Wyrzucony z pracy za wiarę? | Piotr Koj\nWyrzucony z pracy za wiarę?\nMożliwość komentowania Wyrzucony z pracy za wiarę? została wyłączona\nPracownik sieci Ikea został zwolniony za to, że w odpowiedzi na ideologiczną agitację pracodawcy, na firmowym forum internetowym wyraził swoją opinię inspirowaną fragmentami Pisma Świętego. Stało się tak, mimo że jego praca była pozytywnie oceniana przez klientów i przełożonych.


gnowania włosów. Kosmetyki składające się w całości ze składników pochodzenia naturalnego są znane ze swoich właściwości odżywczych, często spr\nDodane: 25-09-2020 01:50\nWiększość naturalnych kosmetyków orientalnych jest kojarzona bardziej z pielęgnacją twarzy oraz ciała, można wyróżnić jednak wiele kosmetyków przeznaczonych do pielęgnowania włosów. Kosmetyki składające się w całości ze składników pochodzenia naturalnego są znane ze swoich właściwości odżywczych, często spr\nNaprawić ekspres do kawy? Tak!Electrical services and their concernsZabiegi dentystyczne- kilka faktówWypożycz klimatyzatorDobry i zły prawnikTworzenie mebliNoże budowlaneO regeneracji hydraulikiAbout plumber serviceEfektywny treningKilka faktów o leczeniu stwardnienia oraz o samej chorobieWynajem sofDuży wybór dziecięcych zabawek - co wybrać?Krótki tekst o przemyśle spożywczymPrzygotowanie wystroju ogroduKwestia dobrego specjalisty SEOWhy You should visit Cracow?Wysoko - tekst o wspinaczkachPlanowanie wesela - sama radość?Naprawa samochodu za niewielką cenęOpłacalność paneli słonecznych na dachuDodatki i naczynia w wystroju domuPraca i nauka geodetyCzy jest nowe prawo jak zainstalować panele słoneczne?Szkolenia BHPPosłuchaj uważnieStyl francuski i inne. Jak udekorować mieszkanie?Sprzątanie ekologiczne ? wady i zaletyKrótko i na temat: Stwardnienie rozsianeSportowe ciuchy - markowe sklepy i lumpeksy


Namioty czteroosobowe, turystyczne dla 4 osób - sklep Militaria.pl\nNamioty czteroosobowe o konstrukcji tunelowej lub iglo. Wyposażone w jedną albo dwie sypialnie, które wytworzono z oddychającego materiału. Wejście do sypialni zabezpiecza moskitiera chroniąca przed natrętnymi owadami. Tego rodzaju namioty z reguły mają także obszerny przedsionek, w którym można swobodnie przechowywać część ekwipunku. W przypadku niektórych namiotów 4-osobowych, przedsionki bywają tak duże, że można w nich schować nawet rowery. Sypialnię i przedsionek zakrywa tropik wykonany z wodoodpornego i wiatroszczelnego materiału.\nz działu 4-osobowe\n5autor: Kamil Hołówka, 2019-05-21\nNamiot duży, 4 osobowy ale na ścisk wejdzie 6 osób. W przedsionku może zmieścić się mały stolik i krzesełko. Dobry namiot na wypad z rodziną lub przyjaciółmi serdecznie polecam :)\n5autor: KP, 2018-04-20\n5autor: Rafał, 2018-04-05\nW Militaria.pl oferujemy namioty 4-osobowe o przestronnej i wytrzymałej budowie. Model w tym rozmiarze świetnie się sprawdzi jako namiot rodzinny. Planując wyjazd z dziećmi warto rozważyć namiot 4-osobowy z 2 sypialniami. Pierwszą sypialnię mogą zajmować rodzice, a drugą dzieci. Taka konstrukcja namiotu zapewni rodzicom podstawową prywatność potrzebną chociażby do przebrania się przed snem. Ciekawym wyborem są namioty 4-osobowe wysokie, których rozmiar pozwala się wyprostować i stać w środku.\nNamiot 4-osobowy z przedsionkiem to model, który warto zabrać na kemping albo wielodniową wycieczkę samochodem z noclegiem w plenerze. Skutecznie zabezpiecza przed kaprysami pogody i pozwala ograniczyć koszty noclegu. W ofercie sklepu Militaria.pl znajdują się m.in. namioty turystyczne 4 osobowe wyprodukowane przez znaną markę Coleman. Namioty tego producenta zabezpieczono przed ogniem poprzez pokrycie materiału samogasnącą powłoką Fire Retardant. Coleman produkuje także wyposażenie turystyczne np. śpiwory, maty, materace, krzesła czy stoliki.


E-sprzedawców czekają korzystne zmiany w rozliczaniu VAT - Handel dystrybucja\nCzeka nas wielka reforma VAT w e-commerce, która wejdzie w życie 1 lipca – mówi Patrice Pillet z Dyrekcji Generalnej ds. Podatków i Unii Celnej (DG TAXUD).\nData: 18-05-2021, 11:07\nPatrice Pillet mówi o zmianach w e-handlu, fot. materiały prasowe\nOd 1 lipca br. firmy, które prowadzą transgraniczną sprzedaż przez internet, czekają duże zmiany w zakresie rozliczania podatku VAT.\nPo pierwsze, nie będą musiały rejestrować się w każdym kraju członkowskim, do którego sprzedają, bo wszelkie formalności związane z VAT załatwią w jednym punkcie kompleksowej obsługi.\nPo drugie, stawka podatku za każdym razem będzie naliczana zgodnie z zasadami kraju konsumenta, co zlikwiduje nierówne traktowanie między transakcjami wewnątrzunijnymi a tymi spoza UE.\nOszczędności dla e-sprzedawców\nKonkurencja na tych samych warunkach\nVAT nie będzie przeszkodą


Equatorial Guinea - prognoza pogody 2022 | PogodaJutro.com\nEquatorial Guinea - prognoza pogody\nEquatorial Guinea - prognoza pogody według miesięcy\nEquatorial Guinea pogoda\nEquatorial Guinea - prognoza pogody na 14 dni\nEquatorial Guinea - prognoza na dziś\nRegiony w Equatorial Guinea\nSzukasz najnowszych informacji na temat pogody w kraju: Equatorial Guinea? Trafiłeś we właściwe miejsce!\nObecna temperatura w kraju: Equatorial Guinea wynosi °. Bardziej szczegółowe informacje na temat pogody, takie jak wilgotność, siła wiatru, prawdopodobieństwo opadów deszczu i inne, można znaleźć na stronie aktualnej prognozy pogody dla kraju: Equatorial Guinea.\nPogodaJutro.com zawiera wszystkie potrzebne informacje na temat warunków pogodowych w kraju: Equatorial Guinea, Bądź na bieżąco z aktualnymi warunkami pogodowymi, które są aktualizowane co 3 godziny.\n14-dniowa prognoza informuje każdego dnia o przewidywanej pogodzie. Średnia pogoda w ciągu miesiąca daje wyobrażenie o trendach pogodowych w kraju: Equatorial Guinea. Trendy te mogą okazać się pomocne podczas planowania wyjazdu do kraju: Equatorial Guinea lub umożliwiać wcześniejsze przygotowanie do panujących warunków. Pełny godzinowy raport pogody z pewnością okaże się bardzo przydatnym narzędziem do śledzenia aktualnej pogody.\nW trakcie śledzenia pogody w kraju: Equatorial Guinea, należy wziąć pod uwagę wiele czynników. Czynniki te dotyczą pory roku, pory dnia, wysokości n. p. m., warunków pogodowych i innych. Wszystkie powyższe, jak i pozostałe elementy są brane pod uwagę podczas przedstawiania informacji o pogodzie w kraju: Equatorial Guinea.\nCzy sądzisz, że na stronie brakuje jakiejś ważnej informacji lub prognoza pogody w kraju: Equatorial Guinea jest niedokładna? Nie wahaj się skontaktować z nami, jeśli dane wymagają poprawek, z pewnością je zaktualizujemy! Sprawdzone, dokładne i wiarygodne informacje o pogodzie to nasz priorytet.\nPrognoza pogody - czerwiec Prognoza pogody - maj Equatorial Guinea - prognoza pogody na 14 dni Długoterminowa prognoza pogody\nWynajem samochodów: Equatorial Guinea\nPołączenia lotnicze: Equatorial Guinea\nHotele w: Equatorial Guinea\nEquatorial Guinea Pogoda - FAQ\nEquatorial Guinea - czy będzie dziś padać deszcz?\nEquatorial Guinea - szanse na deszcz w dniu dzisiejszym wynoszą %.\nEquatorial Guinea - jaka pogoda panuje w tym momencie?\nEquatorial Guinea - pogoda w w tej chwili to z temperaturą °C.\nEquatorial Guinea - jaki miesiąc jest najgorętszy?\nEquatorial Guinea - najgorętszym miesiącem jest styczeń ze średnią temperaturą 28°C.\nEquatorial Guinea - jaki miesiąc jest najzimniejszy?\nEquatorial Guinea - najzimniejszym miesiącem jest lipiec ze średnią temperaturą 24°C.\nEquatorial Guinea - prognoza pogody na 14 dni Długoterminowa prognoza pogody Prognoza pogody - maj Prognoza pogody - czerwiec Dzisiejsza pogoda Equatorial Guinea Połączenia lotnicze: Equatorial Guinea


Tygodnik 28/2018 | Niedziela.pl\nEuropa odcina się od swoich chrześcijańskich korzeni, wielu jej mieszkańców odrzuca Ewangelię i nauczanie Kościoła, wielu zapomina o Dekalogu.\nPan Jezus dość często używa zwrotu: obłudnicy. To określenie ludzi nieszczerych, którzy inaczej mówią, inaczej czynią i inaczej się zachowują. Tak było za czasów Jezusa, ale i dzisiaj mamy do czynienia z obłudą, w dodatku bardzo wyrafinowaną.\nZamach na Jasną Górę?\nZ „Różańcem” nie tylko wakacyjne pielgrzymowanie\nMam klucze do „watykańskiego raju”\nZ Giannim Creą – szefem kluczników Muzeów Watykańskich – rozmawia Włodzimierz Rędzioch\nrozmawiamy o rodzinie\nO wartości małżeństwa i rodziny oraz zagrożeniach i wyzwaniach stojących przed Kościołem z biskupem toruńskim Wiesławem Śmiglem – przewodniczącym Rady ds. Rodziny przy Konferencji Episkopatu Polski – rozmawia ks. Paweł Borowski.\nludzkie życie i polityka\nMaría del Carmen González-Valerio\nSkromność w życiu dziewczynki\nSteruje arabską wiosną\nMiłość Ukrzyżowanego przynagla nas\nOprac. s. Michalina Anna Chołaj CSP\nZ Warszawy do Częstochowy\nO. Marek Tomczyk OSPPE\nPo wspólnej deklaracji\nDeklaracją odczytaną w tym samym dniu i o tej samej godzinie przez premierów Polski i Izraela zostaliśmy zaskoczeni.\nWschodzące słońce nad Malulą\nO dokumentowaniu zbrodni wojennych, odbudowie zniszczeń i powrocie do korzeni z Abdo Haddadem rozmawia Wiesława Lewandowska\nW Parlamencie Europejskim w Strasburgu odbyła się 4 lipca kolejna, ósma już debata unijnych premierów na temat przyszłości UE.\nNadstawiajcie drugi policzek, wszak tak macie napisane w Ewangelii – tak brzmi stały postulat lewicowców, którzy w ten sposób starają się przygważdżać katolików w dyskusji.\nKolorowy ból głowy\nDo siedziby głównej Parlamentu Europejskiego przyjechał Mateusz Morawiecki. Jako polski premier przedstawił wizję przyszłości Unii Europejskiej. Był on już bodaj szóstym z kolei przywódcą państwa członkowskiego Unii występującym w takiej formule.\nstatus nauczania społecznego Kościoła\nUrząd w czasach Twittera\nOszuści żerują na programie „Dobry start”\nŁazik Częstochowskich studentów najlepszy na świecie!\nZ życia zbrodniarza\nKasia dla taty\nSam był sam\nRequiem ku pamięci\nO nauce bycia tylko z samym sobą i Bogiem, zmaganiach z przeciwnościami losu, przemyśleniach nad sensem życia i obcowaniu z piękną naturą z podróżnikiem i marzycielem Damianem Wolfem Wagabundą rozmawia Małgorzata Sobczuk\nSok z mięty i melisy\nBiskup Piotr Greger przewodniczył liturgii połączonej z obrzędem błogosławieństwa wdowy. Było to pierwsze tego typu wydarzenie w historii diecezji bielsko-żywieckiej.\n1 lipca br. przedstawiciele redakcji Tygodnika Katolickiego „Niedziela” z Częstochowy gościli w parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Oświęcimiu-Brzezince przy ul. Ofiar Faszyzmu 11.\nKonferencja w 50-lecie śmierci Zofii Kossak\nŻyciu i twórczości Zofii Kossak była poświęcona konferencja pt.: „W każdej chwili mego życia wierzę, ufam, miłuję”, która odbyła się w piątek 29 czerwca w sali Fundacji im. Zofii Kossak w Górkach Wielkich.\nRok erygowania parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Złochowicach jest łatwy do zapamiętania – to rok 1918.\nOjciec Święty Jan Paweł II w swoim nauczaniu mówił często o ludzkiej pracy. Wyjaśniał, czym jest ona dla człowieka.\nPonoć w tym roku żniwa zaczną się trochę wcześniej. Dla rolników to najbardziej pracowity i intensywny czas. Ziarna, które najpierw dojrzewały w ziemi, a potem rosły sobie spokojnie, nagle muszą być zebrane i przynieść dobre plony.\n29 czerwca br. bp Tadeusz Pikus przewodniczył uroczystościom odpustowym w kościele pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Śledzianowie.\n370-lecie obrazu Pani Domanowskiej\nDiecezja drohiczyńska może poszczycić się wieloma miejscami, które szczególnie upodobała sobie Matka Boża.\nU Ostrożańskiej Pani\nW diecezjalnym sanktuarium maryjnym w Ostrożanach 1 lipca br. odbyły się uroczystości związane z 31. rocznicą koronacji łaskami słynącego obrazu Matki Bożej z Dzieciątkiem.\nBudujemy wrażliwość misyjną\nW diecezji kieleckiej przybywa projektów misyjnych, z których korzystają mieszkańcy krajów misyjnych, i to nie tylko tych, w których pracują nasi misjonarze i nasze misjonarki.\nDekada na Ukrainie\nStanisławów, Szepetówka, Krzemieniec Podolski, a od 1 września tego roku Charków – to miejsca pracy polskiej nauczycielki Barbary Bodziechowskiej na Ukrainie, na rzecz propagowania języka polskiego i kultury polskiej. Z jej wiedzy, doświadczenia i pasji skorzystały tysiące dzieci ukraińskich i polonijnych.\nJakub i Marcin patronują parafii Cierno\nW kościele w Ciernie w bocznym ołtarzu jeden z patronów – św. Marcin ukazany jest na koniu w momencie spotkania z żebrakiem.\nPielgrzymka niektórym kojarzy się tylko z modlitwą i zwiedzaniem kościołów. Czy tak ma wyglądać wakacyjny urlop?\nTworzą nową kulturę\nJak najpełniej, najpiękniej i po prostu najlepiej spędzić sześć wakacyjnych dni – to doskonale wiedzą ci, którzy odwiedzili w tym roku Strefę Chwały na starosądeckich błoniach.\nObchody 69. rocznicy Cudu Lubelskiego przebiegały w klimacie kilku jubileuszy. W tym roku przypada 30. rocznica koronacji cudownego wizerunku Pani Płaczącej oraz 70. rocznica święceń kapłańskich abp. seniora Bolesława Pylaka, najstarszego biskupa w Europie.\nPoświęcenie kościoła to historyczne wydarzenie w życiu każdej wspólnoty parafialnej. Takiej radości 27 czerwca doświadczyli wierni z parafii pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Stawie Lubelskim k. Chełma.\nRekolekcje ewangelizacyjne „Źródło” i peregrynacja kopii Krzyża Trybunalskiego w parafii pw. św. Teodora w Wojciechowie zakończyły się uroczystą Mszą św. sprawowaną pod przewodnictwem bp. Józefa Wróbla.\nLiturgiczne wspomnienie świętych Apostołów Piotra i Pawła, którzy są głównymi patronami naszej diecezji, obchodzimy 29 czerwca.\nBlisko 200 osób wzięło udział w Powiatowych Zmaganiach Sportowych Osób Niepełnosprawnych, które odbyły się w Legnickim Polu.\nW sanktuarium św. Jacka w Legnicy obchodzono 2 lipca drugą rocznicę oddania do publicznego kultu relikwii Ciała Pańskiego i początek obchodów złotego jubileuszu istnienia parafii. Uroczystości przewodniczył legnicki biskup pomocniczy Marek Mendyk.\n"Napełnieni Duchem Świętym” – to hasło tegorocznych pielgrzymek pieszych, które dotrą w wakacje z terenu archidiecezji łódzkiej na Jasną Górę. Pierwszą z nich jest pielgrzymka piotrkowska, która wyszła na szlak 11 lipca i po czterech dniach dotarła na Jasną Górę. Już po raz 149.\nPod sztandarem parafii Matki Boskiej Różańcowej w Łaznowie blisko 160 osób pielgrzymowało po ziemiach byłej Jugosławii: Serbii, Macedonii, Czarnogóry, Bośni i Hercegowiny, Chorwacji, a także Albanii.\nPółkolonie z opowieściami w tle\nW miniony piątek zakończyły się organizowane przez Akcję Katolicką i parafię Matki Boskiej Dobrej Rady w Zgierzu największe i najatrakcyjniejsze półkolonie w mieście.\nAnioł Stróż Polski w Przemyślu\nTajemniczy chłopiec na ulicach Przemyśla, który przepowiada wydarzenia ważne dla całego polskiego narodu. Nie, to nie wróżbita, który chce zaspokoić chorą ciekawość ludzi ani polityczny jasnowidz.\nUroczystości odpustowe połączone z jubileuszem kapłańskim, otwarciem Parafialnej Izby Muzealnej oraz 20-leciem gazety parafialnej „Powołanie” oraz udzieleniem sakramentu bierzmowania odbyły się w parafii pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Łękach Dukielskich.\nZ Agatą Michalską i Magdaleną Trudzik – wolontariuszkami Domu Serca, które spędziły ponad rok na misjach w Hondurasie i Peru, rozmawia ks. Zbigniew Suchy (cz. 1).\nNa górę wiary\nPielgrzymia rodzina – tak można nazwać wspólnotę ludzi, którzy uczestniczą w wyjazdach pod patronatem „Niedzieli Rzeszowskiej”.\nPieszo do Lwowa z przesłaniem miłosierdzia\n„Miej miłosierdzie dla nas i całego świata” – pod takim hasłem odbyła się 10. Rzeszowska Pielgrzymka Piesza do Lwowa.\nJuż trzy lata temu jeden z naszych artykułów na łamach „Niedzieli” był poświęcony temu miasteczku, jednak nasza wizyta tam miesiąc temu spowodowała, że chcemy jeszcze raz Państwa zabrać do tego niezwykle ciekawego miejsca.\nW drogę na Jasną Górę\nW dniu 2 sierpnia w Janowie Lubelskim i 4 sierpnia w Stalowej Woli, Sandomierzu oraz Ostrowcu Świętokrzyskim rozpocznie się piesza pielgrzymka ziemi sandomierskiej do stóp Matki Najświętszej.\nRuszył pierwszy turnus\nOdpowiedzialni za Ruch Światło-Życie w naszej diecezji dla swoich podopiecznych w okresie wakacyjnym przygotowali kilka ośrodków wypoczynkowych w dwóch turnusach dla Oazy Dzieci Bożych, Oazy Nowej Drogi i Oazy Nowego Życia oraz szkolenie muzyczne.\nPosłani do chorych i cierpiących\nZ ks. Dariuszem Sidorem, odpowiedzialnym za formację nadzwyczajnych szafarzy Komunii św. w naszej diecezji, rozmawia ks. Adam Stachowicz.\nTam zawsze byliśmy wolni\nPielgrzymowanie na Jasną Górę, która od wieków jest ważnym ośrodkiem przekazu bogatych treści tradycji polskich, wyraźnie podkreśla i spaja w jedno naszą świadomość religijną ze świadomością narodową.\nZ Piotrem Dudałą rozmawia Agnieszka Raczyńska.\nPiękno w zasięgu naszej ręki\nWakacyjny czas sprzyja wędrówkom, spacerom i podróżom. Może warto oderwać się od miejskiego zgiełku i oddać się prawdziwemu pięknu, które zgotowała dla nas matka natura, a które jest w zasięgu naszej ręki.\nNieżyjący, dawny długoletni proboszcz szczawińskiej parafii ks. prał. Alojzy Schmidt ma w uzdrowisku plac swojego imienia.\nPoświęcenie ołtarza w kościele w Czechach\nCzechy to nie tylko nazwa sąsiadującego z naszym krajem państwa. To również mała wieś położona na terenie diecezji świdnickiej, licząca niespełna 400 mieszkańców.\nMaryja w ekonomii zbawienia (1)\nStarożytna formuła mówi, że de Maria numquam satis! – o Maryi nigdy dosyć. Dlatego w najbliższych trzech artykułach spróbujemy przypomnieć garść podstawowych prawd dotyczących Matki Bożej, poczynając od krótkiego omówienia dogmatów maryjnych.\nDiamentowy jubileusz kapłaństwa ks. prał. Henryka Ozgi\nKapłaństwo to miłość Serca Jezusowego” – tak mówił św. Jan Maria Vianney. Kapłaństwo to „dar i zadanie” – tak znów zwykł mawiać św. Jan Paweł II.\nMam świadomość dzieła wielkich Poprzedników\nZ bp. Tadeuszem Lityńskim, ordynariuszem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, rozmawia ks. Robert Gołębiowski.\nW Muzeum Historii Żydów Polskich byłem już kolejny raz. Zresztą warto je odwiedzać wielokrotnie, jest fascynujące.\nWitaj, przez którą jaśnieje radość\nDo jednego z najstarszych sanktuariów diecezji toruńskiej w Lubawie-Lipach w dniach 1-2 lipca przybywają tysiące pielgrzymów na odpust z okazji Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny.\nNowi stali lektorzy\nW toruńskiej katedrze pw. Świętych Janów bp Wiesław Śmigiel udzielił posługi stałego lektora mężczyznom pochodzącym z diecezji toruńskiej.\nChełmiński odpust Maryi Bolesnej\nSanktuarium Matki Bożej Chełmińskiej jest żywym ośrodkiem życia religijnego w diecezji toruńskiej.\nAtak aborcjonistów na kościoły\nZwolennicy zabijania nienarodzonych dzieci zdewastowali budynki kościelne. Skandaliczne napisy pojawiły się w nocy na bramie Domu Arcybiskupów Warszawskich, Kurii warszawsko-praskiej oraz na domu parafialnym katedry św. Jana na Starym Mieście.\nSenat RP zrobił ważny krok w kierunku utworzenia studiów medycznych na Uniwersytecie Stefana Kardynała Wyszyńskiego.\nJak Niemcy zastąpili Rosjan\nPierwszy rok wielkiej wojny, która miała zwrócić Polsce niepodległość, zakończył się ucieczką Rosjan z Warszawy. Jednych zaborców zastąpili drudzy.\nW hołdzie Ojczyźnie – artyści\nPolska jest tu kryształowa – a więc piękna i przepuszcza światło na wylot, ale jest też krucha i niewiele trzeba, aby runęła na posadzkę – to wizja Danuty Pałki-Szyszki.\nO tym, jakie warunki należy spełnić oraz jakie obowiązki spadają na nasze barki po przyjęciu szkaplerza, Annie Majowicz opowiada karmelita bosy, o. Krzysztof Wesołowski.\nKinga Kempińska – wrocławianka, studentka Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, związana z Młodzieżą Franciszkańską i Stowarzyszeniem MISEVI, które jest częścią międzynarodowego Stowarzyszenia Misjonarzy Świeckich św. Wincentego à Paulo.\nDzień dobry to dowód szaleństwa\nSą różnej maści, wielkości i usposobienia. Z różnym rodowodem i historią życia. Spacerują dostojnie na smyczy, aportują gumowe piłeczki, biegną za rowerem.\nEucharystia za granicą – iść, skoro niczego nie rozumiem?\nWakacje z Bogiem? Nie może być inaczej\nStwierdzenie, że wakacje powinny być z Panem Bogiem wydaje się już osłuchane i oczywiste. Dzieci powinny uczęszczać na Eucharystię i spowiadać się w pierwsze piątki miesiąca. Powtarzane słowa są akceptowane przez najmłodszych, jednak bardzo często zapominane przez starszych.\nWyśpiewali Józefowskiego Słowika\nPrawie 100 młodych wykonawców wzięło udział w XVI edycji Małego Festiwalu Dziecięcego „O Józefowskiego Słowika”, który odbył się na scenie „Pod Sosnami” przy Szkole Podstawowej im. Mieczysława Romanowskiego w Józefowie.\nOdpust z Kardynałem\nOdpust ku czci Świętych Apostołów Piotra i Pawła miał miejsce w lubaczowskiej konkatedrze. Tegorocznym uroczystościom przewodniczył kard. Marian Jaworski, metropolita – senior archidiecezji lwowskiej.\nOk. 100 pielgrzymów wzięło udział w 35. Pieszej Pielgrzymce Duszpasterstwa Rolników z Otynia na Jasną Górę. Pielgrzymka odbyła się w dniach od 2 do 12 lipca.\n1 lipca 2017 r. to dzień, który na stałe zapisze się w pamięci Gorzowian.\nMiejsce, w którym trzeba być\nZ ks. kan. Krzysztofem Koczem, przewodnikiem Pieszej Pielgrzymki Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej z Zielonej Góry na Jasną Górę rozmawia Kamil Krasowski.


29.09 Rhythm&Sound feat. Tikiman @ Pruderia | WaWa - -=[ BUNKIER ]=-\n29.09 Rhythm&Sound feat. Tikiman @ Pruderia | WaWa\nWysłany: Nie 20:59, 09 Wrz 2007\nRozstali się równie po cichu jak się zeszli.... Von Oswald i Ernestus postanowili zakończyć działalność jako duet 'Rhythm and Sound'. Nie będzie na ten temat żadnych pożegnalnych wyjaśnień, esejów, wywiadów czy zdjęć. W sposobie ich myślenia od samego początku nic się nie zmieniło, tak więc co z tej decyzji wyniknie dowiemy się dopiero ze sklepów muzycznych.\nW tym przypadku, żaden przesadny i sztucznie opływający w bogate słówka, 'materiał promocyjny' jest nieporozumieniem... Przecież tak niewiele o nich samych wiadomo, a dopiero od niedawna za sprawą internetu wypłyneły na światło dzienne szczątkowe informacje, amatorskie zdjęcia czy klipy z koncertów. Ale nigdy nic oficjalnie... Właśnie to sprawia, że bez zbędnego rozwodzenia sie 'kto? gdzie? dlaczego?', przechodzimy do samego sedna, czyli... muzyki! A o muzyce nie piszę się łatwo... szczególnie tak pięknej, jaką tworzyła para 'Rhythm and Sound', muzyce, do opisania której brakuje słów ...\nNic nowego oraz zaskakującego na ich temat nie da się napisać, nie można ich do nikogo porównać, nikt nie próbuje ich 'bezpośrednio' naśladować, jedynie co można robić to iść wytyczoną przez nich ścieżką... Sposób w jaki Mark i Moritz zrewolucjonizowali muzykę dub, nie przyćmił im historii i pamięci o czasach kształtowania sie owego gatunku. Podczas gdy cały projekt 'Rhythm and Sound' jest w pełni poświęcony idei rozwoju dub/u, nie można zapominać o ich wkładzie w utrzymanie 'przy życiu' starannie wyselekcjonowanych, pierwszych nagrań reagge i dub z niespokojnej jamajki lat '70, do wydawania których powołali sublabel 'Wackies'.\nWisienką na tym jakże słodkim torcie jakim będzie możliwość wysłuchania tego co zaprezentuje nam von Oswald jest inna ponadprzeciętna postać, która zagości owej nocy w warszawskim klubie 'Pruderia'. Bedzie to nikt inny jak 'Paul St. Hilaire'. Paul, który w przeszłości był szeroko znany pod pseudonimem 'Tikiman', ponoć musiał zawiesić swoje artystyczne imię, z bliżej nie znanych powodów. Zdobył popularność u boku 'Rhythm and Sound', udzielał się w wielu projektach zaprzyjaźnionych artystów, prowadzi własną, niewielką wytwórnię muzyczną 'False Tuned', w której realizuje swoje muzyczne wizje, inspirowane tradycyjnymi utworami wysp karaibskich. Jednym słowem, dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawanych, szanowanych oraz zapracowanych czarnoskórych MC, podkladajacych głos do muzyki reagge/dub oraz techdub...\nMiejmy nadzieję, że podczas tej nocy czas bedzie płynął naprawde wolno. .\n[txt by lunatyk]\nRhythm and Sound to legendarny, dubowo elektroniczny projekt Moritza Von Oswalda i Marka Ernestusa, założycieli niezwykle ważnej dla nowej elektroniki wytwórni Basic Channel.\nCi dwaj pochodzący i działający w berlinie panowie są dziś "żywą legendą" wśród twórców muzyki elektronicznej. Z pomysłów i rozwiązań producenckich zastosowanych przez nich w pionierskich nagraniach z początku lat 90-tych po dziś dzień korzystają najwięksi twórcy związani z tą sceną. To do opisania ich twórczości po raz pierwszy zastosowano termin dub-techno czy tech-dub. Echa inspiracji można odnaleźć w tysiącach produkcji z ostatniej dekady.\nMoritz Von Oswald znany też jako Maurizio, autor nie starzejącej się nigdy serii nagrań pod szyldem „M”, jest jedną z tych osób, które radykalnie zmieniły oblicze muzyki elektronicznej nadając jej nowy wymiar. Niewiele o nim wiadomo poza samą muzyką, którą tworzy. Nigdy nie był postacią medialną, nie stał się gwiazdą udzielającą wywiadów czy mówiącą o swoich planach.\nWiadomo, że kilka lat mieszkał w Detroit. Tam poznał wiele znaczących postaci sceny techno: Derricka Maya, Juana Atkinsa i członków Underground Resistance. Mocno zainspirowany tym co zobaczył i usłyszał włączył się do działań na scenie techno. Pod pseudonimem 3MB razem z Thomasem Fehlmanem brał udział w nagraniach Juana Atkinsa i Eddie Fowlkesa. Początkowo związał się z wytwórnią Tresor, dalszym etapem stało się założenie własnej wytwórni - w 1993 roku powstało Basic Channel.\nO tym kto tworzył dla Basic Channel niewiele wiadomo, płyty były wydawane w sposób undergroundowy, bez opisów, bez zapowiedzi, z bardzo prostymi okładkami. To właśnie nakładem Basic Channel wydane zostały przełomowe nagrania takich wykonawców jak Porter Ricks, Monolake, Scion czy wreszcie produkcje samego Oswalda i Ernestusa pod pseudonimami Maurizio, Phylyps, Quadrant, Cyrus, Radiance. To właśnie w głowach artystów związanych z Basic Channel powstała idea wydania serii Chain Reaction, będącej dziś prawdziwą klasyką i niewyczerpanym źródłem inspiracji dla współczesnej tzw. inteligentnej muzyki tanecznej. Te surowe nagrania stały się początkiem nowego, innego podejścia do muzyki techno. Nieprzeciętny charakter nagrań z pogranicza dub, techno, house i minimal wynikał między innymi z faktu tworzenia dźwięków od podstaw, bez typowych automatów perkusyjnych używanych w tysiącach innych utworów, oderwane od znanej struktury techno. Głębokie, abstrakcyjne, mroczne, mocno uproszczone, ciężkie do określenia i opisania, na granicy muzyki tanecznej. Mimo, że nie mają nic wspólnego z typowymi hitami to takie tytuły jak Vainqueur - "Lyot" czy "Phylyps Trak II" to dzisiaj utwory klasyczne.\nPo zrewolucjonizowaniu w latach 90-tych muzyki techno, para producencka Oswald / Ernestus zwróciła się w kierunku muzyki dub, niejako oddając hołd korzennym brzmieniom Karaibów, które z kolei wywarły olbrzymi wpływ na ich własną tożsamość muzyczną. Powołany został do życia projekt Rhythm and Sound. Utwory R&S, na pozór proste w strukturze, oparte na jednostajnym „riddimie” - jak przystało na prawdziwy dub, są prawdziwym mistrzostwem przede wszystkim jeśli chodzi o warstwę brzmieniową. Muzycy dokonali nadzwyczajnej sztuki, za pomocą wyłącznie elektronicznych maszynek i w sterylnych warunkach studia uzyskali brzmienie jedyne w swoim rodzaju, organiczne, pełne głębi i oddające ducha prawdziwego jamajskiego dubu. Nieprzerwanie od początku działalności wszystkie kolejne produkcje duetu wzbudzają podziw krytyków muzycznych i oczywiście słuchaczy.\nDo współpracy przy kolejnych wydawnictwach Mark i Moritz zapraszają znakomitych wokalistów reggae takich jak Cornel Campbell, Shalom, Love Joy, The Chosen Brothers, Jennifer Lara i wielu innych. Jednak niezaprzeczalnie najbardziej kojarzony z muzyką R&S głos należy do Paul St. Hilaire znanego też jako Tikiman. Paul urodził się na Karaibach, tam też rozpoczął z zespołem 'Golden Squad' swoją karierę muzyczną, na koncertach supportując wielkie gwiazdy jamajskiej sceny. W 1996 podczas tournee po Europie zawitał do Berlina i osiadł tu na dobre szeroko rozwijając skrzydła kariery. Dzięki nagranej płycie i występom na żywo z zespołem reggae 'Livin Spirit' stał się szybko znany w Niemczech. Pełna otwartych, kreatywnych i niezależnych artystów metropolia szybko zaadaptowała ciekawy, 'łamiący się' głos Tikimana. O współpracę z nim zabiegać zaczęli czołowi awangardowi producenci z Berlina, m.in. Moritz von Oswald i Mark Ernestus. Ich minimalistyczne dźwiękowe pejzaże w połączeniu z korzennym vibem Paula świetnie wypadły w futurystycznych ascetycznych dubach wydanych na 10-calówkach przez pododdział Basic Channel - 'Burial Mix'. Poza nimi współpracował jeszcze z norweskim producentem technicznych brzmień Mind Over MIDI i świetnym wiedeńskim twórcą dźwięków zdezorientowanych - Sterotypem. W 2000 Paul doczekał się swojej podwytwórni - 'False Tuned', w której dotychczas wydał kilka singli, a także płytę długogrającą 'Unspecified'. We wrześniu 2003 doszło do studyjnej kolaboracji z Rene Lowe znanym lepiej jako Vainqueur, czyli połową duetu Scion tworzonym z inną gwiazdą berlińskiej alternatywy z kręgu eksperymentalnego i minimalnego techno Peterem Kuschnereitem aka Substance. Ze Scionem Paul St. Hillaire koncertuje od 1999 roku.\nOd niedawna Mark Ernestus i Moritz von Oswald nie grają razem - pod szyldem Rhythm and Sound każdy z nich występuje osobno. 29 września w Pruderii będziemy mieli niepowtarzalną okazję ulec czarowi dźwięków serwowanych przez długo wyczekiwanego w Polsce Moritza wspieranego wokalnie przez samego Paul'a St. Hilaire'a.\nkonieczna rezerwacja na adres [link widoczny dla zalogowanych]


TORT ŻYDOWSKI - dużo pracy ale b.b.b. dobry - Forum 2021 - RODZICE.PL\nRobiłam na święta ten torcik i muszę powiedzieć że wszyscy się zajadali. Przepis jest z netu /dodałam kilka swoich uwag/, ale polecam serdecznie\nmąka (mi weszło ok 2 3/4 szkl)\nZagnieść ciasto, mąki ma być tyle, żeby ciasto było jak na pierogi. Ciasto ubijać wałkiem ok 20 min. Przykryć ściereczką i odstawić na 10 min.\nUpiec 12 placków (mała tortownica, mi wyszło 9 placków z tortownicy 26 cm)\nNajlepiej ciasto podzielić sobie na porcję przed przykryciem ściereczką. Każdą część rozwałkować cienko na małe placki. Wkładać do tortownicy wysmarowanej margaryną i rozciągać palcami na całą tortownicę. ciasto się nie suwa, ładnie się rozciąga. Placki nie muszą być dokładnie tej samej wielkości (i tak będą połamane).\nKażdy placek piekłam ok 7 min w 180 st.\nPs. ja piekłam w prostokątnej blaszce i wyszło 8 placków, wyszedł bardziej podzielniejszy i lepiej się kroiło.\nJajka ubić na parze. Masło utrzeć na puch, dodać jajka i pozostałe składniki.\nPlacki przekładać masą, każdą warstwę masy posypać orzechami włoskimi. Każdy kolejny placek przykładać deską i przyciskać, żeby się połamał.\nps. ja dodałam 2 kieliszki spirytusu, a orzechami posypywałam co drugi placek.\nTort odstawić na ok 2 dni, żeby placki zmiękły.\nCiasto pracochłonne i nie należy do zbyt tanich, ale opłaca się bo jest pyszne. Taki ma fajny smaczek nie jest za słodki, super.\n3 odpowiedzi na pytanie: TORT ŻYDOWSKI – dużo pracy ale b.b.b. dobry\nBrzmi pyyysznie! cholera- a my na diecie!\nSmakuje te bardzo pysznie, polecam\nMoja babcia robiła ten tort,tylko z masa kawową\nKurcze, uświadomiłam sobie, ze odkąd jej nie ma nikt w naszej rodzinie go nie podaje,a naprawdę warto jest pyszny.\nDzięki za przepis, może wrócę do tradycji i upiekę na wielkanoc:-)\nZnasz odpowiedź na pytanie: TORT ŻYDOWSKI – dużo pracy ale b.b.b. dobry


Przepis na Langoszki wg Remigiusza Rączki - jak zrobić - MojePrzepisy.pl\nMojePrzepisy.plLangoszki wg Remigiusza Rączki\nPrzepis na Langoszki wg Remigiusza Rączki\nOpisTo węgierska potrawa zrobiona wg przepisu Remigusza Rączki naczelnego kucharza śląskiej TVS Silesia.Składnikiziemniaki 5 szt\nolej do smażenia Langoszki wg Remigiusza Rączki - jak zrobić\nDrożdże rozpuścić w ciepłym mleku, dodać cukier, sól i łyżkę mąki. Odstawić w ciepłe miejsce na około godzinę. Ziemniaki ugotować przecisnąć. Wsypać mąkę do naczynia, w jej środku zrobić zagłębienie, do którego wlać drożdże z mlekiem. Dodać ziemniaki i olej i wyrobić ciasto. Odrobinę posolić, jeszcze raz wyrobić aż przestanie się kleić do rąk, po czym posypać mąką i owinąć w ściereczkę. Zostawić w ciepłym miejscu na ok. 1 godzinę, aż ciasto wyrośnie. W międzyczasie robimy np sos czosnkowy. Na patelnię wylać olej na wysokość ok. 6cm. Z wyrośniętego ciasta odrywać po kawałku i formować ręcznie cienkie placki. Smażyć je z jednej i z drugiej strony na gorącym oleju, aż nabiorą złotego koloru. Podawać gorące, polane sosem czosnkowym lub posypane tartym żółtym serem lub keczupem. Można też dać plaster pomidora i na to sos i ser.\nWyświetlenia: 4414Ile porcji: 6Łączny czas przyrzadzenia: 2godz. 0min. Czas przygotowania: 2 godz. bernikaData dodania: 2011-03-13Zgłoś naruszenie przepisu\nZobacz także: WegetariańskieKuchnie świata > Kuchnia węgierskaMączne > Inne mączne\nCukiniowe placuszki z fetąDodane przez:bernika\nPanierowane kabaczkiDodane przez:ilka_86\n2011-03-14Panierowane kabaczki Kluski śląskieDodane przez:ilka_86\n2011-03-14Kluski śląskie Opinie i komentarze\nDo przepisu na: Langoszki wg Remigiusza Rączki\nNie jadłam jeszcze takich placuszków.\nNigdy nie jadłam, ale zaciekawił mnie ten przepis i chętnie go wypróbuję.


Sukcesja materialnoprawna a procesowa spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej - Kancelaria Prawna Jarzyński & Wspólnicy Sp.k.\nKancelaria Prawna Jarzyński & Wspólnicy Sp.k. > Aktualności > Sukcesja materialnoprawna a procesowa spółki przejmującej w miejsce spółki dzielonej\nDo momentu wydania omawianych wyroków występowały rozbieżności w doktrynie.\nWedług pierwszego poglądu podział przez wydzielenie spółki będącej stroną procesu pociąga za sobą zarówno sukcesję materialnoprawną, jak i procesową. Zgodnie z drugim stanowiskiem art. 531 § 1 Kodeksu spółek handlowych odnosi się jedynie do sukcesji materialnoprawnej. Z kolei sukcesja procesowa w tym wypadku może mieć miejsce tylko na zasadach określonych w art. 192 pkt 3 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej jako: K.p.c.).\nSąd Najwyższy w obu omawianych orzeczeniach przychylił się do drugiego stanowiska.\nW ocenie Sądu Najwyższego czynnikiem decydującym przy określaniu następstwa procesowego jest to, czy przy wydzieleniu spółki nastąpiła utrata bytu prawnego przez stronę procesową mającą być poprzednikiem prawnym (mortis causa), czy też nie wiąże się ono z utratą bytu przez tę stronę (inter vivos).\nW przypadku następstwa prawnego mortis causa, musi ono ze swojej istoty powodować automatyczne następstwo procesowe. Jeśli bowiem strona procesowa mająca być poprzednikiem prawnym, traci swój byt prawny, wówczas postępowanie nie może być już kontynuowane z jej udziałem, co sprawia, iż konieczne jest, aby toczyło się z udziałem osoby trzeciej mającej być następcą prawnym.\nZ kolei, gdy mamy do czynienia z następstwem prawnym inter vivos, fakt podziału spółki przez wydzielenie, pozostaje bez wpływu na przebieg postępowania. W takim przypadku następstwo procesowe możliwe jest wyłącznie na zasadach określonych w art. 192 pkt 3 K.p.c. i wymaga zgody strony przeciwnej.\nZgodnie z prezentowanymi orzeczeniami Sądu Najwyższego, należy przyjąć, iż w przypadku podziału spółki poprzez wydzielenie, następuje wyłącznie skutek sukcesji materialnoprawnej. Dla wywołania sukcesji procesowej niezbędne jest spełnienie warunków określonych w art. 192 pkt 3 K.p.c.


How to Board Games: RISING SUN - recenzja\nRising Sun. Duchowy następca Blood Rage'a, jednej z najpopularniejszych gier z gatunku "dudes on a map". Ogromny sukces na Kickstarterze i wprost proporcjonalny do tego hype. Niesamowita szata graficzna, światowej klasy figurki, spośród których wyróżniają się przede wszystkim monstrualnych rozmiarów potwory znane z japońskich mitów. Niektórych zachwyci już taki opis i padną na kolana przed kapitalnie wykonaną grą, która ma na dodatek sporo wspólnego z poprzednim dużym sukcesem pana Erica Langa. Inni wzruszą oczami, uznając Rising Sun za kolejny sprawnie wykreowany produkt, który musi kryć niedoróbki mechaniczne za ścianą oszałamiającego wyglądu i produkcji. A jak jest naprawdę?\nCMON - nie da się ukryć...\nRising Sun wrzuca nas w świat feudalnej Japonii, gdzie jako znamienici daymio obejmiemy pieczę nad swoim klanem, aby poprowadzić go w wir walki o dominację polityczną nad wyspami - oczywiście pod opieką czcigodnych Kami.\nA cię potnę!\nDuże pudło wita nas ilustracją w żaden sposób nie pozostawiającą wątpliwości, z jaką estetyką będziemy mieli do czynienia w przypadku Rising Sun. Wyraźnie zarysowana jest postać samuraja z wyrazem twarzy ilustrującym, że bynajmniej nie ma on pokojowych zamiarów. W tle natomiast widzimy zgraję różnych stworów , składającą się na całokształt japońskiego folkloru. Wszystko to zwraca na siebie uwagę, a orientalny klimat podbijany jest przez tytuł gry przedstawiony nie tylko za pomocą alfabetu łacińskiego, ale naturalnie i znakami charakterystycznymi dla Kraju Kwitnącej Wiśni.\nZajrzyjmy do środka - całość trochę waży, a więc musi być sporo elementów. Tak jest w istocie - pudło wypchane jest po brzegi atrakcyjną dla oka zawartością. Swoją obecność zaznaczają przede wszystkim figurki należące do poszczególnych klanów - łącznie w 5 kolorach, bo tyloma frakcjami przyjdzie nam kierować w Rising Sun. Są one wykonane bardzo porządnie, szczegółowo, a każdy klan zawiera unikalne wzory. Moim faworytem są shinto Klanu Żółwia, które noszą na swoich plecach jakiegoś człowieczka. Bardzo fajny pomysł. Właśnie - figurki dzielą się na 3 rodzaje, bushi, wspomniane już shinto, zawierające białą podstawkę oraz daymio, zawierające czarną. Patent ten pozwala w naturalny sposób rozróżnić je w trakcie gry i nie pozostawia pole na wątpliwości, co jest czym.\nOsobny tekturowy karton poświęcono na składowanie figurek potworów, które podobnie jak w przypadku Blood Rage naprawdę robią wrażenie. To ogromne pole dla popisu dla tych, którzy parają się ich malowaniem, ale i bez tego Rzeczny Smok czy Oni Dusz potrafią przyciągnąć uwagę. Do zestawu dołączono podstawki w kolorach graczy uczestniczących w rozgrywce, aby identyfikacja tych bestii była bezproblemowa w trakcie gry.\nKraj Kwitnącej Wyspy w całej swojej okazałości, podlany epickim sosem.\nW centrum uwagi znajduje się pokaźnych rozmiarów plansza, niesamowicie barwna i pastelowa. Przedstawia ona oczywiście japońskie wyspy, o walkę nad którymi idzie cała stawka. Jak na grę area majority, tudzież "dudes on a map" przystało, występuje kilka regionów, na których gracze będą umacniali swoje wpływy w celu zdobywania różnorodnych korzyści. Niektóre z prowincji połączone są granicami lądowymi, inne - szlakami morskimi, co jest wyraźnie i czytelnie zaznaczone. W tle umiejscowiono naprawdę sporo szczegółów, których wyłapywanie będzie gratką dla fanów japońskich klimatów. Pod względem wizualnym, jest to ścisła czołówka i zdecydowanie jedna z najpiękniejszych plansz, jakie miałem okazję uświadczyć w swojej "karierze planszówkowicza". Wokół niej biegnie tor punktów zwycięstwa, jest miejsce na kafelki przedstawiające, w których obszarach prowadzone będą działania wojenne, jej lewą górną część poświęcono natomiast na tor honoru, kafle Kami, przychylność których będziemy starali się zdobyć modlitwą oraz miejsce na rozkazy polityczne, determinujące szyk zmagań o feudalną Japonię.\nKarty pór roku prezentują się dość skromnie, ale stylowo, bez zbędnych dodatków.\nZnalazło się też miejsce dla licznych kart, które symbolizować będą stopień rozwoju naszego klanu - zupełnie jak w Blood Rage. Ilustracje na nich nie są zbyt widowiskowe - raczej minimalistyczne, wręcz "symboliczne". Takie ascetyczne podejście stanowi znaczny kontrast w stosunku do wykonanych w przepychu pozostałych elementów, ale z drugiej strony w jakiś sposób pasuje mi do całej tej "uduchowionej" otoczki gry.\nSerce i mózg gry, czyli rozkazy stanowiące o 5 możliwych do wykonania akcjach oraz planszetka służąca do rozstrzygania bitew. Kafle rozkazów są tasowane na początku każdej pory roku i niestety dość szybko występują na nich ślady zużycia pod postacią otarć. Gdybym chociaż pretendował do miana dbającego o swoje gry to już dawno sprawiłbym im koszulki...\nPozostałe komponenty to między innymi plastikowe monety reprezentujące walutę podczas gry, tekturowe żetony roninów możliwych do najęcia za odpowiednią sumkę, wspomniane już wcześniej kafle wojny, Kami oraz rozkazów politycznych, a także dwustronne kafle będące z jednej strony pomocą przypominającą o możliwych do wykonania akcjach, a z drugiej służących do przeprowadzania bitew. Znajdziemy też żetony służące do zaznaczania sojuszy pomiędzy graczami, żetony warowni oraz znaczniki zaznaczające nasz poziom honoru oraz - oczywiście - ilość posiadanych punktów zwycięstwa. Każdy z klanów ma też własną zasłonkę, na której widnieją informacje dot. unikalnej zdolności klanu, przychodu, startowej pozycji na planszy i początkowym poziomie honoru.\nZa hajs opłacaj samurajów!\nPrzeglądając zawartość Rising Sun, gracz nie powinien mieć wątpliwości, za co płaci. To produkt będący ekstraklasą pod względem produkcyjnym - to nie ulega jakiejkolwiek dyskusji. W przeciwieństwie do niektórych innych pozycji tego autora, tutaj całość trzyma poziom. Nie ma dysproporcji między jakością wykonania poszczególnych elementów, gdzie np. Blood Rage(wybaczcie, że tak często nawołuję do tego tytułu, ale sam RS był reklamowany jako następca, a ponadto gracze sami lubią porównywać te pozycje) miał kapitalne wykonane figurki, ale całą resztę - dość przeciętnie. No dobra, ale w grę nie gramy oczyma - jak to wygląda pod względem mechaniki?\nVikings in Japan? ...not quite\nPierwsze wrażenie jest takie, że Rising Sun to całkiem standardowa gra w swoim gatunku, na dodatek podobna pod względem struktury do Blood Rage: rozgrywka dzieli się na 3 ery(w tym przypadku pory roku, gdzie Zima jest jedynie podsumowaniem i końcowym podliczeniem punktów)... i w zasadzie tutaj podobieństwa się kończą. No dobra, jeszcze figurki, okej. Mimo, że gra była usilnie promowana jako "spiritual successor", to mam w tej kwestii spore wątpliwości. Bo RS to gra całkiem świeża nie tylko na tle porównania z poprzednim dziełem autora o wesołym plądrowaniu wiosek jako Wikingowie, ale i ogólnie na polu szeroko pojętych gier area control.\nWierzcie lub nie, ale sytuację w Rising Sun często będziemy obserwować niczym generał - z lotu ptaka. I to dosłownie, bo w momentach największego napięcia gracze potrafili wstawać i kontynuować rozgrywkę na stojąco ;)\nNa początku wiosny, lata oraz jesieni występuje Ceremonia Picia Herbaty, czyli mówiąc wprost - faza dyplomacji. To tutaj gracze mogą dowolnie negocjować, przekupywać się - czy to obietnicami, czy złotem czy w jakikolwiek inny sposób - a przede wszystkim zawiązywać formalne(!) sojusze, które potrwają przez całą daną porę roku... no chyba, że któraś ze stron dopuści się zdrady :) O tym jednak powiem nieco później. Najważniejsze jest to, że taka oficjalna współpraca gwarantuje obustronne korzyści, a dopóki sojusz trwa, nawet podczas fazy militarnej wojska graczy będą mogły koegzystować obok siebie. Sielanka.\nŻółw postanowił zawrzeć pakt z Koi. W odpowiedzi Ważka miała początkowo sprzymierzyć się z Lotosem, jednak klan Bonsai zaoferował 2 monety za wejście sojusz właśnie z nim. Propozycja nie do odrzucenia. Ważka zmuszona jest radzić sobie sama. Nie jest to jednak wielkim problemem - zdolność przemieszczenia się po planszy bez jakichkolwiek ograniczeń jest nieoceniona i pozwala ugrać naprawdę wiele.\nTrzon gry, a zarazem jeden z jej większych wyróżników, stanowi mechanizm wyboru akcji, przypominający ten znany z... Puerto Rico. O ile sam ten koncept jest wiekowy i znany, o tyle do tej pory stosowano go raczej w optymalizacyjnych eurograch. A tu proszę, niespodzianka. Już wyjaśniam o co chodzi. Flow gry dyktowany jest poprzez zagrywanie kafli rozkazów politycznych, których działanie(w większości przypadków) obejmie każdego gracza przy stole - choć nie w równym stopniu. Rodzajów rozkazów jest 5 - są to Werbunek, Formacja, Szkolenie, Żniwa oraz Zdrada, a każdy z nich występuje w 2 kopiach. Stos rozkazów składa się więc z 10 kafelków. W swojej turze gracz dobiera cztery znajdujące się na wierzchu, wybiera jeden z nich i umieszcza na planszy, sygnalizując reszcie graczy, co w tej turze będzie się dziać. Każdy przy stole wykona ogólną część danego rozkazu, natomiast gracz który go zagrał oraz jego sojusznik(!) otrzymają mniejszy lub większy bonus - różni się on w zależności od danego rozkazu. Po rozpatrzeniu wszelkich działań aktywny gracz umieszcza pozostałe trzy kafle z powrotem na wierzchu stosu i przekazuje kolejnemu graczowi. Co istotne, stos rozkazów politycznych tasowany jest jedynie na początku danej pory roku, nigdy potem. Dzięki temu gracz ma niemal pełną wiedzę co do tego, jakie możliwości będzie miała osoba następująca po nim.\nRozkaz Werbunku. Każdy gracz może przywołać jedną figurkę za każdą posiadaną warownię na planszy; oczywiście umieszcza je w tych prowincjach, gdzie posiada warownie. Bonusem dla zagrywającego oraz jego sojusznika, jest możliwość umieszczenia dodatkowej figurki. Klan Lotosu zagrał Werbunek i umieścił dwóch bushi: po jednym z Nagato oraz w Kansai, umieścił też shinto w Sikoku, którego mógłby natychmiast wysłać do którejś ze Świątyń Kami, gracz uznał jednak, że będzie on bardziej przydatny na planszy. Na koniec, jako bonus umieszcza dodatkowego bushi w Kansai. Istotne jest to, że gracz zagrywający ten rozkaz werbuje jako ostatni - dzięki temu może zareagować na działania pozostałych graczy.\nRozkaz Formacji. Każdy gracz może przemieścić dowolną ilość swoich figurek na sąsiednie obszary - połączone albo drogą lądową, albo szlakiem morskim. Bonusem dla zagrywającego oraz jego sojusznika, jest możliwość zbudowania warowni za koszt 3 monet - można ją umieścić w dowolnym regionie na planszy. Klan Watażki, będący w sojuszu z klanem Koi, zagrał Formację; wykona ją jako ostatni. W międzyczasie Koi wydaje 3 monety i buduje warownię w Kioto. Następnie mógłby przesunąć np. wszystkie 3 figurki z Oshu do wybranej(wybranych) prowincji obok: do Edo, Hokkaido lub Kioto. Każdy ruch traktowany jest indywidualnie, armia mogłaby się rozdzielić.\nRozkaz Szkolenia. W przeciwieństwie do Werbunku i Formacji, zagrywający wykonuje akcję jako pierwszy. Każdy gracz może zakupić jedną kartę pory roku, uiszczając widniejący na niej koszt. Bonusem dla zagrywającego oraz jego sojusznika, jest zmniejszenie kosztu o 1. Klan Żółwia zagrał Szkolenie i wybrał Drogę Szoguna; zamiast płacić 2 monety, płaci tylko 1. Jego przewaga polega też na tym, że pierwszy wybiera kartę, ma więc większy wybór niż pozostali. W Rising Sun istnieją pewne silne kombinacje i synergie, niektóre mniej, niektóre bardziej oczywiste. Możliwość zaopatrywania się w karty wedle własnych potrzeb jest nieoceniona.\nRozkaz Żniw. W momencie zagrania tego rozkazu gracze nie podejmują jakichkolwiek decyzji. Każdy gracz otrzymuje 1 monetę. Bonusem dla zagrywającego oraz jego sojusznika, jest możliwość zebrania profitów z każdej prowincji, w której posiadają oni największą siłę. Mogą to być monety, ronini i/lub punkty zwycięstwa - każdy z regionów zawiera inną kombinację tychże zasobów. Klan Bonsai zagrał Żniwa - jedną z prowincji, z której otrzyma nagrodę jest Sikoku, ponieważ posiada w niej największą siłę(2 punkty kontra 1 punkt klanu Lotosu). Otrzymuje z niej 3 monety.\nI wreszcie rozkaz Zdrady. Naturalnie jedynym, kto odnosi korzyści z jego zagrania jest sam zagrywający. Może on zamienić do dwóch figurek na planszy na swoje odpowiedniki, przy czym muszą należeć one do różnych graczy(nie można zamienić dwóch figurek tego samego Klanu), a typ figurki musi być identyczny(a więc bushi zastępowany jest bushi, shinto - shinto, potwór potworem). Daymio są odporni na Zdradę. Jeśli zdrajca był z kimś w sojuszu, jest on natychmiast rozwiązywany, a gracz ten spada o 1 pozycję w dół na torze honoru - nawet, jeśli celem Zdrady nie była jakakolwiek figurka sojusznika. Natomiast jeśli był on "samotnym wilkiem", Zdrada nie ma jakichkolwiek dalszych konsekwencji. Na zdjęciu mamy namacalny dowód, że Lotos postanowił brutalnie zerwać współpracę z Ważką :)\nNa każdą rundę gry składa się 7 takich rozkazów, formujących fazę Działań Politycznych, ale na tym nie koniec. Po rozpatrzeniu trzeciego, piątego i siódmego z nich, następuje faza Kami(będąca swoistym "przerywnikiem"), czyli modlenia się do bóstw-duchów, które obdarzą nas przeróżnymi korzyściami. Pojedyncza rozgrywka w Rising Sun zawiera czterech Kami losowanych spośród pewnej puli, a rozpatrywani są oni zawsze od lewej do prawej. Każdy z klanów posiada 3 figurki shinto, które w momencie przyzywania na planszę mogą powędrować na Świętą Górę w celu oddania czci odpowiedniemu Kami, zamiast zajmować się przyziemnymi sprawami w prowincjach - choć jest to możliwe. Gracz, który posiada najwięcej wyznawców na danym kaflu Kami, otrzymuje związany z nim bonus. Mogą to być np. monety, roninowie, przesunięcie swojego znacznika na szczyt toru honoru czy przyzwanie figurki bushi na planszę.\nPo zakończeniu Formacji, powodującej duże zmiany w rozkładzie sił na wyspach, następuje chwila wytchnienia - to czas wznoszenia modłów do Kami. Koi poprosił o pieniądze i bach! Manna z nieba. Bezdyskusyjnie. Żółw poprosił boginię słońca Amaterasu o przywrócenie utraconego honoru, dzięki czemu klan ten wspiął się na sam szczyt toru. Tym sposobem znalazł się nagle wyżej od klanu Lotosu, dzięki czemu remis na następnym Kami - pozwalającym przywołać bushi w dowolnej prowincji - rozpatrywany jest na korzyść zielonego. Faza ta zwieńczona zostaje prośbami Bonsai o dobrobyt, dzięki czemu klan ten będzie w stanie zaopatrzyć się w wybraną kartę pory roku - bez potrzeby zagrywania rozkazu Szkolenia!\nWłaśnie, to jest dobry moment, żeby przybliżyć w ogóle, czym jest honor. To prosty, ale bardzo efektywny mechanizm - kiedy dwóch lub więcej graczy remisuje ze sobą w DOWOLNEJ kwestii, wystarczy po prostu spojrzeć, który z nich znajduje się najwyżej na widniejącym powyżej torze. Zaufajcie mi - remisów w tej grze jest sporo. Równie dużo będzie przetasowań pod względem pozycji różnych klanów pod względem honoru, bo okazji na jego zdobycie(i utratę) jest multum.\nPo przeprowadzeniu ostatniej fazy Kami następuje kulminacja i konsekwencja wszelkich poprzednich działań w danej porze roku, czyli faza Działań Wojennych. W tej odbędą się oczywiście liczne bitwy, ale tylko w regionach, które zostały wylosowane na początku pory roku, oraz w ścisłej kolejności. Walki następują bezpośrednio po sobie, a każdą z nich należy w pełni rozpatrzyć, zanim przejdzie się do kolejnej. Ta część Rising Sun jest również dość nowatorska, a przede wszystkim odznaczająca się niesamowicie strategicznym charakterem. Jak wygląda sama bitwa?\nZdrada podsumowuje obecną fazę Działań Politycznych. Następują jeszcze krótkie modlitwy do Kami, po czym prowincje Japonii spłyną krwią...\nNo cóż, nie przypadkiem mówi się, że to złoto wygrywa wojny. To podczas tej fazy spożytkujemy większość zarobionych wcześniej na różne sposoby monet. Co ważne, gdy już rozpoczną się Działania Wojenne, zabronione jest przekazywanie sobie pieniędzy z rąk do rąk - wcześniej, przy okazji rozmaitych negocjacji, jak najbardziej było to dozwolone. Każdy z graczy powinien odwrócić kafel Polityki(będący po prostu kartą pomocy) na stronę Wojny, która zawiera cztery sekcje. Sekcje te zwane są Przewagami Wojennymi, symbolizującymi różne działania, jakie będziemy mogli wykonać podczas bitwy. Gracze wezmą swoje monety w dłoń, sygnalizując pozostałym posiadany budżet, a następnie w sekrecie, za zasłonkami, w dowolny sposób rozdzielą posiadane zasoby pomiędzy konkretne Przewagi Wojenne, obstawiając je na sposób przypominający licytację. Gdy wszyscy uczestniczący w danej bitwie zdecydują już, że są gotowi, zaczyna się jazda! Należy odłożyć zasłonki na bok i kolejno rozpatrzyć efekty Przewag, począwszy od tej znajdującej się najbardziej na lewo. Gracz, który postawił najwięcej monet, może(ale nie musi!) wykonać efekt przypisany danemu celowi bitwy. I tak na przykład możliwe jest popełnienie seppuku - czyli rytualnego samobójstwa, co przekłada się na usunięcie wszystkich swoich figurek w danym regionie, a następnie otrzymanie punktów i honoru za każdą z nich. Kolejną z opcji jest wzięcie jeńca - gracz zabiera figurkę przeciwnika, osłabiając jego siłę, a na dodatek kradnie właścicielowi punkt zwycięstwa. Można też nająć roninów - jeżeli tylko gracz sypnie odpowiednią sumką, za każdy posiadany żeton ronina otrzyma dodatkowy punkt siły w danej bitwie.\nMechanizm przewag został zastosowany już wcześniej w innej grze - mianowicie Cry Havoc, również opierającej się na area control. Tam jednak były jednak 3 miejsca, na które możemy obstawić, a "walutą" były nie pieniądze, a figurki! Nie jest to więc znowuż jakaś wielka innowacja, ale moim zdaniem system ten został w Rising Sun usprawniony, a jest przy tym znacznie bardziej emocjonujący i pozwalający na zagrania wywołujące efekt "wow".\nPo rozpatrzeniu tych trzech Przewag następuje porównanie posiadanej siły, a następnie wyłonienie zwycięzcy. Siła pochodzi przede wszystkim z posiadanych w prowincji figurek - każda zapewnia domyślnie 1 punkt - a także żetonów roninów(naturalnie tylko temu graczowi, który zapłacił skurczybykom najwięcej). Zwycięzca bierze kafelek Wojny danej prowincji, który później da mu dodatkowe punkty zwycięstwa. Ponadto przegrani tracą wszystkie figurki. Na końcu wynajęci zostają Cesarscy Poeci, którzy ułożą cudowną pieśń na cześć poległych - nie istotne, w jaki sposób zginęli i po której walczyli stronie! Gracz, który opłacił tamtejszych bardów otrzyma punkt zwycięstwa za każdą figurkę, która dokonała swego żywota w danej bitwie :)\nW prowincji zebrały się oddziały 3 graczy, bitwa więc musiała się odbyć. Zawarty jednak na początku Wiosny sojusz Żółwia z Lotosem nie został zerwany, więc Żółw nawet po zwycięskiej bitwie nie zabija figurek swojego sprzymierzeńca. Mniej szczęścia miał klan Bonsai... Gdyby nie panoszył się na nie swojej ziemi, Żółw metodą większości zagarnął by po prostu zwycięstwo dla siebie(3 siły kontra 1 siły fioletowego), bez jakiegokolwiek obstawiania na Przewagi Wojenne.\nNa ich cześć zostanie ułożony wspaniały epos... a tak naprawdę Ważka uznał, że zamiast ryzykować niepewne zwycięstwo, woli zaryzykować mniej i spróbować zdobyć po prostu 6 punktów. Udało się.\nBrzmi skomplikowanie? Może za pierwszym razem - pierwsza wiosna upłynie zapewne pod znakiem licznych pytań, już latem jednak większość kwestii się rozjaśni. Najsprytniejsze jest to, że Przewagi Wojenne rozpatrywane są w konkretnej, stałej sekwencji, a wynik poprzedniej może wpłynąć na to, co stanie się potem. Bardzo istotne jest dokładne wytłumaczenie graczom konsekwencji wynikających z każdej z nich. Został jeszcze jeden twist. Dlaczego tak ważna jest kolejność przeprowadzania bitew w danej porze roku oraz to, że następują one bezpośrednio po sobie? Ano dlatego, że zwycięzca bitwy musi wypłacić przegranym reparacje wojenne. Tak, dobrze przeczytaliście :) Przegrani, no cóż, wszelkie postawione pieniądze tracą, ale nie ma co panikować! Triumfator zobowiązany jest po równo podzielić kasę i rozdać tym, którym w tej potyczce "nie poszło". Zdobyte w ten sposób monety mogą oni wykorzystać w kolejnych bitwach! Tak jest, money is everflowing, gracze mogą nawet celowo podstawiać się podczas walki, aby tylko wyciągnąć "odszkodowanie", żeby mieć czym płacić w kolejnych, być może bardziej istotnych dla nich bitwach!\nPo zakończeniu fazy Działań Wojennych odrzucamy wszystkie monety, także te zdobyte drogą reparacji. Kolejną porę roku zaczynamy ze ściśle określoną sumką - zależnie od klanu, jakim kierujemy. Za każdego jeńca, jakiego udało nam się wziąć, otrzymamy 1 monetę z banku, a następnie zwrócimy figurki właścicielom. Bardziej klimatycznie byłoby, gdyby uzyskiwane pieniądze pochodziły bezpośrednio z rąk innych graczy - w końcu to oni wykupują swoich ludzi. Domyślam się jednak, że zakłócało to balans i czyniło branie jeńców zbyt potężną Przewagą Wojenną w stosunku do pozostałych. Gry już mają to do siebie, że czasem wymagają poświęcenia logiki, żeby były sprawne mechanicznie.\nFenomen związany z wylewem przeciętnych, ale przepięknie wykonanych gier jest ostatnio widoczny, zwłaszcza gdy chodzi o gry wydane za pośrednictwem popularnej platformy crowdfundingowej. Rising Sun stanowi odmienny przypadek. To tytuł, który łączy ogromne walory produkcyjne z głęboką strategicznie i satysfakcjonującą rozgrywką, zawierający w sobie kilka naprawdę nietuzinkowych rozwiązań. Zauważam przy tym pewną tendencję. Każdy kolejna pozycja jaka wyszła spod rąk Erica Langa jest coraz bardziej elegancka i pozbawiona niepotrzebnych zasad czy mieszających, ale nic tak naprawdę nie wnoszących "błyskotek". Mam wrażenie, że autor ten w momencie wypuszczenia na rynek Chaosu w Starym Świecie rozpoczął wędrówkę w kierunku stworzenia swojego arcydzieła w kategorii "ludzików na planszy". Blood Rage był grą obiektywnie jeszcze lepszą, choć osobiście nie wywołuje u mnie aż takich emocji. No i teraz mamy Rising Sun. I wiecie co? Chyba się udało - ta pozycja jest przynajmniej zbliżona do bycia Świętym Graalem swojego gatunku.\nRising Sun to gra może nie mocno, ale asymetryczna. Klan Koi traktuje żetony monet tak, jakby były roninami. Jeżeli więc posiada podczas danej bitwy np. 15 monet, a postawi 6 na roninów(a pozostałe odłoży po prostu na bok), to jeżeli tylko uda mu się wygrać tę Przewagę, doda do swojej siły wszystkie niewykorzystane monety - 9 punktów siły! W takiej sytuacji zwycięstwo jest niemal gwarantowane. Po co wystawiać własną armię, skoro można opłacić najemników i zdać się na ich łaskę?\nJest tu przede wszystkim rozmach. Dzięki temu, w jaki sposób skonstruowana jest faza polityczna, gra nabiera immersji, a my faktycznie czujemy, że mamy wpływ na to, co dzieje się w Kraju Kwitnącej Wiśni. Niczym prawdziwi dowódcy dyktujemy i narzucamy tok wydarzeń, a to że dotyczy to nie tylko nas, ale i pozostałych uczestników rozgrywki, daje poczucie obcowania z wieloaspektową strategią o globalnym wymiarze. Jednocześnie zmniejsza czas oczekiwania na swoją kolejkę, bo zaangażowani jesteśmy praktycznie cały czas - decyzje podejmujemy nawet poza swoimi turami. Świetnym pomysłem jest to, że w przypadku rozkazów Werbunku oraz Formacji zagrywający dany rozkaz gracz jako ostatni wykonuje swoje posunięcia, dzięki czemu może dostosować się do ruchów pozostałych osób. Najciekawsze jest jednak ciągłe rozważanie, jak zagrany przeze mnie kafelek wpłynie nie tylko na MOJĄ sytuację, ale i mojego sojusznika oraz innych klanów. Uwierzcie mi, że nierzadko będą toczyć się liczne dyskusje, co "powinno" zostać zagrane - czasem w grę wchodzi nawet przekupywanie, obietnice i inne formy negocjacji :) Zdarzają się sytuacje, że dany rozkaz pomoże mnie, ale pozwoli wykonać wartościową akcję także dla przeciwników - czy na pewno powinienem go zagrać? A co, jeśli zbytnio pomagam mojemu sojusznikowi w ten sposób - na przykład pozwalając mu zebrać żniwa z aż 3 prowincji? Przecież współpracujemy tylko chwilowo - w końcu zwycięzca jest jeden. Decyzjom poświęconym konkretnym wyborom w tej kwestii towarzyszy nieustanne napięcie, dramaturgia i próby ocenienia krótko i długofalowych konsekwencji :) Rising Sun to, w przeciwieństwie do wielu innych gier tego typu, pozycja dość mocno strategiczna i nastawiona na dalekosiężne planowanie; nie ma też wybitnie dynamicznego charakteru - ruchy wojsk są raczej oszczędne, dlatego każda związana z tym decyzja musi być odpowiednio przemyślana.\nWażka - wiadomo, stworzenie latające. Klan ten ma gdzieś to, czy jakaś prowincja sąsiaduje z tą, do której chcieliby się dostać. Po prostu leci tam i załatwia swoje.\nJakże prostym, a jednocześnie kapitalnym pomysłem jest tor honoru. To jedna z najlepszych decyzji projektanckich, jakie można podjąć - wymyślić jeden system, który rozwiąże potrzebę formowania reguł, wyjątków i wyjątków od wyjątków. Rising Sun stawia sprawę prosto - honor decyduje o każdym remisie. Koniec. A że remisów w tej grze występuje od groma, tor ten jest czynnikiem, którego pominąć nie można. Mieć czegoś "po równo" z innym graczem można tutaj niemal wszędzie - przy rozpatrywaniu tury Kami, podczas żniw, w trakcie porównywania postawionych monet na Przewagi Wojenne, przy ustalaniu siły w bitwie... nie oznacza to jednak, że gracz o najniższym honorze ma przekichane i nie da rady wygrać. Pan Eric pomyślał i o takich, którzy nie chcą kroczyć honorową ścieżką i stworzył kilka kart, które premiują bycie "zdradziecką mendą" :) Jest na przykład całkiem spora grupka potworów - demonów, które są silniejsze, gdy ich właściciel posiada niski poziom honoru. Co najważniejsze, można go zdobywać(i tracić) na kilka sposobów, a znaczniki graczy na odpowiadającym mu torze nieustannie zmieniają swą pozycję, przez co naprawdę trzeba się pilnować.\nŻółw nie jest może najszybszym zwierzęciem, ale potrafi przywalić. Klan ten będzie powoli kroczył i zdobywał kawałek po kawałku kolejne prowincje. Ich warownie żyją i przemieszczają się, a do tego wspierają regularnych bushi w bitwie(czy nawet podczas żniw... ciekawa sprawa), zapewniając 1 punkt siły. Pełnią więc funkcję nie tylko pozwalającą przyzywać więcej jednostek, ale i znacznie wzmacniają ogólny board presence kontrolującego ten klan gracza.\nCzymże byłaby gra strategiczna bez możliwości rozwoju? Rising Sun oferuje całkiem pokaźną gamę kart, które wzmocnią, a jednocześnie ukierunkują klany graczy na różne sposoby. Rodzajów ulepszeń jest kilka, a każdy z nich kładzie nacisk na nieco inny aspekt gry. I tak cnoty premiują honorowe i "dobroduszne" zagrania, wzmocnienia pozwolą np. zwiększyć siłę naszych figurek, karty wojenne dadzą dodatkowe monety czy roninów na początku fazy bitew i tak dalej, i tak dalej. No i nie można oczywiście pominąć potworów. Duże, włochate bestie siejące postrach i grozę. Czy aby na pewno? Cóż, zdania są podzielone. Na pewno "zaopiekowanie się" jakimś monstrum nie zawsze jest najlepszą opcją(mimo, że ich figurki zajmują połowę regionu i mogą stanowić element wojny psychologicznej, hehe); nie dajcie się zwieść ich potędze wizualnej. Oczywiście, potwory mają swoje liczne zastosowania, ale nie zawsze wpasują się one pod naszą strategię. Ich zdolności potrafią być sytuacyjnie potężne, a czasem niezbyt przydatne. Pozostaje też kontrowersyjna(patrząc na opinie na forach) kwestia możliwości wzięcia potwora jako jeńca - pomijam, że może to lekko zgrzytać pod względem logiki i tematu, ale wielu graczy było zawiedzionych, że tak łatwo utracili punkty siły w trakcie bitwy. No bo jak to tak, wziął i od tak zabrał mojego Rzecznego Smoka?! Ja się z tym zarzutem nie zgadzam, bo opierając swoją siłę na potworach, trzeba jednocześnie mieć na względzie, aby nie dać się przelicytować na polu związanym z jeńcami. Ot, element strategii i tyle.\nRzeczny Smok stanowi potężne wsparcie dla klanu Koi. Jeśli tylko nie zostanie zakuty w łańcuchy...\nPrzejdźmy do samych już bitew - mojego absolutnie ulubionego aspektu Rising Sun. Pokuszę się o stwierdzenie, że faza Działań Wojennych stanowi grę w grze. Nie tylko ze względu na sam mechanizm obstawiania i związane z nim liczne decyzje. Sama konstrukcja następujących po sobie bitew i pieniędzy przekazywanych z rąk do rąk pomiędzy nimi jest FE-NO-ME-NAL-NA. Wiemy, w jakich prowincjach poleje się krew. Wiemy również, w jakiej kolejności. To od nas zależy, w które bitwy się zaangażujemy i co spróbujemy wyciągnąć z każdej z nich. Bo tutaj wyłonienie faktycznych zwycięzców i przegranych wcale nie jest takie proste :) Oczywiście, wygrana w konkretnej prowincji zapewnia związany z nią żeton Bitwy, co jest kluczowym aspektem gry ze względu na bycie źródłem pokaźnej ilości punktów zimą. Czasem jednak pozornie pokonany gracz zdobędzie takie korzyści podczas walki, że na dłuższą metę to on zyskał najwięcej - mógł popełnić seppuku i wywindować swój honor w górę, aby przełamywać remisy w kolejnych bitwach. Mógł przyjść "z wizytą" - nawet jedną figurką! - i zaangażować się w potężną potyczkę, w której uczestniczą liczne siły różnych klanów, co zapowiada wiele ofiar. I raptem okazuje się, że postawił tylko na Cesarskich Poetów, co przyniosło mu 8 punktów zwycięstwa. A przy okazji dostał też część monet od wygranego. I tak dalej, i tak dalej.\nKomuś zachciało się zjeść ciastko i mieć ciastko. Rising Sun daje taką możliwość. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby nakazać własnym oddziałom dokonać seppuku - wspinając się odpowiednio na torze honoru i uzyskując parę punktów zwycięstwa - a następnie zapłacić roninom, aby wykonali robotę za nas i może nawet wygrali bitwę. O ile wszystko pójdzie zgodnie z planem. Domeną wielkich strategów jest jednak przewidywanie posunięć przeciwnika :)\nSamo obstawianie jest również bardzo emocjonujące. To gra blefu, wchodzenia w umysł przeciwników, próba rozgryzienia ich toku myślowego i odgadnięcia: "co oni tak naprawdę próbują zyskać na tej bitwie? Czy zależy im na zdobyciu kafelka, czy może na innych, pobocznych zdobyczach? Ile są w stanie postawić?". Same mechanizmy rozpatrywania Przewag są skonstruowane w taki sposób, że możliwe jest dokładne wyliczenie wszelkich kombinacji możliwych "outcome'ów" bitwy i dzięki temu mniej lub bardziej skuteczne obliczenie prawdopodobieństwa wygranej.\nKontynuując przerwany wątek. Klan Lotosu to mistrzowie polityki, którzy podporządkują pozostałe frakcje pod swoje widzimisię. Nie dość, że nie dotyczy ich aspekt losowości związany z dobieraniem kafli rozkazów - bo wybierają i tak dowolny z pięciu możliwych - to jeszcze mogą dokonać tzw. hate draftu, czyli celowo odrzucić kafel, którego nie chcieliby uświadczyć zagranego w danej porze roku. Na przykład, jeśli zagrany już został Werbunek, gracz kierujący Lotosem mógłby zagrać drugi Werbunek rewersem do góry - wykonać na jego miejsce cokolwiek sobie życzy - i do końca rundy nie martwić się już, że jego przeciwnicy umieszczą jakieś figurki na planszy.\nWisienką na torcie jest sam mechanizm zawierania sojuszy oraz to, że gra zachęca do negocjacji - jeśli tylko grupa graczy jest generalnie skłonna do dyskutowania i "gry nad stołem". Związane jest to oczywiście z bonusami związanymi z kafelkami rozkazów; trzeba jednak mieć świadomość, że w powietrzu cały czas wisi widmo zdrady :) Jest ona czasem bardzo opłacalnym działaniem, bo potrafi dość mocno namieszać w sytuacji na planszy. Czasem zdajemy sobie też sprawę, że nie leży już w naszym interesie pomaganie sojusznikowi. W pierwszych rozgrywkach nie jest to oczywiste, ale im dalej w las, tym gracze nabierają coraz większej świadomości, że zwycięzca jest jeden i wcale nie jest tak kolorowo z całą tą współpracą. Wchodząc w sojusz z danym graczem, trzeba naprawdę rozważyć, czy rzeczywiście "wycisnę z tej cytryny dużo soku". Ważne jest oszacowanie, jakie de facto korzyści wynikają dla mnie z chodzenia z drugim graczem ramię w ramię. Czasem rozsądnym zagraniem jest nawet rezygnacja z sojuszu - jakiegokolwiek! - tylko po to, aby nie wspomagać niepotrzebnie osób trzecich w trakcie istotnych dla nas działań. Kwestiami wartymi rozważenia podczas Ceremonii Picia Herbaty są: ilość punktów zwycięstwa pozostałych graczy, pozycja ich figurek na planszy czy żetony Bitew, na jakim potencjalnie im zależy. Rising Sun skonstruowany jest też w taki sposób, że w różnych porach roku przypada różna ilość rozkazów politycznych na gracza. Warto rozważyć wejście w sojusz z tym, który posiada ich najwięcej - załapanie się na premię z trzech kafelków to duża przewaga. A że w międzyczasie wszystko może pójść w rozsypkę za pomocą jednego rozkazu... to już inna sprawa.\nKlan Ważki dogadał się ze swoim sojusznikiem, że to jemu przypadnie kontrola widniejącej powyżej prowincji. Jaka szkoda, że kierujący klanem Lotosu postanowił jako ostatni rozkaz w tej porze roku zagrać Formację i przesunąć swe siły tak, aby zagarnąć region dla siebie... sojusz nie został zerwany, bitwa się więc nie odbywa, Ważka traci prowincję poprzez proste porównanie siły obu graczy.\nWreszcie, warto też wspomnieć o wielu możliwościach zdobywania punktów, co tworzy tym samym mnogość ścieżek do zwycięstwa. Można skupić się na aspekcie set collection - zdobywania jak największej ilości różnych kafli Bitew, co może dać naprawdę pokaźny zastrzyk punktów. Możliwe jest gromadzenie ich podczas Żniw - wiele prowincji zapewnia punkcik tu i ówdzie. Dobrą ścieżką jest też "metoda na przegrywanie", czyli jak najczęstsze popełnianie seppuku, a najlepiej łącząc to jeszcze z poetyckimi wierszami :) Liczne karty pory roku szastają w nas punktami, gdy tylko spełnimy określony na nich warunek. Osobną kategorię stanowią karty zimowe - ich jedynym działaniem jest właśnie zapewnianie punktów. Premiują one za starania w różnych kategoriach - np. ilości zbudowanych warowni, posiadanych Oni czy zebranych podczas gry kart Cnót. Rising Sun pozwala formować strategię wedle uznania, a rozgrywka danym klanem może zostać poprowadzona na co najmniej kilka sposobów. Jest tu naprawdę sporo kombinowania.\nKarty zimowe do tanich nie należą, ale warto zaopatrzyć się przynajmniej w jedną z nich. Na przykład Postać Kitsune, która wynagrodzi nas za posiadane warownie - które, o ile wszystko poszło po naszej myśli, na tym etapie raczej powinniśmy mieć w liczbie trzech, jeśli nie czterech.\nIstotne są kafelki wygranych Bitew w RÓŻNYCH kolorach. Klan Koi zdobył więc 5 z nich(drugie Hokkaido nie jest brane pod uwagę), co daje mu dodatkowe 20 punktów. Żeby nie było, dublujący się kafel wcale nie jest bezwartościowy - jako że bitwa wygrana została jesienią, warty jest 3 punkty zwycięstwa sam z siebie.\nNie mam sojusznika! Przegrałem...\nPolska edycja ma już w drodze kilka dodatków, które urozmaicą rozgrywkę w Rising Sun, zanim trafią one na rynek minie jeszcze jednak trochę czasu. Czy podstawowa wersja gry jest w stanie zapewnić satysfakcjonujące doznania na liczne sesje, czy jednak staje się po chwili schematyczna i powtarzalna?\nRozsiewam obawy: nie, nie staje się. Skąd miałyby wynikać ewentualne wątpliwości? Ano, plansza jest bądź co bądź taka sama za każdym razem, a na dodatek każdy klan ma z góry ustalone miejsce startowe. W pełnym składzie początek za każdym razem wygląda więc tak samo. I to jest w zasadzie jedyny moment, gdzie mogą pojawić się "oskryptowane" zagrania, choć zapewne dopiero po kilkunastu rozgrywkach. Wiadomo też na przykład, że wiosną warto wejść w sojusz z klanem Koi, bo temu przypadną 3 kafle rozkazów. Lekką wariacją mogą być czynniki takie jak wybrany zestaw kart rozwoju czy to, jacy Kami uczestniczą w danej grze.\nKażdy z graczy rozpoczyna w ściśle ustalonej prowincji, posiadając dayimo, bushi oraz warownię.\nDalej jednak sytuacja może rozwinąć się na tysiąc sposobów, zmuszając graczy do adaptacji do ciągle zmieniających się warunków. Mimo, że Rising Sun zawiera bardzo niewiele losowości(ogółem), nawet perfekcyjny plan może zostać zepsuty przez to, że gracz nie odnajdzie pożądanego kafelka rozkazu spośród 4 dobranych. Niejednokrotnie trzeba wtedy wybrać mniejsze zło - czasem nawet zdradę, której normalnie byśmy nie chcieli - ale tworzy to ciekawe sytuacje i zmienne, które trzeba brać pod uwagę. Namieszać może też to, które(i w jakiej kolejności) prowincje będą rozpatrywane podczas fazy Działań Wojennych - może się okazać, że akurat nie będzie bitwy w prowincji, z której przydałby się nam kafel Bitwy do zbieranego zestawu.\nPanteon japońskich bóstw. Przynajmniej w wydaniu Rising Sun.\nRegrywalności sprzyja też to, że do gry trafiają jedynie cztery(z siedmiu dostępnych) kafelki Kami, a używany jest jeden z trzech zestawów kart rozwoju. Co istotne, karty te grupowane są według konkretnych stylów rozgrywki, a to która grupa zostanie wybrana(lub wylosowana) wpływa na podkreślenie nieco innych aspektów Rising Sun. Dzięki temu jego charakter jest za każdym razem nieco inny.\nCzęść kart każdej pory roku jest stała, do tej puli zostaną natomiast dodane karty z jednego z widniejących powyżej zestawów - świątynia, jeździec czy imbryczek to trzy różne style, zapewniające za każdym razem zróżnicowane wrażenia.\nNo i ogrywanie każdego klanu, znalezienie odpowiadającej nam strategii, eksperymentowanie w ramach próbowania nowych opcji - to też zapewnia satysfakcjonującego kombinowania na długie godziny. A jak Rising Sun "chodzi" w różnych konfiguracjach osobowych? Cóż, wiadomym jest, że przy nieparzystej ilości graczy ktoś zawsze będzie skazany na bycie samotnym wilkiem - pozostanie bez sojuszu. Chciałbym tu od razu uspokoić tych, którzy myślą, że taki gracz jest bez szans na wygraną. Absolutnie nie jest to prawdą. Z mojego doświadczenia wynika, że jakieś 50% gier skończyło się zwycięstwem gracza, który podczas jesieni pozostał bez sojusznika! Przewaga wynikająca z posiadania bonusów może zostać zniwelowana tym, że dwóch graczy de facto ze sobą konkuruje, a "ten trzeci" ma, że tak powiem, pole do popisu. A jak wygląda to wiosną? Oczywistym jest, że warto się wtedy rozwinąć i podłożyć fundament pod kolejne, bardziej owocne pory roku, co może być utrudnione w przypadku grania "w pojedynkę". Owszem, ale na dłuższą metę nie jest to żadna tragedia, bo w gruncie rzeczy w trakcie pierwszej rundy zdobywa się naprawdę mało punktów, a Rising Sun wcale nie pozwala, a przynajmniej mocno ogranicza efekt kuli śnieżnej. Tutaj naprawdę większość rozgrywa się na samym końcu, a głównym determinantem zwycięstwa będzie z reguły to, komu najlepiej pójdzie podczas bitew. Odpowiadając jednak na pytanie, uważam, że optymalna ilość graczy to 4. Po prostu - it feels right :) Z chęcią siądę jednak zarówno w trójkę, jak i piątkę.\nPewne zagrywki w naturalny sposób stają się tym silniejsze, im więcej graczy uczestniczy w grze. Na przykład Oni Niegodziwości kradnie 2 punkty każdemu bardziej honorowemu klanowi, który ma nieszczęście posiadać jakieś siły w prowincji, do której demon ten zawędrował. W tym przypadku Ważka zdobyła 6 punktów kosztem trzech pozostałych graczy. Istnieje pewne potężne połączenie - potwór ten zastosowany razem z pewnym Kami(aczkolwiek jest jak najbardziej do skontrowania!)... ale to już zostawię do odkrywania Wam.\nA do czego mógłbym się przyczepić? Cóż, o ile uważam, że balans gry został w dużej mierze zachowany - bo asymetryczne zdolności klanów są naprawdę przegięte, a gdy wszystko jest przegięte, to tak naprawdę jest wyrównane :) - o tyle Bonsai(żółty) dość mocno zależny jest od tego, czy w rozgrywce uczestniczy Kami pozwalający na kupowanie dodatkowych kart Pór Roku. Wtedy gracz kontrolujący tenże klan prawdopodobnie skupiać będzie się na wystawianiu swoich shinto na wspomniany kafel, bo maksymalnie efektywnie wykorzysta w ten sposób swoją umiejętność pasywną. Natomiast jeśli Ryujin nie pojawi się w grze, to nie tyle Bonsai ma pod górkę, o ile musi bardziej koncentrować się na umiejętnym zagrywaniu rozkazów Szkolenia. Nie mierzi mnie to jakoś, ale dość dziwną decyzją jest moim zdaniem uwarunkowanie potencjału jednej z frakcji od tego, czy na etapie setupu pojawi się jakiś element, czy nie. Nie bójcie się jednak - klanem tym można wygrywać nawet i gdy tak się nie stanie, po prostu wymaga to minimalnie większych nakładów pracy niż w przypadku pozostałych.\nDroga Szoguna prawidłową drogą\nRising Sun stanowi świetne podsumowanie dotychczasowej kariery Erica Langa i wyraz jego ewolucji jako projektanta. To tytuł, który łączy prostotę zasad z dużą głębią strategiczną, gdzie aspekt planowania i myślenia "kilka ruchów do przodu" występuje na wielu płaszczyznach. Całość otoczona jest epicką aurą w klimacie konfliktu na dużą skalę. Gra ta angażuje w równym stopniu każdego gracza, bo decyzje podejmujemy nieustannie, nawet w trakcie tur innych przy stole. Na dodatek skonstruowana jest w taki sposób, że zachęca do rozmów, negocjacji i różnych dyplomatycznych zagrywek - choć i gracze, którzy wolą zwyczajnie skupić się na samej rozgrywce nie będą rozczarowani, bo Rising Sun jest po prostu doskonały mechanicznie. A ukoronowaniem tego jest system walki, stanowiący wręcz osobną minigierkę, w której łącząc blef, próby przechytrzenia przeciwnika i szacowanie, co odpuścić, a na czym się skoncentrować gracze są skazani na całą masę interesujących i nieraz łamiących głowę wyborów.\nJednocześnie polecam - mając na względzie przytoczone przeze mnie wcześniej cechy gry - przemyśleć, czy ta pozycja będzie dla Waszej grupy graczy odpowiednia. Bowiem nie każdemu może spodobać się tak strategiczny model rozgrywki, bardziej statyczny niż dynamiczny, gdzie konsekwencje naszych działań nie są koniecznie widoczne na pierwszy rzut oka - a przynajmniej dopóki nie nabierze się pewnej ogłady i doświadczenia. Warto też pamiętać, że rozgrywka trwa około dwóch godzin, a początkowe partie - nawet do trzech. Jeśli jednak do stołu zasiada ekipa czująca się w takich warunkach jak ryba w wodzie, Rising Sun będzie strzałem w 10!\nAutor: How to Board Games o 18:14\nEtykiety: area control, blef, cmon, dudes on a map, dyplomacja, japonia, karty, mitologia, portal games, recenzja, set collection, simultaneous action selection, variable player powers\nSZTUKA WOJNY - recenzja Tytuły polegające na kontroli obszarów stanowią twardy orzech do zgryzienia, kiedy w grę wchodzi pojedynek dwóch...


Jedzenie wegańskie - http://jedzenie-weganskie.psiemaniery.com.pl/\nprzepisy wegańskie Przepisy wegańskie można znaleźć obecnie praktycznieOstatnio bardzo popularna jest kuchnia wegańska. Dobrze jest znać choć kilka przepisów, dzięki którym ugotujemy pyszne dania. Przepisy wegańskie można znaleźć obecnie praktycznie w każdej książce k\nDodane: 03:59 23. 01. 2022\nprzepisy wegetariańskie Kuchnia wegetariańska wyklucza spożycie mięsa iNajbardziej popularną dietą jest dieta standardowa oparta na konsumpcji wszystkiego, czyli mięsa, ryb, nabiału, warzyw, owoców, itd. Lecz od wielu lat dużo osób interesuje kuchnia wegańska. I osoby\nDodane: 03:19 12. 06. 2021\nWege parmezan przepis Coraz większa popularność diety roślinnej spowodowałaKuchnia wegańska wyklucza spożywanie produktów pochodzenia zwierzęcego. Dieta oparta na produktach roślinnych jest zdrowa, smaczna i nie ma złego wpływu na środowisko\nDodane: 06:14 09. 06. 2021\ntofu feta Dieta wegańska, powody jej stosowaniaSklepy oferują coraz więcej produktów wegańskich. Z tego powodu każdy może przejść na dietę wegetariańską. Przepisy wegetariańskie nie są wcale zbyt skomplikowane, a często łatwiejsze do przyrządze\nDodane: 04:18 06. 06. 2021\nwege przepisy Sprawdzamy kuchnię wegańskąDzisiaj pewnie chętnie w końcu sprawdzimy te przepisy wegańskie. Od pewnego czasu o tym myśleliśmy, ale dziś w końcu nadszedł ten czas. Kuchnia wegańska przecież chodzi za nami już od pewnego czasu. Dlatego wiemy, że warto w ko\nDodane: 03:41 30. 05. 2021\nweganizm przepisy Dlatego właśnie postanowiliśmy że sprawdzimy jakOd pewnego czasu myślimy o tym, by w końcu sięgnąć po przepisy wegańskie. Wiemy, że tam często pojawia się tofu wędzone. A mamy na nie już ochotę. Dlatego właśnie postanowiliśmy, że sprawdzimy, jak dobr\nDodane: 05:10 01. 05. 2021\nprzepisy wegetariańskie Warto więc zrobić ogólne badania zdrowotnePopularne przepisy wegańskie są rozwiązaniem na wiele problemów zdrowotnych. Takie stwierdzenie pada coraz częściej z ust cenionych lekarzy i dietetyków. Czy w takim razie kuchnia wegańska powinna stać\nDodane: 04:45 26. 04. 2021\nCo warto wiedzieć o kuchni roślinnejCo warto wiedzieć o kuchni roślinnejCzy w 2021 zdołasz zrobić wege parmezan?Radzimy jak zrobić tofu fetę taniejOgólnie o wegetarianizmie i weganizmieCo warto wiedzieć o kuchni roślinnejPodstawowe info na temat kuchni wegetarianskiej\nCo warto wiedzieć o kuchni roślinnejCo warto wiedzieć o kuchni roślinnejCzy w 2021 zdołasz zrobić wege parmezan?Ogólnie o wegetarianizmie i weganizmiePodstawowe info na temat kuchni wegetarianskiejRadzimy jak zrobić tofu fetę taniejCo warto wiedzieć o kuchni roślinnej


Działania księgowe dla firm – Informacyjny Rejestr Fizyczny\nKatarzyna Mikołowska 6 czerwca 2018 Biznes i praca 0\nWielu z was kiedy słyszy słowo księgowość ma ciarki na plecach i w sumie się nie dziwię z tego względu, że jest to bardzo wyspecjalizowana dziedzina oraz temat do którego na pewno trzeba podchodzić odpowiednio skrupulatnie oraz dokładnie. Patrząc przede wszystkim na dzisiejsze firmy trudno wyobrazić sobie, że któraś z nich nie korzysta z działań zewnętrznych księgowości.\nAlbo też takiej, która nie zatrudnia osób do współpracy w tym zakresie. Dzisiaj zamierzam opowiedzieć właśnie o tym, jak powinno planować się działania księgowe oraz wybierać firmy do współpracy. Na pozostałych artykułach w blogu, które mam wam do zaoferowania znajdziecie także wszystkie informacje o przykładowych cenach. Na pewno tabelka, którą dla was przygotowałam z zestawieniem cen za poszczególne usługi będzie dla was niezwykle istotna z tego względu, że wiem, iż każdy z przedsiębiorców liczy pieniądze i chce, aby usługa była realizowana nie tylko tanio, ale i dobrze. Jest to trudne połączenie w branży księgowej i rachunkowości, jednak wiem z własnego doświadczenia, że można znaleźć firmy, które poradzą sobie z tym tematem świetnie za niewielkie pieniądze. Innowacyjna księgowość dla firm prowadzona jest w różny sposób, jednak bardzo często wykorzystywane są specjalistyczne oprogramowania, które są płatny. Jakby tego było mało, do obsługi oprogramowania musi być zatrudniona osoba, która zna się na tym temacie i faktycznie trzeba sprawdzać różne firmy oraz najlepiej dopytywać z jakiego oprogramowania korzystają.\nPo to, aby praca przebiegała szybko i sprawnie. Wtedy faktycznie działania księgowe będą odpowiednio dobrze prowadzone. Abyście mogli być z nich zadowoleni z całą pewnością polecam wam poszukiwanie odpowiedniej firmy nawet przez kilka tygodni, aby tylko później być zadowolonym z efektu.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Czy warto korzystać z usług biura rachunkowego?\nNastępny: Następny wpis: Poszukiwana nieruchomość w Warszawie


» E-kurs Kosmetologia Stosowana\nKurs adresowany jest do wszystkich osób zainteresowanych kosmetyką, pragnących poznać metody pielęgnacji swojego ciała, dla osób szukających najlepszych rozwiązań na swoje problemy kosmetyczne, jak również dla przyszłych kosmetyczek lub pracujących w tym w zawodzie pragnących odświeżyć swój zasób wiedzy z zakresu kosmetologii. Uczestnik kursu pozna rodzaje cery i metody pielęgnacji twarzy oraz całego ciała. Pozna preparaty oraz najnowszą aparaturę stosowaną w gabinetach kosmetycznych. Kurs kończy egzamin wewnętrzny, który obejmuje sprawdzenie wiadomości zdobytych na kursie. Po pozytywnym zaliczeniu egzaminu uczestnik kursu otrzymuje zaświadczenie ukończenia kursu.


Proszę o ocenę rezonansu - DrKregoslup.pl\nStrona główna › Fora › Schorzenia i urazy kręgosłupa › Odcinek lędźwiowy › Proszę o ocenę rezonansu\nTen temat ma 5 odpowiedzi, 5 odpowiedzi, a ostatnio został zaktualizowany 5 months, 1 week temu przez heziu.\n15 grudnia 2021 o 12:39 #70276\nWitam, czy ten rodzaj bulging disc moze powodować dość silne bole kręgosłupa promieniujące do pachwiny i w okolice krocza? Z góry dziękuję za wszelkie informacje. Zdjęcie w załączniku.\n15 grudnia 2021 o 13:13 #70278\nProponowal bym doglebnie opisac dolegliwosci, kiedy sie one pojawiaja, a kiedy nasilaja, czy sa stale czy przejsciowe, czy to miejscowy bol.. tak mozna bez konca… Im wiecej informacji na wstepie, tym z pewnoscia wieksza szansa na trafniejsza odpowiedz\n15 grudnia 2021 o 13:28 #70280\n
Przede wszystkim nasilają się przy siedzeniu oraz pochylaniu. Kiedy leżę ustępuje, w nocy bólu brak. Gdy siedzę bol pojawia się w prawym biodrze oraz prawej pachwinie, gdy w tym momencie wstanę bol bardzo łagodnieje. Łagodnieje również wtedy gdy w pozycji siedzącej siedzę wyprostowany gdy siedzę zgarbiony jest bardzo mocny.
\n16 grudnia 2021 o 12:28 #70284\nWitam. Z opisu wynika, że kręgosłup jest zdrowy. Tą małą wypukliną nie ma co się przejmować, bo nie ma ucisku na korzenie nerwowe, ani nie piszą nic o jakimś zmniejszeniu przestrzeni międzykręgowych. To jest zapewne jakieś napięcie mięśniowe, dysbalans pomiędzy stronami ciała, który trzeba zlikwidować. Proszę zainteresować się ćwiczeniami rozciągającymi. Poobserwować własne ciało podczas tych ćwiczeń. Jak będzie zmniejszona ruchomość w jakimś zakresie, to trzeba się za to zabrać i przywrócić właściwą mobilność. Ćwiczeń w internecie jest cała masa. Polecam kanał na You Tube, np. Marek Purczyński lub Człowieku Rusz Się. Tam można natrafić na całe programy ćwiczeń. Można również dowiedzieć się, jak prawidłowo siedzieć, schylać się, chodzić, aby zachowywać naturalne krzywizny kręgosłupa. Pozdr.\n16 grudnia 2021 o 13:22 #70285\nRównież polecam kanał Człowieku Rusz Się – genialne ćwiczenia!\n16 grudnia 2021 o 22:31 #70293\ndokładnie jak Koledzy powyżej – nie widać nic strasznego. Być może wypuklina robi dolegliwość przy jakimś konkretnym ruchu. Sprawdź swoje ciało, na pewno Ci odpowie 😉\nZnajdź dobrego fizjo – daj sobie czasu, poćwicz z fizjo, pozwisaj na drążku czy na drzwiach w wolnych chwilach, wsłuchaj się w ciało – każdy z nas po jakimś czasie dokładnie wie co szkodzi i na co uważać.


Napisane przez Ł.R.\tOpublikowano w Regionalne poniedziałek, 23 listopad 2020 14:05\nJeszcze na początku listopada ten współczynnik w naszym województwie oscylował w okolicach 70, stąd też udało się przez ostatnie 3 tygodnie ten współczynnik znacznie zniwelować.\nW ostatnim tygodni największy spadek liczby nowych zakażeń odnotowano w Toruniu, który z 70 średnio zakażeń na 100 tys. mieszkańców spadł do 46. Również z ponad 60 poniżej 50 udało się zejść w powiecie inowrocławskim.\nZ obliczeń Adama Gapińskiego wynika, że współczynnik R dla naszego województwa oscyluje obecnie w okolicach 0,9. Oznacza to, że 100 osób zakażonych, zakaża kolejne 90, przez co wirus się zwija.\nKumulowanie ozdrowieńców zniekształca wykres\nJak widać na naszym długoterminowym wykresie w ostatnim czasie krzywa wzrostu aktywnych przypadków po 11 listopada nieco zaczęła się spłaszczać, ale wciąż rośnie, dzisiaj przekraczając 32 tys. przypadków. Te dane wydaja się jednak zniekształcone, bowiem przez ostatnie 2 tygodnie mamy tendencje spadkową jeżeli chodzi o nowe zakażenia. Wydaje się zatem, że ozdrowieńcy są raportowi z pewnym opóźnieniem, co krótkoterminowo zniekształca wykres.\nWięcej w tej kategorii: « Rok 2019 był rekordowy w inwestycje w kolej w regionie. Musimy je podawać jednak po przecinku\tZanosi się na ,,rzeź” kujawsko-pomorskiej kolei »


Ochrona marki w Urzędzie Patentowym\nCzy rejestracja znaku towarowego oznacza, że nie łamię prawa?\nLepiej zastrzec nazwę czy logo firmy?\nJeżeli chcesz zastrzec nazwę i logo firmy to robi się to w Urzędzie Patentowym.\nOd strony formalnej będziesz się ubiegał o rejestrację znaku towarowego. Co to jest znak towarowy? To każde oznaczenie, które wyróżnia Twoje towary lub usługi na rynku. W praktyce przedsiębiorcy najczęściej zgłaszają do ochrony:\nnazwę (np. Bar Jagienka);\nlogo (np. logo komputerów DELL);\nsymbol/ rysunek (np. nadgryzione jabłko).\nPo przejściu całej procedury otrzymasz specjalne świadectwo ochronne. Będziesz tam wymieniony jako wyłączny właściciel praw do swojej marki.\nTo o tyle ważne, że nikt Cię już nie wyprzedzi.\nA musisz mieć świadomość, że kiedy dochodzi do sporów o prawa do marki niemal zawsze jedna ze stron robi takie zgłoszenie na siebie. Jeżeli to będziesz Ty – łatwo spacyfikujesz nieuczciwego konkurenta.\nNaśladuj strategie większych od siebie\nJeżeli chcesz chronić nazwę i logo to nie ma lepszego sposobu niż rejestracja znaku towarowego. To właśnie strategia największych światowych koncernów.\nHistorycznie były dwie duże fale międzynarodowych zgłoszeń znaków towarowych na Polskę. Pierwsza po odzyskaniu niepodległości (1918 r.) a druga po upadku komuny (1989 r.). To były wyjątkowe momenty kiedy otwierał się nasz rynek na świat. Firmy, które planowały u nas inwestycje zastrzegały w pierwszej kolejności swoje marki.\nPrzykładem jest Gillette, Milka czy Coca Cola.\nJeżeli chcesz zrozumieć jak diametralnie zmieni się Twoja sytuacja po rejestracji – posłuchaj mojego podcastu. Opowiadam w nim jak prawo chroni marki bez formalnej rejestracji. Konfrontuję to z zastrzeżonymi znakami towarowymi.\nWyrobisz sobie dzięki temu zdanie, czy taka ochrona jest Ci w ogóle potrzebna.\nLogo nie zawsze zabezpieczy nazwę firmy\nZauważyłem, że to świadectwo rejestracji znaku towarowego wiele osób hipnotyzuje.\nLudzie mają tendencję do upraszczania wszystkiego. W szczególności skomplikowanych zagadnień prawnych.Kiedy widzą, że jakaś firma zastrzegła swoje logo (bo posługuje się symbolem R w kółku), automatycznie uznają, że ten monopol prawny rozciąga się również na samą nazwę. Tak może być, ale w wyjątkowych sytuacjach.\nPokażę Ci to na przykładzie klienta, którego broniliśmy przed utratą atrakcyjnej domeny internetowej. Szczegółowo ten spór opisałem w tym artykule:\nWalka o domenę Okazje.pl [CASE STUDY].\nPan Paweł [imię zmieniłem] odezwał się do mnie po odebraniu pisma na Sąd Polubowny ds. Domen Internetowych. Mocno go to zaskoczyło, bo choć był abonentem domeny Okazje.pl to właściwie strona była nieużywana. Mimo wszystko planował kiedyś otworzyć pod nią sklep więc nie zamierzał oddawać jej bez walki.\nCo ciekawe, firma, która go atakowała, zastrzegła logo Okazje.pl w formie znaku towarowego unijnego. Znak służył do oznaczania wielu usług w tym usług reklamowych. Ewidentnie zgłoszenie było zrobione po spór.\nPrzyjęliśmy taką linię obrony, że ich logo absolutnie nie chroni samej nazwy. Monopolizacja słowa “okazje” dla reklamy blokowała by totalnie wszystkie branże. To z kolei było by szkodliwe dla wolnego rynku.\nArbiter rozpatrujący sprawę przyznał nam rację i pozew oddalił.\nChcę zastrzec nazwę i logo firmy robiąc jedno zgłoszenie.\nDa się to zrobić ale Twoja nazwa firmy musi być fantazyjna.\nNiestety obecnie panuje istna moda na używanie określeń opisowych. Opisowych, czyli takich, które „łopatologicznie” wskazują do oznaczania czego służą. Przykładowo polski Urząd Patentowy odmówił rejestracji takich znaków słownych jak:\n„złota rączka” dla drobnych usług budowlanych (Z.390554),\n„ekogroszek” dla węgla drzewnego (Z.302096),\n„kartka pocztowa” do oznaczania kartek pocztowych (Z.347939), czy sloganu\n„prawdopodobnie najlepszy pellet w okolicy…” (Z.499172).\nCo ciekawe, ekspert przyznał ochronę na takie oto znaki w wersji słowno-graficznej:\nPonieważ zgłaszający ubiegali się o ochronę logo. Innymi słowy ubrali nazwę opisową w fantazyjną grafikę. Tym sposobem da się niejako obejść prawo, ale nie zabezpieczysz tak samej nazwy. Logo z opisową nazwą chroni tylko „garniturek”.\nJeżeli posługujesz się nazwą, która w najmniejszym stopniu nie wskazuje na to czym się zajmujesz, to mam dobrą wiadomość. Możesz upiec dwie pieczenie na jednym ogniu. Zastrzegając logo ochronisz również nazwę firmy. Czyli konkurencja, która wejdzie w podobną nazwę ale niepodobną grafikę – naruszy prawo.\nPrzykładami takich silnych znaków są:\nMimo wszystko, jeżeli Twoja nazwa firmy jest opisowa to rozważ zastrzeżenie logo. O tym jakie to daje korzyści mówiłem w poniższym nagraniu.\nChcę zastrzec nazwę i logo firmy robiąc dwa zgłoszenia.\nJak już wiesz, logo łatwiej zastrzec niż samą nazwę. Tyle, że dopatrzenie się w znaku opisowości często nie jest łatwe. W sytuacjach granicznych możesz mieć wątpliwości czy Twoja nazwa firmy jest:\nopisowa (a więc nie ma szans na ochronę) czy jedynie\nsugerująca (a takie znaki mają szansę na ochronę w wersji słownej).\nChroniąc tylko logo firmy, konkurent może się bronić tym, że nie masz wyłączności na samą nazwę więc nie możesz go zmusić do rebrandingu. I jak wtedy wykazać, że się myli? Poza długimi pismami od rzecznika patentowego, możesz zrobić coś jeszcze. Zgłoś do ochrony znak słowny. Jeżeli ekspert z Urzędu Patentowego przyzna Ci ochronę, to masz koronny dowód na to, że posiadasz monopol na nazwę.\nŚwiadectwo ochronne będzie pełniło więc rolę opinii prawnej.\nTaka strategia jest ryzykowna, ponieważ ochrony możesz wcale nie dostać. Urząd Patentowy zamieści wtedy taką informację w rejestrze. I jak zauważyłem, w Polsce niepowodzeniem zakończyła się próba zastrzeżenia nazwy domeny Okazje.pl. Nie ma więc wątpliwości, że poniższe logo nie chroni płaszczyzny fonetycznej znaku.\nJeżeli chcesz chronić nazwę i logo firmy zgłoś dwa znaki. Jeden słowny a drugi słowno-graficzny. Każda z tych form ochrony ma swoje niuanse, plusy i minusy. Wzajemnie jednak niwelują swoje wady. Poza tym nigdy nie wiesz jak konkurencja będzie się chciała do Ciebie przybliżyć. Przykładowo może zmienić lekko nazwę, ale użyć podobnego logo:\nRejestracja osobno nazwy i logo da Ci poczucie bezpieczeństwa.\nCzy symbol przy logo też trzeba osobno rejestrować?\nZ tym pytaniem często spotykam się u moich klientów. Tutaj najchętniej upiekli by trzy pieczenie na jednym ogniu 🙂 Czyli płacąc za rejestrację logo chcieli by w sposób równocześnie zabezpieczyć nazwę i sam sygnet.\nTytułem wyjaśnienia spójrz na poniższy przykład:\nNiestety w większości przypadków taka ochrona będzie „rozmyta”.\nJeżeli ktoś użyje podobnego sygnetu, ale obok zupełnie innego logotypu to najpewniej się wybroni. Znaki zawsze trzeba porównywać całościowo. Nie można sobie dla konkretnej sprawy wyciągnąć tylko nazwy albo tylko sygnetu. Sądy już kilkakrotnie podkreślały, że klienci lepiej pamiętają elementy słowne znaku. Czyli duże podobieństwo sygnetów mogło by być zniwelowane przez różnice w nazwie.\nWniosek z tego płynie taki, że idealnie gdybyś osobno zgłosił również sygnet jako ten znak graficzny. To oczywiście wiąże się z koniecznością zrobienia trzech zgłoszeń i poniesienia za to opłat, ale nie musisz tego robić na raz.\nDziałaj według trzy etapowej strategii:\nZacznij od rejestracji logo.\nWzmocnij to później znakiem słownym.\nPo kilku miesiącach lub latach zgłoś go do ochrony sam sygnet.\nChcę zastrzec nazwę i logo firmy – podsumowanie\nRejestracja znaku towarowego nie jest zwykłą formalnością. Urząd Patentowy może odmówić Ci ochrony, jeżeli zgłoszona do zastrzeżenia nazwa handlowa będzie opisowa.\nŁatwiej zarejestrować logo ponieważ tym co utkwi w pamięci konsumenta to będzie fantazyjna grafika.\nRejestracja znaku słowno-graficznego (logo) nie ochroni płaszczyzny fonetycznej jeżeli nazwa jest ogólnoinformacyjna.\nJeżeli słowo zawarte w logo ma zdolność odróżniającą tj. ma szansę na ochronę jako znak słowny, to zastrzegając logo uzyskasz monopol również na samą nazwę.\nAby mieć pewność, że chronisz nazwę firmy zarejestruj obie odmiany znaków towarowych.\nLogo jako słowo ubrane w szatę graficzną, tylko częściowo chroni sygnet. Jeżeli używasz go niezależnie, rozważ zgłoszenie również trzeciej odmiany.


Anglia: Bartosz Białkowski obronił rzut karny - Sport WP SportoweFakty\nAnglia: Bartosz Białkowski obronił rzut karny\nBartosz Zimkowski 17 Sierpnia 2016, 00:29\nBartosz Białkowski został bohaterem Ipswich Town we wtorkowy wieczór w meczu 3. kolejki The Championship. Polski golkiper obronił bowiem rzut karny.\nW 24. minucie meczu na Molineux Jon Dadi Bodvarsson został sfaulowany w polu karnym Ipswich Town i sędzia wskazał na "wapno". Do piłki podszedł sam poszkodowany, ale jego strzał zatrzymał Bartosz Białkowski.\nPolski golkiper obronił trzecią "jedenastkę" podczas swoich występów w Anglii. Wcześniej zatrzymywał rywali w 2012 i 2007 roku - co ciekawe za drugim razem również zawodnika Wolverhampton Wanderers.\nPojedynek zakończył się remisem 0:0, a Białkowski zatrzymał ostatecznie dwa strzały w światło bramki. W barwach Wilków zabrakło kontuzjowanego Michała Żyro, a w Ipswich Town Piotra Malarczyka. Drużyna polskiego golkipera zajmuje dwunaste miejsce.\nWe wtorek pojawił się inny Polak - Tomasz Kuszczak. Bramkarz Birmingham City wpuścił gola z Wigan Athletic, a jego zespół zremisował 1:1.\nNatomiast w barwach Nottingham Forest pojawił się Damien Perquis (porażka z Brendford 0:1) i były reprezentant Polski w 88. minucie został wyrzucony z boiska za dwie żółte kartki.


Kuba Greguła liderem cyklu Rotax Max Challenge | RALLY AND RACE\nHome » Home » Wyścigi » Kuba Greguła liderem cyklu Rotax Max Challenge\nKuba Greguła liderem cyklu Rotax Max Challenge\n21 kwietnia 2017 krzysiek 0 Home, Wyścigi,\n15-letni kierowca kartingowy Kuba Greguła zajmuje trzecie miejsce w rundzie Rotax Max Challenge w austriackim Pachfurth\nDzięki problemom najgroźniejszych rywali Kuba Greguła awansuje na fotel lidera cyklu Rotax Max Challenge w klasie Max Masters.\nKuba Greguła tegoroczne Święta Wielkanocne będzie mógł zaliczyć do udanych, mimo iż początki drugiej rundy cyklu Rotax Max Challenge w austriackim Pachfurth nie należały do najlepszych. Podczas czwartkowych i piątkowych jazd treningowych Kuba miał problemy ze znalezieniem odpowiedniej przyczepności swojego karta. Po analizie przeprowadzonej przez zespół okazało się, że na gokarcie krakowianina założone były wadliwe opony i po ich wymianie, Kuba mógł zdecydowanie przyspieszyć.\nNiestety treningi przeprowadzone na niewłaściwym ogumieniu zaowocowały nie najlepszym ustawieniem gokarta, jednak mimo to Kuba nie poddawał się i w kolejnych biegach kwalifikacyjnych znajdował jeszcze lepsze tempo.\nWłaściwa rywalizacja rozpoczęła się w niedzielę, 16 kwietnia, od porannej czasówki, w której Kuba zajął 12. miejsce ze stratą 0,561 sekundy do najszybszego Dawida Dziochy. W czołowej trójce znaleźli się również Zsombor Kovacs i Petr Bezel. O godzinie 13:00 rozpoczął się bieg pre-finałowy, w którym Kuba poradził sobie jeszcze lepiej, z dużym marginesem zapewniając sobie udział w wielkim finale. W tej części rywalizacji 15-letni krakowianin finiszował na piątym miejscu, tracąc po 13. okrążeniach zaledwie 6,4 sekundy do zwycięzców.\nDokładnie o godz. 14:12 rozpoczął się przedostatni z biegów, w którym Kuba raz jeszcze zaznaczył wysoką dyspozycję, mijając linię mety na drugiej pozycji z przewagą niecałych pięciu sekund nad trzecim Dawidem Dziochą.\nW kończącym drugą rundę Rotax Max Challenge Super-Finale Kuba pokonał równo 20 okrążeń, mijając flagę w biało-czarną szachownicę na trzecim miejscu. Dzięki problemom włoskich rywali, z których jeden został zdyskwalifikowany, a drugi finiszował na odległych pozycjach, krakowianin wyjechał z Austrii w roli lidera cyklu.\nKalendarz Rotax Max Challenge:\nI runda (18-19 marzec) Adria (Włochy)\nII runda (15-16 kwiecień) Bruck (Austria)\nIII runda (17-18 czerwiec) Kecskemet (Węgry)\nIV runda (15-16 lipiec) Cheb (Czechy)\nV runda (09-10 wrzesień) Bruck (Austria)\nKalendarz Rotax Euro Challenge:\nI runda (29 marzec – 2 kwiecień) Genk (Belgia)\nII runda (24 – 28 maj) Salbris (Francja)\nIII runda (26 – 30 lipiec) Wackersdorf (Niemcy)\nIV runda (20 – 24 wrzesień) Castelletto (Włochy)\nKuba Greguła: – Mieliśmy spore problemy z ustawieniami gokarta, więc po raz kolejny nie mogę powiedzieć, że był to weekend idealny. Nie ma jednak na co narzekać – wyjeżdżam z Austrii w roli lidera cyklu Rotax Max Challenge, więc zadanie zostało wykonane. Zebraliśmy kolejną cenną wiedzę i doświadczenie, które z całą pewnością zaprocentuje w kolejnych rundach. Jesteśmy przekonani, że gdyby nie problemy z oponami pierwszego i drugiego dnia, moglibyśmy lepiej ustawić gokarta na Super-Finał i w efekcie pomyśleć nawet o wygraniu całej rundy. Kolejne zawody pod koniec maja na francuskim torze Salbris, więc mamy sporo czasu na przygotowania. Dzięki za wasze wsparcie!\nTagi: kuba greguła, Rotax Max Challenge\nPoprzedni: Mówią przed Świdnickim.\nNastępny: Rajd Sumava Klatovy: bracia Szejowie powalczą o kolejne punkty do Mistrzostw Czech 2017\nSubaru Poland Rally Team w nowym składzie rozpoczyna sezon rajdowy 2019\nZespół reprezentował będzie młody i utalentowany kierowca Kuba Greguła pilotowany przez doświadczonego Grzegorza Dachowskiego. Plany na sezon 2019 obejmują starty na Litwie, a w drugiej...\nZa kierownicą Fiesty R2\n16-letni Kuba Greguła w sezonie 2018 zamieni karta na Forda Fiestę R2 w asfaltowej specyfikacji Krakowianin weźmie udział w kilku imprezach na torach wyścigowych, a...