Nowy samochód dla opolskich strażaków!\nW dniu 18 stycznia 2013 r. w siedzibie Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Opolu Lubelskim odbyła się roczna narada służbowa podsumowująca działalność komendy w 2012 r., przedstawione zostały cele i kierunki działania na 2013 rok oraz dokonano oficjalnego przekazania do użytkowania zakupionego w ubiegłym roku samochodu ratowniczo-gaśniczego.\nSprostowanie do artykułu Pana Miłosza Bednarczyka pt. "Przybywa szkół do zamknięcia"\nPismem z dnia 24 stycznia 2013 roku Starosta Opolski zwrócił się do Redaktora Naczelnego Dziennika Wschodniego o opublikowanie sprostowania do artykułu Pana Miłosza Bednarczyka pt. Przybywa szkół do zamknięcia ( pełna lista) z dnia 22 stycznia 2013 roku. Więcej...\n"Na granicy terroryzmu" szkolenia w zakresie reagowania kryzysowego\n17 stycznia w Lublinie odbyła się druga konferencja promująca projekt pn. „Na granicy terroryzmu – szkolenia w zakresie reagowania kryzysowego”, który realizowany jest wspólnie przez Komendę Główną Policji i Związek Powiatów Polskich w ramach Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy. Jako współorganizator w wydarzeniu tym uczestniczył Starosta Opolski, a jednocześnie Wiceprezes Związku Powiatów Polskich Zenon Rodzik.\nNie poddaj się grypie !\nWirus grypy przenoszony jest drogą powietrzną i kropelkową, dlatego zachowanie higieny osobistej oraz higieny otoczenia ma szczególne znaczenie. Przebywając w miejscach, w których kontakty z ludźmi są szczególnie bliskie, pamiętajmy o przykrywaniu nosa i ust chusteczką podczas kaszlu i kichania. Duże znaczenie ma mycie rąk ciepłą wodą i mydłem bądź żelem antybakteryjnym, zwłaszcza po kasłaniu i kichaniu. Więcej...\n14 stycznia uczniowie szkół ponadgimnazjalnych z terenu powiatu opolskiego po raz trzeci rywalizowali na szczeblu powiatowym Konkursu Wiedzy o Samorządzie Terytorialnym. Organizatorem obejmujących obszar województwa i przebiegających w trzech etapach zmagań jest Zakład Samorządów i Polityki Lokalnej Wydziału Politologii UMCS oraz Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego.


Napad w Rybniku. Poznajesz tego mężczyznę? [ZDJĘCIE] - SE.pl\nSUPER EXPRESS.pl wiadomości polska Napad w Rybniku. Poznajesz tego mężczyznę? [ZDJĘCIE]\nNapad w Rybniku. Poznajesz tego mężczyznę? [ZDJĘCIE]\n07.11.2016, godz. 11:15\nPolicjanci z Rybnika poszukują mężczyzny, który 4 listopada napadł na kantor przy ulicy Kościelnej i z bronią groził pracownicy, by oddała mu pieniądze. Kobieta zachowała zimną krew - odmówiła przestepcy i wezwała ochronę. Wtedy sprawca spłoszył się i uciekł. Poznajesz mężczyznę ze zdjęcia? Poinformuj o tym policję dzwoniąc pod numery alarmowe 112 lub 997, albo zadzwoń na komendę w Rybniku: (32) 429 52 80 lub (32) 429 52 55.\nSytuacja, gdy mężczyzna ze zdjęcia napadł na pracownicę kantoru przy ulicy Kościelnej w Rybniku miała miejsce 4 listopada między godzinami 17:45 a 17:47. Wtedy przekroczył próg lokalu i z przedmiotem przypominającym broń palną zażądał pieniędzy. Kobieta, która zachowała zimną krew, odmówiła mężczyźnie oraz włączyła alarm, informujący bezpośrednio firmę ochroniarską. Wtedy sprawca się spłoszył i uciekł w kierunku Placu Kościelnego, następnie wbiegł w pasaż i w kierunku ulicy Marii Skłodowskiej-Curie. Mimo natychmiastowej reakcji wezwanej policji nie udało się go zatrzymać. Poszukiwany mężczyzna jest w wieku około 37-40 lat, ma około 170 cm wzrostu, jest średniej budowy. Miał kilkudniowy zarost i był ubrany w zieloną puchową kurtkę ściągaczami przy nadgarstkach, jasnoniebieskie dżinsy i ciemne buty sportowe. Na ramieniu miał czarną torbę sportową, a na głowie wełnianą ciemną czapkę. Osoby, które mogą się okazać pomocne w identyfikacji mężczyzny proszone są o kontakt z KMP w Rybniku pod numerami telefonów: (32) 429 52 80 lub (32) 429 52 55 lub o udzielenie informacji pod alarmowe numery telefonów: 997 i 112.\ntagi: NAPAD NA KANTOR poszukiwany Rybnik\n25.02 Najnowsze informacje z kraju\nSzok! Zabił i zakopał sąsiada w ogródku! Horror w Rybniku [ZDJĘCIA]\nZabił ojca, a jego ciało zakopał w szklarni. Czemu usłyszał tak NISKI wyrok?\nPodciął Sylwii gardło, bo go nie chciała [ZDJĘCIA]\n29.03 Najnowsze informacje z kraju\nRybnik: Uczeń zmienił płeć i WYLECIAŁ ze szkoły


"Pętla". Antoni Królikowski komentuje rozstanie z Joanna Opozdą! Wziął winę na siebie? - Telemagazyn.pl\nNa dobre i na złe Kolejny dramat Hani. Zostanie rozdzielona z Piotrem!\nM jak miłość Budzyński w niebezpieczeństwie?! Morderca się na nim zemści?\nBrzydUla Julka i Kuba nadal cierpią. Marek żałuje rozwodu?!\nKrzysztof Połaski 30.12.2020 19:37, Pętla\nAntoni Królikowski w ostatnim czasie stał się wręcz aktorskim numerem 1 w drużynie Patryka Vegi, a do tego zagrał też główną rolę w "Banksterach". W życiu prywatnym najpierw zaliczył rozstanie z Kasią Dąbrowską, ale dość szybko związał się z aktorką, Joanną Opozdą.\nPara zaczęła publicznie się pokazywać i potwierdzać związek w lipcu 2020 roku. Chociaż wielu uważało, że to zwyczajna "ustawka" mająca na celu promocję aktorów, to jednak ci nie odnosili się do tych rewelacji, tylko publikowali kolejne wspólne zdjęcia, aż w końcu razem zamieszkali.\nWszystko się skończyło wraz z końcem grudnia. 29 grudnia swoje oświadczenie na temat rozstania opublikowała Joanna Opozda, która życzyła swojemu byłemu partnerowi, aby poukładał swoje sprawy w nowym roku.\nTeraz kilka słów na temat rozstania z Opozdą postanowił napisać Antoni Królikowski, który w swoim stylu stwierdził, że... w zasadzie nie będzie niczego komentować.\nRozstanie z Asią to nasza prywatna sprawa i nie chcę komentować tego w żaden sposób poza tym, że jestem wdzięczny Asi za te miesiące i dziękuje za wszystko. Proszę o uszanowanie naszej decyzji i nie wciąganie w to osób trzecich w tym i tak trudnym dla nas momencie ... Niech ten nadchodzący rok 2021 pozytywnie nas wszystkich zaskoczy, czego sobie i Wam z całego serca życzę!\nKrólik nie przebieraj bo myślisz źe jesteś nie wiadomo co.\nMysle ze Antoni wcale nie mysli o lowrocie do Ani szybciej bym myslala.ze ciogle nie wygaslo.uczucie do Wieniawy. Ale dziwie sie bo.Opozda to piekna dziewczyna i Wieniawa nie ma?szans przy niej. Tyle ze WIENIWA ma takie wejscia ze nawet jej niski wzrost jej wylowiedzi w?stlu marniutkim nie mowioc juz o niby jej aktorstwie. JEDYNIE PRZYZNAC JEJ TRZEBA JEDNO.ZE TANCZY BARDZO.LADNIE. ALE CZAS PANIENKO.DO SZKOLY BO.NIEBAWEM.SKONCZY SIE UDAWANA KARIERA I CO DALEJ PO GIMNAZIUM FAKTYCZNIE MASZ MARNY START W DALSZE ZYCIE BO ANI TY MODELKA ANI AKTORKA .A ANTONI WEZ?SIE CHLOPIE W GARSC ALBO POMYSL.POWAZNIE O ZWIOZKU NORMALNYM.ALBO DAJ SPOKOJ Z TYMI PODBOJAMI BO ANI TY PRZYSTOJNY ANI ZBYT MODRY I TE CIOGLE MASLANE OCZY MASAKRA. CO TY W SOBIE MASZ ZE TE DZIEWUCHY SIE KICHAJO BO JA MAM 7O LAT ALE BYM.CIE NIE CHCIALA. PRZEPRASZAM ALE KAZDY MA PRAWO DO SWOJEJ OPINII\nich zycie to jest z łozka do łozka i kreska na scianie ktoras powinna mu podrzucic afrykanskiego i bedzie miałczał\nTylko wstyd przynosi rodzinie! Funkcjonuje jak męska prostytutka! A dziewczyny nie sa lepsze! Na takiego żadna szanująca sie dziewczyna nie spojrzy!\nGrażyna L (gość)\nOpamiętaj się chłopie nie rób wstydu rodzinie pl\nQrva królik ależ tyś jest pasztet...każda dupencja od ciebie nawiewa, jesteś przypał.\nOn jest jakiś trzepnięty, a te dziewczyny jakieś ślepe.\n"Na Wspólnej". Ewa Gawryluk i Waldemar Błaszczyk rozstali się po 22 latach małżeństwa! Uchodzili za parę idealną\n"Rolnik szuka żony 8". Elżbieta Czabator sprzedaje dom w Grabkowie! Cena jest wysoka. Zobacz zdjęcia jej posiadłości


Czytajki - dziecięcych książek czar: Dziwne zwierzęta - Lotta Olsson\nDziwne zwierzęta - Lotta Olsson\nOstatnio ze Starszym przerabiamy coraz dłuższe lektury i - o dziwo - mój syn świetnie się w nich odnajduje, ale co się dziwić, gdy poza mamą, książkami katuje go także ciocia i... przedszkole. Jak się dowiedziałam, ostatnio wraz ze swoją grupą przerabiali... Robinsona Cruzoe. Nie wiem, czy to była jakaś wersja dla dzieci (choć o takowej nie słyszałam), czy oryginał - dość, że mój syn książką był zafascynowany. Pomysł trochę mnie zdziwił, ale się przyjął... no, a skoro dzieciaki przetrwały Robinsona to znaczy, że długością lektur nie muszę się już przejmować.\nRecenzję zaczynam od długości tekstu, bo ledwie miesiąc temu "Dziwne zwierzęta" wydałyby mi się dość długie, jak na wiek Starszego i bałabym się trochę po nie sięgnąć. Tymczasem - co z drugiej strony wydaje się oczywiste - w ostatnich tygodniach miałam okazję przekonać się, że to nie długość, a treść odgrywa największe znaczenie. Nawet u dzieci. "Dziwne..." wciągnęły Starszego w niezwykły świat zwierząt, do którego z ogromną chęcią powracał co wieczór.\nKsiążka jest... rewelacyjna! To dziwne, ale im bardziej nam się lektura podoba, tym trudniej mi to w recenzji ująć. Zaczynam coś pisać, później okazuje się, że to nie tak, że zaczęłam nie od tego, co trzeba, że za słabo, że przy tak dobrej książce trzeba byłoby lepiej, inaczej... a tu zwyczajnie brak słów. Tak, w szczególności brak słów. I zamiast o rewelacyjnym tekście, zaczynam od... jego długości. Ha! Prawdziwe poplątanie z pomieszaniem. Dajcie mi więc jeszcze jedną szansę...\nJakie zwierzę jest Waszym zdaniem najdziwniejsze? Całkiem normalnej orzesznicy, wydaje się, że jest nim jej przyjaciel - mrówkojad. Taki długaśny nos - przyznacie - dość nietypowy. A może są jakieś inne - dziwniejsze stwory? Chcąc to sprawdzić, przyjaciele urządzają konkurs. Tak zaczyna się niezwykle barwna, zabawna i mądra opowieść o tym, że tak naprawdę każdy z nas jest inny, na swój sposób wyjątkowy. Może być ona punktem wyjścia do rozmów o różnicach między ludźmi - rasach, wyznaniach, kulturach, sposobach bycia, lecz nie tylko... książka daje także szerokie pole do rozmowy o uczuciach. Dzięki niej zaczynamy rozumieć, jak czuje się ktoś inny, a przecież wokół nas pełno jest takich innych osób... chorych, niepełnosprawnych, wyglądających inaczej. To taka możliwość wyrobienia wrażliwości i zrozumienia w naszych maluchach. Poza tymi głębokimi przesłaniami, w książce jest także ogrom zupełnie innej wiedzy. Poznajemy różne zwierzęta. Ich zwyczaje, sposoby bycia, szczegóły wyglądu. Ciekawostki, które mój starszy syn chłonie niczym gąbka. Uwielbia takie rzeczy - w sumie, jak każde dziecko ciekawe świata. Warto więc wykorzystać ten dziecięcy pociąg ku wiedzy i serwować maluchom jak najwięcej książek takich, jak ta.\nWiecie, co ucieszyło mnie najbardziej, gdy dotarliśmy do końca? Informacja, że już niebawem ukaże się kolejna książka o mrówkojadzie i orzesznicy. Nie wiem, jakie zagadnienie tym razem zostanie w niej poruszone, ale ze względu na fantazję autorki (genialna wizja leśnej cyberprzestrzeni!) oraz jej niezwykłe poczucie humoru, bez wątpienia jeden egzemplarz trafi do naszego olbrzymiego już dziecięcego księgozbioru.\nPolecamy - i dla młodszych, i dla starszych. Tyle tu mądrych rzeczy, że niejeden dorosły się zdziwi. I uśmieje, a w naszym dorosłym życiu jakoś tak mniej - niż u dzieci - okazji do śmiechu! Choćby dlatego warto - jeśli nie samemu, to koniecznie razem z dzieckiem!\nPS. Książka ma tę charakterystyczną old-schoolową oprawę, która znana jest już z innych zakamarkowych książeczek - takich jak "Słoneczne jajo", czy "Zimowa wyprawa Ollego". Mhm, uwielbiam...\nEtykiety: 04. pierwsze klasy, Nilsson Thore Maria, Olson Lotta, trudne tematy, Wyd. Zakamarki, zwierzęta


Nieinwazyjna ginekologia estetyczna w służbie kobietom\nOperacje plastyczne wykonywane w okolicach intymnych to w Polsce wciąż ewenement i niekiedy temat tabu. Według statystyk wzrost klientów w gabinetach ginekologii estetycznej wyniósł ostatnio około 50%. Z zabiegów tego typu korzystają zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Coraz więcej z nas chce poddać się nie tylko tradycyjnym zabiegom chirurgii estetycznej, ale również tym związanym z wyglądem stref erogennych. Większość pacjentek zgłasza się po pomoc po przebytej ciąży i porodzie, podczas których ich okolice intymne uległy zmianie. Panowie w głównej mierze zgłaszają się do gabinetów ginekologii estetycznej, jeśli są niezadowoleni z rozmiarów swojego penisa.\nLabioplastyka to zupełnie bezpieczny zabieg ginekologiczny, polegający na dokonaniu korekcji w obrębie warg sromowych mniejszych i większych. Oprócz powiększenia bądź zmniejszenia warg sromowych mniejszych lub większych można również profilować ich kształt, aby spełniał oczekiwania pacjentki. Dzięki temu, że zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym, pacjentka może wyjść do domu już nawet w przeciągu doby po wykonaniu zabiegu. Aby wargi sromowe odzyskały swoją całkowitą sprawność wskazane jest, aby przez około 6 tygodni powstrzymać się następnie od współżycia. „Pacjentki skarżące się na powracające infekcje pochwy, trudności w utrzymaniu higieny w okolicach intymnych, a także trudności we współżyciu, zgodnie stwierdzają, że wszystkie te problemy ustąpiły po skorzystaniu z zabiegu labioplastyki” – przyznają specjaliści ginekolodzy pracujący w warszawskiej klinice urody SkinClinic. Czas zabiegu wynosi jedynie od 15 do 20 minut.\nZabieg ten szczególnie polecany jest kobietom, których pochwa straciła elastyczność w wyniku porodu, postępującej menopauzy bądź dla tych, które borykają się z nietrzymaniem moczu. Laser działa na pobudzenie ścianek pochwy i ich regenerację, dzięki której ściany zacieśniają się i powodują zwężenie wejścia pochwy, a także jej objętości od środka. Szeroka pochwa utrudnia również współżycie, przez co staje się ono mało zadowalające, dlatego jest to zabieg wykonywany również w celu poprawy życia seksualnego.\nPodstawowym wskazaniem do zabiegu są nawracające infekcje sromu, a także dyskomfort odczuwany z powodu zbyt małych warg sromowych, które niedostatecznie zabezpieczają wejście do pochwy. Wypełnianie warg sromowych poprawia również ich nawilżenie, dlatego może być skutecznym środkiem terapeutycznym dla kobiet uskarżających się na uciążliwą suchość pochwy. Tego typu zabieg w głównej mierze oparty jest na ostrzykiwaniu leczonej okolicy przy pomocy specjalnego preparatu, wytwarzanego zazwyczaj na bazie nawilżającego kwasu hialuronowego. Kwas hialuronowy, jako substancja naturalnie występująca w ludzkim organizmie, w żaden sposób nie wywołuje alergii bądź innych komplikacji. Zaletą kwasu hialuronowego jest jego niemal natychmiastowa skuteczność. Należy się jednak przygotować, że jego pełne działanie nastąpi w przeciągu tygodnia po operacji.\nCharakterystyka zabiegów ginekologii estetycznej\nZ zabiegami tego rodzaju związany jest korzystny, bo bardzo krótki okres rekonwalescencji. Większość z przedstawionych metod opiera się na działaniu lasera, dzięki któremu wymienione zabiegi są również mało inwazyjne i ułatwiają chirurgowi precyzyjną pracę. Klientki opuszczają zazwyczaj gabinet ginekologii estetycznej po dobie od wykonania prawidłowo przeprowadzonego zabiegu.\nWięcej informacji na temat różnego rodzaju zabiegów z zakresu ginekologii estetycznej obejmujących cechy i ceny zabiegów można znaleźć pod adresem: http://www.skinclinic.pl/.\nTags: ginekologia estetyczna, labioplastyka, laserowe obkurczanie pochwy, nieinwazyjna laserowa ginekologia estetyczna, obkurczanie pochwy, operacje warg sromowych, plastyka warg sromowych, wagino plastyka\nWargi sromowe – charakterystyka żeńskiego sromu Laser MonaLisa Touch – zabiegi, działanie i efekty


Kolonia Pozezdrze noclegi, nocleg w Kolonii Pozezdrzu (Pozezdrze / węgorzewski / warmińsko-mazurskie) od 25zł: - Meteor\nStrona główna noclegi jezioro noclegi Kolonia Pozezdrze\nJeziorowskie ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 7.5 km )\nWilkasy ( centrum Kolonii Pozezdrza ponad 10 km )\nOgonki ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 6.7 km )\nWęgorzewo ( centrum Kolonii Pozezdrza ponad 10 km )\nStręgielek ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 5.9 km )\nWęgorzewo ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 6.2 km )\nKruklanki ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 5.5 km )\nGiżycko ( centrum Kolonii Pozezdrza ponad 10 km )\nJeziorowskie ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 7.4 km )\nPiękna Góra ( centrum Kolonii Pozezdrza ponad 10 km )\nHarsz ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 8.7 km )\nWęgorzewo ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 9.9 km )\nŻywki ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 8.7 km )\nJasieniec ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 7.8 km )\nGiżycko ( centrum Kolonii Pozezdrza ~ 9.2 km )\nCzęsto zadawane pytania dotyczące noclegów w Kolonii Pozezdrzu\nKtóry hotel w Kolonii Pozezdrzu ma najwięcej miejsc noclegowych?\nNajwięcej miejsc w Kolonii Pozezdrzu oferuje ośrodek wypoczynkowy "Resort Niegocin". Umożliwia zakwaterowanie 600 osób.\nIle propozycji noclegów znajdę w Kolonii Pozezdrzu?\nKolonia Pozezdrze to miasto w którym znajdziesz około 0 noclegów.\nGdzie w Kolonii Pozezdrzu znajdę najtańszy nocleg?\nNajniższe ceny w Kolonii Pozezdrzu ma dom letniskowy "Całoroczny Wakacyjny Dom". Przenocujesz tam już za jedyne 25 złotych.\nKtóry nocleg w Kolonii Pozezdrzu znajduje się najbliżej centrum?\nNajbliżej centrum Kolonii Pozezdrza znajduje się ośrodek wypoczynkowy "Ośrodek Wczasowy Jakub - Kruklanki".\nKtóra oferta w Kolonii Pozezdrzu ma najlepsze opinie?\nNajwiększym uznaniem wśród gości cieszy się ośrodek wypoczynkowy "Ośrodek Róża Wiatrów".\nokolice Kolonii Pozezdrza


Ciekawe, skąd ma te pieniążki - Jeja.pl\njeja.pl/memy/ memy/ ciekawe, skąd ma te pieniążki\nSkąd się tu do cholery wywiązała dyskusja o anrchiźmie?\n23 września 2018, 21:52\nJest z Lannisterów? To ten trik?\nPo co nam państwo, Anarcho Kapitalizm to najlepszy ustrój. Nikt nie płaci podatków, każdy jest zdany na siebie.\nPracy policjantów nauczycieli i lekarzy w publicznych placówkach nikt nie kontroluje. Gdyby nie było nic państwowego firmy ochroniarskie na rynku pełniły by rolę policji i stawały się coraz lepsze oraz tańsze aż osiągną monopol (pozytywny, w którym mamy najlepsze i najtańsze usługi. gdyby nagle stali się złym monopolem konkurencja by wróciła). To samo tyczy się szkół, na wolnym rynku stawałyby się coraz lepsze i tańsze. Polecam kanał prosta ekonomia jest tam wyjaśnione jak działa Anarcho Kapitalizm.\n21 września 2018, 00:39\n@Roseforp: Jedno słowo, W O J S K O. Firmy ochroniarskie by chroniły ludność cywilną? XD\n21 września 2018, 00:48\njakby nie byłoby krajów tylko jedna wielka wspólnota to przed kim by wojsko broniło?\n21 września 2018, 00:49\n@siemak: Ale on mówi o tym co by było gdyby wprowadzić w Polsce Anarcho Kapitalizm, poza tym kto by strzegł granic?\n@Roseforp: Szanuję twoje poglądy, lecz muszę cię zasmucić. Anarchizm nie działa. Zawsze znajdą się złe wojska żyjące z łupienia niewinnych ludzi i nikt ich nie powstrzyma. Można powstrzymać bandyctwo w państwie instalując kamery, kontrolując przebieg broni itp., lecz w anarchiźmie tego nie ma. Spoko poglądy masz, sam kiedyś bylem Akapem, lecz poszukaj czegoś rozsądniejszego\n21 września 2018, 07:05\n@Cebulius: nigdy nie będzie kontrolowanego bandyctwa\n@siemak: To byłyby raczej okręgi z własnymi prawami itp. na które można się nie zgodzić, lecz wtedy jesteś usunięty z życia społecznego. Armia powinna bronić ludzi przed nimi samymi. Zawsze znajdzie się ktoś kto będzie pozyskiwał niewolników a to jest no troche złe\n@Mroczny_Pan: Kontrolować to znaczy niszczyć lol\n@Cebulius: no jak się rozprawić z bandytami\n21 września 2018, 07:09\n@Cebulius: ogólnie w akapie jest coś takiego jak samoposiadanie się, a kradzież i niszczenie majątku to najgorsza zbrodnia\n@Roseforp: >ALE KTO W ANARCHII POWSTRZYMA WROGIE WOJSKA\nPrzypominam, że Irlandia walczyła z angielskim imperializmem przez pół tysiąclecia.\nDodane przez: DEDENIEBIJDEDE\nTagi: #złoto, #trik, #gry, #pieniądze, #heroes


Poszukiwania zdrowych łakoci – amarantuski. | Ciekawskie.pl\nPoszukiwania zdrowych łakoci – amarantuski.\n2015/01/26 9 komentarzy 18894\nNiewiarygodne, jak szybko można zrobić coś dobrego i zdrowego.\nOstatnie poszukiwania przepisów, które mogę wykonać szybko podsunęły mi pomysł, który zmodyfikowałam wg moich smaków 🙂\nO amarantusie pisałam więcej TUTAJ, ale najważniejsze to:\n– nie posiada białek glutenowych – można więc śmiało wprowadzić go do diety osób chorych na celiakię lub alergię pokarmową na gluten\n– reguluje biosyntezę cholesterolu, co zapobiega chorobom układu krążenia\n– zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe, które zmniejszają ryzyko chorób serca i rozwój miażdżycy\n– ma dużo skwalenu – lipidu, który opóźnia procesy starzenia, a także witaminę C\nDlatego przepis na ciasteczka z jego wykorzystaniem wydaje mi się bardzo trafiony.\nDzisiaj, kiedy miała odwiedzić mnie koleżanka z Synkiem, postanowiłam szybciutko coś dobrego upichcić. Zrobiłam ciasteczka z mąki kokosowej oraz właśnie amarantuski. Taki totalny spontan… i całe szczęście zrobiłam szybko zdjęcie, bo do wieczora nie zostało ani jedno ciasteczko.\nNa kolację zrobiłam pizzę na spodzie z cukinii i muszę się Wam przyznać, że z pospiechu zapomniałam odcisnąć wodę z cukinii 🙁\nSmuteczek, bo nie wyszła taka, jak chciałam, choć i tak została zjedzona w całości.\nWybacz Kasia, ale następnym razem się poprawię 🙂\nTaka nauczka… aby się nie spieszyć!\nNa porcję taką, jak na talerzyku – 10 ciasteczek:\nsyrop z agawy – około 2 łyżki – wszystko kwestia Waszego smaku. Co wybierzecie jako słodzący składnik też zależy od Was\nUbijamy jajko z odrobiną soli, dosypujemy amarantus i mieszamy. Dodajemy syrop z agawy i mieszamy.\nI teraz dowolność – ja dodałam płatki migdałowe, ziarno słonecznika i pestki dyni, trochę żurawiny. Wszystko tak na oko, żeby wyszła taka niezbyt zwarta konsystencja.\nWilgotnymi dłońmi formujemy ciasteczka i kładziemy na papier do pieczenia na blaszkę. Nie przejmujemy się, że mamy wrażenie, że zaraz się rozpadną.\nWkładamy do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na około 10 – 14 minut.\nStudzimy i zjadamy!\namarantus zdrowe łakocie\n← PoprzedniTo się nazywa pizza fit ! Cukinia w natarciu!\nNastępny →Sól soli nie równa… Kilka słów o soli gorzkiej.


Livia Abbott [odnośnik] 31.05.21 15:44\nLivia Amara Abbott\nData urodzenia: 21.05.1941\nMiejsce zamieszkania: Somerset, Norton Avenue\nWzrost: 155 centymetrów\nWaga: 43 kilogramy\nKolor włosów: Blado rude\nKolor oczu: Szmaragdowe\nZnaki szczególne: Twarz usłana piegami; długie palce u dłoni; zwinny, cichy chód; medalion przedstawiający złotego ptaka na perłowym łańcuchu, zawsze noszony na szyi; dołeczki w obu policzkach podczas uśmiechu\ndziesięciocalową, z dębu szypułkowego i rdzeniem z popiół hoo-hoo\nMartwych członków najbliższej rodziny\nWilgotnym, leśnym drewnem, wysłużoną skórą, czerwonym winem i dobrej jakości tytoniem\nLas pełen wolno żyjących znikaczy, którym nie straszne już wyginięcie\nMagicznymi stworzeniami, w szczególności znikaczami, zielarstwem, tworzeniem eliksirów i kadzideł, byciem przykładną, młodą damą\nPomagam w rezerwacie znikaczy, tańczę, interesuję się sztuką i pilnie szlifuję wiedzę\nPamiętała słowa. Opowieści. Pochodziły z ciemności, z rozmazanych obrazów widzianych przez nieprzyzwyczajone oczy. Pamiętała to, jak brat tłumaczył, że pewnego dnia wylęgła się z dużego, srebrnego jaja, którego skorupka popękała pod wpływem czułego dotyku pani matki, ukazując w wyrwach duże, zielone oczy. Nie zastanawiała się wtedy jak to możliwe, że z pisklęcia stała się niemowlęciem, to nie miało znaczenia: smutek związany z utratą skrzydeł tuszowały starania starszego z rodzeństwa, który podnosił Livię w swoich ramionach i mówił, że poleci dzięki temu w przestworza. Cały dworek w Dolinie Godryka był ich pasem startowym, mimo tego, że raz na jakiś czas wujkowie i ciocie zwracali uwagę, ze robią zbyt wiele hałasu. Musieli, to były przecież piękne dni, należące tylko do nich. Swobodne, spędzane na zabawie i marzeniach.\nObowiązki nadeszły później, wraz z pieczołowitą opieką całego gniazda postawionego na nogi po to, by dobrze wychować dziedziczkę. Do dziś jest im wdzięczna i nawet jeśli było to tak bardzo dawno temu, pamięta imiona guwernantek, służących, posiadających ogromną wiedzę krewnych i specjalnie sprowadzonych nauczycieli. Dzięki nim na początku uczyła się mówić, spokojnie komunikować swoje potrzeby, rezygnując z krzyków, płaczu i dąsów na rzecz wyważonego zachowania. Ptaki nie są głośne, nie te, które uwielbiała, dlatego musiała się zmienić.\nPrzeistoczyć się w małą, dobrze wychowaną damę.\nWraz z pękniętą skorupką jajka stała się lady Abbott - tego wyboru dokonało za nią przeznaczenie, a jego prawa są niepodważalne, niezaprzeczalne, toteż nie zamierzała się im przeciwstawiać ani wtedy, ani dzisiaj. Livia Amara Abbott, wykluta z jaja dwudziestego pierwszego marca, w miły, słoneczny poranek, nie oferując swojej pani matce zbytecznych bólów.\nBywała niezadowolona kiedy sukienki ciągnęły się za nią po podłodze; kiedy nikt nie patrzył chciała biegać, jednak dodatkowy materiał sprawiał, że nadeptywała na niego bucikami i wywracała się na marmurowych posadzkach, nie daj Merlinie tworząc w tkaninach dziury. Ale wybaczano jej to, tej małej Abbottównie - wiedziała bowiem, do której służącej zwrócić się z prośbą o pomoc, by tajemnica nie ujrzała światła dziennego. W dworku zapanował spokój, jak w pewnym momencie nauczyła się chodzić korytarzami, nie gnać przez nie jak strzała. Było to mniej więcej wtedy, gdy pewnej nocy pani matka nakryła ją lewitującą nad łóżkiem w słodkim śnie, nieświadomą, że właśnie przejawiała pierwszy dowód magii płynącej przez młode żyły. Prawo losu zdecydowało, że i Livię obdarzono magicznym talentem, och, następnego dnia uśmiechom nie było końca! Ojciec posadził latorośl na swoich kolanach i pochwalił, opowiadał o świecie, do którego wkroczyć miała niebawem jako nastoletnia czarownica, gdzie wszystkiego się nauczy. Nie mogąc się powstrzymać - zapłakała, że nie chce nigdy opuszczać domu, nie chce być z daleka od ukochanego ojca, matki, brata, zmuszając Romulusa Abbotta do następnej porcji wyjaśnień. Taka jest kolej rzeczy, prawo rządzące naszym światem, a pewnego dnia powrócisz tu jako dorosła kobieta już na zawsze.\nLata w Dolinie Godryka mijały spokojnie. Małą lady Abbot cieszyły bliska obecność zieleni i otaczające rodzinne tereny rezerwaty, w których szybko stała się częstym bywalcem. Za przyzwoleniem pana ojca słuchała o przeróżnych magicznych stworzeniach, lecz głównie o małych kucach opatrzonych skrzydłami i jeszcze mniejszych ptaszkach o złotym ubarwieniu, które osądzono wyrokiem nadchodzącego wyginięcia. Kiedy tylko przyszło jej się o tym dowiedzieć, tata do późnych godzin nocnych musiał uspokajać dziecięcy szloch. Jak coś tak pięknego mogło znikać z ich dobrych ziem?\nChociaż otrzymała list z Hogwartu, Livia nigdy nie poszła do Szkoły Magii i Czarodziejstwa. Decyzją ojca miała pozostać w domu i tam pobierać edukację, podczas gdy dyrektor Grindelwald szerzył w murach zamku bezprawie, pojąc umysły uczniów śladami czarnej magii, karząc tych, którzy wśród swoich przodków mieli mugoli. Ale podobno przecież... tata powtarzał, że każda żywa istota była sobie równa, życie miało tę samą wartość niezależnie od statusu krwi czy posiadanego majątku, a zawsze miał rację. Jak to możliwe? Dlaczego pan Grindelwald nie myślał tak samo? Długo słuchała tłumaczeń Romulusa Abbotta o tym, czym jest prawo i dlaczego należy go przestrzegać, by w przyszłości uchronić społeczeństwo przed kimś takim jak Grindelwald; przytakiwała jego słowom, święcie przekonana, że kryła się w nich prawda, choć jeszcze w pełni nie pojmowała wtedy wagi przekazu. Dostrzegała jedynie, że było to ważne, bo twarz ojca poważniała, a on mówił jej o tym spokojnie, nobliwie.\nNapełniona zaognionymi przekonaniami cieszyła się, że nie będzie musiała zmierzyć się z nikczemnością wijącą swoje gniazdo wśród ścian Hogwartu, aczkolwiek w sercu osiadł nieznany ciężar samotności. Jej bracia zawsze szumnie opowiadali o swoich przygodach z magicznego zamku, zazdrościła im tego, pewna, że nie będzie jej dane przeżyć tego samego, podczas gdy znajome dzieci wyruszały w pierwszą podróż w kierunku nowej szkoły. To smutne... Bała się jeszcze, co stanie się z jej różdżką. Słyszała przecież, jak prawo mówiło o tym, by podczas pierwszych zakupów na ulicy Pokątnej wyposażyć się w magiczne drewno u zacnych Ollivanderów, ale co ze Livią? Przez kilka dni trwała w niepokoju, mięła sukienki w dłoniach i z obawą spoglądała w okna, zanim do dworku w Dolinie nadszedł szanowny wuj Ollivander dzierżący prezent dla swojej nie tak dalekiej krewnej. Och, wykonał wtedy prawdziwą tę rzemieślniczą doskonałość! Różdżka zaakceptowała młodą czarownicę jako swoją posiadaczkę, a w oczach znów zaszkliły się łzy, gdy przyglądała się drewnu z dębu szypułkowego, w którego środku, w rdzeniu, drzemał popiół hoo-hoo. Była elegancka, lekka i bogato zdobiona, na samym dole posiadając dużą perłę owiniętą w ornamentalne skrzydła. Radości nie było końca, kiedy najpierw dygnęła wyuczenie, a potem przylgnęła do piersi wuja, oferując mu zachwycone podziękowania. Jednym gestem dziecięce zmartwienie odeszło w niepamięć; mogła teraz zacząć naukę u boku doświadczonych czarodziejów z rodu Abbott, a także sprowadzonych w jej potrzebie ekspertów. Najpierw jednak...\nNajpierw otrzymała swoją wymarzoną ceremonię przydziału. Nad głową brakowało sztucznego nieba, przy stołach nie zasiadła setka uczniów, byli tylko oni, we dwójkę. Ona i pan ojciec, przygotowujący w dłoniach wysłużoną tiarę; polecił, by zajęła miejsce na stołku w pięknym salonie, a potem założył na nią nakrycie. Pamiętała, że było za duże i prędko opadło jej na oczy, do nozdrzy snując zapach starej skóry. Hufflepuff, orzekł głos zza pleców dziewczynki, a ona znów zapłakała z radości. Dziękuję.\nTamtego wieczora Livia tańczyła z tatą przed kominkiem. Nazajutrz miała zacząć się jej prawdziwa, samotna nauka, na co nie mogła się doczekać; wszystkie te emocje sprawiły, że zasnęła w końcu w rodzicielskich objęciach, a gdy pan Abbott odniósł ją na piętro do sypialni, jego oczom mógł ukazać się obraz pochodzący ze snów. Znów odezwała się wówczas magia dziecięca, przeobrażając pokój dziewczynki w piękne miejsce na ciepłej łące, wśród kwiatów.\nUczennicą była pilną, jest nadal, szczególnie w opiece nad magicznymi stworzeniami i zielarstwie, w tych dwóch dziedzinach odnajdując spełnienie. Delikatne dłonie i uważny umysł pozwoliły biegle studiować procesy powstawania przeróżnych mikstur, a gdy tylko zauważono smykałkę w tym kierunku, ciotka Clara przez następne lata zapoznała siostrzenicę z podstawami anatomii, by z czasem była w stanie wykonywać także lecznicze eliksiry, w razie potrzeby. Warzenie mikstur, najpierw prostych, a w późniejszym czasie coraz bardziej złożonych stało się jej małą dumą; radowało ją obserwowanie, jak wywar w kociołku przybierał odpowiednią barwę, jak gęstniał kiedy powinien i rozrzedzał konsystencję poprzez dodatnie konkretnego składniku. Biegłość w magicznej dziedzinie z początku pielęgnował w niej wuj, następnie zaś w tej potrzebie sprowadzono do Norton Avenue bieglejszego mistrza, surowego i wymagającego, a przy tym niezwykle utalentowanego, którego młoda Abbottówna szanowała od pierwszego dnia wspólnych nauk. Czarodziej pokazał jej bowiem wiele, a ona chłonęła wiedzę jak spragniony wody pustynny wędrowiec, wieczorami chwaląc się pani matce fiolkami wypełnionymi nowymi wywarami.\nJako prawdziwa córka swego ojca nie próbowała oszukiwać podczas prac domowych. Nie udawała, że przeczytała więcej stron podręcznika niż faktycznie, uznając to za przejaw oszustwa, którego nie pragnęła się nigdy dopuścić - było przecież złe! W razie własnego niepowodzenia po prostu przyznawała się do niego otwarcie, oczekująca na sprawiedliwe konsekwencje: jednak tych przypadków nigdy nie było dużo. Dzięki bystremu umysłowi i łatwemu zapamiętywaniu informacji uczyła się dobrze, coraz więcej czasu spędzała także w rezerwacie znikaczy, zafascynowana ptaszkami, których na świecie znajdowało się coraz mniej. Były cudowne, intrygowała ją ich biologia i sposób, w jaki można uchronić je od całkowitego wyginięcia, dlatego podczas trzynastych urodzin Abbottówna poprosiła rodziców, by pozwolili jej spędzać czas po nauce właśnie tam. Potrzebowały jej, czuła to... I słyszała, kiedy towarzyszące w drodze do rezerwatu ptaki szeptały do niej pięknym trelem. Rozumiała co mówią, odpowiadała im ku początkowemu niezrozumieniu niani i służących, aż zaczynały śpiewać razem, melodyjnie i enigmatycznie.\nNiektórym daleko było do zaakceptowania czyjejś odmienności. Jedna ze służek, przestraszona zdolnością podopiecznej zasłyszaną późnym wieczorem, była przekonana, że to przekleństwo. Że to abominacja. Tamtej nocy wyciągnęła Livię z łóżka i, szarpnąwszy za rękę, zabrała do pobliskiego opuszczonego budynku pod pretekstem chęci wypędzenia z niej złych duchów; dziewczynka płakała głośno, przerażona, drżąca, przeświadczona o tym, że umrze tam w zimnej piwnicy, jednak w porę odnaleźli ją ludzie ojca, roztrzęsione pisklę zabrawszy z powrotem do posiadłości. Od tamtego czasu boi się tego, co znajduje się pod ziemią. Każdego pomieszczenia, w którym brakuje okien. Choć kobietę spotkała sprawiedliwa kara i Abbottówna nigdy więcej nie zobaczyła jej w rodowym dworku, to nie ukoiło rozbudzonej traumy, nawet jeśli próbowała z całej siły zapewniać, że nic się nie stało. Przecież nie umiała kłamać.\nDźwięk jej pozbawionego przekonania głosu sprawił, że matka po prostu chwyciła córę w swoje ramiona i trzymała w nich długo, głaszcząc rdzawe włosy, aż kończyny przestały dygotać i uspokoił się oddech.\nNie uwierzyła tamtej pani. Rozmowy z ptakami były naturalne, wyjaśnił jej to wuj Abbott, który sam posiadał podobny talent, jednak skoncentrowany na zwierzętach czterokopytnych - i to właśnie on przekonał młódkę, pozwolił zrozumieć. To, że tamta zagubiona niewiasta nie miała prawa odebrać jej od bliskich i próbować uczynić krzywdy, bo los nie dopatrywał się w ich genetycznych umiejętnościach żadnej zbrodni.\nOd tamtego czasu nauka Livii przebiegała już spokojnie, jednak z roku na rok coraz bardziej samotnie. Chętnie pielęgnowała znajomość magicznych roślin, o których zaczytywała się w księgach, następnie próbując odnaleźć je na łąkach czy choćby w rodzinnych szklarniach - ale nie można było ukryć faktu, że większość swojej uwagi wciąż skupiała na magicznej faunie. To ona intrygowała ją ponad wszystko, nie tylko znikacze, ale wiele gatunków, na jakie spoglądała z zachwytem. Profesorowie nalegali także, by nauczyła się podstaw historii magii i astronomii, natomiast guwernantki skrupulatnie przykładały się do zapoznania szlachcianki z mnogością dziedzin sztuki. Wprowadzono ją do świata literatury, z rozkoszą zauważywszy rodzący się we mnie zalążek talentu do tworzenia poezji; tłumaczono jej zawiłości historii malarstwa, muzyki, rzeźbiarstwa, w praktyce stawiając na śpiew i rzeźbę właśnie. Chłonęła tę wiedzę chętnie i szybko, nie upatrywała w zajęciach straconego czasu, a tata powtarzał, że wszystkim tym ostrzyła swój umysł.\nDzielni mężowie w tym czasie zapoznawali ją z obroną nad czarną magią, inni zaś z transmutacją, ściągając do dworku Norton Avenue często i chętnie. Rodzice nalegali, by oprócz wiedzy teoretycznej nabyła także tę praktyczną, zaś Livia nie oponowała; do każdego zadania podchodziła skrupulatnie i z zaangażowaniem, choć nie mogła nie przyznać przed samą sobą, że gdzieś w młodym sercu tlił się zalążek strachu. Obrona - a zatem kiedyś mogło dojść do sytuacji, gdy ktoś zwróci przeciwko niej różdżkę z chęcią sprawienia jej krzywdy. To motywowało, ale i przerażało. Mimo zapewnień, że będzie bezpieczna i nikt odpowiedzialny za jej ochronę nie spuści jej z oka, przezwyciężyła swoje opory i studiowała pokazywane jej zaklęcia, czy to obronne, czy z dziedziny transmutacji właśnie. Ta ostatnia wydawała jej się bardzo urocza. Chyba rzadko kiedy niosła zniszczenie, a pozwalała na tworzenie wspaniałych zmian w otaczającej rzeczywistości. Do obrony przed czarną magią miała natomiast ogromny szacunek. Wedle posłyszanych wyjaśnień wielu czarodziejów parało się tą dziedziną w pilnowaniu przestrzegania prawa, więc nie były to jedynie przelewki. Podobnie stało się także z magią leczniczą. Jej tajniki pierwszy raz pokazał jej wuj Prewett, wspaniały uzdrowiciel i toksykolog, otwierając przed Livią bramę do magii, która urzekła ją swoim dobrem. Chciała pomagać - leczyć, nie ranić, zatem w każde z zaklęć wkładała porcję swojego dziewczęcego serca, łącząc w myślach informacje na temat nowych zaklęć z anatomią, którą studiowała już wcześniej.\nWieczorami zaś pan ojciec zabierał córkę na jazdy konne, jeszcze zanim zaszło słońce. Zaczynała od zwykłych koni, lecz prędko przesiadła się w siodła ułożone na grzbiecie aetonana, sprawnie radząc sobie ze współpracą ze zwierzęciem. Były takie cudowne! Ogromne, mężne, zdolne wzbić się w powietrze. Razem z Romulusem przemierzali połacie zielonej wolności, łącząc to z kolejną porcją nauki. Livia od młodych lat potrafiła zapanować nad tymi majestatycznymi stworzeniami, odrzucając z serca lęk przed szybszą jazdą czy drobnymi skokami w pokonaniu przeszkody. A wspólne chwile spędzane z lordem Abbott? Och, uwielbiała je. Pośród dzikiej przyrody pan ojciec mógł dzielić z córą swój świat, mówił jej o tym, co wiedzieć o świecie powinna, tłumaczył gdzie leżała granica między dobrem a złem, w co wierzyła zresztą całym sercem. Miał w sobie niezwykłą mądrość.\nA kiedy zostawała sama, kiedy u jej boku brakowało innych dzieci... Uchylała okno w swojej ślicznej sypialni i szeptem rozmawiała z ptakami. Słuchała o miejscach, jakie odwiedzały, marząc, że pewnego dnia znajdzie się tam razem z nimi, by potem śnić o tym słodkie sny. Wszystko, byle tylko odegnać od siebie doskwierającą izolację.\nW wieku piętnastu lat oficjalnie pozwolono Livii działać na rzecz rezerwatu znikaczy należącego do rodziny. Jej zaangażowanie rodziło się od małych kroczków, a stopniowo przeobrażało w coraz więcej zadań powierzanych na jej podekscytowane ręce. Podejmowała się każdego zadania, każdej formy pomocy w tym miejscu, jednocześnie ucząc się obcować z tymi delikatnymi stworzeniami. Skradała się, byle tylko ich nie spłoszyć. Wypraktykowała w jaki sposób trzymać je na swoich dłoniach, by nie narazić ich na krzywdę, wszystkie z nich poznając z nadanych przez pracowników imion. Takie cudowne, takie delikatne... Czasem przynosiła im zerwane na łące kwiaty, bo tych, które rosły w abbottowskich ogrodach nie mogłaby zabrać bez słowa pozwolenia matki, to byłaby kradzież. Ale one nie wydawały się rozróżniać wypielęgnowanej ogrodniczo flory od tej, jaką mogła dostać na wolności, zawsze wdzięczne i poszukujące dojścia do słodyczy nektaru długimi dzióbkami. Eteryczne, kruche, niesprawiedliwie eksploatowane przez wieki. Ocalę was, przysięgała w sercu, zainspirowana historią Modesty Rabnott, która jako pierwsza zwróciła światu uwagę na konieczność ochrony praw zwierząt. Historyczna figura prędko stała się bohaterką dziewczęcia. Jej myśli automatycznie uciekały w kierunku sposobów zapewnienia im jak najlepszych warunków, tego, co można było poczynić, by chętniej zaczęły się rozmnażać, a także dywagacji, czy można było w jakiś sposób kamuflować owe ptaki przed myśliwymi. Livii zależało na wspólnym działaniu logistycznym z bardziej doświadczonymi czarodziejami, ekspertami od magicznego ptactwa, dlatego zawsze naciskała na sprowadzanie do rezerwatu wielkich umysłów mogących zaproponować im nowe rozwiązania. Od nich także chciała czerpać wiedzę.\nKiedy tańczyła, wyobrażała sobie, że jest znikaczem. Miała kilka złotych sukienek, których poły rozkładała szeroko, pląsając w rytm muzyki, w formacji kroków narzuconych przez wprawnego nauczyciela. To on od lat uczył ją zarówno podstaw baletu, jak i tańca balowego, polerując przy tym zwinność ciała i proporcje sylwetki. Uwielbiała to. Wolność wyuczonych, pełnych gracji ruchów, jakie z wiekiem stawały się coraz bardziej urzekające. Na oczach krewnych z pucołowatego dziecka stawała się piękną, młodą kobietą o rudawych włosach swojej matki, łagodnym spojrzeniu i bladych, kruchych dłoniach, ruchach ulotnych jak wiatr, łagodnych, przykładnych.\nMogłoby się wydawać, że wszelkie sukcesy w lekcjach Livia okupiła umiejętnością sprawnego latania na miotle. Zajęcia z tej dziedziny sportu miała rzadko, zapewne dlatego, że gdy tylko musiała wsiąść na miotłę od razu ogarniał ją przeszywający strach, a stopy nie chciały oderwać się od ziemi. Skrzydła były inne od miotły, a spadek z niej bolał tak bardzo, rozbijał kolana i zostawiał siniaki... Przerażała ją purpura znacząca skórę. Przerażał ból. Koniec końców nauczyła się więc absolutnego minimum, ale nie przyniosła chluby braciom i kuzynom, którzy świetnie radzili sobie nawet z grą w dziwacznego w jej mniemaniu quidditcha. To nic, mówiła mama, jesteś damą, tobie pasować będzie jeszcze wiele innych aktywności. I miała rację! Nauka pływania przyszła Abbottównie o wiele lepiej, szczególnie jeśli na dnie jeziora mogła badać żyjące tam rośliny, tak różne od ich powierzchniowych odpowiedników. W cieplejsze dni ciężko było przez to wygonić ją z wody. Wreszcie dołączył do niej także nauczyciel zielarstwa, ulubiony wuj, dokładnie tłumacząc zawiłości alg, które odnajdywała pośród mułu i przyjemnego piasku; może dlatego, mimo wszystko, skupiona na roślinach, wcale nie pływa tak dobrze, jak powinna? Przez cały ten czas, spośród wszystkich sportów i fizycznych biegłości, to jeździectwo przychodziło jej najbardziej naturalnie.\nPoznawanie innych arystokratek nigdy nie napawało jej niechęcią czy niepewnością, wręcz przeciwnie: ich także była ciekawa, zawsze zachwycona, gdy ojciec sprowadzał do domu gości mających córki w jej wieku. Z radością uczyła się o ich dniach, rozterkach, zainteresowaniach i przemyśleniach, zaintrygowana, czy będą podobne do jej własnych. To był inny świat. Czyjaś prywatność, jaką ona, przykładna młoda dama, bardzo szanowała. Możliwość zawiązania przyjaźni z dziewczętami z innych rodów odganiała od niej samotność, z której istnienia świadomie nawet nie zdawała sobie sprawy...\nCo roku dzieci z Doliny Godryka powracały ze szkoły na wakacje, a miasteczko zaczynało tętnić życiem; przywoziły ze sobą barwne opowieści i wspaniałe przygody, jakie przeżywały pomimo specyficznej, zakrawającej o bezprawie edukacji otrzymywanej w Hogwarcie, a ona słuchała, czasem przechadzając się po Somerset w obecności zaufanego człowieka jej ojca. To bolało. Przekonanie, że za kilka miesięcy znów ruszą na wielką wyprawę, zostawiając ją z tyłu. Kiedy wielkimi krokami zbliżał się wrzesień, Livia obserwowała z okien jak rodziny czarodziejskie szykują się do dostarczenia pociech na dworzec King's Cross, wprost do wielkiej, metalowej bestii mającej dowieźć ich na następny rok nauki, podczas gdy jej nauka wciąż wyglądała tak samo.\nZmieniał się jedynie materiał, rzadko kiedy nawet nauczyciele.\nZ tego powodu każda wizyta młodych arystokratek i arystokratów w rodzinnym dworku napawała ją, cóż, po prostu szczęściem. Potrafiła już zachowywać się nienagannie, nauczona odpowiednich manier, a szlachetnie urodzonych młodzieńców zawsze przyjmowała w obecności zaufanej guwernantki, czasem innej służącej, z dziewczęcą elegancją zabawiając ich rozmową. Potrafiła ich czarować - ku zdziwieniu tych, którzy dopatrywali się w niej zamrożonego w nicości brzydkiego kaczątka. Zamiast tego stała się łabędziem. By przemianę tę osiągnąć, naturalnie, potrzebne były częste spotkania z wprawną damą, ciotką Elsą, która z matczyną cierpliwością ujawniała przed Livią sekrety obcowania z płcią przeciwną. Czy wykorzystywać miała to świadomie, z premedytacją? To zależało wyłącznie od niej, ważnym było jedynie, by umiejętność tę w ogóle posiadła, ponoć dla własnego dobra. Kobieta winna być uległa, usłużna, lecz ciotka Elsa twierdziła, że nie na tym kończyła się jej rola. Miała być nie tylko czarownicą, ale i czarodziejką męskiej atencji, by zapewnić sobie wygodną, szczęśliwą przyszłość, jeśli przeznaczenie pozwoli: u boku kogoś, kogo w sobie rozkocha. Jakież to zawstydzające...\nW cieplejsze dni Abbottówna organizowała małe pikniki, podczas których można było grać w niehazardowe gry karciane czy polo, pić przepyszną herbatę, a czasem nawet wspólnie jeździć konno po zaufanych, bezpiecznych terenach. Rzadko jednak zapraszała nieznajomych czy ledwie poznaną młodzież do rezerwatu. Owszem, powszechnie szerzyła wiedzę o tym, jak ważnym jest zaprzestanie kłusownictwa na te małe, złote ptaszki, lecz wejście do środka, do jej sekretnych miejsc, mieli ci, którym Livia rzeczywiście ufała, wówczas z chęcią oprowadzając ów gości po krętych, zielonych dróżkach. Pokazywała im tam błyszczące stworzonka przesiadujące na gałęziach. Mówiła o ogromnej potrzebie pozwolenia znikaczom odnowienia swojej populacji, by mogły ponownie zasiedlić brytyjskie tereny bez obawy, że kilka utraconych jaj zaważy na całym ich dobrodziejstwie. Snuła przy tym także fantastyczne opowieści, byle tylko porywać serca.\nUkończone szesnaste urodziny sygnował kolejny przypływ magicznych umiejętności. Poszerzając swoje talenty nauczyła się tworzyć proste kadzidła, sumiennie starała się wyczarować pierwszego patronusa o fizycznej formie, aczkolwiek to zadanie było o wiele trudniejsze, niż pierwotnie mogła przepuszczać, niezdolna odnaleźć w sobie wystarczająco silnego, dobrego wspomnienia... Nie pomogły też anomalie, które na powrót napełniły jej serce lękiem. Przez pewien czas bała się w ogóle korzystać z magii, po tym, kiedy przez przypadek, nie ze swojej winy, skrzywdziła nauczyciela za sprawą kapryśnej konsekwencji. Dopiero zażegnanie tej strasznej sytuacji sprawiło, że znów poczuła się pewniej. Chętniej wypatrywała na horyzoncie zajęć, bez obaw dzierżąc w dłoni różdżkę.\nTeraz pozostał przed nią ponad rok domowej edukacji, później zaś będzie mogła spełnić marzenie każdej dobrze ułożonej kobiety, wpojone jej od podstaw życia. Usłucha mądrej decyzji pana ojca co do kawalera, który poprosi o jej rękę, by potem urodzić mu potomka, z jednoczesnym wyrazem nadziei na ustach o to, by pozwolił jej pozostać sercem i ciałem w rezerwacie, do którego po tylu latach zdążyła tak bardzo się przywiązać. Bezpieczna, mimo wojny trawiącej ich kraj. Będzie to dobry człowiek, wie to. Sprawiedliwy, szczery i honorowy. Za innego lorda lord Romulus Abbott nigdy by jej nie wydał.\nI nigdy więcej nie będzie samotna.\nTak bardzo przecież chce być szczęśliwa.\nPatronus: Livia jeszcze nie umie go wyczarować, ale bardzo pilnie się uczy.\nMagia lecznicza: 3 0\nEliksiry: 12 4 (rożdżka)\nMuzyka (gra na harfie) I 0.5\nZwierzęcioustny - 5 (+10)\nOstatnio zmieniony przez Livia Abbott dnia 02.06.21 14:16, w całości zmieniany 2 razy\nRe: Livia Abbott [odnośnik] 04.06.21 9:42\nRe: Livia Abbott [odnośnik] 04.06.21 9:43\nBIEGŁOŚCI[31.07.21] Wsiąkiewka (paź-gru): +2 PB\nHISTORIA ROZWOJU[02.06.21] Karta postaci; -50 PD\n[20.06.21] Osiągnięcia (Mały pędzibimber, Architekt): +60 PD\n[19.08.21] Osiągnięcia (Do wyboru, do koloru): +30 PD\n[27.08.21] Zakup; oko ślepego, nakładka na pas z sakwami, srebrny gwiezdny pył: -230 PD


dno z najlepszych rozwiązań jakie każdy może u siebie zastosować. Sam montaż nie jest trudny i często nawet nie generuje dużej ilości brudu i pyłu. Samo urządzenie jest niewielkie i montowane pod sufitem, więc nie będzie przes\nKiedy się zastanawiasz nad tym w jaki sposób się ochłodzić w upalny dzień, pomyśl o tym jak świetnie sprawdzi się w takiej sytuacji klimatyzacja. Jest to jedno z najlepszych rozwiązań jakie każdy może u siebie zastosować. Sam montaż nie jest trudny i często nawet nie generuje dużej ilości brudu i pyłu. Samo urządzenie jest niewielkie i montowane pod sufitem, więc nie będzie przes\nLiniały i przycinaki do wykładzinSprawdzone metody jak zrobić szkolenie bhp WarszawaCzy ktoś też potrzebuje poprawić wentylację?O prądzie i transformatorachCzy nawadniać ogród jest łatwo?Meble eventowe w praktyce. Kilka faktów i informacjiZdrowe serce jest najważniejszeOgólnie o ogrzewaniuCo musisz wiedzieć o pozycjonowaniu i innych sposobach marketinguJak znaleźć dobrą kancelarięOto jak lepiej kupić perfumy arabskieDentysta Zabrze New data how to buy us auto parts Wiedza pożyteczna - o psachOgrzewanie ścienne Do you know how to buy us auto parts so you don't regret it later? Jak czyścić dywan?Jak w 2020 wynająć zwyżkę na sto procent!Oprogramowanie Comarch ERP XLUWAGA! Stosując Te 9 Błędów NIGDY Nie Dowiesz Się Jak pożyczć mebleO zdrowym uśmiechuO naklejkach i ich typach, oraz rożne inne realizacje poligraficznePlumbers todayStomatologiaPrzybliżamy zagadnienia dentystyczneCzy jest nowe prawo jak wypożyczyć meble?Porady o ekspresachUWAGA! Nie Kupuj Nic Aby znaleźć dentystę Zanim Nie Przeczytasz Tego!Porady prawne- i te darmowe i te płatne. Które lepsze?Bathroom and water problem


05:32 poniedziałek, 25 marca 2019\nTemat postu: Nazwisko: Czyż Wysłany: 01-06-2012 - 23:13\nSzukam wszelkich informacji o rodzinie Czyżów herbu Godziemba pochodzących z powiatu wileńskiego na Litwie. Ich gniazdem rodzinnym była Woronna w parafi Worniany. Znanym członkiem tego rodu był Gaspar Czyż - uczestnik Sejmu Wielkiego, Marszałek Guberni Wileńskiej. Poniżej wklejam wywód szlachectwa gałęzi Gaspra właśnie.\nWYWÓD FAMILII URODZONYCH MINTOWTÓW\nRoku Tysiąc Osiemset Siedemnastego Augusta Dwudziestego Siódmego Dnia\nPrzed nami Stefanem Księciem Giedrojciem Marszałkiem Powiatu Wileńskiego zastępującym Marszałka Guberńskiego prezydującym, i deputatami ze wszystkich powiatów Guberni Litewsko-Wileńskiej do przyjmowania i roztrząsania wywodów szlacheckich obranymi, złożony został wywód rodowitości szlacheckiej starożytnej Familii Urodzonych Mintowtów Czyżów (herbu Godziemba), z którego gdy się okazało, że Familia Urodzonych Mintowtów Czyżów od kilku wieków mianowicie w Litwie rodowitością szlachecką poszczycona, dziedzicznymi i rozmaitymi urzędami zaszczycona była ile dochowane do tego czasu dowody okazały.\nWzięty przez wywodzących się do tego wywodu za protoplastę iminiem Juszko Czyż około roku 1500 żyjący, aktor majętności Straczy Niedroszli, Wołodkowskiego Dworca w powiecie oszmiańskim sytuowanych, miał syna Mikołaja, z którego podobnież zrodzonym był syn Mikołaj – jak przeświadczyły o tem 1598 9bra 20 pozew po Sabinon i dalszych u sprzeciwu: Stanisława, Andrzeja, Jana, Jakuba i Matysa Mikołajewiczów Czyżów o wykupno Siemczęci przez ojca ich Mikołaja Mikołajewicza Czyża zastawiony; 1599 Februaryi 3 pozew od powyżej wyrażonych aktorów po Abramowicza o wykupno pewnych gruntów Sianczęci przez przodka ich Mikołaja Juszkowicza Czyża zastawionych. Te dokumenta czytelnie okazały, iż pierwszy protoplasta Juszka Czyż miał syna Mikołaja, a ten podobnie Mikołaja, którego powyżej wzmienieni: Stanisław, Andrzej, Jan, Jakub i Matys Mikołajewiczowie Czyżowie byli synami.\nMatys Mikołajewicz Czyż, że miał syna Mikołaja przekonała o tem 1615 Februara 11 prawo wieczyste tegoż Matysa ojca synowi Mikołajowi na majętność powyżej pomienioną Niedroszlę oraz jej części Skupiore i spadkowe wydane. Mikołaj Matysewicz Czyż ojcem był synów Filona, Marcina, Aleksandra, Samuela i Mikołaja, wedle przeświadczenia 1649 8bra 15 relacji generalnej z listem na przyznanie, tychże Aleksandra, Marcina, Samulea, Filona i Mikołaja Mikołajewiczów Czyżów, oraz 1663 Xbra 16 pozew imieniem tychże aktorów po Okuszkową wymieniony.\nPo wygaśnięciu bezpotomnym linii ze stopnia Marcina, brat jego Filon Mikołajewicz Czyż spłodził między innym potomstwem, synów Kazimierza i Jerzego. Lecz jako ludziom wydarzać się zwykły rozmaite przypadki i awantury, z takowej tudy przyczyny Filon Mikołajewicz Czyż przymuszony został oddalić się za granicę, i zostawiwszy w nieletności synów, sam w niewiadomym ustroniu tocząc życie, żadnego o dalszej procedencji swojego potomstwa nie zostawił śladu. A nawet metryki chrztu, od tak dawnego czasu dla doświadczonych są kraju zamieszań, dotąd nie mogły być dochowane, podług zapewnienia dołączający się z notacji miejscowego plebana wydanej. Kazimierz, syn Filona osierocony od ojca za dojściem lat z własnego starania nabył prawem wieczystym w roku 1732 9bra 1 datowanym, eorundem 10 dnia w Grodzie Oszmiańskim przyznanym od Stabrowskiej starościny supraskiej cztery części folwarku Szylińce zwanego w powiecie oszmiańskim a piąta część została sprzedana Dadźbogowi Czyżowi, jakoby bratu rodzonemu Kazimierza, a synowi Filona Czyża, którego to Dadźboga, gdy się nie okazało czytelnie, iż on był synem tegoż Filona Mikołajewicza Czyża, w niniejszym wywodzie opuszcza się.\nA zwracając się znowu do Kazimierza Filonowicza Czyża i procedencji z niego wynikłej, to się okazało że on pojąwszy w zamęście Helenę Stabrowską osiągnął razem z jej wnioskiem majętność Żaponiany Buroski z powiatu oszmiańskiego, a Juronicze i Domiszki w województwie połockim, oraz wydał na świat z pierwszego małżeństwa Franciszka i Tadeusza, z powtórnego zaś Adama, Jana i Gaspera synów. Tadeusz zszedł bezpotomnie, a Franciszek po zejściu ojca stał się opiekunem naturalnym młodszych braci z powtórnego małżeństwa spłodzonych, jako to: Adama, Jana i Gaspera. O tem świadczą naprzód 1752 8bra 7 dnia intromisja, później 1761 Augusta 15 przy dojściu opieki wyrażonym małoletnia. A co do dziedziczenia po matce Helenie Strabowskiej majątków Juronicz i Domiszki w województwie połockim, przyniosły pewność 1753 7bra 5 Dekret Trybunalski, 1744 Augusta 26 excerpt aktoratu i decyzji w sprawie Strabowskich z Czyżami i Roźankami w Trybunale, 1767 Junii 1 dnia decyzja w sprawie małoletnich Czyżów in assistentia opiekunów z Truniszczami za wniesieniem w Trybunale.\nNastępnie Franciszek Kazimierzowicz w ciągu wieku swojego odbywając wielorakie funkcje w urzędzie Prezydenta Sądów Ziemskich Wileńskich, zaszczycony orderem św. Stanisława i obdarzony starostwem suraskim od króla Stanisława Augusta zakończył dni życia, a jako bezpotomny zostawił spadek majątku, a mianowicie majętności Czarna nazwany w powiecie wileńskim, po wprzednio bezpotomnie zmarłych Adamie i Janie Czyżach na brata rodzonego Gaspra Czyża.\nKtóry to Gasper Czyż czyniący niniejszy wywód wespół ze swoją familią, mimo spadek po bracie, wydobywszy spod długoletniej zastawy majętność Woronna nazwaną w powiecie wileńskim, a która od lat więcej trzechset była gniazdem imienia Czyżów, idąc za przykładem zasług brata swego, podobnież piastował znakomite urzęda, później otrzymał order św. Stanisława za świadectwo Dyplommy, a ostatecznie przez cztery lata nieprzerwanie był na urzędzie Marszałka Powiatowego Wileńskiego i Guberńskiego wśród jakowego urzędowania zaszczycony został od Najjaśniejszego Imperatora Rosyjskiego Pawła I Orderem św. Anny, później na komandora tegoż orderu i otrzymał Starostwo Dzieśnieńskie, a od Aleksandra I tytuł stanu konsyliarza (a podług wojskowych praw rangę brygadiera). Ma zaś potomstwo ze sobą wywodzące się, synów sześciu: Franciszka z synem Henrykiem, Michała, Mateusza, Joachima, Józefa i Jana.\nNa fundamencie przeto wyżej wyrażonych dowodów rodowitość starożytną szlachecką imienia Urodzonych Czyżów probujących, my zastępujący Marszałka Guberńskiego i Deputaci Powiatowi stosownie do przepisów w Dyplomacie pod 1785 Najłaskawiej szlachcie nadanym wyrażonych, niemniej też pilnując się prawideł w Ukazach z Rządzącego Senatu Rządowi Guerńskiemu Litewsko-Wileńskiemu przesłanych Familię Urodzonych jako to wywodzących się: Gaspra b. Marszałka Guberni Litewsko-Wileńskiej, Orderu św. Stanisława kawalera i św. Anny 2 klasy komandora z synami Franciszkiem, mającym syna Henryka Władysława dwuimiennego, Michalem, Mateuszem, Joachimem, Józefem i Janem oraz Wiktorego Janowicza z synem Antonim, Mintowtów Czyżów za rodowitą i starożytną szlachtę polską uznajemy, ogłaszamy i onych do Księgi Szlachty Gubernii Litewsko-Wileńskiej Klasy 1 na mocy Ukazu z 1801 Maja 5 dnia nastałej zapisujemy.\nDziało się na sesji Deputacji Wywodowej Szlacheckiej Guernii Litewsko-Wileńskiej w Wilnie.\nTemat postu: Wysłany: 07-06-2012 - 11:17\nPoniżej wywód Czyżów z powiatu mohylewskiego/rosieńskiego:\nWYPIS Z KSIĄG SZLACHECKICH GUBERNI LITEWSKO-WILEŃSKIEJ\nRoku Tysiąc Osiemset Dwudziestego Miesiąca Kwietnia Szóstego Dnia\nPrzed nami Michałem Romerem Radcą Stanu Marszałkiem Guberńskim, Orderu św. Anny 2giej klasy kawalerem prezydującym, i deputatami z powiatów Guberni Litewsko-Wileńskiej do przyjmowania i roztrząsania wywodów szlacheckich obranymi, złożony został wywód rodowitości szlacheckiej Familii Urodzonych Czyżów (herbu Godziemba), przez który gdy dowiedzionym zostało, że dom ten będąc starożytną rodowitością szlachecką zaszczyconym za pośrednictwem złożonych w zebraniu szlacheckim wówczas Namiestnictwa Mohylewskiego annexów dostojność szlachecką udowodniających otrzymał jej w temże zebraniu zatwierdzenie jakowem objęci zostali Jan Czyż za pierwszego przodka w niniejszym wywodzie biorący się i syn jego Abdyasz, o takowej rzeczywistości dostateczne przyniosło upewnienie świadectwo zebrania szlacheckiego Mohylewskiego Namiestnictwa roku 1795 9bra 24 za No 1120 wydane, a tegoż roku i miesiąca na Sądach Powiatowych Mohylewskich jawione i do Księgi pod No. 647 wpisane we względzie utwierdzonego wywodu rodowitości szlacheckiej Abdyasza Janowicza Czyża i umieszczenie tej familii do Księgi Szlachty Namiestnictwa Mohylewskiego Klasy szóstej uzyskane.\nRzeczony Abdyasz Janowicz Czyż zamieszkały w Księstwie Żmudzkim ze związków ślubnych z urodzoną Anną Kiełczewską wydał na świat syna Marcina wywodzącego się dopiero podług świadectwa metryki chrztu jego roku 1766 9bra 11 dnia w księgach kościoła parafialnego jaszwojmiskiego zapisanej. W dalszej kolei Marcin syn Abdyasza Czyż ożeniony z urodzoną Weroniką Jacuńską zostawił po sobie trzech synów z ojcem ten wywód składających jako to Benedykta, Jakuba i Antoniego-Onufrego dwuimiennego Czyżów o czem upewniły metryki ich chrzestne a mianowicie 1800 Augusta 25 Benedykta w księgach kościoła parafialnego jaszwojmiskiego. 1808 Aprila 20 Jakuba i 1810 Junij 5 Antoniego-Onufrego synów Marcina Czyżów w księgach kościołach czekiskiego zapisane.\nWywodzący się urodzony Marcin Czyż że ma w swoim dzierżeniu arendownem folwark Jankuny w powiecie rosieńskim położony dziedzictwa urodzonego Przyjałgowskiego starosty kier. O tem dało wiedzieć jego prawo trzyletnie arendowne rzeczonemu Czyżowi roku 1817 Apryla 11 dnia wydane. Wywodzący się urodzeni Czyżowie, że prowadząc życie szlacheckiemu stanowi przyzwoite listę familii swej podali oraz jako w powiecie rosieńskim mający swoje mieszkanie do księgi rodosławnej tegoż powodu są wpisani, o tem naprzód kwit Izby Skarbowej Litewsko-Wileńskiej roku 1818 Augusta 21 z przyjęcia listy familii. Powtóre świadectwo Kancelarii Marszałka Powiatu Rosieńskiego o zapisaniu do księgi rodosławnej pod No. 686 urodzonym Marcinowi ojcowi, Benedytkowi, Jakubowi i Antoniemu synom Czyżom roku 1818 7bra 3 dnia wydane dostatecznie upewniło.\nNa fundamencie przeto takowych wyżej poszczególnionych dowodów rodowitość starożytną szlachecką Familii Urodzonych Czyżów probujących, my Marszałek Guberński i Deputaci Powiatowi stosownie do przepisów w Dyplomacie pod 1785 Najłaskawiej szlachcie nadanym wyrażonych, niemniej też pilnując się prawideł w Ukazach z Rządzącego Senatu Rządowi Guerńskiemu Litewsko-Wileńskiemu przesłanych Familię Urodzonych Czyżów a mianowicie wywodzących się jako to: Marcina syna Abdyasza Janowicz ojca, Benedykta, Jakuba, Antoniego-Onufrego dwu-imienngo synów Czyżów za rodowitą i starożytną szlachtę polską uznajemy, ogłaszamy i onych do Księgi Szlachty Gubernii Litewsko-Wileńskiej na mocy Ukazu z w roku 1801 Maja 5 dnia nastałego Klasy 1 zapisujemy.\nTemat postu: Wysłany: 26-11-2012 - 19:13\nPoniżej zamieszczam tłumacznie z rosyjskiego podania z 1841 r. o potwierdzenia szlachectwa innej gałęzi Czyżów herbu Godziemba, wywodzącej się z tego samego pnia co Czyżowie w wywodzie złożonym w 1817 r. przez Gaspraw Czyża, marszałka szlachty gubernii wileńskiej, uczestnika Sejmu Wielkiego (zamieszczony w pierwszym wątku).\nNajjaśniejszy Pan, Wielki Imperator, Samodzierżca Wszechrosji, Najmiłościwiej panujący Mikołaj Pawłowicz!\nSzlachcic Justyn, syn Jana, Czyż prosi o to, co następuje:\nW wywodzie złożonym przed Deputacją Wywodową Szlachecką Gubernii Litewsko-Wileńskiej w Wilnie w dniu 8 kwietnia 1804 roku [wywód z 1804 r. prawdopodobnie się nie zachował - przyp. mziel], mój zmarły ojciec Jan, syn Antoniego, Czyż wraz z synami: Antonim, Józefem, Wincentym i wnioskodawcą Justynem, zostali uznani za przynależnych do dziedzicznego stanu szlacheckiego. Zgodnie z rezolucją z 30 marca 1835 roku zostali objęci wywodem synowie wnioskodawcy: Tomasz Gaspar, Józef Paweł, Feliks Jerzy i Justyn Wincenty Czyż. Wywód ten podlega ustanowionej rewizji, gdyż we wspomnianym wywodzie nie były umieszczone dowody bliżej dokumentujące rzeczywiste pochodzenie szlacheckie, m. in. nie wspomniano w wywodzie wielu dokumentów utraconych podczas zamieszek wojennych, które miały miejsce w 1812 r. i dzisiaj niemożliwych do odzyzskania.\nW związku z czym ja, wnioskodawca, by otrzymać potwierdzenie przynależności do szlachty, zebrałem wszystkie możliwe do odzyskania dokumenty, niektóre wymienione w wywodzie, inne ponownie odzyskane.\nPrzedstawiam owe z następującymi wyjaśnieniami: chociaż w wywodzie z 1804 r., jako protoplasta rodu jest wskazany Mikołaj Mikołajewicz Czyż, który miał trzech synów Jakuba, Matysa i Mikołaja, z nich od Mikołaja - Mikołaj, od Jakuba - Adam i Mikołaj, ale o pochodzeniu tych przodków wnioskodawca świadectw przedstawić i odnaleźć nie mógł, w związku z czym nie przedstawia.\nTo, że od Mikołaja Jakubowicza urodził się syn Michał Czyż, posiadający na mocy prawa szlacheckiego majętność ziemską Stracza Niedroszla zwane Krzyżanowszczyzną ze wsią Giejżany, z chłopami z powiatu oszmiańskiego, które odziedziczył po swoim ojcu Mikołaju Jakubowiczu Czyżu oraz innych przodkach, a które później przekazał swojemu synowi Antoniemu Czyżowi, co udowadnia jego, Michała Mikołajewicza Czyża, testament sporządzony 12 grudnia 1706 r. a oblatowany 13.08.1736 r. w Wileńskim Sądzie Grodzkim.\nAntoni Michałowicz Czyż, posiadając rodowite mienie Stracza Niedroszla zwane Krzyżanowszczyzną ze wsią Gejżany, z chłopami w niej zamieszkującymi, zawarł związek małżeński ze szlachcianką Zofią z domu Niekraszewicz, zaś posag jej włączył do własnego mienia. Później Antoni Michałowicz i Zofia z domu Niekraszewicz, oddzieliwszy od majątku Stracza Niedroszla zwanego Krzyżanowszczyzną wieś Gejżana wraz z chłopami, sprzedali szlachcicowi Benedyktowi Goszkowi, co zostało udowodnione w dokumentach sprzedaży wydanych 10 kwietnia 1744 r. oraz przedstawionych w Wileńskim Sądzie Grodzkim 10 października 1763 r., w których to właśnie wyjaśniono, że w/w mienie Stracza Niedroszla zwane Krzyżanowszczyzną i wieś Gejżany wraz z chłopami dostał od ojca Michała, dziadka Mikołaja i pradziadka Jakuba Czyżów.\nAntoni Michałowicz i Zofia z domu Niekraszewicz pozostawili po sobie syna Jana Czyża, który oddziedziczył po swoim ojcu mienie rodowe Stracza Niedroszla zwane Krzyżanowszczyzną wraz z matką Zofią po pierwszym małżeństwie Czyż, zaś po drugim małżeństwie Adamowiczową, sprzedał szlachcicom Górskim, jak to wynika z dokumentów sprzedaży wydanych 7 kwietnia 1757 r. i w tym samym roku 20 lipca oblatowanych w Głównym Trybunale Litewskim.\nJan Czyż, którego prawowitość pochodzenia od rodziców swoich Antoniego i Zofii Czyżów wymienionych w dokumentach sprzedaży jest potwierdzana metryką zapisaną 7 czerwca 1729 r. w księgach świrskiego kościoła parafialnego i potwierdzoną w prawdziwości przez Wileński Rzymskokatolicki Konsystorz, co zostało wskazane w Wywodzie z 1804 r. zrodził czterech synów: Antoniego, Józefa, którzy umarli bez potomstwa, w związku z czym nie ma potwierdzenia ich pochodzenia [Józef umarł bez potomstwa męskiego, ale z Domicellą Balińską miał 2 córki: Józefę, która wyszła za mąż za Konstantego Pieślaka oraz Anielę, ktora wyszła za mąż za Sylwestra Pieszkę - przyp mziel]; trzeciego – Wincentego dowodów pochodzenia, którego na dzień dzisiejszy wnioskodawca nie posiada, które sam jest zobowiązany dostarczyć; czwartego, wnioskodawcę, Justyna Piotra posiadającego czterech synów o dwóch imionach Tomasza Gaspara – który posiada dwóch synów: Stanisława Mikołaja i Józefa Jerzego; Józefa Pawła, Feliksa Jerzego i Justyna Wincentego Czyżów, czego dowodzą metryki chrztu wnioskodawcy Justyna Piotra, syna Jana 06.02.1780 r., Tomasza Gaspra 27.08.1805 r., Józefa Pawła 02.04.1818 r., Feliksa Jerzego 14.04.1821 r., Justyna Wincentego 15.07.1823 r. synów Justyna; Stanisława Mikołaja 03.05.1836 r. i Józefa Jerzego 05.04.1838 r. synów Tomasza Czyża – w parafialnych księgach kościołów Świrskiego, Ławaryskiego oraz Bystrzyckiego zapisane i potwierdzone w prawdziwości przez Wileński Rzymskokatolicki Konsystorz.\nŻe zmarły ojciec wnioskodawcy Jan, syn Antoniego, Czyż, sam wnioskodawca Justyn i nieżyjący starsi bracia wnioskodawcy Antoni, Wincenty i Józef Czyż według rewizji 1795 r. zostali wniesieni na listę szlachecką i do rewizji 1816 r. została przez nich podana historia ich rodu szlacheckiego, jak również niniejsi świadkowie potwierdzający szlacheckość rodu: wnioskodawca Justyn Piotr z synami: Tomaszem Gasparem – posiadającym dwóch synów: Stanisława Mikołaja i Józefa Jerzego; Józefem Pawłem; Feliksem Jerzym, Justynem Wincentym Czyż; korzystając z otrzymanych od przodków praw i przywilejów płynących z przynależności do stanu szlacheckiego na podstawie dokonanych spisów ludności, nie podlegały opodatkowaniu „pogłównemu” ani żadnym innym.\nPrzy ostatnim spisie ludności, na podstawie wywodu z 8 kwietnia 1804 r. oraz dodatkowej rezolucji 30 marca 1835 r., zapisani na listę szlachecką klasy drugiej, powiatu wileńskiego; oraz, że wyżej wyjaśniony Wywód i inne dokumenty wchodzące w ów wywód nie budzą wątpliwości i ród Czyż posiada zarówno prawo, że oni, Czyżowie, z powodu swojej niezamożności, tłumaczenia swoich dokumentów mogą dokończyć na zwykłym papierze. O tym wszystkim świadczy:\n1) kopia rezolucji Wileńskiej Izby Skarbowej z dnia 23.11.1827 r., nr 10064,\n2) pokwitowanie tejże Izby 06.07.1816 r., nr 267,\n3) świadectwo Wileńskiego Powiatowego Przewodniczącego Szlachty 27.05 tegoż roku, nr 1114.\nW związku z powyższym najuniżeniej proszę przedstawione dowody rozpatrzyć na podstawie tego, że szlacheckość posiadają obecnie ród ów stanowiący: wnioskujący Justyn Piotr, syn Jana z synami: Toamszem Gasparem – posiadającym dwóch synów: Stanisława Mikołaja i Józefa Jerzego; Józefa Pawła; Feliksa Jerzego, Justyna Wincentego Czyżów, zatwierdzić, sprawę wnieść do rewizji przynależności i wydać kopię postanowienia jakie zostanie podjęte, z poświadczeniem wysłania sprawy.\n26 kwietnia 1841 r.\nNależy przedstawić do Wileńskiej Deputacji Wywodowej Szlacheckiej.\nTo podanie, na podstawie słów wnioskującego, pisał Dominik, syn Franciszka, Czyż, a zostało podpisane przez samego wnioskującego.\nPodpis: Justyn, syn Jana Czyż\nNiniejsze podanie, z powodu choroby, upoważniam przekazać szlachcicowi Lucjanowi Dominikowi Czyżowi,\nPodpisano – Justyn Czyż\nMiejsce zamieszkania – powiat wileński w majątku Łasze\nStrona wygenerowana w czasie 0.073230 sekund(y)


Popłyńmy tam B.O.R.Y.\nchevron_right Popłyńmy tam\n"Popłyńmy tam" to pierwsza płyta zespołu B.O.R.Y.\nPiosenki stanowią przekrój wielu lat działalności zespołu. W znakomitej większości to piosenki autorskie, choć jest też kilka powstałych na bazie utworów innych autorów. Niektóre piosenki nigdy wcześniej nie zostały wykonane publicznie.\n1. Mały Ragtime o Wielkim Morzu - sł. A. Papliński, T. Borkowski/ muz. T. Borkowski\n2. Molly - sł. / muz. T. Borkowski\n3. Oda do Stali - sł. A. Papliński / muz. T. Borkowski, M. Jusiński\n4. Szanta Seksistowska - sł. A. Papliński / muz. T. Borkowski\n5. Do Kabestanu Bracie Stań - sł. A. Papliński / muz. T. Borkowski, M. Jusiński, B. Zbroszczyk\n6. Piratem Być - sł. A. Papliński / muz. T. Borkowski\n7. Ballada o Zapomnianych - sł. A. Papliński / muz. T. Borkowski\n8. Popłyńmy Tam - sł./ muz. T. Borkowski\n9. Garaż czyli Rock-Szanta - sł. A. Papliński / muz. T. Borkowski\n10. Szanta Prawiczka (w odpowiedzi Dziewicy) - sł. A. Papliński wg. ,,Szanta Dziewicy"sł./ muz. M. Kowalewski\n11. Reuben James - sł. A. Papliński / muz. J.P. Webster\n12. bonus track: Koło - sł. E. Staniucha, J. Mościcki / muz. C.H. Gabriel\nHiszpańskie dziewczyny i inne mendrygałki - książka + CD\nWiatr na wantach gra - śpiewnik


strzelec Aleksander Nadolny „Karp” Data wywiadu: 2007-04-05 Formacja: Zgrupowanie „Chrobry II” Dzielnica: Śródmieście Północne Nadolny Aleksander, urodzony 10 czerwca 1926 roku w Warszawie; w konspiracji i w Powstaniu pseudonim „Karp”.Proszę powiedzieć, jak pan pamięta czas przed wojną? Co pan robił? Przede wszystki ...\nstrzelec Wojciech Niemiec „Skoczek” Data wywiadu: 2007-01-17 Formacja: Zgrupowanie „Chrobry II” Dzielnica: Śródmieście Północ Nazywam się Wojciech Niemiec, urodziłem się w 1929 roku w Warszawie. Dzieciństwo spędziłem prawie w całości w Międzylesiu pod Warszawą, na osiedlu Wiśniowa Góra, to była wschodnia część Międ ...\nłączniczka Maria Teresa Nostitz-Jackowska „Hanka”, „Teresa” Data wywiadu: 2006-09-26 Formacja: batalion „Kiliński” Dzielnica: Śródmieście Północne Nazywam się Maria Teresa Nostitz-Jackowska. W czasie Powstania wstąpiłam do batalionu „Kiliński” i tam prawie przez cały czas Powstania byłam do końca. Opowiem wszystko po kolei jak to było. ...\nstrzelec Waldemar Nowakowski „Gacek” Data wywiadu: 2006-09-23 Formacja: zgrupowanie „Waligóra” Dzielnica: Wola Waldemar Nowakowski, urodziłem się 3 stycznia 1933 roku w Warszawie. Byłem jednym z najmłodszych łączników, żołnierzy łączników podkreślam, Powstania Warszawskiego w Zgrupowaniu „Waligóra” n ...\nłączniczka Zofia Nasierowska „Pobudża”, „Biały Warkocz” Data wywiadu: 2006-06-28 Formacja: Batalion „Sokół” Dzielnica: Śródmieście Południowe Zofia z Dąbskich Nasierowska, byłam w Batalionie Szturmowym „Sokół”, którego dowództwo mieściło się przy ulicy Nowogrodzkiej 3/5. To była placówka koło BGK, myśmy byli ze strony BGK. [Służył ...\nkapral podchorąży, zastępca dowódcy plutonu Maciej Nasierowski „Brzoza” Data wywiadu: 2006-06-28 Formacja: Batalion „Gustaw”, kompania „Harcerska Dzielnica: Wola, Stare Miasto, Śródmieście Nazywam się Maciej Nasierowski, mam osiemdziesiąt jeden lat. Jeśli chodzi o mój pseudonim, to trochę rozciągnę tą sprawę, bo harcerski pseudonim [to] „Kim”, jeżeli chodzi o wojskowy przydzia ...\nszeregowy, strzelec Zbigniew Nartowski „WILK” Data wywiadu: 2006-03-09 Formacja: XXVI obwód AK Dzielnica: Wola Nartowski Zbigniew, pseudonim okupacyjny „Wilk”. W lutym 1941 roku przez rekomendację kolegów Ryszarda Makulskiego i Henryka Knyta zostałem zaprzysiężony na żołnierza Związku Walki Zbrojnej ...


Endokrynolog na NFZ Gdynia - z-miasta.pl\nEnokrynolog to lekarz o specjalizacji, który zajmuje się leczeniem zaburzeń hormonu tarczycy, trzustki czy jajników. W Gdyni znajdziemy wielu takich specjalistów w służbie NFZ. Jeśli czujemy się ciągle zmęczeni i osłabieni warto skorzystać z porad endokrynloga. Choroba ta może bazować na genach przekazywanych przez członków rodziny. Wiek oraz dieta też mają wpływ na tą chorobę.\nNajczęstsze choroby leczone przez endokrynologa:\nJeśli poczujemy nagły spadek lub wzrost wagi, pojawienie się trądziku, nadmierne owłosienie u kobiet, nieregularne miesiączki oraz wahania nastroju powinniśmy zgłosić sie do internisty, który wypisze nam skierowanie i powinniśmy zarejestrować się do endokrynologa. Jest bardzo dużo takich specjalistów w Gdyni, którzy przyjmują na NFZ i nie koniecznie musimy korzystać z prywatnych gabinetów. Kolejki na NFZ są bardzo duże, oczekiwanie na wizytę do takiego specjalisty może trwać nawet do 8 miesięcy. Endokrynolog na NFZ po zebraniu najważniejszych informacji kieruje nas na morfologię krwi, badanie TSH. Może zlecić także wykonanie USG tarczycy, badania fT4 I 3 oraz na badanie poziomu witaminy D3. Witamina d3 odpowiada za nadczynność przytarczycy.\nBadanie tarczycy na NFZ Gdynia\nBadaniem tarczycy zajmuje się endokrynolog. Gdynia to miasto ludzi dbających o zdrowie, dlatego też miasto to dba o kompleksową diagnostykę chorób tarczycy w NZOZ "Abc Family Med". Dziedzina zajmująca się zaburzeniami funkcjonowania tarczycy to endokrynologia, która zatrudnia endokrynologów przyjmujących w ramach funduszu zdrowia. Na chwilę obecną w Gdyni są 4 placówki udzielające świadczenia endokrynologa, których średni czas oczekiwania to ponad rok.\nBadanie TSH – Co to jest ?\nTSH jest to hormon tyreotropowy, wydzielany przez przysadkę mózgową. Działa na gruczoł tarczowy, pobudzający go do produkcji hormonów: tyroksyny oraz trójjodotyroniny. Wyniki badania TSH pozwalają ocenić prawidłowe funkcjonowanie tarczycy. Badanie TSH zalecane jest najczęściej w celach diagnostycznych pracy tarczycy, niepłodności oraz u noworodków. Badanie to robi się po to, by wykryć niedoczynność lub nadczynność tarczycy.\nBadanie hormonów tarczycy stężenie wolnej trijodotyroniny FT3 oraz badanie poziomu tyroksyny FT4\nBadanie takie zaleca endokrynolog, refundowane przez NFZ wtedy, gdy wynik TSH wyjdzie nam zły. Wtedy też dowiemy się czy tarczyca funkcjonuje poprawnie może wyjaśnić pojawienie się różnych niepokojących objawów chorobowych w organizmie, ponieważ jeśli tarczyca nie działa prawidłowo, to będziemy odczuwać duże dolegliwości. Badanie poziomu tyroksyny, czyli FT4, przydatne jest też w diagnostyce niepłodności u kobiet i wiąże sie w przypadku nieprawdiłowego wyniku TSH. Zwłaszcza prawidłowy poziom T3 i T4 jest ważny dla niemowląt, ponieważ niedobór może spowodować niedorozwój umysłowy. Przed badaniem tarczycowym należy zgłosić się na czczo i jeśli zażywamy inne leki, nie należy ich brać przed badaniem dopiero po badaniu.\nALAT, ASPAT, Fosfataza Alkaliczna, GGTP, Bilirubina\nPozostałe badania wykonywane są w ramach świadczeń poradni specjalistycznych: endokrynologicznej, ginekologicznej, chorób zakaźnych. O tym jakie badania należy wykonać u danego pacjenta decyduje lekarz na podstawie swojej wiedzy i doświadczenia zawodowego, wykorzystując możliwości diagnostyczne refundowane przez NFZ odpowiadający wykonywanej przez lekarza specjalizacji. Podsumowując ten artykuł, jeśli się leczycie w placówce, która ma kontrakt z NFZ, to ta placówka musi skierować Was na badania kontrolne czy diagnostyczne. Jeśli leczycie się prywatnie musicie płacić za badania z własnej kieszeni i żaden lekarz na NFZ nie powinien ich przepisać.\nPrzychodnie na NFZ Gdynia\nNZOZ "Przychodnia Dąbrowa -Dąbrówka" ul. Sojowa 24\nNZOZ "Przychodnia u Źródła Marii" ul. G.Zapolskiej 1a\nSpecjalistyczna Przychodnia Lekarska "Śródmieście" ul. Armii Krajowej 44\nNZOZ "Abc Family Med" ul. Małopolska 11/1


Poczta Kwiatowa® Lębork- nasze kwiaciarnie doręczają kwiaty na cały świat\nKwiaty z dostawą do Lęborka\nPoczta Kwiatowa ® - Lębork - W każdej kwiaciarni oznaczonej logo Poczty Kwiatowej ® w Lęborku można zamówić piękne kwiaty, opłacić i przesłać do dowolnego miejsca na terenie całego kraju. _x000D_ _x000D_ Lębork to miasto, w którym cenne i ciekawe zabytki przyciągają turystów z całego świata. Będąc w Lęborku trzeba zobaczyć kościół św. Jakuba z przełomu XIV i XV wieku, Basztę Bluszczową i zamek Krzyżacki. _x000D_ _x000D_ Cantedeskii to bez wątpienia wyjątkowe i piękne rośliny. Jednak jedyną ich wadą jest toksyczność. Cantedeskia może wywoływać zatrucia pokarmowe. Dzięki zawartym w sobie szczwianom wapnia powodujące podrażnienia, obrzęki i wymioty. Dlatego posiadając tę roślinę w swoim ogrodzie, czy doniczce pamiętajmy, aby wszelkie prace pielęgnacyjne wykonywać w rękawiczkach. Cantedeskia może także negatywnie wpływać na zdrowie domowych zwierzaków. _x000D_ _x000D_ Poczta Kwiatowa ® - Lębork - Przebywając w mieście Lębork, warto pamiętać, że nasza sieć ma także i tu swoje partnerskie kwiaciarnie. Zapraszamy do naszej oferty.


Pocałuj tę żabę Audiobook CD Audio - Brian Tracy, Christina Stein - Audiobook cd | Gandalf.com.pl\nPocałuj tę żabę Audiobook CD Audio\nPocałuj tę żabę! 34.16 zł\nPocałuj tę żabę Audiobook CD Audio 34.82 zł\nPocałuj tę żabę! - audiobook mp3 30.02 zł\nPocałuj tę żabę! - mobi, epub 30.02 zł\nPocałuj tę żabę Audiobook CD Audio - opis produktu:\nPocałuj tę żabę to książka dla wszystkich. Nawiązując tytułem do swojego międzynarodowego bestselleru Zjedz tę żabę, w którym Żaba personifikowała wszelkiego rodzaju skłonności do zwlekania, Brian Tracy wraz z córką Christiną Tracy-Stein, wziętą psychoterapeutką z Kalifornii, piszą o `Żabach naszego życia`. Tym razem chodzi jednak o inny rodzaj Żab, o te mianowicie, które tkwią w nas i które trzeba wyeliminować, jeśli chcemy, aby nasze życie miało sens, było udane i szczęśliwe.\nAutorzy analizują przyczyny negatywnych cech, myśli, emocji i kontaktów, które są zmorą wielu ludzi i które utrudniają nam osiągnięcie tego, co każdy z nas mógłby osiągnąć. Poszczególne rozdziały pomagają w odkryciu przyczyn tych kłopotów i podają konkretne rozwiązania. Brian Tracy opiera się na doświadczeniu zdobytym w czasie swoich spotkań z milionami słuchaczy i odbytych seminariach, a jego córka ? na tysiącach godzin zajęć terapeutycznych. Razem tworzą doskonały duet. Krok po kroku prowadzą Czytelnika przez obszary zakłóceń w relacjach z innymi ludźmi, proponując szereg prostych ćwiczeń, które można od razu wprowadzić w życie i które warto zastosować, aby raz na zawsze zostawić za sobą ``Żaby naszego życia` i osiągnąć szczęście i równowagę duchową.\nNaturalny stan każdego zdrowego człowieka charakteryzuje się uczuciem szczęścia, spokoju, radości i pozytywnego napięcia, wynikającego z faktu, że się żyje. W tym naturalnym stanie budzisz się każdego dnia gotowy do działania. Myślisz pozytywnie zarówno o sobie, jak i o ludziach z twojego otoczenia. Cieszysz się ze swojej pracy i daje ci ona wiele satysfakcji; czujesz, że dzięki niej robisz w życiu coś pozytywnego. Warto - i to może być twoim zasadniczym celem - tak zorganizować życie, aby odczuwać ten stan jak najczęściej.\nAudiobook cd Pocałuj tę żabę Audiobook CD Audio pochodzi z wydawnictwa Mt Biznes. Autorami książki są Brian Tracy, Christina Stein. Należy do gatunków: poradniki, praca, biznes. Publikacja dostępna jest również w formie elektronicznej.\nBrian Tracy, Christina Stein - posłuchaj także\n-23% Pocałuj tę żabę Audiobook CD Audio audiobook cd


① Przewozy do Anglii z Stąporków w ekstra warunkach !\nSzukasz busów z Stąporków do Anglii ?\nOferujemy komfortowe busy z Stąporków do Anglii codziennie !\nBusy z Stąporkowa do Anglii to alternatywa dla podróży samochodem, jest znacznie wygodniejsza, i tańsza !\nŻycie to ciągłe zmiany, których nie należy się bać,ale podejmować nowe wyzwania. Nie można patrzeć tylko w przeszłość, bo to już było! Należy odważnie zacząć patrzeć w przyszłość. Małe zarobki w kraju motywują Cię do zmiany pracy, nie wahaj się podjąć wyzwania! Twoje życie jest w twoich rękach. A przewozy z Stąporkowa do Anglii ułatwią Ci zrealizować plany. Dowieziemy Cię bezpiecznie pod wskazany adres. Standardem u nas jest usługa ,,z adresu pod adres”. Nasz luk bagażowy pomieści twoje bagaże.\nBusy z Stąporkowa do Anglii są bardzo dokładnie sprawdzane pod względem technicznym !\nPrzewozy z Stąporkowa do Anglii możesz zarezerwować telefonicznie, SMS-em , albo poprzez formularz zgłoszeniowy, jest to szybki i prosty sposób.\nBusy Stąporków Anglia !


Lubuskie/ 161 tys. odszkodowań za szkody wyrządzone przez zwierzęta chronione - WP Finanse\nLubuskie/ 161 tys. odszkodowań za szkody wyrządzone przez zwierzęta chronione\nW woj. lubuskim za szkody wyrządzone w 2014 roku przez zwierzęta prawnie chronione naliczono nieco ponad 161 tys. zł odszkodowań - poinformował PAP Tomasz Kozłowski z Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Gorzowie Wlkp.\nOd lat najwięcej szkód na terenie woj. lubuskiego wyrządzają bobry. W tym roku wysokość odszkodowań za takie zniszczenia wyniosła 156,7 tys. zł (w 2013 r. - 129,5 tys. zł). Pozostałe pieniądze wypłacono za szkody, za które odpowiedzialne były wilki.\nBobry niszczą przede wszystkim drzewa, obwałowania stawów rybnych i wały przeciwpowodziowe. W regionie ich liczebność jest szacowana na ok. 8 tys. osobników.\nW Lubuskiem występują znakomite warunki dla bobra europejskiego - region przecina wiele dużych, średnich i małych rzek, jest dobrze rozwinięta sieć kanałów, a przy tym duże zalesienie. Jednym ze sposobów ograniczania negatywnego oddziaływania tych zwierząt na gospodarkę rolną, leśną czy ochronę przeciwpowodziową jest ich odstrzał redukcyjny. W tym sezonie w woj. lubuskiego będzie można odstrzelić 543 bobry. Przed rokiem ten limit wyznaczono na 1078 sztuk, myśliwi odstrzelili wówczas 369 bobrów.\nZgodnie z prawem bóbr europejski podlega częściowej ochronie gatunkowej. Oznacza to, że zabronione jest zabijanie, okaleczanie i chwytanie tych zwierząt. Nie można także ich niepokoić oraz niszczyć tam i żeremi bez wymaganego prawem zezwolenia.\nW zeszłym roku do RDOŚ w Gorzowie Wlkp. wpłynęło 10 zgłoszeń domniemanych ataków wilka na zwierzęta gospodarskie. W czterech przypadkach nie potwierdzono śladów obecności wilków, w trzech uznano, że nie zostały zachowane wymogi zabezpieczenia zwierząt gospodarskich przed atakiem drapieżnika z zewnątrz. Trzy wnioski rozpatrzony pozytywnie. Na ich podstawie wpłacono dotychczas 5 tys. zł.\nLiczebność wilków w woj. lubuskim szacowana jest na osiem watah, przy średniej 4 - 6 szt. w jednej rodzinie. W Lubuskiem wilki występują głównie w trzech rejonach: na południowym zachodzie, w północnej części Borów Dolnośląskich, w Puszczy Rzepińskiej i Puszczy Noteckiej.\nZwierzęta gospodarskie stanowią zaledwie 2-3 proc. masy zjedzonego przez wilki pokarmu. Najczęściej atakowane są owce, kozy, daniele i bydło, rzadziej psy i konie.\nKozłowski przypomniał, że wilk jest prawnie chroniony w Polsce, a jego zabijanie, a nawet płoszenie, jest zabronione.


Projektowanie mebli i wnętrz, projektant mebli - Anna Kotkiewicz\n1. Projektowanie mebli\nPoszukujesz nowych ciekawych pomysłów, które z powodzeniem możesz zastosować w swoich wnętrzach? Ta strona jest właśnie dla Ciebie. Jeśli chcesz zamówić projekt wnętrza wraz z projektem mebli zadzwoń, lub napisz:\ntel: 663 612 976\ne-mail : komodo.meble@gmail.com\n2. Kuchnia i meble kuchenne\nPomieszczenie kuchenne to centrum życia rodzinnego. Każda kuchnia, aby spełniała swoją funkcję z powodzeniem, musi być odpowiednio zaprojektowana. Bazując na swoim doświadczeniu zaprojektuję dla Ciebie meble, które od początku do końca będą dostosowane do Twoich potrzeb i wymagań. Razem przemyślimy i przedyskutujemy ustawienia poszczególnych szafek, ich wyposażenie i kształt oraz detale, które nadadzą kuchni charakter i wyraz.\nAutor: Unknown o 00:17 173 komentarze:\nAutor: Unknown o 09:06 100 komentarzy:\nAutor: Unknown o 03:52 101 komentarzy:\nAutor: Unknown o 02:20 68 komentarzy:\nAutor: Unknown o 00:12 53 komentarze:


Kosmetycznie i nie tylko - blog kosmetyczny: Dwa ciekawe gadżety do mycia twarzy / Calypso i Ebelin\n3 listopada 2014 Etykiety: Calypso, demakijaż, Ebelin, pielęgnacja, pielęgnacja twarzy\nCALYPSO / GĄBKA DO DEMAKIJAŻU\nGąbeczki Calypso używam do mycia twarzy razem z żelem, pianką a nawet z czarnym mydłem (osobiście uwielbiam to ostatnie połączenie). Dzięki tej małej gąbeczce skóra jest lepiej oczyszczona niż gdy myje ją samymi dłońmi. Świetnie zmywa wszelkie zanieczyszczenia i pozostałości po demakijażu (makijaż, szczególnie oczu zawsze wcześniej zmywam płynem micelarnym). Gąbka jest bardzo miękka i nigdy nie spowodowała podrażnień. Rewelacyjnie sprawdza się też do zmywanie maseczek.\nPo wyschnięciu twardnieje (wygląda wtedy jak sucharek), ale wystarczy ponownie ją zmoczyć żeby odzyskała miękkość. Zauważyłam też, że używając tej gąbki zużywam mniej kosmetyku myjącego.\nCena: ok 5zł / 2szt\nEBELIN / SILIKONOWA MYJKA MASUJĄCO-PEELINGUJĄCA\nTego dziwaka wypatrzyłam w DMie. Zaciekawił mnie do tego stopnia, że wrzuciłam go do koszyka. W połączeniu z żelem całkiem nieźle myje, ale ja najbardziej lubię to jak masuje skórę. Naprawdę fajne uczucie a po jej użyciu skora jest przyjemnie wygładzona. Wypustki są miękkie, wiec nie drapią i nie podrażniają. Można ją z powodzeniem używać też do mycia pędzli.\nŁatwa do utrzymania w czystości i bardziej higieniczna niż gąbka więc nie trzeba jej tak często wymieniać. Moją kupiłam ponad rok temu i nadal wygląda jak nowa.\nCena: ok 2€\nUżywacie takich gadżetów do mycia twarzy?\nBijum 3 listopada 2014 20:08\nGąbeczki miałam, ale jakoś się z nimi nie polubiłam. Za to ta silikonowa myjka bardzo mnie zaciekawiła :)\nMalinkowy Świat 3 listopada 2014 20:19\nKiedyś miałam gabeczke z avonu ale to było daaawno temu:-)\nSucharka poszukam w Rossmanie,bo już od jakiegoś czasu chodzi za mną taki gadżet :-)\nmoooni-que 3 listopada 2014 20:25\nMoja siostra używa tych gąbeczek i baaaaardzo sobie chwali :-)\nJak mi się uda, to dorzucę jej ten różowy gadżet do prezentu świątecznego :D\nUżywam tę gąbeczkę. ;) A jak będę w Niemczech w maju to zakupię tą silikonową;)\nBasia 3 listopada 2014 20:42\nTeż mam taką twardniejącą gąbkę, ale jakąś różową z Rossmanna :) Zmywam nią maseczki, a na co dzień do mycia twarzy używam jednak dłoni :)\nKarola 3 listopada 2014 20:45\nChyba wiem o jakiej piszesz, miałam taką, ale nie polubiłam bo tylko rozmazywałam mi maseczki :P\nnika88 3 listopada 2014 20:44\nTa silikonowa myjka z DM wygląda ciekawie, w pierwszej chwili pomyślałam że to Foreo Luna :D\nGąbeczki Calypso zawsze mam zamiar kupić, a później o nich zapominam, muszę je dopisać do pilnej listy zakupów w telefonie, już wiele dobrego o nich słyszałam, przydałyby się chociażby właśnie do zmywania maseczek :)\nStazyjka 3 listopada 2014 21:06\nmam taka silikonowa myjke, ale tylko z Avonu. bardzo dobrze sie sprawdza w polaczeniu z mydlem weglowym)))\nKorah 3 listopada 2014 21:08\nU mnie ta gąbeczka Calypso to must have od kilku ładnych lat. Na tę silikonową też mam chrapkę, na pewno wypróbuję, jak tylko nadarzy się okazja.\nMadame Peacock 3 listopada 2014 21:42\nChyba bardziej kupuje mnie tak Ebelin, jakoś nie lubię tradycyjnych gąbek, bo wydają mi się niehigieniczne - mimo częstego 'prania' po jakimś czasie mnie wysypywało\nRarity 3 listopada 2014 22:26\nMam taka myjke z żelu garniera : ) a calypso tez używam do zmywanie maseczek : )\nSolidaryExpensive 3 listopada 2014 22:38\nMam i to i to. I do tego i do tego nie jestem przekonana:)\nGabke lubie do zmywania makijazu, a ten drugi wynalazek uzywam tak o:)\nAnia 3 listopada 2014 22:42\nGąbeczki dobrze znam i od dawna używam :)\nsilikonowa myjka mnie kusi :)\nBizarre Case Carol 3 listopada 2014 23:12\nOstatnio kupiłam sobie podobne gąbeczki :)\nsaharu 4 listopada 2014 07:15\nte z rossmana u mnie sie nie sprawdziły miałam dwa opakowania . a tej 2 nie miałam może sobie zamówie :)\nMadziak 4 listopada 2014 10:13\njeżeli chodzi o gadżety do mycia twarzy, to mam dwa :) ściereczkę muślinową i szczoteczkę, która dostępna była kiedyś w Biedronce. Oba produkty bardzo lubię i chętnie do nich powracam :)\nAleksandra Anna 4 listopada 2014 10:16\ngąbek używałam, teraz ,mam rękawice i jestem z niej bardzo zadowolona :)\nSylla 4 listopada 2014 10:39\nZaciekawiła mnie silikonowa myjka ...\nYuki. 4 listopada 2014 10:51\nJa już od dawna zmywam maseczki gąbeczkami Calypso :)\nrównież mam podobne gąbeczki,a ta silikonowa mnie ciekawi\nmalenka 4 listopada 2014 12:09\nMi w myciu twarzy pomaga szczotka z Biedronki, ta podróbka Clarisonic :)\nTaka myjka to by mi się przydała !! :D Gąbeczki mam i bardzo je lubię ;D\nIwetto 4 listopada 2014 14:56\nEbelin używam do mycia pędzli i w moim przypadku najlepiej się w tym celu sprawdza :)\nsauria80world 4 listopada 2014 17:15\nsucharków używam od dawna a teraz marzy mi się foreo luna :)\nCat Girl 5 listopada 2014 18:01\nSzczerze powiedziawszy to nie używam takich akcesoriów, ale może warto by spróbować :)\nCzella 6 listopada 2014 12:01\nOd kilku miesięcy znów, po latach, używam gąbeczek Calypso, są super :) Kupiłam je by szybciej zmywać maseczki, ale używam ich też do mycia twarzy. Myjka Ebelin to manualna szczoteczka Luna :D\nLena 7 listopada 2014 10:58\nUżywam obu, ale Ebelin bardziej do prania pędzli :D\nAnonimowy 14 kwietnia 2017 10:21


Home | Ceny | Jęczmień | Ceny i notowania jęczmienia – 2-8 marca 2020 r.\n72 odsłon 0 komentarzy\nOceń artykuł! 7461\nIle kosztuje obecnie jęczmień konsumpcyjny, paszowy i browarniany? Na jakim poziomie kształtują się jego ceny minimalne i maksymalne? W których województwach są najwyższe, a w których najniższe? Zapraszamy do zapoznania się z cenami i notowaniami jęczmienia z marca 2020 r.\n2020-03-08 średnia cena skupu jęczmienia konsumpcyjnego w przedsiębiorstwach ustaliła się na poziomie 672 zł/t, w porównaniu do poprzedniego notowania doszło zatem do jej zastoju. Za surowiec paszowy z kolei dostawcom oferowano średnio 664 zł/t, czyli o 1% mniej niż w zeszłym tygodniu. Jęczmień browarniany osiągnął średnią cenę 752 zł/t, skupowano go więc o 2% drożej w porównaniu do ostatniego notowania.\nŚrednia cena jęczmienia, sprzedawanego na krajowych targowiskach, 2020-03-06 wyniosła 797 zł/t, w stosunku do danych z poprzedniego tygodnia wzrosła zatem o 1%. Najniższa odnotowana cena tony surowca wyniosła 650 zł, co jest równoznaczne z jej wzrostem o 8%. Najwyższa targowiskowa cena jęczmienia ukształtowała się na poziomie 1000 zł/t, nie uległa więc zmianie.\nNajniższą cenę jęczmień osiągnął obecnie w województwie: Lubelskie, gdzie sprzedaje się go po 688 zł/t. Notowania tego surowca są najwyższe w województwie: Lubuskie, tam bowiem kosztuje on 900 zł/t.\nW minionym tygodniu jęczmień można było nabyć po najniższej cenie na targowiskach: Opole Lubelskie (Lubelskie) i Skalbmierz (Świętokrzyskie), na których jego cena wyniosła 650 zł. Najwięcej tona zboża kosztowała na targowisku: Racibórz (Śląskie), gdzie za jęczmień płacono 1000 zł/t.\nCeny i notowania jęczmienia – 1-7 czerwca 2020 r.\n2896 , 2 , 0 , 0\n40754 , 0 , 0 , 0\n35320 , 0 , 0 , 0\n3178 , 0 , 0 , 0\n2180 , 0 , 0 , 0


Kilka godzin na zaopiniowanie aktów prawnych – takie terminy wyznacza resort zdrowia Naczelnej Radzie Lekarskiej.\nMinisterstwo Zdrowia daje samorządowi lekarskiemu zbyt mało czasu na zaopiniowanie aktów prawnych. W niektórych przypadkach, jakie miały miejsce ostatnio, jest to zaledwie kilka godzin. Jak informuje prezes Naczelnej Rady Lekarskiej Maciej Hamankiewicz, który zwrócił się w tej sprawie do ministra zdrowia, resort przekazuje projekty aktów prawnych z tak krótkim terminem zaopiniowania, że jego dotrzymanie nie jest możliwe.\nJako przykłady z kilku ostatnich dni wymienia pismo podsekretarza stanu w Ministerstwie Zdrowia Zbigniewa Króla, które wpłynęło do NRL 29 listopada br., a termin zgłaszania uwag upływał tego samego dnia.\nPodobnie było z pismem podsekretarza stanu Katarzyny Głowali, które wpłynęło 1 grudnia 2017 r. (piątek) wyznaczającym termin zaopiniowania projektu rozporządzenia do 4 grudnia (poniedziałek). Co więcej, w obu wymienionych przypadkach pismo z Ministerstwa Zdrowia zawiera wzmiankę, że niezgłoszenie uwag zostanie potraktowane jako akceptacja projektu.\nMaciej Hamankiewicz w liście do Konstantego Radziwiłła podkreśla, że samorząd lekarski jako istotny uczestnik procesu legislacyjnego w sprawach objętych zakresem regulacji aktów prawnych przygotowywanych przez Ministerstwo Zdrowia ma prawo oczekiwać poważnego traktowania w procesie stanowienia prawa w obszarze opieki zdrowotnej. Dlatego zwrócił się do ministra zdrowia z prośbą o ustalanie takich terminów opiniowania projektów aktów prawnych, aby konsultacje społeczne nie były sprowadzane do farsy.\n„Wyrażam także zdecydowany sprzeciw wobec polityki ministerstwa, która nieprzesłanie uwag do projektu w wyznaczonym terminie uznaje za akceptację projektu. Jest to swego rodzaju nadinterpretacja, bowiem niezgłoszenie uwag – szczególnie gdy termin zaopiniowania jest niemożliwy do dotrzymania – nie jest w żadnym wypadku równoznaczny z wyrażoną przez samorząd lekarski akceptacją dla projektu” – podsumowuje w piśmie prezes Naczelnej Rady Lekarskiej.\nDyżury poza oddziałem są zgodne z prawem


Czytelnik prosi o pomoc w znalezieniu sprawcy kolizji. „Zostałem uderzony i zepchnięty z drogi” | Kamienskie.info\nCzytelnik prosi o pomoc w znalezieniu sprawcy kolizji. „Zostałem uderzony i zepchnięty z drogi”\nLip 5, 2020 • 19:24 14 komentarzy\nJeden z naszych Czytelników prosi o pomoc! Dziś rano, auto należące najprawdopodobniej do mieszkańca Kamienia Pomorskiego za miejscowością Włodzisław uderzyło w jadącego w kierunku Golczewa Rovera. Kierowca wraz ze swoją partnerką porzucił samochód i zbiegł na piechotę.\nZdarzenie miało miejsce około godziny 4.15 nad ranem (5.07) tuż za miejscowością Włodzisław. Sprawca oraz podróżująca w samochodzie kobieta porzucili swojego Rovera i oddalili się na pieszo. Na całe szczęście poszkodowanemu nic się nie stało. – Sprawca to około 30 – 35 letni mężczyzna oraz młoda, szczupła kobieta w wieku około 25 lat – czytamy w poście.\nOsoby posiadające jakiekolwiek informacje o kierującym, proszone są o kontakt z Policją\nPoprzedni wpisW Kamieniu Pomorskim będą przekonywać do głosowania na Rafała Trzaskowskiego Następny wpisSprzedam ekran do projektora\nNapewno byli trzeźwi skoro spier.. lump i jego szlauf\nAuto ma właściciela i polisę oc, w wypadku jej braku wypłaci fundusz ubezpieczeniowy. Chyba nie ma znaczenia kto kierował jeśli ubezpieczenie w kraju jest na auto a nie na kierowcę jak w niektórych innych krajach.\nTo jest ciekawe porzucili rower , i uciekli na piechotę, właściciel był na miejscu zdążył zauważyć tylko wiek sprawców i nic więcej, a ludzie łapcie uciekinierów.\nA co miał ich łapać? Przeżyłeś kiedyś wypadek, oszołomienie po uderzeniu, niemożność otworzenia drzwi, a może nawet częściową utratę przytomności. Zamilcz lepiej i nie wypisuj tych idiotyzmów.\nUcieczka z miejsca wypadku. Mają pozamiatane. Zarówno kierowca jak i pasażerka.\nteż alkoholik mówi:\nbyli piani to uciekli\nTablice rejestracyjne i na policję a jak nie ma to na przedniej szybie jest naklejka z rejestracją\nOdpowiedź godna Sherlocka Holmesa\nDo Sosnowiec uciekli wiadomo gdzie\nRover chyba nie był sprawcy bo został zepchnięty\nTo z jakiego w końcu auta uciekli ??


Zamek w Besiekierach (gmina Grabów, powiat łęczycki) wzniósł w końcu XV stulecia wojewoda łęczycki Wawrzyniec Sokołowski, jako siedzibę rycerską. Miała ona wieżę i otoczona była fosą, której resztki zachowały się do dnia dzisiejszego.\nW 1597 roku zamek besiekierski został przebudowany przez kardynała Andrzeja Batorego. Kolejnej przebudowy, w 1655 roku, po uszkodzeniach w czasie potopu szwedzkiego, dokonał starosta łęczycki Jan Szczawinski. Jego herb Prawdzic przetrwał do dziś na zachowanym kartuszu. W XVIII stuleciu zamek był w rękach Gajewskich, którzy obniżyli budynek mieszkalny o jedno piętro.\nZamek besiekierski wzniesiono z cegły na planie prostokąta. Posiadał on zwodzony most prowadzący do wysuniętej poza południowy odcinek muru obwodowego wieży bramnej.\nPierwotny budynek mieszkalny istniał naprzeciw wjazdu i zamykał dziedziniec od północy. Był prostokątny, jednotraktowy, miał trzy kondygnacje i prawdopodobnie posiadał również piwnice. W czasach późniejszych dobudowano przy bramie kolejne budynki. Po opuszczeniu w 1800 roku zamek w Besiekierach nie został już zasiedlony i powoli popadł w ruinę.\nOstatnia aktualizacja: 2017-02-19 13:02:17


ActCAD 2022 STANDARD (upgrade old STD)\nSKU - ACT2022STDUPGLW\nActCAD STD to nowoczesne oprogramowanie 2D CAD, wyposażone w rozbudowane funkcje edycji rysunków 2D, modelowania szkieletowego oraz funkcje renderingu realizowanych projektów. ActCAD Standard natywnie obsługuje formaty DWG i DXF, jak również obsługę wielu innych formatów plików CAD, takich jak DGN, DWF, DWFX, DWT, IGS, IGE, IGES, PDF, STP, STEP, itd. Nowy ActCAD Standard oparty jest na najnowszym silniku IntelliCAD 10.1 i nowych bibliotekach ODA 2021. ActCAD Standard udostępnia zintegrowane narzędzie do wykonywania renderingu zrealizowanych projektów Artisan Renderera, wyposażony jest w Konwerter PDF do DXF oraz zintegrowaną wielofunkcyjną drukarkę ActCAD PDF Printer. Nowy ActCAD wczytuje pliki map numerycznych w formatach SQLITE, SHP oraz SDF. Nasze oprogramowanie obsługuje pliki geolokalizacji KML oraz KMZ. Umożliwia szybkie wstawienie skalibrowanych podkładów z obrazów rastrowych przy pomocy plików JGW, TFW, PGW, BPW. Nasze produkty zawierają równie wiele dodatkowych wbudowanych narzędzi zwiększających produktywność i interoperacyjność. Udostępniamy moduł samouczków wideo dostępny za darmo dla naszych klientów. Kup upgrade do nowego IntelliCAD 2022.