Człowieka od zawsze fascynował kosmos. Od zawsze zastanawiał się jak on wygląda i odwrotnie - jak my wyglądamy z kosmosu. Postęp technologiczny sprawił, że już dziś możemy przynajmniej w części, podziwiać naszą Błękitną Planetę.\nProgram umożliwiający tworzenie dynamicznych tapet i wygaszaczy ekranu na pulpicie. Dzięki zaawansowanej technologii użytkownik ma możliwość bieżącej obserwacji różnych zakątków świata.\nInnowacyjny program prezentujące trójwymiarowy model kuli ziemskiej. Jest niezastąpionym źródłem informacji. W programie dostępne są zarówno zdjęcia satelitarne, jak i lotnicze. Wielu informacji dostarcza Jane Goodall Institute, National Geographic, Discovery Networks, United Nations Environmental Program, US National Park Service.\nDzięki programowi NASA World Wind możesz obejrzeć każdy zakątek świata z bardzo bliska. To narzędzie umożliwia dotarcie do danego punktu na Ziemi i przyjrzenie się mu z perspektywy satelity. Program skonstruowany jest tak, aby zaistniała możliwość powiększania każdego miejsca.


październik 2020 - Jaojaboja blog\nJak nauczyłam zasypiać swoje dziecko w 5 minut? Czyli największa bzdura rodzicielstwa\nJoanna Dąbrowska / 30 października, 2020 / Brak komentarzy\nZ tego postu na pewno nie dowiesz się jak uśpić swoje dziecko w 5 minut, choć wielu rodziców uwielbia przechwalać się jak ich dzieci zasypiają same odłożone do łóżeczka, pozostawione same w swoim…\nMój blog nie miał nigdy na celu poruszania tematów politycznych, bardzo mocno trzymałam się z daleka od poruszania jakichkolwiek kwestii światopoglądowych i głośnego wyrażania na ten temat swojej opinii. Jeśli mnie czytacie i…\nJak szczotkować ciało podczas japońskiego rytuału piękna?\nKiedy zakupiłaś już swoją upragnioną szczotkę do szczotkowania ciała powinnaś też wiedzieć, jak prawidłowo szczotkować swoje ciało, żeby wykonywany masaż przyniósł zamierzony skutek. Wiesz już jak wiele korzyści przynosi samo szczotkowanie i niezależnie…\nSzczotkowanie na sucho – jak wybrać odpowiednią szczotkę?\nWybór szczotki jest jednym z podstawowych etapów przez który musimy przejść w podjęciu naszej decyzji o stosowaniu takiego właśnie zabiegu. Jest to niezwykle ważny element. Warto dobrze przygotować się na szczotkowanie ciała na…\nTrzy cudowne właściwości szczotkowania na sucho, o których nikt jeszcze nie mówił\nSzczotkowanie na sucho niesie ze sobą wiele pozytywnych korzyści dla naszej skóry, o których wspomina wielu celebrytów, popularnych blogerów, a także marek kosmetycznych, zwłaszcza tych z naturalnymi kosmetykami, które wprowadziły do swojej oferty…\nSzczotkowanie ciała na sucho – jeden z japońskich rytuałów piękna, który uratował moją skórę\nO szczotkowaniu ciała na sucho miałam okazję przeczytać już bardzo dawno temu, pierwszy raz zetknęłam się z tym tematem chyba czytając „Sztukę Prostoty”. Szczotkowanie ciała na sucho jest jednym z japońskich rytuałów piękna,…\n„Jak mniej myśleć” Christel Petitcollin – książka, która zapewniła mi spokój\nJoanna Dąbrowska / 30 października, 2020 / Jeden komentarz\nBardzo długo zbierałam się, żeby napisać dla Was ten post. Praca z książką nie jest łatwa, to nie szybki post o luźnym lifestylowym zabarwieniu. Ale w końcu musiałam, bardzo chciałam, żeby ten post…\nCiąża w formacie XXL – jak to przejść?\nCiąża w formacie XXL ciągle budzi wiele kontrowersji wśród społeczeństwa, lekarzy. Kobiety w takim rozmiarze często spotykają się z ogromną krytyką. Najgorsze jest to, że komentarze wcale nie dotyczą stanu zdrowia, a samego…\nRodzina wielopokoleniowa. Wady i zalety\nRodzina jest podstawową instytucją społeczną, na której opiera się funkcjonowanie całego społeczeństwa. Jest pierwszym miejscem, w którym wzrastamy i z którego czerpiemy wszystkie wzorce, przeniesione na całokształt naszego życia, nasze przekonania, wartości, z…\nPrzedszkola Leśne – edukacja bez murów i ograniczeń\nOd jakiegoś czasu powoli otwieramy się na różne formy edukacji alternatywnej, chociaż do wielu krajów w tym względzie jeszcze nam bardzo daleko. Jednak coraz częściej nowe jej formy są akceptowane – choćby przedszkola…


Laptop ASUS Zenbook FLIP UX360 i5 7Y54 8GB 256GB QHD Win.10\nASUS Zenbook FLIP UX360 i5 8GB 256GB SSD QHD IPS W10\nProcesor: Intel Core i5 7Y54\nDysk: 256GB M.2\nSmukły, stylowy i wyrafinowany.\nZenBook Flip to ponadczasowe eleganckie arcydzieło, drobiazgowo wykonane z litego aluminium. Obudowa mająca zaledwie 13,9 mm w połączeniu z piórkową wagą 1,3 kg – sprawia, że jest urządzeniem w 100% mobilnym. Metalowe wykończenie, z kultowym wzorem koncentrycznych kręgów, w dwóch ekskluzywnych kolorach, które idealnie podkreślą Twój styl: wyrafinowany Icicle Gold oraz niezwykle elegancki Mineral Gray.\nSuper smukły 13,9 mm\nSuper lekki 1,3 kg\nZobaczyć znaczy uwierzyć. Niezwykle ostry ekran dotykowy o rozdzielczości nawet QHD+ 3200 x 1800 z 72% odwzorowaniem gamy barw NTSC sprawia, że ZenBook Flip daje Ci kalejdoskop kolorów, które są bardziej żywe i dokładne. Dzięki jasności na poziomie 350 cd/m2 oraz wysokiej jakości wyświetlacza IPS, obraz staje się realistyczny, pod każdym kątem\nMaksymalna rozdzielczość 3200x1800 QHD+\nWyświetlacz 178 IPS\nStworzony dla wymagających.\nNiewiarygodnie szybki, całkowicie wyciszony.\nPraca w podróży wileokrotnie wymaga użycia wielu portów. ZenBook Flip oferuje 2 porty USB 3.0, dwustronny port USB type C, gniazdo micro HDMI oraz czytnik kart SD.\n2 X większa czułość\nIntuicyjny i precyzyjny touchpad\nWysoce precyzyjny touchpad laptopa ZenBook Flip wyposażono w technologię ASUS Smart Gesture, dzięki czemu jego obsługa jest bardziej intuicyjna i naturalna oraz wykorzystuje wiele takich samych gestów, jak w Windows na ekranie dotykowym. Panel dotykowy wykorzystuje unikalną technologię opracowaną dla ekranów dotykowych smartfonów, dzięki czemu jest bardzo czuły i niezwykle dokładny.\nSonicMaster, dla niesamowitych wrażeń dźwiękowych.\nProcesor Intel Core i5 7Y54\nDysk 256GB M.2\nWymiary (szerokość x wysokość x głębokość) Waga 323 mm x 220 x 13.9 mm / 1.30 kg


Dwójka turystów utknęła na Rysach - RMF 24\nDwójka turystów utknęła na Rysach\nPoniedziałek, 7 września (20:04)\nNa najwyższym szczycie w Polsce – Rysach, utknęła dwójka turystów. Ratownicy Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego pieszo sprowadzają ich na dół – poinformował ratownik dyżurny Grzegorz Kubicki.\nW Tatrach w poniedziałek od rana panują niekorzystne warunki do uprawiania turystyki. Z powodu intensywnych opadów deszczu szlaki są mokre, śliskie i zalega na nich dużo błota. W potokach utrzymuje się podwyższony poziom wody. Niski pułap chmur oraz mgła w znacznym stopniu ograniczają widzialność, co może być przyczyną utraty orientacji w terenie - informuje Tatrzański Park Narodowy.


MASKI FFP2 - Pozostałe - Biała Podlaska - BHP - Portal Ogłoszeniowo - Aukcyjny\nCena: 3.93 PLN\t3.93 PLN Cena do negocjacji\nDodane 2021-01-20 21:29:56\nKurier: 17.00 PLN\n• Przychodnie lekarskie\n• Zakłady pracy - zakłady stolarskie, kamieniarskie, betoniarskie, lakiernicze, zielarskie i inne przemysłowe\n• Maski nadają się do prac domowych, tam gdzie występują wszelakie zapylenia, duże ilości kurzu oraz nieprzyjemne zapachy\nZamówienie: Minimalna ilość zakupu - 1000 szt. Cena: 3.93 zł netto + 23%VAT + koszt transportu\nWiększa ilość = negocjacja cen.\nZrobione są wszystkie możliwe badania! Zdjęcia: https://kontaktmarketing.pl/Maska-natwarzy.jpg https://kontaktmarketing.pl/maska1.jpg https://kontaktmarketing.pl/maska.jpg https://kontaktmarketing.pl/tyl-maskiFFP2.jpeg https://kontaktmarketing.pl/FFP2- Maska.jpg https://kontaktmarketing.pl/ffp2.jpg\n• Deklaracja zgodności UE, Karta Danych Technicznych, Certyfikat Jednostki Notyfikowanej. Nadany numer CE - badanie typu UE (moduł B) i wydała certyfikat typu UE nr. UE/ 480/ 2020/ 1437 z dnia 26.10.2020.\n4. Podczas produkcji filtr Meltblown jest ładowany elektrostatycznie. 5. Technologia ta zapobiega przywieraniu patogenów - wirusów i bakterii - do powierzchni maski.\n6. Opracowany przez nas system podwójnego ładowania elektrostatycznego sprawia, że nasza maska jest unikalnym produktem na rynku.\n7. Maski testujemy w naszym laboratorium na niemieckim urządzeniu Lorenz, z jakiego korzysta również Centralny Instytut Ochrony Pracy - Państwowy Instytut Badawczy (CIOP)\n9. W maskach można łatwo oddychać, są wygodne w noszeniu - odpowiednia długość gumki nie powoduje dyskomfortu i alergii.\n11. Zakupy u nas to gwarancja najwyższej jakości, co potwierdzają Certyfikaty, atesty jakościowe oraz deklaracje zgodności!\nNa rynku od 26.10.2020. Produkt w 100% z Polski. Maska idealnie dopasowuje się do twarzy! Nie ma prawa nic wyjść poza maskę, ani wejść pod maskę! Z każdym wdechem i wydechem, maska pracuje, tak jak płuca. Na każdej masce nadrukowany jest numer CE, dane producenta. W razie pytań o certyfikaty, dokumenty potwierdzające i innych pytań proszę o telefon\n503 546 025\nId Ogłoszenia: 2544\nW kategoriach: Pozostałe, Maseczki chirurgiczne, Pozostałe


Świeca róża exclusive MAX 110/60 3 kolory\n> Świece>Świece Ozdobne>Świeca róża exclusive MAX 110/60 3 kolory\nPrzepiękna, ekskluzywna świeca pływająca, w kształcie dużej róży, udekorowanej dodatkowo brokatem oraz obdarowana subtelnym zapachem. Zapakowana w eleganckie pudełko przewiązane złotą wstążeczką, idealnie nadaje się na oryginalny prezent. Okazale prezentuje się w misach z wodą, oczkach czy paterach wodnych. Równie pięknie wygląda na podstawkach do świec jako pojedyncza dekoracja.\nSzerokość podstawy ( w najwęższym miejscu): ok 5 cm\nczerwony z czerwonym brokatem\nżółty z kolorowym brokatem\nczarny ze srebrno-kolorowym brokatem\nŚwiece zapachowe, pływające.\nŚwieca kawa z lnem 90/80\nŚwieca dekoracyjna KOT 140/80 rudy


Panele Schodowe w Hrubieszowie, 2020\n2 083 Klientów z kategorii Panele schodowe w Hrubieszowie\nPanele schodowe porównaj ceny i koszty w Hrubieszowie\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na panele schodowe w Hrubieszowie? Złóż zapytanie, a firmy z Hrubieszowa same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: Panele ścienne cena za m2 Janów Lubelski, Papa na dach cena Kraśnik, Podłoga bambusowa cena Łuków\nZlecę wykonanie ogrzewania panelami na podczerwień, "Biedronka dr s"\nZlecę wykonanie ogrzewania panelami na podczerwień. W sierpniu 2014r. firma będzie mi budowała domek letniskowy wg projektu "Biedronka dr s", po niewielkich zmianach w projekcie na parterze w salonie będzie kominek. Natomia...\nJeśli interesują Cię opinie na temat panele schodowe, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Hrubieszowa. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się panele schodowe w Hrubieszowie, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nRodzaj prac: schody wewnętrzne, zewnętrzne, trzpienie, wieńce Rodzaj obiektu: budynek użyteczności publicznej lub biurowy Powierzchnia prac: do 100m² Materiał dostarcza: wykonawca Informacje dodatkowe: Do wykonania są nowe Sch...\nDam zlecenie na schody wewnętrzne, zewnętrzne, trzpienie, wieńce, do 100m²\nRodzaj prac: schody wewnętrzne, zewnętrzne, trzpienie, wieńce Rodzaj obiektu: budynek użyteczności publicznej lub biurowy Powierzchnia prac: do 100m² Materiał dostarcza: wykonawca Informacje dodatkowe: Do wykonania są schody z...\nPodobne zlecenia: Schody Hrubieszów, Balustrady Hrubieszów, Schody drewniane Hrubieszów, Balustrady balkonowe Hrubieszów, Schody betonowe Hrubieszów


07-11-2011 09:28 Kategoria: Zdrowie\nW dniu 8 listopada pod Pałacem Kultury i Nauki w Warszawie (vis-a-vis Kinoteki) odbędzie się akcja społeczno -edukacyjna pt. „Budujemy Mosty Nadziei”. Happening organizowany jest z okazji czwartej rocznicy obchodów Dnia Jedności z Osobami z Rzadkimi Chorobami Genetycznymi. Rodziny chorych oraz wszyscy chętni połączą się w symbolicznym geście siły, nadziei i jedności.\nW Polsce na rzadkie choroby genetyczne cierpi łącznie kilkadziesiąt tysięcy pacjentów. Zaliczamy do tej grupy różne rodzaje chorób przewlekłych o genetycznym podłożu, m.in. stwardnienie guzowate, stwardnienie zanikowe boczne, zespół Edwardsa, zespół Ushera, zespół Alporta, zespół Marfana, fibrodysplazja, neurofibromatoza, dystrofia miotoniczna i inne. Dotychczas zdiagnozowano prawie 8 tysięcy nietypowych schorzeń genetycznych, które poważnie zagrażają życiu i zdrowiu chorych osób.\nWedług definicji przyjętej w Unii Europejskiej choroba rzadka nie występuje częściej niż u pięciu osób na każde 10 tysięcy. W Unii Europejskiej na choroby rzadkie cierpi od 6 do 8 procent społeczeństwa, czyli nawet 36 milionów osób. W sumie choruje na nie ponad 350 milionów osób na całym świecie.\nWedług prof. dr. hab. n. med. Janusza Limona, Przewodniczącego Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Genetyki Człowieka, rzadkie choroby genetyczne są wyjątkowe z kilku powodów: „Choroby te często nie są wcześnie rozpoznawane przez lekarzy, mają przewlekły i ciężki przebieg oraz wymagają leczenia przez wielu specjalistów. Ponieważ 80% chorób rzadkich stanowią choroby genetycznie uwarunkowane – liczne problemy dotyczą nie tylko osób chorych, ale także ich rodzin”.\nHanna Maciejewska, założycielka Stowarzyszenia na Rzecz Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi „Gen” i inicjatorka Dnia Jedności z Osobami z Rzadkimi Chorobami Genetycznymi uważa, że „W społeczeństwie żyjemy razem, a jednak osobno, nie zwracając uwagi na innych, często najbliższych sąsiadów. Wystarczy zatrzymać się na chwilkę i rozejrzeć wokół. Może wśród nas żyje ktoś potrzebujący naszej życzliwej uwagi, uśmiechu i zrozumienia. To tak niewiele i nic nie kosztuje, a daje wiarę w ludzi.”\nRzadkie choroby genetyczne to problem mało znany i ciągle pozostający tematem tabu w naszym społeczeństwie. Dlatego głównym celem akcji „Budujemy Mosty Nadziei” jest zwrócenie uwagi na sytuację osób chorych na rzadkie choroby genetyczne. Każdy z uczestników happeningu będzie miał okazję wnieść swój wkład w powstanie symbolicznego łańcucha DNA na znak jedności z osobami chorującymi na rzadkie choroby genetyczne. Dodatkową atrakcją dla dzieci i młodzieży będą konkursy wiedzy w oparciu o informacje zawarte na tablicach edukacyjnych. Punkt kulminacyjny wydarzenia planowany jest na godzinę 18.00, kiedy to „balonowy łańcuch DNA” poszybuje w niebo.\n„Chcemy pokazać, że chorzy są wśród nas. Żyją i czują się tak, jak my, tylko jest im trudniej, bo o nich zapomniano. Dzięki inicjatywom takim jak ta, społeczeństwo może poznać i zrozumieć problemy osób chorych i przestać się ich bać. Natomiast pacjenci dostają nadzieję i szansę na normalność. Bo tu nie chodzi o coś nadzwyczajnego, tylko o to samo, co mają zapewnione inni, kiedy zachorują” – wyjaśnia Andrzej Chaberka, Prezes Stowarzyszenia Chorych na Stwardnienie Guzowate.\nZe względu na rzadkość występowania poszczególnych chorób genetycznych wiedza na ich temat jest niewielka. Powoduje to olbrzymie trudności w diagnostyce i wysokie koszty leczenia. „Każda z tych chorób jest nieprzewidywalna i niestety większość lekarzy w ogóle ich nie uwzględnia w swoich rozpoznaniach” - mówi prof. dr hab. med. Sergiusz Jóźwiak, Konsultant Krajowy w dziedzinie neurologii dziecięcej. Ponadto, pacjenci i ich rodziny mają problemy z uzyskaniem zgody na finansowanie terapii i w rezultacie dostępność do leczenia jest bardzo ograniczona. „Ogromną rolę odgrywają tu przepisy wspierające rozwój takich leków, jak i finansowanie terapii dla osób chorych, a także wszelkie formy wsparcia społecznego” - uważa prof. dr hab. Ewa Bartnik z Instytutu Genetyki i Biotechnologii Uniwersytetu Warszawskiego.\nBrak ogólnie dostępnej informacji na temat chorób rzadkich oraz pomocy specjalistów zmusza rodziców chorych dzieci do samodzielnego wyszukiwania informacji np. w Internecie. Rodzice, którzy zdobywają wiedzę i obserwują swoje dziecko stają się najlepszymi specjalistami, znającymi ich potrzeby i ograniczenia. Natomiast, u większości ludzi bezpośredni kontakt z osobami chorymi wywołuje współczucie, zakłopotanie, bezradność i strach. Zaburzenia genetyczne kojarzą się ludziom z chorobami dotykającymi rodziny z marginesu, alkoholików, narkomanów, z patologiami. Zdaniem Andrzeja Chaberki, „Ludzie kojarzą „genetyczne” z „dziedziczne”. Nie mają pojęcia, że sami, choć zdrowi, mogą mieć dziecko z wadą genetyczną. Nie mając wiedzy o tych chorobach, boją się nas (chorych i rodzin). Należy przyznać, że pod tym względem jest już dużo lepiej niż jeszcze kilka lat temu, ale w dalszym ciągu na tym polu jest dużo do zrobienia”.\nDzień Jedności z Osobami z Rzadkimi Chorobami Genetycznymi to akcja zakrojona na wiele lat. „Nie da się w ciągu jednego roku zaspokoić podstawowych potrzeb osób z rzadkimi chorobami genetycznymi oraz zwiększyć świadomość wśród społeczeństwa i specjalistów na temat występowania tego problemu. Na to potrzeba czasu. Z roku na rok świadomość społeczna wzrasta, ukazuje się coraz więcej informacji na temat poszczególnych rzadkich chorób na podłożu genetycznym, rośnie świadomość kadry medyczno-edukacyjno-rehabilitacyjnej. Każdy rok przybliża nas do społeczeństwa obywatelskiego i uczy bezinteresownej, życzliwej pomocy innym” – dodaje Hanna Maciejewska.\nAkcja „Budujemy Mosty Nadziei” to jeden z elementów kampanii społeczno - edukacyjnej „Mosty Nadziei” dotyczącej rzadkich chorób genetycznych. Głównym celem działań jest poprawa jakości życia osób chorujących na rzadkie choroby genetyczne.\nOrganizatorami tegorocznych obchodów Dnia Jedności z Osobami z Rzadkimi Chorobami Genetycznymi jest Stowarzyszenie na Rzecz Dzieci z Zaburzeniami Genetycznymi „Gen”, Stowarzyszenie Chorych na Stwardnienie Guzowate oraz firma Novartis Oncology. Patronat nad akcją objęło Polskie Towarzystwo Genetyki Człowieka, Instytut Genetyki i Biotechnologii UW oraz Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie.\nKomentarze do: Zbuduj z nami Most Nadziei


Jakie Kwiaty Na Balkon Na Jesień\nJakie Kwiaty Na Balkon Na Jesień. Z mniej znanych pnączy na południowy balkon nada się pochodzący z Meksyku rodochiton Rhodochiton atrosanguineus. Większość z nich kwitnie aż do pierwszych przymrozków a niekiedy nawet dłużej - udaje im się jeszcze przetrwać noce podczas. Kwiaty na balkonie zachodnim mają słońce w godzinach popołudniowych.\njak uratowac kwiaty doniczkowe jak ulozyc kwiaty w kosciele gozdziki kwiaty w doniczce pielegnacja jak podlewac kwiaty balkonowe egzotyczne kwiaty doniczkowe zdjecia gozdziki kwiaty w wazonie jak narysowac kwiaty krok po kroku jak przesadzac kwiaty domowe\nMożemy jednak jesienią ozdobić tą byliną puste miejsca na rabacie.\nJakie kwiaty na balkon na jesień W upalne dni panuje tam żar aż do nocy jeszcze większy niż na balkonie południowym. Aksamitki niskie nagietki lekarskie smagliczki nadmorskie szkarłaty wiechowate cynie wytworne rezedy wonne godencje wielokwiatowe chabry bławatki nachyłki barwierskie szkarłaty zwisłe oraz złocienie trójbarwne. Popularne kwiaty sadzone w kwietniu w ogrodzie to także.\nJesienne kwiaty na balkon to przede wszystkim odmiany późno kwitnące. Kwiatów owoców i warzyw których o tej porze roku jest pod dostatkiem. Miejsce letnich kwiatów na balkonie mogą jesienią zastąpić chryzantemy - wytrzymują nawet lekkie mrozy bądź wrzosy które po wyschnięciu nie tracą koloru.\nKto z nas nie zna tych drobnych bladofioletowych kwiatuszków wnoszących lekkość na każdy skwerek. Astry wrzosy i chryzantemy. Wymaga stanowiska słonecznego a gleby żyznej i przewiewnej.\nWykonując aranżacje balkonu warto zainwestować w lampki ledowe zasilane energią elektryczną - nawet zimą w słoneczne dni będą świecić i dawać przyjemny nastrój i sprawią że aranżacja balkonu czy tarasu nabierze uroku. Nic nie stoi na przeszkodzie aby zwłaszcza wrzosy lub chryzantemy stały się ozdobą balkonu. Oprócz nich istnieją także inne ozdobne gatunki które mogą sprawić że balkon zachwyci właśnie.\nW jesiennej aranżacji balkonu warto wykorzystać jesienne kwiaty. Większość ich odmian to rośliny sezonowe wrażliwe na chłody. Jeżeli chcesz aby na Twoim balkonie w okresie jesiennym pojawił się kolor pomyśl o ogniku szkarłatnym który posiada barwne owoce.\nJesienne kwiaty na balkon i do ogrodu Dzięki jesiennym gatunkom kwiatów możemy na dłużej zachować wspomnienia lata. Nic dziwnego bo jesień jest ich naturalną porą kwitnienia. Kwitnie na różowo fioletowo biało lub niebiesko od czerwca do późnej jesieni.


oohmagazine.pl - Ricoh Global Eco Action 2018\n5. czerwca z okazji Światowego Dnia Środowiska Ricoh wyłączy wszystkie swoje neony i billboardy na całym świecie. Już od 13 lat czerwiec jest miesiącem w którym firma prowadzi szereg akcji edukacyjnych związanych z tematem ochrony środowiska - Ricoh Global Eco Action.\n– Ricoh Global Eco Action organizujemy w Ricoh na całym świecie nieprzerwanie od 2006 roku. Tradycją stało się już, że 5 czerwca gasną wszystkie nasze billboardy. Dbałość o środowisko naturalne stanowi fundament naszej działalności. Dlatego tak ważne jest dla nas by wszyscy pracownicy, partnerzy i klienci rozumieli nasze zaangażowanie i działania w tej sferze – powiedziała Barbara Boryczka, Management Systems Delegate Marketing/ CSR.


Do jednego z drugim mądrali co się dziwią dziecku, że drzwi nie mogło otworzyć. Otóż są takie auta, że można z pilota wykluczyć otwarcie drzwi od środka, np. Opole. I jeśli takie auto ma szyby z elektryką, to d...a blada. Ale wy może nie widzieliście takich mecyjów.\nTo pewnie te panie jeżdżące w większości radiowozów i wyglądające jak zwykłe szmaty uliczne\nNadają się na policjantki.\nWykazały się wystarczająco brakiem MÓZGU.\nW Polsce wszystko na sile. U nas NRMA (pomoc drogowa) potrafi otworzyc samochod bez rozbijania szyby. Robia to dla zapominalskich zamykajacyck samochod z kluczem w srodku. Jakkolwiek, rozbicie szyby to ostateczznosc w takim przypadku. Uwazam, ze za zostawienie malego dziecka w samochodzie powinno ZAWSZE byc karane aresztem - dwa - cztery tygodnie.\nIntelektualnie nadają się do zawodu jak mało kto . Jeśli mają jakiś tytuł naukowy to od dzisiaj mogą dopisywać sobie przed nazwiskiem dodatkowy stopień "Idiotka"\nTyle reklam społecznych, tylu idiotów ciągle jest odpornych na łopatologicznie podany zdrowy rozsądek. Zatrważające..\nDla onetmetrader ile ty masz lat ten dzieciak ma 7 lat upał pewnie jeszcze sie mu pić chcalo a ty smiesz mówić ile to dziecko ma inteligencji ja myśle ze napewno wiecej niż ty . Dziękuje dowodzenia\n7 letnie dziecko nie potrafi otworzyć samochodu od środka???\nJuż w tym wieku widać, że ma predyspozycje do zawodu policjanta.\nJasne...ciocie już zaczynają tępić młodsze pokolenie...a wcześniejszą emeryturę w wieku 35 lat ja dla nich będę opłacał. Co za syf!\nto jest dowód na to jakich mamy mądrych (inaczej) POlicjantów\nWszyscy wieszacie psy na tych dwoch kobitach ktore inteligencja nie grzesza a nikt sie nie zastanowil ze to jakies strasznie tumanskie dziecko .. skoro 7 latek nie umie drzwi od samochodu otworzyc (okna moga byc elektryczne ale drzwi zawsze mozna otworzyc nawet jezeli tylne sa zablokowane z przodu nigdy blokady nie ma) to ten iloraz IQ musi byc jednocyfrowy w calej rodzinie ...\npisraki na stanowiskach\npo wawce poruszam sie z tzw .francuzem (kluczem francuskim) w kieszeni bojowek... niezle ..długa raczka .wywazenie zbalansowane... waga sluszna... z 1 ,5 kg... jak zobacze dziecko, albo psa zamkniete w aucie to szyba leci chocby to był full wypas bryczek za setki tysiecy złociszy + telefon na polizei.\nGeny się dziedziczy. Te głupoty również. Kobiety głupie, to i dzieciak nierozgarnięty. Samochód nie czołg, można go otworzyć od wewnątrz, jak nie z przodu, to z tyłu. Siedmiolatek już powinien to wiedzieć.


Rabat -25% Na Trzynasty Dzień Tygodnia Ebook PDF, MOBI, EPUB\nEbook Trzynasty dzień tygodnia\nAutor: Ryszard Ćwirlej, Luty 2019 , 480 stron\nW nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku polskie władze komunistyczne z generałem Jaruzelskim na czele wprowadzają stan wojenny, który ma za zadanie likwidację „Solidarności” i przywrócenie socjalistycznego porządku w całym kraju. Milkną telefony, a radio i telewizja przestają nadawać. N a ulice polskich miast wyjeżdżają czołgi i transportery opancerzone. W stan gotowości postawiona jest Milicja Obywatelska i Służba Bezpieczeństwa. Tej nocy grupa milicjantów wysłana na jedno z poznańskich osiedli, by aresztować działacza „Solidarności” znajduje w sąsiednim mieszkaniu ciało zastrzelonego mężczyzny. W tym samym czasie, w innej części miasta dochodzi do zaskakująco podobnego morderstwa. Oba mieszkania zostały dokładnie splądrowane a świadkowie w pobliżu obu miejsc zbrodni widzieli milicyjną nysę oraz dwóch ludzi, jednego w mundurze a drugiego w cywilnym ubraniu. Czy to przypadek? Na poszukiwania morderców rusza grupa śledczych kierowana przez porucznika Marcinkowskiego, któremu w tym śledztwie mają pomóc dwaj milicjanci – rozpoczynający pracę w wydziale niedoświadczony absolwent szkoły oficerskiej podporucznik Mirosław Brodziak i oddelegowany z SB stary wyga, chorąży Teofil Olkiewicz. Ebook porusza temat Trzynasty. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: tygodnia.\nciaciałococzołgidokgenerałgigrupamilicjapolskieposzukiwaniapoznańprzypadekradiosbsplstan wojennystaryszkołytelewizjaulicew nocywładze\nISBN 978-83-287-1136-5. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Trzynasty dzień tygodnia Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany


Prawo lokalne » Plan zagospodarowania przestrzennego Wersja do druku\nGminy Kikół dla wybranych obszarów położonych\nw miejscowości Jarczechowo\nNa podstawie art. 17 pkt 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 , poz. 717) oraz uchwały Rady Gminy Kikół Nr XXXVIII/154/06 z dnia 27 lutego 2006r. zawiadamiam o wyłożeniu do publicznego wglądu projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Kikół dla wybranych obszarów położonych w miejscowości Jarczechowo wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, w dniach od 14 lipca 2008r. do 18 sierpnia 2008 r. w siedzibie Urzędu Gminy w Kikole Plac Kościuszki 7, pokój nr 16 w godz. od 8:00 do 15:00\nDyskusja publiczna nad przyjętymi w projekcie planu miejscowego rozwiązaniami odbędzie się w dniu 29 lipca 2008r. w siedzibie Urzędu Gminy w Kikole pokój nr 4 o godz. 10:00\nUwagi należy składać na piśmie do Wójta Gminy Kikół z podaniem imienia i nazwiska lub nazwy jednostki organizacyjnej i adresu, oznaczenia nieruchomości, której uwaga dotyczy, w nieprzekraczalnym terminie do dnia 02 września 2008r.\nInformację wytworzył: Hanna Prażniewska, Data wytworzenia: (brak danych), Wprowadził do systemu: Mariusz Marciniak, Data wprowadzenia: 2008-07-10 13:54:20, Zatwierdził do publikacji: Mariusz Marciniak, Data publikacji 2008-07-10 13:54:51, Ostatnia zmiana: 2008-07-10 13:55:29, Historia zmian, Ilość wyświetleń: 1666


Majowy koncert „Pianoli” - Szkoła Podstawowa im. Wojska Polskiego w Zegrzu\nZ kolei orkiestra młodych muzyków pod kierunkiem p. Elżbiety Gubały zagrała dwa utwory: „Walc” S. Maykapara i „Taniec” W. A. Mozarta. Na zakończenie wystąpił Karol Traczyk i wykonał na perkusji bardzo dynamiczny utwór, pod bardzo intrygującym tytułem: „Uśmiech Sołtysa”. Akompaniował mu sam kompozytor utworu – p. Paweł Gubała. Pani Dyrektor zdradziła zgromadzonej publiczności, że młody perkusista jest synem absolwentki naszej szkoły.\nNie zabrakło też podziękowań, przede wszystkim dla uczniów zaangażowanych w zajęcia chóru i tak wytrwale przygotowujących się do konkursu oraz dla Rady Rodziców, za zakupienie pięknych koszulek z logo chóru. Chór prezentuje się w nich znakomicie.\nKolejna okazja by posłuchać naszych zdolnych uczniów będzie 26.05.2018 r. w Serocku, podczas Wojciechowego Świętowania. Nasz chór będzie miał przyjemność rozpocząć prezentacje artystyczne dzieci i młodzieży z terenu Miasta i Gminy Serock, które rozpoczynają się o godz. 17.00 na serockim rynku. Serdecznie zapraszamy.\n« Uczestniczyliśmy w Koncercie Patriotycznym


Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona: 140. Dendrofile z Wyspy Impotentów, czyli zakupy na pełnym morzu (2/2)\nTo już ostatnie nasze spotkanie z Sakurą wśród piratów! Cieszycie się, prawda? W tym odcinku czekają nas: mamusia-zombie, blinkające szmaragdy, armata dyndająca na sznurku i obwoźny handel niewolnicami. A to wszystko na Statku Latającego Oręża. Indżoj, in Sakura Sakurorum!\nAnalizują: Kura, Sineira i Dzidka.\nDrzewa szumiały, wiatr powiewał kosmykami włosów. Kaskada włosów opadła na oczy i po bokach skroni tworząc jakby parawan. Wzrok miała wbity w brzeg jeziora, gdzie odbijała się twarz i sylwetka. Nogi miała umoczone po kostki.\nWłochaty wiatr i kaskada ze wzrokiem i nogami. Ok, lećmy dalej przez tę psychodelię.\nA parawan też jest zielony, bo jakby podniósł drugą, to by upadł.\nA zwłaszcza na parapecie.\nSpodnie przy okazji tez się moczyły.\nKąpiel z przepierką, ekonomicznie.\nMogła jeszcze przy okazji zrobić siusiu.\nPrzymknęła powieki, aby nabrać myśli. [Ta kaskada. Czerpakiem zapewne.] [Parawanem!] Była tu sama, czuła się wprost wspaniale. Tu mogła o wszystkim myśleć. Nawet o swoim dziewictwie [błona kaskadowa?], które z resztą jeszcze miała.\nJak kaskada traci cnotę? Po kaskadersku!\nI wyjdą z tego małe padawanki-kasjopejanki!\nNie straciła z nikim! Ojciec nie był by zadowolony z tego powodu.\nŻe kurde co?!!!\nZawsze myślałam, że srodzy tatusiowie pilnują cnoty swych córek jak oka w głowie, zwłaszcza jeśli aranżują dla nich bogate małżeństwa...\nDobrze wiedziała, ze musi trzymać się zasad, które są ścisłe! Teraz może być wolna. Chodź może się spodziewać, że nie na długo!\nŁoj córuś, córuś, juz ty długo panienką nie będzies!\n[Od tego myślenia Sakurze aż się gorąco robi, więc postanawia się wykąpać. Tymczasem Sasuke też się szlaja po wyspie, w ogóle ruch tam większy niż w dzień, chyba wszyscy cierpią na bezsenność i nie mają co robić.]\nA szalał za dziewczynami jak nikt! Podchodził do niego, lecz zatrzymał się w połowie drogi. Co za debil. Nie da nikomu chwilę intymności, pomyślał. Spojrzał na sylwetkę, która rozbierała się. Rozpuściła włosy i zaczęła zniżać ramiona buzki.\nTo sobie wybrała moment na poprawki krawieckie!\nAgata Buzek prychnęła i mówiąc: - Przepraszam, ale spieszę się - odeszła od tej dziwnej wariatki.\nPodszedł bliżej brązowo włosego.\n-Spadaj stąd, Kiba. - obrócił się energicznie do tyłu. Upadł na ziemię przytrzymując się rękoma. Patrzał na niego. Jego oczy mówiły wszystko! S T R A C H!!\nWynika z tego, że Sasuke odezwał się do Kiby, po czym odwrócił się do niego plecami a następnie zaliczył glebę. Znaczyt’ Kiba zaatakował jego honor?\n-Sasuke. Co ty tu robisz? - zapytał. - Czy ty nie powinieneś być z Nejim? Mówiłeś, że..\n-To mówiłem. A mogę robić coś innego. - mówił sucho. Patrzał w niego. Nie był zadowolony z tego wszystkiego, że spotkał Kibę na podglądaniu Sakury.\nBo teraz Kiba rozgada innym piratom, że z kapitana paskudny wojerysta.\nChociaż… spojrzał ukradkiem w bok. Patrzał jak zrzuca z siebie rzecz. Musiała jeszcze ich nie usłyszeć. Lubił dziewczyny podglądać, czasami nie wytrzymywał patrząc na ich ciała.\nTaaak, przedwczesny wytrysk, to częste u napalonych nastolatków.\nA kiedy natrafili na statek pełen nagich niewolnic, kapitan zakładał białe spodnie...\nZapytałabym, dlaczego w ogóle zakładał - ale mam wrażenie, że od ubiegłego tygodnia mentalna pizda znacznie się rozrosła i pokryła swoją powierzchnią znaczną część akwenów (wodnych) kuli ziemskiej... Stąd kilka nowo odkrytych, różowych (rzekomo z powodu rodzaju skał) i zalesionych wysepek...\nDostawał furii, gdy patrzał na te jędrne piersi i nie tylko. Chciał się wreszcie w którejś spuścić,\nFacepalm. Deskpalm. Faceboob. Posadźcie orchidee na mym grobie.\nChciał się wreszcie w którejś spuścić, ale powstrzymywał się z każdą nadarzoną okazją. [ale dlaczego???] I tym razem tez będzie musiał…\n… jechać na ręcznym.\n-A może ty sam chcesz się na nią rzucić?\n-A chciałeś?! - podniósł głos na niego. Skarcił się za to, że mówił takie głupoty. - Spadaj stąd! - powiedział. A ten się podniósł i pobiegł, aby być daleko od niego. Nie chciał, mieć z nim teraz do czynienia. Widział w jego oczach furię i nie tylko też żądze.\nCzyżby teraz Kiba się obawiał, że kapitan go niecnie wykorzysta?\nOparł się ręka o korę drzewa i zaczął wpatrywać się w Sakure, która nie wiedziała, że obserwuje ją ktoś kogo nie lubi. Patrzył jak zrzuciła z siebie suknie. Rozwiązała supełek z tyłu bandaża. Rozwijała. Pochłaniał ją wzrokiem. Stał w cieniu, więc nie było go widać. Stała naga. On pochłaniał jeszcze bardziej ja wzrokiem. Spojrzał się w dół na swoje przyrodzenie.\nPrzyrodzenie spojrzało na niego. Pochłaniało go wzrokiem. On pochłaniał je wzrokiem jeszcze bardziej. Trzymało nożyczki, przy pomocy których uwolniło się spod krępujących ruchy ubrań. Mrugało wesolutko swym jedynym okiem.\nOko w oko ze smokiem.\nWestchnął cicho. Już u niego zaczęło się.\nPragnął się kochać! W tym momencie z tą kobietą! Patrzała jak wchodzi do wody i nurkuje.\nChciał odejść, ale powstrzymał go szloch. Spojrzał na kobietę. Dłońmi zakrywała twarz. Chciał tam pójść, ale powstrzymał się.\nJakoś głupio mu było tak znienacka wyłazić z krzaków z dyndającą kuśką.\nEno... dyndającą? Takie widoki, a jemu wciąż dynda?\nNo i dlatego mu głupio :D\n-Czemu? Czemu ja?! Nigdy takich nie chciałam mieć. - nie wiedział o czym ona mówi. - Nigdy do cholery nie chciałam mieć dużych piersi! - powiedziała głośniej.\nNa litość, przecież (jak na standardy anime) Sakura jest płaska jak naleśnik!\nZ tego, co zdążyłam zauważyć, Miyako-chan ma własny kanon, według którego Sakura ma cyce jak donice.\nOn na nią patrzał swoim węglowym wzrokiem.\nNapisałabym tutaj coś o atomowych cycach i węglowym rdzeniu, ale się wstydzę ;)\nOszpecała się sama. On o tym dobrze wiedział.\nWiedział, że owijanie piersi bandażem to najkrótsza droga do dorobienia się pary pięknych jamniczych uszu, sięgających kolan.\nZaciskał dłoń na korze drewna. Cos go ruszyło. Nie lubił jak dziewczyna ma złą o sobie samo opinię. To będzie świadczyło, ze inni też taką mają mieć.\nNiegłupie stwierdzenie, szkoda tylko, że tak pokracznie napisane.\n- Urodziłam się dziwolągiem. Powiedz mi to! Urodziłam się taka, prawda? - zapytała.\nNie, kochanie. Noworodki cycków nie miewają. Tego się nabywa z wiekiem, w dodatku pod warunkiem, że się prawidłowo odżywia.\nMoże jej chodziło o różowe włosy?\nSasuke myślał, że to do niego. Lecz nie… Wyszła kobieta z zarośli. Spojrzał na nią. Wiedział, ze teraz musi ich zostawić. Nie lubił podsłuchiwać rozmowy jeśli chodzi o Nią. Tą (tę!!!) kobietę. Spojrzał się na Sakure ostatni raz. Odszedł.\nI znów nie doszedł.\nSpojrzała się na postać, która była kobieta. Miała czarne włosy i szmaragdowe oczy, tak jak Sakura. Na sobie ubrane miała piracki strój (Nie dość, że strój był w coś ubrany, to w dodatku na niej, co daje razem trzy warstwy. Nie było jej przypadkiem za gorąco?), który podkreślał jej walory. Tym były do siebie podobne.\nRozumiem, że walorami, nie pirackim strojem.\nKobieta usiadła przy brzegu. Wpatrywała się w księżyc. Westchnęła.\n-Skąd wiedziałaś, ze tu jestem?\n-Szłaś za mną od wioski. - uśmiechnęła się i spojrzała na taflę wody, gdzie powstawały pręgi za każdym ruchem kobiety.\nCiekawe jakim cudem, skoro siedziała przy brzegu.\n-Spostrzegawcza jesteś. - powiedziała i spojrzała się na kobietę, która siedziała i teraz się w nią wpatrywała. Podpłynęła do brzegu i wyszła. Ubierała się. Spojrzała smutnym wzrokiem na kobietę, która teraz stała parę kroków przed nią. Wpatrywały się w swoje oczy.\nNaliczyłam już trzy kobiety - Sakurę, tę siedzącą i tę stojącą. Mnożą się jak króliki.\n-A ty jesteś kłamliwa. Dlaczego to zrobiłaś? Tyle lat, a ty nadal dobrze się trzymać. Żadnej oznaki życia. Niczego!\nMamusia-zombie spotkana po latach!\nWidać, że konserwantów sporo jadła za życia\nSkoro po tylu latach nie ma oznak gnicia.\nCo myślałaś przez tyle lat? Ojciec musiał dla mnie być też matką.\nKarmienie piersią co prawda nie bardzo mu wychodziło...\nSłabo się starał, oj słabo.\nWiesz co nie wiem co sobie myślałaś opuszczając mnie i ojca. Matka zawsze powinna być przy dziecku i mężu. - patrzała się na matkę i kręciła głową. - Nie wiesz jak to jest być bez matki przy dorastaniu. Zawsze pragnęłam abyś była przy mnie. A teraz dowiaduje się, ze ty jesteś moją matką. - matka do niej podchodziła. A ona stała. [I śmierdziało jej z paszczy] - I żyjesz bez jakichkolwiek zmartwień. - przytuliła ją do siebie. Sakura nie wytrzymała emocja. Puściły jej łzy.\nDobrze, że nie gumka od majtek.\nSakura nie wytrzymała, emocj był za silny.\n-Przepraszam, ale nie mogłam. - powiedziała kobieta - Chciałam zawsze was zobaczyć, ale gdyby ludzie się dowiedzieli, że twój ojciec chce pojąć piratkę za żonę wybuchł by bunt mieszkańców. Dla nich to byłby skandal.\nBo każda piratka ma to wypisane na czole. A zamiast źrenic ma gustowne czaszeczki w czerwonych bandankach.\nDlatego po twoich narodzinach parę dni uciekłam. Wiedziałam, że w końcu staniesz się piękną kobieta.\nNawet twoja noworodkowa purpura mieniła się w świetle wszystkimi kolorami tęczy.\nJesteś tez bardzo odważna i zawzięta. Postawisz na swoim.\nA to wywnioskowałam z zaciętości, z jaką mnie ssałaś.\nPrzepraszam cię, nie chciałam tak ale musiałam wszystko dla waszego dobra robiłam.\nBo piratką się jest dożywotnio, tak? I nie da się zmienić tego fachu na etat przykładnej żony i matki?\nMoże to jakaś skaza genetyczna... ale w takim razie trzeba było pomyśleć PRZED spłodzeniem dziecka.\n- Sakura się w nią wtuliła i szlochała. Miała dosyć. Rin była dla niej kimś ważnym, zawsze myślała o matce, ale nie myślała, że tak właśnie wygląda i jest legenda piratów. Pogromcą oceanów!\nOraz pewnej ilości zwierząt ©.\n-Przepraszam pójdę już. Musze jeszcze coś przemyśleć. - odchodziła. Wytarła łzy spływające po policzkach.\nKur... opatwa nakrapiana, to ciągłe odchodzenie w celu przemyślenia zaczyna mnie już wkurzać. Zwłaszcza, że efekty daje mizerne.\nMoże ich mózgi działają tylko w ruchu, takie dynamo.\nSynapsy uległy atrofii, więc teraz trzeba tak... eee... neuronem o neuron?\n-Pamiętaj, że jesteś ładna. Piersi o tobie nic nie świadczą. - powiedziała.\nPiersi prychnęły z irytacją i schowały się pod pachami.\nPrzesunęły się jeszcze trochę, opadły i zmieniły w półdupki.\nSakura zniknęła w ciemnościach lasu. Szła przez ciemności patrząc w dół na drogę. Buty miała trochę ubrudzone. To nie interesowało ją. Co dzisiaj jeszcze mnie spotka? Jaka miła niespodzianka?! Nienawidzę Sasuke, nie chcę się żenić. Życie jest do kitu, pomyślała.\nTo idź się utop, na litość!\nNo nie rób tego wodzie...\nAle zauważ, co za niepoprawna optymistka - tu niby życie jest do kitu, a tu jednak ma nadzieję na MIŁĄ niespodziankę.\nOjtam, to przeca była gryząca ironia, no!\nWyszła do wioski. Kroczyła z gracją, nie podniosła głowy.\nAha, to faktycznie z gracją. Znaczy, z gracją bujała garbem. Jak wielbłąd.\nBo po co?! Wszędzie było z pewnością pusto. Usłyszałam stukot i rozmowy. Spojrzałam do przodu. W porcie zauważyła jak ludzie Sasuke przenoszą coś na statek. Stał tez tam i robił coś ze skrzynką.\nNajpierw jakiś dendrofil, teraz skrzynkofil, same zboczenia w tej bajce.\nPatrzała się na statek. Wpadła na kogoś. I przewróciła się na ziemie.\n-Ałć - jęknęła. Zauważyła dłoń, która oferowała pomoc. Chwyciła ją. Stała na różnych nogach.\nJak wróbelek, co jedną ma bardziej :)\n[Sakura spotyka Nejiego i choć oboje zgadzają się co do tego, że nie kochają się i nie chcą ślubu, to nie przychodzi im do głowy żaden konstruktywny pomysł na rozwiązanie tej sytuacji oprócz obopólnego focha i rozstania w gniewie. Ciach!]\nOdchodziła. Czuła na sobie wzrok ten, którego nienawidziła. Stanęła przy okręcie Itachiego - przyjaciela. Weszła na pokład. Stanęła przy więzach masztu.\nWspinała się. Wiał wiatr co szarpało włosy. Wiedziała, że mogą na nią patrzeć, lecz teraz miała to głęboko gdzieś. Stanęła na maszcie. Wpatrywała się w morze.\nA piraci pokazywali paluszkami jej przepiękne pantalony.\n“Niepolitycznie pannie na drabinie siedzieć, bo ucieszny może dać światu prospekt!”\nStoi NA maszcie? Oj, lepiej, żeby się nie pośliznęła. Oj, lepiej, żeby nie.\nOjtam, ojtam, będzie w sam raz na Gwiazdkę, zamiast aniołka. A tak poważnie - mogła stanąć na jabłku, czemu nie.\nNigdy tam nie wrócę. Nie zamierzam! To nie moje miejsce. Moje miejsce będzie tam, gdzie miłość ma. Tylko gdzie?! Jeszcze nie znalazłam jej.\nMistrza Yody składnią posługując się\nNie znajdziesz sensu życia, o nie\nI będzie z tobą bardzo źle\nI zaczniesz pisać opka - oł je!\nA niech to szlag! Życie jak i miłość jest do kitu!! - pomyślała.\nNiech ona już lepiej przestanie myśleć, bo takie myślenie też jest do kitu.\nPatrzała się na morze, które ją uspokajało.\nW opku do znudzenia powtarzają się trzy motywy - myślenie o kitowatości życia, podkreślanie, że Sakurci nic i nikt nie obchodzi oraz uspokajający wpływ patrzenia na morze. Czyżby aŁtoreczka miała jakieś normy dotyczące wierszówki, że tak wszędzie wpycha tę watę?\nZawsze gdy siedziała na pomoście portu, patrzała na morze i statki. Sama zawsze pragnęła wyruszyć w podróż. Spojrzała w dół. Było wysoko. Uśmiechnęła się.\n- Skacz!!! Skacz!!! - błagalnie przemówił głos z innego wymiaru. Analizatorzy trzymali kciuki i z nadzieją wpatrywali się w monitory.\nTo ja tradycyjnie zalinkuję do Ramsztajna, wiem, że tego się po mnie spodziewacie... :)\n-Sakura. Złaź na dół! - usłyszała głos przyjaciółki. Spojrzała, chwila nieuwagi. Ześlizgnęła się. Spadała w dół. - SAKURA!! - krzyk. Uważała, ale każdy ma pierwszy raz.\nTaaa, babcia mojego męża też mi to powiedziała następnego ranka po ślubie...\nWpadła do wody. Była przytomna. Słyszała wszystkich krzyki. Popłynęła w dół głębiej. Pod statkiem zauważyła jakąś jaskinie. Popłynęła w tamtą stronę. Był niebieski tunel, w którym pobłyskiwały śliczne rubiny , szafiry i szmaragdy. Zatrzymała się tuż przy oczku, gdzie zobaczyła jakieś błyskotki. Nabrała powietrza i otworzyła powieki.\nRozumiem, że wcześniej miało miejsce jakieś postrzeganie pozazmysłowe? Albo może te rubiny i szmaragdy robiły głośno “bling, bling”?\nRozumiem, że nigdy wcześniej żaden z piratów nie wpadł do wody i nie zobaczył tego, co ona?\nMoże i zobaczył, ale był to ostatni widok w jego życiu. Piraci, z tego co pamiętam, rzadko umieli pływać.\nNa powierzchni zauważyła wielką ilość skarbów. Podpłynęła bliżej. Chwyciła jedną monetę i przyglądała się jej uważnie.\n… zastanawiając się, jakim cudem unosi się na powierzchni. Dopiero po chwili dotarło do niej, że rzekome skarby są zrobione z pomalowanego złotolem drewna.\nTy naprawdę sądzisz, że ona ZAUWAŻYŁABY, że coś jest nie tak i zaczęła się nad tym ZASTANAWIAĆ?\nEch, masz rację. Nie mogła się zastanawiać, to wbrew naturze.\nByła jeszcze z tych czasów, więc one musiały mieć parę lat.\nEeee... że co aŁtorka miała na myśli, na monetach wybito datę ważności, czy jak?\nPodrzuciła, złapała. Rzuciła na kupkę pieniędzy. Zanurkowała i odpłynęła. Była tylko ciekawa co tam jest. Niczego nie chciała stąd wziąć. Ciekawość była większa.\nNo i tak o. W poprzedniej części analizy mieliśmy rannego miśka, którego Sakurcia opatrzyła (i oswoiła mocą swej zajebistości), a który więcej w fabule się nie pojawił. Teraz mamy tak samo z dupy wziętą i nikomu do niczego niepotrzebną jaskinię pełną skarbów.\nDodajmy, że jaskinia leży w miejscu, w którym przewija się sporo ludzi. Nie, na pewno nikt by jej nie zauważył. Hmmm, a może to był Bank Spółdzielczy Piratów S.A.?\nZnalazła się pod okrętem. Przepłynęła trochę dalej, aby jej nie zauważyli. Wypłynęła po między dwa okręty. Wyszła na brzeg. Wyrznęła z włosów wodę.\nKosą ją wyrżnęła. I poprawiła sierpem.\nJa bym ją chętnie poprawiła młotem...\nRaz sierpem, raz młotem w piracką hołotę!\n-Sakura! - usłyszała baryton przyjaciela. Podchodził do niej wraz z innymi.\nBas i tenor trzymały się z tyłu, trochę onieśmielone.\n- Czyś ty oszalała. Nie rób tak więcej.\n-To nie było specjalnie! - powiedziałam głośniej.\n-Co do cholery! Ona jest cała, a ja musiałem przez nią się cały zmoczyć! Nie będę więcej razy nikogo ratował! - mówił Sasuke. Ona spojrzała na niego. Od dołu do góry zlustrowała go.\nO ile zakład, że “dziękuję” nie przejdzie jej przez usta?\n-Nie prosiłam ciebie o pomoc, więc się zamknij. - nie spodziewała się po nim, ze wskoczy za nią do wody. Miała wszystko mokre. Była cała przemoczona. Była odwrócona do nich tyłem. Szła przed siebie. Zdjęła bluzkę.\nEeee, czy ja dobrze widzę, że ona robi striptiz w porcie pełnym piratów?\nBez obaw, mentalna pizda tak tam obrosła wszystko, że żaden nawet nie zwróci na to uwagi.\n-Może jeszcze będziecie się kochać?\nTo było przegięcie. Wiedziała dobrze, o co mu chodzi. Itachi na nią spojrzał pytającym wzrokiem.\nNie miałby nic przeciwko temu, chociaż wolałby bardziej ustronne miejsce.\nWestchnęła głośno przymykając powieki. Obróciła się i rzuciła w twarz Sasuke swoją bluzką.\nSasuke przymknął powieki i jakby pochłaniał jej zapach.\nWolałby pończoszki lub bieliznę, ale z braku czegoś lepszego i bluzka się nada.\nCzy to nie przypadkiem ta sama bluzka, w której Sakura tarzała się po niedźwiedziu?\nUniósł powieki i spojrzał na nią… Uśmiechnął się.\n-Masz niezłe ciałko, to trzeba przyznać - jeszcze bardziej się uśmiechnął.\n- Miło, że tak chętnie je pokazujesz - dodał, a pozostali piraci z entuzjazmem pokiwali głowami.\nKażdy przysłuchiwał się ich konwersacji. Zacisnęła dłonie w pięści. Podeszła do niego szybkim wzrokiem. Patrzał na nią. Uderzyła go z całej siły w policzek. Chwycił się za bolące miejsce, które różowiało. Odchodziła omijając go.\nPowiedzmy sobie wprost - pirat, taki kanoniczny, chwyciłby ją w tym momencie za kłaki i pokazał, co się robi z gołą babą.\nTo nie Wyspa Piratów, tylko Wyspa Impotentów. Samo oddychanie jej powietrzem sprawia, że nawet młodym, jurnym byczkom wszystkiego się odechciewa!\nJaki fajny pornol z tego mógłby powstać!\nPornol o impotentach? Stawiasz spore wyzwanie przed tą gałęzią kinematografii.\nByła zdenerwowana. Błąkała się po domu w tą i powrotem. Była w samej bieliźnie. Nie lubiła jak tak na nią mówią.\n“Ty w samej bieliźnie!” - jaka straszliwa obelga.\nMa ciało ładne, ale nie chce aby tylko to mówili chłopacy. Usłyszała pukanie. Nie założyła nic na siebie. Otworzyła drzwi.\nJuż rozumiem - ta dziewczyna jest ekshibicjonistką. Trochę kłopotliwa przypadłość.\nOch, a ja taka nieubrana!\nStały tam dwie dziewczyny, które wepchały się nachalnie do środka zatrzaskując drzwi.\n-Nie masz prawa tknąć Sasuke!\n-Ta… Wiem to. A teraz spadajcie, mam ważniejsze sprawy na głowie niż wasz kapitan! - mówiła głośniej.\n-Nie. My nie pójdziemy dopóki nie przeprosisz Sasuke!\nW tym momencie stężenie absurdu sięgnęło zenitu. Naprawdę nie wiem, jak to skomentować.\n-Za co? A za spoliczkowanie! Chyba oszalałyście. To gnój, i nigdy nie będę go przepraszała. On nie szanuje kobiet!! - krzyknęła. Zacisnęła dłonie w pieści. One się do niej zbliżały. A ona oddalała. [I tak przez trzy kilometry] Poczuła wiatr na plecach. Było otwarte okno. Wkurzało to ją.\nFakt, przeciąg może być wkurzający, ale zamknięcie okna naprawdę nie jest aż tak skomplikowane, poradzisz sobie!\nMyślisz? Mieliśmy już opko o jednej takiej, co do otwarcia drzwi potrzebowała specjalnej instrukcji obsługi...\n- jeśli jesteście jego fankami, to rzućcie się na niego i powiedźcie „Och Sasuke-kun jak ja ciebie kocham” - zaśmiała się.\n-Pożałujesz!! - krzyknęły oby dwie. Rzuciły się na nią a ta wyskoczyła przez okno. One za nią - Wracaj tu!! - krzyknęły. Mężczyźni popatrzeli skąd dobiegają krzyki. Widzieli Sakure w bieliźnie. Patrzeli na nią i na innych. Obojętnie. Tępo. Ociężale. Ona zauważyła niedaleko Sasuke, który śmiał się z tego\nW sumie jedyna słuszna reakcja...\n-Dziewczyny! Wasz przystojniak na czwartej!! - jego twarz zmieniła się o trzysta sześćdziesiąt stopni. [Znaczy, obróciła się i wróciła do punktu wyjścia] [Kłykcie potyliczne mu ukradli?] Był wściekły na nią. Zaśmiała się cicho. Odwróciłam głowę na nie. Patrzały na niego. Uciekła przez tłum…\nA tłum piratów rozstępował się przed półnagą kobietą, nie śmiąc tknąć jej nawet czubkiem palca.\nSwoją drogą tajemna wyspa piratów jest strasznie gęsto zaludniona, ciągle się tam jakieś tłumy przewalają.\nDziwisz się - jedna mała wyspa, na której gnieżdżą się WSZYSCY. Podejrzewam, że mają jakiś grafik, kto kiedy przypływa, inaczej zadeptaliby się w ścisku.\nPobiegła na jeden okręt, gdzie mogła spędzić trochę czasu. Oczywiście był to okręt Sasuke. Karciła się w myślach za to, ze właśnie musiała tu wejść.\nNo właśnie. Wyspa Piratów, w porcie statków od jasnej cholery, jeden z nich należy do jej serdecznego, zaufanego przyjaciela - a ta pcha się specjalnie na statek wroga, nie?\nBo to, rozumiesz, tajemna moc miłości ją pcha. Ona jeszcze nie wie, ale przeznaczenie kieruje jej krokami!\nPrzeszłą do jego kajuty. Zauważyła jakieś stare lecz dobre rzeczy. Ubrała spodnie i koszule jego zapinając do końca.\nZnaczy, Sasuś też musiał być nieźle rozwinięty w rejonach klatki piersiowej, skoro koszula tak idealnie pasowała.\nSasuke była kobietą! Jak Kopernik! I Curie - Skłodowska!\nPowiało (tfu!) Żeromskim, Bernardem. Wujem.\nWyszła z kajuty kapitańskiej. Jej oczom ukazał się Sasuke, który był na pokładzie. Szła jak najciszej mogła, aby jej nie usłyszał.\n-Mam twoją bluzkę - podeszła do niego. Lustrował ją od dołu do góry.\n“Cholera” - pomyślał - “Na niej jakoś lepiej leży. Chyba będę musiał wszyć jakieś poduszeczki z przodu, bo inaczej nie osiągnę tego efektu.”\nBluzkę! Ona ma BLUZKĘ PIRATA.\nCiesz się, że nie stanik. Męskie bluzki to norma w opkach.\n[Sasuke całuje Sakurę. Ciach!]\nSzła wściekła. Na bok przesunęła dwie dziewczyny, na które nie zwróciła uwagi. Nie popuści mu. Da mu nauczkę za to co zrobił! Myśli, że jest kimś wielkim. Wcale taki nie jest. Weszła do domku. Nałożyła na sobie jakąś pelerynę i kapelusz brązowy, aby nikt jej nie rozpoznał. Buty zmieniła na bardziej męskie.\nHm, przed chwilą przebrała się w rzeczy Sasuke - czyżby kapitan nosił damskie pantofelki?\nSkoro nosił bluzki, to i szpileczki pewnie miał do kompletu.\nPoczekała parę godzin, aby nikt jej nie zauważył. Wyszła z domku idąc na statek, który maił za parę godzin wypłynąć.\nW porcie ukryty\nMaił się wonnym kwieciem.\n[Rozpływa się w samozadowoleniu, podziwiając własne haiku.]\nNowy rozdział! Goooomen. Nie chciałam tak długo przedłużać, ale też mam wakacje i mam duże zaległości. Myślę, że mi wybaczycie. I nie poganiajcie żadnych pisarek, mają też inne blogi. Pozdrawiam Kimi-san.\nPisarek. Aha. A ja jestem poetką. I baletnicą do tego.\nWypłynęli z portu. Sakura zawiązała linę przy maszcie i spojrzała na ocean. Sięgał, aż za horyzont. Poczuła wiatr we włosach. Wzięła oddech. Po czym wypuściła powietrze.\nZ dwojga złego lepiej tym końcem;)\nPowtórzyła to jeszcze raz i jeszcze, bo jej się spodobało. Ojej, ojej, umiem oddychać!\n- Jak dobrze.- tego było jej trzeba. Wypłynięcia w rejs. Uśmiechnęła się do siebie. Nagle jej wzrok zatrzymał się na jakiś obiekcie, który się do nich zbliżał. Wytężyła bardziej wzrok. To statek pomyślała. Sasuke też to dostrzegł. Zmarszczył brwi.\nZaaaraz. W poprzednim odcinku Sakura przebrała się w męski strój, wymknęła z domu potajemnie i wkradła na jakiś statek - jak zrozumiałam, po to, by uciec od Sasuke - a tu okazuje się, że wlazła jednak na JEGO statek???\n“Jakbyś nie mógł mnie znaleźć, to będę w szafie”...\nNie zrozumiałaś głębi tej intrygi. Ona ma zamiar się ZEMŚCIĆ. Będzie mu teraz incognito pluć do zupy.\nDobra. Jeśli teraz piraci zbiorowo ją wychędożą, pierwsza powiem “Sama sobie byłaś winna, kretynko!”\n- Bądźcie przygotowani jak coś do walki.- rzucił do załogi.\nCo jak co, ale mowy motywacyjne ma chłopak opanowane do perfekcji:D\n- a wy.- zwrócił się do nich.- będzie gotować i sprzątać.- dodał.- Naruto.- zwrócił się do blondyna.- zaprowadź ich [Ich? To dostał jeszcze samczyka w pakiecie?] do kuchni.- rzekł i wrócił do swych zajęć. Miała ochotę walnąć Uchichę za to. Jak mógł kupić kobiety?\nNo właśnie, jak mógł je kupić, przecież powinien raczej porywać i sprzedawać!\nPowinien je wszystkie uwolnić pomyślała zła. Była wściekła jak osa na niego. Myśli, że kobiety to towar jakiś. Nic dziwnego, że kobiety ma za nic przemknęło jej przez myśl.\nMatko Borska, czy aŁtoreczka ma w ogóle pojęcie, czym zajmowali się piraci?\nEeee... Piciem rumu, ładnym wyglądaniem i wzdychaniem do niedostępnych dam?\nOraz przymierzaniem damskich fatałaszków.\nNadeszła pora obiadu wszyscy siedzieli w jadalni i jedli. Sakura nie mogła. Patrzyła na kapitana, który jadł spokojnie jak gdyby nic się nie stało. Odechciało się jej jeść. Nie mogła tu jeść z nim. Wstała i ruszyła w kierunku wyjścia.\n- Co się stało? - odwróciła się i dostrzegła go.\nKapitan, jak dobra przedszkolanka dba, aby każdy pirat grzecznie zjadł obiadek. A potem poleżakował trochę.\nI zmienił kapcie przed wyjściem na pokład.\n- Nic. Nie jestem głodny kapitanie.- odparła grubym głosem. Ten skinął głową i ruszył w kierunku jadalni by dokończyć posiłek. Wyszła na pokład. Zobaczyła je jak myją pokład. Podeszła do nich. Kobiety spojrzały na nią i zamarły. Były zdziwione jej obecnością. Zastanawiały się co córka gubernatora robi na statku pirackim.\nA... aha. A ponoć przebrała się tak, żeby jej nikt nie poznał...\nNa kapitana podziałało.\nCiiicho, on po prostu jest tępy z natury.\n- Sakura? - spytały.\n- Ciiiii.....- powiedziała i obejrzała się, ale nikogo nie było.\n- Co tu robisz? - zapytała Temari.\n- Zostałam porwana, a teraz udaję mężczyznę, bo w ich wiosce mi się nudzi.- oświadczyła.\nDżizas! Tu spotyka niewidzianą całe lata matkę, tam opatruje ranne niedźwiedzie, tu znów odnajduje jaskinię ze skarbami, wielkie uczucia szaleją wokół niej - A JEJ SIĘ NUDZI???\nTo jakiś wyższy skill zblazowania i niezainteresowania życiem...\nObawiam się, że to tylko prozaiczna głupota.\nTymczasem w wiosce Hinata dostrzegła nieobecność przyjaciółki i narobiła rabanu. Wszędzie szukała przyjaciółki, ale nigdzie jej nie znalazła. Itachi dostrzegł panikę w oczach kobiety.\n- Spokojnie. Pewnie jest z Sasuke na statku.- próbował ją uspokoić.\n- Co???? Jest jeszcze gorzej!!!!!! - krzyknęła.\n- I po co to mówiłeś? Wiesz, że Sakura nie lubi Sasuke.- oświadczył ktoś z tłumu.\nZero prywatności na tej wyspie, wszędzie towarzyszy im tłum!\nI wszyscy wszystko o wszystkich wiedzą. To jakaś piracka edycja Big Brothera.\nAlbo co rano zawija do portu statek z Pudelkiem.\nSakura schodziła z bocianiego gniazda. Stanęła na pokładzie i spojrzała na mostek, gdzie stał Sasuke, który nagle wypadł za burtę bezwładnie.\nUsiłuję sobie wyobrazić, jak mu się to udało, ale jakoś nie mogę. Relingi mu coś zeżarło?\nUsiłuję sobie wyobrazić, jak ta łajza została kapitanem. Jack Sparrow nawet po beczce rumu trzymał się na nogach!\nPO beczce i NA beczce.\nBez zastanowienia rzuciła się w jego kierunku. Wszyscy patrzyli na niego jak skacze z dziobu do wody za kapitanem.\nZałoga naprawdę mocno kochała swojego kapitana...\nObstawiali zakłady - wypłyną, nie wypłyną...\nZaczęła się za nim rozglądać. Nie widząc go na powierzchni zanurkowała. Widziała jak idzie na dno. Podpłynęła do niego i chwyciła go, po czym wypłynęła na powierzchnię. Był nieprzytomny. Złapała linę, którą rzucili. Wciągnęli ich. Byli na mostku. Nie oddychał. Pochyliła się i zaczęła mu robić usta-usta. Załoga patrzyła na to z niesmakiem.\nDoprawdy, nie spodziewałabym się zbyt wielu homofobów na pirackim statku. Te długie miesiące na morzu, bez kobiet...\nWychlusnął wodę z ust.Odetchnęła z ulgą. Żył. Otworzył oczy. Dostrzegł zielone oczy wpatrzone w niego. Usiadł jak oparzony.\n[Sakura zauważa na ciele Sasuke czerwone, chorobowe plamy i podstępem podaje mu lekarstwo w szklance rumu. Ciach!]\nWłaśnie poprawiła żagiel, gdy podszedł do niej Neji. Skończyła. Wzięła szklankę wody, którą już wcześniej sobie nalała.\nSakura delikatnym gestem wygładziła fałdki i zagięcia na tkaninie żagla, po czym wzięła szklaneczkę, odginając elegancko mały paluszek...\nSerio. Jak ona, do szmurwy nędzy, wyobraża sobie “poprawianie żagla” przez JEDNĄ osobę?!\nMoże to był żagiel kotwiczny?\nTa, kuźwa. Chyba żagiel od tamtej “klapy”.\nNo to może poprawiała pęcherz jakiejś zabłąkanej aretuzie?\n- Kochasz kapitana? - spytał prosto z mostu. Spojrzała na niego jak na wariata, po czym połknęła wodę.\nA mogła wychlusnąć.\nAlbo wypluć prosto na niego. Mielibyśmy ambitny Element Komiczny.\nPorozmawiała sobie głębiej z Nejim. Powiedziała co myśli na temat Sasuke. Sasuke nigdy jej się nie spodoba, i nie marzy nawet o nim. To, ze śni o nim w nocy nic nie znaczy! To tylko głupie sny nic więcej. Lecz z nocy na noc są bardziej pożądane.\nMatko Borska, to faktycznie była “głęboka” rozmowa, skoro aż takie wyznania czyniła!\nTo jej się nie podobało. Dlatego dzisiaj w nocy nie będzie spała, nie ma najmniejszego zamiaru. Dosyć, że musi się z nim zmagać od rana do wieczora. Na horyzoncie zobaczyła statek piracki. Westchnęła ciężko. Czyżby za nią przypłynęli? Wątpiła w to. Robiła swoje na pokładzie. A Sasuke ciągle chodził.\nAż wydeptał głębokie koleiny w deskach.\nRobiła raz to, raz tamto. Dawał jej roboty jak idzie, a inni sobie odpoczywali. Pokaże mu, że nie jest taka słaba. Jest wytrzymała bardziej niż on.\nStanął obok niej i wpatrywał się na horyzont. Nie musiał się niczego bać. Wiedział kto to jest, a czego mógł się bać skoro jest piratem? Jeśli zginie to tylko z honorem.\nChyba z homarem...\nZginę ja i honory moje!\nOna spojrzała na niego. Nie zauważyła żadnych plam, sam musiał być tym zdziwiony. Uśmiechnęła się.\n-Zadowolona? - zapytał. Nie patrzała teraz na niego. - Mój kochany braciszek płynie po ciebie.\n-Sądzę, że nie. Sam się przekonasz. - zaśmiała się cicho. Spojrzała jak statek puszcza kotwicę. Po desce do nas przeszedł Itachi z innymi.\nO, ten ma inny model, deska zamiast klapy:D\nJak się pośliźnie, będzie miał dolnopłuk.\nCiekawe, czy (jak przystało na japoński kibelek) ma to-to wbudowany dynks do podmywania.\n-Co cię sprowadza do nas?\n-Lepiej nie pytaj. Sakura… - mówił i spojrzał na nią. Sasuke posłała jej drwiący uśmiech. Itachi wyjął z kieszeni kopertę. Wręczył ją Sakurze. - To od Hinaty.\nPiracka Poczta Polecona\nNa oceanie - niezastąpiona!\nCzy Ty też masz wrażenie, że oni pływają po jakiejś malutkiej kałuży?\nWiesz, ja mam wrażenie, że po czymś takim:\n-Ups… - uśmiechnęła się. - Przepraszam. - popatrzała na Sasuke, który zmienił wygląd miny na bardziej zły. [Boru. Kurwa. Boru. Kurwa.] [Znaczy wziął minę i pomalował ją na czarno, dorzucając tu i ówdzie ciemnoczerwone pentagramiki, czaszki i skrzyżowane gnatki.] Pomyślał, ze ją weźmie. [Tu, na miejscu, na tych świeżo wyszorowanych deskach pokładu!] A tu nic, żadnej reakcji z tej strony. [Aha, znaczy wpływ powietrza Wyspy Impotentów jeszcze nie ustał.] To było przegięcie z jej strony, jak mogła tak z niego zakpić. Odeszła robiąc dalej swoje, list schowała do kieszeni. On chodził po pokładzie. Nie patrzała na niego. Spojrzał na nią i patrzał jak zgrabnie to robi. Dziwił się, ze ma taką zdolność do tego.\nEee... do patrzenia? Do chowania listu do kieszeni? Co, na litość bora, robiła tak zgrabnie?\nNa moje oko to szorowała pokład, wypinając pupę.\nDurny, mógł ją dopaść, przecież na umyte by nie uciekła.\nzacisnęła dłonie w pięść, ale wyluzowała po chwili. Przez niego nie musiała tak się denerwować. To tylko głupi pirat nie miejący niczego wartościowego. Tylko chce jak najwięcej zdobyć. A złoto nigdy nie było wartościowe i nie będzie.\nZaiste. Marność nad marnościami i wszystko marność.\nMiała dosyć, ze traktuje ją jak nic nie warta kobietę. Miała dużo potencjał, czego nie widział u niej.\nZ przykrością stwierdzam, że też nie widzę tego potencjału.\nOna miała potencjał, on nie widział, ten bęcwał. [copyright rymu - Małgorzata Musierowicz, a jakże]\n-Gdybym chciał mógłbym mieć każdą. - powiedział pewny siebie. Wyprostowała się. Spojrzała na niego błagalnie, aby przestał gadać głupoty.\n[Patrzy błagalnie na aŁtoreczkę.] Przestaniesz pisać? Pretty please?\nNa pewno nie każda poleci na niego. Nie ma mowy. Jest za bardzo pewny siebie. Nie myśl sobie, ze każda będzie miała na ciebie chętkę, pomyślała. Westchnęła. Miała go po prostu dość. Odchodziłam. Poczułam silne ręce na biodrach. Trzymał mocno. Chciałam się wyszarpać. Stał blisko i drażnił mi kark.\nZmiana sposobu narracji wskazuje na bardzo emocjonalny stosunek aŁtoreczki do opisywanej sceny;>\nNiech go cholera trafi, myślała. Zrezygnowała. Był za bardzo nachalny.\nAha, aha, jassssne.\nMoże chodziło o “nachlany”.\nZawiał wiatr, który pobawił się ich kaskada włosów. Obróciła głowę i patrzała w jego czarne oczy, w których zobaczyła żądze zemsty na niej?\nWiatr łypnął ponuro oczyma i zawył.\nTylko mu pomogła, a ten ma już do niej pretensje. Zaczęła ponownie go nienawidzić. Nie warto lubić wroga.\nTajest. I w ogóle zabieraj się stąd z tym policzkiem!\n[Dalsze mizianko - przepychanki sobie podarujemy. Są zbyt żałosne. W dodatku w tekście padają tak nieprzystojne słowa, jak “penis” i “pośladki”. W trosce o moralność p.t. Czytelników - ciach!\nI generalnie robią to tak nieporadnie, że... że w sumie doskonale pasuje do tego ten drętwy, drewniany styl aŁtorki.\nPrzewijamy do momentu, gdy Sasuke zamyka boCHaterkę w swej kajucie i odchodzi.]\nOparła się plecami o drzwi kajuty. Ześlizgnęła na ziemie. Rozglądała się uważnie po kajucie. Łóżko dwuosobowe, lubił sobie dogodzić.\nNa dwuosobowym to raczej dogadza się komuś, nie sobie;>\nMoże on po prostu lubił spać z rękami i nogami rozrzuconymi “na orzełka”.\nI przez sen kręcąc łbem na obie strony i machając rękami i nogami po prześcieradle.\nButelki po rumie. Wzięła jeden (jeden rum?) do ręki, który stał nieopodal drzwi, była jeszcze polowa butelki. Uśmiechnęła się. Chwyciła za otwarcie. Powąchała. Nie pachniało za dobrze, a wiedziała, ze jest z wczoraj. Chyba Sasuke zatapia swoje smutki w tym?! Przychyliła butelkę. Ciecz wpłynęła do ust. Połykała. Wyrzuciła butelkę do reszty. Cmoknęła.\n-Nie takie złe. - wypowiedziała. Nigdy nie piła. Było to pierwsze. Rum nie był taki zły jak dla niej. Wino nie smakowało, ale to co innego.\nNo to nigdy nie piła, czy miała już doświadczenia z winem?\nRUMU nie piła. Za to wino, koniak, gin i rozmaite likiery łoiła jak stara.\nUśmiechnęła się. Spojrzała w drugi bok, zauważyła okno niedaleko. Wstała szybko i powędrowała. Otworzyła. - Nie zamknął okna. Typowe! - wyszła z kajuty przez okno. Stała na pokładzie patrząc na innych. Zauważyła Sasuke na środku. Wykłócał się o coś z Itachim. Spojrzała w górę. Zauważyła, że armata na nich spadnie.\nEeee... skąd?! Umieścili ją na bocianim gnieździe?!\nNa rei podwiesili.\nWyrzutnia rakiet powietrze - woda?\nSzła wzrokiem za sznurem. Zauważyła supeł, który rozwiązywał się pomału.\nNajpierw zauważyła, że armata spadnie, a dopiero potem dostrzegła, że supeł się rozwiązuje. To ci dopiero pokaz prekognicji!\nZaczęła biec, omijając wszystkich. Patrzeli się na nią z zaciekawieniem. Mówili „A tobie gdzie tak spieszno”.\nNie biegaj tak, bo się spocisz!\nPrzypomniało mi to pewien stary kawał:\n- Co się tak spieszysz? Panowie piloci powiedzieli, że najpierw wypiją kawę!\nChwyciła w ostatniej chwili sznur. Przewiązała wokół swojej reki, zacinał się mocno. Szedł do przodu. Zostawiał czerwone ślady, palił jej skórę. Widziała, że będzie miała ślady po tym wszystkim. Spadło trochę w dół. Ocierało się cały czas. - Ruszcie te swoje tłuste tyłki! - spojrzeli do góry i na nią.\nSine, chono tu, Twój inżynierski umysł jest nam potrzebny! Gdzie do szmurwy nędzy mogli umieścić tę armatę na sznurku, żeby rozegrać powyższą scenkę?!\nJuż od dłuższego czasu się nad tym zastanawiam. Cytując za Wikipedią: “lekkie działa (falkonety i serpentyny) stosowano jako działka relingowe - mocowane obrotowo na nadburciach“, jednak aŁtorka napisała, że Sakura spojrzała w górę. Powiedzmy, że działa były umieszczone na nadbudówce dziobowej lub rufowej - ale to i tak nie tłumaczy, dlaczego armata miałaby stamtąd spadać. No nie wiem - może nastąpił wyjątkowo duży przechył?\nI dlaczego całe to ustrojstwo było umocowane na jakiejś pojedynczej linie?\nŻeby w czasie sztormu robiło niezłą rzeźnię na pokładzie.\nSasuke patrzał wściekły. Podciągnęła do góry na raz i zawiązała mocno sznur. Spojrzała na rękę. Trzęsła się. Wiedziała, że ją przesiliła. A wokół reki wił się czerwony ślad oznaczający, że się spaliła trochę skóra. Trochę to za mało powiedziane. Nie da się tego dobrze wyleczyć dobrze. Zostaną blizny.\nTak. Szlachetne blizny, obrazujące a: poświęcenie Sakury, b: jej nadludzką siłę, c: totalny burdel panujący na tej całej krypie!\nMój inżynierski umysł każe mi zauważyć, że najlżejsza hufnica lub mały falkonet waży drobne 70 kg, ale ciężko nazwać takie pitu-pitu “armatą”. Przyjmijmy, że był to średni falkonet - 125 kg.\nI ona to tak jedną ręką, tak?\n-Miałaś zostać w kajucie!! - krzyknął Sasuke. Nie obchodziło go, ze po raz trzeci uratowała mu życie. Dla niego było to nie ważne.\nTak, Sasuke jest złym, zimnym, egoistycznym dupkiem. Wiemy, wiemy *zieeeeeeeeew...*\nI niewdzięcznym gburem, o.\n-Przepraszam. - ruszyła do kuchni, gdzie mogła zrobić sobie zimny opatrunek i zawinąć rękę wraz z dwoma dłońmi.\nZnaczy... dodatkowe macki jej wyrosły?\nMam wrażenie, że Sakura ma dwie dłonie u jednej ręki. Mutant!\nNie przejmowała się nikim, to co mówi Sasuke było dla niej nieistotne. Leciała jeszcze jej krew. Pobiegła pod pokład.\nEeee... Z tego wysiłku poszła jej jucha z nosa???\nRozdział jest. Hm… Chyba dobrze. Mam taką nadzieje. Pozdrawiam Kimi-san\nPorzuć tę nadzieję.\n[Itachi robi awanturę bratu, wypominając mu, że powinien być wdzięczny Sakurze za uratowanie życia. Ciach!]\nSłońce szykowało się do spoczynku. Miało niedługo schować się za horyzont. [Wykonywało więc wieczorne czynności] Nadal tkwiła na dziobie. Po chwili poczuła dłoń na ramieniu. Spojrzała w górę. Dostrzegła uśmiechniętą twarz Naruto.\n- Masz jaja.- poklepał.- jesteś jedną z nas. Nie chłopaki? - zwrócił się do reszty załogi szukając u nich potwierdzenia.\n- Jasne!!!!!!!!! - krzyknęli chórem.\n- Dzięki.- uśmiechnęła się. Byli tak zajęci świętowaniem, że nie zauważyli statku, który się do nich zbliżał.\nZnowu?! Na litość Bora Komorowskiego, jakim cudem oni się uchowali na tych pirackich wodach dłużej niż dwa dni?!\nNiezła imprezka musiała być *wyobraża sobie te kłęby wonnego dymu nad statkiem*.\nSakura zerwała się z mostku jak oparzona. Musi zejść pod pokład i ratować dziewczyny pomyślała. Nagle drogę zagrodził jej czerwonowłosy pirat z zielonymi oczami. Przytaknął jej czubek szpady do gardła.\n- Ciekawa sceneria - powiedziało gardło.\n- Tak - przytaknął do niego czubek szpady.\n- A ty dokąd się wybierasz złotko? - uśmiechnął się.- Sakura Haruno?.- dodał.\n- T..Tak - zająknęła się - Czego chcesz? - zapytała.\n- Słyszałem o tobie. Jesteś poszukiwana przez wszystkie państwa. Każdy chce ciebie dopaść i zgarnąć od twojego ojca nagrodę.- powiedział.\nWszyściuteńkie. Nawet daleka Bolanda wysłała swój kontygent.\nNo toć sam Michał Wiśniewski, sądząc z opisu, pofatygował się po nią!\nA nie jest to przypadkiem Krzysztof Rutkowski w przebraniu?\n- Ojciec chce mnie znowu sprzedać.- odparła.\nNiezły biznes, jak na gołębiach pocztowych. Sprzedane wracają.\nPrzedajesz, Włochu, weneckie towary\nI masz niemały pożytek z złej miary;\nAle co przedasz, toć się już nie wróci;\nW mieszkuć przybywa, a sklep ci się króci.\nWidzęć handlowniej idzie z żoną praca:\nCo noc ją przedasz, a ranoć się wraca.\n[Następnie groźni piraci zajmują się omawianiem absolutnie najważniejszej, życiowej i niecierpiącej zwłoki kwestii, a mianowicie ZA KOGO SAKURA MA WYJŚĆ ZA MĄŻ. Ciach! Facepalm! Aaaaaa, wykłułam sobie oko!]\n- Nie! Za nikogo nie wyjdę. Dajcie mi spokój z wychodzeniem za mąż. A ty Sasuke... och nie ważne. Jesteś takim samym bydlakiem jak mój ojciec! - wypaliła z siebie. Aż się w nim zagotowało.\nAlbowiem zasugerowała w ten sposób, że żadnym bydlakiem nie jest. Co, patrząc na dotychczasowe wydarzenia, nie mija się z prawdą. Taki z niego bydlak, jak z meduzy młotek.\nPrzypomnijmy: bydlactwo tatusia polegało na tym, że z troski o córkę zaaranżował jej porządne, bogate małżeństwo z synem przyjaciela.\nOdwrócił się i podszedł do niej ignorując obecność wroga. Chwycił ją za ramię.\n- Nie waż się mówić ze jestem jak twój ojciec. Nienawidzę go tak samo jak ciebie.\n- Bardzo się z tego cieszę. Tak samo ciebie nienawidzę.\nPo czym wystawiła język. W odpowiedzi Sasuke zagrał jej na nosie.\n- Gaara skorzystał z okazji i zaatakował go. Sakura zauważyła to. Błyskawicznie wyrwała szpadę Uchihy z lewej ręki i zablokowała go.\n- Nie atakuje się w plecy przeciwnika! - krzyknęła.\nUratowała go 4 raz.\nI stwierdziła: wyczerpałam limit, od tej pory ratuj się sam!\n- No to zróbmy inaczej. On i ja w pojedynkę. Powalczymy o ciebie.- rzekł i opuścił szablę.\n- Co takiego? Nie...- zaczęła.\n- Zgoda! - przerwał jej Sasuke. Zaczęli walczyć. Dziewczyna się wkurzyła. W ogóle nie spytali jej o zdanie. Stała się kartą przetargową. Który z nich wygra to będzie jego.\nUhm. A może by tak sprawdzić, co naprawdę znaczy “karta przetargowa”?\nCzego Ty wymagasz od aŁtoreczki, doprawdy, w głowie Ci się pomieszało od tego analizowania.\nNie będzie żadną nagrodą. Sakura wspięła się na mostek, gdyż miecze poszły w ruch i leciały na nią, gdy przeciwnik pozbawił swego oponenta miecza.\nWdrapała się na maszt. Przy nodze miała przywiązany sztylet. Chwyciła się sznura. Wtedy dostrzegła swego przyjaciela. Itachi walczył, ale mężczyzna chciał go zaatakować od tyłu.\nPan poczeka chwilkę, postoi spokojnie, a ja pana obejdę i zaatakuję!\nNo i niechże się pan tak nie wierci, bo nijak się nie da namierzyć nerki!\nPrzecięła sznur. Złapała się i poleciała jak tarzan (chyba taran...) w dół. Kopnęła tego kogoś i objęła nogami jego szyję i skręciła kark.\n- Dziękuję Sakura.- powiedział Itachi.\n- Nie ma za co.- odparła. Gaara rozejrzał się po statku. Miał coraz mniej ludzi.\n- Wycofujemy się! - krzyknął. Spojrzał na Haruno.- po ciebie jeszcze wrócę.- dodał.\nWbiła miecz w pokład. Uchiha uśmiechnął się patrząc na odpływających wrogów. Różowowłosa chwyciła go za ramię i obróciła do siebie. Walnęła go prawym sierpowym. Upadł na ziemię.\nWszyscy patrzeli zdziwieni na tą scenę. Nie wiedzieli o co chodzi.\n- Nigdy i to przenigdy nie mów że za ciebie wyjdę i nie pojedynkuj się o mnie- uśmiechnął się tylko. Patrzył na nią. Wstał z desek pokładowych. Zbliżał się do niej z szyderczym uśmiechem na ustach. Wtedy wpadła na belkę. Poślizgnęła się na gąbce.\nJAKIEJ ZNOWU, SZMURWA, GĄBCE?!\n“Gąbki (Porifera) – typ prymitywnych, beztkankowych zwierząt wyłącznie wodnych (najczęściej morskich), osiadłych, zwykle kolonijnych, o nieregularnym i najczęściej zmiennym kształcie. “ (Wikipedia)\nTo wiem, ale TE gąbki żyją POD wodą, nie czepiają się pływających statków, a już zwłaszcza ich wystających ponad powierzchnię wody elementów.\nPodejrzewam tu raczej gąbkę pozostałą po szorowaniu pokładu.\nA pokład się szoruje szczotką, każde dziecko Ci to powie!\nSine, wiem! Ale skądś ta cholerna gąbka musiała się wziąć! (ok, ok, przyjmuję istnienie Gąbki Ex Machina, podrzuconej przez jakieś pomniejsze pirackie bóstwa, specjalnie w celu pośliźnięcia i utopienia Sakury. Szkoda, że nie wyszło.)\nSpadła, lecz brunet ją chwycił.\n- Wciągnij mnie.- powiedziała.\n- No nie wiem. Jak tak ładnie poprosisz to może.- rzekł.\n- Sasuke .. - powiedziała miłym głosem. Uśmiechnął. - Zerżnę ci ten łeb jak znajdę się na pokładzie! - krzyknęła na niego.\nZnaczy... co konkretnie mu zrobi i przez którą dziurkę?\nPenisem w ucho, jak w analizie numer 112.\nTak, tak, zrób to!!! - wydyszał namiętnie Sasuke i zaśpiewał.\nW wodzie pływały rekiny.\nI miały wy... khem... nie wyrażały zainteresowania.\n- Prosiłem o ładne poproszenie. Więc? - puścił ją i złapał zaraz, lecz nie przestraszyła się tego.\nAlbo on ma refleks Supermana, albo ona - łapy gibbona.\nPo rozciąganiu przy pomocy armaty jest to całkiem możliwe.\nProsił o ładne poproszenie? Dialog pomiędzy knurem i maciorą?\n- Nie zmienię zdania.- puściła się sama.\nNo właśnie. Ileż można czekać, aż któryś z piratów się domyśli!\nUchiha złapał ją za rękę i wciągnął na pokład. Zaczęła się śmiać. Wstała.\n- Naiwniak z ciebie! jednak się boisz?! - popatrzyła na niego zwycięsko.\n- O taką małą dziewczynkę? Chyba nie.- stwierdził. Ponownie się zaśmiała.\nPo prostu wiedział, że takiej cholery nawet rekin nie ruszy. To w końcu delikatne zwierzątko, mógłby dostać niestrawności. Szkoda rekina.\n- Ale jesteś głupi i naiwny. Spojrzyj w dół. - popatrzył na morze. Dostrzegł pływającą szalupę ratunkową. Przeklął. Po chwili podszedł do nich Itachi.\n- Wyruszam w swój rejs.- oznajmił.\n- Saki może popłyniesz ze mną? - zapytał się.\nI w ten sposób się wydało, że ma rozdwojenie jaźni, a jego druga osobowość jest babą.\n- Nie.- odmówiła.\n- Szkoda.- posmutniał.\n- Jak wrócisz przyrządzę dla ciebie danie jakiekolwiek będziesz chciał. A chcę zostać tu, bo muszę odegrać na Sasuke.\nA Sasuke oczywiście nie ma nic do gadania na ten temat. Kto by się tam liczył ze zdaniem jakiegoś kapitana.\nTja. Powiedz raczej “Nie wrócę do domu, póki ktoś nie pozbawi mnie wreszcie tej cholernej błonki!”.\n- Chcesz mu robić na złość? Wy się jednak nie lubicie.- zauważył.\n- Ja to słyszę. Stoję tu! - przypomniał im o swojej obecności Sasuke.\n- To się odwróć i zatknij uszy. Będziesz głuchy! - zwróciła się do niego. Zielonooka pocałowała namiętnie w usta Itachiego. Zarzuciła mu ręce na szyję, a ten ją przyciągnął do siebie, aż stykali się nosami. Oddał pocałunek.\nZnaczy, wcześniej pocałowała go tak zdalnie, czy może miała usta jak ryjek mrówkojada?\nNie wiem, co miała, ale całowanie jednego faceta na złość drugiemu jest, delikatnie mówiąc, parszywe.\n- Do zobaczenia kochanie.- przeszedł na swój statek. Pomachała mu na pożegnanie. Młodszy był wściekły. Oni go zignorowali i pocałowali się. A mówił, że kocha ją jak przyjaciółkę pomyślał zły.\nNo co, o instytucji friends with benefits nie słyszał?\nOszukał go. Naruto popatrzył na swego kumpla. Miał wściekłą minę.\n- KAPITAN JEST ZAZDROSNY!!!!!!!! - krzyknął na całe gardło. Spojrzał na blondyna.\n- Zamknij się.- warknął i odszedł.\n- Kapitan jest zazdrosny, nananananana, nananananana, zakochana para, Jacek i Barbara! - podskakiwał na jednej nodze Naruto.\nGeneralnie, z jej opisu wychodzi, że to sam Naruto najpierw popatrzył na kumpla ze wściekłą miną, następnie krzyknął i spojrzał na jakiegoś blondyna, a potem warknął i odszedł. Sasuke natomiast wywiało.\nNa szczęście już niedaleko do końca! - podtrzymują się nawzajem na duchu Kura, Dzidka i Sineira.\n[Kapitan zapowiada, że od tej pory Sakura będzie na jego statku traktowana “jak każdy inny”. Sądząc z dotychczasowego przebiegu akcji powinno to oznaczać obijanie się, imprezki od rana do nocy oraz pętanie się po pokładzie bez celu. A także podsłuchiwanie i podglądanie kapitana, wraz z tłumem innych ciekawskich. A tu niespodzianka! Sasuke zamierza zagonić ją do ciężkich robót!]\nRuszyli pod pokład. Kroczyła schodami w dół. Miała go po prostu dosyć. Ale chciała się wyrwać z wyspy, to poszła z nim! Ech… Będzie tego kiedyś żałować, że przebrała się.\nNo właśnie. Tak chciałam uprzejmie zapytać, czego się właściwie waćpanna spodziewałaś?\nNo nie wiem, może Pippi Langstrump?\nOn otworzył drzwi i wszedł. Wpatrywał się w niego. Rozejrzała się. Były to lochy jakby.\nTja. Może, kurnać, piwnice?\nTrzydzieści kilometrów podziemnych korytarzy. MRU po prostu.\nPopatrzała na niego i uniosła jedna brew do góry. Śmierdziało stęchlizną, krwią. I szczury piszczały. On się na nią spojrzał.\n-Oto twoja robota. - brunet uśmiechnął delikatnie.\n[śpiewa] Pompuj, pompuj, wypompuj zęzę!\nWręczył jej wiadro szczotkę i jakiś nożyk. Nie wiedziała o co mu chodzi z tym nożykiem, ale dobra nie będzie się sprzeczać. Uśmiechnęła się patrząc na nożyk. Teraz mogła by go zadźgać. Sasuke wpatrywał się. Wyrwał jej na razie nożyk.\nCo prawda ostrze było niewiele większe od wykałaczki, ale lepiej nie ryzykować podziurawienia kapitańskich pończoch.\n-A już miałam takie dobre myśli.\n-Jasne. Widziałem. Nie myśl, ze dał bym zabić siebie tak łatwo. - powiedział bawiąc się srebrnym narzędziem.\nSrebrnym? To co to było, nożyk do rozcinania listów?\nOna wzruszyła ramionami. Jak znowu coś powie lub zrobi, to chyba wpadnie w szał. Już nie mogła wytrzymać tego smrodu. Dla niej był to śmiertelny gaz.\nZbrodnia to będzie niesłychana\nGdy Sakura obrzyga kapitana.\n-Chyba nie widziałeś. Jesteś i tak ślepy. - mówiła z kpiną.\n-Ten język zaraz będzie krótszy. Tu nie ma się obijania.\nRozumiem, że Sakura ma coś robić językiem?\nTak bardzo chciałaś wyruszyć ze mną to będziesz miała to czego chcesz… - uśmiechnął się drwiąco - Przestrzeganie kodeksu też należy do ciebie.\nNiniejszym mianuję cię pirackim radcą prawnym.\n-Czyżby? - zapyta kpiąco - ja do dupku nawet nie znam.\nNo przeca wiemy, żeś virgo intacta. Nie musisz tego tak ciągle podkreślać.\n-Poznasz po swoich doświadczeniach. - dotknął jej policzka, odepchnęła jego rękę. Nie chciała mieć z nim nic do czynienia. Przeginał coraz bardziej. Popatrzeli po sobie. Wrzucił nożyk do wiaderka. Odwrócił się do wyjścia.\nNo dobra, to o co właściwie chodziło z tym nożykiem, khę?\nNoooo... Srebrny był... Do zadźgiwania zwampirzonych szczurów!\n- Odwiedzę cię za godzinkę. Sprawdzę jak ci idzie. - zaśmiał się i wyszedł zamykając drzwi. Wywróciła oczami. Po prostu nie mogła uwierzyć. Dał jej tak ohydną robotę i w takim smrodzie. I tak niedługo się do tego przyzwyczai. Nie będzie mu tak narzekała. Zobaczy na co stać taka kobietę jak ona.\nTak! Tak! Stać ją na wyszorowanie tego syfu! Stać ją na machanie ścierą! A co!\nNie jest lalunią, która czyta tylko romansidła i żyje w tym świecie. Dużo się nauczyła, a on o tym nawet nie wie. Cztery razy uratowała jego życie. A on nie potrafi powiedzieć jednego słowa. Takie proste, ale z jego słów to będzie rzadkość.\nNie będziemy wypominać, że sama też się nie zdobyła na powiedzenie tego prostego słowa, kiedy Sasuke wskoczył do wody, prawda?\nPodeszła do okien i wszystkie otworzyła.\nUradowany ocean z szumem i chlupotem skorzystał z zaproszenia. A historycy Shinobi do dziś się spierają, co było powodem zatonięcia słynnej “Czarnej Róży”.\nWyrzuciła wszystko z wiadra. Mieściło się w tym oknie. Wzięła wody z oceanu. Pociągnęła i postawiła. Powinna zacząć od drugiej strony. Nie może pozwolić, by ten pirat z niej kpił jak mógł. Chwyciła wszystko co jej dał. Podeszła do końca. Nie przejmowała się czy będzie brudna, czy tez nie. Ważne było by mu pokazać płeć przeciwna jest silna. Lepsza od mężczyzn!\nTajest! A w ogóle to wprowadźmy dla piratów parytety - 50% kobiet, obligatoryjnie!\nPoszukując odnośników do tej analizy, natrafiłam na takie zdanie na blogu http://agnieszkagil.blox.pl/2009/01/Tancz-bracie-piracie-jo-ho-ho-ho.html :\n“wystarczy przeczytać choćby „Trzy małe piratki” G. Adams i E. Bolam. Przygody dzielnych dziewcząt walczących z rudą i wściekłą Waniliową Meduzą, pływającą na „Rąbniętym rekinie” dobitnie świadczą o tym, że piractwo to nie taka zupełnie męska sprawa!”\nNo faktycznie, dając się zagonić do najbardziej parszywej i nikomu niepotrzebnej roboty z pewnością wykaże swoją wyższość.\nUklękła. Zamoczyła szczotkę. Szorowała powtarzając słowo „nienawidzę Cię!”\nUdowadnianie przez szorowanie? You’re doing it wrong!\nNiestety, całkiem sporo kobiet udowadnia różne rzeczy poprzez szorowanie, pranie, gotowanie i wyręczanie facetów przy każdej możliwej pracy. A potem się dziwią...\nSzło jej szybko, gdy powtarzała to wszystko. Usłyszała jak na pokładzie śpiewają piracką piosenkę. Westchnęła. Każdy loch czyściła po kolei. Zostały jeszcze jej trzy. Próbowała jak najlepiej to wyczyścić. Aby było czysto, chodź nie wiedziała po co w lochach ma być czysto.\nNo jak to po co? Na horyzoncie widniały już żagle statku inspektora BHP!\nA zaraz za nim płynął szkuner wypełniony przedstawicielami PIP, nieustępliwie ścigany przez bryg SANEPID-u.\nSkoro o to chodzi, aby inni się zatruwali.. Ale robi co chce. Jego statek, jego załoga… Chwila. Ja nie jestem jego! - pomyślała zawzięcie.\nNo i dlatego to TY się tu zatruwasz, a nie JEGO kochana załoga:D\nZauważyła jakiś skrawek papieru. Wyciągnęła z szpary. Wstała z podłogi. Był zwinięty w rulonik. Obejrzała ze wszystkich stron. Rzuciła przedmiot trzymający w ręku do wiadra. I patrzała na przeżółkły papier. Był oberwany z niektórych stron. Wzruszyła ramionami bezwładnie. Nie wiedziała co o tym sadzić. Po prostu sprzątała, a tu od tak znalazła mapę?\nA gdzie tam, toż to tylko niedopałek.\nNieno, jesteś piratką, więc znajdujesz mapę; to takie... elementarne, drogi Watsonie.\nNo właśnie czy to była mapa? Rozwinęła i przyglądała się temu wszystkiemu. Ty wyznaczone drogi, tam jakieś wyspy i jaskinie. Wyblaknięty jasno różowy krzyżyk znajdował się przy jakiejś jaskini..?\nJasnoróżowy? Może to jakiś piracki odpowiednik Mapy Huncwotów, a krzyżyk oznacza położenie Sakury ;)\nA skąd, to tylko siedziba wolnomularzy spekulatywnych, odwołujących się do nauk różokrzyżowców. Ewentualnie siedziba jakiegoś Rosenkrantza.\nHm… Dla niej było to bardzo ciekawe co to tu robi. Musiał by to jakiś pirat zostawić, który zdradził kapitana? Ale mógł to wyrzucić, a nie zostawiać dla Sasuke. To nie było dla niej logiczne z tą mapą.\nBa. To logiki nawet z daleka nie wąchało.\nMogło mu po prostu wypaść, ale to by było zbyt logiczne.\nPirat, który zdradził kapitana, zostawiał mapę dla Sasuke (który jest kapitanem)? Ktoś mi to rozrysuje?\nNie dam rady. Kartka mi się kończy.\nSkarby, które powstawały z łupów. To było to co ten kapitan szukał.\nTylko nie wiadomo, po jaką cholerę, skoro przy samym brzegu Wyspy Impotentów była całkiem spora jaskinia ze skarbami.\nSakura nie umiała czytać map, nie zorientowała się, że różowy krzyżyk wskazuje dokładnie to miejsce.\nAle gdyby nie znalazł tego? Przez myśl Sakury przechodziło, aby wyrzucić to. Wyszła z klatki, gdzie zostawiła wszytki przybory i patrzała na pergamin.\nTępym wzrokiem. Czyli jak zwykle.\n[Pojawia się kapitan. Sakura usiłuje ukryć pergamin, a kapitan wchodzi w tryb podrywczy]\nWpadła na ścianę, która teraz nie była jej deską ratunku.\nTy patrz, to takie nawet... błyskotliwe!\nNie była deską ratunku, lecz mogła być ścianą płaczu.\nSchowała szybko mapę pod bluzkę, aby on niczego nie zauważył, że znalazła ten skrawek małego skarbu. - Czemu na mnie nie spojrzysz?\n-Niby czemu mam na ciebie spojrzeć? Nie musze na takiego pirata się patrzeć. - uchwycił jej podbródek i obrócił aby na niego spojrzała Wyrwała.\nW ręku kapitana został tylko smętny strzęp zakrwawionej żuchwy.\nNowatorski sposób zapisu dialogów sugeruje, że to Sakura domaga się uwagi amanta, a on nie chce patrzeć na jakiegoś pirata.\n-Ty mnie kochasz. - szepnął, aby ona usłyszała.\nA ja śpię!\n-Co? - zapytała. - Nigdy!! - krzyknęła na niego patrząc w jego oczy. Popełniła błąd. Te oczy były jego asem.\nTrzymał je w rękawie.\nSasuke - hipnotyzer.\nMiał takie śliczne, ze nie mogła się oprzeć tej czerni. Wpatrywała się w nie nieustannie.\nA ten piąty, ten najmłodszy, co w miłości był najsłodszy,\nNa morzu burza hula, i wieje wieje wiatr,\ntęsknota mnie otula, bo ciebie ciągle brak.\nZabrałeś serce moje, oje, zabrałeś moje sny,\ni tylko zostawiłeś te łzy, gorące łzy.\nA za burtą słychać było zespół Delfin, wykonujący swój słynny przebój. Już po pierwszych taktach przyłączył się do niego chór piratów i wkrótce słonego przestwór oceanu wypełnił się dźwiękami “Czarnych oczu”.\n-Zrobimy małe przeszukanie. - powiedział. Ona nie mogła odejść. Szarpała się, ale to nic nie dawało. Przytrzymał jej ręce. Jego jedna ręka dostała się pod brzuch i wędrowała na plecy.\nZ opisu wynika, że wetknął jej łapę między nogi. A to zboczuch jeden!\nDługie ręce miał. I chyba jakieś dodatkowe stawy.\nNatrafił na to czego nie chciała. Wyjął to. - Niby nie masz nic? - zaśmiał się. Rozwinął skrawek mapy i wpatrywał się we wszystko. - Dziękuję. Szukałem tego.\nChwilę wcześniej aŁtorka napisała, że Sakura schowała mapę pod bluzkę. Dlaczego więc kapitan wyciągnął ją z... eee... tylnej części majtek?\n-Oddawaj to. Nie jest twoje.\n-Nie moje? Mój statek. Wszystko co jest na tym statku jest moje. Nawet ty - uderzyła go w policzek. Dotknął bolącego miejsca. Popatrzał na nią, nie wiedział czemu go uderzyła.\nCo prawda prała go po pysku już wcześniej, ale smród panujący pod pokładem miał szczególne właściwości - uruchomił uśpiony mózg Sasuke. Powoli zaczął się budzić z odrętwienia...\n-Zapamiętaj sobie jedno, Uchiha! - fuknęła na niego - Mozę jestem na twoim statku, ale nie będę nigdy twoją własnością. Prędzej bym zdechła tutaj niż została własnością pirata. - powiedziała. Wyrwała się i odchodził w stronę pokładu. Nie chciała mieć z nim nic wspólnego. On ją złapał za rękę.\n… i nagle przypomniał sobie, kim właściwie jest. Jest piratem! Złym, groźnym piratem!\n-A dokąd to idziesz? Jak widzę jeszcze nie skończyłaś.\n-Skończyłam dla twojej świadomości. [teraz zabiorę się za podświadomość! Adin... dwa... tri...]- próbowała wyrwać rękę lecz nie mogła. Trzymał w żelaznym uścisku. Patrzała wściekła. - Puszczaj mnie. - obrócił ją sto osiemdziesiąt stopni.\nZamajtała nogami i zamiotła włosami podłogę.\nObejmował ją teraz dwoma rękami, aby nie zrobiła żadnego podejrzanego ruchu. Ona próbowała się wyrwać, ale to było na nic. Trzymał ją mocno, jego usta były przy jej uchu.\n-Jesteś bardzo niegrzeczną dziewczynką. - powiedział szeptem do jej ucha. - Powinienem dać ci porządną karę.\nOho, kapitan jest zwolennikiem domowej dyscypliny. Zaraz przełoży Sakurę przez kolano.\n-Twoje pieprzone kary na mnie nie działają. Możesz dokładnie wsadzić je sobie w swoja poszanowaną dupę! - fuknęła na niego. Nie szarpała się już. Nie potrafiła się wydostać.\nWielka buntowniczka po raz kolejny pokazała, że mocna jest tylko w gębie, a jak przychodzi co do czego, to i do szorowania pokładu można ją zagonić, i obmacać się da...\nTrzymał ją tak jakby czegoś chciał. Poczuła jak rozpiął jej guzik od spodni.\nWarstwa mentalnej pizdy, naruszona przez ostatni cios Sakury, zaczęła się marszczyć, łuszczyć i osypywać. Kapitan przypomniał sobie, że jego powołaniem nie było pokorne znoszenie fochów. Jego powołaniem było palić...\n-Wiesz ja nie mówiłem o pracy. - powiedział.\n-A co mi zrobisz? Nawet nie możesz się ruszyć. - powiedział. Ona próbowała się wydostać, ale on już wsadził swoją rękę pod cieniutki materiał majteczek. Ścisnął kobiecość. Ona nie jęknęła, choć chciała.\nNic dziwnego, intymne części ciała raczej nie wydają z siebie tego typu dźwięków.\nPo ściśnięciu kobiecości to Sakura mogła jęknąć, ale raczej nie z rozkoszy, ała.\n[Przypomniawszy sobie o powołaniu pirata, kapitan pozbawia Sakurę przytomności i zanosi ją do swojej kabiny.]\nPatrzył na linie i krzyżyk, swój cel. Był zadowolony. Na jego ustach pojawił się uśmiech.\nMatko Borska, on sobie narysował celownik na podbrzuszu Sakury???\nInaczej nie trafi ;)\nOd samego dźgania w podbrzusze i tak wielkiej frajdy mieć nie będzie.\nSkąd wiesz, może ma jakieś dziwaczne fetysze.\nTa mapa doprowadzi go do dużego skarbu i będzie bogaty.\nAaaa, ufff, to o mapie... A już myślałam...\nCieszył się, że kazał Haruno tam posprzątać [gdzie?! No, w tych piwnicach. Znaczy, lochach.] dzięki temu na mapę, która doprowadzi go do bogactwa.Obudziła się na czyimś łóżku z ogromnym bólem głowy.\nTa mapa, jak rozumiem? (Akapit, taka trudna rzecz, użyć entera...)\nDotknęła rany, gdzie ją walnął. Rozejrzała się po wnętrzu. Ta kajuta jest znajoma pomyślała. Po chwili zorientowała się, że to kajuta kapitańska, czyli gbura pomyślała. Swój wzrok przeniosła na plecy Uchihy, który studiował mapę, siedząc przy biurku pomyślała. Dupek przemknęło jej przez myśl. Przemknęło jej przez myśl?! A nie “pomyślała”? Jeszcze nigdy w życiu nie spotkała takiego dupka jak on. Najgorszy z mężczyzn. Ogarnęła ją wściekłość. I to ogromna. Jak śmiał ją uderzyć.\nAleż, droga Sakuro, równouprawnienie to równouprawnienie. A jak ty prałaś go po pysku co kilka akapitów, to było dobrze?\nSakura uderzyć w twarz - dobrze; Sakurę uderzyć - źle.\nPrzygryzła wargi. Ona się jeszcze za to zemści. Nie jest żadną zabawką jego i nie będzie. I nie zamierza się do niego odzywać. Brunet odwrócił się w jej stronę.\n- W końcu się obudziłaś.- stwierdził. Nie odpowiedziała. Milczała jak grób.- skąd masz tą mapę? - wskazał na skrawek papieru rozłożony przed nim na biurku. Cisza.- gdzie dokładnie ją znalazłaś? - uparcie milczała.\nJeżu borski, a co to za różnica, gdzie dokładnie? Mają jakieś wyznaczniki, że mapa znaleziona w punkcie A prowadzi do skarbu, a w punkcie B - do kupy gówna?\nWstała bez słowa i skierowała się w kierunku drzwi. - Ej! Słuchasz ty mnie! - Nic. Zero reakcji z jej strony. - Pożałujesz jak się nie odezwiesz - posłała mu nienawistne spojrzenie, po czym wyszła trzaskając drzwiami z całej siły.- głucha jakaś.- mruknął.\nNie poszedł za nią tylko obrócił się i dalej studiował mapę.\nMentalna pizda cicho, powoli lecz nieubłaganie rozrastała się wszerz i wzdłuż.\nZbawczy wpływ zapachów z zęzy minął.\n[Sakura znowu gapi się w morze i udaje, że myśli.]\nJest porywczy i uparty oraz zimny niczym lód. Traktuje ją jak śmiecia. Wkurza się od razu. Zgryźliwy i w ogóle go nie obchodzi co się z nią stanie.\nA dlaczego miałoby go to obchodzić, droga pasażerko na gapę?\nW dodatku chodzi o osobę, która wyraźnie i głośno powiedziała, że zostaje tutaj tylko i wyłącznie po to, żeby mu zrobić na złość.\nNajlepiej widziałaby mnie w kuchni bym gotowała obiady i sprzątała w domu i cierpliwie czekała na powrót męża.\nO kim ona w tej chwili rozmyśla, o teściowej?\nPrychnęła. Ograniczony jakiś. Jedynie co łączyło obu braci to, że są przystojni. Ale najprzystojniejszy jest Itachi zdecydowała. On się dla niej nadaje, a młodszego nawet nie bierze pod uwagi.\nOeeesssuuu, i kto tu jest ograniczony?\n[Na pokładzie pojawia się Naruto i oboje z Sakurą oddają się radosnemu plotkowaniu o rodzinnych sekretach Sasuke. Nic dziwnego, że gdy ten do nich dołącza, jest cokolwiek wkurzony.]\n- Dosyć.- wysyczał.- skąd masz mapę? - dodał. Nie odpowiedziała co go rozjuszyło. Wyrwała rękę. Odwróciła się. Chciała odejść, lecz on złapał i popchnął ją tak, że uderzyła głową w burtę.\nStali na pokładzie, więc uderzyć mogła co najwyżej w nadburcie. Z tego, że najpierw uderzyła głową ,a potem dopiero upadła, wynika jasno, że miała około metra wzrostu. Gdyby jeszcze miała płaską głowę i wystające zęby, byłaby ideałem kobiety.\nUpadła. Zawirowało jej pod oczami. Poczuła ból. Syknęła cicho. Popatrzyła na niego. Stał blisko zielonookiej wycelowanym prosto w nią pistoletem. Nie przestraszyła się.\n- Strzelaj i zakończ moje życie. Przynajmniej nie zobaczę już twej gęby.- powiedziała spokojnie. Nie bała się. Wolała już umrzeć niż znosić jego humory. Zaśmiał się.\n- Zabić? Nie ma mowy. Musisz jeszcze więcej wycierpieć. I tak mi powiesz, w jakim miejscu to znalazłaś.- rzekł.\n- Nigdy.- odparła stanowczo. Kolejny raz się zaśmiał. Już miał jej coś zrobić, gdy ktoś podbił mu rękę, pistolet wypadł mu z dłoni i głuchym łoskotem spadł na pokład. To był Kiba.\nOn jedyny jeszcze pamiętał, że właściwym sposobem postępowania w takich sytuacjach było torturowanie opornej branki, a następnie oddanie jej załodze ku ogólnemu pożytkowi i uciesze.\nOraz, że trup zazwyczaj nie gada.\n- Co ty wyprawiasz? - spojrzał wściekle na szatyna.\n- Nie wtrącaj się! - fuknął. - To nie twoja sprawa.\n- Ty chcesz ją zabić! - nie bał się gniewu kapitana.\n- A co cię to obchodzi. Wracaj do obowiązków. I nie zabiję jej do jasnej cholery! - krzyknął i odszedł. Czarnooki podszedł i pomógł wstać dziewczynie.\n- Nie ma za co.- uśmiechnął się do niej Inuzuka. Skierowała się do kuchni, gdzie zrobiła sobie herbaty i usiadła.\nUhm. Ktoś tu sobie naprawdę wyobraża, że w kambuzie (“kuchni”) pirackiego statku można było ot tak sobie zrobić herbatkę, siąść przy stole i poplotkować...\n- Opatrzę ci to.- odezwała się Matsuri. Nie zapytała kto to zrobił, bo wszyscy wiedzieli i znali sprawcę.\n- Mam go dosyć. Traktuje mnie jak nic nie wartą ścierkę do podłogi. Tylko rozkazuje co mam robić. Zabiłabym jakbym mogła. Żadnego poszanowania dla kobiet. Nikt go tego nie nauczył. - żaliła się. Nie wiedziała, że Uchiha wszystko podsłuchuje pod drzwiami co o nim mówi.\nI - zapewne - doznaje wstrząsającego ataku wyrzutów sumienia, prawda? Ale tego już się nie dowiemy, gdyż...\nJest nocia. Nie poganiajcie nas proszę. My też mamy swoje życie. I nie wiem kiedy najbliższa nocia. Miyako-chan.\nSto lat, sto lat, niech żyją, żyją nam!!!\nNiezłe to opko. Wykończyło dwie ałtoreczki i dwie ekipy analizatorów.\nZe Statku Latającego Oręża pozdrawiają: Kura ze srebrnym nożykiem niewiadomego przeznaczenia, Sineira holująca armatę jedną ręką oraz Dzidka, która jak widać pękła i została daleko za burtą,\na Maskotek pływa dookoła na klapie. I chlapie.\nAutor: kura z biura o 08:59\nEtykiety: Anime, Dzidka, Kura, Sineira\nJak to jest, że najmarniejsze opka pobudzają wenę poetycką? Przecież to jest cudowne:\nPrzypomniała mi się Balladyna i ach, jakie to jest piękne wspomnienie.\nTylko melodyjkę dorobić i szanty jak znalazł!\nAnaliza wielkiej urody, choć opko przerażająco durnowate.\n8 września 2011 14:24\nMam teorię o impotencji wszystkich mężczyzn na wyspie. Może ktoś im dosypywał bromek potasu do jedzenia?\n8 września 2011 16:07\nzaczął wpatrywać się w Sakure, która nie wiedziała, że obserwuje ją ktoś kogo nie lubi.\nW odróżnieniu od, całkiem w porządku, bycia stalkowaną przez kogoś bliskiego sercu.\nTo może u niej podziały się te zaginione cyce Tsunade z poprzedniej części. BTW, teraz w Japonii jest emitowana seria właśnie o alternatywnej historii w której rządzą kobiety z największymi piersiami i walczą ze sobą, przegranym cycki maleją, a zwyciężczyniom rosną. Może Sakura wygrała taką walkę właśnie?\nTen fragment o bandażowaniu ogółem mnie zfacepalmił, bo w dawnej Japonii normalką było owijanie klatki piersiowej pod ubranie, zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet, a nazywało się to nie bandaż a sarashi. Do dziś zresztą pod kimono się kobiety owijają. No ale zapewne Miyako-chan nie wie, że kiedyś nie było staników. I bokserek.\ngdyby ludzie się dowiedzieli, że twój ojciec chce pojąć piratkę za żonę wybuchł by bunt mieszkańców. Dla nich to byłby skandal.\nGdyby się odpowiednio wyfiokowała, mogłaby udawać prostytutkę. Ślub z prostytutką jest w końcu dużo mniej skandaliczny.\nTwojego tańca nie widziałam, ale haiku było niezłe, poetko-sensei.\n- a wy.- zwrócił się do nich.- będzie gotować i sprzątać\nOn nie ma prawa czuć rozgoryczenia tym, że jeszcze w żadnej "się nie spuścił", skoro tak się do tego zabiera.\nJej, Przypadkowo Kanon!\nA to akurat częsty motyw w anime, choć z tego co wiem o Naruto, w tamtym uniwersum akurat dziewczyny obrywały równie często.\nBardzo, bardzo przyjemna analiza - choć gdybym była fanką Naruto, zapewne zgrzytałabym zębami.\n"Tu mogła o wszystkim myśleć. Nawet o swoim dziewictwie, które z resztą jeszcze miała. Nie straciła z nikim! Ojciec nie był by zadowolony z tego powodu.\n-Pamiętaj, że jesteś ładna. Piersi o tobie nic nie świadczą."\nDrodzy rodzice Jestnoci, wychowanie dziecka nie polega na sadzaniu go przed telewizorem z włączonymi reality show o króliczkach Playboya czy rodzinie Kardashian.\n8 września 2011 16:59\nNo nieee! Teraz nigdy nie spojrzę tak samo na Pana Kanapkę, który nam przynosi żarcie do biura!\n8 września 2011 17:17\nJuż z Threepwooda była wiolonczela a nie pirat, ale te tutaj produkty wyobraźni aŁtoreczki wołają o pomstę do nieba.\nUchiha uśmiechnął się patrząc na odpływających wrogów. Różowowłosa chwyciła go za ramię i obróciła do siebie. Walnęła go prawym sierpowym. Upadł na ziemię.\nJa się tam nie znam, ale czy oryginalny Uchiha nie był cośkolwiek bardziej utalentowany i wyćwiczony od panny S.?\nI kto właściwie jest trulaverem, bo mi brakuje tegooo!\n8 września 2011 23:14\nAle.. Ale... że jak to nie ma dalej, ja chcę poznać zakończeeenieee!\n9 września 2011 00:45\nBoże, umarłam. A przy wierszyku o Statku Latającego Oręża (cudowna jest ta nazwa :D) oraz przy tekście o statku PIPu, ściganym przez SANEPID, to mi papieros aż mi wypadł. Cudne :D\n9 września 2011 18:14\nA mnie to opko nudzi straszliwie.I dość go mam serdecznie:-( i przerzucanie go między analizatorniami nei zmieni tej opinii.\n10 września 2011 15:20\nAch, jak pięknie Wam wyszła ta analiza! :D\nHihihih, teraz już wiecie, jaki to ból analizować JestNocię. Ja za każdym razem musiałam jakoś odreagować... ;D\nŚlicznie żeście rozsmarowały to opko, brawo! :*\nPS. Hasło: "quill". O tak, kill it with fire!\n11 września 2011 00:38\nOstatni Kot Chaosu pisze...\nHoho, wygląda na to, że to mój debiut w komentowaniu, chociaż jestem stałą czytelniczką :)\nAnalizy jeszcze nie przeczytałam, ale mam dwa smakowite opcia, które doprowadziły mnie i moją koleżankę do kompletnej głupawki:\nLiczymy na pyszną analizę, jeśliby opka się spodobały ;3\n11 września 2011 02:41\nUbawiłam się :).\n>Nienawidzę Sasuke, nie chcę się >żenić. Życie jest do kitu, >pomyślała.\nŻe też nikt nie zauważył, że Sakura nie chce się ŻENIĆ. Znaczy żony mieć :D.\nAle to pewnie przez stężenie absurdów w tekście :).\n11 września 2011 05:55\nLektura tego opka - nawet pięknie zanalizowanego - chyba mi zaszkodziła. Przyśniło mi się, że przefarbowałam włosy na różowo. Wielki szacun dla Analizatorów.\n13 września 2011 11:10\nTematyka strony nie jest mi obca, bo sam kiedyś pisałem takie komentarze do opowiadań ku uciesze własnej i piszącą ze mną przyjaciółki. Różnica była taka,że autorzy opowiadań nie mieli o naszej "działalności" pojęcia, bo nigdy nigdzie nie publikowaliśmy naszych złośliwych wynurzeń.\nI tu stawiam Wam, twórcom strony jedno pytanie, które mnie nurtuje. Co właściwie jest celem analizy opowiadań w tej formie? Żeby nie było, przyznaję bez bicia, że też mnie te analizy cholernie bawią i skłamałbym mówiąc, że są bez polotu i trafności.\nNie mniej jednak autor (jakkolwiek naiwny i małoletni by nie był), otrzymując notę,że jego twórczość została gdzieś oceniona spodziewa się pewnie oceny(może i krytyki) a nie pojazdu po sobie. Jeśli Waszym celem jest edukacja, to raczej nie idziecie w dobrym kierunku. Jeśli chodzi natomiast o tępienie kiepskiego pisania to cóż...nikt nie osuszył oceanu zasysając po kropli ;)\nCel jest satyryczno-edukacyjny. Konkretny autor może się nauczy, może nie, może się na początku sfocha, a po pół roku zrozumie, o co chodziło... A może nauczy się całkiem ktoś inny, zawsze to przyjemniej na cudzych błędach, niż na własnych ;)\nA pozostali czytelnicy mają cotygodniową porcję rozrywki, ot i wsio.\nA, i to nie jest "pojazd po autorze". Po tekście. Li i jedynie po tekście.