Przemilczana rewolucja. Co czeka żeńskie zakony kontemplacyjne? - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\nFot. Agata Grzybowska/Forum\n#KRYZYS W KOŚCIELE #ZAKONY KONTEMPLACYJNE #FRACISZEK #ZARZĄDZENIA #POWOŁANIA #NIEPWENOŚĆ #PRZYSZŁOŚĆ #WATYKAN #VULTUM DEI QUAERERE #COR ORANS\nDochodzisz do furty ciężko dysząc, jednak nie widzisz siostry „na straży”. Dzwonisz, czekasz minutę, kwadrans, niemal pół godziny. Następnie wchodzisz do środka na własną rękę i szukasz żywej duszy. Liczysz na spotkanie choćby owej starszawej zakonnicy, z którą rozmawiałaś podczas pobytu przed kilkoma laty i która dała ci tyle mądrych rad. Drzwi do budynku są jednak zamknięte. Idziesz zatem po parku, gdzie znajdował się teren do rekreacji. Pustka. Cisza. Nie ma nikogo.\nWtem z nieba skapuje deszcz. Zrywa się także porywisty wiatr i hula coraz mocniej. Ty zaś wychodzisz z opustoszałego terenu klasztornego i udajesz się w drogę powrotną. Smutny jest ten powrót do świata, o konieczności służby któremu tyle się mówi w dzisiejszym Kościele. Jak sprostasz tylu wyzwaniom bez nabrania duchowej siły? Nasz Pan mówił „odpocznijcie nieco” – myślisz gorzko – jednak gdzie jednak to uczynić w naszych czasach?\nTa wizja obumierania żeńskich klasztorów kontemplacyjnych może wkrótce się spełnić. Tak w każdym razie twierdzą niektórzy komentatorzy analizujący skutki wydanych niedawno przez Watykan dokumentów poświęconych tymże klasztorom. Amerykańska publicystka Hilary White nie przebiera w słowach. Papieska konstytucja o zakonach kontemplacyjnych to najbardziej szkodliwy dokument tego pontyfikatu – twierdzi.\n22 lipca 2016 roku Franciszek ogłosił konstytucję apostolską „Vultum Dei quaerere”. Z kolei 15 maja 2018 roku Kongregacja Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego wydała instrukcję „Cor Orans”. Zawiera ona wytyczne dotyczące stosowania papieskiej konstytucji.\nPewne terminy obecne w Cor Orans spotkały się z konserwatywną krytyką. Hilary White odnosi się krytycznie na przykład do artykułu 19. instrukcji. Zgodnie z nim „klasztor mniszek eryguje się, podobnie jak każdy inny dom zakonny, mając na względzie jego użyteczność dla Kościoła i dla instytutu”.\nCzymże jest użyteczność? Wszak pojęciem użyteczności w odniesieniu do zakonów posługiwali się zwolennicy radykalnego sekularyzmu w XVIII i XIX wieku! W laickich państwach prawo bytu posiadały tylko te klasztory zajmujące się szkolnictwem czy opieką nad starymi i chorymi. Natomiast te oddane czystej kontemplacji – skazywano na likwidację.\nSłowem szczególnie popularnym w instrukcji Kongregacji jest termin „autonomia”. Pojawia się on w nim 16 razy, podczas gdy słowo „autonomiczny” – aż 30 razy. Należy jednak wniknąć w intencje twórców dokumentu. Zgodnie z nimi „autonomia” nie jest tym, co „niezależność”, a nawet ją wyklucza.\nAutonomia poszczególnych klasztorów ma w zamyśle twórców dokumentu zostać ograniczona, ponieważ każdy klasztor powinien… należeć do federacji. Jak czytamy w paragrafie 7 dokumentu, „federacja klasztorów oznacza strukturę komunii pomiędzy niektórymi niezależnymi klasztorami z tego samego instytutu, erygowaną przez Stolicę Apostolską, która zatwierdza też statut federacji, w tym celu, aby mając wspólny charyzmat, klasztory zrzeszone w federacji mogły unikać izolacji i wzmacniać przestrzeganie reguły oraz życie kontemplacyjne”.\nZdaniem Hilary White doszło zatem do inżynierii językowej polegającej na zastąpieniu terminu „niezależny” przez termin „izolowany” (kojarzący się negatywnie). Izolację zaś, jako coś złego należy przezwyciężyć. Do tego zaś posłużyć mają według Cor Orans federacje klasztorów.\nTo posunięcie prowadzi jednak do ograniczenia tradycyjnych uprawnień przełożonych klasztorów. Rzeczone federacje posiadłyby „skrajnie szeroką władzę nad pieniędzmi, własnością i przede wszystkim formacją sióstr. To federacja teraz otrzyma władzę monitorowania zgodności z regułami i informowania Stolicy Apostolskiej o nieprawidłowościach, zakładania nowych klasztorów oraz [zachęcania] poszczególnych klasztorów do [uwspólnotawiania] ich dóbr”. Zgodnie bowiem z instrukcją, federacja klasztorna otrzyma w Kościele status osoby publicznej.\n100. Federacja traktuje majątek będący w jej posiadaniu jako konieczne i użyteczne narzędzia do osiągania swoich celów”.\nFederacje klasztorów to jednak niejedyne struktury nadzoru życia zakonnego, o których mówi instrukcja. Zgodnie bowiem z punktem 9. Cor Orans „konferencja klasztorów oznacza strukturę komunii pomiędzy niezależnymi klasztorami należącymi do różnych instytutów w tym samym regionie, erygowaną przez Stolicę Apostolską, która zatwierdza też statut konferencji, której celem jest wspieranie życia kontemplacyjnego i współpracy pomiędzy klasztorami znajdującymi się na danym obszarze geograficznym lub posługującymi się tym samym językiem”. Może to oznaczać problemy dla bardziej konserwatywnych zgromadzeń, takich jak karmelici.\n„Wyobraź sobie dom tradycyjnych karmelitów na regionalnym spotkaniu konferencji i starający się pogodzić swój plan odprawiania Świętego Officjum ze zwyczajami rozbawionych, tańczących break-dance franciszkanami. Ale zabawa” – ironizuje Hilary White.\nOprócz federacji i konferencji klasztorów istotną (o ile nie kluczową) rolę odgrywać mają konfederacje. Instytucje te Hilary White określa mianem „strażników strażników”. „Konfederacja oznacza strukturę związku pomiędzy federacjami klasztorów, erygowaną przez Stolicę Apostolską, która zatwierdza też statut konfederacji, w celu wspólnego badania kwestii dotyczących życia kontemplacyjnego w zakresie tego samego charyzmatu, aby nadawać wspólny kierunek i koordynować działalności poszczególnych federacji” – czytamy w instrukcji. Czy to wszystko nie oznacza nadmiaru biurokracji?\nZ kolei Veronica Rasponi na łamach portalu corrispondenzaromana.it [10.10.2018] posuwa się wręcz do twierdzenia o „sowietyzacji klasztorów”. Przypomina, że tradycyjnie klasztory cieszyły się znaczną niezależnością, jako podporządkowane jedynie biskupowi miejsca lub (w przypadku niektórych wspólnot męskich) także przełożonemu zakonnemu. Tymczasem nowe watykańskie dokumenty wprowadzają szereg organów kontrolnych, takich jak federacje klasztorne. Wprawdzie te ostatnie zostały już dopuszczone w konstytucji apostolskiej Sponsa Christi Piusa XII (21 listopada 1950), jednak (jej zdaniem) się nie sprawdziły. Mimo to dokument Franciszka wraz z dodaną do niego konstytucją apostolską przyznają im poczesne miejsce.\nInstrukcja zajmuje się także – niestety nierzadkimi dziś – przypadkami zamykania klasztorów. Chodzi tu o sytuacje, gdy stają się całkowicie martwe. Kryteria ich likwidacji są dość nieprecyzyjne. Wątpliwości może wzbudzać też kwestia finansowa. O zamknięciu klasztoru decyduje bowiem federacja, a w przypadku klasztorów całkowicie wymarłych przejmuje ona pozostawione dobra materialne. Zdaniem Hilary White może to tworzyć zachęty do zamykania klasztorów. Z drugiej jednak strony warto pamiętać, że chodzi tu o klasztory uprzednio wymarłe – pozbawione zakonnic.\n…i ich zakładanie\nCiekawa jest też kwestia prawa do zakładania nowych klasztorów kontemplacyjnych. Tradycyjnie przysługiwało ono biskupom. Teraz jednak „z uwzględnieniem postanowień p. 39 niniejszej instrukcji, nowy klasztor mniszek może być ufundowany przez pojedynczy klasztor lub z inicjatywy federacji, zgodnie z decyzją zgromadzenia federacji”.\nNawet w przypadku fundacji dokonywanej przez pojedynczy klasztor „przełożoną fundującego klasztoru wspierają przewodnicząca federacji i asystent zakonny. Fundacja nowego klasztoru przez federację jest rozpatrywana w ramach zgromadzenia federacji”.\n„klasztor mniszek zostaje erygowany jako klasztor sui juris na wniosek wspólnoty fundującego klasztoru lub decyzją rady federacji, za zgodą Stolicy Apostolskiej, jeśli zostały spełnione następujące wymogi: wspólnota dała dobry przykład życia braterskiego oraz dynamiki niezbędnej do praktykowania i szerzenia charyzmatu i składa się co najmniej z ośmiu mniszek, które złożyły śluby uroczyste, o ile większość z nich nie jest w podeszłym wieku”.\nCzymże jest jednak owa dynamika niezbędna „do praktykowania i szerzenia charyzmatu”? Pojęcie to jest co najmniej niejasne. W każdym razie zgodnie z punktem 40. dokumentu jego interpretacja należy do Watykanu. „Obowiązkiem Stolicy Apostolskiej jest sprawdzenie, czy powyższe wymogi zostały spełnione, po uważnym zapoznaniu się z wnioskiem przedłożonym przez wyższą przełożoną klasztoru fundującego lub przewodniczącą federacji i zasięgnięciu, ze swojej strony, innych informacji”.\nW świetle obecnej linii Watykanu przyznanie tych uprawnień Stolicy Apostolskiej może budzić niepokój o losy klasztorów. Hilary White pisze o tym w mocnych słowach: W efekcie „staje się jasne” – przekonuje – „że federacja staje się czymś niewiele większym od zespołu uderzeniowego Wielkiego Brata dla Kongregacji do spraw Zakonnych. Warto pamiętać, co stało się w przypadku niemieckich klasztorów, których przełożeni zdecydowali się przywrócić wspólnocie praktyki sprzed Soboru Watykańskiego II. Klasztor trapistów z Mariawald – 900-letni – został ostatecznie rozwiązany, stowarzyszony na śmierć”.\nPrzemówienie Joao Braz de Aviza – klucz do interpretacji Cor Orans?\nW innym swoim tekście, również opublikowanym na łamach „The Remnant"[27.05.2018], Hilary White zwróciła uwagę na przemówienie João Braz de Aviza, prefekta Kongregacji do spraw Życia Konsekrowanego. W 2015 roku przemawiał on do osób odpowiedzialnych za formację do życia zakonnego. Zdaniem publicystki przemówienie to rzuca światło na konstytucję papieża i instrukcję do tejże. W 2015 roku w celu wysłuchania słów kardynała Braz de Aviza zebrało się ponad 1200 osób odpowiedzialnych za formację zakonników, co „National Catholic Register” określił jako wydarzenie bezprecedensowe. – Nie dystansujcie się od wielkich wersów Soboru Watykańskiego II – powiedział wówczas kardynał. – W rzeczywistości ci, którzy dystansują się od soboru, by podążać inną ścieżką, sami się zabijają i prędzej czy później umrą. [...] Staną na zewnątrz Kościoła. Musimy budować, używając Ewangelii i Soboru jako punktów wyjścia – dodał.\nA zatem o kształcie życia kontemplacyjnego decydować ma „nie charyzmat zakonu, nie reguła, nie tradycja patrystyczna, nie doktorzy, nie mistycy, nie cokolwiek z 2000-letniej tradycji życia zakonnego począwszy od ojców pustyni, a na gigantach ery trydenckiej skończywszy: tylko Sobór Watykański II i tylko jego jedyna interpretacja [...]” – komentuje Hilary White.\nCóż, trudno krytykować samo odwołanie się do Soboru Watykańskiego II – jednak rozumienie go w oderwaniu od Tradycji kłóci się z hermeneutyką ciągłości zalecaną chociażby przez Benedykta XVI. Jeszcze większe emocje budzi wizja relacji ze światem przedstawiona przez kardynała Braz de Aviza. – Życie konsekrowane, życie w Bogu, lecz wszczepione w rodzinę kościelną, w Kościół, wszczepione w świat. Nie znajduje się w konflikcie ze światem, lecz w ciągłości z nim – powiedział kardynał.\nTrudno o większą sprzeczność z tradycyjnym rozumieniem życia zakonnego opartym właśnie na odrzuceniu świata. Warto w tym kontekście przywołać słowa francuskiego benedyktyna Doma Prospera Guérangera. Twierdził on, że mnisi powinni nie mieć ze światem nic wspólnego. W swym komentarzu do reguły świętego Benedykta podkreślał on, że „prolog ustanawia przed nami te wybory: świat albo nasz Pan jako wzajemnie wykluczające się alternatywy. Nie możemy pozostać neutralni, lecz musimy należeć w pełni do jednego lub drugiego”. Przestrzegał przed pokusą jakiegokolwiek łagodzenia tego dystansu przez zakonników.\nHilary White cytuje mejla, jakiego dostała po wcześniejszym artykule od jednej z karmelitanek. „Dokument Cor Orans to śmierć karmelu. Sygnalizuje koniec kontemplacyjnego życia monastycznego. Nie tylko niszczy autonomię klasztorów, na którą skrajnie nalegała Matka Teresa (z Avila), lecz również usuwa przełożonego, rozwiązując jego autorytet i władzę, usuwa finansową niezależność każdego klasztoru i specyfikę każdego charyzmatu” – twierdzi.\nJej zdaniem Cor Orans niszczy intencje świętej Teresy. Dla niej bowiem prawdziwa autonomia – formacyjna i finansowa – stanowiła kluczowy element reformy karmelitów. Karmelitka zwraca również uwagę na rozciągnięcie okresu przed osiągnięciem ślubów wieczystych. O ile do tej pory wynosiły one 6 lat u karmelitów, o tyle wskutek wdrożenia Cor Orans wyniosą one 9 lat. Nadmiernie długi okres oczekiwania na śluby wieczyste może zaś prowadzić do zniechęcenia i w konsekwencji spadku powołań. W efekcie straci na tym żywotność klasztorów, do której nawołuje dokument.\n„Większość z nas zakłada że klasztor jest traktowany poważnie, formacja sióstr odbywa się łagodnie w domu, organizowanym przez radę klasztorną, za aprobatą przełożonej i kierowaną przez mistrzynię nowicjuszek zgodnie z konstytucjami zakonnymi [...]. Wyobrażamy sobie zajęcia obejmujące lekturę dzieł założycielek, studia biblijne, teologię modlitwy, patrystykę i źródła starożytne. Wyobrażamy sobie ciszę, stabilną i spokojną pracę w domu i ogrodzie oraz szczęśliwe godziny rekreacji. Przede wszystkim wyobrażamy sobie odseparowanie zakonów od świata zewnętrznego, miejsce, gdzie koncentracja na modlitwie na jednoczeniu się z umiłowanym Oblubieńcem bez przeszkód z zewnątrz” – pisze publicystka.\nW Tradycji katolickiej życie klasztorne uchodzi za ideał. Można rzec, że mnisi (i mniszki) obrały najlepszą cząstkę. Jednak jak mawiali starożytni corruptio optimi pessima – zepsucie najlepszego jest najgorsze. Czy omawiany dokument i jego interpretacja przyczyni się do tego zepsucia? Za wcześnie, by o tym wyrokować, jednak obaw komentatorów nie warto bagatelizować. Jeśli się spełnią, to czeka nas przedstawiony we wstępie ponury świat pustych klasztorów.\nZdaniem Hilary White „większość ludzi kochających klasztorne i kontemplacyjne życie, postrzegających je jako najwyższy wyraz katolickiego życia na tym świecie i absolutną konieczność dla przetrwania Kościoła również rozważa powrót do tego ideału [...] być może jedyną nadzieję. Jednak jeśli zdamy sobie sprawę, że ludzie aktualnie zajmujący się życiem zakonnym w Rzymie podzielają tę opinię, są choćby w najmniejszym stopniu zainteresowani zachowaniem życia zakonnego w znanej nam postaci, to nie potrafimy zrozumieć obecnych realiów”.\nZ pewnością wiernym pozostaje ufność w słowa Chrystusa o Kościele „Bramy piekielne go nie przemogą”. Pamiętajmy też o słowach Matki Bożej z Fatimy „na koniec Moje Niepokalane Serce zatriumfuje” – i módlmy się tym goręcej. Za papieża, Kościół i za mniszki.\nPełne teksty dokumentów w jezyku polskim dostępne tylko na PCh24.pl:\n(Tłum.: PCh24, nie jest to oficjalne tłumaczenie polskiego Episkopatu, gdyż takie jeszcze nie powstało).\nKonstytucja apostolska o żeńskim życiu kontemplacyjnym „Vultum Dei quaerere”. Tłumaczenie w języku polskim tylko na PCh24.pl\nInstrukcja wykonawcza do konstytucji apostolskiej „Vultum Dei quaerere” o żeńskim życiu kontemplacyjnym. Tylko na PCh24.pl\nOryginał dokumetów TUTAJ:\nKonstytucja VULTUM DEI QUAERERE\nInstrukcja wykonawcza COR ORANS\nPolecamy również program Ja, katolik\nDATA: 2018-11-22 09:05\nDokumenty te nie są żadnym zagrożeniem. W zakonach klauzurowych przez lata było wiele zaniedbań z niewiedzy. W dobie nagonki na Kościół wiele spraw trzeba prostować. Dobrze, że Siostry mają kontakty i ludzi, którzy pomogą. Ale w wielu sytuacjach muszą się znać na wielu sprawach, inaczej mogą się znaleźć w więzieniach przez zaniedbanie wielu spraw z niewiedzy. Sądu nie będzie interesowało, że nie wiedziały, ale fakty. Nieraz kilkadziesiąt lat nie są podejmowane różne sprawy, bo się nie wiedziało, a nikt z dobrych ludzi nie wpadł na to, że mogą nie wiedzieć. Lepiej się nie wypowiadać jak nie zna się realiów. Można by wiele pisać. Ale Siostry nie żyją na odludziu i przepisy cywilne je obowiązują, dlatego trzeba je znać.\n12 dni temu / Aga\nZaufajmy Papieżowi i nie chciejmy być mądrzejsi od Ducha Świętego, ktory prowadzi swój Kościół przez swoich Pasterzy. Ku refleksji: co z Siostrą klauzurowa, która doświadcza w klasztorze jakichś patologii - np. psychicznego znecania sie wszędzie są ludzie, a gdzie ludzie tam i zranienia - nawet czasem nieświadomie zadawane? Przy autonomii klasztorów Siostra taka nie miała do kogo się odwołać. Teraz jest nadzieja dla takiej Siostry. Pomyślmy o tym i zachowajmy ufny spokój, że Bóg wie, co robi inspirując Pasterzy do takich, a nie innych działań. Kryterium jest miłość. A miłość nakazuje np. nie zostawiać samej sobie takiej Siostry, o której tu wspomniałam. Zaufajmy...\n6 miesięcy temu / po prostu\n@ O.Marek Kotyński-skoro jest tak dobrze,to dlaczego jest tak źle? Kościoły puste nawet w niedzielne msze św.!Dlaczego władze kościelne bronią się rękami i nogami przed tradycyjnymi mszami św?Kościoły już dzisiaj nie spełniają swojej roli. odbywają się w nich cykliczne koncerty zupełnie nie związane z religią, także inne imprezy. Nabożeństwa przypominają spektakle teatralne,Najświętszy Sakrament z boku,nawet nie wiadomo, gdzie.Nikt nie klęka, zresztą pan Bóg jest miłosierny i dobry, taki"równiacha i nie wymaga poświęceń, hołdów etc.a Matka Boża to taka dobra, ciepła mama, która przecież wysłucha każdej naszej prośby, przytuli itd. Proszę Ojca, radzę głęboko zastanowić się i widzieć to, co widzą wierni, którzy jeszcze pragną autentycznie przeżywać wiarę ojców, którzy mimo wielu wiatrów wiejących ze środka kościelnych instytucji, nadal trwają w wierze, ale niestety, oni są lekceważeni nawet przez księży.Księży, których razi nawet koloratka nie mówiąc już o sutanni\nponad 1 rok temu / Zatroskany\nJagoda, pewnie nie zauważyłaś mojego pytania. Często odwiedzasz tamtą panią w domu opieki, który jej tak wielkodusznie załatwiłaś?\nponad 1 rok temu / Adrian\nTylko bez paniki. Sięgnijmy do naszej historii, kiedy z wydatnym udziałem dyplomacji carskiej papież wydał bullę w 1819 r, w której zezwolił na supresję paru klasztorów. Ponoć troską ogarniano zabezpieczenie materialne duchowieństwa świeckiego. Reorganizację zakonów uprzednio rozpoczęły już władze Księstwa Warszawskiego ( czytaj masoni). Zastosowano interpretację rozszerzającą , kasując większość klasztorów na ziemiach Królestwa Polskiego. Później zabudowania wykorzystywano na carskie więzienia, np. po klasztorze karmelitów na warszawskim Lesznie ( dziś Al.Solidarności), bądź popadały w ruinę jak cysterskie w Sulejowie czy Jędrzejowie ( reaktywacja klasztoru tego ostatniego nastąpiła dopiero w 1945 roku!). Z majątku zakonnego państwo łożyło na utrzymanie księży diecezjalnych. Można wyciągnąć wnioski, że nie sama ekonomia, choć ważna, jest podstawą istnienia zakonów. Porządkowanie i reformy radzieckiej gospodarki centralistycznej też przerobiliśmy. Ora et labora!


Rękawice na mokre warunki. Czy pianki Aqua mają sens? | Bramkarze.pl\n» Rękawice na mokre warunki. Czy pianki Aqua mają sens?\nDodane przez moderator on September 10, 2017\nRękawice na mokre warunki. Czy pianki Aqua mają sens?\nW dobie różnorodnych rozwiązań w dziedzinie lateksów i powłok rękawic bramkarskich, od wielu lat na rynku ma swoje miejsce pianka, którą wielu nie docenia, ale gdy przychodzi zagrać w naprawdę złych warunkach mogą zacząć się problemy.\nMowa tu o piankach typu aqua, których przeznaczeniem są bardzo mokre warunki pogodowe, deszcze czy mokry śnieg. Dobrym reprezentantem tego lateksu jest model Reusch Serathor Pro AX2 Windproof Aqua.\nWielu bramkarzy twierdzi, że skoro mają rękawice z piankami meczowymi, których producenci opisują je jako „all weather”, to nie potrzebują rękawic z przeznaczeniem stricte na deszcz. Takie myślenie może być jednak zgubne.\nWarto jednak zacząć od początku, czyli od samego zamysłu stworzenia takiego sprzętu. Rękawice z pianką typu AX2 (w przypadku Reusch’a) czyli popularnie nazywane „aqua”, powstały jako rozwinięcie lateksu typu Soft, którego mieszanka została w taki sposób zmodyfikowana, aby jeszcze lepiej reagowała z wodą, pozwalając tym samym chwytać mokre piłki w sposób komfortowy i pewny. W momencie kontaktu z wodą pianka uaktywnia mikrogranulki, które pozwalają lepiej utrzymać piłkę, nawet w sytuacji sporej ilości wody. Przypomina to trochę podobną do opony samochodu, który porusza się po mokrej drodze. Bieżnik ma zmniejszać aquaplaning, czyli zjawisko tworzenia się warstwy wody pomiędzy powierzchnią drogi i opony. AX2 to rozwinięcie pianki A2, która podobnie jak najnowsza generacja, także uaktywniała swoje walory po zmoczeniu wodą o temperaturze od 30 do około 45 stopni.\nOprócz tego, pianka AX2 została również wzmocniona włóknami Durabound, które mają odpowiadać, za lepszą wytrzymałość lateksu oraz podnosić odporność na uszkodzenia mechaniczne. To spora zmiana względem pianki A2 czy lateksów innych producentów, które należą raczej do delikatnych materiałów.\nMimo oczywistych zalet materiałów dedykowanych na konkretne warunki pogodowe, ktoś może stwierdzić, że mimo wszystko nie czuje potrzeby inwestowania w taki sprzęt. Trzeba sobie jednak odpowiedzieć na pytanie, czy aby na pewno nie będziemy mieli okazji użyć takiego sprzętu więcej niż raz, dwa razy w sezonie?\nPogoda w naszym kraju nas nie rozpieszcza. Więcej mamy dni szarych, wilgotnych czy deszczowych, niż tych przepełnionych słońcem i wysoką temperaturą. Rękawice z pianką na mokre warunki są w stanie zapewnić dobry chwyt nie tylko w czasie mżawek czy deszczy, ale także i solidnych ulew, czy opadów mokrego śniegu.\nCo więcej, rękawice Reusch Serathor Pro AX2 Windproof Aqua zostały odszyte w całości z neoprenu, dzięki czemu chronią przed chłodnym wiatrem pozwalając jednocześnie skórze oddychać. Oprócz tego całe rękawice wykonano z materiałów o ograniczonej wchłanialności wody, dzięki czemu nawet podczas srogich ulew sprzęt nie nasiąknie i nie zwiększy swojej wagi. Rękawice, które nie wchłaniają wody to nie tylko lepszy chwyt i komfort gry w niekorzystnych warunkach, ale także i szybsze i łatwiejsze pranie oraz suszenie.\nStarsze modele rękawic dedykowanych na deszcz cechowały się niską odpornością na uszkodzenia mechaniczne. Obecna generacja rękawic, w tym przypadku AX2, zostały wzmocnione włóknami duraband, dzięki czemu rękawica posłuży dłużej, a co za tym idzie, nie będzie musiała być wymieniana tak często jak tradycyjne pary, w których gramy częściej.\nRękawice przystosowane do gry w deszczu to sprzęt, w który warto zainwestować. Dobrym przykładem jest nowy model Serathor, który spełnia wszystkie warunki dobrych rękawic na trudne warunki. Są lekkie, nie wchłaniają dużej ilości wody, a do tego pozwala na poprawienie chwytu w najtrudniejszych warunkach.


Do spotkania, przygotowywanego od dwóch lat i do samego końca utrzymywanego w wielkiej tajemnicy, doszło w bardzo trudnej sytuacji geopolitycznej i w okresie największych od lat 20. i 30. ubiegłego wieku prześladowań chrześcijan na świecie. Dlatego właśnie sytuacja na Bliskim Wschodzie zdominowała zarówno bezpośrednią rozmowę, jak i podpisaną wspólnie deklarację. Rozmowa odbyła się za zamkniętymi drzwiami, przy podpisywaniu deklaracji obecni byli przewodniczący Rady Państwa i Rady Ministrów Kuby Raul Castro Ruz, członkowie delegacji Rosyjskiej Cerkwi Prawosławnej i Kościoła rzymskokatolickiego, zaproszeni goście.\n– Spędziliśmy dwie godziny na szczerej rozmowie z pełnym poczuciem odpowiedzialności za swoje Cerkwie, za swój wierzący lud, za przyszłość zarówno chrześcijaństwa, jak i ludzkiej cywilizacji – powiedział po spotkaniu patriarcha Cyryl.\nPapież Franciszek stwierdził, że rozmawiali z patriarchą „jak bracia”, dziękując rozmówcy „za pokorę i pragnienie jedności”.\nWe wspólnej trzydziestopunktowej deklaracji hierarchowie wyrazili ubolewanie z powodu utraty jedności, będącej następstwem słabości ludzkiej i grzeszności, do której doszło wbrew Arcykapłańskiej Modlitwie Chrystusa Zbawiciela „aby byli jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby oni stanowili w Nas jedno” (J 17,21). Wyrazili nadzieję, że ich spotkanie wniesie wkład do jej osiągnięcia.\nZgodnie przyznali, że prawosławni i katolicy powinni nauczyć się dawać wspólne świadectwo prawdzie zwłaszcza teraz, w okresie epokowych zmian i w obliczu wielkich wyzwań. Tym największym bez wątpienia pozostają prześladowania chrześcijan.\n„W wielu krajach Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej nasi bracia i siostry w Chrystusie są mordowani całymi rodzinami, wsiami i miastami. Ich świątynie są w sposób barbarzyński dewastowane i rozgrabiane, przedmioty święte profanowane, a zabytki niszczone. W Syrii, Iraku i innych krajach Bliskiego Wschodu z bólem obserwujemy masową ucieczkę chrześcijan z tej ziemi, na której rozpoczęło się szerzenie naszej wiary i gdzie żyli oni od czasów apostolskich wraz z innymi wspólnotami religijnymi” – przypomnieli. Wezwali wspólnotę międzynarodową do natychmiastowych działań w celu zapobieżenia dalszemu wypieraniu chrześcijan z Bliskiego Wschodu, położenia kresu przemocy i terroryzmowi w tym regionie. Podkreślili potrzebę pomocy humanitarnej dla narodów dotkniętych wojną, jak i uchodźców w krajach sąsiednich. Zaapelowali o pomoc w uwolnieniu wszystkich uprowadzonych, w tym porwanych w kwietniu 2013 roku metropolitów Aleppo Pawła i Jana Ibrahima.\n„Zanosimy modlitwy do Chrystusa, Zbawiciela świata, o ustanowienie na ziemi Bliskiego Wschodu pokoju, będącego „dziełem sprawiedliwości” (Iz 32,17), o umocnienie braterskiego współistnienia między znajdującymi się na niej narodami, Kościołami i religiami, o powrót uchodźców do ich domów, o wyleczenie rannych i o spoczynek dusz niewinnie zabitych” – zapisali.\nPodkreślili, że wspólnota międzynarodowa w walce z terroryzmem powinna podjąć wspólne i skoordynowane działania.\nHierarchowie oddali cześć nowym męczennikom.\n„Schylamy głowy przed męczeństwem tych, którzy za cenę własnego życia świadczą o prawdzie Ewangelii, przedkładając śmierć ponad wyrzeczenie się Chrystusa. Wierzymy, że męczennicy naszych czasów, wywodzący się z różnych Kościołów, ale zjednoczeni wspólnym cierpieniem, są gwarancją jedności chrześcijan. Do was, cierpiących dla Chrystusa, kieruje swoje słowo Jego apostoł: „Umiłowani!.. jesteście uczestnikami cierpień Chrystusowych, abyście się cieszyli i radowali przy objawieniu się Jego chwały” (1 Pt 4,12 -13)”.\nObaj zwierzchnicy podkreślili wagę dialogu międzyreligijnego, zaznaczając że odmienność religijna nie powinna przeszkadzać ludziom różnych wierzeń żyć w pokoju i zgodzie. Zaznaczyli, że w obecnej sytuacji przywódcy religijni ponoszą szczególną odpowiedzialność za wychowanie swej owczarni w duchu poszanowania innych tradycji religijnych. „Żadnej zbrodni nie można dokonywać w imię Boga. Bóg bowiem nie jest Bogiem zamieszania, lecz pokoju (1 Kor 14,33)” – napisali.\nPapież i patriarcha wyrazili wdzięczność Bogu za bezprecedensowe odrodzenie wiary chrześcijańskiej, jakie po wielu latach reżimu ateistycznego następuje obecnie w Rosji i w innych krajach Europy Wschodniej. Jednocześnie z zaniepokojeniem odnotowali ograniczenie wolności religijnej w wielu państwach.\n„Przeobrażanie się niektórych krajów w społeczeństwa zeświecczone, obce wszelkiej pamięci o Bogu i Jego prawdzie, pociąga za sobą poważne zagrożenie wolności religijnej. Jesteśmy zaniepokojeni obecnym ograniczaniem praw chrześcijan, nie mówiąc już o ich dyskryminacji, gdy niektóre siły polityczne, kierując się często agresywną ideologią świeckości, dążą do zepchnięcia ich na margines życia społecznego” – napisali.\nObaj hierarchowie, odnosząc się do integracji europejskiej, przestrzegli przed taką jej formą, która nie szanuje tożsamości religijnych.\n„Pozostając otwartymi na wkład innych religii do naszej cywilizacji, jesteśmy przekonani, że Europa musi pozostać wierna swoim chrześcijańskim korzeniom” – stwierdzili obaj hierarchowie. Wezwali chrześcijan całej Europy do wspólnego świadczenia o Chrystusie i Ewangelii, tak by Europa zachowała swoją ukształtowaną przez dwutysiącletnią tradycję chrześcijańską duszę.\nPapież Franciszek i patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl wyrazili zaniepokojenie kryzysem rodziny, podkreślając że rodzina oparta jest na małżeństwie, będącym swobodnym i prawdziwym aktem miłości mężczyzny i kobiety. „Ubolewamy, że inne formy współżycia są obecnie stawiane na tym samym poziomie jak ten związek, podczas gdy pojęcie rodzicielstwa jako szczególnego powołania mężczyzny i kobiety w małżeństwie, uświęconym przez tradycję biblijną, zostaje wyparte ze świadomości publicznej” – stwierdzili.\nObaj zwierzchnicy wezwali wszystkich do poszanowania niezbywalnego prawa do życia. Potępili aborcję i eutanazję. Papież i patriarcha wyrazili zaniepokojenie szerokim stosowaniem biomedycznych technik rozrodczości, bowiem „manipulowanie ludzkim życiem jest atakiem na podstawy istnienia życia człowieka, stworzonego na obraz Boga”.\nHierarchowie zwrócili uwagę, że prawosławni i katolicy są zjednoczeni nie tylko wspólną tradycją pierwszego tysiąclecia Kościoła, lecz także misją głoszenia Ewangelii. Misja ta wyklucza jakąkolwiek formę prozelityzmu.\n„Nie jesteśmy konkurentami, lecz braćmi i tym powinny się kierować wszystkie nasze działania oraz działania wobec świata zewnętrznego” – zaznaczyli.\nPrzypominając słowa ap. Pawła „poczytałem sobie za punkt honoru głosić Ewangelię jedynie tam, gdzie imię Chrystusa było jeszcze nie znane, by nie budować na fundamencie położonym przez kogo innego (Rz 15,20)”, podkreślili, że nie można zgodzić się na zastosowanie nieuczciwych środków w celu zachęcenia wiernych, by przeszli z jednego Kościoła do drugiego.\nObaj hierarchowie wyrazili nadzieję, że spotkanie w Hawanie przyczyni się do pojednania między grekokatolikami i prawosławnymi.\nPrzypomnieli, że metoda unityzmu nie jest sposobem na przywrócenie jedności, zaznaczając jednocześnie, że wspólnoty powstałe w takich okolicznościach mają prawo do istnienia i zaspokajania swych potrzeb duchowych.\nW dokumencie nie zabrakło odniesienia do konfliktu na Ukrainie, który pochłonął wiele ofiar i wyrządził ogromne straty materialne. Hierarchowie wezwali wszystkie strony do rozwagi, solidarności społecznej i działań na rzecz pokoju.\nZ podobnym apelem zwrócili się też do Kościołów i Cerkwi. „Wzywamy nasze Cerkwie i Kościoły na Ukrainie do podjęcia działań na rzecz zgody społecznej, powstrzymania się od udziału w starciach oraz niewspierania dalszego rozwoju konfliktu” – napisali.\nWyrazili nadzieję, że „raskoł między wiernymi prawosławnymi na Ukrainie zostanie przezwyciężony na podstawie norm kanonicznych, a katolickie wspólnoty przyczynią się do tego”.\nPapież podarował patriarsze relikwie jego duchowego patrona, św. Cyryla, Oświeciciela Słowian, oraz przetłumaczoną na język rosyjski encyklikę Laudator Si, patriarcha papieżowi Kazańską Ikonę Matki Bożej oraz swoją książkę „Wolność i odpowiedzialność” w tłumaczeniu na język hiszpański.


Klub Paradiso w Amsterdamie\nWokół placu Leidseplein koncentruje się kulturalne życie Amsterdamu. Klub Paradiso istnieje 50 lat i stał się światowej sławy świątynią miłośników muzyki pop. W tej stosunkowo małej sali byłego kościoła występuje każdy kto się liczy w świecie pop.\nKlub Paradiso w 1967 roku.\nParadiso mieści się w dawnym budynku opuszczonego kościoła do którego w 1967 r. włamali się hippisi i... tak już zostało. Od 1968 r. klub nosił nazwę "kosmicznego centrum relaksu Paradiso" i koncertowali w nim m.in. Pink Floyd, The Pretty Things i Captain Beefheart.\nW szybkim tempie Paradiso stało się holenderską "świątynią muzyki pop". W sali głównej mieści się 1500 miłośników muzyki.\nOd 50 lat występują w tym klubie wszyscy najbardziej liczący się muzykanci świata jak np. Lady Gaga, Robert Plant, Duran Duran, Nirvana, Blondie, Snoop Dogg, Iggy Pop, Adele, David Bovie, Prince, The Rolling Stones, Sting, U2, Pink Floyd, Deep Purple, Black Sabbath, Genesis i setki innych.\nDo 2018 roku odbyło się tam 26 tys. koncertów muzyki pop.\nParadiso znajduje się na ulicy Weteringschans 6, koło placu Leidseplein w Amsterdamie. Ceny biletów ok 15-30 euro do kupienia w ticketmaster.nl.\nLeidseplein (Plac Lejdejski) - centrum kultury AMsterdamu\nW pobliżu Paradiso, na ulicy Lijnbaansgracht 234 znajduje się drugi tego typu klub "Melkweg" (droga mleczna) o bardziej szerszym profilu centrum kultury; sceny pop, kina, teatru, galerii i mediów.\nOprócz wyżej wymienionych, wokół placu Leidseplein koncentruje się kulturalne życie Amsterdamu z Stadsschouwburg (teatr miejski), teatr DeLaMar i Bellevue oraz centrum kultury w kawiarni De Balie.\nParadiso – popularny klub muzyczny i koncertowy.


Dofinansowania - Portal - Urząd Miasta Kobyłka\nO wsparcie będą mogły ubiegać się dwie grupy beneficjentów. pierwsza to rolnicy, którzy zajmują się chowem lub chodowlą nie mniej niż 50 świń bądź zrealizowali zobowiązania rolno-środowiskowe w ramach wariantu 7,4 -zachowanie lokalnych ras świń i chcą zrealizować inwestycje chroniące ich gospodarstwa przed rozprzestrzenianiem się wirusa afrykańskiego pomoru świń (ASF).\nDruga grupa to spółki wodne lub ich związki, w których większość stanowią rolnicy posiadajacy grunty rolne, lub w których wiecej niż połowa zmeliorowanych gruntow rolnych objętych działalnością spółki jest w posiadaniu rolników.\nMożna to zrobić osobiście, z wykorzystaniem wrzutni, za pośrednictwem platformy ePUAP lub przesłać przesyłką rejestrowaną nadaną w placówce Poczty Polskiej.\nJeszcze tylko do 15 lutego można składać wnioski o przyznanie pomocy na "Rozwój przedsiębiorczości - rozwój usług rolniczych", finansowanej z budżetu PROW na lata 2014-2020.\nW ramach tego naboru wpłynęły 772 wnioski na kwotę prawie 347 mln zł. W ramach dwóch poprzednich naborów zawarto z beneficjentami 1716 umów na kwotę prawie 714 mln zł.\nWnioski można było składać do 30 grudnia 2020 r.\nNajwięcej złożono ich w województwach: mazowieckim (6,23 tys. wniosków), lubelskim (5,14 tys. wniosków), małopolskim (4,66 tys. wniosków) i wielkopolskim (3,79 tys. wniosków).


Efektywny system szkoleniowy - Menedżer Produkcji - czasopismo związane z tematyką zarządzania pracownikami\nEfektywny system szkoleniowy\n„Osobiście jestem zawsze gotowy się uczyć, choć nie zawsze lubię być nauczany”.\nWspółczesną gospodarkę, a tym samym rynek pracy charakteryzują intensywne przemiany ekonomiczne, społeczno-kulturowe i technologiczne. Wymagają one od nas wszystkich – pracowników, menedżerów, dyrektorów – ciągłego doskonalenia wiedzy i umiejętności. Niezbędne jest coraz większe zaangażowanie pracowników w realizację celów organizacji. Sytuacja ta wymusza stosowanie coraz nowszych i bardziej doskonałych form budowania kompetencji zawodowych pracowników. Nie wystarczają już tradycyjne szkolenia pracownicze. Coraz większego znaczenia nabierają nowe formy doskonalenia pracowników, takie jak coaching, mentoring i tutoring – to mogłoby nie zaskakiwać w dobie pędzącego postępu technologicznego, rosnącej konkurencyjności oraz wymagań samych pracowników. Wyzwaniem jednak staje się stworzenie takiego systemu i oferty szkoleniowej dla załogi, która uwzględni różnorodność zespołu, choćby wynikającą z różnic językowych, kulturowych czy systemu wartości.\nPracownicy to niezwykle ważny, niezastąpiony kapitał firmy, który wymaga wielu inwestycji – często kosztownych, jednak bardzo opłacalnych. Stawiając na rozwój kadr, rozwijamy swoje przedsiębiorstwo. Kwestia ta ma coraz większe znaczenie. Menedżerowie zauważają, że potencjał pracowników – ich zdolność do tworzenia i wdrażania innowacyjnych projektów – może stać się źródłem przewagi nad innymi firmami. Najbardziej popularną formą podnoszenia kwalifikacji pracownika są szkolenia, które obejmują realizowane w organizacji procesy uczenia, ukierunkowane na podniesienie kwalifikacji, uzupełnienie ich o nowe elementy wiedzy, umiejętności, cechy osobowe czy zachowania. Wśród najczęściej stosowanych form nowoczesnych metod doskonalenia pracowników wymienia się: coaching, mentoring oraz tutoring. Coraz bardziej liczą się kompetencje pracownika. Obecnie do najbardziej pożądanych kompetencji należą: współpraca w zespole, przywództwo, zdolności komunikacyjne, orientacja na klienta, elastyczność oraz zachęcanie do rozwoju innych. W związku z powyższym warto się zastanowić, jak należałoby skonstruować system szkolenia pracowników, tak aby nie tylko zadbać o ich poziom wiedzy i umiejętności, ale też mieć na uwadze różnice wynikające z ich pochodzenia, systemu wartości oraz dotychczasowych doświadczeń. Reasumując – ważne jest, aby rozsądnie i z uwzględnieniem szerokiej perspektywy oraz aktualnych wyzwań rynku pracy zbudować system rozwoju kompetencji zawodowych współczesnego pracownika.\nWśród metod kształtowania i doskonalenia kompetencji pracowników wciąż najbardziej popularne są szkolenia. Ich atuty to niewątpliwie krótki czas trwania i duża intensywność oddziaływania na osoby uczestniczące. Podkreślić jednak warto, że szkolenia adresowane dziś do pracowników mają niewiele wspólnego z tymi, które były powszechne jeszcze 10–15 lat temu. Do historii odeszły czasy, w których szkolenie utożsamiane było z nudnym wykładem lub ograniczało się do nauki obsługi jakiegoś urządzenia. Dziś takie zajęcia obejmują bardzo szeroki wachlarz tematów, na bieżąco dostosowywanych do potrzeb konkretnych firm i grup zawodowych – to tzw. szkolenia na miarę. Diametralnie zmieniła się również forma ich prowadzenia. Wyraźnie dominują formy interaktywne, warsztatowe, ukierunkowane na nauczanie przez doświadczenie. Znacząco poszerzył się krąg odbiorców szkoleń. To nie tylko młodzi i niedoświadczeni pracownicy, ale przedstawiciele wszystkich szczebli struktury organizacyjnej, jak również ci pracownicy z dłuższym stażem i znaczącym doświadczeniem.\nSzkolenie pracowników to rodzaj nauczania, poprzez który dąży się do spowodowania względnie trwałej zmiany, tak aby zwiększyć kwalifikacje niezbędne do wykonywania danej pracy. Szkolenie wiąże się ze zmianą umiejętności, wiedzy, postaw i zachowań. Ashok Jashapara, definiując szkolenie, wskazuje, iż jest to „zaplanowane przedsięwzięcie służące temu, aby człowiek nauczył się konkretnych rzeczy i na nowo ukształtował swoją postawę”. Z kolei R. Harré i R. Lamb szkolenie definiują jako „aktywność zaprojektowaną w celu wzbogacenia wiedzy, umiejętności czy zdolności uczestników lub dla zmiany ich postaw i zachowań społecznych w jakimś określonym kierunku”. Wspólnym mianownikiem przytoczonych definicji jest traktowanie szkolenia jako okoliczności do kształtowania przede wszystkim bardzo konkretnych, „twardych” umiejętności zawodowych, które w sposób wyraźny, szybki i mierzalny podniosą efektywność pracownika, w tym jego skuteczność i sprawność zawodową. Podstawowym celem szkolenia jest pomoc organizacji w wykonywaniu jej zadań poprzez zwiększenie wartości jej najważniejszych zasobów, czyli zatrudnionych pracowników. Szkolenie oznacza inwestowanie w ludzi, aby umożliwić im osiąganie lepszych rezultatów i pełniejsze wykorzystanie ich potencjału. Zmierza ono do zwiększenia zakresu kompetencji pracowników i umożliwienia im osiągania lepszych wyników pracy. Ma też na celu pomaganie pracownikom w rozwoju w ramach firmy, aby w miarę możliwości mogli oni zaspokajać swoje potrzeby wyższego rzędu. Wreszcie szkolenie ma umożliwić zredukowanie czasu przeznaczonego na kształcenie nowych lub zajmujących nowe stanowiska pracowników. Ma też dać poczucie, że staną się oni w pełni kompetentni w jak najkrótszym czasie i w jak najbardziej ekonomiczny sposób. Tym samym szkolenie jest cennym narzędziem do minimalizowania luk kompetencyjnych.\nW związku z powyższym szkolenie i doskonalenie są to dwie części składowe procesu rozwoju zasobów ludzkich. Celem szkoleń jest rozwijanie umiejętności na bieżącym stanowisku pracy. Programy doskonalenia mają za zadanie podwyższanie kompetencji wymaganych do osiągania zadań w przyszłości. Współcześnie wymaga się od pracowników dodatkowego przeszkolenia w celu rozwijania potrzebnej wiedzy na obecnie zajmowanym stanowisku. Należy również systematycznie oceniać wyniki ich pracy oraz na tej podstawie, używając informacji zwrotnej, skłaniać do samorozwoju. Podnoszenie umiejętności, postrzegane jako szkolenie i doskonalenie, jest elementem rozwoju zawodowego. Precyzyjnie połączone z pozostałymi komponentami tworzą system ocen, awansów i karier zawodowych. Nastawienie do szkolenia i doskonalenia jako składnika procesu kadrowego jest związane z przyjętym w przedsiębiorstwie modelem polityki personalnej. W modelu tym szkolenie i doskonalenie nie jest częstym i powszechnie stosowanym sposobem podnoszenia kwalifikacji pracowników, lecz tylko ponadplanowym elementem, który ma dać możliwość rozwoju pracownikowi. W modelu kapitału ludzkiego zatrudnia się pracowników nie dlatego, że są najlepiej wyedukowani, tylko z powodu drzemiącego w nich potencjału czy talentu. Organizacja, która nie szkoli pracowników, nie pomaga im w nabywaniu potrzebnych umiejętności, nie jest w stanie nadążać za zmianami i efektywnie konkurować na rynku.\nZanim jednak przejdziemy do spojrzenia na system szkoleniowy z uwzględnieniem różnic indywidualnych pracowników (np. systemu wartości, różnic osobowościowych czy kulturowych), co niewątpliwie podnosi konkurencyjność firmy, warto przyjrzeć się samemu procesowi planowania i realizacji szkoleń.\nSzkolenia to systematyczne nabywanie i doskonalenie wiedzy i umiejętności niezbędnych do skutecznego wykonywania danego zadania. Związane są nierzadko ze znaczną inwestycją. Budowanie procesu szkoleniowego oparte jest o następujące etapy:\nOcena potrzeb szkoleniowych.\nOpracowanie programu szkolenia oraz sposobów jego oceny.\nModyfikacja programu szkolenia na podstawie jego oceny.\nAnaliza i identyfikacja potrzeb szkoleniowych to najważniejszy etap, gdyż staranność jego przeprowadzenia wpływa na cały proces szkoleniowy. Uwzględnienie na tym etapie nie tylko firmowych, ale również indywidualnych potrzeb pracownika, wydaje się kluczowe. Nieodpowiednie rozpoznanie potrzeb może przyczynić się do błędów w doborze rodzaju metody szkolenia, a w rezultacie do złej alokacji środków finansowych firmy. Ustalanie zapotrzebowania na kształcenie i rozwój pracowników odbywa się na trzech poziomach: organizacyjnym, zawodowym i indywidualnym.\nAnaliza potrzeb z punktu widzenia organizacji uwzględnia stan obecny firmy, poziom jej rozwoju oraz planowanych przedsięwzięć i zmian, bazując na takich determinantach, jak: restrukturyzacja, przedsięwzięcia firm konkurencyjnych, zmiany legislacyjne czy modyfikacje technologiczne. Ważne również mogą się okazać przeanalizowanie działań dyrekcji, oceny dotyczące jakości produktów czy opinie pochodzące od samych klientów. Narzędziem, które warto wykorzystać jest szczegółowo stworzony wywiad dotyczący celów i sposobów funkcjonowania organizacji oraz ewaluacji aktualnej sytuacji i planów na kolejne lata.\nRozpatrując poziom zawodowy, istotne są: analiza celów i stanowisk pracy, oczekiwania związane z kompetencjami niezbędnymi do wykonywania określonej pracy, analiza błędów, dane będące wynikiem kontroli jakości, nowe procesy i strategie oraz wszelkie inicjatywy (np. całościowe zarządzanie jakością, produkcja tylko na bieżące potrzeby, czynności nastawione na multikompetencyjność itd.). Informacje pozyskuje się z dokumentów firmy, rozmów z kierownictwem i pracownikami firmy, a także nadzorowania zachowań personelu w miejscu pracy.\nPotrzeby indywidualne określa się, monitorując np. wyniki rozmów kwalifikacyjnych, ścieżki karier pracowników, rezultaty badań realizowanych przez centra oceny, wnioski wyciągane po szkoleniach. Na tym etapie istotne są również potrzeby szkoleniowe, o których informują pracownicy, którzy dążą do rozwoju zawodowego, wykorzystania swojego potencjału zawodowego, powiększenia odpowiedzialności. Na poziomie indywidualnym często wykorzystywana jest analiza umiejętności istotnych dla danego stanowiska. Metodę tę stosuje się, gdy osoby biorące udział w szkoleniach realizują różne zadania wymagające zbliżonych umiejętności (np. grupa kierowników). Efektem tej analizy jest precyzyjne zdefiniowanie kompetencji istotnych dla wykonywania pewnych zadań ogólnych.\nKontynuując rozważania o zasadności tworzenia samego systemu szkoleniowego, można zadać pytania: skoro szkolenia stanowią ważną inwestycję, a nie tylko wydatek, to w jakie szkolenia należy inwestować? Co należy wziąć pod uwagę, budując skuteczny system szkoleniowy w przedsiębiorstwie? Na co system ten powinien zwracać uwagę i co szkolenia winny rozwijać, aby podnosić konkurencyjność firmy? Wydaje się, że w dobie obecnych dynamicznych zmian na rynku pracy, stojąc u schyłku pierwszego dwudziestolecia XXI w., należy na te pytania odpowiedzieć. Coraz częściej bowiem menedżerowie stoją przed wyzwaniem, jakim jest tworzenie zespołów wielokulturowych, złożonych z ludzi o różnych systemach wartości, doświadczeniu, osobowości i temperamencie. To wszystko składa się na tak ważny, wcześniej wspomniany kapitał ludzi firmy.\nW tradycyjnym, na szczęście już coraz mniej popularnym podejściu do szkoleń uważano, że wystarczy rozwijanie kompetencji technicznych, związanych z wykonywaniem zadań, obejmujące wiedzę i umiejętności zapewniające sprawne posługiwanie się rzeczami. Czy jednak dzisiaj także jest to wystarczające i – przede wszystkim – bezpieczne? Uwzględniając rosnącą konkurencyjność, zmiany na rynku pracy i wielokulturowość zespołów, coraz bardziej istotne staje się nie tylko dostarczanie wiedzy i samych umiejętności technicznych, ale także tzw. umiejętności miękkich, nazywanych społecznymi, które odnoszą się do komunikowania się z innymi i współpracy oraz do kierowania własną chęcią do działania i zaangażowaniem. Również rosnąca konieczność realizacji projektów w różnych zespołach, zwłaszcza wielokulturowych, wymaga rozwoju umiejętności współdziałania i komunikowania dla zapewnienia efektywności realizacji celów. W związku z tym wskazuje się coraz częściej na rolę zasobów ludzkich, a także tzw. zasobów psychologicznych organizacji rozwijanych przez szkolenia.\nFred Luthans i Carolyn M. Youssef, analizując systemy szkoleniowe organizacji, wskazują cztery potencjalne źródła zasobów. Pierwsze z nich to tradycyjnie wyróżniane zasoby finansowe, zasoby strukturalne (np. zasoby fizyczne, procedury, systemy, modele podejmowania decyzji) oraz technologiczne (np. technologie informatyczne). Ta grupa zasobów nie stanowi zwykle unikalnej właściwości żadnej firmy i w niedługim czasie może zostać skopiowana przez konkurencję. W związku z tym tradycyjne zasoby, choć łatwo mierzalne, obiektywne, nie stanowią dobrej gwarancji konkurencyjności firmy.\nKolejna grupa to zasoby ludzkie, do których zalicza się tzw. wiedzę jawną (explicit knowledge) oraz wiedzę utajoną (tacit knowledge) pracowników danej firmy. O ile wiedza jawna, zdobywana także podczas szkoleń, może być w pewnym stopniu przejęta przez konkurencję, o tyle wiedza utajona stanowi...\nPrzywiązanie organizacyjne – efektywna alternatywa dla podwyżek...


Domowy wyrób.Coś do chleba i talerza.: Polędwica podsuszana\nPrzyprawy podane są na jedną sztukę\nPolędwiczki ,proponuje zrobić od razu 2-3 sztuki bo szybko znikają z talerza:)\nCukier - jedna łyżka\nSól kamienna/Morska (niejodowana) jedna łyżka czubata\nPeklosól - 1 czubata łyżeczka\npieprz ziołowy -1 łyżeczka\npapryka słodka wędzona - 1 łyżeczka\nczosnek świeży wyciśnięty przez praskę -3,4 ząbków\nzioła prowansalskie -1 łyżeczka\nbazylia -1 łyżeczka\noregano -1 łyżeczka\nRodzaj przypraw jest nieograniczony i dowolny.Te przyprawy co ja wykorzystałem w przepisie to tylko sugestia.\n1.Kupione polędwiczki płuczemy pod bieżącą wodą,następnie osuszamy . Następnie tak przygotowany polędwiczki posypujemy cukrem.Wkładamy do pojemnika,ale tak, żeby nie leżał bezpośrednio na dnie trzeba wstawić tak jakiś ruszt,u mnie to były pokrywki od małych słoików robi się to po to żeby mięso nie leżało w wodzie,którą puści od cukru. Tak przygotowane mięso wkładamy do lodówki na 24 godziny. W połowie czasu należy je obrócić.\n2.Po 24 godzinach wyjmujemy z lodówki. Polędwiczki opłukujemy pod zimną wodą z resztek cukru i osuszamy ręcznikiem papierowym.Myjemy pojemnik i pokrywki.Mieszamy se sobą sól i peklosól i obtaczamy mięso, a następnie układamy w naszym pojemniku na pokrywkach.I wstawiamy na 24 godziny do lodówki,w połowie czasu obracamy mięso.\n3.Po 24 godzinach wszystkie nasze przyprawy mieszamy ze sobą. Mięso wyjmujemy z lodówki,płuczemy pod zimną wodą, osuszamy papierowym ręcznikiem.Pojemnik ponownie myjemy oraz pokrywki.Polędwiczki nacieramy wyciśniętym czosnkiem i otaczamy dokładnie w przyprawach.Tak obtoczone polędwiczki ponownie układamy w naszym pojemniku i chowamy do lodówki na 24 godziny.W połowie czasu ponownie obracamy.\n4.Po 24 godzinach wyjmujemy polędwiczki z lodówki i owijamy w gazę lub bandażem i wieszamy w suchym i przewiewnym miejscu. U mnie to był karnisz w kuchni dobrze jak okno jest uchylone.Tak przygotowane mięso musi wisieć od 5 do 10 dni.Im dłużej tym będzie twardsze.\nAutor: jacek wiertel o 23:36


Jan Żok - Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych\nJan Żok – żołnierz Narodowej Organizacji Bojowej, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.\nUrodził się 21 stycznia 1884 roku w Chorzeminie, powiat Babimost, pod zaborem pruskim. Niewiele wiemy o jego życiu przed wybuchem II wojny światowej. Wiemy, że zamieszkał w Starołęce, obecnie jest to dzielnica Poznania. Podjął pracę jako robotnik wykwalifikowany w utworzonej w 1928 roku poznańskiej Fabryce Opon Samochodowych i Rowerowych „Stomil”, prężnie rozwijającej się polskiej firmie współpracującej z amerykańskim producentem opon General Tire and Rubber Company.\nW dniu 10 września 1939 roku Niemcy zajęli Poznań. Niemal natychmiast okupant niemiecki rozpoczął egzekucje i wysiedlenia ludności polskiej i żydowskiej. Wielkopolska została włączona do Rzeszy Niemieckiej jako Kraj Warty. Językiem urzędowym znowu był język niemiecki. Niemcy przejęli „Stomil” i sprzedali niemieckiej spółce Continental Gummiwerke AG Hanower. W czasie niemieckiej okupacji zakład, pod nazwą Posener Gummiwerke, produkował na potrzeby niemieckiej armii, zatrudniając wielu robotników przymusowych.\nPod okupacją Polacy ponownie zaczęli organizować konspirację antyniemiecką. W dniu 16 listopada 1939 roku działacze Stronnictwa Narodowego (SN) powołali konspiracyjną organizację wojskową – Narodową Organizację Bojową (NOB). Jan Żok włączył się w działalność konspiracyjną. Wstąpił do Narodowej Organizacji Bojowej (NOB) na terenie swojego zakładu pracy. Pełnił funkcję komendanta „piątki” w Wydzielonym Obwodzie Stomil NOB. Prowadził działalność organizacyjną i kolportaż wydawanego przez Stronnictwo Narodowe pisma „Polska Narodowa”.\nNiemieckie gestapo intensywnie rozpracowywało polski ruch oporu. Na skutek dekonspiracji i zwerbowania w NOB agentów organizacja została rozbita. Pierwsze aresztowania miały miejsce w grudniu 1940 roku. Jan Żok został aresztowany przez gestapo wiosną 1941 roku i osadzony w poznańskim Forcie VII. Fort VII był pierwszym obozem koncentracyjnym utworzonym przez Niemców na okupowanych ziemiach polskich. Na terenie Wielkopolski był największym ośrodkiem eksterminacji polskiej ludności cywilnej. Był także pierwszym obozem, w którym Niemcy w testowej komorze gazowej użyli gazu do masowego mordowania Polaków.\nW dniu 28 kwietnia 1942 roku wyrokiem niemieckiego Wyższego Sądu Rejonowego w Poznaniu (OLG Posen) na sesji wyjazdowej w Lesznie Jan Żok został skazany na 10 lat obostrzonego obozu karnego. Następnego dnia wywieziono go, razem z innymi członkami NOB skazanymi w tym samym procesie, do niemieckiego więzienia w Rawiczu, skąd 12 grudnia 1942 roku zostali przetransportowani do niemieckiego obozu koncentracyjnego Mauthausen. Jan Żok otrzymał numer obozowy 18900. Zmarł w Mauthausen 21 stycznia 1943 roku. Miał 59 lat.\nTagged Fort VII PoznańJan ŻokMauthausenNarodowa Organizacja Bojowa


Bez prowizji, ale nie za darmo - Jak zarządzać wydatkami - rp.pl\nAktualizacja: 10.12.2009, 00:25\nBez prowizji, ale nie za darmo\nWakacje kredytowe mogą przynieść ulgę domowym finansom, ale nie obejdzie się bez dodatkowych kosztów. Nawet jeśli bank nie pobiera opłaty za zmianę harmonogramu, wzrosną odsetki od odroczonych płatności\nW okresie świątecznym, gdy rosną bieżące wydatki, łatwo jest skusić się na propozycję banku, by czasowo zawiesić spłatę kredytu hipotecznego lub pożyczki gotówkowej. Trzeba jednak pamiętać, że taka opcja zawsze będzie droższa niż spłata według pierwotnego harmonogramu. Poniżej dalsza część artykułu\nGdy bank uwzględni wniosek klienta o wakacje kredytowe, najczęściej nie wydłuży okresu spłaty całego kredytu. Zamiast tego kwotę, którą kredytobiorca miał pierwotnie spłacić np. w grudniu, podzieli na części i dopisze do pozostałych do spłaty rat. Ponieważ oddamy bankowi pieniądze później, siłą rzeczy zapłacimy więcej odsetek. [wyimek]500 złotych to w BPH maksymalna stawka za aneks do umowy kredytowej, niezbędny, by zawiesić spłatę rat[/wyimek]\nNawet gdy bank deklaruje, że skorzystanie z wakacji kredytowych jest prawem klienta, zawsze zastrzega sobie prawo do odmowy. Zwykle korzysta z niego, gdy klient ma opóźnienia w spłacie kredytu, gdy zbyt późno złoży wniosek o przerwę w spłacie, albo gdy spłaca kredyt dopiero od kilku miesięcy, a regulamin przewiduje, że z zawieszenia spłat można skorzystać np. najwcześniej po roku. Najpoważniejszym obciążeniem dla domowego budżetu jest zwykle rata kredytu hipotecznego. Dlatego banki najczęściej umożliwiają przerwy w obsłudze właśnie tego kredytu. Niekiedy klienci za prawo opuszczenia pojedynczej raty muszą zapłacić nawet kilkaset złotych. Jednym z bardziej elastycznych banków jest Polbank. Tu wysokość sześciu rat w ciągu roku można zmniejszyć do 50 proc. lub zwiększyć do 200 proc. wyjściowej wartości. Dodatkowo raz w roku można skorzystać z miesięcznych wakacji kredytowych i nie płacić nic. Wartość pominiętej raty jest rozkładana na pozostałe do spłaty raty kredytu. [wyimek]50 procent raty przewidzianej w harmonogramie mogą przez sześć miesięcy w roku płacić klienci Polbanku[/wyimek] Millennium pozwala skorzystać z wakacji (dotyczą pełnej raty) nie częściej niż raz w roku. Druga możliwość to karencja w spłacie samego kapitału, która w całym okresie kredytowania nie może trwać dłużej niż 24 miesiące. W obu przypadkach okres spłaty kredytu pozostaje bez zmian. Kredytobiorcy, którzy podpisali umowę kredytową po październiku 2004, korzystają z wakacji kredytowych bez opłat, pozostali muszą zapłacić jednorazowo 200 zł za aneks do umowy. W BPH harmonogram spłaty kredytu hipotecznego można zmienić tylko w uzasadnionych przypadkach. Bank zalicza do tej kategorii np. utratę pracy, zmianę poziomu dochodów czy problemy ze zdrowiem kredytobiorcy. W dodatku czasowo można zawiesić tylko spłatę kapitału, odsetki są wymagane na bieżąco. Standardowo bank nie wydłuża okresu kredytowania, tylko podnosi wysokość kolejnych rat. Taka zmiana kosztuje od 200 do 500 zł. Mniej za aneks każe sobie płacić BZ WBK. Sporządzenie i podpisanie takiego dokumentu kosztuje 100 zł. Wakacje kredytowe mogą być przyznane na sześć miesięcy i tylko raz w całym okresie spłaty. Również tu kapitał podlegający karencji rozkładany jest na pozostałe do spłaty raty. GE Money pozwala raz w roku opuścić spłatę jednej raty kredytu hipotecznego. Po skorzystaniu z takich wakacji klient otrzyma od banku nowy harmonogram spłat, ze zwiększonymi ratami. Na dłuższe, trzymiesięczne wakacje kredytowe, mogą liczyć tylko klienci, którym urodził się potomek lub którzy adoptowali dziecko. Dotyczy to tylko umów zawartych od października 2007 r. [wyimek]3 miesiące tak długie wakacje kredytowe w GE Money Banku dostaną tylko świeżo upieczeni rodzice[/wyimek] Lukas Bank pozwala raz w roku spłacić tylko odsetkową część raty kredytu. Taka zmiana powoduje albo wzrost kwoty pozostałych rat, albo wydłużenie okresu kredytowania. W tym drugim przypadku wymagane jest podpisanie aneksu do umowy. Z kolei w Fortis Banku można zawiesić spłatę 12 pełnych rat kredytu hipotecznego, ale jednorazowo najwyżej na dwa miesiące i nie częściej niż raz na rok. Kwota, której płatność została odłożona, jest dodawana do salda zadłużenia kredytu i rozkładana na pozostałe raty. Bank nie pobiera za tę czynność prowizji. Wakacji kredytowych w standardowej ofercie nie ma ING. Takie prawo można otrzymać tylko w wyniku indywidualnej decyzji. W części banków możliwe jest czasowe zmniejszenie obciążeń związanych ze spłatą kredytu gotówkowego. Np. w PKO BP spłatę można zawiesić na sześć miesięcy. Po tym czasie odsetki mogą być dopisane do kwoty kapitału lub spłacone jednorazowo. Bank przewidział w cenniku opłaty za prolongatę spłaty, za zawieszenie spłaty i za zmianę planu spłaty na wniosek kredytobiorcy. W Fortis Banku okres spłaty kredytu wydłuża się o czas przyznanej przez bank przerwy. W Lukas Banku na ulgowe potraktowanie mogą liczyć tylko klienci, którzy zaciągnęli kredyt w sklepach objętych promocją „Odroczona rata”. Z kolei BZ WBK w ogóle nie przewidział procedury zawieszenia spłaty kredytu gotówkowego i trzeba to negocjować indywidualnie. W Deutsche Banku PBC o prawo do zawieszenia spłaty kredytu hipotecznego trzeba się starać indywidualnie. Podobnie restrykcyjnie traktowani są klienci, którzy zaciągnęli kredyt gotówkowy. Częścią standardowej oferty są za to wakacje kredytowe dla użytkowników kart kredytowych. Po sześciu miesiącach prawidłowego korzystania z karty jej posiadacz może odroczyć spłatę zadłużenia o jeden cykl rozliczeniowy, przedłużając w ten sposób okres bezodsetkowy do 86 dni. Z tych niestandardowych wakacji kredytowych można skorzystać nie częściej niż raz w roku. Opłata za takie odroczenie płatności wynosi 20 zł. [ramka][link=http://www.rp.pl/artykul/363285,403695_Kosztowne_wakacje_kredytowe.html] Mam zapłacić 3 tys. zł za wakacje kredytowe - list czytelnika[/link][/ramka]


Zaś jeżeli ostatecznie nie dowierzamy obecnemu\nJeśli wnioskujemy, iż polska zaradność nie egzystuje wcześniej właśnie wyjątkowa jakże raz dodatkowo coraz wielokrotnie również inaugurujemy jeszcze najczęściej odczuwać, potrzebujemy rzeczone przeobrazić plus odzyskać przedpotopową rutynę, co potrafimy na powodzenie odbyć. O bliski kompromis odpornościowy dopilnują ponieważ probiotyki, tedy jeżeli poczniemy połyka jeść metodycznie, zapobiegniemy zapadnięcia na chorobę przy zaziębienie. Ustalmy owszem, czym w całokształcie istnieje rzeczony probiotyk.\nAbsolutnie pragniemy o dziwo wychwytywać się do apteki, iżby pozyskać aktualny leczniczy efekt. Zwalcza on wszakże w niezwartym połykaniu, które metodycznie spotykamy w sklepach, zaś którego nie znajdujemy, bowiem poczytujemy, iż ono dokłada się raptem dzieciom. Wymowa naturalnie o nabiale, jaki właśnie dostał krzywdzącą markę, natomiast nie powinno właśnie żyć, jeżeli bieżące on liczy w bezwzględni żywiołowe wytworności bakterii nieprzezroczystych. Jeżeli nie zawieramy przeczulenia na laktozę, przezornie możemy po nie dobiegać, bo swojski układ przyimek przedmiotu połyka strawi, o szlamie wyłonimy przetwory puste zaś skomponowane "po domowemu". Unikajmy nadto zatem masek. na mleka UHT, alias bagaże znacznie przetworzone. Im niesłychanie ingerował w nie ich producent, niniejszym odrobinę bakterii nieprzezroczystych się w nich odnalazło.\nZaś jeżeli ostatecznie nie dowierzamy obecnemu, co trafiamy w szablonowych marketach plus handlach, nieustannie umiemy wyruszyć na importy do apteki, alias do hipermarketu medycznego, jaki z okresu do okresu na widać podróżujemy. Przy drugiej gościnie zapytajmy po prostacku o probiotyki, ponieważ pewne z nich zachorujemy przyimek drogi. Smakują one od transport kraków tanio trochę do kilkudziesięciu świetnych, natomiast obfitują na chwilka miechów.\nTeraz prawie rok po ożenku zostali papami efektownej córy, tudzież po dwóch latkach synka.\nGwałtem niemal rok po ślubie przeżyli staruszkami nadzwyczajnej córy, zaś po dwóch latach synka.\nSzybko poprosił Hanię o rąsię, przeżył ugoszczony spośród nadzieją i po ożenku wywiózł ją do Warszawy, dokąd złapał godność w Personelu Podstawowym Armia Polnego.\nZazwyczaj na frontu czerwca nadchodzili do nas na lato\nSzybko nieomalże rok po ślubie zostawili papami bajecznej córuni, oraz po dwóch latkach młodzika.\nWczas wezwałem Hanię o grabulę, przetrwał wypity z uciechą również po ożenku wywiózł ją do Warszawy, gdzie nabył godność w Kręgu Transgranicznym Armia Swojskiego.\nNiezadługo zawołał Hanię o lewicę, dotrwał klasyczny spośród nadzieją a po ślubie wywiózł ją do Stolicy, gdzie pozostał austerię w Poprzeczce Grupowym Armia Narodowego.\nStale na zaczątku czerwca spadali do nas na latko\nNuże niespełna rok po ślubie przeżyli dziadkami urokliwej córuni, natomiast po dwóch latkach malca.\nSchematem do wyczynu egzystuje dostojny priorytet druciaka\nNa ekspedientek półkach ujawnimy


Prandelli: Zwycięską bramkę powinien zweryfikować VAR | FcInter.pl\nPrandelli: Zwycięską bramkę powinien zweryfikować VAR\nCesare Prandelli, trener Fiorentiny, po wczorajszym przegranym przez jego drużynę meczu w Pucharze Włoch z Interem udzielił następującego pomeczowego wywiadu na konferencji prasowej:\n- Jest wielkie rozczarowanie i żal, ale równocześnie jesteśmy dumni z naszego występu, ponieważ byliśmy o minutę od zepchnięcia Interu do konkursu jedenastek.\n- Uważam, że zwycięska bramka dla Interu powinna być zweryfikowana przez VAR, ponieważ sędzia tego spotkania na 30 sekund przed końcem drugiej części dogrywki powinien pokazać więcej taktu.\n- Ostatnie nasze występy były dobre i najwyraźniej nadal musimy się przełamywać, by wyrwać się ze strefy spadkowej. Mam nadzieję, że takie mecze jak dziś pomogą nam nabrać więcej wiary w siebie. Potrzebujemy więcej pewności siebie, w niektórych momentach meczu.\n- Nie miałem wątpliwości, że Kouame zagra dobre spotkanie. Nie mając nikogo w roli trequartisty, możemy w to miejsce wystawić dwóch napastników, ale kiedy pomiędzy nimi znajdzie się rywal, to wszystko się komplikuje. Podobała mi się współpraca pomiędzy Valhoviciem a Kouame, ale to ze względu na to, że mieliśmy jeszcze trzech pomocników.\n- Gaetano Castrovilli w pierwszej połowie cofał się za głęboko, ale takimi występami jak dziś pokazał, że ma potencjał na przyszłość.\nTagi: Puchar Włoch Fiorentina-Inter Cesare Prandelli\nConte: Jestem zadowolony, próbowaliśmy wszystkiego (3)\nByły asystent Conte: Conte jest teraz Interistą. Nie ma opcji odejścia (0)\n14.01.2021 o 17:40 przez Wyzyskiwacz\nBrak mi siły jak widzę ludzi którzy myślą, że VAR jest używany tylko wówczas gdy sędzia podchodzi do monitora. Nie mogę pojąć, że tego nie kumają nawet niektórzy trenerzy\n14.01.2021 o 17:07 przez Claudio\nOj już nie sap tak mocno pisowcu, tylko przyjmij to na klatę\nZawsze gdy brakuje ci argumentów to wyzywasz od pisowców.\nAle z twojej strony tak szczerze nie oczekuję zbyt wiele\n14.01.2021 o 13:10 przez Jacenty\nCiekaw jestem co co mu chodziło z tą bramką. O spalonym przecież nie było mowy...\n14.01.2021 o 13:17 przez Lopez\nPewnie o ten faul na Quarcie.\n14.01.2021 o 13:56 przez Jacenty\nOk dzięki, niestety nie mogę znaleźć powtórki akcji z rzekomym faulem.\n14.01.2021 o 13:06 przez embiakowsky\n@Claudio w kukuryku Cup w Anglii nie stosują varu bo nie mają tej technologii w niższych ligach i nie stosują go tam żeby było fair. Może z tym Ci się pomyliło\n14.01.2021 o 15:07 przez Claudio\nDokładnie...pewnie z tym mi się pomyliło.\n14.01.2021 o 12:42 przez Claudio\nPo pierwsze w Coppa Italia nie ma VARu.\nPo drugie to rozumiem frustrację poprzez straconą bramkę w końcówce dogrywki, gdzie wybijało się tylko piłkę w oczekiwaniu na karne, ale to nie zmienia faktu, iż gol był prawidłowy i Cesare niech lepiej skupi się na następnych meczach, a nie szuka problemów tam gdzie ich nie ma.\n14.01.2021 o 12:55 przez Orrin\nprzecież jest VAR co ty gadasz zobacz sobie tutaj\n14.01.2021 o 12:59 przez Thunder\nKtoś chyba inny mecz oglądał? Var wczoraj był chyba 3 razy zastosowany.\n14.01.2021 o 14:02 przez IlCapitano\nNiestety totalna kompromitacja użytkownika @klawdyjo\n14.01.2021 o 14:07 przez Endru\nLubie Cię @Claudio ale nie\n14.01.2021 o 15:05 przez Claudio\nNie no takich kompromitacji jakie ty zaliczasz nie udźwignę.\n14.01.2021 o 15:22 przez IlCapitano\nOrzeu, dzisiaj, 10:04\nJaszczu91, wczoraj, 20:46\nRaffal, 21 kwietnia, 20:14\nIntNarcyz, 21 kwietnia, 12:35\njackop, 20 kwietnia, 12:16\nIlCapitano 23.04.2021 10:45\nmaniekfci 23.04.2021 10:43\nto co, Hellas kolejna okazja na rozłożenie nóg\nVVujek 23.04.2021 10:43\nmaniekfci 23.04.2021 10:35\nmoże karma już zaszczepiony i sterują jego czipem przez 5g\nIlCapitano 23.04.2021 10:33\nRaczej sortuje paczki po socjologii\nKamiliusz1908 23.04.2021 10:32\nJest jeszcze opcja jak ktoś tam trafnie opisał ze chłop skończył zarządzanie i skanuje dokumenty w korpo za 2200\nIlCapitano 23.04.2021 10:32\nJabcoka wali w opór i tęskni za komuną bo porządek był\nKamiliusz1908 23.04.2021 10:31\nOrzeu 23.04.2021 10:31\nVVujek 23.04.2021 10:30\nKarma wypił 2 bulboty i blaszak z narzędziami obrzygał na budowie. .\nnicolas80 23.04.2021 10:24\nzaatakował 500 + dostanie -\nIlCapitano 23.04.2021 10:23\nKarmnik nadałby się z Imrahilem\nDzonyy 23.04.2021 10:22\nmaniekfci 23.04.2021 10:22\nDzonyy 23.04.2021 10:21\ngdzie to napisal\nCzarodziejCzasu 23.04.2021 10:20\nDawno nikt nie wysral takiego gowna\nKarma skompromitował sie strasznie\nEndru 23.04.2021 10:15\nWskaż najlepszego piłkarza Interu w meczu ze Spezią:\nLiczba użytkowników: 27164\nLiczba newsów: 39401\nLiczba komentarzy: 476277\nUżytkownicy online: 7 (danielinter, cuba, CzarodziejCzasu, Orzeu, IlCapitano, WTC, Lopez) oraz 27 gości


SCP-096 - Fundacja SCP\nLista angielska » SCP-096\nIdentyfikator podmiotu: SCP-096\nSpecjalne Czynności Przechowawcze: Podmiot przechowywany jest w celi: hermetycznym sześcianie ze stali o ścianie szerokości 5 [m]. Obowiązkiem jest cotygodniowe sprawdzenie przechowalni pod kątem znalezienia wszelkich pęknięć i dziur. W celi SCP-096 nie może znajdować się żadne urządzenie nagrywające. Ochrona używać będzie uprzednio zainstalowanych czujników zmian ciśnienia i detektorów laserowych, by upewniać się, że SCP-096 ciągle znajduje się w celi.\nNie wolno wykonywać żadnych zdjęć, materiałów filmowych ani audio dotyczących SCP-096 bez uprzedniego zezwolenia od Dr. ███ i O5-█.\nOpis: SCP-096 to humanoid mierzący około 2,38 [m]. Podmiot nie posiada znacznej masy mięśniowej; wstępna analiza wskazuje na ciężkie niedożywienie. Ramiona podmiotu nie odpowiadają proporcjonalnie reszcie ciała obiektu, każda z rąk mierzy około 1,5 [m] długości. Skóra pozbawiona jest pigmentu; nie stwierdzono owłosienia.\nŻuchwa SCP-096 może się opuścić, tworząc w rezultacie otwór gębowy czterokrotnie większy od normy ludzkiej. Inne szczegóły twarzowe odpowiadają prawidłom ludzkim, jednakże oczy są również pozbawione pigmentu. Nie jesteśmy w stanie obecnie stwierdzić, czy SCP-096 jest ślepy, czy nie. SCP-096 nie wykazuje obecności wyższych funkcji mózgowych; obecnie jest traktowany jako obiekt nierozumny.\nNormalnie SCP-096 jest niezwykle łagodny; czujniki zmiany ciśnienia wewnątrz celi wskazują na to, że obiekt większość dnia spędza na powolnym i regularnym spacerowaniu wzdłuż wschodniej ściany przechowalni. Jednakże, jeżeli ktoś spojrzy na twarz SCP-096, niezależnie od tego, czy bezpośrednio, na nagranie wideo, czy na zdjęcie, podmiot wejdzie w stan silnej męki emocjonalnej. SCP-096 zakryje twarz swoimi dłońmi i zacznie krzyczeć, płakać oraz bełkotać niespójne wyrażenia. W czasie około jednej (1) do dwóch (2) minut od pierwszego obejrzenia twarzy obiektu SCP-096 zacznie biec w kierunku osoby, która ujrzała jego twarz (od tej chwili nazywany będzie SCP-096-1).\nUdokumentowane prędkości wskazują na wartości od 35 [km/h] do ███ [km/h] i zdają się uzależnione od odległości podmiotu od SCP-096-1. W tej chwili nie znamy możliwości ani materiału, który byłby w stanie zatrzymać ruch SCP-096. Najprawdopodobniej właściwa pozycja SCP-096-1 nie wpływa na reakcję SCP-096; podmiot zdaje się posiadać wrodzoną zdolność znajdowania SCP-096-1. Notatka: Ta reakcja nie nastąpi, jeżeli obserwator obejrzy artystyczne przedstawienie podmiotu (szczegóły w dokumencie 096-1).\nPo dotarciu obiektu do miejsca przebywania SCP-096-1 podmiot zabije i [USUNIĘTO] SCP-096-1. Po żadnym takim zgonie nie odnaleziono szczątków SCP-096-1. SCP-096 usiądzie wtedy na kilka minut i w chwilę po uspokojeniu się ponownie stanie się nadzwyczajnie łagodny. Następnie spróbuje powrócić do swojego naturalnego habitatu, czyli [USUNIĘTO].\nZ powodu możliwej "masowej reakcji łańcuchowej", włączając w to dekonspirację Fundacji i masowe zgony cywilów, odzyskanie obiektu musi być traktowane jako najwyższy priorytet.\nDr ███ utworzył również petycję celem natychmiastowego zneutralizowania SCP-096 (szczegóły w przesłuchaniu 096-1). Rozkaz neutralizacyjny oczekuje na akceptację. Rozkaz został rozpatrzony pozytywnie i zostanie wykonany przez dr. ███ dnia [USUNIĘTO]. Szczegóły w incydencie 096-1-A.\nAudiolog z przesłuchania 096-1:\nPrzesłuchujący: Dr ███\nPrzesłuchiwany: Kapitan (w stanie spoczynku) █████████, były dowódca zespołu odzyskującego Zulu-9-A.\nIncydent podczas odzyskiwania # 096-1-A.\n[czasu ████████ ████████, Strefa Badawcza ██]\nKpt. █████████: Do dupy, kiedy przydzielają ci zadanie odzyskania. Nie masz pojęcia, czym ta zaraza jest, tyle, co technik zdoła zdobyć jakieś informacje. A jak powiedzą ci, o co tak naprawdę chodzi, to jesteś szczęściarzem. Powiedzieli nam: "Torba na łeb i z powrotem", ale nie wspomnieli, do chuja, że mamy na to cholerstwo nie patrzeć.\nDr ███: Czy mógłbyś opisać tę misję?\nKpt. █████████: Ta, wybacz. Mieliśmy dwa śmigłowce, jeden z moją drużyną i drugi z asystą Zulu 9-B i dr. ██████. Spostrzegliśmy cel jakieś dwa kliki na północ od naszej ścieżki patrolowej. Raczej nie był zwrócony w naszą stronę, bo wtedy by nas załatwił na miejscu.\nDr ███: W swoim raporcie stwierdziłeś, że SCP-096 nie reagował na zimno? To było minus ██ stopni Celsjusza.\nKpt. █████████: Właściwie to było minus ██. I tak, dziwactwo było rozebrane do rosołu i nawet się nie trzęsło z zimna. Mniejsza o to; wylądowaliśmy, zbliżyliśmy się do celu, a kapral ██ przygotował się do złapania obiektu. Wtedy zadzwonił dr ██████. Odszedłem na bok, żeby z nim porozmawiać, i w ten sposób uratowałem swoje dupsko; cel pewnie się obrócił do tyłu, a cała moja formacja ujrzała jego twarz.\nDr ███: Wtedy SCP-096 wszedł we wstrząśnięty stan emocjonalny?\nKpt. █████████: Ta. [Przesłuchiwany przerywa na sekundę]. Przepraszam, poczułem się nieswojo.\nDr ███: W porządku.\nKpt. █████████: Więc… nie ujrzałem twarzy tego czegoś. Moja formacja to zrobiła i zapłacili za to swoimi tyłkami.\nDr ███: Czy mógłbyś się bardziej zagłębić w szczegóły?\nKpt. █████████: [Pauza]. Ta. Zaczęło na nas krzyczeć i płakać. Nie brzmiało jak jakieś zwierzę, tylko jak człowiek. Naprawdę, kurwa, popieprzone. [Kolejna pauza]. Otwarliśmy do niego ogień, kiedy podniósł kaprala ██ i wyrwał mu nogę. Na Boga… krzyczał…prosił o pomoc… Ech! Wyjebaliśmy w cel mnóstwo amunicji; bez ustanku waliliśmy w niego, a tu nic. W końcu zaczęło go [USUNIĘTO].\nDr ███: Wtedy rozkazałeś użyć wyrzutni [słychać przemieszczanie papierów] AT-4 HEDT?\nKpt. █████████: Działo przeciwpancerne. Targaliśmy je ze sobą, odkąd SCP-███ dał nogę. Rozrywało czołgi jak srajtaśmę. Tak samo walnęliśmy w obiekt.\nDr ███: Czy SCP-096 odniósł ciężkie obrażenia?\nKpt. █████████: Nawet się kurwa nie zachwiał. Nadal rozpierdalał mój zespół, mając połowę torsu. [Rysuje palcem półkole na swoim torsie].\nDr ███: Jednakże podmiot odniósł obrażenia?\nKpt. █████████: Jeżeli tak, to dobrze to ukrywał. Powiedziałbym, że stracił wszystkie organy wewnętrzne, całą krew, ale zdawał się tego nie dostrzegać. Kości nadal trzymały się razem i kontynuował rozpieprzanie mojej formacji.\nDr ███: W takim razie właściwie nie wyrządziliście żadnych obrażeń strukturalnych? Możesz oszacować liczbę wystrzelonych nabojów?\nKpt. █████████: Dolną granicę? Tysiąc. Nasz szturmowiec nie spuszczał palca ze swojego GAU-19 przez jakieś dwadzieścia sekund… dwadzieścia pierdolonych sekund… to daje jakieś sześćset nabojów kalibru .50, wpompowanych w cholerstwo. Równie dobry efekt dałoby oplucie celu.\nDr ███: Wtedy doleciała Zulu 9-B?\nKpt. █████████: Ta, a moja drużyna była rozpieprzona. Zulu 9-B zdołała pozyskać cholerstwo, a on po prostu usiadł. Wsadziliśmy go do helikoptera i przywlekliśmy go tutaj. Nie mam pojęcia, jak to się stało, że nie ujrzałem jego twarzy. Może Bóg albo Budda, albo coś zdecydowało, że będę nadal żył.\nDr ███: Zdobyliśmy artystyczne przedstawienie twarzy SCP-096. Chciałbyś rzucić na to okiem?\nKpt. █████████: [Pauza] Wiesz co? Po usłyszeniu krzyków tego czegoś i moich ludzi nie chcę mieć twarzy, do której będę w stanie to przypasować… nie. Po prostu nie.\nDr ███: W porządku. To by było na tyle. Dziękuję, kapitanie.\n[Szuranie krzeseł; kroki wychodzące z pokoju. Kapitan █████████ opuścił pokój przesłuchań 22].\nDr ███: Oficjalnie wzywam do terminacji SCP-096 tak szybko, jak będzie to możliwe.\nwersja strony: 17, ostatnia edycja: 28 Nov 2021 22:06\nEdytuj Oceń (+64) Tagi Dyskutuj (3) Historia Pliki Drukuj Narzędzia + Opcje


✍⇒Młodzi, piękni, zadłużeni- Życie „na bogatości” nad Wisłą✦⇐\nWedług wyliczeń specjalistów z BIG InfoMonitor już przeszło pół miliona Polaków w wieku od 18 do 34 lat jest zadłużona. Problem jest znaczący, ponieważ łączna suma zaciągniętych zobowiązań wynosi już 3,7mmld zł!\nMłodzi, piękni, zadłużeni, jako możemy określić opisywaną grupę zadłużają się w tempie ekspresowym. Raport analityków z BIG InfoMonitor nie pozostawia w tym zakresie żadnych wątpliwości. W ujęciu rocznym tj. od sierpnia zeszłego roku do września 2016 r. w grupie wiekowej 18-34 lat liczba osób mających problemy ze spłatą zaciągniętych zobowiązań wzrosła o prawie 110 tys. zł a łączna kwota długu urosła o 1,5 mld. zł.\nOsoby młode najczęściej nie spłacają pożyczek gotówkowych, nie regulują rachunków za usługi telekomunikacyjne np. telefon; Internet, nie płacą alimentów i mandatów. W swoich decyzjach bywają lekkomyślne i impulsywne. Dodatkowo nie mogąc znaleźć odpowiedniego miejsca na rynku pracy próbują swoich sił w rozkręcaniu własnych biznesów, które niestety często stają się niewypałem.\nKatarzyna rocznik ’92. Od trzech miesięcy na swoje potrzeby zarabia, jako niania, oczywiście na czarno. Z tego zajęcia jej dochód wynosi 1.500 zł na rękę. Z drugiej strony jej aktualne zadłużenie opiewa na sumę 44 tys. zł i cały czas rośnie. Dług pochodzi z jednego kredytu bankowego. Rata jest niewiele mniejsza niż jej dochód. Wobec czego spłata jest niewykonalna, przynajmniej w najbliższym czasie.\n- W chwili, gdy podpisywałam umowę kredytową moje wynagrodzenie wynosiło tzw. minimalną krajową. Oprócz tego w ramach tej samej firmy uzyskiwałam dochód na podstawie umowy o dzieło rzędu 4 tys. zł. Tak jeszcze było osiemnaście miesięcy temu. Sześć miesięcy temu w miejscu pracy doszło do redukcji etatów. Do tej chwili dobrze płatnego zajęcie nie mogę znaleźć. Cały czas szukam, ale nie jest łatwo. Windykatorzy z banku naciskają na zwrot pożyczonej kwoty a ja cały czas żyję w permanentnym stresie. Rozmowy z nimi nie przynoszą większego skutku. Rozłożenie zadłużenia na mniejsze raty albo wydłużenie okresu spłaty nie wchodzi w grę. Kiedy podpisywałam umowę byli bardzo przyjaźnie nastawieni. W tym momencie straszą mnie oddaniem sprawy do komornika. Powoli mam tego wszystkiego dość. Z drugiej strony wiem dobrze, że jeśli nawet przyjdzie etap egzekucji komorniczej to jestem niewypłacalna. Mieszkania nie mam, samochodu nie posiadam a tym bardziej żadnych oszczędności na koncie. Problem jedynie w tym, że dług sam z siebie nie zniknie i będzie powiększany o dodatkowe koszty – podkreśla dziewczyna.\nW jakim celu brałam kredyt?\n- Pieniądze z kredytu poszły na wspólny interes z przyjaciółką i jej partnerem. W tamtym okresie zajmowała się prowadzeniem salonu kosmetycznego. Pieniądze z kredytu poszły na kapitalny remont lokalu, urządzenie gabinetu masażu i wzbogacenie go o przyrządy potrzebne do zabiegów rehabilitacji i biologicznej odnowy. Zostałam nieformalną wspólniczką całego przedsięwzięcia. – Początki działalności były dość obiecujące. Kłopoty zaczęły się w chwili, kiedy właściciel nieruchomości zorientował się o zwiększeniu naszych obrotów i wobec czego podwyższył nam czynsz najmu aż trzykrotnie. W razie braku wpłat stwierdził jasno, że „możemy się zabierać i szukać szczęścia gdzieś indziej”.\n- W tym momencie nasze zadłużenie za niezapłacony czynsz wynosi prawie trzydzieści tysięcy złotych. Spłacamy na ile nas stać, ale niewiele to zmienia. Właściciel ma swoich prawników i tzw. kolegów „bez szyi”. Złożyliśmy nawet sprawę w sądzie o to, że warunki umowy najmu zostały zmienione w sposób niezgodny z jej zapisami i przepisami prawa ale nie wiadomo co z tego wyjdzie. Na spłatę kredytu mnie nie stać, poważnie zastanawiam się nad złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości konsumenckiej – stwierdza na koniec.\nWedług obowiązujących regulacji prawnych wierzyciel mam możliwość wpisania dłużnik do rejestru BIG, jeżeli zadłużenie wynosi minimum 200 zł a od terminu płatności upłynęło już minimum 60 dni. Informacja o zadłużeniu Katarzyny już widnieje na liście niesolidnych dłużników.\nNa tej samej liście znalazł się Janusz. – Pracuję od zlecenia od zlecenia i mam płacone dopiero w chwil ukończenia danego dzieła – projektu. Gotówka jest przekazywana z ręki do ręki. Takie mam ustalenia ze zleceniodawcą. Jak dostaję pieniądze wtedy mogę cokolwiek podpłacić – stwierdza. Janusz, rocznik ’87 i dwa kredyty na łączną kwotę około czterdziestu tysięcy złotych. Kupiłem używany samochód, trochę sprzętu AGD a resztę przeznaczyłem na weselę. – Wiem dobrze, że komornik musi się nagimnastykować żeby cokolwiek ściągnąć. Meldunek mam w mieszkaniu rodziców mojej żony, ale aktualnie przebywam w innym mieście. Listy od windykacji do mnie nie dochodzą. Może jest szansa na umorzenie tych kredytów? W tym momencie nie zaprzątam sobie tym głowy- reasumuje z szelmowskim uśmiechem.\nDuża liczba młodych dłużników właśnie w tak luźny sposób podchodzi do swoich zobowiązań.\n„Balon” zadłużenia pompowany przez młodych\nWedług danych Głównego Urzędu Statystycznego w Polsce żyje prawie 9,3 mln osób w przedziale wiekowym od 18 do 34 lat. W tej grupie liczba dłużników wynosi aż pół miliona.\nNie spłacają oni w terminie swoich zobowiązań. Średnia zaległość w tej grupie wynosi około 2,8 tys. zł. Osoby w wieku 25 i więcej lat mają ten wskaźnik już na poziomie 8,2 tys. zł\nNajwiększe zadłużenie odnosi się do kredytów mieszkaniowych, jest to ogólna kwota 1,9 mld zł. W dalszej kolejności są to długi alimentacyjne – 1,17 mld zł, pożyczki w parabankach i kredyty gotówkowe – 828 mln zł. Istotną częścią są również niezapłacone faktury za usługi telekomunikacyjne - około 360 mln zł. Kary za brak biletu w środkach komunikacji miejskiej to 13 mln zł.\nW całej grupie 500 tys. osób jest aż 941 tys. informacji połączonych o zadłużeniach. Oznacza to, że młodzi na progu swojej dorosłości już mają więcej niż jedno zobowiązanie.\nJak się bawić to się bawić. Kredyt zaciągnąć i ….. nie spłacić.\nBieżąca konsumpcja to dział, na który młodzi Polacy zadłużają się najchętniej. Wchodzą w to przede wszystkim dobra luksusowe takie jak samochody, sprzęt AGD i czasowe rozrywki jak np. zagraniczne wakacje. Dużo rzadziej pieniądze z kredytu lub pożyczki przeznaczane są na edukację lub rozkręcenie firmy. Dochodzą do tego karty kredytowe. Np. w zeszłym roku młodzi posiadali 159 tys. kart, jest to 2,6% ogólnej liczby „plastików”. Osoby niemogące korzystać z usług bankowych kierują swoje kroki do parabanków.\nWiększą skłonność do ryzyka wykazują młodzi mężczyźni i zaciągają kredyty konsumpcyjne. Dużo bardziej rozważne są kobiety i jeśli już się zadłużają to są to kredyty mieszkaniowe (60% kredytobiorców).\nNiechlubny ranking w liczbie niesolidnych młodych dłużników otwiera województwo śląskie. Na dalszych miejscach znalazło się Mazowsze, Dolny Śląsk i województwo kujawsko-pomorskie. Najbardziej zadłużeni mieszkają na Opolszczyźnie. Aż trzy osoby z tego regionu znajdują się w pierwszej dziesiątce. Najmłodszy „rekordzista” skończył niedawno 21 lat i już może się „pochwalić” długiem na 300 tys. zł. W województwie opolskim mieszka również „czempion zadłużenia” – 34 letni mężczyzna z długiem na ponad 10 mln zł.\nPrzypuszcza się, że wielkość powstałych zobowiązań jest ściśle powiązana z prowadzonym stylem życia, chęcią uzyskania wysokiej pozycji w grupie rówieśników i potrzebą „zabalowania” przed ostatecznym ustatkowaniem się i założeniem rodziny.


Meble i dodatki niezbędne w przemyśle\nProwadząc własną fabrykę, albo przemysł, z całą pewnością pomyśleć trzeba również o odpowiedniej organizacji mebli, oraz dodatków, które doskonale się w tym sprawdzą. Możliwości jest naprawdę wiele, a więc, z całą pewnością uda się dobrać to, co spełni swoją rolę i będzie po prostu niezastąpione. Podpowiadamy, o jakich elementach na pewno trzeba pamiętać, aby biznes lub fabryka prosperowały na najwyższych obrotach. Choć zawsze należy pamiętać również o odpowiednim doborze mebli i akcesoriów do konkretnego charakteru biznesu.\nCzym jest tubiarka i kiedy się ona sprawdzi?\nJednym ze sprzętów, które mogą okazać się w pełni niezastąpione w przetwórstwie czy biznesie, z całą pewnością jest dobrej jakości, dopracowana tubiarka. Jest to bowiem precyzyjna, dedykowana maszyna, która posłużyć ma do napełniania tubek, oraz ich zgrzewania. Większość modeli, które można znaleźć w naszej ofercie to tubiarki, które są w pełni dopasowane do pracy z tubkami takimi jak te metalowe, czy polietylenowe. Tubki zostają zamknięte w pełni szczelnie, albo przez gorące szczęki, albo pod wpływem gorącego powietrza. Jest to jedna z najlepszych maszyn tego typu, która sprawdzi się każdym biznesie, który uwzględnia korzystanie z tubek lub wytwarzanie produktów, które zamknięte pozostają właśnie w takich tubkach.\nZszywacze w pełni pneumatyczne - czym one są?\nProdukując meble tapicerskie, buty lub innego rodzaju elementy, dodatki, meble, które wymagają dokładnego obicia, z całą pewnością bardzo praktyczne okażą się w takim przypadku zszywacze pneumatyczne. Oczywiście zszywacze pneumatyczne mogą się różnić w zależności od rodzaju wykonywanej pracy. Inne modele mogą się sprawdzić na przykład przy produkcji obuwia, a jeszcze inne, gdy obija się elementy tapicerskie. To dlatego zawsze należy podjąć słuszną decyzję. Na całe szczęście takich modeli jest sporo i każdy znajdzie dla siebie to, co sprawdzi się całkowicie w jego fabryce czy biznesie.\nNowoczesne systemy magnetyczne\nWykorzystywanie systemów magnetycznych jest coraz powszechniejsze przypadku różnego rodzaju wykończeń budowlanych. To dlatego warto wiedzieć dokładnie, czym się one charakteryzują, oraz, w jaki sposób można je wykorzystać na swoją korzyść. Z całą pewnością warto sprawdzić takie systemy magnetyczne, oraz to, w jakich warunkach sprawdzą się one najlepiej. Na pewno będą niezastąpione, chociażby podczas frezowania, szlifowania, czy dobierania konkretnych elementów, tak aby tworzyły spójną całość i pasowały.


Urząd Gminy CHEŁM - RPO WL na lata 2007-2013\nUtworzono: 04.10.2012 11:35\nInwestycje współfinansowane w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007-2013\n1. „Rozbudowa budynku szkoły i budowa wielofunkcyjnego boiska przyszkolnego Zespołu Szkół w Stołpiu”\nDziałanie 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa.\n2. ,,Południowe barwy krajobrazu Gminy Chełm – budowa ścieżki rowerowej wzdłuż biegu rzeki Uherki”\nOś Priorytetowa VII, Kultura, turystyka i współpraca międzyregionalna Działanie 7.1 Infrastruktura kultury i turystyki.\nKategoria III Infrastruktura turystyki – projekty lokalne.\nUmowa podpisana o dofinansowanie w dniu 13.10.2010 r. w Lublinie, pomiędzy Województwem Lubelskim, a Gminą Chełm procent dofinansowania 70%. Projekt obejmował budowę ścieżki rowerowej o długości ponad 3 km wraz\nz infrastrukturą towarzyszącą. Ścieżka przebiega przez miejscowości Żółtańce i Żółtańce Kolonię. Jej początek zaplanowano na ulicy Metalowej, zaś koniec przy zalewie Żółtańce, gdzie w projekcie uwzględniono budowę pomostu pływającego,\na także dużego placu zabaw z miejscem przeznaczonym na krąg ogniskowy. Wybudowana została także nowoczesna toaleta przystosowana dla osób niepełnosprawnych. Dla podniesienia bezpieczeństwa został zainstalowany monitoring, a także specjalne lampy solarno–wiatrowe oraz oświetlenie LED zamontowane w nawierzchni ścieżki.\nTermin realizacji projektu: 2010.11.15 – 2012.08.31\n3. „Wykorzystanie odnawialnych źródeł energii szansą na poprawę jakości środowiska naturalnego w gminie Chełm”\nW ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Lubelskiego na lata 2007 - 2013 Europejskiego Funduszu Rozwoju regionalnego.\n4. Wsparcie działań marketingowych kluczem rozwoju gospodarczego gminy Chełm


Po nitce do kłębka - zamknięta krata w kanałach. ‹ Fabuła ‹ Wiedźmin • Forum Wiedźmińskie\nTeraz jest 04 gru 2020, 16:37\nPo nitce do kłębka - zamknięta krata w kanałach.\nTytuł: Po nitce do kłębka - zamknięta krata w kanałach.\nNapisane: 23 wrz 2012, 17:37\nWitam, mam pewien problem, mianowicie taki, że w zadaniu (głównym) "Po nitce do kłębka" po zabiciu Angusa w jego domu, mam udać się do bazy Salamander w kanałach, gdzie jest miejsce przetargu i takie tam. No więc zabieram wszystko co ma, czytam listy i przepustki i udaję się do kanałów, jednak krata, która prowadzi do korytarza, w którym jest wejście do bazy jest zamknięta...pojęcia nie mam co robić.\nPrzeszedłem już Wiedźmina jeden raz i nie miałem wtedy problemów...jak co wypełniłem już zadanie, w którym musiałem zająć się napadem na bank oraz zniszczyłem bazę Salamander na bagnach.\nGadałem z Zygfrydem i Declanem, ale nic. Czy wie ktoś, gdzie mam zdobyć ten klucz do kraty?\nTytuł: Re: Po nitce do kłębka - zamknięta krata w kanałach.\nNapisane: 24 wrz 2012, 15:19\nNapisane: 12 sty 2013, 14:00\nWystarczy znaleźć odpowiednią kratę, przy której stoi dwóch strażników. Jeśli znasz hasło - cierń przepuszczą Cię jeśli nie znasz hasła rozmowa skończy się walką, a Ty i tak wejdziesz do kryjówki salamandry\nNapisane: 12 sty 2013, 14:35\nDzięki za pomoc, ale niestety jest to ciut spóźnione, bo od czasu napisania tego posta przeszedłem grę 2 razy\nAle dobrze, że mi przypomniałeś : temat do zamknięcia.\nNapisane: 12 sty 2013, 17:28\nRzeczywiście nie spojrzałem na datę.


Dziecko - obywatel - niewolnik | W Kajzarowie\nJestem w szoku. Przeczytałam tę wypowiedź i dziwię się, że ona naprawdę została przez kogoś na poważnie napisana. Nie chodzi o to, że mnie takie podejście zaskakuje w całej rozciągłości – nie, bo przecież wiem, że takie są trendy społeczne, ale że można tak mocno nie dostrzegać konsekwencji tego, co się napisało, to jestem w szoku.\n„Dziecko nie jest własnością rodziców, a pełnoprawnym obywatelem.”Obywatel – tak dziecko, jak dorosły – nie jest własnością państwa, tylko pełnoprawnym człowiekiem, zdolnym i zobowiązanym do kształtowania swojego życia i odpowiadania za nie.\n„Dlatego państwo powinno inwestowac w darmowe i obowiązkowe złobki, przedszkola, stołówki, baseny etc. i wyrównywać szanse edukacyjne i społeczne tych dzieci, które nie mają zaangażowanych rodziców.”Te „darmowe i obowiązkowe” placówki mają być dla tych dzieci, które „nie mają zaangażowanych rodziców” czy dla wszystkich, żeby ułatwić urzędnikom proces weryfikowania który rodzic jest wystarczająco a który niewystarczająco zaangażowany? Da się to jakoś zmierzyć? A co z błędami urzędniczymi? I czy można wychować człowieka w placówce? Wystarczy zapewnić mu basen i stołówkę, czy jeszcze może czegoś potrzebować do tego, by jego „szanse edukacyjne i społeczne” były już dość dobrze wyrównane? A do czego równamy, co jest normą? A to nie jest przypadkiem tak, że to, z jakiego jesteś domu, co ci dali Twoi rodzice, zawsze w Tobie pozostanie do końca życia? I że jak dali Ci miłość, pewność siebie, akceptację i szacunek, to stanowi to Twój kapitał? Myślisz, że instytucja jest w stanie zapewnić to wszystko? A może trzeba by wyeliminować rodziców w ogóle z procesu kształtowania „pełnoprawnego obywatela”, bo przecież są najbardziej niepewnym czynnikiem w tym wszystkim? Jakby tak wszyscy mieszkali w placówce i każda była dokładnie taka sama, to przynajmniej różnic między ludźmi by nie było, bo to kto widział, żeby ludzie się różnili między sobą? A fuj!\n” A zachęta finansowa, by to kobiety przejmowały funkcje opiekuńcze jest po prostu złośliwa, bo utrwala w ten sposób ich zależność finansową od mężczyzn. Co rzecz jasna nie jest problemem w udanych związkach, ale szybko może stać się problemem w związkach przemocowych.”Tak, to byłoby wyjątkowo złośliwe, jakby zachęta finansowa była uzależniona od tego czy kobieta, czy mężczyzna zarabia. Ale wiesz, znam takie pary, w których lepiej zarabiająca kobieta w momencie urodzenia dziecka zostaje z nim w domu, a mąż dalej chodzi do pracy. Nie wiem o co chodzi, pewnie nie o mleko w piersiach czy jakieś tam naturalne skłonności i potrzeby, to niemożliwe przecież, żeby matka miała potrzebę bycia ze swoim kilkumiesięcznym dzieckiem, skądże znowu! To pewnie ten złośliwy społeczny przymus i nieokreślona zachęta finansowa.


W Polsce brakuje rąk do Pracy? Te dane zdają się temu przeczyć | Biznes na Next.Gazeta.pl\nW Polsce brakuje rąk do Pracy? Te dane zdają się temu przeczyć\nPiotr Ceregra 16.09.2016 12:52\nBezrobocie w Polsce jest rekordowo niskie, a brak pracowników coraz bardziej doskwiera pracodawcom. Jednak jeśli wierzyć danym Eurostatu, akurat w naszym kraju skala problemu jest wyjątkowo mała.\nW całej UE w drugim kwartale brakowało chętnych na 1,8 proc. dostępnych w gospodarce miejsc pracy. To identyczna wartość, jak przed kwartałem. W samej strefie euro wakatów było minimalnie mniej, bo 1,7 proc. (również bez zmian w porównaniu z pierwszym kwartałem roku). Warto podkreślić, że wskaźniki dla całej Unii i dla strefy euro utrzymują się na najwyższym poziomie od 10 lat.\nNajwiększy problem ze znalezieniem chętnych do pracy mają pracodawcy w Czechach (2,9 proc. wakatów) i w Belgii (2,8 proc.). Na drugim biegunie znalazła się Portugalia, gdzie nieobsadzone pozostaje zaledwie 0,7 proc. miejsc pracy. Kolejne miejsce, ze wskaźnikiem 0,8 proc. zajmują w tym zestawieniu Hiszpania, Grecja i Polska. To pokazuje, że problemy polskich pracodawców nie są jeszcze tak poważne, gdy zestawić je z sytuacją w innych krajach Unii.\nTa kolejność byłaby jednak zupełnie inna, gdyby operować nie procentami, ale liczbą miejsc pracy czekających na pracownika. Polska jest szóstym najludniejszym krajem UE, dlatego 0,8 proc. wakatów, w liczbach bezwzględnych, zdecydowanie większy deficyt pracowników niż na przykład na Słowacji (1,1 proc.), w Finlandii (1,5 proc.), Austrii (2,0 proc.) czy Szwecji (2,3 proc.).


Zoolanndia - recenzja Zoolandia, Wodzisław Śląski, Polska - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Zoolandia\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Wodzisław Śląski\nAtrakcje na ten weekend w lokalizacji Wodzisław Śląski\nAtrakcje w pobliżu obiektu Zoolandia\nZoolanndia - Zoolandia\nWodzisław Śląski - Atrakcje\nNr 1 wśród 2 atrakcji w lokalizacji Wodzisław Śląski\nNatura i parki, Gry i zabawy, Inne gry i zabawy, Centra gier i rozrywki, Place zabaw Więcej\nul. Targowa 5, Wodzisław Śląski 44-300, Polska\n“Fajne miejsce do zabawy”\nFajne miejsce dla dzieciaków. Niesamowicie duży małpki gaj, mnóstwo kulek, zabawek, ślizgawek. To... Przeczytaj więcej\n“Doskonałe miejsce dla małych dzieci”\nNasze dzieci miały spory ubaw. Miejsce dla opiekunów również na dobrym poziomie. Czysto i schludnie.\nZoolandia — recenzja\nFajne miejsce dla dzieciaków. Niesamowicie mnóstwo kulek, zabawek, ślizgawek. To raj dla dzieci. Rodzic może sobie wygodnie usiąść w fotelu i wypić kawkę obserwować dzieciaki bawiące się.\nZoolandia — zapytaj autora recenzji: MarcinS79\nFajne miejsce do zabawy\nFajne miejsce dla dzieciaków. Niesamowicie duży małpki gaj, mnóstwo kulek, zabawek, ślizgawek. To raj dla dzieci. Rodzic może sobie wygodnie usiąść w fotelu i obserwować na monitoringu dzieciaki bawiące się na małpki gaju.\nZoolandia — zapytaj autora recenzji: 126_anetaf\nDoskonałe miejsce dla małych dzieci\nZoolandia — zapytaj autora recenzji: pablok140\nJedno z naszych ulubionych miejsc dla dzieci. Fajna strefa dla malutkich dzieci. Wrócimy tam na pewno jeszcze nie jeden raz!\nZoolandia — zapytaj autora recenzji: martaalicja\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Krzysztof D, Właściciel, ZoolandiaOdpowiedź udzielona 7 marca 2019\nNiezmiernie nam miło i życzymy dalszych miłych chwil w naszym towarzystwie\nSuper miejsce i wykorzystany czas;]\nNajlepsze miejsce w Wodzisławiu na chwile wytchnienia ;] dla mamusi a świetna zabawa dla dzieci polecam wracamy bardzo czesto\nZoolandia — zapytaj autora recenzji: Adriana D\nDziękujemy, Adriana D\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Zoolandia, Właściciel, ZoolandiaOdpowiedź udzielona 23 września 2017\nWłaściwie to jest dobrze. Atrakcje pasują maluchom. Jest kolorowo, atmosfera miła, pełno dziecięcych krzyków i hihów. Niestety jest mały szkopuł. Otóż moje dziecko zgubiło się w kolorowych kulkach!. Musiałem przerzucić sporo piłek nim udało mi się je odkopać!\nZoolandia — zapytaj autora recenzji: mpannek\n1 Dziękujemy, mpannek