Katarzyna Bosacka 24.10.2009 16:00\nPolki na potęgę piją herbatki odchudzające. Czy to odchudzanie, czy tylko przeczyszczanie? I jelit, i portfela?\nW aptekach, w internecie, w supermarketach opasła oferta herbatek odchudzających. Kuszą nazwami i opakowaniami: tańczące sylfidy opasane wstęgami znikających centymetrów. Nic, tylko pić i czekać, aż wypłukane kilogramy same odpłyną z bioder. Producenci stworzyli też herbaciane batony i pigułki, a nawet specjalne programy odchudzające na bazie herbaty. Jak to działa?\nWyobraźmy sobie, że jesteśmy producentami herbatki odchudzającej o nazwie Boskie Ciało. Rzucamy ją na rynek, reklamujemy w najchętniej oglądanych przez kobiety stacjach telewizyjnych, drukujemy ogłoszenia w najbardziej poczytnych babskich gazetach. Do reklamy angażujemy szczupłą celebrytkę. Kobiety kupują, jest dobrze, jednak niewystarczająco. Część z nich po kilku dniach picia wyraźnie się zniechęca. Na fali popularności herbatki Boskie Ciało wprowadzamy więc cały program odchudzającego picia. Herbatka Boskie Ciało - Początek Diety - zalecamy, by ją pić, w zależności od długości diety i kilogramów do stracenia, przez dwa-cztery tygodnie trzy razy dziennie. Herbatkę Boskie Ciało - Intensywne Zrzucanie - przez kolejne dwa-cztery tygodnie, a herbatkę Boskie Ciało - Utrzymanie Wagi - najlepiej do końca życia. Potem zaczynamy poszerzać ofertę o różne smaki: truskawkowy, mandarynkowy, a dla koneserów - o smaku passiflory i chińskiej śliwki. Dla tych, co dbają o urodę, mamy Boskie Ciało - Nawilżenie Skóry. Boskie Ciało - Plaża to letnia propozycja dla kobiet, które katują się dietą nawet podczas urlopu - specjalne składniki w herbatce przyspieszają opalanie. Szczególną troską otaczamy różne grupy wiekowe. Im dedykujemy Boskie Ciało 20 Plus, 30 Plus, 40 Plus lub 50 Plus, a ponieważ mężowie zaczynają podbierać magiczne torebki na odchudzanie żonom, wprowadzamy dla nich Boskie Ciało - Men. A potem idzie jak z płatka - w sklepach pojawiają się kolejne produkty pod wyrobioną marką: tabletki ziołowe do łykania trzy razy dziennie, koktajle, batony, herba-drinki, cukierki do ssania.\n- Jeśli ktoś sądzi, że odchudzi go sama herbata, jest w błędzie. Cudów nie ma - mówi doc. Małgorzata Kozłowska-Wojciechowska z Uniwersytetu Medycznego w Warszawie, szefowa Rady Promocji Zdrowego Żywienia Człowieka. I powtarza jak mantrę: - Odchudzanie to przede wszystkim konsekwentna, zdrowa dieta na poziomie 1200-1500 kcal, dużo ruchu i czas - co najmniej kilka, kilkanaście tygodni. A herbata? Owszem, jest bardzo zdrowa, ma dużo przeciwutleniaczy zabezpieczających nasz organizm przed starzeniem. Poprawia pamięć i - jak udowodnili ostatnio naukowcy - chroni przed alergiami i nowotworami, m.in. jajnika czy prostaty. Zielona - reguluje trawienie, jest dobra na żołądek, obniża poziom złego cholesterolu we krwi. Przypuszcza się, że może lekko pobudzać przemianę materii. Jednak żadna herbata nie jest środkiem odchudzającym. Do tej pory nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych potwierdzających skuteczność herbaty zielonej, czerwonej czy yerba mate w redukcji masy ciała.\nSłowem - placebo. Dlaczego herbatki te reklamowane są jako odchudzające? Po pierwsze, wiele kobiet chce wyszczupleć, producenci wykorzystują ich naiwność. Po drugie, nie wszyscy nazywają swoje herbatki wprost "odchudzającymi", ale "wspomagającymi" odchudzanie, choć i opakowanie, i nazwa jednoznacznie sugerują ich przeznaczenie. Czyli mają one działać prawie odchudzająco, a "prawie" - jak wiadomo - robi dużą różnicę. Po trzecie, w świetle prawa suplementy diety można reklamować bez ograniczeń w mediach (w przeciwieństwie do leków na receptę), a co najważniejsze - producenci nie muszą udowadniać cudownego działania swoich preparatów i w zasadzie mogą napisać na opakowaniu, w reklamie czy na ulotce wszystko, co tylko im przyjdzie do głowy. Do wypuszczenia ich na rynek potrzebne jest jedynie zezwolenie, czyli często tylko "powiadomienie" Głównego Inspektoratu Sanitarnego (numer GIS powinien być na każdym legalnym produkcie wspomagającym odchudzanie). Wiele cudownych herbatek, szczególnie tych sprzedawanych przez internet, takiego zezwolenia nie ma.\nNa forach internetowych zdarzają się jednak głosy kobiet zadowolonych z herbatek odchudzających. - Jeśli zaczynamy dietę i wytrzymamy na niej kilka tygodni, efekty przyjdą, czy to z herbatą, czy bez - tłumaczy doc. Kozłowska-Wojciechowska. - Poza tym dla wielu kobiet herbatka odchudzająca pita regularnie dwa-trzy razy dziennie staje się rytuałem podtrzymującym dyscyplinę diety. Jeśli dodatkowo wierzy się w działanie herbatki, łatwiej utrzymać reżim i kilogramy spadają.\nOdchudzanie czy przeczyszczanie?\n"Dieta moja na razie będzie do 800 kcal, potem chcę schodzić do 500-600 kcal. A więc obiad - jabłko (40 kcal) o 13.00. Kolacja: chyba zrobię sobie jakąś sałatkę z warzyw. Jedną lub dwie kromki chrupkiego pieczywa, jeszcze nie wiem z czym (2 kromki to 50 kcal + coś do max. 20 kcal, czyli w sumie 70-80 kcal). I ćwiczenia. O 12.15 herbatka, potem ćwiczenia 30 min. 15.05 herbatka, potem ćwiczenia 30 min lub rower przez godzinę. O 18.15 herbatka, potem ćwiczenia 30 min. I przed snem jeszcze 50 brzuszków. Moje napoje to: herbata gorzka, woda, herbata odchudzająca, zielona herbata. Pozdrawiam was, motylki. Dziękuję za wsparcie, dzięki wam wielu pokusom nie uległam".\nTo jeden z wpisów na blogu, jakich setki w internecie. "Motylki" to młode dziewczyny, często anorektyczki, które ze swojej obsesji życiowej - odchudzania - zrobiły religię. Codziennie poza jabłkami, chrupkim chlebem, jogurtami "zero" i sokami warzywnymi wypijają hektolitry herbatek nie tyle odchudzających, co przeczyszczających, parzonych z silnych, niebezpiecznych przy dłuższym stosowaniu ziół: senesu, kory kruszyny, korzenia rzewienia czy szakłaku amerykańskiego. Dietetycy ostrzegają, że picie tego typu herbatek dłużej niż siedem dni powoduje bóle brzucha, zaburzenia trawienno-jelitowe, wyhamowuje naturalną przemianę materii i "rozleniwia" układ pokarmowy, co oznacza, że po odstawieniu ziół gnębią nas zaparcia. Długotrwałe, uporczywe przeczyszczanie doprowadza do odwodnienia, zaburzenia gospodarki elektrolitowej, wypłukiwania z organizmu minerałów, witamin i dobroczynnej flory bakteryjnej, prowadząc do skrajnego wyczerpania organizmu, anemii, a nawet zgonu.\nWiele kobiet, sięgając po niewinne w ich przekonaniu ziółka, nie zdaje sobie nawet sprawy z tego, co pije. Wiele kobiet nawet nie sprawdza, czy w składzie herbatki odchudzającej znajdują się silne zioła przeczyszczające, które producenci radzą stosować głównie przy zaparciach, dodając jednak wyraźne sugestie: "a także pomocniczo podczas odchudzania" czy "leczenia nadwagi". Jednak jak czytamy w opracowaniu "Farmakoterapia otyłości" sporządzonym przez naukowców z Akademii Medycznej w Warszawie, wspomaganie odchudzania ziołowymi środkami przeczyszczającymi nie ma sensu. "Ich działanie w redukcji masy ciała uważa się za wątpliwe. Ze względu na niebezpieczne przy długotrwałym stosowaniu działania niepożądane nie powinny być polecane jako środki wspomagające odchudzanie. Ich skuteczność w redukcji masy ciała nie została potwierdzona badaniami klinicznymi". I to piszą naukowcy!\nRynek rośnie, jelito się rozleniwia\nBadania pokazują, że Polacy z roku na rok piją coraz więcej tzw. herbat funkcjonalnych (odchudzających, uspokajających, rozgrzewających). "W zeszłym roku ich sprzedaż wzrosła o 12,4 proc., w tym roku ma być podobnie. A to za sprawą coraz bardziej zróżnicowanej oferty produktowej, która w coraz większym stopniu zaspokaja potrzeby konsumentów" - donosił rok temu magazyn branżowy "Hurt i Detal". Liderem na rynku herbat odchudzających jest Herbapol Lublin, który ma 50 proc. rynku. O resztę biją się pozostałe, m.in.: Bio-active, Vitax, Posti.\nInternautka Coco85: "Kiedyś używałam tych herbatek regularnie i nie polecam ich nikomu! Pierwsza historia z herbatką zaczęła się w nocy po wypiciu szklanki z jednej torebki. Wyglądało to mniej więcej tak, że przez godzinę nie mogłam zejść z toalety! Z czasem mój organizm przyzwyczajał się i musiałam stosować coraz większe dawki herbatek. Wypijałam nawet pięć herbatek dziennie, a potem cierpiałam z powodu "leniwego jelita". Od tamtej pory herbatek nie stosuję. Być może dzięki herbatkom można schudnąć lub utrzymać wagę, ale jakim kosztem?".


Śnieżycowy Jar 2010 – grupa fotograficzna KPG po raz trzeci | Polska jest piękna\nŚnieżycowy Jar 2010 – grupa fotograficzna KPG po raz trzeci\nBy: mckornikPosted on 30 marca, 2010\nŚnieżycowy Jar – to juz nasza mała tradycja.\nKiedy te malutkie, drobne kwiatki rozkwitają tworząc białą kołderkę usłaną między drzewami KGP rusza ze swoimi lufami, żeby wykraść choć trochę ich piękna i ulotności. Pogoda zapowiadała się fatalnie – ale to nas nie zrażało. Na miejsce dotarliśmy o świcie w 6-cio osobowym składzie: Słowiczek, Jamajka, Porucznik, Alex, Robert, Mckornik.\nPotem 15 minut spacerkiem (czyt. sprintu) przez las i jak co roku (czyt. to już trzeci raz dla niektórych) znowu zaskoczył nas ten niesamowity widok.\nPo godzinie zaświeciło dla nas słońce i w użycie poszła złota blenda (patrz fot. Mckornika) a nawet płyta CD (patrz. fot. Alexa). Te zdjęcia można zobaczyć w galerii KGP\nTo był kolejny udany plener. Śnieżycowy Jar 2011 już niedługo 🙂\n12 kwietnia, 2010 o 11:09 pm\nŚnieżycowy Jar ma to do siebie, że nie zaskakuje nas przyjęciem (prawie zawsze jest to brak słońca i szaruga), ale za to wzmaga pomysły i kreatywność. W zeszłym roku do zdjęć przydała się herbata, w tym – płyty CD. Czego zapragnie od nas w przyszłym roku ?? Co jeszcze możemy wnieść w ten zakątek maleńkich kwiatuszków ??\n28 kwietnia, 2010 o 10:31 pm\nkonwalie…… jeszcze jakies 3-4 tygodnie i kwiatki i przyroda sa dla nas…dla foto 🙂


Wypowiedzenie umowy o pracę a prawo do odprawy. Sprawdź, ile ci się należy – ArcyRadio – portal informacyjny i rozrywkowy\n← Propozycje na weekend: 10 najpiękniejszych polskich starówek. Która Was najbardziej zachwyca?\nZasiłek dla bezrobotnych w górę. Zobacz, ile dostaniesz od 1 września 2020 r. →


Zmiany w dyrekcji Citroen Polska - Motoryzacja\nZmiany w dyrekcji Citroen Polska\nW polskim przedstawicielstwie Citroena zaszły zmiany na kierowniczych stanowiskach. Jerzy Prządka obejmuje stanowisko dyrektora handlowego, a Paweł Orlik dyrektora marketingu.\nJerzy Prządka przez 3 ostatnie lata zarządzał dyrekcją public relations, a Paweł Orlik piastował stanowisko szefa reklamy i promocji. Dyrektor handlowy i dyrektor marketingu podlegają bezpośrednio dyrektorowi marki Citroen Jackowi Trojanowskiemu. Za działania public relations odpowiada Marta Turska.


Szukaj "naczynia krwionośne" znaleziono 14 rezultatów.\nSyrop ECHINACEA - 320 g\nEchinacea pomaga w: grypie i przeziębieniu, wsparciu immunologicznym. Naturalny antybiotyk, podobny do penicyliny. Tłumi szeroką gamę wirusów, bakterii i grzybów...\nCZK 189.00 w magazynie\nRóża dzika owoce syrop - 250 ml\nNaturalny skoncentrowany syrop z dzikiej róży Cholosas (Rosa canina) jest unikalnym źródłem witaminy C w całkowicie naturalnej postaci. Jest to doskonały sposób leczenia osteoporozy (patrz przepis poniżej)


Ogłoszenia Duszpasterske na XVII Niedzielę Zwykłą 01.08.2021 r. | Parafia Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa w Bolesławcu\nDzisiaj I niedziela miesiąca, po Mszach Świętych wystawienie Najświętszego Sakramentu i błogosławieństwo. Od 17.00 adoracja Najświętszego Sakramentu, o 17.30 nieszpory niedzielne i zmiana tajemnic Różańca Świętego i Różańca Krwi Chrystusa, a o 18.00 wieczorna Msza Święta.\nW środę wspomnienie św. Jana Marii Vianeya - prezbitera, patrona proboszczów. O 18.00 nowenna do MBNP i Msza Św. Ku czci MBNP.\nW czwartek I czwartek miesiąca.\nW piątek I piątek miesiaca – spowiedź od 16.00 do 18.00. Tego dnia przypada Święto Przemienienia Pańskiego.\nW sobotę I sobota miesiąca. Nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi o 17.45.\nW sobotę Ksiądz Proboszcz przed południem odwiedzi swoich chorych, Ksiądz Wikariusz odwiedzi swoich chorych w piątek do południa.\nKancelaria parafialna czynna codziennie od 19.00 do 19.30\n7 sierpnia 2021 r. autokarowa pielgrzymka do Częstochowy, na zakończenie pielgrzymki pieszej, prosimy o uregulowanie wpłat osoby, które jeszcze tego nie dokonały. Wyjazd o 5.00 powrót około 22.00, koszt 55 zł, zapraszamy.\nDo puszek na poszkodowanych przez nawałnice zebraliśmy 2 192,00 zł, a na pojazdy dla misjonarzy 602,00 zł, zebrane ofiary zostały wpłacone na konto Caritas. Wszystkim ofiarodawcom Bóg Zapłać!\nZachęcamy do lektury Pisma Świętego oraz prasy katolickiej.\nNa stoliku z gazetami jest księga trzeźwości, zachęcamy do wpisania się i ofiarowania abstynencji w miesiącu sierpniu w ważnych dla nas intencjach.\nBolesławiec 01 sierpnia 2021 r.


Hortensja bukietowa - pielęgnacja, rozmnażanie, cięcie - Serwis wnętrzarsko-budowlany - Zielonydomek24.pl\nW pielęgnacji hortensji bukietowej ważne jest, by nie dopuścić do starzenia się rośliny. Należy starannie usuwać zdrewniałe, zmarznięte i stare pędy, by móc cieszyć się jej obfitym kwitnieniem.\nPóźną jesienią warto zabezpieczyć roślinę przed mrozem. Latem zaś należy pamiętać, by ją regularnie podlewać.\nNajważniejszą czynnością w pielęgnacji Hortensji bukietowej jest jej przycinanie. Najlepiej jest robić to wczesną wiosną np. w marcu. Odmiana ta kwitnie na pędach tegorocznych, więc przyciąć należy wszystkie starsze przyrosty na wysokości dwudziestu-trzydziestu centymetrów. Możemy przyjąć, że obcinamy ją nad trzecim lub czwartym pąkiem.\nTakie przycięcie gwarantuje obfite kwitnienie i wspaniale zapobiega starzeniu się rośliny.\nHortensje bukietową łatwo rozmnożyć z zielonych sadzonek. Zabieg ten przeprowadzamy w czerwcu. Pamiętać należy, że sadzonki robimy tylko z pędów wierzchołkowych. Przycinamy 8 cm rośliny, następnie nacinamy je u podstawy. By sadzonka się ukorzeniła, niezbędny nam będzie specjalny preparat wspomagający.\nSadzonki do gruntu sadzimy wiosną lub jesienią. Wiosną pamiętać należy o tym, by miały wilgotne podłoże. Jesienią zaś musimy je odpowiednio zabezpieczyć przed chłodem.\nTags: choroby hortensji, hortensja anabelle, hortensja bukietowa, hortensja bukietowa cięcie, hortensja dębolistna, hortensja doniczkowa, hortensja drzewiasta, hortensja krzewiasta, hortensja limelight, hortensja niebieska, hortensja ogrodowa, hortensja phantom, hortensja piłkowana, hortensja pinky winky, hortensja pnąca, hortensja uprawa, hortensja vanille fraise, hortensje, hortensje bukietowe, hortensje odmiany, hortensje ogrodowe, rozmnażanie hortensji, uprawa hortensji


Przed nami organizacja Dahlie Rallye 2020 i Europa Rally 2022 | Polski Związek Motorowy\n5 sierpnia 2019 roku członkowie Głównej Komisji Caravaningu Polskiego Związku Motorowego spotkali się w Krakowie z przedstawicielami firmy Elcamp oraz Stowarzyszenia Polska Grupa Caravaningowa.\nCelem naszego spotkania było omówienie przygotowań, zakresu działań oraz wielopłaszczyznowej współpracy przed dwoma międzynarodowymi zlotami caravaningowymi, których organizatorem jest Polski Związek Motorowy.\nPierwszy z tych zlotów odbędzie się w dniach 3-6.09.2020 w Podlesicach na terenie Jury Krakowsko-Częstochowskiej. To impreza z cyklu Dahlie Rallye organizowana cyklicznie przez kraje Grupy Wyszehradzkiej. W przyszłym roku już po raz 24. Spodziewamy się przybycia około 150 załóg z Polski, Czech, Słowacji i Węgier.\nKolejne wydarzenie jest już sporo większe. To międzynarodowy zlot z cyklu Europa Rally. W 2018 roku odbył się we Włoszech, w tym roku w Chorwacji. Za rok w Słowenii, następnie Słowacja i…Polska! W czerwcu 2022 roku będziemy organizatorem tego wydarzenia w Krakowie. Tutaj spodziewamy się gości w około 350-400 camperach i przyczepach campingowych. To dość trudne i wymagające przygotowań przedsięwzięcie. Dlatego już teraz usiedliśmy do wspólnego stołu, gdzie jako organizatorzy przedstawiliśmy podstawowe ramy tego, co musimy udźwignąć, aby każdy gość od Hiszpanii po Finlandię wyjechał zadowolony z faktu, że dane mu było odwiedzić Kraków, jedno z piękniejszych miast naszego kraju. Z nadzieją podejmujemy współpracę z kolejnymi przedstawicielami z branży turystycznej w ramach partnerstwa przy organizacji Europa Rally 2022 w Krakowie. Jest już z nami Muzeum Lotnictwa w Krakowie, Urząd Miasta Kraków, Małopolska Organizacja Turystyczna, Elcamp, Stowarzyszenie Polska Grupa Caravaningowa.\nNie zamykamy drogi nikomu, kto zechce być z nami. W razie pytań prosimy o kontakt na adres caravaning@pzm.pl


Sprawdzone kosmetyki do pielęgnacji twarzy - Happy Green Life\n7 Sierpnia 2016 in Uroda 34\nDzisiaj zaprezentuję Wam odpowiedź na kolejną część wyzwania dla blogerek urodowych zorganizowanego przez www.trustedcosmetics.pl. Ta część wyzwania polega na zaprezentowaniu ulubionych kosmetyków do pielęgnacji twarzy.\nCodzienna pielęgnacja skóry twarzy odgrywa ogromną rolę w utrzymaniu jej zdrowej kondycji, a co za tym idzie pięknego wyglądu. Na zdrowy wygląd skóry wpływa wiele czynników, ale tym na który mamy największy wpływ jest codzienna jej pielęgnacja. Dobór odpowiednich dla naszej skóry kosmetyków jest kluczowy. Chciałabym podzielić się z Wami spostrzeżeniami na temat dwóch ulubionych produktów do pielęgnacji twarzy bez których nie wyobrażam sobie codziennej pielęgnacji mojej skóry.\nMoje dwa ulubione kosmetyki do pielęgnacji skóry twarzy\nTrader Joe’s Nourish Oil-Free Antioxidant Facial Moisturizer – nawilżające mleczko do twarzy\nMój totalny numer 1! Wspaniały wielofunkcyjny produkt którego używam każdego dnia i szybko nie zamienię go na żaden inny produkt. Cenię sobie minimalizm, a to mleczko stanowi cudowne połączenie kilku kosmetyków.\n★ jest kosmetykiem naturalnym (nie zawiera szkodliwych składników jak tradycyjne produkty dostępne w drogeriach)\n★ dokładnie oczyszcza skórę (świetnie sprawdza się przy demakijażu)\n★ głęboko nawilża skórę (obecnie zastępuje mi krem do twarzy)\n★ sprawdza się jako baza pod makijaż (ułatwia mi precyzyjne rozprowadzenie podkładu na twarzy)\n★ działa odżywczo na skórę (zawiera skład bogaty w witaminy i ekstrakty)\n★ regeneruje skórę (łagodzi zaczerwienienia i podrażnienia oraz sprawia, że różnego rodzaju wypryski szybciej znikają)\nOlej kokosowy z pierwszego tłoczenia – prawdziwy cud natury i wielofunkcyjny produkt\nZanim odkryłam mleczko Trader’s Joe, olej kokosowy był moim jedynym produktem do pielęgnacji twarzy. Po prostu lubię produkty których mogę używać na wiele sposobów, a do tego są naturalne i nie obciążają skóry na zasadzie, że na jedno pomagają, a na drugie szkodzą. Olej kokosowy jest jednym z tych prezentów od matki natury, które mogą pomóc naszej urodzie.\n★ niezastąpiony krem pod oczy (doskonale nawilża delikatną skórę wokół oczu)\n★ skutecznie oczyszcza skórę z wszelkich zanieczyszczeń (idealny do demakijażu, usuwa nawet najbardziej oporne na zmywanie kosmetyki)\n★ naturalny filtr przeciwsłoneczny (jeśli planujemy przebywanie na słońcu, a zależy nam na uniknięciu filtrów z agresywną chemią i konserwantami, to olej kokosowy sprawdzi się idealnie)\n★ można go stosować jako naturalną odżywkę do rzęs (wzmacnia rzęsy)\n★ preparat na wypryski (wykazuje działanie antybakteryjne, dlatego pomaga niwelować wszelkie niedoskonałości powstałe na skórze)\n–Te dwa produkty czynią cuda. Nie ma potrzeby katowania skóry wieloma produktami, których skład pozostawia zwykle wiele do życzenia. Szczerze polecam Wam mleczko Trader’s Joe i olej kokosowy, bo jednocześnie pielęgnują nie tylko urodę, ale również nasze zdrowie. Zanim je odkryłam pielęgnowałam skórę produktami które wyrządziły skórze więcej szkody niż pożytku. Dopiero teraz mogę powiedzieć, że moja skóra twarzy jest odpowiednio pielęgnowana. Wcześniej stosowałam kosmetyki których skład był przerażający, a nie byłam tego świadoma. Produkty które opisałam w tym artykule są naprawdę warte zwrócenia na nie uwagi i polecam je Wam z czystym sumieniem.\nJestem strasznie ciekawa jakie produkty do pielęgnacji twarzy są Waszymi faworytami. 🙂\nTags: MLECZKO DO TWARZY, OLEJ KOKOSOWY, PIELĘGNACJA TWARZY\nIwona Opublikowany 7 sierpnia 2016 12:29\nNie wiedziałam, że olek może być tak wielofunkcyjny. Zamierzam wypróbować. A gdzie się taki kupuje?\nthesmellofbeauty Opublikowany 7 sierpnia 2016 12:33\nOlej kokosowy można kupić m.in. w sklepie z produktami naturalnymi, w Rossmanie, nawet w sklepach spożywczych 🙂 Najważniejsze aby wybrać ten nieprzetworzony. Będzie troszkę droższy od pozostałych, ale właściwości będą dużo lepsze i naprawdę warto 🙂\nMaria Opublikowany 7 sierpnia 2016 12:32\nWyglądaja naprawdę fajnie te kosmetyki.\nthesmellofbeauty Opublikowany 7 sierpnia 2016 20:07\nFajnie wyglądają i zastosowanie też mają całkiem niezłe 🙂\nPalefaced Opublikowany 7 sierpnia 2016 12:33\nDla mniej olej kokosowy sie nie nada, bo mam cerę mieszana i włosy wysokoporowate, ktore nie lubia takich olei\nthesmellofbeauty Opublikowany 7 sierpnia 2016 20:08\nTestowałaś może olejek migdałowy? Podobno jest bardzo fajny, ale nie miałam jeszcze okazji jego wypróbowania 🙂\nPalefaced Opublikowany 8 sierpnia 2016 11:56\nDla mojej cery idealny jest Jojoba 😊😊\nthesmellofbeauty Opublikowany 8 sierpnia 2016 19:16\nNie testowałam go jeszcze, ale przy okazji na pewno to zrobię 🙂\nZielona Karuzela Opublikowany 7 sierpnia 2016 17:27\nNie słyszałam o żadnym z nich ale przyznam, że Twoja recenzja bardzo mnie do nich przekonała 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 7 sierpnia 2016 20:09\nPolecam serdecznie, może akurat coś by podpasowało i sprawdziło się tak jak w moim przypadku 🙂\nEdyta Zukowska Tymczyszyn Opublikowany 7 sierpnia 2016 20:28\nUzywam obu – REWELACJA!!! Z powodzeniem zastepuja wszystkie te produkty, ktore kupujemy bez miary, a ktore potem zalegaja gdzies w lazience.\nthesmellofbeauty Opublikowany 7 sierpnia 2016 21:09\nNa chwilę obecną nie znam chyba lepszych produktów do pielęgnacji twarzy 🙂\nRez Nor Opublikowany 8 sierpnia 2016 10:21\nKocham olej kokosowy, ale aktualnie używam oleju lnianego do pielęgnacji twarzy 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 8 sierpnia 2016 19:17\nSłyszałam, że olej lniany też jest bardzo fajny, ale na sobie jeszcze go nie testowałam 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 sierpnia 2016 18:19\nNie używałam jeszcze oleju lnianego, ale przy okazji wypróbuję na pewno 🙂\nmadeline89 Opublikowany 8 sierpnia 2016 15:05\nOlej kokosowy używam tradycyjnie do olejowania włosów, ale wypróbowałam go też do demakijażu i jak balsam.\nMogę zapytać gdzie kupujesz kosmetyki z Trader Joe’s, jeśli zamawiasz je gdzieś przez internet?\nthesmellofbeauty Opublikowany 8 sierpnia 2016 19:22\nKosmetyki z Trader Joe’s można kupić w sklepie stacjonarnym w Nowym Jorku i wysyłam po nie bratową 🙂 Z tego co wiem dostępne są też na Amazon i eBay, ale nie wiem jak jest z wysyłką do Polski 🙂\nmadeline89 Opublikowany 9 sierpnia 2016 07:23\nNie mieszkam w Polsce i widziałam je na ebay, ale ceny są znacznie wyższe niż w sklepie stacjonarnym. Miałam nadzieję, że znasz jakieś inne fajne internetowe źródło:) No nic pozostaje ładnie się uśmiechać do znajomych odwiedzających USA:)\nthesmellofbeauty Opublikowany 9 sierpnia 2016 13:01\nZastanawiam się nad ich sprowadzaniem do Polski, tylko robię obecnie rozeznanie na ile byłoby to opłacalne 🙂\nmadeline89 Opublikowany 9 sierpnia 2016 13:38\nKoniecznie daj znać jak się na to zdecydujesz 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 9 sierpnia 2016 17:35\nNie ma sprawy, na pewno dam znać 🙂\nSabrina Cosmetics Opublikowany 11 sierpnia 2016 14:51\nOstatnio zakupiłam naturalny olej kokosowy w celu smażenia, jednak nie sądziłam że ma aż tyle dobroczynnych właściwości kosmetycznych. Na pewno będę go używać zastępując drogeryjne filtry napchane chemią 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 sierpnia 2016 18:20\nJak sprawuje się w celu smażenia? Bo przetestowałam chyba wszystkie jego właściwości kosmetyczne, a o kuchennych jakoś zawsze zapominam 🙂\nSabrina Cosmetics Opublikowany 11 sierpnia 2016 22:06\nPowiem Ci, że sprawuje się bardzo dobrze. Może olej trochę bardziej wsiąka do potrawy, ale za to wytrzymuje tą dużą tempetarurę w porównaniu do zwykłych oleji 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 12 sierpnia 2016 11:54\nCiekawa sprawa, koniecznie będę musiała wypróbować 🙂 Wiem, że moja bratowa daje synkowi łyżeczkę oleju kokosowego przed posiłkiem na lepsze trawienie 😛\nSabrina Cosmetics Opublikowany 12 sierpnia 2016 12:30\nTo widzę, że ma kolejne właściwości. Nie słyszałam, że po nim ma się lepsze trawienie 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 12 sierpnia 2016 17:03\nTo chyba jeden z najbardziej uniwersalnych produktów, a co najważniejsze w pełni naturalny 🙂\nSabrina Cosmetics Opublikowany 12 sierpnia 2016 22:06\nPięknem Oczarowana Opublikowany 11 sierpnia 2016 16:41\nOlej kokosowy używam do olejowania włosów 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 sierpnia 2016 18:21\nJa też! 🙂 Włosy wyglądają o niebo lepiej niż wcześniej 🙂\nPanna Migootka Opublikowany 18 sierpnia 2016 14:50\nBardzo lubię kosmetyki naturalne. Pod oczy świetnie mi się sprawdza masło shea lub kakaowe.\nthesmellofbeauty Opublikowany 18 sierpnia 2016 19:46\nJa również uwielbiam kosmetyki naturalne 🙂 Planuję wypróbować masło shea, bo słyszałam o nim wiele dobrego 🙂\nMatkaPatka Opublikowany 24 września 2016 13:55\nJa uwielbiam olej kokosowy, ma bardzo szerokie zastosowanie. Używam go do nawilżania włosów, demakijażu i jako balsamu do ciała. Naprawdę daje świetny efekt.\nthesmellofbeauty Opublikowany 26 września 2016 09:33\nTo prawda, olej kokosowy jest wspaniały 🙂 Robi wiele dobrego dla naszej urody i zdrowia 🙂


ZIELONA GÓRA: Kask, ochraniacze i do przodu! Tak szkolą się pasjonaci deskorolki - wZielonej.pl\nHome/Informacje/ZIELONA GÓRA:/Kask, ochraniacze i do przodu! Tak szkolą się pasjonaci deskorolki\n„W chacie nie zamulacie!” to dewiza akcji „Kaczy Hood”, która w tym tygodniu odbywa się na boisku przy ulicy Okulickiego. I rzeczywiście, młodzi zielonogórzanie chętnie wychodzą z domu, by wziąć udział w warsztatach tańca hip hop czy nauczyć się jazdy na deskorolce. Pomagają im doświadczeni instruktorzy.\nZajęcia cieszą się dużym zainteresowaniem. Na same warsztaty z mistrzem deskorolki, Rafałem Rembowskim, jest zapisanych 30 osób.\nMamy tutaj trzy grupy – dwie grupy podstawowe, gdzie uczymy się totalnie od zera i jedną grupę, w której mamy miks poziomu średniego i średniozaawansowanego. Polecam jazdę w ochraniaczach, koniecznie w kasku – wiadomo. Po pierwsze, jest to kwestia bezpieczeństwa, po drugie – komfortu. Kiedy wiemy, że możemy bezpiecznie się wywrócić, podejmujemy więcej ryzyka i szybciej się uczymy w krótszym czasie. Czyli na przykład przez tę godzinę jazdy grupowej dzieciaki uczą się wszystkich podstaw od zera. Wiedzą, że po godzinie mają podstawy, które mogą powtarzać w domu i przełożyć na jazdę na przykład po alejce czy na skateparku.\nDla niektórych dzieciaków technika jazdy i triki na desce są nowością, inni uczestnicy warsztatów jeździli wcześniej na tzw. fiszkach, czyli wąskich deskach w kształcie ryby. Każdemu zajęcia sprawiają jednak ogromną frajdę.\nWarsztaty w ramach projektu „Kaczy Hood” odbywają się między godziną 10:30 a 17:00. Ostatnim dniem zajęć będzie piątek.\nbeatbox graffiti hip-hop jazda na deskorolce Kaczy Hood Rafał Rembowski warsztaty


- Zapisy do Ligi Deblowej Elite Sport Club !\nZapisy do Ligi Deblowej Elite Sport Club !\nLiga deblowa Elite Sport Club\nZapraszamy do zapisów do pierwszej ligi deblowej w Szczecinie.\nData rozpoczęcia rozgrywek 15-05-2014, data zakończenia 01-11-2015.\nWpisowe wynosi 50 zł od pary, zgłoszenia przesyłamy mailem na adres: krzysztof@elitesportclub.pl lub smsem pod numer 797-292-243.\nPierwsze zgłoszenia przyjmujemy do końca maja, nowe pary które będą chciały dopisać się do ligi w trakcie jej trwania automatycznie dopisywane są na ostatnie miejsce w tabeli.\nWysyłając zgłoszenie do ligi prosimy o podanie imienia i nazwiska , numerów telefonu oraz adresów mailowych. Wszyscy uczestnicy zgadzają się na przetwarzania danych osobowych potrzebnych do przekazania kontaktów dla pozostałych uczestników ligi ESC. Kwota z wpisowego zostanie przeznaczona na turniej zakończenia ligi oraz nagrody dla najlepszych trzech par.\nW lidze ESC każdy mecz rozgrywany do dwóch setów, bez przewag natomiast trzeci set to supertiebreak do 10 punktów.\nPary znajdujące się w tabeli grają każdy z każdym, o pozycji w tabeli decyduje ilość wygranych meczy lub stosunek wygranych gemów do przegranych. Każda para ma możliwość wyzwać przeciwnika 2 razy, za wygrany pojedynek przydzielamy 2 punkty, za przegrany 1 natomiast za krecz lub unikanie rozegrania odejmujemy 2 punkty.\nWyniki zakończonych spotkań muszą być wysłane smsem na nr 797-292-243 do 24 h po zakończeniu meczu ( wynik podaje para przegrana ).\nW lidze nie mogą brać udziału zawodnicy który są na aktualnych listach PZT lub skończyli grać w 3 letnim odstępie czasowym od daty rozpoczęcia ligi ESC.\nWszystkie pary mają obowiązek zagrać z pozostałymi ligowcami minimum raz, kupno piłek na mecze odpowiada para wyzywająca.\nSugerowane modele piłek którymi powinni się rozgrywać pojedynki ( organizator ligi dopuszcza możliwość rozegrania meczy innymi modelami piłek, pod warunkiem obopólnej zgody ):\nTretorn Serie Plus Control\nPrince NX Tour\nDla uczestników ligi zostaną założone konta z samodzielną możliwością rezerwacji kortu, loginy oraz hasła zostaną przesłane mailem. Wszyscy uczestnicy ligi ESC otrzymają niższą cenę na wynajem kortów na ligowe spotkania.\n1.Uwagi dotyczące organizacji, problemów z rozegraniem pojedynków ligowcy zgłaszają bezpośrednio do managera klubu Krzysztofa Bratkowskiego.\n2.Organizator zastrzega sobie możliwość nie przyjęcia zgłoszenia, lub wyproszenia z ligi pary która będzie utrudniała płynne funkcjonowanie ligi.


Watykan: To już dwa lata… - Europejski Informator Lotniczy => Air-Europa.pl\nWatykan: To już dwa lata…\n2 kwietnia o 21.37 zmarł papież Jan Paweł II. Niebawem drugą rocznicę jego śmierci będą upamiętniać tysiące pielgrzymów na Placu Świętego Piotra w Rzymie. Wśród nich znajdzie się spora liczba Polaków. Organizowanie wyjazdu warto zacząć już dziś. Podpowiadamy w jaki sposób dostać się do Rzymu z pomocą tanich linii lotniczych. Liniami Centralwings z Warszawy do Rzymu można lecieć 30 marca, ale cena biletu wynosi 159 zł w jedną stronę, więc może lepiej polecieć dwa dni wcześniej i za bilet zapłacić tylko 19 zł.\nNiestety powrót to już wydatek uszczuplający nasz portfel aż o 489 zł. Za całą podróż w dniach 28 marca – 4 kwietnia zapłacimy zatem 742 zł (po doliczeniu podatków i opłat lotniskowych).\nCentralwings oferuje także loty z Gdańska. Tutaj za podróż w czwartek 29 marca zapłacimy 19 zł plus opłaty. Bilet powrotny 3 kwietnia kosztuje 159 zł, a całą wyprawa będzie kosztować 412 zł, czyli mniej niż sam bilet z Rzymu do Warszawy.\nKrakowianie także mogą kupić bilety do Rzymu za 19 zł na lot 30 marca. Najtańszy bilet powrotny można rezerwować na loty 6 kwietnia za 199 zł. Cała podróż to wydatek 452 zł.\nDo Rzymu Centralwingsem możemy wybrać się także z Łodzi. Tutaj cena biletu na 30 marca wynosi 79 zł, a powrotny 4 kwietnia kosztuje 159 zł. Po doliczeniu podatków i opłat lotniskowych podróż w obie strony kosztuje 472 zł.\nOstatnim miastem w siatce połączeń Centralwings do Rzymu jest Wrocław. Także wrocławianie mogą nabywać bilety do stolicy Włoch w cenie 19 zł. Bilet powrotny kosztuje już niestety znacznie drożej, ale i tak jest to 159 zł. Podobnie zatem jak mieszkańcy Trójmiasta, podróżni z Dolnego Śląska zapłacą za lot w obie strony 412 zł.\nLinia WizzAir oferuje tylko jedno połączenie z Rzymem na lotnisko Ciampino. Możemy tam polecieć z Katowic kupując bilet w promocyjnej cenie 0 zł na 28 marca. Oczywiście, tylko umownie, ponieważ trzeba doliczyć podatki i opłaty lotniskowe. Powrót kosztuje 199 zł, ale mimo to cała podróż to wydatek zaledwie 383 zł. Szkoda, że WizzAir nie ma w swoim rozkładzie więcej połączeń do Rzymu.\nOstatnią z tanich linii oferujących loty do stolicy Italii jest SkyEurope. Niestety na przełomie marca i kwietnia nie ma dostępnych biletów z Gliwic, Katowic i Warszawy, mimo że te miasta figurują w siatce połączeń przewoźnika.\nMożna natomiast polecieć z Krakowa i do tego w promocji. Decydując się na sobotni lot (31 marca) zapłacimy tylko 7 groszy za sam bilet. Po doliczeniu rozmaitych opłat, okazuje się, że lot kosztuje o ok. 80 zł więcej. Mimo wszystko gra jest warta świeczki, ponieważ za mniej niż 100 zł możemy polecieć z Krakowa do Rzymu. Gorzej niestety z powrotem. W tym wypadku, lot w środę 4 kwietnia kosztuje aż 343 zł, czyli niemal tyle co podróż z WizzAir w dwie strony. Lecąc SkyEurope w obie strony zapłacimy 515 zł.\nRzym to nie Londyn czy Dublin, gdzie możemy latać niemal codziennie, z prawie każdego lotniska w Polsce. A szkoda, ponieważ wiele osób będzie szukało możliwości niedrogiej podróży na obchody rocznicowe śmierci Jana Pawła II. Warto pamiętać, że przecież nie musimy decydować się na lot w dwie strony tym z tym samym przewoźnikiem. To ważne, bo pula atrakcyjnych cenowo biletów będzie topniała w zastraszającym tempie. I może się np. okazać, że do Rzymu owszem, polecimy w wybranym dniu, ale gorzej będzie z lotem powrotnym.\nMożna zatem wybrać się w jedną stronę lotem SkyEurope z Krakowa za 0,07 zł (w rzeczywistości niecałe 87 zł), a wrócić z WizzAir do Katowic (to przecież tylko 70 km od Krakowa) 2 lub 4 kwietnia. W pierwszym przypadku, będzie to dzień rocznicy śmierci Papieża, więc nie każdy będzie chętny opuszczać Rzym w takiej chwili. Co prawda start samolotu przewidziany jest na 13.15, ale trochę czasu trzeba zarezerwować na dojazd na lotnisko. Lot do Katowic kosztuje ok. 224 zł. Druga opcja, lot 4 kwietnia, jest droższa, cena wynosi ok. 312 zł.\nZ kolei decydując się na opcję w jedną stronę z WizzAir (loty z Katowic) możemy skorzystać z wyjątkowo atrakcyjnych ofert cenowych. Bilety na 28 marca, 30 marca oraz 1 kwietnia kosztują odpowiednio: 0, 79 oraz 19 zł. Oznacza to tyle, że w rzeczywistości za lot zapłacimy 75, 192 oraz 132 zł. Niestety w przypadku wszystkich przewoźników znacznie droższe są loty z Rzymu do polskich miast.\nNa koniec jeszcze jedna porada. Bilety na loty Centralwings zwykle zawierają opcję ubezpieczenia bagażu, której cena uzależniona jest od liczby dni przewidzianych na pobyt za granicą. Dla przykładu, bilet za 19 zł 28 marca po doliczeniu opłat, podatków i ubezpieczenia kosztuje w rzeczywistości aż 166 zł. Na szczęście można tę sumę zmniejszyć rezygnując z polisy. Dzięki temu udaje się zaoszczędzić ok. 50 zł.\nLinie lotnicze jeszcze w styczniu nie oferowały specjalnych lotów na obchody rocznicowe związane ze śmiercią Jana Pawła II. Niewykluczone jednak, że wraz ze zwiększającym się zainteresowaniem podróżnych takie oferty niebawem zaczną się pojawiać. Warto więc mieć oczy i uszy szeroko otwarte żeby nie przegapić atrakcyjnych ofert. O podróży trzeba też pomyśleć odpowiednio wcześniej, żeby gonitwa za biletami nie przesłoniła tego co najważniejsze.\nCeny biletów aktualne na dzień 23 stycznia 2007 r.\nWizyt: 11 963


Narzędzie marketingu online zwane blogiem\nProjektowanie stron internetowych dla małych firm\nW związku z tym, że jest to bardzo popularna forma reklamy, nie ma co ukrywać, że jest to bardzo popularna forma reklamy. Nie należy się martwić: kompleksowe oprogramowanie sklepu internetowego zawsze będzie utrzymywać wszystkie specjalistyczne czary starannie odpowiedzialny za ekran, więc nie musisz się martwić o to. All you need to do is actually decide […]\nKatalogi postów na blogu dla zwycięstwa Twojego bloga\nNie jest to z pewnością takie proste, aby Twój blog internetowy wygenerował kredyt – musi on najpierw wygenerować dużą liczbę wyświetleń. W związku z tym, że nie jest to możliwe, nie ma co się zastanawiać nad tym, w jaki sposób to zrobić. Jednym z najczęstszych sposobów wykonywania tego jest katalogi stron blogów. W tym celu […]\nNudne taktyki wykopowe dzięki tym sprytnym wskazówkom z zakresu marketingu internetowego\nMasz przedmiot, który chcesz sprzedać w Internecie. Niewątpliwie z pewnością znajdziesz setki klientów spośród milionów, którzy eksplorują sieć. Wpisujesz swoją rzecz na listę. W ten sposób można zdobyć osoby, które chcą dołączyć do listy mailingowej. Jeśli prowadzisz bloga o instruktażu psa, możesz dać odwiedzającym, swoje 20 najlepszych pomysłów na szkolenie szczeniaków, jeśli dadzą Ci swój […]\nPrawidłowa strategia w kierunku ustawień miejsc dla współpracowników\nWiększość pracowników w tej branży pracuje w czystych, wygodnych warunkach w terminalach nadawczych i warsztatach. Niektórzy pracownicy zajmują się opracowywaniem programów i transmisją, podczas gdy inni pracują w marketingu, sprzedaży, promocji, a także reklamie i marketingu. W związku z tym, że w przypadku, gdy w grę wchodzi praca na etacie, nie ma możliwości, aby nie […]\nWłaściwa strategia w kierunku ustawień lokalizacji partnerów\nWiększość pracowników w tej dziedzinie pracuje w dobrze utrzymanych, komfortowych pomieszczeniach w terminalach nadawczych i studiach. Niektórzy pracownicy zajmują się tworzeniem programów, inni zaś marketingiem, zakupami, promocjami i reklamą. W związku z tym, że w przypadku, gdy w grę wchodzi praca na etacie, nie ma możliwości, aby była to praca na etacie. W związku z […]\nCanva w Twoim Blogu\nWiodący dostawca okiennych filmów wideo i znany muzyk kierujący pojazdem Headlines Myśląc o nowościach motoryzacyjnych, nie spodziewasz się, że będziesz miał do czynienia z popularnym muzykiem. Niemniej jednak, niedawna informacja prasowa o samochodach miała właśnie taki charakter. W związku z tym, że na rynku jest wiele firm, które zajmują się produkcją i dystrybucją samochodów, nie […]\nKomponenty reklamy i marketingu postów na blogu\nNie ma co ukrywać, że jest to bardzo trudne. Jeśli jest to rzeczywiście przypadek, musisz zacząć od strony blogu, a także po prostu dziennikarstwo w nim znaleźć to, co jest jak. Podczas gdy odkrywasz wszystkie dotyczące aspektów reklamy weblog, jesteś rzeczywiście będzie odkryć, że opinie na blogu są rzeczywiście podobnie niesamowicie kluczowym aspektem reklamy weblog […]\nReklama i marketing strony internetowej\nUżywanie list e-mailowych do promocji strony internetowej Jak już wspomniałem, potencjalny klient może potrzebować kilku okazji, aby zacząć Ci ufać. Wspaniałą metodą utrzymywania kontaktu jest lista e-mailowa. Dzięki podaniu informacji, które klient może uznać za praktyczne, oferujesz mu rozwiązanie, które ma wartość rynkową. W związku z tym, że nie jest to możliwe, nie ma co […]\nZmień nudne strategie dzięki tym sprytnym koncepcjom marketingu online\nMasz produkt, który chcesz sprzedać w sieci. Niewątpliwie z pewnością odkryjesz setki klientów wśród milionów, którzy przeglądają strony internetowe. Zauważasz swoją rzecz. Zapewnij coś wartościowego, aby skłonić ludzi do zapisania się na listę e-mailową. Jeśli zarządzasz blogiem dotyczącym instruktażu zwierząt, możesz łatwo wykorzystać widzów, swoje najlepsze 20 sugestii dotyczących szkolenia psów szczeniąt, gdy zaoferują Ci […]\nJeśli chodzi o mądre inwestowanie, wszystkie informacje ze świata są aktualizacjami Forex\nInwestorzy walutowi rozumieją, że jednym z atutów tego obszaru jest fakt, że rynek forex działa 24 godziny na dobę, 5 i pół raza w tygodniu. W związku z tym, że rynek ten działa przez 24 godziny na dobę, należy pamiętać o tym, że stale pojawiają się na nim nowe informacje. Przy tak dużej ilości informacji […]


Seat Ibiza -wygodny kompakt z doskonałą techniką\nW ciągu ostatnich kilku lat na rynku motoryzacyjnym pojawiło się wiele nowoczesnych rozwiązań - od nowoczesnych silników, aż po multimedia oraz nowoczesne systemy bezpieczeństwa i wsparcia kierowców. Dla klientów salonów samochodowych najważniejsze jest to, że wyposażenie, stosowane przez wiele lat tylko w autach premium, trafia obecnie na listy wyposażenia pojazdów klasy B i kompakt.\nSeat Ibiza jest tego najlepszym przykładem. Czwarta generacja jednego z flagowych modeli hiszpańskiego producenta może pochwalić się zastosowaniem szeregu nowoczesnych technologii. Dotyczą one systemów bezpieczeństwa, systemów wsparcia kierowcy i napędu auta. Od niego zaczniemy.\nDoskonała technika w dziedzinie napędów\nFirmy wchodzące w skład koncernu Volkswagen korzystają z technologii opracowanych przez niemieckich inżynierów. Dotyczy to także napędów. W ostatnich latach w Europie furorę robią nowoczesne silniki budowane w zgodzie z zasadami downsizingu, który polega na zmniejszaniu pojemności i stosowaniu innych rozwiązań, takich jak bezpośrednio wtrysk paliwa, zmienne fazy rozrządu, turbodoładowanie o zmiennej geometrii i maksymalne wykorzystanie mocy silnika. Volkswagen odniósł wielki sukces z jednostkami benzynowymi z rodziny TSI. Ale firma poszła za ciosem i wprowadziła do linii najnowsze jednostki Eco TSI, które pomimo bardzo dużej mocy, są niezwykle oszczędne.\nPrzykładem może być silnik 1.4 Eco TSI montowany pod maską Seata Ibizy IV. Jednostka zapewnia świetną dynamikę, auto rozpędza się do setki w niecałe osiem sekund. Na uwagę zasługuje także bardzo niskie spalanie - średnio 4,8 l/100 km. W mieście samochód spala około 6 l/100 km, w trasie - tylko 4,1 l/100 km.\nDodatkowo auto w wersji z tym silnikiem wykorzystuje także układ Start Stop, który zmniejsza spalanie podczas jazdy po mieście. Spójrzmy jak to działa. Po zatrzymaniu się i wrzuceniu biegu na luz, układ automatycznie wyłącza silnik. Po wciśnięciu pedału sprzęgła, układ ponownie uruchamia jednostkę napędową.\nDoskonała technika w dziedzinie bezpieczeństwa\nAuto wyposażone jest w szereg nowoczesnych systemów wspierających kierowcę w codziennej jeździe. To na przykład układ ostrzegający innych użytkowników drogi o gwałtownym hamowaniu, system wspomagania nagłego hamowania EBA, system kontroli trakcji, automatyczny hamulec pokolizyjny, czy też asystent zapobiegający staczaniu się auta podczas ruszania pod górę. Ibiza może być także wyposażona w system wykrywania zmęczenia kierowcy, szczególnie przydatny tym osobom, które pokonują dalekie trasy.\nNowoczesne technologie we wnętrzu kabiny\nSeat Ibiza może mieć na pokładzie także nowoczesne systemy multimedialne. Standardowy Media System Touch wykorzystuje ekran dotykowy o przekątnej pięciu cali. Sercem Media System Plus jest ekran o przekątnej 6.5 cala. Ekran pozwala na korzystanie z nowoczesnej nawigacji. Dzięki niemu można także obsługiwać radio i odtwarzacz (odtwarzający nowoczesne formaty MP3 i WMA), a także przeglądać multimedia z telefonu. Ibiza może być także wyposażona w wielofunkcyjną kierownicę, która pozwala kierowcy na sterowanie radiem i telefonem komórkowym bez potrzeby odrywania rąk od kierownicy i wzroku od drogi.\nSeat Ibiza z szeregiem nowoczesnych technologii na pokładzie czeka na klientów w salonie Świtoń Paczkowski w Zielonej Górze.\nKomfort klasy TIR Transport spedycyjny to potężna...


Microsoft nie żartował z rezygnowania ze standardów | CHIP\n5 sierpnia 2014 11 komentarzy\nOd czasu dziewiątego Internet Explorera, Microsoft zmienił znacząco swoje podejście do przeglądarek internetowych. Stał się wielkim obrońcą standardów W3C, które niegdyś sam ignorował. Faktycznie, Internet Explorer stał się aplikacją zgodną z rynkowymi standardami. Mimo tego, nie wszystkie witryny internetowe, zwłaszcza te mobilne, wyświetlały się poprawnie w tej przeglądarce. Dlaczego tak się dzieje?\nOtóż deweloperzy webowi, mając świadomość że na rynku mobilnym dominują iOS i Android, zaczęli optymalizować swoje mobilne witryny internetowe nie pod wyznaczone standardy, a pod silnik WebKit, który jest wykorzystywany w przeglądarkach obu tych systemów. Innymi słowy, sytuacja wygląda podobnie jak w dawnych czasach, kiedy to Internet Explorer rządził w Internecie. Tylko tym razem witryny nie są optymalizowane pod microsoftowego Tridenta, a pod apple’owskiego WebKita.\nDlatego też Microsoft składa broń i modyfikuje swoją przeglądarkę tak, by „oszukiwała” witryny, że również działa w oparciu o WebKita i by realizowała jego niestandardowe funkcje. Nowy Internet Explorer w Windows Phone 8.1 Update 1 przedstawia się jako\nMozilla/5.0 (Mobile; Windows Phone 8.1; Android 4.0; ARM; Trident/7.0; Touch; rv:11.0; IEMobile/11.0; NOKIA; Lumia 930) like iPhone OS 7_0_3 Mac OS X AppleWebKit/537 (KHTML, like Gecko) Mobile Safari/537.\nEfekty widać chociażby na Gmailu, który wykrywając „oszukiwanego WebKita” zaczyna wyglądać i działać dużo lepiej, niż na dokładnie tej samej przeglądarce przedstawiającej się jako mobilny Internet Explorer 11.\nProgramy i systemy Smartfony i tablety aplikacje Apple Microsoft przeglądarki smartfony systemy operacyjne tablety


Zdzisław Najder – Jerzy Turowicz\n31 marca 2021 21 maja 2016\n„Tygodnik Powszechny” czytałem stale od 1947 roku. Początkowo nie zdawałem sobie sprawy z różnicy między „Tygodnikiem Powszechnym” a „Tygodnikiem Warszawskim”, który też mi się podobał. Wydawało mi się, że jedni i drudzy nie popierają istniejącej władzy, i tyle. Dopiero, gdy redaktorów „Warszawskiego” aresztowano we wrześniu 1948 roku, uświadomiłem sobie, że sytuacja jest bardziej złożona, że są stopnie i odmiany dezaprobaty dla tego, co się dzieje.\nNie pamiętam już jak – chyba na Mokotowskiej, w redakcji „Słowa Powszechnego”, a może w „Dziś i Jutro” – poznałem Jana Pawła Gawlika, krakowskiego krytyka teatralnego, pisującego w „Tygodniku”. On z kolei przedstawił mnie swojemu przyjacielowi, Tadeuszowi Chrzanowskiemu, historykowi sztuki, który później stał się na długo jednym z moich najbliższych przyjaciół. Ded – tak go nazywaliśmy – był człowiekiem ogromnie towarzyskim. Przez niego poznałem najpierw Kisiela, potem Jacka Woźniakowskiego (byliśmy obaj na zjeździe polonistów we Wrocławiu w listopadzie 1947 roku), i tak zbliżyłem się do „Tygodnika”.\nZa zachętą Januszka Odrowąż-Pieniążka, kolegi z pierwszego roku polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim, próbowałem pisać. Najpierw w dodatku młodzieżowym do „Słowa Powszechnego” (którego nie uważaliśmy za pismo „reżimowe”), potem do, także paxowskiego, „Dziś i Jutro”. Psychicznie naturalnym miejscem druku było dla nas pismo z Wiślnej. Zadebiutowałem jednak, wraz z Januszem i innymi kolegami z warszawskiej polonistyki (to była jedna paczka: Włodzimierz Kołodziejski, Janusz Odrowąż-Pieniążek, Marek Skwarnicki, Irena Stasiewiczówna – grupa niezorganizowana, ale było nas widać), na początku lat 50. właśnie w pismach paxowskich, które były blisko, były mniej wymagające i gdzie można było podpisywać teksty własnym nazwiskiem. W „Tygodniku” czy w jezuickim „Przeglądzie Powszechnym” mogliśmy pisać tylko pod pseudonimami, ponieważ publikowanie tam pod nazwiskiem groziło poważnymi konsekwencjami. Zasięgaliśmy zresztą w tych sprawach rady Jacka Woźniakowskiego, który był nam najbliższy wiekowo, i Kisiela, który był nam mentorem.\nNasze pisanie do „Dziś i Jutro” skończyło się w 1951 roku wielką awanturą, podczas której, po wygłoszeniu naszych poglądów na temat zaangażowania katolików w przemiany ustrojowe w Polsce, moi koledzy i ja usłyszeliśmy od Bolesława Piaseckiego, że jesteśmy dwulicowymi wstecznikami. Przez jakiś czas kontynuowaliśmy pisanie dla „Tygodnika Powszechnego”. Jeszcze zdążyłem napisać olbrzymi tekst o Conradzie, jako Bogusław Grodzicki, ale w drugiej połowie 1952 roku Wacław Sadkowski, który sam ogłaszał w „Tygodniku” teksty krytyczno-literackie jako Wacław Rola, zdemaskował mój i kolegów pseudonimy. Bez podania przyczyn skreślono nas z listy studentów polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Przypuszczałem, co jest przyczyną odebrania nam indeksów, ale mimo to, wraz z innymi wyrzuconymi, odwoływałem się od tej decyzji do ministra szkolnictwa wyższego, Adama Rapackiego. Podczas własnej „audiencji” (minister każdego z nas przyjmował osobno) powiedziałem, że zdaję sobie sprawę, jaka jest przyczyna mojego usunięcia z uczelni, choć nikt nie chce się do tego przyznać. Rapacki popatrzył na mnie, jak mi się wydawało, z politowaniem, ale odpowiedzi nie usłyszałem.\nPół roku później dostałem posadę w Instytucie Badań Literackich. Domyślam się, że spotkało mnie to dzięki interwencji prof. Juliana Krzyżanowskiego u szefa IBL-u, prof. Stefana Żółkiewskiego. Ponieważ pracownicy Instytutu mieli obowiązek posiadać tytuł co najmniej magistra, za jakiś czas zostałem skierowany do ukończenia uczelni. Dla mnie afera rozeszła się więc szczęśliwie po kościach, ale tymczasem „Tygodnik” został zamknięty.\nNim jednak ja i koledzy przymusowo rozstaliśmy się z pismem, bywaliśmy w redakcji – wtedy poznałem Jerzego Turowicza. Z tamtego okresu pamiętam też korespondencję z Zofią Starowieyską-Morstinową, która czytała starannie, co nadsyłali młodzi ludzie i reagowała na to, pisząc listy do autorów, także do mnie. Sporo się od niej nauczyłem. To była redakcja współpracująca z czytelnikami i autorami. Z panią Starowieyską-Morstinową i Jackiem Woźniakowskim, z którym się zaprzyjaźniłem, miałem wówczas najbliższe w „Tygodniku” stosunki.\nPamiętam rozmowę z Pawłem Jasienicą (nie był już wówczas redaktorem „Tygodnika”, ale wciąż do niego pisywał), w bramie PAX-u na Mokotowskiej. A Jasienica był wówczas dla mnie i moich kolegów autorytetem i ze względu na to, co pisał, i ze względu na legendę. Powiedział: „Młodzi przyjaciele, musicie zdać sobie sprawę z tego, że Amerykanie przegrali walkę o świat. Musimy się z tym pogodzić i jakieś wnioski wyciągnąć”. Trochę to było jak zimna woda za kołnierz, bo ani ja, ani np. Zbyszek Herbert, z którym się przyjaźniłem, nie myśleliśmy o przyszłości w takich kategoriach. Pragmatyzm mógł nas prostą drogą doprowadzić do koniunkturalizmu, a my po prostu nie chcieliśmy brać udziału w kłamstwie. O przyszłości myśleliśmy w kategoriach czysto prywatnych, np. marzyliśmy, że jak będziemy bogaci, to sobie kupimy wyspę Krowa na Wigrach… Natomiast pisanie dla „Tygodnika Powszechnego” było w latach 50. jakimś schronieniem, ucieczką od realiów geopolityki.\nMoże z racji tego, co powiedziałem, osobą dla mnie najdalszą w sensie ideowym był w „Tygodniku” Stanisław Stomma. Nie zgadzałem się z nim w ocenie historii, np. powstania styczniowego, inaczej widziałem stosunki z Niemcami. Był właśnie zbyt pragmatyczny, brał aktualną geopolitykę ze śmiertelną powagą.\nPodczas wizyt w redakcji „Tygodnika” poznałem też Józefa Mariana Święcickiego, zwanego Święciszonem, i Antoniego Gołubiewa, z którym połączyły mnie zainteresowania conradowskie. Byłem nawet u niego dwa razy w mieszkaniu przy Jaskółczej. Bywałem też (a nawet nocowałem) u Chrzanowskiego i czasem u Woźniakowskich. Pamiętam, że u Mai i Jacka kładliśmy się spać pokotem, bo mieszkanie mieli raczej ciasnawe, tak że znalazłem się obok ich maleńkiego wówczas synka, Henryka. „Tylko nam go nie zgnieć” – usłyszałem od Mai, gdy go kładła obok.\nW latach pierwszego „Tygodnika” moje kontakty z Jerzym nie były zbyt intensywne, bo pisywałem artykuły czysto literackie. Czasami widywaliśmy się w Warszawie przy okazji jego przyjazdów. Współczułem mu konieczności spełniania oficjalnych wymogów, udawania.\nPamiętam, że na początku 1953 roku, kiedy napisałem jakiś tekst wychodzący poza literaturę, spotkany Turowicz powiedział mi, że mój artykuł „poległ”, oczywiście w walce z cenzurą. Z czym się wtedy wychyliłem, nie przypominam sobie. Z kolei po 1956 roku napisałem jeden, może dwa teksty dla „Tygodnika”, a potem brakowało już czasu, bo zająłem się głównie pracą naukową.\nW drugiej połowie lat 70., kiedy zajmowałem się Polskim Porozumieniem Niepodległościowym, chyba nie rozmawiałem z Turowiczem o żadnych tekstach dla nas, choć zamówiłem opracowania i u Jacka Woźniakowskiego, i u Tadeusza Mazowieckiego. Chyba nawet o PPN z Jerzym nie rozmawiałem. Ponieważ moją główną osobą kontaktową w „Tygodniku” był wówczas Jan Józef Szczepański, jeden z naszej kierowniczej czwórki, byłem zdania, że jeżeli Jaś zechce powiedzieć o tej inicjatywie Jerzemu, sam wyjaśni, co robimy i o co nam chodzi. I o ile wiem, tak było. W sumie konspiracja to konspiracja, obowiązuje podział pracy.\nW latach 80. różnice między mną i Jerzym były zwykle taktyczne, nie ideologiczne. Przyjąłem, że Turowicz obrał taką strategię i tyle. Nigdy nie podważałem uczciwości środowiska „Tygodnika”, ale swoją rolę wyobrażałem sobie inaczej, bo działałem w podziemiu a teksty polityczne ogłaszałem zagranicą. Jednakże przykro wspominam szok, jakim była dla mnie lektura ogłoszonego w „Tygodniku” listu z 22 września 1981 roku, podpisanego przez trzydziestu pięciu luminarzy polskiego życia kulturalnego i naukowego, którzy w imieniu „narodu polskiego” powtarzali zapewnienie (zwrócił mi na nie uwagę Aleksander Gieysztor, który – podobnie jak Jan Parandowski – podpisu odmówił) o trwałości i dobrowolności naszego sojuszu z ZSRR. List podpisał i Turowicz, i Jaś Szczepański. Zadzwoniłem do Jasia z pytaniem, jak mógł coś takiego podpisać. „Nawet dobrze nie wiem, co podpisałem” – usłyszałem zdumiony. „Ale dzwonił Stefan Bratkowski, mówił że sytuacja jest dramatyczna, że trzeba coś zrobić, więc podpisałem”. Oburzyła mnie ta lekkość w składaniu podpisów i w obiecywaniu wierności zobowiązaniom sprzecznym z niepodległą Polską. Takie państwowe zaprzaństwo z powodu strachu przed Wielkim Bratem.\nMoje poglądy na to, jak daleko można pójść na kompromis, a zwłaszcza, co wolno zadeklarować, bywały więc inne, niż wówczas obowiązujące w „Tygodniku”, ale to było jasne, więc kiedy się spotykaliśmy, niekoniecznie musieliśmy o tym rozmawiać. Nigdy nie starłem się z Jerzym frontalnie, nie zapytałem wprost, dlaczego coś takiego podpisuje i drukuje, ale wątpliwości, co do linii „Tygodnika” miewałem, także i przed Solidarnością. Czasem o tym rozmawiałem z Jerzym i Jackiem Woźniakowskim, ale nie wtrącając się zanadto w to, co robią, bo to oni jednak ponosili odpowiedzialność za pisma i wydawnictwo. Dawałem jednak do zrozumienia, że nie jestem tak elastyczny. Trochę nad tym bolałem z Janem Józefem, który też nie był „rozciągliwy”, chociaż zdarzało się, że szedł na jakieś taktyczne ustępstwa. Pamiętam, że na ugodowość i minimalizm Znakowego środowiska złościł się także Władek Bartoszewski, który dopiero ex post zrobił się bardziej pobłażliwy. Ja byłem sztywny od zawsze.\nNie zgadzałem się też z Jerzym w innych sprawach, choćby w ocenie „Zniewolonego umysłu” Czesława Miłosza. Jerzy był zresztą niesłychanie tolerancyjny wobec wielu wypowiedzi Czesława. Niestety, nigdy nie miałem z Jerzym jakiejś zasadniczej rozmowy na temat różnic poglądów między nami.\nMiewałem takie z Kisielem, nawet ostre. Widywałem go dość często, mimo różnic poglądów mieliśmy do siebie pełne zaufanie. Pamiętam, jak go kiedyś wywabiłem na ulicę pod ich domem na Szucha w Warszawie – bo w mieszkaniu, gdzie był z pewnością podsłuch, zaczął zbyt swobodnie gadać. Na ulicy się złościł, tupał nogami w szeleszczące liście i powtarzał, że jesteśmy szaleni, jeżeli nie zdajemy sobie sprawy z siły Związku Radzieckiego. „Wy” odnosiło się do PPN-u i moich tekstów w „Kulturze”, których autorstwo podejrzewał. Odpowiedziałem, że „realiści”, którzy są przekonani, iż to, co jest, będzie trwało – są może nie szaleni, ale bardzo niemądrzy. Popatrzył na mnie z politowaniem. To była jesień 1979 roku.\nKisielowi zdarzało się mówić o Jerzym, zwłaszcza po 1989 roku, rzeczy bardzo niepochlebne, np. „stary lis i obłudnik, żebyście nie mieli złudzeń” (taką opinię o Turowiczu usłyszałem od niego w 1990 roku). Nie polemizowałem ani nie drążyłem sprawy. Zresztą Kisiel znał Jerzego nieporównanie dłużej i lepiej, niż ja. A wtedy chodziło głównie o stosunek do Wałęsy. Mam poczucie, że Jerzy był „ustawiany” przez ówczesną „warszawkę”.\nBliższe kontakty nawiązałem ponownie z Jerzym dopiero w latach 80., kiedy byłem dyrektorem Radia Wolna Europa. Spotykałem Jerzego albo w Rzymie, albo w Paryżu (bodaj raz), albo w Wiedniu. Kiedyś, chyba w 1984, razem z Turowiczem i Szczepańskimi pojechaliśmy nawet na wycieczkę w okolice Wiednia. Rozmawialiśmy wówczas o możliwym zatrudnieniu przez RWE niektórych współpracowników „Tygodnika”. Nie chciałem, by mu to zaszkodziło. Była mowa m.in. o Marii de Fernandez-Paluch i Bogusławie Soniku. Pytałem Jerzego, co o nich myśli i jakie mogą być konsekwencje ich pracy dla RWE. Marka Lehnerta z kolei przekazał mi w Rzymie, z redakcji „LʼOsservatore Romano”, ks. Adam Boniecki.\nNiestety, dziennik osobisty zacząłem prowadzić dopiero w 1986 roku, a w mojej pamięci nie zachowały się szczegóły spotkań i rozmów z Jerzym. Ale o czym innym mogliśmy wówczas dyskutować, jak nie o Polsce? Nasze poglądy polityczne – pomysły, co i jak należy robić były już wówczas nieco odmienne. Krótko można to przedstawić tak: najbardziej bojowym jastrzębiem był wówczas Jerzy Giedroyc („ofiary muszą być” – mawiał); ja byłem bardziej umiarkowany – niezależnie od faktu, że wiedziałem, że nie wolno mi przez radio do niczego podburzać. A „Tygodnik” uprawiał trudną sztukę koegzystencji z bandytami.\nW ostatnich dniach stycznia 1990 roku pisałem do Zbyszka Herberta następująco: „Mnóstwo ludzi oglądało w piątek w dzienniku TV wręczanie mi paszportu (m.in. Jasiowie Szczepańscy i Turowiczowie). Swoje występy krajowe chcę zacząć od spotkania w redakcji »TP«: my z niego wszyscy. Będziemy w Krakowie 9 lutego”.\nMój powrót do Polski z emigracji był faktycznie bardzo fetowany. Pierwszym domem po przekroczeniu granicy, w którym się zatrzymałem, było mieszkanie Turowiczów na Lenartowicza, gdzie ja i moja żona byliśmy podejmowani przez gospodarzy kolacją. „Tygodnik” z kolei zorganizował przyjęcie na moją cześć pod Krakowem. A potem, tzn. kilka miesięcy później, rozpoczęła się tzw. wojna na górze i przeżyłem wstrząs – uznano mnie za obcego, choć przecież nie zmieniłem poglądów. Znaleźliśmy się z Jerzym w różnych obozach.\nW moim odczuciu przypisywano mi intencje, których nie miałem, i wmawiano rzeczy, których ani nie mówiłem, ani nie robiłem, np. polityzację czy upartyjnienie Komitetu Obywatelskiego, zawiązanego przez Lechu Wałęsie w grudniu 1988 roku. Tymczasem powołałem do Komitetu, m.in. Barbarę Skargę, Hannę Świdę-Ziembę, Michała Boniego, Hannę Chorążynę, Macieja Kozłowskiego, Zofię Romaszewską, Krzysztofa Stanowskiego i Donalda Tuska, więc nie miałem poczucia, że upartyjniam Komitet dobierając ludzi z jednej tylko strony sceny politycznej. Jedyną osobą, którą powołałem, choć tego nie chciałem, ale Wałęsa się uparł, był Ryszard Bender. Ale poza tym gotów jestem bronić wszystkich powołanych – dzięki tym nowym ludziom rozszerzyliśmy skład KO o ludzi z prowincji, o takich ludzi, jak np. Andrzej Słowik (działacz solidarnościowy z Łodzi, z zawodu kierowca, więziony przez kilka lat w latach 80.), których pozostawiono na boku.\nPrzyznaję, że nie wiedziałem wtedy, jakie będą skłonności ludzi, z którymi nawiązałem współpracę. Nie przyszło mi do głowy, że mój przyjaciel Jan Olszewski stanie się wielbicielem Antoniego Macierewicza, o którym wówczas nie wiedziałem zbyt wiele. Starałem się po prostu dochować wierności „konspiracyjnym” przyjaźniom, ale wmawiano we mnie rzeczy zupełnie zdumiewające. Wytworzono atmosferę, w której ustawiono mnie w pozycji wroga i interpretowano moje działania w kategoriach spisku. Bolało mnie i to, że nieprzychylne dla mnie komentarze ukazywały się także na łamach „Tygodnika Powszechnego”.\nPróbowałem się bronić i pisałem listy ze sprostowaniami. Jeden z redaktorów odpisał mi, że jestem bezczelny… Poczułem się skrzywdzony i zawiedziony, niekoniecznie przez Jerzego, ale przez jego pismo, na którym się przecież wychowałem, więc zdecydowałem napisać do niego dłuższy list z wyjaśnieniami. Wymiana listów z Turowiczem uświadomiła mi tylko skalę różnic między nami. Nie jestem też pewien, czy Jerzy panował nad wszystkim, co się w jego redakcji wówczas działo.\nCieniem na naszych relacjach położyły się wydarzenia ze słynnego posiedzenia Komitetu Obywatelskiego w auli Auditorium Maximum UW, w czerwcu 1990 roku. Posiedzenie zostało straszliwie zakłamane przez media, dlatego zachęcam do jego przesłuchania, sine ira et studio, w Ośrodku „Karta”.\nUtarła się opinia, rozpowszechniana zwłaszcza przez „Gazetę Wyborczą”, straszącą zamachem na demokrację, że Wałęsa wezwał Turowicza do tablicy. Tymczasem przewodniczący Solidarności odzywał się w taki sposób do wszystkich, poza biskupami – to nie było szczególnie obcesowe. Owszem powiedział: „Polska, panie Turowicz, czeka, aby pan powiedział, co pan ma przeciwko Wałęsie i demokracji!”, ale w podobny sposób odezwał się parę lat wcześniej do Jerzego Giedroycia: „Pan mnie krytykuje, a ja nie rozumiem dlaczego”. Poza tym, to mówił laureat Nagrody Nobla do zasłużonego redaktora pisma, obaj działający w polityce – można chyba przyjąć, że jedna panująca głowa do drugiej panującej głowy może się odnosić z waszecia.\nJerzy miał się poczuć obrażony takim zachowaniem prezydenta. Tymczasem, zapytany bezpośrednio po zebraniu, Jerzy zapewniał mnie, że obrażony się nie poczuł! Nikt nie zwrócił uwagi, że podczas tego posiedzenia Kisiel zaatakował Turowicza jeszcze bardziej ostro, mówiąc mu, że trzeba wiedzieć, kiedy jest się już za starym na politykę i należy się wycofać.\nTło było takie, i z tego Wałęsa zdawał sobie sprawę (a ja nie), że część członków Komitetu Obywatelskiego, chyba z Bronisławem Geremkiem na czele, chciała jego rozwiązania i z takim zamiarem tam się pojawili. Potem co prawda zmieniono zdanie i Jacek Kuroń próbował w ostatniej chwili temu zapobiec, apelując o pozostanie. Nastroje uspokajali np. abp Bronisław Dembowski i Zbigniew Romaszewski, ale sytuacji i Komitetu już to nie uratowało.\nKolejnym wydarzeniem, które mnie z redakcją „Tygodnika” poróżniło, była zorganizowana przez Fundację im. Stefana Batorego konferencja „Dekomunizacja i demokracja”, która odbyła się 2–3 marca 1992 roku w Warszawie. Powiedziałem wówczas, że inteligencja polska została po 1945 masowo nakłoniona do współpracy z PRL i należy sobie powiedzieć otwarcie, że zagubiono wtedy wielopokoleniową zasadę prymatu niepodległości Polski nad podziałami politycznymi. Uważałem, że potrzebne jest zbiorowe uświadomienie sobie, iż traktowanie Polski Ludowej jako Polski właściwej było kłamstwem. Nawet Jaś Szczepański odebrał to jako nawoływanie do zemsty i środowiskowych rozrachunków, czemu dał wyraz w publicznej wypowiedzi. A przecież nie o to mi chodziło! Miałem na myśli konieczność dokonania intelektualnego rachunku sumienia, którego po 1989 roku w moim przekonaniu zabrakło. Jeżeli mógł taki rachunek przeprowadzić Roman Zimand, to innym powinno pójść łatwiej. Nazwanie PRL kulturą fałszu – to nie było żadne „polowanie na czarownice”.\nWczesne lata 90. to w moim odczuciu okres ostrych i w dużej mierze sztucznych podziałów. Nie raz miałem wrażenie, że upycha się ludzi kolanami do wrogich obozów. Przypisywano mi poglądy, których nie miałem, dlatego tylko, że – w dużym skrócie rzecz ujmując – poparłem Lecha Wałęsę, a nie Tadeusza Mazowieckiego. Błagałem zresztą Tadeusza, by nie kandydował w wyborach prezydenckich, bo to beznadziejne. Podobnie zresztą oceniał sytuację Mieczysław Pszon, redaktor „Tygodnika” – też uważał, że Tadeusz powinien robić swoje jako premier. Niestety, uparł się – i potem wszyscy przeżyliśmy drugie miejsce Tymińskiego po pierwszej turze wyborów prezydenckich jako wielkie upokorzenie.\nZ perspektywy czasu widzę, że bywałem naiwny w swoich przyjaźniach politycznych, ale gdy przypominam sobie swoje poglądy na temat wewnętrznej i zewnętrznej polityki państwa, doprawdy nie mam czego odwoływać. Powiem nieskromnie: w polityce zagranicznej miałem rację już od 1978 roku, kiedy opublikowałem tekst z formułą: nie ma niepodległej Polski bez zjednoczonych Niemiec, nie ma zjednoczonych Niemiec bez niepodległej Polski. Wybuchła potem potworna o to awantura w Polsce i w polskich pismach zagranicą.\nA co do polskiej polityki po 1989 roku: nigdy nie uważałem, że Armia Czerwona powinna była dłużej zostać w Polsce z racji zagrożenia niemieckiego – od początku twierdziłem, że należy zlikwidować tak szybko jak to możliwe wszystkie jej bazy. (Tego dotyczył mój spór z Janem Nowakiem-Jeziorańskim, który uważał, że Niemcy zawsze będą dla Polski zagrożeniem). Zawsze uważałem, że najlepszym zabezpieczeniem naszej niepodległości jest wejście do wspólnoty europejskiej. Miałem pretensje, że nie uznaliśmy jako pierwsi niepodległości Litwy, jakoś przyczyniłem się do tego, że jako pierwsi uznaliśmy niezawisłą Ukrainę.\nDlatego tak mnie wówczas bolało to, że w opinii wielu ludzi stałem się radykałem. Ja, którego Andrzej Kijowski ciągle napominał: „Ty byś ciągle wszystkich ze wszystkimi godził”. A potem przyklejono mi etykietę odwrotną, choć nie bardzo zdawałem sobie sprawę, czym sobie na nią zasłużyłem. Na pewno nie byłem z tej stajni, która te etykietki przylepiała, ale, jak teraz patrzę, nie jestem z żadnej stajni…\nPrzyznaję, że popełniłem parę głupstw personalnych, ufając ludziom, którzy okazali się mało odpowiedzialni i niemądrzy. Za długo wierzyłem w możliwość ocalenia komitetów obywatelskich – upatrując w nich „polskiej drogi” do normalnej, rozwiniętej demokracji. Dosyć szybko mi to wyperswadowali amerykańscy koledzy, politolodzy, którzy przekonywali mnie, że nie ma co eksperymentować z demokracją bez partii. Miałem jednak nadzieję, że debaty polityczne będą się toczyć w ramach komitetów obywatelskich, a zaznaczające się tam różnice poglądów nie będą miały charakteru wojennego. To była utopia, w którą za długo wierzyłem, kierując się przyjaźnią z wieloma działaczami z terenu, gdzie widziałem, że to działa i miałem nadzieję, że taki sposób uprawiania polityki uda się przenieść także do centrum. Może faktycznie powinienem był wówczas być mądrzejszy.\nPo wydarzeniach z wczesnych lat 90. pozostał między mną a Turowiczem i „Tygodnikiem” niemiły osad. Kontakty się rozluźniły, choć nie doszło do ich formalnego zerwania.\nW czerwcu 1992 roku zostałem przez rzecznika prasowego Wałęsy „zdemaskowany” jako „agent wielu wywiadów”, jakoś tam nakręcający rząd premiera Olszewskiego. Kryła się za tym sugestia, że miałem coś wspólnego z aferą lustracyjną, rozpętaną przez nieodpowiedzialną ustawę, a zaproponowaną przez Janusza Korwina-Mikkego. Bzdura, której nikt potem nie odwołał.\nPotem zaatakował mnie jako agenta SB prawicowy „Ład”. Jaś Szczepański chciał ogłosić list w mojej obronie w „Gazecie Wyborczej”, ale odmówiono mu druku. Bronił mnie Jerzy i „Tygodnik”: że to, co zrobiłem, usiłując przez jakiś czas prowadzić przed ponad trzydziestu laty grę z SB, chwały mi nie przynosi, ale obecne postępowanie wobec mnie jest nie do przyjęcia. Potem jeszcze Jan Józef ogłosił w „Tygodniku” swój list. Wysłałem Jerzemu list z serdecznym podziękowaniem.\nNasze drogi, Turowicza i moja, zeszły się więc znowu, ale nie było już tej bliskości, co dawniej. Jerzy coraz rzadziej wyjeżdżał z Krakowa, więc i nie było okazji, by się spotkać i pogadać. Przestałem też czytać „Tygodnik”, bo nie było mi z pismem po drodze. Złościło mnie na początku lat 90., że Jerzy Turowicz tak ostentacyjnie postawił na jedną formację polityczną (nie byłem jedyny, który tam myślał), podobnie jak wiele lat później zabolało mnie, kiedy w 2003 roku redakcja, już prowadzona przez ks. Adama Bonieckiego, bezkrytycznie poparła wojnę w Iraku.\nMimo wszystko, myślę jednak o Jerzym z sentymentem i wdzięcznością. Na początku naszej znajomości byłem przecież niedoświadczonym autorem, a on potraktował mnie serio i wprowadził do ważnego pisma. Żalu nie ukrywam, że później różnie się działo, ale z czasem zakleiłem żal plasterkiem, by nie było widać. I nie raz wraca myśl, że zapewne niejedno mogło się potoczyć inaczej – gdybyśmy w porę mogli czy potrafili porozmawiać bezpośrednio, wychodząc z narzucanych przez otoczenie formułek i stereotypów.\nWarszawa, 7 grudnia 2009 r. – Kraków, 30 marca 2010 r.\nProf. ZDZISŁAW NAJDER (ur. w 1930 roku w Warszawie – zm. w 2021 roku w Warszawie) był historykiem literatury, znawcą twórczości Josepha Conrada (jego tłumaczem i edytorem). W czasach PRL – opozycjonista; na przełomie lat 1975/1976 założył Polskie Porozumienie Niepodległościowe. W momencie wprowadzenia stanu wojennego przebywał w Oksfordzie, ostrzeżony przed aresztowaniem przyjął propozycję objęcia dyrekcji Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa (zajmował to stanowisko do 1987 roku). W 1983 roku skazano go zaocznie na karę śmierci za rzekomą współpracę z wywiadem amerykańskim; oskarżenie wycofano w styczniu 1990 roku. Na początku 1990 roku wrócił do Polski. Był przewodniczącym ogólnopolskiego Komitetu Obywatelskiego, doradcą prezydenta Lecha Wałęsy, później premiera Jana Olszewskiego.\nWydał m.in. jedną z najważniejszych książek o Conradzie: Joseph Conrad. A Chronicle (translated of text by Halina Carroll-Najder; Rutgers University Press, New Brunswick, 1983), a także: Ile jest dróg?(Instytut Literacki, Paryż 1982), Z Polski do Polski poprzez PRL (Alfa, Warszawa 1995),Patrząc na Wschód. Eseje 1975–2008(Biblioteka Nowej Europy Wschodniej, Wrocław 2008).\nAndrzej Brzeziecki laureatem Nagrody Jerzego Turowicza\nTworzymy nowy serwis internetowy o Jerzym Turowiczu!


S1 0-12-12-0S2 0-0- 12-12\nS2- drugi elektrozawór Uznałeś za fajne 0\nEdytowany przez emilian2014, 29 grudzień 2014 - 23:29. Uznałeś za fajne 0\nCzyli na zwykłym przełaczniku nie będą chodzić ? Co tam do tego jest potrzebne wtedy jeszcze? Przecież w gałce od biegów tylko prąd jest przemieniany na poszczególne elektrozawory . a ja się chce podpiąć pod kostke za dżojstikiem. Może mi ktos wytłumaczyć jaki kabel gdzie podpiąć w tym zsuwakowym i w stacyjce ? Edytowany przez Elektrotechnik, 30 grudzień 2014 - 18:08. Uznałeś za fajne 0\nCzyli na zwykłym przełaczniku nie będą chodzić ? Co tam do tego jest potrzebne wtedy jeszcze? Przecież w gałce od biegów tylko prąd jest przemieniany na poszczególne elektrozawory . a ja się chce podpiąć pod kostke za dżojstikiem. Może mi ktos wytłumaczyć jaki kabel gdzie podpiąć w tym zsuwakowym i w stacyjce ? Jesteś pewien, że elektrozaworami nie steruje sterownik skrzyni?\nSprawdzę i się odezwę Uznałeś za fajne 0\nCzyli mogę to spokojnie na stacyjce zrobić co nie ? Uznałeś za fajne 0\nNA wciśniętym kluczyku na pozycji 0 nigdzie nie będzie prąd podpięty bo wtedy jest na 15 i na 54. Na drugiej pozycji dam pod 58 na trzeczej to prąd będzie na 58 i 56a a na 3 pozycji to na 56b. Dobrze mówię ? może tak być według schematu 1 2 3 4


Nawigacja: Home / 2018 / Sierpień / 31 / Msza święta w rocznicę Sierpnia’80\nW najbliższą niedzielę 2 września w Bydgoszczy, o godzinie 12.30, w kościele patronackim Regionu Bydgoskiego NSZZ „Solidarność”, parafii Św. Andrzeja Boboli przy Pl. Kościeleckich odprawiona zostanie Msza Święta w intencji Ojczyzny i NSZZ „Solidarność”, z okazji 38.rocznicy Podpisania Porozumień Sierpniowych.\nDo udziału we wspólnej modlitwie zapraszamy członków i sympatyków NSZZ „Solidarność” oraz Poczty Sztandarowe organizacji związkowych naszego Regionu.\nZarząd Oddziału NSZZ „Solidarność” w Tucholi zaprasza na mszę świętą za Ojczyznę, która odprawiona zostanie 1 września, o godzinie 18.00 w kościele Bożego Ciała w Tucholi.\nZarząd Oddziału NSZZ „Solidarność” w Tucholi zaprasza na mszę świętą za Ojczyznę, która odprawiona zostanie 1 września, o godzinie 18.00 w kościele Bożego Ciała w Tucholi. www.solidarnosc.tuchola.pl\nW ramach obchodów 38.rocznicy Sierpnia’80 i w 100-lecie Odzyskania Niepodległości w siedzibie Regionu obejrzeć można wystawę filatelistyczną „Poczta podziemna Solidarności w latach 1980-1989”. Wystawa autorstwa Sylwestra Guzowskiego czynna będzie od 3 września do 15 października. Serdecznie zapraszamy i zachęcamy do obejrzenia tego wyjątkowego zbioru znaczków i kart pocztowych.\nPoprzedni wpis: Zapraszamy na szkolenie\nKolejny wpis: Konferencja „Osoba niepełnosprawna w zatrudnieniu”


Domek Norweski – Błogo\nRudka Gołębska, lubelskie, Polska\nMożemy śmiało powiedzieć, że to jedyne miejsce w Polsce, gdzie można doświadczyć tak bliskiego kontaktu z naturą, a pod swoimi stopami obserwować zwierzęta takie jak łosie, dziki, czy sarny. Motyw przewodni naszego domku to las, dlatego jest on wyposażony w duże hartowane przeszklenia dzięki którym kontakt z naturą jest jeszcze bliższy.\nPodsumowując, Domek Norweski to istna gratka dla wielbicieli survivalowych klimatów połączonych z leśnym błogim relaksem w ruskiej bani, saunie, czy przy trzaskającym ognisku.\nstudnia do schładzania wina\ntaras na wysokości\nWnętrze naszego domku jest wyposażone w dwuosobowe łóżko 2m x 2m (istnieje możliwość przekształcenia go w łóżko piętrowe). Do ogrzania udostępniamy Wam kozę, drewno do samodzielnego łupania i świeczki do stworzenia wyjątkowego klimatu. Prysznic znajduje się w osobnym pomieszczeniu do którego dochodzimy kładką na wysokości 5 metrów. Pamiętajcie, to survival, nie zaznacie tu prądu i internetu, a wnętrze oświetlicie lampą lub świeczkami. Jeśli jesteście fanami Roberta Makłowicza, to zapewne nie raz widzieliście jak gotuje w lesie przy pomocy gazowej kuchni polowej. Właśnie taki sprzęt czeka na Was w Domku Norweskim.\nKorzystaliście kiedyś z sauny na wysokości 5 metrów? W naszym domku jest to możliwe! Przeszklona sauna to doznania dla ciała i ducha, a przy tym wystarczy się rozejrzeć, żeby podziwiać piękne leśne widoki.\nGdy zechcecie odpocząć i zejść na ziemię, u podnóża naszego domku czeka na Was ruska bania. Dorzućcie do kotła trochę drewna i delektujcie się błogim relaksem.\nCóż można dodać… Domek Norweski położony jest w okolicach Kozłowieckiego Parku Narodowego, więc jeśli zależy Ci na oderwaniu się od życia które znasz i zaznaniu zupełnie innego, w leśnej głuszy, gdzie zdany jesteś tylko na siebie, to miejsce stworzone dla Ciebie.\nMaksymalna liczba gości: 2 osoby


Jednym z obowiązków każdego kierowcy jest regularny przegląd samochodu. Niezależnie od tego, czy posiadamy samochód osobowy, czy inny pojazd, musimy systematycznie sprawdzać jego stan techniczny, a także dokonywać oceny, czy może być dopuszczony do ruchu drogowego. Chodzi tutaj oczywiście o kwestie bezpieczeństwa. Z jaką częstotliwością trzeba wykonywać przegląd samochodu? Dowiedz się!\nKiedy należy przeprowadzić przegląd auta?\nTo, jak często musimy odwiedzać stację kontroli pojazdów, by wykonać przegląd samochodu, jest uzależnione głównie od wieku pojazdu. Kupując nowe auto osobowe, na badanie techniczne musimy udać się przed upływem 3 lat od daty pierwszej rejestracji. Następnie zobowiązani jesteśmy do przeglądu przed upływem 2 lat od pierwszego badania. Później natomiast niezbędne jest przeprowadzanie takiej kontroli raz w roku.\nKontroli technicznej auta możemy dokonać w renomowanym warsztacie samochodowym Premio z Poznania. Jest to procedura, która zajmuje zaledwie około 30 minut. W tym czasie mechanicy dokonują sprawdzenia wszelkich podzespołów, z których składa się samochód. Należą do nich m.in. opony – specjaliści kontrolują, czy czasem nie są one zbyt bardzo zużyte. Sprawdzają także, czy oświetlenie jest właściwie ustawione oraz, czy wszystkie żarówki i światła działają prawidłowo. Eksperci dokonują również weryfikacji układu hamulcowego i zawieszenia. Do kontrolowanych podzespołów zaliczamy także:\nemisja zanieczyszczeń spalinowych;\nobowiązkowe wyposażenie – m.in. trójkąt ostrzegawczy;\nCo grozi za brak ważnych badań technicznych samochodu?\nNie każdy kierowca zdaje sobie z tego sprawę, ale za brak ważnych badań technicznych samochodu grożą surowe kary! Jeśli dojdzie do zatrzymania pojazdu np. przez policję i nie będziemy posiadali aktualnego przeglądu technicznego pojazdu, to najprawdopodobniej otrzymamy mandat, który może wynosić nawet 500 złotych. Nierzadko funkcjonariusze podejmują również decyzję o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego – mają takie prawo. Gdy tak się stanie, to mamy zaledwie 7 dni, aby udać się na badania techniczne.\nDla większości kierowców przegląd auta to jedynie strata czasu i pieniędzy. Wielu z nich często o nich zapomina, a gdy już muszą się na nie udać, to robią to z dużą niechęcią. Zdecydowanie nie powinno tak być, ponieważ w końcu chodzi tutaj o bezpieczeństwo kierowcy, pasażerów, jak i innych uczestników ruchu drogowego. To właśnie dzięki cyklicznym badaniom diagnostycznym możemy uzyskać najważniejsze informacje o stanie technicznym pojazdu, jego sprawności, zużyciu konkretnych podzespołów i układów, jak i ewentualnych usterkach w przyszłości. Podczas takiej kontroli może dojść również do wykrycia poważnych wad, które powodują, że dalsze korzystanie z samochodu jest niemożliwe.


Przepuklina – rozpoznanie, zagrożenia, leczenie | Poradnia.pl\nPrzepuklina – rozpoznanie, zagrożenia, leczenie\nPrzepuklina inaczej zwana rupturą, albo jak by powiedział lekarz hernią, to – posługując się językiem medycznym wrodzone lub nabyte przemieszczanie się trzewi, zwykle jelit, wraz z uchyłkiem otrzewnej ściennej (tworzącej worek przepuklinowy) z położenia prawidłowego. Najczęstszą przyczyną tego schorzenia jest wrodzona wiotkość tkanki łącznej oraz osłabienie mięśni ściany jamy brzusznej. Także nadmierne wychudzenie lub otyłość. Częściej chorują na tę dolegliwość mężczyźni niż kobiety.\nWiększość przepuklin dotyczy jamy brzusznej. Mogą się pojawiać w każdym wieku, najczęściej jednak w okresie dziecięcym, kiedy dziecko intensywnie rośnie, albo w wieku podeszłym, kiedy mięśnie i tkanka łączna słabną i zanikają.\nSłabnącą odporność zauważa się częściej u osób ciężko pracujących fizycznie, a także u astmatyków oraz chorych z przewlekłym zapaleniem oskrzeli i osób z przerostem prostaty.\nW jamie brzusznej panuje stale dodatnie ciśnienie, które wzrasta podczas kaszlu, śmiechu, przy parciu na stolec, oddawaniu moczu i przy wysiłku. Te stany doprowadzają do wzrostu ciśnienia wewnątrz brzucha, co prowadzi – w miejscach osłabienia ścian brzucha – do przerwania powłok i – dalej – utworzenia właśnie przepukliny.\nRozpoznanie jej nie bywa trudne. Uwypuklenia, pojawiające się początkowo w wyniku kaszlu lub śmiechu, znikają przy powrocie do spokojnego oddychania. Z czasem jednak powiększają się, występując z coraz większą częstotliwością i z tendencją do utrzymywania się.\nChory na przepuklinę powinien mieć świadomość, że nie jest to banalny defekt kosmetyczny, może bowiem doprowadzić do poważnych powikłań. Może na przykład wystąpić tzw. uwięźnięcie przepukliny, to znaczy zaciśnięcie worka przepuklinowego z zawartością (najczęściej jelitami) w obrębie wrót przepuklinowych i przerwanie pasażu jelitowego. Wzdęcie i ból brzucha prowadzi wówczas do zaburzeń ukrwienia jelit i do ich martwicy.\nWzdęcia, ból brzucha, nudności, wymioty, zahamowanie gazów i stolca, to wszystko przejawy niedrożności jelit. Alarmują one o niebezpieczeństwie wymagającym pilnej ingerencji lekarskiej.\nLeczenie przepukliny sprowadza się w zasadzie do zabiegu operacyjnego. Przepuklina bowiem – jeśli już jest – nigdy się nie zmniejszy, a tym bardziej nie zaniknie.\nZabieg chirurgiczny ma na celu wzmocnienie osłabionej tkanki powłok brzusznych wszytą siatką z tworzyw sztucznych. Bywa że pacjenci, chcąc uniknąć operacji, stosują specjalne pasy przepuklinowe. Metoda ta jednak nie prowadzi do zlikwidowania dolegliwości. Pasy mają jednak racjonalne zastosowanie po operacji. Mogą uchronić przed ewentualnym nawrotem dolegliwości.\nPrzepukliną, na którą najczęściej chorują małe dzieci, jest przepuklina pępkowa i przepuklina pachwinowa, uważana we wczesnym okresie życia dziecka za wadę rozwojową.\nRodziców niepokoi występowanie miękkiego podskórnego guza w okolicy pachwiny podczas płaczu dziecka. Guz chowa się po ustaniu płaczu. Nie musi to być objaw przepukliny, niemniej konieczna jest po takim spostrzeżeniu rodziców porada pediatry lub chirurga dziecięcego. Być może wymagany będzie zabieg operacyjny.\nPrzepuklina może dotknąć każdego. W takiej sytuacji konieczna jest wizyta u lekarza. Nie stosujmy więc domowych sposobów leczenia ani pasów; żaden pas przepukliny nie usunie. Chorobę – jeszcze raz to powtórzmy – usunąć może tylko zabieg chirurgiczny.\nPrzepuklina kojarzona z nieprawidłowym przemieszczeniem się narządów lub ich części poza jamę ciała, w której zazwyczaj się znajdują, występuje – jak już wspomnieliśmy – również w okolicach pachwiny. Istnieją też przepukliny mózgu i rdzenia kręgowego, także płuc i innych narządów. Należą one jednak do przypadków bardzo rzadkich.


Woś: Cieszcie się długiem [OPINIA] - GazetaPrawna.pl\nWoś: Cieszcie się długiem [OPINIA]\n21 maja 2021, 07:35\nJeśli czytacie tę kolumnę regularnie, to wiecie dobrze, że w temacie zadłużenia publicznego dzieje się ostatnio sporo. Jest np. coraz bardziej oczywiste, że UE nie wróci w 2022 r. do limitów antyzadłużeniowych, które zawiesiła na czas pandemii. Bo gdyby chciała wrócić, to byłby prosty przepis na to, żeby wpędzić sporą część unijnych gospodarek w nielichy społeczny dramat.\nEkonomiczni liberałowie od lat przedstawiają dług publiczny jako największe ekonomiczne nieszczęście, jakie się może gospodarce przytrafić. Uwierzyli w ten dogmat tak mocno, że będą nas po wsze czasy straszyć negatywnymi skutkami „życia ponad stan” oraz „przerzucania zobowiązań na nasze dzieci i wnuki”. Warto jednak zauważyć, że w debacie ekonomicznej nie są to już głosy jedyne. Coraz więcej pojawia się argumentów o zgoła innej wymowie. Wśród nich jest choćby najnowsza praca Niemców – Christiana Bayera (Uniwersytet Fryderyka Wilhelma w Bonn), Benjamina Borna (Frankfurcka Szkoła Finansów i Zarządzania) oraz Ralpha Luettickego (Kolegium Uniwersyteckie w Londynie).\nEkonomiści próbują spojrzeć w niej świeżym okiem na krótko- i długofalowe skutki życia w warunkach wyższego niż dotąd długu publicznego. Robią to – co najważniejsze – po nowemu. To znaczy bez popadania w liberalną histerię oraz stereotypy. Najciekawszym wnioskiem, do którego dochodzą, jest to, że wyższy dług publiczny może być poważną siłą zmniejszającą nierówności społeczne. Albo przynajmniej hamującą ich ciągłe zwiększanie w warunkach realnego kapitalizmu. Jeśli więc ktoś na poważnie traktował wszystko to, o czym pisali w ciągu ostatniej dekady Thomas Piketty i inni (że nierówności są zbyt duże i zagrażają społecznej spójności zachodnich społeczeństw, a nawet przetrwaniu demokracji) powinien spojrzeć na wzrost długu publicznego zdecydowanie łaskawszym okiem.\nJak to możliwe? Bayer, Born i Luetticke budują ekonomiczny model o nazwie HANK (heterogeneous-agent New-Keynesian). W modelu tym rynek działa tak, że wysokość długu publicznego wpływa na płynność podmiotów prywatnych. Nie dzieje się to jednak w sposób, do jakiego chcą nas przekonać liberałowie ‒ podkreślający, że wyższe inwestycje państwa w gospodarkę wypierają z niej kapitał prywatny (crowding out effect). Zdaniem niemieckich ekonomistów nic takiego nie zachodzi (jeśli nawet, to w stopniu minimalnym). W rzeczywistości bowiem kapitał prywatny inwestuje ręka w rękę z kapitałem publicznym.\nDochodzi przy tym jednak do odwrócenia ról. Więcej finansowanych długiem inwestycji publicznych obniża zyski kapitału prywatnego. A mówiąc jeszcze precyzyjnej – spadają ich premie osiągane z tego, że pozostają płynni na mało płynnym rynku. Bo gdy przychodzą inwestycje publiczne, to płynności jest już dużo więcej. Przestaje ona więc być czymś tak zupełnie wyjątkowym. Słowem: dotychczasowi zwycięzcy tracą przewagę.\nA to jeszcze nie koniec. Inwestycje publiczne prowadzą zazwyczaj do ożywienia koniunktury, a co za tym idzie, do wzrostu płac. To zaś znowu zmniejsza zyski osiągane z zainwestowanego kapitału. Efekt jest taki, że posiadacze kapitału i technologii (w języku marksistowskim nazwalibyśmy ich kapitalistami) nieco słabną. Poprawia się za to pozycja tej części populacji, która utrzymuje się z pracy, a nie z renty kapitałowej. W ten sposób zmniejszają się nierówności.\nI jak to w przypadku każdej zmiany każdego status quo bywa: ci, co tracą, uważają zmianę za koniec świata. I straszą. A pozostali? Przede wszystkim nie powinni dać się przestraszyć. Muszą zrozumieć, że więcej długu publicznego powinno cieszyć. A nie smucić.\nJeśli ktoś na poważnie traktował wszystko to, o czym pisali w ciągu ostatniej dekady Thomas Piketty i inni – że nierówności społeczne są zbyt duże i zagrażają społecznej spójności zachodnich społeczeństw, a nawet przetrwaniu demokracji – powinien spojrzeć na wzrost długu publicznego zdecydowanie łaskawszym okiem\npandemia biznes ekonomia dług


Magda Gessler zapozowała do kalendarza #Dekolt Dla Białorusi - Press.pl - najnowsze informacje z branży medialnej, marketingowej, reklamowej i public relations\nMagda Gessler zapozowała do kalendarza #Dekolt Dla Białorusi\nW ramach akcji #dekoltdlabialorusi planowana jest również publikacja albumu fotograficznego (fot. materiały prasowe)\nMagda Gessler, Julia Kamińska i Katarzyna Kozyra artystycznymi, półnagimi zdjęciami w kalendarzu "Wysokich Obcasów" pomagają rodzinom białoruskich więźniów politycznych.\nRedakcja "Wysokich Obcasów" (Agora) wraz z Fundacją Wysokich Obcasów wydaje charytatywny kalendarz #Dekolt Dla Białorusi, z którego cały dochód ze sprzedaży zostanie przekazany na pomoc rodzinom białoruskich więźniów politycznych. Kalendarz-cegiełka będzie w sprzedaży od soboty 2 października na Kulturalnysklep.pl w cenie 35 zł.\nPo tym, jak na początku czerwca aktywistka Jana Shostak protestowała przeciwko białoruskiemu reżimowi ubrana w biało-czerwono-białą sukienkę z dekoltem, spadła na nią fala krytyki za brak stanika. Nie brakowało opinii, że taki strój odwraca uwagę od wypowiedzi i odbiera jej wiarygodność. Organizatorzy akcji #dekoltdlabialorusi postanowili stworzyć kalendarz, w którym na każdym zdjęciu znajduje się modelka topless trzymająca kota.\n"Zdecydowaliśmy się na połączenie biustów i kotów, czyli dwóch viralowych obrazków – tego, co w internecie najlepsze, a zarazem najgorsze. Chcemy pokazać, że nasze ciała należą do nas i tylko my możemy decydować o tym, kiedy chcemy je odsłonić" - wyjaśnia Jagoda Kwiatkowska z Kolektywu Łaski, jedna z pomysłodawców akcji.\nPrzed obiektywem Kamila Kotarby stanęły artystki, aktywistki i osobowości telewizyjne, m.in. Jana Shostak, aktorka i scenarzystka Julia Kamińska, restauratorka i gwiazda telewizyjna Magda Gessler, blogerka i prezenterka Tamara Gonzalez Perea, działaczka społeczna Karolina Więckiewicz i transkobieta z Białorusi Luna Czerniakowska.\n"To nasi sąsiedzi – i może dlatego doniesienia o torturach, więzieniu niewinnych ludzi i praktykach władz są bardziej przejmujące niż te z reżimów, które są dalej. Tuż obok nas ludzie przepadają bez śladu, są mordowani i torturowani. (...) Pomyślałam, że jeśli kiedykolwiek mam wystąpić topless, to właśnie w takim kontekście. I że to jest ten moment" - tak Julia Kamińska opowiada w "Wysokich Obcasach", dlaczego wzięła udział w akcji. "#dekoltdlabialorusi to wyrażenie mojego poparcia dla wolności.. solidarności .. sprzeciw przeciwko dyktaturze i przemocy!!!!" - napisała z kolei Magda Gessler na Instagramie.\nWśród zdjęć zamieszczono listę 647 nazwisk więźniów politycznych w Białorusi wraz z informacjami, za co oraz na jak długo zostali skazani.\n"Białorusinki i Białorusini walczący o wolność z reżimem Łukaszenki potrzebują nie tylko wielkich słów, ale realnego wsparcia, pieniędzy, które pomogą im przetrwać. Bardzo liczymy na hojność naszych czytelniczek i czytelników. Tym bardziej, że piękny, ciałopozytywny kalendarz, owoc wspólnej pracy aktywistek i artystek, jest wart każdych pieniędzy" - stwierdza Aleksandra Klich, redaktorka naczelna „Wysokich Obcasów".\nAkcją #dekoltdlabialorusi organizatorzy chcą także zwrócić uwagę opinii publicznej na protesty w Białorusi. Po tym, jak 9 sierpnia 2020 roku prezydent Białorusi Aleksander Łukaszenka ogłosił, że ponownie wygrał wybory prezydenckie, Białorusini i Białorusinki protestowali w ponad 20 miastach. Spotkało się to z agresywną reakcją władzy – organizacje broniące praw człowieka szacują, że około 33 tys. osób zostało zatrzymanych, a białoruskie sądy wszczęły blisko 1,8 tys. spraw karnych wobec strajkujących oraz niezależnych dziennikarzy. Jak podaje ONZ, co najmniej 450 zatrzymanych i aresztowanych osób torturowano. Liczbę więźniów politycznych przebywających w aresztach i koloniach karnych szacuje się na 639 osób.\nPomysłodawcami akcji #dekoltdlabialorusi są Jana Shostak, Julia Golachowska, Jagoda Kwiatkowska i Anna Shimomura z Kolektywu Łaski oraz Kamil Kotarba. Działania wsparła finansowo Fundacja Gazety Wyborczej.\nAkcję #dekoltdlabialorusi wspiera kampania promocyjna w prasie ("Gazeta Wyborcza" i jej tygodniki), radiu, serwisach internetowych i mediach społecznościowych. Działania przygotował zespół marketingu "Gazety Wyborczej" i "Wysokich Obcasów".\nTagi: Wysokie Obcasy | Magda Gessler\n"Kuchenne rewolucje" zaczęły wiosnę słabiej, ale są liderem\nMedia wspierają protestujące kobiety. Słuchacze Tok FM krytykują stację


Do produkcji naszych ozdobnych sufitów stosujemy produkty najlepszych polskich producentów . Wszystkie części wytwarzane przez nas wychodząc spod rąk wykwalifikowanych fachowców i posiadają 3 letnią gwarancję.\nPoszczególne moduły są uniwersalne, skonstruowane z myślą o łączeniu ich ze sobą w jedną całość. Powierzchnie łączące się ze ścianą lub sufitem nie wymagają stosowania dodatkowej płyty gipsowo-kartonowej (g/k). Łączenia poszczególnych płyt są odpowiednio fazowane pod kątem 45 stopni.\nNa łączeniach płyt kładziemy specjalną siatkę zbrojącą, szpachlujemy, wygładzamy papierem ściernym lub siatką, a następnie malujemy miejsce farbą gruntującą. Zalecamy szpachlować z siatką oraz zagruntować wygładzoną powierzchnię przed ostatecznym malowaniem. W łazienkach i kuchniach, czyli w miejscach, gdzie natężenie wilgoci jest większe, proponujemy użyć impregnowanej płyty gipsowo-kartonowej (tzw. zielona) firmy Knauf.\nW wolnej przestrzeni między stropem a sufitem podwieszanym można ukryć instalacje elektryczne wentylacje czy też instalacje ogrzewania, nie wolno natomiast kryć w sufitach podwieszanych instalacji gazowych.\nPrzed montażem należy uważnie przeczytać instrukcję załączoną w opakowaniu.\nZgodnie ze sztuką budowlaną, w miejscach styku płyty gipsowo kartonowej z murem lub otynkowaną ścianą należy stosować tak zwane połączenia ślizgowe wykonane ze specjalnej taśmy przekładkowej. Wykonanie takiego połączenia zmniejsza możliwość powstawania rys i pęknięć w wyniku różnej rozszerzalności cieplnej oraz oddziaływania na siebie. W ten sposób wykonuje się tzw. „Rysę kontrolowaną”.\nW naszym przypadku dzięki nowatorskiemu systemowi lekkich modułów łączonych, oddziaływanie na siebie w wyniku wspomnianej rozszerzalności cieplnej ma znikome znaczenie. W miejscach połączeń wystarczy zastosować elastyczny akryl budowlany, który można również malować.\nFarby gruntujące stosujemy zawsze przed każdym szpachlowaniem oraz przed każdym malowaniem w celu zwiększenia przyczepności do podłoża oraz zmniejszenia powstawania przebarwień. Na koniec całość modułu malujemy farbą głęboko gruntującą śnieżno białą.\nWszystkie komponenty z jakich korzystamy posiadają odpowiednie Aprobaty Techniczne, Atesty z odpowiednią klasą odporności ogniowej, Deklaracje Zgodności WE oraz wymagane Certyfikaty.\nWYKAZ KOMPONENTÓW Z JAKICH KORZYSTAMY:\n– profil ścienny UW50\n– profil sufitowy CD 60\n– profil ścienny CW100\n– profil sufitowy UD27\n– płyta g/k 12,5mm\n– płyta g/k 6,5mm\n– taśma z włókna szklanego\n– specjalna zaprawa szpachlowa do beztaśmowego spoinowania płyt g/k Cekol C-40 (zawiera włókna, elastyczna, na uporczywe pęknięcia)\n– wkręt fosfatowy do metalu 3,5 x 25mm Koelner\n– wkret fosfatowy samowiercący 3,5 x 9,5 mm Koelner


Wrzesień 29, 2016 /w Dla Mieszkańca /Autor promocja@lidzbark.pl\nŚwięto Szkoły w lidzbarskim gimnazjum\nGimnazjum z Oddziałami Dwujęzycznymi im. Szarych Szeregów w Lidzbarku 27 września obchodziło swoje święto. Młodzież uczestniczyła w uroczystym apelu szkolnym. Po wprowadzeniu sztandaru i zaśpiewaniu Hymnu Szkoły apel rozpoczął dyrektor Janusz Ławicki przytaczając wydarzenia historyczne Szarych Szeregów. Uroczystość uprzyjemnił wszystkim występ orkiestry dętej OSP oraz chór szkolny.\nPotem odbył się konkurs poświęcony patronowi szkoły – Szarym Szeregom. Konkurs przeznaczony był dla uczniów klas trzecich. Konkurs podzielony był na dwa etapy. W pierwszym prowadzący Szczepan Dudaniec zadawał wszystkim zespołom klasowym pytania, na które po minutowej naradzie należało udzielić odpowiedzi. W drugim etapie drużyny musiały uzupełnić krzyżówkę. Na to zadanie miały 10 minut. Nad poprawnym przebiegiem konkursu czuwało jury w składzie: p. Barbara Stodolska, p. Barbara Skuza, p. Anna Weitz-Skibicka. Większość grup wykazała się ogromną wiedzą na temat Szarych Szeregów. Zwyciężyły przedstawicielki klasy IIIe: Maria Kryszkiewicz, Weronika Milz i Zuzanna Zawodnik. Członkowie jury wręczyli zwyciężczyniom nagrody książkowe.\nUczniowie uczestniczyli też w szkolnym konkursie plastycznym: „Szkoła wczoraj-dzisiaj i jutro”. Konkurs wygrały: I miejsce- Zuzanna Zawodnik 3e, II miejsce Milz Weronika 3e, III miejsce Joanna Czaplińska 3c. Na koniec odbył się konkurs piosenek patriotycznych w formie KARAOKE przygotowany przez panią Justynę Szostek\nPrzedstawiciele klas śpiewali wylosowane przez siebie piosenki, które każdy Polak zna albo chociaż słyszeć powinien. Były to piosenki pochodzące z najróżniejszych okresów historycznych , te z czasów II wojny światowej, pieśni legionowe czy pieśni konspiracyjne żołnierzy wyklętych.\nI miejsce klasa 3a, II miejsce klasa 2b, III miejsce klasa 3f\nW tym uroczystym dniu dyrektor szkoły zachęcał uczniów do wzięcia udziału w akcji WYŚLIJ KARTKĘ DO POWSTAŃCA. Akcja-BohaterON – włącz historię! powstała, by każdy zainteresowany mógł oddać indywidualny hołd ludziom walczącym o wolną Polskę oraz dowiedzieć się więcej o wydarzeniach z tamtych lat. Akcja skupia się przede wszystkim na ludziach, którzy są wśród nas – bohaterach, którzy z miłości do wolności i ojczyzny nierzadko poświęcali swoje życie. Chcemy mówić o ich historiach, emocjach, a nawet marzeniach, pokazując nieco inną perspektywę powstania. W ten sposób pragniemy pielęgnować pamięć o nich, włączając ją do świadomości młodych ludzi.\nKartki do wysłania dostępne były w szkole. Młodzież licznie się przy nich zgromadziła i wiele osób postanowiło kartki wysłać. Została również wysłana jedna kartka do powstańców od całej społeczności szkolnej.\nKartki po zakończeniu kampanii trafią do Muzeum Powstania Warszawskiego, które przekaże je adresatom. Dla młodzieży to było o tyle ważne że mogli oddać indywidualny hołd żyjącym jeszcze powstańcom. Celem wychowawczym tej akcji było kształtowanie uczuć patriotycznych.\nJak lidzbarscy licealiści zdobywali Berlin!\nśw. Jadwigi, zwiedziła wyspę muzeów – weszła do Pergamonmuseum, była na Alexanderplatz, w Nikolaiviertel – historycznym centrum Berlina, przespacerowała się słynną aleją Unter\nden Linden, przejechała przez Gendanmenmarkt, Checkpoint Charlie, Potsdamer Platz pod pomnik Holocaustu. Wśród obowiązkowych punktów znalazły się też: Brama Brandenburska, Reichstag i dzielnica rządowa, Potsdamer Platz, wjazd najszybszą windą na punkt widokowy, Leipziger Platz, objazd panoramiczny Berlina (m.in. Schloss Bellevue, kolumna zwycięstwa, lotnisko Tempelhof), zamek i ogrody Charlottenburg.\nTempo zwiedzania było tak szybkie, że nie było czasu na nudę i zmęczenie! Wycieczka była okazją nie tylko do poznania berlińskich atrakcji turystycznych, ale również żywą lekcją historii i najlepszą metodą nauki języka niemieckiego.\nSP KIEŁPINY – SZKOLNY DZIEŃ ŻYCZLIWOŚCI\nZ inicjatywy samorządu uczniowskiego oraz opiekuna samorządu pani Zuzanny Cybulskiej w Szkole Podstawowej w Kiełpinach w roku szkolnym 2016/2017 zaplanowano Szkolne Dni Rozmaitości. 21 września odbył się pierwszy taki dzień – SZKOLNY DZIEŃ ŻYCZLIWOŚCI. „Uśmiech, serdeczność i wzajemne ciepło są dobre na wszystko. Człowiek życzliwy zawsze znajduje pomocników i sprzymierzeńców, łatwiej pokonuje wszelkie przeszkody i nawiązuje kontakty. Życzliwość ma tak niezwykłą moc, że wytwarza miłą atmosferę i daje wiele radości, zacieśnia więzy między ludźmi i daje możliwość partnerskiej współpracy” – takie przesłanie odczytali uczniowie na spotkaniu całej społeczności szkolnej. Ponadto członkowie samorządu uczniowskiego przypomnieli młodszym kolegom prawa i obowiązki ucznia oraz prawa dziecka. Na schodach zostały umieszczone kartki ze słowami wzywającymi dzieci do jak najczęstszego uśmiechu i używania podstawowych słów: proszę, dziękuję, przepraszam. Na zakończenie cała społeczność szkolna otrzymała pamiątkowe naklejki „Bądź życzliwy”. Dzień ten minął w szkole w miłej atmosferze, pełnej uśmiechu, radości i życzliwości.\nhttp://www.lidzbark.pl/wp-content/uploads/2016/09/admin-ajax-9.jpg 200 400 promocja@lidzbark.pl http://www.lidzbark.pl/wp-content/uploads/2016/09/logo_lidzbark_trans.png promocja@lidzbark.pl2016-09-29 09:05:352019-02-20 12:48:24Co słychać w naszych szkołach...\nTurniej Tenisa Ziemnego o Puchar Burmistrza Lidzbarka za nami! Bezpłatne badanie mammograficzne w Lidzbarku