Słowiańskie Budowle o funkcjach sakralnych\nPoniższy tekst jest fragmentem książki Słowianie Wiara i Kult\nWraz z rozrostem grodów i zajmowaniu kolejnych przestrzeni na cele mieszkalne i gospodarcze rozwinęła się potrzeba stworzenia miejsc kultu w ośrodkach miejskich. Rozpoczął się styl budowy budynków sakralnych przeznaczonych na cele kultowe. Na przykładzie opisów kronikarskich zobaczymy, jak piękne i funkcjonalne były te “domy Boże”. Najlepiej poświadczone kronikarsko są świątynie na pomorzu i połabszczyźnie.\n„ Były zaś w mieście Szczecinie cztery kąciny, ale jedna będąca między nimi główną, była zbudowana z przedziwną czcią i sztuką, wewnątrz i zewnątrz ozdobiona rzeźbami ze ścian występującymi. Były tam obrazy, ludzi, ptaków i zwierząt dzikich tak dokładnie podług swych właściwości wyrażone, że zdawały się oddychać i żyć, co zaś uważałbym za rzecz niezwykłą, barwy obrazów zewnętrznych przez niepogody śnieżne lub deszczowe sczernić ani zatrzeć się nie dały, tak je przemyślność malarzy od tego zabezpieczyła. Do tej świątyni podług zwyczaju ojców zdobyte bogactwa i broń nieprzyjacielską i wszystko co w walkach morskich lub lądowych zdobywali, znosili jako dziesiątą część zdobyczy. Dzbany także złote i srebrne, których do wróżenia, a możnowładcy ich do biesiad i picia zwykle używali i w dni uroczyste jakby z świętego ukrycia przynosić kazali, tam ustawione były. Rogi też wielkie dzikich wołów, w złoto i drogie kamienie oprawione, do picia urządzone i rogi do grania, miecze i noże, dużo kosztownych a oku miłych przyborów dla ozdoby i zaszczytu bóstw swych przechowywali. A był tam posąg trzygłowy, który na jednym kadłubie trzy głowy mając, nazywał się Trzygłowem… .Trzy zaś inne kąciny mniej zażywały czci i mniej były przyozdobione. Ustawione tam były wewnątrz w krąg siedzenia i stoły, ponieważ zwykli tam byli odprawiać swoje narady i zgromadzenia, bo czy to się napić, czy to się zabawić czy też poważne sprawy załatwić w tych to budowlach w pewnych dniach i porze się schodził.”\nz wykopalisk archeologicznym mamy na przykład świątynię wybudowaną w jedenastym wieku we Wrocławiu na Ostrowie Tumskim(1034r w trakcie tak zwanej reakcji pogańskiej, gdy mieszkańcy Polski zbuntowali się przeciwko władzy kościelnej). W centrum Wrocławia archeolodzy odkryli słowiańską świątynię.\nŚwiątynia Pogańska o wymiarach 9 na 4,5 metra .część budowli była zdobiona od wewnątrz dębowymi zaostrzonymi dranicami tworzącymi palisadę. Odnaleziono jedną z takich desek ukrytą pod ziemią(na celowe ukrycie wskazuje fakt ,że wszystkie inne były specjalnie wycięte a ta wyrwana i schowana w całości).\nOdnaleziona deska ma swoje odpowiedniki w budowlach kultowych Połabszczyzny ,zwłaszcza w Świątyni w Gross Raden , inne zdobienia ścian wnętrza budynku to plecionka, której resztki również odkryto. Czas powstania budowli datuje się po badaniach dendrochronologicznych na późną jesień 1032 do wczesnej wiosny 1033 roku. W środku Świątyni odkryto również ofiarę zakładzinową pod belką podwalinową była to złożona w ofierze czaszka końska, pod belką odkryto również naczynie ceramiczne. Wewnątrz znaleziono liczne fragmenty tkanin takich jak jedwab, len, wełna. . Odkryte tkaniny przewyższają swoją jakością jak i liczebnością znaleziska w innych wykopach wrocławskich. Cechą szczególną Świątyni są zwłaszcza jedwab i złotogłów (nasuwa się skojarzenie ze Świątynią Świętowita w Arkonie).\nŚwiątynie Rugian Arkona i Cherenza\nKomentarze do tak wyczerpujących opisów Słowiańskich Świątyń jak te poniżej są zbędne, dlatego pozostawiamy drogiemu czytelnikowi sam opis, piękna tych miejsc i brutalności w ich niszczeniu.\nSaxo Gramatyk, XIV, 39: „Każdy mężczyzna i każda niewiasta rocznie składali pieniążek na cześć bóstwa jako dar. Odmierzono mu także trzecią część zdobyczy wojennych tak, jak gdyby zostały dokonane pod jego dowództwem. Bóstwo to miało wyznaczonych do służby 300 koni i tyluż jeźdźców na ich służbę odbywających. Wszelki zysk przez nich bronią zdobyty oddawano pod nadzór kapłana, który z tych zdobyczy różnego rodzaj zbierał ozdoby i upiększenie i układał w skrzynie zaopatrzone zamkami; a w tych prócz obfitości i pieniędzy było ułożonych wiele purpurowych tkanin ze starości nadpsutych. Tamże znajdowało się dużo darów publicznych i prywatnych, zebranych przez gorliwe śluby tych, którzy prosili o łaski.”\nSaxo Gramatyk, XIV, 39: „. Jedynie kapłanowi było wolno zadawać mu obrok i dosiadać go, aby przez częste używanie koń nie stał się pospolity. Na tym koniu, jak wierzono powszechnie na Ranie, Świętowit prowadził bój przeciw wrogom swej świętości. A jako widoczny na to dowód przytaczano to, że ów koń, chociaż w nocnej porze znajdował się w stajni, rano był pokryty potem i błotem, jak gdyby z nocnych wracając ćwiczeń przebiegał wielkie przestrzenie. Wróżenie zaś z konia odbywało się w ten sposób: gdy zamierzali oni przedsięwziąć wojnę przeciw innej krainie, rozkładali słudzy przed świątynią potrójny rząd włóczni skrzyżowanych ze sobą po dwie w każdym rzędzie, które wbijano ostrzem w ziemię; rzędy te były w równej odległości od siebie. Gdy miała być przedsięwzięta wyprawa, kapłan odmówiwszy solenne modły, wyprowadzał ze stajni konia, upiększonego rzemieniami, by przeszedł przez włócznie. Jeżeli przestąpił ustawione przed nim rzędy najprzód prawą, a nie lewą nogą, przyjmowano to jako pomyślny znak dla prowadzenia wojny; jeżeli lewą chociaż raz tylko przed prawą podniósł, porzucano zamiar najechania owego kraju. Nie prędzej też przepowiadano pewność żeglugi, aż stwierdzono trzy po sobie następujące znaki pomyślnego przejścia. Do innych także zajęć się zabierając, z pierwszego przejścia zwierzęcia brali wróżbę dla swych poczynań. Gdy ta była pomyślna, sprawę chętnie dalej przeprowadzano, gdy niepomyślna, zmieniwszy kierunek, do domu wracali. Był im także dobrze znany zwyczaj losowania; mianowicie trzy kawałki drewna, białe po jednej, czarne po drugiej stronie, rzucali na podołek, zamiast losów, i określali powodzenie białymi a niepowodzenie czarnymi.”\n„Świątynia była cała wokół przykryta purpurą, która dobrze jaśniała, lecz była tak przegniła od długotrwałego zawieszenia, że nie wytrzymywała dotyku. Wisiały tam również rzadkie rogi dzikich zwierząt, które były godne nie mniejszej uwagi ze względu na swą szczególną naturę, jak ze względu na cześć, jaką im oddawano. Widziano jakiegoś potwora w postaci czarnego zwierza, który wybiegł stamtąd, lecz ten znikł nagle.”\n„Ten bożek miał ponadto również inne świątynie w różnych miejscach, które nie cieszyły się tak wielkim uznaniem, jak ta w Arkonie. ”\nCharenza – centralny gród Rugian, miejsce kultu bogów Rugiewita, Porewita i Porenuta, w 1180 stolica księstwa Rugii została przeniesiona z Charenzy do grodu Góra.\n„Charenza jest ze wszystkich stron otoczona mokradłami i bagnami, i dostęp do niej jest tam tylko jedną drogą poprzez bród, który też jest bagnisty i trudny, a jeżeli ktoś nieostrożnie zejdzie na którąś ze stron, nieuchronnie tonie w nim. Gdy człowiek już przebył to grzęzawisko, wchodziło się na ścieżkę, która pomiędzy bagnem i wałem prowadziła do bramy. ”\n„Miasto to było znane z trzech wielce szanowanych świątyń, które były wyposażone z wielkim kunsztem i przepychem. Ten szczególny szacunek, jakimi darzeni byli ich bogowie, sprawił, że stali się obiektem czci nie mniejszej, niż cześć okazywana wspólnemu Bogowi kraju w Arkonie. W czasie pokoju miasto było raczej puste, lecz teraz wypełnione było ludźmi, którzy pobudowali sobie domy, co miały trzy piętra, tak że to najniższe dźwigało piętro środkowe i najwyższe. ”\n„Największa ze świątyń miała swe najświętsze miejsce w samym środku, i tak ono jak i sama świątynia miała zasłony zamiast ścian; sufit opierał się tylko na kolumnach. Ludzie Absalona potrzebowali dlatego jedynie zerwać zasłony wokół przedsionka, by się zabrać za te wokół najświętszego miejsca. Gdy zostały one ściągnięte, ukazał się tam posąg z drewna dębowego, przedstawiający boga, którego zwano Rugievitem, i który ze wszech miar przedstawiał sobą wstrętny i ośmieszający wygląd. Mianowicie jaskółki pod jego twarzą zbudowały gniazda i w wielkich ilościach zrzucały odchody po jego piersi. Tak, ten bóg zasłużył niewątpliwie, by jego posąg został tak wstrętnie zapaskudzony przez ptaki. Miał on siedem ludzkich twarzy, zebranych pod wspólnym szczytem głowy; artysta dał mu siedem różnych mieczy, które wisiały w pochwach na jednym pasie, ósmy trzymał on wyciągnięty w prawym ręku; był on tak trwale umocowany żelaznym nitem, że nie szło tego wydostać bez odrąbania ręki, co też i się stało. Był on ponadnaturalnej grubości, i tak wysoki, że Absalon, stojąc na palcach, ledwie mógł dotknąć brody małym toporem, jaki miał zwyczaj trzymać w dłoni. Bóg ten, jak wierzyli, miał moc jak Mars i utrzymywali, że rządził wojną.”\n„Wojowie z drużyny(Duńczycy), którzy nie zadowolili się jedynie obaleniem go, z jeszcze większym zapałem wzięli się za posąg Porevita, którego czczono w następnej świątyni. Ten miał pięć głów, lecz żadnej broni. Gdy ten był już porąbany, udali się oni do świątyni Porenuta. Ten bożek miał cztery twarze i jedną dodatkową, która umieszczona była na piersiach; lewą ręką trzymał on za ją za czoło, a prawą podtrzymywał jej brodę. Ten padł także pod ciosami toporów służby Absalona. ”\nWg relacji kronikarzy, Słowiańszczyzna pełna była świątyń, nie były to pojedyncze przypadki a raczej tendencja zgodna z zagospodarowaniem danego terenu. Poniżej kilka opisów takich szczególnych miejsc.\nThietmar, VI, 25: „Ile okręgów w tym kraju, tyle znajduje się świątyń i tyleż wizerunków bożków doznaje czci od niewiernych, między nimi jednak wspomniany wyżej gród posiada pierwszeństwo. Gdy na wojnę ruszają, zawsze go pozdrawiają; gdy szczęśliwie z niej powracają, czczą go należnymi darami i przez losy oraz przez konia, jak wyżej powiedziano, pilnie badają, jaką ofiarę stosowną winni kapłani złożyć bogom. Niemy gniew\nbogów łagodzą ofiary z ludzi i z bydła”,\nThietmar, VI, 23: „wewnątrz zaś stoją bogowie zrobieni ludzką ręką, w straszliwych hełmach i pancerzach, każdy z wyrytym u spodu imieniem. Pierwszy pośród nich nazywa się Swarożyc i szczególnej doznaje czci u wszystkich pogan”\nHelmold, I,36: „Stąd też z powodu szczególnej służby bożej w tejże świątyni zajmują pierwsze miejsce w poważaniu i choć sami nakładają jarzmo poddaństwa na innych, sami żadnego jarzma nie znoszą z tego prostego powodu, że trudny jest do nich dostęp ze względu na właściwości miejsca. Zmuszają oni ludy, które podbili mieczem, do opłacania trybutu na rzecz swej świątyni.”\nAdam z bremy o retrze\n„Między nimi w pośrodku, a zarazem najpotężniejsi z nich, są Redarzy. Miastem ich przesławna Retra, siedziba pogaństwa. Zbudowano tam wielką świątynię dla bożków, których głową jest Redigast. Podobizna jego ze złota, łoże z purpury sporządzone. Miasto ma 9 bram, zewsząd otoczone głębokim jeziorem; drewniany most umożliwia przejście, dostępne tylko kapłanom, albo proszącym o wyrocznie.”\nThietmar, VII, 72: „Niszczył i palił świątynie z posągami bożków i oczyścił morze zamieszkałe przez złe duchy wrzuciwszy w nie cztery kamienie pomazane świętym olejem i skropiwszy je wodą święconą.” Jest to opis misji chrystianizacyjnej w Kołobrzegu.\nNa szczęście ten fascynujący temat uzupełniają dodatkowo prace archeologiczne i znaleziska o jakich możemy przeczytać w opracowania naukowych. Potwierdzają ogrom niektórych przedsięwzięć, które podejmowali nasi Przodkowie. Niektóre z budynków świątynnych są imponujących rozmiarów.\nW Gross Raden odkryto w trakcie badań archeologicznych pokaźnych rozmiarów gród słowiański. Grodzisko znajduje się na półwyspie jeziora Binnen. Na zachodniej stronie grodziska odkryto wyjątkowy budynek o wymiarach 7m/12,5m. Był kilkukrotnie większy niż pozostałe domostwa, a jego narożniki były skierowane zgodnie z podziałem na strony świata. Wewnątrz budynku nie odnaleziono żadnych śladów użytkowania świeckiego czy zamieszkania. Odnaleziono natomiast sześć końskich czaszek i jedną czaszkę byka.\nZbudowaną na podobnych założeniach przestrzennych świątynię lub hale kultową odkryto w miejscowości Skarzyn. Odkryto tam hale o wymiarach 12,6/11,4m. Podobnie jak w Gross Raden położoną na uboczu osiedla ze ścieżką prowadzącą do miejsca kultowego.\nPotężną halę kultową odkryto w Ralswiek na Rugii. Budynki o charakterze kultowym były wznoszone w kolejnych etapach wraz z podnoszeniem się wody na tym terenie. W związku z niestabilnym gruntem stworzono platformę z torfu, piasku i wzmocnionej plecionką. Platforma ta miała 50cm wysokości, na niej zbudowano budynek o wymiarach 8/11m ustawiony dodatkowo na kamiennym fundamencie. Po zachodniej stronie znajdował się dodatkowy, wzmocniony plecionką podest, wokół którego odkryto wiele szczątków zwierzęcych i ludzkich. W kolejnym okresie osadniczym wraz z podnoszeniem się poziomu wody, powiększono platformę do wymiarów 18/20m a na niej wzniesiono nowy budynek o imponujących wymiarach 9m/18m.\nO Świątyni W mieście Wolin; Mnich z Prüfeningen, II, 16: „Mianowicie tam, gdzie stała wymieniona kontyna, na skutek wylewów rzeki powstało bagno; ponieważ zewsząd już otaczała ją woda, można się było dostać do owej świątyni z jednej tylko strony przez zbudowany na nim most.” Na terenie Wolina odkryto kilka miejsc kultu słowiańskiego, między innymi na najwyższym wzgórzu przez Władysława Filipowiaka, natrafił on na plac o kształcie kręgu otoczonego jamami, możliwe że po słupach podtrzymujących ściany konstrukcji podobnej do tej z Perynii.\nW samym centrum Wolina odkryto szczególny budynek podzielony na dwie części, pomieszczenia o wymiarach 5m/5m teren wokół świątyni był oddzielony ogrodzeniem drewnianym w kształcie prostokątu. Obok samej świątyni w której odnaleziono wiele małych posążków jednotwarzowych, paciorków, tkanin jedwabnych, znajdowała się stajnia, budynek w którym odkryto resztki nawozu końskiego. Znając opisy praktyk wróżbiarskich Słowian Północnych i Połabskich, można interpretować to jako stajnię konia używanego do wróżb z jego udziałem.\nThietmar, VII, 69: „Albowiem tamtejsi mieszkańcy rzadko chodzą do kościoła i nie stoją wcale o odwiedziny ich pasterzy. Własnych, domowych czczą bogów i składają im ofiary w nadziei, iż wielkiej od nich doznają pomocy.” wraz z wyniszczającą, tradycyjny słowiański kult, misją chrystianizacyjną kult oficjalny, wcześniej odprawiany w miejscach do tego przeznaczonych, lub w świątyniach, zszedł do tzw. podziemia. Posążki Bogów słowiańskich zaczęto ustawiać w świętych kątach w swoich domostwach i tam jeszcze długo trwała wiara w Bogów\nO Watrze w TV\nO naszej inicjatywie w regionalnej telewizji Echo 24\nWciąż trwa zbiórka funduszy na budowę Centrum Kultury Słowiańskiej, na chwilę obecną mamy już zebrane ponad 22 tyś zł. Wszystkim bardzo dziękujemy za wsparcie. Wszystkie dane potrzebne do przelewu są w linkach. można również wpłacać na nasz profil na portalu zrzutka.pl\nFunkcje świątyń we współczesnym Rodzimowierstwie\nTekst pochodzi z broszury „Moje słowiańskie przebudzenie”\nOd dekady odprawiam nieprzerwalnie obrzędy cyklu rocznego. Nasza wspólnota rozwija się i wzbogaca dorobek Rodzimowierstwa swoim działaniem. Jednak należy patrzeć w przyszłość odważnie i podejmować śmiałe działania zmierzające do dynamicznego rozwoju naszego Ruchu. Aby ten rozwój nastąpił należy podjąć kroki ku ustabilizowaniu naszej działalności i zabezpieczeniu przyszłości dla następnych pokoleń. Rodzimowierstwo musi dojrzeć w swoim funkcjonowaniu. Sprostać swoim czasom. W związku z tym zadajmy sobie pytanie i odpowiedzmy na nie, patrząc z perspektywy dekady naszego działania i wizji przyszłości.\nCzy Rodzimowierstwo jest w stanie funkcjonować w obecnych czasach, na jakich zasadach i w jaki sposób? Czy organizowanie obrzędów na łonie natury w naszej rzeczywistości cywilizacyjnej jest w pełni osiągalne i bezpieczne od wpływów zewnętrznych, mogących zakłócać ich przebieg i powagę? Cywilizacja i jej niesamowity rozwój, rozrost i zagarnianie kolejnych przestrzeni odbiera nam możliwość przebywania na łonie przyrody w niezakłócony sposób. Oczywiście grupy działające w małych ośrodkach urbanistycznych bądź na ich obrzeżach nie muszą mieć takich problemów. Natomiast mieszkańcy dużych aglomeracji miejskich już pewne problemy mogą mieć i jak wiemy z doświadczenia mają. Jestem o tym przeświadczony, obserwowałem to w trakcie dekady mojej działalności organizacyjnej, i z własnego doświadczenia wiem jakie problemy powstają przy okazji organizowania słowiańskich obrzędów w dużym mieście. Istnieje brak możliwości odpowiedniej izolacji, zapewniającej spokój i odpowiedni nastrój. To wszystko zmusza nas i mobilizuje organizacyjnie do podejmowania niezbędnych kroków, które rozwiną nasz ruch. Zmusza nas to do podejmowania prób sprostania coraz trudniejszym warunkom panującym w dużych miastach, w spokojnym odprawianiu obrzędów.\nAby spełnić potrzeby edukacyjne, społeczne, organizacyjne musimy sprostać naszej dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Należy dokonać rewolucji organizacyjnej. Ucieczka od cywilizacji , w której istniejemy nie ma sensu. W jej sercu musimy stworzyć swoją świętą przestrzeń. Ucieczki dojść mogą w końcu do granic absurdu a nie o to przecież nam chodzi, by uciekać od świata, lecz o to by czuć z nim jedność i doskonale umieć odnaleźć się w nim.\nTak jak nasi Słowiańscy Przodkowie wraz z rozbudową ich ośrodków miejskich, rozpoczęli budowę świątyń i miejsc przeznaczonych do wieców i biesiad. Rozpoczęli tworzenie, planowanie, budowanie kompleksów świątynnych odznaczających się izolacją od zgiełku ulicy. Miejsca nie były jednak z dala od tętniących życiem miast, lecz wpisywały się w ich krajobraz i rzeczywistość. To naturalna ewolucja organizacyjna, społeczna i religijna. Tam gdzie ludność już osiądzie i rozbudowuje swoje miasta i inne elementy cywilizacyjne, tam następuje potrzeba stworzenia przestrzeni sakralnych, pozwalających dostatecznie odizolować się od hałasu miejskiego i pozwalających na odpowiednie zbliżenie się ze sferą świętą, Bogami, Przodkami. Miejsce nie zakłócone, miejsce przeznaczone na osobistą refleksję lub wspólnotowe przeżywanie obrzędu.\nNasi Przodkowie tego dokonali, tego samego dokonać musimy i my, dzisiaj. Zrobić to musimy dla nas i dla kolejnych pokoleń. Stworzyć takie miejsca to nasz obowiązek, by Rodzimowierstwo rozwijało się i potężniało, by wytwarzały się ośrodki twórcze, ośrodki filozoficzne. Wynika to z realizmu działania. Inaczej się nie da, będzie to utrudnianie sobie życia. Nasze życie społeczne i rodzinne jest uwarunkowane wieloma czynnikami. Z tymi czynnikami należy się zmierzyć, należy je równoważyć i wprowadzić pewien ład i porządek by czynniki te sobie nie przeszkadzały a czasem wręcz wykluczały jedne przez drugie. Nasze współczesne życie jest dużo bardziej dynamiczne. Nasza praca, rodzina, mnóstwo obowiązków, to wszystko nie jest takie same jak tysiąc lat temu. Jesteśmy ludźmi współczesnymi i nie ma sensu o tym zapominać czy myśleć, że tak nie jest. Dynamika naszej egzystencji jest dużo wyższa a więc i obowiązków jest nieporównywalnie więcej. Dlatego często wyjazdy poza miasto, w celu świętowania, w którym mieszkamy są trudne a czasem wręcz niemożliwe do zrealizowania. A taka pozorna ucieczka poza cywilizację w celu przeżycia obrzędu często jest wymuszona hałasem i wszechobecnym, tętniącym głośno życiem miast. Tak więc jaki jest cel utrudniania sobie życia? Po co samemu sobie rzucać kłody pod nogi? Nasi Przodkowie pokazali nam jak radzić sobie z takimi problemami, musimy czerpać z ich doświadczenia i osiągnięć. Nie możemy stać w miejscu gdy świat wokół się zmienia. Musimy sprostać wyzwaniu jakim jest rozwój cywilizacji.\nNależy wykorzystywać możliwości jakie daje nam prawo w naszych krajach do pozyskiwania gruntów na działalność religijną i kulturalną. Należy wykorzystywać dostępne środki w budżetach miast i gmin a także fundusze na rozwój kultury. W tym miejscu niezwykle ważna jest współpraca między różnymi organizacjami Rodzimowierczymi, wymiana doświadczeń i ogólna pomoc w załatwianiu i pozyskiwaniu takich środków na cele związane z naszą wiarą. Przepisy prawa są często dość nieczytelne i najczęściej nie znane szerszemu ogółowi, tym bardziej, grupy, które już coś osiągnęły na tym polu powinny chętnie dzielić się z innymi swoją wiedzą.\nMiejsca te, wydzielona sfera święta. Przestrzeń spokoju i możliwości godnego przeżycia chwil szczególnych. Budynki świątynne, o których mówimy, spełnią rolę taką , której miejsca pod gołym niebem już nie spełnią, w rzeczywistości jaką powyżej opisaliśmy.\nOpisy kronikarskie dające nam obraz życia religijnego i społecznego na pomorzu przedstawiają budynki świątynne, których przeznaczeniem nie są tylko aspekty obrzędowo-religijne. Służą również biesiadom, wiecom i innego rodzaju spotkaniom.\n„ Były zaś w mieście Szczecinie cztery kąciny, ale jedna będąca między nimi główną, była zbudowana z przedziwną czcią i sztuką, wewnątrz i zewnątrz ozdobiona rzeźbami ze ścian występującymi. Były tam obrazy, ludzi, ptaków i zwierząt dzikich tak dokładnie podług swych właściwości wyrażone, że zdawały się oddychać i żyć, co zaś uważałbym za rzecz niezwykłą, barwy obrazów zewnętrznych przez niepogody śnieżne lub deszczowe sczernić ani zatrzeć się nie dały, tak je przemyślność malarzy od tego zabezpieczyła. Do tej świątyni podług zwyczaju ojców zdobyte bogactwa i broń nieprzyjacielską i wszystko co w walkach morskich lub lądowych zdobywali, znosili jako dziesiątą część zdobyczy. Dzbany także złote i srebrne, których do wróżenia, a możnowładcy ich do biesiad i picia zwykle używali i w dni uroczyste jakby z świętego ukrycia przynosić kazali, tam ustawione były. Rogi też wielkie dzikich wołów, w złoto i drogie kamienie oprawione, do picia urządzone i rogi do grania, miecze i noże, dużo kosztownych a oku miłych przyborów dla ozdoby i zaszczytu bóstw swych przechowywali. A był tam posąg trzygłowy, który na jednym kadłubie trzy głowy mając, nazywał się Trzygłowem ….Trzy zaś inne kąciny mniej zażywały czci i mniej były przyozdobione. Ustawione tam były wewnątrz w krąg siedzenia i stoły, ponieważ zwykli tam byli odprawiać swoje narady i zgromadzenia, bo czy to się napić, czy to się zabawić czy też poważne sprawy załatwić w tych to budowlach w pewnych dniach i porze się schodził.”\nTaką też rolę powinny spełniać nasze świątynie.\nOdprawianie obrzędów w takim miejscu pozwoli odizolować się od zgiełku ulicy i przeżyć odpowiednio w należytym nastroju, skupieniu i powadze tego wydarzenia. Wewnątrz przy świętym ogniu, przy posągach i wśród uświęconych stanic zatkniętych na drzewcach odnajdziemy odpowiednie miejsce do osobistego kontaktu z Bogami, Przodkami. W takim miejscu odnajdziemy prawdziwie natchniony nastrój by móc złożyć ofiary dla Nich w ogień Swarożycowy.\nObrzędy w takich budynkach-świątyniach pozwolą na spokojne celebrowanie podniosłych chwil bez obaw o opady deszczu, silne wiatry czy niską temperaturę w zimie. Jak widzimy jest wiele aspektów pozytywnych związanych z funkcjonowaniem takiego miejsca, ułatwiających i poprawiających poziom organizacyjny Rodzimowierstwa, które mimo swych prastarych korzeni jest jednak wyznaniem ludzi współczesnych.\nBudynek świątynny powinien spełniać również funkcje społeczne. To znaczy, że powinien służyć nam do innych celów niż tylko obrzędowych. Celem takim są spotkania, na których omawiane są ważne dla wspólnoty sprawy. W miejscu tym odbywać się powinny wiece organizacyjne. Będzie możliwość zorganizowania i odprawienia zaślubin naszych przyjaciół, obrzędy podstrzyżyn i kosoplecin. Te szczególne chwile, zwłaszcza obrzędy zaślubin powinny być odprawiane właśnie w takim miejscu, z racji tego, że nie każdy dysponuje odpowiednio dużym domem, ogrodem i innym miejscem, gdzie można by z odpowiednią liczbą zaproszonych gości przeżyć te piękne i wspaniałe chwile w życiu nowożeńców. Spotkania zainteresowanych członków wspólnoty w celu ćwiczenia i wspólnego śpiewania pieśni obrzędowych. Spotkania dyskusyjne Rodzimowierców, to ważne aspekty społeczne, towarzyszące funkcjonowaniu takiego miejsca.\nŚwiątynia dawałaby również możliwość poznawania naszej wspólnej kultury, religii i dziedzictwa ludziom nie związanym z Rodzimowierstwem. Stanie się to poprzez dopuszczenie takich ludzi do zwiedzania naszej świątyni, oczywiście przy zachowaniu odpowiedniej powagi i kultury osobistej. Organizowanie wystaw i prelekcji obejmujących tematycznie życie duchowe i materialne naszych Słowiańskich Przodków. Oczywiście prelekcje o naszej współczesnej filozofii również miałyby miejsce. To wszystko zawiera się w kolejnej funkcji, którą świątynia musi spełniać, funkcje edukacyjną.\nSpotkania poświęcona omawianiu aspektów filozoficznych i etycznych naszej wiary. Nauki naszych dzieci. Warsztaty pieśni słowiańskich, odczyty, prelekcje popularyzujące Rodzimowierstwo to tak jak poprzednie niezwykle istotne aspekty działania świątyni. Wystawy współczesnych twórców, artystów związanych ze środowiskiem Rodzimowierców, ich obrazy, grafiki. Ostatnie wynikają z kolejne funkcji pełnionej przez Świątynię funkcją tą jest propagowanie KULTURY.\nFunkcjonalność takiego budynku powinna być wielopłaszczyznowa. Działania edukacyjne nie ograniczają się tylko do grona samych Rodzimowierców. W murach świątyni powinien funkcjonować ośrodek kultury. Pełnić funkcje prezentacyjne. W okresach między obrzędami powinny odbywać się wystawy i prezentacje dokonań kulturalnych, historycznych, bogatego zbioru skarbów, tradycji i dziedzictwa Sławii. Rozsyłać należy zaproszenia do szkół, organizować lekcje historii. Tak szeroka akcja edukacyjna i informacyjna przyswoi społeczeństwu świadomość naszych słowiańskich korzeni. Uświadomi również, że samo Rodzimowierstwo jest czymś naturalnym i logicznym w naszym kraju. Bo jest kontynuacją tego w co wierzyli nasi Przodkowie.\nBy stworzyć takie miejsca, należy się jednoczyć. Wspólne działanie musi być podparte prawem. A więc mamy trzy możliwości zrzeszania się, są to stowarzyszenia, fundacje i związki wyznaniowe. Jako że te trzy formy organizacyjne mają różne możliwości i zasięg działania, nie trzeba wcale skupiać się na jednej z możliwości, należy dobrze wykorzystywać potencjał prawny i nasz organizacyjny. W obrębie silnej grupy czy związku wyznaniowego mogą działać fundacje, którym łatwiej będzie zdobywać różne fundusze na przeróżne cele i ich realizowanie. W różnych przypadkach to stowarzyszenia łatwiej zdobędą środki na rozwój i realizację zamierzeń np. wydawniczych. Sposobów ułatwienia i rozwoju naszej działalności jak wszelkich grup Rodzimowierczych jest sporo, należy nauczyć się je wykorzystywać i dzielić zdobytym doświadczeniem z innymi grupami. Wspierajmy się, niech Rodzimowierstwo w Polsce i całej Europie rośnie w siłę i rozwija się na chwałę Przodków.\nTakim sposobem inspirowanym osiągnięciami naszych Przodków i wynikającym z rozwoju miast i zmieniającej się rzeczywistości urbanistycznej, współczesne i dojrzałe Rodzimowierstwo może sprostać naszym czasom. Nie uciekajmy na siłę z miast, wykorzystujmy to gdzie mieszkamy. Ułatwiajmy sobie życie, rozwijajmy je poprzez silne i twórcze działanie. To że inspirujemy się naszymi Przodkami, nie oznacza przecież, że musimy żyć jak tysiąc lat temu. Jesteśmy ludźmi współczesnymi i do naszych czasów i rzeczywistości, która nas otacza, musimy wdrażać doświadczenia i mądrość dawnych wieków.\nJare Gody 2018 zdjęcia


Czy w wieku 14 lat mogę sobie zrobić tatuaż? - Zapytaj.onet.pl -\nCzy w wieku 15 lat mogę zrobic sobie tatuaż? 2014-07-07 14:40:10\nCzy w wieku 14 lat mogę sobie zrobić tatuaż tak mniej więcej 5x5 cm ? 2011-11-25 01:12:27\nCuukiii zapytał(a) 17.07.2010 o 00:06\nCzy w wieku 14 lat mogę sobie zrobić tatuaż?\ntaki niezmywalny, igłą..\nchce sobie zrobić tatuaż...\nna dole pleców..\nmam 14 lat i się zastanawiam czy mogę..\nnajwcześniej w wieku 16-17 lat!\nmoja mama pewnie się nie zgodzi ale tata jest spoko i usłyszę "chcesz to se zrób" :)\nale teraz to za wcześnie.. chociaż strasznie chcę mieć tatuaż..\nOstatnia data uzupełnienia pytania: 2010-07-17 00:23:35\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 00:12\nJak Ci rodzice pozwolą, to tak. Ale ja szczerze mówiąc, to Ci odradzam. Bo masz dopiero 14 lat, a takie tatuaże po jakimś czasie, gdy skóra się rozciąga (jak rośniesz) stają się suche i pomarszczone, co bardzo brzydko wygląda. Wiem o czym mówię, bo moja koleżanka (jak miała właśnie 14 lat) zrobiła sobie tatuaż na ramieniu (obecnie ma 23 lata) i teraz jej tatuaż jest pomarszczony i brzydki. Fuj. Na serio, nie rób sobie lepiej teraz tatuażu. Najlepiej tak około dwudziestki, bo wtedy się już nie rośnie no i nie będziesz musiała się pytac rodziców o zgodę. :)\nNo ale wiadomo, zrobisz co będziesz chciała.\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 00:08\nNie, tylko za zgodą rodziców.\nja rodzice są na taak xDD\nJak Twoi rodzice się zgodzą , to oczywiście ! ;P\nodpowiedział(a) 19.11.2013 o 17:37\nJa mam 9 lat i też chce mieć ale rodzice się niezgadzają ale sie nie dziwie bo jestem jeszcze dzieckiem a i ja jeszcze chciałabym mieć kolczyk na wardze i pępku ale za jakieś 9 lat może się zgodzom\ni jak rodzice się zgodzom to tak:)\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 00:07\nza zgodą rodziców raczej tak\nnie za młoda jestes?!\nmusisz mieć pozwolenie rodziców\nmożesz ale jak jedno z twoich rodziców się zgodzi\nJak ci rodzice pozwolą... ;D\nodpowiedział(a) 16.07.2011 o 15:45\nNo pewnie ze mozesz nawet w wieku 14 laat tylko ze musisz miec zgode rodzica ;) Ja mam prawie 15 laat i mam juz 7 tatuazy ;] i takich sporych i nie musialam miec zadnej zgody ale jednak mialam troche po znajomosci a jaak bd miala 18 to juz wcale nie musisz miec zgody zadnej, powodzenia ;p\na co to kogo obchodzi co chcesz zrobić na swoim ciele czy ze swoim ciałem ja mam na wszystkich wywalone i bym nikogo o zdanie nie pytał\nodpowiedział(a) 19.04.2018 o 22:27\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 00:52\nJak bd miała 18 latek bd mogła już chyba bez zgody . Ja własnie baardzo chcę mieć niezmywalny tatuaż . Mam już normalnie obsesję xd . Przez to "Miami Ink- Studio tatuażu" xd . A jak bd nie pelnoletnia i ci rodzice pozwolą to mozesz miec :))\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 03:30\nOdradzam robienie jakichkolwiek tatuaży przed ukończeniem 18 roku życia. Wielu profesjonalistów nie tatuuje osób niepełnoletnich nawet za zgodą rodzica, więc jest spore ryzyko że trafiłabyś pod igły jakiegoś papraka, a nie porządnego tatuażysty.\nPoza tym najlepszym okresem na tatuaż są okolice 25. roku życia. Wszystkie zmiany w organizmie masz już na pewno za sobą, do następnej fali takich zmian masz minimum 15 lat, a jedyne ryzyko deformacji tatuażu wiąże się z gwałtowną zmianą wagi ciała, alergią na tusz albo fizycznym uszkodzeniem wytatuowanego miejsca (także przez komplikacje w czasie gojenia).\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 18:06\nzrob sobie jesli zie tylko zgodzi.. mi sie strasznie podoba tatuaz\nRównież mam 14 lat i mam już tatuaż. Właśnie na dole pleców trzy, gwiazdki. Do studia tautażu musiałąm iść z mamą. Musiała Ona wypisać zgodę i swój pesel, żę się zgadza. ;)\nZe zgodą rodziców to tak ;D\njak ci rodzice pozwolą,,,\n.Lizakowaa.x33 ^^ ;d\njak twoi rodzice się zgodzą xd\nto sb zrób xd\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 00:10\nza zgodom rodziców. zrób sobie na języku, fajnie wyglądają\nodpowiedział(a) 19.04.2018 o 22:29:\nTatuaż na języku? Wiesz jak to boli?!\nno w sumie to mozesz za zgoda rodzicow .\nale nie polecam ci w tym wieku robic tatuazu . przeciez jeszcze rosniesz a skora sie rozciaga i potem nie bedzie to ladnie wygladac .. -.-\nza zgoda rodzicow\nodpowiedział(a) 17.07.2010 o 17:35\njak rodzic pójdzie z tobą to gabinetu i wyrazi zgodę to możesz robic\nzrób sobie na nosie\nMatko musialabys meic dziiiiiiwnych rodziców. w tym wieku ? ;/;/\nPRZESADA . ale jak ci pozwalają '' rób co cchesz ''


Zmiany w Lidze Narodów. Polska wciąż w europejskiej "elicie"\nZmiany w Lidze Narodów. Polska wciąż w europejskiej “elicie”\nStało się to, o czym mówiło się dość głośno od kilku miesięcy. Liga Narodów od kolejnej edycji będzie rozgrywana w nieco innym formacie, co dość znacznie przełoży się na kilka reprezentacji, w tym także na Polskę. Czy będą to zmiany na plus?\nDo tej pory w każdej z grup Dywizji A mieliśmy po trzy zespoły. Polska przed rokiem rywalizowała w jednej z nich z Włochami i Portugalią, jednak po wywalczeniu zaledwie dwóch oczek spadła do Dywizji B. Nie jako jedyna bo nasz los podzieliły także Niemcy, Islandia i Chorwacja.\nJak się okazuje, tylko na chwilę. Już w maju mówiło się, że format z 3-zespołowymi grupami nie jest zbyt udany, gdyż powoduje przerwę dla jednej reprezentacji, podczas gdy dwie pozostałe grają ze sobą. Taki scenariusz przewidywał już w październiku zeszłego roku Mateusz Borek, który “nie wierzył w spadek Niemców do niższej dywizji”. Miał rację.\nKomitet Wykonawczy UEFA zatwierdzi w tym tygodniu nowy format Ligi Narodów – 16 zespołów w Dywizji A, podzielonej na cztery grupy. Dzięki temu Polska zostanie w najwyższej dywizji.\n— Tomasz Włodarczyk (@wlodar85) September 23, 2019\nGrupy Ligi Narodów będą teraz czterozespołowe, co oznacza, że w Dywizji A zobaczymy nie 12, a 16 drużyn. Oznacza to “drugą szansę” dla wcześniej wspomnianych reprezentacji, w tym dla naszej. Pozostaje tylko pytanie, czy jest się z czego cieszyć. W grupie eliminacyjnej do EURO2020 męczymy się ze Słoweniami i innymi Austriami, trudno więc oczekiwać, że starcia z tymi naprawdę topowymi zespołami przyniosą cokolwiek dobrego. Jeśli już, to wielkie kompromitacje, po których być może w końcu doczekamy się zmiany selekcjonera.


Inthefuturelondon: (801) Willa, dziewczyna z lasu, Robert Beatty\nTytuł oryginału: Willa of the Wood\nWilla, dziewczyna z lasu to kolejna z pozycji na mojej liście, która czekała na swoją kolej. Przyszedł na nią czas kilka dni temu, kiedy książka ta dosłownie wpadła mi w ręce. Uznałam wtedy, że nie mogę dłużej czekać z jej przeczytaniem. Tak oto dzisiaj opowiem o swoich wrażeniach po poznaniu historii Willi. Czy dobrze się bawiłam podczas lektury? Poniżej znajdziecie odpowiedź na to pytanie.\nWilla przez całe swoje dotychczasowe życie mieszkała z babcią w norze w plemieniu jutów. Wystarczył jednak jeden błąd, a wszystko, co dziewczynka do tej pory znała, zmieniło się w popiół. Teraz będzie musiała stawić czoła niebezpieczeństwu i skryć się w lesie. Co, jeśli odnajdą ją tam źli ludzie? Zawsze trzeba mieć nadzieję i liczyć na łut szczęścia...\nKiedy zaczynałam lekturę tej pozycji, nie miałam pojęcia, czego mam się po niej spodziewać. Wiedziałam, że jest to powieść kierowana raczej do młodych czytelników, ale poza tym? Nie oczekiwałam od niej żadnych cudów, no może poza jedną rzeczą: chciałam, żeby ta historia mi się podobała. Tak po prostu. No i tak... czasem to, czego sobie życzymy, spełnia się z nawiązką. Willa, dziewczyna z lasu zachwyciła mnie całkowicie i sprawiła, że nie mogę o tej książce zapomnieć.\nGłówna bohaterka powieści, Willa, wzbudziła moją sympatię już od samego początku. Jej odwaga, liczenie się z konsekwencjami, a jednocześnie taka jeszcze dziecinna wiara w to, że nieprzemyślane decyzje mogą mieć bardzo dobre konsekwencje. Uważam ją za postać świetnie wykreowaną, angażującą czytelnika do śledzenia jej poczynań i po prostu dobrą. Willa to zdecydowanie bohaterka, której jeszcze długo nie zapomnę.\nRobert Beatty w swojej powieści zawarł nie tylko odrobinę magii, ale też przedstawił życie plemienia, które w stu procentach ufa tylko i wyłącznie swojemu przywódcy i sobie nawzajem. Choć wydawać by się mogło, że ten wątek niekoniecznie sprawdzi się w literaturze dla młodzieży, to jednak autor udowadnia, że jest to błędne myślenie. Jutowie, którzy po części przyczynili się do ucieczki Willi, są nieodłączną częścią tej historii i stanowią ogromne i silnie zarysowane tło dla historii tej rezolutnej dziewczynki.\nSwoją drogą: czy możemy przez chwilę porozmawiać o tym, w jaki sposób autor ukazał życie Willi na łonie natury oraz jak dużą wagę przywiązał do pokazania miłości człowieka do przyrody? Uważam to za ogromny atut tej powieści. Pokazuje najmłodszym, że las, zieleń, zwierzęta trzeba szanować, bo nigdy nie wiemy, kiedy będziemy potrzebować pomocy flory czy fauny. Brzmi to komicznie, ale wiele naturalnych składników nieraz już uratowało pewnie życie starszych pokoleń.\nPióro Roberta Beatty też zasługuje na wszelkie pochwały. Autor pisze w sposób lekki, przyjemny i prosty w odbiorze, dzięki czemu lektura Willi, dziewczyny z lasu to niesamowita przygoda i jednocześnie przyjemność. Nie dość, że nie mogłam oderwać się od tej historii, to jeszcze całkowicie mnie ona uwolniła od męczących myśli. Coś świetnego!\nJestem całkowicie zakochana w tej książce i na pewno będę do niej wracać w przyszłości. Jeżeli lubicie literaturę młodzieżową, w której nie brakuje odwołań do siły przyrody czy po prostu ciekawej akcji – ten tytuł musicie zapamiętać.\nEtykiety: 6/6, fantastyka młodzieżowa, literatura dziecięca, literatura młodzieżowa, Robert Beatty, Willa dziewczyna z lasu, wydawnictwo literackie


Stoły restauracyjne drewniane - Katalog stron - reklamuj się u nas\nStoły restauracyjne drewniane\nProducent, fabryka mebli oferuje stoły restauracyjne drewniane w kilkunastu wzorach i kolorach. Do restauracji polecamy również stoły na podstawach żeliwnych z rurą metalową oraz podstawy metalowe ż żeliwna stopą oraz nogą z grubościennej rury metalowej lub noga drewnianą. Podstawy metalowe lub żeliwne z oferty mogą być malowane proszkowo na dowolny kolor wg RAL. Posiadamy również podstawy chromowane oraz podstawy ze stali nierdzewnej polerowanej lub ze stali nierdzewnej satynowanej lub szczotkowanej. Podstawy metalowe stołów mogą posiadać stopę różnej wielkości dopasowaną do wielkości blatu oraz jedną lub kilka podpór. Wszystkie podstawy metalowe posiadają stopki regulacyjne do wypoziomowania blatów .\nTytuł: Stoły restauracyjne drewniane\nSłowa kluczowe: stoły, stoliki, Radomsko


Zatrzymali samochód chłodnię do kontroli. Usłyszeli dziwne odgłosy z części ładunkowej - Dziennik Wschodni\nZatrzymali samochód chłodnię do kontroli. Usłyszeli dziwne odgłosy z części ładunkowej\nPolicjanci z kraśnickiej drogówki zatrzymali prawo jazdy kierowcy dostawczej chłodni po tym, jak w trakcie kontroli auta okazało się, że w części ładunkowej przewoził pasażerów.\n"Oficer CBŚP" namawiał mieszkankę Chełma na wzięcie kredytu 4 2\nJawidz: Chciał skręcić, w tym samym czasie wyprzedzała go ciężarówka 0 5\nZniszczył samochód siekierą, a potem schował się na strychu. 10 tys. zł strat 4 1\nW środę w południe policjanci drogówki zatrzymali do kontroli samochód dostawczy z zabudową tzw. izoterma do przewozu owoców. Ze skrzyni ładunkowej wyraźnie słychać było rozmowy, dlatego policjanci polecili kierowcy, aby otworzył kontener. Ku zaskoczeniu mundurowych wewnątrz, na stojących na podłodze plastikowych pojemnikach siedzieli ludzie.\n– Taki transport osób powoduje duże niebezpieczeństwo dla przewożonych pasażerów, każdy manewr pojazdu, hamowanie lub zakręt może być przyczyną obrażeń pasażerów – ostrzega st. asp. Janusz Majewski, rzecznik Komendy Powiatowej Policji w Kraśniku.\nPolicjanci zatrzymali kierowcy prawo jazdy za spowodowanie zagrożenia w ruchu pojazdów i narażenie osób przewożonych na utratę życia lub zdrowia. Kierowca samochodu otrzymał ponadto wysoki mandat karny.\nGość / 6 dni temu o 11:36\nUber dotarł do Kraśnika\nGość / 6 dni temu o 11:59\nPolicjanci zatrzymali kierowcy prawo jazdy. Powinni jeszcze samochód zatrzymać i pasażerów.\nGość / 6 dni temu o 11:37\nUchodźcy czy nasi jechali na pace?\nGość / 6 dni temu o 15:20\nNasi policjanci chyba nigdy w Afryce nie byli.\nGość / 6 dni temu o 13:03\nOjtam, ojtam, w 5 na traktorze się jeździło i co?\nInwestor / 5 dni temu o 06:39\nJEDEN zatrzymany,tysiace jezdza dalej.To w firmach normalka.Oszczedza sei samochody,czas i koszty\nSąd przywrócił rentę byłemu milicjantowi. To druga taka wygrana sprawa w Polsce 24 27\nSkradzione alpaki odzyskane. Ktoś je podrzucił i odjechał z piskiem opon 453 3\nTrąba powietrzna koło Lublina. Zobacz nagranie [wideo, zdjęcia] 58 20\nW Lublinie powstaje nowe stowarzyszenie kibiców żużla 0 9\nTrąba powietrzna w gm. Wojciechów koło Lublina. Na miejscu jest premier Morawiecki [zdjęcia] 378 51\nTrąba powietrzna w woj. lubelskim. Pozrywane dachy, zniszczone domy. "To był armageddon!" [zdjęcia, wideo] 563 25\nUwaga TVN: Plotki przyczyniły się do śmierci Weroniki z Chełma? Reportaż [wideo] 96 39


Różaniec z ks. Markiem Dziewieckim - Różaniec miesięcznik katolicki\nMaryja przypomina nam, że wiara bez uczynków jest martwa. Wiara chrześcijańska to nie tylko przyjęcie faktu, że Bóg istnieje. To także ofiarne zaangażowanie na rzecz tych, którzy potrzebują naszej obecności i pomocy, naszych słów i naszych czynów pokornej miłości.\nW Jezusie Chrystusie miłość niewidzialnego Boga stała się widzialna, abyśmy mogli w nią uwierzyć do końca i bez wahania. Dla chrześcijanina wierzyć to znaczy uwierzyć w Miłość, to zawierzyć siebie tej Miłości, to przyjąć tę Miłość, to kierować się nią w życiu osobistym, rodzinnym i społecznym.\nWierzyć dojrzale to rozumieć, że wtedy, gdy Bóg wydaje mi się obcy, daleki czy nieobecny, to ja się od Niego oddaliłem, a nie On ode mnie, i że trzeba Go szukać w świątyni powracając do spraw Ojca, do Jego prawdy i łaski.\nTroska Jezusa o nowożeńców przypomina nam o pytaniach: czy troszczę się o moją rodzinę? Czy pamiętam, że życie rodzinne to moja pierwsza i najważniejsza droga do Boga, do zbawienia i szczęścia?\nSłowa i czyny Jezusa są podstawą naszej nadziei na nasze osobiste nawrócenie i na wytrwanie do końca w wierności Bogu. Dobra Nowina, którą głosi Jezus, dodaje nam otuchy i nadziei, gdyż upewnia nas, że mimo skutków grzechu pierworodnego każdy z nas może stać się nowym i świętym człowiekiem.\nPośród niepokojów trzeba pójść za Jezusem. Trzeba pójść na górę modlitwy i wyciszenia. Trzeba wypłynąć na głębię. Życie na płyciźnie, kierowanie się modą i mentalnością tego świata, zawężenie pragnień i ideałów, szukanie doraźnej przyjemności prowadzą do utraty nadziei. Czy pamiętam o tym, że nadzieja wymaga odwagi i wypływania na głębię, by spotkać z Jezusem?\nEucharystia to przypomnienie, że Bóg bierze nas z miłością od zawsze i na zawsze, że nam nieustannie błogosławi, że pomaga nam połamać to, co w nas egoistyczne i grzeszne, i że pragnie rozdać nas naszym bliźnim jako dobry dar swojej miłości.\nKażdy z nas przeżywa swój Ogrójec, własny strach i lęk, poczucie osamotnienia i bezradności. Jezus uczy mnie, że kochać Boga, to ufać Mu także wtedy, gdy nie rozumiem Jego woli i gdy ogarnia mnie ciemność niepokoju. Kochać Boga to mówić: oddal ode mnie te trudne chwile, jednak nie moja, lecz Twoja wola niech się stanie.\nJezus zdradzony i wydany na śmierć postanawia zawrzeć nowe, wieczne przymierze ze wszystkimi, którzy uwierzą w Jego miłość i przyjmą Jego Ewangelię. Czy stać mnie na taką miłość, jakiej uczy mnie Chrystus, która kocha nawet nieprzyjaciół, która koi ból, leczy rany, osusza łzy?\nChrystus przyjął na siebie grzech, cierpienie i śmierć, aby nas z tego wybawić. Aby wyzwolić nas od tych krzyży, które można przezwyciężyć, i pomóc nam nieść te, od których na razie nie możemy się uwolnić. Wszędzie tam, gdzie kierujemy się miłością Chrystusa, uwalniamy siebie i innych od krzyża albo sprawiamy, że staje się on lżejszy.\nGdy umiera ktoś z naszych bliskich, w sposób bardzo osobisty przekonujemy się, jak niewyobrażalnie bolesna jest śmierć, jak wiele niesie ze sobą pytań i lęku, bólu i buntu, jak bardzo wystawia na próbę naszą wiarę, nadzieję i miłość. Jakże niezwykła i zdumiewająca jest miłość Boga do człowieka, skoro Syn Boży nie cofnął się nawet przed ostateczną próbą miłości, jaką było poddanie się władzy śmierci.\nUczniowie Jezusa ze zdumieniem odkrywają, że grób jest pusty i że Boża Miłość, która stała się widzialna w Jezusie Chrystusie, zmartwychwstaje. Miłość okazuje się największą siłą we wszechświecie. Nie można jej zamknąć w grobie ani w przeszłości. W obliczu Zmartwychwstania upewniamy się ostatecznie, że Ten, który do nas przyszedł i który nauczył nas żyć w miłości, jest naprawdę Bogiem.\nByć chrześcijaninem nie znaczy być zapatrzonym jedynie w niebo. Chrystus nie odpowiadał na pytania swoich uczniów, dotyczące nieba, końca świata czy zbawionych. On przyszedł po to, aby nauczyć nas sztuki życia w Bożej miłości i prawdzie już tutaj, na ziemi. Jezus nie opisuje nieba, lecz uczy nas drogi do nieba. On poleca nam tak żyć, by Jego królestwo było widoczne już teraz.\nPrzez chrzest zostaliśmy zanurzeni w świętość samego Boga, w tę świętość, którą Maryja osiągnęła w najwyższym stopniu dzięki uprzedzającej łasce Syna. Ona do końca pozostała heroicznie wierna swemu powołaniu i otrzymanej łasce. Jest dla nas niezawodnym znakiem nadziei i pewności, że Bogu możemy powierzyć wszystko: naszą przeszłość, naszą teraźniejszość i naszą przyszłość.\nJesteśmy powołani do naśladowania Maryi i do zdumiewania się razem z Nią tymi wielkimi rzeczami, które Bóg uczynił z miłości do ludzi. Ona jest naszą Wspomożycielką i Pośredniczką Bożej łaski. Razem z Ojcem Świętym Janem Pawłem II możemy jej zawierzyć siebie, naszych bliskich i całą ludzkość.


Chciałbyś ustanowić rozdzielność majątkową, ale nie wiesz od czego zacząć? Poniżej wyjaśniamy krok po kroku jakie czynności powinieneś podjąć.\nZanim jednak przejdziemy do szczegółów związanych z tym jak ustanowić rozdzielność majątkową, przypomnijmy, że z chwilą zawarcia związku małżeńskiego pomiędzy małżonkami powstaje ustawowa wspólność majątkowa.\nNa czym polega ustawowa wspólność majątkowa?\nUstawowa wspólność majątkowa obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Przedmioty majątkowe nieobjęte tą wspólnością należą do majątku osobistego każdego z małżonków.\nZatem co do zasady z chwilą zawarcia związku małżeńskiego powstają 3 masy majątkowe, tj. majątek:\nPodstawowe różnice pomiędzy majątkiem wspólnym a majątkiem osobistym małżonków\nJak ustanowić rozdzielność majątkową, gdy małżonkowie są zgodni, czyli umowne ustanowienie rozdzielności majątkowej\nPomimo, że ustrój małżeńskiej wspólności ustawowej powstaje niejako “automatycznie” z momentem zawarcia związku małżeńskiego, to nie jest to jedyny sposób na uregulowanie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami. Mogą oni samodzielnie zdecydować o jego kształcie.\nZawierając małżeńską umowę majątkową małżonkowie mogą:\nMajątkowa umowa małżeńska, zwana powszechnie intercyzą, bezwzględnie musi być zawarta w formie aktu notarialnego. Inaczej nie wywoła żadnych skutków prawnych.\nMałżonkowie mogą zawrzeć umowę majątkową małżeńską jeszcze przed ślubem. Wówczas rozdzielność majątkowa trwa od początku trwania małżeństwa. Dopóki nie zostanie odwołana, to między małżonkami nie powstanie wspólność majątkową. Warto dodać, że małżonkowie mogą ją odwołać w każdej chwili, ponownie zwierając w tym celu stosowną umowę.\nJednakże nic nie stoi na przeszkodzie, aby małżonkowie ustanowili rozdzielność majątkową już w trakcie trwania małżeństwa. Także w przypadku tej umowy musi być ona zawarta przed notariuszem. W innym wypadku nie wywoła oczekiwanych skutków prawnych.\nZasadniczym celem ustroju rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków jest ochrona małżonka, który np. z powodu wykonywania obowiązków rodzinnych, lub też z uwagi na stan zdrowia, nie mógł pracować zarobkowo, a tym samym powiększać swego majątku.\nW czasie, gdy małżonkowie trwają w ustroju rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków, pomiędzy tym ustrojem a ustrojem “zwykłej” rozdzielności majątkowej nie ma w zasadzie żadnych różnic. Ujawniają się one dopiero z chwilą ustania rozdzielności majątkowej. Wtedy bowiem pojawia się możliwość dokonania wyrównania dorobków.\nCzym jest dorobek każdego z małżonków? Jest nim wzrost wartości jego majątku od dnia wejścia w życie umowy rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków do momentu ustania rozdzielności majątkowej\nZatem w sytuacji, gdy małżonek, po ustaniu rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków uzna, że jego dorobek jest mniejszy niż dorobek drugiego z małżonków, to może domagać się ich wyrównania. W konsekwencji wartości dorobków obojga małżonków powinna być identyczna.\nWyrównanie dorobków również powinno nastąpić w drodze umowy między małżonkami. Nie jest tu jednak wymagana żadna forma szczególna – wystarczy zwykła forma pisemna.\nJak ustanowić rozdzielność majątkową, gdy brak zgody pomiędzy małżonkami, czyli sądowe ustanowienie rozdzielności majątkowej\nSytuacja jest prosta, jeżeli oboje małżonkowie chcą ustanowić rozdzielność majątkową i zawrzeć w tym celu umowę. Jednakże co zrobić, gdy tylko jedno z nich chce zmienić panujące pomiędzy nimi stosunki majątkowe, a drugie nie wyraża na to zgody?\nPrzy zaistnieniu ważnych powodów każdy z małżonków może wystąpić do sądu o ustanowienie rozdzielności majątkowej. Przez ważne powody należy rozumieć takie okoliczności, które sprawiają, że w konkretnej sytuacji faktycznej wspólność majątkowa nie służy ani dobru drugiego z małżonków, ani też dobru założonej przez nich rodziny.\nDo takich ważnych powodów przykładowo zalicza się alkoholizm czy też lekkomyślne trwonienie wspólnego majątku przez jednego z małżonków. Za ważny powód nie zostanie uznana okoliczność niezawiniona lub też niezależna od woli małżonka, jak np. długotrwała choroba.\nWarto wiedzieć, że rozdzielność majątkowa co do zasady powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia. Jednakże w wyjątkowych wypadkach sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z datą wcześniejszą niż dzień wytoczenia powództwa (jest to tzw. rozdzielność majątkowa z datą wsteczną). Więcej informacji na ten temat znajdziesz w artykule pt. “Rozdzielność majątkowa z datą wsteczną – na czym polega?”.\nKiedy rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa?\nIstnieją sytuacje, gdy wspólność majątkowa małżeńska z mocy prawa. Oznacza to, że małżonkowie nie muszą podejmować w tym celu żadnych dodatkowych działań. Ma to miejsce gdy jedno z małżonków zostanie ubezwłasnowolnione, w stosunku do jednego z małżonków zostanie ogłoszona upadłość, albo też sąd wyda orzeczenie o rozwodzie lub separacji.\nJeżeli chcesz dowiedzieć się więcej na temat podziału majątku w trakcie trwania małżeństwa, zapraszamy do zapoznania się z artykułem pt. „Podział majątku w trakcie trwania małżeństwa”.\nPrevUpadłość spółki cywilnej\nOgraniczenie cesji wierzytelności w umowieNastępny


Forum Wideo - Zobacz wątek - Gwarancja 1 vs. 2 lata (serwis Canon)\nTeraz jest poniedziałek, 26 października 2020, 15:18\nGwarancja 1 vs. 2 lata (serwis Canon)\nBył watek gdzie ludzie wieszali psy na Beiksie odnosnie serwisowania, wiec tak sie zastanawiam, czy warto przeplacac w Beiksie(czy innym sklepie), czy moze lepiej kupic np. XH A1 na allegro tylko z gwarancja 1 rok Canon o 2000 pln taniej, czy jednak lepiej przeplacic w sklepie sieciowym(ceny jak w Beiks), gdzie mozna by zgodnie z przepisami unijnymi realizowac naprawy przez 2 lata? Czy moge zakladac, ze jak przez rok XH A1 sie nie zepsuje to potem tez nie? Czy ewentualne czyszczenie podlega gwarancji?\nCzy serwis Canon bedzie honorowal paragon z jakiegos sklepu typu "krzak"? Czy w ogole mial ktos jakis kontakt z serwisem Canon?\nwtorek, 26 lutego 2008, 11:06\nRe: Gwarancja 1 vs. 2 lata (serwis Canon)\nCzy serwis Canon bedzie honorowal paragon z jakiegos sklepu typu "krzak"?\nJesteś pewien, ze otrzymasz paragon?? Faktury to na pewno nie dają. Ale cenowo są konkurencyjni.\nwtorek, 26 lutego 2008, 12:58\nTwierdza ze paragon dadza i nawet fakture, ale wtedy cena duzo wyzsza. Czy dla nich (sklepu) jest jakas roznica miedz paragonem a faktura? Chyba, ze rzeczywiscie ten paraon to fikcja poetycka. Pewnie sie nie dowiem dopoki nie sprobuje kupic.\nhttp://www.allegro.pl/item312416979_can ... pl_a1.html\nwtorek, 26 lutego 2008, 14:32\nHmmm... Paragon to taki sam dowód sprzedaży jak faktura. Nie mają prawa go nie przyjąć. Natomiast jeśli nie masz żadnego dowodu zakupu, to wtedy masz problem:-)\nwtorek, 26 lutego 2008, 15:31


Wonder Templates: [015-017] " I'm about... to EXPLODE.."\n[015-017] " I'm about... to EXPLODE.."\nA więc co u mnie? Wczoraj-dzisiaj byłam na maratonie filmowym. Pierwsza i druga część Igrzysk Śmierci.. Omg, co to było *-* Kocham te filmy, kocham te książki po prostu <3 Ach tyle miłości! :D I jeszcze ta cudna piosenka Coldplaya, oczywiście na napisach... -.-\nAle nie mogę... Idealnych wybrali aktorów i naprawdę film wyszedł bardzo podobny do książki *o* Chcę już trzeciom część! <3 xD\nDzisiaj dodaje tylko trzy zamówienia :c przepraszam, ale nie miałam natchnienia ;-; może bym jeszcze dziś zrobiła, ale za niecałą godzinę zaczyna się 1DDay, więc muszę się przygotować :D Ale przejdźmy już do sedna.\nSzablon dla Agaty Sobczak:\nWięc tak... Dość dawno go zrobiłam. Wypróbowałam w nim kilka nowych kodów. :)\nMam nadzieję, że się spodoba i mniej więcej o coś takiego chodziło, a.. i przepraszam jeszcze, że dodałam napis, ale nie mogłam się oprzeć xD\nSzablon dla Aleksandry Karczewskiej:\nTakiego zamysłu, jaki zaproponowałaś nie udało się zrealizować, ale myślę, że ten też jest całkiem całkiem ^^\nNie wiem co więcej xD... mam nadzieję, że się podoba :P\nSzablon dla Lilian:\nTak jesteś i ty kochana. :D Nie zapomniałam o Tobie ^^\nCóż... wyszło nieco różowo.. ale fajnie!\nMam nadzieję, że Ci też przypadnie do gustu ^^\nTo tyle na dziś. Mam jeszcze jedną niedokończoną darmówkę, więc pewnie jakoś jutro rano edytuję ten post i ją dodam :3\n~Eveline Dee. ;)\nWczoraj nie komentowałam bo po 1dday nie miałam już siły xd Haha padłam odrazu po xd\nNiall w bokserskach i różowych włosach xd hhvfvx....I WIEDZĄ GDZIE JEST POLSKA XD\nPodzian z pięknym rysunkiem na czole haha\nEveline Dee. 24 listopada 2013 09:33\nA ja niestety nie wytrwałam do końca ;-; może i bym dała radę, ale wkurzyłam się na YouTube, bo sie cały czas zacinalo... :// ale obejrzę sobie dzisiaj może :D\nLilian 24 listopada 2013 09:52\nSzablon śliczny , dziękuję. Ale nie potrafię go wstawić xD Byłabym bardzo wdzięczna gdybyś ty mogła go wstawić. Daj mi e mail , to wyślę ci dane do logowania. Bo ja sobie z tym nie poradzę , męczę się od pół godziny xD\nEveline Dee. 24 listopada 2013 11:21\nLilian 24 listopada 2013 11:56\nOk , wysłałam :)\nLilian 24 listopada 2013 16:41\nWysłałam dane do logowania i czekam aż wstawisz szablon :)\nAgata Sobczak 24 listopada 2013 16:41\nOjej ... Jaki fajny szablon <3 dziękuje ci bardzo <3 Ale niestety nie mogę go wstawić mogę ci wysłać na pocztę hasło i login żebyś to zrobiła ? :)\nEveline Dee. 24 listopada 2013 18:22\nJuż ustawiłam. Musiałam wyłączyć pasek nawigacyjny, więc teraz jeśli będziesz chciała dodać post musisz to robić wchodząc najpierw na bloggera - tak jakby co. :P\nI cieszę się, że się podoba, bo mi także przypadł do gustu :D\nLilian 24 listopada 2013 18:52\nDzięki.Button i resztę rzeczy załatwię jutro bo dziś muszę już kończyć.\nAlly Lynch 24 listopada 2013 19:16\nKiedy można się spodziewać następnej notki? :)\nEveline Dee. 24 listopada 2013 21:05\nAlly Lynch 30 listopada 2013 15:46\nBędzie dzisiaj notka (nie pośpieszam)? :)\nEveline Dee. 30 listopada 2013 17:58\nTak :D Trochę później ;)\nAlly Lynch 30 listopada 2013 18:00\nOoo :D To super. Nie mogę się doczekać, bo robisz prze genialne szablony :D


Terminator 2\nThe Dark Knight \nHome  Microgaming  Terminator 2\nTerminator 2 to gra, w której odczuwa się nutę przemocy i krwawych scen. Co prawda w grze tej krew się nie lejek, ale dreszczyk emocji jest. To zdecydowanie gra dla odważnych graczy, którzy nie boją się takich widoków. Gra nie jest nowością w kasynach internetowych, ale mimo to jej popularność nieustannie wzrasta. To oznacza, że nie jest wcale taka zła jak może się wydawać. Wbrew pozorom grafika tej gry została starannie dopracowana. Dzięki temu widać, że jest to gra z wyższej półki. Terminator 2 gwarantuje nie tylko dobrą zabawę, ale również wysokie wygrane. Jeżeli ktoś ma ochotę, może zagrać za pieniądze. Darmowe wersje są jednak też bardzo ciekawe. Każdy kto zdecyduje się na tę grę, znajdzie w niej coś idealnego dla siebie, co przykuje jego uwagę i spowoduje, że gra ta stanie się ulubioną. Wystarczy chwila, by w pełni ją opanować. Jednak trzeba uważać, by się nie uzależnić, gdyż naprawdę potrafi wciągnąć. Niektórzy nie potrafią się jej oprzeć. A jak zadziała na innych? To można sprawdzić już teraz.


Książkowe Zacisze: RAZ NA ZAWSZE\nKsiążkowe Zacisze sobota, grudnia 16, 2017\nLISTOCENZJA z rodziny magicznych #nierecenzji się wywodzi, choć niczym kot, własnymi ścieżkami chodzi. Rządzi się własnymi prawami, nie przejmując się powtórzeniami. Niekiedy interpunkcję olewa - opisuje, jak czuje, nie tak, jak trzeba. Jest zlepkiem myśli, spostrzeżeń, zachwytów, pocztówką z podróży do książkowych bytów.\nHistoria jej powstania prosta, mało znana: twórczością pierwszej Czarownicy zainspirowana. Z drugiej Czarownicy zaklęcia zrodzona; trzeciej Czarownicy w pełni poświęcona.\nCzasem brak jej sensu, czasem trochę smęci; czasem zauroczy, niekiedy zniechęci.\nPopada chwilami ze skrajności w skrajność, więc czytasz Przybyszu na własną odpowiedzialność! :)\n"PARABATAI to przyjaciel, który wybrał sobie Ciebie na swojego najlepszego przyjaciela, który uczynił waszą przyjaźń czymś trwałym. Taki ktoś na pewno Cię lubi i z pewnością nigdy nie będzie chciał przestać się z Tobą przyjaźnić." (Parabatajka = spolszczony Parabatai)\nW dzisiejszej listocenzji o książce...\nweselnej, miłosnej, lekkiej i przyjemnej\npozbawionej scen erotycznych\nbez scen brutalnych\nbez ryzyka łez\nbez której Twoja biblioteczka da sobie radę\nw skali ślubnej 6/10\ndzisiaj porywam Cię do świata białych sukien, eleganckich fraków, piętrowych tortów i wiecznie narzekających teściowych! Nim jednak rozbrzmi słynny marsz, nim młodzi wstąpią na nową drogę życia, zanim kobiety zaczną ocierać ukradkiem łzy wzruszenia, a mężczyźni spiszą na straty kolejnego kompana, przyjrzyj się całej tej uroczystości z punktu widzenia profesjonalistów.\nNikt tak dobrze nie zna się przecież na ślubach, jak ci, którzy pomagają je organizować. Louna, jako siedemnastoletnia córka konsultantki ślubnej, zna temat od podszewki. Małe załamania panien młodych, ginący świadkowie, czy problemy z wygłodniałymi gośćmi, to dla niej chleb powszedni. Louna, jak na osobę siedzącą po uszy w biznesie weselnym, ma jednak dość nietypowe poglądy ślubne i do kwestii małżeństwa podchodzi raczej ostrożnie. Ale wiadomo, że kobieta zmienną jest i poglądy w sprzyjających warunkach mogą ulec zmianie, a zwłaszcza w sprzyjającym, męskim towarzystwie...\n"Czasami zapomnieć jest tak samo źle jak pamiętać."\nRaz na zawsze to historia lekka, prosta i przyjemna. Pośród białych tiuli i płatków róż, znajdziesz opowieść dziewczyny, która na co dzień ma do czynienia z dużym stężeniem miłości w powietrzu, ale za sprawą własnego, złamanego serca, jest odporna na jej działanie. Możesz przyjrzeć się bliżej organizacji wesel i poczuć ślubną gorączkę, bez wychodzenia z domu.\nMimo całej tej otoczki miłości i obrączek w tle, książka nie jest przesłodzona, a wręcz ma w sobie przyjemną gorycz. Mamy tu trochę dramatu, a trochę bajki, wszystko w odpowiednich proporcjach. To moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, więc nie mam porównania, ale zdecydowanie jestem gotowa dać jej szansę i sięgnąć po jej kolejną książkę.\nRaz na zawsze to dobra historia na czytelniczy zastój. Z humorem, z mądrymi, życiowymi cytatami i sympatycznymi bohaterami. Nie grzeszy szczególnie oryginalnością, ale wciąga i doskonale odpręża. Jeśli masz ochotę poczuć weselny klimat i przyjemne zauroczenie, to Raz na zawsze będzie w sam raz! Może nawet zabalujesz z nią do rana?\n"Nie tęskni się za kimś, kogo się nigdy nie poznało."\nZa zaproszenie do świata nowożeńców i nie tylko, dziękuję wydawnictwu\nAgnieszka Kaniuk 16 grudnia 2017 16:26\nMyślę, że kiedyś się skuszę.:)\nZuzanna P. 16 grudnia 2017 23:56\nNie jestem do końca przekonana, ale też nie skreślam jej ;)\nArchiwum bloga stycznia (2) grudnia (4) listopada (6) października (6) września (5) sierpnia (3) lipca (4) czerwca (5) maja (5) kwietnia (7) marca (6) lutego (5) stycznia (3) grudnia (2) listopada (5) października (3) września (5) sierpnia (3) lipca (5) czerwca (5) maja (6) kwietnia (2) marca (5) lutego (4) stycznia (3) grudnia (5) listopada (4) października (5) września (7) sierpnia (9) lipca (7) czerwca (8) maja (7) kwietnia (8) marca (7) lutego (9) stycznia (7) grudnia (14) listopada (8) października (12) września (7) sierpnia (1)


Sukces Telewizji Polsat\nNowa pora emisji + popularny serial 'przed' = ponad 50% wzrost oglądalności "Wydarzeń"\nNowa pora emisji i co ważniejsze silny program poprzedzający "Wydarzenia" sprawiły, że serwis informacyjny telewizji Polsat notuje rewelacyjne wyniki oglądalności a konkurencyjne "Fakty" tracą widzów - wynika z najnowszych danych AGB Polska.\nŚrednio od poniedziałku do środy każde z wyemitowanych wydań serwisu informacyjnego TV Polsat obejrzało około 3,6 miliona widzów. W porównaniu z wynikami z ubiegłego tygodnia z analogicznych dni (poniedziałek - środa) oznacza to wzrost oglądalności o przeszło 50%. W grupie "16-49-miasta" wzrost jest jeszcze większy i wyniósł ponad 60%.\nDates<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\n3 446 153\n3 784 655\n"Wydarzenia" emitowane od trzech dni o godzinie 18:45 uzyskały najwyższy średni wynik udziałów w grupie 16-49 spośród wszystkich głównych programów informacyjnych. Wśród widzów tej grupy zamieszkujących miasta ustępują tylko emitowanym w TVN Faktom.\nŚrednia udziałów (SHR) głównych programów informacyjnych w okresie emisji Wydarzeń o 18:45 (03-05.01.2005)\n"Bardzo cieszymy się z tych wyników, ale o prawdziwym sukcesie będziemy mówili kiedy takich wyników będzie 100 a nie 4. Koncentrujemy się więc nie na walce z konkurencją, ale na robieniu jak najlepszego programu" - powiedział Tomasz Lis Członek Zarządu Telewizji Polsat ds. programowych.\nPrzypomnijmy, że od 3 stycznia 2005 roku "Wydarzenia" rozpoczynają emisję o nowej porze 18:45 (wcześniej 18.30). Przed "Wydarzeniami" o 18.00 startuje bardzo popularny serial obyczajowy "Pierwsza miłość". To właśnie głównie ta zmiana spowodowała tak znaczący wzrost oglądalności "Wydarzeń".\nCzy ta tendencja utrzyma się dalej?\nDołącz do dyskusji: Sukces Telewizji Polsat


Okiem liberała - dr Piotr Napierała: Londonistan - wrażenia z lektury\n- upadek wiary w wyjątkowość własnego narodu u Brytyjczyków (zwł. po 1945 i 1952 (upokorzenie w czasie kryzysu Sueskiego) ergo deficyt patriotyzmu i dumy narodowej.\n- kryzys wszystkich odłamów religii chrześcijańskiej w UK (nadal większość deklaruje wiarę, ale do kościoła chodzi mniej chrześcijan niż muzułmanów do meczetów), przy jednoczesnej niechęci elit do kościołów i zachęcania obcych grup etnicznych i religijnych do zajęcia powstałej próżni (ekolog i islamofil książę Karol, bardzo się tu różni od swojej pobożnej matki, głosząc, że będzie jako król obrońca wszystkich religii, a nie tylko jednej i wyrażając opinie o rzekomym wzbogaceniu duchowym Brytyjczyków dzięki wpływom islamu, co gorsza podobnie uważa Rowan Williams, obecny arcybiskup Canterbury).\n- zaopatrywanie mudżahedinów przez USA i UK podczas rosyjskiej inwazji na Afganistan, co uzbroiło i ręce i umysły radykalnych islamistów i wywołało wśród nich wrażenie, że skoro "pokonali Rosjan" (sami!) to mogą wszystko.\n- bierność UK i USA wobec masakr prozachodnich muzułmanów bośniackich, co przekonało wielu muzułmanów, że na Europejczyków nie ma co liczyć i zagnało ich w stronę wojującego islamu, tj. traktowania islamu jako programu politycznego, a nie prywatnego sposobu życia.\n- niezdolność zrozumienia istoty fanatyzmu religijnego przez liberalnych Brytyjczyków (brali oni radykałów występujących w Londynie za kogoś w rodzaju clownów, i nie przypuszczali, że młodzi naiwni muzułmanie dadzą się omotać)\n- przypisywanie winy za francuskie i izraelskie kłopoty z muzułmanami, francuskim błędom popełnionym w czasie wojny w Algierii (Brytyjczycy nie przyjmowali do wiadomości faktu, że zamachy we Francji w latach 90 były często planowane w ich stolicy i izraelskiemu rzekomemu "apartheidowi". Żydów uważa się za mniejszość współrządzącą krajem, czyli zgodnie z marksizmem niemogącą być prześladowaną, choć przemoc islamska (i nie tylko) wobec Żydów w UK jest dość częsta.\n- cicha ugoda miedzy brytyjskim kontrwywiadem a radykałami islamskimi (1996), że o ile nie będą atakować UK, będą mieli wolną rękę. Melanie Phillips przypisuje tą ugodę brytyjskiemu duchowi koncyliacyjnemu i praktycznej skłonności do szukania rozwiązań nie na lata lecz "na teraz".\nIslamiści uznali brytyjski udział w pacyfikacji Afganistanu i Iraku za złamanie tej ugody, stąd zamachy z 2005 r. Wcześniej nawet wobec np. algierskiego ministra spraw zagranicznych ostrzegającego Brytyjczyków przed londyńskimi islamistami, broniono ich jako "bojowników" o jakieś słuszne sprawy.\n- rozszerzenie rozumienia azylu politycznego, który przestał być udzielany jedynie prześladowanym przez rządy, a zaczął wszystkim prześladowanym (także przez jakieś luźne grupy społeczne) - czyli w praktyce każdemu.\n- opanowanie brytyjskiej policji przez psychozę politycznej poprawności, która często paraliżuje jej działania.\n- forsowanie przez lewicowe elity multikulturowego modelu społeczeństwa, i modelu edukacji nastawionemu na szukanie dialogu z odmiennymi etnicznie elementami, przy jednoczesnym braku podkreślania brytyjskich zasług dla świata, wolności i nauki, oraz nadmiernym krytykowaniu kolonializmu, co pozbawia młodych Brytyjczyków dumy narodowej, a muzułmanów i Hindusów - możliwości dostarczenia im czegoś z brytyjskich wartości, z którymi mogliby się identyfikować (zupełnie inaczej niż w USA).\n- niedostrzeganie i nierozumienie związku miedzy radykalizmem politycznym i terroryzmem a religią przez elity USA i UK. Rozwój terroryzmu przypisywano biedzie i związanej z tym frustracji (szokiem było to, ze autorzy zamachów z 2005 roku byli muzułmanie z klasy średniej). Po upadku ZSRR zarówno brytyjski MI5 jak i amerykańskie FBI zlikwidowały komórki badające rozwój niebezpiecznych ideologii, bo wydawało się, że dni owych są policzone.\nJako liberała i anglofila najbardziej dobija mnie to, że Brytyjczycy są liberalni, rozumni i liberalni, ale jednocześnie dają sobie wmówić lewakom negatywny obraz własnej historii. Przecież jako twórcy wolnościowego systemu politycznego powinni być tak dumni, żeby bez kłopotu przełknąć najgorsze mary kolonializmu (zresztą straszliwie przeinaczane i wyolbrzymiane). Czemu ludzie zawsze muszą przesadzać? Albo są dumni nie do zniesienia, albo dają sobie kilku lewakom obrzydzić własną kulturę i tradycję... W przeciwieństwie do autorki nie identyfikuję brytysjkości z chrześcijaństwem, lecz muszę przyznać, że w konfrontacji z kolektywnie zachowującymi się radykalnymi muzułmanami, indywidualni liberałowie mogą nie wystarczyć. Anglikanie, baptyści i katolicy brytyjscy mają więc dużą rolę do odegrania. Choć generalnie jestem nieco na bakier z religiami, dostrzegam i doceniam ich unifikującą społeczeństwa rolę w trudnych chwilach.\n"... Melanie Phillips. Podobnie jak Fallaci, twierdzi, że nie ma czegoś takiego jak umiarkowany islam. Ten ze swej natury bowiem jest reakcyjny i ekspansywny. Autorka opisującego stopniową dominację społeczności islamskiej w angielskiej stolicy "Londonistanu" nie używa co prawda tak ostrego jak Fallaci słownictwa, nie pisze np. o „muzułmańskich szczurach", ale idea zdaje się być ta sama. Otóż - grzmieć i podawać przykłady zawłaszczania przestrzeni publicznej (formalnie należącej do większości) przez mniejszość, której interesy - w imię źle rozumianej poprawności politycznej praktykowanej przez (tu: brytyjskie) władze - biorą górę nad potrzebami "tubylców" (rodowitych Anglików). Autorka stara się udowodnić, że polityka multikulturowości prędzej czy później musi ponieść klęskę, albowiem zaledwie niewielki procent imigrantów (z naciskiem na wyznawców islamu) jest się w stanie zasymilować i podporządkować zasadom i wartościom wyznawanym przez Zachód...".\nAutor: Piotr Napierała o 14:16


Czym otworzyć plik .MBSYNCSTATE Jakim programem otworzyć plik .MBSYNCSTATE\nSzczegoły pliku o rozszerzeniu .MBSYNCSTATE\nCzym otworzyć plik .MBSYNCSTATE?\nSzczegóły rozszerzenia .MBSYNCSTATE Poniżej możesz znaleźć odpowiedzi na następujące pytania:\nCo to za plik .MBSYNCSTATE?\nKtóry program może utworzyć .MBSYNCSTATE plik?\nGdzie można znaleźć opis .MBSYNCSTATE formacie?\nCo można przekonwertować .MBSYNCSTATE pliki do innego formatu?\nSkoro trafiłeś na tę stronę to na pewno zdarzyła Ci się sytuacja, w której Twój system operacyjny nie potrafi otworzyć pliku .MBSYNCSTATE. Przyczyny takiego stanu rzeczu, mogą być różne. Najszęściej spotykaną przyczyną, jest brak odpowiedniej aplikacji (programu) obsługującej plik o rozszerzeniu .MBSYNCSTATE wśród tych zainstalowanych na Twoim komputerze. Najprostszym rozwiązaniem tego problemu to wybranie z tej podstrony aplikacji która otworzy plik .MBSYNCSTATE Programy które otwierają pliki o rozszerzeniu .MBSYNCSTATE znajdziesz poniżej.\nPlik .MBSYNCSTATE można otwierać następującymi programami:\nJeśli ciągle nie możesz otworzyć pliku .MBSYNCSTATE to sprawdź poniższe metody:\nBrak możliwości otwarcia lub przeglądania zawartości pliku .MBSYNCSTATE, nie musi zawsze oznaczać, że odpowiednie oprogramowanie nie jest zainstalowane w naszym systemie operacyjnym. System mogą blokować inne problemy, które również warto rozwiąząć żeby zacząć pracę z plikiem .MBSYNCSTATE.\nUszkodzenie otwieranego pliku .MBSYNCSTATE. Plik może być ściągnięty tylko w części, dlatego nie chcę się otworzyć.\nPlik .MBSYNCSTATE może być błędnie powiązany we wpisach rejestru systemowego\nPlik może mieć usunięty opis rozszerzenia .MBSYNCSTATE w rejestrze systemowym\nPlik .MBSYNCSTATE może być natywny dla systemu operacyjnego które nie jest zainstalowany na danym urządzeniu. Na przykład plik z systemu MacOsX nie otworzy się w systemie Windows\nNieprawidłowa instalacja programu obsługującego rozszerzenia .MBSYNCSTATE\nZainfekowanie otwieranego pliku .MBSYNCSTATE przez szkodliwe oprogramowanie\nKomputer ma zbyt mało zasobów sprzętowych by poradzić sobie z otwarciem pliku .MBSYNCSTATE\nJeśli mimo sprawdzenia wszystkich możliwych opcji problem z plikiem .MBSYNCSTATE ciągle występuje, radzimy skontaktować się ze specjalistą lub zalecamy dalsze poszukiwanie w internecie na różnych forach jak otworzyć plik o rozszerzeniu .MBSYNCSTATE.\nZobacz też inne rozszerzenia plików: Czym otworzyć plik .TLBACKUP?, Czym otworzyć plik .TLC?, Czym otworzyć plik .TLD?, Czym otworzyć plik .TLE?, Czym otworzyć plik .TLH?, Czym otworzyć plik .TLI?, Czym otworzyć plik .TLIC?, Czym otworzyć plik .TLK?, Czym otworzyć plik .TLL?, Czym otworzyć plik .TLM?, Czym otworzyć plik .TLO?,


Robert Jeż od wiosny w Górniku?\nNa kilkadziesiąt godzin przed rozpoczęciem rundy rewanżowej ekstraklasy prawdopodobnie dołączy do Górnika Zabrze Robert Jeż. Górnik też podpisał umowę o współpracy z kopalnią w Wieliczce.\nKiedy wczoraj piłkarze zabrzańskiego Górnika mieli oficjalną prezentację i spotkanie z kibicami przed wiosenną rundą ekstraklasy, dopinano ostatnie formalności transferu do Zabrza Roberta Jeża. Prawdopodobnie przed wznowieniem sezonu kapitan Żyliny i uczestnik jesiennych meczów Ligi Mistrzów pojawi się na Roosevelta.\nDoszli do porozumienia\nJeż kontrakt z Górnikiem podpisał już kilkanaście dni temu. Miał jednak obowiązywać od czerwca tego roku. I to wtedy pojawiła się opcja, by piłkarz przeniósł się do Zabrza jeszcze w zimowym „okienku" transferowym. Problemem - dla Górnika - była kwota odstępnego. Żylina chciała za swojego najlepszego piłkarza około 200 tysięcy euro, co w obecnej sytuacji finansowej Górnika było kwota „zaporową". Dziś? Strony o pieniądzach nie chcą rozmawiać, ale ponoć doszły do porozumienia.\nŻylina to główny kandydat do mistrzostwa Słowacji. Klub zimą wzmocnił skład i już myśli o kolejnej edycji eliminacji Ligi Mistrzów, kiedy Roberta Jeża w klubowej kadrze na pewno już nie będzie. Pewnie dlatego w klubie uznano, że można Jeża „puścić".\nTo może być jeden z ważniejszych transferów Górnika ostatnich lat. Na Roosevelta dawno nie trafił piłkarz, który ma taki dorobek. Jeż grał w kadrze Słowacji, jest ikoną najlepszej w ostatnich latach Żyliny, grał jesienią między innymi przeciwko Chelsea. - Jeżeli tylko po sparingach wszyscy chwalą Michala Gasparika, to myślę, że Robert Jeż jest z jeszcze wyższej półki - mówi prezes Górnika, Łukasz Mazur.\n- To jeden z ważniejszych transferów w polskiej lidze w tym sezonie. Mówimy o bardzo dobrym piłkarzu, który podniesie poziom nie tylko Górnika, ale całej ligi. Jeżeli Jeż faktycznie wiosną będzie w Zabrzu to jedyne pytanie brzmi - jak szybko wkomponować go w zespół. Albo inaczej - jak ustawić grę Górnika pod Jeża, bo mając takiego lidera trudno nie wykorzystać jego potencjału - mówi Radosław Gilewicz, były reprezentant Polski.\nWszystko rozstrzygnie się w najbliższych godzinach, a Górnik pierwszy „wiosenny" mecz gra w niedzielę z Polonią w Warszawie. Jeż to klasyczna „10", kandydat do zajęcia miejsca za wysuniętym napastnikiem. Słowak grał zimą we wszystkich sparingach Żyliny. Strzelił dwa gole, zaliczał asysty i powinien być na podobnym poziomie przygotowania do ligi, co piłkarze z Zabrza. Liga słowacka też wznawia rozgrywki w najbliższy weekend.\nTymczasem wczoraj odbyła się w zabrzańskim Multikinie przedsezonowa prezentacja zespołu z Roosevelta. W kinowej hali pojawił się nadkomplet, blisko 1000 fanów zabrzan. Poza dodatkowymi atrakcjami (pokazy żonglerki, występy grup muzycznych czy pokaz filmu „Gol") najważniejsza była prezentacja zespołu. Bardzo ciepło przywitano wracającego po kontuzji do gry Piotra Gierczaka oraz Michala Gasparika, Słowaka ściągniętego zimą do Zabrza. Mnóstwo braw dostał też Mateusz Sławik, który żegnał Zabrze ponad cztery lata temu. - Są kluby, do których przychodzi się zawsze z zaszczytem. Dla mnie okres spędzony w Zabrzu był wspaniały i niezapomniany. Niezależnie od tego, że wtedy w klubie było bardzo trudno - powiedział Sławik.\nRomantyczny weekend w Wieliczce\nKilka godzin prze prezentacją Górnik podpisał nową umowę sponsorską. Kopalnia Soli „Wieliczka" Trasa Turystyczna Sp. z.o.o. została partnerem klubu. - Najstarsza i najbardziej znana kopalnia w Polsce będzie wspierała jeden z najbardziej znanych klubów w Polsce - twierdzi Marcin Andrukowicz, członek zarządu Kopalni Soli w Wieliczce. - Aglomeracja śląska liczy 6 milionów ludzi i to są potencjalni goście naszej kopalni - tłumaczy powody zaangażowania kopalni w śląski klub. Współpraca pomiędzy Górnikiem a kopalnią będzie się odbywała na kilku płaszczyznach, a jedną z nich jest wzajemna reklama. Nowy partner klubu będzie także fundatorem nagród dla kibiców Górnika w różnych konkursach. - Będą to nasze kosmetyki, bilety wstępu do kopalni, a także romantyczne weekendy w naszym hotelu - mówi przedstawiciel kopalni soli. Dodatkowo w Wieliczce będzie można zakupić produkty kosmetyczne kopalni z herbem Górnika Zabrze, a przed kwietniowym meczem z Wisłą Kraków zawodnicy naszego klubu będą gościć w przykopalnianym hotelu Grand Sal. - Nasza współpraca jest bardzo rozwojowa i perspektywiczna - dodał na zakończenie Marcin Andrukowicz.\n- Nie będziemy mówić o kwotach, ale będzie to jeden ze znaczących sponsorów - informuje prezes Łukasz Mazur.


Obiekt U Mikołaja usytuowany jest w Zakopanem, w pobliżu Cmentarza Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku. Na miejscu dostępne jest bezpłatne WiFi oraz bezpłatny prywatny parking. Ponadto obiekt udostępnia taras.\nW naszej ofercie m.in.: zwierzęta domowe są akceptowane, dostęp do Internetu, bezpłatny parking, WiFi, prywatny parking, bezpłatne WiFi, taras, pokoje dla niepalących, ogród, całkowity zakaz palenia, parking, narciarstwo, pokoje rodzinne, parking na miejscu.\nDodatkowe informacje o ofercie Polska - Zakopane - U Mikołaja, opinie wczasowiczów


grudzień 2015 - Parafia pw. św. Maksymiliana Kolbe w Lubaniu\nSPRAWOZDANIE Z ŻYCIA RELIGIJNEGO I FUNKCJONOWANIA PARAFII W ROKU 2015 Zainteresowanych statystyką naszej parafii zapraszam do obejrzenia diagramów umieszczonych pod tekstem sprawozdania.\nDobiegający końca rok kalendarzowy 2015 - szósty rok funkcjonowania wspólnoty w powiększonym składzie osobowym (ilość mieszkańców należących do naszej wspólnoty wynosi 1443 osoby) – był okresem realizacji kilku ważnych inwestycji i organizacji wielu wydarzeń. Życie religijne i sakramentalne w naszej [...]\nNiedziela Świętej Rodziny 27.12.2015 roku\n*** Przeżywamy uroczystość Świętej Rodziny: Jezusa, Maryi i Józefa. Podczas sumy parafialnej odbędzie się obrzęd odnowienia przyrzeczeń małżeńskich – zapraszam do wzięcia w nim udziału parafialne pary małżeńskie. *** Wspomnienia tygodnia: -- poniedziałek (28.12) – św. Młodzianków, męczenników (święto) -- czwartek (31.12) – św. Sylwestra I, papieża -- piątek (01.01) – Świętej Bożej [...]\nDrodzy Parafianie !!! Stało się już tradycją, że w ostatnich dniach Starego Roku, podczas adwentowego przygotowania do pięknych i pełnych radości Świąt Narodzenia Pańskiego, zwracam się do Was w ten sposób – kierując w Waszą stronę słowa podsumowujące kolejny rok naszej współpracy. Pragnę nie tylko podsumować mijający czas, ale także zachęcić do włączenia się w działalność poszczególnych grup i [...]\nOsobom rzadko goszczącym na naszej stronie przypominam, że załączone obrazy można powiększyć aktywując je myszką. [...]\nBoże Narodzenie i oktawa – liturgia słowa\n24-25.12.2015 roku Boże Narodzenie Msza w nocy PIERWSZE CZYTANIE Syn został nam dany Czytanie z Księgi proroka Izajasza Iz 9,1-3.5-6 Naród kroczący w ciemnościach ujrzał światłość wielką; nad mieszkańcami kraju mroków zabłysło światło. Pomnożyłeś radość, zwiększyłeś wesele. Rozradowali się przed Tobą, jak się radują we żniwa, jak się weselą przy podziale łupu. Bo złamałeś jego ciężkie jarzmo i drążek na jego ramieniu, pręt jego ciemięzcy jak w dniu [...]\n*** Przeżywamy czwartą, już ostatnią, niedzielę Adwentu. Jest to NIEDZIELA PARAFIALNA. Po każdej mszy św. serdecznie zapraszam radnych parafialnych na krótkie spotkanie (kolęda). *** W minionym tygodniu przeżyliśmy tegoroczne rekolekcje adwentowe. Składam gorące „Bóg zapłać” prowadzącemu je ks. Marcinowi Bryłkowskiemu, kapłanom (którzy służyli nam posługą w konfesjonale) oraz osobom wspierającym [...]\n„Czuć sercem /…/ Myśleć sercem /…/ Działać sercem…” – ta swoista triada może być świetnym przesłaniem obrazującym [...]


Liga Mistrzów. Czerwona kartka Szczęsnego przykładem kłopotów Arsenalu Piłka nożna - Sport.pl\nMichał Okoński 02.10.2014 07:53\nBramki: Welbeck (22., 30., 52.), Sanchez (41.) Kartki: Flamini - żółta, Szczęsny - czerwona Skład: Szczęsny - Chambers, Mertesacker, Koscielny, Gibbs - Flamini, Cazorla - Oxlade-Chamberlain (68. Rosicky), Oezil (77. Wilshere), Sanchez (62. Ospina) - Welbeck\nBramki: Yilmaz (63. - karny) Kartki: Melo, Dzemaili - żółta Skład: Muslera - Kaya, Melo, Chedjou - Sari (69. Bulut), Kurtulus (46. Altintop), Dzemaili, Telles - Sneijder - Yilmaz, Pandew (69. Bruma)\nŻaden piłkarz grający w ciągu ostatnich trzech lat w Lidze Mistrzów nie wylatywał z czerwoną kartką równie często jak Wojciech Szczęsny. Problem nie dotyczy jednak tylko Polaka: mimo efektownego zwycięstwa nad Galatasarayem Arsenal wciąż ma problemy z dyscypliną i koncentracją - pisze Michał Okoński, dziennikarz "Tygodnika Powszechnego" i autor bloga "Futbol jest okrutny".\nNiebezpieczeństwo związane z jubileuszami polega na tym, że im bardziej wspominasz chwalebną przeszłość, im więcej pielęgnujesz w sobie wspomnień, tym mniej uwagi poświęcasz czasowi teraźniejszemu. Kibic, owszem, może pozwolić sobie na życie czasem przeszłym i przyszłym, ale trener piłkarski już nie - jego powinno się rozliczać z ostatniego meczu, ostatniego miesiąca czy sezonu, no i oczywiście także z ostatniego okienka transferowego, a potem pytać o plany najbliższe, nie zaś szykować kolejną celebrę.\nOsiemnaście mgnień Wengera\nOto, dlaczego wiadomość, że Arsene Wenger w dniu meczu z Galatasarayem obchodził 18. rocznicę pracy w klubie, należało przyjąć z dystansem. Okazji do oddawania hołdów i podziwiania niewątpliwego fenomenu wieloletnich rządów Francuza było już co niemiara; ostatnia przypadła w marcu tego roku, kiedy poprowadził Arsenal po raz tysięczny. Wszystkie komplementy, jakie wówczas sformułowano pod jego adresem, były i są zasłużone - nawet jeśli sam mecz jubileuszowy skończył się jedną z największych klęsk w jego życiu zawodowym, bo Kanonierzy przegrali z Chelsea 6:0. Tyle lat rządów jednego człowieka w jednym klubie to zaiste fenomen; nigdy dość przypominać, że w Arsenalu zadebiutował już zawodnik, którego nie było jeszcze na świecie w chwili, gdy 64-letni dziś Alzatczyk po raz pierwszy pojawił się w Londynie; że w ciągu tych 18 lat Wenger niańczył największe nazwiska piłkarskiej Europy, z Henrym, Anelką, Vieirą czy Fabregasem na czele; że był przewodnikiem pamiętnego niezwyciężonego Arsenalu, który przy okazji drogi do mistrzostwa i Pucharu Anglii nie przegrał 49 meczów z rzędu; że na koniec każdego sezonu zapewniał drużynie awans do Ligi Mistrzów, i to mimo regularnych odejść swoich największych gwiazd oraz obowiązujących przez znaczną część tego okresu ograniczeń budżetowych związanych z rozbudową stadionu; że swoim podejściem do takich spraw jak trening, dieta czy skauting odmienił nie tylko Arsenal, ale i podpatrujących go rywali z Premier League.\nNic dziwnego, że Wenger jest instytucją, ba: pomnikiem, że - także po ubiegłorocznym triumfie w Pucharze Anglii, który zakończył serię dziewięciu lat bez trofeów - coraz trudniej go rzetelnie krytykować, coraz łatwiej natomiast czcić kolejne jubileusze.\nWelbeck jak Henry\nZ drugiej strony, czy można po takim meczu jak wczorajszy krytykować Wengera? Jego piłkarze w pierwszej połowie perfekcyjnie wykorzystali wszystkie słabości dziwnie niezorganizowanej i straszliwie nieruchawej trójki środkowych obrońców Galatasarayu (w drugich 45 minutach goście grali już czwórką z tyłu, ale zmianę ustawienia Cesare Prandelli przeprowadził w momencie, gdy losy spotkania były rozstrzygnięte, a zdemoralizowani Turcy narażali się na kolejne kontry Arsenalu - dopiero faul i kartka Szczęsnego pozwoliły im pokazać przynajmniej, że z Ospiną w bramce zespół z północnego Londynu nie jest wcale mniej bezpieczny niż ze Szczęsnym). Miejsca na boisku było mnóstwo: za plecami cofniętych skrzydłowych oraz przed ustawioną zbyt wysoko i rozpaczliwie osamotnioną linią tureckiej obrony, którą z marnym skutkiem usiłował asekurować nieznany raczej z talentu do rozbijania akcji przeciwnika Sneijder.\nKanonierzy może nie stwarzali aż tylu sytuacji, co w sobotę z Tottenhamem, ale te już stworzone wykorzystywali z zabójczą skutecznością. Zarówno biegający po lewej Sanchez, jak i Oxlade-Chamberlain z prawej potrafili przyspieszyć grę i celnie podać do przodu - podobnie jak operujący pomiędzy nimi Mesut Ozil. Zdobywca trzech bramek Danny Welbeck tym razem nie mógł narzekać na jakość dograń od kolegów, ale też dogrywający mu piłkarze nie mogli narzekać na jakość jego wykończenia (w MU było z tym różnie). Sprowadzony w ostatnim dniu okienka transferowego młody Anglik zdobył pierwszego hat tricka w karierze, przy każdej bramce błyskawicznie wychodząc za plecy obrońców i równie szybko podejmując właściwe decyzje co do strzału: albo między nogami, albo obok, albo podcinką ponad bramkarzem Galatasarayu. Wczorajszy show Welbecka (oprócz zdobywania bramek potrafił wracać do drugiej linii i walczyć o odbiór piłki, potrafił ją również utrzymać, zejść do skrzydła, wziąć udział w rozegraniu) menedżer Arsenalu porównał już do wyczynów Thierry'ego Henry'ego.\nNie wdając się w dyskusję na temat tego, jak bardzo na wyrost jest to zestawienie, wystarczy powiedzieć, że niemożliwa w Manchesterze dłuższa seria regularnych występów na ulubionej pozycji wyraźnie Welbeckowi posłużyła i że nie tylko koledzy, ale i on sam nabrał wiary we własne siły. Z Anglikiem na szpicy i trójką Sanchez, Ozil, Oxlade-Chamberlain z tyłu oglądaliśmy naprawdę "firmowy Arsenal": atakujący płynnie i z fantazją, tnący prostopadłymi podaniami obronę rywala, a przede wszystkim niewiarygodnie szybki.\nSzczęsny jak cała reszta\nA przecież czerwona kartka dla Wojciecha Szczęsnego była niemal klinicznym przykładem kłopotu, jaki można mieć z drużyną Wengera. To nie jest tylko problem Polaka, zarówno w meczu z Grecją na Euro, jak i z Galatasarayem czy Bayernem w Lidze Mistrzów albo niegdyś z Tottenhamem w Premier League wylatującym w podobnych okolicznościach: po faulu będącym skutkiem złej oceny, kiedy można opuścić linię bramkową. To zjawisko szersze, związane ze zdolnością całej drużyny Arsenalu do panowania nad emocjami i koncentracji przez pełne 90 minut.\nPodopieczni Wengera nie należą, rzecz jasna, do największych brutali Premier League, a przecież wśród statystyk tego osiemnastolecia jest i ta: w 1023 meczach piłkarze Arsenalu obejrzeli 104 czerwone kartki (w ostatnich siedmiu meczach Ligi Mistrzów czerwonych kartek było pięć). O sprawie pisałem już po meczu z Borussią, przywołując nadaną w przeddzień tamtego spotkania analizę Jamiego Carraghera i Gary'ego Neville'a z programu "Monday Night Football". Najlepsi dziś w angielskiej telewizji eksperci omawiali mecz Arsenalu z MC, a sceny, które pokazali - jest osiem minut do końca, Kanonierzy jeszcze prowadzą, Mertesacker ma wznowić grę, a sześciu jego kolegów, zamiast patrzeć na tor lotu piłki, myśli o niebieskich migdałach; chwilę później Szczęsny fatalnie wybija, po akcji rywali jest róg i pada wyrównująca bramka - nie mogły przypaść do gustu fanom Kanonierów.\nBłędy, które drużyna popełniła w trakcie meczu z Borussią, były podobne, zarówno w pierwszych minutach (strata Bellerina, potknięcie Artety), jak chwilę przed zejściem na przerwę (gol Immobile) i niemal natychmiast po rozpoczęciu drugiej połowy (bramka Aubameyanga); później polski bramkarz, zwlekając z wyprowadzeniem piłki, niemal "zrobił Boruca": jego wybicie zdołał odbić napastnik Borussii, piłka ominęła słupek. W końcówce przydarzyło się jeszcze podanie Bellerina do tyłu, które ominęło Artetę, i Machitarjan spudłował w doskonałej sytuacji.\nMecz z Borussią był jednym z najsłabszych ostatnio występów Artety, ale w sobotnich derbach równie kiepsko pokazał się Flamini, którego strata przed własnym polem karnym umożliwiła Tottenhamowi strzelenie gola. Wczoraj z kolei nie popisał się Szczęsny. Innymi słowy: widać, że problem jest szerszy, a póki nie zostanie rozwiązany, Kanonierzy nie będą zdobywać mistrzostwa kraju ani wygrywać Ligi Mistrzów.\nSkąd te kontuzje\nInny powód, by zakłócić świąteczny nastrój, dotyczy plagi kontuzji. Co jest takiego w tej drużynie, że już na początku sezonu przystępuje do ważnego meczu bez dziewięciu zawodników pierwszego składu, a dziesiąty - Alexis Sanchez - po godzinie gry siada na ławce z nogą obłożoną lodem? Miguel Delaney przywołał w portalu ESPN statystyki zamieszczane przez stronę Physioroom, zbierającą dane o urazach piłkarzy. Okazuje się, że od czasu jej założenia w 2002 r. liczba kontuzji wśród Kanonierów doszła do blisko 900 i była o 14 proc. wyższa od jakiegokolwiek innego klubu Premier League; u Wengera piłkarze łapią 75 urazów rocznie, o 11 więcej niż w Manchesterze United. I jasne: rywale takiego zespołu jak Arsenal, grającego techniczną, ofensywną piłkę, nie wahają się polować na nogi londyńskich piłkarzy. Ale przecież są inne zespoły, które próbuje się powstrzymać w ten sposób.\nDelaney przywołuje anonimowe głosy zawodników Arsenalu, mówiących, że w reprezentacjach kraju zapewnia się im lepszą opiekę medyczną i że nieraz zbyt szybko musieli wznawiać treningi, w dodatku już nie pod okiem fizjoterapeuty, tylko specjalisty od przygotowania fizycznego. Zajmujący się kondycją piłkarzy holenderski trener Raymond Verheijen mówi wprost: kiedy Wenger przychodził na Wyspy, jego metody były rewolucyjne, ale z rewolucjonistami często bywa tak, że swoją wielką zmianę przeżywają tylko raz w życiu. Po 20 latach bycia strażnikiem rewolucji ktoś taki staje się konserwatystą, o ile nie zamienia się w mamuta.\nArsene'owi Wengerowi wypada oddać, że zdaje sobie sprawę z problemu i że szuka rozwiązania: latem ściągnął do klubu pracującego dotąd z reprezentacją Niemiec amerykańskiego eksperta od przygotowania fizycznego Shada Forsythe'a. Zanim jednak działania tego ostatniego przyniosą efekty, upłynie pewnie trochę czasu. Oliviera Girouda, który wypadł na trzy miesiące, udanie zastępuje Danny Welbeck, na pozycji zajmowanej przez Debuchy'ego radzi sobie Calum Chambers, co będzie jednak, kiedy wypadnie także któryś z nich?\nW zimowe wzmocnienia na tych akurat pozycjach trudno wierzyć. Lata mijają, a Arsene Wenger się nie zmienia, zupełnie jakby wychodził do supermarketu z tą samą od zawsze kartką, włożoną mu do portfela przez żonę pierwszego dnia po ślubie. "Kochanie, kup masła na zapas" - brzmi prośba, która miała być jednorazowa, ale nieświadom tego posłuszny małżonek nadal ją realizuje. W przypadku Arsenalu masłem są ofensywni pomocnicy, których ulubioną pozycją jest środek pola. O tym, że masło trzeba mieć na czym rozsmarować - w tym przypadku ofensywnemu pomocnikowi zapewnić asekurację pomocnika defensywnego - mężczyzna nie pamięta.


Kolejna porażka Wigier - Suwałki – DwuTygodnik Suwalski : Suwałki – DwuTygodnik Suwalski\nPiłkarze Wigier przegrali kolejny pierwszoligowy mecz w Suwałkach. Tym razem ulegli 1:2 zespołowi Chrobrego Głogów. Gola dla Wigier zdobył Dawit Makaradze w 67 min. meczu, a dla Chrobrego: Gołąb w 46 min. i Górski w 57 min.( po błędzie bramkarza Wigier). Ponadto Drewniak z Chrobrego nie wykorzystał rzutu karnego w 60 min. meczu.\nSkład Wigier: Hieronim Zoch- Maciej Wichtowski ( żółta kartka), Bartłomiej Kalinkowski (żółta kartka – od 68 min. Adrian Karankiewicz żółta kartka), Jakub Bartkowski , Damian Gąska, Marcin Tarnowski ( od 80 min Kamil Adamek), . Maksims Rafalskis, Łukasz Hanzel ( żółta kartka), Mateusz Żebrowski ( od 46 min. Bartosz Biel), Davit Makaradze, . Łukasz Moneta.\nSuwalskie Wigry z dorobkiem 12 pkt znajdują się w strefie spadkowej na 16 miejscu w tabeli I ligi piłkarskiej. Na boisku w Suwałkach Wigry zdobyły w tym sezonie tylko 4 pkt- 1 mecz wygrały, jeden zremisowały i 4 przegrały. Za tydzień Wigry zagrają w Bełchatowie z GKS.