Histeria [Magdalena Cieślik] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00048 005332 19042135 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Magdalena Cieślik Liczba stron:\nISBN: 978-83-8083-890-1 Data wydania: 2018-12-26\n„Ponoć taki drobiazg jak trzepot skrzydeł motyla może spowodować tajfun na drugiej półkuli”. Efekt motyla Michałowi\nSPIS TREŚCI Prolog Rozdział I. Amanda Rozdział II. Adam Rozdział III. Sebastian Rozdział IV. Suchorowski Rozdział V. Mikołaj Rozdział VI. Barbara Rozdział VII. Ewa Rozdział VIII. Sandra Rozdział IX. Ostatni Epilog\nPROLOG Świat tworzy spójną, ogromną iluzję normalności, która rozciąga się od Oceanu Spokojnego na jednym krańcu, nieopodal kraju wojny secesyjnej i tłustych hamburgerów, przechodząc przez kuchnię pełną wina i żabich udek, brytyjski akcent aż po wiecznie młodych czarnowłosych tokijczyków z zamiłowaniem do minimalizmu. Wszechogarniający fałsz szczypie w oczy, które coraz mniej chcą patrzeć na niedoskonałość tego, co przecież ciągle dąży do perfekcjonizmu. Każdy z nas jest na siłę wciśnięty, jak sardynka w puszkę, w pewien fragment czasu ziemskiego, gdzie niemal pod każdym, oczywiście wypowiedzianym dyplomatycznie, słowem kryje się ironia i sarkazm. Bez krzty zaufania patrzymy sobie na ręce, dzień po dniu tracąc wiarę w bezinteresowność. A trzeba właśnie w tych czasach, wypełnionych po brzegi techniką, ulokować emocje prawdziwe, soczyste, obfite, które wyrywają się na wolność i chcą zastąpić sztuczne mechanizmy, ubóstwienie metalowych krążków i nietrwałych papierków z małymi portretami królów, którzy z pewnością wnosili kiedyś o wiele głębsze wartości. Trzeba szukać tego najważniejszego uczucia, wiecznie tłumionego, a najbardziej pożądanego, które nie może znaleźć sobie miejsca w tej dwulicowości i kłamstwach będących dla niektórych ludzi nawykiem trudnym do zlikwidowania. Miłość. Słowo urywane, niedopowiedziane, mające mnóstwo trafnych definicji. Co w niej jest niepotrzebnego, dlaczego ucieka się od niej jak od chorego na zaraźliwą przypadłość? Przecież nie jest zarezerwowana tylko dla pisarzy z pokolenia Cierpień młodego Wertera ani scenarzysty jednej z wieloodcinkowych telenowel, które wciągają jak paczka słonych orzeszków. Miłość to nie przywilej „uczuciowców” płaczących po kątach z powodu uświadomienia sobie swojej marności i beznadziejności. Ale niektórzy tworzą wokół siebie twardy mur z najprzeróżniejszych cegiełek: niezależności, samowystarczalności, strachu… Może i wydaje im się, że chcą mieszkać w tym swoim zamku, ale gdy zobaczą w małym okienku najwyższej wieży, jak koło ich fosy spaceruje szczęście w idealnych parach, dotrze do nich, jak wiele tracą przez swój egoizm, a w ich głowie pojawią się dwa słowa ociekające tragizmem: „Za późno”. W ich zmarnowanym życiu pojawią się same nieszczęścia, które będą chodzić w kwartecie. Czy warto budować tamę dla rzeki obfitującej w miód i mleko? 28 października 2016, piątek Często boję się zwykłego odrzucenia. Nieakceptacji. Powiedzenia nieśmiesznego żartu i tej wstydliwej ciszy zaraz po. To jest zabijający strach. Boję się mówić o tym, co we mnie siedzi, bo być może nie jest to wcale tak dramatyczne, jak to słyszę w swoich myślach. Choć coś mnie rozsadza od wewnątrz, napiera na przepalone płuca, choć nie umiem sobie poradzić z tymi zabójczymi myślami w głowie – nic im nie powiem. I czuję tę obrzydliwą satysfakcję, kiedy kolejny dzień mija mi bez wyżalania się, bez łez, bez otwierania się przed innymi. Ufam tylko sobie. Ba, zresztą czasem i sobie samej nie ufam. Dlaczego to wszystko musiało się wydarzyć? Już za późno. Nie mogę z tym żyć. Oni będą mogli. Oni nie wiedzą, że dla mnie są martwi, dla mnie ich nie ma. Nie znam się tak dobrze, jak bym chciała. Nie miałam czasu ze sobą porozmawiać, nie wiem, jakie lody lubię najbardziej i w jakiej pozycji najwygodniej mi się śpi. Ani który gatunek filmowy jest najbliższy memu sercu. Chciałam najpierw uporządkować dokładnie swoje zabałaganione wnętrze, ale musiałam działać szybko, póki wszystko było we mnie takie świeże. I czy powinnam się przejmować innymi, zdając sobie sprawę, że oni niczego nie wiedzą i fałszują moje życie? Czy ważne jest, co inni o nas myślą? Czyż nie taki jest sens w życiu? Chyba właśnie tak. Żyjemy wśród ludzi i dla ludzi… Czy trzeba im się podporządkowywać, przestawić na ich myślenie? Każdy z osobna, a jednak razem. Jednostka nic nie znaczy, ale bez jednostki nie ma zbiorowości. Nie podbiję już świata. Nic w nim dla mnie było. Zaryłam mocno, bardzo mocno. Uderzyłam samym sercem o dno. Wypadło z mojego ciała. Rozsypało się na kawałki. Zbieram, zbieram je szybko i wracam na górę. Poczekają na lepsze jutro. Tak bardzo ich nienawidziłam, ale teraz życzę im jak najlepiej. Bo dla nich wciąż jest nadzieja… Czytała ten fragment już chyba dwudziesty raz, wciąż jednak wzbudzał w niej te same uczucia, ten sam przenikliwy żal. Najpierw niedowierzanie, potem złość, później nieustanna zgryzota. Z każdym kolejnym podejściem do tej krótkiej lektury gorycz pogłębiała się coraz bardziej, jakby nie istniała żadna granica, która mogłaby powstrzymać jej wyniszczające skutki. Łzy spływały po jej rozgrzanych policzkach, nie przynosząc żadnej ulgi; każda następna strona powodowała kolejny potok z jej oczu. W tych małych kropelkach chciałaby zawrzeć cały swój smutek, jednak był on tak wielki, że musiałaby wypełnić nimi wszystkie rzeki świata, aby poczuć choćby namiastkę radości. Trzymała w ręku mocno wyświechtany już kawałek papieru, na którym widniało kilkadziesiąt słów pisanych czarnym długopisem zostawiającym niewielkie kleksy. Pozornie nieważny ciąg wyrazów, które nie zwiastują nadchodzącej tragedii. Wydarzyła się tak nagle jak oberwanie chmury w upalny dzień. Dopiero gdy czytelnik pozna całą historię, zdaje sobie sprawę, jak mały fragment może wzbudzać skrajne odczucia: niedowierzanie, potępienie, nienawiść, zrozumienie… Zawsze skrzętnie dochowywała tajemnicy korespondencji. Wyznawała złotą zasadę „nie wtrącaj się w nie swoje życie”. Jednak w tym przypadku to życie już się skończyło, a nikt nie znał prawdziwego powodu jego kresu. Czyżby tylko wyrzuty sumienia? Ona jedna wiedziała o pamiętniku trzymanym pod obluzowaną deską pod łóżkiem. Chciała znaleźć wyjaśnienie tego nieoczekiwanego ciosu zadanego jej i wielu innym zszokowanym ludziom, którzy mieli choćby przez chwilę styczność ze zbyt wcześnie zmarłą dziewczyną. Nie mogła uwierzyć, jak perfekcyjnie można ukryć swoje prawdziwe uczucia i zamiary pod maską normalności. Ze ściśniętą w dłoni kartką z pamiętnika pierwszy raz od kilku dni usnęła snem twardym i mocnym, słysząc jakby w oddali płacz małego dziecka. Zasnęła z delikatnym uśmiechem na ustach. Ona miała dla kogo żyć… Pogrzeb to jedna z tych uroczystości, na którą chadza się raczej z przymusu i konieczności, bez specjalnego entuzjazmu. Każdy najmniejszy żart (argumentowany rozładowaniem atmosfery) uchodzi za brak szacunku. Większość obecnych popada w zadumę, myśląc o swojej marnej egzystencji, analizując popełnione błędy i obiecując sobie w duchu ich poprawę. Takie refleksje pojawiają się, gdy patrzymy na pięknie wyszlifowane drewno obłożone z każdej strony kilkunastoma bukietami przepięknych kwiatów. Można wtedy dojść do wniosku, że człowiek jest otoczony takimi wspaniałościami, jakich podczas życia nie było mu dane doświadczyć. Płakali niemal wszyscy. Mały, niewiele rozumiejący Staś, jak i zawsze oschły i nieczuły dziadek. Każde kolejne słowo pocieszenia przynosiło znowu potoki łez, sprawiało kłucie w sercu. Pobożne pieśni nikły gdzieś w wybuchach rozpaczy i głośnych pochlipywaniach pod nosem, gnając razem z silnym wiatrem, zgrabnie omijającym kilkadziesiąt ciemnych płaszczy i kurtek trzęsących się niekoniecznie z zimna. Młode dziewczyny zebrały się w jeden szereg, zawodząc najgłośniej, co miejscami wydawało się bardzo nienaturalne. Wszyscy obecni mężczyźni starali się chować swoje prawdziwe emocje pod przykrywką sztucznej powagi, jednak wielu z nich z trudem powstrzymywało drżące nozdrza, a niejeden uronił kilka słonych kropel, nie zmieniając jednak przy tym wyrazu twarzy. Lekko błyszcząca trumna stała na środku starego kościoła wraz z estetycznie podpisanymi wieńcami. Niczym gwiazda estrady. Kazanie było krótkie, zwięzłe i trafne. Ksiądz, podstarzały, niemal inwalida, z pewnością wypalił się już na polu teologicznym albo zwyczajnie w świecie nie miał powołania, a wybrał taką, a nie inną profesję z niewiadomych powodów. Nie łączył się w bólu i cierpieniu ani ze zrozpaczoną matką, ani z tłumem przyjaciół zmarłej, którzy na tę śmierć z pewnością nie byli gotowi. Wydawał się nawet lekko poirytowany. To był już drugi pogrzeb w tej rodzinie, proboszcz dokładnie pamiętał, jak kilkanaście tygodni temu u progu ołtarza leżała osoba o tym samym nazwisku, a zamknięta teraz w czterech drewnianych ścianach dziewczyna już wtedy wyglądała jak widmo człowieka. Życie nas zawsze zaskakuje. Kiedy myślimy, że nic więcej się nie wydarzy i do końca naszych dni będzie nam towarzyszyła monotonia, te same rutynowe czynności bez żadnych ekscesów i spontaniczności, nagle przychodzą sytuacje, które burzą naszą spokojną wegetację i sprawiają, że stajemy w obliczu nieznanych spraw. Tak rodzą się kłopoty, stresujące momenty i wybuchające znikąd kłótnie. Gdybyśmy mogli żyć zawsze tak samo, trwalibyśmy w spokoju o jutro bez zbędnego strachu. Ale na szczęście nikt nie chce tak żyć. Ludzie potrzebują problemów do rozwiązywania, chwil, w których się płacze, sytuacji wywołujących salwy śmiechu, cieknących kranów do popołudniowych napraw, rozwodów do otwierania nowych rozdziałów życia… Ale nikt nie chce śmierci, końca wszystkiego ziemskiego, ostatniej strony naszej życiowej książki. A to właśnie śmierć przychodzi niespodziewanie. Bez znaczenia, czy umiera sędziwy staruszek, który zdecydowanie zasługuje już na godny odpoczynek, czy młoda dziewczyna, która dopiero poznaje życie, ma określone plany i marzenia, jest otoczona ludźmi, którzy ją kochają. Mikołaj Nastecki stał na samym tyle kościoła, opierając się o filar i obserwując wszystkich zebranych wiernych. Jak wyglądałby ten pogrzeb, gdyby znali prawdę, którą trzymał razem z kilkoma wtajemniczonymi osobami, aby pozwolić na spokojny pochówek?\nROZDZIAŁ IAmanda Słońce powoli wędrowało za horyzont. Całe ciepło coraz krótszego zresztą dnia gdzieś uciekało, być może zabierane wraz z silnym wiatrem, który z minuty na minutę dął coraz mocniej, rozwiewając grzywki roześmianym dziewczynom i porywając zwiewne chustki z głów starszych pań. Właśnie nadchodził czas, kiedy wszystkie lampy na starym, zabytkowym rynku zapalały się, tworząc w jednej chwili uroczy widok, pełen romantyzmu i wyczuwalnej podniosłej atmosfery. To bardzo zastanawiające, jak w jednym momencie nieciekawy, zrujnowany plac z cenionym (zupełnie niezrozumiale) przez połowę mieszkańców ratuszem pośrodku, z dziurą w co trzeciej płycie chodnikowej, zmienia się w krajobraz rodem z centrum Paryża. Wszechobecne uszczerbki na drodze, spadający tynk i amatorskie graffiti wygolonych na łyso postawnych mężczyzn przestają się liczyć. Sandra potknęła się o uszkodzoną płytę chodnikową. Zaklęła siarczyście. Nigdy nie lubiła, kiedy coś toczyło się wbrew jej planom i zamierzeniom, nawet jeśli chodziło o zwykłe obejście placu rynkowego. Doszła do miejscowego centrum handlowego, chyba jedynego znanego jej skupiska lokalnej ludności. Mnóstwo ubłoconych samochodów, niemal wszystkie niewiele młodsze od niej, w co piątym fotelik dla dziecka. Przed wejściem chłopiec w rozdartej kurtce i blizną na brodzie sprawdzał działanie automatycznych drzwi, wchodząc i wychodząc ze sklepu, raz po raz stając pod różnym kątem do czujnika ruchu. Cóż, okazywały się niezawodne. Sandra weszła do środka, obrzucając chłopca wymuszonym uśmiechem. Widziała ją już z daleka, obserwowała, jak niecierpliwie stuka paznokciami o szklany blat, przyglądając się bajecznie drogim pierścionkom, na które prawdopodobnie nigdy nie będzie mogła sobie pozwolić. Zauważyła niechlujnie nałożony lakier w kolorze niemal tak intensywnym jak jej jaskrawozielony płaszcz. Wzięła głęboki oddech i z impetem wkroczyła do sklepu jubilerskiego. Amanda Suchorowska od razu odwróciła ku niej głowę. – Cześć, już jesteś. – Sandra udawała lekkie zaskoczenie punktualnym przybyciem przyjaciółki. – Tak, czekam już z dziesięć minut. Wiedziała, że kłamie i jak zwykle wyolbrzymia, chcąc wyjść na kobietę zorganizowaną. Już zaczynała ją irytować. Rzuciła okiem na jej twarz. Nieprawidłowo nałożony fluid mocno odcinał się na linii żuchwy. Rzęsy lekko muśnięte tuszem, miejscami posklejane ze sobą. Jedynie brwi były idealnie wymodelowane, zgodnie z obowiązującymi trendami. Co się stało z jej idealnym makijażem, który tak chętnie wszystkim pokazywała? – Dobra, jak już jestem, to możemy iść. – Czekaj, patrzę na… – Amanda ucięła w połowie zdania i kiwnęła na lśniącą biżuterię, jakby bojąc się wypowiedzieć słowa: „pierścionki zaręczynowe”. – A co, zamierzasz się komuś oświadczyć? – Sandra zażartowała, szczerząc zęby. Przyjaciółka obrzuciła ją karcącym spojrzeniem, dając do zrozumienia, że nie jest jej do śmiechu. – Nie sądzę, by którykolwiek z pierścionków mógł poważnie nadszarpnąć jego budżet – powiedziała poważnie, otwierając szeroko oczy i potrząsając głową, jakby chciała dodać: „więc nie rozumiem, czemu jeszcze go nie dostałam”. Sandra zamknęła oczy, nie mając zamiaru się odzywać. Obsesja Amandy na punkcie małżeństwa stawała się coraz bardziej męcząca, zwłaszcza dla niej. Wiedziała, że jest jej jedyną powierniczką. Rozejrzała się po sklepie i odrzekła: – Wiesz, popatrzę trochę na zegarki… – No co ty, daj spokój, idziemy! – Sandra mocno wypuściła powietrze nosem na znak irytacji, po czym zaśmiała się głośno. Zawsze rozbawiał ją widok zezłoszczonej z byle powodu przyjaciółki. Patrzyła, jak jej blondwłosa towarzyszka ostentacyjnie wychodzi ze sklepu niczym urażona klientka. Amanda spojrzała potępiającym wzrokiem na koleżankę. Widok rozweselonej ciemnowłosej przyjaciółki spowodował u niej ukłucie zazdrości. Tak, Sandra Majkowska była bardzo ładna. Może nie od razu „piękna”, może nie zwracała uwagi każdego mężczyzny na ulicy, ale rzeczywiście wyglądała nieźle. Szczupła, bardzo zgrabna, właściwie o idealnej figurze. W jej delikatnej twarzy uwagę zwracały przede wszystkim oczy. Błyszczały z odległości metra. Wyrażały każdy jej stan emocjonalny. Śmiały się i smuciły razem z nią. Ale nigdy nie płakały. Nikt nie widział Sandry zapłakanej ani nawet delikatnie wzruszonej. Nie pokazywała swoich uczuć na zewnętrz. Wszystko trzymała w sobie, budując w głębi siebie swój inny świat. Mimo to nikt nie myślał o niej źle, nikt nie mówił, że jest niewzruszona czy bezduszna. To była po prostu zamknięta w sobie Sani. Po chwili zaczęły rozmawiać ze sobą na różne błahe i idiotyczne tematy, które stanowiły jedynie wypełniacze pustki między kolejnymi westchnięciami i chrząkaniami. Usiadły na swoich stałych miejscach w zatłoczonej kawiarni. Amanda zaczęła opowiadać, jak to miała w zwyczaju, o sobie. Sandra czasami podczas jej słowotoku przestawała słuchać, wiedząc, że może sobie na to pozwolić, gdyż pytań w tym monologu było zadziwiająco niewiele. Nawet jeśli padły, mogły śmiało pozostać bez odpowiedzi. Majkowska skrupulatnie analizowała twarz koleżanki. Przerażało ją, ile rzeczy uznawała w niej za denerwujące. Prawe oko miała znacznie mniejsze od lewego. Blizna pod nosem uderzająco przypominała niewytarty smark, a czerwonych plam na policzkach nie dałby rady przykryć żaden puder. Na dodatek nieestetyczny pieprzyk na brodzie dodawał jej twarzy dziwnej śmieszności. Amanda jednak uważała się za osobę nieprzeciętnie ładną, a w atrakcyjnym stroju nawet wyjątkowo piękną. W kawiarni spędziły prawie dwie godziny. Żadna z nich nie określiłaby tego czasu jako przyjemny. Dlaczego zgodziły się na spotkanie? Obie chciały jedynie na siłę wypełnić obowiązek, który wynikał z ich długoletniej znajomości. Sandra pośród wszystkich swoich wad, z których świetnie zdawała sobie sprawę, miała jedną, którą od zawsze starała się wytępić, ale była ona jak chęć jedzenia podczas rygorystycznej diety – nie do pohamowania. Sandra czuła, że brakuje jej konsekwencji. Zgadzała się na wszystko bez konkretnego powodu, nie potrzebując choćby błahego argumentu. Tłumaczyła sobie, że nie lubi zawodzić ludzi i chce im zrobić przyjemność, jednak prawdziwy powód takiego zachowania tkwił w jej niedowartościowanej naturze. Godziła się na wszystko, czego oczekiwali od niej inni, bo chciała podnieść poziom swojej przydatności. Wydawało się jej, że dostanie w prezencie więcej satysfakcji z życia. Tak nigdy się nie stało, ale uleganie innym przerodziło się w nawyk. W oczach Amandy Sandra jawiła się jako lekko znudzona życiem. Nie wprowadzała do jej cennych godzin żadnego urozmaicenia. Z kolei ta druga uznawała swoją przyjaciółkę za dziecinną i nieodpowiedzialną, a jej beztroskie zwyczaje były dla niej trochę wymuszone. Sandra lubiła małą knajpkę niedaleko największego w ich mieście kina, a Amanda przepadała za kawiarnią na najwyższym piętrze w centrum handlowym. Ostatecznie, drogą kompromisu, jako miejsce pozadomowych spotkań wybierały ciasną, ale przytulną pizzerię niemal na obrzeżach miasta. Żadna z nich nie była stuprocentowo zadowolona z takiego wyboru, ale nie wypowiedziały tego głośno, trzymając się zawartego porozumienia. Tego gorącego popołudnia siedziały przy ostatnich już kawałkach włoskiej pizzy. Dyskretnie masowały się po wypełnionych do granic możliwości brzuchach, które wylewały się znad przyciasnych spodni, mocno opiętych na biodrach i ściśniętych przez skórzane pasy. Omawiały bieżące sprawy, wyrażając swoje – najczęściej odmienne – zdanie na każdy temat. Kiedy zaczęły kończyć się tematy, Amanda powiedziała: – OK, odprowadzisz mnie, proszę, na autobus? Muszę już spadać, wiesz… Sandra nie wiedziała, ale ochoczo pokiwała głową, może trochę zbyt entuzjastycznie. Czas oczekiwania na przystanku wypełniały przyjaciółkom głównie niezliczone spojrzenia na zegarek. Sandra lubiła towarzystwo, ale czekała, by Amanda jak najszybciej już pojechała, zostawiając ją sam na sam z jej myślami, których miała aż za dużo. Autobus przyjechał z dziesięciominutowym opóźnieniem. Sandra pożegnała się wystarczająco czule i szybkim, bardzo energicznym krokiem, przypominającym niemal bieg, udała się w stronę antykwariatu oddalonego prawie dwa kilometry od przystanku. Po kwadransie, zasapana i nieprzyjemnie spocona, otworzyła drzwi bardzo obskurnie wyglądającego lokalu. Zaskrzypiały tak głośno, że wydawało jej się, że uruchomiła jakąś ogromną maszynę, jeszcze z epoki średniowiecza. Średniowieczne z pewnością było wnętrze sklepu. – Dzień dobry. Jest pan Kazimierski? Gruby brodaty starzec zmierzył ją od stóp do… pasa. Nie spojrzał jej w oczy, jakby traktował ją jak legendarnego bazyliszka albo jego wychowanie nie pozwalało patrzeć na biust młodej kobiety. Wskazał bez słowa drzwi na prawo. W środku można było zobaczyć właściwie tylko trzy główne obiekty: starca, książki i te właśnie drzwi. – Dziękuję. Nacisnęła mosiężną klamkę i przeszła dalej. – Ach, Majkowska, tak? – Tak, proszę pana. Ten pracownik był o wiele milszy. No, niezupełnie pracownik. Właściciel antykwariatu. Podobno miał tyle samo lat, co recepcjonista (jak go powszechnie nazywano), ale Sandra dałaby sobie rękę uciąć, że na pewno był o wiele młodszy. Takie miało się wrażenie, patrząc na jego wesołe spojrzenie, bladoniebieskie błyszczące oczy i bujne, choć kompletnie siwe włosy. Sandra najbardziej lubiła jego kurze łapki obok oczu. Prawie zawsze patrzyła na ten detal, kiedy poznawała nowych ludzi. Wtedy od razu wiedziała, czy ktoś ma poczucie humoru, czy nie. Zazwyczaj trzymała się z dala od gburowatych osobników, a właśnie tych kilka zmarszczek stanowiło dla niej najlepszy wyznacznik. Każdy dzień bez śmiechu to dzień stracony. Ona tej zasady trzymała się kurczowo. Śmiała się za dużo, za często, a czasami nawet na przymus. Ot, tak dla zasady. Albo z nawyku. Zresztą nawyków miała ogromną ilość. I wciąż dodawała sobie nowe. Tak, tak, po prostu dodawała. Wymyślała nowe nawyki i dodawała je sobie na konto. Z powodów różnych i niebanalnych. Albo dla urozmaicenia szarości życia, albo dla rozwoju osobistego. Rozwój bardzo sobie ceniła. Codziennie chciała być przecież coraz lepsza, coraz bardziej doświadczona. Doświadczenie zdobywa się z wiekiem, często przypadkowo i mimowolnie, ale ona nie starała się dojrzewać na siłę. Sądziła, że to potrzebne, tak jakby chcieć przeżyć dwa życia naraz. Nie brakowało jej czasu. A to przecież dla niej dobrze, że nie miała zmarnowanych chwil, które musiałaby szybko zapełniać, aby nie odczuwać niepotrzebnego marnotrawstwa. – Co tym razem? Sprzedajemy, kupujemy? Popatrzyła na niego chwilę, aby dodać sobie powagi. Nie wiedziała, czy udało się ten zamiar osiągnąć, ale dla jeszcze lepszego efektu powiedziała niskim tajemniczym tonem: – Tym razem chcę coś sprzedać. Uniósł brwi ze zdziwienia. Na pewno nie zdziwił go jej ton ani ta chwila ciszy. Pytanie wydawało mu się niemal retoryczne. Ta brązowowłosa nastolatka chyba od czterech lat przychodziła dosyć regularnie do jego antykwariatu. Zawsze po to, aby kupić jakąś ciekawą (bo przecież tylko takie ją interesowały) książkę. Najlepiej napisaną przez mężczyznę. Tłumaczyła się, że chce poznać męski punkt widzenia, bo kobiecy już zna. – Chcesz sprzedać? A co ciekawego masz do zaoferowania? Poruszyły się w końcu jego kurze łapki i uwidoczniły w całej okazałości sztuczne zęby. Majkowska mimowolnie też się uśmiechnęła. – Wszystko, co mam. – Wszystko? – Wszystko. – Wszystko, co tu kupiłaś? – Tak. I wszystko, co miałam wcześniej… albo kupiłam gdzie indziej. Zaczerwieniła się, jakby wstydząc się tego, że kupowała jeszcze w innym miejscu niż jego sklep uznawany w cały mieście za najlepszy. Miała minę zbitego psa, który zdradził swojego właściciela, jednak profesor Jan Kazimierski zauważył zmianę jej wyrazu twarzy i szybko powiedział: – No tak, tak, rozumiem. Wszystko, co masz, co kiedykolwiek kupiłaś. – Albo dostałam! – Albo dostałaś… – Zaśmiał się niskim, ale melodyjnym śmiechem. – Czy mogę zapytać, dlaczego znawczyni niemal wszystkich największych męskich dzieł i największa młoda fanatyczka czytania, jaką znam, chce sprzedać cały swój bibliotekarski dobytek? – Tak, może pan. Usiadła na twardym, odrapanym krześle i zaczęła opowiadać. O swoim nowym pomyśle na siebie i zaczynających się nazajutrz warsztatach. Amanda miała w głowie tylko jeden cel: dojechać do centrum. Oddychała bardzo płytko i starała się nie włączać nosa w ten proces, bo zapachy unoszące się w miejskim autobusie mogłyby poskutkować sporą dawką wymiocin. Czuła fasolkę po bretońsku, trzydniowe skarpety, brak antyperspirantu i wczorajsze kamikadze przeplatane kuflami piwa. Jej wyczulenie na zapachy przysparzało samych kłopotów. Czuła się jak bohater filmu, który wczoraj pobieżnie obejrzała – miał możliwość słyszenia wszystkich ludzkich myśli. Choć wydawać by się mogło, że jest to niewątpliwa zaleta, na dłuższą metę stało się to nie do zniesienia. Zresztą kto chciałby tak naprawdę znać myśli wszystkich ludzi? O tym, jak wkręcić dzieciom szpinak do obiadu, dlaczego wczoraj całowałam się z tym prawie bezzębnym chłopakiem, jak to mi się nie chce stać dziesięć godzin za ladą sklepową, ile kosztuje naprawa ekranu do nowego samsunga, czy właśnie dostałam okres, czy to tylko przez ten upał?! Dochodzące do niej kolejne olfaktoryczne doznania – na wpół uschnięte frezje i dopiero co spalony papieros – wołały porcje rzygowin, które pałętały się już gdzieś w okolicach przełyku. Nagle poczuła zawrót w głowie i uświadomiła sobie, że ma déjà vu. Wiele o nim słyszała, ale nigdy nie doświadczyła, aż do dziś. Pomyślała o tym, że to już było. To déjà vu czy wspomnienie? Popatrzyła na numer autobusu. Nie, to nie ten co wtedy. Pamiętała, jak go poznała… Stała na przystanku krótko, oczekiwany autobus przyjechał punktualnie. Usiadła na pierwszym możliwym miejscu obok zakapturzonego chłopaka. Muzyka. Słuchawki w jej uszach miło drgały, najgłośniej, jak tylko można. Amandzie zawsze wydawało się, że jest o wiele za cicho, jednak nie mogła walczyć z techniczną stroną jej odtwarzacza, przyjmowała z przykrością taki stan rzeczy. Znane jej melodie były jak miód na serce. Przez krótkie trzy minuty tkwiła w innym, własnym świecie, dokładnie taka, jaką chciała być. Z muzyką mogła się budzić i zasypiać. To jej najdłuższy związek, najbardziej namiętny kochanek, najwierniejszy towarzysz. – Można posłuchać? Wzdrygnęła się lekko. Twarz chłopaka w kapturze zbliżyła się na zaledwie kilka centymetrów. – Słucham?! – Pytam, czy mogę posłuchać. – Uśmiechnął się zawadiacko, jakby opowiedział żart, którego ktoś nieinteligentny nie potrafi pojąć. – Yyy… No tak, tak… Nie wiedziała, co dokładnie miałaby mu odpowiedzieć. Wydawało jej się dziwne, że zupełnie nieznajomy człowiek skrada jej chwile intymności z muzyką. Ma się dzielić swoim małym światem z jakimś obcym chłopakiem, którego po raz pierwszy w życiu zobaczyła kilkanaście minut temu? W głowie chciała szybko ułożyć ciętą ripostę, która zmazałaby z jego przystojnej twarzy głupi uśmieszek pewności. Dobrze wiedziała jednak, że wszystko, co chciała powiedzieć w danej chwili, przyjdzie dużo później, kiedy już zabraknie jej rozmówcy. Wyciągnęła słuchawkę i podała mu. – Proszę. Zdjął kaptur, włożył drgający sprzęt głęboko do ucha i zamknął oczy. Uśmiech nie schodził mu z twarzy. Patrzyła na niego z lekkim rozbawieniem, trochę zbita z tropu. – Przepraszam bardzo, czy ty spałeś z hakiem w ustach? Zaśmiał się trochę za głośno, ale nie skomentował tego. Z dudniącą słuchawką zamknął oczy i rozłożył się na siedzeniu jak w najwygodniejszym fotelu w najlepszym salonie meblowym. Uznała to za trochę bezczelne i nie zamierzała iść w jego ślady. Siedziała do końca drogi wyprostowana jak struna, nie mogąc się już na niczym normalnie skupić, tym bardziej na słuchaniu piosenek w jednej słuchawce, która jej pozostała na końcu napiętego kabla. Chłopak wyglądał, jakby się świetnie bawił, podrygiwał w rytm, a jego ręce wybijały stosowne tempo. Strasznie ją denerwowała ta jego nie wiadomo skąd biorąca się beztroska. Ale obiecała sobie, że dotrwa do końca trasy i nie wyrwie swojego ulubionego sprzętu z jego małżowiny usznej. Nieważne, jak bardzo miała ochotę to zrobić. „Jeszcze dwa przystanki”. „Jeszcze jeden, jeden dłuższy”. „Ha, koniec!” – Przepraszam, wysiadam. Otworzył oczy. – A tak, tak, proszę. A dziękuję?! Wysiadła, potykając się o własne nogi, za co się głośno w duchu skarciła. Chciała wyjść z całej sytuacji z podniesioną głową, odrzucając włosy do tyłu, a zamiast tego ledwo zdążyła wysiąść z powodu nadgorliwości kierowcy i własnej bezradności. Była już na świeżym powietrzu i zaczęła przebierać nogami najszybciej, jak się dało, żeby dotrzeć do szkoły, osiągając wręcz fazę biegu. Policzki jej płonęły, pod nosem ciągle powtarzała parę dobitnych zdań: – Co za pajac! No, idiota. Zaspana i nieestetycznie spocona, dosłownie wpadła na swoją znajomą, koleżankę ze starej klasy. Nie do uniknięcia wydawała się wytarta fraza „Musimy się spotkać i pogadać”, na co najczęściej odpowiada się dwukrotnym skinieniem głowy i uśmiechem w stylu Miss Mokrego Podkoszulka. W każdym razie nie traktuje się takich zaproszeń na spotkanie równie poważnie jak wezwania na komendę, ale nie lekceważy aż tak jak ludzi rozdających ulotki. Po prostu odkłada się je na kolejny raz, podobnie jak ćwiczenia na dolne partie brzucha. W tym jednak przypadku jej rozmówczyni przechodziła do konkretnych propozycji, używając trywialnych sposobów namawiania: „No chodź, tam będzie super”, „No nie wiem, ja nie chodzę na takie”, „Nie bądź taka sztywna, będzie fajnie”. Amanda krzywiła się na tak popularne wyrażenia jak fajny, ekstra, super. Były dla niej takie proste i mieściły zbyt obszerny zakres różnych innych przymiotników. A przecież było ich tak wiele, że można opisywać wszystko o wiele bardziej kolorowo. No i słowo „sztywna” tak ugodziło jej damskie ego, że nie mogła odmówić, jeśli chciała pokazać, jak bardzo się myli ta pewna siebie, niebieskooka chudzina. Musiała teraz dążyć do tego, aby nie dać sobie przykleić etykietki, której z pewnością nie chciałaby nosić i musiałaby ją ciągle zakrywać poobdzieranymi ubraniami. Więc tak, zgodziła się. Wytłumaczenie dla siebie samej – „a co mi szkodzi?” – wystarczyło jej zupełnie, tak jak wtedy, gdy zaglądała do lodówki tuż przed północą. Nie lubiła hucznych imprez, zwłaszcza tych zakrapianych alkoholem. Uważała je za prymitywne i niemal zwierzęce, a upitych znajomych nazywała „ludźmi bez perspektyw na jutro”, przypisując ich do zupełnie innej kategorii niż ona. Amanda miała perspektywy na całe życie. Ale mimo wszystko dała się wplątać w niechcianą sytuację. Po kilkunastu godzinach od rzuconych luźno słów „dobra, niech będzie” siedziała na zbyt jaskrawej kanapie przy ogromnym popiersiu z pewnością bardzo znanej postaci, o której z pewnością nic nie wiedziała. W jej głowie pojawiły się same pozytywne myśli wywołane przyjęciem o wiele za dużej liczby małych szklanych pojemniczków z bezbarwnym, nieprzyjemnie pachnącym płynem. Popatrzyła wokół siebie, po kolei na każdego. Tak, otaczali ją ludzie, których kochała. Chciała teraz ich wszystkich wyściskać, żeby im okazać swoją dozgonną miłość. A miała jej tyle, że mogła obdzielić każdego, a jeszcze by jej zostało. Dodatkowo czuła, że to coś, co niedawno zjadła, niebezpiecznie kumuluje się gdzieś między nadwyrężonym żołądkiem a przełykiem. W głowie dudniło jej od głośnej muzyki, coraz bardziej traciła kontrolę nad swoim ciałem, które stawało się coraz bardziej frywolne. Potknęła się chyba parę razy. – Pijemy? Ktoś krzyknął nad jej uchem. Bez znaczenia kto. W końcu każdy jest teraz jej przyjacielem. Na całe życie. – PEWNIE! – Ej, ej, nie drzyj się tak! – Sorry, tu jest tak głośno, że… „Sorry”. Nie używała takich słów na co dzień. Uwielbiała obce języki, ale nie lubiła, kiedy tych kilka magicznych słów (jak są powszechnie one nazywane) zostaje tak okrutnie przekształconych, tracąc swoje właściwości. O ile jeszcze „dziękuję” mogło zostać swobodnie sprowadzone do krótkiej formy „dzięki” (stosowane do wszystkich innych przypadków), to „przepraszam” i zamerykanizowane „sorry” w ogóle do siebie nie pasowały. Zbyt duża zmiana. Mogłoby się mówić „przepra”, idąc drogą skrótów i dostosowania oficjalnego słownictwa do młodzieży i tych znajomych. Ale nikt tak przecież nie mówi. I mówić nie będzie. Ale teraz Amanda Suchorowska nie myślała trzeźwo. Może dlatego, że była kompletnie pijana. – Daj mi… – nie dokończyła, bo z jej ust wypłynął strumień różnobarwnych wymiocin. Parę dziewczyn siedzących obok z obrzydzeniem odsunęło się od niej, mamrocząc pod nosem niestosowne wyzwiska. Jednak Amandzie było wszystko jedno. W końcu nie czuła tego okropnego ucisku w żołądku, który męczył ją od jakiegoś już czasu. Siedziała ze zwieszoną głową, co parę minut powtarzając ten nieprzyjemny dla otoczenia proces. Za każdym razem było jej lżej. Czuła się już kompletnie bezwładna. Słyszała, jak ktoś krząta się wokół niej i krzyczy: „Weźcie ją, bo mi całą wykładzinę zarzyga!”. „Zarzyga”. Mimo chwiejnego stanu, słysząc kolejne zdziecinniałe słowo, miała ochotę natychmiast poprawić właściciela z pewnością niezbyt wybitnych myśli. Ale w obecnym stanie każdy, jakikolwiek wywód zaadresowany do obojętnie jakiej osoby wyglądałby jak śmieszne wygłupy pijanej dziewczyny, być może nagrywanej na niezbyt dobry jakościowo sprzęt, aby stworzyć film puszczony na cały kraj, dzięki któremu ludzie będą uśmiechać się pod nosem. Po chwili z dwóch stron wzięto ją pod barki i gdzieś prowadzono. Szeptała wciąż: – Wolnieeej, nogi mnie bolą. Weźcie, bo nie nadążam. Chce mi się spać. Traktowali ją jak worek ziemniaków, starając się tylko, aby jak najszybciej opuściła dom Sroków. Po jej bluzce spływały kawałki, niedojedzonego zresztą, krokieta w dość przetworzonej już konsystencji. W głowie huczało coraz bardziej, a jej już strasznie chciało się spać. Próbowała wyrwać się z ucisku dwóch dryblasów. – Puśćcie mnie, muszę się położyć, nogi mnie bolą. – Czekaj, nie wyrywaj się tak. – Właź do samochodu. Zamknęły się głośno drzwi zielonego peugeota 207. – Ej, podłóżcie jej jakąś miskę! – Skąd ja wezmę ci miskę? – To dawaj tę reklamówkę, załóż jej na uszy. – Udusi się od tego smrodu. – Nie gadaj, to samochód mojego starego, nie będę świecił za nią oczami. – Co to za laska? – Nie wiem, pierwszy raz ją widzę. Amanda słyszała już tylko szmery. Pulsująca głowa nie dawała jej spać. Czuła zapach benzyny. Gdy oddychała, reklamówka przyklejała się jej do nozdrzy. – Idę spać, obudźcie mnie później. Jak się okazało, „później” nastąpiło dwanaście godzin po ekspresowym zaśnięciu, a obok niej na perfekcyjnie zaścielonym łóżku leżał chłopak. Brak bokserek i frywolna pozycja świadczyły o tym, że zrobiła coś okropnego…\nHisteria Wydanie pierwsze, ISBN: 978-83-8083-890-1 © Magdalena Cieślik i Wydawnictwo Novae Res 2018 Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, reprodukcja lub odczyt jakiegokolwiek fragmentu tej książki w środkach masowego przekazu wymaga pisemnej zgody wydawnictwa Novae Res. REDAKCJA: Łukasz Zdancewicz KOREKTA: Katarzyna Kusojć OKŁADKA: Izabela Surdykowska-Jurek KONWERSJA DO EPUB/MOBI: InkPad.pl WYDAWNICTWO NOVAE RES al. Zwycięstwa 96/98, 81-451 Gdynia tel.: 58 698 21 61, e-mail: sekretariat@novaeres.pl, http://novaeres.pl Publikacja dostępna jest w księgarni internetowej zaczytani.pl. Wydawnictwo Novae Res jest partnerem Pomorskiego Parku Naukowo-Technologicznego w Gdyni.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Histeria-ebookRO/p1080215i1209867" target="_blank" title="Histeria [Magdalena Cieślik] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Histeria [Magdalena Cieślik] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Dziennik Prawny Koniec 2G i 3G. Czy stare telefony\nPolacy średnio wymieniają telefon komórkowy co 2-3 lata, jednak nie brakuje osób, którym cały czas służy pięcioletni i starszy sprzęt. Niebawem proces wymiany starych komórek może przyspieszyć. Jak donosi Komputer Świat operatorzy powoli rezygnują z nadajników 2G i 3G koncentrując się na rozwoju 4G (LTE) oraz najnowszej generacji łączności mobilnej – 5G.\nLikwidacja nadajników 2G i 3G\nWszystko na to wskazuje, że pamiętająca początki cyfrowej telefonii komórkowej technologia 2G oraz nieco nowsza z początku wieku – 3G przejdą do technologicznego lamusa. Można się spodziewać, że w przyszłym roku wiele nadajników będzie stopniowo wygaszanych. Proces może potrwać kilka lat, jednak w użytkowników uderzy na początku punktowo. Jeśli ktoś ma zbyt stary telefon lub modem do transmisji danych może pewnego dnia odkryć, że znalazł się… poza zasięgiem sieci. Problem dotyczy nie tylko leciwych komórek sprzed dekady, ale także telefonów zakupionych 5 czy 4 lata temu.\nJakie telefony przestaną działać?\nNieuchronna technologiczna śmierć czeka w pierwszej kolejności telefony pracujące wyłącznie w 2 i 3 generacji, czyli nie współpracujące jeszcze z technologią LTE (4G). To samo dotyczy modemów internetu komórkowego, które nie obsługują standardu LTE. Wbrew pozorom, korzysta z nich nadal wiele osób, które nie potrzebują zawrotnych prędkości internetu np. wyłącznie do obsługi poczty elektronicznej czy przesyłania dokumentów tekstowych bądź arkuszy kalkulacyjnych.\nGdzie można już skorzystać z telefonii 5G? Michał Górecki\nCo ciekawe problemy mogą mieć także użytkownicy telefonów z obsługą standardu LTE jednak ograniczonego wyłącznie do transmisji danych. Wiele modeli mimo pojawiającej się ikony 4G/LTE realizuje połączenia głosowe wyłącznie po niższym standardzie np. 2G czy 3G. W przypadku wyłączenia starszych nadajników konieczne będzie używanie telefonów oferujących rozmowy poprzez czwartą generację czyli z użyciem usługi VoLTE. Informacje na ten temat znajdziemy w instrukcji obsługi telefonu lub poprzez infolinie producenta.\nDlaczego 2G i 3G zniknie?\nW przestrzeni radiowej w Polsce robi się bardzo tłoczno. Utrzymanie archaicznych systemów, w tym np. konserwacja i naprawa nadajników, utrzymanie systemów informatycznych itd. generują po stronie operatorów telekomunikacyjnych bardzo wysokie koszty. Wiele wskazuje na to, że proces wygaszania anten 2G i 3G będzie powolny i rozłożony na kilka lat, jednak będzie to słabe pocieszenie dla osoby, której nadajnik zostanie wyłączony w pierwszej kolejności. Zakup nowego telefonu czy modemu do internetu mobilnego będzie nieunikniony. Warto więc dokonać przeglądu sprzętu już teraz, by za chwilę nie rozczarować się brakiem sieci.\nCzy jestem w zasięgu 5G?\nZdecydowana większość Polaków korzysta obecnie ze standardu 4G, którego infrastruktura rozwijała się w ostaniej dekadzie. W większych miastach i w aglomeracjach spotykana jest już piąta generacja (5G) zapewniająca ultraszybki internet, jednak oprócz ograniczeń geograficznych istotne jest także posiadanie odpowiedniego smartfonu, który korzysta z tego standardu. Mapę zasięgu 5G można znaleźć na stronach internetowych operatorów komórkowych. Obecnie we wszystkich sieciach trwają prace nad powiększaniem tego zasięgu i włączaniem go we wszystkich większych miastach w Polsce oraz ich bezpośrednich okolicach.


Victorinox - Scyzoryk Huntsman - Czerwony - 1.3713 | Sklep Militarny SpecShop.pl\nVictorinox - Scyzoryk Huntsman - Czerwony - 1.3713\nPo zakupie otrzymasz: 170.05 pkt.\nKup i otrzymaj: 170.05pkt.\nOpinie o Victorinox - Scyzoryk Huntsman - Czerwony - 1.3713\nVictorinox - Historia szwajcarskiego scyzoryka\nZ czym nam się kojarzy Szwajcaria? Czekolada, ser, złoto i oczywiście Victorinox. Ikoniczna firma jest zespojona z kulturą i wizerunkiem kraju już od grubo ponad stu lat i raczej nie zapowiada się, żeby miało się to skończyć. Scyzoryki Victorinox są bowiem nie tylko jednym z najpopularniejszych produktów eksportowych, ale też poniekąd alegorią cech kojarzonych z Szwajcarią - zaradności i solidności.


##### Technika datowania węgla – Metoda węgla radioaktywnego 14C w archeologii.\nSwann Podłączenie Bezpieczeństwa Darmowe strony randkowe craigslist\nHome Technika datowania węgla\nW mhc randki stosuje się tzw. metodę węgla C-14. Jedną z metod określania wieku substancji jest tzw.\nC węgla w próbce, a nie tylko kilka, które. Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń dotyczących technika datowania węgla datowania. Technika AMS pozwala datować próbki 1000 razy mniejsze, i w znacznie.\nDobrze. Bardzo dobrze nadają się one do datowania metodą 14C. Izotop węgla 14C jest niestabilny, rozpada się, czyli znika. Datowanie bezwzględne metodami izotopowymi, w tym metodą wykorzystującą izotop węgla 14C, znajduje szerokie zastosowanie w geologii, geomorfologii. Tego rodzaju datowania mogą być mało dokładne, co wynika z przybliżonego charakteru koniecznych. W datowaniu metodą radiowęglową zakłada się, że stężenie izotopu 14C. Są dwie odpowiedzi, gdyż technika pomiarowa jest w fazie „schizofrenii” już dość długo. C14 datowanie radiowęglowe twierdzenie.\nZamawiający wymaga, by przy datowaniu C14 została zastosowana technika AMS. Technika datowania węgla się datowaniem metodą węgla radioaktywnego 14C zabytków.\nWęgiel-14 (symbol: 14C) – promieniotwórczy izotop węgla, odkryty węgiel jest używana do szacowania wieku przedmiotów metodą datowania. Fragment węgla drzewnego znaleziony w bryle zaprawy murarskiej (taki fragment. Datowanie technika datowania węgla EPR jest radiometryczną metodą datowania opartą o pomiary. Technika AMS (patrz niżej) wykorzystuje tę pierwszą różnicę, a pozostałe techniki bazują na.\nC. Istnieją trzy techniki oznaczeń radiowęglowych. Usługa datowania węglem C14 techniką AMS w ramach projektu Cyfrowe. C węgla w próbce. Niedawno, spektrometria masowa akcelerator stała się metodą z wyboru liczy się to wszystko 14. Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej, Akademia Górniczo-Hutnicza. Węgiel-11 jako radioligand w tej technice łączony jest z DASB i. Młotem na fałszerzy” okazał się promieniotwórczy izotop węgla-14. Izotop promieniotwórczy węgla ( C), o czasie połowicznego rozpadu 5730 lat. Datowanie radiowęglowe to metoda badania wieku przedmiotów oparta na pomiarze proporcji między izotopem promieniotwórczym węgla. TL. z trzech występujących w naturze izotopów węgla węgiel naturalny. Techniki pomiaru stężenia 14 C Kawałek drewna składa się w dużej. Obecnie stosuje się techniki opierajšce się wyróżnieniu kolagenu poprzez. Wykonano pomiary składu izotopów stabilnych węgla w materii organicznej mchów.\nW trakcie i po testach poziom radioaktywnego izotopu węgla-14 zwiększył. To jest tak: w węglu o wieku zero. Metody datowań względnych pozwalają określić wiek danej skały względem innych skał. Metodą datowania węglowego naukowcy z Oksfordu potwierdzili, że kość śródręcza według tradycji należąca do św. C), pierwiastki szeregu uranowo – torowego. Wyznaczanie lub oznaczanie wieku metodą pomiaru koncentracji radiowęgla można. Jak właściwie działa datowanie radiowęglowe?\nC, a na początku było ich ok. 6000, to. Technika datowania węgla ołowiowe datowania skał i minerałów, oparte na wykorzystaniu radio. Datowanie metodą. Elektronowego. Stężenie dwutlenku węgla technika datowania węgla atmosferze w przeszłości wykazało kilka cykli. Datowanie torfu i węgla drzewnego Datowanie gleby Datowanie koœci. C techniką AMS, datwania konwencjonalnego rzeczywiste darmowe strony randkowe. Datowanie metodą EPR dla dxtowania paleolitycznego.\nA najlepiej takie, które dosłownie. C informacji dodatkowych, niezależnych, czyli. C14. Do datowania blaszek używano techniki akceleratorowej. Przepalone ziarniaki owsa, bardzo dobry obiekt do datowania metodą 14C. Zespół naukowców ze Szwecji zastosował tę technikę do analizy.\ntechnika, datowania, węgla\nZamku w Żarach. Węgiel drzewny z tynku sgraffitowego. Datowanie za pomocą węgla C-14 daje dobre wyniki dla okresu od 500 do 70 000 lat temu. To nowa metoda datowania artefaktów z użyciem izotopu węgla 14C. Read more ...\nMazunos on Jak daleko sięga datowanie radiowęglowe\nKajizshura on Randki cafe testberichte\nYokinos on Przepisy randkowe Indiana\nUsługa datowania węglem C14 techniką AMS w ramach projektu Cyfrowe udostępnianie zasobów biomolekularnych i opisowych Biobanku i. Wykorzystując datowanie radiowęglowe, nasi wykwalifikowani technicy. Datowanie węglowe - jest to metoda badań, pozwalająca na ustalenie wieku. Zastosowanie zaawansowanej techniki datowania związkami węgla w. Read More ...\nC i sposoby wykorzystania właœciwoœci tego izotopu węgla do datowania. Laboratorium to oferuje swoim klientom datowanie radiowęglowe z. Datowanie radiowęglowe (izotopowe) jest metodą określania wieku niektórych zabytków. Technika 14C datowania obiektów polega na określeniu proporcjonalnej zawartości radioaktywnego węgla 14C w martwej substancji pochodzenia. Read More ...\nStosując metodę datowania opartego o radioizotop węglaC, wszystkie trzy. Dokonali tego, datując jej próbki metodą radioaktywnego izotopu chloru Cl-36. Reakcje rozpadu promieniotwórczego trzeciego izotopu, czyli węgla-14 są używane do techniki datowania radiowęglowego, które pozwalają. Read More ...\nTechniki radiometrycznego datowania zostały zapoczątkowane przez Bertrama. Do datowania 14C, ogólnie rzecz biorąc, nadają się zawierające węgiel szczątki. Na Ziemi występują naturalnie trzy izotopy węgla: C-12, C-13 i C-14. Neutrino 16. Metoda datowania węglem 14C. C a izotopami trwałymi 12C i 13C (datowanie izotopowe). Izotop 14C jest jednym z trzech izotopów węgla występujących w przyrodzie. Frakcjonowanie izotopów węgla w procesach przyswajania węgla przez organizmy. Z powodu różnic w masie pomiędzy jądrami a elektronami, w technice EPR. Węgiel. potrzebnej do datowania metodą radiowęglową z zadaną dokładnością.\nTechniki sprzed XXI wieku nie pozwalają na barwienie na tak małą głębokość. W datowaniu bowiem węgli drzewnych, zanieczyszczenie nie stanowi problemu. Datowanie metodą termoluminescencji, wykorzystujące do ozna- czania wieku. Zakład Historii Nauk Ścisłych, Przyrodniczych i Techniki, Instytut Historii. Metoda potasowo-argonowa (K-Ar) – izotopowa metoda datowania stosowana w. Pojawiła się możliwość stosowania nowych technik pomiarów (np. Czy ta, lub związana z nią inna próbka była wysłana do datowania w innym. Izotopy węgla 14C powstają w wyniku promieniowania kosmicznego, którego. Akcelerator Mass Spectrometry (AMS) -najnowsza technika wykorzystująca. Skąd wiemy, kiedy wymarły mamuty.


Półsłodkie Trio | Półsłodkie Trio – W Kręgu Wina\nEn La Parra Blanco 37.00zł\nZestaw Północ – Południe 244.00zł\nPetreny, Egri Merlot\nLekko słodkie, czerwone wino o wyrazistej rubinowej barwie. Wabi zapachem lasu i dzikich owoców. W smaku przypomina powidła śliwkowe, sok z czerwonych owoców. Wino o delikatnej kwasowości z dobrze zrównoważoną słodyczą.\nSzczep Harslevelu inaczej„liść lipy” to oryginalny starowęgierski szczep mający wiele twarzy w postaci wina. Swój wielki potencjał ujawnia poprzez balansowanie kwasowości z cukrem resztkowym. Dodatkowe szczepy wzbogacają aromaty wina.\nWino o intensywnym rubinowym kolorze. W nosie wyczuwalne dojrzałe ciemne owoce z przewagą wiśni. W ustach pełne, obfite, bogate w słodycz z posmakiem miękkich soczystych owoców leśnych z dobrą równowagą. Pasuje do deserów, słodkich owoców, ciast czekoladowych oraz serów pleśniowych.\nBe the first to review “Półsłodkie Trio” Anuluj pisanie odpowiedzi\nKategorie: białe, czerwone, Eger, Gruzja, promocja, strefa klienta, Węgry, wino, zestaw win, zestaw win w kręgu wina Tagi: 3 wina, Gruzja, Węgry, wino, wino białe, wino czerwone, wino półsłodkie, zestaw win


Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 2013-2017 - dane, testy • AutoCentrum.pl\n1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nInformacje o Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nZobacz jeszcze 174 zdjęć\nLata produkcji: 2013 - 2017 (2013, 2014, 2015, 2016, 2017)\nTrzeba przyznać, że oferta silnikowa Golfa robi wrażenie i to wręcz pewne, że każdy znajdzie coś dla siebie - trzeba tylko mieć pieniądze. Golfa R powinni wziąć kierowcy, którzy chcą się pośmiać z typowo sportowych aut na drodze, GTI oraz GTD łączą praktyczność z rozsądnym spalaniem i emocjami, sportowa hybryda GTE dodatkowo robi ukłon w stronę ekologii, a e-Golf w ogóle nie zużywa paliwa… Co ze zwykłymi wersjami? 1.0-litrowy motor benzynowy jest trochę za słaby, ale 1.4 TSI idealnie sprawdzi się pod maską tego auta w każdym wariancie mocy – to dobry kompromis. Często podróżujący powinni rozważyć też diesle. 1.6 TDI ma spokojne usposobienie i spodoba się głównie flotom. Z kolei 2.0 TDI zmienia to auto w naprawdę zrywny kompakt.\nGolf kroczy drogą powolnej, przemyślanej ewolucji, która opiera się chwilowym modom. W pewnym sensie nowy model wygląda tak, jak tego oczekiwaliśmy. Z dużymi kołami zawsze będzie wyglądał dobrze. ~Powagosław\nO tym samochodzie napisano już wszystko. Wszystko razy sześć, a nawet siedem. Wszystko zawiera się w jednym słowie: Golf. To po prostu Golf. Niech będzie. ~Luzacjusz\nOgłoszenia Volkswagen Golf (1139)\nCena 43 500 PLN\nCena 42 900 PLN\nVolkswagen Golf 1.6 TDI 105KM Trendline\nStatystyki dzienników dla aut Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW\nŚredni koszt na 100 km Liczba wpisów: 51\nKoszt ogólny 30,20 PLN\nWydatki serwisowe 3,56 PLN Pozostałe wydatki 203,43 PLN\nUsterki Volkswagen Golf VII\nMnóstwo błędów na wyświetlaczu, nagłe gaśnięcie silnika, brak możliwości odpalenia samochodu\nUsterka uruchamiania silnika\nHałas, zbiornik paliwa, drzwi\nVolkswagen Golf VII – wystepowanie usterek w zależności od przebiegu\nDane techniczne Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nPodstawowe parametry Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW\nProdukowany od 2013 do 2017 roku\nMoc silnika 85 KM (63 kW) przy 4300 obr/min\nMaksymalny moment obrotowy 160 Nm przy 1400-3500 obr/min\nPrzeniesienie napędu Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW\nVW Golf Sportsvan 1.6 TDI Comfortline, LHD\nPublikacje o Volkswagen Golf\nGolf niejedno ma imię. Czy to źródło sukcesu?\nNa całym świecie nowy Golf sprzedaje się co 30 sekund – mimo że nie jest to już najnowszy kompakt na rynku. Jak to możliwe? Przez ostatnie pół roku próbowaliśmy to zrozumieć.\nGolf R ma więcej sensu, niż się wydaje! Oto 9 powodów\nPamiętam, kiedy pierwszy raz testowałem Golfa R. Byłem oczarowany. Paliwo znikało dużo szybciej, niż bym się spodziewał... A potem czar prysł i zacząłem widzieć tylko jego wady. Niedawno wrócił do redakcji na dłużej. Pora na wnioski.\nRaz jest brutalny, ale potrafi też być bardzo grzeczny. Czy jednak dostarczy tyle emocji, ile oczekujemy?\nVolkswagen e-Golf – czy litera „e” w nazwie dużo zmienia?\nKlasa kompaktów jest od pewnego czasu dość często nazywana „klasą Golfa”. Nie ma się co dziwić – Golf jest przecież bestsellerem tego segmentu w Europie. Najczęściej sprzedają się zwykłe 5-drzwiowe hatchbacki oraz Golf Variant, czyli kombi. Niemniej wśród miłośników szybszej jazdy niemiecki kompakt również nie ma się czego wstydzić – modele GTi oraz R cieszą się bardzo dużą popularnością. Nie wszystkie jednak odmiany Golfa mogą pochwalić się takim wzięciem – np. testowanego ostatnio w naszej redakcji Golfa Alltrack spotkałem na ulicy może raz czy dwa. Podobnie jest z e-Golfem, który również gościł w AutoCentrum.pl. Sprawdziliśmy, co jest tego powodem.\nNa całym świecie nowy Golf sprzedaje się co 30 sekund – mimo że nie jest to już najnowszy kompakt na rynku. Jak to możliwe? Przez ostatnie...\nPamiętam, kiedy pierwszy raz testowałem Golfa R. Byłem oczarowany. Paliwo znikało dużo szybciej, niż bym się spodziewał... A potem czar prysł i...\nKlasa kompaktów jest od pewnego czasu dość często nazywana „klasą Golfa”. Nie ma się co dziwić – Golf jest przecież...\nWięcej publikacji o Volkswagen Golf\nWideo z Volkswagen Golf\nGolf R, czyli... ÜberGolf! Finał Golf Story\nNewsy o Volkswagen Golf\nZamaskowany Volkswagen Golf VIII na pierwszych zdjęciach. Premiera za rok\nZmieniające się coraz częściej trendy na rynku motoryzacyjnym sprawiają, że producenci samochodów muszą częściej dokonywać zmian w swoich modelach. W przyszłym roku Volkswagen Golf VII obchodzić będzie swoje siódme urodziny, a więc nadszedł czas, by pojawił się jego następca, czyli Volkswagen Golf 8.\nTopowy Volkswagen Golf z mniejszą dawką mocy\nKilka dni temu informowaliśmy o tym, że Seat zmniejszył maksymalną moc Leona Cupry, co było podyktowane wprowadzeniem od września br. bardziej surowych procedur testowania spalania oraz emisji zanieczyszczeń. Okazuje się, że identyczny krok będzie musiał wykonać Volkswagen z Golfem R.\nTCR, czyli najszybszy Golf GTI\nZgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami podczas zlotu fanów GTI nad jeziorem Wörthersee w Austrii Volkswagen zaprezentował koncepcyjną zapowiedź kolejnej serii specjalnej Golfa GTI. Trzy literki TCR mówią sporo fanom niemieckiej marki. To nawiązanie do wyścigowej odmiany Golfa GTI, która bierze udział w wyścigowej serii TCR.\nTo będzie najszybszy Golf GTI w historii\nW przyszłym tygodniu startuje zlot fanów GTI nad jeziorem Wörthersee i jak zwykle niemiecki koncern przygotował dla swoich miłośników nie lada gratkę. Podczas tego wydarzenia po raz pierwszy zaprezentowany zostanie Volkswagen Golf GTI TCR, czyli drogowa wersja bazująca na wyścigowym wariancie Golfie. Choć może parametry silnika tej odmiany nie są oszałamiające, to jednak pozwoliły na uzyskanie miana najszybszego Golfa GTI w historii.\nZmieniające się coraz częściej trendy na rynku motoryzacyjnym sprawiają, że producenci samochodów muszą częściej dokonywać zmian w swoich...\nKilka dni temu informowaliśmy o tym, że Seat zmniejszył maksymalną moc Leona Cupry, co było podyktowane wprowadzeniem od września br. bardziej...\nZgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami podczas zlotu fanów GTI nad jeziorem Wörthersee w Austrii Volkswagen zaprezentował koncepcyjną...\nW przyszłym tygodniu startuje zlot fanów GTI nad jeziorem Wörthersee i jak zwykle niemiecki koncern przygotował dla swoich...\nWięcej newsów o Volkswagen Golf\nVolkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nWybierz inny silnik 1.0 TSI BlueMotion 115 KM 1.2 TSI BlueMotion Technology 85 KM 1.2 TSI BlueMotion Technology 105 KM 1.2 TSI BlueMotion Technology 110 KM 1.4 TSI BlueMotion Technology 122 KM 1.4 TSI BlueMotion Technology 125 KM 1.4 TSI BlueMotion Technology 140 KM 1.4 TSI BlueMotion Technology 150 KM 1.6 TDI BlueMotion 110 KM 1.6 TDI BlueMotion Technology 90 KM 1.6 TDI BlueMotion Technology 110 KM 1.6 TDI CR DPF BlueMotion Technology 90 KM 1.6 TDI CR DPF BlueMotion Technology 105 KM 2.0 TDI BlueMotion Technology 150 KM 2.0 TDI CR DPF BlueMotion Technology 150 KM\nRaporty zużycia paliwa Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nOpinie Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nUsterki Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nDziennik kosztów Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nOpinie o instalacjach LPG Volkswagen Golf VII Variant 1.2 TSI BlueMotion Technology 85KM 63kW 2013-2017\nUżywany Volkswagen Golf!\n1.6 diesel 105KM\n120 617 km\nAktualnie przeglądasz Volkswagen Golf VII Variant\n52 raporty zużycia paliwa\n34 opinie użytkowników\n1165 ogłoszeń używanych\n3 zgłoszone usterki\n68 publikacji o tym modelu


Pre-rejestracja nazw domen .ABBOTT\nNowa domena internetowa .ABBOTT, bezpłatna usługa pre-rejestracji - Zdrowie i fitness\nFAQ .ABBOTT podobne pytania\n.ABBOTT jest to nowa domena funkcjonalna najwyższego poziomu (Zdrowie i fitness gTLD) ogłoszona przez ICANN, organ zarządzający domenami internetowymi. Celem programu nowych gTLD jest zwiększenie konkurencji, innowacji i wyboru dla klientów. Możesz jej jako okazję do uzyskania idealnej domeny, która wcześniej została przechwycona przez kogoś innego. Wprowadzenie domeny z rozszerzeniem .ABBOTT jest podzielona na 3 fazy: Pre-rejestracja, Sunrise i Landrush. Po okresie Landrush domena .ABBOTT stanie się domeną publiczną, a rejestracja będzie dostępna dla wszystkich (Ogólnie Dostępna).\nWolny od opłat i niewiążący sposób, aby zabezpieczyć nową domenę. Wykazanie zainteresowania daną domeną i ewentualne zarejestrowanie nazwy w domenie .ABBOTT, gdy będzie dostępna do rejestracji.\nOkres w fazie aktywacji domeny .ABBOTT przed rozpoczęciem rejestracji ogólnej dla końcówki .ABBOTT, który umożliwia właścicielom marek/znaków towarowych zarejestrowanie lub zablokowanie powiązanych nazw domen. Zobacz naszą usługę rejestrowania znaków towarowych w TMCH.\nPoczątkowa faza wdrożenia dla ogólnej dystrybucji, gdy ktokolwiek (zazwyczaj firmy) może złożyć wniosek o nazwę domeny .ABBOTT. Rejestracje w fazie Landrush zazwyczaj NIE są typową kolejką pierwszeństwa. Zduplikowane zgłoszenia są licytowane między stronami chcącymi zarejestrować identyczną nazwę domeny.\nW końcu, nazwy domen z rozszerzeniem .ABBOTT będą ogólnie dostępne w normalnych cenach detalicznych według kolejności zgłoszeń. Wnioskodawca może starać się o wcześniej pre-rejestrowane domeny w końcówce .ABBOTT. Podczas rejestracji domena jest oficjalnie zarezerwowana i zarejestrowana w czasie rzeczywistym.\nJeśli nie jesteś właścicielem marki, zanim domena stanie się ogólnie dostępna możesz brać udział tylko w pierwszej fazie i pre-rejestrować nazwy domen w końcówce .ABBOTT. Korzystanie z naszego modułu pre-rejestracji jest bezpłatne i nie zobowiązuje do późniejszego zakupu domen. Otrzymasz bieżące informacje na temat swoich pre-rejestrowanych domen, w tym informacji na temat cen i przepisów, kiedy te zostaną ogłoszone przez rejestr właściwy dla danej domeny funkcjonalnej. Należy pamiętać, że pre-rejestracja nazwy domen .ABBOTT nie jest kolejką do rejestracji. Nasza firma dołoży wszelkich starań, ale nie możemy zapewnić żadnej gwarancji, że pre-rejestracja w konsekwencji doprowadzi do udanej rejestracji wybranej domeny w rozszerzeniu .ABBOTT.\nDla osób nie posiadających znaków towarowych pre-rejestracja nazw domen .ABBOTT będzie dostępna do ogłoszenia ogólnej dostępności domeny.\nCzęsto Zadawane Pytania o domeny .ABBOTT w kategorii Zdrowie i fitness\nDlaczego powinienem zarejestrować domenę .ABBOTT?\nMożesz dowolnie wybrać spośród setek rozszerzeń domen dopasowanych do potrzeb Twojej strony internetowej, aby nadać jej unikalną tożsamość w sieci. Ponadto, z końcówką .ABBOTT Twoja strona może częściej pojawić się w wynikach wyszukiwania i generować większy ruch na stronie www.\nKiedy domena .ABBOTT będzie dostępna?\nDaty każdej fazy zależą od rejestru zarządzającego nowymi domenami (new gTLDs). W przypadku .ABBOTT, szczegółowe terminy zostaną opublikowane, gdy tylko zostaną podane do wiadomości publicznej. W chwili obecnej dostępne są następujące informacje:\nDlaczego powinienem dokonać pre-rejestracji domeny .ABBOTT?\nBędziemy informować Ciebie na bieżąco o wszystkich wydarzeniach związanych z Twoją pre-rejestracją domeny .ABBOTT, w tym informacje o cenach i przepisach, gdy zostaną ogłoszone przez rejestr odpowiedzialny za domeny .ABBOTT.\nCzy pre-rejestracja .ABBOTT coś kosztuje?\nKorzystanie z naszego modułu pre-rejestracji (gTLD pre-registration) jest bezpłatne i bez zobowiązania aż do zakupu. Należy pamiętać, że pre-rejestracja .ABBOTT nie jest kolejką. Pomimo tego, że ze swojej strony dołożymy wszelkich starań, nie możemy zapewnić żadnego rodzaju gwarancji, że pre-rejestracja rzeczywiście doprowadzi do pomyślnej rejestracji wybranej domeny .ABBOTT.\nCzy są jakieś ograniczenia dotyczące pre-rejestracji domeny .ABBOTT?\nNie, w Web Solutions możesz za darmo dokonać pre-rejestracji tylu domen [nowych gTLD] ile chcesz. Jednak, pomimo że dołożymy wszelkich starań, nie możemy dać żadnej gwarancji, że rejestracja wstępna doprowadzi do pomyślnej rejestracji wybranej domeny w .ABBOTT.\nCzy znaki towarowe są użyteczne przy rejestracji domeny .ABBOTT?\nJeśli jesteś właścicielem marki, ważne jest, aby zarejestrować swój znak towarowy w Trademark Clearinghouse (TMCH) przed opublikowaniem domeny .ABBOTT. Marki są chronione przez TMCH na dwa sposoby: poprzez Usługę Sunrise i Usługę Zastrzeżenia Znaków Towarowych. Web Solutions dodatkowo oferuje usługę Zarządzania Zgłoszeniami TMCH. Kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej.\nCzy jestem zobligowany zarejestrować domenę .ABBOTT, którą pre-rejestrowałem?\nPre-rejestracja domen .ABBOTT w Web Solutions jest bezpłatna i nie zobowiązuje do kupna nazwy domeny w późniejszym czasie. Wyrażając swoje zainteresowanie domeną .ABBOTT i jej pre-rejestracją, możesz być pewny pomocy z naszej strony, będziemy informować Cię na bieżąco o wszelkich zmianach dotyczących .ABBOTT.\nDlaczego powinienem pre-rejestrować domenę .ABBOTT w Web Solutions?\nCzy każdy może zarejestrować nazwę domeny .ABBOTT?\nGdzie mogę hostować domeny .ABBOTT?\nWeb Solutions' services include hosting and email service for .ABBOTT. To order hosting, email service and SSL certificates, click here or contact our Support Team at support@web-solutions.eu or via phone on +44 (0) 20 4571 1971.\nWszystkie nazwy domen .ABBOTT mogą być przechowywane na własnych serwerów nazw. Jeżeli nie posiadasz określonych nazw serwerów, nasza firma dostarczy DNS bezpłatnie dla Twoich domen .ABBOTT.\nBrand gTLDs, including ABBOTT are reserved for respective brand owners. Therefore it may never be possible to register any domain name within ABBOTT.\nYou are free to pre-register your desired ABBOTT domain names keeping in mind that it can be impossible to complete the registration of this brand gTLD.\nJeśli potrzebujesz więcej informacji na temat końcówek domeny .ABBOTT, masz jakieś pytania dotyczące domen z kategorii Zdrowie i fitness lub usługi pre-rejestracji, skontaktuj się z nami na relations@web-solutions.eu lub telefonicznie: +44 (0) 20 4571 1971


Obrazki z radia\nJuż wkrótce osoby słuchające radia na telefonie komórkowym będą także mogły oglądać obrazki towarzyszące aktualnie nadawanej muzyce\nWszystko za sprawą nowego systemu Nokii, który udostępni stacjom radiowym jeszcze jeden rodzaj interakcji ze słuchaczami, za pośrednictwem sieci telefonii komórkowej.\nPierwsze próby nowej usługi odbędą się pod koniec roku i będzie w nich uczestniczyć radio Kiss FM z Helsinek. Na razie jedynym telefonem, na którym można by odbierać obrazki z radia jest Nokia 7700, ale fiński producent zapowiada że nowe modele z wbudowanym radiem będą także zgodne z technologią Visual Radio. Niestety, użytkownicy obecnych telefonów wyposażonych w tuner FM (np. 8310) nie będą mogli odbierać radiowych obrazków.\nVisual Radio będzie także miało podłoże komercyjne, gdyż stacje radiowe będą mogły w ten sposób przesyłać słuchaczom informacje na temat nowych singli ich ulubionych artystów, czy wieści związane z branżą muzyczną. Co prawda Nokia zapewnia, że takie informacje trafią tylko do osób zainteresowanych, ale czy tak będzie w rzeczywistości, okaże się najwcześniej za rok.\nDołącz do dyskusji: Obrazki z radia


Ekstaza św. Franciszka – Giovanni Bellini ❤\nGłówna ⇒ 🎨Bellini Giovanni ⇒ Ekstaza św. Franciszka – Giovanni Bellini\nEkstaza św. Franciszka – Giovanni Bellini\nTen obraz jest pieśnią pochwalną Stwórcy i pięknem stworzonego przez Niego świata. Krajobraz tutaj to nie tylko tło, ale rodzaj książki, z której każda postać może być odczytana – wystarczy, że będziesz w stanie ją przeczytać. Głównym bohaterem jest św. Franciszek z Asyżu, jeden z najbardziej ukochanych świętych narodu włoskiego. Życie Franciszka zostało opisane szczegółowo w wielu źródłach tamtych czasów, a artyście, który był chętny do uchwycenia obrazu świętego, nie brakowało informacji. Być może dlatego tak często go przedstawiali malarze.\nŚwięty Franciszek był synem bogatych i szlachetnych rodziców, otworzyła się przed nim świetlana przyszłość, ale postanowił poświęcić swoje życie Bogu i spędził swoje dni w ubóstwie i modlitwie pokutnej. Wracając do życia świętego, artyści zazwyczaj wybierają dla swoich obrazów scenę pojawienia się na ciele Franciszka ze stygmatów – ran, powtarzając te, które Zbawiciel otrzymał na krzyżu. Ta scena jest naprawdę interesująca dla malarza. Wielu ekspertów uważa, że Bellini na jego zdjęciu również wskazuje na stygmaty. Ale jeśli jest to wskazówka, jest bardzo zawoalowana. Bardziej logiczne jest założenie, że święty Franciszek objawił się nam po prostu w czasie ekstazy modlitewnej.\nGiovanni Bellini okazał się przede wszystkim mistrzem światła i koloru. Sława przyszła do niego nie od razu. Jego najlepsze obrazy, takie jak Ekstaza św. Franciszka, zostały namalowane na przełomie XV i XVI wieku. Przedstawiony tu święty jest tak mały w porównaniu z otaczającym go krajobrazem, że wydaje się nieistotny, a jednak jego mistyczna rozkosz w pięknie materialnego świata jest nam przekazywana. Usuwając drewniane buty, stoi boso na świętej ziemi.\nZainteresowanie Belliniego lirycznym, pełnym światła krajobrazem pokazuje wpływ wielkich holenderskich artystów: w Wenecji, która miała silne stosunki handlowe z krajami północnymi, prace tych artystów budziły prawdziwy podziw. Bellini był niewątpliwie znany z prac holenderskich mistrzów i podzielił się ich starannym i ostrożnym podejściem do najdrobniejszych szczegółów w przedstawianiu natury. W swojej pracy nadawał układom kamieni na pierwszym planie czystość strukturalną i twardość, jak gdyby przedstawiał strukturę architektoniczną zgodnie z prawami naukowej perspektywy.\nAlegoria czyśćca – Giovanni Bellini Prezentuje prawostronny fragment obrazu Giovanniego Belliniego „Alegoria czyśćca”. Rozmiar zdjęcia wynosi 73 x 119 cm, drewno, olej. Fabuła prawdopodobnie najbardziej znanego obrazu Belliniego, popularnie zwanego „świętą alegorią”, jest tajemnicza. Zobaczył wiersz Guillaume Deguilleville „Pielgrzymka duszy”, alegorię miłosierdzia i „świętą rozmowę”. Świat w „Świętej alegorii” przekształca się w równe, miękkie światło, zdominowane jest przez pełną szacunku......\nLamentacja Chrystusa – Giovanni Bellini „Lamentacja Chrystusa” była niegdyś częścią głównego ołtarza, napisanego przez Belliniego dla kościoła San Francesco w Pesaro. W centrum której znajdowała się kompozycja „Koronacja Madonny”, a po bokach – mniejsze sceny. Malownicza plansza została umieszczona u góry, a więc prawdopodobnie w perspektywie przedstawionego: postacie nie są widziane z dołu. W malarstwie weneckim Bellini ukończył Wczesny, jednocześnie......\nMadonna z Dzieciątkiem, Św. Katarzyny i św. Urszuli – Giovanni Bellini W rozwoju tego tematu, najbardziej „rozległe” w jego pracy, Bellini można porównać tylko z Rafaelem. Od czasu do czasu pisał Matkę Bożą na zlecenie klientów prywatnych – na małych płótnach. Jest też mały format w jego dziedzictwie, gdzie Madonna jest przedstawiona w otoczeniu świętych). Wraz z takimi pracami artysta wykonywał także uroczyste obrazy ołtarzowe. W......\nChrystus Błogosławieństwo – Giovanni Bellini „Błogosławiony Chrystus” należy do wczesnych dzieł artysty. Bellini na cienki i miękki obraz. Jasna i spokojna alternacja planów, poczucie otoczenia powietrznego nabierają od niego szczególnego znaczenia poetyckiego. Jego Chrystus na tle odległego krajobrazu, oprócz kultu, powoduje u odbiorcy stan skupienia i wewnętrznej wolności....\nTransformacja – Giovanni Bellini Przemienienie Pana, dokonane, gdy Jezus Chrystus przebył połowę swojej ziemskiej ścieżki, jest w pełni opisane w Ewangelii Mateusza. Ewangelista świadczy: „Jezus wziął Piotra, Jakuba i Jana, jego brata, i sprowadził ich na wysoką górę sam, i przemienił się przed nimi, a Jego twarz lśniła jak słońce, ale Jego ubranie stało się białe jak światło. A......\nChciwość lub cnota – Giovanni Bellini Obraz Giovanniego Belliniego „Chciwość lub cnota”. Wielkość obrazu to 34 x 22 cm, drewno, olej. Mitologiczna kobieta o wielkich skrzydłach przedstawiona jest na tle fantastycznego krajobrazu. We wczesnych latach 1470-tych. Bellini całkowicie przenosi się do holenderskiej techniki czystego oleju, która począwszy od Vasariego jest związana z pobytem w Wenecji w 1475/76 Antonello de Messina, który......\nUkrzyżowanie – Giovanni Bellini Obraz Giovanniego Belliniego „Ukrzyżowanie”. Wielkość obrazu to 81 x 49 cm, drewno, olej. Miłość do dokładności w Giovanni Bellini nigdy nie jest ograniczona do wydania odcinka lub szczegółów. W obrazie „Ukrzyżowanie” pojawiają się pewne cechy, które określały wiele późniejszych dzieł Belliniego. Z jednej strony obraz ma ściśle zweryfikowaną perspektywę, głównie inspirowaną przez Antonello; z drugiej......\nLake Madonna – Giovanni Bellini Zdjęcie przedstawia typowy wenecki taras wyłożony kolorowymi płytami i otoczony marmurową barierką wokół obwodu. Na przeciwległym brzegu rzeki, według niektórych badaczy – Lety, widać skaliste góry z licznymi jaskiniami, wioskę u podnóża jednej z gór i zamek na jej szczycie – trochę dziwny i tajemniczy krajobraz, nad tym niebem z łagodnymi chmurami odbite w powierzchni......\nPortret młodego mężczyzny – Giovanni Bellini Portrety stanowią tylko niewielką część twórczego dziedzictwa Giovanniego Belliniego. Ale, pomimo „niepłodności” w tym gatunku, zawsze był uważany za jednego z najlepszych malarzy portretowych swoich czasów. Najwcześniejsze datowane portrety Belliniego pochodzą z 1474 roku, a większość portretów, które do nas spłynęły, powstały w latach 80. i 90. XV wieku. Pod koniec życia artysta prawie nie......\nZmartwychwstanie Chrystusa – Giovanni Bellini Obraz Giovanniego Belliniego „Zmartwychwstanie Chrystusa”. Wielkość obrazu to 148 x 128 cm, drewno, olej, przeniesiony na płótno. Bezpośrednia rzeczywistość życia postrzegania krajobrazu jest niezwykła, tym bardziej, że cały pierwszy plan, odległość i przeciętny plan są kąpane w tym lekko wilgotnym otoczeniu światła i powietrza, które będzie tak charakterystyczne dla XVI-wiecznego malarstwa weneckiego. Jednocześnie naturalność ruchów......\nStygmatyzacja św. Franciszka – Jan van Eyck Obraz „Piętno świętego Franciszka” namalował artysta Jan van Eyck w latach 1428-1429. Pragnienie jakiejkolwiek sceny, w jakiejkolwiek osobie i przedmiot odzwierciedlający głównie piękno wszechświata, miało ogromny wpływ na interpretację kosmosu. Na przykład ołtarz Gandawa, zachowując przestrzeń i lekkość miniatur z lat dwudziestych XV wieku, przekazuje te cechy zasadom programu, jego światopoglądowi. Przestrzeń w ołtarzu Ghent......\nPieta – Giovanni Bellini Kolejnym tytułem utworu jest „Pieta Dona dal Rosa”. Dokonano go na zamówienie prywatne dla domowej kaplicy. W panoramicznej interpretacji krajobrazu, na którym widoczna jest Matka, opłakująca Syna, z żałobną ciszą, badacze widzą wpływ przedstawicieli szkół północnych, a zwłaszcza Albrechta Dürera. dwukrotnie odwiedził Wenecję. A poza tym – gotycka rzeźba niemiecka, dobrze znana we Włoszech. Ponieważ......\nEkstaza św. Franciszka – Giovanni Bellini.\n← Chrystus w Koronie Cierni – Renee Guido\nŚwięty Marek Ewangelista – Giovanni Cimabue (Chenni di Pepo) →


Optymalne wykorzystanie budżetu | Google Ads\nWykorzystaj optymalnie budżet Google Ads\nNie musisz mieć nieograniczonego budżetu, aby zobaczyć sukces swoich reklam online. Oto kilka użytecznych wskazówek, które pomogą Ci lepiej wykorzystać możliwości Google Ads.\nZaletą systemu Google Ads jest jego ogromna elastyczność. Model płatności pay-per-click (PPC, czyli płatność za kliknięcie) daje Ci pełną kontrolę nad sumą, jaką chcesz zainwestować, a także nad tym, gdzie i jak środki te mają zostać wydane. W Google Ads ustalasz stawkę na poziomie słowa kluczowego – czyli frazy, którą użytkownicy wpisują w wyszukiwarce Google i która jest powiązana z prowadzoną przez Ciebie działalnością. W ten sposób uzyskujesz szansę na wyświetlanie swoich reklam w wynikach wyszukiwania Google. Wybraną przez siebie stawkę płacisz tylko i wyłącznie wtedy, gdy ktoś kliknie Twoją reklamę i zostanie przez nią przekierowany na Twoją stronę docelową, albo zadzwoni do Twojej firmy, korzystając z przycisku „Zadzwoń” w reklamie.\nByć może myślisz, że sukces ma miejsce tylko wtedy, gdy Twoja reklama jest wyświetlana na szczycie listy wyników, a przynajmniej na jednym z trzech pierwszych miejsc. Ale pamiętaj, że reklama na czwartej pozycji również generuje duży ruch i pozwala na obniżenie CPC (kosztu kliknięcia).\nWypróbuj dłuższe frazy słów kluczowych\nGoogle Ads zawiera darmowe narzędzie, które pomoże Ci znaleźć rozbudowane słowa kluczowe najlepiej pasujące do Twojej kampanii. Tutaj dowiesz się, jak używać Planera słów kluczowych.


Regulamin | Swimple\n1.1 Poniższy regulamin określa warunki świadczenia usług szkoleniowych w zakresie pływania, przez klub pływacki Swimple działający pod firmą Swimple sp. z o.o. w Warszawie 01-755, przy ul. Zygmunta Krasińskiego 67a/213, wpisaną do KRS pod numerem 0000897141, NIP 5252860437, REGON 388794597 zwaną dalej „Organizatorem”.\n2. Organizacja szkolenia i przynależność klubowa\n2.1 Każdy uczestnik wstępujący do klubu Swimple ma obowiązek wyrobienia licencji zawodniczej Polskiego Związku Pływackiego.\n2.2 Organizator nie pokrywa kosztów wydania/przedłużenia licencji zawodniczej.\n2.3 Szkolenia oferowane przez klub Swimple są podzielone na część rekreacyjną oraz sportową.\n2.3.1 Szkolenie rekreacyjne obejmuje regularne zajęcia nauki pływania w jednym z poniższych wariantów:\n2.3.1.1 W grupie (4-6 osób – dorośli oraz dzieci od poziomu sekcji A) z ustalonym kalendarzem spotkań na cały rok szkolny, dostępnym na stronie swimple.pl w dniu dokonania rezerwacji.\n2.3.1.2 W mini-grupie (3-4 osób – dzieci na etapie oswajania i sekcji A) z ustalonym kalendarzem spotkań na cały rok szkolny, dostępnym na stronie swimple.pl w dniu dokonania rezerwacji.\n2.3.1.3 Indywidualnie (1-2 osoby) z określoną liczbą zajęć do wykorzystania w ustalonym między stronami przedziale czasu i terminach.\n2.3.1.4 Zajęcia dla niemowląt z rodzicem w wodzie w grupie do 7 uczestników dla dzieci od 4 miesiąca do 4 lat.\n2.3.1.5 Kursy przyspieszone i wakacyjne według aktualnej oferty.\n2.3.2 Szkolenie sportowe obejmuje regularne zajęcia nauki pływania w jednym z poniższych wariantów:\nSekcja Sport A (dzieci 5-6 lat) zajęcia 2x w tygodniu po 45 minut\nSekcja Sport B (dzieci 6-8 lat) zajęcia 3x w tygodniu po 45 minut\nSekcja Sport C (dzieci 8-10 lat) zajęcia 3x w tygodniu po 60 minut\n3.1 Warunkiem koniecznym do wzięcia udziału w zajęciach jest akceptacja poniższego regulaminu oraz oświadczenie o braku przeciwwskazań zdrowotnych do podjęcia zajęć wymagających wzmożonego wysiłku fizycznego.\n3.2 W momencie dokonywania zapisów, uczestnik bądź jego opiekunowie prawni składa komplet dokumentów niezbędnych do wyrobienia licencji PZP. Brak aktywnej licencji może uniemożliwić ciągłość pływania w dobie obostrzeń związanych z pandemią COVID-19.\n3.3 Osoby nieprzestrzegające regulaminu Swimple, regulaminu pływalni lub sprawiające swoim zachowaniem zagrożenie dla innych osób przebywających na pływalni mogą zostać wydalone przez instruktora z zajęć i skreślone z listy uczestników bez zachowania 30 dniowego okresu wypowiedzenia oraz zwrotu wpłaconych środków.\n3.4 W przypadku zatajenia ważnych informacji o specjalnych wymaganiach edukacyjnych dziecka, organizator na wniosek instruktora prowadzącego ma prawo do usunięcia uczestnika z zajęć grupowych i zaproponowania zajęć w formie indywidualnej.\n3.5 Organizator ma prawo do zmiany grupy uczestnikowi jeśli poziom grupy do której został zaklasyfikowany okaże się nieodpowiedni.\n4. Zapisy, rezerwacja miejsc i płatności\n4.1 Zapisy na naukę pływania odbywają się drogą elektroniczną po przesłaniu zapytania na adres info@swimple.pl. W przypadku uzyskania pozytywnej odpowiedzi, uczestnik lub jego opiekun prawny jest zobowiązany do uzupełnienia formularza ze strony Swimple.pl oraz akceptacji przedstawionych w nim regulaminów.\n4.2 Po dokonaniu niezbędnych formalności, aktywnemu uczestnikowi zostaje przypisana odpowiednia grupa w systemie ActiveNow zgodnie z ustaleniami przesłanymi w wiadomości mailowej na naszą skrzynkę.\n4.3 Potwierdzeniem rezerwacji jest uregulowanie płatności za semestr/kurs/karnet według stawek oraz harmonogramu wpłat zamieszczonych na stronie swimple.pl na numer konta: ING 49 1050 1025 1000 0090 8125 5607.\n4.4 Wszystkie nowe osoby zapisujące się do Swimple po raz pierwszy obowiązuje jednorazowa opłata wpisowa.\n4.5 Swimple zastrzega sobie prawo do zmian harmonogramu prowadzonych zajęć lub też rozwiązania grup poniżej minimalnej liczby osób proponując zmianę terminu lub zwrot wpłaconych środków. Jeżeli zmiana nastąpi w trakcie trwania semestru to różnica wynikająca z pozostałych do końca semestru godzin zostanie zwrócona uczestnikom lub ich opiekunom prawnym.\n4.6 Organizator zastrzega sobie prawo skreślenia z listy uczestników osoby, które zalegają z płatnościami powyżej 14 dni w przypadku płatności ratalnej.\n5. Nieobecności, odwoływanie i odrabianie zajęć\n5.1 W przypadku nie odbycia się zajęć z przyczyn technicznych Organizator może wyznaczyć dodatkowy termin w celu odrobienia zaległości lub anulować opłatę za przepadające zajęcia.\n5.2 Organizator nie zwraca pieniędzy za zajęcia, w których uczestnik nie wziął udziału z przyczyn leżących po jego stronie.\n5.3 Uczestnikowi przysługuje możliwość odrobienia 2 opuszczonych zajęć grupowych w semestrze po wcześniejszym odwołaniu w systemie Activenow na min 6h przed zajęciami. Odrobienie większej ilości zajęć jest możliwe po przedłożeniu zaświadczenia lekarskiego o niezdolności do uczestnictwa w zajęciach w terminie, w którym uczestnik nie był obecny, a na który dokonał rezerwacji.\n5.4 Zajęcia indywidualne można odrobić/przełożyć raz w miesiącu jednak w terminie wskazanym przez organizatora/trenera w trakcie trwania terminu ważności karnetu/semestru. W przypadku braku dostępnych terminów na odrabianie zajęć organizator umożliwia uczestnikowi wzięcie udziału w zajęciach grupowych.\n5.5 Uczestnik ma 30 dni na odrobienie zgłoszonej nieobecności.\n5.6 Zapisy na odrobienie zajęć są dokonywane przez uczestnika lub opiekuna prawnego przez platformę ActiveNow.\n5.7 Nieobecności zgłoszone w ostatnim tygodniu (dwóch tygodniach) zajęciowych przechodzą na kolejny semestr pod warunkiem kontynuacji pływania.\n5.8 Organizator może wyznaczyć dodatkowy termin odrabiania zajęć w przypadku braku zaległości oraz terminowe regulowanie zobowiązań z klubem.\n6. Rezygnacja z zajęć\n6.1 Nowemu uczestnikowi zapisującemu się na semestr pływania przysługują dwa zajęcia próbne, po których może zrezygnować z kursu pływania bez okresu wypowiedzenia. Opłata wpisowego w takim przypadku nie jest zwracana.\n6.2. Uczestnikowi lub jego opiekunowi prawnemu, który w jego imieniu zawarł umowę, przysługuje prawo do rozwiązania umowy z zachowaniem okresu 30 dni wypowiedzenia.\n6.3. Jeśli płatność została uregulowana za cały semestr z góry to Organizator zwraca nadpłatę wynikającą z pozostałych do końca semestru godzin.\n7.1 Za szkody wyrządzone przez osoby niepełnoletnie odpowiadają ich prawni opiekunowie.\n7.2 Instruktorzy są odpowiedzialni za dzieci od momentu rozpoczęcia zajęć do ich zakończenia.\n7.3 Organizator zajęć nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy pozostawione w szatni lub bez opieki.\n8.1 Administratorem Państwa danych osobowych jest spółka Swimple sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie 01-755, przy ul. Zygmunta Krasińskiego 67a/213, tel. 792332260, info@swimple.pl.\n8.2 Dane osobowe podane w procesie rezerwacji miejsca są niezbędne do prawidłowej realizacji szkolenia przez Swimple, a wgląd do ich treści mają organizator oraz osoby odpowiedzialne za funkcjonowanie biura.\n8.3 Podstawową formą kontaktu ze szkołą pływania jest Państwa adres mailowy, na który Swimple wysyłać będzie wiadomości wyłącznie dotyczące organizacji szkolenia, obozów, ważnych komunikatów lub nadchodzących zapisów na kolejne semestry pływania.\n8.4 Podanie danych jest niezbędne w celu realizacji usługi, a odmowa ich podania skutkuje skreśleniem z listy uczestników.\n8.5 Przetwarzane przez Administratora dane mogą zostać powierzone firmom odpowiedzialnym za obsługę informatyczną szkoły pływania, ale wyłącznie w celach niezbędnych do jej funkcjonowania.\n8.6 Państwa dane będą archiwizowane na czas 5 lat od daty zakończenia ostatniego kursu.\n8.7 W każdej chwili przysługuje Państwu prawo do sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przeniesienia danych, a także wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania.\n8.8 Macie Państwo prawo do wniesienia skargi do organu nadzorczego tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.\n8.9 Pozostałe kwestie są zgodne z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679.\n8.10 Akceptując powyższy regulamin wyrażają Państwo zgodę na bezpłatne przetwarzanie, uaktualnianie, udostępnianie i przechowywanie danych osobowych Uczestnika i Państwa dla potrzeb prawidłowej realizacji zajęć.\n8.11 Każdy użytkownik może zrezygnować z otrzymywania na adres email informacji z pkt. 8.3 wysyłając odpowiednią informację z prośbą o wyłączenie subskrypcji na adres info@swimple.pl.\nW sprawach nieuregulowanych niniejszym regulaminem mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego oraz przepisy o ochronie konsumenta.


Nieugięci - Robert Tine (4599715) - Lubimyczytać.pl\nRobert Tine /\nTłumaczenie:\tAndrzej Wicher\nJesteśmy w Los Angeles w latach pięćdziesiątych, a ten zniechęcający napis wywieszony został przez Wydział Policji Miasta Los Angeles i adresowany do uczestników zorganizowanej przestępczości. Aby wprowadzić to hasło w życie powołano specjalny oddział policjantów, którzy na swój sposób rozprawiali się z zawodowymi przestępcami. To, co robi ten kwartet gliniarzy nie jest może ładne, lecz za to...\nJesteśmy w Los Angeles w latach pięćdziesiątych, a ten zniechęcający napis wywieszony został przez Wydział Policji Miasta Los Angeles i adresowany do uczestników zorganizowanej przestępczości. Aby wprowadzić to hasło w życie powołano specjalny oddział policjantów, którzy na swój sposób rozprawiali się z zawodowymi przestępcami. To, co robi ten kwartet gliniarzy nie jest może ładne, lecz za to skuteczne. Rzecz w tym, że teraz muszą zająć się zbrodnią, która jest znacznie paskudniejsza niż wydawałoby się na pierwszy rzut oka. Przyzwyczajeni są do przemocy i seksu, ale gdy amatorskie taśmy z seksowną dziewczyną w akcji prowadzą ich poza granice miasta do najwyższych sfer rządowych i do najgłębszych tajemnic - wtedy odznaki policyjne nie dają już żadnej ochrony. W tej walce tylko najbardziej bezwzględnym udaje się przeżyć.\nźródło opisu: Z okładki, Wydawnictwo Videograf II, 1996\n7,32 (110 ocen i opinii)\n7,77 (420 ocen i opinii)\n7,63 (38 ocen i opinii)\nvoler1 | 2018-01-17\nMarek | 2017-05-07\nNa półkach: Chcę przeczytać, Thriller/sensacja/kryminał, Posiadam\nDalsze losy Beethovena


Lawendowy komplet ... i dyniowe szaleństwo - stroiki na Wszystkich Świętych\nHerbaciarka i chustecznik zostały wykonane na specjalne zamówienie. Motywem przewodnim miała być lawenda - a na wykonanie dostałam wolną rękę:)\nZdecydowałam się na prostotę. Użyłam klasycznej serwetki - którą bardzo lubię.\nWieczko i boki chustecznika oraz boki herbaciarki ozdobiłam delikatnym reliefem.\nUdało mi się trafić z kolorami :)\nPrzyznam się że jest to jeden z kompletów, który bardzo mi się podoba:)\nOczywiście nie byłabym sobą gdybym nie wycięła dyni na Halloween:)\nWykonałam też z mamą stroiki na groby moich bliskich\nchustecznik decoupage dekoracje dynie handmade herbaciarka jesień prezent pudełeczko rękodzieło serwetka stoiki tradycja wszystkich świętych\nUnknown 31 października 2015 17:54\nlawendowy komplecik wyszedł cudnie ! przerósł muszę przyznać moje oczekiwania :)\ncoś mi się zdaje że to nie koniec haha!\nNika 1 listopada 2015 15:06\n"Szalka" - Agnieszka 1 listopada 2015 15:39\nEDYTA L 2 listopada 2015 08:07\nkomplecik śliczny i piękne "wieńce"\nBarbara Niezgoda 2 listopada 2015 11:34\nPrześliczny komplet, jak zawsze! stroiki także ślicznie wykonane!


Scynk krokodylowy (Tribolonotus gracilis) – występuje na północnym wybrzeżu Nowej Gwinei, na dnie wilgotnych lasów tropikalnych. Często widywany jest w pobliży strumieni.\nOsiąga długość ciała około 20-25 cm. Samiec jest większy od samicy. Na grzbiecie występuje charakterystyczne prążkowanie. Przez grzbiet i ogon przebiegają poprzecznie kostne tarcze. Na każdej tarczy znajdują się 4 kolczaste łuski. Na brzusznej stronie łuski są gładkie. Takie pokrycie ciała zapewnia doskonałą „zbroję” chroniącą scynka przed drapieżnikami. Ubarwienie ciała jest w kolorach od ciemnobrązowego do czarnego. Cechą charakterystyczną jego wyglądu jest obecność pomarańczowo-czerwonych obwódek wokół oczu. Nie tylko po rozmiarach można rozróżnić samca od samicy, różnią je też wydawane dźwięki. Te wydawane przez samicę trwają dłużej i mają wyższą częstotliwość.\nJest drapieżnikiem, poluje na owady. Aktywny jest w ciągu dnia, lecz prowadzi skryty tryb życia. Większość czasu spędza ukrywając się w ściółce. Na wolności żyje w parach lub grupach składających się z samca i dwóch samic. Nie tworzą więc licznych haremów, jak to bywa w przypadku wielu jaszczurek. Gdy czuje się zagrożony wydaje charakterystyczne dźwięki przypominające skrzeczenie, a następnie nieruchomieje. Większość drapieżników odchodzi, ponieważ „uważa”, że jej ofiara jest martwa.\nScynk osiąga dojrzałość płciową po około 3-4 latach. Uważa się, że oznaką dojrzałości jest pojawienie się żółtej plamki na podgardlu. Samica ma rozwinięty tylko prawy jajnik, lewy jest zredukowany. Składa pojedyncze jaja w odstępach czasu wynoszących około 2 miesiące, często ten okres jest jeszcze dłuższy. Inkubacja trwa od 40 do 80 dni. Samica często owija się wokół jaja, bardzo rzadko opuszcza gniazdo, które stanowi płytki, wykopany w ziemi dołek. Po wykluciu młode zawsze pozostają w pobliżu matki, wspinają się na jej grzbiet.\nGatunek ma status LC (niższej troski) według Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych.


Uprawa róż na owoc – Ogród Działka\nUprawa róż na owoc . Różą jako krzewem owocowym zainteresowano się żywiej dopiero w ostatnim półwieczu, z chwilą odkrycia witamin. Przekonano się bowiem, że owocnie róż są niezwykle bogatym źródłem tych substancji, głównie zaś witaminy C. Liczne i szeroko zakrojone badania naukowe nad zawartością witamin w owocniach róż przypadają na okres tuż przed ostatnią wojną; w tym czasie przystąpiono również do sadzenia większych ilości krzewów różnych gatunków róż w celu pozyskiwania z tych plantacji owocni.\nU nas poważniejsze badania z tego zakresu przeprowadzono w latach 1925—1954. Badaniami objęto zarówno cechy fizyczne owocni, jak i cechy chemiczne, przy czym szczególną uwagę zwrócono na zawartość witaminy C w świeżych owocach. Przede wszystkim zbadano te gatunki, które polecane są u nas do zadrzewień, a więc róża dzika (R. canina), róża rdzawa (R. rubiginosa), róża pomarszczona (R. rugosa) i róża girlandowa (R. cinnamomea). Jeżeli chodzi o zawartość witaminy C, można gatunki te uszeregować akurat odwrotnie: róża girlandowa (około 900 mg na 100 g miąższu owocowego), róża pomarszczona (około 800 mg), róża rdzawa (około 650 mg) i róża dzika (około 500 mg).\nDalsze prace naukowo-badawcze objęły selekcję w ramach różnych gatunków w celu wybrania egzemplarzy o największym nasileniu cech użytkowych oraz prace hodowlane w kierunku uzyskiwania nowych, lepszych odmian. Prace te przyniosły wysoce obiecujące rezultaty. W drodze selekcji uzyskano wartościowe klony z gatunków R. canina (około 1700 mg witaminy C w 100 g miąższu owocowego), R. cinnamomea (około 2500 mg) oraz R. pendulina var oxyodon Rehd. = R. haematodes Boiss (około 3200 mg). Wyhodowano poza tym mieszańce róży pomarszczonej z różą Beggera (R. beggeriana) — H 10/1 (około 2800 mg) i H 84/1 (około 2600 mg).\nCiekawie wyglądają wyniki badań nad zawartością witaminy C w różnych gatunkach i odmianach róż uprawianych na owoce w porównaniu do zawartości tej witaminy w innych owocach. Zamieszczone poniżej wartości odnoszą się do zawartości witaminy C w miligramach w 100 g miąższu owocowego:\nCzarne porzeczki 157\nRóża dzika 474\nRóża pomarszczona 818\nRóża girlandowa odm. Selecta 2583\nOwocnie róży odznaczają się wysoką zawartością witaminy C, a także witamin PP, B, K oraz karotenu; znajdują szerokie zastosowanie nie tylko w przemyśle farmaceutycznym, ale również i spożywczym do wzbogacania w, witaminy wszelkich przetworów owocowo-warzywnych, które podczas przechowywania i przerobu tracą prawie zupełnie witaminę C.\nW ten sposób zrodziło się zapotrzebowanie na owocnie róż, a to z kolei spowodowało konieczność urządzenia specjalnych plantacji. Początek tej akcji u nas przypada na 1952 r. Do tego czasu zbierano owocnie jedynie z krzewów dziko rosnących, uzyskując rocznie około 1500 t, przy czym ze względu na nierównomierność owocowania plony wahały się w granicach od 300 do 2000 t. W owym czasie nie znano jeszcze rezultatów prac hodowlanych, przeprowadzonych dopiero później, i dlatego plantacje te zakładano wyłącznie z róży pomarszczonej. Obecnie szacuje się te uprawy na około 600 ha, o wydajności rocznej około 1000 t owocni.\nPrzy urządzaniu plantacji na owoc przyjmuje się w odniesieniu do gleby nieco łagodniejsze kryteria niż przy innej uprawie; stosuje się również w stosunku do jednostki powierzchni skromniejsze nawożenie, z uwagi na dużą więźbę krzewów. Na 1 ha zalecane są dawki azotu i fosforu w ilości około 60 kg w czystym składniku, potasu zaś około 100 kg. Materiał z rozmnażania wegetatywnego (odrosty korzeniowe, sadzonki korzeniowe, odkłady, okulizacja) sadzi się w rzędy odległe co 2—2,5 m, w rzędach zaś co 1,5 do 2 m. Zbiory owocni zaczynają się od 3 roku po posadzeniu i wzrastają do 10 roku. Wynoszą one w 5 roku od 400 do 1200 kg z ha, w 10 roku zaś od 2800 do 3200 kg z ha.\nAutor MajaOpublikowano 14 grudnia, 2018 Kategorie Kwiaty\nPoprzedni Poprzedni wpis: Holendrowanie\nNastępny Następny wpis: Róże burbońskie


Najbardziej popularne polskie aktorki/gwiazdy porno - Blog Erotyczny\nErotyczne opowiadania, porady, artykuły i wskazówki\nNajbardziej popularne polskie aktorki/gwiazdy porno\nAutor: Blog Erotyczny 4 lutego 2020 12 marca 2022\nChociaż polski przemysł pornograficzny do najbardziej rozwiniętych na świecie nie należy, możemy pochwalić się kilkoma rozpoznawalnymi, również za granicą, nazwiskami. Które dziewczyny z branży porno wyróżniają się najbardziej? Przyjrzyjmy się kobietom, które zdecydowały się na tą nietypową karierę.\nPolskie aktorki gwiazdy/porno\nZaczynamy – poznaj najbardziej znane i cenione polskie aktorki i gwiazdy porno na świecie.\n1. Polskie aktorki/gwiazdy porno – Natalia Starr\nTo najbardziej rozpoznawalne polskie nazwisko w zachodnim świecie porno. Natalia Starr, czyli Katarzyna Tyszka, została zauważona przez amerykańskie magazyny erotyczne po zdobyciu tytułu „Miss Polonia Manhattanu” w 2012 roku. Po sesjach dla stron internetowych 'Digital Desire’ czy 'Twistys’ oraz pojawieniu się na okładce magazynu 'Hustler’, seksowna blondynka brała udział głównie w produkcjach sadomasochistycznych, przedstawiających dominację nad mężczyznami. Przełom w karierze przyszedł dla niej na początku 2014 roku, kiedy podpisała kontrakt z największą wytwórnią filmów porno świata Porno Brazzers.\n2. Polska aktorka/gwiazda porno – Teresa Orlowski\nStarszym czytelnikom tej pani nie trzeba przedstawiać – Teresa Orlowski to najbardziej znana polska aktorka porno XX wieku, ale również producentka wielu erotycznych nagrań. Jako młoda dziewczyna wyjechała do Niemiec, gdzie w 1982 roku założyła wspólnie z mężem, reżyserem filmów porno, Hansem Moserem, wytwórnię Verlag Teresa Orlowski. Przez następne kilka lat aktorka zdobywała popularność, a jej produkcje wyróżniały się lepszą od tworzonych w latach 80 jakością. Kręcone z przepychem, w luksusowych pomieszczeniach, całe 'oblane’ szampanem sceny erotyczne szybko zyskały popularność. Kolejne lata przynosiły jej większe i mniejsze sukcesy. Obecnie mieszka w Hiszpanii, a do Niemiec raczej już nie wróci. Była gwiazda porno musiała wyjechać z kraju z powodu problemów podatkowych.\n3. Polska aktorka/gwiazda porno – Klaudia Figura\nTa polska gwiazda porno wyróżnia się czymś szczególnym – należy do niej rekord stosunków seksualnych odbytych jednej nocy. Miało to miejsce w 2002 roku na targach dla dorosłych Eroticon w Warszawie. Przyniosło jej to rozpoznawalność w branży porno, dzięki której w następnych latach wystąpiła w wielu produkcjach erotycznych, głównie w Niemczech i w Austrii.\n4. Polska aktorka/gwiazda porno – Amanda Fox\nSławę w świecie porno udało jej się zdobyć we Włoszech, jednak najwięcej mówiło się o niej w 2012 roku, kiedy postanowiła wziąć udział w wyborach na burmistrza włoskiego miasta Taranto, proponując w swoim programie budowę klubów nocnych i kasyn, które miały przyciągnąć turystów.\nW branży porno możemy wyróżnić jeszcze kilka ciekawych nazwisk. Siostra Natalii Starr – Natasha Starr, poszła w jej ślady i również została gwiazdą porno. Może pochwalić się już 300 produkcjami, głównie kręconymi z kilkoma mężczyznami. Aleksandra Nice zyskała popularność pod koniec XX wieku, kiedy to w 2000 orku otrzymała nominację do nagrody AVN za „najlepsze sceny lesbijskie”. Inne popularne polskie gwiazdy porno to Katarzyna Bella Dona, Misha Cross czy Angelica Wild.\nNa koniec ciekawostka – znana prawdopodobnie wszystkim, nawet nie-stałym bywalcom stron pornograficznych, mega-gwiazda przemysłu porno Sasha Grey ma polskie korzenie.\nAby odwiedzić tę stronę potwierdź, że masz ukończone 18 lat\nNie pytaj mnie ponownie


Wiechlina roczna utrapieniem na polach golfowych\nHome Murawy sportowe Wiechlina roczna utrapieniem na polach golfowych\nWiechlina roczna prawdziwym utrapieniem na polach golfowych.\nPrawie niemożliwe jest zapobieganie pojawieniu się wiechliny rocznej na polu golfowym. Nie ma co się łudzić się, że pole golfowe może pozostać wolne od wiechliny rocznej. Jednak nadal można podejmować próby ograniczenia jej w jak największym stopniu. Wiechlina roczna może mieć negatywne konsekwencje dla pola golfowego, takie jak gołe place i choroby w trawie. Dlatego motto brzmi: lepiej zapobiegać niż leczyć.\nJednym ze sposobów na pozbycie się wiechliny rocznej na polach golfowych jest jej wysuszenie. Bez wody niepożądane rośliny zostaną wyeliminowane i dotyczy to także wiechliny rocznej. Jednak ta metoda wymaga szybkiego przesuszenia; bo gdy robi się to powoli, roślina znajdzie się w sytuacji stresowej i jak wspomnieliśmy wcześniej, zareaguje rozmnażaniem się.\nBrak wody jest więc sposobem na utrzymanie najlepszych roślin trawiastych. Gdy niepożądane rośliny znikną, zaleca się użycie wysokiej jakości mieszanki do przesiewu, która zapewnia szybkie kiełkowanie i wzrost. Kiedy inne trawy szybko kiełkują, wiechlinie rocznej będzie trudniej się zadomowić. Zwykle wiechlina roczna wymaga bardzo regularnego nawadniania, a ponieważ może pobierać wodę tylko z wierzchniej warstwy, wkrótce umrze.\nW upalne lata konieczne jest dostarczenie dodatkowej wody. To oczywiście oznacza również dodatkową pracę, której można zapobiec, stosując odpowiednie mieszanki traw. I znowu, dodatkowe podlewanie nie może być zrównoważone. Wszystko to może sprawić, że wiechlina roczna będzie prawdziwym utrapieniem dla greenkeepera.\nZmniejszenie uszkodzeń podczas gry.\nCzy to na fairwayu, czy na tee, nie można zapobiec uszkodzeniu pola golfowego. Kiedy na tych obszarach rośnie wiechlina roczna, wkrótce wypadnie z gleby z powodu płytkich korzeni. Rezultatem są brzydkie, gołe place; ostatnia rzecz, jakiej chcesz na polu golfowym. Ponownie, potrzebna jest mieszanka nasion traw, która zapewnia szybkie zadarnianie i ma zdolność regeneracji po uszkodzeniu. RPR to produkt o wielkiej mocy, który może konkurować z wiechlina roczną\nOptymalna wartość pH wiechliny rocznej wynosi od 5,5 do 7. Jest to wartość nieco wyższa niż idealna wartość pH mietlicy pospolitej. Roczne zapotrzebowanie azotu wynosi od 23 do 30 gramów na m². Wiechlina roczna pojawia się już wczesną zimą. Pierwsza dawka azotu powinna więc nastąpić już w marcu. Wiosną i jesienią wiechlina roczna potrzebuje więcej fosforanów niż np. mietlice. W związku z tym, aby kontrolować wiechlinę roczną, można by podjąć decyzję o wstrzymaniu nawożenia fosforanem.\nChoroby, które często występują na polach golfowych z wiechlina roczną, to antraknoza, fuzarioza, pleśń śniegowa, Dollar Spot i brązowa plamistość liści. Dostępnych jest wiele produktów do walki z tymi chorobami. Zrównoważony rozwój jest coraz ważniejszy w naszym społeczeństwie, a częste stosowanie herbicydów jest temu przeciwne. „Lepiej zapobiegać niż leczyć”. Kontroluj wiechlinę roczną za pomocą wysokiej jakości mieszanek traw, a ryzyko chorób zostanie znacznie zmniejszone.\nSzybkie kiełkowanie RPR jest naprawdę fantastyczne. Oznacza to, że praktycznie nie ma ryzyka corocznego zawiązywania się wiechliny rocznej, a na całym boisku otrzymujemy ruń najlepszej jakości.\nWiększość mieszanek traw przegrywa walkę z wiechliną roczną. Wynika to z bardzo szybkiego jej kiełkowania. Kiełkuje i umacnia się szybciej niż większość mieszanek traw. Jednak w Barenbrug mamy mieszanki, które są jeszcze szybsze.\nWiechlina roczna znana jest z chęci zadomowienia się wszędzie. Dlatego też celem tej agresywnej trawy są gołe place. Piękny tee lub fairway prawie niemożliwy do uszkodzenia, może powstać przy wysiewie mieszanki Bar Intensive RPR lub Bar Extreme RPR. Podczas gdy wiechlina roczna jest bardzo podatna na choroby, Bar Intensive RPR jest bardzo odporny. Jedną z jego cech jest to, że tworzy bardzo gęstą darń, która w przypadku uszkodzenia ulega samoregeneracji.\nBar Extreme RPR jest stosowany głównie jako mieszanka do przesiewu, ponieważ bardzo szybko kiełkuje. Oznacza to, że jest w stanie konkurować z wiechliną roczną, i także wygrywa bitwę. Pole golfowe jest zwykle narażone na intensywne użytkowanie. Świetny swing może wyciąć kępkę wiechliny rocznej bezpośrednio z ziemi. Rozłogi RPR łączą się ze sobą i trzymają się gleby.\nWiechlina łąkowa rośnie wolniej. Kiedy zostanie zasiana, istnieje duże prawdopodobieństwo, że wiechlina roczna pojawi się jako pierwsza. Z drugiej strony życica trwała szybko się przyjmuje i będzie z nią konkurować. Wiechlina roczna jest zagrożeniem na polu golfowym, ale problem jest równie istotny w przypadku boisk sportowych.\nZagrożenie wiechliną roczną\nJak wyjaśniono powyżej, wiechlina roczna może być kontrolowana, jednak wymaga to dużej uwagi. Aby skutecznie ją ograniczać i utrzymać piękne pole golfowe, greenkeeper musi opracować rozbudowany program kontroli. Prostszym rozwiązaniem byłoby zastosowanie odpowiednich mieszanek traw, które mogą konkurować z wiechliną roczną. Gra w golfa na polu z wiechliną roczną może prowadzić do wielu uszkodzeń darni i chorób. Jeśli pozostawimy wiechlinę roczną, zdominuje ona całe pole w mgnieniu oka.


House of Hope - Refugee Camp Iceland - dafilms.pl | oglądaj online\nSkromny hostel na obrzeżach Reykjaviku służy jako tymczasowy dom dla uchodźców ubiegających się o azyl w Islandii. Mieszkańcy hostelu pochodzą z kilku krajów, m.in. z Afganistanu, Iraku, Iranu, Rosji, Mauritiusa, Sudanu i Algieru. Ich życie naznaczone jest niepewnością przyszłości, biedą i strachem przed odesłaniem do kraju pochodzenia. Społeczeństwo islandzkie wydaje się być obojętne na los uchodźców, którzy często latami z niepokojem czekają na rozpatrzenie przez biurokrację ich wniosków o azyl.