Z domu dziecka uciekają nastoletni migranci."Nie kryją, że Polska nie jest ich celem" - Dziennik.pl\n14 października 2021, 08:33 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nNastoletni migrant / Shutterstock\nW Kętrzynie (warmińsko-mazurskie) od wielu lat działa strzeżony ośrodek dla cudzoziemców. Jest to placówka zamknięta, do której w ostatnim czasie trafiają imigranci zatrzymani przez straż graniczną na polsko-białoruskiej granicy (jest ich obecnie 450). - W ośrodku mogą przebywać osoby pełnoletnie lub niepełnoletnie ale takie, nad którymi pełnoletni sprawują opiekę. Niepełnoletni bez opieki dorosłych decyzją sądu rodzinnego trafiają do domów dziecka - powiedziała PAP rzecznik prasowa warmińsko-mazurskiej straży granicznej Mirosława Aleksandrowicz.\nWszystkie umieszczone w domu dziecka osoby miały po 15-17 lat, były to zarówno dziewczynki, jak i chłopcy. - Niektórzy nie mieli ze sobą dokumentów potwierdzających wiek i wówczas ten wiek ustalano na podstawie badań lekarskich uzębienia, czy odcisków palców - podała PAP Aleksandrowicz. Sędzia Dąbrowski-Żegalski dodał, że na przeprowadzanie tego typu badań wskazuje "Ustawa o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 czerwca 2003 r.".\nNastoletni imigranci "samowolnie oddalają się"\nJedni są u nas krócej, inni dłużej. Ostatnio najdłużej jedna osoba była dwa tygodnie. Ci, którzy są otwarci na rozmowy z nami, wskazują, że mają swoje cele, że chcą się dostać na Zachód Europy. Mimo, że im tłumaczymy, że są wobec nich prowadzone procedury o udzielenie ochrony międzynarodowej, że sami o nią poprosili, to jednak te osoby oddalają się z naszego domu - przyznała dyrektor Biegańska-Wójtowicz. Dom dziecka w Kętrzynie ma 4 tzw. miejsca interwencyjne, które zajmują małoletni imigranci. W tym roku dochodziło do takich sytuacji, w których małoletni w zamkniętym ośrodku czekali, aż zwolni się miejsce w domu dziecka.\nKiedy podopieczny ucieka z domu dziecka placówka informuje o tym policję i straż graniczną. - Kilka razy zdarzyło się, że służby zatrzymały tych nastolatków i ich do nas odwieziono. Niestety oni za 2-3 dni znowu samowolnie się oddalali - przyznała Biegańska-Wójtowicz. Dodała, że nastoletni imigranci "oddalają się z placówki dyskretnie" np. informując personel, że idą do miasta. Dom dziecka jest placówką otwartą i jego podopieczni mogą to swobodnie robić. Czasami personel domu dziecka zauważa, że cudzoziemskie nastolatki na krótko przed ucieczką telefonują, czy wymieniają informacje w internecie. - Komunikują się w swoich językach, my nie wiemy o czym rozmawiają - przyznała dyrektor domu dziecka.\nWszystkie dzieci, i polskie i cudzoziemskie, traktujemy tak samo, wszystkim naszym podopiecznym staramy się spełnić ich potrzeby, wszyscy są dla nas tak samo ważni - zapewniła Biegańska-Wójtowicz i dodała, że nastoletni migranci czasami zdradzają opiekunom swoje dramatyczne przeżycia (zwłaszcza dzieci z Afganistanu), nastolatki z Iraku, czy Syrii czasami zdradzają, że jadą na Zachód po lepszą przyszłość.\nKażde dziecko ma swoją historię, jedni chcą się nią dzielić, inni nie. Szanujemy to - podkreśliła dyrektor domu dziecka w Kętrzynie.\nUciekinierzy docierają do swoich bliskich w Niemczech, czy Belgii.\nBożena Biegańska-Wójtowicz zapewniła PAP, że pobyty w jej placówce dzieci z innych krajów i kultur nie wzbudzają niepokojów polskich dzieci. - Na tyle, na ile mogliśmy, to wytłumaczyliśmy polskim dzieciom sytuację. Poza tym staramy się z tej sytuacji, w jakiej jesteśmy, wyciągnąć jak najwięcej dla obu stron: wspólnie gotujemy, dzieci cudzoziemskie opowiadają o swoich krajach, czy kulturach - przyznała i dodała, że nastolatkowie z placówki stają się w mediach społecznościowych znajomymi i dzięki temu polskie dzieci oraz pracownicy domu dziecka dowiadują się, że uciekinierzy dotarli bezpiecznie do swoich bliskich w Niemczech, czy Belgii.\nCzasami takie sygnały otrzymuje też kadra, co naszym zdaniem świadczy o tym, że te dzieci doceniły to, jak ich przyjęliśmy, że na wybrany przez nich czas daliśmy im dom - powiedziała Biegańska-Wójtowicz i dodała, że każda ucieczka wywołuje u kadry niepokój, stres, dotyczący tego, czy nastolatkowie są bezpieczni.\nDo domu dziecka w Kętrzynie nie skierowano ani jednego kilkuletniego dziecka. Małe dzieci, jak przyznała PAP Aleksandrowicz, przebywają w zamkniętym ośrodku z rodzicami.\nKętrzyn dom dziecka ucieczki nastoletni migranci\nkorzystaja zaproszenia Merkel ---i to wykonuja -juz tam sa swoi -i chca dolaczyc ---Niemcy potrzebuja mlodych do pracy -tylko czy oni chca pracowac ---jak bedzie zobaczymy -juz jest kolorowo\n"Ta młodzież nie kryje, że Polska nie jest ich celem. że chcą się dostać do Europy Zachodniej"- no i to jest normalne, bo wszyscy, skoro zwiewaja, maja czlonkow rodziny juz gdzie indziej. Wszystko, co Polska moze zrobic, to otrzymac od nich oswiadczenia azylowe i umiescic ich w domach dziecka. A domy dziecka to nie wiezienie.\nMają rozkaz ISIS relokacji do Niemiec i tam budowy armii ****** kora zdmuchnie Europę !\nnawet azjatyckie dzieci wiedza, gdzie lepsze zycie, conajmniej dziwne byloby gdyby nowi przybysze zlotymi vip kartami visa i zlotymi smartfonami wiazali jakies nadzieje i przyszlosc na zycie w obrebie wschodniej kultury, za 9 zl wyzywienia na dobe ? oni moga sobie pozwolic na dziesiatki tysiecy dolarow i ulokowac sie w krajach prawdziwej demokracji za Odra.\nDziałają według wcześniej ustalonego planu . Jak widać planowo i skutecznie przygotowani są obeżreć i zrujnować finanse i społeczeństwa państw , które wcześniej , raczej z głupoty niż potrzeby , z rozpostartymi ramionami przyjęły jakoby uciskanych w swojej ojczyznie gości .\nWyłapać , na statek ( odpracują bilety w kotłowni lub szorując pokład) i do kraju przodków. Odechce im się fanaberii.Jeśli będą dar li japy ,że dys kry minacja można ich przekonać pracą w kamieniołomach np.Absolutnie młodych łebów mi nie zal ,wiadomo ,że każdy z tych nastolatków liczy sobie około 30 wiosen.\nSKANDAL! dorosli ludzie w dodatku kryminalisci sa umieszczani w domu dziecka. Przeciez oni klamia jak w Szwecji ile maja lat\nTo rodziny z Niemiec i innych krajow zachodu sponsoruja tych nielegalnych intruzow\nPowinno się każdego muzu-łmanina przekraczającego granicę Unii Europejskiej profilaktycznie okulawić lub oślepić. Bo według Ko-ranu tylko ślepy albo kulawy muzu-łmanin nie musi iść na wojnę z niewiernym, t(zn nie musi nas zabijać). Każdy muzu-łmanin przestrzegający zasad Kora-nu to potencjalny terrorysta\nto tak dla uspokojenia Polaków? Oni nie przyszli żerować na nas, a wy ich trzymacie w Polsce?


Ratownicy GOPR niosą pomoc – Karkonosze i Sudety\nRatownicy GOPR niosą pomoc\nDo wyruszenia z pomocą ofiarom górskich wypadków bez względu na porę roku, dnia i stan pogody zobowiązuje ich przysięga. W ciągu 57 lat działalności w Karkonoszach uratowali zdrowie, a czasem i życie tysięcy turystów, którym przydarzyło się nieszczęście. Z ratownikami Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego dyżurował Rafał Święcki.\nW dyżurce GOPR w Karpaczu przy dolnej stacji kolei linowej ratownicy pojawiają się punktualnie o 8.00. Zespół ratunkowy tworzą: Zbigniew Nakielski, ksywa „Stryjek” (61 lat – najstarszy zawodowy ratownik w grupie karkonoskiej GOPR) i Marcin Dobas, ratownik ochotnik (lat 27), który na dyżury dojeżdża aż spod Warszawy. Miłością do gór zaraził go ojciec – uczestnik wielu wypraw wysokogórskich. Dowodzi Olaf Grębowicz – lat trzydzieści siedem, w GOPR-ze od lat szesnastu. Ich służba potrwa 10 godzin.\nWszystko gotowe. Czekają na zgłoszenia. Jeśli coś się wydarzy w górach, ratowników w Karpaczu powiadomi dyżurny ratownik ze stacji centralnej GOPR-u w Jeleniej Górze. Pod jego opieką są całe Sudety Zachodnie – w sumie ponad 3 tys. kilometrów kwadratowych. Zgłoszenia napływają pod ich alarmowy numer: 985.\n– Zdarza się też, że ludzie dzwonią pod numery policji, zwykłego pogotowia lub ogólny numer alarmowy 112. Ale bez względu na to, jaki numer wybiorą, zgłoszenie trafi do GOPR-u – tłumaczy Olaf Grębowicz.\nW grupie karkonoskiej jest trzynastu ratowników zawodowych. Ochotnicy ich wspierają. Za udział w akcjach nie otrzymują wynagrodzenia. GOPR zapewnia im ubiór, wyposażenie i profesjonalne szkolenia. Zawodowi dostają też pensje – około 1600 zł.\n– By zostać ratownikiem, marzyłem już jako dziecko. Gdy chodziłem do szkoły, ratownicy byli dla mnie i moich kolegów prawdziwymi autorytetami – wspomina „Stryjek”, urodzony w Karpaczu, w młodości członek kadry narodowej w saneczkarstwie. – O goprowcach w Karpaczu się mówiło, chodziliśmy podglądać, jak jeżdżą na nartach. Pamiętam, że strasznie chciałem mieć czerwony sweter, jaki nosili wówczas ratownicy – dodaje „Stryjek”, który ubrał go już w 1976 roku. W zawodowej służbie jest od 24 lat. Wcześniej był też milicjantem, ale przeszedł na mundurową emeryturę po 15 latach pracy.\nA skąd ta ksywa? – Większość z nas ma przezwiska. To wygodne, bo na przykład gdy wisisz na ścianie i krzyknąłbyś: „Zbychu, daj mi karabinek”, a Zbyszków jest dwóch albo trzech, to mogliby cię zasypać tymi karabinkami – uśmiecha się Nakielski. – „Stryjek” zaczął do mnie mówić mój prawdziwy bratanek, którego wciągnąłem do GOPR-u. I się przyjęło.\n– Gdy Kopa zamieniała się w lodową górę, zdarzało się, że w ciągu jednego dnia wychodziliśmy czternaście razy. Podczas jednej z interwencji widzieliśmy, jak facet koziołkując, leci z góry. Zatrzymał się przy nas, na drzewie. Chcieliśmy mu pomóc, a klient w szoku zaczął uciekać do góry. Nie goniłem go, bo na pomoc czekała w innym miejscu ranna narciarka i jej dzieci. Później okazało się, że wsiadł na wyciąg i… stracił przytomność. Miał połamany mostek, miednicę i wstrząśnienie mózgu. W takim stanie przeszedł osiemset metrów pod górę – opowiada „Stryjek”.\nNajbardziej pamięta, niestety, te najtragiczniejsze akcje, w których zginęli ludzie. W latach 80. turystka z ówczesnej Jugosławii zsunęła się ze zbocza tak nieszczęśliwie, że nadziała się na wystającą gałąź. Ratownicy zwieźli ją na dół, ale karetka pogotowia spóźniała się. Kierowca był znany z tego, że… się nie spieszył. Zanim przyjechał, turystka zmarła. Ratownicy postanowili jakoś odegrać się na „spóźnialskim” pracowniku pogotowia. Gdy w końcu się zjawił, zamarkowali akcję reanimacyjną i włożyli kobietę do karetki. Dopiero w drodze do szpitala obsługa karetki zorientowała się, że wiezie ciało. Kierowca, po skardze ratowników, poniósł poważne konsekwencje dyscyplinarne.\nZdarzały się też interwencje absurdalne – jak na przykład wieloosobowa wyprawa poszukiwawcza… skutera. Zgubił go w górach dzierżawca jednego ze schronisk. Podczas przejażdżki spadł z siodełka i nie potrafił odnaleźć pojazdu. Po kilku godzinach skuter odnaleziono. Właściciel niepokornego pojazdu okazał się jednak niewdzięcznikiem. Trudu ratowników nie wynagrodził nawet kolacją.\nPoprzedni wpisPoprzedni Koncert Stanisława Sojki odwołany\nNastępny wpisNastępne Pieniądze na inwestycje


Rabbit Hole (Moskwa, Rosja) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Rabbit Hole\nAtrakcje w pobliżu obiektu Rabbit Hole\nRabbit Hole opinie, Moskwa\nNr 233 wśród 786 Gry i zabawy w lokalizacji Moskwa\nPodsosenskiy Ln., 3, Moskwa 105062, Rosja\n+7 499 380-69-20\nTo było bardzo interesujące\nZrobiłem quest 1408 z moją ukochaną. Podobało nam się wszystko bardzo. Zarówno fabuła, jak i zagadki. To było bardzo interesujące. Poradziliśmy sobie ze wszystkim w 45 minut, nawet udało nam się zrobić strzały. Personel jest bardzo uprzejmy i przyjazny. Teraz chcę zobaczyć film.\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Алексей Е, Менеджер по связям с общественностью, Rabbit HoleOdpowiedź udzielona 4 czerwca 2018\nGraliśmy w pokoju ucieczki Sin City i mieliśmy dużo pozytywnych wrażeń. Wszystko było na najwyższym poziomie. Odpowiednia muzyka, umiarkowanie skomplikowane zadania, stylowa sceneria. Godzina minęła nie zauważalnie. Jest też fajne miejsce do relaksu przed i po graniu. Radzę wszystkim iść i grać, nie pożałujesz! !...10 z 10Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Алексей Е, Менеджер по связям с общественностью, Rabbit HoleOdpowiedź udzielona 28 maja 2018\nPobliskie restauracjeZobacz 15 730 restauracji w pobliżu.\nPobliskie atrakcjeZobacz 4 707 atrakcji w pobliżu.\nZobacz 380 hoteli w pobliżu.Zobacz 15 730 restauracji w pobliżu.Zobacz 4 707 atrakcji w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Rabbit Hole.


Holenderska akcja policyjna\nTak jak Polska miała po wojnie swoją "Akcję Wisła" tak w tym samym czasie Holenderska Armia Kolonialna rozpoczęła własną "Akcję Policyjną". Historia do dziś osnuta gęstą mgłą tajemnicy której Holandia woli nie pamiętać.\nIndonezja była przez 300 lat holenderską kolonią nazywającą się do roku 1949 Holenderskie Indie Wschodnie. Do dzisiaj słowo Indie, indyjski (Indië, indisch) znaczy praktycznie w języku holenderskim byłą kolonię - Indonezję.\nOd XIX wieku różne narody zamieszkujące indonezyjski archipelag walczyły o uzyskanie niepodległości spod holenderskiego zaborcy. Powstania tłumione były siłą przez holenderską armię kolonialną. Przed II Wojną Światową Holandia wprowadziła politykę "integracji" co bardziej rewolucyjnych młodych Indonezyjczyków, zabierając ich na "wychowanie i edukację" do Holandii. Między nimi był też młody Sukarno - przyszły przywódca wolnej Indonezji. Po powstaniu na Jawie w roku 1927 tysiące lewicowych powstańców trafiło do obozów koncentracyjnych.\nSukarno współpracował z Japończykami w nadziei odzyskania w niepodległości pod hasłem "Azja dla Azjatów" i dzięki temu Japończycy bez oporu zajęli archipelag w 1942 roku. Japońska okupacja trwała do 1945 r. a broniący jest holenderscy żołnierze w liczbie ok. 42 tys. zostali internowani w japońskich obozach. Wielu Holendrów tych obozów nie przeżyło. Natychmiast po kapitulacji Japonii w sierpniu 1945 roku indonezyjscy patrioci pod przywództwem Sukarno, wspierani przez Japończyków na krótko przed ich kapitulacją, rozpoczęli walkę o wyzwolenie spod panowania Królestwa Niderlandów, liczący także na słabość Niderlandów wyniszczonych II Wojną Światową. Niestety przeliczyli się.\nTymczasem zaraz po zakończeniu II Wojny Światowej Holandia rozpoczęła odbudowę armii i marynarki wojennej. W roku Holandia 1947 dysponowała 120 tysięczną armią kolonialną, lądową i marynarką wojenną stacjonującą w Indonezji. Holendrzy absolutnie nie mieli ochoty stracić Indii Wschodnich. Szybko rozpoczęła się pierwsza interwencja pod niewinną nazwą "akcji policyjnej".\nHolenderska wojna z armią indonezyjską i lokalną partyzantką trwała praktycznie do roku 1950. Holandia przeprowadziła dwie duże ofensywy "akcji policyjnych"; na Jawie i Sumatrze latem 1947 roku a następną akcję na przełomie 1948-1949 roku. Szczególnie ta druga miała znacznie bardziej okrutny i represyjny charakter. Pacyfikowano wsie i likwidowano każdego potencjalnego wroga na podobieństwo bardziej nam znanej z filmów późniejszej amerykańskiej wojny w Wietnamie. Znane są przypadki całych wsi na wyspie Celebes wymordowanych przez holenderską armię kolonialną.\nOdpowiedzialnych za wiele przypadków ludobójstwa nigdy nie ukarano. Dwukrotnie po wojnie specjalne komisje rozpatrywały nadużycia i zbrodnie wojenne akcji policyjnych ale bez znaczących wyników. Zresztą Holendrzy zajęci byli odbudową zniszczonego kraju a wiadomości zza oceanu dochodziły rzadko i mało kogo interesowały. Dzisiaj także Holandia nie chce pamiętać o tej kolonialnej wojnie. Chętniej rozprawia się o zbrodniach jakich dokonali Japończycy w obozach dla internowanych w Indonezji Holendrach.\nPodobnie jak w wojnie wietnamskiej eskalacja przemocy rosła w miarę wzrostu przewagi armii wyzwoleńczej i tak pod koniec wojny, tylko w pierwszej połowie 1949 roku zaginęło 46 tys. Indonezyjczyków. Na samej Jawie wykonano 1200 bombardowań. Po holenderskiej stronie zginęło 1200 żołnierzy i 2500 zostało rannych. Wojna ta przywołuje obrazy znane nam z filmu Apokalypse Now z bagnami i tropikalną dżunglą w górach Jawy i Sumatry.\nWojnę neokolonialną potępiały ostro kraje komunistyczne z ZSRR i Chinami na czele ale z czasem nawet W. Brytania i Stany Zjednoczone nie mogły dalej popierać Holendrów i w końcu pod rosnącym naciskiem międzynarodowej opinii publicznej zwołano w Hadze konferencję pokojową po której 27 grudnia 1949 Holendrzy niechętnie uznali niepodległość Indonezji z wyjątkiem części Nowej Gwinei która pozostała pod holenderskim protektoratem do lat sześćdziesiątych.\nMateriałów filmowych i zdjęć z tej wojny praktycznie nie ma poza propagandowymi kronikami pokazywanymi w Holandii jak ten zatytułowany "Krzewiciele prawa i bezpieczeństwa".\nOkoło pół miliona mieszkańców dzisiejszej Holandii urodziło się w Holenderskich Indiach Wschodnich. Było i jest także wiele mieszanych małżeństw.\nKuchnia indyjska weszła na stałe do kuchni holenderskiej i "rijsttafel" (stół ryżowy) wszedł do codziennego jadłospisu w tym kraju. Każdy Holender (poza wyjątkami ludzi typu "czego chłop nie zna - to chłop nie je) ceni sobie potrawy jak nasi goreng, babi panggang, saté, tandoori, tikka, roti, gado-gado używając chętnie egzotycznych składników jak mleko kokosowe, djahé (imbir), kerrie, cassave (maniok) itd. Wiele z tych potraw jest wspólna także dla innych azjatyckich narodów zamieszkujących licznie Indonezję jak szczególnie Hindusi i Chińczycy.\nWiele indonezyjskich słów weszło na stałe do języka holenderskiego, szczególnie te kulinarne ale także słowa jak: bakkeleien (kłócić się), amper (ledwie), tampat (miejsce noclegowe na statku), kassian (godny współczucia).\nWspółcześnie wyspy Sumatra, Jawa i Bali pełne są holenderskich turystów - szczególnie emerytów wracających z sentymentu w swe rodzinne strony.\nPamiątki współczesne i z kolonialnego okresu jak drewniane rzeźby i lalki wajang zdobią wiele holenderskich domów.\nW wielu antropologicznych/kolonialnych muzeach (volkenkundig museum) znajduje się bogata kolekcja indonezyjskiej sztuki.\nW państwowym archiwum znajduje się część unikalnego w świecie (przez co na liście dziedzictwa kulturowego świata) gigantycznego archiwum byłego ministerstwa kolonii a jeszcze wcześniejszej Zjednoczonej Kompanii Wschodnioindyjskiej (w skrócie VOC) zawierające skrupulatnie spisaną historię Indonezji od 400 lat. Archiwum VOC jest skarbem historii Dalekiego Wschodudla dla badaczy z całego świata.\nWielowiekowe związki z Indonezją to także wielu klasyków holenderskiej literatury jak Multatuli, Couperus, Hella Haasse i Adriaan van Dis.\nPisarz urodzony w roku 1920 w Amsterdamie, zamieszkał w wieku 19 lat w Batawii (dzisiejsza Jakarta) gdzie zrobił szybką karierę obejmując różne placówki rządowe na wyspach Sumatra, Celebes i Ambon. Po powrocie do Europy, w roku 1859 napisał swoje największe dzieło: "Max Havelaar, of de koffi-veilingen der Nederlandsche Handel-Maatschappy" (Max Havelaar, czyli aukcje kawy Holenderskiego Towarzystwa Handlowego) - powieść o człowieku próbującym walczyć ze skorumpowanym systemem kolonialnym w Holenderskich Indiach Wschodnich. Książka wpłynęła na całą późniejszą holenderską literaturę jak i na politykę kolonialną kraju. Max Havelaar, sfilmowany w roku 1976 [cały film], należy do kanonu holenderskiej literatury.\nKażdy kraj ukrywa swoje czarne karty historii. Historia jest nauką najbardziej narażoną na selektywne, propagandowe traktowanie. Nie inaczej jest w Holandii.\nHistorycy są zdania, że :akcja policyjna" holenderskich wojsk w Indonezji może być porównywalna do zachowania się Niemców w okupowanym kraju podczas Drugiej Wojny Światowej.\n4 maja jest w Holandii świętem narodowym (Dodenherdenking) kiedy uroczyście obchodzi się wszystkich Holendrów poległych od II Wojny Światowej. W tym więc także holenderskich żołnierzy poległych w "akcji policyjnej". Selektywna historia, bo przecież nie czci się pamięci poległych holenderskich żołnierzy z Waffen-SS poległych na froncie wschodnim?\nJestem w końcu wdzięczny Wiatrakowi za kawałek historii której do końca nie znałem.W odniesieniu do postępowania Niemców w xx wieku Holendrzy dorównują im podobnym okrucieństwem - wszak Holendrzy to tylko ,,lepsi Niemcy". Obiektywna ocena poczynań kolonialistów nie jest chlubą historii Niderlandów o której chyba chcą zapomnieć.\nKażdy człowiek, każdy naród ma coś z przeszłości o czym woli nie pamiętać. Żadna wojna nie jest, lub być nie powinna powodem do dumy. Holendrzy wojnę kolonialną przegrali moralnie. Trudno o powód do dumy. Srebrenica była kolejnym wstydem. Kolaboracja z III Rzeszą także, no ale to już grzech całej Europy.\nLudzie zrozumcie my dla holendrow jestesmy tylko horda mongolow zmieszana z tubylcami np germanami slowianami brzydza sie nami\nPrzeczyszczenie bez zabrudzania poscieli ,czyli jedyna sluszna z... lewackiego punktu widzenia historia tzw. Akcji Policyjnej.Tak bowiem mozna krotko strescic zamieszczony przez Wiatraka felietonik.W jednym ma on ,racje ,chociaz intencje inne,ze Operacja( nie zadna akcja) "Wisla" i hol.Akcja Policyjna maja wspolny mianownik, a jest nim : walka z bandytyzmem!Kiedy bandom UPA na sowieckiej Ukrainie zaczela sie palic ziemia pod stopami ,to kolejno zaczely one przechodzic one na polska strone ,konkretnie w Bieszczady.Efekty tej "wizyty" staly sie od razu widoczne :nad Bieszczadami zaplonely luny!Banderowcu palili polskie wsie ,tartaki czy mlyny. Niszczyli tak juz nieliczna infrastrukture i posuwali sie nawet do napadow na pociagi!Bandy UPA zapuszczaly sie nawet pod Lublin i Hrubieszow.Obraz tego wszystkiego niespodziewanie wiernie pokazuje film "Ogniomistrz Kalen",wystarczy go wrzucic w wyszukiwarke YouTube.Oczywiscie komunistyczne wladzie PRL nie mogly tego dluzej tolerowac i do akcji wkroczyly regularne odzdzialy wojska. Jednal rozleglosc terenu oraz zaplecze w postaci wiosek ukrainskich pozwalaly banderowcom unikac kolejnych oblaw i wtedy komunisci zrobili chyba poraz pierwszy cos co bylo zgodne z polska racja stanu.Mianowicie postanowiono przesiedlic Ukraincow z Bieszczad na Ziemie Odzyskane.Poczyniono tylko jeden blad,zamiast ich rozproszyc przesiedlono cale wsie w jeden rejon..Pomorza i Mazur.Efektem tego jest nadspodziewanie wysoka reprezentacja w policji ...potomkow rezunow ,bo szkoly policyjne sa w Slupsku i Szczytnie.Rezun jak zadna inna istota jestmsciwy zatem nie ma sie co dziwic ,ze policja tak chetnie strzela do polakow ,ostatnio w Jastrzebiu do demonstrujacych gornikow.Oczywiscie po wysiedleniu z Bieszczad Ukraincow po krotkim czasie zapanowal tam spokoj ,totez do farsy nalezy zaliczyc potepienie kilka lat temu Operacji "Wisla", dokonane przez terroryzowany przez Ukraincow Sejm!\nW hol. Indiach sytuacja byla podobna. Sukarno kolaborujacy z Japami ,sojusznikami Hitlera wybral droge ...UPA!Jego walka "wyzwolencza' polegala na mordowaniu zamieszkalych na prowincji bialych Holendrow i to wraz ze starcami ,kobietami i dziecmi!Dokonywano bandyckich napadow na bialych w miastach. Trzeba pamietac ,ze kolonizatorzy holenderscy wyjatkowo duzo inwestowali w swoje kolonie.Podnosili stan sluzby zdrowia i budowali nowoczesna infrastrukture. Okrutne morderstwa na Holendrach dokonywane przez wiesniakow\nprzede wszystkim nocami zmusily wladze Holandii do wyslania do hol.Indii korpusu interweniujacego.Bandytyzm szybko ukrocono ,niemniej do akcji wlaczyly sie USA ,ktore zazadaly od Holandii wycofania sie ze swoich kolonii ,co tez Holandia uczynila.Do dzisiaj w ramach niepodleglej Indonezji sa gnebione narody Papuy -Gwinei i Molukow,ale o tym Wiatrak nie wspomni!.\n"każdy naród ma coś z przeszłości o czym woli nie pamiętać".\nNie każdy, ale rozumiem, że osoba pochodząca z narodu, który ma krew na rękach lubi tak myśleć. Tak jak każdy złodziej lubi myśleć, że każdy kradnie, tylko że nie każdego złapano.\nPrzyrównywanie tej holenderskiej akcji pacyfikacyjnej do zaplanowanego ludobójstwa, jakim była Akcja Wisła to rażący błąd. Holendrzy w czasie swojej akcji nie zabijali tubylców tylko dlatego, że byli Indonezyjczykami.\nO ile "polak z polski"(oryginalna pisownia) popisal sie wrecz profetyczna riposta na moralizatorska filipke Wiatraka o czarnej przeszlosci ludzi czy narodow i ich pamieci o tyle pojechal po bandzie przypisujac Operacji "Wisla"....ludobojstwo ,co jest niezbitym dowodem na skutecznosc ukrainskiej propagandy w Polsce szerzonej za pieniadze ...polskiego podatnika!Cokolwiek by nie powiedziec to kazde "ludobojstwo" zawiera pierwiastek zabijania , natomiast Operacja "Wisla" polegala na PRZESIEDLENIU Ukraincow z Bieszczad na Ziemie Polnocne i nikt do przesiedlencow nie strzelal.Strzelano zas do band UPA, ale te byly uzbrojone po zeby!Wysiedleni Ukraincy zamienili swoje kurne chaty i lepianki na solidne murowane domy z luksusami ,ktorych nawet nie potrafili oblugiwac ,jak kuchenki gazowe czy spluczki klozetowe!


[MOJE] Bezład - Zima XI - forum grupy Jeja.pl\njeja.pl/ grupy dyskusyjne/ lubię się bać/ [moje] bezład - zima xi\n[MOJE] Bezład - Zima XI\n5 czerwca 2016, 21:27\nUsiedliśmy przy stoliku w rogu pomieszczenia. Rozmawialiśmy głównie o marzeniach. Gdy powiedziała, że chce nie tyle co wyjechać za granicę, a zwiedzić cały świat, nagle pojawiła się myśl. Że też bym tego chciał, razem. Zdążyłem się do niej przywiązać. Bolałoby mnie, gdyby po tym, jak to wszystko się skończy, poszła swoją drogą i zniknęła z mojego życia.\nPrzez tę całą rozmowę prawie zapomnieliśmy o Zuzi. Umyliśmy kubki i przeszliśmy parę pomieszczeń dalej. Jak się okazało, dziewczynka podczas zabawy z innymi dziećmi całkiem zapomniała o pełnym problemów świecie na zewnątrz. Kot był oblegany ze wszystkich stron, ale widocznie mu to nie przeszkadzało, leżał i mruczał z zadowoleniem.\nPostanowiliśmy, że znajdziemy jakieś stałe miejsce, w którym będziemy mogli zostawić część rzeczy, i dopiero potem wrócimy do małej, żeby pokazać jej, gdzie nas znajdzie w razie potrzeby.\nOdrobina wolnej przestrzeni znalazła się w poczekalni na drugim piętrze. Poprowadziła nas tam poznana wcześniej pielęgniarka. Stwierdziła, że stamtąd będziemy mieli najbliżej do sal przygotowanych dla dzieci.\nZaczęliśmy rozglądać się za łazienką. Ciepły prysznic po tej całej akcji byłby wręcz czymś zbawiennym. Znalezienie jej zajęło nam chwilę. Obok pomieszczenia stał wózek z białymi ręcznikami i mydłami. Puściłem Monikę pierwszą. Czekając, aż się umyje, usłyszałem, jak ktoś podchodzi do wózka. Spojrzałem za siebie. Poznałem mężczyznę od razu po długiej bliźnie na policzku. Był to żołnierz, który rozwalił łeb atakującemu mnie zarażonemu.\n– Dziękuję za uratowanie życia – powiedziałem.\n– To ty przybiegłeś dzisiaj z dziewczyną i dzieckiem?\n– Nie ma za co, po prostu wykonuję swoją pracę. – Wyciągnął rękę na powitanie. – Rafał jestem.\n– Jak tam ma się córeczka?\n– Bardzo dobrze, bawi się z innymi dziećmi. Ale to nie jest moja córka. Znaleźliśmy tę dziewczynkę po drodze. Nie miałem serca, by zostawić ją samą.\n– Postawa godna pochwały – przyznał. – Pewnie nie możecie się już doczekać ucieczki z tego miasta, czyż nie?\n– Pewnie jak każdy.\n– Racja. Głupie pytanie.\n– Jest może planowana jakaś ewakuacja?\n– Właśnie miałem o tym wspomnieć. Ostatnio mówili, że jutro południem przylecą helikoptery. Niby jest to tajemnica, ale nie oszukujmy się, nic godnego jej zachowania. Jutro rano i tak to ogłoszą. Poza tym każdy i tak się tego spodziewa.\nNie zorientowałem się, kiedy nastała noc. Położyliśmy małą do snu. Była z czwórką dzieciaków na sali na oddziale kardiologii. Mogła równie dobrze zostać z nami na fotelach w poczekalni, ale poznała nowe koleżanki, z którymi świetnie się dogadywała. Poza tym miała po prostu wygodniej.\nLeżałem tak z pół godziny, przekładając się z boku na bok, ale nie mogłem zasnąć. Przestałem nawet próbować i zerwałem się na równe nogi. Wiedziałem, że i tak nic z tego nie będzie. Może to z nerwów… Chociaż nie miałem powodu, by się denerwować, podświadomość robiła swoje.\nStwierdziłem, że spacer po piętrze nie zaszkodzi. Zabrałem ze sobą świeczkę. Wszystkie światła był zgaszone. Nie chciano przeciążać generatorów. Z tego, co udało mi się dowiedzieć, elektrownia padła prawie na samym początku.\nPłomień bujał się we wszystkie strony. Ktoś otworzył na oścież okno na drugim końcu korytarza i widocznie o nim zapomniał. Nagle dostrzegłem kota. Dreptał po szpitalnej wykładzinie. Niespodziewanie wskoczył na parapet i zaraz zniknął w czarnej przestrzeni na zewnątrz.\n– Ku*wa mać!\nPodbiegłem do okna i zacząłem oglądać się na boki z nadzieją, że zwierzak zaczął iść po gzymsie. Nie został po nim nawet ślad. Poczułem się winny. Wiedziałem, że będę musiał wcisnąć Zuzi kłamstwo, że kot widocznie gdzieś sobie poszedł.\n– Byleby go tylko jutro nie zauważyła rozpłaszczonego na kostce… – westchnąłem.\nPomyślałem, że warto ją odwiedzić i sprawdzić, czy udało jej się zasnąć.\nDrzwi były uchylone. Podniosłem je lekko za klamkę, aby uniknąć skrzypienia. Zastałem dziewczynkę siedzącą na łóżku i ściskającą prawą dłoń między udami. Gdy tylko ujrzała światło płomienia, spojrzała w moją stronę.\n– Kot mnie ugryzł – jęknęła. – Nic mu nie zrobiłam. Głaskałam go po głowie i nagle chaps. Strasznie to piecze.\n– Chodź, pokaż tę rękę.\nZeskoczyła energicznie na podłogę i pokazała mi dłoń. Po obu stronach były zaczerwienione ślady po zębach.\n– Musimy to oczyścić. Inaczej może się wdać jakieś zakażenie.\nPodprowadziłem ją pod zlew i wycisnąłem trochę płynu do dezynfekcji. Po umyciu i wytarciu ręki, wyciągnąłem z wiszącej na ścianie apteczki dwa plastry, które przykleiłem do ran. Przestało mi być żal kota. Wierzyłem, że Zuzia też nie będzie za nim tak bardzo tęsknić, skoro ją zranił.\nPrzykryłem małą kołdrą i pogłaskałem delikatnie po włosach.\n– Kolorowych snów, Zuziu.\n– Karaluchy pod poduchy! – odparła z entuzjazmem.\n„Oby nie” – przewinęło mi się przez myśl.\nWróciłem do poczekalni. Położyłem się, znowu próbując zasnąć. Po jakimś czasie powieki same opadły. Jednak sen nie potrwał zbyt długo. Minęła może godzina, półtorej. Obudził mnie przeraźliwy wrzask. I nie wydobywał się on z dworu. Echo roznosiło się po pustych korytarzach. Szybkim szturchnięciem wyrwałem Monikę ze świata Morfeusza.\n– Co się dzieje? – spytała ze zdziwieniem, mrużąc oczami.\n– Dostali się do środka! Obudź innych i weź najpotrzebniejsze rzeczy. Biegnę po małą.\nZłapałem leżącą pod poduszką maczetę i ruszyłem ku sąsiedniemu oddziałowi. Na skrzyżowaniu korytarzy wyskoczyła zarażona pielęgniarka. Z pomocą tępej strony klingi pokierowałem ją prosto na automat z napojami. Biegnąc dalej, usłyszałem dźwięk wypadających monet. Po drodze mijałem biegających we wszystkie strony lekarzy, dzieci i rodziców. Wpadłem do pokoju i zamknąłem za sobą drzwi. Dziewczynka siedziała na łóżku w podobnej pozycji jak wcześniej, z różnicą, że tym razem płakała i urywała twarz w rękawach koszuli nocnej. Zbliżyłem się i dotknąłem jej ramienia. Odskoczyłem, jakbym właśnie wsadził rękę w ul. Podczas tego chwilowego zetknięcia z dziewczynką poczułem, jakby uciekła ze mnie jakaś część ciepła. Zuzia spojrzała na mnie oczami pełnymi żalu. Pomimo tego, co właśnie odczułem, wyglądała normalnie. Zaczęła mówić, jednocześnie kręcąc głową na boki, jakby chcąc zaprzeczyć wypowiadanym słowom.\n– Wszystko, czego nie da się zniszczyć od zewnątrz, da się zniszczyć od środka – powiedziała swoim niewinnym głosem. – Uczyniłeś mi wielką przysługę. W ramach wdzięczności tym razem dam wam uciec. Biegnij! Wykorzystaj okazję!\nPatrzyłem na nią przez chwilę, nie do końca rozumiejąc, co się właśnie stało. Wiedziałem tylko, że musi to mieć coś wspólnego z zarazą. Otępienie minęło. Dostałem zapewnienie ucieczki, więc nie mogłem go zmarnować. Opuszczając pomieszczenie, obejrzałem się przez ramię. Twarz Zuzi wyrażała ogromny smutek, z którym kolidował szeroki uśmiech.\nPo drodze trafiłem na Monikę.\n– Gdzie mała? – spytała, a w jej oczach pojawił się błysk.\n– Dla niej już za późno. Musimy uciekać!\nPobiegliśmy w kierunku schodów. W szpitalu powstawał coraz większy chaos. Co chwilę słyszałem odgłosy strzałów i krzyki.\nDwie minuty później byliśmy przy wyjściu. Zaczęliśmy się przeciskać przez tłum ludzi, próbujących uciec tak samo jak my. Bestie atakowały z obu stron. Nikt nie był na to przygotowany. Kolejni służbiści padali pod naporem fali przeciwników.\nNie wiedziałem, w którą stronę uciekać. Nigdzie nie było bezpiecznie. Ciągnąc dziewczynę za rękę, wpadłem w jedną z bocznych uliczek.\nPierwszym schronieniem, mającym jakikolwiek sens, był bank. Jak się okazało, zamknięty. Dopadliśmy do drzwi apteki. Te były otwarte. Od razu zaczęliśmy przesuwać wszystkie regały. Kiedy skończyliśmy, prawie cała przestrzeń była pusta, a nas, jakby ochronnym kręgiem, otaczały meble z lekarstwami. Po podłodze walały się pozrzucane opakowania i rozbite buteleczki, z których wyciekały płyny o wielu kolorach. Ich mdłe zapachy zaczęły wypełniać pomieszczenie.\nSpojrzałem na Monikę. Mnie samego zjadał strach, ale ona była zdruzgotana. Patrzyła na mnie oczami pełnymi łez, które zaczęły wypływać niepowstrzymanymi strumieniami dopiero wtedy, gdy do mnie przylgnęła. „Dlaczego?” – powtarzała na okrągło. A ja tylko gładziłem jej drżące z przerażenia ciało, po raz pierwszy nie będąc w stanie odpowiedzieć na to pozornie proste pytanie.\nWyruszyliśmy niemalże od razu. Mężczyzna przedstawił się nam dopiero po jakimś czasie. Kazimierz. To imię wręcz idealnie do niego pasowało. Prosty facet, dla którego najważniejszą rzeczą na świecie była rodzina. Doskonale go rozumiałem. Gdybym został postawiony w takiej sytuacji, ciężko byłoby mi opuścić bliskich.\nNa początku sprawdziliśmy dom przyjaciółki chłopaka. Weszliśmy do środka i parę sekund później zlikwidowaliśmy dwójkę zamarzniętych. Mogliśmy od razu zostawić to miejsce, ale dla pewności przejrzeliśmy wszystkie pomieszczenia.\n– No cóż, na całe szczęście nie ma tu Patrycji – skwitował Kazimierz. – Arek byłby załamany, gdyby się okazało, że i ona nie żyje.\n– Może uciekła razem z nim – zauważył Marek. – Tym bardziej, jeśli coś ich wiązało.\nZmierzaliśmy do kolejnego miejsca. Szliśmy jedną z bocznych uliczek. Nie chcieliśmy zwracać na siebie większej uwagi. Nagle rozległ się dźwięk wystrzału serii z karabinu.\n– Ile stawiasz na to, że wysłali w tę okolicę kogoś jeszcze po tym, jak stracili z nami kontakt? – spytałem towarzysza.\n– Pozwól, że sam sprawdzę, czy byłoby warto w ogóle stawiać.\nWychylił się zza ściany, żeby spojrzeć na główną ulicę.\n– Musimy przejść dalej, stąd nic nie widać.\nPrzesunęliśmy się jeszcze o jakieś czterdzieści metrów. Stąd dało się już usłyszeć rozmowę. Za ścianą ukazała nam się grupa ubranych w szare płaszcze gości. Każdy z nich miał jakąś broń. Otaczali ich pojedynczy ludzie. Od razu coś mi nie pasowało. Jeden z uzbrojonych popchnął stojącą przed nim kobietę. Włożył w to tak dużo siły, że wylądowała ona twarzą w śniegu.\n– Ruszaj się, głupia ku*wo! – warknął. – No dalej, wstawaj!\nNie trzeba było długo czekać na koniec jego cierpliwości. Po paru sekundach strzelił prosto w jej głowę.\n– Piotrek, proszę cię, zrób coś łaskawie z tymi żywymi tarczami, bo już mnie zaczynają powoli wku*wiać, a nie takie miało być ich przeznaczenie.\nSkryliśmy się z powrotem za ścianą.\n– I co, rozwalamy ich? – zapytałem.\n– Nie ma co ryzykować – odpowiedział Marek. – Naliczyłem czternastu. Ale… co ich naszło!? Przecież to bezbronni ludzie!\n– Kiedy przestaje funkcjonować normalne prawo, pojawia się prawo dżungli – westchnął policjant. – Pośród tych „żywych tarcz” zauważyłem jednego z kolegów syna. Jeśli tych bandziorów jest więcej, to pewnie gdzieś założyli sobie bazę. Możliwe, że złapali jeszcze Arka.\n– No to co, idziemy za nimi – stwierdziłem. – Nawet jeśli nie będzie chłopaka, nikt nie ma prawa prowadzić takich krwawych rządów, nawet podczas zarazy! Zachciało im się zabawy? To będą ją, ku*wa, mieli.


Izrael: Trudny początek – Podróżowisko.pl\nIzrael: Trudny początek\n17 lipca 2014 25 stycznia 2018 Monika Borkowska\nDzień 1, 10.07.2014\nJak już wcześniej pisałam, pomimo wielu wątpliwości zdecydowaliśmy się w końcu polecieć na 5 dni do Izraela. Lecieć mieliśmy o 15:25 lotem Wizzair z lotniska Chopina bezpośrednio do Tel Awiwu, jednak ostateczną decyzję podjęliśmy dopiero w dniu wylotu ok. godz. 10:00. Na lotnisko mieliśmy jechać ode mnie z pracy – w planach był dojazd SKMką z dworca Warszawa Zachodnia, ale w związku z tym, że odrobinę nie wyrobiłam się z obowiązkami służbowymi, zmuszeni byliśmy zadzwonić po taksówkę.\nNa lotnisku poszło sprawnie. Szybko przeszliśmy przez odprawę bagażową i kontrolę bezpieczeństwa, pooglądałam z bliska Dreamlinera, pochodziliśmy trochę po sklepach i trzeba było zbierać się do samolotu. W Warszawie zapowiadało się na burzę.\nJuż na samym wstępie pilot ogłosił bez ceregieli, że będziemy mieć godzinne opóźnienie z powodu trwającego ataku rakietowego na Tel Awiw. Pierwsza myśl jaka przyszła mi do głowy? Co my najlepszego zrobiliśmy… Druga? Niech ten samolot nie wystartuje. Trzecia myśl pojawiła się, kiedy samolot zaczął kołować na pasie i przygotowywać się do startu. A co jeśli jakaś rakieta trafi w samolot w trakcie lądowania? O następnych myślach, które przelatywały mi przez głowę nie będę nawet pisać. Nie było już wyjścia, trzeba było lecieć.\nLot był dla mnie ciężki. Mimo że mieliśmy lecieć 3,5 godz., czas dłużył mi się niemiłosiernie. Po lekturze wszystkich możliwych artykułów w naszych mediach naprawdę bałam się tego, co tam zastaniemy. Oczami wyobraźni widziałam już istny Armageddon mający miejsce na ziemiach Izraela.\nGdy zbliżyliśmy się do granicy powietrznej Izraela, mniej więcej godzinę przed lądowaniem, pilot zarządził żeby wszyscy pasażerowie usiedli i zapięli pasy. Kilkukrotnie zbliżaliśmy się do Tel Awiwu i odlatywaliśmy krążyć nad Morzem Śródziemnym. W trakcie jednego z podejść zobaczyłam przez okno lecący od strony Strefy Gazy świetlisty mały punkt, który zamienił się w pomarańczowy obłoczek dymu. Drugi taki punkt leciał centralnie na nasz samolot, ale też zniknął. Jak się następnego dnia okazało, w taki obłoczek zamienia się strącona przez izraelski system obronny rakieta Hamasu… Czy to na pewno były rakiety to nie wiem, mam nadzieję, że jednak się mylę… Chyba tylko ja to widziałam, bo w samolocie panował spokój, chociaż można było wyczuć jakieś napięcie. Może wszyscy pozostali pasażerowie skupili się na widoku miasta poniżej, bo rozświetlony Tel Awiw wyglądał pięknie.\nPrzylecieliśmy na terminal 3. Przestawiliśmy zegarki o godzinę do przodu. Wysiadając z samolotu czułam się bardzo niepewne, dobrze że wysiadaliśmy do rękawa, nie na płytę lotniska. Tym bardziej niepewnie się poczułam, gdy po wyjściu z rękawa ujrzałam znaki informujące o drodze do schronu. Dla przeciętnego Europejczyka takich wrażeń może być już zbyt wiele.\nTerminal 3 jest gigantyczny, ale tak pomyślany, żeby poruszanie się po nim nie było zbyt skomplikowane.\nDotarliśmy w końcu do kontroli paszportowej. Do wszystkich okienek ustawiły się długie kolejki, jednych puszczano szybciej, innych dokładniej przepytywano. Kilkukrotnie zmienialiśmy kolejkę aż przyszła nasza kolej. Poszło szybko – w jakim celu przylecieliśmy, co i gdzie chcemy robić, czy i gdzie mamy rezerwacje noclegów. Krótka chwila i otrzymaliśmy pozwolenie na pobyt na 3 mies. Kiedyś otrzymywało się pieczątkę w paszporcie, ale ze względu na problemy, jakie taka pieczątka powoduje (izraelska pieczątka w paszporcie uniemożliwia wjazd do niektórych państw arabskich), służby odeszły od tego i obecnie wydają oddzielny kartonik, którego nie wolno zgubić. Kartonik ten ma kod, który należy zeskanować po odejściu od okienka kontroli paszportowej. Inaczej nie wydostaniemy się z lotniska.\nBagaże już na nas czekały, walizka doleciała w całości. W hali z bagażami znajduje się kantor, wymieniliśmy tu część pieniędzy żeby dysponować chociaż jakąś niewielką ilością lokalnej gotówki – nie do końca wierzyliśmy w opisywane w internecie możliwości płacenia dolarami. Jak się później okazało, dolarami można płacić bez problemu, jednak nie zawsze przelicznik jest korzystny.Tak wyglądają izraelski szekle:\nZ kantoru skierowaliśmy się na 1 piętro do punktów wypożyczalni samochodów. Samochód wypożyczaliśmy po raz pierwszy, ale formalnie nie było żadnych problemów. Padło na wypożyczalnię Thrifty, samochód rezerwowaliśmy jeszcze przed wyjazdem. Zostaliśmy skierowani na 3 piętro, ponieważ tam sprzed wejścia nr 33 odjeżdżał bus na parking wypożyczalni. Otrzymaliśmy informację, że stanowisko busa jest oznaczone. Gdy wyszliśmy na zewnątrz uderzyło nas niesamowicie gorące powietrze, Musiało być bardzo wilgotne. Niestety żadnego oznaczenia nie znaleźliśmy, dlatego zapytałam kogoś z obsługi lotniska o miejsce, w którym powinniśmy zaczekać. Zostaliśmy skierowani na 2 piętro, jednak tam też nic nie było. Chcąc wejść z powrotem do terminala, zostaliśmy zatrzymani przez nadgorliwego pana z obsługi. Zanim nas przepuścił, zostaliśmy wypytani – co tu robimy, po co przylecieliśmy, dlaczego i na co, jaki jest nasz stopień pokrewieństwa. Dopiero po udzieleniu odpowiedzi i okazaniu paszportów, zgodził się nas wpuścić i skierował nas z powrotem na 1 piętro.\nPrzy punkcie naszej wypożyczalni spotkaliśmy dwóch chłopaków, którzy również brali samochód. Marcin jest instruktorem nurkowania, a Wojtek historykiem, ale na spokojnie mógłby pracować w marketingu. Tak nas przekonywał, żebyśmy się z nimi zabrali, że prawie mu się to udało ;) Ale w końcu zostaliśmy przy naszym planie. Zaczekaliśmy z nimi na ich znajomych dolatujących z Katowic i ruszyliśmy w poszukiwaniu busa na parking. Busa ani oznaczonego przystanku oczywiście nie było. W końcu po kilku minutach wypatrywania, Wojtek zauważył podjeżdżającego pierwszego busa. Niestety chętnych na zabranie się nim było więcej niż dostępnych miejsc (busy zabierają jednorazowo jedynie 8 osób, nie ma szans żeby dosiadł się ktoś jeszcze – kierowcy bardzo przestrzegają zasad). Zaczekaliśmy na drugiego i tym razem udało się nim zabrać. Na parking dojechaliśmy dość szybko, ale trudno mi powiedzieć, ile dokładnie to trwało. Dochodziła godz. 23:00, zmęczenie dawało mi się już we znaki.\nW wypożyczalni potraktowani zostaliśmy dość obcesowo. Na moje pytanie, na jaki adres mamy zwrócić samochód, koleś roześmiał się i stwierdził że tu nie ma adresu. I tyle było dyskusji. Niestety trafił się nam Renault Fluence, jakoś nie przepadam za francuskimi samochodami. W dalszej części wyjazdu okazało się, że ten samochód chyba nie przepadał również za nami, bo żarł paliwo na potęgę (średnio wyszło ok. 9l/100km :/). Rezerwowaliśmy samochód z manualną skrzynią biegów, dostaliśmy automat… Dobrze że mąż miał już kiedyś okazję jeździć automatem, bo nikt nie raczył udzielić żadnych informacji. Chwilę wcześniej samochód wypożyczała para Rosjan i również dostali automat. Mimo problemów z ruszeniem, nikt z obsługi się nimi nie zainteresował. Ciekawa jestem, w jakim stanie oddali auto… Dodatkową komplikacją był sposób uruchomienia samochodu. Przed przekręceniem kluczyka należało wprowadzić kod odbezpieczający samochód. Nie było to takie proste, ponieważ poszczególne cyfry przyciskało się dość przypadkowo, licząc że trafi się w odpowiednie miejsce. Niestety nie mam zdjęcia tego specyficznego urządzenia, ale jak jakieś jednak znajdę, to tu je dorzucę.\nNasz samochód był bardzo poobcierany. Żeby uniknąć późniejszych problemów, dokładnie sfotografowałam każde uszkodzenie a pracownik zaznaczał wszystko co wskazaliśmy na odpowiednim formularzu.\nW końcu mogliśmy ruszyć do Jafy, zabytkowej części Tel Awiwu. Dobrze się złożyło, że pierwszy przejazd mieliśmy tak późno – nie było zbyt wielu samochodów, mieliśmy czas na oswojenie się z samochodem i warunkami drogowymi. W Jafie mieliśmy zarezerwowany wcześniej nocleg, ale mogliśmy przyjechać jedynie do godz. 23:00. Zadzwoniłam do hotelu z informacją, że się spóźnimy. Drukowanie potwierdzeń rezerwacji ma sens, przynajmniej mieliśmy numer telefonu bez którego spalibyśmy pewnie w samochodzie ;) Okazało się, że aby wejść, potrzebujemy kod do drzwi wejściowych. Gdy zajechaliśmy do Jafy, było już koło północy. Po kilkukrotnym okrążeniu ulicy, przy której znajdował się nasz hotel (mnóstwo uliczek jednokierunkowych, których nasza nawigacja nie rozpoznawała…) udało nam się w końcu zaparkować w okolicy. W Jafie było jeszcze goręcej i powietrze było jeszcze bardziej wilgotne. Nawet szyby samochodu parowały nam od zewnątrz. Po wyjściu z auta wystarczyła krótka chwila, by użycie wszelkich antyperspirantów straciło jakikolwiek sens. Doczołgaliśmy się jakoś do hotelu i o dziwo spotkaliśmy jeszcze właściciela. Skierował nas do naszego pokoju. Pokój miał być z klimatyzacją. Zastaliśmy w nim 2 wiatraki… Dobre i to, w takich warunkach bez wiatraków nie dałoby rady spać. Ale przynajmniej mieliśmy wyjście na mały balkonik z uroczym widokiem na Jaffę. Może zbyt czysto nie było, ale poza nami nie było w pomieszczeniu żadnych innych lokatorów (w szczególności tych biegających na 6 odnóżach). Po szybkim ogarnięciu się ruszyliśmy na nocny podbój Jafy. Przy okazji przestawiliśmy samochód, bo tuż pod hotelem było jedno wolne miejsce.\nMiasto bardzo mi się spodobało. Czułam się w nim bezpiecznie. Zapomniałam nawet o wcześniejszym ataku rakietowym. Nad bezpieczeństwem w centrum czuwał radiowóz izraelskiej policji. Zaczepił nas tylko jeden mężczyzna, którego nie mogliśmy zrozumieć. Po zignorowaniu go, szybko odpuścił.\nZ bulwaru nad morzem rozciąga się piękny widok na hotele i biurowce zlokalizowane w centrum Tel Awiwu.\nSpacerowaliśmy tak do bardzo później godziny, było już chyba grubo po 2 w nocy jak wróciliśmy w końcu do hotelu. Nie byliśmy sami, nie spodziewałam się, że o takiej porze tyle osób będzie przechadzać się niespiesznie ulicami, że będą czynne jakiekolwiek sklepiki. Zimna cola uratowała mnie przed wyparowaniem ;)\nPo powrocie przeszliśmy jeszcze na dach, ponieważ z góry można było zobaczyć prawie całe stare miasto Jafy.\nPo całym dniu wrażeń, byłam tak zmęczona, że nie miałam możliwości rozmyślać nad wydarzeniami. Usnęłam natychmiast po tym, jak moja głowa dotknęła poduszki.\n3 morza w 5 dni (2014), IZRAELco zobaczyć w Izraelu, Izrael 2014, Izrael co warto, Izrael w lipcu, przewodnik po Izraelu, przewodnik po Tel Awiwie, relacja z Izraela, relacja z Tel Awiwu, zwiedzanie Izraela, zwiedzanie Tel Awiwu\nGłupie pytanie, ale czy jest problem z wymianą mniejszych nominałów niż 100$? Mam trochę dziesiątek i dwudziestek i myślałam, że wymienię na lotnisku żeby mocno nie stracić, a gdzieś czytałam że w kantorach odmawiają wymiany mniej niż 100 dolarów.\n21 listopada 2018 at 13:21\nNie głupie, a wbrew pozorom trudne… Niestety nie pamiętam, jakie nominały wymienialiśmy przy okazji podróży w 2014 roku, z kolei w 2017 z tego co kojarzę tak się złożyło, że akurat mieliśmy ze sobą 100$. Chyba niestety nie jestem w stanie Ci pomóc.\n21 czerwca 2017 at 08:29\nWielkie dzięki za obszerną relację, bardo się nam przyda, bo za tydzień lecimy do Izraela! Poziom podekscytowania 10/10:) z tego, co czytam i słyszę, nic złego się tam nie dzieje.\n21 czerwca 2017 at 08:45\nTeraz chyba jest tam względny spokój :) Czujność na wszelki wypadek zachowajcie, ale pod względem turystycznym Izrael jest niesamowity. Różnorodność krajobrazu, miejsca historyczne i religijne… Nudzić się tam nie można. Macie już jakiś plan zwiedzania?\n21 czerwca 2017 at 15:36\nMamy tylko 4 dni, więc Tel Aviv z przyleglosciami oraz Jerozolima i Morze Martwe. Zastanawiamy się nad wynajmem samochodu. Czy masz doświadczenie, że to bardziej opłacalne niż autobusy? Jak z parkowaniem?\n21 czerwca 2017 at 19:36\nNiestety na to pytanie nie odpowiem, bo nie mam porównania :/ Jeździliśmy po Izraelu tylko i wyłącznie wypożyczonym autem – po pierwsze dlatego, że mieliśmy napięty plan zwiedzania (nic nowego ;) ), po drugie jako że w kraju było wtedy jak było (mówiło się nawet o kolejnej Intifadzie), to z komunikacji publicznej nie korzystaliśmy też ze względów bezpieczeństwa. Co do parkingów – o ile dobrze pamiętam, to ciężko było z miejscami w Tel Awiwie czy w Jerozolimie, dlatego szukaliśmy hoteli z prywatnymi miejscami parkingowymi i tam zostawialiśmy samochód. W Jerozolimie nawet tak się dogadaliśmy, że pozwolono nam zostawić auto przez cały dzień po wymeldowaniu się. Czekam na relację z Waszego wyjazdu! :)\n21 czerwca 2017 at 19:48\nTak też myślałam, zatem wybierzemy jednak autobusy… Samochodowe przyjemności będą na kolejny wyjazd :) Dzięki za wpisy, są bardzo szczegółowe i pomocne w ustalaniu trasy i miejsc do zobaczenia. Oczywiście zapraszam na naszego bloga, rozkręca się powoli ale stanowczo :)


Niemieccy producenci magazynów energii stają się globalnymi liderami w ich eksporcie\nO ile produkcję baterii litowo-jonowych, które są najczęściej wykorzystywane zarówno w autach elektrycznych jak i domowych magazynach energii, zdominowały firmy z Azji, o tyle w zakresie sprzedaży gotowych rozwiązań w obszarze domowych magazynów energii do czołówki przebija się tylko jedna z nich - LG Chem, a na największych rynkach dominują firmy z Niemiec.\nNiemcy są pierwszym krajem na świecie, w którym na poziomie centralnym wdrożono dopłaty do domowych magazynów energii, a ich beneficjentem - obok niemieckich rodzin - są niemieckie firmy, które rosnąc na fali krajowych dopłat, rozpoczynają już również zagraniczną ekspansję.\nZgodnie z zasadami nowej wersji programu, którą wdrożono na początku 2016 r., jego beneficjenci mogli ubiegać się o preferencyjną pożyczkę z opcją refundacji części poniesionych kosztów - do maks. 25 proc. kosztów kwalifikowanych, które przeznaczono wyłącznie na zakup i montaż magazynu energii.\nW lipcu br. ten poziom miał zostać obniżony z 25 proc. do 22 proc., od stycznia 2017 r. do 19 proc., od lipca 2017 r. do 16 proc., od stycznia 2018 r. - do 13 proc., a w drugiej połowie 2018 r. - już tylko do 10 proc.\nOdwiedziny w tym miesiącu: 11552\nOdwiedziny ogółem: 1545532


Nowoczesna łazienka: 21 POMYSŁÓW na aranżację nowoczesnej łazienki - Urzadzamy.pl\nTrendy 2015: wnętrza w stylu eklektycznym\nNowoczesna łazienka: 21 POMYSŁÓW na aranżację nowoczesnej łazienki\nWanna na podłodze\nW łazienkach z bardzo niskim skosem świetnym wyjściem jest wanna wolnostojąca bez nóg, umieszczona bezpośrednio na podłodze.\nProjekt łazienki: designerskie 6 mkw, czyli jak urządzić małą łazienkę\nNa plan pierwszy w projekcie łazienki według studia Qbik Design wysuwa się ściana prysznica, która została zaprojektowana jako mała galeria plakatu. Dekoracja ściany została wybrana według muzyczno-filmowego klucza. Idealnym dopełnieniem aranżacji wnętrza kąpielowego jest stara komoda, ktora wprowadza do przestrzeni klimat retro.\nMinimalistyczny design zabudowy\nNowoczesność stylu aranżacji przejawia się głównie w minimalizmie designu zabudowy i urządzeń sanitarnych – zarówno szafka podumywalkowa, jak i wanna oraz umywalka cechują się prostotą i geometrycznością kształtów, są również pozbawione jakichkolwiek ozdób.\nDuże okno wprowadza do wnętrza mnóstwo naturalnego światła dzięki czemu łazienka stała się bardziej przytulna i odnosi się wrażenie większej przestronności.\nNowoczesna biała łazienka\nTylko pozornie nic tu się nie dzieje. Światło odbija się od wypukłych fazowanych płytek oraz błyszczących frontów szafek i wypełnia wnętrze łazienki refleksami. Podłogowe płytki układają się w trójwymiarowy dywan - płytki ścienne Mugat Blanco, Vives; płytki podłogowe Guell, Vives.\nAranżacja łazienki w stylu pokoju kąpielowego\nSalony kąpielowe kojarzą się zazwyczaj z pomieszczeniami o imponującym metrażu. Jednak relaksacyjny charakter tych wnętrz w głównej mierze zdeterminowany jest przez ich wygląd, dlatego nawet w średniej czy małej łazience możesz uzyskać efekt pokoju kąpielowego. Wystarczy odpowiednia kolorystyka, eleganckie dodatki dekoracyjne oraz nietypowe dla łazienki, acz funkcjonalne elementy wyposażenia wnętrz.\nProjekt łazienki z oświetleniem LED\nBiała łazienka w klasycznej odsłonie. Prostota i elegancja w roli głównej!


Eiranile - wyłącznik myśli - cz. 3 - Dobrepytanie\nEIRANILE – WYŁĄCZNIK MYŚLI CZ.3.\n– Kochanie… już siódma… Całus obudził Igora. Uśmiechnął się na widok żony. Najwyraźniej oboje wstali dziś w dobrym nastroju.\n– Co będziesz dziś robił?\n– Dzisiaj musimy z chłopakami obgadać temat motywacji.\n– Powodzenia! Ja lecę. – Agnieszka złapała jeszcze torebkę i już jej nie było. Za to z kuchni dochodziła smakowita woń kawy.\nW biurze Igor nadal tryskał entuzjazmem:\n– wczoraj wieczorem znalazłem te badania, o których wam mówiłem. Badanie przeprowadzone przez The Ken Blanchard Companies® na grupie ponad 950 pracowników wyraźnie pokazało, że u pracowników, którzy doświadczają optymalnej motywacji łatwo zauważyć 5 intencji zaangażowania w pracę:\nChęć do pozostania w organizacji.2. Chęć\nChęć do wydajnego pracowania na rzecz osiągania celów organizacji.\nGotowość do dawania z siebie więcej, niż określa to zakres obowiązków.\nChęć i gotowość do pomocy swoim współpracownikom.\nWypowiadanie się pozytywnie o organizacji, jej usługach i produktach.\n– widzę Twoją minę Borys – tak wiem amerykańskie badania. Ale u nas, w Polsce też się to potwierdza. Tu masz pracę pani Kornelii Polek-Duraj z Politechniki Opolskiej, która badała wpływ zmiany warunków pracy na wydajność pracowników.\n– I co jej wyszło? – Borys najwyraźniej się ożywił.\n– To samo: „Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że warunki pracy mają istotne znaczenie w kształtowaniu wydajności pracowników. Im są one lepsze, tym pracownicy czują się w pracy bezpieczniej, bardziej identyfikują się z jej celami i zadaniami, wzrasta ich motywacja do wykonywania obowiązków zawodowych. Tym samym, stają się bardziej produktywni, a to zwykle przekłada się na wyniki, a więc pozycję rynkową ich zakładów pracy. Zważywszy na fakt, że okres, w którym badane czynniki uległy poprawie przypadł na ogólnoświatowe spowolnienie gospodarcze można przypuszczać, że pracodawcy zaczęli dostrzegać, iż korzystniejsze jest zatrzymanie dotychczasowych, sprawdzonych pracowników posiadających odpowiednie kwalifikacje, umiejętności, doświadczenie niż zatrudnianie nowych, których wyszkolenie jest czasochłonne i wymaga sporych nakładów finansowych.”\n– Najwyraźniej – kontynuował Igor – czasy, kiedy pokutował mit, że emocje powinniśmy zostawiać odwieszone na haku w domu, właśnie się kończą. W pracy praktycznie mija nam życie. I jeśli czuję się tam dobrze, to chcę żeby firma rosła i się rozwijała. A ja razem z nią. Mam prawo do bycia człowiekiem. Również do tego żeby czuć emocje. Także frustrację, złość. Bo czuję się częścią tego organizmu. I jak, moim zdaniem, coś mu zagraża, to będę walczył.\n– Czyli darł ryja? – z typowym dla siebie sarkazmem zareagował Alex.\n– Przyzwolenie dla emocji nie oznacza przyzwolenia dla wszystkich zachowań. Trzeba nauczyć ludzi jak mają sobie radzić w trudnych sytuacjach. Samoregulacja jest warunkiem dojrzałych zachowań. Tylko, że w szkole nikt tego nie uczy. W domu też niekoniecznie mamy dobre wzorce.\n– Aaa! I tu widzisz naszą rolę? – Alex aż wstał. Tu jest miejsce dla doświadczonego trenera i coacha. Kogoś, kto pomoże im podnieść iloraz inteligencji emocjonalnej.\n– No tak. Tyle się mówi o motywowaniu pracowników a czasami wystarczy przestać ich demotywować. Pomóc im zrozumieć swoje zachowania, nauczyć świadomych reakcji. Dać im do ręki narzędzia do automotywacji.\n– Najgorzej kończą Ci – Borys włączył się do dyskusji – którzy koncentrują się głównie na wskaźnikach. Do dziś mnie strzela, jak przypomnę sobie jak pięknie wyłożyłem swoją pierwszą firmę. Wydawało mi się, że moim głównym zadaniem jest zadbać o wyniki, liczby, tabelki. Że po tym widać, jak biznes się kręci. A potem się dowiedziałem, że klienci odchodzili, bo kiepsko im się współpracowało. A to z kolei wynikało z tego, że handlowcy byli zestresowani i działali pod zbyt dużą presją. I cały biznes szlag trafił! Trochę za późno do mnie dotarło, że to są naczynia połączone: zadowolony, optymalnie zmotywowany pracownik=zadowolony klient=rozwój firmy. Zyski wtedy rosną naturalnie.\n– I dzięki temu jesteś teraz z nami! – skwitował Alex. I możesz mi pomóc dokończyć projekt wdrożenia podnoszący poziom inteligencji emocjonalnej w biznesie. Póki co mam program 5 warsztatów:\nInteligencja emocjonalna cz. I Samoświadomość. Poznanie swoich silnych stron i ograniczeń. Wiara w siebie. Skuteczność.\nInteligencja emocjonalna cz. II Samoregulacja. Panowanie nad swoimi stanami wewnętrznymi, impulsami i możliwościami.\nInteligencja emocjonalna cz. III Motywacja. Zarządzanie swoim nastawieniem. Świadoma automotywacja. Wizja celu.\nInteligencja emocjonalna cz. IV Empatia w biznesie. Skuteczna komunikacja. Budowanie relacji.\nInteligencja emocjonalna cz. V Współpraca w zespole. Synergia. Proaktywność.\n– A Ty jak byś to widział?\nRich people make a mockery to the Anti Pope demo in Berlin.


> Size+>Sukienki plus size>połyskująca sukienka z kopertowym wiązaniem i bufiastymi rękawami\nWizytowa, połyskująca sukienka o kobiecym, kopertowym kroju podkreślającym sylwetkę. Na całej powierzchni brokatowe, efektowne wykończenie. Model wykonany z ptzyjemnego w dotyku, uciągliwego materiału. Z tyłu praktyczne zapięcie na maskowany suwak. Ozdobne wiązanie w pasie podkreślające talię. Długie, bufiaste rękawy zakończone gumką. Kobiecy, v-kształtny dekolt. Z przodu rozporek odsłaniający nogę. Długość do kolan. Model bez podszewki. Modelka ma 176 cm wzrostu i prezentuje egzemplarz w rozmiarze 44.


8 listopada 2018 – Etiuda & Anima\nTrzymająca w napięciu historia trzymiesięcznej wyprawy wybitnego polskiego reportera Ryszarda Kapuścińskiego do ogarniętej wojną i chaosem Angoli, w której linia frontu zmienia się jak w kalejdoskopie. Inspiracją tej pełnometrażowej animacji z elementami dokumentu jest książka Ryszarda Kapuścińskiego „Jeszcze dzień życia” z 1976 roku. Zawiera doświadczenia i refleksje autora z początków (1974-1975) zakończonego w 2002 roku konfliktu. Animacja Damiana Nenowa i Raúla de la Fuente miała premierę na tegorocznym festiwalu filmowym w Cannes. Another Day of Life reż.: Damian Nenow, Raúl de la Fuente, scen.: Raúl de la Fuente, Damian Nenow, Amaia Remírez, Niall Johnson, muz. Mikel Salas, Belgia/Hiszpania/Niemcy/Polska/Węgry 2018, animacja, 85 min. 22 listopada (czwartek), 18.30 Kijów Centrum – Duża sala\nNajnowszy film Janusza Kondratiuka, autora niezapomnianych „Dziewczyn do wzięcia”, to słodko gorzki obraz relacji rodzinnych, dla którego inspiracją jest prawdziwa historia. Pełna ironicznego humoru wizja nieszablonowej rodziny, z jej konfliktami i rywalizacją, niepozbawiona momentów wzruszenia i autentycznej bliskości.\nGdy starszy z braci Andrzej, nagle zachoruje, młodszy pomimo różnic i muru nieporozumień jaki przez lata wyrósł między nimi, podejmie się opieki nad potrzebującym pomocy bratem. W głównych rolach wystąpili: Robert Więckiewicz i Ogierd Łukaszewicz. Jak pies z kotem reż.: Janusz Kondratiuk, scen.: Janusz Kondratiuk, Dominik W. Rettinger, zdj. Witold Płóciennik, muz. Bartłomiej Gliniak, wyst.: Robert Więckiewicz, Olgierd Łukaszewicz, Bożena Stachura, Aleksandra Konieczna, Polska 2018, fabuła, 102 min. 24 listopada (sobota), 15.00 Kijów Centrum – Duża sala


Praga 3w1 przewodnik Expressmap tylko 36,90 zł w ArtTravel.pl\n/ Praga 3w1 przewodnik Expressmap Praga 3w1 przewodnik Expressmap Bestseller\nPrzewodnik•mapy tras zwiedzania przedstawiające lokalizację wszystkich opisywanych miejsc•bogata treść – liczne informacje praktyczne, jak i ciekawostki historyczne•przejrzysty układ graficzny umożliwiający łatwe wyszukiwanie informacji•kolorowe fotografie•schemat linii metra Atlas •szczegółowy atlas miasta, na którym zaznaczono miejsca opisane w przewodniku•skala 1: 20 000 (1 cm – 200 m)•centrum – skala 1: 11 000 (1 cm – 110 m)Mapa•składana mapa laminowana w kieszonkowym formacie•skala 1: 20 000 (1 cm – 200 m)•centrum – skala 1: 11 000 (1 cm – 110 m)•schemat linii metra9 tras zwiedzania100 opisów wyjątkowych miejsc ułożonych w 9 tras zwiedzania. Najpopularniejsze zabytki i nieznane szlaki. Ciekawostki historyczne oraz zupełnie współczesne kurioza.29 restauracji i piwiarni. Najciekawsze restauracje i gospody w mieście. Wszystko o wyśmienitym czeskim piwie, winie oraz kuchni. Wskazówki, jak tanio, ale smacznie zjeść i wypić. 19 pomysłów na wieczór. Najsłynniejsze świątynie kultury wysokiej i nowoczesne, eksperymentalne teatry oraz kina. Kluby muzyczne, w których szampańska zabawa trwa do białego rana.13 miejsc na udane zakupy. Najlepsze sklepy dla pasjonatów fotografii, filmów i muzyki. Popularne centra handlowe. Dla łowców okazji – bazary i pchle targi. 46 najważniejszych imprez. Szczegółowe kalendarium – od festiwali filmowych, po tradycyjne święta i obyczaje. Najważniejsze wydarzenia muzyczne.Bogate informacje praktyczne Informacje o dojeździe do każdego zabytku, restauracji czy sklepu opisywanego w przewodniku. Godziny otwarcia, ceny. Wszystko, co potrzebne, by odnaleźć się w nowym miejscu. Informacje dodatkowe\nCena: 57,90 zł 79,90 zł Bestseller Madryt 3w1\nCena: 48,90 zł 69,90 zł Nowość Wyspy Kanaryjskie 3w1\nCena: 45,90 zł 59,90 zł Włochy północne i środkowe 3w1\nCena: 71,90 zł 99,90 zł Nowy Jork 3w1\nCena: 54,90 zł 69,90 zł Toskania 3w1\nCena: 47,90 zł 69,90 zł Recenzje i oceny Klientów\n3w1 (Bartek) Oceń produkt\n3w1 za rozsądną cenę. Jest w tym przewodniku wszystko co potrzebne do zaplanowania i zwiedzenia Pragi. Informacje o zabytkach, restauracjach, ciekawostki. Dołączona do przewodnika jest mapa laminowana. (29-09-16)\nOceniasz: Praga 3w1 przewodnik Expressmap Jak oceniasz ten produkt? *


Tanie loty Szczecin Dżibuti (SZZ-DJ) - Bilety lotnicze ze Szczecina do Dżibuti - eSky.pl\nLoty ze Szczecina do Dżibuti\nTanie loty ze Szczecina do Dżibuti\nSprawdź najlepsze okazyjne loty ze Szczecina do Dżibuti\nLoty do Londynu Loty do Rzymu Loty do Barcelony Loty do Paryża Loty do Oslo Loty do Dublina Loty do Brukseli Loty do Warszawy Loty do Dżibuti Loty do Wielkiej Brytanii Loty do Włoch Loty do As-Sawiry\nWarszawa - Dżibuti Kraków - Dżibuti Gdańsk - Dżibuti Wrocław - Dżibuti Katowice - Dżibuti Poznań - Dżibuti Rzeszów - Dżibuti Lublin - Dżibuti Berlin - Dżibuti Polska - Dżibuti Kupang - Leonora\n✔ Jakie promocje na loty ze Szczecina do Dżibuti znajdę w eSky.pl?\n✔ Czy rezerwując loty ze Szczecina do Dżibuti mogę zadbać o ubezpieczenie turystyczne?\n✔ Czy rezerwując loty ze Szczecina do Dżibuti mogę wykupić też nocleg na miejscu?\n✔ Jakie linie obsługują loty ze Szczecina do Dżibuti?\nW eSky.pl dbamy o to, aby oferta na loty ze Szczecina do Dżibuti obejmowała zarówno tanie linie linie lotnicze, jak i te wyspecjalizowane w wysokim standardzie.\nTanie loty do Polski Tanie loty z Polski Tanie loty do Łodzi Tanie loty z Łodzi Tanie loty do Oruro Tanie loty z Oruro\nTanie loty do Tajlandii Tanie loty z Tajlandii Tanie loty do Wilno Airport Tanie loty z Wilno Airport


Włoskie "500+" przyjęte. Będzie wypłacane od siódmego miesiąca ciąży\nPolityka, SpołeczeństwoWłoskie „500+” przyjęte. Będzie wypłacane od siódmego miesiąca ciąży\nWłoski Senat przyjął projekt ustawy w sprawie zasiłku na dzieci. Comiesięczne świadczenie na każde dziecko ma być wypłacane od siódmego miesiąca ciąży do 21. roku życia. Ma wejść w życie z początkiem lipca.\n1 lipca ma wejść w życie we Włoszech ujednolicony zasiłek na dzieci.\nŚwiadczenie na każde dziecko ma być wypłacane od siódmego miesiąca ciąży do 21. roku życia.\nWysokość zasiłku szacuje się na 250 euro miesięcznie. Jednak „La Stampa” zaznacza, że „zostanie określona w ramach dostępnych środków”.\nPrzewiduje się jednocześnie stopniowe znoszenie lub likwidację dotychczasowych środków, takich jak dodatek na dziecko, dodatek z tytułu urodzenia lub przysposobienia dziecka, fundusz pomocy z tytułu narodzin dziecka.\nWysokość zasiłku jest dostosowywana w zależności od sytuacji ekonomicznej rodziny.\nW przypadku dzieci powyżej 18 roku życia kwota może być wypłacana bezpośrednio dziecku, na jego wniosek.\nZobacz także: Abp Jędraszewski: Piłatowy sąd nad dzieckiem nienarodzonym\nWysokość zasiłku szacuje się na 250 euro miesięcznie. Jednak „La Stampa” zaznacza, że „zostanie określona w ramach dostępnych środków”. Wysokość zasiłku wzrasta począwszy od trzeciego dziecka, spada natomiast po osiągnięciu pełnoletności. Nie ma ograniczeń wiekowych dla dzieci niepełnosprawnych.\nWprowadzenie jednolitego zasiłku przewiduje stopniowe znoszenie lub likwidację dotychczasowych środków, takich jak dodatek na dziecko, dodatek z tytułu urodzenia lub przysposobienia dziecka, fundusz pomocy z tytułu narodzin dziecka.\nNowe świadczenie zostanie przyznane każdemu włoskiemu dziecku od 7. miesiąca życia – tyle, że okres ten będzie liczony nie od urodzenia, ale od poczęcia.\nInaczej niż w Polsce, będzie ono podwyższone w przypadku rodzin, które mają troje lub więcej dzieci.https://t.co/zDt1TDbiQA\n— Tymoteusz Zych (@TymoteuszZych) April 5, 2021\nUjednolicone i poprawione świadczenie\nPrzewodnie zasady i kryteria przewidują, że dostęp do zasiłku jest zagwarantowany dla każdego dziecka pozostającego na utrzymaniu, zgodnie z kryteriami powszechności i progresywności. Wysokość zasiłku jest dostosowywana w zależności od sytuacji ekonomicznej rodziny biologicznej, z uwzględnieniem wieku dzieci pozostających na utrzymaniu. Zasiłek jest przyznawany w formie ulgi podatkowej lub miesięcznej wypłaty kwoty pieniężnej.\nW przypadku dzieci powyżej 18 roku życia kwota może być wypłacana bezpośrednio dziecku, na jego wniosek, w celu promowania autonomii i jest uzależniona od spełnienia co najmniej jednego z następujących warunków: uczęszczanie do szkoły lub na kurs kształcenia zawodowego, lub na studia; wykonywanie praktyki lub działalności zawodowej w ograniczonym zakresie, z całkowitym dochodem poniżej określonej kwoty rocznej; zarejestrowanie się jako osoba bezrobotna poszukująca pracy w urzędzie pracy lub agencji zatrudnienia; wykonywanie powszechnej służby publicznej.\n– Zatwierdzenie jednorazowego zasiłku na dzieci to dobra rzecz, konkretny krok, aby naprawdę pomóc matkom i ojcom – stwierdziła senator Julia Unterberger z Południowotyrolskiej Partii Ludowej. – W końcu zostanie on rozszerzony na osoby pracujące na własny rachunek, wolne zawody i bezrobotnych: około 250 euro miesięcznie, od siódmego miesiąca ciąży do 21 roku życia. Jest jeszcze wiele do zrobienia: Nie możemy czekać z przeprowadzeniem głębokiej reformy podatkowej o wymiarze rodzinnym. Włochy potrzebują mniej podatków, mniej biurokracji i więcej kołysek – podkreśliła.\nREKLAMA Po świętach spodziewamy się zwiększonej zachorowalności na PIM


Dzień Regionu w Publicznym Gimnazjum nr 3 im. Jana Pawła II. Plan przebiegu podchodów O perłę Daisy - PDF\nDownload "Dzień Regionu w Publicznym Gimnazjum nr 3 im. Jana Pawła II. Plan przebiegu podchodów O perłę Daisy"\n1 Dzień Regionu w Publicznym Gimnazjum nr 3 im. Jana Pawła II Cele: Kształtowanie tożsamości młodego człowieka związanego ze swoją ziemią i kulturą, świadomego swych obowiązków wobec małej ojczyzny -Uczniowie powinni poznać miejsca ważnych wydarzeń, nazwiska wybitnych mieszkańców Pszczyny, daty istotne w dziejach miasta. -Uczniowie powinni rozumieć bogactwo kulturowe Ziemi pszczyńskiej, wynikające z przynależności do różnych państw na przestrzeni wieków. - Uczniowie powinni być otwarci na rozumienie innych kultur, ale bez zatracania swej odrębności. Plan przebiegu podchodów O perłę Daisy 1. Losowanie kopert z miejscami docelowymi przez poszczególne klasy. 2. Zajęcie miejsca na pszczyńskim rynku przez nauczyciela koordynującego przebieg imprezy i szkolną Daisy, z którą każda klasa mogła zrobić sobie zdjęcie. 3. Odszukiwanie wylosowanych miejsc i poszukiwanie ukrytych poleceń. ( Przy zadaniach znajdowała się perła stąd tytuł) 4. Wykonanie zdjęć dokumentujących odnalezione miejsca i przesłanie ich na podany adres owy. 5. Naniesienie odpowiedzi na kartki i zdeponowanie ich u wychowawcy. 6. Wizyta w muzeum-w zależności od przydziału : Muzeum Militarnych Dziejów Śląska, Muzeum Prasy Śląskiej, Skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej, a także w Żubrowisko. Zadanie do samodzielnego wykonania dla wszystkich klas Wykonanie pięciominutowego filmu reklamującego walory Ziemi pszczyńskiej Podsumowanie wyników i wręczenie nagród na apelu szkolnym. Ewa Kowalska Justyna Sobczak Marcelina Pławecka\n2 WSZYSTKIE MIEJSCA DOCELOWE 1. Nekropolia Anhaltów 2. Skansen Wsi Pszczyńskiej. 1. Trzy Dęby 2. Ławeczka księżnej Daisy. 3. Ludwikówka 4. Budynek Sądu rejonowego 5. Powozownia i Ujeżdżalnie 6. Tablica upamiętniająca pobyt w Pszczynie Georga Philippa Telemanna. 7. Starostwo Powiatowe 8. Rondo Miast Partnerskich 9. Kukułcze Wzgórze 10. Budynek dawnej synagogi 11. Groby harcerzy i żołnierzy poległych we wrześniu 1939r. 12. Paleja 13. Cmentarz żydowski 14. Kościół wyznania ewangelicko-augsburskiego 15. Herbaciarnia 16. Muzeum Prasy Śląskiej 17. Kapliczka Bądź Wola Twoja Budynek dawnej szkoły żydowskiej 19. Brama Wybrańców 20. Muzeum Militarnych Dziejów Śląska 21. Brama Chińska 22. Kościół Wszystkich Świętych\n3 23. Ratusz 24. Piwnica Lodowa 25. Grób biskupa Bogedaina na cmentarzu św. Jadwigi 26. Tablica pamiątkowa J. Piłsudskiego w budynku dworca kolejowego 27. Pałac-Muzeum Wnętrz Zamkowych 28. Rondo św. Jadwigi Śląskiej 29. Tablica Piotra Wacheniusa 30. Popiersie Juliusa Karla Raschdorffa\n4 Pytania z zestawami I 1. Nekropolia Anhaltów Która to z kolei dynastia panująca w Pszczynie? Przedstawcie oryginalny tekst znajdujący się na jednym z pomników i jego polskie tłumaczenie. 2. Skansen Zagroda Wsi Pszczyńskiej. Jak nazywa się ta część parku, w której znajduje się skansen? II 1. Trzy Dęby Kiedy rozpoczęło się pierwsze powstanie śląskie, kto dowodził nim w Pszczynie? 2. Ławeczka księżnej Daisy. Wymieńcie wszystkie imiona i rodowe nazwisko księżnej. Gdzie księżna spędziła ostatnie lata życia? III 1. Ludwikówka Proszę wyjaśnić, skąd wzięła się nazwa pałacyku. Który z architektów zaprojektował tę budowlę? 2. Budynek Sądu rejonowego Kiedy został wzniesiony budynek sądu? proszę podać wiek i jego połowę. IV 1. Powozownia i Ujeżdżalnie Jak nazywa się architekt, który zaprojektował te obiekty?jakie jest dzisiejsze przeznaczenie obiektu?\n5 2. Tablica upamiętniająca pobyt w Pszczynie Georga Philippa Telemanna. Czym zajmował się Telemann, czym zasłużył sobie na takie upamiętnienie w Pszczynie? V Starostwo Powiatowe 1. Jak nazywał się pierwszy starosta pszczyński po przyłączeniu tej części Śląska do Polski? 2. Rondo Miast Partnerskich Wymieńcie nazwy miast partnerskich i nazwy państw, do których należą. VI 1. Kukułcze Wzgórze Którzy książęta zostali tu pochowani? Wyjaśnijcie, dlaczego nie zostali pochowani w rodowej posiadłości- Książu. Budynek dawnej synagogi 2. O czym świadczy obecność synagogi w Pszczynie? Dlaczego synagoga przestała pełnić swoją sakralną rolę.\n6 VII VIII IX 1. Groby harcerzy i żołnierzy poległych we wrześniu 1939r. Jak nazywamy bitwę która rozegrała się we wrześniu 1939 roku w okolicy naszego miasta? 2. Palais Jaką funkcję spełniał ten obiekt w czasie I wojny światowej? 1. Cmentarz żydowski Jak brzmi nazwa cmentarza żydowskiego, o czym świadczy jego obecność w naszym mieście? 2. Kościół wyznania ewangelicko-augsburskiego Kto jest twórcą wyznania ewangelicko-augsburskiego? Która z wojen siedemnastowiecznych miała w tle konflikt religijny między katolikami a ewangelikami? 1. Herbaciarnia Wyjaśnijcie znaczenie zwyczaju five o clock 2. Muzeum Prasy Śląskiej Jaki tytuł nosi pierwsza gazeta wydawana w Pszczynie? X 1. Kapliczka Bądź Wola Twoja.. Jakie historyczne wydarzenie upamiętnia kapliczka? Jak brzmi napis umieszczony wewnątrz? 2. Budynek dawnej szkoły żydowskiej Skąd wzięła się nazwa ulicy przy której stoi ów budynek?\n7 XI 1. Brama Wybrańców Skąd wzięła się nazwa bramy? Jak tłumaczymy napis, który się na niej znajduje? 2. Muzeum Militarnych Dziejów Śląska Jak nazywa się stowarzyszenie, które utworzyło muzeum, jak należy przetłumaczyć tę nazwę? XII 1. Brama Chińska Wyjaśnijcie, dlaczego w parku znalazła się brama stylu. w takim właśnie 2. Kościół Wszystkich Świętych Wyjaśnijcie, jak nazywa się styl architektoniczny Kościoła, który z ołtarzy bocznych jest szczególnie bliski mieszkańcom Pszczyny? XIII 1. Ratusz Jak nazywał się pierwszy burmistrz Pszczyny po przyłączeniu Pszczyny do Polski? Jak nazywa się obecny burmistrz? 2. Piwnica Lodowa Jak brzmi popularna nazwa piwnicy lodowej? Wyjaśnijcie, jak spełniała swoją rolę.\n8 XIV 1. Grób biskupa Bogedaina na cmentarzu św. Jadwigi Czym biskup zasłużył sobie na wdzięczną pamięć Pszczyniaków? 2. Tablica pamiątkowa J. Piłsudskiego w budynku dworca kolejowego Kim był Piłsudski? ( prosimy podać przynajmniej 1 funkcję) Kiedy gościł w Pszczynie? XV XVI 1. Pałac-Muzeum Wnętrz Zamkowych Proszę wymienić dwie cykliczne imprezy odbywające się w pałacu. 2. Rondo św. Jadwigi Śląskiej Kim była św. Jadwiga Śląska? Jak legenda tłumaczy jej związek z Pszczyną. 1. Tablica Piotra Wacheniusa Kim był Piotr Wachenius? 2. Popiersie Juliusa Karla Raschdorffa Wymieńcie największe dzieło Raschdorffa.


Odwołano dyrektora Centrum Kulturalnego w Przemyślu | Nowiny\nOdwołano dyrektora Centrum Kulturalnego w Przemyślu\nNorbert Ziętal 10.03.2014\nAdam Halwa. Norbert Ziętal\nZarząd Województwa Podkarpackiego odwołał Adama Halwę ze stanowiska dyr. Centrum Kulturalnego w Przemyślu. Obowiązki będzie pełnił do 30 kwietnia.\nZ nieoficjalnych informacji wynika, że Halwa pozostanie w CK, na stanowisku specjalisty.\n6 lutego zarząd wystąpił do 20 różnych stowarzyszeń i grup kulturalnych z byłego woj. przemyskiego o wydanie opinii w sprawie odwołania Halwy. Opinie te są wymagalne, choć nie są wiążące. Ostatecznie dyrektor zgodził się na odejście za porozumieniem stron.\nDyrektorem CK Halwa jest od 2006 r. Wcześniej, przez trzy lata, był zastępcą dyrektora.\nczytelnik 14.03.2014 15:46:06\nW dniu 12.03.2014 o 18:24, Gość napisał:\nAdaś, pisz dalej i broń swojej żoneczki hahahahapodać więcej faktów ? a może wyprać brudy na forum ?\nWszystko wiadomo ?\nPrawdę trzeba pisać i prawdę trzeba mówić.\nGość 12.03.2014 19:24:44\nW dniu 11.03.2014 o 21:52, Gość napisał:\noooooo, coś tu też piszą o innym związku :~faziuaNapisano 02 luty 2014 - 14:34:32Popieram w 100% Lisowiec oddaj kasę.........\nAdaś, pisz dalej i broń swojej żoneczki hahahaha\npodać więcej faktów ? a może wyprać brudy na forum ?\nGość 12.03.2014 12:33:21\nNa zdięciu wygląda jak by był zaskoczony :D\nGość 11.03.2014 22:52:37\nW dniu 11.03.2014 o 21:06, Gość napisał:\nKtoś też pisze o Dyrektor DPS-u, czy wg Ciebie ma ona związek z tą tragedią?\noooooo, coś tu też piszą o innym związku :\nNapisano 02 luty 2014 - 14:34:32\nPopieram w 100% Lisowiec oddaj kasę.........\nGość 11.03.2014 22:06:02\nW dniu 11.03.2014 o 20:40, Gość napisał:\nktoś pisze o tragedii w dps a ty piszesz o czymś innym (\nGość 11.03.2014 21:50:27\nTak czytam twoje wypociny - ktoś pisze o tragedii w dps a ty piszesz o czymś innym ( samobójstwie i to w dodatku stażysty/ki )Nigdzie się nie doczytałem tego to ty piszesz na forum. hahahaNie wiem nic w tej sprawie o czym ty piszesz. hahahaRuszyło sumienie ??? hahahah oj, ruszyło !Zmień inicjały i nie podszywaj się za kogoś.Widzę że masz obsesję na punkcie pana Chalwy\nA Ty jesteś czyimś adwokatem? Sumienie? O czym Ty piszesz chłopcze?\nPS Nie ośmieszaj się. Wujek z PSL-u nie pomógł to do niego miej pretensję :)\nGość 11.03.2014 21:40:56\nW dniu 11.03.2014 o 19:15, F...c napisał:\nA wiesz jakim cudem Pan Halwa został dyrektorem CK? O jego dobroci to też ostrożnie się wypowiadaj. Szkoda, że Kwaśny już nie żyje, to by Ci coś na ten temat powiedział.Jeżeli chodzi o Panią Dyrektor DPS-u w Huwnikach, to widzę, że masz jakąś obsesję na jej punkcie albo czyhasz na jej stołek. Piszesz o jakimś mobbingu, złym traktowaniu ludzi, wtrącasz jeszcze w to samobójstwo stażysty... Wiesz chociaż z jakiego powodu to zrobił? Gościu, jakbyś wiedział coś konkretnego o sprawie to zgłosiłbyś to gdzie trzeba, a nie pier***olił na forum.\nTak czytam twoje wypociny - ktoś pisze o tragedii w dps a ty piszesz o czymś innym ( samobójstwie i to w dodatku stażysty/ki )\nNigdzie się nie doczytałem tego to ty piszesz na forum. hahaha\nNie wiem nic w tej sprawie o czym ty piszesz. hahaha\nRuszyło sumienie ??? hahahah oj, ruszyło !\nZmień inicjały i nie podszywaj się za kogoś.\nWidzę że masz obsesję na punkcie pana Chalwy\nGość 11.03.2014 21:10:31\nW dniu 11.03.2014 o 19:59, przem. napisał:\nPytanie w czym pan Halwa jest gorszy od ok. 70 letniego W. Władyczyna - Dyrektora Muzeum Z.P.\nMasz nieaktualne informacje :)\nPS Przestaniesz wreszcie pisać o sobie? Nie ośmieszaj się. Jakoś Twoi pracownicy peanów na Twój temat tu nie piszą.\nprzem. 11.03.2014 20:59:54\nHm , zastanawiam się co tu napisać , po prostu szkoda słów. Odwołuje się człowieka prężnego , kompetentnego , sympatycznego i co istotne stosunkowo młodego. Dzięki właśnie takiemu człowiekowi mamy m. inn. wyremontowane Centrum Kulturalne i funkcjonujące wreszczie małe ale w miarę nowoczesne kino. A co było i jest dzięki 3 kadencjom Chomy : kino letnie pod chmurką w okolicach Kopca Tatarskiego , 1 seans filmowy na dworcu PKP , obiecanki cacanki że kino będzie , że Choma o kinie myśli i takie sobie ble , ble przed wyborami. Można pisać wiele o bardzo udanym sezonie na zjezdzie narciarskim do którego jak zwykle Choma i jego ugrupowanie tzw. Regia Civitas dopłaci jak zwykle kilkaset tys. zł , można pisać o przemyskim skayparku i basenach , parkach wodnych dla dzieci , hali sportowej ,sali koncertowej, spieprzonym boisku Czuwaju za ok. 5 mln , budzie-wiacie na wyciągu za ok, 2 ,5 mln , można pisać o wielkim pomyśle wielkiego drugiego prezydenta Haydera o modernizacji parku - lasku na Lipowicy o czym coraz ciszej i dobrze , i o wielu innych bajeczkach opowiadanych i obiecywanych naiwnym wyborcom. A tu nagle jedyny w miarę młody prężny człowiek jakim jest pan Halwa jest odwołany przez Zarząd Województwa bo w nie wpisał się do aktualnego politycznego chóru. Pytanie w czym pan Halwa jest gorszy od ok. 70 letniego W. Władyczyna - Dyrektora Muzeum Z.P. No cóż można i tak , ale do czego doprowadzimy przez taką politykę kadrową , posmotrim , uwidim.\nF...c 11.03.2014 20:15:02\nW dniu 11.03.2014 o 18:01, Gość napisał:\nMasz słuszną rację. Taka prawda i fakty.Wielkie HALO w mediach bo odwołany został Dyrektor CK w Przemyślu. To bardzo dobry dyrektor i jako człowiek.Dużo zrobił dla Centrum i ludzi.Pisze się o odwołaniu w mediach ? bo nazywa się Halwa ?Ale dlaczego NIKt nie odwoła Dyrektora DPS w Huwnikach gdzie jest mobbing,złe traktowanie ludzi,i na domiar tego doszło tam w m-cu lutym do tragedii ! Nikt nie wie dlaczego i jak to się stało.Nie było żadnej kontroli ? Nikt się nie zainteresował Chyba nawet nie wie o tragedii Starostwo i Inspekcja Pracy ? Sprawę zamieciono pod dywanik.Jak to możliwe, że ludzi odpowiednich na odpowiedzialnych stanowiskach się odwołuje ?a ludzi nie odpowiedzialnych nie odpowiednich nie kompetentnych,może nawet chorych psychicznie trzyma się na stanowiskach ze względu na układy i opcje polityczne ? Czy dlatego że nazywa się Ważna ?" Czy może nadal stanowiska będą piastować ludzie którzy będą w danej chwili związani z partią rządzących ,,na górze"Rozliczymy was już nie długo i wszystkich.\nA wiesz jakim cudem Pan Halwa został dyrektorem CK? O jego dobroci to też ostrożnie się wypowiadaj. Szkoda, że Kwaśny już nie żyje, to by Ci coś na ten temat powiedział.\nJeżeli chodzi o Panią Dyrektor DPS-u w Huwnikach, to widzę, że masz jakąś obsesję na jej punkcie albo czyhasz na jej stołek. Piszesz o jakimś mobbingu, złym traktowaniu ludzi, wtrącasz jeszcze w to samobójstwo stażysty... Wiesz chociaż z jakiego powodu to zrobił? Gościu, jakbyś wiedział coś konkretnego o sprawie to zgłosiłbyś to gdzie trzeba, a nie pier***olił na forum.\nGość 11.03.2014 19:01:32\nW dniu 11.03.2014 o 10:17, Władymir Władymirowicz napisał:\nCzy można coś zarzucić obecnemu dyrektorowi....?Remont C.K.,kino nowoczesne przynoszące dochody,no może troche mało imprez kulturalnych no ale z wypowiedzi wynika że nawet chcial przystosować sale widowoskową bardziej do takich imprez i prawdopodobnie zrobił to po remoncie,dziwne się dzieją rzeczy a my czytelnicy i mieszkańcy tego miasta zauważamy to coraz bardziej i nie mówię to tylko w swoim imieniu,przykład poprzednia Pani wicedyrektor po starcie w wyborach do senatu(nie weszła ,ale zdobyła dość sporą liczbę głosów zagrażając przy tym innym kandydatom)została natychmiast odwołana ze stanowiska,pewnie obecny dyrektor nie należy do odpowiedniej partii,a może po wystawieniu kandydatów społeczeństwo wybierałoby ludzi na takie stanowiska.Czy może nadal stanowiska będą piastować ludzie którzy będą w danej chwili związani z partią rządzących ,,na górze".Nie wiem też czy to jest prawda więc nie bedę sie wypowiadać ale zapytam może ktoś z czytelników wie,czy radni z Przemyśla są w większości ,,poustawiani"na stanowiskach tylko dlatego że są radnymi i należą do pewnych partii?Pozdrawiam.\nMasz słuszną rację. Taka prawda i fakty.\nWielkie HALO w mediach bo odwołany został Dyrektor CK w Przemyślu. To bardzo dobry dyrektor i jako człowiek.Dużo zrobił dla Centrum i ludzi.\nPisze się o odwołaniu w mediach ? bo nazywa się Halwa ?\nAle dlaczego NIKt nie odwoła Dyrektora DPS w Huwnikach gdzie jest mobbing,złe traktowanie ludzi,i na domiar tego doszło tam w m-cu lutym do tragedii ! Nikt nie wie dlaczego i jak to się stało.Nie było żadnej kontroli ? Nikt się nie zainteresował Chyba nawet nie wie o tragedii Starostwo i Inspekcja Pracy ? Sprawę zamieciono pod dywanik.\nJak to możliwe, że ludzi odpowiednich na odpowiedzialnych stanowiskach się odwołuje ?\na ludzi nie odpowiedzialnych nie odpowiednich nie kompetentnych,może nawet chorych psychicznie trzyma się na stanowiskach ze względu na układy i opcje polityczne ? Czy dlatego że nazywa się Ważna ?\n" Czy może nadal stanowiska będą piastować ludzie którzy będą w danej chwili związani z partią rządzących ,,na górze"\nRozliczymy was już nie długo i wszystkich.\nWładymir Władymirowicz 11.03.2014 11:17:35\nEWA 10.03.2014 21:25:56\nProszę jak rządzą PISIORY. WORD Przemyski dzięki decyzjom Pana Dyrektora z nadania PIS-u będzie można zamknąć jak tak dalej będzie rządził.\ntomasz 10.03.2014 19:20:06\nKtoś z kolegów marszałka potrzebował pracy\nczytelnik 10.03.2014 19:14:11\nW dniu 10.03.2014 o 17:23, marcq napisał:\nno i poszło po kosztach...\nAle nie wiemy za co go odwołano i dlaczego ?\nCo przeskrobał ?


Mamy kilka informacji na temat Metal Gear Online 3! | XboxForum.pl - Największe Polskie forum o konsolach Xbox One, Xbox 360 i Xbox.\nMamy kilka informacji na temat Metal Gear Online 3!\nPremiera Metal Gear Solid V: The Phantom Pain tuż za pasem, a wraz z nią otrzymamy nową odsłonę Metal Gear Online. Na oficjalnym twitterze gry pojawiło się kilka drobnych informacji związanych z rozgrywką.\nCzy mamy wśród naszych czytelników jakichś fanów sieciowego Metal Geara? Jeśli tak, to z pewnością ucieszy was garść wieści, jakimi zespół podzielił się z fanami na swoim oficjalnym Twitterze!\nDrużyna graczy korzystająca z kamuflarza będzie kompletnie niewidoczna dla przeciwników nawet jeżeli jej członek będzie celował w innego gracza z pistoletu z tłumikiem. System rozwoju postaci został zaprojektowany zupełnie od nowa i nie będzie przypominał tego znanego z poprzednich odsłon serii, jednak twórcy nie mogli w tym momencie podawać konkretnych szczegółów. Zachodnia wersja gry będzie posiadać możliwość wyboru japońskiej ścieżki audio. W przeciwieństwie do "dwójki", głowa postaci nie będzie obracała się na boki wraz z ruchem kamery. Online otrzymał pewien zestaw unikatowych animacji, ale większość została bezpośrednio przeniesiona z Metal Gear Solid V: The Phantom Pain.\nNa więcej informacji będziemy musieli niestety zaczekać. I jak według was aktualnie rysuje się obraz Metal Gear Online 3?\nPremiera gry Metal Gear Solid V: The Phantom Pain nastąpi już 1 września.\n-=SETH=-, Wrzesień 24, 2013, na forum: Aktualności


Forum o piorach wiecznych • Zobacz wątek - Troche relacji\nTytuł: Troche relacji\nTytuł: Re: Troche relacji\nNapisane: piątek, 13 października 2017, 21:11\nZwracam się z wnioskiem o NIE relacjonowanie zlotu. I tak mi przykro, że nie mogę być z Wami. Jak zobaczę foty, to mi się jeszcze bardziej przykro zrobi.\nNapisane: piątek, 13 października 2017, 21:48\nPod nami jest bal nauczyciela. Wierz mi, tej playlisty nie bede relacjonowac.\nNapisane: piątek, 13 października 2017, 22:18\nPlaylista jest spoko i co najważniejsze podoba się lokalnemu gronu pedagogicznemu. Bawią się bardzo grzecznie\nWłaśnie leci "Mydełko Fa"\nNapisane: piątek, 13 października 2017, 22:39\nOujeaaa, niezła impreza się tam kręci\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 09:39\nDzisiaj klimatu dodaje konferencja piętro pod nami, a właściwie jej temat: "Piękna mimo wszystko"\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 10:44\nwow a ja dopiero się z barłogu wygrzebałem i kawę pośniadaniową ogarniam. Mam nadzieję, że załapię się chociaż na kawałek "Pięknej mimo wszystko".\nPoniżej krótka fotorelacja z późno-wieczornego rozpoczynania zlotu.\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 11:48\nDwóch tajemniczych panów znalazło ciekawe produkty piórowe w drodze na zlot.\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 14:10\nEj, zlotowcy - a gdzie te pióra ? Tylko żarcie widzę.\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 14:30\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 15:04\nW pełni popieram! To jakaś jaskinia rozpusty, a nie zlot...piwo, paluszki, bilard, pizza, kawa, epatowanie prawie nagim ciałem (Fonsi)...coś kompletnie jest tu nie tak!\nI jeszcze na koniec Hero...\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 15:39\nAlez sa tez piora. Na szybko wrzucam kilka fotek z telefonu tutaj:\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 17:20\nEeee.... Żadnego Konłeja. Dobrze, że nie pojechałem.\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 20:40\nPozdrawiam Was wszystkich serdecznie, udanego Zlotu przy dźwiękach Fa mydełka\nNapisane: sobota, 14 października 2017, 21:12\nDobrze Was widzieć chociaż tak :3\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 14:11\nByło mega. Już jesteśmy w drodze powrotnej, obładowani pozytywnymi wrażeniami.\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 16:07\nJa oprócz pozytywnej energii wiozę do domu pierniki\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 16:47\nJa już jestem w domku dzięki Smyrowi. Miło było was widzieć no i nie mogę się doczekać następnego spotkania .\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 17:06\nJa też w domu. Dzięki koncernowi Mazda.\nP.S. Nie wiem za co się brać - za napawanie się tym, co od Was dostałam i w pudle przywiozłam, za rozłożenie wszystkiego po szafkach i zamrażarce, sprzątanie tego, co szkodniki zrobiły pod moją nieobecność... Pralki poogniskowe się robią. W Toruniu 19,5 stopnia, słoneczko. Resztę później ogarnę. Tradycyjne podziękowania itp. I rozliczenia. I nie wiem co jeszcze.\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 17:08\nNa zlocie bylo kilka osob z aparatami fotograficznymi a fotek jak na lekarstwo...\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 17:19\nJeszcze w drodze. Jeśli są zmęczeni choc odrobinę tak jak ja - to dzisiaj zdjęć nie będzie. Idę polatać na miotle.\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 19:38\nOk to czekamy a ja wrzucę parę fotek Torunia bo zrobił na mnie wrażenie nie mniejsze niż niektóre pióra kolegów i koleżanek z forum. Wplatam też zdjęcia w naszej tematyce, żeby utrzymać charakterystykę relacji w tym wątku\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 20:11\nWreszcie dotarłem. Ze zlotu wywiozłem torbę pierników, Sailora Ewki oraz najgorsze pióro świata wg Bobzona.\nOczywiście przy przepakowaniu w Katowicach z Dexem pojechała moja torba z najważniejszymi rzeczami, kluczami, iPadem, (w którym jest już zmontowana relacja ze zlotu), okluarami i telefonem. Jak człowiek zmęczony, to głupoty robi. Dex się jednak moją torbą zaopiekował, więc jest szansa, że już jutro ją będę miał.\nPodziękowania dla wszystkich za atmosferę i obecność. Dziękuję za ciepłe przyjęcie mojej "Wieczności pióra" choć projekcja odbyła się po 22 i przeszkadzał pan serwując Whiskey i nawołując do poczęstutunku teatralnym szeptem.\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 21:19\n(...) najgorsze pióro świata (...)\nJa bardzo, ale to BARDZO proszę o recenzje. Ciebie oczywiście o filmową, a Bobka o literacką. Bardzo jestem ciekaw tego pióra i jak mnie odpowiednio zmotywujecie (czyt. zniechęcicie), to zakupię i pióro dołączy do Najgorszego Notesu Świata.\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 22:40\nsprobowalam robic rozliczenie... za pierwszym razem myslalam, ze wyszlo na zero, potem trzy kolejne podejscia wychodzily mi rozne kwoty. ide spac.\nNapisane: niedziela, 15 października 2017, 22:52\nByło fantastycznie! Tyle pióromaniaków w jednym miejscu!\nFonsi ogarniała wszystko znakomicie. Warsztaty z Basią rewelacja, zakochałam się w neonówce. Efka, za szybko wyjechałaś, nie zdążyliśmy się rozliczyć Napiszę na priv.\nOgnisko bardzo mi się podobało, jeśli się chciało upiec kiełbaskę bez dymu lecącego w twarz, wystarczyło obserwować Dexa, a potem ustawić się dokładnie po przeciwnej stronie.\nMuszę koniecznie na FB zalajkować stronę Pelikana, prowadzą ją wysoko wykwalifikowane osoby\nPrzesympatyczna loteryjka, mam super ołówki, a moje dzieci bloki i kredki, Marianka rysowała w drodze powrotnej z zapałem, dzięki!\nMam kalendarz FOP całkiem przypadkiem pasujący do nowej okładki, nowy biały tusz wzięty na krechę oraz tajemnicze pudełko z Warszawy, którym mam się podzielić z Kleksem.\nPrzywiozłam stanowczo za mało pierniczków. Są pyszne!\nNapisane: poniedziałek, 16 października 2017, 02:07\nDotarłam. Odespałam. Zjadłam fopowy piernik. Fajnie było! Chociaż następnym razem zacznę się przygotowywać z tydzień wcześniej, śpiąc na zapas i łykając witaminy, czy coś..\nDzięki za organizację i atmosferę! Specjalne podziękowania dla duetu Ewa + Mały Brat, za dostarczenie półprzytomnej wiórki do domu. I dla Dexa za uzdrowienie mojego ulubionego pióra. I dla Fonsi, która chyba nie jest całkiem człowiekiem, albo zażywała sobie nielegalne substancje gdzieś w kąciku, bo ogarniała wszystko od rana do rana przez cały weekend.\nOkazało się, że jestem beznadziejna w spencerianie, ale italika jest tym nikłym światełkiem w tunelu. Przyporządkowałam kolejne twarze do nicków i imion, jeszcze z pięć lat i będę zawsze wiedziała, z kim rozmawiam. Wiem, do czego można użyć oleju lnianego i w jakich proporcjach rozrabia się pigment. Zdjęć nie mam żadnych. Idę spać znowu.\nNapisane: poniedziałek, 16 października 2017, 08:15\nHej ja też dotarłem i jestem w pracy co spowodowało (bycie w pracy) spadek nastroju o 22 schodki. Film Anda świetny na prawdę to trzeba gdzieś wydać i/lub opublikować albo puszczać zamiast reklam przed pokazami filmów.\nDzięki Fonsi za bardzo miłe przyjęcia, Dex za jak zwykle dobrą dawkę humoru - zwłaszcza Twój widok rano . Reszcie za bardzo miłe pogawędki. Jesteście wielcy.\nNapisane: poniedziałek, 16 października 2017, 10:08\nWłaśnie, pogawędki. Z wrażenia zapomniałam, kto szukał Krecika...\nNapisane: poniedziałek, 16 października 2017, 11:15\nJa dopiero teraz znalazłem czas żeby zebrać myśli i... podziękować za naprawdę bardzo, bardzo mile spędzony weekend w Waszym towarzystwie!\nFonsi - za zaraźliwe poczucie dobrego humoru, organizację i opanowywanie całego tego chaosu\nDexter'a - za to, że potrafi i do tego chce być duszą towarzystwa, przez co nie wyobrażam sobie zlotu bez niego\nAnd'a - za wymianę cennych uwag, nie tylko o przedmiotach piśmiennych oraz za naprawdę interesującą prezentację "Wieczności Pióra"\nBobzon'a - za ten Twój luz, który tak lubię oraz wymianę kolejnych doświadczeń związanych z naszymi pasjami\nmerjer'a - dzięki Twojemu towarzystwu w drodze powrotnej nie czułem zmęczenia za kierownicą\nTomkowi z Pelikana (wraz z rodzinką) - za możliwość poobcowania z pięknymi Ptaszorami oraz bardzo miłe towarzystwo podczas śniadań\nDaniela - za możliwość wypróbowania kilku naprawdę wyjątkowych piór oraz garść ciekawych anegdot z życia sprzedawcy\nAgnes, wiorki, Ewy i Brata, Oscar'a, ddntp'a, Filip'a - za życzliwość i stworzenie prawdziwie rodzinnej atmosfery.\nWszystkim innym niewymienionym z imienia, czy nicku (jeszcze nie zawsze potrafię dopasować osobę do twarzy ) również dziękuję i czekam na kolejne spotkania.\nOstatnio edytowano poniedziałek, 16 października 2017, 11:27 przez smyr, łącznie edytowano 1 raz


Macierewicz: Komorowski kontynuował wpływy sowieckich służb specjalnych w Polsce - TV Republika\nMacierewicz: Komorowski kontynuował wpływy sowieckich służb specjalnych w Polsce\nlml 17-01-2017, 22:15\n– Jego wpływy – jak się wydaje – były oparte nie tyle o służby specjalne, ile o dawny aparatu głównego zarządu politycznego, przybrało to inną nazwę, inną strukturę, ale personalnie były to osoby wywodzące się z głównego zarządu politycznego czyli z tej struktury, która była tak droga panu Jaruzelskiemu i która była punktem wyjścia do jego kariery – mówił w programie "Koniec Systemu" minister obrony narodowej.\nGościem Doroty Kani w programie "Koniec Systemu" był minister obrony narodowej Antoni Macierewicz.\nBardzo jasno trzeba oddzielić to, co nazywano Ludowym Wojskiem Polskim, a co było narzędziem sowieckim w Polsce, od Wojska Polskiego. Chciałbym, żeby to raz na zawsze było jasne\nStalinowski sędzia Stefan Michnik został zdegradowany do stopnia szeregowca przez Wojciecha Jaruzelskiego w 1975 r. na fali czystek antysemickich. Przez całe lata ten fakt był ukrywany w obawie przed wiązaniem Jaruzelskiego z antysemityzmem. Stefan Michnik w rozmowie z „Gazetą Polską” i Telewizją Republika zaprzecza, by pozbawiono go stopnia kapitana. – Nigdy nie zostałem zdegradowany – mówi.\nRozmowa z szefem MON dotyczyła m. in. antysemickich czystek w Ludowym Wojsku Polski, wojska po 1989 roku – w tym w czasie, gdy ministrem obrony był Bronisław Komorowski oraz obecnego stanu armii.\n– To był element czystek antysemickich, ale nie w Wojsku Polskim, tylko w Wojsku Sowieckim, które służyło Związkowi Sowieckiemu. Bardzo jasno trzeba oddzielić to, co nazywano Ludowym Wojskiem Polskim, a co było narzędziem sowieckim w Polsce, od Wojska Polskiego. Chciałbym, żeby to raz na zawsze było jasne – podkreślił Antoni Macierewicz.\nMinister obrony narodowej wskazał, że "te czystki antysemickie, które miały wówczas miejsce, miały miejsce w całym państwie, ale zaczęły się w armii". – Były elementem polityki sowieckiej we wszystkich obszarach wpływu Kremla na całym świecie. Pan Jaruzelski po prostu realizował rozkazy sowieckie zarówno w sprawie antysemityzmu, jak i antypolonizmu, zwalczania ruchów niepodległościowych w Polsce itd. Po prostu wypełniał rozkazy. I wypełniał je – jak się wydaje – do końca życia – zauważył.\nNie dążono do odbudowy polskiej armii, tylko dążono do realizacji interesów gospodarczych, politycznych, społecznych grupy, która – wraz z Jaruzelskim – przy okrągłym stole się dogadała i kontynuowała PRL bis\nGość Telewizji Republika wskazał, że "hasło rządu Mazowieckiego, że >>nie stój, nie czekaj, wrzuć złotówkę na nasze potrzeby<<, tylko że nie były to potrzeby polskie, a zupełnie inne". – Nie dążono do odbudowy polskiej armii, tylko dążono do realizacji interesów gospodarczych, politycznych, społecznych grupy, która – wraz z Jaruzelskim – przy okrągłym stole się dogadała i kontynuowała PRL bis – dodał.\nAntoni Macierewicz podkreślił, że wówczas "nie było założenia, żeby odbudowywać polską armię". – Było to widać po stosunku do sowieckich służb specjalnych, którymi na terenie Polski miał kierować, czy też objął pieczę nad realizacją tamtych planów, pan Bronisław Komorowski, który wówczas kontynuował wpływy WSW, a także drugiego zarządu sztabu generalnego, czyli sowieckich służb specjalnych na terenie Polski – wyjaśnił. Podkreślił, że "w istocie do roku 2015 Bronisław Komorowski był osobą, która od 1991 roku, decydowała o kształcie armii polskiej". – Czy to jako minister obrony narodowej czy jako nadzorujący służby specjalne, czy jako przewodniczący komisji obrony narodowej, w różnych postaciach czy wreszcie jako prezydent, ale zawsze trzymał rękę na kształcie armii i zawsze promował środowiska związane z dawnym systemem. Jego wpływy – jak się wydaje – były oparte nie tyle o służby specjalne, ile o dawny aparatu głównego zarządu politycznego, przybrało to inną nazwę, inną strukturę, ale personalnie były to osoby wywodzące się z głównego zarządu politycznego czyli z tej struktury, która była tak droga panu Jaruzelskiemu i która była punktem wyjścia do jego kariery, poza – oczywiście – zapleczem pana Jaruzelskiego w służbach specjalnych, jako agenta informacji wojskowej – mówił minister obrony narodowej.\nCałe prostactwo tego człowieka zostało tutaj ujawnione\nSzef MON zauważył, że "cały życiorys pana Komorowskiego, od mniej więcej 1988 roku, prowadził go do tego punktu, w którym – niecały miesiąc temu – cieszył się z tej niebywałej agresji wobec pani poseł Pawłowicz". – Całe prostactwo tego człowieka zostało tutaj ujawnione i cała droga degradacji, bo on przecież 30-40 lat temu taki nie był. Ta cała ewolucja moralnego upadku. Ten człowiek osiągnął dno w tym momencie, w którym naśmiewał się z kobiety atakowanej przez żuli – stwierdził.