Izabela Mańkowska Małgorzata Rożyńska. Ortograffiti Z BRATKIEM PROGRAM. G d y n i a - PDF\nDownload "Izabela Mańkowska Małgorzata Rożyńska. Ortograffiti Z BRATKIEM PROGRAM. G d y n i a"\n1 Izabela Mańkowska Małgorzata Rożyńska Ortograffiti Z BRATKIEM PROGRAM G d y n i a\n2 Spis tre ści Wstęp... 3 I. Za ło że nia i ce le pro gra mu ORTOGRAFFITI z Brat kiem kla sa dru ga... 4 II. Or ga ni za cja za jęć ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych pod czas re ali za cji pro gra mu... 4 Za ło że nia or ga ni za cyj ne za jęć ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych... 4 Kwa li fi ko wa nie uczniów do udzia łu w za ję ciach ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych... 5 Kie dy roz po zna je się ry zy ko dys lek sji?... 6 Przy pa dek Kon ra da jak roz po znać dziec ko ry zy ka dys lek sji i za pla no wać pra cę te ra peu tycz ną... 7 III. Kon struk cja jed nost ki te ra peu tycz nej... 8 Kon struk cja jed nost ki te ra peu tycz nej po świę co nej roz wi ja niu i do sko na le niu umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia... 8 Kon struk cja jed nost ki te ra peu tycz nej po świę co nej wie lo zmy sło we mu opra co wa niu gło sek, li ter, dwu zna ków IV. Ćwi cze nia sty mu lu ją ce i uspraw nia ją ce funk cje per cep cyj no -mo to rycz ne Ćwi cze nia kształ cą ce wraż li wość, spo strze gaw czość, pa mięć słu cho wą Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje słu cho wo -ję zy ko we Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje wzro ko we Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje mo to rycz ne V. Do sko na le nie umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia VI. Wspo ma ga nie roz wo ju w za kre sie edu ka cji ma te ma tycz nej VII. Wspo ma ga nie roz wo ju emo cjo nal no -spo łecz ne go Ro la ba jki te ra peu tycz nej w pro gra mie VIII. Spo so by mo ty wo wa nia dziec ka Jak mo ty wo wać dziec ko do na uki? Jak prze zwy cię żać nie chęć dziec ka do na uki? IX. Oce na i sa mo oce na X. Po mo ce wy ko rzy sty wa ne pod czas pra cy z pro gra mem XI. Wska zów ki i za le ce nia do re ali za cji pro gra mu Bi blio gra fia\n3 Wstęp Pro gram ORTOGRAFFITI z Brat kiem zo stał przy go to wa ny przede wszyst kim z my ślą o dzie ciach ry zy ka dys lek sji, któ re wy ka zu ją par cjal ne de fi cy ty funk cji ję zy ko wych, per cep cyj nych i mo to rycz nych wa run ku ją cych po praw ny roz wój umie jęt no ści czy ta nia i pi - sa nia. Wspar cia po trze bu ją rów nież dzie ci z bar dziej ogól ny mi opóź nie nia mi roz wo ju, u któ rych wy stę pu ją de fi cy ty uwa run ko wa ne en do gen nie lub śro do wi sko wo. Dla te go też no wa tor ski mo del te ra pii pe da go gicz nej, opra co wa ny spe cjal nie dla po trzeb pro gra - mu, mo że być wy ko rzy sta ny do udzie la nia po mo cy te ra peu tycz nej wszyst kim dzie ciom w wie ku 7 8 lat, u któ rych wy stę pu ją trud - no ści w na uce czy ta nia i pi sa nia, nie za leż nie od te go, skąd się one bio rą. Edu ka cyj no -te ra peu tycz ny cha rak ter pro gra mu po zwa la na za sto so wa nie go za rów no pod czas za jęć gru po wych, jak i in dy wi du - al nych. Pro gram z po wo dze niem spraw dzi się na za ję ciach wy rów naw czych oraz w trak cie te ra pii pro wa dzo nej w ce lu sty mu lo wa - nia funk cji per cep cyj no -mo to rycz nych, kon cen tra cji uwa gi oraz roz wi ja nia róż nych form ko mu ni ka cji. Mo że też być wy ko rzy sta ny w pra cy z dzieć mi nad po bu dli wy mi i dzieć mi z de fi cy tem uwa gi. Z pro gra mu mo gą rów nież ko rzy stać dzie ci, któ re nie ra dzą so bie w sy tu acjach wy ma ga ją cych opa no wa nia kom pe ten cji spo łecz nych i emo cjo nal nych. Za pro po no wa ne w pro gra mie ćwi cze nia i me - to dy mo gą sto so wać tak że na uczy cie le te ra peu ci pra cu ją cy z dzieć mi za nie dba ny mi dy dak tycz nie (śro do wi sko wo), u któ rych wy - stę pu ją po dob nie jak u dzie ci ry zy ka dys lek sji trud no ści w na uce czy ta nia i pi sa nia. Z ko lei ro dzi ce ko rzy sta ją cy z za pro po no wa - nych w pro gra mie ma te ria łów do ćwi czeń za pew nią swo im dzie ciom sty mu la cję waż nych ob sza rów roz wo jo wych. Pro gram w peł ni do sto so wa no do pol skie go sys te mu edu ka cyj ne go. Róż no rod ne ty py za dań są do pa so wa ne do wie ku od bior - cy. Za pro po no wa ne w pro gra mie me to dy sys te ma tycz ne go kształ ce nia funk cji per cep cyj no -mo to rycz nych i wspo ma ga nia roz wo - ju emo cjo nal no -mo ty wa cyj ne go umoż li wia ją za po bie ga nie wy stę po wa niu trud no ści w na uce i po ja wia niu się za bu rzeń wtór nych. W pro gra mie uwzględ nio no za ba wy i ćwi cze nia uwraż li wia ją ce i sty mu lu ją ce zmy sły, sta bi li zu ją ce na pię cie mię śnio we, kształ tu ją ce rów no wa gę, prze kra cza nie li nii środ ka, orien ta cję cza so wo -prze strzen ną, ko or dy na cję ru cho wą i wzro ko wo -ru cho wą, a tak że słu - cho wo -ru cho wą i wzro ko wo -słu cho wo -ru cho wą, spraw ność ma nu al ną i gra fo mo to rycz ną, sty mu lu ją ce roz wój mo wy, lo gicz ne go i twór cze go my śle nia, umie jęt no ści ma te ma tycz ne. Pro gram za wie ra rów nież ćwi cze nia w za kre sie pla no wa nia ru chu (prak sji), od - twa rza nia i imi to wa nia ru chów, pla no wa nia i wy ko ny wa nia se kwen cji okre ślo nych za dań, pra wi dło wej pra cy ga łek ocznych, zdol - no ści do prze miesz cza nia się w róż nych kie run kach oraz ćwi cze nia kon cen tra cji uwa gi. Zgro ma dze nie przez dziec ko do świad czeń w tym za kre sie wy rów nu je je go szan se edu ka cyj ne i po ma ga w osią gnię ciu wła ści - we go po zio mu umie jęt no ści i spraw no ści. Oprócz te ra pii spe cy ficz nych trud no ści w czy ta niu i pi sa niu w pro gra mie uwzględ nio no tak że dia gno zę pe da go gicz ną i za pro - po no wa no na rzę dzia umoż li wia ją ce pro wa dzą ce mu za ję cia stwo rze nie peł nej do ku men ta cji (obej mu ją cej dia gno zę, prze bieg za - jęć oraz uwzględ nia ją cej in dy wi du al ne umie jęt no ści i po stę py dziec ka, a tak że ra mo wy pro gram te ra peu tycz ny). Pro gram ORTOGRAFFITI z Brat kiem stwa rza moż li wość: roz po zna nia trud no ści dziec ka po przez wy ko na nie na po cząt ku ro ku szkol ne go ba da nia prze sie wo we go (za po mo cą kwe stio na - riu sza roz po zna wa nia spe cy ficz nych trud no ści w czy ta niu i pi sa niu opra co wa ne go przez Mar tę Bog da no wicz); do ko na nia pod ko niec ro ku szkol ne go oce ny efek tyw no ści udzie lo nej po mo cy (przez za sto so wa nie te stów czy ta nia i pi sa nia opra - co wa nych przez Re na tę Cza baj). Opra co wa ny kom plek so wo ma te riał umoż li wia po nad to: kon ty nu ację pra cy w do mu (kar ta pra cy do mo wej); sys te ma tycz ny kon takt z ro dzi ca mi (kar ta oce ny po stę pów ucznia). Pra ca z pro gra mem w kla sie dru giej ba zu je na baj ce te ra peu tycz nej, któ rej głów ny bo ha ter Bra tek wspie ra dzie ci w ro zu mie - niu róż no rod nych sy tu acji spo łecz nych i sta nów emo cjo nal nych. Bra tek wpro wa dza rów nież w at mos fe rę po szcze gól nych za jęć i za - chę ca do wy ko ny wa nia za dań. Każ de dziec ko znaj dzie w tej po sta ci ce chy ko goś bli skie go, ko mu mo że za ufać i po wie rzyć swo je spra wy i te trud ne, i te ra do sne. Ma my na dzie ję, że wy mie nio ne po wy żej ce chy pro gra mu spra wią, iż je go ko lej na część skie ro wa na do uczniów kla sy dru - giej za in spi ru je te ra peu tów oraz ro dzi ców, a dzie ciom po mo że uczyć się efek tyw nie i z en tu zja zmem. Au tor ki 3\n4 I. Za ło że nia i ce le pro gra mu ORTOGRAFFITI z Brat kiem kla sa dru ga Głów nym ce lem pro gra mu jest roz wi ja nie i do sko na le nie umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia. Po nad to pro gram umoż li wia osią - gnię cie na stę pu ją cych ce lów te ra peu tycz nych: wy kształ ce nie od po wied nie go po zio mu kom pe ten cji emo cjo nal nych przez: do strze ga nie sta nów emo cjo nal nych bo ha te rów ba - jek te ra peu tycz nych, roz po zna wa nie i na zy wa nie wła snych uczuć, kon tro lo wa nie ich i wy ra ża nie w od po wied ni spo sób; wy kształ ce nie wła ści we go po zio mu umie jęt no ści spo łecz nych przez: ana li zo wa nie sy tu acji pre zen to wa nych w baj kach te ra peu - tycz nych, in te gro wa nie ze spo łu, sys te ma tycz ne utrwa la nie na wy ków kon struk tyw nych za cho wań, dą że nie do ak cep ta cji in nych i to le ran cji, bu do wa nie po czu cia bez pie czeń stwa i za ufa nia, kształ to wa nie umie jęt no ści em pa tycz nych oraz wła ści wych re la cji w gru pie, na by wa nie no wych do świad czeń spo łecz nych; sty mu lo wa nie i uspraw nia nie funk cji per cep cyj no -mo to rycz nych; kształ to wa nie wraż li wo ści i świa do mo ści fo no lo gicz nej; do sko na le nie umie jęt no ści po praw ne go mó wie nia; kształ to wa nie wraż li wo ści, świa do mo ści or to gra ficz nej oraz no wych do świad czeń na pod sta wie róż nych za baw i gier or to gra ficz - nych; roz wi ja nie my śle nia przy czy no wo -skut ko we go oraz twór cze go my śle nia i wy obraź ni; wspo ma ga nie w za kre sie edu ka cji ma te ma tycz nej; uzu peł nia nie wia do mo ści i umie jęt no ści wy ni ka ją cych z za nie dbań śro do wi sko wych, de fi cy tów roz wo jo wych, słab szej pre dys po - zy cji psy cho fi zycz nej i in te lek tu al nej, złe go sa mo po czu cia; roz wi ja nie sys te mu mo ty wa cji; bu do wa nie wia ry we wła sne si ły i moż li wo ści; za chę ca nie do po ko ny wa nia trud no ści; kształ to wa nie od por no ści emo cjo nal nej; roz wi ja nie za in te re so wań; wspie ra nie moc nych stron. II. Or ga ni za cja za jęć ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych pod czas re ali za cji pro gra mu Za ło że nia or ga ni za cyj ne za jęć ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych Pod czas re ali za cji pro gra mu w kla sie dru giej na le ży uwzględ niać na stę pu ją ce za ło że nia: za ję cia ko rek cyj no -kom pen sa cyj ne od by wa ją się raz lub dwa ra zy w ty go dniu w za leż no ści od moż li wo ści or ga ni za cyj nych szko ły; jed nost ka te ra peu tycz na trwa: 60 mi nut (2 ra zy po 30 mi nut z prze rwą wy zna czo ną przez te ra peu tę), gdy za ję cia pro wa dzo ne są raz w ty go dniu jest to roz - wią za nie za le ca ne przez au tor ki; 45 mi nut, gdy za ję cia pro wa dzo ne są dwa ra zy lub raz w ty go dniu; dziec ko po win no pra co wać sys te ma tycz nie w do mu, gdzie kon ty nu uje pra cę roz po czę tą w szko le, aby speł nić kry te rium in te gral - no ści od dzia ły wań; naj le piej, aby wy ko ny wa ło za da nia te ra peu tycz ne co dzien nie przez oko ło mi nut; gru pa po win na li czyć do pię ciu osób; na le ży za dbać o za pew nie nie dzie ciom po czu cia bez pie czeń stwa; za ję cia po win ny się od by wać w ga bi ne cie te ra pii pe da go gicz nej lub po miesz cze niu wy po sa żo nym w od po wied nie po mo ce dy - dak tycz ne i przed mio ty po trzeb ne do za jęć (np. gry, za baw ki dy dak tycz ne, miej sce do re lak sa cji i ćwi czeń ru cho wych oraz sto li ki); na le ży dzie ciom umoż li wić po zo sta wia nie w sa li przy bo rów szkol nych i ze szy tów ćwi czeń; za ję cia ko rek cyj no -kom pen sa cyj ne po wi nien pro wa dzić na uczy ciel spe cja li sta te ra pii pe da go gicz nej; za da niem pro wa dzą ce go za ję cia jest od kry cie w dziec ku moc nych stron i uzdol nień oraz ich roz wi ja nie; za ję cia po win ny być pro wa dzo ne na pod sta wie za pro po no wa nych sce na riu szy, z uwzględ nie niem wszyst kich ak tyw no ści te ra - peu tycz nych faz efek tyw nej te ra pii; na uczy ciel ma moż li wość sa mo dziel ne go do bo ru ćwi czeń re ali zo wa nych na za ję ciach gru po wych i uwzględ nie nia po trzeb uczniów oraz cza su, ja kim dys po nu je; po zwa la to na in dy wi du ali za cję pra cy te ra peu tycz nej. 4\n5 Kwa li fi ko wa nie uczniów do udzia łu w za ję ciach ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych Do udzia łu w za ję ciach ko rek cyj no -kom pen sa cyj nych dzie ci ry zy ka dys lek sji kwa li fi ko wa ne są na pod sta wie kwe stio na riu sza roz - po zna wa nia spe cy ficz nych trud no ści w czy ta niu i pi sa niu. W roz po zna niu ry zy ka wy stą pie nia spe cy ficz nych trud no ści w ucze niu się są po nad to po moc ne: wy wiad z ro dzi cem i na uczy cie lem, a tak że pro wa dzo na przez na uczy cie la i te ra peu tę ob ser wa cja dziec ka, któ ra obej mu je m.in.: je go za cho wa nie, zdol ność sku pie nia uwa gi, po ziom roz wo ju mo wy (spo sób mó wie nia i kon stru owa nia wy - po wie dzi), umie jęt ność syn te zy i ana li zy słu cho wej, po ziom ko or dy na cji ru cho wej, po ziom umie jęt no ści ma nu al nych i gra fo mo to - ry ki na pod sta wie wy ko na nych prac i wy two rów. Do za jęć włą cza się rów nież uczniów dia gno zo wa nych na pod sta wie za le ceń po rad ni psy cho lo gicz no -pe da go gicz nej. Kwa li fi ka - cji uczniów do za jęć do ko nu je się w po ro zu mie niu z wy cho waw cą oraz ro dzi ca mi. Sku tecz ność udzie lo nej dziec ku po mo cy i je go po stę py na le ży zba dać za po mo cą od po wied nich ma te ria łów dia gno stycz nych za war tych w pa kie cie ORTOGRAFFITI z Brat kiem. Wy ni ki dia gno zy pe da go gicz nej, wy ko na nej przez pro wa dzą ce go za ję cia pod ko - niec ro ku szkol ne go w kla sie pierw szej, mo gą wska zy wać, któ re dziec ko po trze bu je kon ty nu acji za jęć w kla sie dru giej. Symp to my ry zy ka dys lek sji cha rak te ry stycz ne dla wie ku 7 10 lat 1 : Lp. Obszar diagnozy Objawy 1. Motoryka duża Dziecko: wykazuje się małą sprawnością ruchową całego ciała; ma trudności z nauczeniem się jazdy na dwukołowym rowerze, wrotkach, łyżwach, nartach; niechętnie uczestniczy w zabawach i zajęciach ruchowych, np. może mieć trudności z wykonaniem układów gimnastycznych. 2. Motoryka mała Dziecko: wykazuje się obniżoną sprawnością ruchową rąk; nie opanowało w pełni czynności samoobsługowych związanych z ubieraniem się, myciem i jedzeniem; przejawia trudności z używaniem nożyczek. 3. Koordynacja wzrokowo- -ruchowa Dziecko: ma trudności z rzucaniem piłki do celu i chwytaniem; brzydko, niechętnie rysuje i pisze, nie mieści się w liniaturze, zagina ośle uszy ; zbyt mocno przyciska ołówek/długopis, jego ręka szybko się męczy, pisze wolno; ma trudności z rysowaniem szlaczków, odtwarzaniem złożonych figur geometrycznych. 4. Funkcje wzrokowe Dziecko: ma trudności z wyróżnianiem elementów z całości, a także z ich syntetyzowaniem w całość, np. podczas układania mozaiki według wzoru; ma trudności z wyodrębnianiem szczegółów różniących dwa obrazki, z odróżnianiem kształtów podobnych (np. figur geometrycznych, liter m n, l t ł) lub identycznych, lecz inaczej położonych w przestrzeni (np. liter p b d). 5. Funkcje słuchowo-językowe Dziecko: ma trudności z zapamiętywaniem (np. tabliczki mnożenia, wierszy), szczególnie sekwencji (np. nazw miesięcy, liter alfabetu); przejawia wadliwą wymowę, przekręca słowa, używa sformułowań niepoprawnych pod względem gramatycznym; ma trudności z zapamiętywaniem nazw, myli nazwy zbliżone fonetycznie; ma trudności z poprawnym używaniem wyrażeń przyimkowych, opisujących stosunki przestrzenne: nad pod, za przed, wewnątrz na zewnątrz ; ma trudności z zapamiętywaniem wiersza, piosenki, więcej niż jednego polecenia w tym samym czasie; ma trudności z pamięcią fonologiczną oraz sekwencyjną: z zapamiętywaniem materiału uszeregowanego w serie i sekwencje, jak nazwy dni tygodnia, pór roku, nazwy miesięcy, a także liter alfabetu, cyfr, powtarzaniem z pamięci szeregu słów oraz szeregów cyfrowych (złożonych z pięciu cyfr); ma trudności z szybkim wymienianiem nazw (np. wszystkich znanych owoców, szeregu słów); w wolnym tempie nazywa szereg prostych obrazków; ma trudności z zapamiętaniem tabliczki mnożenia. 1 Wg: M. Bogdanowicz, Ryzyko dysleksji. Problem i diagnozowanie, Gdańsk\n6 Lp. Obszar diagnozy Objawy 6. Lateralizacja Dziecko: przejawia utrzymującą się oburęczność. 7. Orientacja w schemacie ciała i przestrzeni Dziecko: ma trudności z jednoczesnym wskazywaniem na sobie części ciała i określaniem ich za pomocą terminów prawe lewe ; ma trudności z określeniem położenia przedmiotów względem siebie; pisze litery i cyfry zwierciadlanie i/lub zapisuje wyrazy od strony prawej do lewej. 8. Orientacja w czasie Dziecko: ma trudności w orientacji w czasie, np. z określaniem pory roku, miesiąca, dnia, godziny na zegarze. 9. Czytanie Dziecko ma trudności w czytaniu: czyta w wolnym tempie, stosując prymitywną technikę (głoskowanie lub sylabizowanie z wtórną syntezą słowa); bardzo szybko czyta, lecz popełnia przy tym wiele błędów; odczytuje wyrazy od tyłu, czyli od prawej strony do lewej, np. wyraz do czyta od ; niewłaściwie i słabo rozumie przeczytany tekst; ma trudności z zapamiętaniem kształtu rzadziej występujących liter, o skomplikowanej strukturze (F, H, Ł, G); myli litery podobne pod względem kształtu (l t ł, m n) oraz litery identyczne, lecz inaczej położone w przestrzeni (p g, b d), popełnia błędy podczas czytania tekstów. 10. Pisanie Dziecko ma trudności z opanowaniem poprawnej pisowni: myli litery odpowiadające głoskom podobnym fonetycznie (np. głoski [z] [s], [w] [f], [d] [t], [k] [g]); ma trudności z zapisywaniem liter oznaczających spółgłoski miękkie; myli głoski [i], [j], głoski nosowe [ą], [om], [ę], [en]; często opuszcza, dodaje, przestawia, podwaja litery i sylaby, zapisuje wyrazy bezsensowne; ma trudności z zapisaniem liter rzadziej występujących, o skomplikowanej strukturze (F, H, Ł, G), liter podobnych pod względem kształtu (l t ł, m n), liter identycznych, lecz inaczej położonych w przestrzeni (p g b d); popełnia błędy podczas przepisywania tekstów; wykazuje nasilone trudności podczas pisania ze słuchu (dyktanda). Współ wy stę po wa nie wie lu wy mie nio nych ob ja wów u jed ne go dziec ka po zwa la z więk szą pew no ścią przy pusz czać, że ma my do czy nie nia z dziec kiem ry zy ka dys lek sji. Kie dy roz po zna je się ry zy ko dys lek sji? Mar ta Bog da no wi cz 2 pre zen tu je sta no wi sko, iż roz po zna nia ry zy ka dys lek sji do ko nu je się wte dy, gdy ob ser wo wa ne trud no ści ma ją spe cy ficz ny cha rak ter. U każ de go dziec ka ry zy ko dys lek sji mo że ujaw niać się pod po sta cią wy mie nio nych symp to mów, ale żad ne z nich nie bę dzie mia ło ta kich sa mych ob ja wów trud no ści. Ry zy ko dys lek sji zwy kle dia gno zu je się wów czas, gdy kil ka róż - nych trud no ści ob ja wia się w po sta ci na si lo nej, upo rczy wej, a za ra zem do tkli wej. Trud no ści te ustę pu ją pod wpły wem ćwi czeń, ale z tru dem, wol no i czę sto po wra ca ją. Na to miast efek ty po pra wy są nie współ mier nie ma łe do wło żo nej pra cy i wy sił ku. Po prze pro wa dza niu ba dań (w po rad ni psy cho lo gicz no -pe da go gicz nej) sta wia się dia gno zę ry zy ka dys lek sji i dys lek sji roz wo - jo wej, je że li: stwier dza się pra wi dło wy roz wój umy sło wy; u dziec ka wy stę pu ją istot ne opóź nie nia roz wo ju funk cji (słu cho wo -ję zy ko wych, wzro ko wo -prze strzen nych, ru cho wych, in te gra cji tych funk cji), któ re sta no wią pod sta wę do wy kształ ce nia się umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia; do strze ga się od po cząt ku na uki szkol nej wy stę po wa nie trud no ści w czy ta niu i pi sa niu; ob ja wy są na si lo ne i dłu go trwa łe, nie ustę pu ją na tych miast po pod ję ciu te ra pii pe da go gicz nej. 2 M. Bogdanowicz, Ryzyko dysleksji. Problem i diagnozowanie, Gdańsk\n7 Nie roz po zna je się dys lek sji roz wo jo wej, gdy trud no ści w na uce: są je dy nie wy ni kiem złe go funk cjo no wa nia na rzą dów zmy słów (nie do słu chu lub wa dy wzro ku); na le żą do ze spo łu symp to mów in te li gen cji niż szej niż prze cięt na, upo śle dze nia umy sło we go; są skut kiem scho rze nia neu ro lo gicz ne go (MPD, epi lep sja); są wy łącz nie wy ni kiem za nie dba nia śro do wi sko we go i dy dak tycz ne go. Przy pa dek Kon ra da jak roz po znać dziec ko ry zy ka dys lek sji i za pla no wać pra cę te ra peu tycz ną Roz po zna nie wstęp ne Dru ga po ło wa wrze śnia do na uczy cie la spe cja li sty te ra pii pe da go gicz nej zgła sza się ma ma Kon ra da, ucznia kla sy dru giej, in for - mu jąc o tym, że za ob ser wo wa ła u sy na pew ne nie po ko ją ce ob ja wy. Kon rad, koń cząc kla sę pierw szą, z po zy tyw nym wy ni kiem zdał rów nież eg za min z gry na gi ta rze w szko le mu zycz nej. Jed nak po wa ka cjach chło piec z tru dem roz po zna wał nu ty i uczył się utwo rów. Miał ró wież trud no ści z od two rze niem utwo rów wcze śniej wy ćwi czo nych. Po nad to od no wa uczył się li ter ich roz po zna wa nia (bier na zna jo mość) i pi sa nia (miej sce w li nia tu rze, kie run ki pi - sa nia). Chło piec sła bo ra dził so bie z czy ta niem. Ma ma Kon ra da przy po mnia ła so bie, że w kla sie pierw szej syn czę sto nie na dą żał za kla są z pi sa niem, nie chęt nie czy tał naj pierw gło sku jąc, a po tem śli zga jąc się z li te ry na li te rę. Zda rza ło się, że pi sząc, my lił li te ry lub je gu bił. Dość du żo cza su prze zna czał na od - ra bia nie za dań do mo wych. W ze rów ce chło piec nie chęt nie ry so wał szlacz ki li te ro po dob ne (nie lu bił tej czyn no ści), nie któ re zna ki i li te ry za pi sy wał zwier cia dla nie. Zda niem ma my chłop ca, wy mie nio ne symp to my nie zo sta ły do strze żo ne przez na uczy cie li w ze - rów ce i kla sie pierw szej ja ko spe cy ficz ne trud no ści w ucze niu się. Prze pro wa dze nie ob ser wa cji chłop ca, je go za cho wa nia i stra te gii ra dze nia so bie z trud no ścia mi pod czas za jęć szkol nych oraz oce na wy ko na nych prac pla stycz nych, wy two rów oraz ana li za ze szy tów, a tak że za sto so wa nie kwe stio na riu sza roz po zna wa nia ry - zy ka spe cy ficz nych trud no ści w czy ta niu i pi sa niu umoż li wi ło stwo rze nie wy ka zu trud no ści w na uce Kon ra da. Zna la zły się w nim: ob ni żo na spraw ność gra fo mo to rycz na znie kształ ce nia wzo rów, li ter, licz ne skre śle nia w ze szy cie, sil ny na cisk na kart kę, wol ne pi - sa nie, szyb kie mę cze nie się i po ce nie rę ki pod czas pi sa nia i ry so wa nia, li te ry nie utrzy ma ne w li nia tu rze, ob ni żo na ko or dy na cja wzro ko wo -ru cho wa trud no ści w po słu gi wa niu się no życz ka mi, trud no ści w pre cy zyj nym ry so wa niu po śla - dzie, kło po ty z roz pla no wa niem tek stu w li nii i na stro nie ze szy tu, ob ni żo na spraw ność funk cji słu cho wo -ję zy ko wych pro ble my z syn te zą gło sko wą słów za wie ra ją cych utrud nie nie, trud no ści w usu wa niu sy la by/gło ski ze sło wa, za kłó ce nia w orien ta cji prze strzen nej my le nie kie run ków, my le nie le wej i pra wej rę ki, ob ni żo na spraw ność funk cji wzro ko wo -prze strzen nych my le nie li ter o po dob nym kształ cie, lecz ina czej uło żo nych w prze strze - ni oraz cy fry 3 z li te rą E, nie pa mię ta nie nie któ rych li ter, nie pa mię ta nie spo so bu pi sa nia li ter (kie run ku, miej sca wej ścia do li ter), trud no ści w czy ta niu wol ne tem po czy ta nia i sto so wa nie pry mi tyw nej tech ni ki (czy ta nie po li te rze, pro blem z do ko ny wa niem syn te zy), zmie nia nie brzmie nia czy ta nych wy ra zów, ob ni żo na zdol ność kon cen tra cji uwa gi trud no ści w sku pie niu się na za da niu, ob ni żo na mo ty wa cja spo wo do wa na na po ty ka ny mi nie po wo dze nia mi nie chęć do na uki, lęk przed za ję cia mi z kla są. Za moc ne stro ny dziec ka uzna no: ro zu mie nie prze czy ta ne go przez do ro słe go tek stu i umie jęt ne for mu ło wa nie wy po wie dzi na je go te mat, bu do wa nie wy po wie dzi ust nych cha rak te ry zu ją cych się bo ga tym słow nic twem i zdań po praw nych pod wzglę dem gra ma tycz - nym i lo gicz nym, roz po zna wa nie i two rze nie ry mów, spraw ne od twa rza nie z pa mię ci ry mo wa nek (zwłasz cza, gdy to wa rzy szył te mu ruch), bar dzo du żą spraw ność ru cho wą, du żą spraw ność i sa mo dziel ność pod czas za dań ma ni pu la cyj nych i kon struk cyj nych, chęć współ dzia ła nia z in ny mi dzieć mi, do bre re la cje z ró wie śni ka mi, do bry kon takt z te ra peu tą ob da rze nie go za ufa niem. Za le ce nia Po mi mo spóź nio ne go roz po zna nia pro ble mu re al ne szan se na po pra wę sy tu acji Kon ra da stwa rza udzie le nie dziec ku po mo cy psy cho lo gicz no -pe da go gicz nej w szko le i w do mu. Wspól nie z ma mą chłop ca pod ję to de cy zję o je go udzia le w za ję ciach ko rek cyj - no -kom pen sa cyj nych. Za le co no też uczest nic two w za ję ciach ru cho wych, któ re oprócz re lak su za pew nia ją moż li wość do war to ścio - wa nia się. Ro dzi com uświa do mio no po trze bę sys te ma tycz nej pra cy (ćwi czeń w czy ta niu i pi sa niu) i ob ser wa cji po stę pów m.in. dla - te go, że wszel kie dłuż sze prze rwy, ta kie jak wa ka cje, nio są dla dziec ka ry zy ka dys lek sji przy kre kon se kwen cje w po sta ci znacz ne go ob ni ża nia się po zio mu na by tych wcze śniej umie jęt no ści czy spraw no ści. Omó wio no z ro dzi ca mi me to dy i spo so by pra cy z dziec - kiem, za chę cjąc do prze czy ta nia pu bli ka cji Uczeń z dys lek sją w do mu 3. Usta lo no za kres in dy wi du al nych spo tkań ma ją cych na ce lu wy mia nę in for ma cji i spo strze żeń. 3 M. Bogdanowicz, A. Adryjanek, M. Rożyńska, Uczeń z dysleksją w domu. Poradnik nie tylko dla rodziców, Gdynia\n8 Efek ty Pod ko niec na uki w kla sie dru giej u Kon ra da za ob ser wo wa no efek ty pra cy te ra peu tycz nej. Do naj więk szych osią gnięć za li czyć na le ży wzrost mo ty wa cji do na uki oraz na bra nie wia ry we wła sne si ły i pew no ści sie bie oraz zdol ność do ade kwat nej sa mo oce ny. Chło piec dzię ki te mu znacz nie le piej ra dził so bie w sy tu acjach za da nio wych pod czas za jęć edu ka cyj nych. Wzrósł po ziom je go osią - gnięć szkol nych po pra wi ła się spraw ność pi sa nia i czy ta nia. III. Kon struk cja jed nost ki te ra peu tycz nej Po ni żej za pre zen to wa no w uję ciu ta be la rycz nym kon struk cję jed no stek te ra peu tycz nych ba zu ją cych na za pro po no wa nych w pro - gra mie sce na riu szach za jęć. Pro wa dzą cy za ję cia ma w kla sie dru giej do dys po zy cji dwa ro dza je sce na riu szy: a) sce na riu sze za jęć prze zna czo ne do roz wi ja nia i do sko na le nia umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia, b) sce na riu sze za jęć prze zna czo ne do wie lo zmy sło we go opra co wa nia gło sek, li ter, dwu zna ków. A. Kon struk cja jed nost ki te ra peu tycz nej po świę co nej roz wi ja niu i do sko na le niu umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia I. Czyn no ści or ga ni za cyj no -mo bi li zu ją ce 1. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność roz po zna wa nia, na zy wa nia i wy ra ża nia emo cji oraz in te gru ją ce gru pę przy go to wa nie emo cjo nal ne do od bio ru no wych tre ści pro - Ćwi cze nia te go ty pu są pod sta wą re ali za cji po zo sta łych ak tyw - gra mo wych, no ści te ra peu tycz nych. kształ to wa nie umie jęt no ści ro zu mie nia norm i za sad spo łecz - Pro wa dzą cy za ję cia ma dzię ki nim moż li wość zo rien to wa nia się, nych, z ja ki mi uczu cia mi i mo ty wa cją dzie ci przy cho dzą na za ję cia. in te gro wa nie ze spo łu, Dziec ko z ko lei ma moż li wość na ucze nia się, jak roz po znać, na - kształ ce nie wła ści we go po zio mu kom pe ten cji emo cjo nal - zwać i wy ra żać swo je emo cje w kon tro lo wa ny spo sób. Pro wa - nych i spo łecz nych. dzą cy mu w tym po ma ga. Od by wa się to w kli ma cie bez pie - czeń stwa i za ufa nia. 2. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce słu cha nie ze zro zu mie niem i umie jęt ność wy po wia da nia się roz wi ja nie umie jęt no ści słu cha nia ze zro zu mie niem i wy po - wia da nia się na te mat usły sza ne go tek stu, wy wo ła nie za cie ka wie nia baj ką, kształ to wa nie my śle nia przy czy no wo -skut ko we go, kształ ce nie umie jęt no ści sku pie nia uwa gi pod czas słu cha nia ba jek, po zna wa nie róż nych sta nów emo cjo nal nych przez na zy wa - nie uczuć bo ha te rów przed sta wio nych na ob raz kach. Bar dzo istot nym za da niem jest opo wia da nie hi sto ryj ki ob raz - ko wej. Dzie ci przy po mo cy pro wa dzą ce go za ję cia ukła da ją ob - raz ki w od po wied niej ko lej no ści i opo wia da ją baj kę, wska zu jąc przy czy ny i skut ki przed sta wio nych sy tu acji. Opo wia da jąc baj kę, dzie ci na zy wa ją uczu cia bo ha te rów. II. Wy pra co wa nie go to wo ści do pra cy 3. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia ru cho wo -zmy sło we do star cza nie róż no rod nych bodź ców dla lep szej or ga ni za cji zmy sło wej, roz wi ja nie orien ta cji w sche ma cie cia ła i prze strze ni, do sko na le nie umie jęt ność pla no wa nia ru chu, utrwa la nie pra wi dło wej po sta wy cia ła. Za ba wy i ćwi cze nia ru cho wo -zmy sło we na wią zu ją do tre ści ba - jek te ra peu tycz nych. Są do bra ne w prze my śla ny spo sób, co ma na ce lu zwięk sze nie mo ty wa cji dziec ka do ich wy ko ny wa nia. Ćwi cze nia ru cho we za pro po no wa ne w tej czę ści za jęć sty mu - lu ją wie le róż nych funk cji, m.in. sta bi li zu ją na pię cie mię śnio we, do sko na lą zmysł rów no wa gi, ko or dy na cję ru cho wą, orien ta cję cza so wo -prze strzen ną i kie run ko wą. Na tym eta pie za jęć pro po nu je się rów nież ćwi cze nia do sko na - lą ce umie jęt ność pla no wa nia ru chu (prak sję) po przez m.in. po - wta rza nie za pa mię ta nych czyn no ści z du żą do kład no ścią. 8\n9 4. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć słu cho wą do sko na le nie umie jęt no ści roz po zna wa nia, róż ni co wa nia i kla sy fi ko wa nia dźwię ków, przy go to wa nie słu chu do od bio ru co raz bar dziej skom pli ko - wa nych dźwię ków. W wy ni ku re ali zo wa nych ćwi czeń (ta kich jak: roz wią zy wa nie za ga dek dźwię ko wych i mu zycz nych, róż ni co wa nie dźwię ków ci chych i gło śnych, dłu gich i krót kich, two rze nie ukła dów prze - strzen nych do wy stu ki wa nych ukła dów dźwię ków, od twa rza - nie oraz sa mo dziel ne two rze nie krót kich ukła dów ryt micz nych, słu cha nie dźwię ków i za pa mię ty wa nie ich w okre ślo nej ko lej - no ści, li cze nie dźwię ków, gra nie na in stru men tach per ku syj - nych okre ślo nych ryt mów, kie ro wa nie uwa gi na okre ślo ne dźwię ki itp.) roz wi ja się wraż li wość, spo strze gaw czość i pa - mięć słu cho wa i dziec ko przy go to wu je się do od bio ru co raz bar dziej skom pli ko wa nych dźwię ków. 5. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć wzro ko wą do sko na le nie umie jęt no ści roz po zna wa nia, róż ni co wa nia, kla sy fi ko wa nia, do bie ra nia bodź ców wzro ko wych, przy go to wa nie wzro ku do do sko nal sze go spo strze ga nia. W wy ni ku re ali zo wa nych ćwi czeń (ta kich jak: łą cze nie w pa ry ta kich sa mych ele men tów, do strze ga nie róż nic i po do bieństw, do ry so wy wa nie bra ku ją cych ele men tów, wy szu ki wa nie ukry - tych ob ra zów, wzo rów, fi gur geo me trycz nych, okre ślo nych ukła dów gra ficz nych, zna ków li te ro po dob nych, itp.) roz wi ja się wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć wzro ko wa. Dziec ko do sko na li per cep cję wzro ko wą za po mo cą ćwi czeń bę dą cych źró dłem wie lu no wych bodź ców wzro ko wych. 6. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce sfe rę ma nu al ną i gra fo mo to rycz ną przy go to wa nie rę ki do pi sa nia przez od po wied nie uwraż li - wie nie do ty ko we, do sko na le nie od po wied nie go chwy tu na rzę dzia pi sar skie go, roz wi ja nie i do sko na le nie umie jęt no ści gra fo mo to rycz nych. Na tym eta pie za jęć po ja wia się krót kie ćwi cze nie o żar to bli wej fa bu le przy go to wu ją ce rę kę do ry so wa nia. Po nim na stę pu je ćwi cze nie gra fo mo to rycz ne zwią za ne z tre ścią baj ki te ra peu - tycz nej. Dzię ki nim dziec ko ma moż li wość sys te ma tycz ne go do sko na - le nia umie jęt no ści ma nu al nych i gra fo mo to rycz nych. 9\n10 III. Pra ca wła ści wa 7. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce funk cje słu cho wo -ję zy ko we do sko na le nie wy mo wy gło sek, do sko na le nie umie jęt no ści mó wie nia na za da ny te mat i od - po wia da nia na py ta nia, po sze rza nie słow nic twa na okre ślo ny te mat, do ko ny wa nie ana li zy i syn te zy słu cho wej, kształ to wa nie kom pe ten cji fo no lo gicz nych, kształ to wa nie wraż li wo ści i świa do mo ści or to gra ficz nej od - no śnie za sad pi sow ni. W pro gra mie za pro po no wa no wie le in te re su ją cych za baw i ćwi czeń roz wi ja ją cych spraw ność na rzą dów mo wy, po praw - ną ar ty ku la cję, kom pe ten cje syn tak tycz ne, se man tycz ne i fo no - lo gicz ne. Dzię ki nim dziec ko ma moż li wość utrwa le nia na wy ków pra wi - dło we go mó wie nia. Dziec ko do sko na li wy mo wę gło sek sze re gu szu mią ce go, sy - czą ce go i ci szą ce go oraz róż ni cu je je słu cho wo w wy ra zach, m.in. w na stę pu ją cych ze sta wie niach: [ś sz], [ź ż], [ć cz], [dź dż]; [s sz], [z ż], [c cz], [dz dż]; [s ś], [z ź], [c ć], [dz dź]. Dziec ko uczest ni czy w za ba wach słu cho wo -ru cho wych (opa - no wu jąc pa mię cio wo wier szy ki) i w za ba wach ję zy ko wych roz - wi ja ją cych umie jęt ność two rze nia ry mów oraz ich roz po zna - wa nia w kon tek ście sy tu acyj nym. W pro gra mie prze wi dzia no wie le za baw i gier, w któ rych dziec - ko ma moż li wość kształ to wa nia wraż li wo ści i świa do mo ści or - to gra ficz nej oraz po zna wa nia za sad or to gra fii (np. za sad pi sow - ni li ter ozna cza ją cych spół gło ski mięk kie). 8. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce funk cje wzro ko wo -prze strzen ne kształ ce nie spo strze gaw czo ści wzro ko wej, kształ ce nie pa mię ci wzro ko wej i wzro ko wo -ru cho wej na ma te - ria le ob ra zo wym, geo me trycz nym, li te ro po dob nym i li te ro wym, roz wi ja nie orien ta cji prze strzen nej i kie run ko wej, utrwa la nie orien ta cji na płasz czyź nie kart ki i zna cze nia po jęć: na środ ku, na gó rze, na do le, po pra wej stro nie, po le wej stro nie, utrwa la nie zna jo mo ści ko lej no ści li ter w al fa be cie, utrwa la nie pi sow ni wy ra zów z li te ra mi po dob ny mi gra ficz nie. W wy ni ku re ali zo wa nych ćwi czeń (ta kich jak: wy od ręb nia nie ele men tów z tła, za pa mię ty wa nie okre ślo nych kształ tów, wy - szu ki wa nie okre ślo nych li ter, czy ta nie od wró co nych li ter, za pa - mię ty wa nie drob nych ele men tów li ter, wy od ręb nia nie li ter spo śród in nych, wska zy wa nie miej sca li ter w al fa be cie itp.) dziec ko do sko na li funk cje wzro ko wo -prze strzen ne nie zbęd ne do na uki czy ta nia i pi sa nia. Ćwi cze nia te go ty pu po zwa la ją na za pa mię ty wa nie wy ra zów z trud no ścia mi or to gra ficz ny mi. 10\n11 9. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność czy ta nia i pi sa nia przy go to wa nie oczu do czy ta nia, ćwi cze nie czy ta nia me to dą sy la bo wą i glo bal nie, do sko na le nie czy ta nia ze zro zu mie niem pro stych, krót kich tek stów, przy go to wa nie rę ki do pi sa nia, utrwa la nie po praw ne go spo so bu łą cze nia li ter, ćwi cze nie kształt ne go pi sa nia li ter przy za cho wa niu wła ści - we go kie run ku kre śle nia, do sko na le nie umie jęt no ści pi sa nia po praw ne go pod wzglę - dem gra ficz nym i or to gra ficz nym. Na tym eta pie za jęć dziec ko ma moż li wość wy ko rzy sta nia pod czas czy ta nia wie lu in te re su ją cych po mo cy (np. wskaź ni ka, okien ka, słu cha wek do czy ta nia wy ko na nych z bu te lek, na kład - ki Spa ce ruch). Pro wa dzą cy za ję cia sys te ma tycz nie przy po mi na dzie ciom o pra wi dło wej po sta wie cia ła pod czas pi sa nia i wła ści wym spo so bie trzy ma nia na rzę dzia pi sar skie go. Dzię ki za pro po no wa nym w pro gra mie za ba wom i ćwi cze niom dziec ko m.in.: utrwa la pi sow nię wy ra zów z li te ra mi po dob ny mi gra ficz nie (d b, g p, m n u w, a ą, e ę, M N W); po zna je za sa dy pi sow ni li ter ozna cza ją cych spół gło ski mięk - kie i pi sow ni wiel kich li ter; utrwa la za sa dy or to gra ficz ne do ty czą ce ó i rz wy mien ne go i pi sow ni wy ra zów z li te ra mi ó, rz; do sko na li umie jęt ność roz po zna wa nia róż ne go ro dza ju zdań i sto so wa nia od po wied nich zna ków in ter punk cyj nych; utrwa la pi sow nię wy ra zów z gło ska mi po dob ny mi fo ne tycz - nie [i], [j]; do sko na li umie jęt ność po praw ne go prze pi sy wa nia i pi sa nia z pa mię ci. 10. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia roz wi ja ją ce my śle nie ma te ma tycz ne i wy obraź nię utrwa la nie po jęć ma te ma tycz nych w prak ty ce, do sko na le nie wy obraź ni i umie jęt no ści lo gicz ne go my śle nia. Za pro po no wa ne w pro gra mie ćwi cze nia naj czę ściej są zwią za - ne z tre ścią baj ki te ra peuycz nej, co po zwa la dziec ku na do sko - na le nie i utrwa le nie umie jęt no ści oraz po jęć ma te ma tycz nych w na tu ral ny spo sób. In te re su ją ce ćwi cze nia w for mie za ga dek, re bu sów, dia gra - mów itp. sprzy ja ją kon cen tra cji na za da niu oraz wzma ga ją mo - ty wa cję dziec ka do pra cy. IV. Re lak sa cja 11. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia re lak sa cyj ne za pew nie nie od po czyn ku po wy sił ku my ślo wym, uwol nie nie na gro ma dzo ne go na pię cia emo cjo nal ne go, utrwa la nie waż nej za sa dy: Po wy sił ku my ślo wym za wsze na - stę pu je re laks. Po przez wy ci sza ją ce i od prę ża ją ce za ba wy przy mu zy ce pro wa - dzą cy za ję cia sys te ma tycz nie wdra ża dzie ci do za pa mię ta nia i sto so wa nia za sa dy, że po wy sił ku my ślo wym na stę pu je re laks. 11\n12 V. Pod su mo wa nie pra cy. Oce na wy sił ku 12. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia utrwa la ją ce tre ści; pod su mo wa nie i na gro da do sko na le nie pa mię ci, usys te ma ty zo wa nie wie dzy, kształ to wa nie wła ści wej sa mo oce ny, mo ty wo wa nie do dal szej pra cy, utrwa le nie opra co wa ne go ma te ria łu, umoż li wie nie od czu wa nia za do wo le nia ze swo ich osią gnięć i po stę pów. Pro wa dzą cy za ję cia pod su mo wu je pra cę dzie ci pod kre śla ich ak tyw ność, za an ga żo wa nie, mi łą at mos fe rę, sa mo dziel ność, do bre wy ni ki. Dzie ci ma ją moż li wość wy ra że nia wła snych od - czuć i wska za nia, co spra wi ło im naj więk szą trud ność, a co im się naj bar dziej po do ba ło. Pro wa dzą cy za ję cia w ra zie wąt pli wo ści po ma ga dzie ciom od - po wie dzieć na py ta nia za war te w ze szy cie ćwi czeń i do ko nać sa mo oce ny. Dziec ko za bie ra kar tę pra cy do do mu. Za da nie do mo we na le ży za wsze spraw dzać. Waż ne jest utrzy - my wa nie kon tak tu z ro dzi ca mi. B. Kon struk cja jed nost ki te ra peu tycz nej po świę co nej wie lo zmy sło we mu opra co wa niu gło sek, li ter, dwu zna ków I. Czyn no ści or ga ni za cyj no -mo bi li zu ją ce 1. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność roz po zna wa nia, na zy wa nia i wy ra ża nia emo cji oraz in te gru ją ce gru pę przy go to wa nie emo cjo nal ne do od bio ru no wych tre ści pro - gra mo wych, kształ to wa nie umie jęt no ści ro zu mie nia norm i za sad spo łecz - nych, in te gro wa nie ze spo łu, do sko na le nie kom pe ten cji emo cjo nal nych i spo łecz nych. Ćwi cze nia te go ty pu są pod sta wą re ali za cji po zo sta łych ak tyw - no ści te ra peu tycz nych. Pro wa dzą cy za ję cia ma dzię ki nim moż li wość zo rien to wa nia się, z ja ki mi uczu cia mi i mo ty wa cją dzie ci przy cho dzą na za ję cia. Dziec ko zaś uczy się, jak roz po znać, na zwać i wy ra żać swo je emo cje w kon tro lo wa ny spo sób. Pro wa dzą cy mu w tym po - ma ga, dba jąc o stwo rze nie kli ma tu bez pie czeń stwa i za ufa nia. 2. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce słu cha nie ze zro zu mie niem i umie jęt ność wy po wia da nia się za po zna nie ze słow nic twem, w któ rym wy stę pu je opra co wy - wa na gło ska/li te ra/dwu znak, roz wi ja nie umie jęt no ści słu cha nia ze zro zu mie niem i wy po - wia da nia się na te mat usły sza ne go tek stu, wy wo ła nie za cie ka wie nia baj ką, kształ to wa nie my śle nia przy czy no wo -skut ko we go, kształ ce nie umie jęt no ści sku pie nia uwa gi pod czas słu cha nia baj ki, po zna wa nie róż nych sta nów emo cjo nal nych przez na zy wa - nie uczuć bo ha te rów przed sta wio nych na ob raz kach. Bar dzo istot nym za da niem jest opo wia da nie hi sto ryj ki na pod - sta wie ob raz ków. Dzie ci przy po mo cy pro wa dzą ce go za ję cia ukła da ją ob raz ki w od po wied niej ko lej no ści i opo wia da ją baj - kę, wska zu jąc przy czy ny i skut ki przed sta wio nych sy tu acji. Opo wia da jąc baj kę, dzie ci na zy wa ją uczu cia bo ha te rów. 12\n13 II. Wy pra co wa nie go to wo ści do pra cy 3a. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia ru cho wo -zmy sło we do star cza nie róż no rod nych bodź ców dla lep szej or ga ni za cji zmy sło wej, roz wi ja nie orien ta cji w sche ma cie cia ła i prze strze ni, do sko na le nie umie jęt ność pla no wa nia ru chu, utrwa la nie pra wi dło wej po sta wy cia ła. Za ba wy i ćwi cze nia ru cho wo -zmy sło we na wią zu ją do tre ści ba jek te ra peu tycz nych. Są do bra ne w prze my śla ny spo sób, co zwięk sza mo ty wa cję dziec ka do ich wy ko ny wa nia. Ćwi cze nia ru cho we za pro po no wa ne w tej czę ści za jęć sty mu - lu ją wie le róż nych funk cji, m.in. sta bi li zu ją na pię cie mię śnio we, do sko na lą zmysł rów no wa gi, ko or dy na cję ru cho wą, orien ta cję cza so wo -prze strzen ną i kie run ko wą. Na tym eta pie za jęć pro po nu je się rów nież wie le ćwi czeń do sko - na lą cych umie jęt ność pla no wa nia ru chu (prak sję) po przez m.in. po wta rza nie za pa mię ta nych czyn no ści z du żą do kład no ścią. 3b. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć słu cho wą do sko na le nie umie jęt no ści roz po zna wa nia, róż ni co wa nia i kla sy fi ko wa nia dźwię ków, przy go to wa nie słu chu do od bio ru co raz bar dziej skom pli ko - wa nych dźwię ków. W wy ni ku re ali zo wa nych ćwi czeń (ta kich jak: roz wią zy wa nie za ga dek dźwię ko wych i mu zycz nych, róż ni co wa nie dźwię ków ci chych i gło śnych, dłu gich i krót kich, two rze nie ukła dów prze - strzen nych do wy stu ki wa nych ukła dów dźwię ków, od twa rza - nie oraz sa mo dziel ne two rze nie krót kich ukła dów ryt micz nych, słu cha nie dźwię ków i za pa mię ty wa nie ich w okre ślo nej ko lej - no ści, li cze nie dźwię ków, gra nie na in stru men tach per ku syj - nych okre ślo nych ryt mów, kie ro wa nie uwa gi na okre ślo ne dźwię ki itp.) roz wi ja się wraż li wość, spo strze gaw czość i pa - mięć słu cho wa i dziec ko przy go to wu je się do od bio ru co raz bar dziej skom pli ko wa nych dźwię ków. 3c. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć wzro ko wą do sko na le nie umie jęt no ści roz po zna wa nia, róż ni co wa nia, kla sy fi ko wa nia, do bie ra nia bodź ców wzro ko wych, przy go to wa nie wzro ku do do sko nal sze go spo strze ga nia. W wy ni ku re ali zo wa nych ćwi czeń (ta kich jak: łą cze nie w pa ry ta kich sa mych ele men tów, do strze ga nie róż nic i po do bieństw, do ry so wy wa nie bra ku ją cych ele men tów, wy szu ki wa nie ukry - tych ob ra zów, wzo rów, fi gur geo me trycz nych, okre ślo nych ukła dów gra ficz nych, zna ków li te ro po dob nych, itp.) roz wi ja się wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć wzro ko wa. Dziec ko do sko na li per cep cję wzro ko wą za po mo cą ćwi czeń bę dą cych źró dłem wie lu no wych bodź ców wzro ko wych. 13\n14 4. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce sfe rę ma nu al ną i gra fo mo to rycz ną przy go to wa nie rę ki do pi sa nia przez od po wied nie uwraż li - wie nie do ty ko we, do sko na le nie od po wied nie go chwy tu na rzę dzia pi sar skie go, roz wi ja nie i do sko na le nie umie jęt no ści gra fo mo to rycz nych. Na tym eta pie za jęć po ja wia się krót kie ćwi cze nie o żar to bli wej fa bu le przy go to wu ją ce rę kę do ry so wa nia. Po nim na stę pu je ćwi cze nie gra fo mo to rycz ne zwią za ne z tre ścią baj ki te ra peu - tycz nej. Dzię ki nim dziec ko ma moż li wość sys te ma tycz ne go do sko na - le nia swo ich umie jęt no ści ma nu al nych i gra fo mo to rycz nych. III. Pra ca wła ści wa. Opra co wa nie po li sen so rycz ne li te ry/dwu zna ku 5. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce słu cho we wy od ręb nia nie gło ski kształ ce nie umie jęt no ści wy od ręb nia nia sło wa za wie ra ją ce go da ną gło skę, kształ ce nie umie jęt no ści wy od ręb nia nia gło ski w sło wach (w na gło sie, wy gło sie, śród gło sie), prze li cza nia gło sek i okre - śla nia ko lej no ści gło ski w sło wie, do ko ny wa nie ana li zy i syn te zy dźwię ko wej słów. Na tym eta pie za jęć za pro po no wa no ćwi cze nia po le ga ją ce na: do ko ny wa niu ana li zy struk tur śród sy la bo wych, ana li zy sy la - bo wej i fo ne mo wej słów, wy dzie la niu czą stek słów, sy lab, gło - sek ze słów (na po cząt ku sło wa ali te ra cje, na koń cu sło - wa ry my); róż ni co wa niu i iden ty fi ko wa niu dźwię ków mo wy, gło sek (słuch fo ne mo wy), np. przy po rów ny wa niu pa ro ni mów (par słów róż nią cych się jed ną gło ską, np. To mek do mek); do ko ny wa niu syn te zy struk tur śród sy la bo wych, syn te zy sy la - bo wej i fo ne mo wej łą cze niu izo lo wa nych czą stek słów, sy lab i gło sek w sło wa. Waż nym za da niem dla pro wa dzą ce go za ję cia jest kształ to wa - nie na wy ku uważ ne go słu cha nia, któ ry po zwo li dzie ciom na osłu chi wa nie się ze słow nic twem za wie ra ją cym okre ślo ną gło skę. 6. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność za stę po wa nia dźwię ków mo wy li te rą/dwu zna kiem; li te ra dru ko wa na/dwu znak dru ko wa ny na by wa nie i utrwa la nie sko ja rzeń gło ska li te ra/dwu znak, za pa mię ta nie wiel kiej i ma łej li te ry/dwu zna ku dru ko wa nej, wy od ręb nia nie okre ślo nych dru ko wa nych li ter/dwu zna ków spo śród in nych li ter. Pro wa dzą cy za ję cia pre zen tu je dru ko wa ne li te ry z al fa be tu de - mon stra cyj ne go wiel ką i ma łą. Na tym eta pie za jęć dzie ci naj czę ściej wy ko nu ją za da nia z wy - ko rzy sta niem lu py. 7. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność za stę po wa nia dźwię ków mo wy li te rą/dwu zna kiem; li te ra pi sa na/dwu znak pi sa ny na by wa nie i utrwa la nie sko ja rzeń gło ska li te ra/dwu znak, za pa mię ta nie wiel kiej i ma łej pi sa nej li te ry/dwu zna ku, wy od ręb nie nie pi sa nej li te ry/dwu zna ku spo śród in nych li ter. Pro wa dzą cy za ję cia pre zen tu je pi sa ne li te ry z al fa be tu de mon - stra cyj ne go wiel ką i ma łą. Na tym eta pie za jęć dzie ci naj czę ściej wy ko nu ją za da nia z wy - ko rzy sta niem lu py. 14\n15 8. Za pa mię ty wa nie li te ry/dwu zna ku zmy słem sma ku i wę chu do star cza nie in for ma cji wę cho wych i sma ko wych w ce lu utwo rze nia trwa łych sko ja rzeń z po zna wa ną li te rą/dwu zna - kiem. Pro wa dzą cy za ję cia do star cza dzie ciom do znań, któ re po zwa - la ją im prze ko nać się, jak li te ra pach nie i sma ku je (np. dwu - znak cz pach nie i sma ku je jak cze ko la da). Sko ja rze nia wę cho we i sma ko we zo sta ją do dat ko wo wzmoc - nio ne bodź ca mi do ty ko wy mi i wzro ko wy mi. W tym ce lu te ra - peu ta pre zen tu je dzie ciom kar ty z al fa be tu sen so rycz ne go z opra co wy wa ną ak tu al nie li te rą. 9. Za pa mię ty wa nie li te ry/dwu zna ku do ty kiem wy pra co wa nie trwa łych in for ma cji do ty ko wych na te mat po - zna wa nej li te ry/dwu zna ku po przez: od bie ra nie wra żeń do ty ko wych rę ką do mi nu ją cą, od bie ra nie wra żeń do ty ko wych na ple cach. Na tym eta pie za jęć za le ca się wy ko ny wa nie ćwi czeń w na stę - pu ją cej ko lej no ści: 1. Pro wa dzą cy za ję cia da je dzie ciom li te rę z al fa be tu sen so - rycz ne go do po zna nia jej do ty kiem (przy za mknię tych oczach). 2. Pro wa dzą cy za ję cia pi sze pal cem da ną li te rę na ple cach dziec ka wol no i do kład nie. Dziec ko uczy się w ten spo sób od róż niać kształt wiel kiej i ma łej li te ry. 10. Ru cho we za pa mię ty wa nie li te ry/dwu zna ku za po zna nie ze spo so bem pi sa nia li te ry/dwu zna ku, Na tym eta pie za jęć za le ca się wy ko ny wa nie ćwi czeń w na stę - utrwa le nie zna jo mo ści kształ tu li te ry/dwu zna ku w prze strze ni, pu ją cej ko lej no ści: utrwa le nie zna jo mo ści kształ tu li te ry/dwu zna ku na ma łej po - 1. Pro wa dzą cy za ję cia kre śli li te rę, jed no cze śnie wy gła sza jąc ko - wierzch ni. men tarz za wie ra ją cy na zwy ele men tów pi sma. 2. Dzie ci pi szą li te rę w po wie trzu ca łą rę ką. 3. Dzie ci ukła da ją kształt li te ry na kart ce za po mo cą sznur ka, nie bie skiej ta siem ki (li te ry ozna cza ją ce spół gło ski). 4. Dzie ci prze cho dzą Spa ce ru chem po uło żo nym wzo rze w kie run ku zgod nym z kre śle niem li ter. 11. Ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność pi sa nia li te ry/dwu zna ku bez li nia tu ry i w li nia tu rze utrwa la nie umie jęt no ści pi sa nia li te ry/dwu zna ku bez li nia tu ry, Na tym eta pie za jęć za le ca się wy ko ny wa nie ćwi czeń w na stę - utrwa la nie umie jęt no ści pi sa nia li te ry/dwu zna ku w li nia tu rze. pu ją cej ko lej no ści: 1. Dzie ci pi szą bez li nia tu ry po wzo rze: na kart ce róż ny mi przy bo ra mi, uzu peł nia jąc bra ku ją ce frag men ty li te ry, ozda bia jąc kon tu ry li te ry. 2. Dzie ci pi szą li te rę w li nia tu rze róż nych roz mia rów. 3. Za ba wa Li te ro wa Miss dzie ci wy bie ra ją naj pięk niej na pi sa - ną li te rę. 15\n16 12. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność czy ta nia i pi sa nia przy go to wa nie oczu do czy ta nia, do sko na le nie czy ta nia me to dą sy la bo wą i glo bal nie, do sko na le nie czy ta nia ze zro zu mie niem pro stych, krót kich tek stów, przy go to wa nie rę ki do pi sa nia, utrwa la nie po praw ne go spo so bu łą cze nia li ter, do sko na le nie kształt ne go pi sa nia li ter przy za cho wa niu wła - ści we go kie run ku kre śle nia, do sko na le nie umie jęt no ści pi sa nia po praw ne go pod wzglę - dem gra ficz nym i or to gra ficz nym. W tej czę ści za jęć dziec ko mo że pod czas czy ta nia ko rzy stać z wie lu in te re su ją cych po mo cy te ra peu tycz nych (np. wskaź ni - ka, okien ka, na kład ki Spa ce ruch, słu cha wek do czy ta nia wy ko - na nych z bu te lek), co zwięk sza je go mo ty wa cję. Pro wa dzą cy za ję cia sys te ma tycz nie przy po mi na dzie ciom o pra wi dło wej po sta wie cia ła pod czas pi sa nia i wła ści wym spo so bie trzy ma nia na rzę dzia pi sar skie go. Dziec ko ma moż li wość do sko na le nia umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia sy lab, wy ra zów, zdań z no wo po zna ny mi li te ra mi. 13. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia roz wi ja ją ce my śle nie ma te ma tycz ne i wy obraź nię utrwa la nie po jęć ma te ma tycz nych w prak ty ce, do sko na le nie wy obraź ni i umie jęt no ści lo gicz ne go my śle nia. Za pro po no wa ne w pro gra mie ćwi cze nia naj czę ściej są zwią za - ne z tre ścią baj ki te ra peu tycz nej, co po zwa la dziec ku na do sko - na le nie i utrwa le nie umie jęt no ści oraz po jęć ma te ma tycz nych w na tu ral ny spo sób. In te re su ją ce ćwi cze nia w for mie za ga dek, re bu sów, dia gra - mów itp. sprzy ja ją kon cen tra cji na za da niu oraz wzma ga ją mo - ty wa cję dziec ka do pra cy. IV. Re lak sa cja 14. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia re lak sa cyj ne za pew nie nie od po czyn ku po wy sił ku my ślo wym, uwol nie nie na gro ma dzo ne go na pię cia emo cjo nal ne go, utrwa la nie za sa dy: Po wy sił ku my ślo wym za wsze na stę pu je re laks. Po przez wy ci sza ją ce i od prę ża ją ce za ba wy przy mu zy ce pro - wa dzą cy za ję cia sys te ma tycz nie wdra ża dzie ci do za pa mię ta - nia i sto so wa nia za sa dy, że po wy sił ku my ślo wym na stę pu je re - laks. 16\n17 V. Pod su mo wa nie pra cy. Oce na wy sił ku 15. Ro dzaj ak tyw no ści te ra peu tycz nej: ćwi cze nia utrwa la ją ce tre ści; pod su mo wa nie i na gro da do sko na le nie pa mię ci, usys te ma ty zo wa nie wie dzy, kształ to wa nie wła ści wej sa mo oce ny, mo ty wo wa nie do dal szej pra cy, utrwa le nie opra co wa ne go ma te ria łu, za pew nie nie sa tys fak cji ze swo ich osią gnięć i po stę pów. Pro wa dzą cy za ję cia pod su mo wu je pra cę dzie ci pod kre śla ich ak tyw ność, za an ga żo wa nie, mi łą at mos fe rę, sa mo dziel ność, do bre wy ni ki. Dzie ci ma ją moż li wość wy ra że nia wła snych od - czuć i wska za nia, co spra wi ło im naj więk szą trud ność, a co im się naj bar dziej po do ba ło. Pro wa dzą cy za ję cia w ra zie wąt pli wo ści po ma ga dzie ciom od - po wie dzieć na py ta nia za war te w ze szy cie ćwi czeń i do ko nać sa mo oce ny. Dziec ko za bie ra kar tę pra cy do do mu. Za da nie do mo we na le ży za wsze spraw dzać. Waż ne jest utrzy - my wa nie kon tak tu z ro dzi ca mi Na rok szkol ny opra co wa no 32 sce na riu sze po moc ne w re ali za cji pro gra mu te ra peu tycz ne go na po zio mie kla sy dru giej. W każ - dym sce na riu szu uwzględ nio no licz ne i róż no rod ne ćwi cze nia. Pro wa dzą cy za ję cia mo że spo śród nich wy brać te, któ re naj bar dziej od po wia da ją po trze bom je go uczniów. Na le ży jed nak zwró cić szcze gól ną uwa gę na wy róż nio ne spe cjal nym pik to gra mem ćwi cze - nia klu czo we, któ rych wy ko na nie za pew nia re ali za cję za ło żo nych ce lów te ra peu tycz nych oraz nie po mi nię cie żad nej z faz te ra pii. Ba - zu jąc na za pro po no wa nych w sce na riu szach ćwi cze niach, pro wa dzą cy za ję cia (te ra peu ta) mo że do wol nie je uzu peł niać o wła sne po my sły (za leż nie od po trzeb), re ali zu jąc za ło żo ne ce le. Za leż nie od cza su prze zna czo ne go na za ję cia, dziec ko mu si wy ko nać w do - mu mniej bądź wię cej ćwi czeń uję tych w ra mach da ne go blo ku/ty go dnia. Na le ży pa mię tać, że te ra pia tyl ko wów czas jest sku tecz - na, je śli uczeń pra cu je sys te ma tycz nie. IV. Ćwi cze nia sty mu lu ją ce i uspraw nia ją ce funk cje per cep cyj no -mo to rycz ne Pro gram ORTOGRAFFITI z Brat kiem da je dziec ku moż li wość sys te ma tycz ne go uspraw nia nia wszyst kich ana li za to rów (słu cho we - go, wzro ko we go i ru cho we go) oraz do sko na le nia ich współ dzia ła nia, aby na uka czy ta nia i pi sa nia prze bie ga ła wła ści wie i bez za kłó - ceń. Ćwi cze nia kształ cą ce wraż li wość, spo strze gaw czość, pa mięć słu cho wą W pro gra mie znaj du je się bo ga ty ze staw ćwi czeń kształ cą cych wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć słu cho wą. Dziec ko ma oka zję od ga dy wać za gad ki dźwię ko we i mu zycz ne oraz wy ko ny wać ćwi cze nia ryt micz ne. Dziec ko, ba wiąc się, m.in.: róż ni cu je dźwię ki ci che i gło śne, róż ni cu je dźwię ki dłu gie i krót kie, wy kla sku je rytm zgod nie z ukła dem przed sta wio nym za po mo cą przed mio tów (np. kloc ków), na zy wa sły sza ne dźwię ki i ukła da wzór za po mo cą przed mio tów, na śla du je kro ki zwie rząt pod czas słu cha nia gra nych na in stru men cie ryt mów (cho dzi lub bie ga w rytm ćwierć nut i óse mek), na pod sta wie na gra nia utwo ru mu zycz ne go lub za ga dek dźwię ko wych li czy wska za ne dźwię ki al bo wy mie nia je z pa mię ci w ko - lej no ści ich wy stę po wa nia, two rzy z in ny mi dzieć mi or kie strę, gra jąc na przy go to wa nych in stru men tach per ku syj nych (dzię ki te mu utrwa la war tość pół nu - ty, ćwierć nu ty i ósem ki). Przy kła dy za baw: Nad mo rzem. Pro wa dzą cy wy ja śnia, że isto tą za da nia jest od gad nię cie od gło sów znad mo rza. Na stęp nie pre zen tu je na gra nia z pły ty CD. Dzie ci od ga du ją za gad ki dźwię ko we. Zgad nij, co nie za dźwię cza ło. Pro wa dzą cy za ję cia pre zen tu je dzie ciom kil ka przed mio tów (np. dzwo ne czek, pisz czą ca gu mo - wa za baw ka, grze chot ka, wo re czek z gro chem, bę be nek) i wy da wa ne przez nie od gło sy. Wy ja śnia, że isto tą za da nia jest roz po zna - nie słu chem (bez udzia łu wzro ku) dźwię ków, któ re wy da ją za baw ki i wska za nie przed mio tu, któ ry nie zo stał wy ko rzy sta ny w za gad - ce. Dzie ci po ko lei od wra ca ją się (ma ją za sło nię te oczy) i za pa mię tu ją dźwię ki, a po tem wska zu ją przed miot, któ ry nie za dźwię czał. 17\n18 Za klaszcz Brat ko wi. Pro wa dzą cy za ję cia przy po mi na sło wa Brat ka: Wszy scy z ra do ści kla ska li w dło nie. Na stęp nie pre zen tu - je układ prze strzen ny przed sta wio ny za po mo cą kloc ków (kar to ni ków, kasz ta nów), któ ry dzie ci ma ją wy kla skać. Bra tek kom po zy tor. Pro wa dzą cy za ję cia pre zen tu je pięć róż nych dźwię ków w róż nej ko lej no ści. Dzie ci sie dzą ty łem do in stru - men tów, za pa mię tu jąc ko lej ność dźwię ków. Na stęp nie sa mo dziel nie od twa rza ją je, gra jąc le wą rę ką. Słu cha nie ci szy. Pro wa dzą cy za ję cia wy ja śnia dzie ciom, że bę dą śnie go wy mi fi gu ra mi, któ re w przy bra nej po zie, w bez ru chu izza mknię ty mi ocza mi słu cha ją w ci szy i sku pie niu, co dzie je się w oto cze niu. Dzie ci sta ra ją się wy chwy cić jak naj wię cej od gło sów. Po tem na zy wa ją je i okre śla ją, co jest ich źró dłem. Za graj tak sa mo. Pro wa dzą cy za ję cia pre zen tu je za ba wę po le ga ją cą na uważ nym słu cha niu i za pa mię ty wa niu dźwię ków kil ku in stru men tów i za ba wek. Za każ dym ra zem pro wa dzą cy do da je je den dźwięk (mo gą się po wta rzać). Za da niem dzie ci jest za gra nie se kwen cji dźwię ków w tej sa mej ko lej no ści i za po mo cą tych sa mych in stru men tów i za ba wek. Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje słu cho wo -ję zy ko we Słu cha jąc ba jek te ra peu tycz nych, za ga dek i wier szy ków za war tych w pro gra mie ORTOGRAFFITI z Brat kiem, dziec ko jest in ten syw - nie sty mu lo wa ne ję zy ko wo. Za pro po no wa ne w pro gra mie za ba wy i ćwi cze nia po bu dza ją do ak tyw no ści słow nej, zwięk sza jąc moż - li wo ści po praw ne go opa no wa nia ję zy ka, a tak że sys te ma tycz ne go bo ga ce nia za so bu słow nic twa zwią za ne go te ma tycz nie z da ną baj ką te ra peu tycz ną. Wie le za dań wspie ra dziec ko w na uce mo wy, roz wi ja jąc nie zbęd ne dla jej funk cjo no wa nia aspek ty: spraw ność na rzą dów mo wy, po praw ną ar ty ku la cję, kom pe ten cje syn tak tycz ne i se man tycz ne oraz fo no lo gicz ne. Dziec ko do sko na li wy mo wę gło sek sze re gu szu mią ce go, sy czą ce go i ci szą ce go oraz róż ni cu je je słu cho wo w wy ra zach, m.in. w na stę pu ją cych ze sta wie niach: [ś sz], [ź ż], [ć cz], [dź dż], [s sz], [z ż], [c cz], [dz dż], [s ś], [z ź], [c ć], [dz dź]. Dzię ki ta kim ćwi cze niom przy go to wu je się do róż ni co wa nia słów, w któ rych wy stę pu ją gło ski po dob ne fo ne tycz nie, a jed no cze - śnie uczy się nie my lić li ter, któ re od po wia da ją tym gło skom. Dziec ko ma tak że moż li wość uczest ni cze nia w za ba wach słu cho wo -ru cho wych (ta kich jak np. Wy spor to wa ny al fa bet ), pod czas któ rych opa no wu je pa mię cio wo wier szy ki i jed no cze śnie wy ko nu je okre ślo ne czyn no ści (np. ska cze po li te rach uło żo nych na dy - wa nie i wy ko nu je ru chy opi sa ne w ry mo wan ce). Po za tym uczest ni czy w za ba wach ję zy ko wych roz wi ja ją cych umie jęt ność two rze - nia ry mów i ich roz po zna wa nia w kon tek ście sy tu acyj nym. W pro gra mie za pro po no wa no wie le róż no rod nych ćwi czeń kształ cą cych kom pe ten cje fo no lo gicz ne dziec ka sied mio -, ośmio - let nie go, w któ rych dziec ko: wy od ręb nia gło ski w na gło sie, śród gło sie, wy gło sie, li czy gło ski w sło wach, two rzy sło wa z po da nych sy lab lub fo ne mów, two rzy sło wa z pierw szych/ostat nich sy lab lub gło sek, po rów nu je słu cho wo po da ne sło wa, wy szu ku je sło wa za czy na ją ce się na tę sa mą gło skę, wy ko nu je ope ra cje na cząst kach fo no lo gicz nych (usu wa lub do da je pierw szą/ostat nią gło skę lub sy la bę, prze sta wia sy la by), usta la po zy cję wska za nej sy la by w sło wie (na po cząt ku, na koń cu, w środ ku), two rzy łań cu szek słów, któ re roz po czy na ją się koń co wą sy la bą usły sza ne go sło wa, wy my śla sło wa na po da ną gło skę, do bie ra sło wa na za sa dzie prze ci wieństw (an to ni my). Przy kła dy za baw: Co po wie dział zmar z nię ty Bra tek? Pro wa dzą cy za ję cia mó wi: Bra tek trosz kę zmarzł, bę dąc na mro zie i drży z zim na. Dla te go opusz cza pierw sze sy la by wy ma wia nych wy ra zów. Na przy kład sło wo «sa mo cho dy» wy ma wia: «mo cho dy». Roz szy fruj cie po - zo sta łe sło wa. Dzie ci po ko lei od ga du ją sło wa wy po wia da ne sy la ba mi przez pro wa dzą ce go za ję cia. Co to za sło wo? Pro wa dzą cy za ję cia mó wi: Bra tek prze sta wia sy la by w sło wach, np. za miast «mle ko» mó wi: «ko mle». Roz szy - fruj cie po zo sta łe sło wa. Dzie ci po ko lei od ga du ją sło wa wy po wia da ne sy la ba mi przez pro wa dzą ce go za ję cia. Pąk. Pro wa dzą cy za ję cia mó wi: Bra tek do każ dej sy la by wy ra zu do da je sło wo «pąk». Np. Sło wo «wo da» wy ma wia: «pąk wo pąk da». Roz szy fruj cie po zo sta łe sło wa. Dzie ci po ko lei od ga du ją sło wa wy po wia da ne sy la ba mi przez pro wa dzą ce go za ję cia ( pąk na le ży wy ma wiać ci szej, a sy la by zga dy wa nych słów gło śniej). W pro gra mie znaj du ją się tak że ćwi cze nia kształ cą ce kom pe ten cje syn tak tycz ne. Dziec ko do sko na li tę spraw ność w trak cie bu - do wa nia zdań ze słów, a tak że pod czas oce nia nia po praw no ści zdań ze wzglę du na re gu ły gra ma tycz ne obo wią zu ją ce w ję zy ku pol - skim. Kształ tu je się ona rów nież przez ćwi cze nia w po wta rza niu zdań, wy dzie la niu zdań z tek stów oraz wy dzie la niu słów ze zdań. Przy kła dy za baw: Łań cu szek ze zdań. Pro wa dzą cy za ję cia pro si dzie ci o udział w za ba wie po le ga ją cej na uważ nym słu cha niu zdań. Wy ja śnia, że ko lej ne dziec ko wy my śla zda nie, któ re bę dzie roz po czy na ło się od ostat nie go sło wa po przed nie go zda nia. 18\n19 I co jesz cze? Pro wa dzą cy za ję cia pro si dzie ci o udział w za ba wie po le ga ją cej na uważ nym słu cha niu zda nia. Wy ja śnia, że ko lej - ne dziec ko wy my śla na zwę pta ka, któ ra bę dzie do da wa na na ko niec zda nia. Np. Do karm ni ka przy le cia ły wró ble,.,..,... Za war te w pro gra mie za ba wy i ćwi cze nia nie tyl ko uspraw nia ją funk cje słu cho wo -ję zy ko we, ale są też po moc ne w dia gno zie. Pro wa dzą cy za ję cia, ana li zu jąc trud no ści dziec ka i po peł nia ne przez nie błę dy, do strze że za ist nia łe opóź nie nia w roz wo ju oma wia - nych funk cji, okre śli ich za kres i oce ni po stę py czy nio ne przez dziec ko dzię ki udzia ło wi w ćwi cze niach. Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje wzro ko we Do bry po ziom roz wo ju per cep cji wzro ko wej jest uwa ża ny za je den z waż niej szych ele men tów wa run ku ją cych po wo dze nie dziec - ka w na uce. W pro gra mie ORTOGRAFFITI z Brat kiem za dba no o to, aby dziec ko mia ło moż li wość ko rzy sta nia z wie lu cie ka wych i war - to ścio wych za baw i ćwi czeń kształ cą cych wraż li wość, spo strze gaw czość i pa mięć wzro ko wą. W ich trak cie dziec ko m.in.: łą czy w pa ry ta kie sa me ele men ty, do strze ga róż ni ce i po do bień stwa, do ry so wu je bra ku ją ce ele men ty, wy szu ku je ukry te ob ra zy, wzo ry, fi gu ry geo me trycz ne, okre ślo ne ukła dy gra ficz ne, zna ki li te ro po dob ne. W ten spo sób przy go to wu je się do do sko nal sze go spo strze ga nia. Przy kła dy za dań w ze szy cie ćwi czeń: wy szu ki wa nie za po mo cą lu py iden tycz nych przed mio tów; wy szu ki wa nie na ob raz ku ukry tych za ba wek; wy szu ki wa nie róż nic mię dzy ob raz ka mi, a na stęp nie za zna cza nie ich na klej ka mi; szu ka nie dro gi w plą ta nin ce; wy szu ki wa nie na ob raz ku ele men tów nie pa su ją cych do ob raz ka, a na stęp nie za zna cza nie ich na klej ka mi; do ry so wy wa nie bra ku ją cych ele men tów na po szcze gól nych ob raz kach we dług wska za ne go wzo ru; wy szu ki wa nie ta kich sa mych ele men tów i za kre sko wy wa nie ich ołów kiem; szu ka nie ta kich sa mych ele men tów i łą cze nie ich w pa ry, przy kle ja nie na kle jek we wska za nych miej scach; wy szu ki wa nie po do bieństw na ob raz kach; szu ka nie za po mo cą lu py zdję cia zwie rzę cia we dług po da nych wska zó wek, a na stęp nie za zna cza nie go na klej ką; po rząd ko wa nie przed mio tów przez na ry so wa nie li nii za po mo cą li nij ki; wy szu ki wa nie iden tycz nych wzo rów i za zna cza nie ich w do wol ny spo sób; łą cze nie ta kich sa mych zna ków na dwóch ze ga rach; wy szu ki wa nie dwóch iden tycz nych wzo rów, a na stęp nie łą cze nie ich kre ską; wy szu ki wa nie za po mo cą lu py ry sun ku, któ ry nie pa su je do po zo sta łych, a na stęp nie prze kre śla nie go żół tą kred ką; wy szu ki wa nie du żych i ma łych wzo rów, a na stęp nie ota cza nie du żych wzo rów ołów kiem, a ma łych wzo rów kred ką; wy szu ki wa nie szcze gó łów róż nią cych ob raz ki; ko lo ro wa nie tyl ko tych ele men tów, któ re znaj du ją się na wszyst kich kart kach świą tecz nych; uzu peł nia nie kar tek na klej ka mi; łą cze nie w pa ry iden tycz nych ta bli czek ze zna ka mi li te ro po dob ny mi; po rów ny wa nie ze sta wio nych li ter sen so rycz nych z ele men ta mi tych li ter, a na stęp nie łą cze nie ich w pa ry; do pa so wy wa nie lu strza nych od bić do od po wied nich ry sun ków. W pro gra mie znaj du je się wie le ćwi czeń kształ cą cych funk cje wzro ko wo -prze strzen ne oraz ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność za - pa mię ty wa nia li ter/dwu zna ków dru ko wa nych i pi sa nych. Pod czas wy ko ny wa nia tych ćwi czeń dziec ko m.in.: wy od ręb nia ele men ty z tła, za pa mię tu je okre ślo ne kształ ty, wy szu ku je okre ślo ne li te ry na płasz czyź nie kart ki, czy ta od wró co ne li te ry, wy od ręb nia li te rę spo śród in nych, wska zu je miej sce li te ry w al fa be cie, za pa mię tu je wiel kie i ma łe li te ry/dwu zna ki dru ko wa ne i pi sa ne, wy od ręb nia li te ry/dwu zna ki dru ko wa ne i pi sa ne spo śród in nych li ter czy dwu zna ków. Ćwi cze nia te są nie zbęd ne do na uki czy ta nia i pi sa nia, a tak że po zwa la ją na za pa mię ty wa nie wy ra zów z trud no ścia mi or to gra - ficz ny mi. Przy kła dy za dań w ze szy cie ćwi czeń: wy bie ra nie z kra mi ku okre ślo nej li te ry we dług wska zó wek Brat ka, a na stęp nie wpi sy wa nie jej w przy go to wa ne okien ka; wy szu ki wa nie li te ry ozna cza ją cej sa mo gło skę, a na stęp nie wpi sy wa nie bra ku ją cej sa mo gło ski w wy zna czo ne miej sca; wy szu ki wa nie za po mo cą lu py li ter ozna cza ją cych spół gło ski, a na stęp nie za ma lo wy wa nie kred ka mi o róż nych ko lo rach pól, na któ - rych znaj du ją się te li te ry; wy szu ki wa nie dru ko wa nych dwu zna ków za po mo cą lu py, a na stęp nie pod kre śla nie ich nie bie ską kred ką; 19\n20 wy szu ki wa nie w li ście pi sa nych dwu zna ków, a na stęp nie po pra wia nie ich nie bie ską kred ką; wy szu ki wa nie dru ko wa nych dwu zna ków, a na stęp nie na kle ja nie na nich na klej ki; wy szu ki wa nie pi sa nych dwu zna ków za po mo cą lu py, łą cze nie kred ką wiel kich i ma łych li ter, a na stęp nie po pra wia nie kon tu - rów ry sun ków przez od po wied ni na cisk kred ki na kart kę; czy ta nie od wró co nych li ter, a na stęp nie szu ka nie dwu zna ków za po mo cą lu py i za kle ja nie na klej ka mi li ter, któ re nie są dwu - zna ka mi; wy szu ki wa nie li ter ozna cza ją cych spół gło ski mięk kie za po mo cą lu py, a na stęp nie przy kle ja nie na ilu stra cji ty lu na kle jek, ile jest wszyst kich spół gło sek mięk kich w ca łym za da niu; wy szu ki wa nie dru ko wa nych dwu zna ków i wie lo zna ków za po mo cą lu py, a na stęp nie ota cza nie ich ołów kiem; wy szu ki wa nie pi sa nych dwu zna ków i wie lo zna ków, a na stęp nie ota cza nie ich ołów kiem; wy szu ki wa nie li ter ozna cza ją cych spół gło ski mięk kie, a na stęp nie łą cze nie ich li nią z pu deł kiem; wy szu ki wa nie i ko lo ro wa nie pól ozna czo nych dru ko wa ny mi i pi sa ny mi li te ra mi; wy szu ki wa nie z po da ne go tek stu pierw szej i ostat niej li te ry al fa be tu, a na stęp nie wska zy wa nie ich po ło że nia za po mo cą li nii. Przy kład za ba wy utrwa la ją cej ko lej no ści li ter w al fa be cie: Al fa bet. Pro wa dzą cy za ję cia wcho dzi w ro lę Brat ka i mó wi: Znam już wszyst kie li te ry, ale nie umiem za pa mię tać ich ko lej no ści. To ta kie trud ne. Czy mo że mi pa ni wy tłu ma czyć, jak to zro bić?. Pro wa dzą cy od po wia da Brat ko wi, spo glą da jąc na dzie ci: Li te ry le - piej się za pa mię tu je, gdy są po ukła da ne. Pro po nu ję to bie Brat ku oraz dzie ciom pew ną za ba wę. To jest do mek, w któ rym miesz ka ją li te ry. Na zy wa się ALFABET. Każ da li te ra w ALFABECIE ma swój po kój, czy li swo je sta łe miej sce. Pro wa dzą cy po ka zu je al fa bet na plan - szy. Dzie ci na kle ja ją na klej ki z li te ra mi na kar cie pra cy Do mek Al fa bet. Przy kła dy za baw uła twia ją cych za pa mię ty wa nie li ter po dob nych gra ficz nie: Za pa mię taj b d. Dzie ci sia da ją w sze re gu. Kła dą przed so bą na pod ło dze, pio no wo (w li nii środ ko wej cia ła) nie bie ski sznu rek i okre śla ją gło śno, gdzie jest le wa oraz pra wa stro na, a na stęp nie two rzą ma łą li te rę b, kła dąc ku lę z ga ze ty z pra wej stro ny. Te raz pro wa dzą cy wcho dzi w ro lę Brat ka i mó wi: Co tam uło ży ły ście? Wi dzę ku lę na sznur ku. Czy to ja kiś no wy po jazd?. Wy bra - ne dziec ko tłu ma czy Brat ko wi, że tak wy glą da li te ra b ma brzu szek z pra wej stro ny kre ski. Na stęp nie dzie ci two rzą ma łą li te rę d, kła dąc ku lę z le wej stro ny. Po now nie pro wa dzą cy wcho dzi w ro lę Brat ka i mó wi: A te raz co uło ży ły ście?. Ko lej ne dziec ko tłu ma czy Brat ko wi, że tak wy glą da li te ra d ma brzu szek z le wej stro ny la ski. Za pa mię taj g p. Dzie ci sia da ją w sze re gu. Kła dą przed so bą na pod ło dze, pio no wo (w li nii środ ko wej cia ła) nie bie ski sznu rek, okre śla ją gło śno, gdzie jest le wa oraz pra wa stro na, a na stęp nie two rzą ma łą li te rę g, kła dąc gro szek (kul kę z zie lo ne go pa pie ru) z le - wej stro ny. Po tem two rzą ma łą li te rę p, kła dąc pier ni czek (kul kę z brą zo we go pa pie ru) z pra wej stro ny. Na ko niec ko lej no mó wią, ja kie li te ry przy po mi na ją po szcze gól ne ukła dy. Czy już do brze znam b d g p? Dzie ci sia da ją w sze re gu. Kła dą przed so bą na pod ło dze, pio no wo (w li nii środ ko wej cia ła) nie bie ski sznu rek i okre śla ją gło śno, gdzie jest le wa oraz pra wa stro na, a tak że gó ra i dół, a na stęp nie two rzą: ma łą li te rę d, kła dąc krą żek na do le z le wej stro ny sznur ka, ma łą li te rę b, kła dąc krą żek na do le z pra wej stro ny sznur ka, ma łą li te rę g, kła dąc krą żek u gó ry z le wej stro ny sznur ka, ma łą li te rę p, kła dąc krą żek u gó ry z pra wej stro ny sznur ka. Na ko niec pro wa dzą cy w ro li Brat ka pro si o roz szy fro wa nie za ga dek. Dzie ci ko lej no mó wią, ja kie li te ry przy po mi na ją po szcze gól - ne ukła dy. Przy kład za ba wy utrwa la ją cej pi sow nię wy ra zów wiel ką li te rą: Znajdź wiel ką i ma łą li te rę. Dzie ci sie dzą na pod ło dze. Roz kła da ją kar ty li te ry ma łe go i wiel kie go al fa be tu i gra ją w grę me - mo. Kie dy dziec ko od kry je kar ty do pa ry, to mó wi np.: Mam wiel ką li te rę M i ma łą li te rę m. Przy kła dy za baw utrwa la ją cych pi sow nię wy ra zów z li te rą ó oraz rz: Za pa mię taj to, że ó wy mie nia się na o. Pro wa dzą cy za ję cia wy ja śnia, że dzie ci bę dą po ko lei wcho dzi ły w ro lę wy ra zu z ó. Na - stęp nie szep cze pierw sze mu dziec ku do ucha jed no sło wo z ze sta wu wy ra zów do od gad nię cia (są to: wóz, kóz ka, sów ka, krów ka, wór, so kół, słój, stół, dół). Dziec ko bez udzia łu słów ru cha mi cia ła, mi mi ką, ge sta mi pre zen tu je gru pie zna cze nie wy ra zu. Po zo sta - łe dzie ci od ga du ją zna cze nie sło wa. Po od gad nię ciu wszyst kich słów pro wa dzą cy pre zen tu je dzie ciom du żą plan szę z wier szy kiem (patrz roz dział: Po mo ce wy ko rzy - sty wa ne pod czas pra cy z pro gra mem). Obok każ de go wer su znaj du je się ilu stra cja ob ra zu ją ca da ny frag ment. 20\n21 Za pa mię taj to, że ó wy mie nia się na o To jest wóz, a to wo zy, to jest kóz ka, a to ko zy. Na tych kar tach sów ka, so wa, a na tam tych krów ka, kro wa. Tu jest wór i wo ry, a tam so kół i so ko ły. Te raz patrz na słój i sło je... Tu masz stół i sto ły, a tu dół i do ły. Nie do wia ry to prze cież są pa ry! Pro wa dzą cy czy ta wier szyk wspól nie z dzieć mi. Po dwóch czy ta niach za sła nia tekst i, wska zu jąc tyl ko na ry sun ki, pro po nu je dzie - ciom po wtó rze nie wier szy ka. Na ko niec pro wa dzą cy wcho dzi w ro lę Brat ka, któ ry chwa li dzie ci za do brą pa mięć. Plan sza z wier szy kiem zo sta je po wie szo na przez Brat ka na ścia nie i zo sta nie tam przez dwa ty go dnie. Bra tek bę dzie oka zjo nal nie kie ro wał uwa gę dzie ci na te wy ra zy. Za ba wy z su wa kiem. Dzie ci utrwa la ją za sa dę wy mien no ści ó na o dzię ki za ba wie z su wa kiem, na któ rym znaj du ją się na stę pu - ją ce wy ra zy: wóz wo zy, kóz ka ko zy, sów ka so wa, krów ka kro wa, wór wo ry, so kół so ko ły, słój sło je, stół sto ły, dół do ły. Gram fa ir: rz wy mie nia się na r. Pro wa dzą cy za ję cia wy ja śnia, że dzie ci bę dą ko lej no wcho dzi ły w ro lę wy ra zu z rz. Szep cze pierw sze mu dziec ku do ucha sło wo z ze sta wu wy ra zów do ogad nię cia (są to: orzeł, drze wo, ro we rzy sta, mo rze, wzgó rze). Dziec ko bez udzia łu słów ru cha mi cia ła, mi mi ką, ge sta mi pre zen tu je gru pie zna cze nie wy ra zu. Po zo sta łe dzie ci od ga du ją zna cze nie sło wa. Po od gad nię ciu wszyst kich słów dzie ci wspól nie przed sta wia ją zna cze nie wy ra zów: or ły, drew no, ro wer, mor ska fa la, gó ra. Na - stęp nie wszy scy usta wia ją się w krę gu. Pro wa dzą cy za ję cia rzu ca pił kę do wy bra ne go dziec ka, mó wiąc np.: ro we rzy sta, a dziec ko od rzu ca ją, od po wia da jąc: ro wer. Z po zo sta ły mi wy ra za mi jest po dob nie. W pod su mo wa niu Bra tek po ka zu je du ży su wak, któ ry wy - ja śnia, że rz wy mie nia się na r. Za war te w pro gra mie za ba wy i ćwi cze nia nie tyl ko uspraw nia ją funk cje wzro ko we, ale są też po moc ne w dia gno zie. Pro wa dzą - cy za ję cia, ana li zu jąc trud no ści dziec ka i po peł nia ne przez nie błę dy, do strze że za ist nia łe opóź nie nia w roz wo ju oma wia nych funk - cji, okre śli ich za kres i oce ni po stę py czy nio ne przez dziec ko dzię ki udzia ło wi w ćwi cze niach. Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje mo to rycz ne Dzie ci spraw ne ru cho wo od czu wa ją za zwy czaj ra dość z po ru sza nia się. Ma ją do bre sa mo po czu cie, po tra fią się re lak so wać, chęt - nie ba wią się z ró wie śni ka mi na świe żym po wie trzu. Są za tem bar dziej do tle nio ne i wy po czę te. Praw do po dob nie szyb ciej się uczą, bo do tle nio ny mózg spraw niej funk cjo nu je. Od po wied ni po ziom ogól ne go roz wo ju ru cho we go oraz roz wój spraw no ści ru cho wej rąk i umie jęt no ści ma nu al nych wa run ku - je po wo dze nie dziec ka sied mio -, ośmio let nie go w szko le. Od ucznia w tym wie ku ocze ku je się na za ję ciach ru cho wych, pla stycz - nych, tech nicz nych czy też pod czas czy ta nia i pi sa nia spro sta nia wie lu waż nym za da niom. W nie do god nym po ło że niu znaj du je się dziec ko, u któ re go roz wój ru cho wy prze bie ga nie har mo nij nie. Ob ja wy za bu rzeń te go ty pu mo gą być za uwa żal ne np. w za kre sie ko or dy na cji ru cho wej czy wzro ko wo -ru cho wej. Ta kie dziec ko ma pro blem z syn chro ni - za cją ru chów cia ła, uni ka jaz dy na ro we rze, nie umie pły wać, nie ra dzi so bie z wie lo ma ćwi cze nia mi gim na stycz ny mi, gra mi spor to - wy mi, je go ru chy by wa ją ma ło pre cy zyj ne. Du ży dys kom fort w szkol nej rze czy wi sto ści od czu wa zwłasz cza dziec ko z dys prak sją. Od bie ra ne jest przez oto cze nie ja ko nie - zdar ne, po nie waż ma trud no ści al bo w ogó le nie po tra fi wy ko nać pro stych lub zło żo nych za dań ru cho wych, mi mo zro zu mie nia in - struk cji i bra ku za bu rzeń o cha rak te rze neu ro lo gicz nym. Naj wię cej pro ble mów przy spa rza ją ta kie mu dziec ku czyn no ści skła da ją ce się z kil ku se kwen cji. Mi mo że wkła da ono w ruch du żo wy sił ku, czę sto efekt je go sta rań jest nie za do wa la ją cy. Wy ni ka to z fak tu, że dziec ko z dys prak sją nie jest w sta nie wy obra zić so bie, jak wy ko nać da ną czyn ność po ko lei. Brak pla nu po wo du je, że je go ru chy sta - ją się cha otycz ne, co utrud nia wy ko na nie za da nia. Dziec ko z dys prak sją cha rak te ry zu ją: du ża męcz li wość, trud ność z za cho wa niem po rząd ku wo kół sie bie, pro ble my z wy ko ny wa - niem czyn no ści sa mo ob słu go wych, za bu rze nia kon cen tra cji uwa gi, nie chęć do udzia łu w grach i za ba wach ru cho wych, sła ba doj - rza łość spo łecz na i emo cjo nal na. Prze ja wa mi dys prak sji roz wo jo wej są rów nież: za bu rze nia w orien ta cji w sche ma cie cia ła, orien ta - cji kie run ko wej i prze strzen nej, pro ble my z za cho wa niem rów no wa gi, wspi na niem, huś ta niem, z obu stron ną ko or dy na cją i pre cy zją ru chów rąk, ni skie na pię cie mię śnio we, trud no ści w od twa rza niu i imi to wa niu ru chów, za bu rze nia ar ty ku la cyj ne i ję zy ko we, za bu - rze nia gra fo mo to rycz ne i, oczy wi ście, pro ble my z opa no wa niem umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia. Dys prak sja mo że mieć cha rak ter głę bo ki lub wy stę po wać wy biór czo i do ty czyć tyl ko mo to ry ki du żej, ma łej lub mo to ry ki apa ra - tu ar ty ku la cyj ne go. Ob ser wu jąc dzie ci w trak cie na tu ral nych ak tyw no ści w szko le, moż na za uwa żyć ich pro ble my z pla no wa niem mo to rycz nym. W ta kim przy pad ku war to za się gnąć opi nii spe cja li stów, np. te ra peu tów in te gra cji sen so rycz nej, któ rzy w pro fe sjo - nal ny spo sób mo gą zdia gno zo wać dziec ko i przed sta wić mia ro daj ną opi nię oraz wska zów ki do dal szej pra cy B. Odowska-Szlachcic, Terapia integracji sensorycznej, Gdańsk\n22 W pro gra mie ORTOGRAFFITI z Brat kiem za pro po no wa no wie le za dań od po wia da ją cych po trze bom dziec ka z dys prak sją. Uwzględ - nio no je zwłasz cza w ta kich ak tyw no ściach te ra peu tycz nych, jak: ćwi cze nia ru cho wo -zmy sło we Przy kład ćwi cze nia: Za ba wa Za pa mię taj ru chy. Dzie ci sto ją swo bod nie. Ich za da niem jest wy my śle nie za ba wy ru cho wej z wy bra nym przez sie bie przed mio tem (do wy bo ru: szczo tecz ka do ma so wa nia, pę dzel, wo re czek z gro chem, ob ręcz, szar fy, pi łecz ki sen so rycz ne). Pro wa dzą - cy mó wi: Wy bierz je den przed miot, wy myśl ćwi cze nie i mów gło śno, ja kie ru chy po ko lei wy ko nu jesz. Po wy ko na niu ćwi cze nia przez ca łą gru pę, dzie ci po wta rza ją je w iden tycz ny spo sób, ale nie opi su ją na głos swo ich ru chów. ćwi cze nia kształ cą ce sfe rę ma nu al ną i gra fo mo to rycz ną Przy kład ćwi cze nia: Pra ca z ze szy tem ćwi czeń. Dzie ci wy ko nu ją ćwi cze nie przy go to wu ją ce rę kę do ry so wa nia (na kła da ją na pal ce Spa ce ru cha i spa - ce ru ją po ław ce naj pierw jed ną, po tem dru gą rę ką), a na stęp nie ry su ją obu rącz po śla dzie (np. siat kę z za ku pa mi) i ko lo ru ją kon tu ry ry sun ku (np. przed mio tu, któ ry uwa ża ją za naj smacz niej szy). za pa mię ty wa nie li te ry do ty kiem Przy kład ćwi cze nia: Pro wa dzą cy za ję cia kre śli pal cem na ple cach dziec ka li te rę (np. dwu znak Dż, dż), po zwa la jąc od czuć ją bar dziej do głęb nie. Na - stęp nie da je dzie ciom li te rę z al fa be tu sen so rycz ne go do po zna nia jej do ty kiem (bez udzia łu wzro ku). ru cho we za pa mię ty wa nie li te ry Przy kład ćwi cze nia: Pro wa dzą cy za ję cia pre cy zyj nie ob ja śnia dzie ciom wy gląd pi sa nych li ter (np. dwu zna ków Dż, dż). Po ka zu je miej sca wej ścia do li - ter. Oma wia, w ja ki spo sób się je kre śli. Dzie ci kre ślą li te ry w po wie trzu, wy ko nu jąc ob szer ne ru chy rąk, a na stęp nie na sto li ku ukła - da ją li te ry z nie bie skiej ta siem ki. Prze cho dzą Spa ce ru chem po uło żo nym wzo rze w kie run ku zgod nym z kre śle niem li ter. ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność pi sa nia bez li nia tu ry i w li nia tu rze Przy kład ćwi cze nia: Pod kie run kiem pro wa dzą ce go za ję cia dzie ci roz grze wa ją mię śnie rąk przed pi sa niem. Na stęp nie do sko na lą umie jęt ność pra wi - dło we go kre śle nia li ter i roz miesz cze nia ich na stro nie, pra cu jąc we dług sche ma tu: pi szą pal cem po śla dzie, za czy na jąc od miej sca wej ścia do li te ry ; pi szą pi sa kiem po śla dzie, pro wa dząc dłoń zgod nie z kie run kiem strza łek; pi szą po śla dzie, za czy na jąc od krop ki; pi szą sa mo dziel nie i wy bie ra ją naj pięk niej szą li te rę Li te ro wą miss pięk no ści. ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność czy ta nia i pi sa nia Przy kład ćwi cze nia: Pra ca z ze szy tem ćwi czeń. Dzie ci wy ko nu ją ćwi cze nia oczu przed czy ta niem zgod nie z po le ce niem. Po tem czy ta ją wy ra zy sy la - ba mi i ca ło ścio wo. Pi szą sy la by i wy ra zy po śla dzie oraz sa mo dziel nie. ćwi cze nia re lak sa cyj ne Przy kład ćwi cze nia: Dzie ci le żą na dy wa nie, słu cha jąc mu zy ki. Wy ko nu ją ćwi cze nia od de cho we i wy obra ża ją so bie sy tu acje lub przed mio ty, o któ - rych mó wi pro wa dzą cy za ję cia. V. Do sko na le nie umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia Ka rie ra szkol na dziec ka w do mi nu ją cym stop niu uza leż nio na jest od re zul ta tów w na uce czy ta nia i pi sa nia. Pa mię ta jąc o spe cy - ficz nych trud no ściach dziec ka ry zy ka dys lek sji, na le ży zwró cić szcze gól ną uwa gę na po ziom umie jęt no ści czy ta nia i pi sa nia, ja ki pre - zen tu je ono po prze rwie wa ka cyj nej. Dzie ci ry zy ka dys lek sji uczą się czy tać i pi sać wol no, czę sto z tru dem, dla te go pro gram wska - zu je roz wią za nia po moc ne w na by wa niu tych kom pe ten cji. Szcze gól nie waż ny jest po ziom przy go to wa nia dziec ka je go go to wość do na uki i do sko na le nia umie jęt no ści. Mó wiąc o wła - ści wym przy go to wa niu dziec ka do czy ta nia i pi sa nia, na le ży pa mię tać o sty mu lo wa niu roz wo ju umy sło we go, emo cjo nal ne go i spo - łecz ne go, a jed no cze śnie uspraw nia niu i sty mu lo wa niu ana li za to rów (słu cho we go, wzro ko we go, ki ne ste tycz no -ru cho we go oraz ich in te gra cji). Ha li na Spio ne k 5 i Mar ta Bog da no wi cz 6 pod kre śla ją w swo ich pu bli ka cjach, iż osią ga nie opty mal nie naj wyż sze go po zio - mu spraw no ści ana li za to rów od gry wa zna czą cą ro lę w go to wo ści psy cho mo to rycz nej, wa run ku ją cej spraw ne opa no wa nie tech ni - ki czy ta nia. W pro gra mie za pro po no wa no m.in. efek tyw ne i spraw dzo ne spo so by i me to dy pra cy, któ re zna czą co uła twia ją dziec ku przy go - to wa nie się do na uki czy ta nia i pi sa nia (w pierw szym eta pie), a na stęp nie do opa no wa nia tech ni ki płyn ne go czy ta nia ze zro zu mie - niem (za rów no gło śne go, jak i ci che go) oraz pi sa nia po praw ne go pod wzglę dem gra ficz nym i or to gra ficz nym. W pro gra mie po ło - żo no na cisk na kształ to wa nie na wy ków czy tel ni czych, aby dziec ko po lu bi ło czy ta nie oraz uzna ło tę umie jęt ność za po trzeb ną. Baj ki te ra peu tycz ne o te ma ty ce bli skiej dziec ku za chę ca ją do czy ta nia w do mu bądź z ro dzi ca mi, bądź też sa mo dziel ne go i speł nia ją waż ną ro lę w przy bli ża niu dziec ka do li te ra tu ry. Wy ko rzy sta nie roz wią zań za pro po no wa nych w pro gra mie pod czas pra cy z dziec kiem ry zy ka dys lek sji umoż li wia mu świa do me przy go to wa nie się do czy ta nia, wska zu je ko rzy ści pły ną ce z opa no wa nia tej umie jęt no ści, wdra ża do sto so wa nia po mo cy uła twia - ją cych czy ta nie oraz uczy spo so bów re lak so wa nia oczu. Za war te w pro gra mie ćwi cze nia obej mu ją tak że nie zwy kle istot ny tre ning 5 H. Spionek, Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne, Warszawa 1973, M. Bogdanowicz, Integracja percepcyjno-motoryczna, Teoria diagnoza terapia, Warszawa\n23 po sze rza nia po la per cep cji li ter, po le ga ją cy m.in. na tym, że dziec ko uczy się szyb kie go roz po zna wa nia sy lab i czy ta nia glo bal ne go krót kich wy ra zów. Tre ning ten spra wia, że dziec ko płyn nie prze cho dzi od ele men tar ne go po zio mu czy ta nia (tech ni ka śli zga nia się na li te rach) do czy ta nia ca ło ścio we go (glo bal ne go). Do sko na le nie umie jęt no ści czy ta nia me to dą sy la bo wą, sku tecz ne u dzie ci z dys lek sją 7, prze bie ga eta pa mi. Ćwi cze nia na le ży stop - nio wać od sy lab pro stych (dwu li te ro wych) i naj prost szych wy ra zów (dwu - i trzy li te ro wych) do sy lab co raz dłuż szych i bar dziej zło - żo nych pod wzglę dem bu do wy gło sko wo -li te ro wej. W ze sta wach wy ra zów do czy ta nia na le ży sys te ma tycz nie zwięk szać sto pień trud no ści. Dzię ki te mu dzie ci tre nu ją czy ta nie wy ra zów róż nej dłu go ści, za wie ra ją cych gru py spół gło sko we w ob rę bie sy la by, a tak - że o róż nym ty pie i ukła dzie sy lab. Aby uła twić dziec ku ana li zę i syn te zę wy ra zów, w za da niach za pro po no wa nych w pro gra mie ozna ko wa no na stę pu ją ce po so bie sy la by dwo ma ko lo ra mi. Uła twia to od biór wzro ko wy i umoż li wia do ko na nie ana li zy i syn te zy słów w spo sób naj bar dziej na tu ral ny. Jed no cze śnie za po bie ga to sto so wa niu przez dziec ko stra te gii li te ro wa nia (gło sko wa nia), po nie waż pod czas czy ta nia obej mu je ono wzro kiem więk sze cząst ki wy ra zów, któ re na stęp nie łą czy w ca łe wy ra zy. Gdy dziec ko opa nu je tech ni kę czy ta nia sy la ba mi, po win - no przejść do czy ta nia ca ło ścio we go (glo bal ne go) aż do osią gnię cia płyn no ści. W ćwi cze niach do sko na lą cych umie jęt ność czy ta nia za miesz czo no ilu stra cje od no szą ce się do zna cze nia wy ra zów, tre ści za dań i tek stów. Nie tyl ko uła twia ją one ro zu mie nie czy ta ne go tek stu, ale też spra wia ją, że dziec ko my śli o tym, co czy ta. Dzię ki te mu czy - ta nie ma cha rak ter peł ny, czyn ny, a nie me cha nicz ny. Do dat ko wo, aby ćwi cze nia by ły jak naj bar dziej atrak cyj ne i wzbu dza ły za in te - re so wa nie dziec ka, za sto so wa no róż no rod ne roz wią za nia gra ficz no -prze strzen ne. Dzie ci czy ta ją więc sy la by i wy ra zy w rząd kach z gó ry na dół, w li nij kach z le wej do pra wej, spa ce ru jąc wzro kiem po schod kach lub płot ku. Czy ta ją też wy ra zy za pi sa ne w ukła dzie sło necz ka lub po ru sza jąc się po dy wa ni ku z uży ciem Spa ce ru cha. Przy kła dy ćwi czeń: 7 K. Grabałowska, J. Jastrząb, J. Mickiewicz, M. Wojak, Ćwiczenia w czytaniu i pisaniu, Toruń\n26 Jed ną z fun da men tal nych umie jęt no ści, ja ką mu si opa no wać dziec ko, jest czy ta nie ze zro zu mie niem. Umoż li wi mu ono zdo by - wa nie wie dzy na ko lej nych eta pach edu ka cji szkol nej, gdyż po zwa la sa mo dziel nie ko rzy stać z róż nych źró deł wie dzy. War to pa mię - tać, że opa no wa nie tech ni ki czy ta nia nie pro wa dzi au to ma tycz nie do zro zu mie nia czy ta ne go tek stu. Tej umie jęt no ści trze ba się na - uczyć, zaś osią gnię ty przez dziec ko po ziom wią że się bez po śred nio z cha rak te rem sta wia nych przed nim za da ń 8. W pro gra mie po trak to wa no kształ ce nie umie jęt no ści czy ta nia ze zro zu mie niem ja ko jed no z klu czo wych za ło żeń. Re ali zu je się je m.in. za po mo cą tzw. czy ta nia pa syw ne go, któ re po le ga na tym, że dziec ko uważ nie słu cha i sta ra się zro zu mieć treść tek stu czy ta - ne go przez oso bę pro wa dzą cą za ję cia lub lek to ra (na gra nie baj ki te ra peu tycz nej). Aby jak naj peł niej roz wi jać umie jęt ność czy ta nia ze zro zu mie niem, w pro gra mie prze wi dzia no rów nież ćwi cze nia uwzględ nia ją - ce oby dwa spo so by czy ta nia czyn ne go za rów no gło śne go, jak i ci che go. Pro wa dzą cy za ję cia, zna jąc moż li wo ści dziec ka, sam de - cy du je, któ ry spo sób jest w da nym wy pad ku wska za ny i bar dziej od po wied ni. Czy ta jąc gło śno, dziec ko do sko na li tech ni kę i tem po czy ta nia, ale nad mier na kon cen tra cja na tej czyn no ści mo że ne ga tyw nie wpły wać na ro zu mie nie czy ta ne go tek stu. Na to miast pod czas ci che go czy ta nia dziec ku ła twiej zna leźć w tek ście po trzeb ne in for - ma cje, a w do dat ku czy ta nie dla sie bie przy go to wu je je do sa mo dziel ne go od bio ru li te ra tu ry. Pra cu jąc z krót ki mi i pro sty mi tek sta mi za miesz czo ny mi w ze szy tach ćwi czeń, dziec ko mo że spraw dzić sto pień zro zu mie nia prze - czy ta ne go tek stu, od po wia da jąc na py ta nia, a tak że wy ko nu jąc po le ce nia (np. pod kre śla jąc wła ści we zda nia, wy ra zy w zda niach lub wy bie ra jąc zda nia pa su ją ce do ilu stra cji, a tak że okre śla jąc, czy zda nia są zgod ne z tre ścią baj ki). Przy kła dy ćwi czeń: 8 M. Burtowy, Kształtowanie umiejętności czytania na poziomie edukacji elementarnej, Ży cie Szko ły 2/\n29 Wie le cie ka wych za dań roz wi ja ją cych umie jęt ność czy ta nia ze zro zu mie niem znaj du je się na spe cjal nie przy go to wa nych dla po - trzeb pro gra mu kar tach pra cy do mo wej. Pod czuj nym okiem ro dzi ca, w od mien nym emo cjo nal nie śro do wi sku, dziec ko do sko na li swo je kom pe ten cje w tym za kre sie. Przy kła dy ćwi czeń:\n30 Za da nia w ze szy cie ćwi czeń oraz na kar tach pra cy do mo wej opra co wa no w ten spo sób, by uczy ły dziec ko ko rzy sta nia z po sia - da nych in for ma cji, a jed no cze śnie kształ ci ły wy trwa łość i sa mo dziel ność. Ba zu jąc na sa mo dziel nie prze czy ta nym tek ście (z uży ciem wskaź ni ka, słu cha wek), dziec ko roz wią zu je za da nia lub wy ko nu je po le ce nia wy ma ga ją ce opa no wa nia roz ma itych umie jęt no ści (gra - ficz nych, or to gra ficz nych itp.). Za pro po no wa na for ma opra co wa nia tek stu po wo li przy go to wu je dziec ko do spo so bu pra cy, z ja kim bę dzie mia ło ono do czy nie nia na ko lej nych eta pach edu ka cyj nych. Nie zmier nie istot nym czyn ni kiem wy zwa la ją cym na tu ral ną chęć do czy ta nia jest wy ko rzy sta nie przez dziec ko atrak cyj nych po - mo cy te ra peu tycz nych, któ rych przy kła dy za pre zen to wa no w roz dzia le Po mo ce wy ko rzy sty wa ne w trak cie pra cy z pro gra mem. Tre ning czy ta nia po wi nien być po prze dzo ny ćwi cze nia mi wzmac nia ją cy mi mię śnie pod trzy mu ją ce gał kę oczną, a tym sa mym przy go to wu ją cy mi oczy do wy sił ku. W ze szy tach ćwi czeń za war to wie le po my słów na przy go to wa nie oczu do czy ta nia. Przy kła dy ćwi czeń: Po ćwicz chwi lę swo je oczy. Na ry suj kred ką w po wie trzu dłu gą rze kę od le wej do pra wej stro ny, uważ nie po dą ża jąc ocza mi za ru - chem kred ki. Po ćwicz chwi lę swo je oczy. Na ry suj bia łą kred ką w po wie trzu trzy ku le śnie go we róż nej wiel ko ści, uważ nie po dą ża jąc ocza mi za ru chem kred ki. Po ćwicz chwi lę swo je oczy. Na ry suj no sem cho in kę, uważ nie po dą ża jąc ocza mi za ru chem no sa. Po ćwicz chwi lę swo je oczy. Na ry suj pal cem na su fi cie dłu gą wstąż kę, po dą ża jąc ocza mi za ru chem pal ca. Po ćwicz chwi lę swo je oczy. Weź do rę ki kred kę. Ze gnij rę kę tak, że by kred ka zna la zła się na wy so ko ści oczu. Na stęp nie na ry suj nią cy frę sie dem. Ca ły czas po dą żaj za przed mio tem wzro kiem, gło wa i szy ja są nie ru cho me. Po ćwicz chwi lę swo je oczy. Na ry suj le wym ra mie niem cy frę je den, a pra wym ra mie niem cy frę dwa, uważ nie po dą ża jąc ocza mi za ru chem ra mie nia. Ja ka licz ba po wsta ła? Aby sku tecz nie wspie rać dziec ko w na by wa niu umie jęt no ści czy ta nia, pod czas pra cy z tek sta mi za miesz czo ny mi w ze szy cie ćwi - czeń pro wa dzą cy za ję cia po wi nien za sto so wać się do po niż szych wska zó wek. Umoż li wi to dziec ku przej ście w na tu ral ny spo sób od se kwen cyj ne go czy ta nia sy la ba mi do ca ło ścio we go uj mo wa nia wy ra zów i tek stu. Eta py pra cy z tek stem Lp. Pro wa dzą cy za ję cia Dziec ko 1. Prze pro wa dza ćwi cze nia słu cho we ana li zy i syn te zy sy - la bo wej wy ra zów (nazw ob raz ków, przed mio tów). Wy ko nu je ćwi cze nia. 2. Gło śno czy ta tekst. W tym cza sie uważ nie śle dzi tekst wzro kiem (wska zu je wskaź ni kiem, okien kiem lub na kład ką) i słu cha ze zro zu mie - niem. 3. Za da je py ta nia spraw dza ją ce zro zu mie nie tre ści prze - czy ta ne go tek stu. 4. In stru uje dziec ko, w ja ki spo sób tekst jest przy go to wa - ny do czy ta nia; wska zu je mu uła twie nia w po sta ci sy - lab wy róż nio nych ko lo rem. 5. Dziec ko czy ta ra zem z pro wa dzą cym za ję cia tak zwa - ne czy ta nie po śla dzie. Pro wa dzą cy za ję cia czy ta ci cho, na da jąc tem po i me lo dię. Od po wia da na za da ne py ta nia. Uważ nie słu cha. Dziec ko czy ta rów no le gle lub z nie wiel kim opóź nie niem. 6. Na gra dza dziec ko za wy si łek i po stę py w czy ta niu. Ćwi czy czyn ne czy ta nie: pierw szej ko lej no ści czy ta tekst sa mo dziel nie w do wol ny spo sób; po tem co naj mniej dwu krot nie czy ta gło śno tekst. 7. Do ko nu je oce ny po zio mu czy ta nia i tem pa na by wa nia tej umie jęt no ści. Oma wia z dziec kiem po praw ność or - to fo nicz ną, rytm oraz płyn ność, a tak że re gu la cję od de - chu i gło śność. Otrzy mu je po zy tyw ną in for ma cję zwrot ną na te mat po stę - pów, dzię ki cze mu zwięk sza się po ziom je go mo ty wa cji i ro - śnie wia ra we wła sne moż li wo ści. 30\n31 Trzy ma jąc się za sa dy in dy wi du ali za cji i stop nio wa nia trud no ści, na le ży pod czas za jęć te ra peu tycz nych ćwi czyć syn te zę i ana li zę fo ne mo wą, któ rej to wa rzy szy po rów ny wa nie i iden ty fi ko wa nie li ter. W kla sie dru giej prze wi dzia no re ali za cję za dań uwzględ nia ją - cych wie lo zmy sło we ugrun to wa nie zna jo mo ści li ter ozna cza ją cych sa mo gło ski i spół gło ski, a tak że wie lo zmy sło we opra co wa nie dwu zna ków (i wie lo zna ków, np. dzi) oraz li ter ozna cza ją cych spół gło ski mięk kie. Szcze gól nie du żo miej sca po świę co no utrwa le niu grup li ter po dob nych gra ficz nie (m.in. róż nią cych się drob nym ele men tem gra ficz nym lub o po dob nej bu do wie, lecz ina czej po ło - żo nych w prze strze ni, np. b d p g, u n, m w, M W N) oraz li ter ozna cza ją cych gło ski zbli żo ne pod wzglę dem fo ne tycz - nym. W przy pad ku li ter po dob nych gra ficz nie kła dzie się na cisk na kształ ce nie umie jęt no ści usta la nia punk tu od nie sie nia w prze - strze ni dla po praw ne go roz po zna nia, a co za tym idzie na zwa nia li te ry. Te go ty pu ćwi cze nia do brze wy ko na tyl ko to dziec ko, któ re po sia da umie jęt ność wska za nia le wej i pra wej rę ki i wy zna cza nia kie run ków. Przy kład za ba wy przy go to wu ją cej do wła ści we go spo strze ga nia li ter po dob nych gra ficz nie oraz po ma ga ją cej za pa mię tać ich uło że nie w prze strze ni omó wio no w pod roz dzia le Ćwi cze nia kształ cą ce funk cje wzro ko we ( Czy już do brze znam b d g p? ). Symp to mem nie po wo dzeń w na uce pi sa nia jest ma ło czy tel ne i nie este tycz ne pi smo. Cha rak te ry zu je się ono tym, że oprócz licz - nych skre śleń i po pra wek li te ry nie miesz czą się w li nia tu rze, są nie kształt ne, w wy ra zach wy stę pu je róż ne na chy le nie oraz nie pra wi - dło we łą cze nie li ter. Ze szy ty ma ją ma ło es te tycz ny wy gląd, wy róż nia jąc się tzw. ośli mi usza mi (po za gi na ny mi ro ga mi) czy na wet dziu ra mi w kart kach. Trud no ści te po ja wia ją się u dziec ka o mniej szej spraw no ści ma nu al nej. Ich przy czyn upa tru je się tak że w utrwa lo nych nie pra wi - dło wych na wy kach ru cho wych je śli dziec ko kre śli li te ry w nie od po wied nim kie run ku oraz źle trzy ma na rzę dzie do pi sa nia, po wo - du je to za ma zy wa nie i za sła nia nie na pi sa ne go tek stu, a tak że szyb kie mę cze nie rę ki. Z ko lei gdy dziec ko nie po tra fi kon tro lo wać na - pię cia mię śnio we go rąk, wów czas zbyt moc no lub zbyt sła bo na ci ska na pió ro czy dłu go pis pod czas pi sa nia, po wo du jąc dziu ra wie nie kart ki lub znie kształ ce nie koń ców ki na rzę dzia pi sar skie go. W ze szy tach ćwi czeń dla uczniów kla sy dru giej za miesz czo no ćwi cze nia wdra ża ją ce do po praw ne go po słu gi wa nia się przy bo - ra mi do pi sa nia oraz pra wi dło we go kre śle nia i łą cze nia li ter. Ćwi cze nia do sko na lą ko or dy na cję obu rąk i ko or dy na cję wzro ko wo -ru - cho wą, kształ tu ją też kon tro lę wy ko ny wa ne go ru chu (np. ry so wa nie po śla dzie, po gru bie nia kon tu rów, ko lo ro wa nie). Dziec ko za - chę ca ne jest do pre cy zyj ne go wy ko ny wa nia czyn no ści gra ficz nych w ob rę bie wy zna czo nych kon tu rów, li nii, do kre śle nia we dług wzo ru i po śla dzie fi gur o róż nych kształ tach, pro por cjach i ina czej po ło żo nych w prze strze ni. Tre ning w ka li gra ficz nym pi sa niu i utrwa la ją cy wła ści wą dro gę kre śle nia li ter jest po trzeb ny zwłasz cza dziec ku, któ re ma słab szą pa mięć i ko or dy na cję ru cho wą. W ce lu za po bie ga nia błę dom gra ficz nym w ze szy tach ćwi czeń za miesz czo no za da nia w pi sa niu po śla dzie oraz we dług wzo ru wszyst kich li ter z za cho wa niem wła ści wej dro gi kre śle nia i spo so bu łą cze nia li ter. Zwra ca się rów nież uwa gę dziec ka, by umiesz cza ło zna ki dia kry tycz ne w trak cie pi sa nia li ter, a nie kre śli ło ich po na pi sa niu wy ra zu lub zda nia. Za po bie - ga się w ten spo sób osła bie niu wraż li wo ści or to gra ficz nej. Zwró co no tak że uwa gę na swo bo dę ru chów pi sar skich pod czas pi sa nia, kła dąc na cisk na kon tro lo wa nie na pię cia mię śnio we go. W pro gra mie za pro po no wa no ćwi cze nia uła twia ją ce re gu lo wa nie po ziom na pię cia mię śnio we go i przed sta wio no spo so by je go uwal nia nia. Ćwi cze nia te go ro dza ju, pro wa dzo ne sys te ma tycz nie, wdra ża ją dziec ko do płyn ne go pi sa nia. Uwa gi do re ali za cji ćwi czeń w pi sa niu: Przed przy stą pie niem do pi sa nia war to pa mię tać o Ma sa ży ku ca łej rę ki, szcze gól nie wte dy, gdy na pię cie mię śni rę ki jest zbyt du - że i unie moż li wia swo bod ne pi sa nie (wie le dzie ci o wzmo żo nym na pię ciu emo cjo nal nym wy ka zu je sil ne na pię cie mię śni w ob rę - bie kar ku oraz rąk, co czę sto prze kła da się na ob ni żo ny po ziom gra ficz ny pi sma). Przed roz po czę ciem ćwi czeń w pi sa niu na le ży przy po mnieć dzie ciom o przy ję ciu pra wi dło wej po sta wy cia ła i wła ści wym spo so - bie trzy ma nia przy bo ru do pi sa nia. Przy utrwa lo nym na wy ku nie pra wi dło we go chwy tu pi sar skie go na le ży za sto so wać od po wied nią na sad kę na na rzę dzie do pi sa - nia, co umoż li wi pra wi dło we uło że nie pal ców. Prak ty ka po ka zu je, że czę sto wy star cza sys te ma tycz ne uży wa nie ołów ka lub kre dek tzw. trój ścien nych, któ re utrwa la ją pra wi dło wy chwyt na rzę dzia pi sar skie go, za pew nia jąc dziec ku kom fort pi sa nia. Po wy ko na niu przez dziec ko ćwi czeń na le ży omó wić efek ty pra cy, kła dąc na cisk na moc ne stro ny. Wy ko na ne przez dziec ko pra ce (np. kar ty pra cy) war to wy eks po no wać. Dzię ki te mu dziec ko czu je się na gro dzo ne za wło żo ny wy - si łek, wzra sta u nie go po czu cie war to ści i mo ty wa cja do na uki. Po kil ku mie sięcz nej pra cy nad do sko na le niem umie jęt no ści pi sa nia war to prze pro wa dzić gru po wy lub mię dzy gru po wy kon kurs ka li gra ficz ny, w któ rym bio rą udział chęt ne dzie ci. Tę for mę mo ty wa cji moż na za sto so wać, o ile re ak cje po szcze gól nych dzie ci na ele men ty ry wa li za cji są nam zna ne i do pusz czal ne. Ja ko nie zwy kle istot ną kwe stię po trak to wa no w pro gra mie roz wi ja nie świa do mo ści i wraż li wo ści or to gra ficz nej. Cel ów osią ga się po przez pre zen to wa nie po praw ne go za pi su or to gra ficz ne go wy ra zów oraz in for mo wa nie o tym, że ist nie ją dwie lub wię cej li ter do za pi sa nia da ne go fo ne mu (np. gło skę [ż] mo że my za pi sać za po mo cą li te ry ż lub dwu zna ku rz, gło skę [u] za pi sze my za po mo - cą li te ry ó lub u ). Pod czas re ali za cji pro gra mu w kla sie dru giej prze wi dzia no m.in. utrwa le nie pi sow ni wy ra zów z ó wy mien nym i rz wy mien nym, pi sow ni wy ra zów z i j oraz pi sow ni wy ra zów wiel ką li te rą. Oma wia się tak że za sa dę pi sow ni li ter ozna cza ją cych spół gło ski mięk kie. Dzie ci uczą się re guł or to gra ficz nych na przy kła dach, po słu gu jąc się wy ra za mi za wie ra ją cy mi okre ślo ne trud no - ści. Wpro wa dze nie w świat or to gra fii ma cha rak ter za ba wy dzię ki grom i ćwi cze niom opra co wa nym spe cjal nie dla po trzeb pro gra - mu. Ogrom ną ro lę w two rze niu na wy ku or to gra ficz ne go pi sa nia od gry wa ją tak że po mo ce dy dak tycz ne (patrz roz dział: Po mo ce wy - ko rzy sty wa ne pod czas pra cy z pro gra mem). 31\n32 Za rów nie istot ne za gad nie nie uzna no w pro gra mie kształ ce nie umie jęt no ści wy mo wy i pi sow ni gło sek po dob nych fo ne tycz nie. Stąd ćwi cze nia uła twia ją ce ich róż ni co wa nie w na stę pu ją cych ze sta wie niach: ci szą ca sy czą ca: [ś s], [ź z], [ć c], [dź dz], szu mią ca sy czą ca: [sz s], [ż z], [cz c], [dż dz], szu mią ca ci szą ca: [sz ś], [ż ź], [cz ć], [dż dź]. Aby utrwa lić pra wi dło wą wy mo wę gło sek, na le ży przy po mi nać dzie ciom o od po wied nim uło że niu na rzą dów mo wy: Sze reg Układ na rzą dów ar ty ku la cyj nych sy czą cy: [s], [c], [dz] War gi są roz cią gnię te jak do uśmie chu, zę by są zbli żo ne do sie - bie, ję zyk uło żo ny jest za dol ny mi zę ba mi (sie ka cza mi). szu mią cy: [sz], [cz], [dż] ci szą cy: [ś], [ć], [dź] War gi są za okrą glo ne (jak przy wy mo wie gło ski [u]) i wy su nię te do przo du, czu bek ję zy ka uno si się do gó ry, do wał ka dzią sło we - go, zę by są zbli żo ne mię dzy ni mi po wsta je wą ska szcze li na. Środ ko wa część ję zy ka uno si się ku gó rze do pod nie bie nia twar de go, zę by są zbli żo ne do sie bie, war gi lek ko za okrą glo ne. Opa no wa niu umie jęt no ści róż ni co wa nia gło sek po dob nych fo ne tycz nie słu żą ćwi cze nia po le ga ją ce na po wta rza niu par wy ra - zów, cią gów wy ra zów i zdań, a tak że re cy to wa niu ry mo wa nek i wier szy ków. Na le ży rów nież zwra cać uwa gę na wy ra zi stą i po praw - ną wy mo wę dziec ka w trak cie czy ta nia wy ra zów oraz zdań i tek stów. Jed nym z naj waż niej szych ce lów pro gra mu jest wy kształ ce nie na wy ku or to gra ficz ne go pi sa nia. Zauto ma ty zo wa nie tej czyn no - ści jest pro ce sem zło żo nym. Wa run ku ją go m.in.: zna jo mość re guł or to gra ficz nych, spraw ność ana li za to rów (wzro ko we go, słu cho - we go, ki ne ste tycz no -ru cho we go) oraz od po wied ni po ziom pro ce sów po znaw czych, ta kich jak spo strze ga nie, uwa ga, pa mięć, mo - wa i my śle nie. Waż na w tym pro ce sie jest rów nież wy trwa łość w po ko ny wa niu trud no ści i po zy tyw na mo ty wa cja. Pro gram za pew nia dziec ku pod sta wę do tak efek tyw nej na uki or to gra fii. War to przy tym do dać, że pra wi dło wo zor ga ni zo wa ne oraz sys te ma tycz nie i pla no wo pro wa dzo ne ćwi cze nia or to gra ficz ne na za ję ciach w Klu bie Przy ja ciół Brat ka oraz w do mu pod czuj - nym okiem ro dzi ca, wpły ną na do sko na le nie umie jęt no ści or to gra ficz nych dzie ci. VI. Wspo ma ga nie roz wo ju w za kre sie edu ka cji ma te ma tycz nej Pro gram ORTOGRAFFITI z Brat kiem uwzględ nia wspo ma ga nie roz wo ju dziec ka sied mio -, ośmio let nie go w za kre sie umie jęt no ści ma te ma tycz nych, ba zu jąc na wy ma ga niach okre ślo nych w ak tu al nie obo wią zu ją cej pod sta wie pro gra mo wej w za kre sie edu ka cji ma te ma tycz nej. Pro gram za wie ra za da nia po ma ga ją ce dziec ku do sko na lić kom pe ten cje w za kre sie czyn no ści umy sło wych waż nych dla ucze - nia się ma te ma ty ki. Na le żą do nich m.in.: two rze nie zbio rów, wy od ręb nia nie pod zbio rów i czę ści wspól nej zbio rów. Wy ko nu jąc ćwi - cze nia za pro po no wa ne w pro gra mie, dziec ko two rzy zbio ry ze wzglę du na po da ną ka te go rię i po rów nu je je pod wzglę dem li czeb - no ści, wy ko nu je też po le ce nia zwią za ne z wy od ręb nia niem czę ści wspól nej zbio rów. Dzię ki ćwi cze niom w wy pro wa dza niu kie run ków od sie bie i in nych osób, a tak że okre śla niu po ło że nia obiek tów wzglę dem ob - ra ne go punk tu od nie sie nia dziec ko prze cho dzi suk ce syw ny tre ning orien ta cji w prze strze ni i na kart ce pa pie ru. Po zwa la mu to na swo bod ne ma ni pu lo wa nie in for ma cja mi za wie ra ją cy mi po ję cia prze strzen ne i spraw ne wy ko ny wa nie po le ceń. Dziec ko utrwa la po ję cia le wa i pra wa stro na, gó ra, dół, pod, nad za rów no pod czas za baw ru cho wych, jak i wy ko nu jąc ta kie ćwi cze nia w ze - szy cie ćwi czeń, jak np.: ko lo ro wa nie na ob raz ku od bić le wych i pra wych dło ni, li cze nie par dło ni, roz miesz cza nie przed mio tów (na kle jek) na ry sun ku zgod nie z in struk cją, do ry so wy wa nie do ob raz ków bra ku ją cych ele men tów, po ru sza nie się w ta be li/dia gra mie zgod nie z ko dem. Aspekt kie run ko wy we wzro ko wym po strze ga niu kształ tów (m.in. li ter) wią że się za rów no z po zio mem orien ta cji prze strzen nej, jak i z po zio mem ana li zy i syn te zy wzro ko wej dziec ka. Dla te go na le ży zwra cać szcze gól ną uwa gę na ta kie trud no ści, jak wy biór cze za bu rze nia orien ta cji prze strzen nej (dziec ko pra wi dło wo od twa rza zło żo ne kształ ty gra ficz ne o cha rak te rze sy me trycz nym, ale po - peł nia błę dy w od twa rza niu kształ tów asy me trycz nych w sto sun ku do osi pio no wej lub po zio mej). Dla te go w pro gra mie szcze - gól ną uwa gę zwró co no na li te ry po dob ne gra ficz nie, lecz ina czej uło żo ne w prze strze ni i za pro po no wa no wie lo zmy sło we ćwi cze - nia słu żą ce utrwa le niu tych li ter. 32\n33 Wie le ćwi czeń za war tych w pro gra mie słu ży do sko na le niu ro zu mie nia zja wi ska sy me trii. Dziec ko m.in. wy szu ku je ob raz ki z osią sy me trii, a na stęp nie łą czy roz cię te ob raz ki tak, by sta no wi ły ca łość. Z ko lei w ćwi cze niach do sko na lą cych spo strze gaw czość za da - niem dziec ka jest za ob ser wo wa nie po do bieństw i róż nic na ob raz kach, wy szu ka nie w ob raz kach ukry tych wzo rów, li ter i fi gur geo - me trycz nych. W pro gra mie za war to rów nież za da nia w za kre sie li cze nia i spraw no ści ra chun ko wych. Dziec ko do sko na li umie jęt ność li cze nia obiek tów i za pi sy wa nia liczb cy fra mi, a tak że li cze nia co 1 w przód i w tył. Wy ko nu je rów nież za da nia po le ga ją ce na po rów ny wa niu liczb. W tym ce lu dziec ko m.in.: łą czy licz by od naj mniej szej do naj więk szej, łą czy punk ty przy licz bach od naj więk szej do naj mniej szej, wpi su je licz by od naj więk szej do naj mniej szej, wpi su je bra ku ją ce licz by w ry sun ki, a na stęp nie gło śno li czy obiek ty, spa ce ru jąc po nich Spa ce ru chem, wpi su je wła ści we licz by i zna ki ma te ma tycz ne <, >, =. W pro gra mie prze wi dzia no tak że za da nia, w któ rych dziec ko wy zna cza su my (do da je) i róż ni ce (odej mu je), ma ni pu lu jąc obiek - ta mi lub ra chu jąc na zbio rach za stęp czych oraz ćwi czy za pi sy wa nie roz wią zań za dań z tre ścią (za pis cy fro wy i zna ki dzia łań). Do sko - na li rów nież umie jęt ność do peł nia nia licz by do 10 oraz utrwa la po ję cia: wię cej, mniej, ty le sa mo. W tym ce lu dziec ko m.in.: uzu peł nia ta be lę, wpi su jąc licz by ja ko do peł nie nie do 10, wy ko nu je dzia ła nia na do da wa nie i odej mo wa nie w za kre sie 10, ob li cza dzia ła nia w pa mię ci i wy szu ku je wy nik, na stęp nie ko lo ru je od po wied nie po la na ob raz ku, wy ko nu je dzia ła nia na do da wa nie i odej mo wa nie w za kre sie 15, prze li cza zbio ry w za kre sie 20 i łą czy je z od po wied nią licz bą na osi licz bo wej, do sko na li li cze nie w za kre sie 20, wy ko nu je dzia ła nia na do da wa nie w za kre sie 20, od czy tu je licz by za pi sa ne sło wa mi, ukła da za da nia do tre ści ob raz ka. W pro gra mie za war to też za da nia i ćwi cze nia do ty czą ce po mia ru. Pod czas za baw zmy sło wo -ru cho wych dziec ko po rów nu je obiek ty pod róż ny mi wzglę da mi, róż ni cu jąc je na dłuż sze i krót sze, cięż sze i lżej sze, mniej sze i więk sze, wyż sze i niż sze. W pro gra mie po ja wia ją się też za da nia utrwa la ją ce zna jo mość wy glą du i war to ści mo net, a tak że do sko na lą ce od czy ty wa nie go dzin na ze ga rze. W tym ce lu dziec ko wy ko nu je m.in. ćwi cze nia po le ga ją ce na: łą cze niu od po wied nich punk tów za po mo cą li nij ki, mie rze niu dłu go ści od cin ków lub przed mio tów i za pi sy wa niu wy ni ków, wska zy wa niu naj dłuż sze go/naj krót sze go od cin ka, uzu peł nia niu ta be li bra ku ją cy mi mo ne ta mi, łą cze niu w pa ry ta kich sa mych mo net, po rów ny wa niu war to ści mo net przez wsta wia nie od po wied nie go zna ku. Dziec ko ry zy ka dys lek sji bo ry ka się z trud no ścia mi w za kre sie za pa mię ty wa nia se kwen cji cza so wej wczo raj dziś ju tro oraz ma - te ria łu usze re go wa ne go w se rie i se kwen cje, ta kich jak po ry dnia, na zwy po sił ków, dni ty go dnia, po ry ro ku, na zwy mie się cy. Czę sto trud ność spra wia mu za pa mię ta nie ta blicz ki mno że nia oraz sze re gów cy fro wych i li ter al fa be tu. Aby sku tecz nie po móc dziec ku w pra cy nad eli mi no wa niem trud no ści zwią za nych z za pa mię ta niem se kwen cji nazw, w pro gra - mie za pre zen to wa no atrak cyj ne ćwi cze nia uła twia ją ce za pa mię ta nie pór ro ku i mie się cy oraz nazw dni ty go dnia. Ma ją one róż no - rod ną for mę i od wo łu ją się do ży cio wych do świad czeń dziec ka. Uczy się ono nazw dni ty go dnia, pór ro ku i mie się cy za po mo cą sko ja rzeń wzro ko wych, słu cho wych oraz ki ne ste tycz no -ru cho wych, a tak że wy ko nu jąc za da nia prak tycz ne (np. li cząc za po mo cą ka len da rza, ile dni bę dą trwa ły wa ka cje). Dziec ko po nad to do sko na li umie jęt ność od czy ty wa nia dat z ka len da rza i za pi sy wa nia ich oraz ćwi czy pi sa nie dat (dzień i mie siąc), za pi su jąc je rów nież za po mo cą cyfr rzym skich. Dziec ko roz wią zu je tak że za da nia pro ble - mo we, np. roz strzy ga jąc, któ ra in for ma cja jest praw dzi wa (po praw na): Ma ły szym pans ma 6 mie się cy, Szym pan sik ma pół ro ku. Przy kła dy ćwi czeń:\n34 Dla dzie ci sied mio -, ośmio let nich waż na jest moż li wość swo bod ne go ope ro wa nia kon kre ta mi, a na stęp nie po ję cia mi abs trak - cyj ny mi. Dla te go w pro gra mie za pro po no wa no wie le ćwi czeń od no szą cych się do sy tu acji prak tycz nych i po le ga ją cych na ma ni - pu lo wa niu przed mio ta mi. Wzbo ga co no je o pro po zy cje wy ko rzy sta nia po mo cy te ra peu tycz nych. Nie wąt pli wie re ali za cja tych ćwi - czeń wpły nie na kształ to wa nie umie jęt no ści ma te ma tycz nych u dzie ci. VII. Wspo ma ga nie roz wo ju emo cjo nal no -spo łecz ne go Czas, któ ry prze zna czy my na kształ to wa nie wła ści wych po staw, ucze nie em pa tii, sty mu lo wa nie sfe ry spo łecz nej i emo cjo nal nej, jest in we sty cją w przy szłość dziec ka. Umie jęt no ści te są istot ne, po nie waż wpły wa ją na to, jak dziec ko od no si się do sie bie i in nych, a tak że na suk ce sy edu ka cyj ne. Roz wi ja nie tych umie jęt no ści wy ma ga cza su, a tak że sprzy ja ją cych oko licz no ści oraz wła ści wej me - to dy dzia ła nia. Wy klu czo ne są po ucze nia, in struk cje oraz nie zro zu mia łe dla dziec ka prze stro gi. Dziec ko zwy kle zdo by wa kom pe ten cje spo łecz no -emo cjo nal ne oka zjo nal nie pod czas co dzien nych ży cio wych do świad czeń. Jed nak uczest ni cząc w róż ne go ty pu sy tu acjach, nie za wsze wła ści wie na nie re agu je, a tak że nie za wsze po tra fi ade kwat nie ra dzić so bie z wła sny mi emo cja mi. Kon flik ty ró wie śni cze wśród sied mio - iośmio lat ków są nie unik nio ne i nie ja ko wpi sa ne w ży cie szkol ne. Dla te go war to wy po sa żyć dziec ko w umie jęt no ści, któ re sku tecz nie po mo gą mu w ra zie za ist nia łych pro ble mów przy jąć po sta - wę go to wą do kom pro mi su i ak cep to wa ną spo łecz nie. Je śli dziec ko na po ty ka na trud no ści w na uce, zwy kle od czu wa sil ny nie po kój, a na wet lęk. Ko niecz ne jest więc udzie le nie mu od - po wied nie go wspar cia. Dziec ko po win no zro zu mieć, że emo cje są czymś na tu ral nym i moż na się na uczyć pa no wać nad ni mi i uwal - niać z na pię cia, któ re im to wa rzy szy. Naj prost szym spo so bem na to, by dziec ko zro zu mia ło i ak cep to wa ło swo je emo cje, jest roz ma - wia nie o nich. Po nie waż mó wie nie wprost na ten te mat mo że sied mo -, ośmio lat ko wi spra wiać pro blem, w pro gra mie wy ko rzy sta no baj ki te ra peu tycz ne ja ko pre tekst i punkt wyj ścia do roz mo wy o wła snych uczu ciach. Bli ski kon takt fi zycz ny i emo cjo nal ny mię dzy czy ta ją cym (na uczy cie lem, ro dzi cem czy te ra peu tą), a słu cha ją cym baj ki dziec kiem stwa rza oka zję do otwar to ści i szcze rych dys ku sji. Uczest ni cząc w za ba wach in spi ro wa nych baj ką te ra peu tycz ną, dziec ko an ga żu je wszyst kie swo je zmy sły. Sty mu lu je też cia ło i umysł, nie tyl ko wi dząc, sły sząc, ale i wy ko nu jąc róż ne czyn no ści, a przede wszyst kim wy obra ża jąc so bie za ist nia łą sy tu ację. W czę ści pro gra mu dla kla sy dru giej, po dob nie jak w kla sie pierw szej, wspo ma ga nie roz wo ju emo cjo nal no -spo łecz ne go uję to w ak tyw no ści te ra peu tycz nej ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność roz po zna wa nia, na zy wa nia i wy ra ża nia emo cji oraz in te gru ją ce gru - pę. Ćwi cze nia te po ma ga ją dziec ku ro zu mieć sie bie, wła sne re ak cje, a tak że ro zu mieć i do strze gać po trze by in nych, a więc wpły wa - ją na roz wój em pa tii. Dziec ko w gru pie ró wie śni ków uczy się roz wią zy wać pro ble my oraz po dej mo wać od po wie dzial ność za sie bie i in nych. Dzię ki te mu uświa da mia so bie, że dzia ła jąc wspól nie, ła twiej po ko nać trud no ści. Uczest ni cząc w za ba wach i ćwi cze niach, zdo by wa tak że in for ma cje na wła sny te mat. Mo że to wzbu dzić w nim chęć po ko na nia swo ich sła bo ści oraz wpły nąć na wzrost po - czu cia wła snej war to ści. Na śla du jąc rze czy wi ste sy tu acje w za ba wach i ćwi cze niach, dziec ko od kry wa sie bie, zdo by wa więk szą nie za leż ność i za ufa nie do sa me go sie bie. Pro gram stwa rza dziec ku wa run ki do bu do wa nia po czu cia wła snej war to ści, sprzy ja rów nież doj rze wa niu spo - łecz no -emo cjo nal ne mu. Dziec ko wdra ża ne jest do po szu ki wa nia roz wią zań bez piecz nych i roz sąd nych, da ją cych sa tys fak cję i po - czu cie bez pie czeń stwa wszyst kim uczest ni kom za jęć. Pro wa dzą cy za ję cia wpły wa na roz wój umie jęt no ści emo cjo nal no -spo łecz nych za każ dym ra zem, gdy pod su mo wu je pra cę dziec - ka oce nia je go ak tyw ność, za an ga żo wa nie, sa mo dziel ność, ko le żeń skość. Dzię ki kar cie po stę pów mo że oce nić sta ra nia dziec ka i wy si łek wło żo ny w wy ko na nie za dań. Z ko lei umoż li wie nie dziec ku oso bi ste go udzia łu w pro ce sie na gra dza nia sprzy ja dal szej mo - ty wa cji do pra cy i zwięk sza je go po czu cie wła snej spraw czo ści. Uczest nic two w za ję ciach za pew nia też dziec ku od czu wa nie ra do - ści i du my z osią ga nia suk ce sów. Ro la baj ki te ra peu tycz nej w pro gra mie Dziec ko, któ re go roz wój prze bie ga w spo sób nie har mo nij ny, do zna ją ce nie po wo dzeń w na uce, sil nie prze ży wa trud ne sy tu acje i bar dzo dłu go je pa mię ta. Przy kre do świad cze nia są źró dłem ne ga tyw nych emo cji nie tyl ko w dzie ciń stwie, ale mo gą też wpły wać na przy ję te w okre sie póź niej szym wa dli we wzor ce re ago wa nia. Pra ca z baj ką te ra peu tycz ną umoż li wia dziec ku uwol nie nie ne ga - tyw nych od czuć, a co za tym idzie osła bia je i spra wia, że ła twiej je opa no wać. Słu cha jąc ba jek te ra peu tycz nych, dziec ko prze ko nu je się, że ich bo ha te ro wie ma ją po dob ne co ono pro ble my, a tak że za uwa ża re ak cje bo ha te rów. Po zna je w ten spo sób spo łecz nie ak cep to wa ne roz wią za nia sy tu acji pro ble ma tycz nych, co po ma ga mu sto so - wać ob ser wo wa ne wzo ry za cho wań w rze czy wi sto ści. Wi dząc, że bo ha ter baj ki jest na gra dza ny za po zy tyw ne dzia ła nia i sto sow ne za cho wa nia, dziec ko za czy na od czu wać po trze bę na śla do wa nia te go ty pu po staw. Chce upodob nić się do da nej po sta ci i przy jąć jej wzor ce mo ral ne, spo sób my śle nia i dzia ła nia. W ten spo sób roz wi ja po czu cie ży cia w zgo dzie z sa mym so bą i z in ny mi oraz utrwa - la po zy tyw ne wzor ce po stę po wa nia. Wie rząc w suk ces bo ha te ra baj ki, za wie rza też swo im moż li wo ściom. Opi sa ne w baj kach prze - ży cia bo ha te rów po ma ga ją mu ro zu mieć wła sne do zna nia i emo cje, któ re uczy się od po wied nio wy ra żać. Pro ble ma ty ka po ru szo na w baj kach te ra peu tycz nych do ty czy dzie cię cych spraw, któ re zda rza ją się w szko le i w do mu. Głów ny bo ha ter Bra tek peł ni ro lę przy ja cie la, któ ry za chę ca dzie ci do re flek sji, po ma ga roz wią zać pro blem, a cza sem kry ty ku je nie po żą - da ne za cho wa nie. Wspie ra też dzie ci w po szu ki wa niu wła ści we go roz wią za nia. 34\n35 W to ku za jęć baj ka zo sta je wpro wa dzo na w ak tyw no ści te ra peu tycz nej ćwi cze nia kształ cą ce umie jęt ność słu cha nia ze zro zu - mie niem i wy po wia da nia się. Pro wa dzą cy czy ta tekst dzie ciom, stwa rza jąc uprzed nio at mos fe rę za in te re so wa nia. Na stęp nie roz ma - wia z dzieć mi na te mat ich prze żyć zwią za nych z usły sza ną baj ką i za da je py ta nia spraw dza ją ce ro zu mie nie tek stu. Dzię ki wy eks po - no wa niu uczuć wy bra nych bo ha te rów ba jek dzie ci po zna ją na zwy sta nów emo cjo nal nych i ko ja rzą je z kon kret ny mi sy tu acja mi. Utrwa la ją i wy ko rzy stu ją zdo by te in for ma cje, na zy wa jąc prze ży cia po sta ci przed sta wio nych na ob raz kach w ze szy cie ćwi czeń. Te ma ty ka ba jek te ra peu tycz nych i za kres oma wia nych uczuć i sta nów emo cjo nal nych w kla sie dru giej: Nr Te ma ty ka ba jek 1. Bra tek opo wia da o tym, jak pod czas wa ka cji zgu bił się na pla ży pod czas nie prze my śla nej pró by ra to wa nia pił ki. 2. Bra tek uświa da mia dzie ciom, że na le ży od czu wać ra dość z do ra sta nia oraz po ma ga im roz stać się z za baw ka mi. 3. Bra tek uświa da mia ko le dze skut ki nie roz waż ne go za cho - wa nia, po ma ga zro zu mieć, że na le ży być prze wi du ją cym. 4. Hi sto ria w zoo, w któ rej Bra tek po ka zu je, ja kie do świad - cze nia mo że my czer pać z żar tu i hu mo ru. 5. Bra tek opo wia da, jak prze bie gał w szko le Ty dzień Świa - do mo ści Dys lek sji. 6. Bra tek opo wia da hi sto rię o dziew czyn ce i jej pra gnie - niu po sia da nia pie ska. Wspie ra ją w dzia ła niu, po ka zu - jąc los bez dom nych zwie rząt. 7. Bra tek opo wia da o chłop cu, któ ry nie wła ści wie za cho - wał się w ki nie. Wska zu je na ko niecz ność prze strze ga - nia za sad i pre zen tu je ce chy chłop ca -dżen tel me na. 8. Bra tek uczest ni czy w wi zy cie chłop ców w do mu pew - nej dziew czyn ki. Do świad cza, co ozna cza być nie za po - wie dzia nym go ściem i prze strze ga przed zmy śla niem hi sto ry jek na swój te mat. 9. Bra tek po ma ga wy ja śnić, skąd bie rze się uczu cie za - zdro ści. Uczu cia i sta ny emo cjo nal ne wy eks po no wa ne w baj ce ura do wa nie, chęć po mo cy, za gu bie nie, za fa scy no wa nie smu tek, nie pew ność, zmie sza nie, ra dość złość, za fa scy no wa nie, strach, uko je nie du ma, ra dość, pa sja, za kło po ta nie za cie ka wie nie, ta jem ni czość, pod eks cy to wa nie, ra dość ta jem ni czość, pra gnie nie, za chwyt, tro ska ra dość, nie za do wo le nie, prze ra że nie, du ma zde ner wo wa nie, pod eks cy to wa nie, ra dość, nie pew ność za in te re so wa nie, du ma, za zdrość, ra dość 10. Bra tek po ma ga zro zu mieć po wie dze nia i przy sło wia. fa scy na cja, cie ka wość, za chwyt, za du ma 11. Bra tek po ma ga roz we se lić sza ru gę je sien ną wspo mnie - nia mi z wa ka cji. 12. Bra tek po ma ga zro zu mieć zwy cza je i wy po wie dzi in - nych lu dzi. 13. Bra tek po ma ga ko le dze w wy ko na niu za da nia po le ga - ją ce go na za opie ko wa niu się szcze nia ka mi. 14. Bra tek po ma ga roz wi kłać ta jem ni cze znik nię cie anio ła z cho in ki. Wy ja śnia w sub tel ny spo sób, dla cze go nie wol no za bie rać zna le zio nych rze czy. 15. Bra tek od wie dza ko le gę, któ ry za po mniał o tym, że go za pro sił. Uczy za sad do bre go wy cho wa nia i sza cun ku do in nych. 16. Bra tek upo mi na ko le gę, któ ry nie prze strze ga umo - wy nie do trzy mu je da ne go sło wa. 17. Bra tek mó wi o tym, na czym po le ga do bra opie ka nad zwie rzę ta mi i co na le ży ro bić, aby ob da rza no nas za ufa niem. 18. Bra tek, or ga ni zu jąc spa cer po wy obraź ni, wy ja śnia, w ja ki spo sób moż na za pa mię tać li te ry po dob ne: b d. czuj ność, za nie po ko je nie, prze ję cie, du ma znie cier pli wie nie, prze ra że nie, nie śmia łość, ra dość prze ję cie, czu łość, za nie po ko je nie, zmę cze nie za chwyt, za nie po ko je nie, wzgar da, zdu mie nie za sko cze nie, cie ka wość, bez tro ska, stra pie nie przy gnę bie nie, ra dość, nie za do wo le nie, spe sze nie za tro ska nie, za wsty dze nie, en tu zjazm, za chwyt bez rad ność, spo kój, za do wo le nie, tro ska 35\n36 Nr Te ma ty ka ba jek 19. Bra tek po ma ga zro zu mieć, że war to za cho wy wać się aser tyw nie i że trosz cząc się o in nych, na le ży za trosz - czyć się rów nież o sie bie. 20. Bra tek wspie ra wy stra szo ne go, nie wie rzą ce go w sie bie chłop ca przy bu do wie igloo. Po ma ga zro zu mieć, dla - cze go in ny chło piec ze psuł fi gu rę ze śnie gu. 21. Bra tek czu je się sa mot ny, bo nie ma ro dzi ny, ro dzeń - stwa. Po ka zu je rów nież, że wo kół są przy ja cie le, na któ - rych za wsze moż na po le gać. 22. Bra tek opo wia da o bra ku po ro zu mie nia dziew cząt i chłop ców, po ma ga zro zu mieć te ani mo zje. 23. Bra tek wspie ra pew ną dziew czyn kę w zmar twie niu, po - ka zu jąc jej, że ma wo kół sie bie wspa nia łych przy ja ciół. 24. Bra tek ne gu je nie roz sąd ne za cho wa nie dziew czy nek, któ re ba wi ły się w nie bez piecz ny spo sób, wcho dząc na drze wo. 25. Bra tek dys kret nie da je przy ja ciel ską ra dę chłop com, któ rzy wa ga ro wa li. W ten spo sób prze strze ga przed nie bez piecz ny mi za cho wa nia mi. 26. Bra tek po ma ga zro zu mieć dwóm ko le żan kom, na czym po le ga przy jaźń. 27. Bra tek po ma ga pod jąć Eli de cy zję, że sa mo dziel nie stwo rzy pi san kę na kon kurs. Po ka zu je, że war to wie rzyć we wła sne si ły. 28. Bra tek do ra dza ko le gom, jak na le ży się za cho wy wać. Zwra ca uwa gę, że np. na me czach pił ki noż nej nie wol - no uży wać przy krych prze zwisk i ob raź li wych słów. 29. Bra tek po ma ga roz wi kłać waż ną spra wę zna le zio nych pie nię dzy i zwró cić je wła ści ciel ce. Wska zu je na uczci - wość. 30. Bra tek wy my śla cie ka we spo so by na na ukę or to gra fii. Po zwa la od czu wać ra dość z ucze nia się. 31. Bra tek wspie ra chłop ca w tę sk no cie za ta tą. Ra zem szy - ku ją nie spo dzian kę dla ta ty na Dzień Oj ca. 32. Bra tek uczest ni czy w pod su mo wa niu ro ku szkol ne go. Dzie ci z Brat kiem prze glą da ją skrzy nię skar bów, przy - po mi na jąc so bie ko lej ne wy da rze nia z ży cia gru py. Uczu cia i sta ny emo cjo nal ne wy eks po no wa ne w baj ce zmę cze nie, en tu zjazm, ra dość, po dziw znie cier pli wie nie, ra dość, strach, od wa ga sa mot ność, za do wo le nie, zdzi wie nie, ra dość obu rze nie, lek ce wa że nie, za nie po ko je nie, ra dość ra dość, smu tek, za pał, przy jaźń po dziw, od wa ga, prze ra że nie, za wsty dze nie prze ję cie, nie po kój, roz ba wie nie, przy jaźń ra dość, nie po kój, roz draż nie nie, ak cep ta cja po dziw, za kło po ta nie, stra pie nie, du ma po czu cie wyż szo ści, bez rad ność, iry ta cja, przy jaźń za sko cze nie, szczę ście, pod eks cy to wa nie, wzru sze nie zmę cze nie, po dziw, za cie ka wie nie, za do wo le nie zmar twie nie, smu tek, szczę ście, ra dość fa scy na cja, cie ka wość, ra dość, przy jem ność Nie ba ga tel ne zna cze nie dla wspo ma ga nia roz wo ju emo cjo nal no -spo łecz ne go dziec ka ma wy ko rzy sta nie w pro gra mie gier dy - dak tycz nych (np. kart or to gra ficz nych Or to brat ki, za ga dek wy ko rzy stu ją cych zmy sły, gry me mo). Uczest ni cząc w grach, dziec ko ma oka zję nie tyl ko roz wi jać umie jęt no ści edu ka cyj ne (np. or to gra ficz ne, ma te ma tycz ne, ję zy ko we), ale tak że w bez piecz ny spo sób kształ - to wać wła sną od por ność emo cjo nal ną oraz pa no wa nie nad so bą w sy tu acjach peł nych na pięć i wy ma ga ją cych wy sił ku my ślo we go. Ba wiąc się, dziec ko roz wi ja tak że umie jęt no ści in ter per so nal ne, cze mu sprzy ja re spek to wa nie re guł usta lo nych pod czas gry. 36\n37 VIII. Spo so by mo ty wo wa nia dziec ka Po trze ba po zna wa nia ota cza ją ce go świa ta, zdo by wa nia wie dzy i no wych umie jęt no ści jest na tu ral na dla dziec ka. Już w okre sie przed szkol nym prze ja wia ono za in te re so wa nie książ ka mi, czy ta niem, ry so wa niem. Du żą ro lę na tym eta pie od gry wa ją ro dzi ce, któ - rzy po zy tyw nie na sta wia ją dziec ko do po dej mo wa nia no wych obo wiąz ków. Po mi mo to u nie któ rych dzie ci już po ukoń cze niu pierw - szej kla sy na stę pu je zmia na na sta wie nia do na uki, któ rą za czy na ją po strze gać ja ko żmud ną i mę czą cą pra cę, nie spra wia ją cą przy - jem no ści. Ro dzi ce, a przede wszyst kim na uczy cie le, za da ją so bie py ta nie, jak za ra dzić te mu zja wi sku. Aby móc roz strzy gnąć tę kwe stię, na - le ży usta lić źró dło na po ty ka nych przez dziec ko trud no ści. Mo gą one na przy kład wy ni kać z nie za spo ko je nia czte rech pod sta wo - wych po trzeb (fi zjo lo gicz nej, bez pie czeń stwa, wię zi i mi ło ści oraz uzna nia). Nie moż na ocze ki wać wy so kiej mo ty wa cji do na uki od dziec ka, któ re jest głod ne, nie wy spa ne, zmę czo ne czy za nie dba ne. Dziec ko bę dą ce w trud nej sy tu acji ro dzin nej (np. ze wzglę du na złe wa run ki ma te rial ne, brak od po wied nie go miej sca do na uki lub też nie ko rzyst ną at mos fe rę wy wo ła ną roz wo dem ro dzi ców, kłót nie al bo pa nu ją cą w ro dzi nie prze moc czy al ko ho lizm) nie bę dzie za in te re so wa ne na uką. Je go trud no ści w na uce uwa run ko wa - ne bę dą od czu wa nym stra chem i po czu ciem za gro że nia. Do dat ko wo mo że być ono ob cią żo ne po czu ciem bra ku ak cep ta cji w ro - dzi nie i gru pie ró wie śni czej, a na wet czuć się od rzu co ne. Pod ło żem pro ble mów dziec ka z na uką i wią żą cą się z ni mi ni ską mo ty wa cją mo gą być spe cjal ne po trze by, wśród któ rych wy ró - żnia się po trze by edu ka cyj ne, zdro wot ne i eg zy sten cjal ne. Spe cjal ne po trze by edu ka cyj ne są zwią za ne z opóź nio nym roz wo jem mo wy, wa da mi wy mo wy, za bu rze nia mi uwa gi, ogól nie niż szym po zio mem in te lek tu al nym, za bu rze nia mi funk cji po znaw czych istot ny mi w pro ce sie ucze nia przy pra wi dło wym po zio mie roz wo ju in te lek tu al ne go (ry zy ko dys lek sji, dys lek sja), le wo ręcz no ścią itp. Spe cjal ne po trze by zdro wot ne są zwią za ne z m.in. nie sko ry go wa ny mi wa da mi wzro ku, słu chu czy cho ro ba mi so ma tycz ny mi, a tak że nie do bo rem ma sy cia ła, ni ską od por no ścią, skrzy wie nia mi krę go słu pa itp. Spe cjal ne po trze by eg zy sten cjal ne są zwią za ne z m.in. bra kiem wa run ków do na uki, nie wła ści wą at mos fe rą ro dzin ną, roz wo dem ro dzi ców, ro dzi ca mi nie ma ją cy mi cza su dla dziec ka z po wo du wła snej ak tyw no ści za wo do wej, trud ną sy tu acją ma te rial ną ro dzi ny. By wa, że dziec ko prze ja wia prze ko na nie, iż wszyst ko wie, a szko ła je nu dzi. Dziec ko ta kie mo że uwa żać, że uczęsz cza nie na do - dat ko we za ję cia jest stra tą cza su, bo zwy kle w do mu cze ka na nie o wie le cie kaw sza gra kom pu te ro wa lub film w te le wi zji. Nie wy - ka zu je więc za in te re so wa nia i chę ci do na uki, są dząc, że tyl ko bodź ce mul ti me dial ne do star cza ją moc nych wra żeń i da ją ra dość i sa - tys fak cję. Dziec ko ta kie, je śli przyj dzie na za ję cia, nie po tra fi na nich spo koj nie pra co wać i choć jest obec ne fi zycz nie, to nie da je się za cie ka wić, po nie waż za ba wy i gry wy da ją mu się nud ne lub nie wi dzi sen su w wy ko ny wa niu po raz ko lej ny tej sa mej czyn no ści. Nie chęć dziec ka do na uki mo że tak że wy ni kać z je go wy god nic twa. Dziec ko ma ło wdro żo ne do wy sił ku in te lek tu al ne go uni ka do dat ko wych za jęć, nie chęt nie wy ko nu je za da nia do mo we, nie chęt nie też włą cza się w ży cie kla sy. W związ ku z tym na le ży za pla - no wać od po wied nią stra te gię wspar cia dziec ka, w wy ni ku któ rej bę dzie ono do strze ga ło ko rzy ści i ra dość z na uki. Jak mo ty wo wać dziec ko do na uki? Na mo ty wa cję do na uki ma ją wpływ do tych cza so we do świad cze nia dziec ka, dla te go na po czą tek war to od po wie dzieć so bie na kil ka py tań: Cze go dziec ko pra gnie? Cze go uni ka i cze go się oba wia? Jak wy trwa le pra cu je na suk ces? Jak prze ży wa swo je suk ce sy i po raż ki? Je śli chce my mo ty wo wać dziec ko do na uki, po win ni śmy do strze gać w je go pra cach i dzia ła niu te aspek ty, któ re moż na po zy - tyw nie wzmoc niać, co w kon se kwen cji po mo że mu od zy skać wia rę w sie bie. Na le ży wy ła py wać mo men ty lub wręcz aran żo wać sy - tu acje, dzię ki któ rym dziec ko mo że za słu żyć na po chwa łę. Na przy kład, je śli dziec ko pi sze nie sta ran nie, spró buj my od na leźć w je go ze szy cie ćwi czeń coś co za słu gi wa ło by na po chwa łę (np. na pi sa na kształt nie li te ra o ). Mó wiąc: Jak pięk nie i rów no na pi sa łeś li te rę o, ob da rza my dziec ko na ce cho wa ną do dat nio uwa gą. Jest to dla nie go wy raz apro ba ty, a jed no cze śnie wzmoc nie nie po zy tyw ne. Skup my się rów nież na tym, by wzmac niać po zy tyw ne za cho wa nia dziec ka. Gdy na pi sze ono li te ry z du żym za an ga żo wa niem, choć nie kształt nie, po chwal my je go za an ga żo wa nie, za miast oce niać krzy we li te ry. Za chę ci my je w ten spo sób do więk sze go wy sił - ku, dzię ki któ re mu po pew nym cza sie es te ty ka je go pi sma się po pra wi. Z ko lei gdy dziec ko po no si po raż kę, za da niem te ra peu ty jest wspar cie go w jej prze zwy cię że niu, a tak że po moc w ła go dze niu zwią za nych z nią nie przy jem nych do znań. Zwróć my uwa gę na to, by czę ściej dziec ko chwa lić niż kry ty ko wać. Uwa gi kry tycz ne po win ny do ty czyć dzia łań dziec ka, a nie je - go oso by. Na szym za da niem jest od po wied nie re ago wa nie i ade kwat ne wy ko rzy sta nie obu in stru men tów mo ty wo wa nia po chwał i kry ty ki, aby dziec ko czu ło się z na mi bez piecz nie. Po chwa ła mo że w przy pad ku nie któ rych dzie ci nie od no sić skut ku. Mo że to wy ni kać z fak tu, że dziec ko po trak to wa ło ją ja ko nie - szcze ry ko men tarz lub nie wie rzy te ra peu cie. By wa też, że dziec ko trak tu je po chwa łę jak coś, co bu dzi w nim lęk. Psy cho lo go wie zwra ca ją uwa gę, że ta ki pro blem po ja wia się, gdy dziec ko otrzy my wa ło do tych czas wy łącz nie uwa gi ne ga tyw ne. Dla te go war to pa - mię tać, by po chwa ła by ła szcze ra, a wy ra żo ny ko mu ni kat był zgod ny z po sta wą i to nem gło su oso by, któ ra go wy gła sza. 37\n38 Pa mię taj my też o tym, że dzie ci do brze czu ją się w sy tu acjach, w któ rych obo wią zu ją zro zu mia łe za sa dy i kon se kwen cje. Choć nie któ rym dzie ciom trze ba dość czę sto je przy po mi nać, to dla gru py są gwa ran cją spo ko ju i po czu cia bez pie czeń stwa. W re zul ta cie dziec ko czu je się szczę śliw sze i le piej przy sto so wa ne do ży cia szkol ne go. Pro wa dzą cy za ję cia mo że po zy tyw nie wpły nąć na chęć dziec ka do na uki, je śli je czymś ocza ru je, za chę ca jąc do zdo by wa nia wie dzy i do świad cze nia. Po ka zu jąc dziec ku, że ucze nie się jest nie zwy kłym prze ży ciem, pod czas któ re go sta nie się ono bli skim przy - ja cie lem Brat ka, mo że my zmo ty wo wać je do wy sił ku, przy go to wać do po ko ny wa nia trud no ści, za an ga żo wać w wy ko ny wa nie za - dań. To wszyst ko spra wi, że je go re la cje z pro wa dzą cym za ję cia bę dą opar te na wza jem nym za ufa niu. Udo wod nio no, że na uka przy no si ocze ki wa ne re zul ta ty, je śli dziec ko uczy się z wła snej wo li i lu bi to ro bić, pra cu jąc z ra do ścią, pa sją. Dziec ko z sil ną mo ty wa cją we wnętrz ną uczy się szyb ciej i sku tecz niej, a po nad to wię cej ro zu mie i dłu żej pa mię ta, cze go się uczy ło. Istot ną ro lę w mo ty wa cji dziec ka do na uki od gry wa ją: wia ra we wła sne si ły i moż li wo ści, za in te re so wa nie na uką, do bre wa run ki do pra cy, trak to wa nie zdo by cia wie dzy ja ko ce lu, po zy tyw ne re la cje z ró wie śni ka mi, na uczy cie lem i ro dzi ca mi, po chwa ły na uczy - cie la i ro dzi ców, do strze ga nie swo ich po stę pów. Nie zwy kle waż na i po moc na jest po sta wa ro dzi ców, ich zro zu mie nie po trzeb dziec - ka i to, w ja ki spo sób wy ra ża ją swój sto su nek do na uki, do dat ko wej pra cy z dziec kiem, a tak że do szko ły ja ko in sty tu cji i do pra cu ją - cych w niej osób. Jak prze zwy cię żać nie chęć dziec ka do na uki? Zda niem Mar ty Bog da no wicz, An ny Ad ry ja nek, Mał go rza ty Ro żyń skie j 9 sto so wa nie po niż szych za sad mo że być po moc ne w prze - zwy cię ża niu nie chę ci dziec ka do na uki: pra cu je my z dziec kiem twór czo, w spo sób nie kon wen cjo nal ny, in te re su ją cy, wy ko rzy stu jąc cie ka we po mo ce; uczy my, an ga żu jąc moż li wie wszyst kie zmy sły dziec ka, co po zwa la na łą cze nie in for ma cji ode bra nych róż ny mi dro ga mi (ka na ła - mi) zmy sło wy mi za an ga żo wa ny mi w pro ces ucze nia się; sta ra my się za in te re so wać dziec ko tym, cze go się uczy; stwa rza my sy tu acje umoż li wia ją ce dziec ku sa mo dziel ne od kry wa nie te go, co po win no wie dzieć; pa mię ta my, że ucze nie się dzie ci ry zy ka dys lek sji wy ma ga nie zmier nie wie lu ćwi czeń i po wtó rzeń, wo bec te go uwzględ nia my za - sa dę, że wy ko na nie za da nia raz ni gdy nie wy star cza; po da je my pro ste i krót kie po le ce nia, a dłuż sze i skom pli ko wa ne dzie li my na kil ka prost szych; spraw dza my, czy dziec ko do brze zro zu mia ło, co ma ro bić i cze go od nie go ocze ku je my; or ga ni zu je my ucze nie sys te mem ma łych kro ków, dzie ląc ma te riał na mniej sze czę ści; no we in for ma cje łą czy my ze zna ny mi, no we czyn no ści włą cza my do już opa no wa nych, aby dziec ku ła twiej by ło się uczyć no we - go ma te ria łu i co raz bar dziej zło żo nych umie jęt no ści; do pil no wu je my, aby dziec ko wy ko ny wa ło do kład nie, po praw nie i pre cy zyj nie za da nia zgod nie z po le ce niem (np. je śli na le ży w wy - ra zie oto czyć li te rę kół kiem, to nie sa tys fak cjo nu je nas pod kre śle nie li te ry); uczy my dziec ko kon tro lo wa nia i po pra wia nia wła snej pra cy, za nim od da nam ją do spraw dze nia; sto su je my wzmoc nie nia po zy tyw ne (np. po chwa ły, na gro dy rze czo we lub mi łe ge sty), pa mię ta jąc, aby wcze śniej usta lić za sa dy ich przy zna wa nia; sto su je my krót kie prze rwy re lak sa cyj ne po łą czo ne z ak tyw no ścią ru cho wą, gdy do strze ga my u dziec ka znu że nie. W pro gra mie ORTOGRAFFITI z Brat kiem środ ka mi mo ty wu ją cy mi dziec ko do pra cy są nie wąt pli wie: cie ka we za ba wy i ćwi cze nia na wią zu ją ce do tre ści ba jek te ra peu tycz nych; nie kon wen cjo nal ne, spe cjal nie do bra ne po mo ce dy dak tycz ne; gry po ma ga ją ce w roz wo ju od por no ści emo cjo nal nej; za pis osią gnięć na kar cie oce ny po stę pów ucznia; do dat ko we za da nia na kar cie pra cy do mo wej, któ rych kon se kwent ne spraw dza nie mo ty wu je dziec ko do zwięk szo ne go wy sił ku. 9 M. Bogdanowicz, A. Adryjanek, M. Rożyńska, Uczeń z dysleksją w domu. Poradnik nie tylko dla rodziców, Gdynia\n39 IX. Oce na i sa mo oce na W te ra peu tycz nym kształ ce niu mu si my za pla no wać mo men ty po ma ga ją ce dziec ku w od kry wa niu je go we wnętrz ne go po ten - cja łu. Dzię ki uświa do mie niu so bie moc nych stron czy sła bych punk tów dziec ko po tra fi zmo bi li zo wać się do dzia łań, któ re po zwo lą mu prze zwy cię żyć trud no ści. Słu żą te mu sys te ma tycz ne ko mu ni ka ty, z któ rych dziec ko czer pie in for ma cje o tym, co zro bi ło na po - zio mie za do wa la ją cym, a nad czym mu si po pra co wać. Dzię ki po praw nie za pla no wa ne mu sys te mo wi mo ty wo wa nia i oce nia nia pro - wa dzą cy za ję cia mo że po móc dziec ku w po ko ny wa niu pro ble mów, aran żu jąc sprzy ja ją ce te mu sy tu acje, wska zu jąc spo so by roz - wią za nia, a tak że to wa rzy sząc mu w ob ra nej przez nie dro dze. W za pro po no wa nych w pro gra mie za ję ciach dla kla sy dru giej, po dob nie jak w kla sie pierw szej, prze wi dzia no ele ment oce ny po - stę pów dziec ka i sa mo oce ny. Pro wa dzą cy na ko niec za jęć pod su mo wu je pra cę dzie ci: pod kre śla ich ak tyw ność, za an ga żo wa nie, chwa li sa mo dziel ność, po twier dza po stę py. Za chę ca dzie ci do wy po wie dzi na te mat za jęć, za da jąc py ta nia, np.: Ja kie masz od czu cia? Któ re za da nia spra wi ły ci trud ność, a któ re by ły ła twe do wy ko na nia? Czy za da nia po mo gły ci zro zu mieć / za pa mię tać. / na uczyć się? Czy po do ba ły ci się za ba wy Brat ka? Czy te raz wiesz, jak na le ży za cho wy wać się w miej scu, gdzie jest du żo lu dzi? Pro wa dzą cy za ję cia po ma ga rów nież dzie ciom od po wie dzieć na umoż li wia ją ce sa mo oce nę py ta nia za miesz czo ne w ze szy cie ćwi czeń (np.: Czy bez tru du od róż niasz li te ry g oraz p?, Czy po tra fisz do kład nie po wtó rzyć ry mo wan kę o al fa be cie?, Czy po tra fisz za de mon stro wać ćwi cze nia, któ re przy go to wu ją rę kę do pi sa nia i re lak su ją zmę czo ną rę kę? ). Zna czą cym uła twie niem w re je stro wa niu spo strze żeń na te mat umie jęt no ści i po stę pów dziec ka jest Kar ta po stę pów. Dzię ki niej, na pod sta wie ob ser wa cji uczest ni czą cej, pro wa dzą cy za ję cia mo że wraz z dziec kiem bez tru du od no to wać do strze żo ne osią gnię - cia. Po win no się je za zna czyć na Kar cie... pod ko niec za jęć te ra peu tycz nych, po nie waż sta no wią pod su mo wa nie in dy wi du al ne go wy sil ku dziec ka. Umie jęt ność uświa do mie nia so bie po czy nio nych po stę pów i ana li za wła snych osią gnięć wpły wa na wzmoc nie nie we wnętrz nej mo ty wa cji dziec ka do ucze nia się. Kar ta po stę pów po win na być pro wa dzo na sys te ma tycz nie przez ca ły okres kształ ce nia te ra peu tycz ne go, po nie waż jest źró dłem in for ma cji dla ro dzi ców i na uczy cie li. Od zwier cie dla sto pień opa no wa nia umie jęt no ści, ta kich jak słu cha nie (ze zro zu mie niem, z za - cie ka wie niem), czy ta nie, pi sa nie, li cze nie, na zy wa nie uczuć prze ży wa nych przez bo ha te rów ba jek. In for mu je rów nież o za an ga żo - wa niu dziec ka pod czas za jęć, współ pra cy w gru pie, prze strze ga niu norm, or ga ni zo wa niu wła snej pra cy. Na tej pod sta wie pro wa - dzą cy za ję cia mo że tak zor ga ni zo wać pra cę z dziec kiem, by by ła zgod na z je go po trze ba mi i moż li wo ścia mi roz wo jo wy mi. Kar ta po stę pów jest pro sta w uży ciu i zro zu mia ła dla dziec ka, któ re dzię ki niej wdra ża się do sa mo oce ny. Oce nia jąc swo ją pra cę, dziec ko uczy się kry tycz ne go po dej ścia do wła snych dzia łań i mo bi li zu je do dal szej na uki. Na Kar cie... od no to wu je się na by tą przez dziec ko umie jęt ność/spraw ność. W przy pad ku ta kich umie jęt no ści, jak czy ta nie, pi sa nie czy li cze nie na le ży uwzględ nić rów nież wy si łek wło żo ny w ich wy ko na nie czy opa no wa nie. Z da nych od no to wa nych na Kar cie... uzy sku je się in for ma cje o tem pie i cza sie zdo by wa nia umie jęt no ści. Wie dza ta po zwa la do kład niej po znać dziec ko i wni kli wiej je oce nić, a tak że opra co wać stra te gię dal sze go kształ ce nia te ra peu tycz ne go (in dy wi du al ny pro gram te ra peu tycz ny). Przy kład Kar ty po stę pów za pre zen to wa no w roz dzia le Po mo ce wy ko rzy sty wa ne pod czas pra cy z pro gra mem. X. Po mo ce wy ko rzy sty wa ne pod czas pra cy z pro gra mem Spe cjal nie dla po trzeb pro gra mu opra co wa no wie le atrak cyj nych po mo cy te ra peu tycz nych. Na pierw szym miej scu na le ży wy - mie nić Księ gę ba jek te ra peu tycz nych, Ze szyt ćwi czeń i kar ty pra cy. War to rów nież wspo mnieć o pa cyn ce na rę kę Bra tek, pły tach CD z za gad ka mi dźwię ko wy mi oraz mu zy ką re lak sa cyj ną, lu pie By stre Oczko czy na kład ce na pal ce Spa ce ruch. Po za tym pod czas pra - cy z pro gra mem wy ko rzy stu je się in ne, opi sa ne ni żej po mo ce. 39\n40 Są to: Kar ty po stę pów, z któ rych każ da ma for mę ko lo ro wan ki. Jest to ry su nek po dzie lo ny na sześć czę ści od po wia da ją cych oce nia - nym umie jęt no ściom. Każ dej czę ści przy pi sa no sym bol gra ficz ny. Dziec ko mo że po ko lo ro wać czę ści za zna czo ne przez te ra peu tę zgod nie ze zdo by ty mi przez nie umie jęt no ścia mi. 1 Kar ty pra cy do mo wej, któ re po zwa la ją dziec ku kon ty nu ować pra cę nad do sko na le niem umie jęt no ści (np. ma nu al nych i gra fo - mo to rycz nych) w sprzy ja ją cej at mos fe rze, w do mu pod opie ką ro dzi ców\n41 Do mek uczuć to plan sza przed sta wia ją ca dom, w któ re go oknach wi dać twarz Brat ka wy ra ża ją cą róż ne sta ny emo cjo nal ne. Dzię ki niej dziec ko uświa da mia so bie, w ja kiej dys po zy cji psy chicz nej się znaj du je i ja ki jest po ziom je go mo ty wa cji. Zwy kle Do mek uczuć wy ko rzy stu je się na po cząt ku za jęć, gdy dzie ci roz ma wia ją o swo im sa mo po czu ciu, sie dząc w ko le na pod ło dze. Wska zu ją na plan szy buź kę Brat ka, któ ra od zwier cie dla stan ich uczuć. Pro wa dzą cy za ję cia przyj mu je do wia do mo ści, na ja ką ak tyw ność dziec - ka mo że li czyć pod czas za jęć. Ćwi cze nie war to dla po rów na nia po wtó rzyć na za koń cze nie za jęć. Al fa bet sen so rycz ny z dwu zna ka mi i zmięk cze nia mi na kar tach ozna czo nych u do łu nie bie skim pa skiem. 41\n42 Kar ty Or to brat ki to kar ty do gry ty pu Czar ny Pio truś, któ re uła twia ją dziec ku przy swo je nie pod sta wo wych za sad pi sow ni wy - ra zów z trud no ścia mi or to gra ficz ny mi (np. ó wy mie nia się na o oraz rz wy mie nia się na r ). Plan sza z wier szy kiem ilu stro wa nym pik to gra ma mi uła twia za pa mię ta nie za sa dy or to gra ficz nej do ty czą cej wy mia ny ó na o. Obok każ de go wer su znaj du je się ilu stra cja (pik to gram) ob ra zu ją ca da ny frag ment wier sza. Plan szę moż na po wie sić na ścia nie dla utrwa le - nia i po zo sta wić tam przez ja kiś czas (np. dwa ty go dnie) oraz oka zjo nal nie kie ro wać uwa gę dzie ci na uży te w wier szu wy ra zy. 42\n43 Wachlarzyki, suwaki zegarowe to kartonowe pomoce służące do utrwalania dwuznaków i zmiękczeń. Podczas zabawy manipulacyjnej dzieci tworzą sylaby i wyrazy, zapamiętując ich obraz graficzny. Słu chaw ki z bu te lek wzmac nia ją od biór czy ta ne go tek stu ka na łem słu cho wym. Dziec ko le piej sły szy swój głos dzię ki słu chaw - kom i bar dziej sku pia się na czyn no ści czy ta nia. Z uwa gi na du żą si łę dźwię ku dziec ko po win no czy tać ci cho. Po moc moż na wy ko - nać w do mu, wy ci na jąc w dwóch pla sti ko wych bu tel kach po jed nym po dłuż nym otwo rze lub po dwa okrą głe otwo ry (na uszy i usta). Su wak pa sko wy z wy ra zem to kar to nik z ru cho mym pa skiem słu żą cy utrwa le niu wy ra zu, w któ rym na stę pu je wy mia na ó na o; rz na r (np.: wóz wo zy, mo rze mor ski). Dziec ko, ma ni pu lu jąc pa skiem, prze ko nu je się na ocz nie, co to zna czy, że ó wy mie nia się na o al bo rz wy mie nia się na r. 43\n44 Okienko ułatwiające czytanie pozwala na objęcie wzrokiem różnych partii tekstu w zależności od rodzaju ćwiczeń w czytaniu i możliwości percepcyjnych dziecka. Dziecko czytające z okienkiem lepiej koncentruje się na tej czynności i nie myli wersów. Kartonowe okienka dziecko może wykonać samodzielnie. Suwak sylabowy składa się z okienka i sześciu pasków z sylabami. Pięć pasków zawiera sylaby otwarte, jeden pasek sylaby zamknięte. Korzystając z różnej liczby pasków, można ułożyć wyrazy 2, 3 lub 4-sylabowe. To doskonała pomoc w nauce czytania, która ułatwia analizę i syntezę sylabową wyrazów. 44