organizowaną przez PSOUU Koło w Koszalinie imprezę przyjeżdżają setki artystów niepełnosprawnych i pełnosprawnych z całej Polski.\nW marynistycznej atmosferze zacisznej nadmorskiej miejscowości w otoczeniu wydm i szumu morza spotkają się uznani Artyści oraz aktywni Twórcy nieprofesjonalni– podopieczni Warsztatów Terapii Zajęciowej, Domów Pomocy Społecznej, Środowiskowych Domów Samopomocy, Ośrodków Rehabilitacyjno – Edukacyjno – Wychowawczych, Specjalnych Ośrodków Szkolno–Wychowawczych oraz członkowie stowarzyszeń z całej Polski.\nTwórczość w życiu osób niepełnosprawnością intelektualną jest elementem wzmacniającym, podnoszącym poczucie godności i przynależności społecznej, niejednokrotnie dynamizuje dalszy rozwój. Zetknięcie z innym artystą daje osobom z niepełnosprawnością okazję do poszerzenia swojej wiedzy na temat szeroko pojętej sztuki, możliwość nieskrępowanej ekspresji, wyrażania siebie, a dodatkowo jest nieocenionym narzędziem terapeutycznym.\nUczestnicy pleneru w tym roku będą mieli wyjątkowo szeroki wachlarz możliwości wyrażania swych emocji przez sztukę . Dla przybyłych do Łaz zorganizowane zostaną warsztaty fotograficzne, tworzenia biżuterii z guzików, kolażu, taneczne, teatralne, tworzenia ozdób z kamienia, malarstwa olejnego, rysunku, scrapbookingu, wikliniarskich, „drugie życie papieru”, rękodzielniczych, filmowych relaksacyjnych, wizażu oraz innych twórczych zajęciach zapewnionych przez organizatora. W 4 namiotach tematycznych uczestnicy warsztatu będą mieli możliwość zaprezentowania swoich szczególnych osiągnięć, sukcesów.\nWspólne artystyczne tworzenie obniża poziom stereotypów i uprzedzeń wobec osób niepełnosprawnością, bo ot okazuje się, że każdy może mieć własny styl, zainteresowania, wyobraźnię i talent. Osoby z niepełnosprawnością intelektualną, czy fizyczną mają ograniczone możliwości samodzielnego działania, a coroczne wydarzenie jakim są Warsztaty Artystyczne nie tylko wspierają ich rozwój samo dzielności, ale także umożliwiają twórcze wyrażenie siebie, swoich emocji i przeżyć – wszystko to umożliwia im sztuka.\nKonstytutywnym przesłaniem, jakie przyświeca Warsztatom, jest komunikacja współistnienia osób sprawnych i niepełnosprawnych, których łączy podobna wrażliwość na piękno i postrzeganie rzeczywistości poprzez sztukę.\nZgodnie z realizowanym od 13 lat zamysłem Imprezy, do stworzonych podczas Warsztatów dzieł będzie można powracać na fotografiach, wystawach, a także w niezatartej pamięci uczestniczących w nich Twórców.\n14.09. 20116 (środa)\nPrzyjazd i zakwaterowanie zaproszonych gości w Łazach– Centrum Wypoczynkowo Konferencyjnym SOLARIS, ul Słoneczna 13\nObiad (2 tury– uzależnione od godzin przyjazdu)\nWarsztaty artystyczne pod hasłem „Bo w człowieka trzeba uwierzyć”\n– Warsztaty fotograficzne (dla uczestników posiadających aparaty fotograficzne)\n– Warsztaty robienia biżuterii z guzików\n– Warsztaty transferu na materiale\n– Warsztaty udzielania pierwszej pomocy\n– Integracyjny wieczór na łonie natury\nŚniadanie dla nocujących gości\nPoczęstunek w Punkcie Kawowym\nOficjalne otwarcie XIV Ogólnopolskich Integracyjnych Warsztatów Artystycznych\n– warsztaty malarskie techniką olejną\n– warsztaty scrapbookingu\n– warsztaty „drugie życie papieru:\n– warsztaty „drugie życie puszki”\n– interaktywne wystawy w 4 namiotach tematycznych\n– kolacja dla nocujących gości\n– warsztaty wizażu i fryzjerstwa\n16.09. 2016 (piątek)\nWarsztaty artystyczne pod hasłem „Bo w człowieka trzeba uwierzyć!”:\n– Warsztaty muzyczne prowadzone metodą Carla Orffa\n– Warsztaty „list w butelce”\n– Warsztaty drugie życie puszki\n– Wystawa prac powstałych podczas Warsztatów\n– Oficjalne zamknięcie XIV Ogólnopolskich Integracyjnych Warsztatów Artystycznych\nRazem z Tobą jest patronem medialnym tego wydarzenia.\nFot. Agnieszka Orsa/niepelnosprawni.koszalin.pl\nRed. Wersja archiwalna wpisu dostępna pod adresem: http://razemztoba.pl/beta/index.php?NS=srodek_new_&nrartyk= 14152\nPoprzedni artykułSport: Wyprawa rowerowa na trasie Elbląg–Suwałki\nNastępny artykułElbląg: Seniorzy na mechanicznych rumakach


Naświetlenie ewentualnie czyli tłumaczenie owo formuła w języku docelowym treści tekstu (w tym oraz wypowiedzi ustnej) wyprodukowanego w języku źródłowym. Wypowiedzenie “tłumaczenie” można pojmować również jako tok przekładu, podczas gdy natomiast następstwo tego procesu, inaczej przetłumaczony na drugi ozór tekst. W drugim znaczeniu glosa jest rozumiane jako wtórne przy tekstu oryginalnego.\nW języku polskim zwerbalizowanie “przekład” ma względnie obcisły sfera znaczeniowy a używa się go na ogół, mówiąc o sztuce przekładu bądź artystycznym przekładzie tekstów literackich, np. dramatów Szekspira czy Biblii, lecz wyrażenie językowe “tłumaczenie” jest bardziej ogólne zaś być może traktować również tłumaczenia ustnego, kiedy tudzież pisemnego wszelkiego rodzaju tekstów, zarówno literackich, specjalistycznych, kiedy tudzież użytkowych.\nEtymologicznie “przekład” oznacza “przeniesienie”. Łacińskie ujęcie w słowa translatio pochodzi od imiesłowu czasu przeszłego translatus czasownika transfero, transferre, transtuli, translatum (trans oznacza “na drugą stronę”, “z drugiej strony (czegoś)”, “(po)za (coś, czymś)”, “(po)przez (coś)”, tudzież ferre przypuszczalnie egzystować przetłumaczone w charakterze “przenosić”, “przewodzić”, “przekładać”). Współczesne języki romańskie, germańskie natomiast słowiańskie na wszystko utworzyły swe własne odpowiedniki tego terminu wedle łacińskiego wzoru, tzn. od chwili transferre czy też wyrazu pokrewnego traducere – “przeprowadzać”, “przenosić”. Tudzież ano w języku polskim częstokroć żywy jest rzeczownik “przekład” oraz czasownik “przekładać”. Z kolei słowo “tłumaczenie”, używane w sensie przekładu wniesione zostało aż do języka polskiego z tureckiego.\nPonadto, grecki termin dla “tłumaczenia”, metaphrasis (“przekład”) wzbogacił ozór polszczyzna o wyrażenie językowe “metafraza” oznaczające “dosłowny tłumaczenie spośród jednego języka na inny, dokonany w celu dokładnego oddania treści, bez uwzględniania walorów artystycznych”. Przeciwieństwem tego słowa jest zwerbalizowanie “parafraza” pochodzące od czasu greckiego paraphrasis natomiast oznaczające “wyrażanie czegoś innymi słowami”.\nTłumaczenie pisemne to wytłumaczenie znaczenia tekstu napisanego w języku źródłowym natomiast forma życia odpowiednika przekazującego owo samo wpływ w języku docelowym.\nPodczas tłumaczenia pisemnego wypada wciąć pod uwagę m.in. sytuacja kulturowy, różnice systemowe obu języków, różne alfabety oraz systemy zapisu, idiomy itp. W rezultacie, podczas gdy zostało owo uznane chociaż aktualnie w czasach tłumacza Marcina Lutra, najłatwiej tłumaczy się “na narząd smaku, który zna się najlepiej”, jednakże sama komitywa języka nie jest wystarczającą kompetencją do tłumaczenia.\nTłumaczenie tekstów napisanych w języku naturalnym jest czynnością tradycyjnie wykonywaną za pomocą człowieka, choć teraz podejmowane są próby zautomatyzowania tego procesu przez wyklarowanie maszynowe lub usprawnienia go w sąsiedztwie pomocy narzędzi komputerowych (tłumaczenie wspomagane komputerowo – CAT z ang. computer-assisted translation).\nカテゴリー: 未分類 | タグ: tłumaczenia prawnicze, tłumaczenia techniczne, tłumaczenie medyczne | 投稿日: 2015年10月20日 | 投稿者: xgq8h2ih\n← bóle pleców owczarska →


JAK UŻYWAĆ PERFUMY - 5 ZASAD | KINETIC\nJAK UŻYWAĆ PERFUM - 5 ZASAD\nWiększość codziennych czynności wykonujemy intuicyjnie i automatycznie. Zazwyczaj nie przywiązujemy zbytniej uwagi do rzeczy, które robimy rutynowo. Mogłoby się wydawać, że nie mają one dużego znaczenia, natomiast jeśli chodzi o sposób aplikacji perfum na skórę, kwestia ta jest dosyć istotna. Jeśli bowiem zależy nam na tym, aby zapach długo utrzymywał się na skórze, pięknie rozwijał a przy tym nie przeszkadzał, powinniśmy zapoznać się z pięcioma zasadami używania perfum.\nPO PIERWSZE – NIE „TRZYJ” SKÓRY PO APLIKACJI PERFUM\nPrawdopodobnie większość z nas zaraz po zaaplikowaniu zapachu na skórę zaczyna pocierać nadgarstki. To chyba jedna z najbardziej intuicyjnych czynności, jeśli chodzi o sposób używania perfum. Niewielu jednak wie, że w ten sposób dosłownie zaburzamy kompozycję, przez co nie dajemy jej możliwości stopniowego, samodzielnego rozwijania się na skórze. Tyczy się to głównie zapachów budowanych według schematu piramidy, gdzie wszystkie nuty – głowy, serca i bazy – mają swoje miejsce a ich piękno mamy odkrywać stopniowo, wraz z upływem czasu. W momencie roztarcia zapachu wszystkie nuty mieszają się ze sobą, co burzy ich harmonijną budowę. Najlepszą radą będzie więc pozostawienie kompozycji na skórze bez rozcierania, aby mogła swobodnie się rozwijać.\nPO DRUGIE – APLIKUJ PERFUMY Z UMIAREM\nAby zapach był dobrze wyczuwalny i utrzymywał się na skórze możliwie jak najdłużej, nie trzeba stosować kilkunastu aplikacji od przysłowiowych stóp po głowę. Najlepszą metodą będzie użycie perfum w miejscach, gdzie tętno jest najsilniejsze co sprawi, że aktywujący się pod wpływem ciepła zapach będzie najmocniej wyczuwalny. Takimi miejscami są wnętrza nadgarstków oraz szyja. Jeśli to nam nie wystarczy, możemy również używać perfum pod kolanami lub na głębokim dekolcie. Te miejsca zapewnią nam długotrwałe utrzymanie się perfum a przy tym nie będziemy musieli aplikować ich zbyt dużo.\nPO TRZECIE – APLIKACJA PERFUM NA ODZIEŻ\nKto z Nas nie lubi jak ubrania pięknie pachną? I to jeszcze cudownymi, luksusowymi perfumami. Fakt, zapachy uwielbiają tkaniny i utrzymują się na nich znacznie dłużej niż na skórze. Niestety tkaniny tego uczucia wcale nie odwzajemniają – a na pewno nie wszystkie. Jeśli już decydujemy się na aplikację perfum na ubrania, wybierzmy te ciemne, niefarbujące i nieodbarwiające. Olejki zawarte w perfumach mogą sprawić, że tkaniny będą żółknąć lub blaknąć a alkohol może bezpowrotnie pozbawić je barwnika. Niekiedy jest to widoczne dopiero po dłuższym czasie lub po wypraniu odzieży. Nie dzieje się tak zawsze, ale należy zachować ostrożność, aby przypadkowo nie zniszczyć ulubionych ubrań.\nPO CZWARTE – UŻYWAJ PERFUM NA NAWILŻONĄ SKÓRĘ\nTo mało znany trik. Każdy zapach będzie utrzymywał się jeszcze dłużej, jeśli zaaplikujemy go na dobrze nawilżoną skórę. W tym celu, przed użyciem perfum, możemy zastosować na skórę bezzapachowy balsam lub oliwkę. Im bardziej „tłusta” jest skóra, tym dłużej zapach na niej pozostanie. To właśnie dlatego zapachy niszowe i luksusowe mają o wiele bardziej bogatą, oleistą konsystencję od wód toaletowych czy perfumowanych.\nPO PIĄTE – WIATR WE WŁOSACH\nWiatr, a może perfumy? A najlepiej niezwykle popularna ostatnio mgiełka do włosów… Chociaż mgiełki, czyli „hair mist” pachną zdecydowanie lżej od perfum, to właśnie takie produkty powinniśmy wybrać do aplikacji na włosy. Będą one zdecydowanie bezpieczniejsze dla struktury włosa niż perfumy z większą zawartością alkoholu. Włosy, podobnie jak tkaniny, lubią chłonąć zapachy i długo je utrzymują. Właśnie dlatego mgiełki zapachowe są bardzo ciekawym rozwiązaniem, szczególnie na letni, wakacyjny czas, kiedy są niezbędnikiem wielu kobiecych, plażowych toreb.\nJAK UŻYWAĆ PERFUM - PODSUMOWANIE\nWybór perfum, szczególnie niszowych powinien być świadomy a nieprzypadkowy. Źle dobrane mogą powodować nieprzyjemne dolegliwości jak ból głowy, zawroty lub mdłości. Przede wszystkim powinniśmy określić grupę zapachową która najbardziej nam odpowiada


Layne Staley (Alice In Chains) miał śpiewać w Audioslave - Antyradio\nLayne Staley miał być wokalistą Audioslave?\nNieżyjący wokalista Alice In Chains, Layne Staley, rozważał w 2001 roku dołączenie do Audioslave. Jak wiemy ostatecznie stało się inaczej i za mikrofon w zespole chwycił Chris Cornell, ale historia mogła się potoczyć zupełnie innym torem.\nPoczątek XXI wieku to zawieszenie Alice In Chains w stanie hibernacji, a dla Staleya życie w osamotnieniu, odizolowanie się od świata i walka z uzależnieniem narkotykowym. Przyjaciel muzyka, Morgen Gallagher, z którym znał się od 1986 roku, wyznał, że wokalista miał zamiar wrócić na scenę i zjawić się na przesłuchaniu do roli frontmana powstającego zespołu Audioslave.\nPowiedział, że dostał telefon od byłych członków Rage Against The Machine z informacją, że zaczynają działać w nowym projekcie i chcieliby go zobaczyć na przesłuchaniu. Miał wrócić na leczenie, a po paru miesiącach pojechać do Los Angeles na próbę z nimi.\nStaley nie dotarł jednak na odwyk, a niespełna rok po otrzymaniu propozycji został znaleziony martwy z powodu przedawkowania narkotyków w swoim mieszkaniu. Wokalistą Audioslave, jak doskonale wiemy, stał się Chris Cornell znany z Soundgarden, co było pomysłem Ricka Rubina, który zasugerował członkom RATM.\nMorgen Gallagher wspomina także najcięższy okres w życiu Layne'a. Alice In Chains było u szczytu sławy, a przyjaciel wokalisty nie miał okazji widzieć go przez kilka lat. Zespół się rozpadł, a panowie dostali szansę na spotkanie. Jednak gdy już do tego doszło był to szok dla Gallaghera:\nNie byłem na to przygotowany. Stracił większość swoich zębów, a jego waga spadła do ok. 50 kg. Porozmawialiśmy trochę, a kiedy się rozstaliśmy zacząłem płakać.\nLayne Staley odszedł 5 kwietnia 2002 roku. Alice In Chains działa dalej z Williamem DuVallem na wokalu. Gitarzysta grupy, Jerry Cantrell, ma gościnnie wystąpić na nowej płycie Deftones.\nAudioslave Alice In Chains Rock News


Do dnia dzisiejszego uzasadnienie obrony koniecznej poszukuje się poprzez w tzw. prawie naturalnym i określa się go , jako przyrodzone, podmiotowe prawo każdego człowieka. Teoria wyręczania umowy politycznej, mówi iż państwo (jego organy) zobowiązane są do obrony obywateli przed zamachami na ich dobra. Jeżeli tego nie czyni, to każdy obywatel ma prawo wyręczyć organy państwa w stosowaniu koniecznych środków dla odparcia zamachu. Obrona konieczna jest instytucją,\nWzględna wartość poznawcza obserwacji\nNa ogół nikt specjalnie nie wątpi, że obserwacja nie jest metodą naukową, na której można bezwzględnie polegać. Cechują ją różnorodne ograniczenia pod względem możliwości poznawczych. Ograniczenia takie dotyczą wprawdzie każdej metody naukowej, w przypadku jednak obserwacji są one szczególnego...


HelloZdrowie › Zdrowie › Tymi chorobami możesz zarazić się przez uścisk dłoni\nTymi chorobami możesz zarazić się przez uścisk dłoni Rawpixel.xom\nOpublikowano: 15.04.2020 13:47 Aktualizacja: 28.05.2020 17:25\nZwyczaj podawana ręki znany jest od czasów starożytnych. Jednak dopiero całe stulecia później odkryto, że przez ten pozornie niewinny gest można nabawić się poważnej choroby. Dzieje się tak, ponieważ nasze dłonie każdego dnia mają kontakt z niezliczoną liczbą powierzchni. Są one siedliskiem bakterii oraz wirusów, a zarażamy się, gdy dotykamy nimi twarzy i kierujemy je do ust. Jakie choroby mogą być przenoszone poprzez uścisk dłoni?\nChoroby wywołane przez gronkowca złocistego\nZarażenie tasiemcem i glistą ludzką\nRotawirusy – wirusy z rodziny reowirusów – stanowią najczęstszą przyczynę występowania biegunki wśród dzieci (włączając w to niemowlęta). Szacuje się, że prawie każde, niezaszczepione dziecko na świecie w wieku 5 lat przeszło co najmniej jedną infekcję spowodowaną przez rotawirusy. Dorośli chorują znacznie rzadziej, a to dlatego, że po każdej infekcji spowodowanej rotawirusem ludzki organizm wytwarza na niego odporność. Rotawirus powoduje zakażenie przewodu pokarmowego (tzw. grypę żołądkową) – oprócz biegunek pojawiają się wymioty, osłabienie, a także gorączka. Główne znaczenie w przenoszeniu infekcji rotawirusowych mają ręce. Uścisk dłoni to jedna z form rozprzestrzeniania się tego wirusa.\nTak zwaną „żółtaczkę pokarmową” wywołuje wirus zapalenia wątroby typu A (HAV – Hepatowirus A), którym zakażamy się drogą fekalno-oralną. Spożycie zainfekowanych produktów czy bezpośredni kontakt z chorującym na WZW typu A człowiekiem to najłatwiejszy sposób „złapania” wirusa, czego skutkiem jest zapalenie wątroby. Pojawia się wtedy ogólne osłabienie, brak łaknienia, senność, ból głowy, a niekiedy również gorączka i bóle brzucha. Na WZW typu A istnieje szczepionka. Najprostszym jednak sposobem uniknięcia choroby jest regularna, staranna higiena rąk.\nOwsica, jedna z najczęściej występujących chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego, wywoływana jest przez owsiki ludzkie. Zapadają na nią przede wszystkim dzieci, u których nawyki higieniczne nie są jeszcze tak silne jak u dorosłych. Ale również u dorosłych zwyczajny uścisk dłoni może być źródłem zarażenia, gdy po powitaniu ręce trafią do ust. Dlatego na zdiagnozowaną u choćby jednego z członków rodziny owsicę muszą leczyć się wszyscy domownicy – zarówno dzieci, jak i dorośli. Choroba rozprzestrzenia się bowiem bardzo łatwo.\nZakażenia gronkowcem to cały szereg schorzeń wywołanych tą groźną Gram-dodatnią bakterią. Najczęściej pojawiają się zakażenia ropne skóry, tkanek podskórnych i miękkich. Mogą wystąpić również zakażenia układowe czy zatrucia związane z produkcją toksyn. W przypadku gronkowca złocistego kluczowe znaczenie ma nosicielstwo, które występuje szczególnie często pośród personelu szpitalnego, co ma szczególne znaczenie dla szerzenia się zakażeń wewnątrzszpitalnych. Na rozwinięcie się chorób związanych z infekcją gronkowcową najbardziej narażone są osoby z obniżoną odpornością, z chorobami przewlekłym.\nNieco rzadziej uścisk dłoni może stać się źródłem tasiemczycy lub glistnicy – w przypadku braku należytych nawyków higienicznych, przede wszystkim dokładnego mycia rąk. Jeśli człowiek połknie jaja tasiemca lub glisty, np. wraz z zanieczyszczoną kałem ludzkim wodą lub żywnością, sam stanie się żywicielem pośrednim. Zarazić można się tasiemcem uzbrojonym lub nieuzbrojonym. Pasożyt umiejscawia się w jelicie cienkim – tasiemiec uzbrojony posiada przyssawki oraz haczyki, którymi przytwierdza się do ściany jelita; może się też osadzić w narządach wewnętrznych. Objawy tasiemczycy dotyczą jednak głównie przewodu pokarmowego. U jednych może wystąpić brak apetytu, a u drugich wilczy apetyt. Często pojawiają się również silne bóle brzucha wymioty, zaparcia. Bardzo niebezpiecznym zagrożeniem ze strony inwazji tasiemca uzbrojonego jest zajęcie ośrodkowego układu nerwowego – dochodzi wtedy do częstych bólów głowy, drgawek, zaburzeń psychicznych czy też objawów wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego.\nIzabela Pietrzak, internista Centrum Medycznego Damiana


Ruszyły prace na targowisku przy Szklarnianej – Kurier Miejski\nRuszyły prace na targowisku przy Szklarnianej\nTarg będzie jak nowy\nJeszcze przed wakacjami targowisko przy ul. Targowej zmieni swoje oblicze. Plac budowy został przekazany i spółka Eurobud-Complex z Tenczynka, 20 marca weszła na teren targowiska przy ul. Szklarnianej w Sosnowcu. Tym samym rozpoczął się już kolejny etap prac na miejskim targowisku.\n– Firma, która została wyłoniona w przetargu, będzie prowadzić prace w taki sposób, żeby nie dezorganizować działalności kupców. Roboty będą prowadzone etapami – mówi Grzegorz Barczyk, dyrektor ds. technicznych w Miejskim Zakładzie Usług Komunalnych w Sosnowcu.\nWiadomo, że zostanie wymieniona nawierzchnia, oświetlenie (osiem latarni z oprawą led-ową będzie zasilanych z kabla podziemnego), pojawią się elementy małej architektury, ławki, kosze i pergole z drewna, częściowo zadaszone poliwęglanem. Prace będą kosztować około 605 tys. zł.\nPo wykonaniu zadania zleconego spółce z Tenczynka, pracownicy MZUK zadbają o ostateczny efekt i zajmą się zaprojektowaniem i nasadzeniem roślinności.\nPrzypomnijmy, że w październiku ubiegłego roku kupcy z targowiska przy ulicy Szklarnianej w Sosnowcu podpisali porozumienie z urzędnikami, dotyczące uporządkowania terenu targowiska. Ustalono wówczas, że sprzedawcy odnowią i ujednolicą stoiska handlowe, a gmina zajmie się remontem nawierzchni placu i chodników. Porozumienie jest realizowane. Część obiektów handlowych została już zmodernizowana i teraz rozpoczęły się prace związane z wymianą powierzchni.\nSami sosnowiczanie także nie ukrywają zadowolenia. – Ciężko sobie wyobrazić, że targ miałby zostać zlikwidowany, bo wielu mieszkańców często zaopatruje się tutaj w świeże warzywa i owoce, to jednak trzeba przyznać, że do tej pory, przede wszystkim, szpecił. I całość prezentowała się dość okropnie. Zważywszy, że to ścisłe centrum miasta, już dawno należało zając się remontem targowiska. Cieszę się, że wreszcie doczekaliśmy się zmian na targowisku. Na razie prowadzone prace dla kupujących nie są uciążliwe. Robimy swobodnie zakupy jak do tej pory – przyznała Anna Wójcik z Sosnowca.\nPrace mają zakończyć się w czerwcu. Po zakończeniu modernizacji zostanie zrealizowana zadanie, polegające na aranżacji zieleni.\nPodatniku, wygraj samochód\nXV Sosnowiecka Olimpiada Sportowa dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej Ruchowo\nKlaudia Poszwa srebrną medalistką Mistrzostw Europy


Operacja ta polega na usunieciu w calosci pnia nerwu wspólczulnego « Powiekszanie Piersi\nOperacja ta polega na usunieciu w calosci pnia nerwu wspólczulnego\nW r. 1933 Peet ogłosił swoją metodę wycięcia nerwu trzewnego (splanchnicectomia siupradiaphragmatica) łącznie z wycięciem dolnej części piersiowego odcinka pnia nerwu współczulnego. Do roku 1947 Peet operował około 2000 przypadków Smithwiek doszedł do wniosku, że ani operacja drogą nadprzeponową, ani drogą lędźwiową nie daje dostatecznego wyniku i połączył oba zabiegi w jedną całość (sympathectomia thoraco-Iumbalis). Operacja ta polega na usunięciu w . całości pnia nerwu współczulnego, jak również na wycięciu nerwu trzewnego (n. splanchnicus major) od połowy wysokości klatki piersiowej aż do zwoju trzewnego (ganglion coeliacum); szczególne znaczenie przypisuje usunięciu zwoju piersiowego. [patrz też: rak płaskonabłonkowy rogowaciejący, theoleskaaa instagram, pcum kielce ]\nTags: pcum kielce, rak płaskonabłonkowy rogowaciejący, theoleskaaa instagram\nNo Responses to “Operacja ta polega na usunieciu w calosci pnia nerwu wspólczulnego”\n[..] Cytowany fragment: Usługi pielęgniarskie w domu warszawa[...]\n[..] Blog oznaczyl uzycie nastepujacego fragmentu medycyna estetyczna lublin[...]\n[..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: psychoterapeuta bielsko biała[...]\nPowiązane tematy z artykułem: pcum kielce rak płaskonabłonkowy rogowaciejący theoleskaaa instagram\nOscylacja o wysokiej częstotliwości dla zespołu ostrej niewydolności oddechowej AD 2\nCoraz częstsze stosowanie HFOV w przypadku braku dobrych dowodów na skuteczność doprowadziło National Institute for Health Research w Wielkiej Brytanii do zlecenia badania w celu określenia skuteczności HFOV jako leczenia ARDS. Metody Projekt badania Przeprowadziliśmy randomizowaną, kontrolowaną próbę HFOV w porównaniu z konwencjonalną wentylacją mechaniczną. Pacjenci byli rekrutowani z oddziałów intensywnej terapii dorosłych (ICU) w […]\nZaburzenia czynnosci miesni wewnatrzkrtaniowych\nZaburzenia czynności mięśni wewnątrzkrtaniowych pochodzenia ośrodkowego. Bodźce wychodzące z ośrodków mowy zostają przeniesione do ośrodków znajdujących się w dolnych częściach zwoju przedśrodkowego (gyrus praecentralis j, a stąd do jądra ruchowego nerwu błędnego w rdzeniu przedłużonym, tj. do jądra obojnakiego (nucleus ambiguus). Ośrodek w korze mózgowej dla mięśni krtaniowych u człowieka nie jest do dzisiaj z […]


Dart poradnik: punktacja liczenie punktów jak liczyć punkty w darcie punktowanie tarczy taktyka gry\nMarta Głogowska-Drzyzga 14 lipca 2021\nDart to nie tylko wprawne oko oraz celny rzut – ta gra wymaga także umiejętności matematycznych. Podpowiadamy, jak nie pogubić się w liczeniu punktów!\nDart 501 – gra, od której zaczyna się przygoda\nGrać w darta można na różne sposoby. Jednak wciąż największym zainteresowaniem graczy (zarówno profesjonalnych, jak i amatorów) cieszy się Dart 501. Zasady są proste. Na wstępie każdy z uczestników rozgrywki dostaje 501 punktów. Wygrywa ten, komu najszybciej uda się zejść z punktacją do zera. Chociaż na pierwszy rzut oka wydaje się, że nie stanowi to żadnego problemu, to pod koniec rozgrywki okazuje się, iż bez matematyki wpojonej na lekcjach w szkole podstawowej się nie obędzie.\nPoczątkujący gracz może mieć problem ze zliczaniem punktacji. Lepiej, gdy tarcza jest elektroniczna. Wówczas licznik sam pokazuje, ile punktów podczas kolejki udało się uzyskać i ile jeszcze pozostało do zbicia. Jednak co w przypadku, gdy tarcza jest analogowa? Do gry wchodzi matematyka.\nZanim jednak zajmiemy się dodawaniem i odejmowaniem, trzeba zapoznać się z tarczą i oznaczeniem poszczególnych pól, które się na niej znajdują. Każda tarcza do darta to sektory, w których można uzyskać konkretną liczbę punktów. To jednak dopiero początek zabawy.\nNa zewnętrznym obwodzie tarczy widnieje podstawowa punktacja. Miej na uwadze, że na tarczy są nie tylko pola punktowane x1, ale także takie, które dają zawodnikowi dwa, a nawet trzy razy więcej punktów. Pierwszy okrąg z kolorowymi polami to punktacja podwójna. Jeżeli w tym miejscu trafisz w sektor 18, to w rezultacie otrzymasz 36 punktów.\nNastępne pola – dużo większe, w które jest najłatwiej trafić – to wynik mnożony x1. Jeżeli więc trafisz w sektor 18, wówczas otrzymasz 18 punktów. Prawdziwą gratką jest mniejszy okrąg składający się z kolorowych pól. Gdy trafisz w tę część tarczy, wtedy Twój wynik zostanie pomnożony razy trzy. I jak na poprzednich przykładach – rzut w pole 18 da w takim przypadku wynik 54 punktów.\nJak łatwo się domyślić, prawdziwym wyzwaniem jest umieszczenie rzutki w samym środku tarczy. Czarne pole to aż 50 punktów. Wąski okrąg, który je otacza, to 25 punktów dla zawodnika.\nJak grać w darta, żeby wygrać?\nPo pierwsze, trzeba trafiać w tarczę. Jednak przypadkowe rzuty raczej nie doprowadzą do zwycięstwa. Liczy się odpowiednia taktyka gry. Jeżeli jesteś słaby z matematyki i działania zawsze stanowiły dla Ciebie wyzwanie, to możesz posiłkować się kalkulatorem.\nOdpowiednią taktykę warto stosować już od samego początku rozgrywki. Dzięki temu można uniknąć problematycznej sytuacji w ostatnich rzutach. Najlepiej jest tak zaplanować kolejne rzuty, aby ilość punktów potrzebnych do wyzerowania licznika była łatwa do uzyskania. Planując rozgrywkę, zawsze uwzględniaj margines błędu.\nOdejmowanie od 501, dodawanie z zakresu 1-180 i mnożenie maksymalnie razy 3 liczb od 1 do 20 to umiejętności, które…\nOpublikowany przez Steel Dart Lublin Piątek, 22 stycznia 2021\nJak sprawnie zliczać punkty w darcie?\nNajłatwiej jest zapamiętać wartość poszczególnych pól. Wówczas nie trzeba za każdym razem liczyć, ile to jest np. 3 × 18. Zawodnik w swojej kolejce ma trzy rzuty.\nPrzyjrzyjmy się następującej sytuacji – w pierwszej kolejce (przy wyjściowej punktacji 501) udało się trafić:\n• pierwszą rzutką w pole pojedynczej 20,\n• drugą rzutką w pole podwójnej 13,\n• trzecią rzutką w pole potrójnej 9.\nObliczenia zaczynamy ustalając wartość każdego z pól. W tym przypadku będzie to 20 + 26 (2 × 13) + 27 (3 × 9). Suma uzyskanych punktów będzie wynosiła 73. Pozostaje jeszcze odjęcie tego wyniku od bazowej liczby punktów, tj. 501. 501-73 to jest 428.\nNa tej samej zasadzie punkty są liczone w następnych kolejkach. Wygrywa ten zawodnik, który jako pierwszy dojdzie do wartości 0.\nTaktyka gry w darta\nTrening czyni mistrza. Są oczywiście najpopularniejsze kombinacje punktów, które ułatwiają sprawne wyzerowanie licznika. Jednak trzeba się liczyć z tym, że w każdej kolejce coś może pójść nie tak i zamiast podwójnej 18 trafimy w pojedynczą. Grunt to pamiętać, że gra w darta ma być przede wszystkim doskonałą rozrywką, zwłaszcza gdy rozgrywka jest towarzyska.\n501 lotki · dart 501 · dart 501 zasady · dart dla początkujących · dart gra · dart ile punktów · dart instrukcja · dart jak grac · dart jak liczyć punkty · dart jak rzucać · dart jak zacząć · dart kalkulator · dart klasyczny · dart liczenie punktów · dart licznik · dart Polska · dart poradnik · dart punktacja · dart punktacja na tarczy · dart punktacja tarczy · dart punktowanie · dart punkty · dart punkty na tarczy · dart rozkład miejsc · dart rzutki · dart środek tarczy · dart tabela punktów · dart tarcza · dart wskazówki · dart zasady · darts punktacja · darts punkty · gra lotki · gra rzutki · gra w rzutki · gra w rzutki punktacja · gra w rzutki zasady · jak trenować darta · liczenie punktów dart · licznik dart · lotki dart · lotki jak rzucac · lotki punktacja · lotki rzutki · lotki tarcza · lotki tarcza punkty · lotki zasady · lotki zasady gry · profesjonalna tarcza do darta · punktacja dart · punktacja darta · punktacja gry w rzutki · punktacja lotki · punktacja na tarczy do darta · punktacja rzutki · punktacja tarczy do rzutek · punktacja w darta · punktacja w lotkach · punktacja w rzutkach · punktowanie tarczy · punkty dart · punkty w darcie · punkty w dart · rzut lotkami do tarczy · rzutki 501 · rzutki 501 zasady · rzutki darts · rzutki jak grac · rzutki jak liczyć punkty · rzutki jak rzucac · rzutki liczenie punktów · rzutki punktacja · rzutki punkty · rzutki reguły · rzutki tarcza · rzutki tarcza punkty · rzutki wyniki · rzutki zasady · tablica rzutki · tarcza dart · tarcza darts · tarcza do darta · tarcza do rzutek · tarcza rzutki · tarcze i rzutki · trening dart · zasady gry w darta · zasady liczenia punktów w darcie · zasady punktacji dart