Najemcy biur mogą negocjować korzystne warunku umów - Komercyjne - rp.pl\nAktualizacja: 13.08.2013, 10:53\nNajemcy biur mogą negocjować korzystne warunku umów\nPolska nie jest już oczkiem w głowie inwestorów. Prognozy mówią o spadku czynszów i wartości budynków, z których zyski będą mniejsze niż dotąd.\nTakie wnioski można wysnuć ze światowego badania sektora nieruchomości komercyjnych, przeprowadzonego przez branżową organizację RICS wśród ponad 850 ekspertów z całego świata. Okazuje się, że Niemcy i Belgia są jedynymi krajami, w których widać pozytywne nastroje – zarówno u najemców, jak i inwestorów na rynku nieruchomości komercyjnych. Poniżej dalsza część artykułu\n– Rynek niemiecki wciąż odnotowuje najlepsze wyniki na kontynencie, co ma związek z optymistycznym obrazem makrogospodarki tego kraju – uważa Simon Rubinsohn, główny ekonomista RICS.\nTymczasem polscy eksperci wykazali się w drugim kwartale roku ze zdecydowanie mniejszym optymizmem, niż sugerowały to wcześniejsze badania. Wiąże się to m.in. z oczekiwaniami spadku stawek najmu.\n100 euro na urządzenie mkw. nowego biura mogą dziś wynegocjować firmy poszukujące siedziby\nPodczas gdy sytuacja w Zjednoczonych Emiratach Arabskich poprawia się, a nastroje w Azji pozostają optymistyczne, atmosfera w Europie odzwierciedla trwającą recesję. Tylko wspomniane Niemcy, ciągle największa gospodarka Europy, wciąż są liderem pod względem perspektyw wzrostu w branży nieruchomości – twierdzą autorzy badania.\nCo czeka polski rynek nieruchomości komercyjnych? Dobre wiadomości są głównie dla najemców. – Popyt na powierzchnię biurową jest umiarkowany i zgłaszany głównie przez firmy z sektora bankowości, który po ostatnich fuzjach i przejęciach analizuje długookresowe opcje najmu. Istniejąca konkurencja oraz konsolidacje na rynku najmu powodują zaostrzoną walkę pomiędzy właścicielami istniejącego i planowanego zasobu. Strategiczni najemcy mogą liczyć na szczególnie atrakcyjne stawki czynszu, co przedkłada się na zwiększenie presji na spadek czynszu także i dla mniejszych najemców – komentuje badania Łukasz Maciak, ekspert RICS, dyrektor w firmie DTZ.\nBolesław Kołodziejczyk, ekspert firmy Cushman &Wakefield (C&W), przyznaje, że szczególnie w Warszawie widać presję na obniżki stawek najmu biur. – Do 2015 r. w stolicy ma zostać oddane do użytku 500 tys. mkw. biurowców. W budowie jest już ponad 400 tys. mkw. Podaż więc mocno rośnie. Tymczasem rynek warszawski jest w stanie wchłonąć około 160 tys. mkw. nowej powierzchni biurowej rocznie – mówi Bolesław Kołodziejczyk.\nDeweloperzy, widząc konkurencję, są skłonni iść na duże ustępstwa w trakcie negocjacji. Najemcy mogą więc liczyć nawet na kilkumiesięczne zwolnienia z czynszu czy ponad 100 euro na wykończenie mkw. biura.\n– W znacznie gorszej sytuacji od deweloperów stawiających dopiero biura, są właściciele starszych budynków, które już kilkakrotnie zmieniały właściciela. Tu obniżenie stawek najmu po zakupie budynku, szczególnie za kredyt, może być bardzo kłopotliwe. Obniża bowiem wartość nieruchomości, bo przychody z najmu się zmniejszają, więc bank finansujący transakcję może chcieć dodatkowego zabezpieczenia – dodaje ekspert C&W.


Mercedes actros - acm błędy - elektroda.pl\nMercedes actros - acm błędy\njarko2f 28 Jan 2021 16:24 348 3\n#1 28 Jan 2021 16:24\nWitam wyskoczyło mi kilka błędów\nDodam że AdBlue raczej pobiera Z tego co czytałem to może być problem z czujnikiem Nox jest on dosyć drogi więc chciałbym się upewnić zanim go wymienię czy to na pewno może być wina czujnika może ktoś ma doświadczenie i podpowie\n#2 28 Jan 2021 21:14\nTo nie jest tak kolego, że ty napiszesz "Actros" a my od razu wiemy o co chodzi. "Niejednemu psu Burek" - Actrosy są robione już kupę lat, czujniki NOx są montowane już od trzeciej generacji, a ty ani modelu, ani nawet roku. Po co ma być łatwo? Niech się pomęczą jak chcą pomóc...\nZ pobieżnego domyślania się i lektury różnych papierów elektronicznych wyszło, że wcale to nie musi być NOx. Jeden błąd wskazuje na czujnik temperatury, drugi na niedowład DPF-a (np. krystalizacja mocznika wewnątrz DPF-a). Ale to tylko takie gdybanie. Bo do obu błedów są dosyć rozbudowane instrukcje i raczej nie podejrzewam, że bez Star Diagnoze i doświadczenia dasz sobie z tym radę. Poza tym (przyjmując, że auto to jest Actros MP4) są różne manuale w zależności od tego, czy to jest Euro V czy Euro VI.\nB20C15 The signal of component 'B68 (Upper exhaust temperature sensor downstream of diesel oxidation catalytic converter)' is implausible.\n0C1101 The efficiency of component 'SCR catalytic converter' is not sufficient.\n#3 02 Feb 2021 13:35\nWitam Czy ktoś by mógł po numerze nadwozia WDB9630051L890050 podać numer części czujnika ciśnienia spalin za katalizatorem\n#4 02 Feb 2021 20:32\nWg numeru nadwozia są takie ("upstream" znaczy "przed" a "downstream" znaczy "za"):\nAha! Sprawdź, czy rurka nie jest zatkana. Bo te czujniki raczej rzadko się psują - ale rurki to się zapychają.\nSimilar topics to mercedes actros - acm błędy\nCo oznacza ten kod usterki Acm 0C1101, czy może być obniżenie mocy?,Jaki Actros kolego?? Dodano po 58 : 0C1101 - Sprawność elementu 'Katalizator SC... (1)\nWitam! Mam problem odnośnie ACM, a mianowicie najpierw zapalił się kod 970C07-warunki gotowości czujnika przed katem nie zostały we właściwym czasie z... (12)\nWitam mam problem z mercedes actros 1831 mp I z 2000 r nr vin - WDB9500461K523962. Na forach znalazłem znaczenie błędów, ale nie wiem czy dotyczą ac... (7)


filmowokinowo - Strona startowa\nRecenzje gier i filmów\nOpisy i opinie na temat gier oraz czity i kody\nWróżka Olsztyn. Astrologia w mieście\nNowojorski Festiwal Filmowy\nMarsjanin Online Lektor pl (HD)\nKilka miesięcy temu bawiłem się wczesną wersją tej pozycji. Mimo: iż wiele opcji było niedostępnych, a oferta muzyczna wołała o pomstę do nieba, praca w redakcji stanęła na kilka godzin. Pomimo małych wówczas możliwości, potencjał programu ze stajni Relentless Software wyczuliśmy momentalnie. Wraz z pełną wersją DJ Decks & FX i łącznie ponad siedemdziesięcioma utworami zalegającymi w biblioteczce programu, do naszych rąk trafia świetna zabawka. Pomijam nawet fakt, iż każdy z siedemdziesięciu utworów sam w sobie stanowi zamkniętą, przemyślaną i świetnie opracowaną melodię. Ale co powiecie na to, czity że utworki można dowolnie miksować, nakładać na siebie, przeplatać, wyciszać, regulować, mieszać, ciąć i ubarwiać dodatkowymi efektami dźwiękowymi? DJ Decks & FX może nie jest głęboki, ale dzięki niesłychanej dynamice cechującej przekładanie winyli wynosi edytory muzyczne na wyższy poziom.\nJak się to obsługuje? Na początku trudno zorientować się w obsłudze stołu mikserskiego i niezbędne będzie sprawdzenie samouczka. To właśnie w nim dowiecie się jak używać dwóch potężnych gramofonów i przekładać załączone winyle. Dowiecie się także, że zabawa polega w zasadzie jedynie na mieszaniu ze sobą dwóch, trzech, bądź większej ilości utworów i uzyskiwaniu dzięki temu bardzo oryginalnych, hacki niekiedy strasznie grzejących aranżacji. Miksowanie to wspaniała sprawa i przekona się o tym każdy, kto na DJ Decks & FX się skusi. Program oferuje kilka trybów zabawy oraz szereg pomocnych opcji. Najwięcej czasu spędzicie w Party Mode, gdzie do ręki wpadnie wspomniane wcześniej 70 gorących, house’owych kawałków oraz wirtualny stół mikserski, kosztujący w rzeczywistości spore pieniądze. Party Mode polega głównie na niekończącej się zabawie w miksowanie kolejnych płytek i delektowaniu się tworzoną na bieżąco muzyką.\nOczywiście nie ma żadnych punktów, ani zadań do wykonania. Program ma na celu głównie zaspokojenie Waszych muzycznych ambicji. Party Mode ma wbudowaną bardzo ciekawą opcję. W momencie, gdy stracicie pomysł na dalszy mix, włączy się automatyczny DJ, który nie tylko rzuci kilka kody tekstów, ale sam z siebie zapuści jakiś utworek, przedłużając w ten sposób zabawę. Następny w kolejce czeka Pro Mode, jednak nie widzę większego sensu, aby się w niego zagłębiać. Pro jest identyczny jak Party, po prostu brak w nim pomocnej dłoni szalonego DJa. Oferta płytek i sama zabawa pozostają bez zmian. Pora jednak na prawdziwy gwóźdź programu - Studio Mode.\nTylko tutaj poskładacie do kupy swój własny mix i zapiszecie go na karcie pamięci. Sprawa nie jest jednak taka prosta. Program rozpoczyna nagrywanie od pierwszego dźwięku i nie można go już przerwać. Wszystkie pomyłki zostaną więc boleśnie zarejestrowane. Stół mikserski to takie urządzenie, gdzie utworki komponuje się w czasie rzeczywistym i wszystkie przejścia między utworami należy mieć dobrze czity przemyślane. Świetnie rozwiązano za to sprawę nagrywania własnych aranżacji na kartę pamięci. Mój pierwszy, samodzielny, 40-minutowy mix („mattryca”) zajął raptem 300kb! Niesamowita sprawa! Można się tak bawić i bawić, a miejsca na memorce raczej nie zabraknie. Problem w tym, że nie da się edytować popsutych części utworu. Jak się bawić, to już do końca. Jeśli poważnie myślicie o tworzeniu własnych remiksów, nie obędzie się bez headsetu USB. Dzięki słuchawce non-stop będziecie panować nad obydwoma gramofonami poprzez wyciszanie i podgłaśnianie wybranych kawałków.\nUtworów jest strasznie dużo i to już wiecie. Istnieje jednak możliwość stworzenia listy ulubionych, najczęściej używanych winyli i pomocna okaże się tu opcja Record Box. Dzięki temu zaoszczędzicie sobie grzebania, a skupicie na tym, co naprawdę Was bawi. DJ Decks & FX można jednak było w kilku miejscach poprawić. Program przygotowany został przede wszystkim dla miłośników muzyki House. Oznacza to, że wyznawcy innych klimatów muzycznych mrukną w akcie niezadowolenia i poczekają po prostu na kolejną edycję. hacki Zabrakło również możliwość wgrywania do programu własnych utworów. Ma się to ponoć zmienić wraz z wprowadzeniem obsługi twardego dysku, ale póki co pozostaje zabawa załączonymi winylami. D J Decks & FX jest fachowy, świetnie udźwiękowiony i dostarcza niezapomnianych wrażeń przy klejeniu utworów. Jest z nim tylko jeden, ale konkretny problem - powinien kosztować tyle, co album muzyczny. Nawet dwupłytowy. Szybko się starzeje, niestety. Jestem ciekaw jak ta seria będzie się rozwijać.


Kursy / Szkoła Jazdy\nNasz Ośrodek Szkolenia Kierowców to jedna z najprężniej funkcjonujących szkół, oferujących kompleksowy kurs prawa jazdy.\nProwadzimy dwa rodzaje kursów prawa jazdy – popołudniowe w tygodniu i weekendowe, po których nasi kursanci bez problemu zdają egzamin państwowy i otrzymują upragniony dokument.\nKażdemu, kto czuje się niepewnie na drodze i chciałby poćwiczyć najtrudniejsze manewry, proponujemy jazdy doszkalające na ulicach Kielc i okolic. Doskonale znamy specyfikę prowadzenia kursów nauki jazdy, dlatego każdy nasz uczeń może liczyć na bardzo konkretną i praktyczną dawkę wiedzy.\nPo kursach w naszej szkole nauki jazdy pewnie wyjadą Państwo na drogę, doskonale zareagują w niespodziewanych sytuacjach i zapomną o stresie za kółkiem.\nGłównym obszarem, gdzie prowadzimy kursy, są Kielce. Staramy się, aby nauka jazdy, którą proponujemy zawierała solidne, rzetelne i przydatne w rzeczywistych sytuacjach rady i informacje. Naszą dewizą jest łączenie wieloletniego doświadczenia i wielkiej pasji, co pozwala nam zdobyć zaufanie oraz zadowolenie klientów.\nStaramy się stale obserwować potrzeby naszych kursantów oraz wychodzić naprzeciw ich oczekiwaniom, dlatego przygotowaliśmy bardzo bogatą ofertę kursów nauki jazdy i jazd doszkalających. Gwarantujemy, że błyskawicznie i w dogodnym terminie zdołacie Państwo przyswoić wiedzę teoretyczną i praktyczną, umożliwiającą uzyskanie dokumentu uprawniającego do poruszania się po drogach.\nNasza szkoła nauki jazdy w Gdańsku proponuje kursy podstawowe oraz rozszerzone. W skład każdego kursu wchodzą:\nDzięki indywidualnemu podejściu do każdego kursanta uplasowaliśmy się w czołówce najlepszych ośrodków nauki jazdy w Kielcach. Pomagamy zdobyć prawo jazdy każdemu!\nWszystkich zainteresowanych podjęciem kursu w naszej szkole lub skorzystania z oferty jazd doszkalających, prosimy o kontakt z naszym biurem. Serdecznie zapraszamy!


OKULARY CARVE BONDI CZARNY|BEŻOWY - w SurfShop.pl\nOKULARY CARVE #BONDI# CZARNY|BEŻOWY\nOkulary Bondi marki Carve powstały z myślą o osobach pragnących chronić swoje oczy, nie rezygnując ze stylu. Najważniejszą częścią każdych okularów są soczewki - te w modelu Bondi w stu procentach chronią przed promieniowaniem UV. Do produkcji prezentowanych okularów użyto najwyższej jakości materiałów takich, jak: poliwęglan (rama) oraz stal nierdzewna (zawiasy). Nie bez znaczenia pozostaje atrakcyjny design okularów. To model o ponadczasowym kształcie, któremu charakteru nadają bambusowe detale.\nKolor producenta: Navy/Bamboo


Łeba - ul. 1 Maja 18a\nCena od: 108 PLN / 1 dzień Obiekt Willa Orient usytuowany jest w Łebie, 1,1 km od plaży. Na miejscu dostępny jest ogród, prywatny parking i sprzęt do grillowania. Popularne atrakcje w pobliżu obiektu to m.in. Muzeum Motyli, ...\nCena od: 225 PLN / 1 dzień Obiekt Gościniec Kaszebe jest usytuowany w Łebie, 700 metrów od wystawy interaktywnej Illuzeum. Oferuje on restaurację, prywatny parking, bar i ogród.W naszej ofercie m.in.: zwierzęta domowe są ...\nCena od: 180 PLN / 1 dzień Willa Secesja zlokalizowana jest w Łebie, 500 metrów od plaży nad Morzem Bałtyckim. Oferuje zakwaterowanie z własnym wyżywieniem i bezpłatnym dostępem do WiFi.W naszej ofercie m.in.: pokoje dla ...\nCena od: 70 PLN / 1 dzień Obiekt Villa Novum położony jest w spokojnej części Łeby, 2 km od plaży. Oferuje on pokoje z bezpłatnym bezprzewodowym dostępem do Internetu oraz bezpłatne rowery.W naszej ofercie m.in.: WiFi, ...\nCena od: 228 PLN / 1 dzień Apartament nr 2 jest położony w Łebie, zaledwie 1,9 km od miejscowej plaży. Na miejscu działa restauracja oraz bar. Goście mogą bezpłatnie korzystać z WiFi i rowerów. Obiekt dzieli 1,9 km od ...\nŁeba - Plac Dworcowy 4/12\nObiekt Apartament Lazur jest usytuowany w Łebie, około 200 metrów od wystawy Illuzeum i 1,3 km od plaży. Oferuje on czajnik, balkon z widokiem na ogród, bezpłatne WiFi oraz całodobową recepcję.W ...


Dawno temu w Elblągu zmarł zacny mieszkaniec\nUlica.sw. Ducha dawniej\nZmarły miał 67 lat. Urodził się w Łasinie (niem. Lessen) koło Grudziądza (niem. Graudenz). Do szkoły uczęszczał w Gdańsku (niem. Danzig), a w wieku 17 lat zdał maturę na Gdańskiej Akademii Handlowej. Pan Goldberg oddał swoje życie kupiectwu i handlowi, a w wieku 17 i pół lat podjął praktyki w sklepie firmy J. Loewenstein w Elblągu, gdzie dał się poznać swoim przełożonym jako człowiek pilny i punktualny. Ponieważ właściciel firmy cenił sobie zalety bystrego i młodego mężczyzny, przywiązał go do swojej firmy, dając mu możliwość awansowania krok po kroku. Już po kilku latach mężczyzna piastował bardzo ważną posadę prokurenta. Gdy w roku 1886 właściciel zmarł, pan Goldberg został wspólnikiem w firmie i we współpracy z obecnym właścicielem, radcą miejskim Loewensteinem dążył nie tylko do tego, by utrzymać interes na dotychczasowym wyśmienitym poziomie, ale jeszcze bardziej go rozbudowywać.\nJosef Goldberg był człowiekiem myślącym jasno i dalekowzrocznie, był pełen energii, dążył wytrwale do raz obranego sobie celu. Zmarły odznaczał się także prawdziwą nieudawaną dobrocią serca. Nie był typem człowieka, który lubił życie publiczne […]. Pomógł on wielu ubogim ludziom bez względu na wyznawaną wiarę i wielu opłakuje teraz tego szlachetnego zawsze gotowego do pomocy dobroczyńcę, który został wezwany do Pana. W kontaktach międzyludzkich był czarującym towarzyszem i wszyscy, którzy go znali albo byli bliżej niego, będą z wdzięcznością wspominać tego wspaniałego człowieka. Niech mu ziemia lekką będzie! (AZ, środa, 20.04.1904 r.).\nInterwencja straży pożarnej przy Królewieckiej\nWczoraj późnym wieczorem o godz. 23.20 wezwano straż pożarną do budynku przy ulicy Królewieckiej 22 (niem Königsbergerstraße). Powodem interwencji był unoszący się dym z okna jednej z piwnicznych izb (AZ, środa, 20.04. 1904 r.).\nLipscy śpiewacy znów wystąpią dla elblążan\nZnani w naszych kręgach Lipscy Śpiewacy organizują w najbliższą niedzielę w sali Resursy Mieszczańskiej humorystyczny wieczorek. Od wielu lat grupa ta powraca do Elbląga, by cieszyć swoich tutejszych fanów i przyjaciół swoimi pełnymi humoru piosenkami i występami (AZ, czwartek, 21.04.1904 r.).\nDuży pożar na Grochowskiej\nWczoraj po południu przy ulicy Grochowskiej 36 (niem. Grubenhagen) wybuchł dość poważny w skutkach pożar. Gdy straż pożarna przybyła o godz. 15.20 na miejsce, pokryta papą drewniana szopa długa na 15 m i szeroka na 8 metrów, w której mieszkańcy przechowywali materiały palne, słomę, siano itp., stała już cała w płomieniach. Również mała drewniana stajenka i kawałek płotu zostały pochłonięte przez ogień. Za pomocą trzech sikawek straży udało się zatrzymać ogień (AZ, czwartek, 21.04.1904 r.).\nPolscy robotnicy wesprą rolnictwo\nPierwszy transport polskich pracowników rolniczych dla okolic Elbląga przybył wczoraj wieczorem z Johannesburga. Ludzie, w przeważającej części młode dziewczęta, zostały zabrane z dworca wielkimi wozami drabiniastymi do dwóch sąsiadujących ze sobą posiadłości (AZ, czwartek, 21.04.1904 r.).\nOstrzegamy przed oszustem matrymonialnym\nBy ostrzec nasze lokalne młode damy, warto wspomnieć o pewnym oszuście matrymonialnym z Lipska (niem. Leipzig). Mężczyzna podawał się za technika pracującego na kolei nazwiskiem Karl Selchow. Naciągnął on jedną kobietę na 6800 marek, inną na 1000 marek, obiecując ślub. Selchow ma 51 lat, 1m 68 cm wzrostu, jest mocno zbudowany, mówi berlińskim akcentem. Ostrzegamy panie przed tym mężczyzną (AZ, czwartek, 21.04.1904 r.).\nOd siebie dodam niedzielny temat\nBogowie tacy są(2022-04-23)\nKatotalibowie chcą wprowadzić szariat w słowiańskiej Polsce. Czas rozwiązać sektę pod wezwaniem gwałtu\nOpiłować kato terrorystów(2022-04-23)\nZlodzieją z pisokomuny to już całkiem hamulce puściły.\nPrawdopodobnie ci polscy robotnicy rolniczy (sezonowi) przybyli z Johannisburga - dzisiejszego Pisza.\n@8* - "Zlodzieją" - umiesz sklecić jedno zdanie poprawnie po polsku?\nKwiecień 1904... z drugiego dziesięciolecia xx w. Kein kommentar.\nMyślenie pisowca. Jak ktoś mówi prawdę i nie mamy argumentów to wysmiejmy jego błąd ortograficzny.\n@ Renek - no wreszcie ktoś to zauważył. Tak już jest od trzech tygodni.\nDane za 2021 r. Najpierw pis wyprowadził Polskę na lidera śmiertelności covid, jesteśmy światowym liderem w sponsorowaniu pedofili w sukienkach a teraz pisiory próbują umieścić nas na podium w najwyższej inflacji na świecie. Czym wyborcy pis różnią się od wyborców Putina? Też ciągnięcie kraj na dno. Za 13 emeryturę kupcie sobie pralkę. Ruskie sołdaty też "dostali" pralkę od swoich rządzących. K\nZnalezione w sieci(2022-04-23)\nKatole na wszystko mają odpowiedź. Nawet papież mówi że wojnie na Ukrainie winni są... Ukraińcy. Jakby nie patrzeć ruskie wyzwalają Ukrainę od faszystów tymi samymi metodami co księża katoliccy nawracali na swoją wiarę\nKler to zaraza(2022-04-23)\nwstyd mi za elbląg że jest tu tyle komuszo-sowieckiej swołoczy proputinowskiej i antypolskiej. Komuchy i inni popaprańcy precz z Elbląga do moskwy.\nI jeszcze kieckowi z dzizasem wypad do Watykanu


Alicja w Krainie Życia - mistylady - Portal Pisarski\nAlicja w Krainie Życia - mistylady\nProza » Długie Opowiadania » Alicja w Krainie Życia\nNa ciemniejącym niebie rozlała się zielona wstęga, sprytnie mijając błyszczące diamenty nocy. Kończyła się tam, gdzie wzrok Alicji nie sięgał, choć kobieta mogłaby przysiąc, że zanurza się w nieskazitelnie czystej tafli jeziora, która stanowiła idealną kopię obrazu nieba. Żaden, nawet najznakomitszy malarz, nie zdołałby tak perfekcyjnie odzwierciedlić owej rozlewającej się zielonej wstęgi na swoim pożółkłym płótnie. W pobliskim lesie ptaki, których nikt nigdy nie widział i ujrzeć nigdy nie miał, zaczęły swój conocny koncert. Schodziły się na niego wszystkie zwierzęta z okolicy i przez ten krótki moment nic ani nikt inny się nie odzywał. Istna umowa milczenia niezłamana nawet przez szelest liści poruszanych przez podmuchy wiatru.\nAlicja siedziała na brzegu jeziora, a ciepła woda muskała jej delikatne, dorosłe stopy, pozostawiając na nich srebrzysty dowód swojej obecności. Kobieta ścisnęła w dłoni grudkę bladego piasku i obserwowała jak ziarenko po ziarenku powraca na ziemię. Intrygujące zajęcie – każda drobina spada na swój wyjątkowy sposób. A gdyby znalazła dwie, które upadają identycznie? Nie, to by zburzyło niepowtarzalność tego świata. Odwróciła wzrok, by do tego nie dopuścić i ku swojemu zdziwieniu zobaczyła siwego królika w okrągłych okularach, czarnym rondelku i wypłowiałych rękawiczkach. Spoglądał na nią starczym, zamglonym wzrokiem. Przekrzywił głowę, jakby pytając „Czy my się przypadkiem nie znamy?”. Nim zdołała cokolwiek powiedzieć, królik spojrzał na kieszonkowy zegarek i począł uciekać, sprawdzając co rusz czy za nim podążyła. Tym razem za tobą nie pobiegnę. Już dość się w życiu nabiegałam za ideałami. Tym razem? Dlaczego to powiedziała – przecież nigdy za nim nie biegła? Położyła głowę na przyjemnej poduszce z wilgotnego mchu\nGdy otworzyła oczy, leżała na łóżku w przestronnym pokoju koło przystojnego, lecz starszego od niej mężczyzny. Przez okno dostrzegła panoramę szklanego miasta\ni usłyszała warkot silników i ulicznych reklam. Tuż nad budynkami przeleciał jeden\nz międzykontynentalnych samolotów zmierzający do lądowania. Mężczyzna koło niej wygrzebał się z łóżka i począł ubierać swój garnitur, nie wyrzekając ani jednego słowa i nie obdarowując jej ani jednym uśmiechem.\n- Zostań jeszcze chwilę – rzekła Alicja proszącym tonem.\n- Mam ważne sprawy do załatwienia – odparł szorstko. Podszedł do lustra i począł nieudolnie wiązać swój aksamitny krawat, który dostał w prezencie urodzinowym od jednej ze swoich byłych żon.\n- Ale nie znajdziesz nawet piętnastu minut na śniadanie? – odpowiedziało jej głuche milczenie. Wbiła oczy w plecy mężczyzny, on jednak był niewzruszony. – Pomogę ci. – Alicja zsunęła się z łóżka i skierowała swe lekkie kroki w jego stronę. – Ty mnie nie kochasz, prawda? – zapytała spokojnie.\n- A co to miłość? – odparł, śmiejąc się złośliwie pod nosem. Zamaszystym gestem ręki odsunął Alicję od siebie i wyszedł, nie mówiąc już ani słowa. Kobieta nałożyła na siebie swój szlafrok i usiadła w fotelu przy ścianie. Przyglądała się każdej rzeczy, analizując jej kształt, barwę i użyteczność. Intrygujące zajęcie – każdy przedmiot był inny. A gdyby znalazła dwa, które wyglądają identycznie? O, tam wiszą te same obrazki przedstawiające biegnące mustangi! Niepowtarzalność tego świata uciekła.\nPrzesunęła ręką po swoim brzuchu i poczuła coś twardego w kieszeni szlafroka. Sięgnęła nań. W dłoni trzymała srebrny kieszonkowy zegarek. Gdzieś już chyba taki widziałam…Ale nie mogła sobie przypomnieć gdzie. Koło godziny dwunastej widniał wygrawerowany napis:\n„Zatrzymaj mnie, jeśli chcesz. Czas.”\nZmarszczyła brwi i nagle uderzyło ją dziwne uczucie lekkości. Coś się zdarzyło, dzięki czemu była wolna i szczęśliwa. Gdzieś była, gdzie mogła nie biec, nie rywalizować. Ale to wspomnienie z każdą sekundą wydawało się jej coraz bardziej odległe, coraz mniej wyraziste, aż w końcu na jej serce znów spadł ciężar spraw dnia codziennego.\nDo swojego gabinetu weszła spóźniona o pięć minut. Zwykle była punktualna, ale tego dnia nie potrafiła się zmusić do pośpiechu. Położyła torbę, zdjęła płaszcz i…zaczęło się.\n- Pani Alicjo, prezes chce się z panią widzieć. NATYCHMIAST – rzekła stanowczo sekretarka ubrana w sztywny, czarny kostium. Alicja odetchnęła ciężko, poprawiła włosy i skierowała się w stronę biura prezesa spółki.\n- Dzień dobry…- zaczęła niepewnie ze spuszczonymi oczami.\n- Niech pani siada – przerwał jej szorstko pulchny mężczyzna z podwijanym wąsem pod czerwonym nosem – muszę niestety powiedzieć, że ostatnio mnie pani rozczarowuje i to bardzo. Widziała pani miesięczny raport ze sprzedaży? Nie? To proszę – i podał jej stos równo ułożonych papierów – Pani wynik nie jest najgorszy, ale pan Adam osiągnął lepsze rezultaty, mimo że to w pani pokładałem nadzieje i to pani dostała podwyżkę i samochód służbowy.\n- Ja przepraszam, ale w ostatniej chwili wycofał się bardzo znaczący klient. Gdyby… – zaczęła cicho.\n- Nie oceniam gdybania, tylko widoczne rezultaty – rzekł i przeszył ją złowrogim wzrokiem. Przez kilka minut obserwował bacznie jej twarz, tak, że Alicja myślała, że zemdleje zaraz z nerwów. Potem wstał i podszedł do szklanej ściany. – Jeśli pani\nw najbliższym miesiącu nie osiągnie najlepszego wyniku, będziemy musieli się niestety pożegnać, czego, zakładam, oboje bardzo byśmy nie chcieli. A teraz proszę wrócić do pracy.\nAlicja opuściła gabinet prezesa, wyrzucając z siebie ciche „Do widzenia” i ledwie trzymając się na nogach, dotarła do swojego biurka. Zakryła twarz dłońmi i chwilę drżała w samotności. W końcu podniosła wzrok i na środku gabinetu zobaczyła upuszczony zegarek kieszonkowy. Podeszła nań i chwyciła swymi bladymi palcami.\nSzkoda, że nie można cię cofnąć. Najlepiej o trzydzieści lat.\nWzgórza otaczające dolinę schodziły łagodnie w dół, odgradzając ją od morza falistych pagórków. Teren jakby płynął, mieniąc się pod wpływem słońca tysiącami odcieni żółci, zieleni i brązu. Chmury przepuściły nieliczne promienie, które stworzyły nad okolicą złotą poświatę, tak, że miejsce to wydawało się święte.\nDolina ciągnęła się na północny-zachód, a na jej drodze nie stanął żaden pagórek, tak, że wzrok sięgał wiele mil do przodu. Dość niskie drzewa rosły tu porozrzucane pojedynczo, tworząc czasami coś w rodzaju nierównego płotu odgradzającego jeden skrawek ziemi od drugiego. Przez cały ten teren wesoło płynął szmaragdowy strumień, szeroki i powolny. Biegł z jednego ze wzgórz, by wkrótce prawie się zatrzymać i rozlać swe iskrzące wody między kępami brunatnych traw, złocistymi kłosami zbóż i różnobarwnością kwiatów wychylających się gdzieniegdzie z zieleni. Wkoło unosił się przyjemny zapach słodyczy letniego nektaru i przeróżnych bukietów ziół.\nAlicja siedziała przy stole zastawionym półmiskami pełnymi ciast i owoców. Naprzeciwko niej usadowił się staruszek o postrzępionych, białych włosach przykrytych fikuśnym, fioletowym kapeluszem. Na stoliku obok postawił cały stos przeróżnych nakryć głowy. Część była już trochę przestarzała i sprawiała wrażenie, jakby nikt ich nigdy nie nosił.\n- Nie orientujesz się może co łączy zegarek i kapelusz? – spytał, drapiąc się po bladym podbródku.\nAlicja pokiwała przecząco głową.\n- Fascynujące – zamyślił się – Dwie proste rzeczy, a tak niebanalne połączenie.\n- Może po prostu nic ich nie łączy. Są przecież w niczym do siebie niepodobne – odparła obojętnie, biorąc łyk czarnej herbaty z za małej filiżanki. Staruszek\nw kapeluszu obrzucił ją przerażonym i zdziwionym wzrokiem, a następnie zaczął nerwowo wsypywać cukier do swojego kubka. Jedna łyżeczka, dwie, trzy…cała cukiernica.\n- Jakże to być może, żeby ktoś taki mógł istnieć. Ktoś tak zamknięty, ktoś tak…- zaczął mamrotać pod nosem, a potem głośniej dodał, nieustannie się jąkając – Myślę…nie, nie…śmiem uważać, że zegarek i kapelusz coś łączy. Gdyby coś nie współistniało czyż świat nie rozpadłby się na drobne kawałki niczym lustro rozbite przez silne uderzenie pięścią? Wszystko coś łączy, tylko czasami nie wiemy co. Czy przez naszą niewiedzę uznać mamy, że ów połączenia nie ma? O nie – i ręce mu zaczęły drżeć – nie jesteś do mnie podobna, ale łączy nas ta herbata i ta poprzednia,\ni zagadka też nas łączy!\nPoprzednia herbata? Piła kiedyś przy podobnym stole, ale pamiętałaby przecież tego dziwnego staruszka…\nMiała już wstać z krzesła i odejść w nieznanym kierunku, jednak staruszek chwycił ją za rękę. Bez słowa wziął jedno ze swoich nakryć głowy, przyjrzał mu się uważnie\ni włożył na złote włosy Alicji. Szary kapelusz z czerwonymi kwiatami idealnie do niej pasował.\n- Pięknie…- szepnął staruszek – często nosisz kapelusze, Alicjo? – spytał, poprawiając ogromny czerwony kwiat.\n- W ogóle – rzekła z nutą smutku – Lubię je, nawet bardzo, ale kapelusze są passé, więc ich nie ubieram.\n- Passé? – zadumał się mężczyzna, a potem z całkowitym przekonaniem co do swojej racji rzekł – To szkoda, bo dopiero w kapeluszu jesteś Alicją…dopiero\nw kapeluszu wydajesz się być…szczęśliwa? – i nikły uśmiech pojawił się na jego nieprzeciętnie bladej twarzy. Kobieta chciała go o coś zapytać, poprosić o wyjaśnienie, ale nagle staruszek zniknął, słońce ukryło się za granatowym płótnem, a ona zamknęła oczy…\nPokój, w którym się znajdowała, był przeraźliwie biały. Białe zasłony, ściany, szafki, pościel – dosłownie wszystko. Podniosła obolałą głowę, którą trzymała na skrawku wąskiego łóżka. Przetarła zeszklone oczy i wbiła je w osobę leżącą na białym prześcieradle. Dopiero teraz do niej doszło, gdzie jest i co się stało. Poprzedniego dnia jej tatę przywieziono do szpitala; rozpoznanie: pęknięty tętniak mózgu. Recepta: pooperacyjne czekanie na cud. Spała przy nim całą noc, trzymając jego białą, przerażająco zimną dłoń. Niepewnie dotknęła jego szyi – wyczuwalny, lecz słaby puls. Łzy utknęły w jej niebieskoszarych oczach. Podparła brodę na lewej ręce, a prawą dłonią gładziła jego liche włosy. Bacznie przyglądała się zniszczonej twarzy ojca – wyrysowały się na niej lata pracy, opieki nad dziećmi i zmartwień, a także największy wróg – choroba. Ucałowała jego pomarszczony policzek i czekała na obchód lekarski, na stwierdzenie, na pewność – jakakolwiek ona miała być. Czekanie ma to do siebie, że czas zwalnia i minuta wydaje się być nieskończona. Alicja nieświadomie sięgnęła do kieszeni żakietu i wyciągnęła z niej srebrny zegarek. Piąta trzydzieści. Znów spojrzała na napis nad godziną dwunastą. Chciałabym cię zatrzymać wczoraj rano,\na nie dziś…nie dziś. Spod jej czarnych rzęs spłynęła niewielka łza, która spadła na nieskazitelnie białe prześcieradło, zostawiając nań szary ślad. Nagle poczuła, że ktoś mocno ściska jej drżącą dłoń. Tak, to dawniej silna, a teraz prawie niewidzialna ręka ojca objęła jej palce i na chwilę znów stała się ciepła, jak kilka tygodni temu. Potem jednak uścisk słabł, aż w końcu jego dłoń opadła bezwiednie na prześcieradło,\na sygnał maszynerii rejestrującej jego życie wydał z siebie przeraźliwy pisk.\nNa ekranie pojawiła się znienawidzona przez wszystkich linia prosta. Zbiegły się pielęgniarki, lekarz dyżurujący z podkrążonymi oczami, ale na darmo. Było już za późno by cofnąć wyrok.\nMijała barwne drzewa, nieodkryte jeszcze przez czujne oko naukowców. Z ich gałęzi zwisały mieniące się kwiaty, które wabiły do siebie wszelkie istnienie latające. Alicja zerwała kilka najpiękniejszych okazów i szła przed siebie z pogodnym uśmiechem na twarzy. Pod stopami czuła przyjemny chłód wilgotnej pierzynki\nz mchu, a w powietrzu unosiła się słodka woń roślin. Nagle tuż przed nią zawirowało\ni zatańczyło babie lato zerwane przez mocniejszy podmuch wiatru. Kobiecie wydawało się, jakby letnie niebo obdarowało świat ciepłymi płatkami śniegu, które osiadły na jej ubraniu i włosach. Mieniły się one tysiącami barw wyzwolonymi przez promienie słońca górującego ponad światem. Alicja pobiegła przed siebie, chwytając biały puch w swe dorosłe, spracowane dłonie. On jednak nawet po najdelikatniejszym dotknięciu znikał, jakby ciepło jej rąk roztapiało jego kruchą konstrukcję. Świat powoli wychodził spod ukrycia płaszczu babiego lata, a po chwili nie było już ani śladu po owym cudownym, tanecznym występie natury.\n- Witaj, Alicjo – odezwał się głos znikąd. Kobieta rozejrzała się nerwowo, szukając osoby, która się z nią przywitała. Ku swojemu zdumieniu dostrzegła tylko kulejącego kota siedzącego na najniższej gałęzi okazałego dębu rozpościerającego swe pomarszczone gałęzie na prawo od niej.\n– Kim jesteś? – spytała go z nieudolnie ukrywaną nutą strachu i ludzkiej ciekawości.\n- Nikim – odpowiedział z wielką dumą w głosie. Wypiął pierś i podniósł swą głowę ku górze, tak, że przypominał posąg kota-bohatera, tylko trochę postarzałego.\n- Jak to nikim? – spytała zaskoczona. – Stoisz przede mną, więc nie możesz być nikim.\n- Nie jestem nikim, tylko Nikim – rzekł, odpowiednio akcentując każdy wyraz. – Akurat mam ochotę nim być.\n- Nie można tak po prostu chcieć i od razu się tym stać! – zawołała.\n- Jak to nie? – Kot otworzył szeroko oczy i spojrzał na Alicję z niezrozumiałym dla niej współczuciem i politowaniem. – Tutaj możesz być kim tylko zechcesz, niezależnie od tego kim byłaś poprzednio.\nAlicja zamyśliła się i poczęła rozważać w głowie kocie słowa. Mimowolnie się uśmiechnęła. Cudownie by było móc stać się…\n- Czemu wciąż tu przesiadujesz? – przerwał jej rozmyślania kot-Nikt.\nAlicja zadrżała – kot, który mówi, a na dodatek ją śledzi! Spuściła wzrok, jak uczennica po jakimś szkolnym wybryku.\n- Nie wiem. Lubię to miejsce – odparła ledwo słyszalnym głosem, przygryzając przy tym nerwowo wargi.\n- Dlaczego więc tu nie zostaniesz? – spytał, przechadzając się niepewnie po gałęzi. Wbił w nią swoje pionowe ślepia i czekał aż zmieszana kobieta wydobędzie z siebie jakieś adekwatne do wieku słowo.\n- Bo nie mogę. Jestem tutaj, a potem po prostu…znikam. – Sama dziwiła się bezsensowności swoich słów.\nKot zeskoczył z gałęzi, lądując na trzy zdrowe łapy, czwartą podkulił na wszelki wypadek. A potem zaczął blednąć, aż w końcu można było zobaczyć tylko zarys jego sylwetki oraz ironiczny uśmiech wiszący w powietrzu.\n- Potrafisz tak? – spytał, jakby rzucając Alicji wyzwanie.\nKobieta pokiwała przecząco głową, obserwując ową sztuczkę z szeroko otwartymi ustami i powstrzymując się przed wydaniem z siebie zduszonego okrzyku zaskoczenia.\n- Więc nie znikasz, bo nie potrafisz – rzekł złośliwie. Zapadło długie milczenie. Alicja starała się wypatrzeć kota wśród gąszczu krzewów i kwiatów, ale daremnie. Dopiero gdy znów zaczął nabierać kolorów, dostrzegła, że siedzi na tej samej gałęzi\nco przedtem i ogląda swój łysiejący ogon. – Nie znikasz więc, lecz odchodzisz, rezygnujesz – skwitował.\n- Nie rezygnuję, ale nie ma możliwości, żebym tu została – rzekła lekko poirytowana.\n- Oczywiście, że nie ma…- odparł, uśmiechając się podejrzanie. Nagle do uszu Alicji doszedł męski głos wydobywający się jakby z wnętrza czegoś odległego. „Nie orientujesz się może co łączy zegarek i kapelusz?”.\n- Słyszałeś? – spytała zdezorientowana kota.\n- Nie, oczywiście, że nie – i uśmiechnął się dwuznacznie. Odwrócił się do niej tyłem i powoli zaczął blednąć, aż w końcu straciła go z oczu. I wtedy wszystko zaczęło jej się układać w głowie, jakby ktoś postanowił nań zrobić porządek – zegarek, kapelusz, zagadka, kot i jego pytania, wspomnienia. I gdy już była o krok\nod prawdy, świat wokół niej zawirował i ujrzała ciemność.\nJej policzki były mokre, a oczy zaczerwienione. Siedziała skulona na fotelu naprzeciwko lustra. Podniosła z kolan wilgotny list, który znała na pamięć, ale mimo to wciąż wodziła po nim wzrokiem.\n„Jeśli myślisz, że wszystko dla ciebie rzucę, jesteś w błędzie. Nie rozwiodę się\nz żoną dla Twoich fanaberii. Poza tym nie oszukujmy się, nic nas nie łączy – zwykłe schadzki dla zaspokojenia potrzeb(…)nie mój problem(…)Twoje obecne wyskoki\ni pokazy nie robią na mnie wrażenia. Trzeba było myśleć przedtem, a nie teraz zadręczać mnie sowimi problemami. Przykro mi, że nie masz do kogo zwrócić się\no pomoc, ale to nie powód, żeby mnie nękać i to na dodatek w biurze. Znałaś zasady(…)nie dostaniesz ode mnie żadnych pieniędzy, chyba że na(…)Nie będę robił na twoje utrzymanie, a tym bardziej na utrzymanie tego bachora. Usuń to i oboje będziemy mieli spokój(…)”\nTO…dobrze powiedziane. Szargała nią niepewność. Wiedziała, że stoi przed problemem, dla którego nie ma idealnego rozwiązania. A kiedyś tak bardzo chciałam dorosnąć… - zaśmiała się sarkastycznie w myślach. Nagle z jej ust wydobył się przeraźliwy krzyk. W złości potargała list na drobne kawałki, które bezwiednie opadały na dywan. Zaczęła zrzucać z szafek wazony, kubki, raniąc sobie przy tym swoje dłonie. W końcu potknęła się i upadła na zimną podłogę. Przez długą chwilę się nie podnosiła, zanosząc się szlochem. W tej przeraźliwej ciszy posłyszała cichutkie tykanie. Raz, dwa, trzy…i tak w kółko. Podniosła się, otarła zaszklone oczy i sięgnęła po leżący na dywanie srebrny zegarek, który musiał jej wypaść podczas ataku furii. Gdybyś tylko mógł cofnąć czas. Ale nie, on tylko złośliwie wciąż prezentował słowa „Zatrzymaj mnie…”. Czuła, że złoty grawer wprost śmiał się z jej sytuacji. Chciała rzucić zegarek o ścianę. Podniosła już zaciśniętą pięść, ale coś ją powstrzymało. Coś nie pozwoliło jej zniszczyć srebrnego towarzysza. Włożyła go więc z powrotem do kieszeni spodni, chwyciła swoją torbę i wyszła, zatrzaskując za sobą drzwi.\nSzła przez różany ogród, w którym róże dawno już wybielały, ale mimo to było to piękne miejsce. Alicja pochyliła się nad jednym z kwiatów i rozkoszowała się jego wspaniałym zapachem. O wiele piękniejsze niż czerwone. Zerwała jeden płatek\ni delikatnie go gładząc, ruszyła przed siebie. Wkrótce na drodze spotkała olbrzymiego żółwia, który przystanął na jej widok.\n- Miło cię znów widzieć, tak samo jak miło znów być żółwiem i tak samo jak znów być szczęśliwym – rzekł ospale, spoglądając na kobietę. Alicja przestała się już wszystkiemu dziwić – mówiący żółw wspominający dawne spotkanie z nią nie był już niczym niezwykłym. Wróciły do niej jednak słowa staruszka, którego pamiętała jakby przez mgłę „bo dopiero w kapeluszu jesteś Alicją…dopiero w kapeluszu wydajesz się być…szczęśliwa” i mimowolny uśmiech rozjaśnił jej twarz. Ostatnim razem, gdy tu była, coś zrozumiała, ale nie pamiętała co…\n- I znów się spotykamy Alicjo – rzekł kot, który przyszedł znikąd, a teraz łasił się do jej nóg. – Coś mi mówi, że nie po raz ostatni – dodał zdecydowanym głosem.\n- Jesteś niezwykle przekonany co do swoich racji.- Alicja zmrużyła oczy i bacznie obserwowała swego rozmówcę.\n- Gdybym ja sam nie był przekonany czy ty byś była? – Kot owinął swój łysiejący ogon wokół jej kształtnej łydki. – Żebym takie logiczne sprawy musiał ci tłumaczyć – westchnął.\n- Dlaczego więc ze mną rozmawiasz? – spytała z nutą pretensji w głosie. Na jej twarzy gościł jednak lekki uśmiech. – Brakuje ci tu towarzysza do rozmowy? – dodała prowokacyjnie i uniosła brwi.\n- Nie bardziej niźli tobie, Alicjo. Nie bardziej niźli tobie… – i zniknął wśród zielono-brązowych zarośli.\nKobieta usiadła na skrzypiącym progu drewnianego domu i poczęła przyglądać się światu. Niezwykłe kwiaty i zwierzęta, piękne krajobrazy, czyste powietrze, nietypowe osobowości, ale przede wszystkim niezwykła lekkość gdzieś tam wewnątrz niej samej sprawiały, że chciała, aby „tu i teraz” trwało wiecznie.\n- Cóż za brzydka pogoda! – zawołał staruszek w kapeluszu, idący w jej stronę. Alicja rozejrzała się dookoła – świeciło słońce, niebo nieskalane było ani jedną chmurą, nawet lekki wietrzyk nie burzył jej włosów.\n- Brzydka? Przecież nie pada deszcz…- rzekła zdziwiona, wskazując gestem ręki na bezchmurne niebo.\n- Deszcz! – przerwał jej – Jakże piękny jest deszcz. Nie sądzisz, że jeśli coś jest nielubiane to w gruncie rzeczy jest piękne. To, co wszyscy uwielbiają, jest takie banalne – zamyślił się. – D-e-s-z-c-z, jakie to fascynujące słowo! Słyszysz? Nie? – zasmucił się – Alicjo, znowu nie masz kapelusza! – i nie wiadomo skąd wyciągnął szary kapelusz z czerwonymi kwiatami – Dopiero w kapeluszu jesteś Alicją…dopiero w kapeluszu…\n- … wydajesz się być…szczęśliwa. – dokończyła za niego kobieta, rozważając te słowa w głowie. To była jedna z tych pięknych chwil ulgi, gdy udaje nam się sobie przypomnieć to, o czym zapomnieliśmy. Staruszek wpatrywał się z nią ze zdziwieniem, szeroko otwierając oczy. Potem jednak swoim zwyczajem zamyślił się\ni spytał, ważąc każde słowo.\n- Nie orientujesz się może co łączy zegarek i kapelusz?\nAlicja na to pytanie aż podskoczyła z radości. Wiem! Wiem, wiem! Zaczęła wołać\ni pospiesznie sięgnęła po kieszonkowy zegarek. Napis niezmiennie głosił „Zatrzymaj mnie, jeśli chcesz. Czas”. Tak, chcę. Odkręciła srebrną boczną śrubkę i wyrzuciła ją za siebie. Wskazówki zegarka zatrzymały się na godzinie „trzecia trzydzieści trzy\ni trzydzieści trzy sekundy”. Alicja przycisnęła swój kapelusz na głowie i wraz z siwym królikiem i nieprzeciętnym staruszkiem udała się na łyk czarnej herbaty, jak to było kiedyś.\nmistylady · dnia 29.12.2014 10:10 · Czytań: 472 · Średnia ocena: 0 · Komentarzy: 0\nPanowie swego losu


Bruksela da się lubić… - Info Sadowne\nHome » Bruksela da się lubić…\nBruksela da się lubić…\nTagged with: 100-lecie OSP Wilczogęby Goworowo Poseł do Parlamentu Europejskiego Jarosław Kalinowski Sadowne Wilczogęby Wizyta samorządowców z Sadownego i strażaków z Wilczogąb w Brukseli\nSadowieńscy samorządowcy i wilczogębscy strażacy odwiedzili siedzibę Parlamentu Europejskiego i innych instytucji Unii Europejskiej.\nW dniach 5-9 października br. 22-osobowa grupa samorządowców z Sadownego i strażaków z OSP w Wilczogębach wzięła udział w wycieczce autokarowej do Brukseli i Antwerpii na zaproszenie p. Jarosława Kalinowskiego, posła do Parlamentu Europejskiego. Zaproszenie to zostało przekazane przez Pana Europosła przy okazji obchodów 100-lecia istnienia Ochotniczej Straży Pożarnej w Wilczogębach w czerwcu br.\nSamorządowcom i strażakom towarzyszyła w tym wyjeździe podobnej wielkości grupa członków Śpiewaczego Koła Seniorów i przedstawicieli władz samorządowych z gminy Goworowo w pow. ostrołęckim. Był to już piąty w tym roku taki wyjazd zorganizowany z inicjatywy p. J. Kalinowskiego dla samorządowców i organizacji z różnych gmin województwa mazowieckiego.\nPodróż odbyła się autokarem i to była najbardziej uciążliwa część wizyty, bo spędziliśmy w nim 20 godzin w tamtą stronę i niewiele mniej w drodze powrotnej (w sumie ponad 2500 km). Ale warto było się pomęczyć. Przejazd autokarem był okazją dla poznania się wszystkich uczestników wyjazdu, rozmów czym się zajmujemy i jak nam się żyje w naszych gminach, wspólnych śpiewów, w czym wodzili rej członkowie zespołu z Goworowa. W drodze powrotnej doszła oczywiście wymiana wrażeń z wyjazdu i spotkań z Europosłem J. Kalinowskim. Nieocenioną opiekę i pomoc zapewniała nam w podróży i w Brukseli p. Natalia Dobrowolska z warszawskiego biura Europosła.\nJuż w trakcie podróży można było doświadczyć wiele dobrodziejstw wynikających z członkostwa Polski w UE. Od Wyszkowa do samej Brukseli i z powrotem jechaliśmy co najmniej dwupasmowymi drogami szybkiego ruchu i autostradami, z których wiele zostało pobudowanych lub zmodernizowanych przy wsparciu finansowym Unii. I chociaż za każdym razem przekraczaliśmy trzy granice, nikt nie wymagał od nas żadnych dokumentów, a o tym, że jesteśmy w innym kraju mogliśmy zorientować się po zmieniających się językach na napisach przy drodze i SMS-ach od operatorów telefonów komórkowych.\nDzięki bezpłatnemu roamingowi na terenie Niemiec, Holandii i Belgii mogliśmy rozmawiać i wysyłać SMS do naszych bliskich i współpracowników bez obaw o zwiększone rachunki za telefon. Poza terytorium Polski nie musieliśmy też kolejno wymieniać złotówek na inne waluty, bo wszędzie była ta sama – Euro. Zresztą większość wydatków można było pokrywać przy pomocy naszych kart kredytowych.\nBruksela przywitała nas typowa belgijską pogodą – deszczem i wiatrem, które z przerwą w poniedziałek, towarzyszyły nam prawie przez cały pobyt. Ale na to byliśmy przygotowani.\nPierwszym zaskoczeniem były wąskie ulice i brak miejsc na zaparkowanie dużego autokaru. Nie wszędzie oczywiście, ale pod hotel udało nam się dotrzeć tylko dlatego, że była niedziela. W poniedziałek musieliśmy dochodzić kilkaset metrów pod budynek Ministerstwa Finansów, żeby wyjechać na spotkania, zwiedzanie miasta i kolację.\nPo zakwaterowaniu w hotelu Villa Royale przeszliśmy na obiad w restauracji Santorini na brukselskiej starówce.\nPo posiłku część uczestników wróciła do hotelu, żeby odpocząć po podróży, natomiast najbardziej wytrwali, głównie grupa z Sadownego i strażacy wybrała się na zwiedzanie Grand Place (Wielki plac), czyli po prostu głównego rynku i jego okolic.\nWmieszaliśmy się w tłum Brukselczyków i turystów, co raz napotykając podobne grupy do naszej, mówiące w różnych językach.\nW trakcie tego spaceru udało nam się też odnaleźć inny symbol Brukseli – Manneken Pis (Siusiającego chłopczyka) i pozaglądać do sklepów z pamiątkami i wyrobami czekoladowymi. Naszemu wieczornemu spacerowi sprzyjał późniejszy o jakąś godzinę niż w Polsce zachód Słońca. Za to następnego dnia rano jeszcze o siódmej nie było wcale tak jasno.\nA po siódmej trzeba było już wstawać, żeby zdążyć na śniadanie i autokar, który zabierał nas do siedziby Parlamentu Europejskiego na jej zwiedzanie i spotkanie z p. J. Kalinowskim, co było głównym celem naszej wizyty w Brukseli.\nWyciągnęliśmy na tę okazję z walizek bardziej uroczyste stroje: panie sukienki, a panowie koszule, marynarki, a niektórzy nawet krawaty, żeby godnie prezentować się na europejskich salonach.\nDojeżdżając do budynku Parlamentu dało się odczuć, że jesteśmy w stolicy Europy.\nOgromny budynek z flagami wszystkich państw Unii i napisami w 24 językach urzędowych, w tym oczywiście polskim, od razu rzuciły nam się w oczy.\nZ podziemnego garażu podeszliśmy do wejścia, gdzie czekali już na nas asystenci Europosła, p.p. Mariusz Suchecki i Jakub Szczepaniak, którzy towarzyszyli nam przez cały czas w budynku.\nŻeby się do niego dostać trzeba było najpierw poddać się dokładnej kontroli, takiej jak na lotniskach. Musieliśmy też nakleić na ubranie niebieską nalepkę przeznaczoną dla zwiedzających Parlament i oznaczającą, że przeszliśmy kontrolę przy wejściu. Ale nawet z nalepką mogliśmy się poruszać tylko wyznaczonymi korytarzami i windami i wchodzić do wybranych pomieszczeń.\nPo sesji zdjęciowej w holu dla zwiedzających przeszliśmy do niewielkiej sali konferencyjnej na prelekcję o Parlamencie Europejskim, która przedstawił p. Leszek Gaś.\nPo prelekcji przeszliśmy na galerię do sali posiedzeń plenarnych Parlamentu, w czasie kiedy pracuje on w Brukseli.\nJego inną, główną siedzibą jest Strasburg i tam przede wszystkim odbywają się jego obrady w pełnym składzie.\nAle również w Brukseli, w ogromnej sali może zasiąść jednocześnie wszystkich 751 europosłów w towarzystwie przedstawicieli innych instytucji Unii Europejskiej i różnych delegacji. Nad salą znajdują się 24 kabiny tłumaczy na wszystkie języki urzędowe Unii, aby każdy europoseł mógł występować w swoim języku ojczystym. Chociaż w sali nie było europosłów, sam jej widok robił duże wrażenie.\nTrwały w niej przygotowania do sesji otwierającej Europejski Tydzień Regionów i Miast, zaplanowanej w tym dniu.\nZ sali plenarnej znowu długimi korytarzami przeszliśmy do sali posiedzeń Europejskiej Partii Ludowej (EPP), w skład której z Polski wchodzą europosłowie reprezentujący PO i PSL.\nPo drodze znaleźliśmy się w głównym holu dla europosłów, w którym uwagę przyciągają ogromne stanowisko informacyjne na środku oraz szafki na dokumenty dla każdego spośród 751 europosłów.\nOczywiście odszukaliśmy od razu szafki polskich europosłów.\nW sali EPP zostało zorganizowane nasze spotkanie z p. J. Kalinowskim.\nPrzed jego przyjściem wielu było chętnych aby zasiąść za stołem prezydialnym i ująć w rękę drewniany młotek, którym przewodniczący obradom „zaklepuje” przyjmowane decyzje i ustalenia. Każdy też z ciekawością oglądał się na ekranach monitorów po wciśnięciu klawisza uruchamiającego mikrofon.\nW tym czasie, towarzyszące nam śpiewaczki z Goworowa przebrały się w stroje regionalne, aby odświętnie przywitać Gospodarza naszej wizyty.\nPo przywitaniu się ze wszystkimi uczestnikami wyjazdu zajął on miejsce wśród nas, a na podium zespół śpiewaczy rozpoczął swój występ.\nWykonał on kilka specjalnie przygotowanych na tę okazję utworów, a następnie wręczył p. J. Kalinowskiemu kosz regionalnych „specjałów” i lalki w strojach ludowych.\nUpominki przekazali też przedstawiciele władz gminy Goworowo.\nEuroposeł J. Kalinowski zapoznał nas z aktualna sytuacją w Unii Europejskiej i wyzwaniami przed którymi stoi Parlament Europejski. Przedstawił układ i funkcjonowanie partii politycznych w Parlamencie. Szczególną uwagę poświęcił oczywiście Europejskiej Partii Ludowej.\nPoinformował o przesłuchaniach kandydatów do nowej Komisji Europejskiej, w tym sytuacji polskiego kandydata, p. Janusza Wojciechowskiego zaznaczając, iż jego kandydatura powinna uzyskać poparcie w przypadku bardziej konkretnych odpowiedzi na pytania członków Komisji Rolnictwa. Podkreślił przy tym znaczenie uzyskania stanowiska komisarza ds. rolnych przez przedstawiciela Polski (jeszcze w trakcie pobytu w Brukseli dowiedzieliśmy, że kandydatura p. J. Wojciechowskiego na członka Komisji Europejskiej uzyskała niezbędne poparcie).\nEuroposeł J. Kalinowski wyraził też nadzieję, że rząd RP wyłoniony po wyborach 13 października br. wykorzysta szanse na umocnienie pozycji Polski w Unii Europejskiej. Nie obyło się oczywiście bez pamiątkowych zdjęć w Gospodarzem.\nRozmowy z Europosłem toczyły się również w trakcie lunchu w stołówce w Parlamencie. Dla uczestników wyjazdu była to okazja zapoznania się w jakich warunkach posłowie i urzędnicy europejscy posilają się na miejscu w czasie przerwy w pracy.\nNa tym zakończył się ten najważniejszy punkt programu wizyty naszej grupy. Ale nie żegnaliśmy się jeszcze z naszym Gospodarzem, który dołączy jeszcze do nas w trakcie kolacji.\nMy natomiast ruszyliśmy do autokaru na zwiedzanie miasta, najpierw przez okna autobusu, a w drugiej części spacerem jeszcze raz po starówce.\nPod budynkiem Parlamentu czekała już na nas p. Maria Kozińska, wieloletnia mieszkanka Brukseli, która opowiadała nam o Belgii, zabytkach i życiu w Brukseli, a także w Antwerpii następnego dnia. Najpierw przejechaliśmy pod budynkami Komisji Europejskiej oraz Rady Europejskiej i Rady Unii Europejskiej, w którym urzęduje jej przewodniczący p. Donald Tusk.\nNa chwilę zatrzymaliśmy się pod Łukiem Triumfalnym w Parku Pięćdziesięciolecia.\nZobaczyliśmy też byłą siedzibę Ambasady RP w Brukseli. Stamtąd pojechaliśmy pod Pałac Królewski, mijając po drodze siedzibę premiera Belgii, aktualnie bez gospodarza. Warta pod Pałacem Królewskim oznaczała, że król aktualnie w nim przebywa. Z braku czasu nie udało nam się dotrzeć jednak do siedziby NATO.\nPo godzinnym kręceniu się ulicami Brukseli autokar przywiózł nas w okolice katedry i Grand Place.\nW katedrze p.w. św.św. Michała i Guduli, dwóch patronów Brukseli, mogliśmy zobaczyć zdjęcia rodziny królewskiej oraz podziwiać wspaniałe witraże i rzeźby jej patronów.\nStamtąd było już blisko do rynku, na który dotarliśmy przez wspaniały pasaż handlowy.\nNa rynku wysłuchaliśmy opowieści o otaczających go zabytkowych budynkach.\nPrzy okazji mogliśmy zrobić zakupy pamiątek i prezentów do domu, głównie wyrobów czekoladowych, z których Belgia słynie.\nPonieważ część osób widziała już Siusiającego chłopczyka, wybraliśmy się na poszukiwanie jego też siusiającej „siostrzyczki” Jeanneke Pis. A stamtąd skierowaliśmy się już do hotelu, aby przygotować się do wyjazdu na kolację z p. J. Kalinowskim.\nKolacja została zorganizowana w restauracji Colmar, położonej niedaleko ringu brukselskiego (obwodnicy).\nByło mnóstwo zakąsek i sałatek, w tym oczywiście mule; ryba, stek i żeberka z frytkami na danie główne; oraz różnorodne ciasta i owoce na deser, które na dodatek można było polać płynną czekoladą.\nNo i co najważniejsze – możliwość dalszych rozmów z naszym Gospodarzem, który po kolei dołączał do każdego stołu.\nKolację w restauracji strażacy z Wilczogąb wybrali na moment wręczenia p. J. Kalinowskiemu pamiątkowego toporka strażackiego w podziękowaniu za współpracę, wsparcie i umożliwienie bliższego poznania Unii Europejskiej. Z uwagi na kontrolę przy wejściu do Parlamentu Europejskiego były bowiem obawy, że ochrona może nie pozwolić wnieść toporka do budynku. Wręczenia dokonał prezes OSP Wilczogęby, p. Jacenty Biernat w towarzystwie wójta gminy Sadowne, p. Waldemara Cyrana i druhny, p. Agnieszki Styś. Jak stwierdził Gospodarz wizyty, jeszcze nikt nie obdarzył go takim prezentem.\nDługo jeszcze trwały rozmowy przy stołach, ale trzeba było w końcu opuścić miły lokal i pożegnać się z naszym Europosłem, bo następnego dnia jego czekał długi dzień pracy, a nas zwiedzanie Antwerpii i podróż do domu.\nRano we wtorek znowu powitał nas deszcz. Na szczęście udało się naszym kierowcom podjechać pod hotel i nie musieliśmy moknąć, taszcząc nasze bagaże pod Ministerstwo Finansów.\nZanim skierowaliśmy się do Antwerpii, pojechaliśmy najpierw obejrzeć kolejny symbol Brukseli – Atomium, ponad stumetrowy model jądra atomu żelaza, zbudowany na wystawę światową EXPO-58 w Brukseli.\nPo drodze mijaliśmy pawilon chiński, pagodę japońską, Palmiarnię Królewską i Pałac Królewski w Parku Laeken. Zobaczyliśmy też stadion Heysel z 1930 r., znany z tragicznych wydarzeń w 1985 r., kiedy to w trakcie meczu finałowego o Puchar Europy Mistrzów Klubowych między Juventusem Turyn ze Zbigniewem Bońkiem i Liverpoolem w wyniku starć kibiców angielskich z włoskimi zginęło 39 osób, a ponad 600 zostało rannych.\nW Antwerpii, drugim co do wielkości porcie w Europie i stolicy diamentów, byliśmy po godzinnej jeździe (45 km) z uwagi na korki na autostradzie.\nWysiedliśmy z autobusu na nadbrzeżu Skaldy, niedaleko Het Steen (Kamiennego zamku), gdzie zaczęła się historia miasta.\nPrzypominał o niej stojący niedaleko posąg Druona Antigoona, olbrzyma który za unikanie opłat za korzystanie z rzeki pozbawiał śmiałków ręki.\nStamtąd przeszliśmy do Grote Markt (Duży rynek).\nNiestety nie mogliśmy podziwiać wspaniałego Stadhuis (ratusza), którego fasada była zakryta w związku z prowadzoną renowacją.\nPo drodze na sąsiadujący z rynkiem Groenplaats (plac Groen) zajrzeliśmy jeszcze do katedry Najświętszej Marii Panny z dzwonnicą na 123 m., budowanej 170 lat od XIV do XVI w.\nSłynie ona z dużych obrazów o tematyce religijnej, w tym czterech namalowanych przez Petera Paula Rubensa.\nNa Groenplaats, gdzie organizowane są różne imprezy kulturalne, a miejscowi i turyści przychodzą na obiad, frytki lub piwo, podziwialiśmy pomnik P. P. Rubensa, najsłynniejszego mieszkańca miasta.\nNajbardziej wytrwali wybrali się jeszcze obejrzeć jego dom.\nPozostało jeszcze tylko coś zjeść na placu Groen przed podróżą, jakąś zupę, drugie danie lub frytki, najlepiej z majonezem, zrobić zakupy żywnościowe na drogę i zbierać się na powrót do domu.\nPowoli przeszliśmy starymi uliczkami na nadbrzeże Skaldy, gdzie czekał na nas nasz autokar.\nJeszcze tylko pożegnaliśmy się z naszą przewodniczką i żegnaj Belgio, a może dla wielu tylko do widzenia.\nDla zdecydowanej większości uczestników wyjazdu była to pierwsza w życiu okazja odwiedzenia stolicy Unii Europejskiej i zapoznania się na miejscu z warunkami i zasadami funkcjonowania Parlamentu Europejskiego i innych instytucji Unii. A jednocześnie była to możliwość naocznego przekonania się, że Polska jest takim samym krajem Unii jak państwa, które wstąpiły do niej znacznie wcześniej. Tego rodzaju wyjazdy, podobnie jak indywidualne podróże do krajów Unii, są najlepszym sposobem na przekonanie się, że jesteśmy członkiem wielkiej rodziny narodów europejskich i to przede wszystkim od nas samych zależy jaką będziemy mieć wśród nich pozycję.\nGorące podziękowania dla p. Europosła Jarosława Kalinowskiego za jego zaproszenie i wspaniałe pełnienie roli Gospodarza w czasie naszej wizyty. Wyrazy uznania należą się również jego współpracownikom za okazaną nam pomoc, wsparcie i rzeczowe odpowiedzi na zadawane pytania. Dziękujemy też ekipie z Goworowa za wspaniałe towarzystwo w czasie całej podróży.\nNaprawdę, warto jest być obywatelem Unii Europejskiej.\nPrzygotował: Stanisław L. Stebelski, OSP Wilczogęby


Nowa funkcja na Portalu Klienta zwiększająca bezpieczeństwo danych - Exact\nStrona głównaO ExactBiuletynNowa funkcja na Portalu Klienta zwiększająca bezpieczeństwo danych\nNowa funkcja na Portalu Klienta zwiększająca bezpieczeństwo danych\nW związku z potrzebą ochrony wybranych danych, na Portalu Klienta wprowadzono w sierpniu 2018r. długo oczekiwaną funkcjonalność: rozdzielenie poziomów dostępu osób kontaktowych.\nW efekcie wszyscy użytkownicy Portalu Klienta mają dostęp do bazy wiedzy, e-learningu oraz historii zgłoszeń, ale tylko wybrani użytkownicy mają dostęp do bardziej poufnych informacji, jakimi są dane licencji oraz faktury.\nZa poziom dostępu do tych informacji jest odpowiedzialna nowa opcja na karcie osoby kontaktowej: View all customer’s documents.\nZ założenia w momencie wprowadzenia zmiany:\nwszystkie osoby kontaktowe z dostępem do portalu mają wyłączoną tę opcję, czyli nie mają wglądu w dane licencji i faktur.\ngłówna osoba kontaktowa ma tę opcję włączoną, czyli widzi wszystkie dokumenty związane ze swoją firmą.\nGłówna osoba kontaktowa może zarządzać tą opcją i uaktywnić ją innym pracownikom. Może też modyfikować wszystkie inne dane oraz parametry osób mających dostęp do Portalu Klienta Exact w swojej firmie.\nZachęcamy do regularnego uaktualniania danych osób, zakładania nowych kont, jak i dezaktywowania pracowników, którzy opuścili już Państwa firmę. Jest to szczególnie ważne w przypadku osób kontaktowych posiadających dostęp do portalu, aby w momencie zakończenia współpracy z Państwa firmą nie mieli już wglądu w zgłoszenia i dokumenty. Można to wykonać poprzez edycję osoby kontaktowej i ustawienie w nagłówku opcji INACTIVE.\nStaramy się unowocześniać nasz Portal Klienta oraz zasilać naszą bazę wiedzy nowymi dokumentami, które mogą Państwu odpowiedzieć na nurtujące pytania również poza godzinami pracy naszego Działu Wspomagania Klienta.\nGorąco polecamy też naszą platformę do e-learningu. Pomoże ona Państwa nowym pracownikom zapoznać się z produktami Exact, a doświadczonym użytkownikom usystematyzować wiedzę w interesujących ich obszarach i być może poznać pewne nieużywane dotąd funkcje.


Ossów 1920. Początek Cudu nad Wisłą - Wiesław J. Wysocki | Księgarnia Poczytaj.pl\nOssów 1920. Początek Cudu nad... - opis wydawcy:\nNa obelisku upamiętniającym bohaterskiego kapłana i obrońców Ossowa na tamtejszym cmentarzu wojennym wybito napis: "14 sierpnia 1920 r. siedemkroć odpieraliśmy hordy bolszewickie i tu padliśmy u wrót stolicy, a wróg odstąpił..." Dziś Ossów jest ważnym miejscem pamięci narodowej. Co roku 15 sierpnia - w święto Wojska Polskiego - odbywają się tu obchody i inscenizacje zwycięskiej bitwy warszawskiej.\nPolonia Christiana. Szkice z dziejów Polski Chrześcijańskiej Wiesław J. Wysocki;\nNil generał August Emil Fieldorf 1895-1953. Seria:... Wiesław J. Wysocki;\nNad Wieprzem 1920 Piotr Krukowski


FIRMY Centrum Medyczne enel-med z 36-proc. wzrostem EBITDA w 2020 roku\nFirma Enel-med wypracowała w 2020 roku 399,8 mln zł przychodów ze sprzedaży, wobec 417,7 mln zł w 2019 r. EBITDA w analizowanym okresie wyniosła 33,7 mln zł, co oznacza wzrost rok do roku o 36,3 proc. Zysk netto wzrósł w 2020 roku do 8,0 mln zł, z 0,02 mln zł w 2019 roku.\nDwucyfrowy wzrost EBITDA w pandemicznym otoczeniu\n– W minionym roku mierzyliśmy się z najpoważniejszym wyzwaniem w dotychczasowej historii spółki. Pandemia COVID-19 istotnie wpłynęła na wiele sektorów gospodarki, w tym, będący na pierwszej linii frontu walki z koronawirusem, sektor medyczny. Pomimo niesprzyjającego otoczenia rynkowego, dzięki elastycznemu modelowi biznesowemu, przy zachowaniu dyscypliny kosztowej, marża EBITDA grupy wzrosła rok do roku o 2,5 p.p. Ponad 70 proc. wpływów pozyskujemy z abonamentów medycznych, co znacząco uodporniło nasz wynik finansowy na spadek przychodów w obszarze fee for service (FFS). W istocie okazało się, że wybuch pandemii z punktu widzenia zyskowności spółki jest bardziej szansą niż zagrożeniem. Przez cały 2020 rok w spółce funkcjonował Komitet Kryzysowy, który na bieżąco reagował na dynamicznie zmieniające się warunki tak, aby zapewnić pacjentom ciągłość świadczeń medycznych, przy zachowaniu jak najwyższych standardów ochrony epidemicznej. Komitet, którym bezpośrednio zarządzałem, podjął również wiele decyzji mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa finansowego spółce. Wyniki spółki są efektem, z jednej strony specyfiki struktury przychodów, a z drugiej właściwego zarządzania kryzysem – komentuje Jacek Rozwadowski, prezes enel-med.\nW celu zachowania ciągłości świadczenia usług, w odpowiedzi na sytuację epidemiczną,\nenel-med błyskawicznie wprowadził teleporady w ponad 30 specjalizacjach, które\nw kluczowym momencie stanowiły 70 proc. realizowanych konsultacji. Odpowiadając na potrzeby rynku spółka wdrożyła ofertę testów koronawirusowych oraz uruchomiła punkty Drive Thru (w Warszawie i Katowicach). Z końcem roku enel-med przystąpił również do Narodowego Programu Szczepień.\n– W drugim półroczu 2020 roku sukcesywnie wracaliśmy do świadczenia usług w pełnym zakresie. Odnotowaliśmy wzrost sprzedaży w obszarze stomatologii, medycyny estetycznej oraz diagnostyki. Nieznaczny spadek przychodów ze sprzedaży rok do roku o 4,3 proc., do 399,8 mln zł jest oczywistą konsekwencją ograniczeń pandemicznych oraz niepewnej sytuacji gospodarczej mającej wpływ na wstrzymywanie decyzji zakupowych przez klientów segmentu B2B w 2020 roku – dodaje Rozwadowski.\nSkonsolidowane wyniki finansowe bez MSSF 16\nPrzychody (mln zł) 417,7 399,8 -4,3 proc.\nEBITDA (mln zł) 24,7 33,7 +36,3 proc.\nZysk netto (mln zł) 0,02 8,0 –\nMarża EBITDA (proc.) 5,9 8,4 +2,5 p.p.\nW lutym 2020 roku spółka otworzyła 41 placówkę w Galerii Malta w Poznaniu, oddając do dyspozycji pacjentów gabinety lekarskie, gabinet zabiegowy i punkt pobrań. W oddziale pacjenci mogą wykonać badania diagnostyczne – EKG, USG. Udostępniono w nim również klinikę stomatologiczną.\n– Enel-med stomatologia jest polskim liderem na rynku wysokospecjalistycznej stomatologii, a swoje usługi świadczy w blisko 80 gabinetach na terenie całego kraju. Stomatologia ma przed sobą szczególną perspektywę dalszego, dynamicznego wzrostu, co uwzględniamy w naszej strategii i planach. Ponadto, zamierzamy rozbudowywać nasz potencjał w obszarze abonamentów i usług FFS – podkreśla Rozwadowski.\nPo roku dostosowania rozwoju sieci do wymagającego otoczenia rynkowego, spółka planuje wznowienie inwestycji w rozbudowę sieci przychodni wielospecjalistycznych oraz klinik stomatologicznych\nW perspektywie kolejnych lat spółka zakłada rozwój niezależnie funkcjonujących od przychodni enel-med specjalistycznych klinik stomatologicznych. Uruchomienie pierwszej takiej kliniki planowane jest w 2022 roku.\nRosnąca popularność oraz dynamika sprzedaży usług z zakresu medycyny estetycznej\ni kosmetologii, jak również dobra pozycja konkurencyjna marki ESTELL, skłaniają enel-med do inwestowania w kolejne kliniki. Rynek medycyny estetycznej na świecie notuje znaczące wzrosty – prognozuje się, że jego wartość w 2024 roku wyniesie około 27 mld USD. Wg szacunków średnioroczna stopa wzrostu (CAGR) w latach 2020-2026 wyniesie 11 proc..\nZ uwagi na coraz częściej ujawniający się zespół pocovidowy (PCS – Post COVID-19 Syndrome), spółka będzie także rozwijać ofertę badań profilaktycznych i rehabilitacji w tym obszarze. W ramach ośrodka rehabilitacyjno-opiekuńczego Willa Łucja została już uruchomiona oferta turnusów post-covidowych obejmująca m.in. zabiegi fizykoterapii, ćwiczenia oddechowe oraz ćwiczenia kształtujące wydolność ogólną.\nEnel-med zauważa znaczący wzrost popytu na abonamenty indywidualne – sprzedaż w kanale B2C wzrosła w 1 kwartale 2021 roku o 136 proc. w porównaniu z 4 kwartałem 2020 roku. W ocenie spółki, chęć zapewnienia bieżącego dostępu do opieki medycznej powoduje, że klienci indywidualni są skłonni do samodzielnego finansowania wydatków w obszarze ochrony zdrowia.\nw kolejnych latach. W tym obszarze enel-med wskazuje przede wszystkim na: telemedycynę, aplikację mobilną oraz e-sklep.\n– Motorem zmian na rynku medycznym są innowacje i postępująca digitalizacja. Pandemia przyspieszyła proces dostosowywania się społeczeństwa do rozwiązań cyfrowych, ze szczególnym uwzględnieniem obszaru online i e-commerce. Nasza aplikacja mobilna została dotychczas pobrana ponad 200 tys. razy – to znaczący kapitał – podsumowuje Rozwadowski.\nNa koniec grudnia 2020 roku grupa dysponowała środkami pieniężnymi w kwocie 17,8 mln zł w porównaniu z 8,3 mln zł na koniec 2019 roku. Wartość wskaźnika długu netto do EBITDA na koniec analizowanego okresu wyniosła 1,82x.\nPoprzedni artykułCyfrowe MŚP dobrze poradziły sobie z pandemią – wyniki analizy PayPal\nNastępny artykułUgoda w sprawie kredytu frankowego wg KNF – czy warto?


Przez IWAN1978, Luty 27, 2011 w Pronar\nWitam. Ma wycinarkę z windą i kiedy wytnę cały klocek np. kukurydzy to mój Pronar ma problem żeby to unieść, a jak olej się rozgrzeje to w ogóle masakra ;[ . Mam ciągnik 5 lat, 1100 mh. Poradźcie koledzy po fachu co robić, bo szału można dostać.\nu mnie jak był problem z podnoszeniem to wyjołem takom pierdołe która jest przy silniku ona dławiła przepływ oleju do chłodnicy jak się tego pozbyłem to teraz śmiga aż miło\nMyśl roku... :lol:\nGdy winda jest już na dole to dźwignię od hydrauliki wycinania bierzesz na pozycję neutralną? jak nie, to dla tego nie chce podnosić\nEdytowano Maj 11, 2012 przez lepo


22851 • Strona 29 z 1633 • 1 ... 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32 ... 1633\nprzez Michal78 30 paź 2006, 12:14\nDzięki za odpowiedź Atrucha. Być może tak właśnie jest.\nCo do pory brania, ja biorę tylko rano 150 i nie mam problemów z zasypianiem. Poza tym rano prawie zawsze paiętam o lekach. Wieczorem często zdarza mi się zapomnieć (np. jak jem wcześnie kolację, albo nie jem wcale).\nprzez charlotte 30 paź 2006, 16:53\nMam pytanko- mianowicie biore efectin w dawce 150 ale biore rano 75 i wieczorem 75 ale ostatnio przeczytalan ze mozna go brac w calosci rano 150 czy ktos moze mi powiedziec czy jest jakas roznica borac ten lek w dwoch dawkach czy lepiej brac calosc(tzn 150)rano?????????????????\nProsze o szybka odpowiedz!z gory bardzo dziekuje!\n[ Dodano: Wto Paź 31, 2006 6:25 pm ]\nKochani i powiedzcie mi prosze jeszcze czy ktos sie orientuje dla kogo jest przewidziana dawka 225ER,poniewaz moja kolezanka ma taka dawke przepisana i zastanawiamy sie czy nie jest dla niej za wysoka???\nprzez atrucha 31 paź 2006, 22:03\nNie wiem dlaczego,ale faktycznie zalecane jest branie dawki w całości jednorazowo.\nDawka Twojej koleżanki jest faktycznie "końska"..\nprzez Szczęściara 01 lis 2006, 12:59\nno a ja biore dwa razy po 75 ER tj rano i wieczorem. Też mam problemy z zasypianiem ale to dlatego że nie moge sie oderwać od kompa Generalnie sposob dawkowania najlepiej ustalić w oparciu o indywidualne potrzeby pacjenta. Mnie wieczorem tabletka w niczym nie przezkadza, ale jak ktoś nie moze po tym spac to moze faktycznie zapytac lekarza czy nie mozna zmienic.\nA co do leku to nie wiem Piotrek ile czau już bierzesz EFECTIN ale moze wystąpic po nim pobudzenie - np ja tak miałam w pierwszych miesiącach. Ale może też Twoje objawy tuz po zazuciu leku to troszkę autosugestia? Przecież efectin ER to lek o przedłuzonym działaniu a więc jego stezenie w organizmie utrzymuje sie bardzo długo. Poza tym nie sadze aby drastycznie sie zwiększało tuz po zazyciu leku. Musi upłynąć jakiś czas zanim lek wchłonie ie do organizmu, nie pamietam teraz co tam pisza o tym w ulotce ale warto sprawdzić.\nWiem natomiast że dawka dwa razy po 75 dla mnie jest bardzo ok.\nZgadzam sie jednak z tym co pisała Artucha. Poza tym trzeba pamiętac że kazdy organizm jest inny. Pozdrowionka !\nprzez Piotrek ;) 01 lis 2006, 14:00\nCzesc Wam ja wlasnie biore na noc 75mg zaczynam drugie opakowanie przez 3 tygodnie bylo lepiej od dwoch dni jakos jest mi zle zwalam wszystko na pogode wiatry itd nie wiem czy juz poprosic o zwiekszenie dawki czy jeszcze miesiac brac raz 75mg? jutro sie zapytam ma wizyte . Pozdrawiam wszystkich.\nprzez charlotte 01 lis 2006, 14:46\nMoja kolezanka brala 150 przez 1,5miesiaca i czula sie tak sobie, w sumie to miala tylko mala poprawe,wczesniej natomiast brala75 przez 2 miesiace.Wiec w sumie zwiekszyl jej dawke dopiero po ponad 3 miesiacach.Dzisiaj mi pisala ze wziela pierwszy raz te 225 podobno czuje sie fantastycznie.Ale nie wypowie sie tutaj sama bo nie moge jej podac nazwy tego forum bo ona jest tak sugestywna ze zaraz mialaby wszystkie objawy jakie tu ktokolwiek opisal.Ale martwie sie o nia bo dawka jest faktycznie duza-moze jej to jakos zaszkodzic?\nW sumie to sie zastanawiam,dla kogo jest przewidziana taka dawka???\nprzez Szczęściara 01 lis 2006, 22:17\nCharlotte zapewne Twoja koleżanka jest pod kontrolą lekarza.\nLekarz ktory przepisuje receptę zapewne wie co robi :)\nByć moze jej stan zdrowia wymaga takiej dawki. EFECTIN to silny lek ale ile go trzeba to już bardzo indywidualna sprawa.\nTrzeba życzyć koleżance dużo zdrowka i powodzenia!!!!!\nps: a swoją drogą jak patrze na forum to mam wrażenie że coraz bardziej popularny jest ten Efectin ER! Mam więc propozycje - czy możecie napisać co lekarze ktorzy Wam zapisali ten lek mówili na jego temat? Myśle że to będzie ciekawe dla wszystkich, taka wymiana informacji 8)\nprzez grown-up19 03 lis 2006, 11:24\na ja dzisiaj zaczynam brać od nowa... 2 miesiące po odstawieniu... tym razem bede brał minimum pół roku...\nprzez Magda-27 03 lis 2006, 12:16\nPiotrek, od nowa ? Co się stało, że musisz znowu brać ?\nJa odstawiłam w maju i do tej pory jest wszystko w porządku\nBądź dobrej myśli i jak chcesz to pisz, wiesz, że dla Ciebie zawsze znajdę chwile, trzymaj sie ciepło :)\nprzez grown-up19 03 lis 2006, 12:30\nwszystko wraca do mnie powoli. lęki, objawy somatyczne. jakoś sobie radziłem miesiąc, ale teraz powoli wymiękam. znów nie mogłem wytrzymać w szkole, ciągle myślałem o tym, że coś mi się stanie i ten wstrętny węwnętrzny niepokój...echh, właśnie przeżywam skutki uboczne.\nprzez boidudek 03 lis 2006, 20:41\nMi babaka powiedziala, ze to cudowny lek glownie na lęki i jak po paru dniach jej powiedzialam ze strasznie sie czuje i ze nie chce go juz brac, to powiedziala, ze mam sie jeszcze troszke przemoc, bo napewno pomoze, bo jest naprawde swietnym lekiem :) Wiec generalnie baaardzo go wychwalila :) Zobaczymy, narazie biore ciagle malutka dawke 37,5 mg i powinnam juz zwiekszyc na 75 mg ale panicznie sie boje Moze mnie jakos namowicie i przekonacie?\nprzez grown-up19 03 lis 2006, 21:53\nmam pytanie odnośnie Efectinu. czy jest on skuteczny w zwalczaniu jazd z sercem? chodzi mi o jazy typu: zaraz dostane zawału albo te niepokojące kłucia zamostkowe, uciski itp. z góry dziękuję za odpowiedź. pozdrawiam\nprzez Szczęściara 04 lis 2006, 00:28\n- dawka 35 to bardzo mało. Poczytaj sobie posty, niektóre osoby mają na poczatku nieco gorsze samopoczucie, choc ja miałam rewelacyjne. A na czym polega u Ciebie to że się źle czujesz? Możesz opisać swoje dolegliwości? Czy jestes przekonany że to jest spowodowane Efectinem?\nto zalezy czym są spowodowane te "jazdy z sercem" - jeśli to nerwicowe, o podłożu stresowo-depresyjno- lub lękowym no to Efectin powinien pomóc :))) Poczytaj zresztą sobie wątek o Efectinie, było już o róznych "dusznościach" i innych .....\nprzez boidudek 05 lis 2006, 12:22\nMysle ze jest to spowodowane effectinem, bo zanim zaczelam go brac to jakos sobie ze soba radzilam, a teraz czuje jakby "cos" kierowalo mna a nie ja sobą samą W ogole od pazdziernika chodze na psychoterapie grupowa i tez mi sie nic nie polepsza, jestem zalamana, bo kompletnie nie umiem nad soba zapanowac, a tu jeszcze mnie czeka zwiekszenie dawki, juz powinnam zaczac od tego weekendu ale stchorzylam


Witam! Postanowiłam tutaj napisac bo nie wiem co robic! Otóz ponad rok zmagam sie z nerwica!!Jakie mialam objawy to kazdy chyba sie domysla. Niezaciekawe. Od 8 m-cy biore lek Paromerck 1 tabletke dziennie wieczorem. Było ok czulam sie juz dobrze nawet mialam mysli zeby to odstawic ale niedawno zas gorzej sie czuje jak zasypiam znow pojawiaja sie leki bole w klatce i serce szybko bije. Pytanie jest takie moge sobie sama zwiekszyc dawke??np o 1/2 tabl. moze 1 mi nie wystarcza??Prosze o rade. dzieki\nja mam 18 lat i od prawie roku zmagam się z nerwica. od 2 miesiecy chodze do psychologa i jest mi jakoś lepej takze polecam wszystkim! nie biore lekow, jedynie w razie ataku leku jakies ziolowe krople, czasem silniejsze. wszystko zaczelo sie od tego ze cos zaczelo sie dziac z moim sercem, napadowa tachykardia, bol, dusznosci itd. mialam kompleksowe badania w szpitalu i wszytko wyszlo dobrze, mnie to tez usopkoilo ale nie na dlugo. potem moj stan sie pogaraszal;/ w ciagu kilku miesiecy stalo sie ze mna cos czego nie moglam zrozumiec ani moi bliscy. z przebojowej i odwaznej dzieczyny zmienilam sie w nerwowa, bojaca sie wszystkiego dziewczyne. wyjscie do sklepu, kosciola a przede wszytkim do szkoly staly sie dla mnie niewyobrazalnym problemem. zawsze rozmyslam jak sie bede czula czy dostane ataku, dodatkowych skurczow itd. nawet w domu z rodzina dostaje ataku paniki. najgorsze sa mysli, o przyszlosc, o zyciu, o tym czy jestem zdrowa..a moze jednak lekarze sie pomylili i zaraz umre na serce;/\nale wierze w to ze psychoterapia przyniesie efekty!! trzeba wierzyc!! sa dni ze czuje sie swietnie bo nie mysle o tym wszystkom, jednak gdy ma nadejsc jakies wydarzenie wazne, jakas stresujaca sytuacja zaczynam panikowac i to bledne kolo sie zatacza;/\nczesto odwiedzam tego typu fora bo jak czytam przezycia innym i jak sama pisze o swoich to jest mi jakos tak razniej\npozdrawiam wszystkich znerwicowanych i glowa do gory!!!\nWitajcie. Co ja mogę wam powiedzieć na ten temat. Otóż na nerwicę lękową cierpię od 10 lat(a mam 29 lat). Brałam różne leki ale od ok. 4 lat biorę paromerc też jedną tab. dziennie. Po tylu latach mogę powiedzieć że nie trwa to cały czas, są tzw nawroty choroby. Teraz mam własnie nawrót po roku przerwy. Doktór teraz zwiększyła mi lek do 1,5 tab dziennie, ale samemu nie można takiej decyzji podejmować. U każdego jest inaczej z szybkoscią działania tych leków. Dodatkowo mam teraz lexotan(uspokajacz) 3mg,0,5 tab dwa razy dziennie. Jak mam nawrót to sama nie mogę sobie z tym poradzić a przecież wiem już tak dużo.Ten stan przejdzie i będzie jak dawniej ale kiedy... Pozdrawiam\nmam napady lęku są okropne czuje jak gorąc zalewa mi całe ciało serce pracuje jak oszalałe albo piecze mam tego dość jak nad tym zapanowac? biore leki dopiero od trzech dni ale nie wyrabiam dziś w nocy atak trzymał mnie 6 godzin pomóżcie jak sobie radzic z tym nie chce mi sie poprostu juz zyc to taki fizyczny ból\nWitam! Ostatnio mnie również nękają dziwne dolegliwości. nie mogę normalnie funkcjonować, boję się że za chwilę znowu zacznie dziać się ze mną coś nie dziwnego. Pojawiło się to całkiem niedawno, chociaż jak teraz to wspominam to wydaje mi się, że sporadyczne napady lęku wystąpiły już kilka razy w przeszłości. Postanowiłam pójść dzisiaj do psychiatry bo nie dam rady już dłużej tego odczuwać. Nie chce tak funkcjonować i żyć. Nie daje rady sobie sama z tym. Czy jakieś tabletki uspokajające bez recepty przynoszą jakaś ulgę, pomagają zasnąć albo normalnie żyć? Nie wiem czy to jest nerwica, czy to jakaś fobia. Pojawia się lęk, ale dokładnie nie wiem w którą stronę i przeciwko czemu jest skierowany. Mam dość!!\nTrudno jest się przyznać do własnych słabości. Ale tak niestety jest skonstruowany człowiek - pełen wad i niedoskonałości...! Kiedyś, gdy czytałam o nerwicach i chorobach na tle psychicznym, zarzekałam się, że nigdy nie bedzie to dotyczyc mnie. Dzis - jestem 23-letnia, pelna lęków i niepokojów dziewczyną. Bez powodu wpadam w szał i emanuję agresją, najczęściej wyładowując sie na czyms lub na kims. Ostatnio w przyplywie zlosci zbilam pamiątkę po mojej babci - piekny wazon, ktory wiele dla mnie znaczyl. Jak to jest, ze choroba odbiera nam zdrowy rozsądek i czyste myslenie? Znajomi - jacy znajomi? Wiekszość odwrocila sie ode mnie, uwazajac mnie za niezrównoważoną, konfliktowa i szukającą "dziury w całym"... Najlepiej, gdy jestem sama. potrafie godzinami lezec w ciemnym pokoju i tak trwac w bezruchu. Ja nie chce tak...A mimo wszystko, nie umiem sobie pomoc.


Podkoszulki z własnym nadrukiem - moded-kompz.net\nKoszulki z napisem to najlepszy sposób na wyrażenie swej osobowości i nastawienia do świata, przedstawienie osobistego zdystansowania do siebie samego, czy przedstawienie własnego szczególnego poczucia humoru nakładając koszulki patriotyczne.\nCiężko uwydatnić swój charakter, nosząc banalne koszulki, będące rezultatem seryjnej wytwórczości, w jakich napotykamy co drugą osobę omijaną na ulicy. Jeśli stawiasz na inność i posiadasz głowę pełną niezwykłych sugestii, sporządź koszulki narodowe dzięki jakiemu możesz spopularyzować niepowtarzalne, oryginalne koszulki. Dzięki osobiście tworzonym nadrukom, możesz w komiczny sposób przedstawić osobisty stosunek do szkoły, bądź pracy, zachwalić własne atrybuty, wyrażać własne upodobania na różne kwestie, bądź poinformować wszystkich o swoim hobby - zobacz koszulki z własnym nadrukiem..\nKorzystając z prywatnej grafiki, oraz dostępnych instrumentów, planowanie koszulek będzie jeszcze większą zabawą. Wybierz jeden z kilkuset gotowych wzorników, które zdołasz dopasowywać w jakikolwiek sposób, dodaj swój wpis i masz gotowe koszulki patriotyczne. Oryginalne koszulki, to świetna propozycja dla osób, które wypatrują niebanalnego prezentu. Samodzielnie zaprojektowany tekst uczyni, iż podarek stanie się bardziej osobisty i uczuciowy. Jednostki mające głowę pełną sugestii i potrzebują dzielić się nimi z drugimi osobami, powinni wykazać się kreatywnością i stworzyć nietypową kolekcję oryginalnych koszulek (tutaj - http://tdruk.pl/produkt/koszulka/). Wskazane jest postawić na swą pomysłowość i tworzyć oryginalne koszulki. Jeśli odnajdziemy w sobie dryg, okażemy się prawdziwymi mistrzami w planowaniu, to przy sposobności także zdobędziemy ponadplanową sumę.\nT-shirty z napisami już od lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku stanowią wyśmienite medium służące objawianiu swoich myśli oraz opinii. Od tego czasu techniki umożliwiające nadruki na koszulkach czy materiałach niezmiernie się rozwinęły.\nZakładając koszulki z orłem, na pewno rozśmieszymy swoich znajomych. Korzystając z własnej grafiki, także dostępnych narzędzi, projektowanie oryginalnych koszulki okaże się coraz większą radością. Wybierając jeden z wielu gotowych wzorów, można je zmodyfikować w jakikolwiek sposób, dorzuć prywatny niezwykły wpis i można się radować z własnej pomysłowości.\nPowinniśmy wiedzieć jak pociągnąć prąd. Obecnie trudno sobie wyobrazić życie bez korzystania ze sprzętów pracujących na prąd, przez to powinniśmy dbać o to, żeby był on w każdym powstającym budynku.\nGdy zbliżają się imieniny małżonka, to wtenczas najprawdopodobniej każda małżonka zastanawia się, jaki upominek wypada wręczyć prawdziwemu mężczyźnie. Biorąc pod uwagę liczbę podpowiedzi, jakimi dzielą się internauci, należałoby powiedzieć, że ta sprawa staje się dla kobiet źródłem niemałych dylematów: kupić bon podarunkowy czy zarezerwować przelot paralotnią nad piękną podgórską okolicą. Tak tuzinkowe podarunki, jak sportowe lub nawet narciarskie skarpety budzą uśmiech politowania na twarzach męskich obywateli polskiego społeczeństwa.


Jubileusz Muzeum w Nieborowie i Arkadii - Dzienniklodzki.pl\n2 maja 2015 16:55 02.05.2015 16:55\nMajolika pochodząca z Nieborowa należy do jednej z najbardziej cenionych w kraju, zaraz obok ceramiki bolimowskiej ©Wojciech Barczyński / archiwum\nW majowy weekend nowy sezon turystyczny zainaugurowało Muzeum w Nieborowie i Arkadii. Obchodzi ono właśnie 70-lecie utworzenia.\nJubileusz rozpoczęło otwarcie wystawy nieborowskiej majoliki, czyli ceramiki wytwarzanej w pałacowej manufakturze od 1881 r. Nowa stała wystawa majoliki z manufaktury Michała Piotra Radziwiłła, ówczesnego właściciela pałacu, została otwarta w pomieszczeniu dawnej malarni. Nową aranżację ekspozycji udało się przygotować dzięki pozyskaniu w 2014 r. dotacji w konkursie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.\nOprócz manufaktury majoliki książę Radziwiłł, inspirowany pozytywistyczną myślą odnowy społeczeństwa przez "pracę od podstaw'', otworzył także manufakturę mebli. Obie wytwórnie wykorzystywały własne wzorce projektowe i zatrudniały okolicznych rzemieślników i samorodnych artystów. Wystawa przybliża m.in. wiedzę o wkładzie, jaki w rozwój majoliki miał kierujący manufakturą Stanisław Thiele, sprowadzony z Francji syn polskiego emigranta politycznego.\nW ramach jubileuszu przygotowano też (w piątek 22 maja) odsłonięcie symbolicznego grobowca księżnej Heleny Radziwiłłowej w Ogrodzie Romantycznym w pobliskiej Arkadii, który stanowi część Muzeum.\nPałac w Nieborowie to jedna z niewielu w pełni zachowanych rezydencji pałacowych w kraju. Jego status jest nietypowy. Jest on oddziałem Muzeum Narodowego w Warszawie, ale znajduje się w woj. łódzkim, które czerpie z niego turystyczne korzyści.


kopia 2 - DzielnyTata.pl\nAutor: Katarzyna Krawczyk, Źródło: Onet\nMamo, chcę do tatusia!\nArtur popełnił samobójstwo. W poŜegnalnym liście miał napisać, Ŝe nie mógł juŜ wytrzymać rozłąki z córką i pomówień jego\nŜony, która oskarŜyła go o gwałt i znęcanie się nad rodziną oraz złoŜyła pozew o rozwód. Ciało 31-latka znaleziono w lesie. Miał\nprzy sobie zdjęcie, na którym trzymał swoje dziecko.\nNie wytrzymał pomówień\nKiedy Artur i ElŜbieta poznali się kilka lat temu, nic nie wskazywało na to, Ŝe wydarzy się tragedia. Nieporozumienia w ich małŜeństwie zaczęły się we wrześniu 2011 roku. Pół roku po wyjeździe słuŜbowym, od którego zaczęły się kłopoty, kobieta złoŜyła\nw sądzie pozew o rozwód. Co waŜne: bez orzekania o winie. Dopiero po kilku dniach powiadomiła policję, Ŝe mąŜ znęcał się nad\nnią i nad dziećmi, a takŜe wielokrotnie ją gwałcił.\nElŜbieta wyprowadziła się z domu, odmawiając męŜowi widzenia się z czteroletnią wówczas córeczką. Dopiero po tym, jak sąd\nzagroził kobiecie karą grzywny, Artur mógł zobaczyć swoje dziecko.\nCoraz częściej zdarzało się jednak, Ŝe kiedy przyjeŜdŜał z wizytą, drzwi do domu były zamknięte, czekał, dzwonił, ale nikt nie\notwierał. Ta ciągła walka i pomówienia, doprowadziły do tego, Ŝe Artur targnął się na swoje Ŝycie. Zmarł w marcu 2012 roku.\nW liście poŜegnalnym, który po sobie zostawił, prosił rodzinę, aby dopilnowała, Ŝeby na jego pogrzebie nie było Ŝony.\nW walce o dziecko Artura wspierała matka, a takŜe stowarzyszenie „Dzielny Tata”, które pomaga w Polsce pokrzywdzonym\n- Według mnie problem wynika z tego, Ŝe męŜczyzna w naszym kraju, a pewnie i na świecie, nie jest przygotowany na taką sytuację. Nie rozumie, Ŝe kłamstwa Ŝony są uwaŜane przez policję za prawdę, a jego tłumaczenia nie są brane w ogóle pod\nuwagę – tak całą sprawę komentuje w rozmowie z Onetem Michał Fabisiak ze stowarzyszenia „Dzielny Tata”.\nPrzypadków takich jak ten jest w Polsce wiele. Część kończy się tragicznie. Bezwzględna walka o opiekę nad dzieckiem powoduje, Ŝe matki zapominają o tym, jak waŜną rolę w Ŝyciu dziecka odgrywa właśnie jego ojciec. Dochodzi do kłamstw, kłótni, a\nnawet rękoczynów. W sprawie biorą udział juŜ nie tylko rodzice i dziecko, ale takŜe inni, zupełnie obcy ludzie. MęŜczyźni skarŜą\nsię teŜ, Ŝe w większości spraw o opiekę nad dzieckiem orzekają kobiety. A one są bardziej skłonne powierzyć dziecko matce, a\nZrobić z męŜa psychopatę\nPrzykładów na to, jak zacięta potrafi być ta walka między rodzicami, nie trzeba szukać daleko. 2010 rok. Gorzów. śona, walcząc\no prawa do opieki nad córką, oskarŜyła swojego męŜa o to, Ŝe molestuje dziecko. Sąd w tym przypadku był jednak bezwzględny. Kobieta została później skazana na miesiąc więzienia.\nAle najpierw policja przyjechała po męŜczyznę do pracy, został wyprowadzony i zakuty w kajdanki. Ruszyło śledztwo, a on sam\npostanowił się bronić. Zdecydował, Ŝe ukryje w kuchni dyktafon. Pomysł okazał się skuteczny, poniewaŜ udało się nagrać kilka\ngodzin rozmowy, którą kobieta przeprowadzała ze swoją matką. Panie rozmawiały o tym, w jaki sposób przygotować córkę do\nrozmowy z psychologiem, tak, aby powiedziała, Ŝe „tatuś zmuszał ją do róŜnych rzeczy”. Biegli w sprawie nie dali się jednak na\nto nabrać. Wypowiedzi dziewczynki i pamiętnik, który prowadziła, nie potwierdziły przestępczych zachowań seksualnych ojca\n- W zaślepieniu walką o rozwód włączyła do niej bezbronne dziecko i bezpodstawnie oskarŜyła jego ojca o pedofilię – mówił\nwówczas sędzia, uzasadniając wyrok.\n„Walka ojców, często samotna, trwa latami i czasami kończy się tragicznie. Polski system wymiaru sprawiedliwości bezlitośnie\nokrada ludzi z ojcostwa i pozbawia dzieci dzieciństwa. Z powodu bezpodstawnych pomówień ojcowie trafiają do więzień i przez\nwiele lat muszą udowadniać swoją niewinność. W tym czasie nie mogą wychowywać swoich dzieci, które dorastają bez ojców.\nWielu ojców, którzy przekroczyli bramy Sądu Rodzinnego z powodu rozwodu, z zamiarem ustalenia szerokich kontaktów dzieckiem, egzekucji kontaktów lub przejęcia opieki nad dzieckiem, szybko przekonuje się, Ŝe w Sądzie nie ma sprawiedliwości, Ŝe\nsędziowie są ponad prawem i dowolnie je interpretują” – czytamy na oficjalnej stronie Centralnego Stowarzyszenia Obrony Praw\nOjca i Dziecka.\nTymczasem statystyki dotyczące orzecznictwa sądów w Polsce w sprawie opieki nad dziećmi są bezwzględne. Szacuje się, Ŝe zaledwie 4 proc. ojców sprawuje bezpośrednią opiekę nad potomstwem po rozwodzie. MęŜczyźni bardzo rzadko walczą w sądzie\nrodzinnym, w trakcie sprawy rozwodowej, o moŜliwość wychowywania swych pociech, wiedząc, Ŝe są z góry stawiani na przegranej pozycji.\nW sprawach rozpatrywanych przez sądy w 2012 roku liczba dzieci, o które rodzice toczyli batalie ws. opieki, wyniosła ponad 46\ntysięcy. AŜ w 36 tys. przypadków, władza została powierzona matce, zaś tylko w 1641 to ojciec mógł sprawować pełną opiekę\nnad swoim dzieckiem.\n„Dowiedziałem się »pobiłem Ŝonę« Oniemiałem…”\nMichał Fabisiak, który działa w „Dzielnym Tacie” równieŜ ma ze sobą traumatyczne przeŜycia. Jego problemy zaczęły się w 2010\n- Wróciłem do domu z pracy i nikogo nie było, puste mieszkanie. Ani Ŝony, ani Marka (syna – red.) ani opiekunki. Zadzwoniłem\ndo Ŝony, Ŝeby zapytać, co się stało. Nie odbierała. Zdzwoniłem do teścia i dowiedziałem się „Ŝe pobiłem Ŝonę”. Oniemiałem… –\nwspomina Fabisiak. – Magda porywając syna, porwała takŜe mój samochód. Wyjechała nim bez mojej zgody, zabrała w tygodniu rzeczy Marka: jego zabawki kupione przeze mnie: huśtawkę, rowerek, ksiąŜeczki, materac, ubrania Marka – dodaje.\nKiedy w końcu ojcu udało się zabrać dziecko do siebie, aby spędzić z nim czas miał miejsce incydent, który sprawił, Ŝe Marek\nznów został mu odebrany.\n- Rano było śniadanie, zjedliśmy je razem, potem niestety musiałem pojechać do pracy. Babcia spędziła z nim ranek na jego\nulubionym placu zabaw. Pełnia Ŝycia. Po południu, Ŝeby nie tracić cennego czasu, około czwartej wróciłem do domu. Zaparkowałem na zewnątrz, bo miałem wracać niestety jeszcze do pracy. W tym czasie dostałem telefon od mamy, Ŝe jakichś dwóch\nludzi ubranych na czarno włamuje się do mieszkania – wspomina dalej Fabisiak. – Kazałem mamie zamknąć mieszkanie na klucz\nod środka. Wszedłem do klatki schodowej. Okazało się, Ŝe na klatce jest dwóch gości ubranych na czarno i Magda. Zapytałem,\no co chodzi – oni na to, Ŝe muszą wejść do mieszkania i wyłamać zamki, i Ŝe zaraz przyjedzie policja. Zszedłem na dół do policji,\nŜeby pogadać – oni nie chcieli. Powiedzieli, Ŝe przyjechali na interwencję. Zorientowałem się, Ŝe za chwilę zabiorą mi Marka –\ndodaje członek stowarzyszenia Dzielny Tata.\nOd tamtych wydarzeń minęły juŜ prawie trzy lata, jednak Michał Fabisiak dalej walczy o sprawiedliwość. Dziecko przebywa z\nmatką, a jego ojciec nie moŜe go widywać.\n– Marek stał się zakładnikiem, który, jak kura znosząca złote jajka, da zatrudnienie detektywom, adwokatom, Ŝonie i cynicznym\nsędziom – podsumowuje całą tę sprawę „Dzielny Tata”.\nW walce o prawa ojców męŜczyzn w Polsce wspiera stowarzyszenie Dzielny Tata. To za jego sprawą w tym roku zorganizowano\nprotesty przed Pałacem Prezydenckim w Warszawie, a takŜe w wielu innych miastach na terenie całej Polski. Przedstawiciele\nstowarzyszenia nakreślają problem, mówiąc o tym, Ŝe w polskich sądach automatycznie po tygodniu miejsce zamieszkania\ndziecka ustalane jest przy matce, a co za tym idzie, dziecko odizolowane jest od ojca, który dodatkowo musi płacić alimenty.\nProponowanym rozwiązaniem w tej kwestii jest naprzemienne przekazywanie sobie dziecka co dwa tygodnie. Wówczas ojciec\nmógłby ze swoim dzieckiem spędzać połowę miesiąca, nie płacąc jednocześnie alimentów.\n- Obecnie na 770 ojców mamy siedmiu, którzy mają tę opiekę naprzemienną, ale boją się ujawniać, Ŝeby jej nie stracić. Taka\nopieka jest tylko moŜliwa obecnie, gdy rodzice się dogadają – tłumaczy w rozmowie z Onetem Michał Fabisiak. – MoŜna od-\nnieść wraŜenie, Ŝe ojciec, który zabrał dziecko, nie chce takiej opieki naprzemiennej – tylko jest takim samym „draniem” jak\nmatka, która robi to samo, ale to jest złudzenie. Gdyby to dziecko oddał, nigdy by go juŜ nie zobaczył, a według sądów „opieka\nnaprzemienna jest niedopuszczalna”. Tak stwierdziła sędzia w mojej sprawie – dodaje Fabisiak.\nFabisiak tłumaczy takŜe, jak w środowisku ojców walczących o prawa do opieki nad swoimi dziećmi, postrzegane są matki. Zaznacza, Ŝe nazywa się je „właścicielkami”. – Nie znam ojca, który by chciał odebrać dziecko matce, ale znam juŜ około 800\nmatek, które chcą odebrać ojcom dzieci… – podsumowuje.\nWalczący ojcowie zwracają takŜe uwagę na działalność ośrodków diagnostyczno-konsultacyjnych (RODK). Sąd, rozstrzygając,\nktóremu z rodziców powierzyć opiekę nad dziećmi albo czy jest podstawa do odebrania lub ograniczenia praw rodzicielskich,\nzwraca się zwykle o opinię do takiego właśnie ośrodka. Okazuje się jednak, Ŝe ich działalność budzi pewne wątpliwości.\n„Brak jest podstaw prawnych do tego, by RODK (…) wydawały opinie z zakresu prawa rodzinnego i opiekuńczego związanych ze\nsposobem wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywania kontaktów z dzieckiem w sprawach małoletnich, rozpatrywanych\nprzez sądy” – tak brzmi kluczowe zdanie w datowanej na 17 kwietnia opinii Biura Spraw Konstytucyjnych Prokuratury Generalnej.\nW opiniach dotyczących RODK pojawia się podobny zarzut, co w przypadku sądów. Większość opiniujących w tego typu ośrodkach stanowią kobiety. Dane pokazują, Ŝe jest ich ponad 90 proc.\nSame ośrodki swoją działalność tłumaczą w dość kontrowersyjny sposób. „My nie wykonujemy badań na więź emocjonalną między dziećmi a ojcami, bo u nas tak jest, Ŝe my tylko matki się pytamy o dziecko, ojca nie… Dlatego nie badamy dzieci i ojców, a\ntylko matkę na więź emocjonalną, bo to ona urodziła je i teraz wychowuje. On nie rodził” – tłumaczyła się kilka lat temu, podczas przesłuchania, kierowniczka RODK w Raciborzu, Teresa H. Tłumaczenie to zostało zawarte w raporcie z działań straŜniczych „Monitoring pracy wybranych Ośrodków Diagnostyczno-Konsultacyjnych”.\nMaria Rotkiel: najwaŜniejsze jest dobro dziecka\n- KaŜda sytuacja związana z rozstaniem rodziców powinna być indywidualnie rozpatrywana i nie płeć rodzica, ale jego kompetencje wychowawcze, miłość i troska, jaką obdarza dziecko, warunki, jakie moŜe mu zapewnić i więź, jaką z nim nawiązuje powinny decydować o kwestii opieki i częstotliwości kontaktów – mówi w rozmowie z Onetem Maria Rotkiel, psycholog i terapeuta\npoznawczo-behawioralny. – Dramatem jest to, Ŝe często rodzice „uŜywają” dziecka do rozgrywek między sobą, co się odbywa\njego kosztem. Niestety często to matki próbują robić na złość byłym partnerom i chcą utrudnić kontakty z dzieckiem. To ogromny błąd, bo fakt, Ŝe ktoś nie sprawdził się jako partner i mąŜ nie oznacza, Ŝe nie sprawdza się jako ojciec. Przestając być czyimś\nmęŜem, nie przestaje być ojcem – dodaje Rotkiel.\nPsycholog zwraca takŜe uwagę na fakt, Ŝe utrudnianie relacji dziecka z jednym z rodziców, jeŜeli dziecko tych kontaktów potrzebuje, „będzie miało negatywny wpływ na jego rozwój i poczucie akceptacji”.\n- Faktem jest, Ŝe w polskich sądach zdarzają się sytuacje, w których prawa ojca nie są respektowane, a stronnicze wyroki\nsądów mają bardzo negatywny wpływ na wiele osób. Kontaktów z dzieckiem potrzebuje zarówno ojciec i matka, jak i ich rodziny. Odsunięcie ich od dziecka implikuje poczucie straty i niespełnienia się w Ŝyciowej roli m.in. roli dziadków. Są wspaniałe przykłady wzajemnego wspierania się byłych małŜonków, którzy potrafią razem wychowywać dziecko – warto się na nich wzorować\ni czerpać z nich inspiracje – tłumaczy Rotkiel w rozmowie z Onetem i jednocześnie dodaje, Ŝe „często zdarza się, Ŝe dzieci z rozbitych rodzin mają zaburzone relacje z rówieśnikami i własnymi partnerami. MoŜe to wynikać z faktu, Ŝe w ich Ŝyciu zabrakło\nodpowiedniego wzorca i modelu rodziny”.\nPsycholog zaznacza jednak, Ŝe ograniczanie kontaktów z ojcem lub z matką jest zasadne wówczas, gdy któryś z rodziców nie\nwywiązuje się ze swojej roli. – Dzieje się tak m.in. wtedy, gdy do domu wkracza uzaleŜnienie – jeŜeli matka jest uzaleŜniona, to\nwtedy ojciec będzie lepszym opiekunem i odwrotnie, jeśli ojciec cierpi na uzaleŜnienie, to wtedy matka powinna zająć się dzieckiem – mówi Rotkiel.\nWiele matek tłumaczy w sądzie swoje postępowanie depresją poporodową. Maria Rotkiel tłumaczy jednak, Ŝe taki stres występuje jedynie u świeŜo upieczonych mam. – Jest to tzw. syndrom baby blues, w którym matka, na skutek porodu i zachwianego\npoziomu hormonów potrzebuje trochę czasu, aby przyzwyczaić się do nowej roli. Zazwyczaj trwa to od kilku do kilkunastu dni i\nustaje. Objawia się często lękiem, apatią, draŜliwością i chwiejnością emocjonalną – mówi psycholog.\n- NaleŜy jednak zwrócić uwagę, czy taki stan pojawia się kilka miesięcy po porodzie, poniewaŜ wtedy moŜemy podejrzewać wystąpienie depresji poporodowej. MoŜe ona powodować całkowite odsunięcie się od dziecka i zerwanie relacji z nim. W takiej sy-\ntuacji naleŜy udać się po pomoc do specjalisty, który udzieli odpowiedniego wsparcia. Warto jednak pamiętać, Ŝe coraz częściej\nmówi się o występowaniu depresji u ojców i tak, jak wspomniałam, naleŜy przede wszystkim patrzeć na to, kto jakim jest rodzicem i czy faktycznie obdarza dziecko miłością i troską – podsumowuje Maria Rotkiel.\nAutorka art.: Katarzyna krawczyk\nobecnie 2015 r:\napel_Forum Matek - Forum Matek Przeciw Dyskryminacji Ojców\nnota dla prasy-Komorowski\nPlanowanie projektu decyduje o sukcesie Po kilku latach\nPismo do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w\nNIK I - Forum Matek Przeciw Dyskryminacji Ojców\nwprost 21-13 - Forum Matek Przeciw Dyskryminacji Ojców\nBez ojców - Instytut Psychologii Zdrowia\nSenat Rodk - Forum Matek Przeciw Dyskryminacji Ojców\nOjcowie i dzieci badanie potrzeb ojców związanych z


MEDELA HARMONY Dwufazowy laktator ręczny 7612367044684\nLaktator Medela Harmony - jedyny na świecie ręczny, dwufazowy odciągacz pokarmu.\nJest lekki, mobilny, prosty w obsłudze oraz nowoczesny. Stworzony w unikalnej, opatentowanej technologii dwufazowej (2-Phase Expression), która pozwala odciągać większą ilości mleka w krótszym czasie.\nMedela Harmony umożliwia regulację poziomu maksymalnego, bezpiecznego podciśnienia zasysania mleka (po uprzednim ustabilizowaniu poziomu laktacji). Łągodzi ewentualny dyskomfort związany z procesem odciągania pokarmu. Współpracuje z takimi laktatorami szpitalnymi jak: Lectina (po dokupieniu tłoka i drenu) oraz Symphony (po dokupieniu membrany i drenu).\nLaktator Medela Harmony przeznaczony jest dla mam sporadycznie odciągających pokarm w domu lub przebywających w podróży. Jest również polecany kobietom, które karmią wyłącznie piersią oraz w przypadku kiedy dziecko jest karmione butelką około 1-2 razy w tygodniu.\nZaleca się go również mamom, które nie mają problemów z laktacją, ale są zmuszone zostawiać sporadycznie dziecko pod opieką osób trzecich lub muszą odciągać pokarm ze względów zdrowotnych (zastoje mleka, stany zapalne piersi, wklęsłe brodawki).\nTechnologie zastosowane w laktatorze Medela® Harmony™:\n2-Phase Expression (odciąganie dwufazowe) imituje naturalny odruch ssania przez dziecko piersi matki. W trakcie badań Medela odkryła, że istnieją dwa etapy pobierania pokarmu przez dziecko: faza stymulacji i faza ekspresji. Opracowanie i zastosowanie technologi dwufazowej w laktatorach Medela powoduje, że mama odciąga więcej pokarmu w krótszym czasie.a Harmony - jedyny na świecie ręczny, dwufazowy odciągacz pokarmu.\nBPA Free (nie zawiera bisfenolu A). Wszystkie produkty Medela, mające styczność z mlekiem matki są pozbawione domieszek tego szkodliwego związku.\nGwarancję najwyższych standardów bezpieczeństwa i higieny przy odciąganiu i przechowywaniu mleka.\nZalety laktatora Medela Harmony:\nJedyny na świecie ręczny laktator dwufazowy - technologia przyjazna dla kobiecych piersi.\nRegulacja siły odciągania - dostosuj moc zasysania do swoich preferencji.\nMożliwość dostosowania średnicy lejka do rozmiaru brodawki.\nCichy i dyskretny - w miejscach publicznych zapewnia komfort bezgłośną pracą.\nPo uprzednim zakupie dodatkowych części działa z laktatorami szpitalnymi.\nNapisz opinię o produkcie:Medela Harmony Dwufazowy laktator ręczny


Aleksander Bernard 23.07.2021 21:25\nReshmie Oogink, holenderska zawodniczka taekwondo, uzyskała pozytywny wynik testu na obecność koronawirusa. - Nie mam na to słów. To koniec mojej kariery - powiedziała 31-latka, cytowana przez portal ad.nl.\nCeremonia otwarcia igrzysk olimpijskich w Tokio odbyła się w piątek 23 lipca, a znicz zapaliła tenisistka Naomi Osaka. Od 1 lipca przeprowadzono ponad 30 tysięcy testów na sportowcach, urzędnikach, dziennikarzach oraz wolontariuszach. Komitet organizacyjny zarejestrował 87 testów z wynikiem pozytywnym na obecność COVID-19.\nHolenderska zawodniczka taekwondo zrozpaczona z powodu koronawirusa. "To koniec kariery"\nMedia w Holandii w miniony czwartek podały, że Reshmie Oogink uzyskała pozytywny wynik testu na obecność COVID-19 i musi poddać się obowiązkowej dziesięciodniowej kwarantannie. Zawody taekwondo w wadze powyżej 67 kg są zaplanowane na wtorek 27 lipca, a to oznacza, że nie będzie mogła wystąpić w zawodach. Holenderka zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w 2017 roku.\nReshmie Oogink była zdruzgotana po uzyskaniu pozytywnego wyniku testu. "Nie mam na tę sytuację słów. Zrobiłam wszystko, co mogłam i bardzo ciężko pracowałam na to, aby się tu znaleźć, tym bardziej po poważnych kontuzjach kolana. A teraz tak to się wszystko kończy. To koniec mojej kariery" – powiedziała 31-latka, cytowana przez portal ad.nl. Oogink nie jest jedyną taekwondzistką, która nie wystartuje w igrzyskach z powodu koronawirusa. Wcześniej podobny los spotkał Chilijkę Fernandę Aguirrę startującą w kategorii 57 kg.\nAbsencja Reshmie Oogink sprawia, że jedną rywalkę mniej będzie miała Aleksandra Kowalczuk. Polka przed turniejem uzyskała pozytywny wynik na COVID-19, natomiast kolejny test przyniósł wynik negatywny. Zawodniczka z Olsztyna wyleciała do Tokio w środę 21 lipca.