Jak powstała Gołdap - Gołdap - goldap.org.pl\n2016.10.25 Najświeższe wiadomości: Tajniki ciasta marchewkowego Wydmuchał ponad półtora promila Stracił prawo jazdy za nadmierną prędkość Z naszego archiwum: Zdjęcia archiwalne gołdapskiego dworca i przyległości Lepiej pogotować niż dopalaczy próbować Aktualności\nJak powstała Gołdap\n2 kwietnia 20112 kwietnia 2011 signi\tPrezentujemy kolejny materiał historyczny udostępniony nam przez Jarosława Słomę. Tym razem rzecz dotyczy początków Gołdapi.\nDaniel Wilhelm Schröder w swoim opisie Gołdapi cytuje biografa księcia Albrechta Hohenzollerna – Friedricha Samuela Bocka, który w opublikowanej w 1745 r. w Królewcu książce „Leben Herzogs Albrechts” pisał, że książę wkrótce po założeniu Margrabowej (Olecka) podjął w 1565 roku decyzję o założeniu nowego miasteczka (Städtchen), „Im insterburgiswcher hinter Romitten” – „w starostwie wystruckim za Romintami”. Dlatego też 16 grudnia 1565 władca Prus Książęcych wydał polecenie starostom Rynu, Olecka (Stradun) i Wystruci wyszukania właściwego miejsca. Zadanie to otrzymali Georg von Krösten starosta ryński, Lorenz von Halle starosta olecki (straduński) i Florian von Bredien starosta wystrucki. Ich wybór padł na grunty nad rzeką Gołdapą należące głównie do wsi Szyłajty (Sileiten,Schileiten). W tejże wsi znajdował się folwark książęcy (dwór) wzmiankowany w 1551 jako „Hof Goldap eines herzoglischen Wildschussen” oraz owczarnia książęca. Właśnie w 1551 r. po raz pierwszy nazwa Goldap dotyczy osady, a nie rzeki. Nad rzeką Gołdapą w pobliżu owczarni we wsi Szyłajty leżał też tartak wymieniany w księgach rachunkowych starostwa wystruckiego z 1564/65 jako „Schneidemühle uf Goldap zu Schleuse”.\nNiektórzy późniejsi autorzy twierdzili że wybór starostów padł na osadę targową (Flecken) Goldap położoną na granicy starostw wystruckiego i węgorzewskiego wytyczonej na rzece Gołdapie. Autorzy mylnie informowali, jakoby już w 1539 r. osada targowa Goldap płaciła dziesięcinę do kościoła w Węgorzewie. W rzeczywistości dotyczyło to nieznanej dziś z nazwy wsi położonej nad rzeką Gołdapą. Potwierdzeniem tej wersji jest fakt nie wzmiankowania wsi czy osady targowej Goldap w księgach rachunkowych starostwa wystruckiego jeszcze w 1564/65.\nWedług Bocka przyczyną tej decyzji księcia było to, że „król polski nad ełcką granicą zakładał jedno miasto za drugim, dokąd wiele potrzebnych rzeczy księciu odpływało”. Gołdap powstała w trakcie intensywnych kolonizacji terenów puszczańskich nad granicą z Wielkim Księstwem Litewskim. Tereny te nie zasiedlone od XIII stulecia stanowiły przez trzy stulecia naturalne zabezpieczenie przed sąsiadami. Równoległa intensywna kolonizacja tych terenów przez księcia Albrechta i królową Bonę była wyrazem rywalizacji o polityczne i ekonomiczne opanowanie pogranicza i utrwalenie granicy państwowej. Stworzenie ośrodka administracyjnego w terenie nadgranicznym miało zabezpieczyć granicę przed ekspansją osadniczą strony litewskiej, jak też przeciwdziałać napadom Litwinów, a równocześnie powodowało powstanie nad granicą ośrodka handlu i rzemiosła do obsługiwania także terenu Wielkiego Księstwa Litewskiego przeciwdziałając handlowemu opanowaniu pogranicza przez stronę litewską.\nBock nie miał pewności czy rzeczywiście nowa miejscowość została założona. Jednak szereg faktów potwierdza, że chodzi o Gołdap leżącą niecałe trzy mile od granicy z Wielkim Księstwem Litewskim. Wieś Rominty położona była jedną milę od Gołdapi w kierunku północno-wschodnim. Jadąc z Królewca czy Wystruci Gołdap leżała za Romintami. Obie te miejscowości należały do urzędu w Kiautach i tam płaciła Gołdap podatki.\nDzięki lokacjom nowych wsi i miast szybko wzrastał poziom zagospodarowania tych peryferyjnie położonych terenów Prus. Z punktu widzenia polityki wewnętrznej głównym powodem podniesienia Gołdapi do rangi miasta była potrzeba skrócenia drogi do miasta i stworzenia centrum handlowego dla okolicznych wsi umożliwiając w zamyśle czerpanie dochodów z wymiany wieś – miasto. W promieniu bowiem kilkudziesięciu kilometrów nie było dotychczas ośrodka miejskiego. Olecko leżało 11 mil (80 km) od Wystruci, która podobnie jak będące wsiami Gąbin i Darkiejmy stała się miastem dopiero po powstaniu miasta Gołdapi, leżącego 7 mil od Wystruci, 6 od Węgorzewa, 4 od Olecka, a 19 od Królewca. Założenie miasta miało też służyć gospodarczej aktywizacji obszarów leśnych pogranicza. Nadzór nad założeniem nowego miasta sprawował w imieniu księcia jego zaufany radca Caspar von Nostitz (1500-1580). W swym opisie Prus z 1578 r. „Haushaltungsbuch des Fürstenthums Preussen” stwierdził: „Bey Romitten, daselbst umblang hatt mein g. herr gewilliget, sall ich ein new stadt anlegen” – „przy Romintach, w tamtej okolicy zezwolił mój pan żebym założył nowe miasto”.\nZapis ten wspiera tezę, że Gołdap jest miastem o którego założeniu wspomina Bock. Nostitz podaje też, iż w związku z powstaniem nowego miasta, które on sam zakładał , grunty wsi Szyłajty zostały włączone do miasta, a książęcą owczarnię i folwark (dwór) Szyłajty przeniesiono do Barkowa ponieważ leżały na gruncie przyznanym miastu – Nowe miasto powstało w pobliżu jeziora zwanego Romitten (Rominty). Miasto zajęło też nadwyżkę gruntów chłopskich wsi Gerkyschken bey Romitten (Jerkiszki przy Romintach czyli Jurkiszki – Jörkischken). Charakterystyczne, że Nostitz nie wspomina wsi Paryńsk (Parinsken, Parisken), która według autorów o dwa stulecia późniejszych również wchłonięta została przez miasto. Jej istnienie uznać należy zatem za wątpliwe. Przypuszczalnie książęcy dwór z owczarnią leżał na miejscu późniejszego Elisenthal (Gołąbki) – okolice obecnej ulicy S. Mikołajczyka. W sąsiedztwie znajdował się też tartak przy śluzie, czyli późniejszy „Schlossmühle” w okolicach współczesnej ulicy Stadionowej. Szyłajty, Jurkiszki i Paryńsk były wsiami chłopskimi. Paryńsk położony był prawdopodobnie niedaleko Pięknej Góry. Nostitz nie wymienia Gołdapi z nazwy. Nazywa ją przykładowo „litewskim miasteczkiem” (littauische Städtlein). W przypisach do wydanej w 1893 roku ksiązki Nostitza Gołdap zwana jest Goldapp oraz Goltkappen. Znawca procesów osadniczych w starostwie wystruckim Otto Barkowski twierdził, że Gołdap powstała na obszarze owczarni Silesten i nazywała się pierwotnie Salaiten. Być może równolegle używano nazwy Goldap i z czasem ta nazwa zaczęła dominować, ale dopiero jednoznaczny zapis w przywileju miejskim przesądził o nazwie Gołdap. Prawdopodobnie wieś Szyłajty stała się zaczątkiem nowego ośrodka miejskiego przekształcając się w osadę targową. W miejscu powstania miasta przechodzić miała przez rzekę Gołdapę przeprawa traktu z Litwy do Księstwa. mógł być to lokalny drugorzędny szlak nie mający istotnego znaczenia dla wymiany handlowej.\nMiasto leżało w starostwie wystruckim, powstało jednak na południowym brzegu Gołdapy należącym już do starostwa węgorzewskiego. Rodziło to różne wątpliwości dotyczące przynależności terytorialnej. C. Hennenberger w opisie mapy Prus w 1595 roku pisał „auff dem Angerburgischen Boden, gehöret aber in das Insterburgische Amt” (na brzegu węgorzewskim należy jednak do starostwa wystruckiego).\nCytowany przez L. R. Wernera Cellarius zauważał po łacinie: „Goldap oppidulum ad fluvium Goldorp in Angerburgensi territorio ad Insterburgensem praefecturam pertinens”. (Miasteczko Gołdap nad rzeką Gołdapą na terenie węgorzewskim położone, należy do starostwa wystruckiego). Poprawiając Cellariusa, który przekręcił nazwę rzeki (poprawnie: Fluss Goldappe) pisał Werner:\n„Heutiges Tages… wird Goldapp von einigen zu den Samlaendischen gerechnet, da doch diese Stadt nach würklich zu Natangen gehört, wiewohl selblige jeder zeit unter den zu Insterburg gestanden hat”.\nZ tego zapisu dokonanego w połowie XVIII stulecia wynika, że występował problem z zaliczeniem Gołdapi do odpowiedniego okręgu administracyjnego. Przez jednych zaliczana była do Sambii, podobnie jak Królewiec, Kłajpeda, Welawa, Tylża, Rybaki, Labiawa, Tapiawa, Wystruć i Węgorzewo. Przez innych zaliczana była do Natangii podobnie jak np: Ełk, Olecko, Giżycko, Kętrzyn, Bartoszyce i Mrągowo. Według D. W. Schrödera należała do sambijskiej prowincji Nadrowi ponieważ świadczyć o tym miał fakt podległości staroście w Wystruci zgodnie z przywilejem z 1570 r. oraz to, że inspekcje kościoła i szkoły przeprowadzał proboszcz z Gąbina. Nie kwestionowana przynależność do starostwa wystruckiego przesądzała ostatecznie, iż Gołdap należała do Sambii. Bowiem mimo, iż leżała na terenie starostwa węgorzewskiego administracyjnie należała jednak do starostwa wystruckiego. Ówczesną granicę stanowiła rzeka – Gołdapa rozdzielała Sambię od Natangii.\nWłaściwe założenie miasta powierzono w 1566 r. zasadźcy (lokatorowi) którym był Brunisch Rosteck (Bronisz Rostek) pochodzący z okolic Rynu.\nPod nadzorem radcy Caspara von Nostitza prowadził on akcję ściągania osadników i wznoszenia budowli miasta powstającego w latach 1566-1570 na gruntach wspomnianych wsi. Za swoje zajęcie otrzymać miał on funkcję sołtysa (Schulze) i 8 włók za 800 marek. Rostek już w 1566 r. wykupił 10 wolnych włók sołeckich i urząd sołtysa – zasadźcy za 1000 marek. Został pierwszym sołtysem Gołdapi. Wydany mu dwa lata później zapis kwitujący tę transakcję z datą 30 X 1568 stwierdzał: nasz poddany Bronisch Rosteck z ryńskiego w nowym miasteczku (Stadtlein), które w wystruckiem założyliśmy, urząd sołtysa (wójta) z 10 włókami za 1000 marek zakupił i wpłacił do naszej kasy 1 maja 1568.” W tym zapisie z 1 maja 1568 r. Gołdap po raz pierwszy jest wzmiankowana jako miasto (Stadt). Według kopii znajdującej się dawniej w archiwum miejskim tego dnia Bronisch (Brunnisch) Rostock (sic’) otrzymał od Rady – Regimentsrath zapis na 10 włók w mieście za 1000 marek pruskich po 20 groszy za markę. Grunty zakupił dziedzicznie na prawie chełmińskim: „in Anlegung der Stadt Goldappe in Amt Insterburg”. Otrzymał też prawo połowu ryb in dem Flusse Goldapp” (w rzece Gołdapie) powyżej młyna i prawo warzenia piwa. Został tez pierwszym sędzią (Richter). Wójt Bronisch Rosteck uzyskał w przywileju miejskim potwierdzenie dziedziczenia własności 10 włók. Otrzymywać miał jako sędzia część dochodów od grzywien i kar, które zapadać miały w sądzie miejskim – mianowicie trzeci fenig, podczas gdy dwa należały do panującego. Nie dotyczyło to prawa drogowego, które nie znajdowało się w kompetencjach wójta. Z kolei od wyroków w sprawach gardłowych otrzymywał wójt całość grzywien…\nW przeciwieństwie do funkcji wójta wykonującego obowiązki lokalnego sędziego, burmistrzowi powierzano czynności administracyjne i policyjne. Zakres kompetencji sołtysa i sędziego (Landschöppen) określił wilkierz. Dziedziczne urzędy wójtów (sołtysów) przetrwały do 18 stulecia (w starostwie wystruckim było ich trzynaście). Zniósł te urzędy Fryderyk Wilhelm i zastąpił przez Kammerämter, a następnie Domänenämter. Miasto przewidywano pierwotnie na 100 obywateli. Miało otrzymać 100 włók ziemi. W wyniku zabiegów Rostka, który ściągnął 350 kandydatów, z których część się już pobudowała, liczba ta została już w 1566 podwyższona do 400.\nPierwszych stu obywateli mieszkających przy rynku otrzymało później pełne prawa miejskie (Vollbürger), pozostali mieszkający w uliczkach zwani byli Plässner, Kleinbürger. Planowaną powierzchnie miasta powiększono do 154,5 włók. Stu pełnoprawnych obywateli (Vollbürger) obdzielono po 1 włóce, a 300 Plässner (zagrodników) po 3 morgi. Rostek wystąpił też o nadanie mu nie 8, a 10 włók, prawa wolnego połowu ryb w jeziorze Gołdap i rzece Gołdapie, 10 morgów łąk i 5 morgowego placu pod zabudowę. Przyjęto to i zrealizowano w przywileju. W czerwcu 1566 Rostek wpłacił 800 marek, a 30 października 1566 dalszych 200 do kamery. książęcej wykupując przydział gruntu przewidziany dla urzędu sołtysa. W wydanej w 1595 r. „Erclerung der Preuss grossen Landtafel” C Hennenberger pisał:\n„… von Goldappe kann man in Frühling viel Dielen und geschnitten Holz und anderes Hölzer auf den Strömen gen Königsberg flössen”.\n„... Z Gołdapi można wiosną wiele bali lub pociętego i innego drewna spławiać rzekami do Królewca.” Według niektórych autorów zajmujących się ówczesną gospodarką leśną swoje powstanie Gołdap miała zawdzięczać w znacznym stopniu handlowi drewnem prowadzonym drogami wodnymi. Bliskie położenie przy granicy, 3 mile od granicy z Litwą świadczyć może o zamiarach wykorzystania położenia nadgranicznego i eksploatacji rzeki jako spławnej arterii w transporcie drewna jak też innych towarów sprowadzanych z Rzeczypospolitej.\nZ powodu silnego spadku i wielu progów Węgorapa i Gołdapa stwarzały wiele przeszkód w spławianiu i wymagały uzdatnienia do transportu. Zapiaszczenie koryt obu rzek zakończyło spławianie towarów.\nRozrastająca się wieś Szyłajty, powiększona o grunty okolicznych wsi stała się celem napływu osadników. Zbudowali oni osadę prowizoryczne i nieplanowo.\nW trakcie rozmów prowadzonych przez mieszkańców osady, sołtysa i starostę wystruckiego na temat praw przyszłego miasta przyrzeczono jeszcze w 1566 nadanie przywileju podobnego do tego jaki otrzymali mieszkańcy Margrabowej-Olecka. Były to jednak tylko ustne obietnice, a pisemnego potwierdzenia nie mogli mieszkańcy osady uzyskać. Osiedlający się kandydaci na obywateli przyszłego miasta kilkakrotnie występowali o nadanie przywileju miejskiego, między innymi 17 marca 1568 r.\nNa skutek śmierci księcia Albrechta, któremu osada zawdzięczała swoje założenie, nie doszło do nadania praw miejskich.\nKsiążę Albrecht Hohenzollern „Stary” zmarł 20 marca 1568 w 78 roku życia, nie zdążywszy nadać nowemu ośrodkowi przywileju miejskiego. Podniesienie Gołdapi do rangi miasta nastąpiło za jego następcy Albrechta Fryderyka. Przywilej miejski Gołdapi został wystawiony na zamku książęcym w Królewcu 14 maja 1570 roku w dniu Zielonych Świątek. Miasto zapłaciło za jego wystawienie 300 marek choć pierwotnie żądano od mieszkańców młodej osady kwoty 500 marek.\nOryginał przywileju nie zachował się, zaginął w czasie pożaru w 1582 r. Został wystawiony powtórnie po pożarze 7 listopada 1597 r., a następnie 3 listopada 1623 r. Kopie zawierały identyczne postanowienia jak oryginał. Postanowienia przywileju znamy z kopii zachowanej w księdze wpisów kancelarii książęcej oraz z konceptu sądowego będącego podstawą do sporządzenia oryginału. Oba dokumenty znajdowały się do 1945 r. w Archiwum Państwowym w Królewcu. W imieniu księcia Albrechta Fryderyka, nadającego przywilej miejski, dokument wystawił sekretarz Caspar Dargitz. Założyciel Gołdapi Albrecht I Hohenzollern, margrabia brandenburski, ostatni wielki mistrz Zakonu Krzyżackiego (od 1511 r.) i pierwszy książę w Prusach był synem Fryderyka Hohenzollerna księcia Ansbach oraz Zofii, córki Kazimierza Jagiellończyka króla polskiego w latach 1447-1492. Albrecht urodził się 17 maja 1490 w Ansbach we Frankonii. Był siostrzeńcem króla polskiego Zygmunta Starego. W Polsce zwano go Olbrychtem (Olbrachtem). Jako syn Jagiellonki imię otrzymał po wuju, królu Janie Olbrachcie.\nPo przegranej wojnie z Polską pod wpływem m.in. Lutra przeszedł na protestantyzm i przeprowadził sekularyzację państwa zakonnego. 10 kwietnia 1525 r. złożył w Królewcu hołd lenny królowi polskiemu. Albrecht uzyskał godność senatora Korony Polskiej. Jego tytuł „Książę w Prusiech” potwierdzał pośrednio, że władcą Prus jest król polski. Był lojalnym lennikiem. Utrzymywał kontakty i prowadził korespondencję m.in. z Janem Kochanowskim, Mikołajem Rejem i Mikołajem Kopernikiem. Był mecenasem pisarzy, uczonych, malarzy, muzyków, drukarzy. W 1544 r. założył w Królewcu uniwersytet zwany później Albertyną, któremu król nadał takie same prawa jakie posiadał Uniwersytet Krakowski. Królewiec stał się ważnym ośrodkiem piśmiennictwa reformacyjnego. Ukazał się tu pierwszy polski przekład Nowego Testamentu 1551-1552. W 1574 r. Hieronim Malecki z Królewca pisał o Albrechcie: „ pilnie się o to starał, aby szczyra i prawa nauka w księstwie jego rozsyrzona była, a osobliwie polskim językiem.” Fundował stypendia dla Polaków i Litwinów aby jako pastorzy mogli głosić słowo Boże w językach ojczystych parafian, żeby „wszyscy, którzy z okolic pochodzą gdzie po polsku lub litewsku mówią, w używaniu tych języków się ćwiczyć mogli.”\nDążąc do zagospodarowania Prus, sprowadzał osadników z Polski m.in. z Mazowsza. Zajmował się teologią, sztuką wojskową, był bibliofilem. Prowadził rozległą korespondencję z wybitnymi umysłami w Europie. Odegrał ważną rolę w dziejach polskiego protestantyzmu. Popierając polską szlachtę protestancką liczył na objęcie tronu po ostatnim Jagiellończyku – Zygmuncie Auguście. Nie doczekał: zmarł 20 marca 1568 r. w Tapiawie (Tapiau obecnie Gwardiejsk) koło Królewca. Pochowany został w katedrze królewieckiej.\nWładzę w Prusach po śmierci księcia Albrechta I przejął jego syn Albrechta Fryderyk Hohenzollern. Urodzony 29 kwietnia 1553 roku w Neuhausen pod Królewcem, był synem Albrechta I Hohenzollerna i jego drugiej żony Anny Marii, księżnej von Braunschweig-Calenberg. Otrzymał gruntowne wykształcenie. W 1569 roku w Lublinie złożył hołd królowi Zygmuntowi Augustowi. Wydarzenie to opisał naoczny świadek Jan Kochanowski. Po śmierci ostatniego Jagiellona był wysuwany przez polskich luteran jako kandydat do korony polskiej. Około 1572 r. wystąpiły u niego objawy choroby umysłowej. Przemożny wpływ zdobył wtedy jego stryjeczny brat, książę Jerzy Fryderyk Ansbach ze współlennej linii frankońskiej, który uzyskał zgodę króla Stefana Batorego na sprawowanie opieki nad chorym i administrowanie księstwem. Jako opiekun chorego księcia Albrechta Fryderyka przejął rządy w Prusach w 1578 r. Nadając przywilej miejski Gołdapi książę pruski Albrecht Fryderyk miał wówczas 17 lat. Zmarł 28 sierpnia 1618 roku w Fischhausen (Rybaki, obecnie Primorsk).\nMocą przywileju miasto otrzymało 154 włóki i 15 morgów (czyli pół włóki) nad rzeką Gołdapą. Z tego tereny pod zabudowę (Baustellen) zajmowały 7,5 włóki z przeznaczeniem na 400 działek dziedzicznych (Erben). Zatwierdzając Bronisza Rostka jako sołtysa (wójta) przywilej przyznał i potwierdził sołtysowi dziesięć włók gruntu. Cztery zaś włóki zapisano pastorowi. Stu pełnoprawnym obywatelom mieszkającym przy rynku (Ring) przyznano 103 włóki. Trzystu mieszkańcom osiedlonym w uliczkach (Pläsner) przyznano 30 włók, czyli po 3 morgi na każdy dom. Jedna działka Erbe miała mieć jedną włókę. Wszystkie działki z prawem warzenia piwa miały mieć Gasthof. Mieszkańcy otrzymali swoje parcele dziedzicznie na prawie chełmińskim. Na rynek (plac) przewidywano 12 morgów, odpowiadało to powierzchni 3 hektarów. Dla porównania w sąsiedniej Margrabowej wytyczono rynek o powierzchni 7 hektarów. Był to rynek największy w Niemczech.\nMiasto było lokowane na wzór Olecka, dlatego przywilej zawiera wzmiankę, iż łokieć (chełmiński) i ciężarki do szaflika mają być identyczne z używanymi w Olecku. Miasto to stosowało łokieć i wagę takie jak Ełk. Wzrost wielkości jednostek miar i wag postępował w Prusach w miarę oddalania się od Królewca.\nRównocześnie z przywilejem miasto otrzymało też zatwierdzony przez księcia wilkierz. Oba dokumenty określiły zasady funkcjonowania przyszłego miasta. O zawartości wilkierza wiemy niewiele, zaginął on bowiem dawno i treść jego znana jest tylko w ogólnym zarysie. Wilkierz regulował zakres kompetencji wójta i ławników, zasady ich wyboru oraz przepisy policyjne, jak też zarządzenia przeciwpożarowe, określenie trybu naprawy szkód wyrządzonych przez bydło. Wilkierz ustalał dokładnie zasady sprzedaży działek, warzenia piwa, ruchu targowego, uprawnienia produkcyjne poszczególnych zawodów. Gołdapianie sami ustanowili wilkierz, a książę jedynie nadał mu obowiązującą moc prawną.\nMieszkańcy miasta zostali zobowiązani do posłuszeństwa i wykonywania poleceń burmistrza, wójta, rady i ławy. Wraz z przyznaniem miastu prawa chełmińskiego przewidziano powołanie burmistrza, rady miejskiej i ławy. Wyboru burmistrza, magistratu i ławników miano dokonywać corocznie w piątą niedzielę przed Wielkanocą w obecności starosty wystruckiego. Obecność przedstawiciela księstwa podczas wyborów władz miejskich była zwyczajem przyjętym w Prusach. Rada miejska była instytucją odwoławczą od wyroków sądowych sołtysa (wójta). Następną instancją starosta w Wystruci, a najwyższą – sąd dworski w Królewcu (Hofgericht). Sołtys dziedziczny przewodził sądowi miejskiemu (ławie miejskiej). Z czasem jednak sołtysa zastąpił wybieralny sędzia miejski. Nadzór administracyjny i policyjny nad miastem pełnił burmistrz z radą miejską. Rada wraz z burmistrzem dbać miała, aby na targu nie było oszustw co do jakości towaru, miar i wag. Rada miejska otrzymała pieczęć z herbem wraz z pouczeniem, iż ma używać jej do wydawania dokumentów związanych ze swą działalnością. Pieczęć przedstawiała herb miejski okolony napisem: SIGILLUM SENATUS GOLDAPPENSIS ANNO 1570. Burmistrz i rada (magistrat) funkcjonowały od roku 1570. W 1618 r. został wprowadzony urząd wiceburmistrza.\nRada miejska w XVII w. zbierała się w ratuszu dwukrotnie w ciągu tygodnia (we wtorki i piątki). W 1692 liczyła osiem osób. Jej jurysdykcji podlegali wszyscy mieszkańcy miasta, sprawowała też nadzór nad obszarami miejskimi, lasem miejskim, powoływała diakona, rektora i kantora. Rada sporządzała taryfy na chleb, mięso i piwo. W przypadkach śmierci członka rady wybierano nowego, którego zatwierdzić miał dwór książęcy.\nNadany przywilej miejski został uznany przez mieszkańców za nie w pełni spełniający ich oczekiwania oraz obietnice z okresu rokowań o nadanie praw.\nPrzez kolejnych 25 lat mieszkańcy czynili starania o rozszerzenie przywileju o wcześniej przyrzeczone prawa nie uwzględnione w przywileju miejskim. Czuli się pokrzywdzeni w porównaniu z mieszkańcami Margrabowej i starali się uzyskać identyczne prawa jak obywatele Margrabowej. Ci ostatni mogli łowić ryby w jeziorze oleckim i rzece Ledze, także na sprzedaż, łapać zające w sidła oraz trzymać do trzech uli pszczół bez konieczności oddawania połowy miodu księciu.\nW 1585 r. przebywającemu w Romintach regentowi margrabiemu Jerzemu Fryderykowi przekazano prośbę o rozszerzenie przywileju. Starania te dotyczyły m.in. nadania obywatelom miasta prawa pełnego rybołówstwa w Gołdapie, 10 włók łąk nad Gołdapą oraz 15 włók puszczy za jeziorem Gołdap. Wniosek ten został odrzucony. Większe uprzywilejowanie mieszkańców Margrabowej uzasadniano faktem, iż zostali oni osadzeni w lesie, który sami musieli karczować, podczas gdy mieszkańcy Gołdapi otrzymali przygotowany już grunt. Jedynie sołtysowi udało się poszerzyć swoje uprawnienia, gdyż jeszcze w 1577 r. otrzymał Rostek prawo połowu ryb w jeziorze Gołdap.\nDwukrotnie odnawiany przywilej nie został uzupełniony nowymi prawami co doprowadziło do zatargów obywateli miasta z Rostkiem.\nDwukrotnie odnawiany przywilej nie został uzupełniony nowymi prawami co doprowadziło do zatargów obywateli miasta z Rostkiem oskarżanym o niewystarczającą i nieskuteczną obronę interesów miasta i domagano się nawet zmiany sołtysa.\nTrudną sytuację miasta pogarszała bliskość Margrabowej – ośrodka prężniejszego ekonomicznie oraz klęski elementarne. W mieście panowała bieda i mieszkańcy nie byli w stanie opłacać czynszów. Jednak ich podania o czasowe zwolnienie od zobowiązań były odrzucane. Miasto upadało tak dalece, że wszyscy mieszkańcy opuszczali je trzykrotnie. Tyleż też razy zasiedlano je od nowa. Pierwsze dziesięciolecia miasta były okresem występowania klęsk i nieurodzajów, powtarzająca się niepogoda niszczyła zbiory, wilki porywały bydło ze stajni i atakowały konie na pastwiskach. W 1593 roku Gołdap była zasiedlona po raz czwarty. Niezadowolenie powodowały też posunięcia władz miejskich. W 1583 roku dziesięciu obywateli sprowokowało zajścia skierowane przeciw burmistrzowi Georgowi Neumannowi pełniącemu ten urząd w latach 1580-1586. Na pół żywego burmistrza buntownicy wtrącili do wieży (więzienia). Był to pierwszy publiczny budynek wzmiankowany właśnie po raz pierwszy w 1583 r. Wcześniej rozpoczęta budowa kościoła jeszcze trwała. Wieża była zbudowana na kształt kwadratu 11×11 m. Wieża spłonęła w czasie pożaru miasta w 1623 r. i została odbudowana po 1658 r. już jako budowla dwupiętrowa.\nKolejnym czynnikiem osłabiającym rozwój miasta, także po czwartym zasiedleniu w 1593 r. była działalność starosty węgorzewskiego Daniela von Kunheim. Skarga gołdapian z 1598 r. podaje, że w pobliżu miasta założył siedem karczem: w Botkunach, Kozakach, Janowie, Wronkach, Skoczach. Oddalone od miasta 2 do 6 km karczmy połączone przez starostę drogami wiejskimi wiodącymi do nich, a nie do miasta stanowiły istotną konkurencję dla miasta. Przechwytywały one od wieśniaków płody rolne, które następnie odsprzedawano drożej w mieście. Prowadziło to do pustek na cotygodniowym targu. W związku z tą podcinającą istnienie miasta sytuacją gołdapianie wnieśli skargę na starostę. Doprowadziło to prawdopodobnie do poprawy sytuacji, gdyż na początku XVII w. sytuacja w mieście normalizuje się. Kilkadziesiąt lat trwał powolny proces powstawania z osady regularnie uporządkowanego miasta. Pomiary dokonane blisko czterdzieści lat od założenia miasta przez geometrę Mertena (Martin) Nagela można uznać za zakończenie procesu stabilizowania się miasta. W 1608 roku ostatecznie wymierzył on jako Landmesser – geometra, mierniczy i definitywnie wyznaczył granice i obszar miasta. Granice te przetrwały kilka stuleci. Sporządzony wówczas przez niego plan miasta jest jedynym źródłem ikonograficznym mogącym pomóc w rekonstrukcji wyglądu miasta w pierwszym stuleciu istnienia. Plan ten jest w istocie bardzo schematycznym rysunkiem, którego wierności w odtwarzaniu rzeczywistego wyglądu miasteczka nie można być pewnym. Obliczył on powierzchnię obszaru miejskiego na 157 włók, 22 morgi i 157 ¾ pretów. Daje to łącznie 2735 ha. Z tego trzy włóki stanowiły bagna nie nadające się do wykorzystania. Ziemię uznał Nagel za lichą i piaszczystą. Pomiary przeprowadził sygnując datę na mapie 14 września 1608r. Plan – mapa Gołdapi o wymiarach około 50×40 cm znajduje się w Geheimen Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz Berlin-Dahlem.\nPlan przedstawia kościół murowany z ostro zakończoną wieżą i dachem pokrytym dachówką. Świątynia znajdowała się poza obrębem zabudowań miasta. Na środku rynku usytuowany był ratusz. Został on wzniesiony około 1608 roku. Na jego budowę oraz budowę szpitala mieszkańcy otrzymali od księcia drewno w 1598 r. Wiadomo, że wokół niego stały ławy i kramy. Kolejny ratusz odbudowany w tym miejscu, po którymś z pożarów powstał w 1773. Rynek ściśle okolony był zabudowaniami bardziej okazałymi niż pozostałe.\nMiasto nie posiadało murów miejskich, a jedynie było obwiedzione drewnianą palisadą z czterema bramami: Wystrucką (Insterburgertor), Węgorzewską (Angerburgertor), Młyńską (Mühlentor) – z niej wychodziła droga w stronę jeziora i dalej ku granicy z Litwą; oraz Kozacką (Kosakentor) w kierunku Margrabowej.\nMiasto było zbudowane ściśle wokół wielkiego czterokątnego rynku – Marktplatz o wymiarach 175x200m. Początkowo był on nazywany Ring (rynek). Planowe założenie miasta podkreślało obok rynku wytyczenie dwóch równoległych ulic głównych, szerokich zgodnie z decyzją przywileju na dwa pręty to jest około ośmiu metrów. Ulice te łączyły się za pośrednictwem mniejszych uliczek. Na planie sporządzonym przez Mertena Nagela widać początki ulic Schuhstrasse (Szewskiej) i Töpferstrasse (Garncarskiej) do ich ówczesnego zbiegu w okolicach późniejszej ulicy Brunnenstrasse (Źródlanej).\nBudynek ratusza dzielił rynek na dużą i małą część, z których cztery główne ulice biegły w kierunku czterech bram. Pierwsze założenie miasta miało miejsce blisko bram Węgorzewskiej i Wystruckiej, ponieważ w tych okolicach znajdowało się dziesięć włók sołeckich. Według planu Nagela zwarta zabudowa otaczająca miasto otwierała się w stronę Olecka i Ełku. Był to prawdopodobnie zaczątek bramy Kozackiej, od której wychodziły dwie ulice. Między rynkiem, a wjazdem do miasta od strony Olecka znajdowały się dwie budowle, których nie można zidentyfikować. Być może były to zajazdy. Wykluczyć należy szkołę, szpital, domy duchownych oraz więzienie – zlokalizowane w innych miejscach.\nPlan ten potwierdza, że miasto zabudowane było regularnie. Brak jest śladów mogących sugerować zachowanie się elementów zabudowy sprzed roku 1566. Na południe od miasta blisko Góry Gołdapskiej pobudowano cegielnię, a dokładnie szopę na cegły i wapno, której wzniesienie nakazywał przywilej z 1570 r. Natomiast za miastem na północnym brzegu rzeki przy pastwiskach miejskich Rossgarten wzniesiono browary. Taka lokalizacja browarów zabezpieczała częściowo miasto przed pożarami. W okresie pierwszych pięćdziesięciu lat istnienia miasto zostało uformowane. Zmiany jego wyglądu przyniosły wydarzenia w II połowie XVII w.\nGołdap rozwinęła się na lewym wysokim brzegu Gołdapy w odległości około 3 km od jeziora Gołdap. Miejsce wybrane pod osadnictwo gwarantowało bezpieczeństwo w czasie wiosennych przyborów wód, czego nie można było uzyskać na prawym, zabagnionym brzegu rzeki. Taka lokalizacja zapewniała jednak mniejsze bezpieczeństwo, niż gdyby miasto powstało między jeziorem, a rzeką.\nPrawdopodobnie zrezygnowano z naturalnych warunków obronnych ze względu na ciągłość osadnictwa w miejscu powstania nowego miasta. Eliminowało to problem karczowania puszczy. W pierwszym okresie istnienia miasto miało zdecydowanie rolniczy charakter i było zbyt słabe ekonomicznie by czerpać korzyści z nadgranicznego położenia. Choć w 16 stuleciu Gołdapa była wykorzystywana do spławiania drewna w kierunku Królewca, to postępujące zapiaszczenie rzek uniemożliwiając spław osłabiało również udział miasta w handlu drewnem.\nRównolegle z osadnictwem rozwijała się organizacja kościelna. Pojawiła się ona w Gołdapi jeszcze przed nadaniem praw miejskich.\nPo raz pierwszy pastor w Gołdapi wzmiankowany jest 30 kwietnia 1568 w reskrypcie skierowanym do starosty wystruckiego. Wynika z niego, że gołdapski pastor skarży się, że nie może utrzymać się z dochodów otrzymywanych ze swojej parafii. W związku z tym starosta ma tak długo utrzymywać pastora ze swojej kasy, aż parafia będzie w stanie utrzymać duchownego. Pierwszym pastorem był nieznany z imienia Buchholz zmarły w 1571 roku. Kolejnym był jego syn Lorenz (Wawrzyniec) Buchholz (1589-1615), a następnym jego wnuk.\nJeśli zatem rok 1568 uznamy za początek ustanowienia parafii w Gołdapi powstała ona zanim przywilej lokacyjny uczynił z Gołdapi miasto. Pojawienie się pastora (Pfarer) w powstających w XVI stuleciu miastach zanim wybudowano świątynię było powszechne w Prusach. Od roku 1590 doszedł w Gołdapi drugi duchowny zwany diakonem (Diaconus, Caplan). Pierwszym był Stanisław Wirzinski. Diakoni zazwyczaj zostawali następnie pastorami. Wzmiankowane w przywilejach cztery włóki przyznane pastorowi podzielone były równo między obu duchownych. Pastor posiadał dodatkowo niewielki ogród.\nDziesięcinę pobierano początkowo od mieszczan posiadających grunty miejskie, potem od właścicieli domów, wreszcie od wszystkich mieszkańców. W skład parafii oprócz miasta wchodziły okoliczne wsie z których duchowni otrzymywali drewno i kolędę w zbożu. Granice parafii były początkowo dość płynne. W 1591 roku nastąpiła wymiana wsi między parafiami w Grabowie i Gołdapi. Rok wcześniej dokonano wymiany z parafią w Gawajtach. W odniesieniu do XVI i XVII stulecia nie jest możliwe precyzyjne podanie wszystkich miejscowości wchodzących w skład gołdapskiej parafii.\nPrzez cały wiek XVII nabożeństwa odprawiano w trzech językach. W związku ze zróżnicowaniem językowym ludności, duchowni dzielili swoje obowiązki. Pastor opiekował się gminą polskojęzyczną, diakon litewską, a niemiecką opiekowali się wspólnie. Wywoływało to liczne spory. Sytuacja ta zmieniła się w trakcie XVII wieku i diakon przejął gminę polską, a pastor litewską. Diakon nazywany był odtąd polskim pastorem. Było tak do początku XVIII wieku (1704) kiedy to nastąpiła zmiana w związku ze wzrostem liczebnym ludności niemieckojęzycznej. Pastor przejął gminy niemiecką i litewską, a diakon polską. Parafia usamodzielniła się ostatecznie w 1601 roku gdy zniesiono jej zależność od kościoła w Wystruci dokąd dotychczas płacono dziesięcinę.\nNad kościołem ustanowiono dwóch przełożonych zmieniających się co trzy lata, a pochodzących spośród pełnoprawnych obywateli (Grossbürger). Wizytacji kościoła i szkoły dokonywał na Zielone Świątki pastor z Gąbina W czasie jego nieobecności nadzór nad kościołem i szkołą sprawował pastor opiekujący się niemiecką i litewską gminą. Mieszkańcy w pierwszych latach istnienia miasta skupili energię na budowie domów. Miasta liczącego 300-400 mieszkańców nie było stać na budowę świątyni, do czasu budowy kościoła nabożeństwa odbywały się zapewne w prywatnych domach lub prowizorycznej kaplicy. Można to wnioskować z faktu wzmiankowania pastora już w 1568 r. W przywileju miejskim pod kościół przewidziano działkę 15 prętów długości i 10 szerokości. Budowa kościoła stała się największym przedsięwzięciem młodego miasta. Była to pierwsza publiczna budowla wznoszona przez mieszkańców. Kościół zlokalizowany został na wzniesieniu poza obrębem zabudowań miejskich.\nWysiłek ówczesnych gołdapian można porównać do trudu budowy średniowiecznych katedr, które wznoszone były przez dziesięciolecia. Powstająca świątynia należała do wczesnej architektury protestanckiej na Mazurach.\nMonumentalne kościoły ewangelickie na Mazurach długo wzorowane były na późnogotyckich świątyniach katolickich. Renesans trafił w Prusach najpierw do architektury świeckiej. Z punktu widzenia prądów architektonicznych płynących z Italii, były to budowle anachroniczne, ale surowy gotyk dobrze współgrał z doktryną i liturgią protestantyzmu. Opóźnienie w przyjmowaniu nowości architektonicznych wynikało też ze słabego rozwoju ziem mazurskich. Na tych terenach przy wprowadzaniu luteranizmu długo tolerowano katolickie przyzwyczajenia wiernych i elementy liturgii katolickiej. Zbory ewangelickie odpowiadające wymogom religii powstawały dopiero od połowy XVII stulecia. Podstawowym budulcem, także w Gołdapi był kamień polny oraz cegła wykorzystywana przy detalach konstrukcyjnych. Według niektórych autorów początek budowy przypada na lata 1576-1578. Inni przyjmują początek budowy na lata 1580-1581. Pastor Lorenz (Wawrzyniec) Buchholz w podaniu do księcia z 22 października 1589 prosząc o pomoc pisze o biedzie i nędzy miasteczka. Ufundowany kilkanaście lat temu kościół nie został do tego czasu ukończony i od dziesięciu lat stał otwarty bez dachu, wskutek czego paramenty kościelne przechowywane są w stanie godnym politowania. Przyczyną tego stanu jest wielka niezamożność parafian, których nie stać na ukończenie budowy. Pastor prosił księcia będącego patronem świątyni o pomoc w założeniu dachu. Pastor pisał też, że kościół w połowie jest kryty dachówką, a w połowie słomą, przez którą przecieka woda, wicher przeszkadza w kazaniach i rozdzielaniu sakramentów i grozi zawaleniem budowli. W 1590 roku wizytatorzy książęcy kościołowi darowali 4000 dachówek. Monumentalna wieża budowana oddzielnie powstała prawdopodobnie między 1590, a 1608 jak można wnioskować z planu Martena Nagela gdzie widoczny jest murowany kościół z wieżą. Zgodnie ze zwyczajem wieża wzniesiona została przy zachodniej fasadzie świątyni.\n10 czerwca 1585 burmistrz Gołdapi składa wraz z radą prośbę w Wystruci pisząc, że z powodu drożyzny i biedy miasto nie mogło postawić budynków dla duchownych i służby kościelnej. W odpowiedzi Rada Naczelna w Królewcu zdecydowała, że starosta w Wystruci ma dać gołdapianom drewno na budowę wikarówki, a zbędne przedmioty kultu religijnego z kościołów z Tapiawy i Ragnety mają trafić do kościoła w Gołdapi, ponieważ „miasteczko Gołdap jest ubogie i niemajętne”. Decyzję te podtrzymał książę regent Jerzy Fryderyk 12 lipca 1585. Około 1590 zbudowano dwuizbowy dom pastora oraz dom diakona.\nJeszcze w 1590 dom pastora był tak ciasny, że mógł korzystać on tylko z dwóch izb, w jednej z których trzymał jałowiznę i owce, ponieważ nie miał stajni, ani innych pomieszczeń gospodarczych.\nW przywileju miejskim pastorowi przyznano wolne 4 włóki gruntu oraz działkę na dom 5 prętów szerokości i 20 długości (pręt = 3,77 m). Na dom Caplana w przywileju przewidziano parcele 2,5 pręta szerokości i 10 długości. W późniejszym okresie obaj duchowni podzielili się wolnymi czterema włókami. Każdy z nich posiadał dwie włóki. Ze wsi otrzymywali oni drewno i kolędę w zbożu. Ich dochody były bardzo niskie, często nie wypłacano im wynagrodzenia. Pastor otrzymywał 70 marek, a diakon 30 marek. Patronem pastora był król, a diakona magistrat. Budowę kościoła przedłużały pożary mające miejsce w 1597 oraz trzykrotnie w latach 1608-1638. Szczególnie dotkliwy był pożar w roku 1623 kiedy to spłonęła nawa kościoła, kamienna wieża wypaliła się wewnątrz, a w dzwonnicy stopiły się dzwony. Wizytacja kościelna z 1638 r. zawiera informację, że kościół jest nieskończony, kryty słomą, a z wyposażenia brakuje chrzcielnicy, ambony, zakrystii, krzeseł, ławek i posadzki. Ostateczne ukończenie budowy kościoła wraz z odbudową wieży nastąpiło w połowie XVII w. Świątynia, której ówczesny wygląd był podstawą wznoszenia jej z ruin w początku lat osiemdziesiątych XX w. była jedyną murowaną budowlą w mieście w XVII w.\nW 1613 r. po raz pierwszy wzmiankowana jest szkoła łacińska zwana Gelehrtenschule. Program nauczania wykraczał w niej poza nauczanie rachunków, czytania i pisania. Szkoła znajdowała się przy plebanii. W przywileju miejskim szkole przyznano działkę 2,5 pręta szerokości i 10 długości. Szkoła miała dwóch nauczycieli: kantora i rektora. Rektor wzmiankowany jest od 1613 r. Pierwszym rektorem był Adrian de Wendt. Kantor wzmiankowany jest od 1662 roku. Pierwszym znanym z nazwiska był Paul Collencovius. Obaj nauczyciele byli wybierani przez radę miejską. Otrzymywali wynagrodzenie pieniężne, kantor również kolędę ze wsi i drewno. Nie byli oni wyposażeni w grunt poza niewielkim ogrodem przy budynku szkoły. Posiadali prawo warzenia piwa na swoje potrzeby. Rektor uczył łaciny, historii i geometrii. Kantor uczył muzyki kościelnej. Prowadził też szkołę dla dziewcząt. Był równocześnie polskim i litewskim prekantorem i organistą. Obaj nauczyciele pomagali duchownym w odprawianiu nabożeństw. Opłaty za naukę dzieci wnoszono kwartalnie, oddzielnie do kasy rektora i kantora.\nW 1638 r. uczyło się w szkole 30 chłopców i kilka dziewcząt. Drewniany budynek szkoły płonął dwukrotnie wraz z kościołem, szpitalem i domem pastora w 1623 roku oraz w 1660 roku, a następnie w 1676 r. Obok kościoła i szkoły znajdował się cmentarz na który przywilej przewidział 2 morgi. Był użytkowany do końca XVIII w. Około 1600 roku przy wjeździe do miasta od strony Wystruci został wybudowany szpital pełniący rolę przytułku. W przywileju miejskim na szpital przyznano parcele 5 prętów szerokości i 20 długości. Kierownikiem szpitala mógł być tylko Grossbürger tzn. posiadacz tak zwanego dużego prawa miejskiego. W 1657 roku szpital został odbudowany na koszt miasta po pożarze i był przeznaczony na 16 osób. Był to budynek bez gruntu do uprawy (Budenhaus). Stał przy ulicy Wystruckiej (Insterburgschen Strasse).\nŻycie miasta przejawiało się szczególnie w okresie jarmarków organizowanych zgodnie z przywilejem cztery razy do roku: w poniedziałek po trzeciej niedzieli postu, czyli w półpoście ; na Piotra i Pawła 29 czerwca; po święcie Egidy – 1 września, na dwa tygodnie przed Bożym Narodzeniem (10 grudnia). Jeśli święta Piotra i Pawła lub Egidy wypadały w poniedziałek to tego samego dnia odbywał się jarmark. Jarmarki odbywały się w tych terminach do końca XVIII w. W czasie jarmarku wielkanocnego handlowano zwłaszcza bydłem i końmi. Przez pewien czas w czwartki i piątki poprzedzające ten jarmark organizowano oddzielne targi bydłem, ale prowadziło to do zmniejszenia ruchu na jarmarku i zrezygnowano z tej dwoistości. W każdy poniedziałek odbywał się cotygodniowy targ zgodnie z zaleceniami przywileju. Targ ten był miejscem wymiany towarów dla ludności zamieszkującej tereny zaplecza gospodarczego miasta, to jest w odległości umożliwiającej przybycie na targ i powrót do domu w ciągu jednego dnia. Dla zapewnienia mieszkańcom możliwości dokonywania zakupów artykułów spożywczych bezpośrednio od producenta obowiązywał do godziny dziewiątej rano zakaz sprzedaży żywności kramarzom.\nDużym zagrożeniem dla całkowicie drewnianego (z wyjątkiem kościoła) miasta były pożary. Drewniana zabudowa miasta padła pastwą płomieni wielokrotnie. W 1597 roku i trzykrotnie w latach 1608, 1623, 1638 płonęło całe miasto wraz z budynkami publicznymi poza ratuszem. Wielki pożar w 1623 strawił szpital, dom pastora, dom diakona, szkołę i nawę kościoła. 12 lutego 1657 najazd Tatarów doprowadził do spalenia całego miasta, kościół spłonął wewnątrz. Spłonęło archiwum miejskie. Spalił się też przywilej cechowy krawców. Książę Fryderyk Wilhelm Wielki wydał im nowy datowany 14 II 1659 . Najazdy doprowadziły do zniszczenia powoli rozwijającego się miasta i tragicznego zamknięcia 90 letniego okresu jego rozwoju. Po najeździe tatarskim w 1657 r. było w Gołdapi tylko trzech mistrzów krawieckich: Adam Starzinski, starszy Andreas Hoksell, Jeremias Höpner. Miasto zostało szybko odbudowane. Połączone to było z prostowaniem biegu ulic co miało zmniejszyć zagrożenie pożarowe. Kościół zniszczony podczas najazdu Tatarów w 1660 został odnowiony w latach 1667-1668. Wzniesiono wtedy ostatnią kondygnację wieży, którą zwieńczono dwoma szczytami. W 1689 osadzona została nowa chorągiew na wieży kościoła. Około 1670 kościół otrzymał wygląd znany nam po odbudowie w latach osiemdziesiątych XX wieku. 18 maja 1660 w wyniku nieostrożności kowala Troknera spłonęło 30 domów, w tym wikarówka, szkoła, prawdopodobnie też wnętrze kościoła i dzwonnica. 3 lipca 1662 piorun trafił jednocześnie w trzy domy, prawie całe miasto padło pastwą płomieni. W roku 1663 w czasie burzy spalił się dom pastora.\n23 października 1676 r. w wyniku nieostrożności przy warzeniu piwa przez obywatela Paula Karpowskiego ogień zniszczył 55 domów, nowo odbudowanego miasta, łącznie ze szkołą i innymi budowlami. 23 stycznia 1691 r. między 8 a 9 rano u wdowy nazwiskiem Kochin zapalił się komin. W ogniu uległa zniszczeniu najlepsza część miasta skupiona wokół rynku, wraz ze straganami i spichlerzami. Ponieważ większość domów była kryta słomą mieszkańcy otrzymali od księcia sześcioletnie zwolnienie od opłaty akcyzy, czynszu gruntowego i kwaterunku wojskowego, aby mogli pobudować lepsze domy. 31 października 1694 r. między 11 a 12 w niedziele podczas mszy spłonęło całe miasto oprócz kościoła, ratusza, plebanii i trzech małych budowli (Hackenbuden) bez dachów stojących w pobliżu ratusza. Pożar ten powstał w wyniku nieostrożnego wystrzału z puszki swawolnego młodzieńca z domu Christophera Radzibora. Książę – Kurfürst nadał ubogim ofiarom po tym pożarze jeszcze dziesięć lat zwolnienia od akcyzy, czynszu gruntowego i kwaterunku, jednak pod warunkiem pokrycia przez mieszkańców swych domów dachówkami.\nPrzez ponad pięćdziesiąt lat od tego wydarzenia Gołdap nie była nawiedzana przez pożary. Obok pożarów przekleństwem tamtych czasów były epidemie dżumy – „Pest”. Grasowała ona w Gołdapi w latach 1625 (doprowadzając do prawie całkowitego wyludnienia miasta) 1659, 1661, 1662. Jednak najstraszniejsza epidemia wybuchła w latach 1709-1710. W 1657 roku miasto liczyło po najeździe tatarskim około 450 mieszkańców, w 1703 około 1600, w 1710 850 mieszkańców (zaraza!), a w 1757 około 2200 osób. W końcu XVIII stulecia Gołdap zaliczała się do klasy średnich miast w Prusach. 27 listopada 1680 r. na Convocations Tage w Królewcu była na 31 miejscu, w 1740 roku był w kolejności 40 miastem w Prusach.\nJubileuszowe jeszcze w tym rokuPływacy – uwaga na pierwsze soboty miesiąca!\nPowiązane artykuły Październik 24, 2016 redakcja 0 Tajniki ciasta marchewkowego W poniedziałek 24 października uczniowie grupy 0 „d” z SP3 w Gołdapi wybrali się na wycieczkę... Aktualności Październik 24, 2016 redakcja 0 Wydmuchał ponad półtora promila Do dwóch lat pozbawienia wolności grozi kierowcy osobowego auta, który w sobotę wieczorem pijany jechał ulicami... Aktualności Październik 24, 2016 redakcja 0 Stracił prawo jazdy za nadmierną prędkość Kolejne prawo jazdy zatrzymali policjanci z gołdapskiej „drogówki” za przekroczenie prędkości w obszarze zabudowanym. Przez najbliższe... Aktualności Jeden komentarz do “Jak powstała Gołdap”\tMikołaj 3 kwietnia 2011 at 18:35 Tekst jest niezmiernie interesujący, laikowi daje bardzo dużą wiedzę na temat historii naszego miasta. Jestem pełen podziwu dla autora. Zapoznawszy się z tekstem przychodzą mi do głowy takie pytania. Chciałbym np. dowiedzieć się, w którym miejscu mieściła się wieża do której zbuntowani mieszkańcy wtrącili poturbowanego burmistrza Neumanna. Interesuje mnie także, w jakiej sytuacji politycznej i dlaczego do naszego miasta wkroczyli Tatarzy i je zniszczyli. Czy był to napad bandycki czy może element kampanii wojennej.\nAktualności (9 309)\nKultura i sztuka (615)\nDała się poznać jako ciepła, sympatyczna i bardzo bezpośrednia osoba Zwycięzcami turnieju okazali się gołdapianie W listopadzie minie 70 lat od utworzenia ważnej gołdapskiej placówki kultury Warto obejrzeć tę wystawę Biblioteka Publiczna w Gołdapi zaprasza na otwarcie wystawy Historyczny sukces i wielka radość Rozstrzygnięto konkurs fotograficzny Konkursy w ramach obchodów70-lecia biblioteki Jedyna taka Wspólnota Wystawa rękodzieła Jadwigi Steć Sport


Strona internetowa hotelu, jako narzędzie sprzedaży bezpośredniej | Profitroom\nStrona internetowa hotelu, jako narzędzie sprzedaży bezpośredniej\n15 grudnia 2008 • PROFITROOM SA\nWedług różnych badań ok. 70% rezerwacji hotelowych jest obecnie inspirowanych działaniami marketingowymi w Internecie, a trend ten wciąż rośnie. Do niedawna była to głównie zasługa portali internetowych takich jak Booking.com czy HRS. Portale takie pozwalają szybko porównać ogólną ofertę i cenę kilku hoteli w danym mieście. Co więcej, dzięki efektowi skali, szybko zdominowały wyniki w wyszukiwarkach internetowych, „zgarniają” dużą część rynku i są naprawdę skuteczne wyłapywaniu klientów. Dlatego większość hoteli utożsamia promocję w Internecie właśnie z obecnością w portalach.\nBalans pomiędzy sprzedażą bezpośrednią a pośrednikami.\nW zamian za pośrednictwo portale inkasują prowizję w wysokości znacząco przekraczającej 10%. Byłaby to w pełniakceptowana stawka, gdyby nie fakt, że na portalu cena pokoju w naszym hotelu ma decydujący wpływ na szansę rezerwacji. Konkurencja cenowa pomiędzy hotelami o podobnych parametrach (lokalizacja, standard, ratingi) prowadzi częstokroć do obniżenia stawek bliskich progu rentowności. Portale wymagają też od hoteli gwarancji, że hotel nie sprzedaje w innych kanałach po niższej cenie. Wpisując w Google hasło typu „hotele w warszawie” widzimy reklamy portali w stylu „Hotele do 50% taniej”, albo nawet „Oszczędź do 75% na hotelach”. Efekt jest taki, że utrzymanie parytetu stawek powoduje, że właśnie ta „najniższa stawka” staje się nieoficjalnym rack-rate hotelu nawet, gdy gość dzwoni do recepcji lub przychodzi do hotelu z ulicy. Co więcej, nawet gdy hotel spodobał się gościowi i chciałby on wrócić do obiektu to czy należy znów kierować go do portalu, gdzie ponownie walczymy cenowo z innymi konkurentami i oddajemy wysoką prowizję pośrednikowi? W hotelarstwie, jak w każdej branży sprawdza się zasada, mówiąca, że pozyskanie nowego klienta jest 7 krotnie droższe niż utrzymanie obecnego. Niezbędny jest więc złoty środek w strukturze dystrybucji pokoi. Część sprzedawajmy przez pośredników, którzy generują nam nowy biznes – klientów, których interesuje tylko nocleg i dla których cena to główne kryterium wyboru (cenę pokoju w portalach możemy obniżyć poprzez sprzedaż noclegu bez śniadania). Pozostałą część pokoi sprzedawajmy bezpośrednio, przez własną stronę internetową. Tylko na własnej stronie jesteśmy w stanie oddać unikalne walory oferty naszego hotelu, a nie tylko cenę. Tylko tutaj budujemy rozpoznawalną markę naszego obiektu, która daje nam długofalową przewagę konkurencyjną. Strona ma szczególne znaczenie w przypadku hoteli turystycznych i wypoczynkowych, hoteli o podwyższonym standardzie oraz wszystkich, które nastawiają się na szerszy wachlarz usług niż tylko noclegi (Spa, organizacja konferencji czy wesel). Praktycznie każdy hotel ma w dzisiejszych czasach swoją własną stronę internetową, ale mało który ją faktycznie wykorzystuje. Własna strona internetowa hotelu to wciąż niedoceniany kanał sprzedaży bezpośredniej. Wynika to z efektu pętli, w której tkwi spora część hotelarzy: „nie miałem przychodów ze swojej strony internetowej, to nie będę w nią inwestował – nie będę w nią inwestował, to nie będę miał przychodów” i tak w kółko.\nCo powinno znaleźć się na stronie internetowej hotelu.\nPierwszym krokiem, jaki należy podjąć jest określenie profilu idealnego klienta naszego hotelu. Kim on jest, z jakiego rodzaju usług korzysta, jakim budżetem dysponuje. Następnie spróbujmy spojrzeć na nasz hotel oczyma takiego właśnie gościa i zastanówmy się, jakie ma pozacenowe motywy wyboru hotelu i jakich informacji oczekuje na stronie. Treść powinna odzwierciedlać unikalną ofertę hotelu oraz być ciekawa dla przyszłych gości. Ale najważniejsze jest to by strona „przemawiała językiem korzyści” – by w ciągu kilku sekund potencjalny gość wiedział, dlaczego warto przyjechać do hotelu zamiast skorzystać z konkurencyjnego. Przykładami korzyści mogą być: atrakcyjna lokalizacja, wysoki standard, dogodny dojazd, oryginalny design itp. Klientów warto kusić promocjami i ofertami specjalnymi hotelu już na stronie głównej, gdyż potrafią one być wyjątkowo skuteczne w pozyskiwaniu gości. Oprócz oferty noclegowej nie wolno zapominać o prezentacji usług dodatkowych, takich jak organizacja konferencji czy wesel. By zachować czytelność i intuicyjność obsługi strony – główny pasek nawigacyjny (menu) nie powinien zawierać więcej niż 8 elementów. Każda podstrona powinna posiadać swój własny tytuł, treść tekstową oraz ilustrację graficzną. Oto przykładowe, główne działy, które powinny się pojawić na stronie:\nHotel (opis pokoi z możliwością natychmiastowej rezerwacji)\nDzięki dobrze przygotowanej treści, klienci mogą odszukać hotel spełniający ich wymagania wpisując w wyszukiwarki takie jak Google frazy typu: „Hotel nad morzem organizujący wesela”. Nie należy jednak poświęcać jakości treści na potrzeby pozycjonowania poprzez sztuczne nasycenie słowami kluczowymi, czy podporządkowywać jej wyłącznie „wizualnej estetyce” (np. zbyt mało, lub nawet całkowity brak tekstu). Jeśli hotel jest nastawiony, chociaż w niewielkiej części, na obcokrajowców należy przygotować adekwatne wersje językowe. W realiach polskich nie należy zapomnieć przynajmniej o wersji angielskiej, niemieckiej oraz ewentualnie rosyjskiej. Oczywiście najważniejszą funkcją strony jest sprzedaż, więc numer telefonu oraz system rezerwacji hotelu typu Booking Engine powinien być umieszczony na każdej podstronie w prominentnym miejscu. Powinien być łatwo dostępny dla klientów, gdy tylko podejmą decyzję zakupową. Ważną funkcją systemów Booking Engine jest pokazywanie dostępności pokoi oraz ich ceny (uwzględniający wszystkie promocje, zniżki, oferty specjalne itd.). Podobnie jak i cała strona, tak i system Booking Engine musi być dostępny w językach jakimi posługują się nasi klienci. Dobry system taki jak UPPER Booking Engine firmy PROFITROOM potrafi znacząco podnieść szansę wystąpienia rezerwacji oraz jej wartość dzięki zachęcaniu gości do podnoszenia standardu pokoju oraz sprzedaży usług dodatkowych (śniadania, parkingu, zabiegów Spa). Warto też wyposażyć stronę w kilka specjalnych formularzy kontaktowych, pozwalających na to, aby hotel otrzymał kompletny zestaw odpowiedzi potrzebnych do szybkiego przygotowania oferty. Przykładami takich formularzy mogą być: formularz w sprawie organizacji wesela czy konferencji (a w nim pytania o liczbę gości i wymagania co do imprezy czy noclegów). Coraz częściej hotele wykorzystują również systemy do zbierania adresów e-mailowych. Dzięki temu w prosty i skuteczny sposób możemy zebrać bazę danych potencjalnych gości zainteresowanych naszą ofertą. Klientom należy dać możliwość wyboru aspektów którymi są szczególnie zainteresowani (np. „pobytami weekendowymi”, „ofertą dla rodzin z dziećmi”, „ofertą dla par” , „Spa” itp.) w celu segmentacji i targetowania wiadomości reklamowych. Dla gości najważniejszą informacją poza ofertą jest położenie hotelu oraz dojazd do niego. Dokładna mapa połączona z informacją turystyczną na temat najbliższych obiektów i atrakcji turystycznych stanowi niepodważalną zaletę. Google Maps to na chwilę obecną jedno z najlepszych narzędzi w swojej kategorii.\nInaczej należy zaprezentować hotel butikowy, a inaczej hotel typowo biznesowy, inaczej powinna wyglądać strona hotelu 3-gwiazdkowego, a inaczej 5-gwiazdkowego. Jednak zawsze projekt graficzny powinien być najwyższej jakości – oddając przy tym specyficzny charakter hotelu. Strona powinna być zilustrowana dużymi zdjęciami nawiązującymi do treści. Zadaniem tychże zdjęć jest właśnie wytworzenie odpowiedniego klimatu. Podczas całego procesu produkcji powinno się uwzględniać branding, czyli logotyp i barwy korporacyjne hotelu. Strona powinna być dostępna dla wszystkich przeglądarek i we wszystkich rozdzielczościach ekranu. Dlatego projektując stronę należy zadbać o pełną funkcjonalność w rozdzielczościach 1024×768 pixeli i wyższych. Szybkość ładowania się strony jest kluczowa. Jeśli gość nie dotrze do wszystkich potrzebnych mu informacji w ciągu kilku sekund to z całą pewnością opuści stronę. Dynamiczne elementy (np. Flash) znacznie zwiększają atrakcyjność strony, ale podczas ich wykonania należy mieć na uwadze właśnie szybkość ładowania strony oraz zgodność z obowiązującymi standardami. Jeśli hotel dysponuje materiałem Video zalecamy umieszczenie go w formie strumienia na stronie internetowej (płynne odtwarzanie nawet na wolnych łączach). By móc edytować treść strony internetowej, czyli sterować naszą ofertą potrzebujemy narzędzi typu CMS (Content Management Systems). Systemy takie są bardzo powszechne, ale warto zwrócić uwagę na możliwość integracji z systemami typu Booking engine. System CMS powinien wspomagać optymalizację treści pod kątem wyszukiwarek internetowych typu Google. Zgodność strony internetowej ze standardami sieciowymi W3C zapewnia, że strona jest dostępna na wszystkich przeglądarkach i również palmtopach, iPhonach itd.). Natomiast zgodność ze standardami dostępności (accessibility standards) sprawia, że daną stronę może obsługiwać osoba niepełnosprawna, np. niewidoma (sentyzator mowy może odczytać treść). Stosowanie tych standardów ma swój pozytywny efekt uboczny – wyszukiwarki traktują takie strony jako ważniejsze, a co za tym idzie łatwiej je się pozycjonuje. Więcej informacji na temat standardów można znaleźć na stronie www.w3c.org. Firma PROFITROOM przygotowała demonstracyjną stronę hotelu, prezentującą wszystkie omawiane wyżej możliwości – strona dostępna jest pod adresem www.idealnyhotel.pl .\nMarketing i reklama hotelu w Internecie\nStrona internetowa „sama z siebie” nie będzie generować wystarczającej liczby klientów, musimy więc zadbać o jej promocję w sieci. Działania reklamowe w Internecie należy poprzedzić gruntowną analizą danych statystycznych dotyczących obecnej popularności strony hotelu. Jednym z najpopularniejszych i najdokładniejszych narzędzi dostępnych na rynku jest bezpłatny produkt Google Analytics. Dzięki raportom z tego programu dowiemy się ile osób odwiedza stronę i z jakich źródeł pochodzą, jakich fraz używają podczas wyszukiwania hotelu oraz jak przeglądają naszą stronę. Jest to ważne źródło informacji pozwalające na ocenę efektywności naszych działań marketingowych. Gdy wiemy, jakie są obecne statystki, czyli „na czym stoimy” możemy zacząć promocję. Najefektywniejsze kosztowo jest tzw. pozycjonowanie naturalne, czyli odpowiednie przygotowanie strony, by występowała na wysokich miejscach w wyszukiwarkach typu Google dla szeregu fraz związanych z naszym hotelem, np. „Hotel w Warszawie”, „Hotel Warszawa”, „Luksusowy Hotel Warszawa” itp. Jednak pozycjonowanie naturalne może wygenerować jedynie kilka tysięcy odwiedzin naszej strony miesięcznie, a i efekt nie zawsze jest zgodny z oczekiwaniami. Dlatego coraz więcej hoteli korzysta z tzw. linków sponsorowanych w wyszukiwarkach. W Google usługa ta nazywa się AdWords i działa na zasadzie „płać za kliknięcie”. Cena kliknięcia jest tym wyższa im wyższa jest konkurencja pomiędzy reklamodawcami. Dla popularnych fraz typu „Hotel w Warszawie” cena za kliknięcie może okazać się zbyt wysoka, ale linki sponsorowane mają tą przewagę nad pozycjonowaniem naturalnym, że umożliwiają wykorzystanie tysięcy słów kluczowych, wśród których znajdą się efektywne kosztowo frazy. Co więcej, linki sponsorowane dają nam możliwość formułowania dowolnego komunikatu reklamowego i lepszej selekcji klientów np.: reklama typu „Luksusowy hotel w centrum Warszawy” zachęci do kliknięcia jedynie bardziej zamożnych klientów, a skutecznie zredukuje kliknięcia przez osoby poszukujące hoteli budżetowych. Kolejnym typem reklamy, który jest niesamowicie skuteczny jest e-mailing, czyli wysyłka wiadomości do bazy potencjalnych klientów. Jednak ważne jest to, by byli to ludzie, którzy dobrowolnie zgodzili się na otrzymywanie od nas takich wiadomości. Dobra strona internetowa może pozyskiwać nawet kilka tysięcy adresów e-mail rocznie, budując w ten sposób przewagę konkurencyjną hotelu. Dysponując taką bazą hotel może znacząco podnieść swoje obłożenie w momentach, w których zazwyczaj nie ma zbyt wielu klientów – np. po sezonie. Należy pamiętać, że osoby na liście adresowej to lojalni klienci, którzy skorzystali wcześniej z usług hotelu. Oni wiedzą, jakiego standardu obsługi się spodziewać w danym hotelu – wystarczy więc podsunąć tym klientom atrakcyjną ofertę specjalną. E-mailing jest idealnym rozwiązaniem, by utrzymywać relacje z dotychczasowymi klientami i regularnie przypominać im o ofercie. Każda forma reklamy kosztuje, tak więc należy zrobić wszystko, by potencjalny gość hotelowy, którego ściągniemy do siebie, dokonał rezerwacji. Od tego momentu więc wszystko zależy od jakości strony i jej zdolności do sprzedaży usług.\nWykonanie dobrej strony internetowej hotelu ponosi za sobą pewien wydatek inwestycyjny. Jednak łatwo policzyć, że jeśli dzięki tejże stronie będziemy mieć kilku dodatkowych gości miesięcznie obsługiwanych bez wysokich marż pośredników, to znacząco podniesiemy rentowność naszego obiektu. Dzięki dodatkowym przychodom, możemy przeznaczyć większy budżet na promocję własnej marki i inwestować w lojalność klientów. Jest to idealny sposób na budowanie długofalowej strategii budowania przewagi konkurencyjnej naszego hotelu.


Bali Bungalo Hotel - Kuta. Zarezerwuj online! HOTELS.ITAKA.PL\nCena za pokój Suma (Noclegi: 1) 78 PLN w tym podatki i opłaty: 14 PLN czw 02.08 78 PLN pt 03.08 wymeldowanie 78 PLN pokój\nRezerwuj Cena za pokój Suma (Noclegi: 1) 78 PLN w tym podatki i opłaty: 14 PLN czw 02.08 78 PLN pt 03.08 wymeldowanie 78PLN\nOpis Bali Bungalo Hotel\nW czasie pobytu w obiekcie takim jak at Bali Bungalo Hotel w mieście Kuta (Kuta — śródmieście) znajdziesz się pięć minut piechotą od miejsc takich jak Plaża w Kuta i Legian Beach. Ten hotel znajduje się 4,4 km od atrakcji takiej jak Plaża w Tuban i 5,3 km od miejsca takiego jak Rynek w Seminyak.\nPoczuj się jak w domu w 46 klimatyzowanych pokojach, których wyposażenie to minibar. Rozrywkę zapewni telewizja kablowa. Prywatna łazienka — wyposażenie: wanna połączona z prysznicem, bezpłatne przybory toaletowe i suszarka do włosów. Udogodnienia obejmują biurko i bezpłatna woda butelkowana oraz sprzątanie codziennie.\nPrzekąś coś w restauracji Bali Bungalow Restaurant, jednej z 2 restauracji, które możesz znaleźć w obiekcie takim jak hotel. Ożywcze napoje znajdziesz w jednym z lokali: bar/salon klubowy. Śniadanie na zamówienie jest podawane codziennie od 7.00 do 10.30 za opłatą.\nUdogodnienia biznesowe to usługi pralni chemicznej, recepcja całodobowa oraz przechowalnia bagażu. Płatne udogodnienia to transport z lotniska do hotelu (całą dobę). Dostępna jest także taka usługa jak bezpłatne parkowanie przez obsługę.\nOcena: 3 / 113 opinii Kod hotelu: 503217\nThe preferred airport for Bali Bungalo Hotel is Denpasar (DPS-Ngurah Rai Intl.) - 7.1 km / 4.4 mi\nOpłata za śniadanie na zamówienie: 54000 IDR na osobę (około)


Kramarzówka noclegi, nocleg w Kramarzówce (Pruchnik / jarosławski / podkarpackie) od 50zł: - Meteor\nStrona główna noclegi Kramarzówka\nŁączki ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nKosztowa ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nWapowce ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nKrasiczyn ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nDubiecko ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nWybrzeże ( centrum Kramarzówki ~ 9.7 km )\nRuszelczyce ( centrum Kramarzówki ~ 5.0 km )\nBoratyn ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nKrasice ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nDubiecko ( centrum Kramarzówki ~ 8.3 km )\nBabice ( centrum Kramarzówki ~ 4.3 km )\nSkopów ( centrum Kramarzówki ~ 2.8 km )\nPiątkowa ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nPruchnik ( centrum Kramarzówki ~ 4.9 km )\nWybrzeże ( centrum Kramarzówki ~ 9.5 km )\nPruchnik ( centrum Kramarzówki ~ 4.7 km )\nSłonne ( centrum Kramarzówki ponad 10 km )\nCzęsto zadawane pytania dotyczące noclegów w Kramarzówce\nKtóry hotel w Kramarzówce ma najwięcej miejsc noclegowych?\nNajwięcej miejsc w Kramarzówce oferuje ośrodek wypoczynkowy "Ośrodek KSM Nadzieja". Umożliwia zakwaterowanie 142 osób.\nKtóry nocleg w Kramarzówce znajduje się najbliżej centrum?\nNajbliżej centrum Kramarzówki znajduje się ośrodek wypoczynkowy "Ośrodek Wypoczynkowy Dolina 4 Stawów".\nKtóra oferta w Kramarzówce ma najlepsze opinie?\nGdzie w Kramarzówce znajdę najtańszy nocleg?\nNajniższe ceny w Kramarzówce ma ośrodek wypoczynkowy "Ośrodek KSM Nadzieja". Przenocujesz tam już za jedyne 20 złotych.\nIle propozycji noclegów znajdę w Kramarzówce?\nKramarzówka to miasto w którym znajdziesz około 0 noclegów.


Ninus Nestorović cytat - „Pan jest pisarzem!? A do kogo pan pisze!?“ | Cytaty sławnych ludzi\n„Pan jest pisarzem!? A do kogo pan pisze!?“\n— Ninus Nestorović\n„Na litość, przecież to zaczyna być śmieszne, koniec końców! - nie poddawał się Korowiow. - Pisarz jest pisarzem, ponieważ pisze, a bynajmniej nie dlatego, że ma legitymację.“\n— Michaił Bułhakow pisarz rosyjski 1891 - 1940\n„Pisarz pisze i ten proces – nie sława czy fortuna – jest najważniejszy.“\n— Amy Tan pisarka amerykańska 1952\nŹródło: „Zwierciadło”, 2007, nr 3/1925\n„Nie interesują mnie krytycy. To prawie zawsze są nieudani pisarze, zazdrośni i zawistni wobec tego, kto pisze.“\nŹródło: Oriana Fallaci. Wściekła, wysokieobcasy. pl http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,96856,619367.html?as=5&startsz=x\n„Wcale nie jest tak trudno opisać rzeczy dostrzeżone. O wiele trudniej jest dostrzegać. Prawdziwy pisarz to nie ten, który dobrze pisze – to ten, który najwięcej dostrzega.“\n9 sierpnia 1944.\n„Mogę ukazać czytelnikom coś, czego jeszcze nie widzieli, przedstawić historie, jakie im się nawet nigdy nie śniły. Może inni pisarze mają ciekawsze wątki w swoich powieściach, ale za to chyba nikt nie pisze w tak dziwny sposób jak ja.“\n— Simon R. Green 1955\nodpowiedź na pytanie: „Co najbardziej polubił pan w pisaniu science fiction i fantasy?”\n„Homer na pewno nie wiedział, że dobrze pisze, tak samo i Shakespeare. Nasi dzisiejsi pisarze muszą uczyć się fatalnej sztuki: wiedzieć, że dobrze piszą.“\n„Pisarz umarł, a więc żyć zaczyna.“\nŹródło: przemówienie na pogrzebie Marii Dąbrowskiej (1965), cyt. za: Zdzisław Libera, Maria Dąbrowska. Biblioteka polonistyki, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1975, s. 333.\n„Cała forsa idzie do kieszeni prawników, lekarzy i hydraulików. Pisarze? Pisarze głodują. Pisarze popełniają samobójstwo. Pisarze popadają w obłęd.“\n„Nie ważne, o czym się pisze, ale ważne jak. Tematyka to sprawa wtórna. 'O pisarzu nie świadczy problematyka, którą podejmuje, ale jego styl.' Jeśli styl autora jest koślawy, niemrawy czy nieindywidualny, od razu skreślam utwór.“\nŹródło: s. 251\n„Jak pisać o tym człowieku, a jak o pisarzu i reporterze? Krzysztof Kąkolewski i Klemens Krzyżagórski sugerowali niegdyś badaczom reportażu chodzenie... śladami reportera.\nŚladami Kapuścińskiego pójść nie sposób. Był w ponad stu krajach świata. Pisze o połowie z nich. Od pięćdziesięciu lat. Można być za to w krajach, które grają w jego książkach pierwsze skrzypce. Można ze stu krajów wybrać pięć – po jednym na każdy zamieszkany kontynent.“\n— Marek Kusiba 1951\n„Pisarz pisze, redaktor redaguje, korektor sprawdza, grafik projektuje okładkę. Potem ktoś inny składa książkę, ktoś inny drukuje i jeszcze ktoś inny ją sprzedaje. Zaangażowana jest cała grupa ludzi. A ja robię wszystko sam. Od początku do końca. Moja pracownia to laboratorium książek. Stąd pomysł na „liberatorium”.“\n— Radosław Nowakowski polski pisarz, tłumacz i muzyk 1955\nŹródło: „Pogranicza”, nr 05/2010 http://www.ha.art.pl/images/stories/publicystyka/nowakowski_wywiad_pogranicza/nowakowski_5_wywiad_pogranicza.jpg\n„Praca pisarza jest dlatego tak ciekawa, że pisarz nigdy nie napisał swojego najlepszego dzieła.“\n„Kto nie ma czytelników, nie jest pisarzem.“\n„Zawsze byłam pisarką, moje wywiady były literaturą. Moje korespondencje z wojny w Zatoce Perskiej też są literaturą. Ja nie jestem pisarką, która wywodzi się z dziennikarstwa. Jestem pisarką, która uprawiała dziennikarstwo“\nŹródło: polityka. pl, Oriano, gdzie jesteś? http://archiwum.polityka.pl/art/oriano-gdzie-jestes,368074.html\nO wojnie, O literaturze\n„Pisarz jest inżynierem ludzkiej duszy.“\nna spotkaniu 50 najwybitniejszych pisarzy radzieckich w domu Maksyma Gorkiego w październiku 1932.\nO domu, O duszy\n„Plutarch… To ten okropnie stary pisarz!“\n— Eva Perón argentyńska działaczka związkowa, żona gen. Perona 1919 - 1952\nzapytana o swego ulubionego autora.


Dlaczego Bitcoin spada | ItsBlockchain\nRynek kryptowalut spada. To jest coś, co wszyscy wiemy. W rzeczywistości spadek był przewidywany już w grudniu ubiegłego roku po hossie na rynku kryptowalut, podczas której cena Bitcoina wzrosła do prawie 20000 USD.\nPo czym rynek osiągnął szczyt i nastąpił stały trend spadkowy. Ale tego się spodziewano. Jednak w ciągu ostatniego miesiąca rynek kryptowalut miał wyjątkowo zły okres. Bitcoin traci 500 USD ze swojej wartości w ciągu kilku godzin.\nSześciogodzinne minimum było jednak tylko początkiem dużego wzrostu, jaki miał nastąpić na rynku kryptowalut. W trendzie spadkowym, który zajął Bitcoin, a następnie wszystkie altcoiny, spadł Bitcoin poniżej wszystkich linii wsparcia i poziomów, które zostały wyznaczone dla tego samego.\nJesienią Bitcoin również spadł poniżej poziomu 4000 USD. Podczas gdy większość ludzi w społeczności wiedziała i była przygotowana na jesień, nikt w społeczności nie podejrzewał, że będzie tak źle.\nIstnieje wiele przyczyn załamania rynku. Jest też więcej prognoz co do ostatecznej linii wsparcia. Oto kilka powodów, które spowodowały upadek Bitcoina i dlaczego potrwa on do drugiego kwartału 2019 roku.\nWszystko, co idzie w górę, musi spaść.\nW grudniu 2017 r. Rynek kryptowalut znajdował się w środku jednego z największych dotychczas byków. W którym wszystkie kryptowaluty, bez wyjątków, osiągnęły najwyższy poziom w historii. Sam byk przetrwał kilka tygodni.\nAle w następnych miesiącach rynek kryptowalut spadł z tego samego szczytu, na którym się wspinał. I wtedy stało się jasne, że rok po hossie przyniesie spadek na rynku kryptowalut.\nNa rynku kryptowalut był to roczny spadek.\nBitcoin Cash przygotował swoją społeczność na rutynową aktualizację sieci, która ma miejsce co roku. Ale tym razem społeczność miała sprzeczne pomysły, jak posunąć monetę naprzód, a ponieważ nie było konsensusu, Blockchain gotówkowy Bitcoin podzielił się na dwie części, na czele z dwoma wielkimi nazwiskami w branży.\nObie strony zakończyły się wojną haszyszową, aby zdecydować, która z dwóch monet będzie nadal używać etykiety BCH. Wojna hash, która się rozpoczęła, zakończyła się skierowaniem dużej części mocy wydobywczej z Bitcoin do BCH, co dodatkowo pomogło w upadku, w którym Bitcoin już był.\nWielu inwestorów w Stanach Zjednoczonych po raz pierwszy boryka się z wysokimi podatkami od zysków kapitałowych. Są one specjalnie opodatkowane za zyski, które osiągnęli w zeszłym roku w byku.\nPodatki, które mają zapłacić, są zbyt wysokie, a inwestorzy albo nie mają wystarczającej ilości pieniędzy, aby je zapłacić, albo wystarczającej liczby kryptowalut. Powodem, dla którego wzrost podatku od kapitału zwiększa problem, z którym boryka się Bitcoin, jest to, że doprowadził on do dalszych wyprzedaży na rynku.\nWszyscy inwestorzy z USA, niezależnie od bessy, sprzedają swoje aktywa kryptowalut przed złożeniem podatków w przyszłym roku w kwietniu.\nWedług Marka Yusko, Bitcoin może wzrosnąć 20-krotnie w ciągu najbliższych 10 lat\nDołącz do naszej listy mailingowej, aby otrzymywać rekomendacje dotyczące inwestycji w kryptowaluty i handlu na swoją skrzynkę pocztową.\nTags: stanach zjednoczonych\tistnieje wiele\tktóre mają\ttego samego


Jest ofiara, są dowody, nie ma kary - Interwencja\nJest ofiara, są dowody, nie ma kary\n31.12.2010 Aktualizacja: 10 kwietnia 2019 r.\nZabił kierując po alkoholu i pozostał na wolności. W 2007 roku Bronisław P. z Mileszyna koło Głogowa spowodował śmiertelny wypadek samochodowy, w którym zginął 25-letni Wojciech. Kierowca miał aż 2,3 promila alkoholu we krwi. Mimo to pozostał bezkarny. Prokuratura czeka, aż polepszy się stan jego zdrowia. Mężczyźnie nie odebrano nawet prawa jazdy!\nWojciech Kwolek miał 25lat. Przed sobą całe życie, marzenia, plany. Cieszył się z pierwszej pracy. Chciał jechać do Paryża. Niestety, nie zdążył.\nJest kwietniowy weekend 2007 roku. Wojciech spędza go u swojej dziewczyny w Mileszynie koło Głogowa. W niedzielę wieczorem razem idą w odwiedziny do sąsiedniego domu. To tam mieszka Bronisław P.\nChwilę później Wojciech wsiada do samochodu Bronisława P. Ten jest pijany. Obaj jadą po papierosy do sąsiedniej miejscowości. Samochód jest niezarejestrowany i nieubezpieczony. Auto z prędkością ponad 100 kilometrów na godzinę wypada z zakrętu i rozbija się o drzewo. Wojciech nie ma żadnych szans.\n- Bronisław P. miał 2,3 promila alkoholu we krwi, to jest naprawdę dużo. Biegły z zakresu techniki samochodowej jednoznacznie wskazał, że odpowiedzialnym za ten wypadek jest Bronisław P. - informuje Liliana Łukasiewicz z Prokuratury Rejonowej w Głogowie.\n- Przeżyłem to niesamowicie. Do pogrzebu oka nie zmrużyłem, przez miesiąc nie chodziłem do pracy. To dzieci powinny pochować rodziców, a nie rodzice dzieci - rozpacza Jerzy Kwolek, ojciec Wojciecha.\n- Próbowałam go zatrzymać, zresztą to nie był pierwszy raz, jak kierował po alkoholu. On TiR-em jeździł po pijanemu, a co dopiero osobowym - mówi konkubina Bronisława P.\nProkuratura nie miała wątpliwości, że winnym śmierci Wojciecha jest Bronisław P. Mimo to dotąd nie wysłała do sądu aktu oskarżenia. Dlaczego? Bo w wypadku Bronisław P. doznał ciężkiego urazu głowy i, jak twierdzi prokuratura, do dziś nie funkcjonuje normalnie.\n- Obrażenia były na tyle poważne, że powodowały u niego zaburzenia funkcji pamięciowych, tak zwanej pamięci świeżej, obniżenie krytycyzmu, zaradności życiowej. Przede wszystkim ten pan nie mógł wyrażać swojej woli. Z badania psychiatrycznego wynikało, że on nie może brać udziału w postępowaniu, ani stawać przed sadem - mówi prokurator.\n- Ja nic nie pamiętam z wypadku. Wydaje mi się, że kierując byłem trzeźwy. Wszystko przed wypadkiem pamiętam, ale wypadku nie. Wódki nie piłem i nie piję, nigdy - uważa Bronisław P., który spowodował wypadek po pijanemu.\nUdało się nam ustalić, że Bronisław P., mimo stwierdzonej choroby i poważnych zarzutów nadal ma prawo jazdy. Mężczyzna przed kamerą pokazał nam ten dokument.\n- Rzeczywiście w późniejszym terminie prokurator mógł podjąć działania, zmierzające do ustalenia, czy ten pan może te pojazdy prowadzić. Trzeba przyznać, że to nam troszeczkę umknęło, ale myślę, że jest to kwestia skierowania tego pana na badania - mówi Liliana Łukasiewicz z Prokuratury Rejonowej w Głogowie.\nCzy Bronisław P. stanie kiedyś przed sądem? O tym zdecydują biegli psychiatrzy, którzy go badają na zlecenie prokuratury.\n- Jego stan zdrowia się poprawia, miejmy nadzieję, że w najbliższym czasie będziemy mogli ten akt oskarżenia skierować do sądu - mówi Liliana Łukasiewicz z Prokuratury Rejonowej w Głogowie.\n- Ja myślę, że on udaje. Cały czas nadużywa alkoholu, jeździ rowerem do sklepu i kupuje alkohol, sama widziałam. Pod wpływem alkoholu też jeździ po całej drodze - twierdzi jedna z sąsiadek Bronisława P.*


Aglomeracja: Odpowiedzialne zakupy – pierwszy krok do ograniczenia… - Nasz Rynek\nAglomeracja: Odpowiedzialne zakupy – pierwszy krok…\nZwracajmy uwagę na to, w co pakujemy zakupy\nWybierajmy produkty z recyklingu\n– Jeśli zaczynamy dostrzegać potrzebę troski o ekologię to już połowa sukcesu. Aby przełożyć teorię na praktykę dobrze zacząć od metody „małych kroków”, która może oznaczać na przykład to, że kupując potrzebne produkty, wybierzemy te mniej szkodliwe dla środowiska. W tym miejscu przychodzą nam z pomocą wszystkie produkty o proekologicznym rodowodzie, a możemy je znaleźć nie tylko wśród ubrań czy lokalnych warzyw i owoców, ale nawet produktów przydatnych do prowadzenia domu – opowiada Marta Krokowicz, Brand Manager marki Paclan. - Patrząc przez pryzmat linii Paclan For Nature, na rynku możemy znaleźć produkty do pieczenia, gotowania, sprzątania czy wyrzucania śmieci, które zostały wykonane z tworzyw sztucznych pochodzących z recyklingu, materiałów biodegradowalnych czy surowców naturalnych. Ściereczki z mikofbry z butelek PET, zmywaki celulozowe z fibrą z agawy czy biodegradowalne worki na śmieci z kukurydzy nie tylko doskonale spełnią swoje zadania, ale także pozwolą zadbać o środowisko w domowych warunkach.


Klasa 1b w Pieninach - Wspomnienia\nPoniedziałek: 30 IX 2013\n- Wyjeżdżamy o 6:00 rano. Przed nami długa droga , ale wygodny autokar i piękne widoki dają przyjemność podróżowania.\n-o 15:00 jesteśmy w Oświęcimiu. Zwiedzamy muzeum Auschwitz-Birkenau. Trzy godziny zwiedzania miejsc kaźni przygnębia nas bardzo. Słuchać o obozach zagłady , a zobaczyć je na własne oczy to zupełnie inna historia.\n- Mieszkamy w schronisku "Trzy Korony". To piękne miejsce tuż pod najwyższym szczytem Pienin i jeszcze ten szumiący, bajeczny Dunajec.


[Propozycja] Dodatkowe kredyty - Propozycje - CS-4Frags.pl - Sieć serwerów CS GO\n[Propozycja] Dodatkowe kredyty\nPrzez kRz, 12 Stycznia w Propozycje\n✘ Nick z gry: kRz\n✘ Czego dotyczy?: ZP\n✘ Materiał: brak\nPropozycja dotyczy zmobilizowania zombie do ginięcia przez usiłowanie wejścia do ludzkich kryjówek.\nMobilizacja byłaby taka że za każde 2000 hp stracone gracza dostanie on 1 kredyt do wydania w !zp\nPomysł jak najbardziej na plus bo wykonując cele mapy nic nie zyskujemy tylko tracimy dużo punktów w topce, a jak ktoś kupi złotą giwerę to dopiero jest rzeźnia.Ale liczbę kredytów bym zwiększył do np 2 lub więcej i wtedy faktycznie opłacało by się wykonywać cele.I na 100% zachęcało by to graczy do wykonywania celi mapy.\nInstagram: no w sumie\nDostawania kredytów za zabójstwo Ct można zmienić w ten sposób:\nOd osób na serwerze\nVIP -> 7*n\njeżeli jest więcej niż 10 ct -> 100%\njeżeli jest więcej niż 5 ct -> 200%\njeżeli jest 3-4 -> 300%\njeżeli jest 2 -> 400%\njeżeli jest 1 -> 500%\nA wiesz że myślałem już kiedyś nad tym? Jak pisałem ten post wyżej. Gdy wejdzie twój pomysł w życie raczej każda osoba zmieni klasę na grubas. Po za tym ci co grają dla topki (czyli połowa serwera) nie będzie wchodzić do kamp i tak. Bo tracą tylko ranking, a chodzi nam o ty by te cele mapy były wykonywane przez wszystkich. Tak więc zastanawiałem się nad tym trochę, ale po co sobie utrudniać życie, najłatwiejsze pomysły są najlepsze. Patrzyłem więc na to ile kosztuje nieśmiertelka, czyli 50 kredytów. Jeżeli w kampie jest 3 ostatnich graczy i zarazimy wszystkich to dostaniemy 60 kredek. Zarobek jest, i na tym to polega. By ta nieśmiertelka nie była tylko dla osób które dosłownie srają kredkami bo w ostatniej rundzie są zombi, tylko można by było używać to w każdej rundzie. Załóżmy że jest ponad 10 ct np 20 ct i 5 zombi, połowa z nich to tzw. randomy i nie wpuszcza się do kamp. Zazwyczaj osoby które umieją grać zarażają 5-6 ludzi co daje im w teorii 25-30 kredek, lecz prawdopodobnie inne zombi zaraziły już z 10 osób (zazwyczaj po 3 min zostaje 5-6 ct dlatego liczę aż 10) co oznacza że za niektórych można dostać 200% razem to jest z 40 kredek. Tak więc można w ciągu 1 min zgarnąć 40 kredek. To jest mniej niż ct zdobywają. Ale to jest dla osób które są z konieczności zombi. Ale pojawia się problem randomów, bo oni nie zarażają tak dużo jak weterani. Można dodać 1 kredyt za 3000 straconego życia, lub śmierci. Każdy będzie miał mniejszą lub większą ilość kredytów i wiem że każdemu to się spodoba.


Tabletki na odchudzanie, suplementy diety - zbiorczy - strona 90 - Forum Szafa.pl\n23 mar 2017 - 14:38:32\nFakt zdecydowanie mniej jem odką go stosuję , nawet już słodkie przekąski poszły w kąt bo jakoś nie mam w ogóle na nie smaka co wcześniej było nie do pomyślenia. Także jak dla mnie same plusy.\n29 mar 2017 - 12:32:20\nDużo już schudłyście ? Ja na słodycze też już nie mam ochoty a tego bałam się najbardziej\n30 mar 2017 - 18:57:42\nJa nauczyłam się nie podajadać. To jest super. Wcześniej zmiatałam wszystko ze stołu, ciagle zaglądałam do lodówki i mojej super szuflady ze słodyczami. Może dla niektórych jest to smieszne, ale rzeczywiście tak było. Za mało błonnika w diecie. Za dużo słodyczy. Za mało warzyw. Teraz nauczyłam się to kontrolować a przy okazji kontrolować swoją wagę. Lepiej się czuję sama ze sobą\n02 wrz 2017 - 17:53:02\nMi się wydaje, że warto stosować przede wszystkim naturalne suplementy diety Choć warty uwagi jest też np. taki <moderacja>\nZmieniany 2 raz(y). Ostatnia zmiana 2017-10-04 08:30 przez moderator.\n06 wrz 2017 - 12:33:32\nja bym się nie zdecydowała na chemiczne tabletki odchudzające typu meridia itd, robią takie spustoszenie w organizmie że głowa mała. Stosuję naturalny suplement <moderacja-spam> od czterech miesięcy. Jak na razie 6 kg, czuję się bardzo dobrze. Żadnych skutków ubocznych nie zauważyłam tylko spadek wagi\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2017-09-06 12:54 przez moderator.\n06 wrz 2017 - 14:41:01\nŻadne tabletki nie odchudzają - odchudza jedynie dobra i zdrowa dieta, a w połączeniu z ćwiczeniami daje najlepsze efekty\n15 wrz 2017 - 19:14:08\nJa zamiast tabletek czy innych suplementów postawiłam na catering <moderacja-reklama> i się nie zawiodłam. Dzięki nim jem smacznie, zdrowo i syto! Posiłki są apetycznie podane i ferują ciekawe połączenia smakowe więc jedzenie się nie nudzi\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2017-10-04 08:42 przez moderator.\n28 lis 2017 - 13:47:43\nJeśli się odchudzacie to suplementacja jest bardzo ważna, żeby mieć trwałe efekty. Trzymanie diety, systematyczne ćwiczenia no i warto też jakoś wspomóc szybsze spalanie tłuszczu. To jedynie kwestia rozeznania się w dostępnym środkach, tutaj zrobiono ranking spalaczy tłuszczu\nwarto sobie o tym poczytać i może akurat znajdziecie coś dla siebie\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2017-12-10 10:46 przez moderator.\n17 sty 2018 - 19:52:20\nJa zamiast tabletek polecam koktajle proteinowe. Serio. Są mega smaczne, dzięki czemu masz przyjemność z picia a do tego zastępują posiłek i waga spada. U mnie się super sprawdziły\n22 mar 2018 - 15:00:01\nChcecie zadbać o swój wygląd i dobrą kondycję? Chcesz zadbać o siebie dostarczając organizmowi niezbędnych witamin i minerałów, ale niestety nie zawsze masz na to czas? Rozwiązanie jest proste. Pełnowartościowy posiłek, który daje Ci to wszystko i jeszcze więcej. Posiłek, którym możesz cieszyć się zarówno przed jak i po aktywności fizycznej. To również świetna alternatywa gdy jesteś w drodze.\nJeżeli chcesz schudnąć raz a porządnie i z głową -> NAPISZ! Pomogę :-)\n22 mar 2018 - 15:20:45\nnic tak nie odchudza jak spacery .\nOczywiście zdrowe jedzenie zdrowe nawyki .\nSama o tym sie przekonałam . Mój organizm ma skłonności to szybkiego tycia .\nwiadomo lata lecą , stwierdziłam że nie będę wogóle jadła żadnych ciast i herbatników które uwielbiałam .\nTeraz tez po chorobie co mi się przytrafiło zapalenie ślinianki podżuchwowej jak pisałam wam wcześniej to i schudłam sporo.\nsiedziałam 3tyg w domu\ndzięki temu nie myślałam tak o żarciu .\nZauważyłam że jak wpadałam do domu to bym zjadła krowę z kopytami a teraz juz nie.\nMąż robił zakupy byłam że tak powiem ubezwłasnowolniona skazana na jedzenie jakie kupował .\ndzieki temu że było mniej w lodówce he ,,he,,\nLicencjat Soki- jaki blender


Szwecja: ponad 3500 ofiar koronawirusa, spadek liczby ciężko chorych » Kresy\n15 maja 2020 /0 Komentarze/w Europa Północna, społeczeństwo, Wydarzenia /Przez Adam Szabelak\nCZYTAJ TAKŻE: Ogólna liczba śmierci „ponad normę” w Europie porównana ze zgonami spowodowanymi Covid-19 [+WYKRES]\nWedług Tegnella powoli poprawia się sytuacja w domach opieki, gdzie odnotowuje się mniej zakażeń oraz zgonów. Jak informowaliśmy, prawie połowa ofiar śmiertelnych koronawirusa w Szwecji to pensjonariusze domów opieki. Szwedzka minister zdrowia i spraw społecznych Lena Hallengren przyznała się w wywiadzie w telewizji do porażki, jeśli chodzi o zapewnienie ochrony osobom starszym. „Nie udało nam się ochronić naszych seniorów. To jest naprawdę poważne i jest to porażka całego społeczeństwa. Musimy wyciągnąć z tego lekcję, nie skończyliśmy jeszcze z tą pandemią” – powiedziała Hallengren.\nTagi: epidemia COVID-19, koronawirus, odporność stadna, pandemia COViD-19, Szwecja\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/11/sweden-916799_1920.jpg 1440 1920 Adam Szabelak https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Adam Szabelak2020-05-15 20:31:292020-05-15 20:31:29Szwecja: ponad 3500 ofiar koronawirusa, spadek liczby ciężko chorych\nRafał Trzaskowski nowym kandydatem PO na prezydenta Polska gospodarka już na minusie


Skontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: www.sportowyraj.pl Link nie działa/spam ? Dodano: 01 08 2011r. Wyświetleń: 478\nBieganie czy przejażdżka na rowerze ? reasumując wysiłek fizyczny to zdrowie! Nieważne czy próbujesz odchudzić się czy nabyć wyższą kondycję! Jeśli chcesz akcesoriów do ćwiczeń, to idealnie trafiłeś. Nasz sklep sportowy w swojej ofercie posiada kilkaset przyrządów do wysiłku fizycznego.\nOdnajdziesz na naszym sklepie sprzęt fitness znanych marek jak Kettler czy Solex ? same topowe nazwy. Bieżnie, platformy wibracyjne, worki bokserskie, wszystko w jednym sklepie. Na początek pragniemy polecić York T100. Jeśli posiadasz jakieś pytania dotyczące zakupu, skontaktuj się z nami, przyjaźni konsultanci ochoczo poradzą i odpowiedzą zapytania.\nkettler, wioślarz, akcesoria sportowe, york fitness, sprzęt fitness, bieżnia, sklep sportowy, thorn, orbitrek


2014 – Strona 3 – Liceum Ogólnokształcące im. Marii Skłodowskiej-Curie\n13 października 2014 11 września 2016 Mateusz Lesiak\tKomentarz\n13 października 2014 8 listopada 2015 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nW październiku 2014 roku uczennica pierwszej klasy naszego gimnazjum Klaudia Sypuła otrzymała dyplom uznania w Ogólnopolskim Konkursie Geograficznym Geo-Planeta. Serdecznie gratulujemy! [...]\n11 października 2014 8 listopada 2015 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nProf. dr hab. Włodzimierz Jarmundowicz – wybitny neurochirurg, absolwent naszej szkoły i Jego dokonanie. W ostatnich dniach media na całym świecie przekazują informacje o przełomie w medycynie, związanym z nowatorskim leczeniem [...]\n10 października 2014 11 września 2016 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nDziś odbyła się zbiórka pieniędzy na fundację „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Do głównych celów Fundacji należy wspieranie rozwoju kultury i nauki chrześcijańskiej oraz chrześcijańskich mediów w Polsce, podnoszenie szans [...]\nZbiórka na schronisko w Boguszycach\n8 października 2014 13 września 2016 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nDzisiaj (08.10.2014r.) odbyła się zbiórka pieniędzy na schronisko w Boguszycach. Akcja potrwa jeszcze przez dwa dni – do 10.10.2014r. (piątek). Zachęcamy do wpłacania pieniędzy » nagrodą dla klasy która wpłaci [...]\n7 października 2014 8 listopada 2015 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nW dniach 6-7 października 2014 r. została przeprowadzona w naszej szkole zbiórka pieniędzy na schronisko dla zwierząt w Boguszycach. Nasza młodzież okazała się wrażliwa na niedolę psów i zasiliła [...]\nGofry w szkole!\n3 października 2014 8 listopada 2015 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nW tym tygodniu, w piątek organizowane było pieczenie gofrów. Pieniądze zebrane ze sprzedaży przeznaczone są na cel charytatywny 03.10.2014r. [...]\n30 września 2014 11 września 2016 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nDnia 30 września obchodziliśmy w szkole dzień chłopaka. Oto krótka relacja: [...]\n24 września 2014 8 listopada 2015 Mateusz Lesiak\tKomentarz\nZespól Szkół Ogólnokształcących w Rawie Mazowieckiej otrzymał dotację z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi, w konkursie na dofinansowanie zadania z dziedziny edukacji ekologicznej pt. „Moja wymarzona ekopracownia”. [...]\n24 września 2014 11 września 2016 Mateusz Lesiak\tKomentarz


Punkt Diagnostyczny – badania medyczne w placówce ubezpieczeniowej | Technologia | Gazeta Ubezpieczeniowa – Portal\nStrona główna Technologia Punkt Diagnostyczny – badania medyczne w placówce ubezpieczeniowej\nBadania lekarskie to ważny, a często wręcz niezbędny krok, jaki należy wykonać przed założeniem polisy ubezpieczeniowej. W czasie pandemii Covid-19, kiedy kontakt z placówkami medycznymi i specjalistami jest utrudniony, szansą na zachowanie ciągłości sprzedaży ubezpieczeń może być należący do grupy rozwiązań telemedycznych specjalny Punkt Diagnostyczny.\nCzym jest Punkt Diagnostyczny?\nNowoczesne technologie wywierają coraz większy wpływ na nasze życie, także w sferze zdrowia. Punkt Diagnostyczny stworzony przez firmę Comarch Healthcare wpisuje się w ten nurt. Na jego budowę składa się zintegrowana infrastruktura informatyczna i urządzenia pomiarowe, co pozwala na weryfikację podstawowych parametrów życiowych pacjenta w każdym miejscu i o każdym czasie, bez odwiedzania poradni czy szpitala. Podstawowym elementem umożliwiającym obsługę Punktu jest tablet z aplikacją, która przeprowadza pacjenta przez wszystkie etapy badania, także przez wstępną ankietę medyczną.\nKorzyści dla ubezpieczyciela i klienta\nMożliwość zbadania klienta na miejscu, bez angażowania placówek ochrony zdrowia, znacznie usprawnia procesy związane z podpisaniem polisy. Dodatkowo dzięki ograniczeniu liczby pośredników uczestniczących w procedurze zredukowane zostaje ryzyko niewłaściwej ewaluacji stanu zdrowia ubezpieczanego. W ten sposób firmy ubezpieczeniowe są w stanie dokładniej określić wysokość ustalanej składki i przyspieszyć zawarcie umowy. Ponadto inwestycja w Punkt Diagnostyczny pozwala na długofalową racjonalizację kosztów badań, a zatem możliwość oferowania bardziej atrakcyjnej składki ubezpieczeniowej dla potencjalnych klientów.\nTo tylko ogólne informacje związane z możliwościami, jakie daje rozwiązanie Comarchu. Więcej o potrzebie implementacji Punktów Diagnostycznych jako elementów systemu opieki medycznej, elementach i schematach działania Punktu Diagnostycznego oraz obszarach zastosowania i beneficjentach tego rozwiązania można znaleźć w white paper „Punkt Diagnostyczny Comarch – opieka medyczna niezależnie od miejsca i czasu”.\nPoprzedni artykułLikwidacja typowych i nietypowych szkód w majątku korporacji spowodowanych pogodą\nNastępny artykułVIG uruchamia nową markę cyfrową


Qchenne-Inspiracje! Odchudzanie, dietoterapia, leczenie dietą: Zupa krem z białych szparagów Strony\nZupa krem z białych szparagów Sezon na szparagi powolutku dobiega końca, więc trzeba się spieszyć.\nWarto bo smak szparagów jak dla mnie jest obłędny i nieporównywalny z niczym.\nCała zupa ma ok. 1500 kcal Porcja widoczna na zdjęciu ma ok. 300 kcal Składniki:\n* 2 pęczki białych szparagów (ilość widoczna na zdjęciu)\n* 2 litry bulionu - przepis tutaj * 1 spora biała część pora lub dwie małe * 3 gałązki selera naciowego * 2 żółtka\n* 100 ml śmietany18% * 2 łyżki klarowanego masła\n1. W wysokim naczyniu rozgrzewamy masło, dodajemy pokrojonego pora, selera naciowego i oczyszczone szparagi. Dusimy pod przykryciem 5 - 10 minut często mieszając.\n2. Zeszklone warzywa zalewamy bulionem i gotujemy na małym ogniu aż będą całkiem miękkie. Zupa nie może bulgotać, ma się gotować powolutku.\n3. Jak warzywa będą miękkie miksujemy zupę na gładki krem przy użyciu blendera. Jeśli w zupie fruwają "wąsy" (zależy jaki macie blender) należy dodatkowo przelać zupę przez sito. 4. Żółtka hartujemy łyżką zupy. Energicznie mieszamy. Następnie dodajemy kolejną łyżkę, mieszamy, i kolejną i kolejną aby całkowicie zahartować żółtka. W przeciwnym razie będziemy mieli zupę z jajecznicą. Zahartowane żółtka mieszamy ze śmietaną i wlewamy do zupy. Energicznie mieszamy. Zdejmujemy zupę z kuchenki. Podajemy z grzankami, groszkiem ptysiowym lub po prostu bez dodatków. Wyślij pocztą e-mailWrzuć na blogaUdostępnij w usłudze TwitterUdostępnij w usłudze FacebookUdostępnij w serwisie Pinterest\nKatarzyna Mujta7 czerwca 2013 10:50Serową można zrobić zawsze, ale szparagi są krótko, choć ja bym chciała je przez cały rok! Smaczne te nasze dzisiejsze zupki :) PozdrawiamOdpowiedzUsuńOdpowiedziQchenne-inspiracje, Małgosia7 czerwca 2013 12:48Oj tak, na zupkę serową narobiłaś mi smaku :) UsuńOdpowiedzkrzywa kromeczka7 czerwca 2013 13:18powiem szczerze, nigdy nie jadlam szparagów. Raz nawet kupiłam, patrzyłam na nie i patrzyłam , leżały w lodówce baaardzo długo aż w końcu wylądowały w koszu. Ich wygląd mnie zniechęca ... ale obiecuje poprawe i może nawet skusze się tym razem na Twoja zupę, bo w zupie nie wyglądają już tak 'brzydko' ;p :)OdpowiedzUsuńOdpowiedziQchenne-inspiracje, Małgosia7 czerwca 2013 14:35O matko, w koszu ??? Skuś się na szparagi, są pyszne, nie patrz na ich wygląd :) Usuńkrzywa kromeczka8 czerwca 2013 11:16Dzisiaj robię szparagi w sosieholenderskim , mam nadzieję ze wyjdą smaczne Usuńkrzywa kromeczka10 czerwca 2013 22:21Niestety nie przekonamy się chyba do szparagow... Takie selerowate, fe... Próbowałam ale nic z tego ;/UsuńOdpowiedztoPestka!7 czerwca 2013 13:41mniam mniamOdpowiedzUsuńGalantyna.pl7 czerwca 2013 13:54Pyszna zupka, pozazdrościć:)OdpowiedzUsuńMagda7 czerwca 2013 15:53Uwielbiam zupy kremy, zwłaszcza ze szparagami. PozdrawiamOdpowiedzUsuńNieperfekcyjna7 czerwca 2013 17:21uwielbiam taką zupę, szparagową jadłam raz i nie zapomnę tego smaku....nie wiem dlaczego sama takiej jeszcze nie zrobiłam....teraz mam Twój przepis więc nic mnie nie powstrzyma!liczę na Twoje odwiedziny!!! trzymam za słowo :)OdpowiedzUsuńKaś7 czerwca 2013 21:13uwielbiam! i też robię na żółtkach, dzieki czemu ma taki ładny żółciutki kolorOdpowiedzUsuńAnia W7 czerwca 2013 22:49A ja nigdy nie jadłam, choć myślę ,że smakowałaby mi bardzo. Wszystkie zupy lubię, a kremy szczególnie.Słonecznego weekendu Gosiu !OdpowiedzUsuńAnonimowy30 stycznia 2014 10:10Gosiu, szkoda, że nie podajesz ile np. ważą te szparagi ze zdjęcia bądź ile ml się mieści w tym talerzu na zdjęciu. Nie ma zatem pewności czy nie zjadłam znacznie więcej. PozdrawiamOdpowiedzUsuńOdpowiedziQchenne-inspiracje, Małgosia30 stycznia 2014 10:20To wynika z tego że wcześniej nie podawałam wagi dań. Dziewczyny chciały widzieć jak danie wygląda na talerzu ilościowo bo większość nie miała wagi.Później pokupowały sobie i zasypały mnie mailami że chcą gramaturę. Nowe przepisy mają już wagę i każdy nowy też będzie miał. Latem znów zrobię to danie i dopiszę wagę :) UsuńAnonimowy30 stycznia 2014 11:02Super! Świetny blog i co najbardziej sobie cenię - odpowiedź i doradztwo :*UsuńOdpowiedzaga.czterdziestolatka17 maja 2014 06:09Zrobię dzisiaj na obiad!!!OdpowiedzUsuńAnonimowy17 maja 2014 15:09Witam. Mam pytanko, może głupie ale przez jakie sitko przecedzasz zupy krem ze szparagów i zieloną zupę. Bo ja kilka razy przecedziłam przez sitko o drobnych oczkach, ale wtedy zupa traci swoje konsystencję i jest wodnista, a jak przecedzę przez większe oczka, to "wąsy" z powrotem wpadają do zupy. PozdrawiamOdpowiedzUsuńOdpowiedziQchenne-inspiracje, Małgosia17 maja 2014 15:59ja mam takie standardowe ze sklepu z gosp, domowym - żadne specjalistyczneto co zostaje na sitku trzeba mocno przetrzeć UsuńOdpowiedzAnonimowy4 czerwca 2014 14:45qrcze ale mam burdel w kuchni po wszystkim -> ważne, że zupa jest :DOdpowiedzUsuńDodaj komentarzWczytaj więcej...