Części do ciągników i maszyn rolniczych - Ciągniki i maszyny rolnicze - Forum rolnicze\nBy jammes, May 16, 2018 in Ciągniki i maszyny rolnicze\nDo tej pory zaopatrywałem się głównie na allegro, ale nie wszystko mają tam dostępne. Gdzie jeszcze szukacie tego typu części? Ktoś już to może wcześniej przerabiał i byłby w stanie podpowiedzieć, co gdzie i za ile?\nWydaje mi się, że całkiem dobrym kierunkiem są Ursusy. Dobre, bo krajowe, a więc i z dostępem do części nie powinno być najmniejszego problemu. Zainteresuj się takimi modelami jak C-330, C360, C385. Są to chyba jedne z popularniejszych modeli na polskiej wsi.\nDostępność części - jest duża. Przeanalizuj na stronach sklepów czy hurtowni np tutaj: https://gospodarz.net/\nJest dużo sklepów internetowych i aukcji na allegro gdzie idzie kupic tanio ino trzeba uważać na oszustwa. Sonsiad kupił nową szybe to c360 i przyjechał pusty karton, a firma zniknela\nCzy klupowaliście u nich jakieś rzeczy?\nchce kupić silikon, ale ma być cięty na wymiar i chcą przedpłate\nTu macie dużo części: https://maszynyrolnicze.pl/czesci/ , a jak klikniecie w baner firmy Korbanek to zobaczycie też ich ofertę.\nJa polecam sklep http://www.agroma-swierklaniec.pl/index jest tam dużo części i zamówienia zawsze przychodzą w podanym terminie\nOświetlenie do maszyn tylko https://zemot.com.pl/ Dobre ceny i duży wybór\nJeżeli rozglądacie się za kabinami ciągnikowymi to polecam wam nawiązać współpracę z firmą http://szyszka.pl/ Oni są świetnym producentem kabin do ciągników i mają w tym doświadczenie. Obsługują wiele marek.\nTutaj warto wspomnieć o firmie Rolmetplus. Oferują doskonałej jakości części do maszyn rolniczych. Ich specjalnością jest sprzedaż pomp zębatych oraz niezbędnych akcesoriów. Służą fachowym doradztwem i są bardzo życzliwi oraz kompetentni.\nCzy ktoś może pomóc gdzie dostane take kuwetki do warsztatu, potrzeba mnie 10-12 sztuk.\n2 lata temu brałem w enimat.pl ale teraz nie mają\nJa miałem problem z hydrauliką siłową w jednej z moich maszyn. Na szczęście trafiłem na firmę http://prefa-zuraw.pl/, która zajmuje się sprzedażą elementów hydrauliki siłowej oraz jej naprawianiem. Polecam wam zapisać sobie kontakt do nich.\nJa mam sprawdzony sklep z częściami do silników Perkinsa. Mają oryginały i zamienniki. Oprócz tego sami zajmują się serwisem i naprawami silników. Zajmują się tylko silnikami. Tu kontakt do nich - https://silniki-perkins-czesci.pl/\nA co sądzicie o używanych częściach? Dobry pomysł?\nWitam, gdyby ktoś potrzebował części do maszyn marek CAT, KOMASTU, MANITOU, JCB to zostawiam tu adres do sklepu, który ma części do maszyn takich firm https://www.serwis-kop.pl/pl/category/3-czesci-pasujace-do-jcb ja głównie zaopatruję się tu w części do silnika. Mają dobre ceny i szybko realizują wysyłkę. Potrzebuję także adresu do jakiegoś dobrego serwisu maszyn takich jak koparko- ładowarka w okolicach Rzeszowa. Jeśli ktoś coś wie, proszę o kontakt\nJa natomiast polecam części i serwis maszyn rolniczych firmy Jaskot. Działają głównie na terenie Dolnego Śląska i dają gwarancję, że naprawa ciągników lub innych pojazdów czy sprzętów przebiegnie sprawnie. Specjalizują się w maszynach firmy Deutz-Fahr, Merlo i Zetor, ale na pewno indywidualnie podejdą do każdej zgłoszonej usterki.\nZapraszam na https://agrel.pl/ . Najnowszy sklep z częściami do ciągników i maszyn rolniczych.\nDzięki za polecenia, muszę się przyjrzeć nadesłanym linkom.\nMam spory problem i mam nadzieję, że mi pomożecie. Potrzebne mi są śruby trapezowe, ale nie byle jakie. Muszę być wykonane ze stali nierdzewnej i mieć gwint 16 mm. Nie mogę kupić tych tańszych ze stali niskowęglowej, bo dojście do śruby jest bardzo trudne i nie mam ochoty za tydzień, czy dwa, znowu rozbierać całej maszyny. Polecicie mi jakiś sprawdzony sklep?\nOdpowiednie części do takich maszyn to podstawa. Nie należy montować elementów pochodzących od innych urządzeń bądź zakupionych jako używane, ponieważ maszyna nie będzie wtedy działać jak należy.\nWitam, zapraszam do naszego sklepu internetowego\nSklep internetowy Firmy AGRO-EKO która jest autoryzowanym dealerem firm (maszyny i części rolnicze) od 1990r:\nAMAZONE, KRONE, MASCHIO GASPARDO, WALTERSCHEID, DEUTZ FAHR, LEMKEN, BONDIOLI & PAVESI, MANITOU oraz innych.\nMożesz zamówić online w sklepie lub telefonicznie\nStawiamy na rzetelność, profesjonalizm i uczciwość.\nW temacie części rolniczych warto znaleźć różne firmy, korzystając na przykład z tej wyszukiwarki https://www.multiogrody.pl/firmy/polska/rolnicze narzędzia%2C sprzęt. Nie wszystkie sklepy oferują każdą część, a posługując się namiarami z tej strony można podzwonić i popytać o dostępność w różnych miejscach. Już kilka razy korzystałem z tej strony i mam ją dodaną w praktycznych zakładkach.\nJeśli chodzi o dobrej jakości części zamienne marek takich jak Versatile, Fliegl, Kockerling, Caruelle, JCB, Bogballe, John Deere, Lemken czy innych to skierujcie się do firmy KAGRO https://www.kagro.pl/oferta/serwis-i-czesci/czesci-zamienne Mają tam dobry wybór i fajne ceny. Do tego kupicie też u nich dobrej jakości oleje i środki do konserwacji firmy Petro-Canada. My u nich się zaopatrujemy i jesteśmy zadowoleni z jakości ich produktów.\nZ tego wątku dużo się dowiedziałem. Ta wiedza mi się przyda.


Babeczki pełnoziarniste - przepisy na babeczki pełnoziarniste z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na babeczki pełnoziarniste\nPełnoziarniste babeczki z cukinią 61\nKto nie lubi małego co nieco po obiadku , oczywiście mam tu na myśli przekąskę :) Jakby jeszcze była zdrowa i można by było ją jeść bezkarnie ale by było fajnie no nie ? No tak dobrze to nie Zobacz więcej\nDyniowe babeczki z pełnoziarnistej mąki 128\nPomysł na te babeczki pojawił się kiedy na blogu Just My Delicoius znalazłam przepis na ciasto z dynią. Do tej pory we wszystkich przepisach na ciasta z dynią, na jakie się natknęłam, pojawia się Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki dyniowe 168\nPełnoziarniste czekoladowe babeczki bez cukru 51\nMOCNO CZEKOLADOWE babeczki na jesienną chandrę. Bo co lepiej poprawi humor jak mnóstwo czekolady? Składniki 9-10 babeczek: 5 łyżek eko mąki pszennej(lub pełnoziarnistej)5 łyżek mąki pełnoziarnistej60 Zobacz więcej\nDietetyczne babeczki z owocami - pełnoziarniste... 1015\nMąka pełnoziarnista jest naprawdę zdrowa, a wypieki przygotowane z jej udziałem smakują naprawdę bardzo dobrze. Polecam Wam używać jej w Waszych kuchniach bo na pewno przysłuży się ona Waszemu Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki z truskawkami 154\nPyszne, słodkie, pełnoziarniste babeczki z truskawkami, które upiekłam w piątek na pocieszenie dla Jasia, który miał szczepienie. Rączka okropnie spuchła i nie mógł pójść do przedszkola a wiadomo, że Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki do koszyczka 50\nZdrowa propozycja do koszyczka ze święconką - babeczki pełnoziarniste - Jest to ciekawy, pyszny i syty pomysł na wprowadzenie pełnego ziarna w naszą dietę. Potrzebujemy: 1 szklankę mąki pszennej Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki z truskawkami 57\nDowód na to, że może być i smacznie, i zdrowo, i sezonowo- pełnoziarniste babeczki z truskawkami spełniają te wszystkie warunki! Babeczki uzupełniłam kremem na bazie mascarpone i musu truskawkowego, Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki gruszkowo-jagodowe 57\nU progu stoi już jesień. Łapczywie łapię więc ostatnie promienie letniego słońca i podziwiam takie wschody jak ten powyżej. Niedługo nadejdzie przecież czas ciepłych wełnianych swetrów i gorącego Zobacz więcej\nSłoneczne pełnoziarniste babeczki dyniowe 110\ndynia, słodycze Słoneczne pełnoziarniste babeczki dyniowe – 16-18 sztuk (1 sztuka około 170 kcal) • Mąka pszenna pełnoziarnista – 200g • Dynia bez skóry i pestek- 400g • Olej rzepakowy uniwersalny – Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki z waniliowym kremem... 106\nOd dłuższego czasu zastanawiałam się nad tym, jak stworzyć babeczki z kremem, ale przy użyciu tylko zdrowych składników. I udało się, dziś je upiekłam. Spody babeczek przygotowałam z pełnoziarnistych Zobacz więcej\nInspiracją stały się babeczki orzechowe z czekoladą z Moich Wypieków, ale te są jednak inne. Dla wielbicieli tych bardziej suchych a nie wilgotnych wypieków. Z pełnoziarnistej mąki, z rozpuszczoną w Zobacz więcej\nPełnoziarniste babeczki z cukinią 48\nDzisiaj zapraszam na bardzo wilgotne, słodkie i delikatne babeczki z cukinią. Pełnoziarniste, lekko kokosowe, z aromatem cytryny. Po prostu przepyszne! Pełnoziarniste babeczki z cukinią /12 babeczek/ Zobacz więcej


Choć coraz więcej osób włada biegle minimum jednym językiem obcym, to pozycja tłumaczy, zwłaszcza przysięgłych, nie jest zagrożona. To właśnie na nich spoczywa ogromna odpowiedzialność. Odpowiadają nie tylko za prawidłowe przełożenie, ale przede wszystkim za płynną komunikację międzykulturową i międzynarodową.\nW obszarze jego kompetencji znajduje się przekład różnorodnych dokumentów urzędowych, a także procesowych z jednego języka na inny, uwierzytelnianie odpisów obcojęzycznych takich dokumentów albo uwierzytelnianie tłumaczeń oraz odpisów wykonanych przez inną osobę. Codziennością tłumacza przysięgłego jest tłumaczenie dokumentów, między innymi sprawozdań finansowych, umów, kontraktów, opisów patentowych, świadectw, certyfikatów, zaświadczeń, aktów i umów notarialnych, pełnomocnictw, faktur, indeksów i suplementów, dokumentów medycznych, bankowych oraz finansowych, testamentów, wyroków sądowych, zaświadczeń z izby lekarskiej, weterynaryjnej, aptekarskiej itp. Do zakresu jego pracy często należy również przekład korespondencji, instrukcji, listów, rozmów podczas spotkań, czy też telefonicznych zwłaszcza w obszarze biznesu.\nSama znajomość języka to za mało!\nJak najwierniejsze i najdokładniejsze przetłumaczenie danego tekstu czy rozmowy (na przykład biznesowej), przy zachowaniu specjalistycznego słownictwa oraz formalnoprawnych zasad, które obowiązują zwłaszcza w przypadku tłumaczeń prawniczych i sądowych, wymaga czegoś więcej niż sama znajomość języka. Tu potrzebna jest szeroka wiedza prawnicza, a także znajomość zasad etykiety biznesu oraz różnic kulturowych – mówi przedstawiciel Zespołu Tłumaczy Kwaśniewscy.\nOd 1 lipca 2011 roku obowiązują przepisy Ustawy o zawodzie tłumacza przysięgłego, które sprawiły, że tłumacz przysięgły stał się zawodem otwartym. Co to oznacza? Dostęp do zawodu mają nie tylko absolwenci studiów filologicznych lub studiów podyplomowych w zakresie tłumaczenia, ale dodatkowo absolwenci innych studiów wyższych, którzy posiadają tytuł magistra. Warunkiem koniecznym jest natomiast zdanie egzaminu na tłumacza przysięgłego.\n« Kiedy skończy się budowlana prowizorka przy Dworcu Gdańskim?\nitelligence recertyfikowana przez SAP w ramach audytu Partner Centre of Expertise »


Take me as I am...: Don't you worry child, see heaven's got a plan for you.\nSalut! Wybaczcie mi, że mnie tak długo nie było, ale mój komputer odmówił posłuszeństwa i dopiero kilka dni temu go odzyskałam. ;) A Majster dostanie ode mnie owal, bo stwierdził, że to da się tylko zreinstalować system, grr... Oczywiście obyło się bez tego, ale stracha mi narobił, ponieważ genialna Jeanette miała wszystko na dysku C, więc połowa mojego życia poszłaby się walić. Paula nawet wymyśliła do tego stosowny żarcik: "Gdy ci smutno, gdy ci źle reinstaluj se dysk C." Testy próbne już za nami, to było straszne. Ale tak ogólnie to śmiechowo - kiedy klasa angielska(czyli moja^^) biega do matematycznej, bo humaniści nie ogarniają graniastosłupów. Ale wymyślaliśmy im takie pytania, że zgodnie stwierdzali, że albo się nie da albo oni nie potrafią. xdee Coś mi się wydaje, że nasze odpowiedzi w tym roku będą jeszcze bardziej zaskakujące niż w tamtym. ;p Nawet nie zdajecie sobie sprawy jak moje życie mogło się pozmieniać przez miesiąc. Dzisiejszy dzień był naprawdę świetny, nie licząc sprawdzianu z historii ;c. Nie, nie podobał mi się, wcale a wcale. ;/ Ale w-fy były fajne. Sprawdzian z równoważni - nie było mnie na żadnej lekcji, ale że Paula nie ćwiczyła, to byłam z Madzialenką i tylko dzięki jej zdolnościom i cierpliwości dostałam 5- :) (jak na takie beztalencie sportowe jak ja, to naprawdę dobrze ;>). Na przerwie Karolina i Kinga miały zabawę, bo przepychały butelkę przez dziurę między szatniami(naszą i chłopców) i nagle Karolina: "Oni są niedoświadczeni w pchaniu." Haha jakby to Pawełek powiedział - głodnemu chleb na myśli. xdee ;) Dobra spróbuję się opanować, ale to będzie trudne, zważając na to, jakie głupoty dziś wygadywałam, np. podeszłam do Madzi z pytaniem: gdzie są śliwki? Madzialenka: wtf? A ja, że mi się z testem przyrodniczym skojarzyło. ;p Na matmie ja, Paulinka i Kamilka byłyśmy na lidze matematycznej klas - normalnie geniusze z nas ;D. A potem dodatkowa fizyka, którą naprawdę lubię, szczególnie że zazwyczaj przez połowę lekcji gadamy - ostatnio ciągle o dobranockach. S. na jednej z lekcji rysował Muminki. Albo dzisiaj robimy zadanie: Czego użyją uczniowie, aby sprawiedliwe przeprowadzić wyścigi na 100m? Paula: "Stopera i... <cisza>" S.:"TERMOMETRU!" Byliśmy bardzo obrażeni na odpowiedzi, bo wprowadziły nas w błąd. Haha Karolka się pyta odpowiedzi, czy są sztuczne czy prawdziwe(bo przecież wszyscy wiedzą, że odpowiedzi nie mogą być fałszywe, tylko sztuczne). Potem dodatkowy polski i polonistka tłumacząca nam eufemizmy, cytuję: "np. kur** - kobieta lekkich obyczajów" - tak, tak to jedna z lepszych polonistek w naszej szkole... ^^ Ostatnimi czasy Karolka siedziała z S. i traciła cierpliwość, S: "Tam są drzwi!" K: "A TAM SĄ WOLNE ŁAWKI!" Haha oni się kłócą jak stare dobre małżeństwo i na pewno mi się oberwie za to stwierdzenie. ;*** S. jest w ogóle inteligentny. Na angielskim pan się go pyta, co to są bread rolls. S: "Chlebowe krążki?" Pan: "No cóż... Normalni ludzie mówią na to bułki..." Aż chciałoby się napisać - normalni - słowo klucz. ;p Albo jak pan nam tłumaczył, czym jest franczyza: "Każdy właściciel ma jedną żabkę<sklep>. Oczywiście można mieć też sieć żabek, wtedy jest cały staw." ;) Ostatnio Konrad wyprowadzał z równowagi panią od geografii: "Konrad! Ja tą ręką przytrzymuję tamtą, żeby mi nie poszła w twoją stronę!" Albo konwersacja z biologii, tylko nie wiem czyja... mhmmm... Jak się nazywały te hemofile w komórce roślinnej? A! Chlorofil! A tak w ogóle to trudno nam się dziwić, że nie jesteśmy orłami z matematyki, kiedy nasza pani od biologii tłumaczy nam, że jakbyśmy chcieli coś narysować, to wyjdzie nam trapezik o PIĘCIU ścianach. ;D Majster to kom-bi-na-tor, haha. Pani: "Nie masz zeszytu, więc na wszelki wypadek odrobiłeś pracę w brudnopisie?" Majster: "Jedyneczka?" Adi: "Nie, piątka. ;p" Tym razem mu nie wyszło. xd Poza tym przez 2 tygodnie robiłam z Kinią jedną pracę plastyczną, dostałyśmy za nią 6, chociaż wyglądała strasznie, ale tylko z bliska, dlatego poszłyśmy na koniec sali, tłumacząc pani, że naszą pracę ogląda się z daleka i: "ładne??". Pani powiedziała, że z bliska trochę gorzej, ale spoko. Kinia: "Powiemy, że prądu nie było i były trudne warunki. No ładne jest... Jak zamknąć oczy albo zgasić światło..." <3 Olivka miała nam pomagać, ale tylko siedziała: "Olivka, czemu ty nam nie pomagasz?" O.: "No jak to nie? Przecież przez cały czas was dopinguję! Szybciej, szybciej!" ;) Za to dzięki nim miałam porozrzucane po łóżku i za nim z pół paczki płatków śniadaniowych, a jeszcze rozlała mi się cola na tę nieszczęsną pracę plastyczną, ale udawałyśmy, że używałyśmy różnych odcieni bibuły. ;p Ja: "Chcecie płatków?" O.: "Kinia chcij, bo ja chcę!" Potem było jakieś spotkanie u Kini - Kinia pisze z kolegą: "Co mu napisać?" O.: "Spier****, s-p-i-e... JAKIE HEHE KUR**? Spier..., gów**, ty się nie umiesz obchodzić." Potem coś było o bigosie, ja wszystko oczywiście notowałam na telefonie, O.: "Bigos, piszesz kur** bigos?" hahaha misiaki ♥ Po 23 nam naprawdę odwalało, O.: "Mój tata ma mamę, to jego siostra. Jeszcze raz: ja mam tatę..." Kinia: "No wow, nie wiedziałam." Albo już wychodzimy, a Kinia sobie przypomniała, że zapomniała Olivce zrobić herbaty: "Chcesz herbatę?" O.: "Noo.." K: "A idź w cholerę!" Potem Olivka o Kini: "Noo... Ciebie przytuliła, a mi drzwi otwiera..." Wracamy już, Olivka zobaczyła worek: "W tym worku na pewno jest coś zdechłego, idźmy stąd! Zaraz nas ktoś zgwałci, a ty sobie piszesz w tym telefonie<stanęła na środku i rozglądała się> BĘDĘ CZUJNA!" Nie byłyśmy w stanie iść, ona się ciągle zatrzymywała i zawracała, a ja ją musiałam ciągnąć. Ja: "Jak ja się cieszę, że nie muszę z tobą wracać przez pola..." O.: "No właśnie byłoby lepiej... Na polu będziesz widzieć z daleka, że ci stoi... <dirtyminded, chodziło o człowieka hahah ;p>" Potem stoi nade mną: "Jak będzie koniec świata też będziesz pisać? Zaraz ci się znaki skończą!" Haha Olivka zdecydowanie o późnych porach powinna spać. ♥ ;* Poza tym nigdy chyba nie zapomnę Aneci siedzącej u mnie w domu i próbującej coś wyłączyć na komputerze: "GDZIE TEN JE**NY KRZYŻYK?" lol Haha wyobrażacie sobie, żeby cztery kobiety stały nad jedną drukarką, bo się ŚWIECI? Jak ostatnio byłam w szpitalu, to jednej pielęgniarce popsuła się drukarka, przyszły dwie kolejne, a potem jedna z nich opowiedziała to czwartej, więc stały we cztery, a Karolka: "Może im się tusz skończył?" ;* Pani: "Gdzie jedziemy na Mikołajki?" Paweł: "Do aqua parkuuuu!" Pani: "Jak ja cię zaraz zaprowadzę do łazienki i zrobię ci taki aqua park!" S.: "Głowa do kibla, spłuczka i jedziemy!" Poza tym uwielbiam skakać Pawłowi po butach i sprawdzać, czy nic nie czuje, bo ma metalowe czuby, haha ale tylko z Kinią. Od dwóch tygodni ktoś mi nałogowo przewiesza płaszczyk i artystycznie plącze worek na różnych wieszakach, dzień w dzień mam niespodziankę, a tej osobie się to wcale nie nudzi, to nie jest przypadek... wyczuwam spisek i zaczynam mieć coraz większe podejrzenia, że to Pawełek. Dzisiaj weszłam do szatni z krzykiem<bo rano już przewieszałam worek>: "KTO MI ZNOWU PRZEWIESIŁ WOREK? No za <tu wymieniłam pewną część ciała> i na latarnię." Kamilka: "Ktoś cię podrywa anonimowo." Ja: "Taa... Chyba moje buty -,-" ;) Ach, zapomniałam wspomnieć! Kocham dodatkowy francuski, szczególnie kiedy jest nas kilkoro, siedzimy w szatni, S. przymierza moją czapkę, zaczynają z Pawełkiem jakieś dziwne podteksty puszczać do mojej Kini(mojej klasie nawet zwierzątko się dziwnie kojarzy ;p). Tylko ostatnio często robią mi wstyd przy ludziach, ale i tak nie wyobrażam sobie, że będę się musiała z nimi rozstać, po prostu nie chcę. ;)\n1. Cześć Kiniu wpychająca bibułę do tej małej siateczki, "bo przecież się zmieści." ;)\n2. Tak wygląda nasze robienie pracy - Kinia robi, Olivka je, ja siedzę. ;D\nWybaczcie, że taka długa ta notka, obiecuję poprawę. ;) Miałam dać coś spokojnego, ale potem odkryłam to... Więc macie mojego kochanego Olly'ego i jego słodki ryjek. Olly Murs feat. Flo Rida - Troublemaker "Troublemaker yeah that’s your middlename, I know you’re no good but you’re stuck in my brain and I wanna know why does it feel so good but hurt so bad? My mind keeps saying run as fast as you can, I say I’m done but then pull me back, I swear you’re giving me a heart attack..."\nOglądanie świątecznych reklam sprawia mi przyjemność, bo wiem, że Święta już niedługo. ♥ No i na koniec ode mnie: Nie martwcie się dzieci, widzicie, niebo ma dla was plan.\nAu revoir. Na dzisiaj tyle ode mnie. ;* Jeśli to ktoś przeczytał, to niech wie, że go kocham. :D\nAutor: Jeanette o 12:48\nĆpaj jagody - będziesz zdrowy! 19 listopada 2012 22:51\nJa przeczytałam! Jest 7:49, ale ćśii, jesteśmy zwolnieni z pierwszej lekcji ;D Ciekawa notka. Przez Ciebie się śmiałam, a to złe, bo u mnie wszyscy śpią! Zresztą, rodziców nie ma, a braci i tak nic nie obudzi, więc... dobrze wyszło ;*\nJeanette 20 listopada 2012 08:30\nNie za dobrze ci? ^^ Mi tam dzień w dzień każą na 8 -,- (ale i tak się spóźniam ciii... ;p) Och, jak mi miło :D\nĆpaj jagody - będziesz zdrowy! 28 listopada 2012 13:17\nNie, no co Ty... :P jutro mam wycieczkę, ale to tak na marginesie :P\nHahaha, Twój nieogar jest jeszcze większy niż mój, a to spory wyczyn, gratulacje! Wiesz, mówię o Twoim komentarzu u mnie, no po prostu śmiałam się przez pięć minut. Kocham ♥\ncharlotte 20 listopada 2012 09:36\nŻanetka mnie kooochaaa :D Nie wiem dlaczego, ale zawsze kiedy czytam Twoje notki, mam na twarzy wielki banan, taki wielki jaki miał Hazza w LWWY xdd\nMałżeństwo Karolki jest cudowne, ale chyba skończy się rozwodem, tak coś czuję xdd (mi tez się oberwie ;p)\nZ Twojego dysku C będę śmiała się wiecznie, tak samo jak z tego, że będziesz wieszać Majstra na latarni ;p\nA te hemofile to nie był mój tekst przypadkiem? xdd\nJa też będę tęsknić za naszą patologią, kocham te dzieci jak swoje, pomimo tego, że najchętniej powiesiłabym niektórych na latarni, tak zamiast ozdób na święta xdd\nJeanette 20 listopada 2012 11:08\nNo oczywiście, że kocham ;* No haha dobrze, że się dzieci nie dorobili, oj grabię sb ;p Nie przypominaj o tym debilu ;p ja mu zrobię kebaba z kurtki, popamięta mnie ;p Hemofile mogły być twoje, a możliwe, że nawet wspólne, ale nie pamiętam, jeśli twoje - zwracam honor ;D Propozycja ozdabiania nimi choinki wydaje się kusząca, ale chociaż święta powinny być spokojne ;p Lepsza swoja patologia niż cudza ;)\nDon't you worry child, see heaven's got a plan for...


Myślenia utopijne i mityczne. Aporie filozoficzne - eBook - Księgarnia Medyczna PZWL\nMyślenia utopijne i mityczne. Aporie filozoficzne (eBook)\nO ile oczywiście nie sposób żyć bez modelu myślenia, o tyle jednak budując go, należy mieć świadomość operowania w modelu, a nie w samej rzeczywistości; przyjmować aksjomaty własnej kultury, ale zarazem pilnować, by te nie stały się (a co brzmi nieco jak oksymoron) „zanadto aksjomatyczne”. Ta konieczność wypośrodkowania, o ile w teorii może brzmieć prosto, o tyle w praktyce życia staje się zadaniem syzyfowym, niekiedy być może nawet pyrrusowym. Pluralizm bowiem sam w sobie nie jest zły… gdyby tylko nie utopie i mity, czyli niebezpiecznie fałszywe mniemania, które zdają się być naturalnym elementem każdego z myśleń.\nISBN druku: 978-83-944472-1-2\nSłowa kluczowe: utopia aporia historia mityczna mit mity Filozofia filozof utopijne miasto idealne


Stolik w kącie / str 7\nStrony: «-- 1 … 5 6 7 8 9 … 16 --»\n#121 2013-04-23 21:02:50\nMałe wyjaśnienie. Sporo żeglowałem w życiu. W tamtych latach (przełom 80-90) żeby załapać się na rejs morski trzeba było odbębnić harówkę instruktorską. Takie turnusy zaliczyłem dwa a to przydarzyło się na pierwszym!!!\n- Komendy do żagli proszę wydawać regulaminowe! Kursanci muszą przywyknąć do prawideł, jakie będą ich obowiązywać w morzu.\nBohdan, komendant wyszkolenia żeglarskiego w Centralnym Ośrodku Żeglarskim w Trzebieży, był zawsze pryncypialny, jeśli chodzi o szkolenie. Dlatego też został komendantem! Usłyszawszy takie dictum zaczęliśmy wertować książeczkę niewielką pod tytułem „Komendy żeglarskie”. Co kilka chwil któryś z instruktorów oczekujących na przyjazd kursantów leciał do Bohdana z zapytaniem:\n- Stary, jak mam wołać w takiej sytuacji?!\nTutaj następował opis jakiegoś nieprawdopodobnego układu kursu, siły i kierunku wiatru, liczebności załogi i liczby żagli, na jakie należało wydać komendę. W końcu Bohdan nie wyrobił nerwowo i zawołał:\n- A co wy, w te i wewte wasza taka i inna! Na fregaty się wybieracie czy inne liniowce Nelsona!? Dezetka ma tylko trzy żagle a do trzech chyba umiecie liczyć!? Szotów ma, co prawda pięć ale to nadal nie przekracza jednej ręki! Nawet z fałami i cumami żaden nie będzie musiał butów zdejmować, żeby policzyć! Nie mam czasu na pierdoły! Kursanci już idą!\nObrażeni na Komendanta stwierdziliśmy zgodnie, że żagle to i tak „szmatki” a liny wszelakie to „sznurki” i żaden regulamin tego nie zmieni! Pocieszeni tą konstatacją poszliśmy obejrzeć świeżo przybyłe mięso. O jak rany! Na sześćdziesięciu kursantów tylko piętnastu chłopaków! Ile babsk! Jak to do wioseł na DZ-cie zagnać!\nFranek, jachtowy kapitan żeglugi bałtyckiej (tzw. małosolny) ponurym głosem stwierdził:\n- Czuję śmierdzieć trup Goldsteina.\nNajgorszą zagwozdkę miał jednak Bohdan. Jak to rozdzielić całe bractwo na sześć osad, żeby miało to ręce i nogi? Drań jeden stwierdził w końcu, że to nie jego problem, więc niech się załogi dobiorą same! Takiego pandemonium dawno nie widziałem! Listy krążyły jak w kolejce do sklepu mięsnego, ktoś się skreślał, ktoś się wpisywał, ktoś kogoś wymazał!\nW końcu Bohdan odebrał listy i zaczął je sprawdzać. Wyszło mu, że ma do dyspozycji siedem załóg! W kwadrans rozparcelował jedną na pozostałe sześć i zawołał:\n- Ta lista jest święta! Nie dopuszczam żadnych zmian ani przenosin! Teraz zapraszam wszystkich do sali wykładowej, przydzielimy instruktorów. W sali proszę siadać załogami według list, jakie sami sporządziliście!\nZałogi weszły do sali. Bohdan spojrzał po nas:\n- A kolegom instruktorom zaproszenia na czerpanym papierze mam wysłać? Poszli!\nNa tak delikatne zaproszenie weszliśmy z godnością do sali. Załogi jakoś się już pousadzały, nawet nie było ciasno. Nas Bohdan posadził na krzesłach przy bocznej ścianie i zawołał:\n- Żeby nikt mnie nie posądzał o stronniczość, zwłaszcza koledzy instruktorzy, przydział załóg pójdzie drogą losowania. Losować będę JA! Zastosuję prostą wyliczankę! Entliczek – pentliczek……\nI tak to poleciało. W końcu usłyszałem „bęc” i poczułem klepnięcie w ramię. Byłem od tej chwili instruktorem wachty nr 3. Spojrzałem na wachtę i zmartwiałem…SAME BABY!!! Ciche łzy rozpaczy powoli przesiąkły mi przez czarne wąsy by utonąć w czarnej, a jakże, brodzie. Stało przede mną dziesięć dziewczyn w wieku od 17 do około 25 lat. Jakież kłopoty czuję! A te stały i patrzyły na mnie WROGO! Co ja im zrobiłem? Za jakie grzechy Neptun tak srogo mnie ukarał? Czy ja mamę i tatę telewizorem zabiłem, czy co? Postanowiłem, że taką wachtę trzeba trzymać krótko! Regulamin! Wachty! Służba! Szkolenie! Żagle! Wiosła! Już ja im dam popalić!\nNastępnego dnia zaczęliśmy się docierać. To znaczy dziewczyny zaczęły docierać mnie do swoich wyobrażeń o wilku morskim, którego podobno się przestraszyły (!) pierwszego dnia. Dziwne, drugiego dnia już się nie bały!\nPo kilku dniach szkolenia miałem zamiar wrzeszczeć:\n- Durne baby, tyle razy powtarzam, sam już zrozumiałem, a wy jeszcze nie!\nPowtarzałem manewry do znudzenia (bo szkoliłem tylko manewrówkę, na szczęście!), powtarzałem tyle razy, że mogłyby już wykonać wszystko z zamkniętymi oczami! A one furt to samo! Zamiast w lewo, to w prawo!\nW końcu przyszedł ten dzień nieszczęsny! Dzień mojej straszliwej porażki jako instruktora i hańby jako mężczyzny! Mając już bowiem dość powtarzania manewrów w złą stronę, braku odróżniania burty zawietrznej od nawietrznej, szotów od fałów a cumy od kotwicy, wziąłem się sam za demonstrację bardzo trudnego manewru – dobijanie na silnym wietrze dopychającym do pomostu. Demonstracja przebiegała przy wietrze o sile 2 stopnie, a i to w porywach! Chodziło jednak o pokazanie zasady postępowania. Znudzony jednak monotonią kolejnych powtórek poszedłem sobie spokojnie do wiatru pełnego, i dawaj, prosto na pomost. Jakieś sto metrów przed pomostem wyostrzyłem pod wiatr i zawołałem (o ja nieszczęsny!!!):\n- Szmaty w dół!\nW trzy sekundy później miałem babską załogę w strojach topless!!!!!! Zatkało mnie! Ale dziewczyny! Usiłowałem coś powiedzieć, ale wszelkie słowa zamarły mi głęboko w gardle i nijak nie chciały się wydostać! Uśmiechy dziewczyn były wyraźnie kpiące!\nW końcu, czerwony na pysku jak piwonia, opanowałem się na tyle by wychrypieć:\nDziewczyny dziarsko wzięły się do wiosłowania a przez moją puszkę mózgową przebiegał tabun galopujących myśli:\n„ Jak się odegrać!? Nie mogę się rozwrzeszczeć ani roześmiać! Autorytet! MAM! Ja wam, baby, pokażę kawały!”\nDziewczyny zapomniały widać, że celem ćwiczenia było DOBICIE DO POMOSTU, na którym zebrała się spora grupa zaintrygowanych facetów. Wyjąłem fajkę, zapaliłem i, gryząc cybuch, podałem rytm wiosłowania:\n- Ra-zem, ró-wno, wio-słój, mo-cno!\nI tak dalej! Pomost zbliżał się w zastraszającym tempie a moja załoga wpatrywała się tylko we mnie, oczekując jakiejś reakcji! W końcu Gośka (nauczycielka z Sopotu) połapała się w sytuacji. Byliśmy już z dziesięć metrów od pomostu!!!! Zachwyt w oczach zebranych facetów przekraczał wszelkie wyobrażenia! Dziewczyny rzuciły wiosła i na wyprzódki zaczęły się ubierać! Jęk zawodu, niosący się z pomostu, słyszalny był chyba nawet w Szczecinie. W końcu, nieskładnie, ale dobiły do drewnianego pomostu, gdzie cmokaniom zachwytu i ogólnemu wyrażaniu podziwu nie było końca. Dziewczynom to nie przeszkadzało. Stwierdziły krótko:\n- Była komenda „szmaty w dół” to w dół!\nBohdan spojrzał na mnie z politowaniem.\n- Mówiłem, żeby komendy wydawać zgodnie z regulaminem! Masz za swoje! A teraz WON na wodę!\nDziewczyny, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, wykonywały manewry bezbłędnie. Na egzaminie końcowym tylko jedna musiała powtarzać manewry. Ależ je odmieniło! Okazały się najlepszą wachtą sezonu!\nKiedy dwa lata później byłem w Gdańsku na Targach Budowlanych, odwiedziłem Gośkę. Na wstępie, łapiąc się za brzeg bluzki, zapytała:\n- Nadal używasz swoich komend?\n(Choć, swoją drogą, kiedy już ochłonąłem…)\n#122 2013-04-26 11:26:44\nNaszło mnie więc piszę\nWczorajszy, krótki chat z Sothem zainspirował moje szare komórki do intensyfikacji działań (dzięki, Soth) i zastanowienia się nad kanonem literackim szeroko pojętej fantasy. O ile określenie początków tego gatunku trudne nie jest to już wyznaczenie dzieł odpowiadających kamieniom milowym na drodze tej literatury to zadanie znacznie trudniejsze. Nie mam zamiaru sięgać do starożytności, i to daleko przed-greckiej, i doszukiwać się źródeł fantasy w Eposie o Gilgameszu. Pewnikiem gdybym się zadnimi łapami zaparł to i to dałoby się udowodnić. Wolę raczej skupić się na czasach nam bliższych i obszarze kulturowym też bardziej do naszego podobnym. Nie będę tu oczywiście prawd objawionych odkrywał stwierdzając, że palma pierwszeństwa należy średniowiecznemu poematowi anglosaskiemu „Beowulf” opartemu z kolei na sadze islandzkiej z ósmego wieku pochodzącej. Sagami jednak nie będę się tu zajmował bowiem nie stanowią źródeł pisanych. W przeciwnym przypadku musiałbym rozważyć wszelkie podania i klechdy ludowe a na to mnie po prostu nie stać, wiedzy brak.\nPo wzmiankowanym poemacie nastąpiła dłuższa przerwa, ot kilka stuleci zaledwie, bowiem literaturę opanowały żywoty świętych i ogólnie, tematyka religijna. Zaraz po niej ruszyły tematy rycerskie ale do fantastyki literackiej było jeszcze troszkę.\nW XII wieku mnich norweski, Snorri Stulsson, zaczął spisywać sagi norweskie, islandzkie, duńskie i fińskie. Były to przede wszystkim podania historyczne ale pewne pra-przyczynki do fantasy ludowej już można odnaleźć. Na krótko, bowiem reformacja skandynawska okazała się jeszcze gorsza od kontrreformacji kontynentalnej i omalże całkowicie wytrzebiła wszelką nie-religijną pisaninę.\nLata sobie leciały jak to mają we zwyczaju i powoli zaczynamy wchodzić w renesans. Jako pochwała rozumu, trzeźwego rozumowania, logiki, początków matematyki, fizyki i chemii (alchemii?) nie był to czas sposobny, by fantasy tworzyć. Tego typu literatura jeśli nawet gdzieś powstawała, to do szerszego grona odbiorców nie miała dostępu.\nZaczął się w literaturze barok i tutaj mamy pierwsze jaskółki nadlatującej na skrzydłach nieokiełznanej fantazji fantastycznej. O dziwo, jednym z jej prekursorów okazał się Polak, Jan Potocki, który pod koniec XVIII wieku napisał „Rękopis znaleziony w Saragossie”. Swoją drogą – mocno polecam, dobra i niecodzienna to rzecz.\nJak to zwykle bywa, po rozhulaniu iście barokowym, musiały przyjść czasy otrzeźwienia i literatura wszelka też się do tego skłoniła. Zaczęły powstawać rzeczy raczej realną rzeczywistość opisujące aniżeli udające się w nieograniczoną przestrzeń ludzkiej wyobraźni.\nOdreagowując taki nadmiar realizmu ruszyli do walki romantycy. Miałoby się nadzieję, że tacy mistrzowie słowa napoczną chociaż tematykę nam bliską a tu nic z tego. Zdryfowało to w rejony nie całkiem nam przyjazne, mianowicie analizy duszy ludzkiej, cierpień za miliony, byronizm i inne zbędne cudactwa.\nZmiany następowały szybko. Ledwie jaki nurt zdobył popularność już inny mu na pięty następował. W końcu wszystkie te nurty zaczęły współistnieć czasowo i galimatias zrobił się okrutny. Zaczęła powstawać poezja fantastyczna, mroczna, wampiryczna i oniryczna lecz dzieł większych w tej materii nadal nie było. Dopiero w dwudziestym wieku zaczęły się nieśmiałe próby pisania czegoś większego w dziedzinie fantasy. Kiepskie to było (z dzisiejszego punktu widzenia) wręcz niemiłosiernie. Pisze więc Burroghs cykl o Księżnicce Marsa i Johnie Carterze (do kitu), pisze Howard cykl o Conanie z Cymmerii (hmmm, lepiej by się zajął czymś innym). Pisze znakomity Herbert George Wells a słuchowisko oparte na jego „Wojnie światów” wywołuje panikę wśród radiosłuchaczy USA. W tym czasie swe pierwsze utwory pisze i zaczyna wydawać sam J.R.R.Tolkien (Rudy Dżill i jego pies, Hobbit). Nie jest jednak ten typ literatury zbytnio wśród twórców popularny. Dopiero trauma kolejnej wojny światowej usuwa wszelkie hamulce. Zaczyna pisać Kurt Vonnegut (Łaźnia nr 5), w Polsce tworzy Stanisław Lem, w ZSRR piszą bracia Strugaccy, w USA działa Frank Herbert i Brian Aldiss. Ruszył wysyp science-fiction. Nadal jednak brakowało fantasy.\nPrawdziwy run na fantasy zaczął się dopiero w drugiej połowie lar osiemdziesiątych ubiegłego wieku. Tworzy Ursula LeGuin, Anne McCaffrey, David Eddings, Robert Jordan (najpierw zarabiał na życie pisząc dalsze ciągi Conana a potem wydał Koło Czasu). Pod sam koniec wieku XX debiutują znakomici autorzy: Terry Goodkind, Terry Brooks, od prawie trzydziestu już lat pisze Terry Pratchett (zaczął mając 13 lat!).\nWybuchowy rozwój fantasy, niestety powiązany ze spadkiem jakości twórczej, przynoszą gry RPG spopularyzowane pod koniec XX wieku i opanowujące umysły w XXI. Wszystkie światy Dungeons & Dragons z gier biorą swój początek, nawet nasz Krynn tak się narodził. Literatura i film gonią się na wyprzódki, kto bardziej publikę zadziwi. Zaczyna się typowa gonitwa za kasą.\nNadal jednak znajdują się ludzie gotowi zaryzykować i stworzyć wizje, które krytycy będą opluwać a publisia ustawi się w kolejce po zakupy. Swój wyczyn marketingowy (bo nie literacki) zalicza J.Rowling z „Potterem” czy Paolini z „Eragonem”. Zalew pozycji książkowych staje się powoli nie do opanowania, powstają nowe nurty (literatura wampiryczna, brr) i gatunki. Świat fantasy powoli przechodzi z kartek papieru na wielkie ekrany. Powoli kończy się świat książki papierowej, jeszcze czas jakiś przetrwają e-booki a potem już niepodzielnie królować będzie obraz. Obraz pewnie najpierw filmowy, w miarę ludzki, a potem już tylko generowany komputerowo. Zwiastuje niestety również schyłek sztuki aktorstwa filmowego.\nKończę ten ponurawy trochę tekst listą pozycji (całkowicie SUBIEKTYWNĄ) stanowiących kanon literatury fantastycznej. Można się z tą listą zgadzać, można się nie zgadzać, można dodawać i ujmować. Tak wygląda MOJA LISTA!\n2. Rękopis znaleziony w Saragossie – Jan Potocki\n3. Rzeźnia nr 5 – Kurt Vonnegut\n4. Wehikuł czasu – Herbert G. Wells\n5. Wojna światów – Herbert G. Wells\n6. Ludzie jak bogowie – Herbert G. Wells\n7. Śniadanie mistrzów – Kurt Vonnegut\n8. Lewa ręka ciemności – Ursula LeGuin\n9. Cykl Ziemiomorza – Ursula LeGuin\n10. Hobbit – J.R.R.Tolkien\n11. Władca Pierścieni – J.R.R.Tolkien\n12. Sillmaralion – J.R.R.Tolkien\n13. Summa technologiae – St. Lem\n14. Fantastyka i futurologia – St. Lem\n15. Cybriada – St. Lem\n16. Solaris – St. Lem\n17. Pierwsze prawo magii – Terry Goodkind\nJak dasz radę to reszta cyklu Miecz Prawdy\n18. Kroniki Diuny (6 tomów) – Frank Herbert\n19. Odyseja kosmiczna 2001 – Artur C. Clark ( i pozostałe też, 2010, 2061, 3001)\n20. Trylogia Helikonii – Brian Aldiss\n21. Piknik na skraju drogi – Arkadij i Borys Strugaccy\n22. Trudno być bogiem – Arkadij i Borys Strugaccy\n23. Cykl Shannara – Terry Brooks\n24. Świat Dysku – Terry Pratchett\n25. DRAGONLANCE (możliwie cały, 144 pozycje w oryginale, 45 po polsku)\nTa lista nigdy nie będzie kompletna bo jeszcze Sapkowski, Pilipiuk, Ziemiańska, Modesitt, Farmer i cała kupa innych. Ta lista, to miał być mój KANON Podstawowy.\nOstatnio edytowany przez janjuz (2013-04-26 11:32:15)\n#123 2013-04-28 22:39:15\nJanek, super opowieść:) jak masz takie jeszcze to wrzucaj!\n#124 2013-04-28 22:55:21\nAle o której opowieści mowa?!\n#125 2013-04-29 17:57:11\nNo cóż. Skoro się moje "migawki" podobają, to proszę. Co jakiś czas wstawię tu jakąś. A dzisiaj:\nKapitan żeglugi wielkiej!\nNie ja, oczywiście!\nUsłyszawszy, od Bogdana Dąbrowskiego, że w wachcie morsów jest kapitan żeglugi wielkiej, który na sternika morskiego się szkoli, uznałem rzecz za kiepski dowcip. Dopiero zaindagowany w tej kwestii Franek Szponar mnie przekonał. Franek, małosolny, był w Trzebieży za etatowego instruktora manewrówki dla kandydatów na morsa. Wiedział, co mówi. I to właśnie w jego wachcie pojawił się niecodzienny kursant. Przyjechał na kurs w mundurze kapitańskim! Kapitan żeglugi wielkiej! Dowódca okrętu podwodnego z 9 Flotylli Obrony Wybrzeża! Z samego Helu!\nCzy on nie miał innych możliwości szkolenia czy się po prostu zaparł zadnimi nogami, że jak patent to tylko z Trzebieży?!\nKolejne zaliczenia z teorii facet leciał śpiewająco! Nawigacja terrestryczna? Pięć! Nawigacja astronomiczna? Pięć! Międzynarodowe Przepisy o Zapobieganiu Zderzeniom na Morzu? Pięć!\nProblemy zaczęły się przy manewrach. O ile manewrowanie jachtem na silniku jakoś kapitan pojmował, to już manewrów pod żaglami na dwumasztowcu nie był w stanie przejść. Każdy z manewrów wychodził mu zawiesisty jak sos beszamelowy. Co chwila padało pytanie – a z której strony nam wieje? Dlaczego nie da rady iść pod wiatr?\nJakim cudem facet miał patent sternika jachtowego, nikt nie mógł pojąć.\nTakiego opornego kursanta Franek jeszcze nigdy nie spotkał. Opowieści o kolejnych wyczynach Kapitana zajmowały sporo czasu w trakcie wieczornych odpraw instruktorów. Najgorsze miało jednak dopiero nadejść. Jak do tej pory, Franek ćwiczył z kursantami manewry na akwenie otwartym. Teraz jednak nam oznajmił, żebyśmy się zabierali ze swoimi załogami bo on zaczyna manewry portowe i za wyczyny swoich „ludzi z lasu” nie jest w stanie odpowiadać. Wykrakał!\nNastępnego dnia miałem wolne. Bogdan uznał, że każdy instruktor musi sobie czasem odpocząć, żeby „wydychać” nagromadzony szał i, po takim relaksie, móc się ostro zabrać do pracy. Moją babską wachtą zaopiekował się Andrzej. (Oj, dostanie on za swoje!) Ja natomiast siadłem sobie na ławeczce niedaleko budynku kapitanatu i obserwowałem z daleka wyczyny swojej wachty. Widziałem dokładnie jak Andrzej, ledwie minęli główki portu, cisnął z rozpaczą swoją czapkę do zęzy! Szybko im to poszło; pomyślałem.\nMiałem zamiar dalej obserwować swoje baby lecz uwagę moją przykuła „India”, stalowy dwumasztowiec na którym szkoliła się w porcie wachta morsów. Jachcisko było potworne. Ciężkie. Powolne. Na ster i żagle reagowała jak słoń. Miała tylko jedną zaletę. Zbudowana w 38 roku ze stali 12 milimetrowej była całkowicie odporna na wszelkie możliwe kolizje, jakich kursanci jej nie szczędzili. Rozjechać boję? Żadne problem! Belka na wodzie? Będą dwie! Istny pancernik.\nZ daleka zobaczyłem, że na komendę stanął Kapitan. Będzie się działo! I faktycznie! Zatopienie boi postojowej udało się Kapitanowi za pierwszym podejściem! Wyczyn! Drewniany mebel by się na niej rozleciał ale nie „India”! Rugi ze strony Franka słychać było chyba w samym Kapitanacie bowiem koło mojej ławeczki pojawił się zaciekawiony Bogdan.\n- Kogo to Franek tak szczerze pozdrawia? Nie wiesz aby, Jasiu? – uprzejmie spytał mnie komendant\n- Przypuszczam, na ile z tej odległości mogę to ocenić, że instruktor Szponar nie jest zachwycony faktem zatopienia boi postojowej przez Kapitana – odparłem uprzejmie bowiem Bogdan wymagał pewnej etykiety.\n- Nie sądzisz, że powinien przerwać ćwiczenia?\n- Ja bym przerwał ale Franek jest ode mnie o wiele bardziej ambitny – odparłem – obawiam się więc, że to nie koniec na dzisiaj.\n- Jeśli nie masz nic przeciwko to siądę sobie razem z tobą i, obserwując, nieco się rozerwę.\n- Oby to było tylko nieco – mruknąłem w złym momencie.\nW tym momencie dobiegł nas rozkaz Franka.\n- Pan Kapitan będzie łaskaw dobić do pirsu głównego!!!\nSpojrzeliśmy na siebie zdumieni. Chyba obaj, wraz z Bogdanem, uznaliśmy, że przy obecnych warunkach; sześć Beauforta wiatr dopychający, manewr może być ryzykowny, zwłaszcza z Kapitanem jako dowodzącym. Ponieważ jednak Bogdan nie zdobył się na żaden komentarz więc i ja milczałem.\nIndia szła na nasz pirs. Odkos dziobowy aż szumiał i bulgotał! Stalowy kadłub wchodził w drgawki od nadmiaru szybkości! Maszty dostały wibracji a „India” szła! Szła prosto na nas!!! Zaciekawienie, widoczne na twarzy Bogdana, powoli przechodziło w zaniepokojenie. „India” powinna już albo zrzucić żagle i dojść inercją albo wyostrzyć pod wiatr i stanąć na boi manewrowej, tymczasem on SZŁA! Na twarzy Bogdana zaniepokojenie powoli przeradzało się w panikę.\n- Rozpieprzą babcię!!! – wrzasnął\nW tym momencie, a India była już z dziesięć metrów od pirsu, dobiegł nas gromki okrzyk Kapitana:\n- OBIE MASZYNY CAŁA WSTECZ!\n- Wariat! – odkrzyknął Bogdan\nHuk stalowego jachtu, wrąbującego się siłą swych dwunastu ton w belkowanie pirsu, był straszny! W budynku kapitanatu zadzwoniły wszystkie szyby! Maszty „Indii” wygięły się niebezpiecznie do przodu lecz … ustały. Żagle, wciąż pracujące na pełnym wietrze, wciskały jacht w betonowe nabrzeże (drewna już tam nie było).\nBogdan spojrzał na mnie.\n- Jasiu, ja nie mam odwagi – wymamrotał – idź, sprawdź, czy nie potrzeba karetki. Ja idę po bosmana i siekierę.\nZastanawiając się nad celem poszukiwania siekiery pobiegłem w stronę „Indii”. Oszołomiona załoga siedziała w kokpicie a Franek trzymał wykład, jakby właśnie siedział w sali lekcyjnej:\n- Panie Kapitanie. Manewr dojścia do pomostu na wietrze dopychającym przeprowadził Pan skutecznie. Rozumiem, że obliczył Pan wytrzymałość kadłuba, pirsu oraz olinowania jachtu i ocenił Pan, że nic nie ma prawa się stać. (Gęba Kapitana nic takiego nie potwierdzała. Siedział w szoku z ustami pracującymi jak u karpia). Koledzy, oraz Pan Kapitan, powinni jednak zapamiętać, że do pomostu podchodzi się z minimalną prędkością sterowną a nie ile Bozia dała maszynie. Koledzy, oraz Pan Kapitan, powinni też pamiętać, że idąc pod żaglami rzadko mamy silnik do dyspozycji, nadmienię tu również, że silnik naszego okrętu ma tylko dwadzieścia koni, choćby i mechanicznych, to troszkę maławo. Teraz natomiast proszę kolegów, oraz Pana Kapitana, abyście wzięli do rąk siekiery i wyrąbali nasz dziób z belkowania bo do usranej śmierci się stąd nie ruszymy. Żagle takoż proszę opuścić.\nWygłosiwszy swoje przemówienie Franek dostojnie opuścił pokład. Rozejrzał się po licznie już zgromadzonej publiczności i… ukląkł i ucałował betonowe nabrzeże gromko wołając:\n- Ludzie! Żyję! Wielu chciało mnie zabić ale tak to jeszcze nikt! Żyję!\nW czasie wieczornej narady Franek poprosił o zastępstwo na jeden dzień. Stwierdził, że musi iść się pomodlić za cudowne ocalenie. Z pełnym zrozumieniem sytuacji oraz z dużym poświęceniem, Bogdan przejął wachtę morsów.\nOstatnio edytowany przez janjuz (2013-04-29 17:58:35)\n#126 2013-05-01 23:39:50\nChciałem wytrzymać do północy ale jestem tak zmęczony, że chyba mi się nie uda.\nPrzekazuję życzenia również w imieniu Weroniki, która nie da rady złożyć ich osobiście.\nWszystkiego najlepszego z okazji urodzin Janku! Dużo zdrowia, wytrwałości i cierpliwości do wnuków, mam nadzieję że Cię nie zamęczą przez te cztery dni\n#127 2013-05-02 11:34:21\nDzięki za pamięć! To fajnie znaleźć tych, co uważają to za istotne.\n#128 2013-05-05 21:10:19\nTak dla rozrywki, migawka spod żagli\nKompas też człowiek\nTo był nasz drugi rejs morski, znaczy Jasia Zbyrowskiego (Nahorny) i mój. Tak się szczęśliwie złożyło, że zwolniły się dwa miejsca na „Dźwinie”, stalowym jachcie klasy J-80. Oczywiście Mieciu nie omieszkał dać nam cynk i w ten sposób, w miesiąc po ukończeniu rejsu stażowego, wychodzimy po raz drugi. Teraz będzie można dokończyć staż do pełnych 200 godzin rejsu w morzu, co jest wymagane do uzyskania pełnych uprawnień morskich sternika jachtowego. Jest początek października 1984 roku a my idziemy w REGATY HEWELIUSZA. Bałtyk w tym sezonie jest dość łaskawy, więc pomimo zaczynającego się sezonu sztormów bałtyckich, żadnych brewerii pogodowych nasz szyper, Grzegorz, nie przewiduje. Mamy dojść z Trzebieży do Gdańska, wystartować i wrócić o własnych siłach do domciu. Grzegorz już na początku wybił nam nadzieję na jakąkolwiek walkę regatową.\n- Panowie – stwierdził – jacht zszedł ze stoczni tydzień temu, żagle nie są wytrymowane, silnik nie jest należycie sprawdzony, jedynie kompas przeszedł prawidłową kompensację. Nie ma mowy o wyczynie, idziemy w te regaty tylko po to by sprawdzić nasz okręt w cięższych warunkach i pod obciążeniem. Więc ja bardzo proszę oficerów wachtowych – ja mam żonę i dzieci, ja naprawdę chcę wrócić do domu w jednym kawałku. Pilnujcie wacht, a zwłaszcza pan trzeci będzie miał tu trochę roboty, jak bowiem doniósł mi Mietek Ircha, jest w pańskiej wachcie dwóch pistoletów. (tu spojrzał skośnie na Jasia i na mnie – ja; pistolet?! Chłopięca mina Jasia wyrażała totalne zdumienie.)\nNa nasze szczęście trzeci oficer, Waldek, nie wygląda na behapowca, więc troszkę może się pościgamy. Rozejrzałem się po twarzach załogi. Żadnej, poza Jasiem, znajomej gęby. Wszystko młodziki po 20 – 25 lat. Patrzę na nich z niebotycznych wyżyn wieku niemal starczego (32).\nTym razem spece od pogody dotrzymali słowa. Bałtyk był łaskawy, trójeczka, bez szkwałów, bez deszczu, tylko ziąb, że ząb na ząb nie trafia. Trzy i pół doby do Gdańska minęło jak z bicza strzelił. Zauważyłem ciekawe zjawisko, Jasiu też to potwierdził.\nNasz pierwszy rejs odbywał się zaledwie miesiąc temu, mamy go cały czas w pamięci, nie potrafimy sobie jednak uzmysłowić wszystkich czynności jakie były naszym udziałem na „Śmiałym” a które i tutaj musimy wykonać. Jakby tamten rejs został odbyty w amoku, bez udziału świadomości, w takim niesamowitym sprężu, że świadome przeżywanie zostało niemal wyłączone, szliśmy jak automaty. Teraz jest jakoś inaczej; zauważamy światła z lewej i prawej, oceniamy odległości, kursy i pozycje, szacujemy możliwości kolizyjne, idzie to jakoś łatwo i spokojnie. Mamy nawet czas na wachcie nocnej, żeby pogadać. Jeden może zawsze zejść do kambuza i zrobić kawy smoluchów (kawa czarna jak dno piekieł i lekko osolona – cymes!), na „Śmiałym” nie było czasu i głowy, żeby się po tyłku podrapać. Zaintrygowani niezwykłym zjawiskiem z kompletnie nam nieznanej psychologii pytamy rano Grzegorza, czy miał kiedyś takie wrażenie jak my.\n- Chopy! Pierwszy rejs morski, pierwszy rejs oficerski i pierwszy rejs kapitański jest pod jednym względem podobny do pierwszego seksu – robisz wszystko, żeby nie dać dupy! Nie masz głowy na obserwowanie tego, co dzieje się wkoło ciebie. Zapominasz nawet, że jesteś na morzu! Dopiero drugi raz, i to każdej kategorii, przeżywasz świadomie. Dlatego drugi raz jest najlepszy – wiesz już to co najgorsze a teraz zobaczysz to, co najlepsze. Szczęścia życzę!\nPokrzepieni kapitańskimi życzeniami spokojnie kontynuowaliśmy wachtę. Do samej Motławy bez zdarzeń i wrażeń, no może poza tym, że drugi oficer fatalnie nas zaprowiantował – trzy razy dziennie klopsiki w sosie pomidorowym, po dwa na ryło, i chleb. Palant jeden nawet ziemniaków nie wziął tak się regatami przejął!\nNa Motławie tłok jak w Alejach Jerozolimskich w godzinie szczytu. Żeby wyjść na pirs drugi musiał przekraczać pokłady dwóch jachtów. Musieliśmy cumować metodą budowy tratwy.\nKiedy wrócił, okazało się, że facet potrafi pomyśleć! Nawet piwo przyniósł, żebyśmy tylko się na nim dalej nie wyżywali.\nNastępnego dnia rano, START! Grzegorz wychodzi nieźle, jesteśmy gdzieś w czubie stawki, pracujemy jak konie przy żaglach i linach i… tracimy pozycję. Dopiero teraz, przy kursach ostro na wiatr, widać, że żagle szył krawiec damski a nie żaglomistrz; tu fałda, tam zakładka a tam wyszedł gustowny biustonosz. Pół dnia spędzamy z Jasiem i trzecim oficerem na linkach trymowych. Najgorsze fałdy zlikwidowaliśmy ale i tak pracuje efektywnie jakieś 70% powierzchni grota. Cała armada powoli znika w przodzie a Jasia ciska nagła, nieopanowywalna cholera. Po zmroku jeszcze widzimy światła rufowe ale po kilku godzinach i one nikną nam z oczu. Do Jasia lepiej nie podchodzić, tylko Grzegorz jest na tyle odważny, że próbuje z nim dyskutować. Że dla nas to tylko szkolenie, że jacht prosto ze stoczni, że żagle świeżo z pracowni, że załoga kompletnie przypadkowa. Wszystkie te, skądinąd rozsądne argumenty odbijają się od Jasia:\n- A regaty to, kurwa, regaty!\nA to ci zacięty osobnik, pomyślałem ja sobie. Nic to! Na nocnej wachcie, jak nikt nie będzie się nam szwendał, to mu minie. W ZŁĄ GODZINĘ POMYŚLAŁEM!\nNocne niebo na morzu to istne cudo! Może tylko wysoko w górach jest powietrze tak przejrzyste i stabilne, że nawet gwiazdy nie migoczą. Cały firmament wygląda, jakby ktoś srebrną farbą uczciwie chlapnął na granatowo-czarne tło. Boski widok! Plejady! Orion! Mały wóz! Wielki Wóz! Polarna! Polarna!? Prawie na lewym trawersie!? Przecież mamy iść kursem 360, dokładnie na północ!\nLecę z dziobu do naktuza. Przy sterze stoi Jasiu i warczy.\n- Załoga mu przypadkowa! Jacht prosto ze stoczni! Żagle nie strymowane! Szkolenia mu się zachciało! A my w krzaki z tym magnetycznym złomem zapieprzamy! GRZEEEEGOOOORZ!\nRyk Jasia był słyszalny chyba nawet w Łebie, bowiem Grzegorz, znany z twardego snu, wyskoczył na lodowaty pokład w samych gatkach, za nim reszta załogi. Nie zdążył się jeszcze odezwać, gdy Jasiu zaczął wyliczankę:\n- Żagle żaglami, panie szyper. Załoga nie gorsza i nie lepsza niż inne. Jacht trzyma się nieźle. Melduję jednak, PANIE KAPITANIE, że jedziemy w krzaki, nie wiemy gdzie jesteśmy, nikt nam tego nie powie, nawet nie możemy iść jak inni bowiem już dawno nam spieprzyli.\nZaspany Grzegorz początkowo nie załapał o co mu chodzi. Wyraz gęby szypra wyraźnie przypominał znak zapytania wsparty chęcią natychmiastowego wywalenia Jasia za burtę.\nMój znakomity przyjaciel rozpoczął jednak wykład głosem spokojnym i flegmatycznym:\n- Jak nas poucza nawigacja, idąc kursem 360 winienem poruszać się w kierunku północnym. Jednakowoż astronomia mówi nam, że kierunek północny wyznacza nam Gwiazda Polarna. Cóż mam jednak zrobić, żuczek biedny, gdy dwa te kierunki nijak nie chcą się zgodzić?\nGrzegorz warknął cicho:\n- Masz tabelę deklinacji! Różnice są…\n- Różnica wynosi, tak na Wacka oko, jakieś 60 stopni. O takiej deklinacji w naszych szerokościach geograficznych, skaż mnie Bóg, nie słyszałem. No chyba, że szyper wywiózł nas potajemnie w okolice bieguna.\nTakie dictum tchnęło złe przeczucia w Grzegorza i całą, zgromadzoną tłumnie przy naktuzie, załogę. Jak jeden mąż wykonali zwrot na lewą burtę, spojrzeli na Polarną, która nie miała najmniejszego zamiaru przenieść się przed dziób, gwałtownie chcieli zajrzeć pod kopułę naktuza dopiero ciche „WON” Grzegorza uspokoiło sytuację.\n- Jasna niespodziewana – wymamrotał szyper\n- A echo, z przyzwyczajenia, odpowiedziało: mać, mać, mać – odrzekł Jaś.\nZaczęliśmy kręcić radiem. Wyszło, że jesteśmy gdzieś pomiędzy Gotlandią a Oland Sodra.\n- Ludzie! – darł się Grzegorz – przegapić taką pałę jak Sodra! Tego jeszcze nikt nie dokonał! Jesteśmy pionierami!\n- Miejmy nadzieję, że na tym koniec naszego pecha – warknął Jaś, i przekazał ster następnej wachcie.- Janek! Walmy się w koję! Niech nasi znakomici nawigatorzy sami szukają pozycji!\n- Panowie! – zawołałem – na mój nos jesteśmy jakieś 50 mil SW od Gotlandii. Żeby trafić w Zatokę Gdańską trzeba iść mniej więcej na S.\n- Musiałeś im pomagać – wysyczał Jasiu\n- Stary – odparłem – uśmiecha ci się miesiąc w Kłajpedzie, w pierdlu?\n- Tyż racja.\nPoszliśmy się kimnąć. Rano chcieliśmy się napić herbaty. To znaczy Jasiu chciał herbaty a ja kawy. Kuk wręczył nam kubki z dziwnym wyrazem twarzy. Spojrzałem podejrzliwie na swoją kawę. Wyglądała normalnie. Powąchałem; o jasna mać! Zabiję kuka! Jasiu miał już nóż w ręku! Na czym ten palant gotuje!? Na dieselu!?\n- Chłopaki! – wołał kuk – to nie moja wina! Jest przeciek napędu do wody pitnej!\nWypadliśmy na pokład. Do mapy! O rany! Do Zatoki najmniej dwieście mil! Przy tym wietrze dwie doby! Jak przeżyć?\nPrzeżyliśmy. Tylko od tego czasu nie dowierzam kukowi na żadnym jachcie.\nWiadomo – KOMPAS TEŻ CZŁOWIEK I MOŻE SIĘ MYLIĆ! KUK – NIE!\n#129 2013-05-12 21:49:35\nPrzekomarzania językowe dotyczące wyrażenia "Mościa Panno" (to wg mnie) czy też "Mości Panno (to wg Arviny) jakie były moim udziałem dzisiaj na FB przypomniały mi, że lat temu ze dwadzieścia opisałem podobnym językiem zdarzenie, które miało miejsce daaaaaawno temu. Pozwólcie, że Was nim uraczę.\nByło to zdarzenie w czasiech tak dawnych, że jeno staropolszczyzną opisywać je należy. Stało się to albowiem roku Pańskiego 1967.\nA toż ludziska tak długo nie żyją!\nJako młode pacholę wybrałem się byłem na szlak żeglarski w życiu mym po raz trzeci. Peregrynację całą organizował był Klub z Karsznic, z kolejarzy samych się składający. Aliści w grupie na rejs się wybierającej nie sami tylko mistrzowie dróg żelaznych udział wzięli, o czym jeden z nich dowodnie miał się przekonać. Mowa tu zaś o mym pierwszym mistrzu i nauczycielu; imć panu Andrzeju Gurzyńskim (nijakiej pomyłki w nazwisku nie popełniłem).\nImć Andrzej, lat liczący sobie podówczas około 25, młodzieńcem był cokolwiek pomysłowym a i za kołnierz nie wylewającym. Załogę swej Omegi trzymał wszelako ręką żelazną i, sam skacowanym będąc, na nijakie brewerie załodze nie pozwalał. Jedno piwo w porcie na tak zwaną twarz młodocianą było wszystkiem o czem marzyć mogliśmy.\nZdarzenie, jakowe opisać mam zamiar szczery, nie w porcie jednak miejsce miało. Gdzieś tak bowiem w połowie rejsu stanęliśmy na biwak dwudniowy na półwyspie Kaczor, na jeziorze Seksty, które południowo-wschodnią jest odnogą Śniardw. Do najbliższej ostoi cywilizacji iść należało niemało; pół dnia jak obszył.\nŻywności już nam cokolwiek było przymało, tedy Komodor naszego rejsu, człek złoty o nazwisku takoż symptomatycznym – Jagniątkowski, nakazał grupę żywnościową utworzyć, która to grupa do sklepu w Karwicy udać się miała, a to by wiktuały przeróżne zdobyć i do obozowiska naszego dostarczyć. Zdarzyło się, iż grupę tą wiódł był imć Andrzej. W grupie, poza nim, było jeszcze osób sześć. (Szczęściem beze mnie!). Pośród onych sześciu osób, jedna była zaiste niezwykła. Dziewoja lat około 20, wzrostu nikczemnego, jakoby siedzącego psa, wagomiaru takoż odpowiedniego, bowiem idąc kośćmi klekotała. Dziewoja ta, imienia której nikt z nas nie poznał, Mrówą była zwana, co doskonale ją opisywało. Poza Mrówą, w grupie aprowizacyjnej, jeno mężczyźni poszli.\nZmierzchać się już zaczęło, kiedyśmy, nieźle zgłodniali, śpiew chóralny na męskich basach oparty, usłyszeli. Radością pustych żołądków gnani, na spotkanie grupie owej wyszliśmy.\nUjrzawszy już tylko czoło grupy, zdumienie nasze kazało nam w pobliskim bagienku na zadkach usiąść. Grupę prowadziła Mrówa, twarz której przybierała barwy od sinej z wściekłości do czerwonej od szału. Na grzbiecie swym mikrym, Mrówa dźwigała wór wielkości samej Mrówy. Wór ten głośno i radośnie pobrzękiwał w takt kroków dziewczyny. Za Mrówą, nierównym szeregiem, krokiem nieco marynarskim, dziarsko maszerowało sześciu chłopa, bez nijakiego obciążenia za to z pieśnią bojową na ustach.\nObrazu takiego nie strzymał nawet Komodor i, podszedwszy ostrożnie do wściekłej Mrówy wór ogromny od niej odebrał, lekko się pod ciężarem onego przygiął i ze zmarszczonymi brwiami do ogniska poszedł, słowem się nie odzywając. Tamże wór otworzył i… zmartwiał. W worku było sześć bochnów chleba (dość na kolację i śniadanie), dwanaście konserw mięsnych i tyleż rybnych (zapas na trzy posiłki) tudzież SZESNAŚCIE butelek najtańszego wina, marki WINO. Tu zaznaczyć należy, iż obóz cały liczył osób dwadzieścia.\nByłby był może Komodor głos zabrał, wszelako nie zdążył. Mrówa była szybsza. Słownictwo małej białogłowy jako żywo do salonowych nie należało. Komplimenta posyłała wszerz i wzdłuż każdego z niezbyt trzeźwych towarzyszy. Wyliczała im pokolenia całe pochodzenia z niezbyt prawego łoża tudzież przodków mniemanych spośród zwierza wszelakiego, głównie trzód, wybierała. Każdemu z towarzyszy swej wędrówki przyszłe locum dobierała, już to chlew, już to oborę a co najlepszym stajenkę… oślą.\nDobór słownictwa poruszył nas wszystkich do głębi. Łkaniem zachwytu nie chcąc tłumić słów do nas dobiegających, za usta się jeno trzymaliśmy i łzy, ciurkiem się lejące, rękawami ocieraliśmy. Sypały się soczyste porównania i wiązanki siedmiopiętrowe, zaiste moskwicina zawstydzające swą złożonością i artyzmem. Perora trwała i trwała aż Mrówie tchu brakło. Dzielni marynarze, nie chcąc dopuścić do następnego słowospadu gdy Mrówa tchu świeżego zaczerpnie, natychmiast tąż otoczyli i, na ręce wziąwszy, w kierunku pomostu, nad wodę wychodzącego, ponieśli. Pośród oparów winnego ducha stwierdzili chyba, iż Mrówa ochłody potrzebuje i, jako układni koledzy, chcieli jej w kąpieli zimnej co prędzej pomóc.\nNiesiona Mrówa nie stawiała oporu póki na pomoście nie stanęli. Tamże zwinnym, iście jaszczurczym ruchem, z rąk swych wielbicieli się wyślizgnęła. Na nogach własnych stanęła i, widać odpocząwszy, ciąg dalszy przemowy chciała rozpocząć. Tego jednak szlachetni jej przyjaciele dopuścić nie mogli, dalszego uszczerbku na honorze ułańskim nie mogąc znieść. Hurmem tedy na Mrówę ruszywszy, do wody onąż pragnęli zepchnąć. Tu jednak pierwszy, czy to źle stąpnąwszy, czy to o nóżkę drobną Mrówy, nagle wystawioną, potknął się i sam do wody poleciał. Koledzy go nie żałowali jeno śmiechem radosnym uraczywszy, na Mrówę dalej napierali. Tu jednak dwa drobne ruchy dłoni dzieweczki i kolejny zadkiem do kąpieli się udał, nóżka zgrabna jeden ruch koszący wykonuje i następny do wody leci. Podskok dziewczyny, nóżka naprzód i czwarty się kąpie.\nDwóch pozostałych lekko otrzeźwiało. Niestety, tylko lekko. Z okrzykiem bojowym na ustach ruszyli naprzód. Mrówa za dłonie ich chwyciwszy lekki skręt wykonała, bohaterowie nasi zaś, na chłopa wysoko wyskoczywszy, na pyski własne do wody polecieli.\nCisza zaległa niezwykła jeno parskaniem i chlapaniem wody przerywana. Rozumiem, że pijani. Rozumiem, że krzywdy dziewczynie zrobić nie chcieli. ALE SZEŚCIU!\nDumna Mrówa, której co najmniej ze dwie dłonie wzrostu nagle przybyło, spojrzała w wodę i głosem słodyczą ociekającym warknęła:\nPo czym zaś do obozowiska spokojnie się udała. Tamże gęby otwarte z podziwu ją powitały. Tajemnicy długo utrzymać się nie dało; Mrówa była akademicką mistrzynią Europy tudzież kandydatką do kadry olimpijskiej w JUDO!!!!\nOczywiście w wadze „mrówczanej” !!!!\n#130 2013-05-13 11:55:17\nCiąg dalszy dyskursu z Arviną nt: mościa czy też mości panno.\nZ wysokich Parnasów, niezbyt dawnych czasów\nPompatyczne nasze intenta\nW którym serce płonie ku twojej personie,\nNajszczęśliwsze dla mnie momenta.\nWasińdźka okrutna, srodze bałamutna,\nPrędzej by się skały ubłagać mi dały,\nA pfe, mościa panno być taką!\nNawet i cyprysy mają swe kaprysy,\nŻe się przed zefirem nie ugną,\nAle przyjdą chwile, że się ugną mile\nI nawzajem na się mru- mrugną.\nZ wierzchu kondemnaty, w sercu alternaty,\nPo wierzchu marmury, a w sercu turtury,\nA w sercu tur-tur-tur-tur-tur-tury.\nDaj mi, pani, rączkę, daj proszę, obrączkę,\nNiech tych tur-tur-tur-tur nie znoszę.\nNawet i turkawki mają swe zabawki.\nOt, i wierszy z epoki Złotej Rzeczypospolitej Szlacheckiej.\n#131 2013-05-13 12:13:22\nA to urywek z Konopnickiej\n#132 2013-05-13 12:18:28\nI na zakończenie urywek z Diabła Łańcuckiego autorstwa Jacka Komudy:\n– Za pozwoleniem, mościa panno – odrzekł rezolutny Zaporożec – jam, jak każdy kozak, zawsze gotowy. Starczy, że hajdawery opuszczę, i już mogę przystępować do owej rzeczy. Mam je opuścić? Tutaj? A może na sianko pójdziemy?!\n– Stulże pysk, szelmo! Gotuj się do drogi, nie do łaźni!\nOstatnio edytowany przez janjuz (2013-05-13 12:18:55)\n#133 2013-05-13 19:42:19\nWow, wszystkie trzy fragmenty powyżej są niesamowite. I zwrot Mościa Panno pasuje w nich idealnie. Szczególnie wiersz mi się podoba - nie ma to jak staropolszczyzna w najlepszym wydaniu\n#134 2013-05-13 20:08:16\nPrzyznam bez bicia - ponieważ w chwili obecnej jestem trochę unurzany w tekstach średniowiecznych (wiesz, Wikingowie!) to zacząłem lubować się w staropolszczyźnie. Oczywiście w średniowiecznej polszczyźnie nie było mowy o takim zalewie makaronizmów jak u Sienkiewicza ale starocie mi pozostały. Poza tym... zawsze mnie ciągnęło do tych klimatów, co widać i po "Mrówie".\n#135 2013-05-13 20:12:12\nJa muszę napisać pracę o sarmatyzmie. I w jednej z książek do tego tematu znalazłam taki wierszyk:\nPieszczone serce, najprzedniejsze ciało,\nMuzom by śpiewać o was należało.\nChyba wiadomo, o czym mowa\n#136 2013-05-13 20:46:15\nAdamowi Korczyńskiemu odpowiedział pewien Anonim (nie dziwote, że się nie podpisał - baby by go zgryzły)\nNa womit mi się, widząc was, zebrało,\nBo u piekielnej takie są Meduzy,\nPodziemne monstra, niech Brygidę cało\nI Plutonowe zbierze kto zamtuzy,\nBa, niech piekielne przelustruje lochy,\nNie znajdzie brzydkiej takowej cycochy.\nBy wołom takie wymiona wysysać\nAlbo słoniowi, bestyi strasznemu,\nKto by się ważył te dzwony kołysać,\nRówien stworzeniu ten nierozumnemu.\nJa o was nie chcę ni mówić, ni pisać,\nLecz was nieszczęściu oddaję hojnemu.\nKarczemne dudy, wiśniackie dunice,\nBrzydkie, głogawe i chropawe cyce!\n#137 2013-05-13 20:49:43\nTak jest! Ten wiersz też był w tej książce A ileż zamienników i synonimów... Aż miło patrzeć.\n#138 2013-05-13 20:55:00\nGŁUPICH I MĄDRYCH POLAKÓW\nwpaniały zbiór poezji wszelkiej!!!\n#139 2013-05-13 21:01:46\nMusze się w to jakoś zaopatrzyć. W ogóle postanowiłam dziś sobie, że postaram się wypowiadać w poprawnej polszczyźnie i mniej przeklinać (bo to do damy nie pasuje). Poza tym jestem zwolniona z egzaminu z łaciny, bo mam 5 z ćwiczeń, co dowodzi tego, że poniedziałki nie są aż tak tragiczne\n#140 2013-05-13 21:09:34\nNo, troszkę trwało ale znalazłem!!!!\nhttp://biblioteka.kijowski.pl/stomma%20 … poezji.pdf\nSzamba betonowe Toszek Predaj betónovĂ˝ch septikov materace janpol Niechorze pensjonaty Przedłużanie włosów Poznań


Daimler zaplanował inwestycje na ponad 70 miliardów Euro - Automotyw\nRada nadzorcza Daimler AG udzieliła pełnego poparcia strategii firmy oraz powiązanemu z nim biznesplanowi na lata 2021-2025. W plan wchodzi również lista środków podjętych w celu osiągnięcia docelowej rentowności.\nJako jedno z tych działań potwierdzono plan inwestycyjny trwającej transformacji w kierunku elektryfikacji i cyfryzacji. Od 2021 do 2025 roku Daimler zainwestuje ponad 70 miliardów Euro w badania i rozwój oraz w rzeczowe aktywa trwałe. Większość tej inwestycji będzie dotyczyć Mercedes-Benz Cars. Jak wyjaśniono w Aktualizacji Strategii Mercedes-Benz z 6 października, wydatki na badania i rozwój oraz nakłady inwestycyjne Mercedes-Benz Cars spadną w tym okresie i będą o ponad 20% niższe w 2025 roku niż w 2019 roku. Ponadto w ramach tego biznesplanu Daimler Trucks ma być w stanie zwalidować i przyspieszyć swoje plany dotyczące transportu bezemisyjnego.\nDaimler przewidział również dodatek do planowanych inwestycji w postaci funduszu transformacyjnego o wartości 1 miliarda Euro. Szczegóły funduszu zostaną ustalone w pierwszym kwartale 2021 roku. Będzie on wykorzystywany głównie do promowania dalszego rozwoju przyszłościowych technologii oraz do zabezpieczenia zatrudnienia podczas transformacji w niemieckich zakładach.\nMercedes zapowiada elektryfikację. Oto elektryczny EQS (fot. Daimler)\n„Mając zaufanie Rady Nadzorczej do naszego strategicznego kursu, będziemy w stanie zainwestować ponad 70 miliardów Euro w ciągu najbliższych pięciu lat. Chcemy iść do przodu szybciej, w szczególności dzięki elektryfikacji i cyfryzacji.”\nMichael Brecht, Przewodniczący Generalnej Rady Zakładowej Daimler AG:\n„Po kontrowersyjnych dyskusjach w ostatnich tygodniach osiągnęliśmy to, że oprócz planu inwestycyjnego Daimlera ma zostać utworzony fundusz transformacyjny w wysokości 1 miliarda Euro. W ten sposób możemy złagodzić zakłócenia transformacji i wysłać ważny sygnał do naszych partnerów. Dodatkowe fundusze dają nam większe możliwości wdrażania nowych technologii i produktów w naszych zakładach, chroniąc w ten sposób miejsca pracy i know-how”


Jak skutecznie rozwijać talenty\nStrona główna Gmina Brzeg Jak skutecznie rozwijać talenty\nJednym z najważniejszych zadań, jakie stawiają przed sobą nauczyciele Zespołu Szkół nr 1 z Oddziałami Sportowymi w Brzegu, jest wspieranie utalentowanej młodzieży. Rozwijanie talentów sportowych musi iść w parze także z realizacją różnorodnych pasji. Rok szkolny 2015/2016 przyniósł uczniom naszej szkoły wiele sukcesów w dziedzinie przedmiotów humanistycznych.\n„Nie wszyscy mamy te same zdolności, ale wszyscy winniśmy mieć te same możliwości, aby swe zdolności rozwijać.”\nTytuł laureata Wojewódzkiego Konkursu Polonistycznego dla uczniów gimnazjum uzyskał uczeń klasy IIIC – Jacek Wszoła. Dzięki temu był on zwolniony z egzaminu z języka polskiego i otrzymał wynik 100%. Na co dzień Jacek interesuje się literaturą kryminalną, nie tylko będąc jej zagorzałym czytelnikiem, ale i twórcą. Choć zamierza kiedyś wydać swoje powieści, to nie wiąże z nimi przyszłości. Zamierza uczyć się w klasie o profilu matematyczno-fizycznym. Tytuł finalistki Wojewódzkiego Konkursu Polonistycznego dla uczniów gimnazjum uzyskała także inna uczennica klasy IIIc – Julia Litra. Jak przyznaje, udział w finale był dla niej bardziej stresującym wydarzeniem niż egzaminy gimnazjalne . Po gimnazjum dalej chce rozwijać swoje polonistyczne pasje i zamierza kontynuować naukę w liceum na kierunku humanistycznym. W wolnych chwilach Julia lubi czytać książki, biegać, jeździć na rolkach i uprawiać jogę. Tytuł finalistki wyżej wymienionego konkursu przypadł także najmłodszej w grupie Natalii Marciniak – uczennicy klasy IIc. Natalka będzie więc jeszcze mieć szanse, by w przyszłym roku powalczyć o najwyższe laury. Wszyscy wyżej wymienieni uczniowie to podopieczni nauczycielki języka polskiego-pani Doroty Wyrzykowskiej, która nie kryje zadowolenia z ich osiągnięć. Jak podkreśla, uczestnicy konkursu języka polskiego to uczniowie o wielkiej ciekawości poznawczej, osoby umiejące myśleć twórczo i nieschematycznie. Na etapie wojewódzkim konkursu trzeba było popisać się umiejętnością tworzenia ciekawych i oryginalnych dłuższych wypowiedzi pisemnych, z uwzględnieniem reguł językowo-stylistycznych, ortograficzno-interpunkcyjnych, ze świadomością intencji i troską o klarowność wywodu. Uczniowie musieli wykazać się mądrością sądów, umiejętnością pogłębionej refleksji, świetną znajomością gramatyki polskiej oraz teorii literatury. Analizowali teksty kultury z uwzględnieniem cech charakterystycznych dla różnych rodzajów sztuki. W drodze do finału musieli przeczytać ponad 80 pozycji lekturowych, obejmujących teksty od starożytności po współczesność. Ich osiągnięcia są żywym dowodem na to, że świetnie wywiązali się z powierzonych im zadań.\nII miejscem w finale Wojewódzkiego Konkursu Wiedzy o Języku Polskim może pochwalić się Julia Mazurkiewicz, uczennica klasy VIb i podopieczna nauczycielki języka polskiego – pani Ireny Syrico. Julia w drodze po srebrne laury świetnie poradziła sobie z przygotowanym przez Studenckie Koło Onomastów UO testem poprawnościowym, dyktandem oraz przemówieniem, wygłoszonym na wcześniej wybrany temat. 8 kwietnia uczennica otrzymała nagrody rzeczową i książkową z rąk Opolskiego Kuratora Oświaty – pana Michała Sieka.\nNaszym laureatom i finalistom gratulujemy oraz życzymy dalszych sukcesów.\nJustyna Kopytko, Dominika Capar\nZS 1 Brzeg\nPoprzedni artykułBurmistrz Brzegu zabiega o włączenie „Zielonki” do Wałbrzyskiej Strefy Ekonomicznej\nNastępny artykułPodróż pierwszaków do Francji\nKoszenie zarośniętych ulic w Brzegu ruszy od poniedziałku. Kto „zaspał” wykonanie podstawowych prac?


LEGO Friends Balonem na ratunek tygrysowi 41423 | Sklep Gandalf.com.pl\nLEGO Friends Balonem na ratunek tygrysowi 41423 - opis produktu:\nW pudełku jest klockowy balon na ogrzane powietrze, minilaleczki LEGO Friends Emma i Andrea do zbudowania, dwa małe tygryski, a także wiele innych uroczych zwierzaków - jednym słowem mnóstwo inspiracji do wymyślania przygód w dżungli.\nKlocki LEGO odpowiadają najwyższym standardom branżowym oraz rygorystycznym wewnętrznym kryteriom jakościowym Grupy LEGO. Dzięki temu można je za każdym razem z łatwością połączyć i rozdzielić - i tak jest niezmiennie od 1958 roku.\nZestaw składa się z 302 elementów.\nWymiary opakowania: 70x191x354\nNumer producenta: 41423\n-35% LEGO Friends Balonem na ratunek tygrysowi 41423 gry / zabawki


Dewocjonalia Jan Paweł II życzenia komunijne Srebrny Obrazek - Anka Biżuteria\nPamiątki komunijne Papież Jan Paweł II z Grawerem jako życzenia komunijne\nCiekawe rozwiązanie dla wszystkich szukających pomysłów na prezent\nUnikalne obrazki srebrne włoskiej firmy cieszą się popularnością wśród rodziców, dziadków czy wujków. Oryginalna pamiątka na chrzciny czy komunię nie musi bowiem oznaczać łańcuszka z medalikiem. Taki pomysł to nieprzemijający prezent, niosący wartości religijne. Anka Biżuteria poleca wszystkim wspaniałe obrazki ze srebra.\nzyczenia pierwszokomunijne to obok takiej pamiątki bardzo ważna rzecz\nDo takiego obrazka warto dodać cytaty na komunię świętą jan paweł ii\nJeszcze tylko dodam zyczenia od czrzestnych na komuniee i pamiątka gotowa\nObrazek z papieżem to był bardz dobry pomysł na życzenia komunijne\nTen nowe pamiątki komunijne mnie zaskakują - sąprzepieękne\nPamiątka komunijna - piękny obrazek srebrny z Papieżem Jan Paweł II - życzenia komunijne\nwymiary: 9 cm x25 cm\nProducent gwarantuje minimum 100gr srebra w obrazku. Dobra inwestycja w przyszłość.\nUwaga teraz grawer Gratis z życzeniami komunijnymi! Na grawerze możesz wygrawerować indywidualną dedykację, życzenia na komunię świętą.\nUnikalny prezent na komunię dla chłopca ze srebra\nPomysł, który zachwyca wykonaniem i wzornictwem. Unikalny obrazek z wizerunkiem Jana Pawła II to doskonałe rozwiązanie, pozwalające na przekazanie dziecku ważnych wartości religijnych. Jan Paweł II jest bowiem wyjątkową postacią, istotną dla osób wierzących. Produtk, o którym mowa odznacza się przede wszystkim obecnością srebra i aluminium, perfekcyjnie wykonaną formą oraz wspaniałym wykończeniem z lakierowanego drewna w kolorze wiśni. Klasyczny, prostokątny kształt dodaje elegancji i sprawia, że obrazek fantastycznie się prezentuje zarówno na półce, jak i ścianie.\nSrebrny obrazek z Janem Pawłem jako podarunek\nPamiątka komunijna dla dziewczynki nie musi oznaczać tradycyjnej biżuterii. Unikalny obrazek ze srebra z ważną postacią będzie służył przez długie lata, przypominając istotne wydarzenia. Jan Paweł II to ikona chrześcijaństwa, o ktorej warto pamiętać. Decydując się na zakup takiego obrazka, dziecka otrzymuje wspaniały, srebrny upominek a także podkreślenie chrześcijańskich tradycji w najlepszym wydaniu.


Smak władzy - GazetaKaszubska.pl\nStrona główna Komentarze i opinie Smak władzy\nMajdan. fot. spoilt.exile /CC/Flickr\nNie tak dawno zastanawiałem się, w jednym z komentarzy, czy rozwój sytuacji u naszych wschodnich sąsiadów przypomina bardziej Polskę przełomu lat 80-tych czy raczej 90-tych. Dzisiaj można powiedzieć, że dynamika tego co się dzieje od trzech miesięcy na Ukrainie przypomina, jak w pigułce, i czas pierwszej Solidarności (powstanie Majdanu) i czas stanu wojennego (próba siłowego spacyfikowania protestu) i czas wejścia na drogę wielkiej przemiany ustrojowej (odsunięcie prezydenta od władzy). Nam zajęło to 10 lat. Ukraińcy chcą tego dokonać w ciągu jednego roku. Czy im się to uda? Oby się powiodło. Ale ciągle są na początku drogi.\nMajdan. / fot. spoilt.exile /CC/Flickr\nStoi bowiem przed nimi gigantyczne zadanie przebudowy państwa, w mocno podzielonym społeczeństwie, opartego na oligarchiczno-korupcyjnym systemie sprawowania władzy. Symbolem takiego sposobu rządzenia jest, sforsowana przez zrewoltowanych ludzi, rezydencja upadłego prezydenta W. Janukowycza. Ukraińcy, a z nimi cały świat, zobaczyli jak żyją władcy w takim systemie, mimo posiadanego mandatu pochodzącego z wyborów. A podobno to nie najbogatsza rezydencja. Ponoć jeszcze okazalszą posiada na Krymie. I też zapewne rychło ją zobaczymy. A jak żyje jego rodzina z osławionym synalkiem-miliarderem? A jak takie niewiarygodne pieniądze zdobyli słynni oligarchowie zdolni do budowy stadionów, dysponujący flotyllami luksusowych i samochodów i samolotów i jachtów oraz licznymi rezydencjami w kraju i za granicą? Przecież nie z pracy, nie z posiadanych talentów tylko ze specyficznej symbiozy ze skorumpowaną władzą, która pozwalała im czerpać niebotyczne zyski pochodzące z żerowania na państwowym majątku.\nJanukowycz mający na stole umowę stowarzyszeniową z UE odmówił jej podpisania czym wywołał narodowe powstanie. Bardzo gorzki okazuje się smak władzy gdy prywata i krótkowzroczność biorą górę nad służbą społeczeństwu i wyobraźnią sięgającą dalej niż koniec własnego nosa. Ukraina potrzebuje mężów stanu, którzy będą potrafili połączyć zbliżenie do Europy z pozostawaniem w dobrych stosunkach z Rosją. Czy tacy pojawią się w godzinie najwyższej próby? Czy będą umieli wznieść się ponad osobiste ambicje i porachunki? Czy też znowu wezmą się za łby w walce o własne partyjno-majątkowe interesy? Czy powtórzy się scenariusz ze zdarzeń po „pomarańczowej rewolucji” z 2004 roku czy też Ukraińcy okażą się mądrzejsi po szkodzie jakiej doświadczyli?\nJan Król, 24.02.2014.


przez magda906 » Wt wrz 03, 2019 6:15 pm\nNa https://najlepszyaloes.pl/ jest sporo kosmetyków z aloesu, warto poszukać takiego na Wasze problemy bo nie od dziś wiadomo, że aloes potrafi wiele, nawet wówczas gdy tradycyjne metody nie działają. Na szczęście coraz częściej sięgamy do alternatywnych produktów, które z pewnością zadziałają i doceniamy moc roślin\nprzez paula.87 » Śr wrz 11, 2019 2:35 pm\nNajważniejsze jest to, aby używać kosmetyków, które są przeznaczone do twojego rodzaju cery.\nprzez bartorec77 » Wt paź 01, 2019 8:45 am\nMoja żona używała zwykłej oliwki\nprzez jagora151 » Wt paź 01, 2019 11:48 am\nJa stosowałam delikatne balsamy.\nprzez Maneczka » Wt gru 10, 2019 1:51 pm\nGrunt to znaleźć odpowiedni kosmetyk, który będzie działał na naszą skórę. W moim przypadku jest to ten tonik - https://www.orientana.pl/product/tonik- ... a-herbata/. Polecam spróbować.\nprzez emiller » Śr gru 11, 2019 8:40 pm\nPielęgnacja jest bardzo ważna, trzeba przykładać do tego dużą wagę, aby skóra wyglądała na zdrową i promienną.\nDołączył(a): Śr gru 11, 2019 8:34 pm\nprzez berniece.roberta » Pt gru 20, 2019 10:49 am\nW trakcie ciąży cera i tak bardzo się poprawia, ale dalej warto stosować dobrą pielęgnację, która przydaje się skórze. Najlepszym wyborem będą kosmetyki naturalne.\nDołączył(a): Pt gru 20, 2019 10:37 am\nprzez mamsza » Wt gru 24, 2019 12:56 pm\nStawiam zawsze na naturalność. Dlatego również do pielęgnacji twarzy używam naturalnych kosmetyków. Na doz.pl widziałam https://www.doz.pl/apteka/k4926-Botame naturalne kosmetyki, które pomogą Ci odżywić właściwie skórę twarzy i pomogą w walce z niedoskonałościami. Nie jestem zwolenniczką sztucznych substancji.\nprzez monikaq » Pt sty 10, 2020 3:43 pm\nDo pielęgnacji skóry najlepiej używać dermokosmetyków. Duży wybór takich produktów można znaleźć w aptekach, na przykład aptece internetowej Galen: https://www.aptekagalen.pl/. Polecam się u nich rozejrzeć w tym celu.\nprzez aniteka » Śr sty 22, 2020 10:36 pm\nJeśli chodzi o pielęgnacje skóry dziecka to tylko i wyłącznie najlepszej jakości kosmetyki, które nie będą powodować uczuleń. Bardzo dobrą marką jest https://www.lansinoh.pl/ , po której skora maluszka jest dobrze nawilżona i bez podrażnień


PLENER - nowe miejsce na mapie Warszawy | Magazyn HIRO\nCategories: magazynmiastomiejscaorientuj się\nMiesiące w zamknięciu powoli zostawiamy za sobą i krok po kroku otwieramy sezon wakacyjny. Tym razem niestety bez naszych ukochanych festiwali. Z pewnością wszyscy wiele byśmy oddali by poczuć chociaż namiastkę zeszłorocznych wakacji. Z tego właśnie powodu powstało najnowsze miejsce na mapie Warszawy. PLENER otwiera się już w ten weekend przy Wale Miedzeszyńskim 407.\nPrzychodzimy z prawdopodobnie pierwszą dobrą wiadomością, aby pocieszyć wszystkich załamanych odwołanymi w tym roku eventami. Tuż za rogiem, już w ten weekend (3-5.07), będziemy mięli okazję poczuć klimat naszych ukochanych festiwali. PLENER ma bowiem do zaoferowania niezwykłą przestrzeń, wyjątkową muzykę i wiele więcej.\nNajnowsza miejscówka w Warszawie zaprasza nas na trzydniową imprezę pod gołym niebem. PLENER ugości każdego miłośnika muzyki elektronicznej wszelkiej maści. Fani spokojniejszego downtempo czy ambientu, energetycznego house’a i mocnego psytrance’u na pewno znajdą coś dla siebie.\nPLENER od pierwszego dnia otwarcia narzuci nam mocne tempo. Za deckami stanie LuLu Malina, którą mogliście usłyszeć na największych festiwalach w Polsce – Audioriver, Instytut, Open’er czy OWF, wszędzie porywała deep house’owym brzmieniem i niepowtarzalną energią.\nDrugiego dnia spotkamy się ponownie z ekipą Bunker Events, na drugiej już edycji Fort BEfore. Nie możemy sobie wyobrazić lepszego otwarcia sezonu, niż to co przeżyliśmy na pierwszej odsłonie imprezy! Tym razem za solidną dawkę mocnego brzmienia odpowiedzialni będą m. in. aetha czy Michał Jabłoński.\nZ Michałem Jabłońskim spotkamy się ponownie ostatniego dnia otwarcia. W niedzielę w PLENERze odbędzie się premiera jego najnowszego albumu „Dark Matter”, będącego pierwszym ambientowym wydaniem polskiego producenta.\nPoza wyjątkową przestrzenią i wykonawcami z najwyższej półki, czas w PLENERze umilą nam atrakcje takie jak strefy street food, relaksu i różnorakie warsztaty. Z pewnością zobaczymy się z wami już w ten weekend!\nNext Andrzej Trzaskowski. Muzyka łagodzi obyczaje »\nPrevious « Homemade to pamiętnik artystów z czasów izolacji


W Prastarym Lesie (Alicja Kalinowska) książka w sklepie Bee.pl\n> Książki > Książeczki dla dzieci > Baśnie i opowiadania > W Prastarym Lesie\nWIELKA WYPRAWA W POSZUKIWANIU DUCHA LASULetni dzień w Prastarym Lesie zakłóca nagle wielki huk. Stalowe zęby maszyn wyrywają wiekowe korzenie, niszcząc norki zwierząt i dewastując zielony dom. Drzewa są zagrożone! Młody lisek czuje, że uratować je może jedynie potężny duch lasu. Tylko gdzie go...\nSzczegóły - W Prastarym Lesie\nWymiary: 13.8x19.5x1.6 cm


Dostępne 1983 aktualności\nPozostałe turnieje25 stycznia 2022\nPrzerwa międzysezonowa to idealny czas, by przyjrzeć się młodym i perspektywicznym zawodnikom, którzy lada moment mogą zająć miejsce w światowej czołówce. Po rocznej przerwie powracamy z naszym...\nJuniorzy20 stycznia 2022\nPrzemysław Konieczny bardzo chciał pozostać na zapleczu PGE Ekstraligi i po spadku Unii Tarnów zależało mu na zmianie klubowych barw. Młodzieżowiec przyznaje, że rozmowy z klubem nie były łatwe, bo...\nWywiadownia19 stycznia 2022\nJakub Martyniak jest kolejnym zawodnikiem, który dzięki nowym rozgrywkom U24 rozwinie swoje umiejętności. Młodzieżowiec w Eltrox Włókniarzu Częstochowa czuje się bardzo dobrze, ponieważ może...\nWywiadownia16 stycznia 2022\nDawid Rybak jest młodym zawodnikiem klubu z Wrocławia. Licencję „Ż” uzyskał w zeszłym roku i w zbliżającym się sezonie będzie jeździł w drużynie U24 Betard Sparty. W rozmowie z naszym portalem...\nJuniorzy14 stycznia 2022\nJak co roku regulamin na każde rozgrywki w Polsce przechodzi minimalne zmiany. Nie inaczej jest w tym dotyczącym Drużynowych Mistrzostw Świata Juniorów. W związku z tym, że w 2. Lidze Żużlowej dopuszczony do startów na pozycjach juniorskich to w tym aspekcie zaszła zmiana.


Rosja: Spada spożycie alkoholu - Polskatimes.pl\nRosja: Spada spożycie alkoholu\nData dodania: 2008-11-21 18:33:01\nOstatnia aktualizacja: 2008-11-21 18:33:01\nRosjanie zmniejszyli spożycie alkoholu. Telewizja "Wiesti" twierdzi, że jest to wynik światowego kryzysu finansowego.\nZ powodu mniejszych zakupów w sklepach zalegają duże zapasy alkoholu. Wódki, wina i piwa jest w magazynach 6-krotnie więcej niż przed rokiem. Zapasy brandy i koniaków są 5-krotnie większe, a wina gazowanego i szampanów 4-krotnie większe niż rok temu.\nPaweł Szakpin z komitetu do spraw polityki gospodarczej rosyjskiego senatu zwrócił uwagę, że oprócz alkoholu ludzie zaczęli mniej kupować również innych produktów spożywczych. Dlatego - jego zdaniem - starania wyjścia z kryzysu powinny być skierowane przede wszystkim na zwiększenie konsumpcji.


Cztery medale młodego zawodnika UKS "Delfinek" na Mistrzostwach Śląska 10-latków w pływaniu (zdjęcia) - wCzestochowie.pl - Twoja gazeta w Internecie\nCztery medale młodego zawodnika UKS "Delfinek" na Mistrzostwach Śląska 10-latków w pływaniu (zdjęcia)\nPP 23.05.2022 14:09\nfot. UKS Delfinek\nMateusz Krakowski z Uczniowskiego Klubu Sportowego „Delfinek” Częstochowa zdobył dwa złote i dwa srebrne medale podczas Mistrzostw Śląska 10-latków, które odbyły się w Gliwicach.\nMłodziutki zawodnik częstochowskiego klubu został mistrzem Śląska w pływaniu na dystansie 50 metrów stylem grzbietowym, mistrzem Śląska w pływaniu na dystansie 50 metrów stylem dowolnym, wicemistrzem Śląska w pływaniu na dystansie 100 metrów stylem dowolnym oraz wicemistrzem Śląska w pływaniu na dystansie 100 metrów stylem grzbietowym.\nMateusz trenuje w Uczniowskim Klubie Sportowym „Delfinek” Częstochowa pod okiem trenera Wojciecha Langiera. Swoją przygodę z pływaniem w klubie rozpoczął 4 lata temu i przeszedł pełne szkolenie od grupy początkującej, przez grupę średniozaawansowaną, aż do etapu, na którym jest teraz – grupy zaawansowanej. Trenował także pod okiem Anety Świtaj oraz Erniewa Tomżyńskiego.\n20 maja 2w Mistrzostwach Śląska w Gliwicach wzięło udział w sumie sześciu zawodników UKS „Delfinek”: Otylia Grzegorczyk, Weronika Grzegorczyk, Julia Janicka, Anna Krakowian, Antonii Grzegorczyk, Mateusz Krakowski. Wszyscy zawodnicy poprawili swoje czasy i rekordy życiowe.\nUczniowski Klub Sportowy „Delfinek” Częstochowa powstał w 2004 roku i od samego początku prowadzi działalność szkoleniową dzieci i młodzieży w zakresie pływania i pięcioboju nowoczesnego. Celem klubu jest popularyzacja pływania poprzez realizację całorocznego systemu szkolenia dzieci i młodzieży, podnoszenie poziomu umiejętności pływackich, udział w zawodach rangi mistrzostw, angażowanie wszystkich uczniów do różnorodnych form aktywności ruchowej, kształtowanie pozytywnych cech charakteru i osobowości poprzez uczestnictwo w realizacji zadań sportowych klubu.\nŹródło: UKS Delfinek\nUKS Delfinek z medalami na Mistrzostwach Śląska\nUKS Delfinek 23.05.2022 11:38


wysokościach wymagają podnośnika. Tak zwana zwyżka jest nieodzownym sprzętem, który spowoduje, że praca zostanie wykonana szybko, sprawnie i bezpi\nSą prace, które wymagają nieraz specjalistycznego sprzętu. Prace w trudnym terenie, blisko ujęć wodnych, czy na wysokościach. Prace na wysokościach wymagają podnośnika. Tak zwana zwyżka jest nieodzownym sprzętem, który spowoduje, że praca zostanie wykonana szybko, sprawnie i bezpi\nCzy w 2020 można wybrać ekspres do kawy?Mapki, pomiary i obliczenia - czyli praca w geodezjiZ wizytÄ… u dentysty. KrÃ³tko o stomatologiiCzy można zobaczyć taniec w Krakowie w sobotę?Leczenie zębów u stomatologa Is It Still Worth Repairing in 2020?Woda i jej oczyszczanieEmergency services - plumbing repairs12 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby sprowadzić samochódLighting up the worldCo to jest hydraulika siÅ‚owa?Jak działają biura tłumaczeńO Endoskopii- diagnoza, badanie i lekarzeWynajem halKosmetyki - dla dobrej kondycji naszej skóryDentysta ZabrzeDobry dentysta Here's How To Buy Us Car parts That Everyone Everyone Is Shocked Oto Plan Od A Do Z Aby obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu W 9 DniCzy potrzebujesz warsztatu samochodowego?Zadbaj o auto - umyj go na myjniPoligrafia drukowanaDentysta ZabrzeZiarna kawy to podstawaO dzieciÄ™cych produktachWhat do You need to know about computer rapairO sprzÄ™tach, technice i mechanicePodwozie nadwozie - naprawa i serwisSalon kosmetyczny - o zabiegach i kosmetykachTanie pozycjonowanie


Misa ceramiczna biała okrągła osłonka 23 cm\nMisa osłonka okrągła biała 23 cm .Produkt jest wykonany z wysokiej jakości szkliwa (błyszczącego). Gładka powierzchnia nadaje misie nuty klasycznego stylu. Średnica wewnętrzna otworu to ok 19 cm\nŚrednica osłonki jako całości otwór na kwiat ma ok.19 cm\n23 cm /19 cm/\nOsłonka doniczka biała z czerwonym sercem. Osłonka ceramiczna biała z czerwonym sercem o szerokości maksymalnej 14.5 cm. Osłonka lekko zwężana ku dołowi. W kolorystyce biało-czerwonej. Piękna osłonka i dekoracja do rośliny doniczkowej. Osłonka nie posiada otworu odwadniającego. Będzie pięknie paskowała w pomieszczeniu mieszkalnym. Idealna do niewielkich...


Od 8 listopada Stany Zjednoczone otwierają granice dla podróżujących z krajów, które w marcu 2020 roku znalazły się na liście państw objętych restrykcjami. Zniesienie zakazu podróżowania do USA następuje na mocy rozporządzenia podpisanego pod koniec października przez prezydenta USA Joe Bidena. By móc wjechać do Stanów Zjednoczonych trzeba spełnić kilka warunków.\nTrzeba być w pełni zaszczepionym – akceptowane są szczepionki autoryzowane przez amerykańską FDA oraz WHO. Oznacza to, iż szczepionka Astra Zeneca, której nie stosuje się w USA jest również akceptowana przy wjeździe do Stanów Zjednoczonych.\nDzieci poniżej 18 roku życia są zwolnione z obowiązku szczepień.\nWszystkich : zaszczepionych dorosłych oraz dzieci obowiązują dodatkowo testy. Każdy musi przedstawić negatywny wynik testu na Covid-19 wykonany w ciągu trzech dni od odlotu do USA.\nDzieci poniżej 2 roku życia nie podlegają obowiązkowi testów.\nZniesienie zakazu podróżowania do USA, pytania :\nJaki rodzaj testów będzie akceptowany?\nZgodnie z wytycznymi CDC (amerykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób) należy wykonać test wirusowy, który może być testem antygenowym lub testem amplifikacji kwasu nukleinowego (NAAT).\nCzy w stronę powrotną też obowiązuje test?\nTo, jakie obowiązują zasady w stronę powrotną uzależnione jest od wymagań kraju, do którego się wraca. Jeśli wracasz do Polski, musisz sprawdzić w Polsce jakie zasady obowiązują obecnie dla osób przylatujących z USA. Musisz też sprawdzić wymagania linii lotniczej, którą lecisz.\nCzy jeśli wynik testu będzie pozytywny, to bilet przepada?\nTo jest już kwestia linii lotniczej. Warto zatem przed zakupem biletu upewnić się co w takiej sytuacji oraz zawsze warto dokupić ubezpieczenie.\nCzy wchodzące w życie zasady obowiązują wszystkich, czy tylko osoby ze Strefy Schengen?\nZasady dotyczą wszystkich podróżnych z zagranicy.\nJakie są zasady jeśli się przeszło Covid w ostatnim czasie?\nJeśli niedawno wyzdrowiało się po przejściu COVID-19, można podróżować z dokumentacją poświadczającą powrót do zdrowia. CDC precyzuje, iż ma to być pozytywny wynik testu na wirusa COVID-19 na próbce pobranej nie więcej niż 90 dni przed wylotem i pismo od licencjonowanego świadczeniodawcy lub urzędnika zdrowia publicznego stwierdzające, że ma się pozwolenie na podróż.\nCzy po przylocie do USA trzeba powtórzyć test czy wystarczy ten, który ma się ze sobą?\nPo przylocie do USA nie trzeba powtarzać testu.\nW jaki sposób będzie się odbywać kontrola szczepień? Elektroniczny certyfikat jest ok?\nZarówno cyfrowe, jak i papierowe dowody szczepień będą akceptowane, pod warunkiem, iż dokumentacja spełnia amerykańskie wymagania dotyczące pełnego zaszczepienia. Zgodnie z informacją przygotowaną przez Biały Dom, linie lotnicze będą odpowiedzialne za ustalenie, że dowód szczepienia został wydany przez oficjalne źródło w kraju, w którym podano szczepionkę.\nCzy wymagane dokumenty przedstawiamy liniom lotniczym, czy na miejscu też?\nZ mojego doświadczenia wynika, iż dokumenty są sprawdzane przy odprawie przez linię lotniczą. Dokumenty potwierdzające szczepienie i negatywny wynik testu były warunkiem wpuszczenia na pokład samolotu. W USA już tego nie sprawdzano.\nCzy jest jakaś oficjalna regulacja?\nOczywiście, na stronie CDC (amerykańskie Centra Kontroli i Prewencji Chorób) można znaleźć szczegółowe wytyczne i POLECAM przejrzenie tej strony.\nCzy obywatele USA też muszą robić testy?\nTesty obowiązują WSZYSTKICH powyżej 2 roku życia, również obywateli USA oraz posiadaczy zielonych kart.\nCzy szczepionka Johnson będzie akceptowana?\nAkceptowane są szczepionki autoryzowane przez amerykańską FDA oraz WHO. Czyli również Johnson. Nie będzie akceptowany rosyjski Sputnik V.\nCzy test przed przylotem czy po przylocie?\nTest musi zostać wykonany na próbce pobranej nie później niż 3 dni przed wylotem do USA (plus dowód pełnego zaszczepienia przeciwko COVID-19).\nCzy przylatując z PL do NYC mogę polecieć np. do Miami czy muszę robić kolejny test na Covid?\nNie, kolejny test nie jest potrzebny. Na lotach wewnątrz USA testy nie są wymagane.\nCzy test może być wykonany w Polsce czy musi być w USA?\nTest przed podróżą do USA wykonuje się w swoim kraju. (Jeśli mieszkasz w Polsce, lecz wylatujesz np. z Berlina, bo masz bliżej na lotnisko -to mój przykład, jako osoby pochodzącej ze Szczecina-, to test też robisz w Polsce).\nCzy będzie można poruszać się dowolnie po wszystkich stanach?\nCzy po przylocie do USA trzeba powtórzyć test, czy wystarczy ten, który mamy ze sobą?\nNie trzeba powtarzać testu.\nUczulam wszystkich wybierających się do USA, by przed samą podróżą sprawdzali dokładnie wszystkie wytyczne. Na stronie CDC oraz linii lotniczej. Sprawdzajcie również, co trzeba zrobić wracając do kraju. Sprawdzajcie co w przypadku przesiadki w Europie. Sprawdzajcie jakich masek wymaga linia lotnicza (wymagania mogą się różnić). Pamiętajcie, iż przepisy mogą zmieniać się i to na Was spoczywa odpowiedzialność ich śledzenia.\nPOLECAM RÓWNIEŻ ARTYKUŁ DOTYCZĄCY ZNIESIENIA WIZ\nOd 11 listopada 2019 roku Polacy mogą podróżować do USA w celach turystycznych bez wiz. Na jakiej podstawie, co trzeba zrobić? Zajrzyj do tego tekstu :


adamik-meble.pl » Blog Archive » Biuro nieruchomosci\nDo biura nieruchomości najczęściej zwracamy się kiedy chcemy sprzedać lub kupić mieszkanie czy dom. Biuro nieruchomosci Biuro to zajmuje się wszystkimi nieruchomościami, więc możemy udać się do niego również wtedy kiedy chcemy wynająć lub sprzedać lokal użytkowy. Z biura nieruchomości korzystają osoby, które chcą szybko sprzedać lub kupić nieruchomość i które nie chcą zaprzątać sobie głowy formalnościami. Biuro nieruchomości pomagała w załatwieniu wszystkich niezbędnych formalności, dlatego też zaoszczędzimy sobie wiele czasu. Biuro nieruchomosci Kiedy udajemy się do biura nieruchomości jako osoby zainteresowane kupnem lub wynajęciem nieruchomości najczęściej nie jesteśmy obciążeni prowizją. Kiedy jednak chcemy udać się do biura nieruchomości aby sprzedać nieruchomość bardzo często jesteśmy obciążeni prowizją, którą musimy przekazać pośrednikowi. Biuro nieruchomosci Dobre biuro nieruchomości najlepiej znaleźć z polecenia. Źródło: http://jak-wybudowac-dom.pl/\nTags: Dekoracyjny kamień naturalny, kamień dekoracyjny do ogrodu


Prezent na Dzień Chłopaka - Idealne pomysły\nSzukasz pomysłu na Dzień Chłopaka? Zainspiruj się i podaruj mu prezent od serca.\nPrezent od serca na Dzień Chłopaka\nDzień Chłopaka zbliża się wielkimi krokami… można więc pomyśleć o upominku z tej okazji. Przed dylematem co kupić stają żony, dziewczyny, przyjaciółki, czy koleżanki z pracy i szkoły.\nWiększości panom radość sprawi nowy zegarek, książka ulubionego autora, śmieszne skarpetki, bilety do kina na film akcji, czy taki o superbohaterach Marvela🦸♂. Jednak pamiętajmy, że na prezenty nie zawsze trzeba wydawać dużo pieniędzy. Czasami wystarczy chwila czasu i chęci.\nNie od dziś wiadomo, że przez żołądek do serca❤… Rada ta, sprawdza się również w tym przypadku. Każdy ma swoje ulubione ciasto czy deser – warto je przygotować tego dnia i zaskoczyć chłopaka czy przyjaciela słodką niespodzianką.\nCiastka z kawałkami czekolady? Drożdżowy placek z dużą ilością kruszonki? A może brownie ociekające solonym karmelem lub pudding czekoladowy z ciemnym piwem? Piekąc dla mężczyzny, nie trzeba bać się kalorii i poziomu słodyczy, skarga na „tuczący” prezent raczej się nie zdarzy. Pomyślmy jakie ciasto lub deser najbardziej sprawiłoby radość obdarowywanemu przez nas mężczyźnie i zakasajmy rękawy do pracy! Przecież nic tak nie cieszy, jak własnoręcznie przygotowany prezent, tym bardziej – słodki prezent🎁🍬.\nOprócz wielu przepisów na pyszne ciasta i desery, które możesz upiec na Dzień Chłopaka, mamy też dla Ciebie oryginalną propozycję na prezent!\nPrzygotuj z nami kupony na dzień chłopaka. Wystarczy że je wytniesz, złożysz i nieprzeciętny prezent gotowy! Kupony do wydrukowania znajdziesz tutaj.\nA Ty, na jaki prezent się zdecydujesz?


Zdrowie i profilaktyka - forum dla ludzi z pasją\nDzisiaj jest 20 sty 2019, 17:13\nData: 13 gru 2015, 23:05\nPostautor: aleosochosi » 25 sty 2017, 18:53\nJak w temacie. Wykonujecie badania profilaktyczne regularnie? Pamiętacie o tym, czy trzeba Wam przypominać. Robicie badania podstawowe czy coś więcej? Wiecie, że sporo chorób, wcześnie wykrytych daje niemal 100% szans na wyleczenie? Jakie badania wykonujecie i jak często?\nPostautor: wipstudio » 25 sty 2017, 20:23\nJa robie zakładowe ;p Wystarcza ;p\nPostautor: aleosochosi » 31 sty 2017, 15:44\nNo właśnie nie zawsze wystarcza. Nie wiem jak jest u Ciebie, ale u nas to właściwie tylko krew, wzrok, no i wizyta u lekarza, który mnie pyta czy wszystko ok. No to co mam mu mówić. W przypadku wielu chorób to zdecydowanie za mało. Chociażby nowotwory. Taki na przykład rak piersi (wiem, Ciebie nie dotyczy, ale większości kobiet już owszem), guz, potrafi w ciągu kilku miesięcy osiągnąć wielkość kilku cm. Często jak się go wykrywa to jest już za późno na wyleczenie.\nData: 31 gru 2016, 20:32\nPostautor: bastylka » 15 lut 2017, 10:54\nTak, co roku robię takie badania ale generalnie nie choruję odkąd postawiłam na naturalne poprawianie odporności http://vitispharma.pl/sposoby-na-wzmocnienie-odpornosci\nPostautor: merkaba » 16 lut 2017, 23:56\npolecam oregano, pyłek kwiatowy zawiera ponad 30 składnikow moja siostrzenica zawsze chorowała w zimie teraz jak bierze oregano to przestała chorowac\nData: 17 mar 2016, 18:51\nPostautor: zorba » 05 kwie 2017, 16:08\nTyle się mówi o profilaktyce a jak idzie się do lekarza rodzinnego to zawsze ma problem z wypisaniem konkretnego skierowania.Oczywiście nie wszyscy lekarze tacy są. Ale łatwiej wypisują antybiotyki na byle co niż skierowania np do dermatologa,hematologa. Właśnie miałam ostatnio takie problemy.\nData: 08 gru 2013, 23:53\nPostautor: marika15 » 13 cze 2017, 19:40\nZ profilaktyką to jest tak, że jak sami nie zadbamy żeby chodzić na badania profilaktyczne to nikt o tym nie pomyśli, a my bedziemy ponosić konsekwencje. Badania trzeba robić regularnie, cytologia, badaia piersi to bardzo ważne sprawy, rak piersi i szyjki macicy zabijają wiele kobiet. Jeśli ja badam sobie piersi brasterem bo niestety sama nie potrafię palpacyjnie tego zrobić do tego usg piersi raz do roku.\nData: 25 lip 2012, 11:36\nPostautor: agata7852 » 30 cze 2017, 9:37\nWarto sie badac regularnie... moj Tata sie niestety nie badal i zmarl w wieku 51 lat. W sumie ta choroba przy podstawowych badaniach by nie wyszla nawet gdyby sie badal bo nie dawala zadnych objawow. Dopiero jak zaczelo sie cos dziac to wyszlo co to za paskudctwo i niestety w ciagu 3 miesiecy od diagnozy wykonczylo mojego tate, mimo iz lekarze - i tu nie bede narzekac na publiczna sluzbe zdrowia bo nie zaplacilismy nawet zlotowki, robili wszystko by wyciagnac tate z tej choroby i przedluzyc mu zycie nie dalo rady\nNaprawde mial swietna opieke w szpitalu, wiadomo zdarzyl sie wyjatek w postaci pani doktor co mi nie podpasowal.\nTakze kochani trzeba sie badac zeby pozniej nie bylo za pozno.\nJa teraz musze raz w roku miec rozne badania pod katem chorob nowotworowych - tak profilaktycznie\nPostautor: aleosochosi » 31 lip 2017, 12:36\nI jak się sprawdza, marika, ten braster? Jesteś zadowolona? Jak to wygląda w praktyce? Myślę o zakupie, ale nie wiem czy sobie poradzę, bo jestem trochę noga z takich spraw technicznych, mobinych itp\nData: 20 wrz 2017, 20:21\nPostautor: martymi » 20 wrz 2017, 20:57\nJa robiłam sobie badania na obecność nietolerancji pokarmowych i parę innych badań mających określić ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe. Na szczęście nie ma żadnego ryzyka, jestem zdrowa. Ale polecam wszystkim, którzy jeszcze się wahają.\nOstatnio zmieniony 20 wrz 2017, 20:59 przez martymi, łącznie zmieniany 1 raz.\nPostautor: aleosochosi » 19 paź 2017, 10:42\nAle bierzesz pod uwagę fakt, że rak często nie ma podłoża genetycznego? Samo badanie ryzyka to nie wszystko. Np. piersi trzeba mimo wszystko badać regularnie, statystycznie większość pacjentek chorych na raka nie miała wcześniej jego przypadków w rodzinie, to kobiety nie obciążone genetycznie.\nPostautor: marika15 » 19 paź 2017, 19:24\nBardzo jestem zadowolona. Obsługa jest właściwie intuicyjna. Pobierasz aplikację, łączysz się z urządzeniem o badasz. Przez samo badanie rów nież Cię braster przeprowadza, najpierw jednaj trzeba 6 minut piersi wychładzać, do że tak powiem temp pokojowej Wszystko przebiega szybko i sprawnie.\nTemat - Zdrowie i profilaktyka