„Wyklęci” wczoraj i dziś. Tomasz Greniuch i Dariusz Ratajczak « Wolne Media (wejdź – www.ziom.top)\nOpublikowano: 03.03.2021 | Kategorie: Historia, Publicystyka, Publikacje WM\nWkraczający z armią radziecką na teren Polski nowy, pomyślany przez Berię i Stalina establishment – władza ludowa – miał jednego potężnego wroga: żołnierzy armii podziemnej. Żydowscy komuniści panicznie się ich bali. Starali się więc zręcznie – propagandą i prowokacjami – skłócać miejscową ludność z podziemiem a akcjami bojowymi je niszczyć (jednym z dowódców Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego był nie rozliczony z przeszłością Zygmunt Bauman, który brał udział w tłumieniu podziemia niepodległościowego: “przez 20 dni dowodził grupą, która wyróżniła się schwytaniem wielkiej ilości bandytów”, a także został odznaczony Krzyżem Walecznych). Nośnym zabiegiem propagandowym było sklejanie narodowych sił zbrojnych z nazizmem i antysemityzmem niemieckim. Łódzka filmówka, teatry, prasa przekuwały ekonomiczne konflikty polsko-żydowskie przedwojnia w broń rażenia, którego celem był mityczny przechył nacjonalistyczny.\nTę powojenną narrację podporządkowuje się międzynarodowej opinii żydowskiej a propagandę kontynuuje i podtrzymuje w służbie ideologii holokaustu. Mimo, że ONR ratował w czasie wojny Żydów a jego rywalizacja z kapitałem żydowskim miała charakter konfliktu interesów bez podłoża rasowego kłamstwo o antysemityzmie narodowców jest powielane bezdyskusyjnie, a więc irracjonalnie a kompletnie bezzasadny zarzut o faszyzm znajduje posłuch nawet w IPN.\nPolityka stygmatyzacji i przyklejania narodowców do nazizmu pojawiła się na nowo w zarzutach postawionych ostatnio młodemu uczonemu. Nagonce został poddany wybitny historyk z Opola. Zanim „stalinowski” wilczy bilet (utrata pracy i środków do życia, śmierć publiczna) wręczono dr. Tomaszowi Greniuchowi, wcześniej spotkało coś takiego Dariusza Ratajczaka.\nDr Ratajczak jest obok wielu innych zasłużonych postaci – żeby wspomnieć Bohdana Porębę albo Feliksa Konecznego – z panteonu polskiej kultury współczesnym “wyklętym”. Miał odwagę zająć stanowisko przeciwne władzy uzurpującej sobie legitymację do wzruszenia polskiej suwerenności historycznej, snującej kosztem narodu polskiego imperialną globalną fantazję.\nPolowania na niezależnych badaczy urządzano już w PRL. Wstydliwy epizod cenzury naukowej w „niepodległej” Polsce datuje się dziesięć lat po upadku komunizmu. W styczniu 2000 r. – po opublikowaniu rok wcześniej „Tematów niebezpiecznych”, zbioru esejów historyczno-politycznych, zawierających m.in. omówienie poglądów rewizjonistów Holokaustu – zapadło orzeczenie komisji dyscyplinarnej Uniwersytetu Opolskiego zakazujące dr. D. Ratajczakowi wykonywania zawodu nauczyciela przez trzy lata. Akademik został zawieszony, a następnie wydalony z Wydziału Historyczno-Pedagogicznego. Ruszyła nagonka, w wyniku której pozbawiony środków do życia (pracował jako stróż nocny w jednej z opolskich firm) historyk popełnił „samobójstwo”. W kunktatorskiej komisji zasiadali także duchowni. Nie zareagowano z „właściwą sobie ostrożnością” na łamanie podstawowych zasad regulujących swobodę myśli i słów, które wypominano systemom totalitarnym.\nDariusz Ratajczak ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. W 1997 obronił z wyróżnieniem pracę doktorską pt. „Zagadnienie postaw ludności Śląska Opolskiego w świetle wyroków WSR-ów w Katowicach i w Opolu w latach 1945-1955″ (promotor prof. Stanisław Nicieja). W latach 1988–2000 był pracownikiem naukowym Uniwersytetu Opolskiego (wcześniej – Wyższej Szkoły Pedagogicznej) na Wydziale Historyczno-Pedagogicznym. Jest autorem i współautorem książek naukowych i popularnonaukowych oraz wielu artykułów publikowanych.\nNaukowiec honorowo i bohatersko bronił niezależności akademickiej na swoim blogu: „Zatrzymujemy się zatem przed bramą z napisem ‘tajemnica’, której wyważenie jest dla profanów prawie niemożliwe. W tym miejscu ‘oficjalny historyk’ (na przykład Powstania Styczniowego, II Wojny Światowej, schyłkowego PRL-u) zrazu bezradnie rozkłada ręce i po chwili – jak na dworaka przystało – zaczyna łgać, posiłkując się naskórkowymi źródłami wypracowanymi przez mieszkańców ‘domu za bramą’ – to jest właściwych spiskowców. W ten sposób sam staje się – mizerną wprawdzie, bo jedzącą okruchy z pańskiego stołu – cząstką misterium nieprawości. Natomiast badacz niepokorny stara się mimo wszystko dotrzeć do źródeł nieoficjalnych (ma się rozumieć: prawdziwie nieoficjalnych) i pośrednich, a nade wszystko logicznie (indukcyjnie) wnioskować z faktów. Wtedy przy okazji ustala swój los: wyśmiany, poniżony i obsobaczony kończy w starannie przygotowanym koszu na śmieci”.\nKilka lat później zmienia ton. „Chciałem ukazać mój punkt widzenia. Uważałem, że skoro istnieje takie środowisko historyków, to jako historyk mam obowiązek przedstawić ich poglądy. Mogłem dodać jedno zdanie: „Nie zgadzam się z nimi!”. Żałuję, że tego nie zrobiłem, bo przez ten błąd uznano mnie za antysemitę” – kajał się przed dziennikarką “Wyborczej”, która przeprowadziła “nękające” śledztwo dziennikarskie w sprawie “rewizjonisty” broniącego wolności dociekań historycznych przed cenzurą (cywilną i karną) III-j Rzeczpospolitej.\nBatalia sądowa kończy się połowicznym wyrokiem: umorzeniem sprawy. Oskarżony w procesie historyk chciał, aby sąd przy ustalaniu wyroku wziął pod uwagę opinię prof. Wojciecha Wrzesińskiego, który stwierdził, że dr Ratajczak nie przytaczał własnych poglądów, a jedynie referował poglądy rewizjonistów historycznych. „Oskarżony nie musi wyrażać skruchy” – ustalił Sąd II-j instancji. Dariusz Ratajczak musi natomiast wpłacić 300 złotych na Dom Dziecka w Tarnowie Opolskim i pokryć koszty sądowe. W sumie około 500 złotych. „Jestem umiarkowanie szczęśliwy. Uzyskałem tyle, ile się dało, szczególnie w takich okolicznościach. Mam na myśli naciski polityczne” – komentował po ogłoszeniu wyroku historyk. Stwierdził też, że niedługo kończy się obowiązujący go zakaz prowadzenie wykładów. „Obecnie pracuję jako portier w hurtowni. Jedynym plusem tej pracy jest to, że mogę swobodnie pisać” – przyznawał.\nStyczeń 2000 r. Ratajczak czeka na orzeczenie komisji dyscyplinarnej Uniwersytetu Opolskiego. Jej rzecznik prof. psychologii Wiesław Łukaszewski apeluje, by dożywotnio wyrzucić go z zawodu nauczycielskiego. Bo naukowiec, rozpowszechniając kłamstwa, sprzeniewierzył się standardom etycznym obowiązującym nauczycieli i obowiązkowi przedstawiania wszelkich punktów widzenia.\nNa posiedzeniu „oskarżony” kieruje pytanie do członków komisji: czytali państwo moją pracę? Zapadła kłopotliwa cisza.\nKwiecień 2000 r. Uniwersytet Opolski poniża go wilczym biletem – zakazuje mu wykonywania zawodu nauczyciela przez trzy lata. Ministerstwo Edukacji podtrzymuje decyzję uczelni. Koledzy z pracy i znajomi przestają przyznawać się do znajomości z nim. Na widok mężczyzny przechodzą na drugą stronę ulicy albo mijają go jak powietrze. „To było wręcz ostentacyjne. Staliśmy w rynku, a nasi wspólni znajomi odwracali głowę i udawali, że nas nie widzą” – opowiada Aleksander Migo, opolski księgarz i antykwariusz, który szukał dla Ratajczaka pracy. „Darek naprawdę myślał, że sprowokuje historyków do wielkiej debaty. Nie spodziewał się, że zamiast w auli uniwersyteckiej odbędzie się ona na sali sądowej” – relacjonuje Mirosław Olszewski, który wielokrotnie pisał o sprawie Ratajczaka na łamach „Nowej Trybuny Opolskiej”.\nNaukowiec zapewnia, że z pewnością nie wróci na Uniwersytet Opolski. W polemice z Tomaszem Telukiem uczciwie podkreśla, że uczelnia traktując go w taki sposób sama okryła się hańbą: „(…) przyklejono mi etykietkę „kłamcy oświęcimskiego”. I bardzo dobrze. Lepiej być kłamcą niż… (art YY …… o …)”.\nNapływają komentarze „salonu”. O penalizacji wolności naukowej wypowiedział się w samych superlatywach prof. Andrzej Zoll: „Kara, jaka go spotkała, to zdrowy objaw społeczny”. W „Tygodniku Powszechnym” komunikował: „Niestety, jesteśmy społeczeństwem, które w dużym stopniu zatraciło zdolność samokontroli i samooczyszczania. Ostracyzm społeczny nie funkcjonuje nawet w kręgach akademickich, gdzie toleruje się ludzi sprzeniewierzających się zasadom etyki zawodowej”. „Piłeczka jest po stronie Ratajczaka” – przerzucał odpowiedzialność prawnik.\nMagdalena Tulli spazmatycznie deklarowała: „Nie mogę się zgodzić, że demokracja i zdrowy rozsądek obronią się inaczej. Obroniłyby się, gdyby na przykład koledzy przestali Ratajczakowi podawać rękę. Ale na to w Polsce nie ma co liczyć”.\nProf. Jacek Hołówka dopuszcza powrót z intelektualnej banicji. „Tylko że nie zależy to od społeczeństwa, ale od banity”. Jak się pokaja. „Musi spontanicznie zrobić coś, by można mu było zaufać. Niechby wytłumaczył powody, jakie kierowały nim, kiedy to pisał – nie wiem, może młodością, może głupotą. Tego kłamstwa oświęcimskiego nie da się mu zapomnieć, ale można by mu je wybaczyć, jeśli dałby do zrozumienia, że chce naprawić swój błąd” – uważa etyk.\nProf. Wiesław Łukaszewski, były już rzecznik dyscyplinarny Uniwersytetu nie wpuściłby Ratajczaka do żadnej szkoły: „Fanatyzmy nieomal zawsze rozwijają się w jednym kierunku, prawie nigdy się nie cofają. I nie rozwijają się w samotności, tylko karmią się cudzym zainteresowaniem. Gdyby dr. Ratajczakowi dać tę publiczność, jego fanatyzm z dużym prawdopodobieństwem powróci”.\nProf. Władysław Bartoszewski nazywa „tę książkę” „hańbieniem narodu polskiego”. Dopowiada w swoim stylu: „Osobami, które powinny dyskutować z panem Ratajczakiem, są nie profesorowie historii, ale psychiatrzy”.\nProf. Witold Kulesza, b. szef Głównej Komisji Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, zapowiada złożenie w prokuraturze wniosku o ściganie Ratajczaka za “typowy przykład kłamstwa oświęcimskiego”.\n„Próbowałem w ratuszu, w lokalnej gazecie, w zarządzie regionu „S”. Każdy mi odmawiał i odpowiadał: „Olek, ja nie będę za niego tyłka nadstawiał, bo zaraz zostanę posądzony o sympatię z nim”. “Wilczy bilet” dotyczący środowiska akademickiego rozszerzył się na wszystkie instytucje” – tłumaczył Aleksander Migo.\nW październiku 2003 r. Ratajczaka przestaje obowiązywać dotkliwa represja „wilczego biletu”. Wysyła kilkadziesiąt podań o pracę do opolskich szkół podstawowych, gimnazjów i liceów, na Uniwersytet Opolski, na uczelnie w Częstochowie i Warszawie. Nikt go nie chce zatrudnić.\n„Gazeta Wyborcza” z triumfem donosi, że nikt nie reaguje na błagania ojca o pomoc dla syna. „Abp Alfons Nossol też nie odpowiedział, choć ojciec napisał do niego dwa listy. Że jest już starym człowiekiem, który prosi o pomoc dla syna”.\nKilka lat wcześniej wykluczony intelektualista powołał się na wątpliwości wysuwane przez brytyjskiego badacza, Davida Irvinga. Irving i Ratajczak, historycy – brytyjski i polski – nie musieli zaprzeczać faktom, żeby stanąć przed sądem. Wystarczyło, że znaleźli poważne luki w myśleniu o holokauście, żeby obrońcy jedynie słusznej wersji dziejów znaleźli na nich sposób, o którym sami krzykliwie gardłują, że jest cenzurą i kryminalizacją dociekań naukowych.\n„Rozpatrzymy teraz te trzy główne założenia rewizjonizmu Holocaustu” – proponował w swojej krótkiej pracy opolski naukowiec:\n„1. Polityka III Rzeszy wobec Żydów\nDane dotyczące Żydów, którzy ponieśli śmierć na skutek polityki władz III Rzeszy w okupowanej Europie muszą dotyczyć następujących przypadków: choroby i epidemie wywołane sztucznie przez władze okupacyjne (zamykanie i zagęszczanie gett, głodowe racje żywnościowe dla przygniatającej większości ludzi), praca ponad siły (obozy koncentracyjne), brutalność deportacji do gett i obozów, uśmiercanie podczas walk Żydów uczestników ruchu oporu oraz osób zupełnie nieaktywnych, mających jednak nieszczęście przebywać na terenach będących areną działania Einsatzgruppen. Dodajmy do tego ofiary zbrodniczych eksperymentów medycznych oraz Żydów zabitych przez kolaboranckie szumowiny społeczne (aryjskie i żydowskie). Powyższe, tragiczne wyliczenie nie będzie więc obejmować ofiar sowieckiej polityki wobec polskich, litewskich, łotewskich, estońskich i rumuńskich (besarabskich) Żydów w latach 1939-1941 (a znacząca to liczba, nie wiedzieć czemu przypisywana Holocaustowi dokonanemu przez Niemców), ludzi zmarłych z przyczyn naturalnych bez związku z okupacyjną rzeczywistością, czy wreszcie ofiar wypadków drogowych, utonięć, zatruć medykamentami itd. (do tej pory wszystkie te przypadki były włączane do hekatomby Holocaustu). Zsumowując poszczególne kategorie, uwzględniając żydowskie ofiary pacyfikacji, obozów koncentracyjnych, tragicznego, okupacyjnego bytu, wydaje się, że liczba 2,5 miliona Żydów – ofiar Holocaustu – nie będzie daleka od prawdy”.\nHistoryk wcale nie negacjonistycznie konkluduje: „Jedno jest wszak pewne: nawet pojawienie się w przyszłości nowych liczb i szacunków nie zmieni istoty tragedii, jaka rozgrywała się w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz- Birkenau”.\nDavida Irvinga – na którego dorobek powołuje się Ratajczak – komplementował nieżyjący już nestor wśród polskich historyków prof. Paweł Wieczorkiewicz: „To najlepszy i najwybitniejszy znawca historii II wojny światowej. Badacz, dla którego miarodajne są źródła, a nie poglądy historiografii, opinie kolegów, czy wrzask mediów. Człowiek, któremu z racji ogromnych zasług – zebrania lub odtajnienia i udostępnienia kluczowych dokumentów III Rzeszy, czapką buty czyścić by trzeba. Historyk tej miary, że ma prawo napisać i powiedzieć wszystko… A, że do tego głosi prawdę i niektóre jego poglądy są odległe od tak ukochanego przez polską prasę wysokonakładową bajdurzenia w stylu politycznej poprawności”.\nAnglika spotkał gorszy los. Zostaje skazany przez austriacki wymiar sprawiedliwości na karę trzech lat więzienia za głoszenie niepoprawnych politycznie tez historycznych a procesy cywilne doprowadzają go do bankructwa.\nKomentarz Wieczorkiewicza o uwięzieniu brytyjskiego „rewizjonisty” nie pozostawia wątpliwości: „Narobił sobie oczywiście wpływowych wrogów… Posadzili go, pod najbardziej idiotycznym pretekstem Austriacy, których widoczna nadreprezentacja w najbardziej ludobójczych służbach III Rzeszy nakazywała by zdecydowanie więcej powściągliwości i godności. A czy można? W końcu Giordano Bruno wylądował na stosie”.\nPo latach środowisko naukowe przyznaje się do błędu w szacunkach ofiar holokaustu w obozach śmierci. Ktoś „puścił” taką statystykę, potem go cytowano. „Prawdopodobnie” – analizuje D. Ratajczak – „najwyższa liczba ofiar Auschwitz-Birkenau (9 milionów) została zacytowana we francuskim filmie dokumentalnym „Noc i mgła”, który oglądały miliony uczniów szkolnych na całym świecie. Kilka miesięcy po zakończeniu II wojny światowej, 31 grudnia 1945 r., francuski Urząd Badawczy ds. Zbrodni Wojennych ustalił, że auschwitzki obóz pochłonął 8 mln ofiar. Ta sama instytucja podawała również liczbę 7 mln zmarłych i zamordowanych w niemieckim lagrze. Według Mikołaja Nyiszli, autora pracy „”Auschwitz Doctor”, w obozie poniosło śmierć 6 mln ludzi. Cytowana przez wielu historyków książka okazała się jednak fałszywką. „Doktora” w Auschwitz nigdy nie było”. Żydów zginęło więc mniej niż sądzono, o czym od początku alarmowali rewizjoniści. Kilkanaście lat po debiucie dr. Ratajczaka narastają wątpliwości co do wydolności komór gazowych. Nie wspominał o nich rotmistrz Pilecki. Zwraca się coraz częściej uwagę na fakt, że nie ma formalnych dowodów na decyzyjny udział Hitlera w „ostatecznym rozwiązaniu”. Nauka, w tym historyczna, potrzebuje dowodów, a nie mało wiarygodnych opowieści”.\nO Dariuszu Ratajczaku wyraża swoje pochlebne zdanie Peter Raina: „jest z jednym z najzdolniejszych polskich historyków”.\nOpinia publiczna nieświadoma treści poglądu rewizjonistycznego godzi się z hasłem, że Ratajczak i Irving negują zbrodnie na Żydach, a im chodziło o sposób w jaki masowo ich zabijano i o liczby wahające się między 6 milionów a 900 tysięcy.\nW 1999 roku w zbioru esejów polityczno-historycznych pt. „Tematy niebezpieczne” historyk przedstawił nie tylko poglądy umiarkowanych rewizjonistów Holocaustu. Zajmował się też finansowaniem rewolucji bolszewickiej (bank Loeb-Kun), duchowymi inspiracjami nazizmu (teoretyk rasizmu Eichmann był półżydem – wypominał) i nadreprezentacją żydowskich komunistów w powojennej Polsce. To wystarczyło, by przyklejono mu etykietę antysemity.\nZasłużył na nią – anonsuje Dorota Wodecka-Lasota, autorka reportażu o Ratajczaku z grudnia 2007 roku. Publicystyczny skalp wciąż bezwstydnie zawieszony jest na stronach Agory.\nZamęczony historyk, który wziął na swój warsztat „dogmaty” holokaustu, traci w wyniku okrutnej nagonki rodzinę, dom i pracę. Pozostawia go samotnego żona, która nie może znieść biedy i upokorzeń. Znakomity dydaktyk i badacz zostaje nocnym stróżem za 550 zł miesięcznie. Artykuł, który ukazał się w „Gazecie Wyborczej”, nie pozostawia wątpliwości. Granica między śmiercią cywilną a skonaniem w realu bywa ledwie zauważalna. Banicja znosi wiele barier. Najgorszą jest ludzka wrażliwość, która chroni słabszych i subtelniejszych a „kłamca” nie miał grubej skóry.\nTrzy lata później, po publikacji artykułu „kłamca nie ma już sił” Ratajczak nie wytrzymuje fali salonowego hejtu i niepowodzeń i „odbiera sobie życie”. 11 czerwca 2010 znaleziono jego zwłoki w zaparkowanym samochodzie pod Centrum Handlowym Karolinka w Opolu. Bohater reportażu na zawsze zostanie zapamiętany jako „Dr Dariusz Ratajczak, kłamca oświęcimski”, który „zginął w bardzo zagadkowych okolicznościach”, jak głosi tytuł w „Porannym Kurierze” z 19 czerwca 2010 roku. Opolska „Gazeta Wyborcza”, gdy w czerwcu odkryto jego zwłoki w samochodzie, również – bez żadnej delikatności i względu na rodzinę zmarłego – napisała „Znaleziono ciało kłamcy oświęcimskiego”.\n„Środowisko” trzyma się mocno. „Cyngla” z „Wyborczej” broni Blanka Mikołajewska z tygodnika „Polityka” (tego samego który pyta: „Czy tzw. żołnierze wyklęci są powodem do dumy?”) – bezrefleksyjnie powtarza paplaninę, która ma stawiać obrońcę wolności naukowej w złym świetle. Oskarżenia pod adresem „ludowego” wroga i upokorzenia, które go spotkały obnosi jak słodycze z dożynkowego jarmarku. Dziennikarka wypiera fakt mobbingu i dyskryminacji, które zrujnowały życie i zdrowie ofiary napaści mediów. Nie można zostać zaszczutym i samobójczo umierać – jak opisuje literatura stresu, na którą dzień i noc powołują się czołowe redakcje rozpaczające nad dramatem LGBT – pod wpływem alkoholu, po który w tragiczny dzień czerwca mężczyzna sięgnął w dawce śmiertelnej. Nie może przynajmniej ktoś taki jak narodowiec. „Wyznawcy” – źli i głupi – Ratajczaka nie mogą się pogodzić – w opinii Mikołajewskiej – z alkoholizmem ich bohatera. Do oceny dorobku naukowego opolanina publicystka wywołuje akademika, który zapoznał się z jednym egzemplarzem jego publicystyki popularyzującej naukę.\n„Syn wie?” – pyta redaktor Wodecka-Lasota. „Że jestem kłamcą oświęcimskim? Tak. Przeczytał kilka lat temu w internecie. Zapytał, czy to prawda. Odpowiedziałem, że jestem rewizjonistą historycznym, nie dociekał, co to znaczy. Kiedyś z nim porozmawiam, wydaje mi się jeszcze za mały”.\nCzy jesteśmy coś winni historykowi i jego synowi, któremu nie zdążył dotrzymać obietnicy? Czy dojdzie kiedykolwiek do rewizji nietolerancyjnej i obsesyjnej oceny „Tematów niebezpiecznych”? Przedstawiciele środowiska „Gazety Wyborczej” nie chcą słyszeć o rehabilitacji wybitnego polskiego historyka. Są dumni z tego co zrobili, z zastosowanych represji. W przyszłości wytoczą niejeden proces z nagonką, wszystkim którzy „kalają” ich pamięć holokaustu i wdepczą takich w grób.\n Część cytatów pochodzi z artykułu autorstwa Doroty Wodeckej-Lasoty “Kłamca nie ma już sił” http://wyborcza.pl/duzyformat/1,127290,4788038.html.\nBibliografia dr. Ratajczaka\n1. „Polacy na Wileńszczyźnie 1939-1944”, Opole, 1990 r.\n2. „Świadectwo księdza Wojaczka”, Opole, 1994 r.\n3. „Krajowa Armia Podziemna w powiecie prudnickim 1949-1952”, współautor, Opole-Gliwice, 1996 r.\n4. „Tematy niebezpieczne”, Opole, 1999 r.\n5. „Tematy jeszcze bardziej niebezpieczne”, Kociaty, New York, 2001 r.\n6. „Inkwizycja po polsku, czyli sprawa dr Dariusza Ratajczaka”, Poznań, 2003 r.\n7. „Prawda ponad wszystko”, Opole, 2004 r.\n8. „Spowiedź „antysemity””, Opole, 2005 r.\nTAGI: Antysemityzm, Kłamstwo oświęcimskie, Nagonki medialne, Represje


Noclegi w Minamiboso - Oferty noclegów w Minamiboso - eSky.pl\nTanie Noclegi - Minamiboso\nZobacz najlepsze oferty noclegów w Minamiboso!\nMinamiboso, 16 kwietnia 2021, 2 noce\nTateyama, 16 kwietnia 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Sprawdź więcej ofert w Minamiboso\nWybierając się do Minamiboso, znajdziesz noclegi na każdą kieszeń przeznaczone dla turystów o zróżnicowanych potrzebach. Na przyjezdnych czekają przestronne i komfortowo wyposażone obiekty z wieloma udogodnieniami oraz tanie hostele, w których przenocuje się podczas kilkudniowego city break. Noclegi w Minamiboso są dostępne zarówno w centrum, jak i w pobliżu lotniska oraz w mniej popularnych dzielnicach lub regionach. Dzięki temu wybierzesz nocleg w Minamiboso w dogodnej lokalizacji w zależności od Twoich dalszych planów. Wcześniejsza rezerwacja noclegu w Minamiboso daje pewność, że po dotarciu na miejsce wypocznie się po podróży bez stresu związanego z poszukiwaniem hotelu, apartamentu lub innego obiektu dla podróżnych. Zarezerwuj nocleg zanim pojedziesz do Minamiboso, a podróż upłynie w przyjemniejszej atmosferze.\nNajlepsze noclegi - Minamiboso\nNoclegi w Minamiboso obejmują rozbudowaną ofertę z wielu obiektów dla turystów podróżujących w pojedynkę, par, rodzin, seniorów oraz grup. Przyjezdni mogą przenocować w apartamentach, hotelach i pensjonatach, oferujących maksimum prywatności oraz znajdujących się w centrum Minamiboso. Udogodnienia w postaci bliskości wypożyczalni samochodów, komunikacji publicznej, sklepów, obiektów usługowych oraz rekreacyjnych są gwarancją udanego wypoczynku. Jeśli interesują Cię luksusowe noclegi, Minamiboso ma szeroką ofertę dla Ciebie. W wybranym miejscu znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz podczas urlopu lub podróży w celach biznesowych. Nocleg na terenie Minamiboso zarezerwujesz w obiektach z udogodnieniami dla niepełnosprawnych, niemowląt i małych dzieci oraz podróżujących wraz ze zwierzętami.\nJak znaleźć noclegi w Minamiboso?\nNoclegi w Minamiboso szybko znajdzie się przez wyszukiwarkę po podaniu kierunku podróży oraz daty zameldowania i wymeldowania. Po zaznaczeniu liczby podróżnych wyszukiwarka wskaże, które noclegi na terenie Minamiboso są dostępne. Wybór noclegu ułatwiają filtry typu obiektu i liczby gwiazdek, oceny gości, odległości od centrum oraz bezpłatnego anulowania rezerwacji. Dzięki temu bez trudu wybierzesz nocleg w Minamiboso już w kilka minut. Możesz zarezerwować sam nocleg lub nocleg wraz z przelotem w zależności od potrzeby.\nJakie udogodnienia znajdę przy noclegach w Minamiboso?\nUdogodnienia przy noclegach w Minamiboso są zależne od wybranego typu obiektu oraz liczby gwiazdek. W dostępnych miejscach na gości czekają pokoje z aneksami kuchennymi, balkonem, klimatyzacją, zestawem do kawy i herbaty, kompletem ręczników i dostępem do Internetu. Przyjezdni mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu przy obiekcie, zamówić posiłek w restauracji lub wybrać hotel z basenem. Dodatkowo noclegi w Minamiboso zarezerwujesz w obiektach zapewniających gościom transfer z lotniska i na lotnisko.\nGdzie rezerwować noclegi w Minamiboso?\nRezerwacji noclegów w Minamiboso można dokonać przez Internet. Decydując się na rezerwację na eSky.pl, wybierasz jedynie sprawdzone obiekty. Dzięki temu po dotarciu do Minamiboso, nocleg jest przygotowany zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami. Płatność za wybrany pokój odbywa się przez bezpieczny system PayU lub za pomocą karty kredytowej. W razie rezygnacji z wyjazdu, przysługuje Ci prawo do bezpłatnej anulacji rezerwacji noclegu w Minamiboso. Termin bezpłatnego odwołania rezerwacji jest podawany podczas wyszukiwania obiektu.\nIle kosztuje nocleg w Minamiboso?\nKoszt noclegów w Minamiboso jest zależny od kilku czynników. Najtańsze są zajazdy, hostele i kempingi, najwięcej kosztują noclegi w hotelach i luksusowych apartamentach. Cena rezerwacji jest związana z terminem, długością pobytu oraz liczbą gości. Jeżeli chodzi o noclegi, Minamiboso cechuje się przystępnością cenową przez cały rok, jednak najmniej płaci się poza sezonem. Koszty pobytu maleją, gdy w jednym pokoju melduje się większa liczba osób oraz gdy rezerwuje się nocleg w Minamiboso na okres powyżej tygodnia.\nNoclegi w Monona (WI)\nNoclegi w Ronnenberg\nNoclegi w Doi Lo\nNoclegi w Krauschwitz


Citroën C15 – to już 37 lat „hyclówki” – Francuskie.pl – Dziennik Motoryzacyjny\nWyjazd samochodem za granicę – na przełomie XIX i XX wieku było to prawie niemożliwe!\nCzęsto określany w Polsce mianem hyclówki, czyli samochodu rakarza, Citroën C15 obchodzi w 2021 roku 37-lecie debiutu handlowego. To był protoplasta dzisiejszych kombivanów – jego następcą, a w zasadzie zastępcą było bowiem Berlingo – auto, które odniosło, wraz z bliźniaczym Peugeotem Partnerem, ogromny sukces.\nHistoria Citroena C15 zaczęła się oficjalnie w 1984 roku. Auto było tak naprawdę użytkowym wariantem osobowej Visy, ale że służyło do innych celów, a skoro od połowy nadwozia wyglądało zupełnie inaczej, to otrzymało odrębną nazwę: C15. To były czasy, kiedy dostawcze modele Citroëna miały tego typu oznaczenia. Większy C25 był następcą Citroëna H. Był wytwarzany wraz z Peugeotem J5 i Fiatem Ducato I przez Sevel Sud – spółkę Grupy PSA i Fiata.\nCitroën C15 szybko spotkał się z przychylnym przyjęciem głównie małego biznesu i… poczty. To było idealne auto do transportu niewielkich ilości towarów. Miało niespełna 4 metry długości (dokładnie 399,5 cm), 163,6 cm szerokości i – z uwagi na podniesioną część ładunkową – 180,1 cm wysokości. Prześwit auta, to 13 cm. Masa własna oscylowała w okolicach 1 tony, ale ładowność sięgała nawet 765 kg! Do przestrzeni ładunkowej można się było dostać z tyłu auta, przez dwuskrzydłowe, symetryczne drzwi otwierane na boki. Zdarzały się też wersje z pojedynczymi drzwiami tylnymi.\nDwuosobowa kabina zapewniała dość wygodne, choć nieco spartańskie stanowisko pracy. Trudno tu było liczyć na jakieś wyjątkowe wyposażenie, za to prosta budowa skutkowała niewielkimi kosztami użytkowania. To zaś jest bardzo ważne w przypadku odbiorców stanowiących nierzadko jednoosobowe, bądź małe rodzinne firmy. W zależności od rynku i specyfikacji fotel pasażera można było złożyć powiększający tym samym przestrzeń ładunkową. Były też wersje z pięciomiejscowym nadwoziem, dobre dla niewielkich ekip remontowo-budowlanych na przykład. Osobną odmianą były wersje rodzinne (familiale) konstruowane z myślą o pasażerskim wykorzystaniu samochodu.\nHyclówki powstawały w hiszpańskim Vigo, ale w drugiej połowie lat 90. XX wieku oraz na samym początku XXI wieku składano je także w Nysie, w Zakładzie Samochodów Dostawczych Daewoo-FSO. W najlepszych latach bramy nyskiej fabryki opuszczało ponad 3,5 tys. tych aut rocznie! Produkcję w Polsce zakończono w roku 2001.\nPod maską hyclówki można było spotkać całą gamę prostych silników benzynowych i wysokoprężnych o następujących pojemnościach skokowych i mocach:\n– benzynowy 954 cm³ – 44 KM;\n– benzynowy 1.118 cm³ – 55 KM;\n– benzynowy 1.124 cm³ – 55 KM;\n– benzynowy 1.294 cm³ – 65 KM;\n– benzynowy 1.360 cm³ – 75 KM;\n– diesel 1.796 cm³ – 60 KM;\n– diesel 1.868 cm³ – 58 KM.\nDostępne były także odmiany zasilane gazem ziemnym (CNG) oraz z silnikami elektrycznymi. Napęd generalnie był na przód, ale zdarzały się też wersje 4×4.\nHyclówki przestano produkować w roku 2005. Fabryki opuściło 1.181.471 egzemplarzy. Jeden z trzech ostatnich trafił do muzeum Citroëna. Drugi otrzymały władze miasta Vigo, a trzeci rozlosowano wśród pracowników fabryki.\nJako ciekawostkę dodajmy, że Citroëna C15 można dostrzec w teledysku „Natalia w Bruklinie” grupy El Dupa.\nOriginally posted 2019-03-02 02:03:35.\nCo może uszkodzić akumulator w samochodzie?


listopad 2010 – Ale serio?\nOpublikowane w 15 listopada 2010 31 stycznia 2011\n7 dni za darmo w World of Warcraft – dla tych co przestali grać\nWszystkie konta World of Worcraft, które już są nieaktywne (Expired, zarówno US jak i EU), można teraz wskrzesić na 7dni za darmo!! Oferta wygasa 1 grudnia, czyli dokładnie na 7 dni przed wyjściem trzeciego dodatku do World of Warcraft (Cataclysm). Sprytnie…\nAby skorzystać z promocji należy wejść bezpośrednio na swoje konto battle.net 🙂 Dla tych którzy dawno nie grali, klienta można pobrać także przez zarządzanie kontem. Nie potrzebna jest żadna karta kredytowa czy karta zdrapka. Jedno kliknięcie i konto jest znowu aktywne (patrz foto obok).\nDla tych co jeszcze nigdy nie grali, nadal dostępny jest free trial (też na 7 dni) dla nowych użytkowników. Wystarczy założyć i zalogować się na swoje konto battle.net\nWarto wspomnieć, że wymagane miejsce na dysku to 12,4GB! Dostępny od niedawna nowy instalator pobierze 8GB zanim pozwoli uruchomić grę, pozostałe 4GB dociągnięte mogą być już w trakcie gry.\nOczywiście jeśli grać w WoW’a, to tylko for fun!\nCzytaj dalej „7 dni za darmo w World of Warcraft – dla tych co przestali grać”


Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Półbuty › Półbuty casual › Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101)\nSneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101)\nPrezentowane Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) były tanio do kupienia w www.bludshop.com. Fenomenalne obuwie zarówno na codzienny użytek, jak i szczególne sytuacje - Asics. Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) cechują się tym, że są niezwykle mocne, a solidność ich wytworzenia nie budzi nawet najmniejszych zastrzeżeń. Obuwie.. więcej »\nSneakersy ASICS - TIGER Lyte-Jogger H7G1N True Red/Dark..\nPrezentowane Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) były tanio do kupienia w www.bludshop.com. Fenomenalne obuwie zarówno na codzienny użytek, jak i szczególne sytuacje - Asics. Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) cechują się tym, że są niezwykle mocne, a solidność ich wytworzenia nie budzi nawet najmniejszych zastrzeżeń. Obuwie to w znakomity sposób spełnia swoją rolę, więc wybrane zostały już przez całe szeregi gentlemanów. Przyciągający wzór tego modelu pasuje do masy stylów modowych. Poniżej natrafisz na całkowitą specyfikację:\nSneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) - Półbuty casual męskie\nPrzedstawiane tu półbuty casual męskie wyróżniają się wyjątkową solidnością, co jest efektem zastosowania wysokiej klasy surowców do ich produkcji. Jeśli w dalszym ciągu nie masz w swej szafie półbuty casual męskie bądź obuwie Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101) nie spełnia Twoich oczekiwań - spójrz na nasze inne oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Sneakers buty Asics Gel-Atlanis white (H6G0N-0101)


Balet w wykonaniu 14-letniego Jacka rozczulił widzów VIDEO\n„Moim marzeniem jest wygrać ten program”. Balet 14-latka skradł milion serc „Moim marzeniem jest wygrać ten program”. Balet 14-latka skradł milion serc Redakcja Radia ZET\n21.04.2016 14:34 fot. Screen z youtube.com/ Spiritman Productions „Urodziłeś się, by tańczyć” – usłyszał po swoim występie w brytyjskim „Mam talent” 14-letni Jack Higgins. Nawet jeśli nie lubicie baletu, powinniście zobaczyć Jacka w akcji. Tak wygląda nastolatek, który swoim talentem uciera nosa hejterom. To jeden z najbardziej wzruszających występów tanecznych w wykonaniu dziecka, jaki widzieliśmy. Chłopiec rozbroił jury i publiczność nie tylko emocjonalnym tańcem, ale przede wszystkim szczerością.\nJack Higgins ma 14 lat, tańczy od 5. roku i jest świadomy swojego obycia ze sceną. Przed występem powiedział, że największym marzeniem byłaby wygrana „Mam talent”. Ta nieskromna odpowiedź może sugerować, że jest zbyt pewny siebie. Ale to nie prawda.\nCisza, jaka nastała po jego występie, łzy publiczności i wzruszenie Jacka, kiedy przyznał, że niektórzy naśmiewają się z tej „niemęskiej pasji” podbiły serca miliona widzów.\nZapraszamy Was na 5-minutową podróż do świata wrażliwego tancerza.\nPodpisujemy się pod opinią jury – Jack urodził się, by tańczyć i powinien robić to całe życie.\nTaniec inny niż wszystkieNajnowsza edycja brytyjskiego „Mam talent” przyciąga przed telewizory coraz większą rzeszę widzów. Nic dziwnego. Jest wiele występów, które zachwyciły nie tylko jury, ale także internautów.\nW drugim tygodniu przesłuchań wystąpili Violet z Holandii i Antonino z Włoch, którzy między innymi tworzą formację Another Kind of Blue. Para zaprezentowała piękny taniec, który dodatkowo wspierany był przez zapierające dech w piersiach wizualizacje.\nOglądając ich choreografię, odnosi się wrażenie, że uczestniczymy w historii opowiadanej przez tancerzy. Nie wierzycie? Obejrzyjcie ten film.\nSztuka wymaga cierpliwościZa to widzowie szwajcarskiego „Mam talent” przeżyli rozczarowanie z powodu… niecierpliwych jurorów. W jednym z odcinków wystąpiła malarka.\nPokaz rozpoczął się ciekawie. Uczestniczkarozstawiła tablicę i zaczęła tworzyć swoje dzieło za pomocą kredy, flamastrów i lakieru do włosów. Niestety ,wydłużający się pokaz zaczął nudzić jurorów talent show. Jeden po drugim naciskali przycisk, który eliminował uczestnika z programu. Dziewczyna nie przeszła eliminacji, ale dzieło jakie stworzyła, rzuciło widzów na kolana.\nJak oceniacie balet w wykonaniu 14-latka?


Jezioro Pilchowickie - dla wędkarzy\nJezioro Pilchowickie (Pilchowicki Zbiornik Wodny) – jezioro zaporowe na Dolnym Śląsku o długości 7 km, powierzchni 240 ha i pojemności 50 mln m³. Powstało przez przegrodzenie w latach 1902-1912 rzeki Bóbr zaporą o wysokości 62 m i długości 290 m w koronie. Podstawowym celem Jeziora Pilchowickiego jest działanie przeciwpowodziowe (retencja) i produkcja energii elektrycznej. Poniżej zapory znajduje się elektrownia wodna o mocy 7,5 MW. Głębokość zbiornika waha się między 40 a 47 metrów ze względu na działanie elektrowni. Wokół zbiornika znajduje się znakomity teren spacerowy.\nJezioro Pilchowickie to woda klasycznych metod połowu. To także jedno z najpiękniejszych pod względem krajobrazowym miejsc w naszym kraju.\nJezioro Pilchowickie to zbiornik zaporowy położony w końcowej części górnego biegu Bobru, pomiędzy Jelenią Górą a Wleniem. Jest to zbiornik stary, o całkowicie zneutralizowanym korycie. Miejscowi wędkarze dzielą jezioro na trzy zatoki (na mapach oznaczane często jako odrębne zbiorniki), charakteryzujące się własną specyfiką wędkarską. Są to zatoki: Wrzeszczyńska, Pilchowicka oraz Siedlęcińska.\nNajwiększą popularnością cieszy się Zatoka Wrzeszczyńska ze względu na występowanie wielu gatunków ryb, w tym rekordowych karpi i amurów. Ryby te osiągają w Jeziorze Pilchowickim wagę do kilkunastu kilogramów. Oprócz karpi i amurów w Pilchowicach łowi się również imponujące okazy leszczy (4-5 kilogramów), piękne płocie, karasie, liny, klenie, okonie, sandacze i szczupaki. Blisko ujścia Bobru na spining można złowić sporego pstrąga potokowego.\nJezioro Pilchowickie jest wodą o dużej tradycji i kulturze wędkarskiej. Uznawane jest za wodę klasycznych technik połowu, a szczególnie różnych odmian metod gruntowych. Na ryby drapieżne stosowana jest głównie metoda żywcowa skuteczna najczęściej wczesną wiosną i późną jesienią.\nNa dużą białą rybę większość wędkarzy stosuje ciężką gruntówkę bez spławika, z koszyczkiem zanętowym lub oliwką. Ze względu na możliwość zacięcia prawdziwego okazu nie należy przesadzać z delikatnością sprzętu - za minimalną grubość żyłki przyponowej, dającej szansę na walkę z przyzwoitym karpiem i amurem, uważa się tu 0,26 mm. Żyłka, podobnie jak pozostałe części ekwipunku, powinna być nienagannej jakości. Ze względu na długi, trwający czasami dziesiątki minut hol, nie sprawdzają się wędki teleskopowe, z powodu zbyt małej liczby przelotek obniżającej jakość akcji wędziska. Skracają one także długość rzutu.\nTajemnicą sukcesu w połowach na Jeziorze Pilchowickim są właściwie dobierane przynęty, znajomość układu dna oraz dostosowanie sposobu połowu do aktualnego stanu wody na jeziorze. Optymalnym poziomem dla połowu białych ryb jest granica pomiędzy częścią brzegu, która porośnięta jest trawą oraz częścią pozbawioną roślinności. Istotny jest także kierunek wiatru. Wybierając miejsce połowu, warto szukać zatok, w których wiatr wieje w kierunku brzegu, powodując rozmywanie przybrzeżnych warstw gliny. Zmętniała woda wywołuje u ryb poczucie bezpieczeństwa oraz unosi znaczną liczbę drobnych żyjątek stanowiących ich naturalny pokarm. Na nawietrznym brzegu, jeżeli głębokość nie przekracza dwóch metrów, warto spróbować łowienia odległościówką z waglerem. Zanętę należy rzucić dokładnie w miejsce, gdzie kończy się pas zmąconej wody. Trzeba jednak uprzednio sprawdzić, czy zaraz za tą strefą nie zaczyna się głębia, gdyż wtedy zanęta stoczy się poza zasięg wędki. Przy doborze przynęty i zanęty warto uwzględnić fakt długotrwałego nęcenia przez miejscowych wędkarzy zanętą opartą na miąższu z chleba, kukurydzy i ich pochodnych. Stosowanie popularnych współczesnych przynęt i zanęt karpiowych oraz ostrych zapachów może być poważnym błędem. Ryby po prostu przyzwyczajone są do innego rodzaju pokarmu. Nie zwykle skuteczną przynętą jest tu miąższ z chleba lub bułki. Stosuje się też kukurydzę, białe i czerwone robaki. Oprócz doboru przynęty o sukcesie decydują także umiejęt ności techniczne. Darek Bereski, wędkarz o co najmniej 20-letnim wędkarskim stażu, twierdzi, że mimo złowienia samicy leszcza o wadze 4,90 kg i wielu karpi i amurów, jego największa pilchowicka przygoda jest wciąż jeszcze przed nim.


20 z 100 Podpisy\nNie dla LEX DEWELOPER na radomskich Borkach\n- Zalew na Borkach jest ostoją w samym sercu miasta, miejscem bardzo ważnym w życiu społecznym i kulturowym mieszkańców Radomia. Inwestycja narusza lokalny krajobraz słusznie uznawany za tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, których tak bardzo brakuje na mapie Radomia. Jest to miejsce symboliczne, zalew został wykopany przez mieszkańców w czynie społecznym. W okolicach zalewu mieszkańcy chętnie widzieliby kompleks rekreacyjno-sportowy, a nie blokowisko. - Planowana inwestycja rażąco narusza zapisy mpzp w tym: *przewiduje podwyższenie o dwie kondygnacje jednego budynku a pozostałych czterech budynków o jedną kondygnację; * przewiduje niższy wskaźnik miejsc postojowych; *przewiduje zmianę odległości nieprzekraczalnej linii zabudowy Wszystkie te czynniki negatywnie wpłyną na funkcjonowanie całej okolicy. - Osiedle mieszkaniowe swoimi gabarytami przytłoczy okolicę- w najbliższym sąsiedztwie są tylko domki jednorodzinne - Inwestycja nadmiernie obciąży lokalną infrastrukturę, która jest niedostosowana do takiej ilości mieszkańców, w szczególności w okresie letnim, gdy ruch w tej okolicy przybiera na sile Apelujemy o zachowanie rekreacyjnego charakteru terenów wokół zalewu na Borkach. Każdy centymetr zieleni jest ważny z uwagi na bardzo niską jakość powietrza w naszym mieście. Realizacja tej uchwały znacząco obniży walory tego miejsca. W imieniu mieszkańców zwracamy się z prośbą o uchylenie tej szkodliwej uchwały.\n604 z 800 Podpisy\nUtworzył(a) Dominika Noga\n3 050 z 4 000 Podpisy\nMokradła podnoszą jakość życia w mieście i są naturalnym sojusznikiem w walce z katastrofą klimatyczną. To miejsca retencji wody, przeciwdziałające zarówno suszom, jak i powodziom, oczyszczające wodę i powietrze, a także łagodzące zjawisko miejskiej wyspy ciepła. Ze względu na swój podmokły charakter i związaną z nim niedostępność pełnią również funkcję ostoi dzikiej przyrody. Same torfowiska stanowią przy tym olbrzymie magazyny węgla, przez tysiące lat wyłapywanego z atmosfery i zatrzymywanego pod ziemią. Ponad 90% dawnej powierzchni polskich torfowisk zostało zdegradowanych na skutek osuszenia, a naturalne bagna w europejskiej stolicy to zupełna rzadkość! Najnowsze badania pokazują, że w zakolskim torfie zmagazynowane zostało tyle węgla, co w milionie baryłek ropy naftowej. Osuszenie tego terenu spowodowałoby ponowne uwolnienie do atmosfery ilości dwutlenku węgla równej emisji 91 tys. samochodów jeżdżących bez przerwy przez rok. Przyrodnicy od dawna twierdzą, że Zakole Wawerskie to bezcenny skarb, fenomen w skali europejskiej. Mieszkają i rozmnażają się tu ptaki rzadko spotykane w mieście (m.in. derkacze, gąsiorki, dziwonie, wodniki) oraz płazy, których światowa liczebność dramatycznie spada (ropucha szara, traszka zwyczajna, grzebiuszka ziemna) czy rzadkie gatunki flory, jak kosaciec syberyjski czy przedstawiciele storczykowatych – kukułka krwista, kruszczyk szerokolistny. W latach 90. w leśnych fragmentach Zakola notowano zagęszczenia ptasich populacji porównywalne z grądami Puszczy Białowieskiej. Choć przymierzano się wówczas do utworzenia w północnej części Zakola rezerwatu, nie udało się ze względu prywatną własność gruntów. W północnej części w olsie powołano ostatecznie zespół przyrodniczo-krajobrazowy. Status reszty terenu pozostaje niepewny – mimo wskazania całego Zakola Wawerskiego jako części Warszawskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, nie ma on zagwarantowanej skutecznej ochrony. Wobec braku planu miejscowego zabudowa wdziera się w Zakole na podstawie warunków zabudowy. Nielegalne działania w postaci osuszania i podwyższania terenu podejmowane są tu regularne, choć zgodnie z prawem wodnym nie można samorzutnie zmieniać natężenia ani kierunku spływu wód. Przestrzenie otwarte, łąki, dawne pola uprawne stanowią istotną część zlewni zasilającej wodą pozostałą część Zakola – wszelkie zmiany mogą prowadzić do zachwiania równowagi i nieodwracalnej degradacji torfowiska. Czy stać nas na doprowadzenie do zniszczenia tak unikalnego obszaru? Wymaga to spojrzenia w nieco szerszej perspektywie – dostrzeżenia pożytków, które płyną z utrzymania dużych przestrzeni zielonych. Aby wypełnić założenia unijnej Strategii Bioróżnorodności 2030, Komisja Europejska wzywa do opracowania ambitnych planów zazieleniania obszarów miejskich. W ramach dotrzymywania deklaracji klimatycznych i adaptacji miast do zmian klimatu, część budżetu samorządów przeznaczana jest na tworzenie tzw. błękitno-zielonej infrastruktury – np. ogrodów deszczowych, które zaledwie imitują mokradła. Kompleks mokradeł Zakola Wawerskiego to ponad 270 ha naturalnej błękitno-zielonej infrastruktury i ostoi dzikości, której nie trzeba tworzyć – wystarczy jej nie niszczyć i zapewnić jej należytą ochronę! Co należy zrobić? Niezbędna jest skuteczna ochrona całego obszaru Zakola Wawerskiego przed osuszeniem. Niestety, nie zapewnia jej ani zespół przyrodniczo-krajobrazowy, ani Warszawski Obszar Chronionego Krajobrazu. Priorytetem powinno być utrzymanie podmokłego charakteru tego kompleksu. Pełnienie przez niego funkcji parku retencji pozwoliłoby na przemyślane udostępnienie części mokradła wszystkim warszawiakom, dając im dostęp do nowego obszaru zieleni publicznej, a jednocześnie gwarantując miejsce do życia i rozmnażania płazom, ptakom i jego innym dzikim mieszkańcom. Utworzenie parku mokradłowego na Zakolu wymagałoby minimalnej ingerencji w jego przyrodę, polegającej na wytyczeniu ścieżek i kładek, czy okresowym koszeniu części podmokłych łąk. Tego typu forma dzikiego parku publicznego z dominującą funkcją retencji wody byłaby innowacyjnym i wyjątkowym na skalę europejską rozwiązaniem. Miejsce to powinno pełnić funkcję edukacyjną o roli wody i terenów podmokłych w miastach w kontekście przeciwdziałania kryzysowi klimatycznemu. Dodatkowym argumentem za zachowaniem i monitorowaniem wilgotności tego terenu, oraz wypracowaniem długoterminowej strategii zarządzania wodą, jest zabezpieczenie rejonu Wawra na wypadek powodzi i suszy. Przebudowa systemu melioracji i częściowa renaturyzacja kanałów na podstawie kompleksowych badań hydrologicznych, zwiększy możliwości retencyjne tego obszaru oraz zapewni bezpieczną i harmonijną koegzystencję okolicznych mieszkańców z przyrodą. Aby tereny te mogły być faktycznym dobrem wspólnym i służyć całej Warszawie, w tym lokalnej społeczności, a także przyszłym pokoleniom, miasto musi objąć ten teren opieką. Odpowiednie zapisy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, wieloletni plan wykupu, dzierżawy lub odszkodowań dla właścicieli gruntów oraz podjęcie się realnej ochrony całego obszaru Zakola Wawerskiego będzie dowodem odpowiedzialnego i realistycznego podejścia do składanych deklaracji klimatycznych. ZAKOLE www.zakole.pl Centrum Ochrony Mokradeł Miasto Jest Nasze Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków Krytyka Polityczna prof. dr hab. Maciej Luniak, ornitolog, Muzeum i Instytut Zoologii PAN dr hab. Mateusz Grygoruk, hydrolog, SGGW dr hab. Piotr Sikorski, architekt krajobrazu, SGGW dr hab. Wiktor Kotowski, ekolog mokradeł, Wydział Biologii UW dr hab. Przemysław Chylarecki, ornitolog, Muzeum i Instytut Zoologii PAN dr Iwa Kołodziejska, etnobiolożka, Instytut Slawistyki PAN dr Kasper Jakubowski, architekt krajobrazu Filip Springer, pisarz, Szkoła Ekopoetyki Jan Mencwel, Miasto Jest Nasze Stanisław Łubieński, pisarz Tomasz Chodkiewicz, OTOP Sandra Spinkiewicz, radna Dzielnicy Wawer Janina Świerżewska, Inicjatywa Dzikie Karpaty\n2 305 z 3 000 Podpisy\n1 882 z 2 000 Podpisy\n482 z 500 Podpisy\n2 042 z 3 000 Podpisy\n831 z 1 000 Podpisy\nSTOP utrudnianiu życia pasażerkom i pasażerom w warszawskim transporcie publicznym\nTo rozwiązanie, które jest niewygodne i zniechęcające dla wielu pasażerów, a dla niektórych grup – wręcz wykluczające. W praktyce obecnie pasażerowie korzystający z aplikacji muszą liczyć się z dodatkowymi trudnościami w porównaniu z pasażerami korzystającymi z biletów tradycyjnych. Po wejściu do autobusu czy tramwaju muszą z telefonem w ręku zlokalizować QR kod i błyskawicznie zrobić mu zdjęcie. Kod jest najczęściej umieszczony w tylko jednym, nieintuicyjnym miejscu w okolicy drzwi środkowych u góry – inaczej niż kasowniki, które są najczęściej w kilku miejscach pojazdu. Powoduje to, że jeżeli ktoś wsiądzie ostatnim lub pierwszym wejściu, musi przejść cały autobus w poszukiwaniu kodu. Jest to rozwiązanie generujące niepotrzebny tłok, a także wręcz wykluczające osoby poruszające się z dużymi bagażami, czy takie grupy jak rodziców z dziećmi w wózku. Co gorsza, rozwiązanie w obecnej wersji jest nie tylko niewygodne I utrudniające życie, ale także po prostu wadliwe. Zdarza się, co raportują liczni pasażerowie, że kodów nie można w ogóle znaleźć bądź po prostu nie ma ich w pojazdach. W efekcie pasażerowie chcący uczciwie płacić za bilety są przez nowe rozwiązanie wpychani w rolę “gapowiczów”. Poprzednio stosowane rozwiązania były ekspresowe i wygodne, co w efekcie zachęcało do korzystania z transportu publicznego. Jeśli konieczna jest możliwość kupienia biletu wcześniej (tworzenia portfela zakupionych biletów), walidacja powinna pozostać nadal funkcją w aplikacji do kupowania biletów, tak jak to działało dotychczas. Naszym zdaniem tworzenie dodatkowych barier dla pasażerek i pasażerów jest działaniem nieodpowiedzialnym, szczególnie w dobie pandemii, gdzie wpływy z biletów i tak znacząco spadły. Jest to także działanie sprzeczne z Pana licznymi deklaracjami o tym, że priorytetowo w polityce miasta mają być traktowani pasażerki i pasażerowie, a Warszawa powinna być miastem przyjaznym wszystkim grupom mieszkańców. Z góry dziękujemy za pozytywne rozpatrzenie naszej petycji!\n1 314 z 2 000 Podpisy\n1 236 z 2 000 Podpisy


[Film] Zobacz jak prezentuje się nadchodzący Samsung Galaxy S7 Edge\nPaweł Bilski Newsy 26-01-2016\nStrona główna > Newsy > [Film] Zobacz jak prezentuje się nadchodzący Samsung Galaxy S7 Edge\nChyba każdy słyszał kiedyś, że smartfony od Samsunga w kwestii wyglądu nie zaskoczą nikogo. Powiew świeżości wniosła tu oczywiście linia Edge, która w świat mobilny tchnęła rzeczywiście coś nowego.\nTeraz, gdy jesteśmy coraz bliżej prezentacji serii Galaxy S7, w sieci pojawia się mnóstwo koncepcyjnych wideo, które opierają się głównie na plotkach, ale czasami mają sporo wspólnego z rzeczywistością. Jeśli więc jesteście fanami tego typu produkcji, to mamy coś dla Was. Domniemany Samsung Galaxy S7 Edge pokazał się na filmie, i sami oceńcie jak to wygląda, a my już dłużej nie przeciągamy.\n* prawdopodobna specyfikacja także na wideo\nsamsung galaxy s7 edge na wideo


lesio-69 - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nlesio-69 last won the day on August 3 2020\nlesio-69 had the most liked content!\nmodelarstwo, marynistyka, II wojna światowa,\nlesio-69 replied to chudyhunter's topic in [O]Warsztat\nNo patrz, znów się człowiek czegoś nauczy. Jakiej myjki używasz?\nN Nie wiedziałem, że tym można kleić blaszki. Bo tak naprawdę to jest primer na blaszki, aby lepiej trzymała się farba.\nlesio-69 replied to abtb's topic in Warsztat\nlesio-69 replied to lesio-69's topic in [C]Warsztat\nlesio-69 replied to lesio-69's topic in [O]Warsztat\nJak ja nie lubię przecierać szlaków. A później jeszcze wychodzi że będą 2 w wersji AV-3. ( nie moje) Liczę na pełną pomoc.\nlesio-69 started following USS Langley CV-1 Trumpeter 1/350 September 13\nlesio-69 replied to abtb's topic in Galerie\nWyszedł super !\nSzykuje się coś fajnego.\nlesio-69 replied to abtb's topic in [L]Galerie\nTe czerwone akcenty dodają mu uroku. Ładny model i ładne zdjęcia.\nlesio-69 replied to CH123's topic in [O]Warsztat\nDla mnie dość dziwna kolejność wykonywania modelu. Kadłub jeszcze nie sklejony a Ty bierzesz się za wykonywanie ław wantowych. Pierwszy raz widzę taką kolejność. Element, który wykonałeś to nie talrep . Tarlep to układ dwóch jufersów połączonych przewiązem. To co wykonałeś, czyli ława wantowa wraz z dolnym jufersem jest źle wykonane: 1. obejmy jufersów powinny być tej samej wielkości, czyli ta część obejmy pod ławą wantową powinna być wszędzie tej samej wielkości. 2. odciągi jufersów powinny być skierowane w jedną stronę ( w stronę rufy) . Stanowią przedłużenie wanty (chodzi o rozkład sił od napięcia wanty). U Ciebie są skierowane w różne strony. 3. Odciągi muszą omijać ambrazury ( otwory strzelnicze dla dział). U Ciebie część przechodzi przez ambrazurę. 4. Sama konstrukcja odciągu też jest nieprawidłowa. Powinna składać się z "długiego" uszka i dwóch krótszych. Mocowanie na 2 gwoździe a nie na jeden. Rysunek nr 4 dla francuskich okrętów z 18 wieku. 5. Te mniejsze jufersy to zamocowanie padunów lub baksztagów. Ich odciągi są zazwyczaj krótsze niż odciągi jufersów wchodzących w skład talrepów. Widać to na w/w rysunku. Taka jest niestety prawda historyczna. To Twój model i będziesz wykonywał go tak jak chcesz, albo na ile Ci starczy umiejętności. Malowanie też trochę do poprawki. Widać niedomalowania i podcieki pod taśmę.\nlesio-69 replied to abtb's topic in [L]Warsztat\nBardzo fajny. Te czerwone pasy dodają mu uroku.\nI wywiązała się dyskusja w temacie "szprychowym" Tak to wygląda: ORYGINAŁ ICM 1. szprycha w przekroju okrągła 1. Szprycha w przekroju płaska 2. Szprychy powinny wychodzić poza obręcz 2. Szprychy wychodzą poza obręcz 3. szprycha od piasty do obręczy powinna być prosta 3. szprycha od piasty do obręczy jest wyoblona, wygięta w banan ICM wykonał po prosty szprychy a właściwie to komplet szprych jako element fototrawiony, a więc płaski. Przy sposobie wykonania koła, który wymyślił ICM szprychy są wyginane, w ten sposób aby wyszły poza obręcz. Ponieważ szprycha jest płaska, to niestety ale również wygina się trochę w "banan". Czy można to wszystko zrobić tak aby przypominało oryginał ? Pewnie, że można. Jest tylko jedno ale. Cywile to nie mój krąg zainteresowań i tu nie będę kombinował . Tak jak wcześniej pisałem jest to jednorazowa odskocznia od żaglowców i model jest robiony prosto z pudła. (prawie, bo dodam parę kabelków od siebie). A wracając do postępów. Położony podkład\nDzisiaj walka z kołami. Można powiedzieć, że koła to głównie elementy fototrawione. Producent wpadł na świetny pomysł i do zrobienia kół przygotował specjalny przyrząd. Po lewej jest opona (okrąg wewnętrzny ) z miejscem na główki szprych. Większy okrąg z kołkami ustalającymi położenie jest pomocniczy . Wkładamy go do koła po prawej, tak aby cztery kołki trafiły w otwory Wycięte szprychy wkładamy do środka, przyciskamy specjalnym "dociskiem", wkładamy główki szprych w przeznaczone otwory i przyklejamy I mamy gotowe połowę koła Każdy łańcuch składa się z 3 części sklejonych razem na płask. I sklejone wszystkie koła i łańcuchy Szprych są ładnie wyoblone Przymiarka do modelu. Przy kołach te zewnętrzne obręcze pomocnicze nie są jeszcze obcięte.


MI 4 - pytania ogólne - wątek zbiorczy - Page 33 - Dyskusja ogólna - Forum MIUIPolska.pl\nwystarczy takie coś? czy zainwestować w coś droższego ?\nCzytałem gdzieś, że szybkie ładowanie (większym prądem) ma jednak negatywny wpływ na żywotność baterii, nawet nowej generacji. Czy warto więc walczyć o to skrócenie czasu ładowania?\n@brolapaw będzie idealna\n@awygo od mi4 dają 2A w zestawie i ona ładuje 2h dla mnie to już bardzo szybko, do mi3 dawali 0,5A to ładowało ponad 4h, do mipada też 0,5A dostałem\nTo jest tylko przejściówka... jak masz możliwości możesz gwoździe przyczepić tak żeby pasowały do naszego gniazdka i też będzie działać ;P\nZauważ też że wysyłka jest 3x droższa niż sama przejściówka... lepiej w sklepach popytaj, powinno wyjść taniej.\nJa dodam od siebie, że nie tylko ładowarka jest ważna, jeszcze dobry kabel USB, z takiego 2A może być 0,5A, bo kabel do bani.\nNo to postanowiłem zamówić MI4 w nastepnym miesiącu.. Czerń czernią aparatu nie używam preferuje bardziej mojego Canona 5D wiec wybór jest prosty =)\nPatrząc na obecne modele mi4, bo część już wycofano, to główne pytania do wyboru : biały/czarny , 3g/4g\nmieszkam w za małej miejscowości żeby coś takiego w sklepie dostać.\nKabel od Xiaomi z Mi4 będzie ok?\nWszystkie markowe kable będą ok, problem w tym że różne "no name" z bazaru są tak słabej jakości że zamiast 5V do telefonu dociera jedyne np 4V a naładowana bateria powinna mieć ok 4,2V i co w takim wypadku? Ładowanie zatrzyma się na powiedzmy 80% i tyle z tego ładując przy tym oczywiście wyraźnie wolniej\nJak najszybciej można sobie poradzić z problemem z SMSami. Nie chcę żeby wysyłało mi polskie znaki.\ndzięki, ale już to czytałem. Myślałem że jest jakieś prostsze rozwiązanie np. zmiana ustawień\nMusisz nam uwierzyć że gdyby istniało to nie powstał by ten 21 stronicowy temat...\nEw. możesz zmienić aplikacje od sms lub klawiaturę, chyba jakaś obsługiwała zamienianie polskich znaków na zwykłe\nW ustawieniach klawiatury można wyłączyć automatyczne poprawianie błędów.\nWgrałem aplikację "ogonki". wszystko dobrze działa. Dzięki\nKoledzy od 2 dni jestem posiadaczem xiaomi mi4 black 3gb wcdma i mam pytanie bo sam tego znaleźć nie mogę - czy idzie jakoś zmienić dźwięki "stukania" klawiatury(chodzi mi o dźwięk np. gdy piszemy sms)? Bo te orginalne to jakaś katastrofa\nEdited July 23, 2015 by robercuss\nJestem nowym użytkownikiem tego forum i - jakby nie inaczej - planuję zakup Xiaomi Mi4. Nigdy jeszcze nie miałem telefonu z Androidem, gdyż do dziś jestem oddanym fanem Nokii (aktualnie używam Lumii 1520). Niestety, mobilny Windows, choć rozwija się topornie, dlatego mój wybór jest prosty. Mam jednak problem, mianowicie, widzę, że wersja biała modelu Mi4 krąży pod 3G + 64GB lub LTE + 16GB. Z racji tego, że sporo danych trzymam w chmurzę, jestem zdecydowany wybrać wersję drugą. Chciałbym jednak wiedzieć, jak to jest z działaniem tego telefonu w sieci. Jeśli sieć nie oferuje LTE to telefon będzie bezużyteczny? Czy mógłby ktoś naprostować mi tę kwestię? Tego niezbyt rozumiem, choć skoro WCDMA to 3G to LTE...? O ile mi wiadomo [źródło - internet] to LTE bazujena WCDMA, a więc jeśli sieć działa wyłącznie w 3G to telefon taki będzie działać, tak?\nUpchnę może kolejne dwa pytania, jeśli mogę. Czy do korzystania z telefonu muszę mieć koniecznie konto Google? Jestem strasznie przyzwyczajony do usług MS. Ostatnie, jak wyglądają aplikacje MS na Androida? Czy ktoś może coś na ich temat napisać? Nowy Outlook, kalendarz i OneDrive to dla mnie podstawa. Inne aplikacje nie są dla mnie jakoś szczególnie ważne, choć sporo społecznościowych używam. Wierzę jednak, że na Androidzie są bardziej rozwinięte, gdyż na Windows Phone wyglądają, jakby były wersjami mocno okrojonymi.\nCo do sieci, mając wersje WCDMA łączysz się z nadajnikami 2/3G/3G+, mając LTE, do tych nadajników dochodzą jeszcze nadajniki "4G LTE", więc wersja LTE po prostu będzie Ci działać na większej ilości nadajników.\nZ tego co się orientuje jedyne co musisz podpiąć to maila pod Google Play (chociaż i bez tego chyba można pobierać aplikacje z sklepu), ostatnio nawet znalazłem tam cały zestaw apliakcji właśnie od MS przystosowanych pod Androida, więc raczej z Outlook'iem problemów nie będzie, OneDrive chyba także można sobie załatwić... Co do kalendarza nie wiem, używam synchronizacje z Google\nDzięki za informacje. Brzmi świetnie . Mam nadzieje kupić telefon z serwisu XiaomiForSale, który linkuje Wasz portal. Jak bede miec jeszcze jakieś pytania to dam znac. Pozdrawiam!\nZapomnialem... Przeszukalem forum (mam nadzieje ze wystarczająco) i nie znalazlem żadnego tematu dotyczącego robienia zdjęć Mi4, a wiec tematu w którym moglbym zobaczyć przykladowe i bez obróbki zdjęcia użytkowników. Najbardziej interesują mnie zdjęcia w nocy. Wiadomo, nie ma czego wymagać po zwyklym telefonie, ale w Lumii stoją dość bardzo wysoko i jestem zadowolony, a ze robię dużo zdjeci to jest to dla mnie dość ważne\nWitam wszystkich, forum obserwuje juz od bardzo dawna ale teraz Panowie przymierzam się coraz bardzie do zakupu pierwszego urządzenia z MIUI i padło na MI4 ale mam kilka pytań przed zakupem:\n1. Czy wszystkie aplikacje googla działają i synchronizacja się bez problemu? Czytałem różne rzeczy o synchronizacji konta google.\n2. Czy jest możliwość wygrania innego launchera np nova itp. Czy miui blokuje taka opcję?\n3. Jak jest że wsparciem urządzeń ? Czy po wyjściu MI5 mogę zapomnieć o aktualizacjach czy wsparcie trwa dłużej?\n4. Jak jest z dokładnością oraz utrzymaniem sygnału GPS?\n5. Czy posiadanie telefonu z MIUI w jakikolwiek sposób ogranicza użytkowanie go w porównaniu do telefonu z czystym androidem?\n6. Jak jest z awaryjnością tego modelu?\n7. Jak jest z jakością muzyki (zarówno w słuchawkach jak i na głośniki)?\nNa razie chyba tyle. Będę niezwykle wdzięczny za odpowiedzi pozdrawiam serdecznie.\n1. Działają, nie zaobserwowałem problemów\n3. Jest wsparcie, przykładem chociażby mi3, otrzymujący tygodniowe aktualizacje,\n4. Jest ok, był rom, w którym (podobno) były problemy. Wgraj ostatnie stable i nie będzie problemów,\n5. Wprost przeciwnie\n6. Niska awaryjność, nie ma większych problemów i nie ma się co zepsuć,\n7. Najsłabszy moim zdaniem punkt tego urządzenia, dźwięk nie jest jakiejś super jakości, jednakże ViperFX ratuje sytuacje.\nWielkie dzięki Co do dźwięku to jest bardzo źle? Obecnie mam Motorole moto G2 i jestem bardzo zadowolony. Czy ma ktoś może porównanie do tego modelu?\nJak jest z jakością połączeń w obu kierunkach. Jak trzyma zasięg?\nEdited August 4, 2015 by WuPe\nNie powiedziałem że jest bardzo źle. Jest przeciętnie, złotousi słyszą więcej Nie porównywałem do G2, tylko to np Meizu i OPO oraz S3 i jest gorzej, ale nie tak bardzo źle.\nWiadomo, czyli jak każdy smartphone . A dysponujesz może jakąś galerią zdjęć żywej bądź martwej natury? Jestem ciekaw!\nA jak jest z jakością połączeń w obu kierunkach. Jak trzyma zasięg? No i czy działa bez problemu google now i "ok google"?\nGeneralnie to też uważam, że Mi4 robi przyzwoite zdjęcia. Nie mam dostęp do galerii z komputera, ale znalazłem kilka zdjęć na telefonie.\nJednak kompresja Tapatalka jest straszna, te zdjęcia w rzeczywistości są o wiele ładniejsze...\nEdited August 4, 2015 by aQua\nnie znalazlem żadnego tematu dotyczącego robienia zdjęć Mi4, a wiec tematu w którym moglbym zobaczyć przykladowe i bez obróbki zdjęcia użytkowników. Najbardziej interesują mnie zdjęcia w nocy.\nJezeli robisz dużo zdjęć w nocy to kup może oprócz telefonu lustrzanke na poziomie canon 70D + 28-80 USM f2.8 to bedziesz zadowolony ze zdjec a telefon będzie narzędziem służącym do tego do czego został stworzony czyli do dzwonienia =)\nEdited August 5, 2015 by iMSQ\nMoże się ktoś odnieść do mojego ostatniego pytania?\nNie robię ale pytam kontrolnie bo zazwyczaj lubię sobie troche zdjęć popstrykać i mam nadzieje ze od Lumii zbytnio nie odstaje... W nocy może być problem bo ma optyczna stabilizację, ale przeżyje...\nZależy od której Lumii. Aparat nie jest zły jak na smartfon. Ogólnie, oczywiście lepiej mieć aparat w komórce niż go nie mieć, a jak już jest, to oby był jak najlepszy, jednak do pureview mu brakuje. Dobrze zaopatrzyć się w dodatkowy sprzęt do zdjęć. Osobiście nie trzeba wydać 5000 PLN tak jak kolega wyżej poleca, można taniej osiągać bardzo dobre efekty, dużo taniej. Ale to nie to forum.


Lampa Maska Terapia Fotonowa LED Twarz Ciało - 10840493852 - oficjalne archiwum Allegro\nMASKA LED twarz szyja TERAPIA FOTONOWA\n193,25 zł z dostawą\nLampa Maska Terapia Fotonowa LED Twarz Ciało (10840493852)\nZakończona o 7:13 dnia 06.07.2021 r.\noferta nr 10840493852\nMaska, Lampa Fotonowa LED\nLampa LED to urządzenie które wykorzystywane jest do wybielania optycznego oraz wspomaga walkę z: trądzikiem, alergiami skórnymi, plamami pigmentacyjnymi. Stosowanie lampy pozytywnie wpływa na regeneracją skóry starzejącej się.\nPodczas naświetlania światło dociera do wnętrza komórki pobudzając zachodzące procesy wewnętrzne. Zabiegi wykonywane lampą są nieinwazyjne, stymulują regeneracyjne procesy zachodzące w skórze.\nLampa posiada 7 kolorów światła Led o różnym zakresie długości fal. Rozmiary lampy umożliwia przeprowadzanie zabiegów twarzy oraz innych części ciała


Ostatnie wieści z trasy… – Maratony Kresowe\nOstatnie wieści z trasy…\ndnia : sobota, 2017-04-1\nJuż jutro zaczynamy nasz dziewiąty sezon. Cześć zawodników objechało dziś trasę. W czasie znakowania spotkaliśmy naprawdę wiele osób. Wśród nich był nawet mistrz Darek Zakrzewski! Warunki do jazdy są znakomite. Nawet można powiedzieć, że za dobre 🙂 Nie przypuszczaliśmy, że w pierwszych dniach kwietnia będziemy mieć letnią pogodę! Ziemia zdążyła wyschnąć i jest o wiele łatwiej i szybciej niż zaledwie kilka dni temu. Po kałużach zostały już tylko niewielkie wspomnienia. Obiektywnie rzecz biorąc nie ma gdzie się nawet solidnie ubrudzić 🙂\nW kilku miejscach są koleiny i trzeba uważać. Polecamy także szczególną uwagę w miejscach oznaczonych wykrzyknikami. Bardzo ostrożnie trzeba pokonać niewielki zjazd na ok. 24,5km trasy. Pieniek na środku ścieżki omijamy po prawej stronie, ale niewidoczne wgłębienie przy większej prędkości będzie próbowało wyrzucić Was z siodła! Dlatego warto użyć hamulców, aby trochę ograniczyć działanie siły grawitacji. Kilometr przed metą jest wąska kładka z barierką tylko z jednej strony.\nW lesie zaczynają kwitnąć wiosenne kwiatki. Jest naprawdę pięknie. Bardzo urokliwy jest dojazd do mety wśród dojlidzkich stawów. Dzika przyroda niestety ma swoje prawa i ciepła pogoda zachęciła żaby do spacerów godowych. W miarę możliwości uważajcie na płazy, a także innych spacerowiczów.\nProsimy także o uwagę na oznaczenia, o nie jechanie na pamięć. Mogą być małe niespodzianki, w stosunku do tego co jeździliście na objazdach…\nŻyczymy Wam przyjemności z jazdy i osiągniętych wyników!\nPoprzedni wpis SANAS partnerem Maratonów Kresowych\nNastępny wpis Szatan z Chełma co rozumie litewski…


Kadzidełka Aromatyczne Drzewo Różane i Grejpfrut, Aromatika | Ukraina Shop\nAromat: delikatny, gorzkawo-dymny, odświeżający. Pomaga przy bólach głowy, depresji, apatii. Pozwala nam osiągnąć sukcesy w pracy, ułatwia kreatywne postrzeganie informacji.\nDRZEWO RÓŻANE - GREJPFRUT\nPomaga przy bólach głowy, depresji, apatii. Pozwala nam osiągnąć sukcesy w pracy, ułatwia kreatywne postrzeganie informacji.\nSkład INCI: rose geranium (pelargonium ordorantissium), benzoin (styrax benzoin), citronella (cymbopogon nardus).


Klasyczne kotły na pelet Toruń - PeopleNetworkPlus PR6\nNasza firma zajmuje się produkcją wyrobów oraz pełnieniem usług związanych z budową kominków a oprócz tego pieców. Naszą domeną jest wieloletnie doświadczenie a oprócz tego wiedza, dzięki czemu zawsze służymy naszym klientom fachową radą a oprócz tego pomocą w wybraniu odpowiedniego towaru w razie konieczności. Nasza przedsiębiorstwo oferuje wkłady kominkowe a oprócz tego piece dobrej jakości, wykonane z niezwykłą starannością, wytwarzane jedynie przez renomowane firmy, między innymi Supra, EdilKamin, M-design. Wszystkie nasze artykuły przechodzą wszelkie niezbędne testy jakości i również są dokładnie selekcjonowane, dzięki czemu jesteśmy pewni, że będą one spełniały wymagania klientów. W dodatku, nasza siedziba znajduje się w mieście, jakim jest Toruń, choć można skontaktować się z nami drogą telefoniczną a także mailową. Miło namawiamy do zaznajomienia się z naszą propozycją na stronie internetowej a oprócz tego do współpracy.


Sympozjum w 150. rocznicę urodzin św. Urszuli Ledóchowskiej\nW Pniewach k. Poznania, w domu macierzystym Zgromadzenia Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego tzw. urszulanek szarych, odbyło się dziś sympozjum naukowe poświęcone św. Urszuli Ledóchowskiej. Wydarzeniem tym rozpoczęto jednocześnie obchody 150. rocznicy urodzin założycielki zgromadzenia urszulanek szarych.


Dzbanek szklany do napojów z wkładem chłodzącym BORMIOLI ROCCO WHITE 2 l - sklep internetowy - garneczki.pl\nDzbanek szklany do napojów z wkładem chłodzącym BORMIOLI ROCCO WHITE 2 l\nSzklany dzbanek z wkładem chłodzącym z oferty marki Bormioli Rocco\n(kod produktu 8001133360407)\nMarka:\tBormioli Rocco\n#bormioli rocco\t#dzbanek szklany\nDzbanek szklany do napojów z wkładem chłodzącym BORMIOLI ROCCO AZZURRO 2 l\nDzbanek szklany do herbaty BORMIOLI ROCCO FRIGOVERRE 2 l\nDzbanek szklany do napojów z wkładem chłodzącym BORMIOLI ROCCO ORANGE 2 l\nDzbanek szklany do napojów z wkładem chłodzącym BORMIOLI ROCCO GREEN 2 l\nDzbanek szklany do napojów FRIENDS 1 l\nDzbanek do napojów ze szklankami szklany WISIENKA 1,35 l\nDzbanek do napojów ze szklankami szklany ARBUZ 1,35 l\nWkład chłodzący do dzbanka plastikowy TESCOMA TEO ORANGE\nWkład chłodzący do dzbanka plastikowy TESCOMA TEO RED\nDzbanek do napojów ceramiczny DUMNY KOGUCIK BIAŁY 1 l\nDzbanek do mleka ceramiczny FOLKLOR KÓŁKA KREMOWY 1 l\nDzbanek szklany do napojów LINIE 1 l\nDzbanek szklany do napojów z oferty marki Bormioli Rocco.\nNaczynie to idealny sposób do podawania swoim gościom ulubionych soków.\nPosiada wkład chłodzący, dzięki czemu jest idealny na letnie upały.\nProdukt wykonany ze szkła, idealny do codziennego użytkowania.\nPrzyda się zarówno podczas ciepłych dni do przygotowywania mrożonej herbaty, jak i podczas pory obiadowej do serwowania kompotów.\nZaokrąglony kształt dodaje dzbankowi uroku i charakteru.\nDzbanek do napojów z oferty marki Bormioli Rocco\nProdukt wykonany ze szkła, posiada wkład chłodzący\nWysokość: 22,0 cm\nDługość wkładu: 17,0 cm\nKolor: przezroczysty / biały\nWaga ok.: 1,160 kg\nKomplet 6 kieliszków do grappy BORMIOLI ROCCO RISERVA\nDzbanek do herbaty i kawy ceramiczny DUO KORONKA BIAŁY 0,9 l\nKarafka szklana do wody i soku BORMIOLI ROCCO YPSILON CZERWONA 0,5 l


Coraz mniej obcokrajowców uczy się rosyjskiego – Kresy24.pl – Wschodnia Gazeta Codzienna\nCoraz mniej obcokrajowców uczy się rosyjskiego\n28 Lis 2019 Rosja, SUPERNEWS 2 comments\nLiczba ludzi uczących się poza Rosją języka rosyjskiego spadła z 74,6 mln w roku 1990 do 38,2 mln w roku 2018 – wynika z najnowszych danych rosyjskiego Ministerstwa Szkolnictwa Wyższego. Przy czym, zdecydowana większość z tej liczby przypada na kraje byłego ZSRS. Gdyby je wyłączyć, to liczba uczniów i studentów uczących się za granicą języka rosyjskiego wynosi niewiele ponad milion. W 1990 było to około 20 milionów. Dane nie uwzględniają nauczania prywatnego.\nObecnie rosyjski jest 10. najbardziej rozpowszechnionym językiem na świecie. Rosyjskojęzyczni, według wyliczeń rosyjskiego ministerstwa, mieszkają w 27 krajach świata. Co więcej, liczba rosyjskojęzycznych w takich krajach jak USA, Kanada, Australia i Nowa Zelandia od czasu upadku ZSRS zwiększyła się z 1,2 do 4 mln. A mimo to spada zainteresowanie znajomością języka rosyjskiego.\n-Jeżeli nic się nie zrobi, sytuacja będzie tragiczna w 2025 roku – powiedział rosyjskiej agencji RBK współautor raportu na temat języka rosyjskiego Aleksander Arefiejew z Centrum Badań Naukowych podlegającego Ministerstwu Szkolnictwa Wyższego.\nNaukowcy przewidują, że w owym 2025 roku liczba rosyjskojęzycznych na świecie może spaść do 215 mln. W 2015 roku było to 243 mln.\nRosyjscy naukowcy opracowali wirtualne okulary dla krów 75-letni rosyjski naukowiec oskarżony o zdradę wychodzi z aresztu Rosja: Samospalenie w proteście przeciwko rusyfikacji Rosja wystrzeliła w kosmos humanoidalnego robota (WIDEO)\nTagi: edukacja język rosyjski nauka oświata Rosja\n28 listopada 2019 o 14:02 Odpowiedz ↓\ntutaj warto by bylo miec taki sam raport dotyczacy jezyka polskiego\n28 listopada 2019 o 19:12 Odpowiedz ↓\nhehe tak mi przykro. Ale ludzie uczą się języków z których mogą mieć jakiekolwiek korzyści…. a tu brak. Wystarczy znać po rusku … nie zabijaj mnie.


W dniu 21 listopada 2018 wystąpił w sali widowiskowej Centrum Alzheimera Zespół Wokalny „Służewianki” ze Służewskiego Domu Kultury. W koncercie, który poprowadził Łukasz Rynkowski znalazło się wiele hitów doskonale znanych publiczności, m.in.: wielki przebój Danuty Rinn „Tyle wdzięku” oraz popularna piosenka z repertuaru Kayah „Byłam różą”.\nZespół „Służewianki” był wielokrotnie nagradzany, ma na swoim koncie wiele koncertów przed publicznością, m.in.: na imprezach m. st. Warszawy oraz przeglądach wokalnych. Będzie nam niezwykle miło gościć „Służewianki” ponownie.


Przespać całą noc - naucz tego swoje dziecko i sama się wyśpij - Krok do Zdrowia\nPrzespać całą noc - naucz tego swoje dziecko i sama się wyśpij\nPojawienie się dziecka to prawdziwy test dla rodziców, zwłaszcza dla nowicjuszy. Wyzwaniem staje się to, jak wysypiać się każdej nocy i jak przespać całą noc, a tymczasem rozwiązanie jest bardzo proste.\nNajlepszym sposobem, aby uśpić dziecko i przespać całą noc, jest spanie we wspólnym łóżku. Kwestia ta jest tematem wielu kontrowersji, gdyż jest tyle zwolenników tej metody co i jej przeciwników. Prawda jednak jest taka, że coraz więcej rodzin praktykuje wspólne spanie ze swoimi dziećmi.\nNa przykład w krajach hiszpańskojęzycznych są rodzice, którzy wolą spać ze swoimi dziećmi, podczas gdy dla innych jest to temat tabu. W krajach takich jak Wielka Brytania, Szwecja, Chiny i Japonia wspólne spanie jest bardzo powszechne.\nZ drugiej strony coraz modniejsze stają się także metody, które każą uczyć dziecko spać osobno. W związku z tym wielu rodziców martwi się teraz i szuka sposobów, żeby ich dzieci chciały przespać całą noc, tak jakby sen nie był naturalnym procesem każdego człowieka.\nCzy należy uczyć dziecko jak przespać całą noc?\nAby nauczyć dziecko przespać całą noc, możesz spróbować metody Ferbera i Estivilla. Metody te opierają się na wstępnym założeniu, że dzieci powinny spać osobno, bez bliskości matki, a przecież tego własnie naturalnie pragnie każde dziecko.\nZałożenia tych metodologii wskazują, że należy uczyć swoje dziecko spać osobno w innym pokoju niż matka. Powinien to być cichy pokój, bez jakichkolwiek hałasów. Jednym słowem proponuje się dzieciom otoczenie, które w niczym nie przypomina środowiska, w którym przebywało, gdy było w łonie matki.\nWielu pediatrów zaleca świeżo upieczonym rodzicom, zwłaszcza tym, którzy są nimi po raz pierwszy, żeby próbowali nauczyć dziecko przespać całą noc przy pomocy wcześniej wymienionych metod. W konsekwencji, ich dziecko narażone jest na stres już od pierwszych dni po urodzeniu.\nA tymczasem spanie we wspólnym łóżku mogłoby być rozwiązaniem najbardziej dostosowanym do cyklu snu i do potrzeb dziecka.\nTakie metody uczenia snu powodują stres u dziecka. Niemowlę płacze, bo chce być blisko matki, ale ona odmawia mu tak potrzebnej bliskości i nie trzyma go w ramionach. Dziecko nadal płacze i ostatecznie zasypia z powodu zmęczenia.\nDlaczego wspólne spanie jest bardziej naturalne?\nDziecko spędziło większość z 40 tygodni ciąży, śpiąc spokojnie w łonie matki. Dziecko wie, jak przespać całą noc a nawet dłużej, nie trzeba go wcale tego uczyć. Nauczyło się spać w hałaśliwym i poruszającym się otoczeniu.\nMatka chodziła, ćwiczyła, wchodziła lub schodziła po schodach lub jeździła samochodem, a dziecko spokojnie spało. Maleństwo słuchało głosu matki lub odgłosów krążenia krwi, trawienia lub oddychania i zasypiało.\nJest zatem naturalne, że po urodzeniu dziecko potrzebuje słyszeć serce matki, czuć zapach jego skóry. Równie naturalne jest więc, że płacze, jeśli nie ma z nią kontaktu. Chociaż wspólne spanie może być najlepszą opcją dla zapewnienia dziecku spokoju, wiele matek decyduje się zostawiać je w osobnym pokoju.\nDzieci ssaków zawsze śpią obok matki. Jednak gatunek ludzki, najbardziej racjonalny, jest jedynym, który oddziela swoje potomstwo dużo wcześniej, nim będzie gotowe do uniezależnienia się. Czy nie sądzisz, że to dziwny paradoks?\nAle czy wspólne spanie naraża dziecko na ryzyko?\nIstnieje wiele mitów na temat wspólnego spania i pozwalania dziecku płakać, aby nauczyło się zasypiać. Mówi się, że jeśli rodzice biegną za każdym razem, gdy dziecko płacze, “psują” je i nigdy już nie będzie chciało przespać całą noc bez nich. Inna teoria głosi, że dziecko może umrzeć “przygniecione” przez rodziców, kiedy śpią razem.\nW krajach takich jak Japonia czy Chiny dzieci śpią z rodzicami mniej więcej do ukończenia 5 lub 6 lat. Ci rodzice nie sądzą, że powinni uczyć dziecko snu lub że muszą zostawiać je w osobnym pokoju. W Wielkiej Brytanii lub Szwecji, krajach zachodnich, również praktykuje się wspólne spanie.\nW rzeczywistości, w tych krajach zgony z powodu zespołu nagłej śmierci, kiedy to niemowlęta umierają nagle, są bardzo rzadkie. Takie przypadki są jednak bardzo częste u dzieci, które śpią z dala od rodziców.\nMargot Sunderland mówi w swojej książce “Sztuka bycia rodzicem” (The Science of Parenting), że wspólne spanie sprzyja dzieciom i pomaga im stać się zdrowymi i spokojnymi dorosłymi. Ten psycholog dziecięcy pracuje w zarządzie Centrum Umysłowego Zdrowia dzieci (Children’s Mental Health Centre) w Londynie i opublikowała ponad 20 książek.\nSzkolenie dziecka do snu w pojedynkę od pierwszych tygodni życia rodzi hormony stresu, mówi Sunderland. natomiast wspólne spanie do 5 lat jest najlepszą opcją według tego specjalisty. Jest to również najlepszy sposób, aby przespać całą noc. Jest to uzasadnione, ponieważ do tego wieku dzieci odczuwają lęk separacyjny, a nawet zdarza się to w starszym wieku.\nPodobnie Nils Bergman, pediatra i neonatolog, twórca metody Kangurek w opiece nad wcześniakami, zgadza się z brytyjską psycholog. Jego teza jest taka, że dziecko musi być w ścisłym kontakcie ze skórą matki.\nOddzielenie dziecka od matki wyzwala stan udręki i rozpaczy, a hormony uwalniane przez takie działanie są szkodliwe dla mózgu dziecka. Dla Bergmana, wspólne spanie powinno być praktykowane przynajmniej do ukończenia pierwszych 3 lat życia.\nJakie są zalety wspólnego spania?\nDzieci czują się bardziej bezpieczne i chronione. Kiedy maluch krzyczy w środku nocy, matka jest u jego boku, aby pocieszyć swoje maleństwo i pomóc mu zasnąć ponownie.\nMama i dziecko lepiej wypoczywają. Dziecko budzi się kilka razy w nocy, nawet jeśli śpi w tym samym pokoju, ale w osobnym łóżeczku. Natomiast przebudzenia są łagodniejsze, jeśli śpi w tym samym łóżku. Kiedy czuje bliskość matki szybciej ponownie zasypia, a nawet może przespać całą noc.\nNie ma ryzyka, że rodzice przygniotą dziecko. Wręcz przeciwnie, rodzice zwracają większą uwagę na każdą potrzebę swojej pociechy.\nJeśli dziecko poczuje głód, możesz mu szybko podać pierś i nie ma potrzeby wstawać i udawać się do pokoju, w którym dziecko krzyczy z głodu.\nNocne krzyki dziecka prawie znikają, gdyż poziom stresu jest niższy. Ogólne samopoczucie dziecka jest dzięki temu znacznie lepsze. A kiedy jest mniej płaczu w nocy, wszyscy w domu lepiej śpią.\nJeżeli jesteś pracującą matką, gdy wracasz do domu po kilku godzinach z dala od dziecka, ono pragnie Twojej bliskości. Jeśli karmisz piersią, dziecko nie będzie chciało się od Ciebie oderwać. Wspólne spanie pozwala niemowlęciu niejako odzyskać ten czas, w którym nie mogło być blisko Ciebie i wzmocnić więzi emocjonalne.\nWspólne, rodzinne spanie to piękne doświadczenie. Naprawdę warto dać sobie szansę, aby to przeżyć. Rozważ tę opcję, zanim narazisz dziecko na stres, jakim jest uczenie go na siłę spania w osobnym pokoju.\nMożesz zaufać wszystkim matczynym instynktom, które będą czujne, aby zapewnić całkowitą ochronę dziecku, gdy będziecie spać razem. Razem możecie spokojnie przespać całą noc. Nie odnosi się to jedynie do przypadków, gdy rodzice są uzależnieni od alkoholu lub narkotyków, ponieważ mogą oni stracić przytomność i zaszkodzić maluchom.\nJeśli stosujesz w praktyce wspólne rodzinne łóżko, zawsze jesteś gotowa, by zapewnić mu poczucie bezpieczeństwa. W ten sposób dajesz mu tyle miłości, ile dziecko potrzebuje, aby mogło zdrowo i szczęśliwie rosnąć. A ponadto zapewniasz najlepsze warunku dla rozwoju jego mózgu, aby mogło w pełni wykorzystać swój potencjał.\nSpanie z rodzicami w jednym łóżku to pragnienie niemalże każdego maluszka. Kwestia ta wywołuje sporo sprzecznych opinii. Dowiedz się więcej na ten ...


Europejski Tytuł Egzekucyjny – Wikipedia, wolna encyklopedia\nEuropejski Tytuł Egzekucyjny (właściwie "Europejski Tytuł Egzekucyjny dla roszczeń bezspornych") – instytucja prawa Wspólnot Europejskich powołana do życia rozporządzeniem (WE) nr 805 / 2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z 21 kwietnia 2004 w sprawie utworzenia Europejskiego Tytułu Egzekucyjnego dla roszczeń bezspornych. Rozporządzenie to weszło w życie 21 stycznia 2005, z tym, że stosowane jest od 21 października 2005.\nOgólnym celem działań podjętych przez Wspólnoty Europejskie w ramach "Przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości" jest likwidacja przeszkód prawnych we współdziałaniu organów wymiaru sprawiedliwości państw członkowskich Unii Europejskiej. Usunięcie tych przeszkód ma nastąpić również w zakresie procedury cywilnej. Pierwszym krokiem w tę stronę stało się zniesienie istniejących do tej pory postępowań o uznanie zagranicznych orzeczeń sądowych, przewidzianych przez wewnętrzne porządki prawne państw członkowskich. Ten skutek został osiągnięty za pomocą rozporządzenia Rady (WE) nr 44 / 2001 z 22 grudnia 2000 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Europejski Tytuł Egzekucyjny jest krokiem następnym - jego skutkiem ma być "swobodny przepływ orzeczeń" na obszarze wszystkich państw członkowskich bez potrzeby prowadzenia jakichkolwiek postępowań poprzedzających wykonanie orzeczenia w państwie, gdzie ma ono zostać wykonane.\nWybór między nadaniem orzeczeniu statusu ETE a automatycznym uznaniem w trybie rozporządzenia 44 / 2001 jest pozostawiony wierzycielowi.\nWbrew temu, co mogłaby sugerować nazwa, ETE nie jest odrębnym rodzajem orzeczenia sądowego ani w ogóle żadnym dokumentem. Jest to status, który może zostać nadany orzeczeniu sądu państwa członkowskiego, które spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu. Zewnętrzną oznaką nadania orzeczeniu sądowemu statusu ETE jest wystawienie specjalnego zaświadczenia ETE.\nPrzesłanki wydania zaświadczenia ETE[edytuj | edytuj kod]\nrodzaj sprawy, w której zostało wydane orzeczenie: sprawa cywilna lub handlowa - z wyjątkiem spraw o prawa stanu, upadłościowych, z zakresu ubezpieczeń społecznych i rozpoznanych w arbitrażu,\norzeczenie: każde orzeczenie sądu, bez względu na nazwę i postępowanie, w którym zostało wydane, a także ugoda sądowa i dokument urzędowy obejmujący roszczenie,\nwykonalność orzeczenia w państwie jego wydania,\nroszczenie - tylko roszczenie o zapłatę oznaczonej kwoty pieniężnej, już wymagalne albo z określonym terminem zapłaty,\nbezsporność roszczenia: roszczenie, które dłużnik uznał wprost albo przynajmniej mu się nie sprzeciwił mając taką możliwość,\nspełnienie minimalnych standardów postępowania:\ndokument wszczynający postępowanie (z reguły - pozew) został doręczony dłużnikowi w sposób niewątpliwy i doręczenie to zostało potwierdzone,\ndokument wszczynający postępowanie zawiera dokładny opis roszczenia wytoczonego przeciw dłużnikowi,\ndłużnik został wyczerpująco powiadomiony o trybie, w jakim może podjąć obronę przed sądem i o konsekwencjach bezczynności,\newentualnie, jeżeli orzeczenie zostało wydane w postępowaniu, w którym dłużnik nie mógł uczestniczyć - niewątpliwe doręczenie dłużnikowi orzeczenia, należyte zawiadomienie dłużnika o trybie zaskarżenia tego orzeczenia, możliwość zaskarżenia tego orzeczenia i nieskorzystanie z niej,\nmożliwość poddania nie zaskarżonego orzeczenia kontroli sądowej na wniosek dłużnika, jeżeli dłużnik bez swojej winy nie mógł podjąć obrony w udzielonym mu do tego terminie\nTryb wydania zaświadczenia ETE[edytuj | edytuj kod]\nJeżeli orzeczenie spełnia wskazane wyżej warunki, można mu nadać zaświadczenie ETE. Zaświadczenie ETE wystawia, na wniosek każdego zainteresowanego, sąd, który wydał orzeczenie. Szczegółowa procedura nie została uregulowana w rozporządzeniu - pozostawiono to prawu wewnętrznemu państw członkowskich. Rozporządzenie przewiduje tylko, że zaświadczenie wystawia się w języku, w którym wydano orzeczenie i że od wydania zaświadczenia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia. Zaświadczenie wystawia się na znormalizowanym formularzu.\nZaświadczenie ETE obejmuje nie tylko kwotę roszczenia głównego, lecz również kwotę zasądzoną tytułem zwrotu kosztów procesu. Jeżeli tylko część orzeczenia spełnia wymagania rozporządzenia, zaświadczenie ETE nadaje się tej części.\nZaświadczenie ETE na wniosek każdego zainteresowanego może zostać:\ncofnięte, jeżeli zostało wydane z oczywistym naruszeniem przepisów rozporządzenia,\nsprostowane w razie wynikłej z omyłki rozbieżności między orzeczeniem a zaświadczeniem.\nZaświadczenie ETE jest skuteczne tylko w granicach wykonalności orzeczenia.\nSkutki wydania zaświadczenia ETE[edytuj | edytuj kod]\nSkutkiem nadania orzeczeniu zaświadczenia ETE jest to, że takie orzeczenie jest uznawane i wykonywane w każdym innym państwie członkowskim Unii Europejskiej bez potrzeby prowadzenia jakiegokolwiek postępowania. W szczególności nie ma potrzeby uznania tego orzeczenia ani możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu. Nie ma również potrzeby stwierdzania wykonalności takiego orzeczenia. Jedynymi dokumentami, które wierzyciel jest obowiązany przedstawić organowi egzekucyjnemu w państwie, gdzie orzeczenie będzie wykonywane, są wiarygodne odpisy orzeczenia i zaświadczenia ETE, ewentualnie wraz z tłumaczeniem. Oczywiście, niedopuszczalna jest jakakolwiek kontrola merytoryczna orzeczenia opatrzonego zaświadczeniem ETE.\nOrzeczenie, któremu nadano zaświadczenie ETE, podlega wykonaniu według prawa państwa, w którym jest wykonywane. Od wierzyciela nie wolno żądać żadnych kaucji ani zabezpieczeń z tytułu tego, że jest on w tym państwie cudzoziemcem.\nSąd państwa wykonania na wniosek dłużnika może odmówić wykonania orzeczenia, jeżeli nie da się ono pogodzić z wydanym wcześniej orzeczeniem między tymi samymi stronami w tym samym sporze a zarzut ten nie został podniesiony w postępowaniu sądowym w państwie wydania. W pewnych okolicznościach może też ograniczyć egzekucję orzeczenia, uzależnić ją od złożenia zabezpieczenia albo - wyjątkowo - zawiesić.\nWedług Kodeksu postępowania cywilnego orzeczenie opatrzone zaświadczeniem ETE jako tytuł wykonawczy podlega wykonaniu w Polsce, bez konieczności nadania klauzuli wykonalności.\nTę stronę ostatnio edytowano 17 wrz 2017, 21:02.


Zastosowanie obudów na grzejniki do szkół - Pacal\nW szkołach i przedszkolach ważne jest zapewnianie bezpieczeństwa dzieci poprzez zakrywanie niebezpiecznym dla nich, wystających elementów wyposażenia. Jednym z najczęstszym powodów kontuzji i uderzeń są kaloryfery żeberkowe, które są na tyle twarde i ciężkie, że mogą spowodować poważny wypadek. Montaż obudowy na grzejnik do szkoły czy przedszkola może zapobiec takim sytuacjom, jednocześnie zapewniając pozytywne efekty aranżacyjne.\nCechy obudowy na grzejnik do szkoły\nW każdej klasie oraz w wielu miejscach na korytarzach w szkołach, które są starszych wiekowo budynkach, wciąż można zauważyć kaloryfery żeberkowe. Jest to część systemu grzewczego, niezbędna do ogrzewania pomieszczeń, która jednocześnie charakteryzuje się niezwykle negatywnym wpływem na aranżację. Zarówno ich obecność w domach prywatnych, jak i w miejscach użyteczności publicznej, kończy się tym, że nie da się ich dopasować do reszty wystroju pokoju. Dlatego też coraz częściej stosuje się maskownice, które dodadzą im walorów estetycznych, jednocześnie zapewniając funkcje ochronne przed kontuzją czy uderzeniem. Obudowy na grzejniki do szkół są niezbędnym elementem wyposażenia, który może zminimalizować ryzyko nieszczęśliwych wypadków, do których może dojść podczas gonitw czy przepychanek na korytarzach. Dodają również walorów estetycznych, które pozytywnie wpłyną na klimat w klasach szkolnych czy na korytarzach. Osłony na kaloryfery obecne w szkołach najczęściej są wykonane z drewna, płyty meblowej MDF lub sklejki, co wpływa na ich trwałość, która w takim miejscu jest niezbędna. Rzadziej stosowane są te zrobione ze stali nierdzewnej czy szkła. Obudowę łatwo jest zdjąć i wyczyścić, ponieważ nie jest trwale przytwierdzona do ściany czy grzejnika. Montaż jest niezwykle prosty, można wykonać go bez pomocy wykwalifikowanych do tego osób a niska cena jeszcze pozytywniej wpływa na to, aby wybrać tego typu element dekoracyjny. Niezależnie czy jest to szkoła, przedszkole, firma czy dom prywatny, obecność osłon przyniesie wiele korzyści uczestnikom życia w danym miejscu.\nDzięki obecności obudów na grzejniki do szkół czas, który dzieci spędzają na korytarzach czy w salach lekcyjnych jest dużo bezpieczniejszy. Dzięki nim zminimalizowane jest ryzyko kontuzji czy skaleczenia a w wielu przypadkach nawet poważniejszego wypadku. Poza szkołami i przedszkolami, firmy czy domy prywatne również coraz częściej dodają ten element aranżacyjny, który pozytywnie wpływa na estetykę wyglądu pomieszczeń oraz ochronę dla dzieci.\nPoprzedni: Poprzedni wpis: Leczenie uzależnień na Narodowy Fundusz Zdrowia\nNastępny: Następny wpis: Rezultaty mezoterapii mikroigłowej


Opublikowano: 18 lutego 2019, 12:25:20\nOd 18 do 24 lutego roku obchodzony jest Tydzień Pomocy Osobom Pokrzywdzonym Przestępstwem. To kolejna edycja akcji koordynowanej przez Ministerstwo Sprawiedliwości. Związana jest ona z obchodzonym w dniu 22 lutego Międzynarodowym Dniem Ofiar Przestępstw. W ramach przedsięwzięcia policcy funkcjonariusze będą udzielać porad prawnych osobom pokrzywdzonym przestępstwem.\nPrzedsięwzięcie ma służyć przypominaniu o trudnej sytuacji ofiar przestępstw i ich rodzin jak również zwrócić uwagę na potrzeby ofiar przestępstw oraz przynieść potrzebującym skuteczną pomoc. Taką pomocą będą bezpłatne porady prawne oraz psychologiczne udzielane w sądach, prokuraturach, komendach policji, a także w siedzibach prawniczych samorządów zawodowych i organizacji pozarządowych. Porad udzielą prokuratorzy, asystenci sędziów, referendarze, adwokaci, radcowie prawni, aplikanci, psycholodzy, kuratorzy sądowi oraz inni specjaliści.\nW dniach od 18 do 24 lutego w Komendzie Powiatowej Policji w Policach funkcjonariusze poszczególnych komórek organizacyjnych udzielać będą porad i pomocy prawnej osobom pokrzywdzonym w wyniku przestępstw. Policjanci dyżurować będą przez cały tydzień od godziny 7:00 do 22:00. Osoby potrzebujące wsparcia lub porady prawnej zachęcamy do skorzystania z naszej pomocy.


Jaki komin do kominka? www.systemykominowe.pl\nwww.systemykominowe.pl Częste pytania Jaki komin do kominka?\nKomin to element, bez którego trudno sobie wyobrazić dobrze funkcjonującą instalację grzewczą. Dostarczenie odpowiedniej ilości tlenu niezbędnego do procesu spalania oraz właściwe odprowadzanie spalin na zewnątrz budynku gwarantuje ekonomiczną i bezpieczną pracę komina. Radzimy, jak dobrać komin do urządzenia grzewczego.\nJaki komin do kominka? Czyli systemy kominowe do kominka od A do Z\nTradycyjne kominy murowane są coraz częściej zastępowane nowoczesnymi kominami systemowymi. Technologia prefabrykacji gwarantuje większą trwałość i bezpieczeństwo instalacji, znacznie ułatwiając jej montaż i eksploatację.\nDobierając komin do urządzenia grzewczego, należy uwzględnić rodzaj kotła oraz rodzaj zużywanego nim paliwa. Rury odprowadzające dym powstały w wyniku spalania paliw stałych lub gazowych muszą być wykonane z materiałów odpornych nie tylko na działanie wysokich temperatur (dochodzących nawet do 600 °C, a w razie wybuchu pożaru sadzy zalegającej w przewodzie nawet powyżej 1000 °C!), ale także kwasów niszczących ścianę przewodu.\nPrefabrykowany komin ceramiczny do kominka powinien gwarantować prawidłowy ciąg: zbyt mały grozi cofnięciem się spalin do pomieszczenia, a w efekcie nawet zaczadzeniem, z kolei zbyt duży sprawi, że ciepło będzie uciekać wraz z dymem, co obniży ekonomię spalania. Na prawidłowy ciąg wpływa także wysokość komina, która powinna wynosić od 4 do 5 metrów. Dodatkowo zamontowana na kominie nasada zapobiegnie wtłaczaniu spalin z powrotem do przewodu.\nKolejną rzeczą, na którą powinniśmy zwrócić uwagę jest właściwa średnica przewodu kominowego. W danych technicznych wkładu kominkowego znajdziemy wymaganą średnicę (z reguły Ø180 i Ø200), która nie może być mniejsza niż średnica czopucha (wylotu spalin) kominka.\nSystem kominowy do kominka z wkładem powietrznym lub płaszczem wodnym\nKomin systemowy jest kompatybilny z wieloma urządzeniami grzewczymi. Kominek z wkładem powietrznym wykorzystującym obieg wymuszony wspomagany turbiną pozwala doprowadzić ciepło do wszystkich pomieszczeń w domu za pomocą stalowych przewodów. Z kolei wkład kominkowy z płaszczem wodnym po podłączeniu do instalacji centralnego ogrzewania może nie tylko stanowić dodatkowe źródło ogrzewania, ale także służyć do podgrzania wody użytkowej.\nDo kominka powietrznego możemy zastosować zarówno System Standardowy, jak i System Uniwersalny. Z kolei do wkładów kominkowych z płaszczem wodnym pasuje wyłącznie System Uniwersalny (izolowany na całej długości wełną mineralną i posiadający odskraplacz).


Francuski dla średnio zaawansowanych "Konwersacje na wakacje" - Dorota Guzik (eAudiobook) - Księgarnia PWN\nFrancuski dla średnio zaawansowanych "Konwersacje na wakacje"(eAudiobook)\nChcesz swobodnie rozmawiać po francusku na wakacjach? Ucz się z kursem „Francuski dla średnio zaawansowanych – Konwersacje na wakacje”, który szybko i skutecznie przygotowuje do wyjazdu. Głównym celem kursu jest pokonanie „bariery” w mówieniu oraz opanowanie słownictwa przydatnego w różnych sytuacjach w podróży. Kurs nagrany przez rodowitych Francuzów uczy autentycznego języka używanego w codziennych rozmowach. To efektywna nauka, łatwa i dostępna dla każdego. W kursie znajdziesz: • 12 praktycznych tematów; • 77 minut profesjonalnych nagrań; • wszystkie słowa i wyrażenia nagrane z tłumaczeniami, co ułatwia korzystanie z kursu oraz pozwala szybko je opanować i utrwalić; • system „Karaoke” – podczas słuchania lekcji tekst nagrania wyświetlany jest na przenośnym odtwarzaczu mp3/mp4 lub ekranie komputera, dzięki czemu jednocześnie uczysz się pisowni francuskiej. W każdej lekcji: • dialog prezentujący tematykę lekcji w kontekście, • powtarzanie i utrwalanie zwrotów i całych zdań przydatnych w typowych sytuacjach, • samodzielne tworzenie wypowiedzi według instrukcji lektora, nagrane polecenia w języku polskim i przykłady odpowiedzi. Materiał kursu: 1. À l’aéroport / Na lotnisku 2. À la gare / Na stacji kolejowej 3. Voyager en voiture / Podróż samochodem 4. Réserver une chambre à l’hôtel / Rezerwowanie pokoju 5. À la réception / W recepcji hotelowej 6. Recherche d’un logement / Szukanie noclegu 7. Demander son chemin / Pytanie o drogę 8. Visiter / Zwiedzanie 9. Faire des courses / Zakupy 10. Commander le repas / W restauracji 11. Difficultés en vacances / Problemy na wakacjach 12. Chez le médecin / U lekarza W książeczce PDF znajdziesz pełny tekst kursu: dialogi, słowa i zwroty z tłumaczeniami, ćwiczenia sprawdzające z odpowiedziami W zestawie dołączona jest instrukcja korzystania z "Karaoke".


Opolanin Marcin Ociepa pierwszym zastępcą ministra przedsiębiorczości i technologii. Z podsekretarza awansował na sekretarza stanu | Nowa Trybuna Opolska\nOpolanin Marcin Ociepa pierwszym zastępcą ministra przedsiębiorczości i technologii. Z podsekretarza awansował na sekretarza stanu\nred 04.06.2019 Zaktualizowano 05.06.2019\nMarcin Ociepa pierwszym zastępcą ministra przedsiębiorczości i technologii. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów\nW związku z rekonstrukcją rządu opolanin awansował z funkcji podsekretarza na sekretarza stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii.\nPremier Mateusz Morawiecki wręczył dziś Marcinowi Ociepie awans na sekretarza stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii.\nMarcin Ociepa (rocznik 1984) w latach 2010–2014 był wiceprzewodniczącym, a od 2014 do 2018 przewodniczącym rady miejskiej w Opolu, pracownikiem naukowym opolskich uczelni wyższych (politechniki i uniwersytetu), od 2017 r. jest wiceprezesem partii Porozumienie, a w lutym 2018 r. został powołany na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Przedsiębiorczości i Technologii.\nW ostatnich wyborach zdobył mandat (z listy PiS) do sprawowania funkcji radnego w Sejmiku Województwa Opolskiego.\nGość 21.08.2019 21:17:19\nCzy ociepa ma wykształcenie na posadę w ministerstwie co się dzieje rozdają kasę i posady wstrętne to\nGość 05.06.2019 00:02:09\nPłakać się chce, tak po prostu. Ociepa wiceministrem. Nie ma ratunku dla tego kraju.\nbobik z pasieki 04.06.2019 22:11:56\nwierne miernoty łatwiejsze do manipulowania\nGość 04.06.2019 18:43:50\n"Ukończył studia politologiczne na Uniwersytecie Opolskim o specjalności europejskiej. Pracował jako nauczyciel akademicki w Katedrze Studiów Regionalnych Instytutu Politologii Uniwersytetu Opolskiego i na Politechnice Opolskiej." źródło Wikipedia.\nTak z takim wykształceniem to się nadaje do takiego ministerstwa. Żenada!!!! Ociepa, wstydu nie masz. Typ BMW, a jeszcze parę lat temu pamietam jak wychodził z pieskiem na spacer w garniturku tak pomiętym jakby krowie z gardła wyjął.\nGość 04.06.2019 18:03:33\nCzekam o nowych nominacjach i własnym oczom nie wierzę.90% nowo obsadzonych to historycy!


Zobacz cennik: Delinia Zlewozmywak granitowy z baterią fen2 - nie jest tanio? Gdzie taniej niż w Yamatai. Najtańsza armatura sanitarna\nkolekcja Fen to zlewozmywaki wykonane z myślą o użytkownikach szanujących sobie komfort i nowoczesne rozwiązania w kuchni. Konglomerat wykorzystany do produkcji zlewozmywaka zapewnia łatwe utrzymanie powierzchni w czystości. Spory ociekacz, który możemy zamontować z prawej albo lewej strony, zezwala na suszenie niewielkich naczyń albo garnków. W pakiecie uzyskujemy wysoką baterię, syfon, a także zestaw mocowań, dzięki czemu produkt jest gotowy do montażu i wykorzystywania zaraz po zakupie. W linii dostępne są zlewozmywaki w kolorze białym, szarym, czarnym oraz beżowym.


Koniec natychmiastowych egzekucji decyzji podatkowych - Aktualności - Infor.pl\nDecyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu, chyba że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności - takie rozstrzygnięcie zawiera uchwalona 7 listopada 2008 r. nowelizacja Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że do momentu, w którym decyzja podatkowa stanie się ostateczna, podatnik nie ma obowiązku jej wykonywać, chyba że decyzji tej nadany zostanie rygor natychmiastowej wykonalności. To jednak może nastąpić wyłącznie w ściśle zdefiniowanych przypadkach.\nW praktyce oznacza to, że tak długo jak długo pozostajemy w sporze z fiskusem w zakresie tego, co ustalił on w swojej decyzji, nie musimy płacić podatku. Ten stan zawieszenia trwa aż do momentu uprawomocnienia się decyzji podatkowej. To zaś następuje z chwilą doręczenia podatnikowi rozstrzygnięcia organu odwoławczego. W przypadku odwołania się do izby skarbowej dostarczenie podatnikowi decyzji skutkuje jej wykonalnością.\nTo rozwiązanie jest o tyle korzystne, że w przypadku wygrania sporu z urzędem skarbowym przed izbą skarbową nie kredytujemy fiskusa. Dziś, po wydaniu decyzji przez naczelnika urzędu skarbowego, podatek wraz z należnymi odsetkami (gdy powstała wcześniej zaległość podatkowa) musimy zapłacić, nawet gdy urząd nie ma w sporze racji. Po przegranej urzędu w izbie zapłacony podatek jest nam zwracany. To może jednak potrwać.\nJednak to, co ma dobre strony, ma też zwykle i wady. Co prawda w przypadku złożenia odwołania od takiej decyzji aż do ostatecznego rozstrzygnięcia decyzji płatnik nie musi płacić wynikającego z tej decyzji podatku, ale mimo to w ewidencjach fiskusa figurujemy jako podmiot zalegający z podatkiem. To oznacza zaś kłopoty z otrzymaniem zaświadczenia o niezaleganiu z podatkiem. A to dokument często wymagany przez banki, przy zamówieniach publicznych czy też przez kontrahentów.\nW okresie, gdy spieramy się z fiskusem, nadal naliczane są odsetki. Jeśli wygramy spór przed izbą, nie ma to znaczenia. Nie ma wtedy ani podatku, ani też odsetek do zapłacenia. Jeśli jednak przegramy, zapłacimy znacznie więcej, niż miałoby to miejsce wówczas, gdybyśmy podatek zapłacili od razu. Te dwie okoliczności powinny nas każdorazowo skłonić do przemyślenia tego, czy nie lepiej pieniądze wpłacić z własnej woli. Oczywiście ma to sens wówczas, gdy spór toczy się o niewielkie kwoty, których chwilowe zamrożenie nie stanowi dla nas problemu z ekonomicznego punktu widzenia, a mogłoby spowodować dodatkowe kłopoty w postaci niewydania nam potrzebnego zaświadczenia.