Strona główna » Kadry » Indywidualne prawo pracy » Urlopy » Do 30 września trzeba udzielić pracownikom zaległych urlopów wypoczynkowych\n03 września 2012, 11:00\nPracownikowi przysługuje 10 dni zaległego urlopu za 2011 r. i chce go wykorzystać na przełomie sierpnia i września 2012 r. Z uwagi na urlopy innych osób, pracodawca odmówił udzielenia urlopu i wskazał, że pracownik ma wykorzystać zaległy urlop w drugiej połowie października 2012 r. Pracownik uznał, że pracodawca tym poleceniem naruszył zasadę udzielania zaległego urlopu do końca września kolejnego roku i wbrew woli pracodawcy poszedł na 10 dni urlopu w zaplanowanym przez siebie terminie. W związku z tym pracodawca uznał nieobecność pracownika za nieusprawiedliwioną i rozwiązał z nim dyscyplinarnie umowę o pracę. Pracownik ma rację, że zaległy urlop powinien być wykorzystany do 30 września kolejnego roku. Jednak naruszenie przez pracodawcę tej zasady nie uprawnia pracownika do samodzielnego wykorzystania urlopu. Nieobecność pracownika była nieusprawiedliwiona i pracodawca mógł z nim rozwiązać dyscyplinarnie umowę o pracę.\nPracownicy mają prawo w każdym roku kalendarzowym do 4 dni urlopu na żądanie, które są udzielane przez pracodawcę w terminach wskazanych przez pracownika (art. 1672 Kodeksu pracy). Jeżeli pracownik nie wykorzysta tego urlopu w danym roku kalendarzowym, to urlop ten traci swój specjalny charakter i przechodzi na następny rok kalendarzowy jako zwykły zaległy urlop wypoczynkowy.\nPewne wątpliwości wiążą się z terminem wykorzystania zaległego urlopu, który był w poprzednim roku kalendarzowym urlopem na żądanie. Część ekspertów prawa pracy uważa, że w związku z tym, że urlop na żądanie traci swój charakter, zarówno zaległy urlop na żądanie, jak i normalny zaległy urlop wypoczynkowy, powinien być wykorzystany do końca września kolejnego roku kalendarzowego. Odmienne stanowisko w tym zakresie zajęła Państwowa Inspekcja Pracy (pismo GIP nr GPP-110-4560-170/08/PE). Zgodnie z tym stanowiskiem, pracodawca nie może żądać od pracownika wykorzystania w trakcie pierwszego kwartału kolejnego roku (termin wykorzystania zaległego urlopu wypoczynkowego w poprzednio obowiązującym stanie prawnym – aktualnie do 30 września kolejnego roku) tych dni niewykorzystanego urlopu za poprzedni rok, które miały w poprzednim roku charakter dni urlopu na żądanie (4 dni w roku). Takie dni powinny być, zdaniem PIP, wykorzystane łącznie z urlopem za kolejny rok na ogólnych zasadach. Pracodawca może zatem odmówić pracownikowi, który w poprzednim roku nie wykorzystał żadnego dnia urlopu na żądanie, udzielenia 4 dni zaległego urlopu w terminie do końca września kolejnego roku.\nPracownik nie wykorzystał w 2011 r. 6 dni urlopu wypoczynkowego. W ubiegłym roku nie wykorzystał również żadnego dnia urlopu na żądanie. Zgodnie ze stanowiskiem PIP, w 2012 r. pracodawca do końca września musi mu udzielić jedynie 2 dni zaległego urlopu. Niewykorzystane 4 dni urlopu na żądanie za ub.r. są w br. traktowane jak zwykły urlop wypoczynkowy. Zgodnie z poglądem PIP, te 4 niewykorzystane dni urlopu mogą być udzielone przez pracodawcę do końca 2012 r.\nStanowisko PIP dotyczące udzielania zaległego urlopu na żądanie budzi spore wątpliwości. Sprawa terminu, do którego trzeba udzielić tego urlopu, nadal będzie zapewne stwarzać problemy i może zostać ostatecznie rozstrzygnięta dopiero przez zmianę przepisów lub orzecznictwo. Do tego czasu pracodawcy mogą opierać się na stanowisku PIP i udzielać zaległego urlopu na żądanie po 30 września. Kontroli w zakresie przestrzegania prawa pracy dokonuje Państwowa Inspekcja Pracy, zatem opierając się na stanowisku tego organu pracodawca nie zostanie ukarany za takie postępowanie. Może ono być jedynie zakwestionowane przez sąd pracy.\nW okresie wypowiedzenia umowy o pracę pracodawca może zobowiązać pracownika do wykorzystania urlopu wypoczynkowego niezależnie od tego, która ze stron stosunku pracy, tj. pracodawca czy pracownik, złożyła wypowiedzenie (art. 1671 Kodeksu pracy). Obowiązek wykorzystania urlopu wypoczynkowego w okresie wypowiedzenia dotyczy zarówno bieżącego, jak i zaległego urlopu wypoczynkowego.


dr Mariusz Chybalski | RankingLekarzy.pl\nstomatologŚroda Wielkopolskadr Mariusz Chybalski\nPan dr Chybalski jest bardzo dobrym lekarzem.Jestem jego pacjentem od wielu lat i całkowicie nie zgadzam sie z negatywnymi opiniami.Zawsze zyczliwy i sumienny.Potrafi znaleśc właściwe rozwiązania.Szczerze polecam tego stomatologa.\nLekarz bardzo sumienny i serdeczny.Bardzo dobry fachowiec.Negatywne opinie pochodzą pewnie od konkurencji.Leczymy się u dr Chybalskiego całą rodziną i jestesmy mu wdzięczni.Gorąco polecam.\nLeczę się u tego lekarza i polecam go...\nTak, jak ktoś napisał wcześniej: jest arogancki, zadufany w sobie i nie ma zupełnie odpowiedniego podejścia do klienta, jakim niewątpliwie jest pacjent. Ponoć dentystą jest z przypadku; jest bogatym i majętnym człowiekiem i swoją profesję traktuje raczej wyłącznie jako hobby. I to niestety widać. Niezły, moim zdaniem, warsztat, w parze z fatalnym traktowaniem pacjenta.\nLekceważąco podchodzi do pacjenta,zapomina o wizytach,jest arogancki. Założona plomba wypadła po dwóch dniach,za nową trzeba było płacić jeszcze raz.


Wioska Plemienia Karinga - Page 3\non Pon Sie 28, 2017 2:09 am\nPrzemierzając dalej las oczom naszego bohatera w pewnym momencie ukazała się wielka wręcz gigantyczna wieża, a końca jej nie było widać, z pewnością jej szczyt musiał się znajdować wysoko ponad chmurami. Pewnie już za niedługo natknie się na te całe plemię, które zamieszkuje swoje ziemię. Po dość niedługim czasie dostrzegł w oddali pewnego mężczyznę, a gdy podszedł nieco bliżej, to mógł mu się już znacznie lepiej przyjrzeć. Jego ubiór nie budził wątpliwości, musiał należeć do jakiegoś rodu Indian. Czyli jest tak jak przewidywał Ziemianin. Sądząc po jego siwych włosach znajdujących się na jego głowię jak i wąsach, można przypuszczać iż już nie jedno przeżył. Jeżeli w ich wiosce panowała jakaś hierarchia to z pewnością zajmował w niej dość wysoką pozycję, tak przynajmniej sądził chłopak. Gdy znalazł się wystarczająco blisko zabrał głos.\n- Nazywam się Ryu. – Tu wykonał ukłon około czterdziestu pięciu stopni w jego stronę, ręce trzymając blisko tułowia - Przepraszam, że tak bez pozwolenia wkroczyłem na wasze ziemie, jednakże sprowadza mnie tutaj jedna sprawa… - W tym momencie powrócił do swej poprzedniej pozy, a już następnie kontynuował - A właściwie to osoba. Chodzi mi o niejakiego Korina zamieszkującego szczyt – tu wskazał palcem wskazującym swej prawicy budowlę – tej wieży.\non Pon Sie 28, 2017 8:12 pm\nIndianin mrużył swoje oczy, przyglądając się uważnie każdemu ruchowi wykonanemu przez młodzieńca. Można powiedzieć, że ani na sekundę nie spuścił z niego swojego spojrzenia. Nie mógł tego zrobić, nie znał go, więc i czekać musiał na podejrzany ruch, by móc w pełnej zgodzie z sumieniem zaatakować. Obrona swoich terenów grała tutaj pierwsze skrzypce. Skrzyżowane ręce starca zostały opuszone, lądując zaraz na jego biodrach.\n- Sprawa do Korina... Cóż to za sprawa, że tak rychle wejść musiałeś na nasze święte ziemie, splamione krwią naszych towarzyszy poległych w przeszłości w ich obronie? - zapytał, w dość dziwaczny sposób. Jego mina wyraźnie mówiła, że żarty jeszcze się nie zaczęły, ale już zdążyły się skończyć.\nMężczyzna przyjął pozycję bojową, uginając swe nogi w kolanach i unosząc swoje dłonie ku górze, trzymając gardę.\n- Udowodnij, żeś godzien! - warknął, stając pewniej na glebie.\non Pon Sie 28, 2017 9:54 pm\nEwidentnie mężczyzna nie ufał młodzieńcowi. Cóż, nie było w tym nic dziwnego. Jakiś nieznajomy od tak sobie wszedł na teren ich ziem. Nie wiedział czego może się po naszym Ryu spodziewać. Jednakże żadne nikczemne myśli nie krążyły po głowie ucznia Haricotto. Chciał się jedynie spotkać z Korinem.\n- Od jakiegoś roku przygotowuje się do wyzwolenia Ziemi z rąk Czerwonej Wstęgi, jednakże nie sam. Z tego co wiem Korin zajmuje się hodowlą magicznych fasolek. Właśnie z tego powodu wszedłem na wasze ziemie. Mogą się one okazać niezwykle przydatne.\nParę sekund później siwy mężczyzna zaczął przyjmować swoją pozycję bojową. Tak więc musiał jak i nasz Ziemianin trenować sztuki walki. Nie było innego wytłumaczenia. Po ostatnich słowach które padły z ust jedynego Indianina, którego zobaczył, sam zaczął przyjmować swą pozycję. Stanał bokiem do przeciwnika, uginając obydwie nogi. Prawą rękę trzymając blisko tułowia, a lewą zaś uniesioną nieco nad udem.\nI ruszył, nie tracąc więcej czasu. Postanowił podskoczyć do przeciwnika, aby szybko się przy nim znaleźć, gdy to nastąpiło ten wymierzył mu dwa ciosy w brzuch. Kolejną czynnością było sprzedaniu mu jednego kopnięcia w głowę. Następnie schylił się, aby podciąć przeciwnika lewą nogą, jeżeli się udało ten łapie go za jedną z nóg obiema rękami i rzuca nim w glebę. Oczywiście mógł przeprowadzić o wiele dłuższą ofensywę, lecz nie był świadomy na ile może sobie pozwolić, nie chciał wyrządzić mu poważnej krzywdy.\nRyu zdawał sobie sprawę, iż jego przeciwnikiem nie jest worek treningowy lub jakieś drzewo, które się nie rusza. Tak więc, uderzenia w tors jak i na głowę zamierzał zbijać. Postanowił odskakiwać do tyłu, aby znaleźć się poza zasięgiem atakującej nogi. Gdyby chciał użyć jakichś ataków energetycznych chłopak po prostu wykonuje unik w prawy/lewy bok.\non Sro Sie 30, 2017 8:54 pm\nIndianin skinął jeno głową, jakoby rozumiał cel przybycia chłopaka. To były tylko pozory, albowiem miał to głęboko w powarzaniu. Miał robotę do wykonania, więc nie chciał wysłuchiwać tłumaczeń osób trzecich, mimo że sam uwcześnie zadał pytanie.\nRy zaszarżował, jednakże starzec był przygotowany. Pierwsze dwa ciosy w brzuch zostały zbite kolanami, które uniesione do góry robiły za ciekawą tarczę. Kopnięcie w głowę również nie poskutkowało, a jedyne co zrobić musiał Indianim to uchylenie swojej głowy w dół, by noga chłopaka przeleciała nad nią po skosie. W ten sposób, to właśnie Indianin znalazł się w idealnej pozycji do skoszenia Ryu, w końcu sam się schylił, unikając kopnięcia Ziemianina.\nNoga czarnowłosego została skoszona, najpierw otrzymując mocne kopnięcie w kostkę nogi, która robiła za podporę. Kiedy Ryu leciał ku glebie, stary wojownik odskoczył do tyłu, robiąc salta do tyłu, zwane potocznie backflipami. Zatrzymał się 10 metrów dalej, a Ryu jeśli się nie wybroni, to upadnie na cztery litery.\non Sro Sie 30, 2017 11:02 pm\nPlan Ryu całkowicie nie wypalił. Obydwa jego uderzenia zostały zbite, a kopnięcie zostało zwyczajnie w świecie uniknięte. Na domiar złego, Ziemianin został podcięty aby upaść na swoją rzyć. Postanowił uchronić się przed spotkaniem z glebą przy pomocy techniki lotu. Zastygł w powietrzu by po chwili bezpiecznie wylądować na ziemi. Mężczyzna musiał być doświadczonym wojownikiem. Być może i nie był posiadaczem ogromnej mocy, jednakże z całą pewnością był bardziej doświadczony niż nasz bohater. Mogło zaważyć to na wyniku tego starcia. Oczywiście chłopak nie zamierzał się poddać po jednej nieudanej próbie. Zamierzał atakować dalej.\nDzieliło ich jakieś dziesięć metrów, może mniej. Wojownik nie mógł tego stwierdzić. Podbiegł do oponenta, a gdy się już przy nim znalazł wykonał kopniaka prawym kolanem w brzuch, następnie wykonał skok z zamiarem sprzedania mu kopnięcia w głowę. Odskoczył do tyłu wystrzeliwując trzy ki blasty, a już po chwili podbiegł do niego i wykonał dwa uderzenia. Jedno w wątrobę, a drugie w splot słoneczny. Po tym schylił się aby podciąć go i w momencie w którym to nastąpiło złapał jedną z jego nóg swą prawicą i wykonując karuzelę wyrzucił go w powietrze. Od razu ruszył za nim i jak się już przy nim znalazł złączył dłonie tworząc ''młot’’ i uderzył Indianina w głowę, aby zaczął lecieć ku ziemi. W mgnieniu oka zaczął składać ręce w znany sobie sposób…\n- Ka… Me… Ha… Me… HAAA!!!!\nPo tym jak szarpnął rękoma przed siebie niebieska, energetyczna fala zaczęła z olbrzymią prędkością mknąć w stronę siwego mężczyzny. Po zakończeniu swej ofensywy postanowił czekać na ruch swego oponenta.\nChłopak zamierzał blokować uderzenia i kopnięcia lecące na tors jak i na głowę, kontynuując swój atak, jeżeli został on przerwany. Będzie starał się wykonywać uniki w prawy lub lewy bok, jeżeli mężczyzna będzie chciał użyć jakiejś techniki energetycznej bądź jakiegoś elementu otoczenia(na przykład kamulca). Jeżeli wykaże chęć podcięcia naszego bohatera ten zwyczajnie odskoczy do tyłu, a gdy ta niebezpieczna sytuacja minie, będzie atakować dalej. Jeśli przeciwnik zacznie uciekać, Ryu po prostu zaczyna biec za nim i atakuje dalej w momencie którym znajdzie się przy nim. Jeżeli będzie chciał zablokować, zbić lub złapać którąś z nadlatując kończyn młodzieńca, ten ją od razu wycofuje i przechodzi do dalszej części ofensywy.\nObrażenia za technikę standardowe, bez dodatkowego ki z umiejki.\non Czw Sie 31, 2017 9:29 pm\nRyu zaczął biec w stronę Indianina, a jego mocne i pewne kroki roznosiły się głośnym echem. Korzystając ze swojego peu wyciągnął kolano przed siebie, chcąc tym samym uderzyć w brzuch wojowniczego starca. Nie spodziewał się jednak, że starzec również wyciągnie swoje kolano. W rezultacie, obaj zderzyli się swoimi nogami, co spowodowało, że po ich ciałach rozeszły się dziwny dreszcze.\nChłopak kontynuował, chcąc kopnąć przeciwnika w głowę, ten jednakże zablokował jego cios swoim przedramieniem, unosząc je ku górze i zasłaniając swoją głowę. Gdy Ryu odskoczył, wystrzelił od razu trzy ki blasty. Indianim skopiował jego zagranie i również strzelił trzema blastami, co poskutkowało wielkim, potrójnym wybuchem na przestrzeni znajdującej się pomiędzy nim a Ziemianinem. Obaj jednak ruszyli przed siebie, wbijając się w dym i kurz, przez który widoczność była ograniczona.\nW dymie nastąpiło to i owo, słychać było dźwięki zadawanych uderzeń, coś jakby pięść trafiała na pięść, a noga na nogę. Szli łeb w łeb, najprawdopodobniej. Ciężko było stwierdzić.\nPo chwili jednak starzec wyleciał pierwszy z dym do góry, będąc ciśniętym przez Ryu, który w mgnieniu oka zaraz za nim wystrzelił. Następny był młot, a później już Kamehameha, która wpadła na Indianina i dopchnęła go do ziemi, tworząc pokaźnych rozmiarów krater.\nMężczyzna podniósł się na swoje nogi. Był wyraźnie poobijany, ale nie od ciosów. Robotę zrobiła technika Boskiego Miszcza, poniewierając go boleśnie i niszcząc znacznie jego ubranie. Otrzepawszy się, rzucił spojrzenie chłopakowi odzianemu na biało.\n- Całkiem nieźle walczysz. Możesz przejść. - rzucił krótko, a na jego twarzy pojawił się delikatny uśmiech.\nOdejmij sobie Ki za 3 Ki Blasty i Kamehameha.\non Czw Sie 31, 2017 11:15 pm\nKurisu zaczął opadać coraz większą prędkością na dół. Miał podkulone nogi i ręce rozłożone na boki dla aerodynamiki. Świst w jego uszach spowodowany przecinanym przez jego ciało powietrzem sprawiał, że nie był zdolny usłyszeć niczego innego wokół. Leciał coraz niżej i nawet nie próbował zatrzymać się za pomocą bukujutsu. Zapowiadało się na twarde wejście, które saiyanin lubił robić. Po chwili można było dostrzec na niebie, że coś spada z wieży, a po chwili było słychać głośny wybuch oraz trzęsienie ziemi. Wybuchła fala kurzu, piasku i ziemi wokół, która zakryła w większości obszar wokół saiyanina. Powstała dosyć mocna fala powietrza, która zmiotła lżejsze obiekty wokół. Jednak po chwili się uspokoiło, kurz opadł i rozwiał się razem z wiatrem. Wtedy można było zobaczyć saiyanina wbitego nogami w glebę po same kolana. Kurisu przez chwilę czuł przygwożdżenie spowodowane spadkiem i grawitacją, ale nie wyrządziły mu one obrażeń ani żadnej krzywdy. Po chwili zauważył, że nie może ruszać swoimi nogami, gdyż zostały one solidnie wbite w glebę. Wierzgał się na boki próbując wyjść, ale nie mógł.\n- Naniii?! - Krzyknął do samego siebie lekko zirytowany sytuacją, która niespodziewanie go spotkała. Jednak po chwili pomyślał, aby skruszyć bardziej ziemię, aby można było lżej wyjąć nogi. Podniósł rękę do góry i uderzył otwartą dłonią pomiędzy nogi. Nie użył na to swojej całej siły. Ziemia blisko wokół niego bardziej się skruszyła na mniejsze kawałki i wtedy mógł już wyjść bez problemu. Wstał i zaczął się otrzepywać z piasku. Na twarzy miał minę fochniętej dziewczynki, ale tajemniczy osobnik nie mógł tego spostrzec, gdyż saiyanin stał do niego tyłem i mógł zauważyć tylko żółwie kanji na jego plecach. Po chwili się odwrócił za siebie i zobaczył mężczyznę w białym dogi z wyrwanymi rękawami, a niedaleko niego stał staruszek-indianin. Zauważył również, że wokół nich jest kilka zniszczeń, które powstały tutaj prawdopodobnie przez walkę. Nie miał wtedy do końca pewności, czy walczą dlatego, że jest on intruzem, czy przechodzi on test, który saiyanin przeszedł wcześniej. Na jego twarzy pojawiła się poważna mina.\n- Jesteś intruzem, czy przechodzisz test wstąpienia na szczyt wieży?\non Pią Wrz 01, 2017 12:27 am\nNareszcie nastąpił koniec tejże próby. Próby, która miała zadecydować o tym czy Ryu może udać się do zamieszkującego wysoką wieżę Korina czy też nie. Jeszcze przez parę chwil tkwił tak w powietrzu, jednakże postanowił postawić swe obydwie nogi na ziemi. Po bliżej nieokreślonym czasie mężczyzna wstał, będąc ewidentnie poobijanym. Po słowach Indianina chłopak uśmiechnął się.\n- Dziękuję i jeszcze raz przepraszam za wtargnięcie.\nI w momencie w którym nasz Ziemski wojownik odziany w śnieżno-białe gi miał się wzbić w powietrze, lecąc w wiadomym celu, dostrzegł że coś właśnie kieruje się ku podłożu z dość dużą prędkością. Parę sekund później do uszu naszego bohatera dotarł głośny dźwięk wybuchu w akompaniamencie trzęsienia ziemi. Młodzieniec zaparł się nieco mocniej nogami, aby nie zostać zmiecionym przez falę powietrza, która powstała tuż po tym wydarzeniu. Gdy całe otoczenie się uspokoiło, Ziemianin uniósł brwi do góry, a kopara mu opadła z zaskoczenia, ponieważ jego oczom ukazał się dość niecodzienny obrazek. Otóż jakiś chłopak będący prawdopodobnie w wieku Ryu, stał sobie wbity w ziemię po kolana jakby nigdy nic. W mgnieniu oka udało mu się wydostać, jednakże nasz młodzieniec cały czas był nie mało zaskoczony całą tą sytuacją. Jeszcze krótką chwilę mu zajęło ogarnięcie się, by ostatecznie móc dokładniej przyjrzeć się tajemniczemu osobnikowi. Pierwsze co rzuciło mu się w oczy, był znak kanji dość pokaźnych rozmiarów, który znajdował się na plecach jego pomarańczowo- niebieskiego gi. Najwidoczniej musiał mieć jakieś powiązania ze staruszkiem Kame. Nie było innej opcji. W każdym razie, chyba wracał od Korina. To by wyjaśniało ten cały upadek. Uśmiechnął się słysząc pytanie nowo przybyłego.\n- Spokojnie, nie musisz się obawiać. Niedawno udało mi się przejść ten właśnie test.\nDopiero teraz dostrzegł nieco mniejsze kanji, które tym razem znajdowało się na lewej piersi gościa. Podszedł nieco bliżej, a uśmiech cały czas gościł na jego buzi.\n- Być może znasz staruszka imieniem Kame, który mieszka samotnie na wyspie?\non Pią Wrz 01, 2017 1:13 am\nKurisu był nastawiony na to, że chłopak mógł okazać się nieprzyjacielem, lecz jednak miło się zdziwił. Wyglądał na kogoś, kto nie ma złych intencji. Poczuł lekką ulgę, gdyż nie chciał mieć do czynienia z kolejnym wrogiem. Czerwona Wstęga stanowczo wystarczała w tej chwili. Odetchnął lekko z ulgą, rozluźnił lekko swoje ciało. Postanowił, że mu zaufa. Fasolce też zaufał i nie stracił na tym, a nawet zyskał sprzymierzeńca. Jego brwi uniosły się nieco do góry, a jego kąciki ust były skierowane do dołu. Patrzył z małym smutkiem na zniszczenia, które zostały tutaj dokonane.\n- Cóż... mogłeś jednak trochę uważać z dokonywaniem zniszczeń wyrządzonych przez walkę. To święte ziemie. Nie lubię niszczyć ziemi... i tak już sporo przecierpiała. - Powiedział swoje, ale i tak nie miał chłopakowi temu za złe, gdyż sam rozumiał sytuację. Przy zażartej walce zniszczenia są nieuniknione, a Kurisu naprawdę kochał naturę i zwierzęta. Jego roczna podróż nie rozwinęła tylko jego zdolności bojowych, ale poszerzyła też wiedzę o ziemi, poznał jej historię oraz nauczył się nieco o niej. Jego pobyt sprawił, że po prostu pokochał to miejsce.\nPo chwili usłyszał pytanie, po którym zaczął się drapać po głowie i przekręcił swój wzrok na bok. Udawał, że się zastanawia, ale tak naprawdę analizował sytuację. Skąd on zna Kamesenina? Nigdy wcześniej go nigdzie nie widziałem. - Pomyślał w głowie, po czym spojrzał się na chłopaka z małym uśmiechem.\n- Kamesenin to mój mistrz, a zarazem i pierwsza osoba, którą tutaj spotkałem. Skąd go znasz? Nigdy wcześniej cię nie widziałem. - Naprawdę nietrudno było sprawić ciekawość saiyaninowi, który jest ciekawy świata i ludzi. Jak do tej pory spotkał tylko kilku ludzi i to przez przypadek. Pomyślał, że dobrze byłoby mieć przyjaciela, na którego można zawsze liczyć. Chociaż wiedział, że na Harego też może liczyć, lecz jednak tak krótko go zna, że nie śmiałby prosić go o pomoc. Wtedy również przypomniały mu się jego słowa, które niegdyś do niego skierował - ''Pamiętaj, nie jesteś sam.'' Postanowił zaprzyjaźnić się z tym chłopakiem na dłuższą chwilę, niż z Haricotto, który po chwili mu uciekł z wymówką, że ma coś pilnego do załatwienia. Nie do końca to rozumiał, gdyż Kurisu nie miał aktualnie żadnych obowiązków ani zobowiązań, oprócz chronienia lasów i zwierząt, które sobie wcześniej postanowił. Postanowił na początku zapoznać się z nim od podstaw.\n- Jak masz na imię? Ja nazywam się Kurisu i jestem saiyaninem. Zgaduję, że ty pewnie jesteś człowiekiem?\non Nie Wrz 03, 2017 12:32 am\nSpojrzał na zniszczenia, które powstały podczas pojedynku i być może rzeczywiście nieco przesadził, jednakże chciał przejść test więc dlatego posunął się do użycia Fali Uderzeniowej Kame, która nie ukrywajmy, narobiła nieco zniszczeń. W tamtym momencie o tym nie myślał, był zbyt skoncentrowany na walce. Jak się po chwili okazało pobierał on nauki u staruszka, jednakże coś było nie tak… Jak sam stwierdził jako pierwszego spotkał właśnie jego, tylko jakim cudem? Przecież musiał mieć jakąś rodzinę, bliskich, kogokolwiek. Jakim cudem? No jak? Być może jeszcze jako małe dziecko został osierocony i to właśnie mężczyzna przyjął go pod swój dach? Podrapał się palcem wskazującym po policzku dalej zastanawiając się, odwracając tym samym wzrok w prawy bok. Parę chwil później spojrzał znów na niego z zamiarem odpowiedzenia na jego pytanie.\n- Być może widziałeś się już z mistrzem Haricotto, wydaje mi się, że jest tam dość częstym gościem, więc mogłeś już mieć okazję się z nim spotkać. W każdym razie, pewnego dnia walczyłem z nim, jednakże nasza ''walka’’ – tu uniósł palce obydwu dłoni, cudzysłów – zakończyła się dla mnie niezbyt dobrze i dość szybko. Sensei zabrał mnie wtedy właśnie do staruszka Kame i tam wróciłem do zdrowia.\nOczywiście Ryu nie opowiedział dokładnie jak było, ponieważ nie widział potrzeby, aby wspominać o Tensie bądź Aymi. W końcu pytał tylko o to w jaki sposób poznał sędziwego mężczyznę, o nic więcej. Więc i nasz bohater postanowił nie zdradzać więcej szczegółów. Gdy tylko Kurisu, ponieważ właśnie tak miał na imię nowo poznany wojownik, powiedział iż należy on do rasy Saiyan, Ziemianin po raz kolejny dość mocno się zdziwił. Było to spowodowane faktem, iż z której strony by nie spojrzał to nie mógł dostrzec jego ogona. Przecież skoro należał do ich rasy, to czemu go nie posiadał? Przecież Saiyański wojownik, Haricotto twierdził, że wszyscy przedstawiciele jego rasy posiadają małpie ogony, więc czemu Kurisu go nie miał? Cóż, zawsze mogło być tak, że zwyczajnie kłamał, lecz po co miałby to robić? Najlepiej będzie jak go zwyczajnie o to zapyta.\n- Tak, jestem człowiekiem, mam na imię Ryu. Miło mi Cię poznać, Kurisu. – Uśmiechnął się na chwilkę, a już po tym kąciki jego ust wróciły na swoje poprzednie miejsca – Muszę przyznać, że to co mówisz jest dość ciekawe. Mam na myśli to, że twierdzisz iż jesteś Saiyanem, a z tego co wiem wszyscy mają ogony, ale ty go nie posiadasz, dlaczego?\non Nie Wrz 03, 2017 1:03 am\nSaiyanin słuchał z uwagą, co chłopak ma do powiedzenia. W pewnym momencie na jego twarzy pojawiło się zdziwienie.\n- Haricotto jest mistrzem? Tak jak genialny żółw? Nie wiedziałem o tym. W takim razie teraz już to rozumiem... - Nie dokończył zdania, gdyż nie chciał z początku zdradzać swojego sekretu. Saiyanin właśnie w tej chwili zrozumiał, dlaczego posiada akurat komórki Harego. Kurisu miał być komplikacją komórek zdolnych saiyan, więc w sumie niedziwne jest to, że Haricotto został mistrzem. Pozostaje jeszcze w takim razie kwestia pozostałych dwóch saiyan, od których nabył komórki, ale to nie była chwila ani odpowiedni czas, aby nawet o tym myśleć. Na to przyjdzie jeszcze odpowiedni czas.\nKurisu w końcu poznał swojego drugiego przyjaciela. Trochę się tym cieszył, że jego grono przyjaciół powiększyło się o jedną osobę, ale nie chciał dawać tego po sobie znać, więc Ryu nie mógł zobaczyć po jego twarzy radości. Po chwili jednak padło pytanie, na które nie musiał długo czekać. Nie wiedział co na to odpowiedzieć, gdyż nie chciał od razu zdradzać swojego sekretu, a przynajmniej całego. Pomyślał jednak, że część sekretu może mu zdradzić, a całość powie mu dopiero wtedy, gdy zaufa mu na tyle, że opowie mu całość. Nie wiadomo było do końca, czy może w pełni od razu mu zaufać. Jednak mały kredyt zaufania nie powinien w tej sytuacji zaszkodzić. Odwrócił głowę do tyłu i ze smutkiem patrząc się na swoją pupę, której brakowało ogona, a następnie zaczął mu opowiadać drapiąc się po głowie lekko zakłopotany. Zastanawiał się jak wiele może mu powiedzieć na tę chwilę.\n- Oh, no tak. Masz rację. Saiyanie posiadają ogony, ale to nie jedyny punkt zaczepienia, po którym można rozpoznać saiyanina. Mi akurat nie urósł, bo to słaby punkt u saiyan, który można wykorzystać w walce. Zostałem stworzony na podobieństwo saiyanina idealnego, dlatego nie posiadam tak słabych punktów. Nie wiem, czy dobrze robię, że ci to mówię... - Po chwili zacichł odwracając swój wzrok na dół. Miał wrażenie, że powiedział za dużo.\non Nie Wrz 03, 2017 2:28 am\nGdy tylko Kurisu skończył mówić, Ziemianin pokiwał głową twierdząco.\n- Dokładnie. Jest on bardzo silny, dlatego został moim mistrzem. Dzięki niemu opanowałem kilka ciekawych technik. Między nami jest dość duża przepaść, ale ciężko trenuję, aby go kiedyś dogonić.\nWięc Saiyanie posiadają słaby punkt, jakim właśnie był ogon, lecz co on miał właściwie przez to na myśli? Chłopak postanowił, że za parę chwil go zapyta o to, ponieważ może mu się to kiedyś przydać, nigdy nic nie wiadomo… Ale zaraz, co? Że jak? Stworzony? Saiyan idealny? Że co znowu? Więc kim on był tak właściwie, Saiyanem z probówki? To był niemały szok dla naszego bohatera. O wiele większy… znacznie, znacznie większy niż ten który odczuł, gdy zobaczył go pierwszy raz, z nogami w ziemi. Z wrażenia aż uniósł obydwie brwi do góry, a usta nieco się otworzyły, tworząc malutką przestrzeń między sobą, lecz na krótką chwilę, ponieważ starał się panować nad emocjami.\n- Spokojnie – w tym miejscu uśmiechnął się – i tak nie miałbym co zrobić z tą informacją, ale nie musiałeś mi tego mówić.\nWłaściwie dlaczego to zrobił? Przecież prawie go nie znał, a już go darzył takim zaufaniem? Było to bardzo ryzykowne posunięcie. Przecież na dobrą sprawę nic właściwie o nim nie wiedział. Inna osoba pewnie mogłaby to wykorzystać na swoją korzyść jak i na niekorzyść ucznia Kame, lecz nasz Ziemianin taki nie był. Nagle przypomniał sobie o Halle i o tym co działo się rok temu. Ona także nie znała wojownika w białym gi, lecz to jej nie przeszkadzało, aby zwracać się do niego z życzliwością. Od pewnego czasu, Ryu zaczął spotykać coraz to ciekawsze(a może po prostu dziwne) osoby.\n- Właściwie zastanawia mnie jedna rzecz. Powiedziałeś, że ogon to wasz słaby punkt, ale z jakiego powodu?\nBył tego bardzo ciekaw. W każdym razie, będzie musiał ostrzec mistrza Haricotto jak i innych, gdy ich tylko spotka. Możliwe, że nie wiedzą o tym, świadczyć o tym może fakt, że posiadają swoje ogony, a jeżeli ktoś inny zdobędzie tę informację to będzie mógł wykorzystać to, aby zdobyć przewagę podczas pojedynku. Tak jak mówił przed kilkoma chwilami Kurisu.\nOstatnio zmieniony przez Ryu dnia Nie Wrz 03, 2017 3:25 am, w całości zmieniany 1 raz\non Nie Wrz 03, 2017 2:57 am\n- Jest aż tak silny? Teraz rozumiem dlaczego nie chciał ze mną walczyć... - Z małą przykrością stwierdził. Nie sądził, że wokół niego znajduje się aż tyle silnych osób, co sprawiało, że był lekko zirytowany i można było to zobaczyć po jego twarzy. Dlaczego wszyscy wokół są tacy silni? To ja powinienem być najsilniejszy! W końcu jestem idealnym wojownikiem! - Rzekł w myślach. Gdy zaś po chwili spojrzał na Ryu zobaczył w nim coś śmiesznego. Jego zdziwienie sprawiło, że saiyanin zaczął nieśmiało i lekko śmiać się. To jego wyraz twarzy wyglądał dla niego nieco zabawnie. Zapowiadało się, że Kurisu znalazł sobie towarzysza, a raczej było na odwrót. Trochę go to ucieszyło, gdyż potrzebował trochę towarzystwa. Czuł się już nieco osamotniony i nie chciał siedzieć sam. Może Ryu się zgodzi na to, aby Kurisu mu towarzyszył? Nie zamierzał jednak o to pytać. Nawet o tym nie pomyślał. Może to było trochę chamskie z jego strony, że wtrącił się w jego podróż, ale w tej chwili o tym nie myślał. Po prostu chciał za nim iść.\nPo chwili otrzymał pytanie, na które nie wiedział jak odpowiedzieć. Do końca sam tego nie rozumiał. Uniósł głowę lekko ku górze zamykając oczy, na jego twarzy pojawił się spokój. Próbował przetrzepać wszystkie zakamarki w swojej głowie, wszystkie zgromadzone informacje, które zostały mu przekazane. Nie trwało to jednak długo, gdyż po chwili ze zdenerwowaniem zaczął się szarpać za głowę obiema rękami po bokach.\n- Nie wiem! - Odpowiedział sfrustrowany. Nie wiedział sam dokładniej, dlaczego ogon jest słabym punktem. Nie rozumiał tego. Posiadał tylko informację w głowie, którą mu przekazano. Po chwili się uspokoił i stanął prosto. Zaczął dokładniej oglądać Ryu.\n- Nie wiem dlaczego ogon jest słabym punktem. Nie rozumiem tego. Ja tylko o tym po prostu wiem. Jednak nie wyglądasz mi na kogoś, kto chciałby wykorzystać tą wiedzę. Wyglądasz mi raczej na kogoś silnego, kto nie potrzebowałby tej wiedzy, aby kogoś pokonać. Chcesz się ze mną zmierzyć? - Od samego początku myślał tylko o tym. Nie mógł się w końcu powstrzymać. Przecież jego saiyański instynkt nie mógł mu pozwolić przegapić okazji na walkę. Sam był ciekaw, jak bardzo silny jest Ryu. W ten sposób zrozumiałby również bardziej, jak bardzo silny jest też Haricotto.\non Nie Wrz 03, 2017 8:15 pm\nNajwidoczniej sensei był znacznie silniejszy niż chłopak, mogło świadczyć o tym to, co powiedział, zaś na twarzy tego drugiego można było zauważyć podirytowanie spowodowane czymś, o czym Ryu nie miał pojęcia. Może było ono spowodowane właśnie tym faktem, że mężczyzna nie chciał się z nim zmierzyć? Możliwe. Z zamyślenia wytrącił go śmiech Saiyanina. Tylko co do tego doprowadziło? Czy Ryu zrobił coś, co mogło być swoistym zapalnikiem takiej reakcji? A może chodziło o ten jego wyraz twarzy, który zagościł na niej przez parę chwil? Postanowił nie zawracać sobie już tym głowy. Po chwili Kurisu zaczął się nad czymś zastanawiać, pewnie nad pytaniem zadanym przez Ziemianina. Z tego co się okazało, Kurisu nie miał pojęcia czemu ogon jest słabym punktem jego rasy. Być może kiedyś nasz bohater się dowie co się stanie, gdy ktoś z rasy ogoniastych wojowników zostanie złapany za te właśnie część ciała. Bo z pewnością tylko wtedy będzie można się przekonać co nastąpi, lecz nie miał zamiaru tego sprawdzać na mistrzu Haricotto, Tensie bądź Aymi. Wojownik w pomarańczowo-niebieskim gi miał rację, Ryu nie posunąłby się do wykorzystanie tej informacji, aby przeważyć szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Być może gdyby nie miał innego wyjścia, to dopiero wtedy by mógł się do tego posunąć. W końcu padło pytanie o walkę, pewnie chciał sprawdzić jak silny jest nasz młodzieniec. Chyba nie było żadnych przeciwwskazań, aby odmówić mu takowego sparingu.\nDzielny syn rybaka odskoczył do tyłu, aby znaleźć się około pięć metrów od swojego sparingpartnera. Przybrał swą bojową pozycję, a jego ciało zostało obtoczone białawą aurą. Zmarszczył swe brwi, bacznie obserwując stojącego naprzeciw niemu wojaka.\n- Muszę się mieć na baczności… Nie wiadomo jak silny jest. Skoro jest Saiyanem to z pewnością nie będzie to łatwa walka. Jeżeli zacznę przegrywać to użyję swojej pełnej mocy. Chociaż… pewnie nastąpi to dość szybko…\nGdy jego oponent był gotowy, Ryu ruszył ku niemu. Podbiegł do niego i wymierzył mu jedno uderzenie w splot słoneczny, by po tym sprzedać mu kopnięcie prawym kolanem w brzuch, a na koniec wymierza mu jednego podbródkowego. Po skończeniu swojej kombinacji odskakuje do tyłu i czeka na ruch przeciwnika.\nJeżeli będzie chciał wykonać cios w tors bądź w głowę, to Ziemianin zamierza to zablokować. Zamierza odskakiwać do tyłu, aby znaleźć się poza zasięgiem nogi, jeżeli chłopak będzie chciał wykonać kopnięcie. Będzie robił to samo w przypadku w którym jego przeciwnik będzie chciał go podciąć. Jeśli będzie chciał użyć jakiejś techniki energetycznej, to Ryu po prostu wykonuje unik w prawy bok. Gdy będzie chciał on zablokować, zbić bądź złapać którąś z atakujących kończyć, to Ziemski wojownik wycofuje ją i kontynuuje ofensywę.\non Czw Wrz 07, 2017 4:38 pm\nZaczął przygotowywać się do walki. Pierwsze co zrobił, to najpierw zdjął swoje obciążniki z nadgarstków. Upuścił je na ziemię, a one twardo spadły i się zderzyły z glebą. Następnie zaczął ściągać swoje pomarańczowe gi, ale nie całkowicie. Zdjął je tylko z ramion i wisiało ono przy pasie (tak samo jak w pierwszych dwóch linkach w podpisie). Potem zaczął zdejmować ołowianą koszulkę, z którą miał mały problem. Jednak po krótszej chwili udało mu się ją ściągnąć i rzucił ją za siebie, a ona po chwili twardo spadła na ziemię, aż lekko kurz się wzniecił. Było widać gołym okiem, że waży dosyć sporo. Następnie zdjął szybko ciężkie buty i je też odrzucił na bok. One tak samo wgniotły się w ziemię. Szybko rozgrzał swoje ramiona obracając je wokół swojej osi, strzelił kilka razy karkiem obracając głową na boki i trzymając się ręką za szyję, a następnie już był gotowy. Stał prosto. Ziemianin nie mógł wtedy wiedzieć, że to właśnie jego technika walki. Sam nie wiedział jak bardzo wzmocnił się i nie miał pojęcia, na jakim aktualnie jest poziomie. Zamierzał jednak dać z siebie wszystko. Ewentualnie zwolniłby tempo, gdyby zobaczył, że ziemianin jest od niego słabszy.\nPoczekał na idealny moment i energicznie ruszył na ziemianina, gdy zobaczył, że w tym samym momencie rusza on na niego. Ziemianin jednak okazał się bardzo szybki. Szybszy od niego. Ciosy kierowane w stronę saiyanina wydawały się dla niego niczym grzmoty błyskawicy. Starał się unikać jego ciosów oraz blokować je, zbijać je na bok. Poczuł na sobie tą presję. Poczuł, że jego przeciwnik jest od niego o wiele silniejszy, ale wcale nie zamierzał przestać. To go napędzało jeszcze bardziej. Skupił się jeszcze bardziej na robieniu uników i zaczął używać nóg próbując skakać z boku na bok, aby ziemianin nie mógł go trafić. Jednak po chwili ziemianin przestał atakować. Nie rozumiał do końca dlaczego. Przecież to dopiero początek walki. Myślisz, że ci już odpuszczę? - Powiedział sobie w myślach. Stał prosto i patrzył na niego chłodną miną. Wtedy zauważył, że Ryu przygotował się do uniku na bok. Od razu zamierzał to wykorzystać i rzucił się lecąc prosto na niego. Chciał zaatakować z lewej, otwartej dłoni. Sprawiał pozory, jakby chciał właśnie wprowadzić potężny atak, jakąś silną technikę. Jednak sprawiał tylko pozory, bo gdy był już obok niego - nagle wystawił w jego stronę prawą rękę. Skumulował energię w dłoni i wystrzelił swoją energię. To był energy wave, lecz był trochę inny od tradycyjnej techniki, gdyż wystrzelona energia była bardzo rozproszona i było jej dosyć sporo. Bardziej to wyglądało na wyrzucenie energii KI z ciała. Lekko wzniecił się kurz, ale nie zamierzał przestawać. Gwałtownie zatrzymał się przed wojownikiem i zaczął atakować serią ciosów otwartą dłonią. Ciosy wydawały się być dla niego dosyć szybkie, dlatego był pewny tego, że daje sobie radę. Serię uderzeń zakończył pewnym kopnięciem z pół obrotu, a następnie odbił się od ziemi nogą i zaczął skakać wokół Ryu. Przemieszczał się wokół niego bardzo szybko i starał się poruszać nieprzewidywanie, zmieniając co chwilę swój kierunek. Jednak cały czas poruszał się wokół niego spoglądając cały czas na niego. Nie zamierzał przestawać atakować. Zamierzał być jak krwiożerczy pasożyt, drapieżnik, który nieustannie atakuje swoją ofiarę, aż w końcu ją dopadnie.\non Pią Wrz 08, 2017 4:05 pm\n1s - Ryu szarzuje na Kurisu.\n1.1s - Kurisu rozpoczyna szarżę.\n2s - Ryu bierze zamach i zadaje cios w splot słoneczy Kurisu.\n2.2s - Ryu kontynuuje atak, kopie prawym kolanem w brzuch Kurisu.\n2.4s - Ryu kończy ofensywę uderzeniem w podbródek Kurisu, który zostaje wyrzocony nieco w górę.\n2.5s - Ryu odskakuje do tyłu. Dzieli ich 15 metrów.\n4s - Kurisu rozpoczyna atak, bierze zamach lewą ręką.\n4.2s - Kurisu będąc tuż przed Ryu, markuje atak lewą ręką, zaś ze swojej prawej strzela energią Ki.\n4.3s - Ryu obrywa energią, która eksplodowała tuż przed nim.\n5s - Kurisu atakuje otwartą dłonią, która zostaje ledwo zablokowana przez lekko oszołomionego wybuchem Ryu.\n5.5s - Kurisu wykonuje kopnięcie z pół obrotu, Ryu odskakuje do tyłu.\n6s - Kurisu zaczyna biegać dookoła Ryu. Ryu jednak widzi jego sylwetkę, jego szybkość jest większa.\non Sob Wrz 09, 2017 8:36 pm\nNa twarzy Ryu pojawiło się zdziwienie kiedy to Kurisu zaczął zdejmować swoje ubrania. Był w jeszcze większym szoku, gdy upadły one na ziemię tak jakby ważyły kilka kilogramów. Jak to było możliwe? Przecież zwykła koszula, buty i frotki nie mogły tyle ważyć, o co w tym chodziło? Z pewnością zapyta go o to, gdy tylko zakończy się ich sparing. Po chwili obaj ruszyli ku sobie. Plan Ziemianina wypalił w stu procentach. Kurisu przyjął na siebie wszystkie uderzenia. To musiało oznaczać, iż był on naprawdę silnym gościem i chciał sprawdzić na jakim poziomie jest Ryu albo był zwyczajnie wolniejszy od naszego bohatera. Chłopak tego nie wiedział, jednakże już za parę chwil wszystkie jego wątpliwości zostaną rozwiane. Wojownik musiał to przyznać, uczeń staruszka Kame go nieco zaskoczył. Młodzieniec był oczywiście przygotowany na to, aby zablokować cios, lecz nie był w ogóle gotowy na to, iż Kurisu zamierzał tylko zamarkować uderzenie i zaatakować swoją energią. Przez to zdarzenie wojak w białym gi został ogłuszony, jednakże udało mu się zablokować kolejne, nadchodzące uderzenie. Podkreślmy, że prawie. Ostatecznie ta część pojedynku zakończyła się w taki sposób, iż Saiyański wojak zaczął biegać wokół swego oponenta, lecz ten drugi nie miał problemów z dostrzeżeniem sylwetki tego pierwszego, więc to oznaczało, iż Ryu był szybszy i jego nowy znajomy nie był zwyczajnie w stanie wcześniej zablokować jego uderzeń, które wyprowadzał Ziemianin. To mogło też oznaczać, że człowiek był silniejszy od kosmity i pewnie tak właśnie było. Postanowił zaatakować.\nPodskoczył do swego oponenta w celu sprzedania mu kopniaka w głowę lewą nóżką. Następnie wykonuje zamach prawą ręką, aby uderzyć go z przysłowiowego ''liścia’’ w policzek. Na koniec odskakuje do tyłu i przy pomocy umiejętności lotu wzbija się w powietrze zatrzymując się jakieś dziesięć metrów nad nią i czekając, aż jego przeciwnik ruszy za nim.\nJeżeli Kurisu będzie chciał wykonać cios w tors bądź w głowę, to Ziemianin zamierza to zablokować. Zamierza odskakiwać do tyłu, aby znaleźć się poza zasięgiem nogi, jeżeli chłopak będzie chciał wykonać kopnięcie. Będzie robił to samo w przypadku w którym jego przeciwnik będzie chciał go podciąć. Jeśli będzie chciał użyć jakiejś techniki energetycznej, to Ryu po prostu wykonuje unik w prawy bok. Gdy będzie chciał on zablokować, zbić bądź złapać którąś z atakujących kończyć, to Ziemski wojownik wycofuje ją i kontynuuje ofensywę. W przypadku którym Saiyanin chciałby uciekać, brunet po prostu goni go i kontynuuje atak.\non Sob Wrz 09, 2017 9:30 pm\nNiedorozwój leciał bardzo powoli w stronę plemienia Karinga. We swoich dłoniach chował niebieski kwiat, który odnalazł w jaskini. Wracał tak triumfalnie z wykonanego zadania, by odnaleźć wcześniej wspomnianą roślinę.\nLeciał tak i leciał, aż wreszcie zauważył dobrze mu znajome namioty. Jego Dom, który był zawsze spokojny.... no nie w tej chwili. Gdzieś w wiosce daleko od wodza dwójka ludzi walczyła ze sobą? Bio-Android pierwszy raz zobaczył to zjawisko i bardzo go to zaciekawiło. Już chciał tam ruszyć, ale poczuł w dłoni kwiatka. Postanowił odrazu ruszyć do wodza, jego misja jest ważniejsza niż walka dwóch ludzi... jeżeli mu się uda to może nadal będą walczyć, jak załatwi sprawę z głową plemienia.\nFabu wylądował przed Namiotem wodza.\n-Przybyłem. Wykonałem misje daną mi od Wodza.- Rzucił to do strażników i ruszył do środka.\n-FAA....- Tutaj można powiedzieć, że przysłowiowo ugryzł się w język. Wcześniej mu mówił, żeby przestał z tym jego dziwacznym wypowiadaniem jego imienia, ale jakoś nie umie inaczej, wiec postanowił go nie wymawiać.\n-Wróciłem z Kwiatem. Wodzu.- Ukłonił sie nisko. Podszedł do człowieka, uklęknął i wręcza mu niebieskiego kwiatka.\non Sob Wrz 09, 2017 9:34 pm\nOczywiście Fabu wrócił czym prędzej do wioski... Jednakże nie wiedział jeszcze, że takie zadanie z pewnością nie jest godne zostania indianem. Żołnierze znali już Fabu, więc ustąpili miejsca a ten zagościł w namiocie wodza.\n- To świetnie Fabu, jednakże musisz wiedzieć, że to było jedno z dwóch zadań. Jednakże, następne wykonasz wtedy gdy będziesz chciał. Osobiście jadę do kuzyna, na spotkanie wodzów. Wrócę niebawem i wtedy się do mnie odezwij. Żegnaj. - Powiedział, spakował torbę, wsiadł na konia z dwoma kompanami i ruszył w drogę.\non Sob Wrz 09, 2017 10:07 pm\nSaiyanin krążył wokół Ryu niczym sęp wypatrujący momentu, w którym to może zbliżyć się do swojej ofiary, aby ją dopaść. Z początku może i sprawiał wrażenie, jakby wiedział, co chce zrobić, lecz tak naprawdę krążył wokół niego, aby grać na zwłokę. Nie miał pojęcia jak go zaatakować, był dla niego za silny. Zaczął już nawet odczuwać skutki uderzeń, które przyjął na siebie. Niestety plan nie wypalił, gdyż to ziemianin postanowił zaatakować, przez co przerwał ruch saiyanina. Oberwał w głowę, aż mu coś zazgrzytało w uszach. Te kopnięcie sprawiło, że saiyanin na chwilę stracił kompletnie rachubę i nie wiedział co się dzieje. Nagle jakby mózg mu się na chwilę wyłączył i nic się w tej chwili nie liczyło. Zanim się połapał zobaczył tylko, że nadchodzi w jego stronę potężny plaskacz, który kompletnie go zgasił. Zaczął lecież do tyłu i o mało co nie zbił się w ziemię twarzą. Tutaj akurat zdążył zareagować i próbował oprzeć się ręką o ziemię, która nieco się wgniotła od siły naporu. Przeszlifował ręką przez pewien dystans, zanim zdołał się zatrzymać. W tym momencie próbował również wspomagać się nogami. Ślad na ziemi ciągnął się przez pewną długość, a na końcu kucał saiyanin oparty dalej tą samą ręką w wgniecionej glebie. Twarzą był odwrócony do tyłu, więc Ryu nie widział jego wyrazu twarzy. Mógł za to dostrzec, jak Kurisu po chwili pluje krwią za siebie, a następnie chłodnym wzrokiem wolno się odwraca do niego i próbuje wstać na nogi. Przy tym również wytarł przedramieniem krew, która ostała się na kąciku jego ust. Nie był w stanie już walczyć. Ciosy ziemianina okazały się zbyt potężne. Zaczął je teraz nagle wszystkie odczuwać, cały ten ból na raz. Nie mógłby dalej walczyć nawet, jeśli by chciał (no bo w sumie to chciał). Jego nogi same ugięły się w kolanach i delikatnie padł plecami na ziemię ciężko dychając. Jego ręce rozłożyły się na obie strony i nawet nie miał już siły ich podnieść do góry. Musiał chwilę odsapnąć.\nPo chwili już powróciły do niego część sił i mógł już wstać, tak więc i to zrobił. Podszedł do swojego ubrania, które wcześniej z siebie zrzucił i zaczął je ubierać. Wyglądał już tak samo, jak wcześniej przed walką, tylko, że z kilkoma ranami więcej. Podszedł do Ryu z małym uśmiechem na twarzy.\n- Jesteś bardzo silny. Jesteś też pierwszym przeciwnikiem, przed którym zdjąłem swoje ograniczenia, a i tak nie byłem w stanie cię pokonać. W takim razie pójdę z tobą do Świętego Mistrza. A tak w ogóle to po co do niego idziesz? Chcesz u niego trenować?\non Sob Wrz 09, 2017 10:22 pm\n-Dobrze, kiedy wrócisz podejmę się kolejnego wyzwania. Pragnę zostać oficjalnym członkiem plemienia.- Powiedział do i wstał. Odprowadził głowę wioski i pożegnał się z nim. -Żegnaj Wodzu. Oby podróż była szybka i lekka.- Kiwnął głową i ruszył w pewne miejsce. Wykonał zadanie i powinien się cieszyć z tej wiadomości, ale miał teraz coś innego w głowie. Kiedy leciał w stronę wioski widział dwójkę wojowników. Postanowił tam ruszyć i zobaczyć co się tam dzieje.\nPo paru chwilach dotarł na miejsce całego zdarzenia. Zobaczył dwóch młodych mężczyzn, którzy mieli ze sobą zapewnię sparing. Pierwszy raz widział coś takiego w tym miejscu, więc był tym bardzo mocno zainteresowany tym wszystkim. Tylko postanowił nic nie robić, a tylko spoglądać na całą sytuację z boku. Nie chce im przeszkadzać w walce, to by było niekultularne gdyby to zrobił. Ale dzięki temu, że stoi z boku to może nauczy się czegoś ciekawego, kto wie. Najważniejsze dla adepta sztuk walki to wszystko bacznie obserwować i pozna nowe techniki walki, wiec nie może zaprzepaścić okazji by podpatrzeć walki innych osobników.\non Pon Wrz 11, 2017 6:30 pm\n1s - Ryu kopie nogą w głowę Kurisu.\n1.3s - Ziemianin sprzedaje soczystego plaskacza Saiyaninowi, który zwala go z nóg.\n2s - żaden z nich nie atakuje, sparing dobiega końca.\nKurisu, nawet będąc zdeklasownaym, nie musisz poddawać się temu, co napisał przeciwnik.\non Pon Wrz 11, 2017 10:45 pm\nPodczas lotu, Ryu zauważył, iż Saiyanin wcale nie ruszył za nim, było to spowodowane ostatnim ruchem Ziemianina. Plaskacz wymierzony Kurisu sprawił, iż ten cofnął się nieco do tyłu próbując się zatrzymać przy pomocy swych nóg jak i jednej z rąk, co poskutkowało wytworzeniem całkiem długiego śladu na ziemi. Chłopak chyba nieco przesadził, mógł wywnioskować po tym, że Saiyanin zaczął nagle pluć krwią na ziemię. Nie było tego widać po Ziemianinie, jednakże w głębi duszy był z siebie dumny. Chodziło o fakt, iż udało mu się pokonać przedstawiciela ogoniastych wojowników bez używania stu procent swojej mocy. Dotychczas myślał, że wszyscy oni są niesamowicie silnymi osobami, a ich moc wykracza poza granice wszystkich ludzi. Najwidoczniej mylił się. Jednego był pewny, dzisiejszego dnia pokazał, że nawet człowiek może się równać, a nawet okazać się silniejszy od Saiyanina. Ciężko trenował, więc jego trud się opłacił. Po chwili zaczął opadać ku ziemi, a kiedy to już nastało podszedł do leżącego na ziemi Kurisu. Postanowił usiąść, skrzyżował swe nogi, oparł się rękoma o ziemię i oczekiwał, aż jego do niedawny sparingpartner będzie w stanie wstać. Kiedy już to nastąpiło postanowił wstać, czekając, aż brunet założy na siebie swe ubrania. W momencie, w którym skończył mówić, Ryu uśmiechnął się, po czym zabrał głos.\n- Dziękuję, miło mi to słyszeć. Ty też jesteś całkiem niezły, muszę przyznać, że zaskoczyłeś mnie wtedy tą energią, w ogóle się tego nie spodziewałem. To była dobra walka, Kurisu.\nTu wyciągnął rękę w jego stronę, mając nadzieję, że ten ją uściśnie, a uśmiech nie znikał z jego twarzy. Już po chwili wycofał kończynę, kontynuując.\n- Właściwie to mógłbym Cię o coś zapytać? – Zaczekał, aby otrzymać odpowiedź i jeżeli okazała się ona twierdząca to mówił dalej – Mógłbyś mi powiedzieć czym są te twoje ubrania? Z tego co widziałem to muszą one naprawdę dużo ważyć.\nTu wysłuchał co ma do powiedzenia, by w końcu odpowiedzieć na jego własne pytanie, które zadał naszemu bohaterowi.\n- Nie wiem czy wiesz, ale Korin hoduje magiczne fasolki Senzu, które potrafią wyleczyć każdą ranę. Przynajmniej tak zostałem poinformowany przez staruszka Kame. To właśnie dlatego chce się z nim spotkać, mogą się one okazać bardzo przydatne podczas przyszłych walk z Armią Czerwonej Wstęgi. Być może jeżeli się zgodzi to będziemy mogli wyleczyć twoje rany.\non Wto Wrz 12, 2017 5:19 pm\nKurisu zaczął ubierać obciążone ubranie na siebie. Spojrzał się na Ryu z małym uśmiechem na twarzy, gdy ten mu pogratulował walki. Zadał mu pytanie, gdy saiyanin właśnie kończył zawiązywać pas.\n- Jasne. Pokonałeś mnie, więc pytaj o co chcesz. - Odparł ziemianinowi i odwrócił się w jego stronę. Po pytaniu spojrzał się z lekkim zdziwieniem na skrawek swojej koszulki, za którą złapał, po czym ją puścił i zaczął mówić. - Nie wiem co to jest. Dostałem to dawno temu od Genialnego Żółwia. Te ubrania ważą bardzo dużo i pomagają mi w treningu. Wystarczy nałożyć na siebie ciężar, a potem ćwiczyć w tym. Ja noszę to jednak cały czas. - Opowiedział swojemu koledze o co w tym chodzi. Nie miał nic więcej do dodania w tej kwestii.\n- Naprawdę ma takie fasolki? To niesamowite. Myślisz, że poczęstowałby mnie jedną? Jestem cały obolały, heh. - Głupio uśmiechnął się drapiąc się po głowie. Ta walka poważnie go wykończyła, natomiast ziemianin nie był nawet zmęczony. Jednak saiyanina i tak satysfakcjonowało to, że udało mu się go zaskoczyć atakiem energetycznym. Po chwili zrobił poważną, chłodną minę.\n- Jeżeli chodzi o Czerwoną Wstęgę to możesz liczyć na moją pomoc. Nacisnęli mi już na odcisk i zapłacą za swoje. Może w obecnej chwili nie jestem jeszcze zbyt dobry, ale niedługo mogę stać się naprawdę silny.\non Sro Wrz 13, 2017 12:43 pm\nJaszczur przybył na końcówkę ich walki. To trochę smutne, bo chciał zobaczyć coś więcej niż sromotną porażkę jednego z wojowników. A co takiego zobaczył? Że jeden dostał z kopa w głowę, a potem z liścia w twarz. Tym kobiecym akcentem zakończyła się ich walka. Zdziwiło to naszego Bio-Androida, bo ten co przegrał wyglądał dla niego jakby mógł jeszcze wstać i walczyć o swoje, ale chyba się poddał. Widać, że to nie była walka na poważnie, ale jak sie podda tak w prawdziwym życiu to czeka go śmierć z miejsca.\nTeraz wypadałoby się do nich przejść i zagadać. No ale postanowił chwilę poczekać, bo widać, że o czymś rozmawiali, a nie chciał im się "wpieprzać" w rozmowę, bo tak nie przystoi.\n-Hmmmm, mają ciekawe stroje... i ciekawe co oni tutaj robią. Nigdy ich tutaj nie widziałem.- Rzucił do siebie po cichu, zastanawiając się z ich obecności w jego wiosce. No nie tak jeszcze jego, ale jeszcze chwila i zostanie oficjalnym członkiem plemienia Karinga. Długo na to czekał i wreszcie nim zostanie.\n-Dobra, chyba sobie pogadali. Czas wkroczyć.- I wyszedł do nich z ukrycia.\nOczywiście to były odgłosy klaskania. Kiedy tylko Niedorozwój wyszedł do nich zaczął im klaskać. Dwójka wojowników kiedy spojrzy w stronę oklasków zobaczą masywnego przygarbionego czerwonego jaszczura o żółtych oczach i chudych łapach, które wyglądają przy jego posturze nienaturalnie.\n-Witajcie. To była niesamowita walka. Może trafiłem na jej koniec, ale bardzo mi się podobała.- Postanowił się zatrzymac w odpowiedniej odległości. Wie, że nie wygląda normalnie, więc przy pierwszym ich spotkaniu mogą być nie ufni, do tego jak podejdzie z blisko to może nawet zaatakują, a to na pewno nie skończy się dla niego dobrze.\n-Gdzie moja maniery. Przybyłem i nawet się nie przedstawiłem. Jestem FAAAAA-BUUUUU! Miło mi was poznać.- Ukłonił się lekko do dołu.\n-Co tutaj robicie? Pierwszy raz was widzę w naszej wiosce.- Zainteresowany przechylił swój pysk na bok.


Czterech piłkarzy z podejrzeniem zakażenia koronawirusem! Polski klub przekłada mecz Piłka nożna - Sport.pl\nkg 04.07.2020 09:47\nNa 4 lipca zaplanowano mecz okręgowego Pucharu Polski między Bronią Radom a Pogonią Grodzisk Mazowiecki. Zaplanowano, bo został przełożony na 9 lipca, na wniosek zespołu z Radomia, który poinformował Mazowiecki Związek Piłki Nożnej, że u czterech piłkarzy zespołu, a także kierownika i masażysty podejrzewa się zakażenie koronawirusem. Dotychczas jeszcze nie zdarzyło się w Polsce, aby mecz został przełożony z powodu podejrzenia zakażenia.\n- "Czterech zawodników naszego klubu, a także dwóch przedstawicieli sztabu mogło mieć kontakt z osobą zakażoną koronawirusem, stąd zostali oni odesłani na badania i przymusową kwarantannę. W środę będą wyniki badań i jeśli wszyscy będą zdrowi, mecz odbędzie się w czwartek!" - poinformował klub na oficjalnej stronie internetowej.\nMZPN o całej sytuacji poinformował Pogoń Grodzisk Mazowiecki, przesyłając oficjalny komunikat, który klub opublikował w mediach społecznościowych. - "Zobowiązuje się RKS Broń 1926 Radom do niezwłocznego poinformowania Związku o wynikach testów. Ponadto informujemy, iż w przypadku pozytywnych wyników testów na COVID-19, a co za tym idzie koniecznością rozszerzenia kwarantanny na pozostałych zawodników Broni Radom, mecz Pucharu Polski Broń Radom – Pogoń Grodzisk Maz. zostanie zweryfikowany jako walkower na korzyść GKS Pogoń Grodzisk Mazowiecki" - przekazał wojewódzki związek.


Days Gone - walka strzelecka, osłony, broń i amunicja • Eurogamer.pl\nPoznaj wskazówki i zasady związane z prowadzeniem wymiany ognia.\nW Days Gone możemy prowadzić działania bojowe na kilka różnych sposobów. Oprócz skrytych działań i cichej eliminacji wrogów można też prowadzić walkę wręcz oraz brać udział w pojedynkach strzeleckich.\nNa tej stronie dowiecie się najważniejszych rzeczy związanych z tym ostatnim elementem. Znajdziecie tu odpowiedzi między innymi na poniższe pytania:\nJak korzystać z osłon\nW jaki sposób prowadzić pojedynki strzeleckie\nSkąd brać nową broń i amunicję\nJeśli dojdzie już do regularnej wymiany ognia, to zdecydowanie najważniejszą rzeczą jest znalezienie jakiejś osłony (1). Może za nią posłużyć wiele elementów środowiska - ściana budynku, skała, meble czy drewniane belki. W momencie, kiedy podejdziemy do osłony, bohater automatycznie do niej przylgnie.\nW tej pozycji jesteśmy względnie bezpieczni, o ile przeciwnicy będą prowadzić ogień od frontu. Należy jednak stale mieć na uwadze, żeby wrogowie nie zaszli naszej postaci z tyłu lub flanki. Zagrożenie możemy na bieżąco sprawdzać na minimapie (2) - teren z rywalami jest oznaczony czerwoną strefą, a oni sami czerwonymi kropkami, pod warunkiem, że wcześniej oznaczyliśmy ich lornetką.\nPonadto rywale mogą korzystać z broni miotanych, takich jak granaty czy koktajle mołotowa. Jeśli rzucą w naszym kierunku tego typu broń i znajdzie się ona przy bohaterze, to pojawi się specjalna ikonka (3). Im szybciej zacznie migać, tym szybciej dojdzie do eksplozji, dlatego najlepiej od razu przeskoczyć za inną osłonę.\nPo znalezieniu odpowiedniej osłony należy poczekać na dogodny moment, aż któryś z przeciwników opuści swoją kryjówkę lub wychyli się zza osłony. Należy wtedy wcisnąć i przytrzymać klawisz L2, wycelować we wroga (4) i oddać strzał naciskając R2.\nDobrze jest oddać kilka strzałów i ukryć się z powrotem. Celowanie sprawia bowiem, że bohater się wychyla i staje się potencjalnym celem dla przeciwników.\nNastępną ważną rzeczą jest fakt, że kiedy bohater przylgnie do pionowej przeszkody, to domyślnie kamera ustawi się nad jego prawym ramieniem (5). Jeśli natomiast rywale znajdują się z lewej strony osłony i chcemy ostrzelać ich z drugiej strony, to należy wcisnąć i przytrzymać klawisz X. Dzięki temu bohater przejdzie na lewą stronę (6), co ułatwi wymianę ognia.\nPodczas prowadzenia walk z wykorzystaniem broni palnej należy pamiętać o amunicji. Jej poziom do niesionych broni można sprawdzić w kole przetrwania, a do obecnie używanej w lewym dolnym narożniku (7). Amunicję najlepiej zbierać po poległych przeciwnikach oraz podczas przeszukiwania świata gry. Ponadto możemy uzupełniać jej zapasy u handlarzy w obozach. U kupców można ponadto nabywać nowe, lepsze rodzaje broni palnej.\nJeśli zamierzamy zmienić trzymaną przez nas broń na inną, leżącą na ziemi, to zostanie wyświetlona tabela porównawcza (8). Dzięki niej możemy szybko porównać nowy oręż do posiadanego, sprawdzając między innymi szybkostrzelność, siłę strzału czy pojemność magazynka.\nSamą broń palną można podzielić na następujące grupy:\nBroń boczna - głównie pistolety, sprawdzające się dobrze na bliskim i średnim dystansie oraz jako ostatnia deska ratunku, w przypadku braku amunicji.\nBroń podstawowa - przede wszystkim karabiny powtarzalne (dobre na średni i duży dystans), automatyczne (duża szybkostrzelność sprawdza się w przypadku sporych grup wrogów i w walce na mniejszą odległość) oraz strzelby (bardzo duża siła ognia w walce na małym dystansie).\nBroń specjalna - chodzi tu głównie o kusze, pozwalające na cichą eliminację wrogów oraz karabiny snajperskie.\nBroń miotana - m.in. granaty i koktajle mołotowa, sprawdzające się idealnie do wykurzania wrogów z kryjówek oraz zadawania dużych obrażeń całym grupom przeciwników.\nNastępnie: Days Gone - obozy sojuszników: handlarze, mechanik, trofea, kuchnia, zlecenia\nPoprzednio: Days Gone - walka wręcz, uniki, atak, broń biała


Dwupoziomowe mieszkanie - efekt wow! - Domwell\nKompleksowe wykończenie dwupoziomowego mieszkania w okolicy Al. 29 Listopada\nMieszkanie objęte pracami znajduje się na północy Krakowa – przeprowadziliśmy w nim kompleksowe prace na poziomie dolnym i górnym. Dwie łazienki w różnym stylu, wykonanie nowych ścian działowych na poziomie +1, to największe zakresy które wykonaliśmy. Jakie jeszcze? Odpowiedź poniżej:\nprace malarskie bez malowania, a także prace gipsowe. Tym razem klient zażyczył sobie aby ten zakres zostawić jemu. Nasze prace polegały na zagruntowaniu podłoża, wykonaniu gładzi ze szlifowaniem i osadzeniem narożników, akrylowaniem, zmniejszeniem otworów drzwiowych, malowaniem farbą podkładową oraz malowaniem sufitów w łazienkach, obróbka szpalet okiennych, sufit podwieszany w łazience, wzniesienie ścianek działowych na poziomie +1 – podzielenie dużego pomieszczenia na część dzienną z wyjściem na taras, sypialnię oraz gabinet,\nprace glazurnicze: wylewka ze spadkiem do kabiny walk-in, hydroizolacja, silikonowanie, zamknięcie rewizyjne na magnesach, płytki 60×60 + fuga cementowa w kuchni, WC na poziomie 0 oraz łazience na poziomie +1, cokoły cięte, szlifowanie narożników,\nprace hydrauliczne: przeniesienie podejścia grzejnika, doprowadzenie wody zimnej i ciepłej w systemie PEX do prysznica, kompleksowe osadzenie odpływu liniowego, muszli, umywalki, panelu prysznicowego z elementami drewna, baterii umywalkowych, przeniesienie odpowietrznika,\nprace elektryczne: tunel TV, doprowadzenie przewodów do 55 nowych punktów, osadzenie puszek, zaślepienie i zabezpieczenie starych punktów, montaż kinkietów i lamp,\nróżnorodne prace pomocnicze począwszy od wnoszenia materiałów, a kończąc na montażu szafek, blatów i półek pod prysznicem.\nEkipa domwell była jedną z pierwszych ekip na tym obiekcie. Mimo dużego opóźnienia dewelopera i zwłoki w oddaniu mieszkania udało się zgrać wygodny termin zarówno dla Klienta jak i dla nas. Całość zakończona terminowo 🙂


Usługi detektywistyczne na najwyższym poziomie - cryouts\nHome » Promocja » Inne Agencje » Usługi detektywistyczne na najwyższym poziomie\nDodane: 2017-07-18 :: Kategoria: Promocja / Inne Agencje\nW sytuacji, w której klient potrzebuje wynająć detektywa, zawsze warto najpierw sprawdzić czy taka osoba rzeczywiście poradzi sobie z powierzonymi zadaniami. Dzięki temu można uniknąć problemów związanych z zatrudnieniem kogoś, kto nie byłby w stanie udzielić niezbędnej pomocy i naraziłby tylko klienta na koszty.\nNajlepsza firma detektywistyczna\nSprawdzonym wyborem jest biuro detektywistyczne Radom, które jest chętnie wybierane przez firmy oraz klientów indywidualnych. Wynika to między innymi z atrakcyjnych stawek oraz bardzo zróżnicowanej oferty. Firma ma duże doświadczenie w poszukiwaniu osób zaginionych, śledzeniu podejrzanych, ochronie oraz wielu innych czynnościach, z którymi mogą sobie poradzić jedynie najlepsi fachowcy. Warto zatem skontaktować się z tymi detektywami zawsze, jeżeli tylko potrzebuje się profesjonalnych usług detektywa. Wspomniane biuro detektywistyczne Radom zawsze jest w stanie rozwiązać sprawę, ale w wielu przypadkach większą szansę na sukces ma się wtedy, gdy od razu przejdzie się do działania.\nVideoactions to w pełni profesjonalna produkcja filmów promocyjnych, firmowych i korporacyjnych. Dysponujemy znakomitym sprzętem i wyjątkowej klasy kadrą specjalistów, którzy dobrze wiedzą, w jaki sposób realizować zlecenia na najwyższym poziomie. Jeśli szukasz specjalistów, którzy zrealizują nawet najba...


Historie przedmiotów codziennego użytku - Magazyn PDF\nHistorie przedmiotów codziennego użytku\n15.10.2013 Paweł Olek\tbiografie rzeczy, muzeum historii żydów polskich, prof. władysław bartoszewski, wystawa\n„Biografie rzeczy. Dary z kolekcji Muzeum Historii Żydów Polskich” to tytuł wystawy, która od 18 października 2013 roku, będzie prezentowała przedmioty codziennego użytku, za którymi skrywają się losy polskich Żydów.\nPrzedwojenny drewniany kufer podróżny/fot. Muzeum Historii Żydów Polskich\nWystawa prezentowana w Muzeum Historii Żydów Polskich jest częścią projektu „Zbiory–pamiątki–Darczyńcy”. Ekspozycja wystawy w 90% składa się z przedmiotów przekazanych z domowych kolekcji na rzecz muzeum. Każdy z eksponatów skrywa za sobą opowieść swojego pochodzenia, która nierozłącznie wiąże się z historią życia jego właściciela. Dlatego wystawa nie tylko prezentuje materialne przedmioty, ale również przedstawia sylwetki ludzi, którzy przyczynili się do tego, że znalazły się one w muzeum.\nPrzestrzeń ekspozycji została podzielona na siedem części: „księga, książka”, „emigracja, podróż, wędrówka”, „ślady nieobecnej obecności”, „pamiątki rodzinne, pamiątki osobiste, przedmioty opowiedziane”, „Ojczyzna”, „sztuka” oraz „ukrywanie”. Każdej grupie przedmiotów towarzyszy praca polskiego artysty, która dopowiada językiem sztuki przesłanie poszczególnych narracji. Z przedstawienia dziesiątek indywidualnych historii wyłania się zbiorowa opowieść, która symbolizuje doświadczenie składające się na tożsamość polskich Żydów.\nWśród eksponatów znajdą się m.in. rzeczy podarowane przez prof. Bartoszewskiego, który swoją życiową postawą przyczynił się do ratowania Żydów. Wśród przekazanych przez niego przedmiotów znalazły się między innymi dokumenty historyczne z okresu drugiej wojny światowej oraz pamiątkowy pierścień wytworzony w łódzkim getcie.\nWystawę będzie można obejrzeć w gmachu Muzeum Historii Żydów Polskich między 18 października 2013 roku a 17 lutego 2014 roku. Wstęp wolny.


Jak się mają szczepienia do eugeniki i okultyzmu, czyli 2 aspekts - Pepsi Eliot\n64 387 392\nJak się mają szczepienia do eugeniki i okultyzmu, czyli 2 aspekts\nPepsi Eliot 23 kwietnia 2017 53\nEgo, eugenika, matrix medyczny, okultyzm, szamani, Szczepienia-kontrowersje\nJak się mają szczepienia do eugeniki i okultyzmu, czyli 2 aspekts tego samego\nWpis dotyczy śpiących w matrixie, czyli nieoświeconych, czyli yyy … nas\nTen wpis już wkurza ludzi, być może nie powinnaś go czytać, nie to zamierzałam\n1. Aspekt łan\nSzczepienia i eugenika\nLekko sparafrazowana przeze mnie cytata z wypowiedzi ojca naukowej kontroli populacji Thomasa Malthusa, świetnie służy jako przypomnienie o prawdziwych intencjach niektórych naukowców i programów socjotechnicznych:\nZamiast zalecać czystość ubogim, powinniśmy zachęcać do nawyków przeciwnych. W naszych miastach powinniśmy sprawić, aby ulice były węższe, w małych mieszkaniach niech będzie więcej ludzi, no i zadbajmy o powrót jakiejś zarazy.\nPowinniśmy budować nasze wsie w pobliżu stojących basenów i niezauważenie zachęcać ubogich do udziału w sytuacjach bagiennych i niezdrowych.\nPrzede wszystkim jednak powinniśmy zacząć stosować konkretne środki niby dobroczynne, które miałyby niszczyć choroby poprzez projekcję programów tępiących poszczególne zaburzenia.\nJeśli dzięki temu wzrośnie śmiertelność z takiej a takiej do takiej a takiej (tutaj padają konkretne liczby), byłoby spoko, bo oznaczałoby to, że nie musimy obawiać się głodu …\nThomas Malthus An Essay on the Principle of Population rok 1826\nJeszcze szybciutko z wiki, co to jest w sensie ścisłym eugenika, która jest obecnie niby zabroniona?\nEugenika (stgr. εὐγενής, eugenes, ‚dobrze urodzony’) – pojęcie wprowadzone w 1869 przez Francisa Galtona, kuzyna Karola Darwina, które dotyczyło selektywnego rozmnażania zwierząt (w tym ludzi), aby ulepszać gatunki z pokolenia na pokolenie, szczególnie jeśli chodzi o cechy dziedziczone.\nw tej tałer siedzę\nNo a co mówi Liam Schef?\nSzczepienia są projektem eugenicznym (czyli a’priori bezprawnym)\nOznacza to, że szczepienia mają na celu sztuczną niby poprawę stanu zdrowia gatunku zanim dojdzie do choroby. Ruch eugeniczny ma za sobą historię zabijania i ranienia wielu osób w dużych populacjach, gdzie stosowana jest owa „nauka”.\nRuch przymusowych szczepień od dnia narodzin, jest częścią ruchu eugenicznego i niestety w obliczu prawa zabija ludzi na całym świecie.\nSzczepienia stosuje się również jako środek sterylizacji pewnych nacji. Znana jest niedawna sprawa sterylizacji afrykańskich kobiet, pod pretekstem obowiązkowego szczepienia na tężec.\nBo jak to jest naprawdę?\nJak jest naprawdę nie dowiemy się, dopóki nie leżą na naszym biurku papiery, które wykradł Snowden (dostał azyl u Putina: człowieka stojącego podobno na straży globalizacji; ciekawe). Możemy dywagować, kto rządzi tym światem? Oni twierdzą, że pół miliarda ludzi (mam nadzieję, że nie przekręciłam zer, ale kogo z tamtych obchodzi zero więcej, czy mniej ) im wystarczy. Reszta to zbytek.\nKto się skumał z czwartym wymiarem, nieczułym: technologiami? To są ludzie, którzy mają już wszystko, bo sobie drukują pieniądze. Rząd światowy siedzący w Stanach, skąd nagle pojawił się Obama? i wiele innych pytań.\nA Iluminaci? Która to odnoga? A ich straszne rytuały (tych na samym szczycie ofkors)? Powiązane z niewinną energią dzieci? A pedofilia wszędzie obecna na górze oka /trójkąta też i tak naprawdę nie karana tak jak na to zasługuje? W wielu przypadkach w ogóle nie karana.\nTU KUPISZ doskonałą trawę jęczmienną z Nowej Zelandii\nPotrzebują niewinnej energii?\nNo i tradycje i rytuały. Sądziłam, że gdy przybieram dom na święta, to całkiem spoko. To miłe poruszenie, gdy pierwszy śnieg, wspomnienie dzieciństwa, gwiazdka, prezenty.\nAle, to nie są niewinne rytuały, to hipnotyczne zauroczenia. Byłam zahipnotyzowana, jak wszyscy.\nJesteśmy zahipnotyzowani. Idziesz do hipnotyzera i on mówi tajemnicze słowo, a Ty zasypiasz, a następnie przestajesz drzeć faje. Dałaś się zahipnotyzować. W ten sam sposób jesteśmy hipnotyzowani dzwoneczkami, gwiazdeczkami z bibułki i cynfolii, oraz złotek. Natychmiast wydaje nam się, że to cudowna tradycja i że generalnie tradycja jest spoko.\nNie jest spoko. Spoko jest zapatrzenie się w niebo z gwiazdami.\nPepsi, a rozczarowanie, może lepsza już jest ta hipnoza?\nGdy spadnie pierwszy śnieg, a ja nie popędzę po choinkę, to będzie rozczarowanie. Owszem, gdy spotykasz piękną laskę, nie wiesz co w niej siedzi, nie wiesz kto to jest, ulegasz tradycji, a tu ona odzywa się i jest rozczarowanie. To okazuje się, że rozczarowanie jest ok, bo byłeś tylko zahipnotyzowany. Tak samo z dzwoneczkami. To tradycja, hipnotyzacja.\nDziałasz w transie, nie jesteś sobą.\nTradycja nie jest spoko, i przenoszę Cię teraz do wioski z szamanem:\n2. Aspekt tu\nSzczepienia i okultyzm\nMatki, opiekunki dzieci dostały sposób na świętowanie symbolicznej roli „lwic” poprzez nadanie pieczęci na ich potomstwo w postaci szczepienia. To ma za zadanie yyy … chronić przyszłość plemienia. W związku z tym bardzo oczerniane i przeklinane są matki, które nie zaszczepiły swoich dzieci. Powinny być ekskomunikowane z plemienia.\nCeremonia szczepienia jest rytuałem przejścia dla dziecka.\nMaleńki on, czy miniaturowa ona stają się teraz czymś więcej niż potomstwem swoich rodziców. Dziecko staje się własnością gminy, państwa. Z biegiem lat, okresowe zrzuty kolejnych szczepień przypominają i potwierdzają ten status. Tak też działają kolejne wtajemniczenia religijne, obowiązkowe sakramenty, jak podtrzymanie seansu hipnozy.\nNiektóre starożytne rytuały opierały się stwarzaniu niebezpieczeństw. Dziecko, na drodze do stania się człowiekiem, było wysyłane do lasu na krótki okres i to silne, przydatne dla społeczeństwa miało przeżyć.\nSzczepienie symbolizuje i symuluje to niebezpieczeństwo w sposób bierny\nIniekcja chorobowych wirusów, które mogą być naprawdę szkodliwe zderza się z działaniem sił ochronnych w organizmie dziecka. Wstrzyknięcie substancji toksycznych ma być rytualnym przejściem do odporności.\nJeśli dziecko zostaje jednak uszkodzone w tym procesie, rodzice i plemię owszem przyznaje, że jest to tragiczne, ale do zaakceptowania, ponieważ plemię i wieś jest jednak tym rytuałem zabezpieczone przed złymi duchami (wirusami).\nKiedyś odmowa rodziców, aby dziecko nie poddać próbom była nie do pomyślenia. Przeżycie grupy, jako całości było wszystkim.\nLekarz, który daje zastrzyki jest jak szaman, który posiadł tajemnice. Bez człowieka medycyny, plemię będzie się rozpadać. Tak sądzi zahipnotyzowane plemię w matrixie.\nLekarz jest człowiekiem, który ma prawo mówić i robić cokolwiek.\nMoże kłamać jeśli kłamstwa służą „szlachetnemu” celowi i w efekcie da większą siłę plemieniu, o którym lekarz myśli. Może manipulować językiem i prawdy i sensu. Może obrócić dzień w noc. Są paradoksy i sprzeczności, ale dochtore tego jakby nie widziało. Ma władzę szamana w plemieniu. Nikt nie może kwestionować jego wypowiedzi.\nDzisiaj lojalność wobec człowieka medycyny jest absolutna. W związku z tym, buntownik zostaje wygnany lub zniszczony.\nŻyjąc w dzisiejszym matrixie, w społeczeństwach przemysłowych i technologicznych, drętwiejesz. Wydaje się, że możliwości i wybory ograniczają się do gamy produktów, które możesz kupić.\nDlatego komenda stymulująca do biernej walki z „zagrożeniem chorobą” jest traktowana jak pozytywny skok adrenaliny, dołączenie do walki o zdrowie plemienia. Szaman pokazuje ryzyko i daje jednocześnie remedium.\nMatki idą w to jak w dym\nNowocześni rodzice muszą zostać postraszeni archetypami i symbolami demonicznych duchów. Wirusy. Ebola, Zika, West Nile, SARS, ptasia grypa, odra, nysa łużycka etc. Te duchy są niewidzialne, ale mogłyby zaatakować.\nNo i mamy szamana, który mówi, że matki, które nie szczepią dzieci narażają całe plemię. Tacy rodzice stanowią plemienne wyrzutki, są warci potępienia, wygnania, może zgładzenia, a dzieci odebrane. A szaman zostaje jeszcze większym bohaterem.\nwiosna jak nie zachwyca, skoro zachwyca?\nÓw wpis dotyczy śpiących w matrixie, czyli nieoświeconych. To bardzo dziwne, że jest nas tak wielu, skoro to o nieoświecenie trzeba się starać, bo oświecenie po prostu jest, tyle że teraz. A kto siedzi w teraz?\nkto bardzo stara się przebudzić, będzie spał dalej.\nNa szczęście tak czy siak, czy rezonujesz z Ziemią, czy wręcz przeciwnie, czy wibrujesz już wysoko, czy nurzasz się nisko w matrixowej przestrzeni strachu, i tak zaczniesz doświadczać przemiany w krzem, a potem w światło.\nCiekawe jakie będą mieli miny Oni?\nAgnieszka\t23 kwietnia 2017 o 16:10\nLiczba mitów operujących w niby „rozsądnym” społeczeństwie jest przerażająca.\nOstatnio dowiedziałam się, że dzieciak choruje i już 3. antybiotyk mu nie pomaga, bo każdy żłobek ma „swoją” bakterię i po prostu dostał za słaby antybiotyk.\nTo, że przy okazji dostaje wszystkie możliwe szczepienia oczywiście nie ma nic do rzeczy…\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 10:31\nPewien lekarz powiedział, że zagrzybieniem nie ma co się przejmować, bo każdy ma grzyby.. 🙂\norzech26\t23 kwietnia 2017 o 16:30\nten wpis przypomniał mi o wykładach Marka Passio. Pomyślałam, że być może Cię zaciekawią\nKaki\t23 kwietnia 2017 o 16:46\nPepsi, uwielbiam to co piszesz, ale tego nie rozumiem. A co jak wroca choroby wytepione przez szczepionki? Czy to nie bedzie o wiele gorsze niz to, ze jakis tam odsetek ludzi ma predyspozycje do pewnych chorob po szczepionkach?\nPepsi Eliot\t23 kwietnia 2017 o 21:19\nSzanuję to, że myślisz inaczej, ale ja myślę tak, ściskam Cię <3\nYestemin\t24 kwietnia 2017 o 12:25\nKaki, zacznijmy od uzmysłowienia sobie jak krótkowzroczne są metody medycyny. Odsuwanie (i tak nieskuteczne, ale to inne sprawa) chorób zakaźnych, utrzymywanie przy życiu tych, co dawno by się przekręcili, umożliwienie rozmnażania tym, którym naturalnie nie wychodzi, podawanie leków, które koniec końców doprowadzają do innych chorób itd. to wszystko są działania wbrew naturze. Zakłócają dobór naturalny, gdzie przeżywają i rozmnażają się najsilniejsi. W ten sposób okazuje się, że medycyna działa wbrew dobru ogółu (sic!). Rodzą się coraz słabsze genetycznie pokolenia, gatunek „się psuje”. Pokolenia nafaszerowane cudownymi lekami i szczepionkami, umierają w wieku 50+ w strasznych cierpieniach na nowotwory (których liczba przecież znikąd tak lawinowo nie rośnie!), a ich dzieci dużo wcześniej. Jakkolwiek okrutnie to brzmi, byłoby lepiej z punktu widzenia ogółu (!), aby chorym, którzy nie wyliżą się sami, pozwolić umrzeć. Kiszka, nie? I nie jest to wcale moje stanowisko – że w takim kierunku powinniśmy zmierzać (bo nie wiem w jakim i kto co powinien), tylko próba pokazania Ci, ile w tym wszystkim jest zakłamania i sprzeczności. Nic nie jest takie proste i czarno białe. Ale próba przechytrzenia natury wydaje się skazana na niepowodzenie, choć mogę się mylić 🙂\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 13:17\nA producenci tych świństw żyją jak pączuszki.\nSami się nie szczepią, choć pożytecznych idiotów i tam można spotkać.\nGrusza\t27 kwietnia 2017 o 10:35\nJest wręcz odwrotnie, szczepienia zabiły naszą naturalną odporność przekazywaną z pokolenia na pokolenie z mlekiem matki. W zamian oferując nam jedynie średnio 5 letnie powiedzmy bezpieczeńswto, bo tyle trwa pamięc imunologiczna. Czyli tracimy najlepszy czas na przechorowanie poszczególnych chorób. Nie mówiąc już o rtęci, aluminium, glifosacie, białku jajka, antybiotykach, i innych substancjach znajdujących się w tym genialnym wynalazku, który zabija nasze zdrowie i życie. Szczepionki nie uratowały ludzkości ale zdrowe, higieniczne warunki życiowe. Temat szczepień jest ogromny i okrutny, i tak jak pisze pepsi, do tego trzeba dojść, dojrzeć, mieć otwartą głowę, chcieć wiedzieć, nie słuchac reklam. Ja nie miałam i skrzywdziłam swoje dziecko szczepieniem, ma powikłania, na szczęście nie są bardzo duże, ale wiem, że to moja wina.\ngrzegorzadam\t27 kwietnia 2017 o 14:16\n”A co jak wroca choroby wytepione przez szczepionki?”\nTo nie szczepionki wytępiły choroby a hydraulicy i higiena:\nxenesthis\t23 kwietnia 2017 o 16:49\nTak, tradycja. Czyli nakup pierdół które później wyrzucisz albo zaśmiecisz nimi przestrzeń. Narób żarcia, żeby przypadkiem nie zabrakło i żeby każdy miał co zjeść (bo każdy wybredny). A potem jedz to tydzień, zamrażaj albo wyrzuć – tradycja (bo wszystko musi być). Jedziesz do znajomych gdzie jest dziecko, musisz kupić słodycze, ba jak to tak z pustymi rękami. Kup dziecku telefon, tablet, kolejny samochód, bo 20 sztuk to za mało. Inne dzieci mają więcej. A te zabawki leża, zagracają mieszkanie, zatruwają powietrze. I tak można mnożyć. To jest chore. To jest nieekonomiczne. To jest szkodliwe dla wszystkich, ale nie bezpośrednio, więc nie czuć.\nA szczepionki – to samo. Szkoda, że nie byłam mądrzejsza 5-6 lat temu. W życiu nie zafundowałabym, zwłaszcza dobrowolnych szczepień swojemu dziecku. Ale cóż, młoda matka, pierwsze dziecko, najlepszy pediatra w mieście mówi szczepić bo to dobre. To co ? Głupia młoda matka szczepi. I później się dziwić, że masa dzieci ma nietolerancję białka jaj. Autyzm. Itd. Masakra. Miazga.\nBio pomidore\t23 kwietnia 2017 o 16:53\nSuper wpis. Jestem tylko ciekawa kogo wkurzam wpis? Bo mi się bardzo podoba.\nPepsi Eliot\t23 kwietnia 2017 o 21:18\nNie znam tych ludzi 🙂\nKaterina\t23 kwietnia 2017 o 20:28\nNie szczepimy. A żeby mieć święty spokój od nawiedzonych urzędasów – kłamiemy. Tu, gdzie mieszkam mówię, że szczepię w Pl, a w Pl, że za granicą. Jasne, że dowiozę wszelkie zaświadczenia, ale tam gdzie szczepię to mają TAAAKI bałagan.\nAbstrahując od powyższego, gdy ktoś mnie usiłuje przekonać do szczepionek , mówię, że chciałabym zobaczyć jak Kaśka , którą zwą księżną czegośtam szczepi swoje dzieci taką samą szczepionką jak szczepią swoje dzieci mamy z Pcimia Górnego.\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 10:33\nTu, gdzie mieszkam mówię, że szczepię w Pl, a w Pl, że za granicą.”\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 13:45\nszczepi swoje dzieci taką samą szczepionką jak szczepią swoje dzieci mamy z Pcimia Górnego”\nOtóż to, a tu taki number :\n”Włoska pielęgniarka przez PÓŁ ROKU udawała, że szczepi niemowlęta!\nPielęgniarka została zwolniona i toczy się przeciwko niej podstępowanie dyscyplinarne. Najprawdopodobniej stanie też przed sądem. W wyniku jej postępowania ponad 500 dzieci nie otrzymało podstawowych szczepień. Lekarze rozpoczęli poszukiwania dzieci, których życie jest zagrożone, żeby je właściwie zaszczepić.”\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 13:46\nŻycie dzieci zagrożone, kabaret 🙂\nGdjskdb\t23 kwietnia 2017 o 20:53\nCo zrobić żeby uniknąć obowiązkowych szczepień po ukończenia 18 roku życia?\nNic, nie mogą zmusić.\nMarta\t25 kwietnia 2017 o 15:46\nJa się nie zaszczepiłam, minęły dwa lata. I nic. 🙂\nMeg\t26 kwietnia 2017 o 20:49\nPrzebimbać rok (katar, przeziębienie, infekcje, wyjazdy, itp.), a po 19 roku życia „obowiązek” już Cię nie dotyczy w żadnym stopniu 🙂\nJaga\t23 kwietnia 2017 o 21:12\nHej Pepsi. Mam sporo znajomych zagranicznych,którym najchętniej podesłałabym Twoje artykuły, no ale oni nie kumają polskiego – czy polecasz jakieś konkretne strony in English? cmok\nPepsi Eliot\t23 kwietnia 2017 o 21:21\nBędzie blok po angielsku, rusza już wkrótce. Fajni ludzie będą go prowadzić, coś dodadzą od siebie, ale wszystkie moje sztandarowe arty już są przetłumaczone, a sukcesywnie będą tłumaczone na bierząco\nIwona9\t23 kwietnia 2017 o 21:13\nJakże bliski jest mi ten tekst,tak mocno prawdziwy i przerażający zarazem..całe szczęście ze zdążyłam się obudzić przed urodzeniem dziecka,którego nie zaszczepiłam.Dobra robota Pepsi,pozdrawiam.\nJaga\t23 kwietnia 2017 o 22:09\nO, to wprost cudownie\n78aga\t23 kwietnia 2017 o 22:17\n78aga\t23 kwietnia 2017 o 23:08\nWitaj Pepsi Co robię nie tak ze nie ma mojego komentarza\nPepsi Eliot\t24 kwietnia 2017 o 07:12\nnie wiem o co chodzi, może po prostu nie być osoby, która zarządza komentarzami przy kompie\n78aga\t23 kwietnia 2017 o 23:09\nO teraz jest ale tylko cześć …Jutro postaram sie znów napisać\njagatoja\t24 kwietnia 2017 o 00:01\nPepsi „świąteczna” laska genialna! alegorie cudowne. Uśmiałam się zaraz po tym jak uspokoiłam wzbudzone bunty niesprawiedliwości. sama prawda.\nJusti\t24 kwietnia 2017 o 00:32\nŚwietny wpis i bardzo trafne ujęcie tematu? Pozdrawiam\nLaura\t24 kwietnia 2017 o 07:02\nSwietny wpis Pepsi. Kuedys wszystko bylo naturalne a teraz tak jestesmy przekreceni, ze utracilismy zdolnosc myslenia.\nJohan_Benzyna\t24 kwietnia 2017 o 10:41\nCo zrobić jeśli jest się już zaszczepiony na n chorób? Idealnie byłoby pozbyć się fragmentów wirusów.\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 14:03\nZacznij od chelatacji, te patogeny żywią się metalami:\nBiorezonans dobry skutecznie je dobije.\nOla\t24 kwietnia 2017 o 11:03\nPepsiu, jakże ja buntowałam się na każde święta nierozumiejąc dlaczego. Choć moja rodzina i tak odstąpiła od wielu reguł w tradycjach to i tak mi było mało. Założyłam własną i nawet wtedy okresy świąteczne dziwny bunt wzbudzały we mnie. Jednak w końcu znalazłam to co przynosi mi radość w ten czas. Umorduje się pitraszac bio eco, to raw to mniej raw, czy to po prostu zdrowsza wersja tradycji. Na przygotowuję się i kiedy jedyne o czym marze przez chwile to ja sam na sam z łóżkiem to przychodzi rodzina. Siadamy, śmiejemy się, wymieniamy energią. Jedni mniej lub wcale świadomie inni bardziej (bo mam parę osób idacych ku światłu). Ale ta energia, jest magia. Nie bo święta i te bzdury chrześcijańskie ale ta okazja do bycia razem. Swego czasu nasza Polska Wiedzma tez o tym jutubowała. Tak czuję, całym sercem, że to piękny czas, bo mamy czas dla najbliższych.\nA co do szczepień. W tytkę mogą mnie pocałować! i hej!\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 13:15\nNie bo święta i te bzdury chrześcijańskie”\nPrzecież to nasze święta- Jare gody.\nKrK sobie to zawłaszczył, można śmiało świętować, z radością, nie zwracając uwagi na 2017 zmartwychwstanie o różnych porach\nmissjust\t24 kwietnia 2017 o 11:31\nPepsi super napisane;-))) A swoja droga to jakie piekne doslowne to slowo po polsku rozczarowanie – czyli po prostu roz i czar – pozbycie sie czaru – uzywamy codziennie i nie zastanawiamy sie co to oznacza….- kiedy pojawia sie to uczucie to zdajmy sobie sprawe co bylo czarem i ile czarow wokol;-))))) pozdr\nPepsi Eliot\t24 kwietnia 2017 o 11:54\n78aga\t24 kwietnia 2017 o 13:07\nWitam ! W moim małym mieście nie wykonują Vega testu tylko badanie Salvia. Czy to to samo ….? Buziaki -:)\ngrzegorzadam\t24 kwietnia 2017 o 13:24\nPodobne, aparatów na rynku jest około 20-stu.\n”SALVIA to komputerowy przyrząd pomiarowy do kompleksowej oceny stanu zdrowia pacjenta, opracowany przez dr Josefa Jonasza z Pragi Czeskiej. To skuteczne narzędzie w rękach lekarza, wykorzystujące metodę EAV (elektroakupunktura wg Volla), pozwalające opracować mapę toksycznych obciążeń organizmu. Nadmiar toksyn, pasożytów i powstające infekcje, w znacznym stopniu przyczyniają się do powstawania różnych schorzeń, dlatego, aby osiągnąć trwałą poprawę zdrowia, należy je usunąć, doprowadzając do równowagi organizmu.”\n78aga\t24 kwietnia 2017 o 17:40\nDziękuje GrzegorzAdamie-:) W takim razie umawiam się.\nMam prośbę do Ciebie ( do Pepsi również-:) ) pod postem „Jak pozbędziesz sie kłopotów finansowych”w komentarzach (78.aga.11:14) zostawiłam swoją historię.Czy możecie zerknąć w miarę możliwości, Please ………??Bardzo mi zależy, pomożecie …….Pozdrawiam serdecznie\nCalineczka\t24 kwietnia 2017 o 20:49\nU Pepsi wiosna zachwyca, a w Polsce od ponad tygodnia piździucha aż strach 🙂\nKaterina\t25 kwietnia 2017 o 16:04\nTen blog jest świetny! Do tej pory czytałam różne blogi o różnych tematykach, które mnie interesują: zdrowie, witaminy i suple, diety, siłka i ćwiczenia, medytacje i aspekt duchowy w tym wszystkim , wyższe wibracje no i matrix ofkors.\nTutaj znalazłam wszystko w jednym! I tak zgrabnie ubrane wszystko w słowa, opisujące stany rzeczy , które wcześniej przeczuwałam, a nie potrafiłam zwerbalizować. Dziwiłam się, że jak tak bardzo mi na czymś zależy i tak bardzo się staram to nie wychodzi, a nagle jak macham ręką na wszystko , odpuszczam i nie skupiam się już na kimś/czymś – to przychodzi.\nDwa i pół roku temu przeżyliśmy prywatne „trzęsienie ziemi”, z dnia na dzień straciliśmy źródło utrzymania. W życiu nie miałam tak czystego domu jak w tamtym czasie 😀 😀 😀\nChyba intuicyjnie wiedziałam, że aby nie zwariować należy zająć się tym co można ogarnąć czyli tą przysłowiową szczoteczką do zębów szorowałam chatę. A potem biegłam nad morze i wdychałam z morza najlepszą energię , a oddawałam mu moje troski bo takie duże i wspaniałe i wierzyłam, że lepiej ogarnie co dobre dla mnie.\nUśmiecham się dzisiaj, jak Pepsi zaleca osobom bez pracy , bez pieniążków i bez wymodlonego partnera, aby sprzątały na błysk swoje domy 🙂 i wiem, że to jest najgenialniejsza rada 🙂\nPozdrawiam Autorkę tego emanującego dobrocią bloga i idę czytać dalej 🙂\nPepsi Eliot\t25 kwietnia 2017 o 20:01\n100Perski\t28 kwietnia 2017 o 21:54\nLekarz o zagrzybieniu to raczej nie wspominał 🙂\nhallorysia\t11 maja 2017 o 11:49\nPytanie do Peps i GrzegorzaAdama będzie rozbudowane. Mam dwa nieszczepione maluchy 3,5 i 5,5 – może powinnam jakimś kodem napisać.\nI jesteśmy już po ospie i krztuścu. Na dziś interesuje mnie tężec, błonnica i polio – zwłaszcza to pierwsze. Dużo mamy różnych wypadków i rany cięte zabrudzone ziemią, ewentualny zardzewiały gwóźdź itp. to bardzo prawdopodobne – stąd pytanie jak postępować. Czy biec do przychodni? Czy odkażać naturalnie np. jodyną i srebrem? Mam ogromne zaufanie do inteligencji moich dwóch małych organizmów i ich odporności. Jednak, kiedy nie mam wiedzy co do konkretnego postępowania, to się denerwuję zamiast zgłębiać wiedzę 🙂 I jeszcze wirusówki doceniam jako bezcenne źródło nabierania odporności na całe życie np. ospa, ale… doświadczyłam już maratonów chorobowych np. jelitówka – bostonka – ospa i wiem, że gdyby po takim osłabieniu pojawił się ów gwóźdź albo krwista kraksa rowerowa z lądowaniem w błocie, to byłabym w kropce, co robić????\nPepsi Eliot\t11 maja 2017 o 14:58\npo pierwsze, przy takich zranieniach odrazu dają zastrzyk z surowicy przeciwtężcowej, chociaż niby wszyscy szczepieni. Poproszę pediatrę ( mamy na blogu) o taki wpis.\ngrzegorzadam\t11 maja 2017 o 15:35\nO tężcu dr Jaśkowski pisał, totalna niewiedza,\ntu były obszerne fragmenty:\n”Czy odkażać naturalnie np. jodyną i srebrem?”\nI wodą utlenioną.\n”albo krwista kraksa rowerowa z lądowaniem w błocie, to byłabym w kropce, co robić????”\nNie panikować, szczepione są bezpieczniejsze??\nhallorysia\t11 maja 2017 o 18:10\nDziękuję serdecznie i już biorę się za uzupełnianie wiedzy.\nWłaśnie o to chodziło: czy szczepione bezpieczniejsze -> odpowiem sobie po lekturze Jaśkowiaka\ni czy szczepić się surowicą w przypadku zranienia -> czekam na artykuł\ngrzegorzadam\t11 maja 2017 o 19:13\nWłaśnie o to chodziło: czy szczepione bezpieczniejsze”\nMusisz sama wycisnąć wnioski, z jednej strony masz potężną wspaniale doinwestowaną propagandę producentów,\nz drugiej wnioski i pytania, często bez odpowiedzi..\nhallorysia\t13 maja 2017 o 22:54\nMam jeszcze pytanie po lekturze, już zgłębiłam temat tężca w poleconym wątku i leczenie witaminą C + wodą utlenioną.\nCzy kilka kropli wody utlenionej z wodą podawać doustnie jako profilaktykę, gdy mamy nieładne skaleczenie i oczywiście odkażać?\nCzy z doustną dawką czekać, gdyby coś niepokojącego się zaczynało?\nCzy w Polsce są lekarze, podający witC dożylnie albo można sobie to załatwić prywatnie z pielęgniarką w domu?\nNie pytam o szczegóły 🙂 Zadowolę się ogólną informacją.\nMam koleżankę lekarza w USA, która dokładnie tym się zajmuje, ale w Polsce o nikim takim nie słyszałam.\nOd lat unikam NFZ, a w razie potrzeby tylko zaufani ludzie i wizyty domowe, ale specjalisty od podawania wit.C dożylnie jeszcze nie spotkałam.\nPodczas wszelkich zapaleń oskrzeli, zatok itp. – moje nieszczepione maluchy niestety dużo chorują – podawałam duże dawki witaminy C bez wyraźnych rezultatów (bardzo szybko pojawiała się biegunka). Pewnie to zbyt ogólnikowy opis i powinnam odnosić się do konkretnych przypadków. Przy najbliższej okazji uzupełnię wiedzę i zastosuję się dokładnie do zaleceń, co do ilości, regularnych dawek i jakości wit. C.\nI jeszcze ostatni przełom tuż przed zapaleniem oskrzeli i momentalną poprawę przyniosły nam lewatywy z czosnku – pewnie na rzeczy był pasożyt.\nCzy przy chorobach wirusowych lewatywy też mogą pomóc?\ngrzegorzadam\t14 maja 2017 o 12:13\nCzy kilka kropli wody utlenionej z wodą podawać doustnie jako profilaktykę, gdy mamy nieładne skaleczenie i oczywiście odkażać?”\n”Czy w Polsce są lekarze, podający witC dożylnie albo można sobie to załatwić prywatnie z pielęgniarką w domu?”\nCzy przy chorobach wirusowych lewatywy też mogą pomóc?”\nhallorysia\t15 maja 2017 o 09:46


Publikacje\t- Relacje\nWpisany przez Ania Nowogrodzka\nśroda, 13 listopad 2013 20:13\nKlasztor Cminda Sameba, Gergeti\nNa spotkaniu klubowym w październiku opowieściami z podróży dzielili się z nami Kalina i Piotrek. Tym razem zaproszeni zostaliśmy na krótką wycieczkę i opowieści z wyprawy do Gruzji.\nGruzja ma do zaoferowania ogromny wachlarz atrakcji. Każdy znajdzie tu coś dla siebie. Można zmęczyć się podczas wędrówek w kaukaskich górach, zarówno niższych jak i tych sięgających ponad 5000 m n.p.m. Następnie odpocząć na kamienistych plażach Morza Czarnego w Batumi, czy też wybrać zdrowotne lenistwo na czarnych piaskach w Ureki. Warto też pamiętać o ogromie znajdujących się tam zabytków i ruin. Do tego fantastyczne jedzenie i osławione gruzińskie wino, w towarzystwie niezwykle życzliwych, otwartych i gościnnych mieszkańców tej krainy. To wszystko tworzy wspaniały klimat i chęć szybkiego powrotu w tamte rejony.\nGruzja, choć nie jest zamożnym krajem, mocno skupiła się na rozwoju turystyki. Widać to przede wszystkim w większych miastach, które są kolejno remontowane i upiększane. Najlepszym przykładem tego może być Tbilisi - stolica kraju, która bez kompleksów może konkurować z najpiękniejszymi stolicami Europy.\nObecnie jest to kraj, który przechodzi ogromne przemiany mentalne, ustrojowe i obyczajowe. Gruzja na pierwszy rzut oka może przywoływać skojarzenia z Polską lat 90. Może to właśnie jest powodem coraz większej popularności tego kraju wśród naszych rodaków.\nMonastyr Gelati, Kutaisi\nDroga na górę Kazbek\nKazbek w chmurach\nWieża Zegarowa, Tbilisi\nDroga do Tuszetii, jednego z najdzikszych regionów Gruzji\nNiezwykła wioska w Dartlo\nToast Gruzina podczas supry, Dartlo\nPrzygotowywanie tradycyjnych szaszłyków z jagnięciny na święto Mariamoba (największe święto maryjne w Gruzji, odbywa się co roku 28 sierpnia)\nWardzia, największe skalne miasto w Gruzji\nTwierdza Rabati, Achalciche\nJedna z licznych wieżyczek w regionie Swanetia\nTekst i zdjęcia: Kalina i Piotr Frączyńscy


Software Talks Wrocław na GeekWeek\nA jeśli zechcecie przejąć kontrolę – posłuchajcie Damiana Jaroscha, który oswoi przed Wami Kinecta 2.0 i Eye Trackera. Czy wiesz, że oba te urządzenia z łatwością oprogramujesz na platformie .Net? Przyjdź na Software Talks i weź udział w przeglądzie możliwości Kinecta 2.0 i Eye Trackera oraz przykładowego kodu.\nW pracy skupia się głównie na technologiach webowych takich jak ASP.NET MVC i Web.API, ale jego serce zawsze jest wśród technologii mobilnych. Poza praca developera zajmuje się propagowaniem wiedzy wewnątrz firmy jak i poza nią.\n19:10 – You are the controller (in .net)\nOrganizatorem i sponsorem spotkania jest firma:\nDaj znać znajomym o "Software Talks Wrocław na GeekWeek":