Świąteczne DIY. Kartki świąteczne handmade.\nHandmade – Kartki świąteczne\nbymadameem Grudzień 18, 2016 2 komentarze Tradycja wysyłania kartek świątecznych powoli odchodzi w zapomnienie. Pamiętam czasy, kiedy mieszkając jeszcze w domu rodzinnym, już na początku grudnia listonosz przynosił pierwsze Bożonarodzeniowe kartki, których wraz ze zbliżaniem się Świąt spływało coraz więcej. Od kilku lat jednak ilość świątecznych kartek, jakie dostają moi rodzice systematycznie spada, a coraz więcej życzeń ogranicza się do wysyłania smsowych wierszyków albo wirtualnych kartek.\nMożna powiedzieć, że sama należę do pokolenia wirtualnych życzeń. Ostatnie kartki świąteczne wysyłałam jeszcze w podstawówce. Potem nadeszła era internetu i telefonów komórkowych i nikomu nie przychodziło do głowy, żeby pisać kartki i biegać z nimi na pocztę, kiedy jeden sms wysłany do wszystkich kontaktów w telefonie mógł załatwić sprawę.\nW tym roku postanowiłam jednak odwrócić bieg historii i zamiast szybkich smsowych życzeń, osobom, którym nie mam możliwości złożyć życzeń osobiście, wysłać kartki. Myślę, że jest to wciąż piękna tradycja i prosty sposób, na pokazanie naszym bliskim ile dla nas znaczą. Uznałam też, że miłym gestem byłoby przygotowanie takich kartek własnoręcznie. Moda na DIY trwa w najlepsze więc czemu nie zastosować jej również w święta?:) Jestem pewna, że taka kartka zrobiona z pasją i miłością będzie stanowiła wyjątkowy i niezapomniany podarunek. Efekty mojej świątecznej twórczości możecie podziwiać poniżej. Mam nadzieję, że uda mi się kogoś zainspirować:)\nDo zrobienia takiej choineczki potrzebujemy gruby karton, z którego należy wyciąć półkole i złożyć je w harmonijkę. Polecam metodę prób i błędów, gdyż nie od razu się to może udać:)\nA co Wy myślicie o tradycji wysyłania kartek świątecznych? Jesteście za czy uważacie, że to już przeżytek?:)\nCategory : Inspiracje\t← Madame Victoire Święta Last Minute – pakujemy prezenty → Monica\nNiestety, nastały takie czasy, że wszystko można „załatwić” za dotknięciem palca, nawet kartkę wysłać wirtualnie. Nie lubię tego, ale nie ma się na to wpływu, bo świat idzie do przodu.\nTa z choinką piękna 🙂\nDziękuję 🙂 No niestety czasu i idącego za nim postępu nie cofniemy ale czasem warto zapomnieć o tej całej nowoczesności, szczególnie w tak niezwykłym czasie jak Boże Narodzenie:)


Jak Żydzi sprowokowali holocaust – Baśń jak niedźwiedź\nJak Żydzi sprowokowali holocaust\nZacznę od anegdoty. Na jarmarku w Opolu podeszła do nas pewna starsza pani odziana wykwintnie, ale skromnie i zobaczywszy płytę z nagranym I tomem Baśni jak niedźwiedź wykrzyknęła – o! Grzegorz Braun! Ile to kosztuje! Powiedziałem jej ile, a ona wyciągnęła portmonetkę i zapłaciła. Odchodząc zaś powiedziała, że bardzo szanuje Grzegorza Brauna, że kupiła tę płytę tylko ze względu na niego, bo tak naprawdę nie obchodzi jej co za treści znajdują się na tej płycie. Nie powiem, zdziwiłem się. Takiej demaskacji jeszcze nie było. Zagorzałej wielbicielce Grzegorza Brauna zwisa co on mówi, co czyta na głos, ważne by upajać się tym głosem. To była, jak sądzę, podstawa złudzeń, na których Grzegorz Braun zbudował swoje marzenia o politycznym sukcesie. Te szeregi zasłuchanych pań, którym jest tak naprawdę obojętne co się mówi, byle dźwięk był przyjemny dla ucha. W tej postawie widać dokładnie jak słaba jest polityczna moc tak zwanej prawicy katolicko-narodowej. W zasadzie widać, że cała ta formacja jest efektem dialektycznej manipulacji, która – kiedy już zostanie wdrożona w życie – nie musi być nawet za mocno stymulowana, wystarczy jeden zdolny człowiek z miłym głosem, entuzjasta. Na mężczyzn głos Grzegorza Brauna nie działa tak silnie, no ale od czego mamy Żydów. Jak się coś opowie o Żydach, człowiek zawsze znajdzie wdzięcznych słuchaczy. Warunek jest jeden, należy ich pozostawić w anonimowej masie. Oni muszą mieć zagwarantowane bezpieczeństwo, a jednocześnie muszą być mocno przekonani o powszechnym zagrożeniu. To gwarantuje, że będą jedynie odbiorcami, a nie nadawcami i twórcami komunikatów. To gwarantuje również, że ich mózgi nie pohańbią się nigdy ani jedną swobodną myślą. Strach im na to nie pozwoli. To nie jest dobra płaszczyzna na której można budować marzenia o politycznym sukcesie. To jest rezerwat, w którym ludzie zamykają się dobrowolnie i demolują sobie życie własną bezradnością. Skąd ja wziąłem tak silne o tym przekonanie? Parę dni temu ogłosiłem, że chcę wyprodukować film o Janie Tomaszu Grosie, film, który będzie polityczną odpowiedzią na kłamstwa, manipulacje i tę znaną nam tak dobrze prostoduszną głupotę profesora Grossa, taką wiecie typowo polską, chłopską ciemnotę. Efekty tego ogłoszenia przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Od razu zatrzymała się sprzedaż wszystkich książek i kwartalników. Po prostu z miejsca. Potem troszkę ruszyła, ale doprawdy minimalnie. Powód tego może być tylko jeden, wszyscy przeciwnicy oddawania Żydom 65 miliardów dolarów oblali się z miejsca zimnym potem. Ze strachu, że ich nisza, miejsce, które sobie wymościli, wygładzili i otoczyli ozdobnymi krzaczkami zostanie w jednej chwili zdemolowana, jak tylko uda mi się ten film wyprodukować. A strach jest tym większy, że mi się przeważnie wszystko udaje. Co bowiem będzie jeśli ten film powstanie, a ja nie zginę w wypadku samochodowym? Oni na razie nie wiedza, ale ja – dobry człowiek postanowiłem jednak uratować ten ich komfort – wtedy okaże się, że ja jestem po prostu w zmowie z Janem Tomaszem Grosem. Śpijcie więc spokojnie drodzy. Inne efekty mojego ogłoszenia są trochę bardziej optymistyczne. Zgłosiło się do mnie studio z Krakowa, którego właściciel oferuje pełną obsługę przedsięwzięcia, a mój kolega zadeklarował, że zbierze potrzebną dokumentację dotyczącą życia i twórczości Jana Tomasza Grossa. Wielu z komentatorów na blogu zaś poddało się tak zwalczanemu przeze mnie entuzjazmowi i zaczęło udzielać mi dobrych rad dotyczących obsługi prawnej przedsięwzięcia – to z jednej strony, z drugiej zaś pojawiły się propozycje haseł na plakaty reklamujące nasz film o Grossie. Aha, niektórzy postanowili, że zaczną budować scena po scenie scenariusz tego mojego filmu. No więc powiem jeszcze raz: entuzjaści won! Chyba nie dokładnie przeczytaliście to co napisałem przed wyjazdem do Opola. Jedyne czego naprawdę potrzebuję to pieniądze. I o nie zwrócę się do Was w stosownym czasie, na razie trzeba zebrać materiał i zastanowić się nad kształtem tego przedsięwzięcia.\nWracamy do dialektycznej manipulacji, której efektem jest ruch entuzjastów zwany czasem prawicą katolicko-narodową. Jeśli ktoś nie rozumie co to jest dialektyka, niech wróci do komentarzy pod wczorajszym tekstem i odnajdzie komentarz z linkiem odsyłającym do dyskusji w lokalu Krytyki Politycznej. Dyskusji na temat „Czy każdy może mieszkać w Polsce”. Prowadził ją Sławomir Sierakowski, a dyskutowali między sobą Jan Tomasz Gross i Aleksander Smolar. Gross oskarżał Polaków o same najgorsze rzeczy, a Smolar bronił Polski. To jest właśnie dialektyka. To jest wyznaczania obszarów na których mogą mieszkać ludzie i nie-ludzie. Obszarów, które nie mają ani jednego punktu stycznego, bo nie-ludzie nie nadają się do dyskusji. Wiecie dlaczego? Bo występują w anonimowej masie, bo mają te nicki blogerskie zza których wykrzykują swoje hasła o 65 miliardach dolarów. Z ludźmi jest inaczej, mogą wejść do dowolnego lokalu i porozmawiać o holocauście, o tolerancji, o czymkolwiek w zasadzie. I wcale nie muszą się ukrywać. Nie muszą się też bać. Nic im bowiem nie grozi. Nie-ludzie zaś są potrzebni tylko do tego, by komfort dyskusji między ludźmi był na odpowiednim poziomie. To jest mechanizm podobny do tego, który próbował kiedyś wobec nas zastosować Rafał Ziemkiewicz, pamiętacie jak poszedł do Wielowieyskiej i nagadał o czym myśmy tam rozmawiali w klubie Ronina? Na pewno pamiętacie. Powiedział, że on to jest prawica kulturalna, ale jak przyjdą ci blogerzy, z tym Braunem to dopiero będzie rzeź. No, a potem wszyscy jeździliśmy zeznawać w prokuraturze. Ja sobie ten moment dokładnie zapamiętałem i dokładnie sobie zapamiętałem, że z nazwiska pan Rafał wymienił jedynie Grzegorza Brauna. On bowiem także stoi na straży dialektycznego podziału na ludzi i nie-ludzi. Teraz pora odpowiedzieć sobie na pytanie, co czyni z nas nie-ludzi. Po pierwsze strach i niechęć do skutecznych rozwiązań politycznych. Oczywiste jest i to już od dawna, że nikt nas, blogerów, nie dopuści do żadnej dyskusji. Marzenia „naszych” dziennikarzy o tym by uczestniczyć w debatach telewizyjnych na takich samych zasadach jak Pochanke i Wielowieyska dopiero się spełniają, po latach upokorzeń. O blogerach w ogóle szkoda mówić. No, ale my nie możemy pozostawać po tej stronie, gdzie głębi się tak ukochana przez panelistów Krytyki Politycznej ciemna masa polskich antysemitów. Nie możemy też przejść na drugą stronę i latać z donosami do Wielowieyskiej. To jasne. Musimy coś zrobić. No więc robimy, zaczęliśmy zbierać dokumentację do filmu o Janie Tomaszu Grosie. Ja zaś, tym którzy nie rozumieją prostych komunikatów, podam teraz wszystko jeszcze raz w formie przystępnej metafory. Jest w powieści Ogniem i mieczem scena kiedy Kozacy piszą list do Jeremiego Wiśniowieckiego. I ona dokładnie wygląda tak jak planowanie naszego filmu o Grosie. Jeden krzyczy, że trzeba napisać „ty świnio, morderco dziatek niewinnych”. Inny, że trzeba napisać „krwiopijco, wieprzu nieczysty”. I na to Chmielnicki mówi, żeby się przestali wygłupiać, list powinien się zaczynać od słów „ jaśnie oświecony książę wojewodo”. Jeśli ten przykład jest niedobry podam inny. W ekranizacji powieści Kadena-Bandrowskiego o Mateuszu Bigdzie, widzimy Janusza Gajosa, który z wściekłością reaguje na widok swoich partyjnych kolegów chłopów, chcą oni bowiem wybrać się do sejmu w sukmanach, kamizelkach wyszywanych cekinami i w kapeluszach z wstążkami. Bigda całą tę konfekcję wyrzuca na śmietnik i każe im wrócić do domów i przebrać się w marynarki i tużurki. W świecie, trwałego podziału na ludzi i nie ludzi, nie możecie nawet próbować dyskusji z ludźmi, do reprezentowania narodu bowiem został wyznaczony pan Smolar. Wy możecie co najwyżej zebrać jakieś groszaki na kolejny film o bohaterach narodowego podziemia, a potem pokazywać jeden drugiemu rany i zadrapania, których nabawiliście się w trakcie walki o niepodległość z żydowskim okupantem. To wielce ucieszy dyskutujących w swojej zonie ludzi, bo przekona ich o słuszności ich poczynań.\nPodstawowym celem naszych działań powinno być bowiem upodmiotowienie siebie samych i wszystkich, którzy nas popierają, a następnie włączenie się do dyskusji na zasadach przez nas narzuconych. To zaś wyklucza działania anonimowe i folklorystyczne. W związku z tym zmieniam nieco politykę na naszym wspólnym blogu. Jeśli ktoś od dziś, będzie krytykował mnie anonimowo, zza nicka, wylatuje bez jednego słowa. Po prostu. Musi być jakiś porządek. Nie może być tak, że o Polsce dyskutuje Gross ze Smolarem w pełnym świetle, a na mój blog przyłazi jakaś mierzwa i chowając się za nickiem zaczyna mi wymyślać. Koniec z tym.\nKtoś spyta dlaczego ten tekst zatytułowałem w sposób tak nieadekwatny, przecież nie ma tu nic o tym, że Żydzi sprowokowali holocaust. Oczywiście, nie nie ma. Dlaczego ma być? Chodzi o to, by pokazać w jaki sposób ludzie pokazują nie-ludziom gdzie jest ich miejsce. To jest doprawdy proste i niekosztowne. Wszyscy zaś nie-ludzie uczestniczą w tej zabawie z ochotą, jeśli nie wierzycie sprawdzajcie co jakiś czas statystykę odsłon. Musicie jednak mieć przy tym pełną świadomość, że statystka ta w żaden sposób nie przełożyłaby się na sukces wyborczy, gdybym pewnego dnia zwariował i postanowił kandydować w wyborach na prezydenta czy do sejmu. To tylko element dyscyplinujący naszą zonę. Nic więcej.\n45 komentarzy do “Jak Żydzi sprowokowali holocaust”\n22 września 2015 o 09:36\nZły i dobry – Jan Tomasz Gross i Aleksander Smolar 😉\nZły i dobry – Rafał Ziemkiewicz i Gabriel Maciejewski 😉\nJest pan w błędzie. Mi tez by było wszystko jedno co czyta braun. Jeżeli się zgodził czytać znaczy ze warto w ciemno odsluchac i nie ze względu na tembr głosu a na treś.\nJakby ktoś mi zaproponował obraz jakiegoś ulubionego malarza to tez bym brał brał w ciemno. Nawet jak nie byłbyło by arcydzieło to swoją wartość ma.\nTo pan jest w błędzie, ale wytłumaczę to panu przy okazji, nie chce mi się tego pisać na blogu. No i Braun nie jest malarzem.\nCzekam z cierpliwoscia i pokora na ten Panski film… to naprawde bedzie wydarzenie!\nPsy szczekaja, a karawana jedzie dalej…\nPan jest wielka indywidualnoscia, do tego czlowiekiem nieuwiklanym… czlowiekiem wolnym,\nskupil Pan wokol siebie naprawde wybitnych, zdolnych ludzi… takich ludzi i Polakow jest bardzo,\nbardzo wielu i za granica i w Polsce… Pan jestes czlowiek-orkiestra!\nLudzie sie do Pana garna i garnac beda… robi Pan bezcenna robote dla Polski i Polakow!\n… i nie da sie Pana zamilczec, nie da sie zamilczec Osiejuka, nie da sie zamilczec Pink Panther’a…\nvide: wczorajsza notka… czytaja Was wszyscy w necie, od zwyklych ludzi takich jak ja, po politykow\ni biskupow… oni sie nie przyznaja, ze Was czytaja… tu jest Uniwersytet zycia! Jak Was zamilcza?\nCiesze sie, ze zmienia Pan swoja taktyke i strategie… ani mi sie sni Pana krytykowac czy\nudzielac dobrych rad… ode mnie 6 z wykrzyknikiem!\nPrzychylnosci bozej i dobrego dnia,\nTKJ → @coryllus (09:42 22.09.2015)\n22 września 2015 o 10:59\nOwszem jest malarzem i to pierwszej próby. Maluje słowem i obrazem [ruchomym też] 🙂\nA pan słowem maluje – po mistrzowsku.\nNie tylko kupować ale i komentować zaprzestali 😉\nw tytule jest zdaje się błąd. Żydzi nie „sprowokowali” holokaustu, tylko go zaplanowali i sfinansowali, choć po prostu nie do końca wszystko przewidzieli. w ogólnym zarysie zaś, plan depopulacji Słowian im się udał.\nByłem na spotkaniu w Opolu i muszę napisać, że widok stosu książek jakie przywieźli autorzy sprawiał mi dziką przyjemność. A miałem w tym samym dniu w rękach nową książkę Rafała Ziemkiewicza i mogłem stwierdzić różnicę. Żeby była jasność – szału nie zrobiła. Więc chyba nie trzeba kopać leżącego panie Gabrielu, że się tak wyrażę. Z całym szacunkiem dla RAZa. Bo jestem mu wdzięczny za „Michnikowszczyznę” np.\nA pana poznałem za pośrednictwem G.Brauna jak ta pani z jarmarku. Oglądałem wszystko co było na you tubie z Braunem. Na pewnym wykładzie Braun stwierdził, że jego ulubionym autorem jest Gabriel Maciejewski. Że jak? Klik klik Grzegorz Maciejewski. Aha. Uuuu ciekawe. 🙂\nI zgadzam się z antyanonimowością. Nie chwaląc się jako jedyny chyba używam tu swojego imienia.\ncoryllus → @janusz (13:02 22.09.2015)\nFajnie, ale ja nie mogę popierać wszystkich pomysłów Brauna, szczególnie tych, które uważam za głupie.\ncoryllus → @Cenzor (12:29 22.09.2015)\nMusisz o tym nakręcić film. Gross i Smolar będą mieli kupę radochy\n22 września 2015 o 13:13\nJa używam także nazwiska.\nCenzor → @coryllus (13:11 22.09.2015)\n22 września 2015 o 13:27\ntrzymam kciuki za film i spokojnie czekam na dlasze informacje ws. crowdfundingu. Będę również przeklejał/udostęniał dalej informacje, wpisy i linki. Nie musimy się we wszystkim zgadzać.\n22 września 2015 o 13:28\nNapisał Pan, ze nie dopuści Pan:”Jeśli ktoś od dziś, będzie krytykował mnie anonimowo, zza nicka, wylatuje bez jednego słowa.”. Czy mam rozumieć, że chwalić Pana anonimowo można?:) Sugerowałbym rozciągnąć tą zasadę na wszystkie wypowiedzi. Pozdrawiam.\njanusz → @coryllus (13:08 22.09.2015)\nRacja. Może to jakiś kompleks. Lub dziecinne życzenie. Że my jako odbiorcy chcemy widzieć autorów których czytamy i podziwiamy trzymających ze sobą sztamę a nie demaskujących się. Jeśli Ziemkiewicz demaskuje Korwina (a niby obaj wolnorynkowcy) to jakoś nam to nie w smak.\n22 września 2015 o 15:11\nA propos anegdot i dzisiejszego tematu:\nRok 1942. Warszawskie getto.\nIcek stoi na ulicy i kontempluje stare polskie, juz wyblakle, napisy – „Bij Zyda”, „Precz z Zydami”, „Smierc Zydom” – przykryte przez swiezy niemiecki napis –\nFÜR JUDEN. VERBOTEN !\n– To byli czasy! To byli czasy!\nKluczu → @janusz (13:02 22.09.2015)\nNie Pan jeden poznał Coryllusa dzięki Braunowi….o takim Toyah’u, często tu wspominanym, Braun nic nie mówił,więc nie znam do tej pory i nie chcę mi się poznawać;-).\n22 września 2015 o 15:31\nFakt, że było wspaniale słuchać Pana z Braunem i słuchać jego nagrań. Podziwiam Pana dynamizm i wiedzę. Czasem myślałam że jest kilku ludzi na obrobienie się z taką wiedzą i czujnością. Niestety Korwin, jak mówi Kolonko wpuszcza już na listę wyborczą element obcej cywilizacji – czyli jest dla mnie do lamusa na zawsze. Życzę łaski Bożej w Pana dziełach. Nie mogę się doczekać, aż pewien Japończyk umrze i zgodnie z jego testamentem spalone zostaną irysy van Gogha. Jest wielu dobrych malarzy i ani jednego krytyka, który ich wysoko ceni, ani jednego, a naiwni kupują co im krytycy każą.\n22 września 2015 o 15:43\nE. z Krakowa → @HENRY (12:19 22.09.2015)\nWcisnąć kogoś w strefę milczenia to największe osiągnięcie, nawet szatan pracuje na to, by myślano, że go niema, a to jest przecież wzór niedościgniony w ty co się zło nazywa\nKrzysztof Jurewicz → @E. z Krakowa (15:31 22.09.2015)\nWydawało mi się, że chrześcijanie są, bez względu na pochodzenie, elementem naszej cywilizacji.\n22 września 2015 o 17:05\nDlaczego śmierć Japończyka ma być końcem „Irysów”, które są w Ameryce. Nie kojarzę. Van Gogh ukradł japoński styl? Wyspiański też przecież. Proszę kupować obrazy polskich artystów, bo jeszcze tacy są /p. internet/; po co komu krytyk.\nNa filmach się nie znam, p. Gabriela – oglądnę.\nW sieci od lat figuruję jako tadman i pod jakąkolwiek presją nie mam zamiaru z tego rezygnować. 🙂\n22 września 2015 o 17:54\nCzy Szanowny Gospodarz moglby zainstalowac licznk wejsc na te strone?\n22 września 2015 o 17:56\nNie, nie potrafię tego zrobić.\n„…a Smolar bronił Polski…” No to nie można było zaprosić p. Ewy Kurek w miejsce Smolara, albo p. Chodakiewicza, kiedy był w Polsce w sierpniu? A tak to mieliśmy widowisko ilustrujące powiedzenie „ubrał się Smolar w ornat i ogonem na Mszę Św .dzwonił”.\nTak to jest „zawężona” dialektyka.\ntadman → @aniazUW (18:34 22.09.2015)\n22 września 2015 o 19:18\nDobrali się; jeden gada niby za nas, a drugi nas gani, a my co? Nie możemy mówić za siebie a tylko obserwować, jak starsi i mądrzejsi robią sobie jaja na nasz temat?\nAdam → @janusz (13:05 22.09.2015)\n22 września 2015 o 19:58\nJa też używam swojego imienia i to z dużej litery : )\njanusz → @Adam (19:58 22.09.2015)\nSzacun! 😀 Może się pewnego dnia odważę. 🙂\njanusz → @Kluczu (15:24 22.09.2015)\nCzekamy na sygnał z centrali? 🙂\njanusz → @tadman (19:18 22.09.2015)\nMy możemy obserwować jak mecz ligi mistrzów bez udziału polskiego klubu.\nczy w świetle ostatnich wydarzeń z nowym najazdem na Węgry, sprawdzał Pan zainteresowanie Madziarów „Sanctum Regnum”? Tak na logikę, powinno być lepiej, nie?\nSierakowski – Smolar – Gross jako „jedyne takie trio”.\nNiestety ale GB w zasadzie się zatrzymał i jak policzymy to ma kilka kilkanaście wyrazów które powtarza od kilku lat.Nasz miły gospodarz to ma tyle ciekawych spostrzeżeń żę spokojnie jakiś uniwersytet by się przydal do dalszej obróbki .A ile ciekawych prac naukowych mogło by powstać 🙂 polecam https://youtu.be/ipubiPXLb8g\nbezBudzetu&Doktryny → @coryllus (17:56 22.09.2015)\nToz te cyferki by cieszyly i oko i mozg.\n22 września 2015 o 22:05\nCoryllus wspominał kiedyś o ziemiaństwie polskim jako kandydacie na bohatera zbiorowego w powieści. Skądinąd dowiedziałem się, że majątki ziemskie zostały znacjonalizowane w 1944 r. Te które ostały się w Generalnej Guberni. Znacjonalizowane dekretem PKWN – rządu który był uznawany przez Moskwę. Państwa zachodnie uznawały rząd londyński. Ten dekret jest ważny do dzisiaj. Wszedłem na lexa i proszę, faktycznie, akt obowiązujący. Ciekawe. Jeśli coś pokręciłem niech mnie ktoś poprawi.\nbyć albo nie być → @janusz (13:02 22.09.2015)\n22 września 2015 o 22:23\nJa natomiast na coryllusa natrafiłem dość dawno temu, gdy jeszcze miał swój blog na niezależnej. Od momentu gdy kupiłem pierwszy tom „Baśni jak niedźwiedź”, czekam niecierpliwie na każdy następny. To bardzo pouczające książki, po przeczytaniu, których człowiek czuje jakby przeniósł się z ciemnej izby do oświetlonego salonu. A tu na blog lubię zaglądać, by przeczytać ciekawe autora opinie i oceny naszej rzeczywistości, jak również interesujące komentarze.\nGabsahey → @janusz (13:02 22.09.2015)\n22 września 2015 o 22:43\nJa tez poznalam Coryllusa dzieki Braunowi, a MIeczyslawa Jalowieckiego przeczytalam dzieki MAciejewskiemu!\njanusz → @Gabsahey (22:43 22.09.2015)\nJałowiecki. Kolejny autor którego warto czytać? To się nigdy nie skończy 😉 I dobrze 🙂\n22 września 2015 o 23:40\nTen „polecany” przez Ciebie szaman z krainy grzybow to moze Gospodarzowi… skoczyc!\n… takich „wyksztalcunych” ci dzisiaj dostatek… sluchaj dalej… daleko zajdziesz!\n23 września 2015 o 00:57\nBył Konrad Mazowiecki, jest Ewa Kopacz.\nCiekawostką jest fakt, że po przetrzepaniu skóry Konradowi pod Suchodołem w 1243 utracił on władanie nad Małopolską, ale zachował zdobytą dwa lata wcześniej Ziemię Radomską.\nGabsahey → @janusz (23:34 22.09.2015)\n23 września 2015 o 02:38\nKoniecznie przeczytaj Jalowieckiego! Na You Tube funkcjonuje tez Audiobook ,,Na skraju imperium” I ,, Wolne miasto”\nbezBudzetu&Doktryny → @Gabsahey (02:38 23.09.2015)\n23 września 2015 o 03:43\nrześki → @HENRY (09:36 22.09.2015)\nDobry policjant -Smolar .Zły policjant Gross.Cel -ten sam.\nrześki → @aniazUW (18:34 22.09.2015)\nJak można zaprosić Ewę Kurek albo prof Chodakiewicza do lokalu ,,Krytyki Politycznej ,,gdzie dyskurs prowadzony jest przez Sierakowskiego ????To tak jakby zaprosić jakichś lekarzy do ,,dark roomu ,,w lokalu gejowskim.\nImpresario kataryniarza Czy ojciec Grossa był agentem gestapo?


RF40-15 - SportoweFakty.pl\nRF40-15 napisał/a komentarz do Novak Djoković zdetronizował Rafaela Nadala. "To najlepszy mecz, jaki rozegrałem w Rolandzie Garrosie"\n@annaadamczyk1: ot to to!\nRF40-15 lubi Komentarz\nTo cenna wygrana dla Djoko. Wprawdzie nie był to finał, ale smak zwycięstwa nad "królem mączki" szczegolnie po porażce w zeszłym roku musi mieć wyjątkowy smak. Porównałabym to do Wimbledonu 2019 i słynnego 40:15 dla Federera.\nRF40-15 napisał/a odpowiedź do Twojego komentarza\nFederer. Uczeń Federera. Ciekawy artykuł. . - :d\nPyk. O po królu mączki. Pyk i po "wirtuozie"\nGenialny mecz! Krosowe wymiany na najwyższym z możliwych poziomów. Po nieudanym początku pełne skupienie, koncentracja i przewaga mentalna. To przełożyło się na wynik. Novak kolejny raz udawadnia, że nie jest " przebijaczem " piłek, ale gra mega inteligentny tenis. To sprawia, że jest GOAT.\n"Dla Serba to 29. w karierze awans do wielkoszlemowego finału, czym wyrównał osiągnięcie Nadala"\nZnów ", Wirtuoz" redaktorski popłynął, mijając się z Faktami. Ale kłamać i manipulować to wy.\nSzkoda tylko tego pierwszego seta. - d. Gratulacje dla GOAT Nole\nRF40-15 napisał/a komentarz do Roland Garros: Novak Djoković wygrał mecz z kuriozalną przerwą. W półfinale dojdzie do starcia gigantów\n@Cheers: Karol Stopa udziela lekcje naszym chłopcom w krótkich spodenkach.\nCiekawe, że w trakcie meczu Nadala, Karol Stopa przekonywał na antenie, że znieśli dzisiaj we Francji sankcje covidowe i kibice będą mogli zostać na trybunach do końca dnia meczowego. Kilka godzin później okazało się, że bajki opowiadał.\n@NIE UTRZYMUJE RYDZYKA JAK TORUŃ: Ścierwo promowane przez Ścierwo w krótkich spodenkach\nKosmiczny poziom meczu. Kosmiczny tenis ( JAK STWIERDZIŁ JIM COURIER I PAUL ANNACONE) w wykonaniu najlepszego i najwszechstronniejszego w historii tenisa Króla Novaka. A co robi "wirtuoz", Anty sportowiec ze Szwajcarii? Wsłuchuje się w... swoje ciało,po rejteradzie ze strachu przed kolejną kompromitacjią z ND.\nTytuł najgodniejszy z najgodnych chłopca w krótkich spodenkach. Czy tak samo często i po"wirtuozersku" rejteruje przed Novakiem Djokoviciem jak bohater chłopca w bardzo krociutkich spodenkach?\nBajeczny "wirtuoz" "Maestro", ANTY SPORTOWIEC też się napracował i skończył na mączce jak zawsze. "Honorową" rejteradą przed upokarzającą, kolejną z rzędu klęską z Novakiem Djokoviciem.\n"Wirtuoz", Anty sportowiec wolał kolejny raz zrejterować, aby nie dostać kolejnych batów od Serba. Ten Bajeczny "wirtuoz" ugrałby tyle gemów z Djokoviciem ile inny specjalista od mączki Berankis.\nJestem oburzony. W imieniu kibiców żądam, aby chłopiec w krótkich spodenkach wkleił zdjęcie "wirtuoza". Dobrze, że przynajmniej odkąd tu go zatrudniono, nie wkleja zdjęć lidera rankingu. Bo po co nie? Skoro chłopcy w krótkich spodenkach nieznoszą Serba.\n100 % prawdy Medvedeva o popierdułkach king of cash z Garrosa.\nTytuł adekwatny dla chłopca w krótkich spodenkach. Zamiast docenić klasę Novaka, Widać żal ściska jak zwykle, zamiast gratulacji dla arcy mistrza Novaka.\nAle od nas Brawo, brawo dla Geniusza i największego i najwszechstronniejszego artysty tenisa i króla jakim jest Novak. Pewnie nazywamy przez chłopców w krótkich spodenkach,"wirtuoz" szwajcarski w całym meczu ugrałby tyle gemów ile w trzech ostatnich setach kucyk włoski. Dlatego tradycyjnie posłuchał " ciała" i... zrejterowal przed Novakiem i upokorzeniem,jakie go czekało.\nDziwne, że publiczność nie wybuczala i nie wygwizdała młodego, włoskiego kucyka jak nowojorska dzicz wybuczala króla Novaka. Powinna brać przykład z Amerykańskich kibiców, nie?\nTylko manipulant i dyletant w bardzo krótkich spodenkach może wymyślić taki tytuł.\n08:00 Z I ligi do Anwilu. Kiedyś oglądał Plutę i Griszczuka, teraz spełnia marzenia [WYWIAD]


Pozycja w katalogu nr: 13901, przeglądano: 555 razy.\nOpis: Nasza firma zajmuje się Wypożyczaniem, Usługami oraz Serwisem minikoparek. Na wynajem oraz usługi posiadamy minikoparki JCB w przedziale od 1 tony do 8 ton z osprzętem takim jak młoty do kucia, wiertnice czy krety do przecisków oraz całą gamą łyżek kopiących przy wynajmie naszego sprzętu zapewniamy nasz serwis dzięki czemu usterki zostają szybko naprawione a sprzęt może pracować dalej, w przypadku większej awarii podstawiamy drugą koparkę co zapewnia ciągłość pracy. Jeżeli zepsuła ci się Twoja minikoparka zapraszamy do naszego serwisu minikoparek w Warszawie ! Wykonujemy: Wszelkie prace ziemne wykonywane minikoparkami; Instalacje wodne, kanalizacyjne, gazowe, elektryczne, światłowodowe; Kucie młotami hydraulicznymi; Przeciski pod drogami, chodnikami; Wiercenie otworów w ziemi; Inne nietypowe zlecenia


Maj | 2015 | Wygodnie prosty\nPosted on Czerwiec 1, 2015 inUncategorized by admin\twith No comment\nJeżeli już poszukujemy tanich i popularnych propozycji ofertowych w stylu tych wygrywaj w akcjach za grosze z reguły rzeczy powinniśmy się nastawić na długotrwałe wyszukiwania tego rodzaju ofert , a oprócz tego sprawnie działających i co ważniejsze całkowicie sprawdzonych serwisów internetowych. W dniu dzisiejszym, bowiem w rosnącej ilości przypadków możliwe się staje wygrywanie niesamowicie wartościowych …read in detail\nOd pewnego już nieco dłuższego czasu darmowe portale ogłoszeniowe znajdujące się w internecie internetowej zaczynają robić furorę, jako zaawansowane narzędzie pozwalające na szybkie i sprawne wyszukiwanie praktycznych rozwiązań sprzedażowo – zakupowych. Rozległa sieć internetowa, która jest w dniu dzisiejszym dostępna w nadzwyczaj szerokim zakresie daje możliwość w znacznej mierze na odpowiednie wykorzystanie tego darmowego i …read in detail\nOd pewnego już nieco dłuższego czasu darmowe portale ogłoszeniowe znajdujące się w sieci internetowej rozpoczynają robić furorę, jako efektowne narzędzie pozwalające na szybkie i sprawne wyszukiwanie praktycznych rozwiązań sprzedażowo – zakupowych. Rozległa sieć internetowa, która jest w dniu dzisiejszym dostępna w nadzwyczaj szerokim zakresie pozwala w znacznej mierze na właściwe korzystanie tego darmowego i przyjaznego …read in detail\nO ile poszukujemy tanich i popularnych propozycji ofertowych w stylu tych wygrywaj w akcjach za grosze z reguły rzeczy musimy się nastawić na długotrwałe poszukiwania tego rodzaju ofert , a dodatkowo sprawnie działających i co ważniejsze w pełni sprawdzonych serwisów internetowych. W dniu dzisiejszym, gdyż w zwiększającej się ilości przypadków możliwe się staje wygrywanie niesamowicie …read in detail\nJeżeli już poszukujemy tanich i popularnych propozycji ofertowych w stylu tych wygrywaj w akcjach za grosze z reguły rzeczy musimy się nastawić na długotrwałe szukania tego typu ofert oraz dodatkowo sprawnie działających i co ważniejsze w pełni sprawdzonych serwisów internetowych. W dniu dzisiejszym, gdyż w coraz większej ilości przypadków możliwe się staje wygrywanie niesamowicie wartościowych …read in detail\nPosted on Maj 31, 2015 inUncategorized by admin\twith No comment\nJesteś turystą jaki w najbliższym czasie zamierza odwiedzić Kraków co za tym idzie wyszukuje adekwatnego noclegu jaki spełni jego oczekiwania? Zatem powinniśmy wiedzieć, iż apartamenty Kraków to alternatywa skierowana do kogoś takiego jak ty, przemawia na ichniejszym korzyść bardzo wiele powodów. Jednym z nich jest z całkowitą czyli stu procentową pewnością fakt, iż apartamenty w …read in detail\nPolska jest dosyć znanym turystycznym miejscem, które w większości przypadków wybierane jest przez Niemców , a ponadto Anglików. Takie aglomeracje jak Kraków, Wrocław czy Gdańsk w sezonie letnim roją się od osób z innych krajów. Na pewno przemawia za tym fakt, że polskie ceny są dużo niższe w przyrównaniu do tych obowiązujących zagranicą. Coraz w …read in detail\nJak wiadomo, Kraków to jedno z najsłynniejszych miast turystycznych położonych w Polsce. Ma bardzo bogatą historię, a co za tym idzie, jest bardzo interesujące pod tym względem dla polskich , a dodatkowo zagranicznych turystów. Najlepiej atrakcyjne dla zwiedzających pory roku to wiosna , a dodatkowo lato, choćby dużo osób lubi wypoczywać też jesienią. Padnie z …read in detail\nWłaściwie każdy, kto mieszka w większych i turystycznym mieście Polski ze stuprocentową pewnością, chociaż raz spotkał się z organizacją stag party Krakow, czyli wieczorów kawalerskich. Na ich lokalizację wybiera się w znaczącej liczbie przypadków Kraków, Wrocław czy Gdynię.\nJesteś turystą jaki w najbliższym czasie zamierza odwiedzić Kraków co za tym idzie wyszukuje stosownego noclegu jaki spełni jego oczekiwania? Więc powinieneś mieć świadomość tego, iż apartamenty Kraków to alternatywa skierowana do kogoś takiego jak ty, przemawia na ich korzyść bardzo wiele powodów. Jednym z nich jest z pewnością fakt, iż apartamenty w Krakowie precyzuje …read in detail


Talfit Home – Talfit » DOPASOWANIE A MOTYWACJA\nPracownicy, którzy dobrze odnajdują się w Firmie, w zespole i współpracy ze swoim przełożonym oraz podzielają wartości panujące tam, to pracownicy bardzo zaangażowani i zmotywowani. Takich pracowników znajdziesz podczas procesów rekrutacyjnych, korzystając z narzędzia Talfit HIRE.\nW krótkim badaniu internetowym Talfit HIRE wskaże najlepiej dopasowanych kandydatów w formie rankingu. W badaniu tym uwzględnione są:\nJedno z HR’owych przysłów mówi: „pracownicy przychodzą dla organizacji, a odchodzą od szefów”, dlatego już na etapie pre-screeningu jesteśmy w stanie odpowiedzieć jaki jest poziom dopasowania kandydata i przełożonego w zobiektywizowanym, naukowym teście.\nNarzędzie Talfit HIRE nie zastępuje narzędzi wsparcia rekrutacji ani sposobu rekrutowania, który w danej firmie funkcjonuje.\nTalfit HIRE jest uzupełnieniem procesu, który pozwala na znacznie lepszą selekcję kandydatów niż klasyczna metoda przesiewu życiorysów (średnio spędza się 30 sekund nad życiorysem) gdyż dodaje informacje, których w życiorysie znaleźć nie można. Jest narzędziem, które może zostać zintegrowane z dowolnym narzędziem wsparcia HR, tak aby ułatwić pracę i zwiększyć szansę na lepsze rekrutacje.


SIGMA-NOT - PORTAL INFORMACJI TECHNICZNEJ - Największa baza artykułów technicznych online WŁADYSŁAW DERECKI- zobacz i pobierz wszystkie publikacje autora WŁADYSŁAW DERECKI w naszych czasopismach - Portal Informacji Technicznej SIGMA-NOT\nWyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"WŁADYSŁAW DERECKI"\nRównowagi absorpcyjne w układzie powietrze-akrylonitryl-woda DOI:\nWŁADYSŁAW DERECKI ALICJA ZABOROWSKA DANUTA SZPILEWSKA\nZbadano równowagi absorpcyjne dla układu powietrze- -akrylonitryl-woda w zakresie małych stężeń akrylonitrylu. Pomiary przeprowadzono w temp. 288-^303 K, pod ciśnieniem atmosferycznym. Rezultaty doświadczeń uogólniono w postaci funkcji opisanej równaniem paraboli. Wyniki badań można stosować w obliczeniach procesu oczyszczania powietrza z akrylonitrylu metodą absorpcyjną. Zagadnienie oczyszczania powietrza z par akrylonitrylu, mimo iż nie występuje w skali masowej, jest niezwykle istotne dla zakładów chemicznych produkujących lub przetwarzających ten związek chemiczny ze względu na jego dużą toksyczność d związane z tym wymagania w zakresie ochrony powietrza. Jednym ze sposobów rozwiązania tego problemu może być absorpcja obecnych w powietrzu par akrylonitrylu w wodzie, a następnie jego rozkład za pomocą takich aktywnych chemicznie substancji, jak podchloryn wapniowy czy isodowy. Znajomość równowagi absorpcyjnej jest podstawowym i niezbędnym warunkiem prawidłowego zaprojektowania absorbera (sporządzenie bilansu masowego, obliczenie modułów napędowych, wyznaczenie współczynnika przenikania masy). Zależność pomiędzy stężeniem akrylo[...]


Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2 | Niepoprawni.pl\ntriarius - 2 Października, 2008 - 19:31\nGdyby komuś niezwykle się spodobał nasz wyimaginowany przypadek i uznał, że warto go jeszcze pomęczyć, to mogę mu uczynić zadość o tyle, że wspomnę iż istnieje także możliwość, że nasza egzotyczna tancerka czy grupa klaunów ma wprawdzie ten swój unikalny talent, bez którego masa ludzi nie potrafi się obejść, ale ktoś brutalnie ich łapie, pakuje do tiurmy, a potem biciem i/lub głodzeniem zmusza ich do wykonywania tych pięknych rzeczy.\nBy samemu z tego korzystać, a także być może sprzedawać je innym spragnionym. To sprzedawanie to już oczywiście ekonomia, ale jakaś taka jakby mało "wolnorynkowa", skoro zakłada trzymanie w tiurmie i przymus. A więc to jednak z całą pewnością także, a może raczej przede wszystkim, polityka!\nPowie ktoś, że przecież władza też jest zależna od ekonomii, bo choćby sama zdolność do stosowania przemocy także od niej zależy. Zgoda, wcale nie przeczę. Jak i nie przeczę, że ekonomia jest naprawdę ważna. Chodzi mi tu nie o to, by temu przeczyć, tylko by udowodnić, że ekonomia po pierwsze nie daje się nigdy jednoznacznie i definitywnie od całej reszty (w tym polityki) odseparować, a po drugie, że wcale nie determinuje polityki i wszystkich innych aspektów życia społecznego. Wpływa na nie, zgoda, ale wcale nie jakoś specjalnie bardziej niż one wpływają na nią, oraz niż tamte inne wpływają wzajemnie na siebie.\nWiększy PKB pozwala, przynajmniej w teorii, na więcej większych i nowocześniejszych armat, ale choćby już sama decyzja, by zbierać odpowiednio wysokie podatki i akurat na armaty je przeznaczyć jest decyzją polityczną. W każdym razie na pewno dużo bardziej polityczną, niż w ścisłym sensie ekonomiczną - tutaj nawet chyba zresztą najbardziej zajadli wolnorynkowcy się ze mną zgodzą. No a poza tym ten większy PKB wpływa także na różne inne społeczne procesy, wiele z których potencjał militarny raczej zdecydowanie obniża, niż podwyższa. Na przykład zwiększa raczej niż zmniejsza realny popyt na filmy o antywojennej wymowie, różowe golarki do genitaliów, czy psujące zęby i powodujące otyłość środki żywnościowe.\nPowie ktoś "dlaczego zakładać, że będzie w ogóle jakieś odbieranie, wsadzanie do tiurmy, czy inne brzydkie rzeczy?" OK, może nie będzie, choć na ile znam życie, to nie wyniknie to z jakiejś wrodzonej cnotliwości wszystkich zainteresowanych, jeszcze mniej z jakiegoś magicznego oddziaływania na wulgarną materię Świętego Prawa Własności (tak ukochanego przez Johna Locke i jego, niestety dość licznych, późnych naśladowców), tylko z tego, że albo się nie da z przyczyn realnych prozaicznych (jak to, że grożą za to nieprzyjemności), albo z przyczyn wewnętrznych, związanych mniej lub bardziej z jakąś religią, albo też z tego, że ten który miałby odbierać poczuwa się do jakiejś grupowej lojalności z tym, komu miałby odbierać. (To ostatnie wiąże się zresztą na ogół dość blisko z tym poprzednim.)\nW porządku, zgadzam się z tym, tyle że żaden z tych powodów nie ma nic wspólnego z jakimś mitycznym "wolnym rynkiem", czy w ogóle z ekonomią w ścisłym znaczeniu. I o to mi właśnie chodzi. Zatem uznaję, iż wyjaśniliśmy sobie definitywnie kwestię tego, czy władza wynika z ekonomii, czy też nie. Nie wynika! To był dopiero wstęp do wstępu, bo nie tylko nie było jeszcze nic o tytułowej historii politycznej Zachodu, ale i teraz nie będzie, ponieważ najpierw chciałbym przedyskutować kwestię tego, z czego właściwie wynika władza - dlaczego ktoś, albo jakaś grupa, ma władzę, podczas gdy inna nie, a nawet musi tamtemu czy tamtej grupie służyć, stosować się do jej życzeń...\nWiemy przecież, że to nie jest tak, że ktoś jest "urodzonym przywódcą" i przez sam ten fakt będzie od zarania po koniec swoich dni rządził, podczas gdy inni będą go dobrowolnie, albo i mniej dobrowolnie ale bez szansy na skuteczny bunt, słuchać. Możemy sobie ew. opowiadać różne historie w podobnym duchu na temat czasów odległych i jako takie podatnych na swobodne interpretacje, ale dzisiaj widzimy przecież na własne oczy, że różni ludzie mają władzę, potem jej nie mają, potem bywa że znowu mają, ale mniej, a potem ich powiedzmy wieszają i wycinają z encyklopedii. A często jest to tak czy tak kompletne zero, nawet tak smętne, jak nasz obecny premier Tuś i jego paczka. Więc to nie jest tak, że decyduje Duch Święty, a przynajmniej że decyduje bezpośrednio.\nJak więc to działa, że ktoś ma władzę? Na jakie konceptualne elementy władzę można ew. rozbić? Czy każda władza wynika zasadniczo z tych samych czynników, czy też istnieją różne władzy rodzaje i różne przyczyny? Jakie są te najważniejsze elementy władzy, po jej wydestylowaniu i okrojeniu z całego sadła i ze wszystkich ozdobników? Najpierw to sobie wyjaśnijmy, a potem będzie można w miarę sensownie naszkicować "historię polityczną Zachodu", choćby "krótką".\nA tak nawiasem... Pomysł na tę "historię polityczną Zachodu" był, prawdę mówiąc, błyskotliwy choć niewielki. Teraz wstęp rozrasta mi się do niebotycznych rozmiarów, ale cóż. Sam sobie pewne rzeczy wyjaśniam, więc może jednak warto. A jeśli nie, to komu tym w końcu szkodzę? Można nie czytać, nie jestem przecież Kim Ir Sen czy inny Wałęsa, żeby mnie wmuszali w niewinną dziatwę szkolną. (Tfu!)\nDeo volente c.d.n.\nWybierz ocenęGive Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2 1/5Give Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2 2/5Give Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2 3/5Give Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2 4/5Give Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2 5/5\nRe: Krótka historia polityczna Zachodu - cz. 2\n2 Października, 2008 - 23:19\nMożliwe, że w następnym tekście przyda Ci się najbardziej podstawowa charakterystyka władzy jaką znam a spotkałem się z nią na pierwszym roku studiów politologicznych:\nStosunek dwóch podmiotów między którymi zachodzi asymetryczne oddziaływanie. Innymi słowy podmiot A ma władzę nad podmiotem B, kiedy oddziaływanie podmiotu A na podmiot B jest silniejsze, niż oddziaływanie podmiotu B na podmiot A. Mniej więcej tak to było;)\nRzymska definicja pochodzenia władzy\nWładza opiera się na autorytecie/posłuchu/boskim pomazaniu (auctoritas) oraz na zasobach/aparacie represji/sieci administracyjnej (potestas).\nChyba już nie da się tego bardziej uogólnić.\nda się! chodź dzięki za te definicje, poniekąd się zgadzają...\n3 Października, 2008 - 00:04\n... z moimi. Ale absolutnie nie wyczerpują tematu.\nMnie bowiem nie interesuje prawniczy bełkot, tylko fakty w realnym świecie, a to spora różnica.\n3 Października, 2008 - 00:09\nTak więc wyczerpuj temat do woli - jestem ciekaw Twoich przemyśleń i mam szczere postanowienie dotrwać do zakończenia wstępu oraz przejścia do sedna (oczywiście rozumiem, że chcesz rozwinąć temat jak najszerzej).\nPrawniczy bełkot też się czasem przydaje, szczególnie jeśli chcesz coś usystematyzować.\nWymieniająć mechanizmy ekonomiczne nie zaprzeczysz jej\n3 Października, 2008 - 14:41\nistnieniu. Interwencjonizm państwowy nie podważa bowiem ekonomii. Jest tylko dodatkowym czynnikiem, który należy uwzględniać i z którego konsekwencjami (najczęściej negatywnymi w dalszej perspektywie) nalezy sie liczyć. Reglamentacja administracyjno-prawna (czyli ręczne sterownie) rynku oczywiście ogranicza jego wolnosć ale nie stanowi zaprzeczenia idei "wolnego rynku". To tak jak byś powiedział że człowiek nie jest wolny bo ogranicza go sumienie, prawo, brak pieniedzy, wychowanie i rodzina. Jest taka teoria (determinizmu społecznego) na której opieraja sie wszelkie pomysły dot. np. resocjalizacji skazańców. Ale sam sobie odpowiedz czy jest to słuszne.\nBiorąc pod uwagę twoje teorie o władzy i uzasadnienia dot. braku wpływu ekonomii i nieistnienia wolnego rynku, szybko uznamy, że nie stosuję zasad ekonomicznych w biznesie (chociaż moje imperium medialne kreuje nowe partie polityczne, wspiera protegowanego na premiera by uchwalił ustawy MI własnie dajace najwiękrze mozliwości zarobienia) jeśli jestem sknerą, nie korzystam z pieniędzy, a lubię tylko patrzeć na okładające sie miedzy soba moje marionetki i manipulować ludźmi.\nAcha, nie dla wszystkich i prawo własnosci było święte. To rzecz która ekonomii pomaga ale jej nie neguje, która wolny rynek ogranicza ale nie zatrzymuje wszystkich jego mechanizmów, która władzę umacnia - lub własnie osłabia.\nTygrysie, próbuj ale Jaku ma rację: usystematyzuj sie trochę bo zaczniesz zjadać własny ogon. Jak z tym Faszyzmem. Doktryna polityczna definiuje "tak" a Tiarius "inaczej". wyskakiwanie poza definicję często powoduje takze przeskok do innego pojęcia (zdefiniowanego inaczej). Nie zapominaj o tym.\n(II Wojną Światową nie była wojna 1914-1918, choć byś nie wiem jak udowadniał, że była przecież była drugą wojną po wojnie dwóch światów: Rosja-Japonia. A Ty w innych sprawach własnie taki mechanizm stosujesz)\nco z tą drugą wojną światową? nic nie rozumiem... poza tym...\n3 Października, 2008 - 15:03\n... co z tym rynkiem i interwencjonizmem? Ja nie gadam o ekonomii! Nie jestem ekonomistą, mam te sprawy w głębokiem poważaniu, a i ekonomiści jak widzę, niewiele o tym z sensem potrafią powiedzieć. Nie mówiąc już o typkach w rodzaju Misesa czy K*wina.\nMnie interesuje to, że nie ma żadnego "wolnego rynku", gdzie ekonomia byłaby w realny sposób oddzielona od reszty życia społecznego, w tym polityki. "Wolnego rynku" zawsze jakaś polityczna siła musi bronić, strzec, wprowadzać go... Albo w niego ingerować, co oczywiście rynkowcom wolnym się nie podoba.\nI jest tak, że jak coś idzie dobrze, albo się wolnorynkowcom podoba, to to jest wolny rynek, a jak idzie źle, to nie jest. Czyli znowu zyski ja, straty wy. Czyli liberalizm zysków i socjalizm strat.\nNie ma żadnego "wolnego rynku"! Niech mnie ktoś przekona, że istnieje. Bo na razie słyszę od rynkowców żenujący z intelektualnego punktu widzenia bełkot, nie mówiąc już, że ci panowie mają b. luźny kontakt z rzeczywistością. (To ostatnie często się oczywiście wśród mędrków zdarza, ale co mnie to obchodzi?)\nCałe to gadanie o wolnym rynku to bełkot i NA WAS spoczywa obowiązek przekonania ludzi, że to bełkot nie jest.\nBo narzekanie na biurokrację, to zawsze standardowe zajęcie wszystkich pismaków totalitaryzmu, oraz totalitarniackich "satyryków" - tak było w Sowietach, tak było w PRL. To akurat NIC nie znaczy. Albo macie do powiedzenia coś istotnego, co w dodatku ma sens, albo nie wygłupiajcie się z tymi diatrybami na temat biurokratów zabijających inicjatywy. To już było!\nTym bardziej, że wszystko zdaje się sugerować, gdzie nie będą dusić biurokraci, tam będą dusić prawnicy.\nIstniał gdzieś wasz wolnorynkowy ideał? Nie? No to to jest utopia! Prawicowa? TAKOWE NIE ISTNIEJĄ! Istniał? No to, zapytam uprzejmie - dlaczego w takim razie już nie istnieje?\nZacznijcie odpowiadać na pytania, zacznijcie gadać z sensem, bo jak imponują mi mądrości waszych mędrców można sobie poszukać na moim blogu, gdzie obśmiałem Misesa. I na razie nic powyżej tych misesowych idiotyzmów w stylu przygłupiej starej baby z waszej strony nie otrzymuję.\nTriarusie, czy gdy powiem, że dla mnie wystarczająco wolnym\n3 Października, 2008 - 15:34\njest rynek wtedy gdy nie ma obowiązku koncesyjnego na inne dobra niż: wielka energetyka przesyłowa i produkcyjna (prąd, ropa, gaz, kopalnie), zbrojeniówka, leki, transport szynowy oraz wielkie lasy, a także państwo nie stosuje dotacji, nie wymaga gwarancji i kwalifikacji osobistych innych niż wykształcenie, oraz rezygnuje z podatku dochodowego, Belki, akcyzy i korporacjonizmu zawodowego - czy to Ci wystarczy?\nCzy jesteś sobie to w stanie wyobrazić?\nnie, bo nie wiem o czym mówisz, to nie wolny rynek, to...\n3 Października, 2008 - 17:13\n... kolejna satyra na biurokrację.\nJa już to przerabiałem, dzięki, mnie to nie rusza. Jak nie kojarzysz, to skombinuj sobie rocznik "Trybuny Ludu".\nJeśli wasza ideologia to tylko tyle, to co wy ludziom dupę zawracacie? Że grzecznie spytam?\nPoza tym nie otrzymałem odpowiedzi na moje pytania. Przypominam: było już takie coś, cudne jak wiośniany poranek? Gdzie, kiedy? Dlaczego znikło?\nJeśli zaś nie było, to na drzewo! Uprzejmie donoszę, że gdybym chciał utopii, to znam o wiele lepsze i ładniej opowiedziane.\nPzdrwm oczekując wreszcie odpowiedzi, która by nie obrażała mej inteligencji\n3 Października, 2008 - 19:50\n[quote="Tygrys"]... kolejna satyra na biurokrację.[/quote]\nWyżej napisałeś, że w satyrę na biurokrację bawią się ukryci totalitaryści. Tutaj nie mogę się zgodzić. Zaraz wyjaśnię, z jakiego powodu.\nJeżeli weźmiemy wszystkie ustroje totalitarne - faszyzm, nazizm, komunizm, eurosocjalizm - to jakie znajdujemy tam cechy wspólne?\nPierwsza to socjalizm. Każdy jeden totalitaryzm był socjalistyczny. Nie może istnieć coś takiego jak wolnorynkowy totalitaryzm. Jeżeli ktoś mówi, że Chiny stanowią coś takiego, to się tutaj grubo myli, ponieważ w tym kraju nie ma kapitalizmu (a ten wynika z indywidualnej własności środków produkcji). To jedna rzecz.\nDrugą wspólną cechą wszystkich totalitaryzmów jest społeczny progresywizm. Wszystkie sobie stawiały za cel budowanie nowego społeczeństwa, każdy jeden.\nTak więc połączenie konserwatyzm światopoglądowy i ekonomiczny liberalizm w żaden sposób nie może być totalitarne. Co więcej, stanowi wręcz antytezę totalitaryzmu.\n[quote="Tygrys"]Jeśli wasza ideologia to tylko tyle, to co wy ludziom dupę zawracacie? Że grzecznie spytam?[/quote]\nNo co my ludziom sempiterny zawracamy? A to dlatego, że chcemy ich zmusić do odpowiedzialności za własne czyny, za siebie, za swoje rodziny, dzieci. Tylko tyle i aż tyle. A w ludzkim umyśle zawsze jest coś takiego, że lubi jak ktoś coś zrobi za niego. Dlatego socjalizm w różnych wersjach ma się tak świetnie. Ludzie lubią, jak się ich niańczy; to jest z pewnych powodów zrozumiałe.\nAle cóż, jeżeli człowiek by musiał pomyśleć, czy szczepić swoje dziecko, czy posyłać je do szkoły, gdzie się leczyć i za ile, musiałby starać się być jak najlepszy, bo nie chroniłoby go żadne lewo w postaci kodeksu pracy czy innego "szitu"... to myślisz, że koniecznie by tego chciał, czy żeby państwo pozwoliło mu opieprzać się w robocie, leczyło go, edukowało jego dzieci i również szczepiło je na polio czy inne ustrojstwa? No pomyśl przez moment.\nNo i widzisz, zaraz się uaktywniają różni wyrównawacze, no i mówią, że będzie bieda jak w Afryce, choroby będą się szerzyć. A co mnie to obchodzi?! Ludzie mają być za siebie odpowiedzialni. Jak jakiś rodzic nie zaszczepi dziecka, a ono umrze, to przynajmniej będzie jeden nieodpowiedzialny leser mniej; skoro rodzice nieodpowiedzialni, to wielka szansa, że taki byłby również ich bachor. Tak samo jak nie pośle do szkoły czy przepije wypłatę. No i co tutaj za wielka filozofia. Po prostu życie, a nie lukrowany socjalistyczny świat.\nBTW. A chce się Tobie PIT-a wypełniać co rok?\nnie powiedziałem, że to musi oznaczać totalitaryzm, tylko...\n3 Października, 2008 - 23:19\n... że nawet najgorsze po psiemu służące totalitaryzmowi pismaki zawsze i wszędzie narzekają na biurokrację i nadmiar przepisów. I dlatego mi jakoś to mało imponuje.\nZ tym wymuszaniem odpowiedzialności to średnio mi się to widzi. Jeśli miałbym coś wymuszać, to jednak nieco wznioślejsze rzeczy, niż POSTĘP, DOBROBYT I KONSUMPCJĘ. ;-)\nWiesz, nic mnie tak nie odrzuciło od nazizmu, jak takie pocztóweczki, na których pokazywano, jak oni będą cudnie sobie żyć - małe śliczne domki, jak dzisiaj w Szwecji, ogódki, huśtaweczki, baseniczki... O-chy-da! Pewnie tego nie rozumiesz, ale dla TAKICH idei, sorry, to ja nikogo nie mam ochoty do niczego przymuszać.\nPytanie o PIT i jego wypełnianie rozbawiło mnie do łez. Przecież z waszym leberalizmem rynkowym, to ja bym miał DOPIERO problemików do rozwiązywania! Woda od 14 dostawców, cena i jakość różna i ciągle zmienna - ja muszę na to reagować zanim pociągnę za łańcuszek albo otworzę kran. Za wszystko płacę osobno, więc bez przerwy obsesja, czy mi się to opłaca, czy też nie... Wypełnianie PIT'a raz na rok to naprawdę przy tym miła zabawa. (A hrPonimirski nawet mi tu ostatnio prywatne ulice zachwalał. To już po prostu paranoja!)\nOdrzuca mnie samo wyobrażenie tej waszej leberalnej utopii - potrafisz sobie w ogóle to wyobrazić? Poprzekonuj mnie do niej, dobrze wam to zrobi, a może ktoś się i złapie na ten słodki lep. Dla mnie to jednak po prostu obrzydliwe.\nA jak pomyślę o kimś padającym na ulicy na serce, albo dziecku ze złamaniem podstawy czaszki po upadku z trzepaka... Ale lekarz najpierw sprawdza czy się ubezpieczył lub rodzice je ubezpieczyli... Jeśli nie to na drzewo! I idzie grać w golfa.\nZa samo to bym was zsyłał do kamieniołomów, na co jeszcze mam nieco nadziei, że się ziści. ;-)\nI na pewno nie będzie tam prostytutek zsyłanych za samo zajęcie! Co zresztą dla Ciebie nie powinno być specjalną przykrością.\nKorwin to świr a ludzie którzy mu ulegli to jakieś niesamodzielne umysłowo sieroty. Przykro mi, ale tak to widzę.\n3 Października, 2008 - 23:41\nNa świra zainteligentny, więc może prowokator? Pozdrawiam\nświr może być inteligentny, ale...\n21 Maja, 2010 - 16:17\n... co do drugiej części Twojej tezy, to się zgadzam.\n3 Października, 2008 - 23:53\n[quote="Tygrys"]że nawet najgorsze po psiemu służące totalitaryzmowi pismaki zawsze i wszędzie narzekają na biurokrację i nadmiar przepisów. I dlatego mi jakoś to mało imponuje.[/quote]\nTotalitaryzm zawsze charakteryzuje się dużą ilością biurokracji, różnych druczków i w ogóle różnych dziwnych rzeczy. Psioczenie na biurokrację jest zatem z gruntu antytotalitarne. Bo jak można nazwać państwo, w którym urzędnik ma decydować, jaka ma być długość strun w harfie lub na jaki kolor, kto ma mieć pomalowany dach (jak w Szwecji)? Oczywiście, że totalizm, tylko, że zawsze wynikający z istnienia wielkiej machiny biurokratycznej, a pośrednio również z socjalizmu.\nA jak te pismaki mają po psiemu służyć totalitaryzmowi, bo nie rozumiem.\n[quote="Tygrys"]Z tym wymuszaniem odpowiedzialności to średnio mi się to widzi. Jeśli miałbym coś wymuszać, to jednak nieco wznioślejsze rzeczy, niż POSTĘP, DOBROBYT I KONSUMPCJĘ. ;-)[/quote]\nTo co Tygrysie, uważasz, że ludzie mają być nieodpowiedzialni za to, co robią, za to jak obracają swoimi pieniędzmi, za to, co robią ze swoją własnością. Jak to w końcu jest? Przecież odpowiedzialność za czyny stoi w związku z konserwatywnym aksjomatem, że człowiek ma przede wszystkim obowiązki, a nie prawa. A jeżeli tak, to powinien chyba być za siebie odpowiedzialny...\n[quote="Tygrys"]O-chy-da! Pewnie tego nie rozumiesz, ale dla TAKICH idei, sorry, to ja nikogo nie mam ochoty do niczego przymuszać.[/quote]\nA czy ja mówię, że tak ma coś wyglądać. To poza tym ideały socjalistyczne, w systemie leseferystycznym byłaby pełna różnorodność - no wiadomo, gdzieś tam w kraju żyliby jak w średniowieczu, a gdzieś tam na obecnym poziomie. Mimo wszystko takie zróżnicowanie byłoby bardziej naturalne niż to, co mamy obecnie.\n[quote="Tygrys"]Pytanie o PIT i jego wypełnianie rozbawiło mnie do łez. Przecież z waszym leberalizmem rynkowym, to ja bym miał DOPIERO problemików do rozwiązywania! Woda od 14 dostawców, cena i jakość różna i ciągle zmienna - ja muszę na to reagować zanim pociągnę za łańcuszek albo otworzę kran. Za wszystko płacę osobno, więc bez przerwy obsesja, czy mi się to opłaca, czy też nie... Wypełnianie PIT'a raz na rok to naprawdę przy tym miła zabawa.[/quote]\nAle za to jakość usług byłaby dużo lepsza, mógłbyś wybrać, czy chcesz pić chlorowaną wodę z rzeki czy też z jakiś złóż głębinowych. No i o co chodzi, tak samo z dystrybucją energii elektrycznej, usług telekomunikacyjnych itd.\n[quote="Tygrys"]Odrzuca mnie samo wyobrażenie tej waszej leberalnej utopii - potrafisz sobie w ogóle to wyobrazić? Poprzekonuj mnie do niej, dobrze wam to zrobi, a może ktoś się i złapie na ten słodki lep. Dla mnie to jednak po prostu obrzydliwe.[/quote]\nDlaczego kapitalistyczny, leseferystyczny model ma być obrzydliwy? Czy uważasz, że ekonomiczny liberalizm to eugenika i darwinizm społeczny? Proszę mi odpowiedzieć, to będę wiedział na czym stoimy...\n[quote="Tygrys"]Korwin to świr a ludzie którzy mu ulegli to jakieś niesamodzielne umysłowo sieroty. Przykro mi, ale tak to widzę.[/quote]\nOsobiście z Koziołkiem-Matołkiem vel Januszem Korwin-Mikke nie chcę mieć za wiele wspólnego. To kryptolibertyński pseudokonserwatysta, który sprowadził dyskusję o prawicowości i wolnym rynku do poziomu kabaretu. Jestem natomiast człowiekiem w pełni niezależnym, no i jak trzeba każdemu spuszczę manto, czy to będą Kaczyńscy, Giertych, Jurek, jakieś obleśne babsko typu Senyszyn, Jarugi czy Środy, neobolszewicki totalniak Sierakowski czy jakieś inne nieboskie stworzenie. A sam myszka Miki to jak dla mnie neojakobin, który ma jakąś dziwną popularność jako rzekomo ultraprawicowiec.


Londyn 1967 - Piotr Szarota | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nsztuka Londyn muzyka kultura inteligencja Anglia elity kulturalne Dawid Bowie The Rolling Stones Pink Floyd The Beatles Bee Gees The Who lata sześdziesiąte\nObserwujemy, jak w którymś z miesięcy roku 1967 radzą sobie na londyńskiej scenie konkretne osoby, wywodzące się z różnych stron świata (nie brakuje wśród nich znanych i nieznanych Polek i Polaków!), stając się historią, która wówczas się pisała. To także szkice z historii psychologii i psychoanalizy, symbolizowane głośnymi wówczas nazwiskami, portrety gwiazd rocka i pop, mody, malarstwa i sztuk wizualnych, działalności klubowej, ikon seksu i pornografii, krótsze i dłuższe opowieści o pisarzach, poetach, reżyserach, fotografach, hetero- i homoseksualnych związkach (te ostatnie to pretekst do przypomnienia, jak restrykcyjne było prawo brytyjskie jeszcze w połowie lat sześćdziesiątych…), fascynacji narkotykami wszelkiej proweniencji, kontrowersjach wokół wojny wietnamskiej i działalności Bertranda Russella i Isaiaha Berlina. Poznamy wyimki z ówczesnej historii The Beatles, The Rolling Stones, Pink Floyd, Davida Bowie’ego (wówczas Jonesa), The Who, ale także – Bee Gees….\nNienawiść w pr... Urszula Jakubowska,...\nColtrane wedłu... Chris DeVito\nPiotr Szarota postanowił zabrać nas w przeszłość do roku 1967. Na centrum opowiadanych przez siebie zdarzeń wybrał miasto Londyn, nie mylić z Lądkiem Zdrój. Wskazał to miejsce jako najważniejsze skrzyżowanie nowej kultury (muzyka, film, literatura) z prądem narkotykowym oraz zmianami społecznymi. Upraszczam nieco obraz tej książki, ale i wskazuje główne zagadnienia. Wszystko zostało „umownie” podzielone na dwanaście miesięcy, ale autor nie trzyma się gorączkowo własnego podziału.\nProwadzi narrację w sposób luźny, ocierający się o esej, przedstawiając nam mniej lub bardziej połączenia między młodzieżowymi twórcami, starszymi nieco, ale zorientowanymi na zmiany myślicielami lub innymi istotnymi postaciami tamtego czasu. Preferowałbym określenie, że u Szaroty wszystko się przelewa. Zależy w którą stronę przechyla swoje naczynie, tam spotykają się często te same nazwiska, ale w innych kontekstach. Tak pewnie wyglądało życie wtedy.\nNie mogę narzekać na styl lub płynność w czytaniu, ale brakuje jakiś zaskakujących wniosków. Niechby nawet nie były zaskakujące, ale niech będą świeże, może nieco odkrywcze nawet. Niestety tego wszystkiego w książce „Londyn 1967” nie znajduję, co czyni ją lekturą przyjemną, ale oczywistą i szybko wypadającą z pamięci. Wzorem, niedoścignionym jak widać, pozostaje Jerzy Jarniewicz, który o tym samym czasie potrafi pisać w sposób dalece wybitniejszy.\nPiotr Szarota postanowił zabrać nas w przeszłość do roku 1967. Na centrum opowiadanych przez siebie zdarzeń wybrał miasto Londyn, nie mylić z Lądkiem Zdrój. Wskazał to miejsce jako najważniejsze skrzyżowanie nowej kultury (muzyka, film, literatura) z prądem narkotykowym oraz zmianami społecznymi. Upraszczam nieco obraz tej książki, ale i wskazuje główne zagadnienia....\nPiotr Szarota prowadzi swój wywód w sposób tak przejrzysty i logiczny, że z niecierpliwością czeka się na kolejne smaczki. Ciekawość tego, co wydarzy się w kolejnym miesiącu, kto kogo spotka i zainspiruje (przypominam, mówimy tylko o Londynie!) jest silniejsza od zmęczenia i innych obowiązków. Książka wciąga i aż prosi się o więcej.\nZapraszam do lektury tekstu opartego na książce: http://przymuzyceoksiazkach.pl/2016/12/29/make-love-not-war-czyli-co-nieco-o-kontrkulturze/#sthash.sHHTA2dq.dpuf\nZapraszam do lektury tekstu opartego na...\nAutor, to taki trochę plotkarz, podglądacz, paparazzi, który na kartach swojej książki zdradza wiele szczegółów z życia artystów lat 60-tych i to nie koniecznie artystów londyńskich, ale z Londynem powiązanych. Śledzi ich, prowadzi rozważania, co by było gdyby i kto z kim, dlaczego i po co - snuje domniemania. Nie mniej jednak jest to wiarygodna dość opowieść, i bardzo świadoma w swojej konstrukcji, autor doskonale wie, że to temat który się dobrze sprzeda i zainteresuje pokolenie czytelników w przedziale wiekowym od mniej więcej 60 - 18 lat. I to jest fenomen czytelniczy. Ponad to dobrze się czyta, więc z czystym sumieniem polecam.\nAutor, to taki trochę plotkarz, podglądacz, paparazzi, który na kartach swojej książki zdradza wiele szczegółów z życia artystów lat 60-tych i to nie koniecznie artystów londyńskich, ale z Londynem powiązanych. Śledzi ich, prowadzi rozważania, co by było gdyby i kto z kim, dlaczego i po co - snuje domniemania. Nie mniej jednak jest to wiarygodna dość opowieść, i bardzo...\nW zasadzie po książkę sięgnęłam z uwagi na tytuł. Miałam pewne oczekiwania, no bo w tym przypadku trudno ich nie mieć ( nie czytałam wcześniejszych pozycji autora, ale teraz z przyjemnością nadrobię) Nie będę przytaczać zachęty z obwoluty ale ręczę swoją głową, że tym razem to prawda.\nPiotr Szarota odwalił kawał imponującej roboty. Nie odwalił, bo ta książka jest świetna pod każdym względem, nie tylko merytorycznym ale i literackim. Można by powiedzieć, że jest encyklopedią czy kroniką 1967 roku w Londynie, gdyby nie wrażenie podróży w czasie i uczestnictwa w życiu śmietanki Londynu w drugiej połowie lat sześćdziesiątych. Autor, owszem ma wiedzę encyklopedyczną ale ma też coś, co można śmiało nazwać talentem (nieprzeciętnym), lekkością pióra (wyjątkową), która przy natłoku nazwisk, zdarzeń i tytułów sprawia, że książka wciąga.\nNie wiem jak Pan Szarota przygotowywał się do napisania tej książki (oj dobra, czytając notkę biograficzną nietrudno się domyślić) ale podczas lektury miałam warzenie, że wciągał kreski z Hendrixem i brał LSD z całą resztą (Szanowny Autorze, przepraszam, ale był Pan tak niesamowicie wiarygodny a wszystkie gwiazdy zdawały się na wyciągnięcie ręki). Że asystował Kubrickowi, gdy kręcił Odyseję Kosmiczną i odwiedzał Burgess’a, gdy ten pisał „Mechaniczną pomarańczę”. Że Polańskiego klepał po plecach a Antonioniemu przyjaźnie kiwał głową podczas kręcenia „Powiększenia”. A to tylko te najbardziej sztampowe z nazwisk. Niesamowita wiedza i poczucie humoru. Jest muzyka, literatura, psychologia, Flower Power, sztuka i wszystko, co można zaliczyć do kultury. Mnóstwo nazwisk znanych, drugie tyle o których gdzieś, coś, kiedyś i całkiem sporo tych, o których nigdy nie słyszałam i dziś mi wstyd. Niezwykła dbałość o szczegół nadająca tekstowi wiarygodności i życia, bo naprawdę czytelnik ma wrażenie, że jest naocznym świadkiem opisywanych wydarzeń.\nDodam jeszcze, że całość jest ułożona chronologicznie a książka jest podzielona na miesiące. Oczywiście niemal wszystkie wydarzenia i postaci wymagają opatrzenia w jakiś "przypis", wprowadzenie czy objaśnienie i tu niczego nie brakuje. W żadnym momencie tekstu nie czułam się zagubiona.\nZaryzykuję, że dla fanów kultury, kina, Stonesów, Beatlesów, Floydów, Bowiego (wymieniam tylko naj największych) to jeśli nie lektura obowiązkowa, to prawdziwa perełka. Dla laików takich jak ja to, absolutne otwarcie okien. Jestem oczarowana!\nPiotr Szarota odwalił kawał imponującej roboty. Nie odwalił, bo ta książka jest...\nczytając to czułam sie jakbym była na ploteczkach\nDodaj cytat z książki Londyn 1967


Bez wątpienia cynkowanie wszystkich stalowych elementów samochodu, to podstawa, jeśli chcemy, by jak najdłużej nam służyło | Transport to nasza pasja\nPodstawą jest oczywiście cynkowanie wszystkich stalowych elementów samochodu. Rdza szybko je dopada, jeśli nie są stosownie zabezpieczone. Cynk doskonale sprawdza się w tej roli i skutecznie osłania stal zarazem przed oddziaływaniem czynników atmosferycznych, jak i mechanicznych, takich jak na przykład porysowania, czy ścieranie. Wynika to rzecz jasna z właściwości tego pierwiastka oraz z faktu, że bardzo dobrze zatrzymuje się na powierzchni. Dlatego właśnie stal ocynkowana, na długi czas zachowuje odpowiednie właściwości mechaniczne i jest odpowiednio chroniona.\nTo, jaka z nich będzie użyta, zależy na pewno od składu chemicznego podłoża stalowego i od jego grubości. Nie jest więc tak, że każdy sposób cynkowania będzie odpowiedni do każdego elementu pojazdu. Przykładowo cynkowanie ogniowe nie nadaje się w przypadku podwozia auta, gdyż działa zbyt intensywnie i mogłoby mu uszkodzić zamiast zabezpieczyć - strona internetowa. Ale oczywiście w warsztatach samochodowych, w jakich wykonuje się cynkowanie profesjonalnie zostaje ono dopasowane do charakteru elementów auta, tak by faktycznie chronić go na przyszłość przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych.


Wiatr słoneczny: symulacja zorzy polarnej w szkole – Science in School\nWiatr słoneczny: symulacja zorzy polarnej w szkole Teach article\nKeywords: Astrophysics, Earth science, Electricity, Ionisation, Particle physics, Physics\nAuthor(s): Philippe Jeanjacquot, Jean Lilensten\nZorza polarna widziana z\nEarth Observations Laboratory,\nZorza polarna to zjawisko świetlne widoczne w rejonach polarnych, w których rozrzedzone powietrze w górnej atmosferze świeci i mieni się w nocy. Są one również znane jako północne i południowe (lub polarne) światła. W tym artykule wyjaśnimy jak zorza polarna powstaje i opiszemy cztery ćwiczenia, odpowiednie dla uczniów w wieku 14–16 lat, w których to i podobne zjawiska mogą być symulowane.\nRyc. 1: Pole magnetyczne\nZiemi. Cząstki wiatru\nsłonecznego są uwięzione\nprzez pole magnetyczne\nZiemi i skierowane w\nkierunku jednego z\ntworząc pas Van Allena.\nTylko na biegunach pas Van\nAllen jest wystarczająco\nblisko Ziemi, aby wejść w\natmosferę, gdzie zderzenia\nnaładowanych cząstek i\natomów powodują powstanie\nzorzy polarnej. Kliknij na\nPeter Reid / University of\nByć może nieoczekiwanie, ale przyczyna zorzy nie leży w ziemskiej atmosferze, ale w Słońcu. Słońce – nasza gwiazda – uwalnia swoją energię do przestrzeni na dwa sposoby: jako promieniowanie słoneczne, obserwowane każdego dnia oraz jako wiatr słoneczny, który jest niewidoczny. Wiatr słoneczny współdziałając z górną warstwą atmosfery stanowi źródło energii dla zorzy polarnej . Wiatr słoneczny ma wiele właściwości. Składa się z naładowanych cząstek – elektronów i jonów, głównie są to jony wodoru (protony). Prędkość wiatru słonecznego mieści się w zakresie kilkudziesięciu do kilku tysięcy kilometrów na sekundę, a jego gęstość od kilku (zwykle pięciu) elektronów i protonów na centymetr sześcienny przy odległości Ziemi od Słońca.\nZe względu na elektryczne naładowanie, wiatr słoneczny jest wrażliwy na działanie pól magnetycznych. Jedną z konsekwencji jest to, że znaczna część cząstek wiatru słonecznego, które przechodzą przez naszą planetę są uwięzione przez pole magnetyczne Ziemi (Ryc. 1) i ostatecznie skierowane w stronę jednego z ziemskich biegunów magnetycznych. Te uwięzione cząsteczki tworzą to, co jest znane jako pas Van Allena (pas radiacyjny).\nZorza polarna wokół bieguna\naustralis) widziana z\nW przeważającej części pas Van Allena leży znacznie powyżej powierzchni Ziemi (około 45 000 km przy równiku). Jednak na biegunach przechodzi on do atmosfery: naładowane cząstki zderzają się z atmosferą na wysokości 80–500 km, gdzie powietrze jest bardzo rozrzedzone (pod ciśnieniem poniżej kilku dziesiątych Pascala).\nJak to powoduje powstanie zorzy polarnej? Podczas kolizji atomy w atmosferze stają się zjonizowane (gdy jeden lub więcej elektronów zostanie wyemitowanych) lub wzbudzone (gdy kolizja zwiększa poziom energetyczny elektronu, lecz nie zostaje on wyemitowany), a tym samym niestabilny.\nZorza polarna na północnym\nbiegunie Saturna ma kształt\nzblizony do zorzy polarnej\nblisko na Ziemi. Zdjęcie\nzostało zrobione z sondy\nCassini NASA. Kliknij na\nNASA / JPL / University of\nAby powrócić do stanu podstawowego muszą albo zostać poddane reakcji chemicznej lub uwolnić energię która została pochłonięta w formie światła. Kiedy podczas tego procesu zostaje wyemitowane światło widzialne, zjawisko to nazywamy zorza polarna. Widziane z kosmosu, północne i południowe zorza polarne tworzą pierścień znany jako auroral oval, wyznaczający obszar w którym pas Van Allena pogrąża się w ziemskiej atmosferze (patrz obraz na lewo).\nMimo, że najbardziej nam znane są zorza polarne na Ziemi, zjawiska te nie są ograniczone tylko do naszej planety: astronomowie zaobserwowali zorza na innych planetach Układu Słonecznego, szczególnie na Jowiszu i Saturnie, a nawet na Marsie, powyżej anomalii magnetycznych.\nNorweski naukowiec Kristian Olav Birkeland (1867–1917) był pierwszym który użył małe namagnesowane kule zwane terrella (miniaturowy model Ziemi), aby wykazać mechanizm zjawiska zorzy polarnej. W komorze próżniowej katoda, reprezentująca Słonce, wytwarza strumień elektronów (wiat, choć w rzeczywistości elektrony są tylko jednym z elementów wiatu słonecznego), podczas gdy terrella (anoda) pod wpływem tego wiatru zachowuje się jak planeta lub inne ciało w Układzie Słonecznym. Ustawienie doświadczenia może być różne (jak opisano poniżej) w celu obserwacji szeregu zjawisk fizycznych.\nUrządzenie może zostać łatwo zbudowane przy użyciu materiałów powszechnie dostępnych w szkołach. Budowa trwa około 10 godzin. Ogólne ustawienie jest pokazane na ryc. 2; pobraćinformacje o materiałach i budowiew1 ze strony internetowej Science in School.\nNależy zachować ostrożność podczas pracy z wysokim napięciem. Zobacz także ogólne uwagi Science in School dotyczące bezpieczeństwa w szkole.\nĆwiczenie 1: Symulacja zorzy polarnej i pasa Van Allena\nRyc. 2: Układ doświadczalny\nw ćwiczeniu 1. W komorze\npróżniowej kula została\nwewnątrz kuli reprezentuje\npierwszą elektrodę, podczas\ngdy druga elektroda została\nzawieszona w górnej części\nkomory próżniowej. Kliknij\nna obrazek aby powiększyć.\nW tym doświadczeniu, podobnym do eksperymentu wykonanego przez Birkelanda, przeprowadzimy symulacje zorzy polarnej i pasa Van Allen. Urządzenie powinno być ustawione tak, aby elektroda (reprezentująca Słońce) zawieszona w górnej części komory próżniowej była katodą wytwarzajacą strumień elektronów (Ryc. 2). Kula magnetyczna reprezentująca Ziemie jest anodą a jej oś magnetyczna powinna być prostopadła do strumienia elektronów.\nRyc. 3: Owalny ksztalt zorzy\npolarnej wytworzonej w\nElektrony (‘wiatr słoneczny’) przyciągają i otaczają kulę (‘Ziemię’, która jest anodą) zderzając się z atomami gazu, ponieważ komora nie jest idealną próżnią. Widzimy to jako blask wokół kuli. Następnie elektrony przemieszczają się w kierunku biegunów kuli i obiegają biegun po linii pola magnetycznego. Zjawisko to jest widoczne jako jasny pierścień wokół każdego bieguna (Ryc. 3).\nJak ta symulacja odnosi się do rzeczywistości? Poświata, czy też blask widziany wokół kuli magnetycznej reprezentuje pas Van Allena, który w rzeczywistości jest tylko widoczny na biegunach wchodząc w ziemską atmosferę. W naszej symulacji, ze względu na obecność niewielkiej ilości gazu w komorze, ‘pas Van Allena’ obrazuje pole magnetycznego całej ‘Ziemi’.\nJasne pierścienie wokół każdego bieguna w naszym doświadczeniu przedstawiają owalny kształt zorzy polarnej. Jak w rzeczywistości są one spowodowane przez dużą liczbę elektronów (należy pamiętać, że linie pola magnetycznego są bliżej siebie na biegunach) uderzających w atomy gazu.\nKolory w symulacji różnią się od tych powszechnie widzianych w światłach północnych i południowych. Najjaśniejsze kolory w ziemskiej zorzy polarnej (zielony i czerwony) są spowodowane przez cząsteczki tlenu obecnego tylko w górnej warstwie atmosfery. Kolory w naszej symulacji (fioletowy, czerwony, różowy i biały) występują w zorzy polarnej tylko na niższych wysokościach obfitych w cząsteczkowy tlen i azot. Kolory te są widoczne tylko kilka razy w ciągu dekady, gdy wiatr słoneczny wchodzi w atmosferę ze szczególnie wysoką prędkością.\nRyc. 4: Symulacja prądu\npod wpływem siły Lorentza\nelektrony poruszają się w\n(w ćwiczeniu 2).\nĆwiczenie 2: Demonstracja siły Lorentza\nW poprzednim doświadczeniu kula była anodą reprezentującą Ziemię, natomiast druga elektroda przedstawiała gwiazdę (Słońce). W tym doświadczeniu, aby zobaczyć efekt wiatru słonecznego wokół gwiazdy, zamienimy role ustawiając kule jako katodę. Zobaczymy wtedy jasny pierścień wokół równika ‘gwiazdy’ (Ryc. 4).\nCo się dzieje? Pod wpływem siły Lorentza (znanej również jako siła Laplace’a) elektrony krążą wokół magnetycznego równika kuli, która powstaje, gdy naładowana cząsteczka przemieszcza się w polu magnetycznym. Siła ta jest prostopadła zarówno do kierunku w którym poruszają się cząstki jak i do pola magnetycznego, powodując obracanie sie cząstkek wokół linii pola magnetycznego. To tworzy prąd pierścieniowy gwiazdy.\nJak nasza symulacja odnosi się do rzeczywistości? Wokół Słońca nie ma prądu pierścieniowego, ponieważ jego pole magnetyczne nie jest wystarczająco silne. Możliwe jest jednak, że prądy pierścieniowe wystepują wokół innych gwiazd z silniejszymi polami magnetycznymi, ale nie mogą być obserwowane za pomocą obecnych teleskopów, ponieważ gwiazdy same w sobie są znacznie jaśniejsze niż obecny pierścień.\nĆwiczenie 3: Tworzenie zorzy na Słońcu\nRyc. 5: Symulowana zorza\ngwiezdna: w ćwiczeniu 3,\nelektrony pochodzące z\nwiatru słonecznego opadają\nz powrotem na ‘Słońce’\nwzdłuż jego linii pola\nogromny krąg światła na\nRównież w tym doświadczeniu wykroczymy poza to co zaobserwowano dotychczas w przyrodzie, tworząc zorza polarne na Słońcu. Po raz kolejny ustawimy kulę jako katodę, tym razem zwiększając siłę pola magnetycznego za pomocą silniejszego magnesu i kuli o cieńszej ścianie (np. bąbka choinkowa). Przy takim ustawieniu część elektronów zostaje zdmuchnięta ze ‘Słońca’, ale część tego ‘wiatru słonecznego’ opadając na Słońce wzdłuż linii pola magnetycznego tworzy ogromny krąg światła na najbliższym biegunie anody (Ryc. 5).\nCzy jest to zgodne z rzeczywistością? Na podstawie naszej wiedzy o Słońcu i wietrze słonecznym naukowcy przewidują, że zorza polarna powinna istnieć wokół Słońca, jednak nie możemy jej zaobserwować, ponieważ Słońce jest zarówno zbyt jasne jak i znajduje się za daleko.\nĆwiczenie 4: Równoczesne modelowanie Słońca i Ziemi\nRyc. 6: W ćwiczeniu 4,\nkładziemy dwie kule\nmagnetyczne w komorze\npróżniowej, w celu wykazania\nSłońcem a Ziemią. Kliknij na\nDotychczasowe doświadczenia symulowały zjawiska na Słońcu lub Ziemi, reprezentując drugie ciało za pomocą zwykłej elektrody. Jednakże możliwe jest, aby w tym samym czasie oba ciała zostaly przedstawione za pomocą kul. W tym doświadczeniu pokażemy kilka zjawisk związanych z oddziaływaniem między Słońcem a Ziemią. Zrezygnujemy z elektrody i zamiast niej umieścimy dwie kule magnetyczne w komorze próżniowej (Ryc. 6). Kula z ćwiczenia 3 (katoda) będzie reprezentować Słońce (np. bąbka choinkowa z magnesem w środku), natomiast Ziemię będzie przedstawiać mniejszy kulisty magnes (anoda).\nRyc. 7: W ćwiczeniu 4,\nwiększa kula (A) reprezentuje\nSłońce, mniejsza (B)\nprzedstawia Ziemię. Owalny\nksztalt zorzy (C, D) oraz\nguzki polarne Ziemi (E, F) są\nwidoczne. Kliknij na obrazek\nWidzimy blask wokół ‘Słońca’ (Ryc. 7A), podobny do blasku zaobserwowanego dla ‘Ziemi’ w ćwiczeniu 1. Tym razem, poświata reprezentuje koronę słoneczną. Korona słoneczna z zewnętrznej części emituje wiatr słoneczny. Jest widoczna tylko z Ziemi podczas zaćmienia Słońca ponieważ przez resztę czasu jest przyćmiona przez Słońce. W rzeczywistości tworzenie korony słonecznej zależy nie tylko od wiatru słonecznego, ale również od temperatury i konfiguracji magnetycznej Słońca.\nKorona słoneczna widziana\nzaćmienia Słońca w dniu 7\nmarca 1970 roku. Korona jest\nwidoczna gołym okiem tylko\nSymulowany wiatr słoneczny podróżuje od Słońca (Ryc. 7A) przez przestrzeń międzyplanetarną do Ziemi (B). Tam, jak w ćwiczeniu 1, powoduje powstanie świecącej koperty wokół planety (pas Van Allena), a także jasne pierścienie wokół biegunów (auroral ovals). Na ryc. 7, północna zorza polarna (C) jest wyraźnie widoczna podczas gdy południowa jest częściowo ukryta przez nasz instrument.\nNa auroral ovals możemy także zobaczyć jasne smugi światła (Ryc. 7D, E i F). Smugi te istnieją również w rzeczywistości i są znane jako guzki polarne. W naszej symulacji są one wynikiem pola magnetycznego dwóch bezpośrednio połączony kul: elektrony poruszają się wzdłuż linii pola magnetycznego. W rzeczywistości wyjaśnienie jest nieco bardziej skomplikowane: pole magnetyczne Słońca i Ziemi nie znajdują się w bezpośrednim kontakcie, lecz są połączone przez międzyplanetarne pole magnetyczne, które osadzone jest w wietrze słonecznym.\nW rzeczywistości auroral ovals są jaśniejsze od guzków polarnych. Dzieje się to z powodu zwiększenia przyśpieszenia naładowanych cząstek (które są przyczyną powstawania auroral ovals) podczas wejścia w pole magnetyczne Ziemi. Większa energia i prędkość cząstek powoduje jaśniejsze zorza polarne. W symulacji elektrony poruszają się ze stałą prędkością.\nw1 – Pobierz:\nSzczegółową instrukcję jak wykonać ćwiczenia (Word)\nSzczegółową instrukcję jak wykonać ćwiczenia (PDF).\nBardziej skomplikowany eksperymen t zwany planeterrella pozwala na symulacje większej ilości zjawisk. Strona internetowa Planeterrella posiada szczegółowe informacje (w języku angielskim i francuskim), w jaki sposób zbudować i wykonać ten eksperyment. Zobacz także:\nLilensten J et al. (2008) La Planeterrella, une expérience pédagogique en planétologie et physique des plasmas. Bulletin de l’union des professeurs de sciences physiques, chimiques et appliquées. 102: 799-816\nLilensten J et al. (2009) The planeterrella, a pedagogic experiment in planetology and plasma physics. Acta Geophysica, vol. 57(1): 220-235. doi: 10.2478/s11600-008-0079-x\nLilensten J et al. (2013) The Planeterrella experiment: from individual initiative to networking. Journal of Space Weather and Space Climate3: A07. doi: 10.1051/swsc/2013029\nMesserotti M et al. (2009) A terrella device for simulating aurora-like phenomena in a box. Earth, Moon, and Planets 104(1-4): 55-58. doi: 10.1007/s11038-008-9262-y\nNa stronie NASA możesz obejrzeć lub pobrać spektakularny film z niezwykłej zorzy polarnej znajdującej się nad południowym Oceanem Indyjskim. Film został nakręcony z Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.\nPobierz i wydrukuj ilustrowany kalendarz NASA Międzynarodowej Stacji Kosmicznej na rok 2013. Zdjęcia zorzy polarnej znajdują się na stronach czerwca i listopada.\nJeśli zainteresował cię ten artykuł, mógłbyś zapoznać się z pozostałymi artykułamiScience in School:\nGreen L (2008) Badania atmosfery Słońca. Science in School 8.\nTranfield E (2011) Budowa bazy kosmicznej w klasie. Science in School 19.\nPhilippe Jeanjacquot jest nauczycielem fizyki w liceum Charlie Chaplin w Decines, niedaleko Lyonu we Francji. Jest też pracownikiem naukowym na wydziale (Team ACCES) w Ecole Normale Supérieure de Lyon i w Institut Français de l’Edukacji.\nJean Lilensten jest pracownikiem naukowym w Institut de Planétologie et d’Astrophysique de Grenoble we Francji i zdobywcą nagrody 2010 Europlanet prize for excellence in public engagement with planetary science.\nArtykuł stanowi wprowadzenie do zorzy polarnej i wiatru słonecznego. Opisuje bardzo ciekawy sposób w jaki można symulować takie i podobne zjawiska w szkole. Ćwiczenia w zakresie nauczania są przydatne głównie do nauczania fizyki, albo geografi dla uczniów w wieku 16–19 lat. Młodsi uczniowie również będą zainteresowani powstaniem kolorowych zjawisk, nawet jeśli teoria nie jest całkowicie zrozumiała.\nTemat i związane z nim ćwiczenia mogą zostać wykorzystane jako wprowadzenie do dyskusji w klasie łączac klasyczne tematy fizyki (np. energia elektryczna i jonizacja), współczesnej fizyki (np. astrofizyka i fizyka cząstek) lub przeprowadzając interdyscyplinarną lekcje związaną z nauką o Ziemi (np. Układ Słoneczny).\nPrzykładowe pytania sprawdzające zrozumienie:\nCo to jest zorza polarna i jak wygląda?\nGdzie wystepują najlepsze rejony do ich obserwacji i dlaczego?\nOpisz oddziaływanie między wiatrem słonecznym i atmosferą ziemską.\nCo to jest jonizacja gazu?\nCo jest przyczyną kolorów zorzy?\nSymulowanie zorzy polarnej w szkole: instrukcja budowy (Word)\nSymulowanie zorzy polarnej w szkole: instrukcja budowy (Pdf)


„Lampiony” – recenzja książki Katarzyny Bondy - Co Przeczytać\nTak szalona i awanturnicza historia mogła wydarzyć się tylko w Łodzi. Miasto powinno być Bondzie wdzięczne za ten fenomenalny, współczesny portret, na tle którego dzieje się trzecia część tetralogii o Saszy Załuskiej. Sama zaś autorka zasługuje na najwyższe uznanie za stworzenie zachwycającej detalami książki. Bonda to zdecydowanie najjaśniejszy lampion polskiej literatury popularnej.\nNa początku Łódź miała swojego Reymonta i Ziemię obiecaną. Później Wajdę i wielkie gwiazdy polskiego kina. Niedawno też kontrowersyjną mikrodiagnozę Bogusława Lindy, jakoby była „miastem meneli”. A teraz ma Katarzynę Bondę i obraz czyniący z Łodzi bodaj najbardziej fascynujące miejsce w Polsce. Pełne sprzeczności i kontrastów, tętniące własnym życiem, płynące rytmem niepodobnym do rytmu innych wielkich miast. To tutaj stare, reprezentatywne kamienice zamieszkuje margines społeczny, a ludzie z klasy średniej gnieżdżą się na obrzeżach. Tylko w Łodzi menel stoi na równi z bogatym przedsiębiorcą, a nawet potrafi nawiązać z nim zyskowną dla obu stron współpracę. A później ramię w ramię wspólnie obronić honoru swojego miejsca na ziemi. Bonda ten portret tworzy jednak z przymrużeniem oka. Tak pogmatwanych losów i nietypowych bohaterów nie można brać całkiem na serio.\nJednak Lampiony to nie tylko opowieść o mieście. Oczywiście, kwestia lokalizacji jest dla autorki kluczowa. Czytając książkę z tyłu głowy czujemy ogromny podziw dla pracy i godzin resarchu, które pisarka poświęciła na realistyczne oddanie najmniejszych szczegółów topografii oraz codziennego kolorytu Łodzi. Nie można jednak zapominać o drugim ważnym bohaterze Lampionów, jakim jest ogień – kolejny żywioł stojący na drodze Saszy Załuskiej. Miasto płonie niczym Rzym za czasów Nerona, z tą różnicą, że podpalaczy jest więcej i każdy rości sobie prawo do bycia współczesnym Herostratesem. Ten żywioł będzie miał szczególne znaczenie dla głównej bohaterki. Nie tylko na kanwie zawodowej, ale także tej całkowicie prywatnej.\nPowieść zbudowana jest z kilkunastu pozornie nie związanych ze sobą wątków. Oczywiście, przy tak obszernej książce, odbiorca może mieć problem z zapamiętywaniem postaci i przebiegu zdarzeń. Spodziewa się jednak nici łączącej wszystkie epizody, a sama Bonda podrzuca mu różne tropy, mogące pomóc w rozwikłaniu łamigłówki. Na koniec zaś na czytelnika czeka bardzo satysfakcjonująca nagroda, dobrze znana miłośnikom kryminałów – wszystkie puzzle wskakują na swoje miejsce, tworząc skomplikowany obrazek, budzący podziw dla warsztatu i talentu autorki.\nTrzecim, istotnym elementem Lampionów jest ich główna bohaterka – Sasza Załuska. Czytelnik pochłonięty śledzeniem różnych wątków może ją jednak stracić z oczu. Załuska jest i działa, ale mimo to trzeba zwrócić na nią szczególną uwagę. W jej osobowości zaczyna dokonywać się bowiem subtelna zmiana. Musi przepracować swoją przeszłość, której demony ujawniają się w najgorszych możliwych momentach. Bonda podsuwa Saszy bodaj najgorszy z możliwych żywiołów, budzący w Załuskiej traumatyczne wspomnienia. Ogień jest bezwzględnym żywiołem, ale dającym nadzieję na odrodzenie. Jednak czy zdolna profilerka dostanie taką szansę?\nLampiony to spełnienie marzeń miłośników Katarzyny Bondy i jej stylu pisania. Czytelnik spodziewający się klasycznego kryminału, może poczuć się nieco rozczarowany. Pisarka przekracza granice gatunku, robi to jednak w rewelacyjny sposób. Ciekawe, czym zaskoczy swoich czytelników w kolejnym tomie?\nKup Lampiony Katarzyny Bondy w sklepie internetowym TaniaKsiazka.pl >>


W piątek rozpocznie się pierwsza sesja 4. Kongresu "Europa Christi – Mundus Christi" | #zostań w domu gwiżdz na wirusa\nOd 17 do 19 lipca w Wigrach odbędzie się pierwsza w tym roku sesja 4. Kongresu Ruchu “Europa Christi-Mundus Christi”. W tym roku, w kongresie będzie można uczestniczyć zdalnie, a relacja z niego będzie transmitowana w sieci na portalu niedziela.pl oraz youtube’owym kanale ParafiaWigry.\n– Rozszerzyliśmy nazwę naszego ruchu z „Europa Christi” na „Mundus Christi”, bo uświadamiamy sobie, że władztwo Jezusa Chrystusa rozciąga się nie tylko na Europę, ale także na cały świat. Chrystus jest przecież jedynym Zbawicielem świata. Kościół z woli Chrystusa jest misyjny i ma obowiązek głosić Ewangelię wszystkim narodom. Jest to zadanie także dla naszego ruchu. Wiele planowaliśmy sobie na rok 2020, bo to rok 100. rocznicy urodzin Jana Pawła II i 100. rocznicy Cudu nad Wisłą. Przygotowaliśmy pięć wielkich sesji kongresowych. Niestety, na przeszkodzie stanęła pandemia COVID-19 – tłumaczy ks. Ireneusz Skubiś, moderator Ruchu “Europa Christi – Mundus Christi”.\nKs. Skubiś przypomniał, że Wigry – miejsce kongresu – w 1999 r. odwiedził papież Jan Paweł II.\nLipcowa sesja poświęcona będzie problemom prawnym z zakresu Kościół-państwo. Zdaniem duchownego, podczas kongresu “znakomicie prawnicy pokażą, że relacja państwo-Kościół to wielkie narzędzie do obrony człowieka i normalności”.\n– Na kongresie wystąpi prof. Józef Krukowski najwyższej klasy prawnik, który walczył o przywrócenie religii do szkół po komunistycznym reżimie i bronił Kościół przed wprowadzaniem niewłaściwych zapisów w Konstytucji RP. Zagadnienie dobra wspólnego jako podstawy poszanowania człowieka w kontekście wyzwań społecznych będzie stanowić przedmiot wystąpienia ks. Jacka Nogowskiego, gospodarza sesji. O problemach związanych ze stosowaniem konkordatu powie mec. Marek Markiewicz. Profesorowie z KUL omówią aktualne zagadnienia: ks. Mirosław Sitarz przedstawi prawo wiernych chrześcijan do dóbr duchowych Kościoła, ks. Piotr Goliszek omówi zagadnienia dotyczące nauczania religii w polskich szkołach publicznych, ks. Paweł Kaleta scharakteryzuje problematykę samofinansowania się Kościoła w Polsce, a p. Agnieszka Romanko przeanalizuje zasadę niezależności i autonomii Kościoła i państwa w nauczaniu społecznym Kościoła – wylicza ks. Skubiś.\nPoruszone zostaną również kwestie związków Jana Pawła II z “Solidarnością”, a także problemów dotyczących obecnego bezpieczeństwa zdrowotnego Polaków.\nModerator Ruchu “Europa Christi – Mundus Christi” zaznacza, że “kongres wpisuje się w bardzo aktualną inicjatywę Trójmorza”.\n– Temat Trójmorza jest bardzo ważnym zagadnieniem łączącym państwa, które doświadczyły komunistycznego ucisku. Dzięki kulturze zakorzenionej w Ewangelii narody te w podobny sposób odczytują swoją tożsamość. Cieszę się, że w tej części sesji będą mieli swoje wystąpienia Pavol Mačala ze Słowacji oraz min. Jan Parys, który ukaże miejsce Trójmorza w Europie, a także wielkiej klasy znawca zagadnień geopolityki – dr Jacek Bartosiak, który wskaże znaczenie, miejsce i rolę Rzeczypospolitej w świecie. Zaszczyci nas tematem wspólnoty gospodarczej Trójmorza Paweł Nierada – I wiceprezes Banku Gospodarstwa Krajowego.\nHenryk Siodmok zaprezentuje wytyczne dla Konstytucji Trójmorza, a na temat infrastruktury Trójmorza głos zabierze poseł na Sejm RP Lech Kołakowski – mówi ks. Ireneusz Skubiś.\nKolejne sesje Kongresu Ruchu “Europa Christi – Mundus Christi” mają odbyć się w Warszawie oraz we Wrocławiu.


Migałowo żurawinowe biscotti | Maxymonium kulinarne\n16:21 Monika Chrzanowska 2 Comments\nFatalna pogoda za oknem - pada, wieje... Aż nie chce się wystawiać nosa za okno. Aby jednak nie było aż tak ponuro wystarczy wprowadzić w domu cieplejszą atmosferę i zaserwować do kawy lub herbatki pyszne i chrupiące biscotti!\nskładniki: 1 szkl. mąki, 1/2 szkl. cukru, 1/4 szkl. płatków owsianych, 1/2 łyżeczki proszku do pieczenia, 1/4 łyżeczki sody oczyszczonej, 1/4 łyżeczki soli, 1 łyżeczka cukru waniliowego, 1 duże jajko, 1 i 1/2 łyżki oleju, 1/2 łyżki otartej skórki z pomarańczy, 1/2 łyżeczki ekstraktu waniliowego, 1/2 szkl. suszonej żurawiny, 1/2 szkl. migdałów, 4 pokruszone okienka czekolady gorzkiej\nwykonanie: Wszystkie składniki dokładnie mieszamy, a następnie formujemy podłużny chlebek (jak na zdjęciu). Piekarnik nagrzewamy do 180 stopni. Ciasto układamy na blasze wyłożonej papierem do pieczenia i wstawiamy do piekarnika na 20 minut. Po upieczeniu wyjmujemy i odstawiamy do przestygnięcia. Następnie za pomocą noża z piłką kroimy ciasto na 1-1,5cm porcje. Ponownie nagrzewamy piekarnik na 180 stopni. Blaszkę ponownie wykładamy papierem i układamy ciastka na płasko na papierze do pieczenia. Wstawiamy do piekarnika. Po około 8 minutach odwracamy ciastka i pieczemy kolejne 8 minut. Wyjmujemy i pozostawiamy do ostygnięcia.\nCiasteczka są chrupiące i wspaniale smakują lekko maczane np. w gorącej herbacie :) bądź kawie :)\nTarzynka 13 stycznia 2013 01:00\nBiscotti z płatkami owsianymi jeszcze nie piekłam. Koniecznie muszę spróbować. Szczególnie, że pozostałe składniki należą do ulubionych przeze mnie. Dzięki za udział w akcji.\ngin 14 stycznia 2013 18:29\nBiscotki dobre na wszystko :)\nMuszę znowu upiec, bo te świąteczne już dawno wyszły...


POLSKA NA WESOŁO Z kobietami nie można wygrać. Janina Obszańska | Album Polski\nWtorek, 27.10.2020 r. Imieniny: Sabiny i Iwony\nCzłowiek, który zgadza się ze wszystkimi, nie zasługuje na to, by ktokolwiek się z nim zgadzał.\nPOLSKA NA WESOŁO: Z kobietami nie można wygrać...\nJanina Obszańska 2009-03-05\nGdy skończyła jeść, w każdym pokoju rozmontowała pręty karniszy, pozdejmowała z końców zatyczki i do środka włożyła połowę krewetek i sporą porcję kawioru, po czym ponownie umieściła zatyczki na końcach karniszy. Potem zrezygnowana cicho wyszła i pojechała do swojego nowego lokum. Gdy mąż wrócił do domu, wprowadził się z nowymi meblami i z nową dziewczyną. Przez pierwsze dni wszystko było idealne. Jednak z czasem dom zaczął śmierdzieć.\nPróbowali wszystkiego! Wyczyścili, wyszorowali i przewietrzyli cały dom. Sprawdzili, czy w wentylacji nie ma martwych myszy i wyprali dywany. W każdym kącie powiesili odświeżacze powietrza. Zużyli setki puszek sprayów odświeżających. Nawet wykosztowali się i wymienili wszystkie drogie dywany. Nic nie działało.\nW końcu były mąż kobiety i jego dziewczyna zdesperowani musieli się wyprowadzić. Po miesiącu nadal nie mogli znaleźć nikogo, kto zechciałby kupić cuchnący dom. Sprzedawcy nie chcieli nawet odbierać ich telefonów. Zdecydowali się wydać ogromną sumę pieniędzy i kupić nowy dom. Eks-małżonka zadzwoniła do mężczyzny w sprawach rozwodu i zapytała go, co słychać. Odpowiedział, że dobrze, że sprzedaje dom, ale nie wyjaśniając jej prawdziwej przyczyny.\nUWIELBIAM SZCZĘŚLIWE ZAKOŃCZENIA, A TY?\nGerman Dehesa powiedział: "My mężczyźni musimy zrozumieć, że z kobietami nie można wygrać, że są nie do zatrzymania i nie do pokonania." Coś w tym jest. Wystarczą zwyczajne karnisze...\nNadesłał: Mirosław Naleziński, Gdynia


CASH LAJF BALANS W WOJEWÓDZTWIE PODLASKIM - Augustów.org\nPrzykład podlaskiej firmy Photon pokazuje, że nie trzeba wyjeżdżać do stolicy, by odnieść sukces na światową skalę. Opowiada o tym pierwszy z filmów kampanii edukacyjnej Cash Lajf Balans, którą przygotowało Ministerstwo Funduszy i Polityki Regionalnej, by zainspirować młodych ludzi do założenia własnej działalności gospodarczej.\nKampania Cash Lajf Balans trwa od początku marca. Jej celem jest zachęcenie młodzieży ze szkół ponadpodstawowych, przede wszystkim w Polsce Wschodniej, do rozwoju własnych pasji i przekuwania ich w biznes. Ważnym elementem kampanii jest cykl specjalnie przygotowanych filmów edukacyjnych, których bohaterami są autentyczni, młodzi przedsiębiorcy z Polski Wschodniej. Cykl rozpoczyna historia Marcina Joki, twórcy robota edukacyjnego Photon.\nMarcin Joka i jego wspólnicy stworzyli Photona, czyli interaktywnego robota edukacyjnego. Urządzenie jest świetnym narzędziem dydaktycznym, z którego można korzystać zarówno w szkole, jak i w domu. Wzbudza ono ciekawość dzieci i młodzieży, motywuje do poznawania nowych technologii oraz zwiększa zainteresowanie naukami ścisłymi i programowaniem.\nW filmie Marcin mówi o tym, jak powstał pomysł na biznes, jakie wyzwania musiał podjąć i jak przekuć marzenia w sukces. M.in. jak dzięki konsekwentnym działaniom, testom i konsultacjom z rodzicami i dziećmi udało się dostosować robota do potrzeb nawet najbardziej wymagających odbiorców. Marcin opowiada o sposobie na zdobycie Funduszy Europejskich i pozyskanie inwestorów, co umożliwiło firmie działania na międzynarodową skalę.\nFilm można obejrzeć na kanale YouTube kampanii Cash Lajf Balans.\nCykl inspirujących obrazów\nWszystkie osiem filmów stworzonych specjalnie na potrzeby kampanii ma charakter edukacyjny. Choć zostały utrzymane w lekkiej konwencji, dostosowanej do młodych odbiorców – poruszają poważne biznesowe zagadnienia. Często na przeszkodzie do własnego biznesu staje bowiem nie sam pomysł, lecz strach przed nieznanym. Takie uczucia towarzyszyły również bohaterom filmów, którzy dzielą się swoim doświadczeniem i pokazują, na czym warto skupić się na początku biznesowej drogi.\nTwórcy kampanii przygotowali także grę edukacyjną Cash Lajf Balans, którą można bezpłatnie pobrać w sklepach Google Play i App Store. Gra to symulacja budowy własnego biznesu, która pomaga przećwiczyć w praktyce wyzwania przedstawione w filmach.\nNa uczniów czekają także konkursy z atrakcyjnymi nagrodami. Zadania konkursowe są publikowane w każdy poniedziałek marca na stronie kampanii www.cashlajfbalans.pl, a udział w zabawie uczniowie mogą wziąć zarówno indywidualne, jak i zespołowo.\nSkorzystać mogą i nauczyciele – na stronie kampanii umieszczono także gotowe scenariusze lekcji o biznesie, które można pobrać bezpłatnie i wykorzystać na różnych zajęciach – od przedsiębiorczości, przez język polski i angielski, po informatykę.\nPatronami medialnymi kampanii są magazyn „Strefa Biznesu” oraz Radio Kampus.\n– Cash Lajf Balans –\nCash Lajf BalansMarcin JokaW WOJEWÓDZTWIE PODLASKIM\nPoprzedni: Wsparcie rozwoju sportu – „Lekkoatletyka dla każdego”\nNastępny: ZGŁOŚ POMYSŁ NA ZAGOSPODAROWANIE OSIEDLA PRZYLESIE


Kampania informacyjna Unia Europejska: Pracujemy dla Ciebie – redagowanie i reagowanie\nKampania informacyjna Unia Europejska: Pracujemy dla Ciebie\nRuszyła polska edycja kampanii informacyjnej Unia Europejska: Pracujemy dla Ciebie. Jej celem jest przybliżenie Polakom unijnych działań na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego oraz tworzenia miejsc pracy. Gościem specjalnym uroczystej inauguracji była Elżbieta Bieńkowska, komisarz UE ds. rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP. Za działania związane z komunikacją inauguracji kampanii i\nRuszyła polska edycja kampanii informacyjnej Unia Europejska: Pracujemy dla Ciebie. Jej celem jest przybliżenie Polakom unijnych działań na rzecz pobudzenia wzrostu gospodarczego oraz tworzenia miejsc pracy. Gościem specjalnym uroczystej inauguracji była Elżbieta Bieńkowska, komisarz UE ds. rynku wewnętrznego, przemysłu, przedsiębiorczości i MŚP. Za działania związane z komunikacją inauguracji kampanii i organizację wydarzenia odpowiadała agencja Havas PR Warsaw.\nPolska znalazła się w gronie sześciu krajów (poza Polską są nimi Hiszpania, Portugalia, Niemcy, Łotwa i Finlandia), w których uruchomiono pilotażowo kampanię Komisji Europejskiej. W poniedziałek 1 grudnia podczas konferencji inauguracyjnej w Centrum Artystycznym ?Skwer? zaprezentowano trzy tematyczne spoty telewizyjne ilustrujące zmiany, jakie dokonały się w Europie pod wpływem działań Wspólnoty. Wydarzeniu towarzyszył specjalny pokaz multimedialny autorstwa artystów ze studia multimedialnego Drobczyk + Kopaniszyn obrazujący rozwój małych i średnich przedsiębiorstw w Europie.\nKampania w Polsce została zainspirowana historiami przedsiębiorców korzystających z unijnych programów dla małych i średnich przedsiębiorstw, którym UE ułatwia nawiązywanie międzynarodowych kontaktów, co zwiększa\nich konkurencyjność na rynku.\nKampania w Polsce prowadzona jest w TV, prasie i w internecie (m.in.: platforma internetowa www.pracujemydlaciebie.eu) i potrwa do końca roku. Za kreację odpowiada Havas Worldwide Paris, za zakup mediów w Polsce ? Havas Media.\nŹródło Havas PR Warsaw. Dostarczył netPR.pl\nUE: Pracujemy dla Ciebie\nA to już wiesz? Rozpocznij swoją karierę z Nestlé! Weź udział w konkursie\nKampania informacyjna Unia Europejska: Pracujemy dla Ciebie https://www.redagowanie.pl/kampania-informacyjna-unia-europejska-pracujemy-dla-ciebie\n← Must Have Zen\nNowa kampania NordGlass i prezenty dla klientów →\n#liwe #nie #Centrum Alarmowego #tak #oraz\n#Marka #dmy #tytu #kszo #adaj\n#European Trusted Brands #otego #vizir #oraz #jako\n#oraz #firma mo #ponad #nowe #wszystkich\n#ofercie #wno #Rozwi #BANK #google\n#PZU #Fundacja #razem #kolejne\n#vaclav klaus #donald tusk #antoni macierewicz #owie #nie\n?Bloomberg Businessweek Polska?: drugi oddech Twittera. TOP 20 polskich menedżerów\n#seppuku #Bloomberg Businessweek Polska #drugi #TOP #stwo\nGorąca dyskusja na roboczym spotkaniu RTMix. Ruszą prace nad projektem ustawy Pawła Budrewicza\nBank Pocztowy zwycięzcą prestiżowego konkursu ?The Best Annual Report 2013?\nOd 1 lutego Auchan rusza z wielką akcją handlową XXL\n#swoich #marki #zas #dzie #konkursy z nagrodami\nwielkanoc scenariusz przedszkole, iwo kochanowski, stereotypy osób niepełnosprawnych, napój black vod, Robert sokołowski ubezpieczenia, gintrowska katarzyna, beby delivary open dr hesty vedeo, przetarg btl pzu 2015, certyfikat pkjpa i równowane, Jobs for BCA at EISA trading inc