Po ubiegłorocznym załamaniu sprzedaży, większość firm automotive spodziewa się wzrostu przychodów w 2021 roku : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Gospodarka, Raporty Po ubiegłorocznym załamaniu sprzedaży, większość firm automotive spodziewa się wzrostu przychodów w 2021 roku\n3.08.2021 23:56| Autor: mb, aleBank.pl\nPomimo obserwowanej w pierwszych kwartałach 2021 roku kolejnej fali pandemii, firmy z sektora motoryzacyjnego osiągnęły dobre wyniki. Sytuacja w branży wydaje się powoli wracać do tej sprzed pandemii, a prognozy producentów i dystrybutorów części są dosyć optymistyczne, czytamy w komunikacie Santander Bank Polska .\nZ badań ankietowych „Przemysł, handel i usługi motoryzacji. Podsumowanie sytuacji po I półroczu 2021 r. i prognozy”, przeprowadzonych przez MotoFocus.pl dla Santander Bank Polska i Stowarzyszenia Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych wynika, że w tym roku wzrostu przychodów spodziewa się przeważająca większość firm z branży automotive.\nW pierwszym półroczu 2021 roku aż 87,5% producentów komponentów na rynek wtórny wskazało na wzrost przychodów rdr\nJednak niewiadomą pozostaje sytuacja gospodarcza, gdyby nadeszły kolejne fale pandemii.\n– Oprócz wyzwań jakie dla sektora niosą kolejne fale pandemii, firmy z branży muszą się zmierzyć także z innymi, bardzo poważnymi problemami po stronie podaży i rynku pracy. Są to kłopoty ze znalezieniem wykwalifikowanych pracowników, niedobory surowców i rosnące ceny komponentów.\nJednak wyniki krajowego przemysłu motoryzacyjnego wskazują, że producenci radzą sobie dość dobrze w tym trudnym otoczeniu rynkowym – wyjaśnia Martyna Dziubak, dyrektor ds. sektora motoryzacyjnego w Santander Bank Polska.\nPrognozy ostrożnie optymistyczne\nPo załamaniu sprzedaży w I półroczu ubiegłego roku spowodowanej pandemią koronawirusa, sytuacja systematycznie się poprawia. W pierwszym półroczu 2021 roku aż 87,5% producentów komponentów na rynek wtórny wskazało na wzrost przychodów rdr. Poprawę produkcji odnotowało też 54,5% producentów części na pierwszy montaż. Prognozy na II półrocze 2021 roku nadal pozostają optymistyczne, ale są ostrożniejsze niż w poprzednim badaniu.\nW przypadku producentów części na rynek wtórny (IAM) wzrostu przychodów spodziewa się ponad połowa ankietowanych, a prawie 40% oczekuje, że się one nie zmienią.\nProducenci części na pierwszy montaż (OE) są mniej optymistyczni, ale nadal 30% z nich spodziewa się wzrostu produkcji, a ponad połowa utrzymania jej na obecnym poziomie.\n‒ Niebawem największym wyzwaniem producentów będzie ambitna polityka klimatyczna Unii Europejskiej, która w najbliższych latach całkowicie zmieni rynek motoryzacyjny na kontynencie. Wejście w życie zaproponowanego przez Komisję Europejską pakietu Fit for 55 będzie oznaczało w niedalekiej przyszłości śmierć silników spalinowych. Transformacja technologiczna będzie wymagała wysokich nakładów na B+R w całym łańcuchu dostaw.\nNajwiększym wyzwaniem producentów będzie ambitna polityka klimatyczna Unii Europejskiej, która w najbliższych latach całkowicie zmieni rynek motoryzacyjny\nSzansą dla krajowych producentów są środki z nowej perspektywy finansowej UE. Jednak niepokojącym jest fakt, iż 40% spośród firm, które korzystały z dofinansowania w poprzedniej perspektywie, nie zamierza tego robić w przyszłości, a aż jedna trzecia firm nie ubiegała się i nie zamierza ubiegać o dofinansowanie ‒ mówi Tomasz Bęben, dyrektor zarządzający Stowarzyszenia Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych.\nDystrybutorzy części motoryzacyjnych skorzystali w pandemii i nadal korzystają na spadku sprzedaży nowych samochodów\n– Dystrybutorzy części motoryzacyjnych skorzystali w pandemii i nadal korzystają na spadku sprzedaży nowych samochodów, który był spowodowany niższym popytem i ograniczoną produkcją aut.\nOdkładane w czasie zakupy nowych aut najczęściej oznaczają konieczność naprawy bądź wymiany części w dotychczas posiadanych. Potencjał polskiego rynku jest wysoki z uwagi na dużą liczbę samochodów o stosunkowo wysokim wieku – uważa Radosław Pelc, analityk sektorowy Santander Bank Polska.\nDystrybutorzy, zapytani o prognozy zmiany przychodów w kolejnym półroczu 2021 roku, nadal patrzą w najbliższą przyszłość optymistycznie, choć nieco bardziej ostrożnie niż wcześniej. W obu segmentach ‒ ciężarowym i osobowym, łącznie ponad połowa (53,3%) firm prognozuje wzrosty wyższe o ponad 10%. Warto zauważyć, że są to wzrosty w stosunku do bardzo dobrego pierwszego półrocza tego roku.\nW badaniu przeprowadzonym po drugim kwartale 2021 roku widać więcej optymizmu wśród przedstawicieli warsztatów motoryzacyjnych niż w ankietach po pierwszych trzech miesiącach bieżącego roku.\n– Łącznie ponad połowa warsztatów, zarówno zajmujących się naprawami pojazdów osobowych, jak i ciężarowych, zanotowała wzrost przychodów. Pomimo tego wydaje się, że sytuacja nie wróciła do stanu sprzed pandemii. Potwierdza to jedynie, jak głęboka była zapaść w usługach w pierwszych miesiącach walki z koronawirusem.\nW bieżącym roku wzrost przychodów w warsztatach jest wyższy niż wzrost liczby klientów, co wskazuje na to, że zakres dokonywanych napraw jest nieco szerszy lub też ceny usług naprawy pojazdów nieznacznie wzrosły. Najbardziej ten trend widać w segmencie napraw aut ciężarowych– uważa Alfred Franke, prezes Grupy MotoFocus.pl.\nŁącznie ponad połowa warsztatów (...) zanotowała wzrost przychodów. Pomimo tego wydaje się, że sytuacja nie wróciła do stanu sprzed pandemii\nBlisko 52% warsztatów naprawiających pojazdy hybrydowe i elektryczne skierowało na specjalistyczne szkolenia swoich pracowników, a też znaczący procent (44%) planuje w niedalekiej przyszłości przejść takie szkolenie.\nObecnie 34% niezależnych warsztatów już jest przygotowanych do serwisowania i napraw pojazdów hybrydowych oraz elektrycznych\nJednocześnie widać, że z pozostałych 2/3 warsztatów, które nie deklarują możliwości naprawiania pojazdów hybrydowych, blisko 70% nawet nie planuje zaangażować się w specjalistyczne szkolenia.\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Alfred FrankeAutomotiveMartyna DziubakMotoFocus.plMotoryzacjaPandemiaRadosław PelcSamochody elektryczneSantander Bank PolskaStowarzyszenie Dystrybutorów i Producentów Części Motoryzacyjnych / SDCMSzkolenia / WarsztatyTomas BębenUsługi serwisowe


Forex Institute - Książki i Szkolenia dla Traderów\nHome Książki i Szkolenia\nJuż kilkuset traderów skorzystało z naszych szkoleń!\nDołącz do nich:\nCelem kursu jest, abyś został Top Inwestorem z wiedzą i narzędziami najlepszych traderów! Jest tu najnowsza wiedza i techniki po to, abyś mógł zarabiać więcej, bezpieczniej i w jak najkrótszym czasie. Jest to szkolenie kompleksowe.\nTutaj znajdziesz odpowiedź na pytanie: Jak mogę osiągnąć i utrzymać trwałe rezultaty, które będę tylko powiększać?\nTo szkolenie Investor” pomoże Ci też zostać zawodowym inwestorem. W dotychczasowych edycjach szkolenia wzięło udział kilkaset osób, są świetne opinie. Te osoby są już o kilka miesięcy bliżej systematycznych zysków. Dołącz do nich!\n5 Nowych Zasad Trendowych\nMożna praktycznie od zaraz ulepszyć wyniki każdego systemu trendowego, jeśli tylko uwzględni się te 5 zasad trendowych Price Action. Zasady są nowe! Powstały z obserwacji najlepszych traderów i tego, że ponad 50% czasu analizy poświęcają na poprawne określenie kierunku trendu. Podczas, gdy słabsi traderzy skupiają się na wejściach na rynek, zawodowcy najpierw dobrze wybierają kierunek.\nTutaj masz okazję poznać 5 zasad trendowych, które pozwolą Ci określić trend bez najmniejszych wątpliwości i wybierać wyłącznie najlepsze pozycje na rynkach\nSzkolenie jest niezbędne dla osób myślących o systematycznym zarabianiu!\nSkuteczny Scalping w Praktyce\nNie używamy wskaźników, jest to czysta Price Action. Uczysz się na 3 parach walutowych, a nie tylko na jednej. Technikę możesz wykorzystać praktycznie do każdego wykresu walut, surowców, kontraktów, indeksów.\nSystem pozwala na RR 3:1 i wyższe, a ze względu na rodzaj analiz – również na wyłapywanie dłuższych ruchów. System nadaje się do gry w godzinach popołudniowych (jest dobry dla etatowców).\nConversations with Forex Market Masters (en) / Sekrety Giełdowych Milionerów (pl)\nNajważniejszą przyczyną tego, że ludzie nie odnoszą sukcesów na giełdzie, jest brak wiedzy.\nNie tylko o sposobie inwestowania, ale o całej jego otoczce — psychologii najlepszych, tych, którzy odnieśli realny sukces.\nTa książka to zbiór fascynujących wywiadów z najlepszymi traderami na Świecie. Wśród nich legendy tradingu. To wynik poszukiwań…\n…odpowiedzi na kilka podstawowych pytań:\n– Co zrobili najlepsi, że stali się najlepsi?\n– Jak wyglądała ich droga rozwoju?\n– Jakie problemy napotkali?\n– Jak sobie z nimi poradzili?\n– Czym różnią się od pozostałych?\n– Jakie przyjmują strategie działania?\n– W co inwestują i ile na tym zarabiają?\n– Jak radzą sobie z emocjami?\n– Czy mają jakieś cechy wspólne?…


Stanisław Kaczkowski – Osadnicy\nStanisław Kaczkowski w ostatnich latach życia. Zdjęcie pochodzi ze zbioru Dzieła Stanisława Kaczkowskiego, Kraków 1883\nStanisław Kaczkowski był najmłodszym z czterech synów Józefa Kaczkowskiego i Bogumiły z Chrzanowskich. Urodził się około 1784 roku. Był właścicielem Bełchatowa i okolicznych dóbr, oraz majątku w Chojnem koło Sieradza. Zasiadał w Sejmie Królestwa Polskiego, był publicystą, poetą i dramaturgiem.\nWykształcenie zdobywał w konwikcie pijarów w Warszawie oraz na studiach prawniczych w Frankfurcie nad Odrą. W 1808 roku minister Feliks Łubieński powierzył mu funkcję zastępcy prokuratora przy Trybunale Kaliskim, później prezesa Rady Powiatowej w Sieradzu i członka Rady Wojewódzkiej w Kaliszu.\nBiograf rodzinny Ignacy Toczkiewicz pisał o Stanisławie: Uprzejmy i słodki w rozmowie, wesoły w towarzystwie, nadzwyczajną obdarzony pamięcią, przysłów, wierszyków i przypowieści bez liku przytaczał. […] Przy tym uczenie grał na kilku instrumentach, a szczególnie na wiolonczeli. Napisał dwie sztuki sceniczne: Urzędomania i Dziwak. Przetłumaczoną przez niego Wszystko chcę zrobić Collina d’Harbeville’a grano w Teatrze Narodowym. W 1883 roku ukazały się Dzieła, wydane przez jego córkę, a w okresie międzywojennym trzy tomy jego poezji: Ballady, Obóz Wallensteina i Na nutę Horacego.\nBył posłem na Sejm Królestwa Polskiego we wszystkich jego kadencjach; od 1820 do 1831 roku. W kwestiach ustrojowych popierał monarchię konstytucyjną i trójpodział władzy. Opowiadał się za ochroną rodzimego przemysłu, reformami agrarnymi i oczynszowaniem chłopów. Postulował równouprawnienie Żydów. Ideowo związany z braćmi Bonawenturą i Wincentym Niemojowskimi, był jednym z przywódców tzw. opozycji kaliskiej. Grupa ta słynęła z liberalnych poglądów i respektu dla litery prawa, pilnując zgodności uchwał z konstytucją.\nMajątkiem bełchatowskim kierował w latach 1824–1835. Jako zarządca nie był tak przedsiębiorczy jak jego brat Leon, jednak potrafił utrzymać miasto na drodze rozwoju. Ściągał kolejnych rzemieślników i kupców, wzniósł kościół dla ewangelików, za jego czasów powstały nowe domy. Skutecznie opierał się prowokacjom włodarzy pobliskich Grocholic, oraz swoich politycznych przeciwników.\nW okresie powstania listopadowego Kaczkowski podpisał się pod aktem detronizacji cara Mikołaja I. Wkrótce złożył mandat, jako sprzeciw wobec odrzucenia jego wniosku o poszerzenie sejmowej reprezentacji narodowej. Krytykował brak zdecydowania i nieudolność polskich generałów. Uniknął popowstaniowych represji.\nW 1835 roku cały majątek przekazał swojemu synowi Ludwikowi. Resztę życia spędził w majątku żony Izabeli Babskiej w Chojnem, gdzie oddawał się twórczości literackiej i translatorskiej. Zmarł w Bełchatowie 19 kwietnia 1855 roku.


Targi Edukacji Nowoczesnej 2014 | Salezjański Wolontariat Misyjny - Młodzi Światu\nJuż po raz drugi Salezjański Wolontariat Misyjny – Młodzi Światu promował swoją działalność edukacyjną na Targach Edukacji Nowoczesnej, organizowanych przez Małopolski Ośrodek Rozwoju Regionalnego.\nTegoroczna edycja TEN odbywała się na terenie Muzeum Lotnictwa Polskiego 21 października 2014 roku. Wolontariusze, którzy reprezentowali SWM odpowiadali na liczne pytania związane z Wioskami Świata i projektami edukacyjnymi oraz prezentowali nasze metody pracy z dziećmi i młodzieżą w czasie warsztatów pt. Afrykańska Przygoda.\nDo udziału zaproszone były młode osoby, które wchodzą na rynek pracy, ludzie zainteresowani własnym rozwojem zawodowym, seniorzy oraz instytucje, szkoły i firmy zajmujące się edukacją. Targi wyróżnia nowoczesna forma oraz innowacyjny sposób prezentacji. Motywem przewodnim tegorocznego wydarzenia jest kreatywność i otwartość na nowe wyzwania.


Motyw Wdowa w utworze Chłopi :: Wolne Lektury\n5735 darmowych utworów do których masz prawo\nw utworze Chłopi\nBez dwa miesiące wyrychtowałem mu dom, że na dwór patrzył, aż mnie za to chciał...\nBez dwa miesiące wyrychtowałem mu dom, że na dwór patrzył, aż mnie za to chciał swatać ze swoją siostrą, wdową, co w podle na piąciu morgach siedziała.\n— Pewnikiem stara.\n— Bogać ta młoda, ale niczego jeszcze, a jakże, tyla że ino łysawa zdziebko, koślawa i świdrem patrzała, ale na gębie gładka, kiej bochen, którego myszy bez parę niedziel obgryzały, galanta kobieta, dobra, wyżerkę miałem sielną — a to jajecznicę z kiełbasą, a to gorzałka z tłustością, a to inne smaki były, a tak się znarowiła do mnie, że dzień w dzień pod pierzynę była puszczać gotowa… ażem w nocy się wyniósł we świat…\n— Nie było się to przyżenić, zawżdy pięć morgów…\n— I zawszony kożuch po nieboszczyku. A mnie co po kobiecie! Z dawna mi już obmierzło to babie nasienie, z dawna!\nWładysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część druga - Zima\nPowstała znowu do życia, ale i na wnątrzu przemieniona, bo choć dawną duszę miała jakby...\nPowstała znowu do życia, ale i na wnątrzu przemieniona, bo choć dawną duszę miała jakby zetloną na proch, to w sercu poczuła jakąś dziwną, nie odczuwaną dawniej moc, nieustępliwą siłę życia i walki, hardą pewność, że przemoże i weźmie górę nad wszystkim.\nPrzypadła zaraz do dzieci popłakujących żałośnie, ogarnęła je sobą i dziw nie zadusiła w całunkach i wraz z nimi buchnęła długim, słodkim płaczem, to jej dopiero ulżyło i powróciło całkiem do pamięci.\nUporządkowała prędko izbę i poszła do Weronki dziękować za dobre serce i przepraszać za dawne winy; zgoda wnet nastąpiła, nie dziwiła się temu siostra, a jeno tego nie mogła zmiarkować, że Hanka się nie skarżyła na Antka, nie pomstowała, nie wyrzekała na dolę, nie, jakby te rzeczy umarły dawno i padły w niepamięć, tyle co w końcu powiedziała twardo:\n— Tak się teraz czuję kiej wdowa, to juści, że już sama muszę się poturbować o dzieciach i o wszystkim.\n— Nie idzie wama dzisiaj robota.\n— A nie idzie, psiachmać, nie idzie.\n— Sodoma tutaj będzie, mój...\n— Sodoma tutaj będzie, mój Jezu! Sodoma! — myślała odchodząc. — Dobrze stary robi, że się żeni, dobrze! A to by mu dały taki wycug dzieci jak mnie! Całe dziesięć morgów pola jak złoto dałam, i co?… — splunęła ze złością. — Na wyrobki chodzę, na komornicę zeszłam!…\nA stary, że to już wydzierżeć nie mógł, gruchnął siekierę o ziemię i krzyknął:\n— Na psa taka robota!\n— Gryzie was coś na wnątrzu.\n— A gryzie, gryzie…\nJagustynka przysiadła na przyzbie, wyciągnęła długą nić, zwinęła na wrzeciono i cicho, trochę z obawą rzekła:\n— Przeciech nie macie się z czego markocić ni turbować.\n— Wiecie to?\n— Nie bójcie się, Dominikowa mądra, a Jagna też pomyślenie ma.\n— Rzekliście! — zawołał radośnie i przysiadł w podle.\n— Jakże, mam oczy.\nMilczeli długo przetrzymując się wzajemnie.\n— Na wesele mnie zaproście, to wam takiego „Chmiela” zaśpiewam, że rychtyk w dziewięć miesięcy chrzciny wyprawicie… — zaczęła ironicznie, ale widząc, że stary się schmurzył, dorzuciła innym tonem:\n— Dobrze robicie, Macieju, dobrze. Jak mój pomerł, żebym była sobie poszukała chłopa, to nie komornicą bym dzisiaj była, nie… Głupia byłam, zawierzyłam dzieciom, na wycug poszłam, gront odpisałam, i co?…\n— Ja ta nie odpiszę ni zagona! — rzekł twardo.\n— Macie wy rozum, że tak mówicie, macie! Po sądach się włóczyłam, to ino te parę złotych, com miała — poszły, a sprawiedliwości nie kupiłam… i na starość na poniewierkę, na wyrobek! Żebyśta, ścierwy, pode płotem wyzdychały za moje ukrzywdzenie! Poszłam do nich w niedzielę, żeby chocia popatrzeć na chałupę, na ten sad, com go ano sama szczepiła, to synowa wywarła na mnie pysk, że na prześpiegi przychodzę! Mój ty Jezu kochany! Ja na prześpiegi, na swój rodzony gront przychodzę! Myślałam, że trupem padnę, tak mnie żałość ścisnęła! Poszłam do dobrodzieja, żeby ich chociaż za to skarcił z ambony, to mi rzekł, że za te krzywdy Pan Jezus mnie wynagrodzi!… Juści, juści… jak kto nic nie ma, dobra mu i Jezusowa łaska, dobra… ale zawdy wolałabym ja pogospodarzyć tu na groncie, w ciepłej izbie pod pierzyną się przespać, tłusto se podjeść i uciechy zażyć…\nWładysław Stanisław Reymont, Chłopi, Chłopi, Część pierwsza - Jesień\nJakże, wdowa po trzech chłopach, to i nauczna.\n— Juści, jeden ją uczył rano biczyskiem… drugi...\n— Juści, jeden ją uczył rano biczyskiem… drugi w połednie rzemieniem, a trzeci na odwieczerz często gęsto kłonicą poganiał… — wołał Rafałów.\n— Poszłabym i za czwartego, ale nie za ciebie, boś za głupi i chodzisz usmarkany kiej Żydziak.\n— Jak temu psu Jezusowemu było przez Pana, tak kobieta obyć się nie obędzie przez bicia… to i Jagustynce markotno… — rzucił któryś z parobków.\n— Głupiś… bacz ino, kiej niesiesz ojcowe ćwiartki do Jankla, by cię nikt nie widział, a wdowieństwu daj spokój, to nie na twój rozum — warknęła ostro, aż przymilkli, bo bali się, że w złości wszystko głośno wypowie, co tylko wie, a mogła wiedzieć sporo. Przekorna baba była, nieustępliwa i o wszystkim mająca swoje powiedzenie, nieraz takie, że aż ludziom skóra cierpła i włosy wstawały na głowie, bo nic nie uszanowała, nawet księdza i kościoła, że już nieraz ją dobrodziej napominał i do opamiętania przynaglał, nie pomogło, a potem ino po wsi mówiła:\n— I bez księdza każden do Pana Boga trafi, niech jeno będzie poczciwy; gospodyni lepiej mu pilnować, bo z trzecim chodzi i znowu gdzie zgubi…\nTaka była Jagustynka…


Rozdział 77 — Dziewczyna, która wybrała śmierć | Lily Evans – Dziewczyna, która wybrała śmierć\nRozdział 77 — Dziewczyna, która wybrała śmierć\nTeoretycznie jest to ostatni rozdział. Wow. Tyle potrafię powiedzieć. Nigdy nie sądziłam, że zajdę tak daleko z tym opowiadaniem. Przyznaję, że początkowo miało ono skończyć się w nieco inny sposób (te same wydarzenia, opisane na nieco inny sposób), ale myślę, że tak też jest dobrze, może nawet lepiej. I jestem zadowolona. Boże, jestem piekielnie zadowolona i dumna z tego opowiadania, nawet jeśli wiele brakuje mu do ideału. Przede wszystkim chciałam podziękować wam wszystkich, każdej osobie, która kiedykolwiek odwiedziła tego bloga, przeczytała rozdział, zostawiła po sobie ślad, doradziła mi, skrytykowała, pochwaliła. W dużej mierze to wy wpłynęliście na to mnie i to opowiadanie. Lily zmieniała się razem ze mną, lecz wasze rady, pomysły – bez tego żadna z nas, ani Lily, ani ja, nie zaszłybyśmy aż tutaj. Dziękuję wam za to.\nPiszę, że rozdział jest teoretycznie ostatni, ponieważ mam w planach dodać tu jeszcze jedną, już naprawdę ostatnią notatkę. Wstępny termin to drugie urodziny bloga (23.10.2016), ale może uda mi się zrobić to wcześniej. Nie później, obiecuję\nI na koniec, chciałabym zadedykować ten rozdział moim czterem najwspanialszym na świecie przyjaciółkom. Oliwii, która potrafi dać mi ostrego kopa w tyłek. Kai, której niekończący optymizm podnosi na duchu jak nic. Wanessie, która z nas wszystkich jest jedyną „normalną”. I Monice, największej ofierze losu, jaką kiedykolwiek spotkałam, którą spokojnie mogłabym nazwać siostrą. Bez was, dziewczyny, to opowiadanie nigdy nie doczekałoby się zakończenia. Więc wam też dziękuję\nZnajomości – czym byłby bez nich człowiek? W mgnieniu oka udało mi się zlokalizować salę, na której leżał mój przyjaciel i, choć teoretycznie nie powinnam mieć tam wstępu, jeszcze szybciej się do niej dostałam. Edgar wyglądał… Merlinie, nie znam nawet takich słów, które mogłyby to opisać. I podejrzewam również, iż nie ma słów adekwatnie oddających moje uczucia w tamtym momencie. Nim bardziej zbliżyłam się do nieprzytomnego chłopaka, musiałam zacisnąć powieki i wziąć głęboki, uspokajający oddech. Ale lata praktyki zrobiły swoje. Wojna, Zakon, miliony innych rzeczy, które ukształtowały mnie w ten czy inny sposób. Potrafiłam zapanować nad łzami. Potrafiłam to zrobić idealnie – stałam się perfekcyjna w ukrywaniu uczuć przed resztą świata. Wiedziałam, że są chwile, gdy mogę pozwolić im płynąć i momenty, w jakich będzie mnie to kosztować zbyt wiele.\nNie byłam pewna, czy któraś część ciała Edgara nie ucierpiała, więc oszczędziłam sobie łzawego trzymania jego dłoni i szeptania czułych słów pocieszenia. Zamiast tego machnęłam różdżką, transmutując sztucznego, szpetnego kwiatka w krzesło i usiadłam na nim. Byłam prawdziwie wyczerpana, lecz jednocześnie wiedziałam, że kiedy mój przyjaciel jest w takim stanie, nie będę mogła spokojnie spać. Z karty zdrowia, która wisiała na łóżku, dowiedziałam się tego, co najważniejsze.\nHistoria choroby/przypadłość – ofiara czarno-magicznych zaklęć oraz klątw.\nStan – stabilny.\nZalecana obserwacja w szpitalu – dwa tygodnie do miesiąca.\nLeczenie – eliksir uzupełniający krew (raz dziennie, dożylnie); maść neutralizująca skutki zaklęć rozdzierających skórę (trzy razy dziennie, zwrócić szczególną uwagę na okolice twarzy); eliksir uśmierzający ból (trzy razy dziennie, w średnich ilościach).\n— No to się wpakowałeś. — Westchnęłam i odłożyłam kartę na miejsce. — Przez cały ten czas, kiedy mnie nie było wyobrażałam sobie ponowne spotkanie z wami wszystkimi. Wiele razy. Ale w żadnej wersji nie leżałeś pół żywy w szpitalu, głupi dupku. Zawsze wszystko psujesz.\nPokręciłam głową, śmiejąc się ponuro. Nie wiedziałam, co jeszcze mogę powiedzieć, zwłaszcza, że nieprzytomne osoby nie są zbyt rozmowne. Ale podobno mówienie do takich ludzi pomaga, więc gorączkowo przeszukiwałam umysł w poszukiwaniu tematu. Było ich wiele, przez te pięć lat naprawdę sporo się wydarzyło, tyle tylko, że mówienie o którymkolwiek z tych wydarzeń napawało mnie odrazą. Przeszłość, zwłaszcza ta okrutna i gorzka, powinna zostać przeszłością. Powinniśmy dać jej święty spokój, zbudować w umyśle metalowy sejf, wrzucić do niego wszystkie straszne wspomnienia, zatrzasnąć go i nigdy, przenigdy nie otwierać. Palnęłam więc pierwszą lepszą rzecz, jaka nie miała związku z moim zniknięciem.\n— Marlena nie żyje, wiesz? Peter mi powiedział. — Wyłamywałam sobie nerwowo palce. — Pewnie razem byliście na jakieś strasznej misji, co? Dumbledore nie chciał nic mi powiedzieć na temat Zakonu. Ponoć przeżyłam sporą traumę i powinnam odpowiednio wypocząć. — Przerwa na gorzki uśmiech. — Trauma. Gówno prawda. To był koszmar. Koszmar na ziemi, ale prawdziwa trauma to oglądanie cię w takim stanie i czuć ulgę, bo na twoim miejscu mógł być James. Czy to jest człowieczeństwo, Edgar? Bo sama już nie wiem. Ostatnio wstydzę się samej siebie. I naprawdę nie wiem, czy po tym wszystkim którekolwiek z nas może być jeszcze dobrym człowiekiem. Mordowaliśmy, Edgar i pewnie zostaniemy zamordowani. Tylko nieliczni dostąpią zaszczytu długiego życia i oglądania, jak na twarzy pojawiają się nowe zmarszczki. Ale może to dobrze? Wyrzuty sumienia mnie zabijają – boleśniej, niż jakikolwiek Śmierciożerca mógłby to zrobić. Gadam jak głupia, niewdzięczna krowa, co? Pewnie tak. Tyle osób zginęło, a ja wciąż żyję i jeszcze narzekam. To nie tak, że mnie to nie cieszy… Ale… Cholera, jak mogę się cieszyć, kiedy… kiedy wszyscy inni… kiedy ludzie, których kocham giną? To nie fair! Tyle osób przez nas zginęło, Ed, przez naszą głupią wojnę. Nasi przyjaciele, wrogowie, obcy nam ludzie. Czy to jest człowieczeństwo? Zabić lub być zabitym. To nie alternatywa. To impas i bierne czekanie na to, co się wydarzy. Długo mi zajęło zrozumienie tego, ale to prawda. Wszyscy jesteśmy tylko mordercami. Uważamy się za wielkich zbawicieli, a tak naprawdę jesteśmy tacy sami jak Voldemort i jego zwolennicy, tylko, że my chcemy móc usprawiedliwić swoje czyny – oni tego nie potrzebują. Nie okłamują samych siebie, wiedzą, że wszyscy są potworami. Boże, Edgar, w co my się zmieniamy?! Kiedy miałam pięć lat chciałam być księżniczką, nosić śliczne sukieneczki i spotkać księcia z bajki. Teraz moim największym pragnieniem jest ochronić bliskie mi osoby, nawet kosztem życia innych. Ta wojna nas zabija. Wszyscy skończymy martwi, nawet jeśli nasze ciała to przeżyją. Przestałam już widzieć w tym wszystkim jakikolwiek sens. Chciałabym znów go zobaczyć, znów uwierzyć, że to, co robimy jest dobre i do czegoś prowadzi. Ale światełko w tunelu zniknęło. Jest tylko ciemność, w której się gubię. Straciłam ducha walki, Edgar.\nSprawa była poważna – tak mówili uzdrowiciele i tak uważałam również ja, chociaż Edgar, odkąd się obudził, machał po prostu zbywająco ręką, próbując jednocześnie ukryć grymas bólu, i kazał się nam wszystkim odczepić. I wtedy zdawało się, że nie ma takiej rzeczy, z którą chłopak nie dałby sobie rady. Mimo bólu oraz długiego pobytu w szpitalu, Edgar się wylizał. Sprawa miała przynajmniej jeden pozytyw. Przez ten cały czas, gdy mnie nie było, niemal zdążyłam zapomnieć, jak irytująca była gra jego i Hestii w kotka i myszkę. Od czasu, gdy chłopak wyszedł ze szpitala oboje nieco otwarciej podchodzili do swoich uczuć. Nie, nie byli parą, lecz byli ku temu bliżej niż kiedykolwiek wcześniej.\nCieszyłam się ich szczęściem i jednocześnie sama byłam w siódmym niebie u boku Jamesa. Odłożyliśmy na jakiś czas Zakon na drugi plan – nieustanna wojna za bardzo nas zmęczyła – i zajęliśmy się własnym życiem. Ponowną organizacją ślubu, przyjaciółmi, zbliżającymi się narodzinami dziecka. Zgodnie stwierdziliśmy, że nie chcemy znać jego płci, choć sądzę, że potajemnie i mnie, i Jamesowi marzył się synek. Zdecydowaliśmy za to, że chłopca, tak jak chciałam, nazwiemy Harry, a dziewczynkę Dorcas, na cześć naszej starej przyjaciółki.\nŻeby odwiedzić jej grób potrzebowałam kilku miesięcy – wcześniej zwyczajnie nie czułam się na siłach, by zmierzyć się z zimnym, marmurowym nagrobkiem, pod którym spoczywało to, co zostało z panny Meadowes.\nW końcu udało nam się wziąć z Jamesem ślub. Tym razem nie była to ceremonia jak z bajki, jedynie grono najbliższych przyjaciół i my, jednak bezpieczeństwo było najważniejsze, a szczęście w oczach mojego ukochanego i fakt, że nareszcie stałam się panią Potter, wszystko mi rekompensował. Miesiąc miodowy spędziliśmy na Hawajach, powoli przyzwyczajając się do życia małżeńskiego. Ostatnie idealne dni naszego życia powoli dobiegały tam końca. Niebawem mieliśmy powrócić do wojny i jej okrucieństw.\nAnabell wróciła do kraju na stałe dopiero w czerwcu i choć nasze kontakty już nigdy nie miały być takie same, wiadomość ta ucieszyła zarówno mnie jak i Alicję. Obie byłyśmy wtedy w zaawansowanej ciąży, choć ona znosiła to nieco lepiej ode mnie. Mnie bezczynne siedzenie w domu i czekanie na wiadomość, czy James wróci do domu żywy, doprowadzało do szału.\nPoród był koszmarem, godzinami nieopisanego bólu i męki, lecz w końcu na świat przyszedł nasz syn. Harry James Potter. Mój mały skarb, moje oczko w głowie. Kiedy tylko go ujrzałam, wzięłam w ramiona, kiedy spojrzał na mnie moimi oczami – wiedziałam, że jest dla mnie najważniejszą istotą na całym świecie. Rozkochał w sobie wszystkich, nawet nie lubiącego dzieci Syriusza, a już w szczególności Petera i Remusa. James promieniał dumą bardziej, niż kiedykolwiek w szkole. Chodził napuszony i do wszystkich mówił „To mój syn!” z szerokim uśmiechem i błyskiem wzruszenia w oczach. Nie mogłam być szczęśliwsza, naprawdę, nie mogłam być szczęśliwsza! Miałam wszystko, mimo tego, co straciłam. Mimo że Harry nigdy nie pozna dziadków i nie będzie mógł mówić do Dorcas „ciociu”. Mimo że wciąż panowała wojna i wszyscy byliśmy w olbrzymim niebezpieczeństwie. Miałam przy sobie Jamesa i miałam Harry’ego, mojego maleńkiego synka. Nie ma słów, którymi mogłabym opisać moją miłość do tej dwójki.\nZe wszystkich moich przyjaciółek to Hestia i Anabell najlepiej odnalazły się w rolach cioci małego. Potrafiły przez długie minuty przyglądać mu się z szerokimi uśmiechami i chociaż obie aktywnie działały w Zakonie, to bardzo mi pomagały, gdy po porodzie dochodziłam do siebie.\nWszystkie moje obawy okazały się wręcz żałosne. James był idealnym tatą. Ilekroć widziałam go z Harrym w ramionach, miałam ochotę wybuchnąć płaczem – nic nigdy mnie tak nie wzruszyło, jak ten widok. Oboje byli dla mnie wszystkim.\nWszystko było dobrze, aż do pierwszego Halloween Harry’ego. Byłam akurat na spotkaniu z Alicją i Anabell. Siedziałyśmy w kawiarni, śmiałyśmy się wesoło z jakieś opowieści Crage, za oknem lał deszcz, dobrze to pamiętam. Dzieciaki zostały z mamą Franka, która stwierdziła, że przyda nam się wolny dzień. Niespodziewanie do lokalu wbiegli James i Frank, oboje wyglądali, jakby uderzył w nich piorun. Spojrzenia mieli niemal nieprzytomne, a włosy prawie jednakowo potargane, co u Franka było rzadkością. Za nimi stali Syriusz, Edgar i Peter, rozglądając się czujnie.\n— Musimy stąd iść — powiedział James i wziął mnie delikatnie za ramię.\nWtedy zauważyłam na jego ramieniu krew, lecz jedno jego spojrzenie powiedziało mi, że to nie czas na wyjaśnienia. Wszystkiego dowiedziałam się dopiero w Hogwarcie, w gabinecie dyrektora.\n— Potter Manor zostało zniszczone — powiedział Dumbledore, gdy po raz setny zapytałam, co się, do cholery, dzieje. — Lily, Alicjo — rzekł delikatnie — powiedziałem już o tym Frankowi i Jamesowi. Obawiam się, że Voldemort będzie próbował zabić Harry’ego lub Naville’a. Istnieje pewna przepowiednia…\nŚmierć Edgara była nagła i niespodziewana. Tego wieczoru James, Remus, Syriusz i Peter postanowili, jak za starych, dobrych czasów, wybrać się razem do jakiegoś baru i spić do nieprzytomności. Mieszkaliśmy już wtedy w Dolinie Godryka i nasz dom chroniło zaklęcie, więc nie bałam się zostać z Harrym sama, a po moim mężu wyraźnie widać było, że potrzebuje czegoś tak przyziemnego jak nocy z kumplami. Zaprosiłam więc Edgara. Razem mieliśmy w planach spędzić wieczór przy winie i jakiś filmach. Harry był anielskim dzieckiem i nie martwiłam się, że nam w tym przeszkodzi. Chłopiec przesypiał spokojnie każdą noc, miał tak odkąd się urodził i dziękowałam za to Merlinowi.\nUmówiliśmy się na dziewiętnastą. Bones był jedną z niewielu osób, która znała miejsce naszego pobytu, więc dość często nas odwiedzał. Przynosiło to ulgę, bo życie w ukryciu mogło doprowadzić człowieka do szaleństwa. Z powodu Harry’ego nie chodziłam na żadne misje. James również ograniczył je do minimum i dawało mi to złudne poczucie bezpieczeństwa. James nim był. Gdy leżałam w jego ramionach czułam tą niezachwianą pewność, że nic mi nie grozi.\nChłopak się spóźniał, lecz nie martwiło mnie to.\nEdgar Bones byłby w stanie spóźnić się na własny pogrzeb — myślałam z rozbawieniem.\nNiepokoić zaczęłam się dopiero, gdy wybiła dwudziesta pierwsza, a po nim wciąż nie było nawet śladu. Pół godziny później dostałam patronusa od Dumbledore’a, który zwoływał specjalne zebranie Zakonu. Moje serce biło szybko, zastraszająco szybko, lecz nie pozwoliłam sobie myśleć o tym, że takie zebrania były zwoływane, gdy kogoś straciliśmy. Edgar nie mógł… po prostu nie mógł być…\nUbrałam zaspanego Harry’ego i nie zwracając uwagi na nic innego, wyszłam przed dom, trzymając mocno różdżkę w dłoni, po czym teleportowałam się ulicę przed miejscem spotkania. Dziś był to dom Anabell.\nMinęło kolejne pół godziny, nim wszyscy byliśmy w komplecie. James siedział obok mnie, trzymając delikatnie moją dłoń. W tamtej chwili nie przeszkadzał mi nawet zapach ognistej whisky. Chciałam tylko mieć pewność, że mojemu przyjacielowi nic nie jest. Widziałam Hestię, lecz jej mina była równie niepewna jak moja, więc oszczędziłam sobie pytania jej o cokolwiek.\n— Moi drodzy — przemówił w końcu Dumbledore — z przykrością muszę was poinformować, że tej nocy straciliśmy trójkę naszych przyjaciół. Angelinę Gray, Clarę Smith i Edgara Bonesa. Zginęli, broniąc…\nNie słuchałam dalej. Miałam wrażenie, że wpadłam pod wodę i nie potrafię się wynurzyć, że tonę. Jakaś część mnie zarejestrowała, że Hestia wstała gwałtownie ze swojego miejsca, że krzyknęła coś i wybiegła z pomieszczenia. Czułam, jak Harry ciągnie moje włosy, a James przyciąga nas oboje do siebie. Łzy płynęły po moich policzkach, wydaje mi się, że James też płakał, lecz nie mam pewności. Byłam zbyt skupiona na własnym smutku.\nMój najlepszy przyjaciel. Chłopak, którego znałam marne trzy lata. Edgar Bones. Wesoły, zakręcony wariat. Był martwy. Ból przyszedł nagle, lecz był tak silny, że wydarł z mojej piersi głośny, udręczony szloch. Kolejna bliska mi osoba była martwa.\nCzas płynie szybko, nierówno i boleśnie. Jestem tego najlepszym przykładem. Dawno temu byłam zwykłą, szarą dziewczyną, jakich wiele. Uczyłam się w szkole magii, miałam swoje wzloty i upadki. Zakochiwałam się i odkochiwałam. Zawierałam przyjaźnie i robiłam skrajnie głupie rzeczy. Nigdy nie uważałam się za osobę wyjątkową, lecz właśnie taką widział mnie James Potter. Chłopak, który odmienił moje życie na każdy możliwy sposób, pokazał mi inną metodę, by je przeżyć. Nie było łatwo, nigdy nie było łatwo i nie potrafię zliczyć łez, do których mnie doprowadził. Ale chyba właśnie w tym tkwiła wyjątkowość naszej relacji. Zawsze mieliśmy pod górkę, a jednak dawaliśmy sobie radę – to była nasza specjalność.\nZ czasem nadeszła wojna, w której brałam aktywny udział. Ja i moi przyjaciele straciliśmy wiele, niektórzy nawet życie. Czasem ciężko jest mi przypomnieć sobie uśmiech, jakim obdarowywała mnie Dorcas Meadowes, ilekroć robiłyśmy coś szalonego, z czasem zaciera się w mojej pamięci coś tak banalnego, jak kolor jej oczu. Niemal całkowicie zapomniałam, jak wyglądało spojrzenie Alicji bez tej nuty szaleństwa i nieustępliwej melancholii. Przepadło wszystko, co znałam. Przepadłam nawet dawna ja. Dziewczyna, która na wszystko patrzyła spod stosu książek i z dezaprobatą.\nWidziałam zbyt wiele, by wciąż móc nazywać się zwyczajną. Widziałam śmierć mojej najlepszej przyjaciółki i obserwowałam, jak osoba, która była mi droga sprzymierza się z wrogiem. Symbolem upływającego czasu nie były już tylko rosnące włosy czy nowe blizny, a udręczenie w oczach nas wszystkich. Zdawaliśmy się być zmęczeni życiem w biegu i strachu, nieustannym niebezpieczeństwie. Mówiliśmy sobie, że jutro okaże się lepsze i zaciskając mocno oczy rozpaczliwie staraliśmy się w to wierzyć. Na każdym zebraniu Zakonu Feniksa następowała uciążliwa minuta ciszy, poświęcona pamięci nowych ofiar Śmierciożerców.\nPóźniej zaszłam w ciążę i choć było to niespodziewane i absolutnie nieadekwatne do wojny, jaka rozgrywała się wokół, to wyraz twarzy James był absolutnie wspaniały. Złapał mnie wtedy w talii i zaczął okręcać w kółko, śmiejąc się jak ostatni wariat. A ja, choć zaskoczona taką reakcją, śmiałam się razem z nim. Przez następne dziewięć miesięcy byłam świadkiem strasznych rzeczy, choćby zamordowania Ministra Magii przez samego Voldemorta, lecz ostatecznie dziecko urodziło się całe i zdrowe. Mój synek. Mój mały Harry. Kiedy tylko go zobaczyłam wiedziałam, że nic innego na świecie już nie ma znaczenia. Liczył się tylko on. On i James. Dwie najważniejsze istoty w moim życiu. Chciałam, by to Anabell została chrzestną, lecz moje kontakty z dziewczyną nie były najlepsze i ostatecznie to Alicja nią została. Na ojca chrzestnego oczywiście wzięliśmy Syriusza, który niemal od razu pokochał małego. W przypadku Franka i Alicji to ja i James zostaliśmy rodzicami chrzestnymi ich Neville’a.\n— W przyszłości zostaną najlepszymi przyjaciółmi — powiedziała pewnego dnia Alicja, a ja odpowiedziałam jej szerokim uśmiechem.\n— Nie śmiałabym w to wątpić. Będą jak nasza czwórka.\nChociaż na twarzy dziewczyny wciąż widniał uśmiech, to i tak wiedziałam, że automatycznie posmutniała na wspomnienie dawnych nas. Tych wesołych dziewczyn, biegających po Hogwarcie z uśmiechami na twarzy, bez obawy o naszą przyszłość.\nCzasem zdarzało mi się obudzić w środku nocy we łzach, bo kolejny raz śniłam o pustym spojrzeniu Dorcas czy twarzy Hestii, gdy dowiedziała się, że Edgar nie żyje. Pogrzeb chłopaka wciąż kojarzył mi się z zapachem tych wszystkich kwiatów, jakie złożyliśmy na jego grobie i z zamkniętą trumną, której nie otworzyliśmy ze względu na jego zmasakrowane ciało.\nNastępne miesiące mojego życia były niekończącą się, wielką falą smutku i strachu o życie Jamesa i Harry’ego. Ukrywanie się było koszmarem, lecz czym jest prawdziwy strach zrozumiałam dopiero trzydziestego pierwszego października 1981 roku.\nTo był dzień, jak każdy inny. Nie zalewałam się łzami ani nie skakałam z radości. Po prostu żyłam i miałam się dobrze. Wieczór nastał szybko, takie przynajmniej miałam wrażenie. W jednej chwili siedziałam w salonie, obserwując wygłupy Jamesa, a w drugiej mąż wciskał mi w ręce Harry’ego i kazał uciekać.\n— Lily, bierz Harry’ego i uciekaj! To on! Idź! Uciekaj! Ja go zatrzymam!\nNie chcę iść. Protestuję, choć wiem, że to na nic. Przyciąga mnie mocno do siebie, wpija w moje usta. Trwa to o wiele zbyt krótko. Kiedy się odsuwa, dostrzegam w jego oczach łzy. Dlaczego płacze? Dlaczego mój ukochany jest nieszczęśliwy?! Dlaczego to ma skończyć się w taki sposób?! Dlaczego nie możemy po prostu żyć długo i szczęśliwie?! Wiem, że tak naprawdę oboje jesteśmy już martwi, nawet nie mamy różdżek, nie wydostaniemy się stąd. Ani ja, ani James, ani Harry.\n— Kocham cię, Lily — mówi szeptem — was oboje… Uciekajcie!\n— Ja ciebie też, James. O Boże, ja też cię kocham.\nWięc biegnę, choć mam świadomość, że to na nic. Wpadam do sypialni Harry’ego. Małe okienko jest zamknięte, nie otworzę go bez różdżki, która została gdzieś na dole. Rzucam więc rozpaczliwie kilka mebli pod drzwi. Ha! Jakby to mogło go powstrzymać. Odkładam małego do łóżeczka i zamykam oczy, gdy z dołu dochodzi inkantacja morderczego zaklęcia. Szlocham. Słyszę jego kroki, są coraz bliżej. Klękam przed Harrym, który przygląda mi się uważnie. Nie, kochanie, to nie jest kolejna zabawa. James naprawdę nie żyje. Boże, dlaczego mi to robisz?!\n— Posłuchaj, skarbie — mówię, z trudem przełykając łzy — musisz być teraz bardzo, bardzo dzielny. Harry, mamusia cię kocha. I tatuś cię kocha. Musisz być silny, kochanie. Musisz być dzielny.\nDrzwi otwierają się z hukiem i wchodzi on. Przełykam ślinę. Stanęłam przed nim trzy razy, wystarczy. Wiem, że tej nocy moje szczęście się skończyło, lecz może zdołam kupić go trochę dla mojego synka. James nie żyje, ja zaraz też zginę, ale Harry… on musi żyć. Mój Harry musi żyć.\n— Nie Harry, błagam, tylko nie Harry!\n— Odsuń się, głupia… odsuń się, i to już…\n— Nie Harry, błagam, weź mnie, zabij mnie zamiast niego…\n— To ostatnie ostrzeżenie…\n— Nie Harry! — powtarzam, niczym przedśmiertną mantrę. — Błagam… zlituj się… zlituj… Nie Harry! Nie Harry! Błagam… Zrobię wszystko…\n— Odsuń się… odsuń się, dziewczyno…*\nKręcę głową. Łzy płyną swobodnie po moich policzkach. Zaraz dołączę do Jamesa. To przy nim jest moje miejsce. Nie potrafię się nawet dziwić, że Lord Voldemort, największy potwór na tym świecie, chce dać mi szansę na przeżycie. Mój umysł wypełnia zbyt wielki ból. To ja jestem tym bólem. James, mój ukochany, moja miłość, moje serce… James nie żyje! Nic mi nie zostało. Gdybym się odsunęła, zabiłby i Harry’ego. Jakim człowiekiem bym była, gdybym na to pozwoliła? Jaką matką? Jak mogłabym żyć sama ze sobą? Ból, który czułam po śmierci rodziców, Dorcas, Marleny, Edgara – czułam go i w tym momencie, jednak był o stokroć większy. Rozrywał moje serce, każdy fragment mnie. Każde wspomnienie o Jamesie zdawało się uderzać we mnie ze zdwojoną siłą. Lecz miałam zadanie do spełnienia, moją ostatnią misję. Bronić syna do ostatniego tchnienia. Patrzę mu prosto w oczy i z rozpaczą kręcę głową. Nie odsunę się.\nNie słyszę, jak wypowiada zaklęcie, lecz widzę, jak mknie ono w moją stronę. Jeszcze mogłabym się odsunąć, zdążyłabym. Zamiast tego zamykam oczy. Więc tak kończy się ta historia. Książę i księżniczka zostają zabici przez potwora. Życie to nie bajka i nareszcie jestem tego w pełni świadoma.\nIdę do ciebie, James — myślę, a ostatnie co czuję, to ostre uderzenie w pierś.\n* Cytaty pochodzą z książki „Harry Potter i Insygnia Śmierci”\nChętnych zapraszam do innego Jily mojego autorstwa\nTen wpis został opublikowany w Bez kategorii dnia 17 września 2016 , przez EKP.\n← Rozdział 76 — Zabawy z czasem Epilog →\n8 myśli nt. „Rozdział 77 — Dziewczyna, która wybrała śmierć”\n~Niewinna0607 17 września 2016 o 20:52\nJa też nie mogę uwierzyć że to już koniec. Jestem tak samo dumna z Ciebie, a może i nawet bardziej niż ty. To, co zrobiłaś to kawał dobrej roboty i naprawdę masz się z czego cieszyć. Pamiętam kiedy pierwszy raz trafiłam na twojego bloga, wbrew pozorom było to całkiem dawno. Uwierzysz, że wytrzymałaś już ze mną dwa lata? W każdym razie wtedy jeszcze się nie przyjaźniłyśmy, ale kto wie, może to właśnie Twój blog zrobił na mnie tak ogromne wrażenie, że postanowiłam Cię lepiej poznać? W weekend usiadłam do komputera i z każdym przeczytanym zdaniem szczęka opadała mi coraz niżej. Jak to możliwe, żeby ktoś napisał coś takiego? Jeśli o to chodzi do teraz zastanawiam się czy to ta sama roześmiana i czasami zupełnie niepoważna dziewczyna, której odbija z nami na przerwach w szkole, później siada do komputera i tworzy coś tak genialnego. Pamiętam, że kiedy to czytałam czułam się jak uzależniona (przynajmniej myślę, że tak się czuje osoba uzależniona), chciałam więcej i więcej, i tak oto w jeden dzień przeczytałam wszystkie trzydzieści parę rozdziałów, bo tyle wtedy ich było. Później już tylko błagałam żebyś pisała kolejne i kolejne. Pamiętasz te wszystkie zakłady, szantaże pod tytułem „bo nie dodam notatki na bloga”?\nPóźniej zaczęłam komentować, co muszę przyznać, nie jest tak interesującym zajęciem jak czytaniem, ale wiedziałam,że Ci na tym zależało. Choć muszę przyznać, że teraz ta myśl, że ostatni raz komentuję jest trochę przygnębiająca.\nEch.. Naprawdę nie mogę uwierzyć, że to już koniec… To smutne, ale wiem, że to oznacza, że teraz może napiszesz coś jeszcze lepszego, może własnego?\nKochana, tyle razy dziękowałaś mi w dedykacjach, więc teraz moja kolej. Dziękuję Ci za wszystkie emocje jakich mi doświadczyłaś pisząc tego bloga. A były to wszystkie, których doświadczała Lily – od radości po smutek i tak dalej. Dziękuję za te wszystkie dedykacje, bo każda z osobna wywoływała uśmiech na mojej twarzy i dużo dla mnie znaczyła.\nEKP Autor wpisu 17 września 2016 o 22:47\ndziękuję, dziękuję i jeszcze raz dziękuję. Rumieniłam się, kiedy czytałam twój komentarz. Rozumiesz to? Ja! Ja się rumieniłam XD Zapisz to sobie w kalendarzu. To raczej ja powinnam zapytać, czy wiesz, że wytrzymałaś ze mną dwa lata (i z moją wrednością XD). Hahaha, bardzo dokładnie pamiętam te zakłady i szantaże oraz to, jak biegałaś za mną z kartką i długopisem, a ja zrzędziłam, że nic nie będę pisać XD Na szczęście są inne opowiadania, które teraz możesz komentować (Ianto i Jack, Ianto i Jack, Ianto i Jack! XD), więc się nie smuć Ale mi też jest smutno. Troszeczkę. Tylko troszeczkę I na koniec, co do dedykacji, na każdą sobie w pełni zasłużyłaś. Nawet jeśli śmierć Dorcas to twoja wina XD\nPozdrawiam gorąco (przyda się… i mnie, dzięki tobie, też się przydadzą te pozdrowienia wszystkie XD)\n~Łapa 17 września 2016 o 20:58\nDoprowadziłaś mnie do łez tym rozdziałem. Nie mogę przyjąć do świadomości, że to już koniec tej opowieści, o walce młodych ludzi o lepsze jutro. I o tym, że istnieje miłość, która może przezwyciężyć samą śmierć. Ale jestem na Ciebie wściekła, ponieważ obiecałaś wyjaśnić, w kim zakochał się Syriusz. Ech, co mam jeszcze Ci napisać? Twoje opowiadanie jest najlepszym opowiadaniem, jakie kiedykolwiek czytałam, przy którym potrafiłam się uśmiechnąć lub płakać. Dziękuję Ci za to, że poświęciłaś na to opowiadanie dwa lata, mnóstwo wyrzeczeń, aby stworzyć opowieść podbijającą serca czytelników. Dzięki Tobie, również piszę opowiadanie o Huncwotach, (piszę raz lepiej, raz gorzej) -na wattpadzie- co nie zmienia faktu, że Twoje opowiadanie jest najlepszym jakie czytałam.\n(Skoro to już koniec, to mogę napisać, że to ja jestem Magic116M)\nMyślę, że (o ile tak się da) to byłby świetny materiał na dobrą książkę, a nawet bestseller, który znalazł by się szybko na mojej półce z książkami.\nDziękuję Ci EKP jeszcze raz za to opowiadanie. Czekam na następne opowiadania o tematyce potterowskiej.\nEKP Autor wpisu 17 września 2016 o 22:37\nsprawa z Syriuszem zostanie wyjaśniona. To główny powód, dla którego napiszę jeszcze jeden, ostatni rozdział. Całą tę sprawę planowałam już od ponad roku i wiedziałam, że wszystko wyjaśni się w epilogu, nie wcześniej. Dziękuję ci za tak miłe słowa, choć uważam, że na większość wcale nie zasłużyłam. To opowiadanie jest bardzo dalekie od ideału, ale włożyłam w nie wiele serca, samej siebie i myślę, że w pewien sposób jest wyjątkowe. Niestety fanfiction ma to do siebie, że zawsze będzie tylko fanfiction, jednak nie tracę nadziei, że pewnego dnia napiszę coś własnego i niezależnego. Wtedy z pewnością zadedykuję to moim pierwszym czytelnikom Wspaniale jest wiedzieć, że mogłam kogoś uszczęśliwić tą historią.\n~Thalia 17 września 2016 o 22:03\nBoże, tak bardzo chce mi się płakać :((\nTo opowiadanie jest najlepszą historią Lily Evans jaką kiedykolwiek czytałam.\nDziękuję, ze pozwoliłaś przeżyć nam to wszystko…Kiedy piszesz, czuję się jakbym ja sama przeżywała to co Lily. Czuję jej smutek, strach, złość za zabijanie w imię wolności i odkupienia… Myślę, że już nigdy nie znajdę tak świetnego i wciagającego opowiadania. Dziękuję za to, że dzięki tobie mogłam się śmiać, złośćić, a czasem płakać. Dziękuję za wszystkie emocje, których doświadczyłam dzięki tobie. Chcę już na zawsze pamiętać o tym blogu i oczywiście i słynnej EKP, ale tak jak Lily czasem zapominała koloru oczu Dorcas, tak i ja mogę nie pamiętać o Tobie :’(\nKochana, życzę Ci dalszych sukcesów w pisaniu i czekam na 23 października.\nEKP Autor wpisu 17 września 2016 o 22:41\npo pierwsze dziękuję za wszystkie miłe słowa. Cieszę się, że sama mogłaś poczuć uczucia Lily – bardzo mi na tym zależało. Na tym i na ukazaniu, jak daleką drogę ona przeszła. Od zwyczajnej, szarej nastolatki, do pełnej miłości, silnej kobiety, która wiele straciła, ale i wiele była w stanie poświęcić. Nie martw się zapomnieniem, dla mnie liczy się tylko fakt, że byłam w stanie zaciekawić cię tą historią i wzbudzić w tobie silne uczucia.\n~Emerencja 19 września 2016 o 20:44\nWow. Tak jak Tobie, mi również brakuje słów. Trafiłam na to opowiadanie, gdy było tu trzydzieści, może czterdzieści rozdziałów, ale nie mam w zwyczaju komentować – jednakże w końcu musi być ten pierwszy raz, prawda? Zakończenie tego bloga to idealna okazja aby zacząć, ponieważ wzbudziło we mnie tyle emocji, że muszę się nimi podzielić.\nMuszę przyznać, że pierwsze rozdziały nie wzbudziły we mnie zachwytu ze względu na styl (jestem bardzo wybrednym człowiekiem ;)), ale historia zaciekawiła mnie na tyle, że stwierdziłam, iż muszę zostać. I nie żałuję\nWidzę, jak ogromny postęp poczyniłaś. Pierwsze rozdziały nie powalały opisami – nie potrafiłam do końca wczuć się w sytuację bohaterów. Każdy kolejny wpis był lepszy od poprzedniego, w każdym kolejnym pojawiały się coraz to lepsze „perełki”, aż dotarłaś tutaj – ten rozdział wywarł na mnie tak ogromne wrażenie, że skomentowałam po raz pierwszy! Wow. Zdradzę ci, że to ogromne osiągnięcie\nHistoria przecudowna, a do tego na tyle realistyczna, że spokojnie można przyjąć, że życie Lily rzeczywiście tak wyglądało. Udało ci się przedstawić jej podróż od nieświadomej nastolatki, do doświadczonej przez życie, zdolnej do poświęceń młodej kobiety, która straciła zbyt wiele w zbyt krótkim czasie. Podziwiam cię za to.\nCo do samego rozdziału: w moim odczuciu wyszedł ci najlepiej ze wszystkich – szczególnie podobał mi się fragment o zapominaniu o kolorze oczu Dorcas (niby coś takiego banalnego, a jednak tak prawdziwego, że uderzyło w moje serce), a także scena, w której Voldemort pojawił się w Dolinie Godryka, by zabić Potterów. ” Więc tak kończy się ta historia. Książę i księżniczka zostają zabici przez potwora. Życie to nie bajka i nareszcie jestem tego w pełni świadoma.” – te ostatnie zdania wryły mi się w pamięć i myślę, że nie zapomnę tego szybko.\nRazem z historią Lily, historia bloga również się skończyła. Dziękuję Ci, że doprowadziłaś ją do końca. I za to, że czytając ostatni fragment miałam łzy w oczach. Dostarczyłaś mi niezapomnianych wrażeń.\nDziękuję po raz kolejny\nPS. Życzę Ci, aby kiedyś udało Ci się wydać coś zupełnie niezależnego i Twojego. Na pewno znalazłoby się na mojej półce\nEm 20 września 2016 o 11:53\nChciałabym tutaj na początku podziękować Ci za każdy rozdział, który tutaj napisałaś. Twoje opowiadanie było pokręcone, pełne niesamowitych pomysłów i bardzo ciekawe. Nie było w nim nudnych momentów. Wszystko, co się działo, każda kłoda, która rzucałaś bohaterom pod nogi była niewątpliwie bardzo przemyślana. Stworzyłaś tę historię w niesamowity sposób. Nie brakowało w tym opowiadaniu wesołych i śmiesznych momentów. Były jednak też wpisy bardzo smutne.\nMyślę, że idealnie oddałaś atmosferę wojny, że ukazałaś to jak ludzie podczas, gdy na świecie trwa wojna tracą często swoje człowieczeństwo.\nGratuluję Ci zakończenia bloga, chociaż nie mogę napisać, że z niecierpliwością czekam na kolejny wpis, gdyz to już będzie koniec. Gratuluję wytrwałości i pomysłów. Wierzę jednak ,ze w prologu napiszesz równiez coś wesołego tak na otarcie łez.\nRozdział był wspaniały i bogaty w wydarzenia. Lily i James odeszli, a Harry został. Szkoda, ze nie dane im było się sobą dłużej nacieszyć.\nOdpowiedz na „EKP” Anuluj pisanie odpowiedzi


groch siewny - Strona 7 - Strączkowe - Agrofoto.pl Forum Rolnicze i Galeria Rolnicza\nja też uważam że rzepak jest lepszym przedplonem, posiadam zwięzłe gleby ciężkie w uprawie po rzepaku super się ora ziemia się fajnie rozsypuje, rzepak ma znacznie bardziej rozbudowany system kożeniowy, ale potrzebuje znacznie większych nakładów.\npod korzeń 150 kg polifoski 6 lub 8 100 kg saletrzaku, zaprawiam nitraginą, od grzyba i coś od robaka, siew jak najwcześniej,sieje ok 315kg dlatego tak dużo bo jak już wcześniej wspomniałem mam ciężkie gleby i ok 20 % ginie. obsada i tak jest zawsze mniejsza niż powinna być. oprysk po siewie panida potem gdy jest potrzeba to butoksone lub macbentazon lub jakiś inny zamiennik basagranu. opryski na robaka 1 jak groch ma 2 - 4 liście i odrazu na jednoliścienne, 2 gdy zaczyna wiązać strąki a 3 ok 20 dni później. od grzyba pryskam raz przed kwitnieniem. do tych zabiegów dorzucam jakieś odżywki na rośliny strąkowe. gdy jest większość żółtych strąków to desykacja ok 3 litry np klinik na ha (przy okazji niszczy wszystkie chwasty)do tego sklejacz, ok 10 dni później zbiór\nplony to ok 4 tony. myślę że przy odpowiednim posianiu i obsadzie przy tej agrotechnicę można spokojnie wyciągnąć 5 ton. słyszałem o plonach nawet ok 6 ale to nie w mojej okolicy.\nw tym roku dużo ładniejszy miałem groch na piasku 4 5 klasie ziemi niż na 3. to zależy jaką masz strukturę gleby ale myślę że 4 do 5 ton można wyciągnąć. większość mam 4 klasę\nEdytowano Grudzień 10, 2013 przez grzegorz210182\ngrzegorz210182 czym pryskasz na robaka??\nJeszcze mam takie pytania. Jakich używasz fungicydów i insektycydów? Jaką odmianę uprawiasz?\nsieje odmianę medal i tarchalska, część staram się brać z centrali resztę sieje swoim. na robaka 1 zabieg nic nie kwitnie to można dać tańszy środek niepamietam teraz jaki konkretnie ostatnio stosowałem bo jest ich dużo koszt to ok 30 zł ha natomiast 2 i 3 to pozostaje tylko mospilan lub proteus te środki nie są toksyczne dla owadów pożytecznych. od grzyba również stosuje jakiś tańszy środek nie wiem teraz jaki to był ostatnio ale to były dwa jakieś w proszku przeznaczone głównie do sadów w dawkach 0,5kg +0,5 kg/ha koszt ok 50złha. groch często nie siany po sobie jest odporny na choroby, pryskam prewencyjnie bo nie duży koszt.\nna robaka nigdy nie stosuje tego samego środka dwa razy pod rząd.\ntak co do potencjału\nNo to plon dobry biorąc pod uwagę, że jest to roślina leżąca plackiem przed zbiorem. Przyorując słomę przy 1 tonie zebranego grochu do ziemi z powrotem trafia 18kg K, a przy 1 tonie rzepaku 40kg K więc róznica jest kolosalna.\nJak myślisz o K2O to może i tak. Racja w słomie rzepaku jest 2 razy więcej potasu ale gorzej z azotem. Rzepakowa słoma na niekorzystny stosunek C:N i bez azotu ciężko się rozkłada, a w słomie ma zaledwie ok 7 kg N. Za to groch w glebie pozostawi ok 60 kg N.\nTo co się dzieje z azotem po rzepaku ?Przecież nawożony jest dawką często nawet 200 kg.\nWynoszony jest w nasionach, w końcu białka nasiona rzepaku sporo zawierają. Słoma rzepakowa zawiera zaledwie 0,7% N, stosunek C:N 84;1. To już lepszy stosunek ma słoma owsiana czy jęczmienna.\nA mniejsze wymagania ma groch czy pszenica?\nZapytam inaczej co lepiej się sprawdzi na glebach słabszych rzepak czy groch. O ile przy rzepaku na V i dobrym rozkładzie opadów można coś wyciągnać o tyle przy grochu niemam pojęcia, bo w temacie o cenach zobaczyłem 1200,- netto za tone i mnie zaciekawił ten groch ^^\nNa piątej klasie konsumpcyjny za 1200 raczej nie urośnie, najwyżej peluszka, najlepiej wysoka.\nmiałem w tym roku groch na piątej klasie gleba to taki ciemny piasek a pod spodem ok 50 cm taki biały może być na budowę. miałem tego 0,75ha wyszło ok 2,5tony odmiana tarchalska. sieję tam tylko pszenżyto owies i groch. myślę że lepiej jest posiać groch na takiej ziemi jak pszenicę bo masz też już dobry płodozmian np pod żyto. na groch są trochę mniejsze nakłady. i jest dodatkowa dopłata do strączkowych w tym roku chyba jest ok 700zł na ha.\nale cały czas mówicie o grochu siewnym-peluszce wszyscy???\ngroch siewny nadaje się na pasze i do konsumpcji dla ludzi, można go kupić w sklepie połówki kolor jasno żółty- biały. peluszka to tylko na pasze.\ngdyby udało ci się sprzedać po 1200zł netto to super. ale to cena nie realna w większości regionów polski. u mnie w powiecie tomaszowskim lubelskie to max można dostać 1000 zł brutto i to przy ilości pow 20 ton.\nPrzeczytałem posty, wnioskuję więc że peluszka na V klasie mi urośnie. Do tej pory siałem łubin wąskolistny po kukurydzy na oborniku. W tym roku miałem niecałe 3 tony łubinu. Więc peluszka też powinna urosnąć. Co o tym myślicie?\nkoledzy czy można siać peluszkę która była pryskana randapem żeby dojrzała?\nSprawdź siłę kiełkowania. Jak jest dobra to można siać.\nW minionym sezonie uprawiałem groch po raz pierwszy. Udało mi się uzyskać 4,5t/ha i jestem bardzo zadowolony z uprawy tej rośliny dlatego na stałe wprowadzam ją do płodozmianu. Mam pytanie do bardziej doświadczonych w tym temacie mianowicie czy stosuje ktoś jakieś regulatory wzrostu w celu uodpornienia na wyleganie?\nJaki polecacie fungicyd (stosowałem horizon ale wg mnie to trochę za drogi środek w tej uprawie)?\nNa etykiecie jest napisane jak byk, nie stosować na materiał siewny!!!.\nA czy słoma owies + peluszka będzie dobra na paszę dla bydła,bo mam mało siana i w tej chwili domieszuję samą owsianke,a przy okazji zaliczył bym grupę w zrównoważonych\nglifosat zazwyczaj obniza sile kielkowania. Jako substancja dzialajaca systemicznie moze dostawac sie do nasion zabijajac zarodki. Bezpieczny jest jon dikwatu w reglone bo dziala powierzchniowo i duzo szybciej niz glifosat, ale jest sporo drozszy.\nglifosat dobrze jest zastosowac w celu likwidacji wtornego zachwaszczenia szczegolnie chwastami wieloletnimi jak roslina uprawna jest juz dojrzala. Wtedy dobrze jest pryskac glifosatem i sklejaczem.\nsa to moje doswiadczenia w desykacji lubinu waskolistnego i mysle ze mozna je zastosowac w grochu.\nCzytalem doswiadcznie dotyczace desykacji i wynikalo z tego ze w pewnych warunkach reglone i basta zwiekszaja sile kielkowania w stosunku do niedesykowanej kontroli.\nciekawe jest to pytanie o regulatory wzrostu. Rozumiem ze tebukonazol z horizontu nie zadzialal jak regulator.\nEdytowano Styczeń 16, 2014 przez gwozd\ndokładnie stosowałem co prawda 0,75 horizonu ale nie zauważyłem różnicy dlatego tez moje pytanie czy ktoś eksperymentował z regulatorami:)\nA jaki to regulator. Horizon czyli tebukonazol to fungicyd, regulować wzrost może praktycznie tylko z rzepaku, w innych uprawach jest mniej skuteczny. Jak horizon za drogi to stosuj zamienniki typu tebu ale wątpię aby to regulowało wzrost. Jak coś to zastosuj prawdziwy regulator tzn moddus, nie wiem jak wygląda sprawa z cerone. W każdym razie kiedyś czytałem że do mieszanek zbożowo-strączkowych moddus można dawać i nie wpływa negatywnie na strączkowe.\nTebukonazol działa w grochu skracająco, poznałem to na własnej skórze. Brakło mi trochę zaprawy Vitavax zalecanej do grochu i kilkaset kilogramów zaprawiłem zaprawą zawierającą tebukonazol która została mi z pszenżyta nie pamiętam dokładnie nazwy chyba Gizmo czy jakoś tak.\nWynik był taki że pelucha ledwo od ziemi odrosła i prawie z 2,5 ha niebyło czego zbierać.\nkupujecie juz materiał siewny?? jakie ceny??


Terraformacja Marsa - GRY-PLANSZOWE.pl\nRejestracja: 18 wrz 2017, 23:02\nPost autor: Ropsonik » 14 maja 2018, 09:32\nSzukam rozłożonych na części kart z Terraformacji Marsa. Mogą być w postaci Photoshop layers lub jak ktoś ma w innych formach. Mam zrobionych/wymyślonych ok. 100 nowych kart, ale brak mi dalszych możliwości ich zterraformowania i wydrukowania. Jak ktoś miałby coś takiego to pisać śmiało.\n(jeśli uda mi się je zrobić na pewno zamieszczę pliki)\nRejestracja: 12 lis 2007, 13:29\nRe: Terraformacja Marsa\nPost autor: Valdi » 02 cze 2018, 21:09\nNa BGG jest trochę stuff'u do tego więc może tam coś znajdziesz.\ntym czasem trzymaj pakiet do kart korporacji: https://www.dropbox.com/s/f9ujr3by5esw6 ... s.rar?dl=1\nSwoich błędów nie widzisz, a cudzych nie spuszczasz z oczu.\nPost autor: Bludgeon » 19 lip 2018, 19:02\n100 to już konkretna ilość. Co możesz o nich powiedzieć? Mają jakiś motyw przewodni? Czym się kierowałeś przy wymyślaniu ich?\nRejestracja: 29 gru 2013, 20:16\nPost autor: Barmog » 10 lut 2019, 10:08\nJa także chętnie przygarnę szablony do kart TM. Jeżeli ktoś posiada jakieś pliki i mógłby podzielić się nimi to byłbym wdzięczny. Mam kilka pomysłów i chciałbym je spróbować zrealizować.\nPost autor: Barmog » 18 lut 2019, 15:25\nJakoś dałem radę sam ogarnąć karty korporacji. Z racji że w TM brakuje mi trochę możliwości większego dokuczania innym graczom, postanowiłem stworzyć korporacje, które mogą coś zabierać lub niszczyć.\n1. Rebellion - Bonus na start 35 M€ i dociąg 2 kart z symbolem buntu. Dodatkowo za każdym razem gdy jakaś karta sprawia że inny gracz traci jednostkę surowca/M€, na karę korporacji kładziemy jednostkę buntu. Za 3 jednostki buntu możemy zmniejszyć komuś WT.\n2. MarsWars - Bonus na start 35 M€ i +1 produkcja tytanu. Gracz może także 2 jednostki tytanu wymienić na 1 jednostkę myśliwców. Odrzucenie 1 jednostki myśliwców powoduje, iż inny gracz oddaje nam 1 jednostkę dowolnego surowca lub 3 M€.\n3. ATMM - Bonus na start 40 M€. Korporacja umożliwia nam obniżanie wskaźników globalnych. Zamiast podwyższyć poziom tlenu, temperaturę, liczbę oceanów lub wsp. terraformacji Wenus możemy je obniżyć. Obniżenie poziomu tlenu i liczny oceanów powoduje usunięcie tych obszarów z planszy. Gracz otrzymuje normalną premię WT ale nie zbiera bonusów z tytułu osiągniętych poziomów współczynników.\nPoniżej zamieszczam grafiki kart:\nRejestracja: 18 sty 2019, 09:24\nPost autor: Quayth » 19 lut 2019, 09:50\nCzy ma ktoś dostęp do mapy z podstawki oraz dodatku Hellas i Elysium w wersji do druku?\nPost autor: ShapooBah » 19 lut 2019, 12:00\nQuayth pisze: ↑\n19 lut 2019, 09:50\nTutaj masz dodatek\nA tutaj podstawkę\nPost autor: Quayth » 19 lut 2019, 12:37\nNie o to mi chodzi, chciałbym przedrukować mapy na baner, tak jak jest w dodatku Parhfinder. Potrzebuję obrazu w wysokiej rozdzielczości.\nPost autor: Qrzy » 19 lut 2019, 15:59\nBarmog pisze: ↑\n18 lut 2019, 15:25\nObniżenie poziomu tlenu [...] powoduje usunięcie tych obszarów z planszy.\nCzyje lasy są usuwane? Dowolnego gracza?\nGracz otrzymuje normalną premię WT\nCo znaczy "normalną"?\nTa korpo to trochę overkill przeciw komukolwiek nastawionemu na zalesianie Marsa.\nPoza tym czemu to jest "efekt" a nie "akcja"? Kiedy ten efekt następuje? Bardzo to nieściśle opisane moim zdaniem.\nPost autor: Bludgeon » 19 lut 2019, 16:22\nSłabe te korpo. Efekty powinny co najwyżej spowalniać innych, na pewnie nie powinny cofać stanu gry, przedłużając niepotrzebnie rozgrywkę o nie wiadomo jak długo.\nPost autor: xtomashx » 19 lut 2019, 17:14\nStosuje ktoś swoje zasady żeby skrócić trochę rozgrywkę? W tygodniu przydał by się wariant trochę szybszej rozgrywki\nPost autor: Quayth » 20 lut 2019, 09:17\nNa początku każdego pokolenia osoba zaczynająca kolejkę podnosi jeden ze współczynników (tlen lub temp.) ale nie bierze za to bonusu. Działa, szczególnie na dwie osoby.


Tusk apeluje do Trumpa o powrót do rozmów ws. handlu | Ze świata\nTusk apeluje do Trumpa o powrót do rozmów. "Czyń handel, nie wojnę"\nPrzewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk zaapelował w środę do prezydenta USA Donalda Trumpa "o powrót do rozmów" między Stanami Zjednoczonymi i Unią Europejską w sprawie handlu. Amerykański prezydent w ubiegłym tygodniu podpisał rozporządzenie nakładające cła na stal i aluminium. Bruksela protestuje przeciwko tej decyzji i zapowiada cła na wybrane produkty ze Stanów Zjednoczonych.\nW środę Przewodniczący Rady Europejskiej Donald Tusk zaapelował do Donalda Trumpa o powrót do rozmów w sprawie ceł. "Panie prezydencie, czyń handel, nie wojnę" - napisał Tusk na Twitterze, zwracając się do Trumpa (w oryginale "Make trade, not war, Mr President").\nPrzewodniczący Rady Europejskiej odniósł się także do tej kwestii w trakcie konferencji prasowej w Helsinkach, gdzie spotkał się z premierem Finlandii.\n- Kiedy prezydent skarży się na zbyt wiele ceł między Unią Europejską a USA, mogę go zrozumieć. Też jesteśmy z tego niezadowoleni - powiedział Donald Tusk. - Właśnie dlatego kilka lat temu rozpoczęliśmy negocjacje handlowe ze Stanami Zjednoczonymi. Powinniśmy teraz powrócić do tych rozmów. Panie prezydencie, czyń handel, nie wojnę - dodał.\n"Przygotowujemy środki zaradcze"\nZ kolei unijny komisarz ds. gospodarczych i finansowych Pierre Moscovici poinformował we wtorek, że ministrowie finansów krajów Wspólnoty są jednomyślni, jeśli chodzi o podejście Unii Europejskiej do amerykańskich ceł na stal i aluminium.\nChiński minister handlu Zhong Shan powiedział w niedzielę, że jakakolwiek wojna... zobacz więcej »\n- Żałujemy, że te środki zostały wprowadzone. Przygotowujemy środki zaradcze i ochronne - podkreślił komisarz. Jego zdaniem, Bruksela musi mieć stanowczą, proporcjonalną i wspólną odpowiedź na decyzję prezydenta Stanów Zjednoczonych.\nDonald Trump podpisał w czwartek rozporządzenie nakładające cła na import stali w wysokości 25 proc., a aluminium - 10 proc. Wyroby z Kanady i Meksyku nie będą obarczone nowym podatkiem do czasu zakończenia renegocjacji układu handlowego NAFTA (North American Free Trade Agreement).\nPartnerzy handlowi USA, w tym UE, zagrozili wprowadzeniem własnych taryf odwetowych i zgłoszeniem wniosku o wszczęcie postępowania wobec USA do Światowej Organizacji Handlu (WTO).\nKomisja Europejska przygotowała listę towarów z USA, które w razie wprowadzenia ceł będą objęte restrykcjami ze strony Brukseli. Wartość tego importu z USA do UE wynosi 2,8 mld euro i obejmuje towary przemysłowe i rolnicze.\nWprowadzając cła, prezydent USA powołał się na przepis z 1962 roku, który pozwala mu na ograniczenie importu i nałożenie ceł, jeśli przemawia za tym bezpieczeństwo narodowe.\nAutor: mb//sta / Źródło: PAP, Reuters


Małymi krokami wracamy do stacjonarnej pracy szkół i placówek. Od poniedziałku, 26 kwietnia w jedenastu województwach uczniowie z klas I-III będą mieli zajęcia w formie hybrydowej, a ci z pozostałych klas będą się uczyć jak dotychczas, czyli w sposób zdalny.\nW pozostałych pięciu województwach organizacja pracy szkół pozostaje bez zmian. Nie wprowadzamy również zmian w funkcjonowaniu przedszkoli. W kształceniu zawodowym będzie możliwość realizacji zajęć praktycznych i praktyk zawodowych.\nDecyzję, jak będzie wyglądała nauka w szkołach w maju, przekażemy pod koniec kwietnia.\nDo wiadomości dołączam komunikat MEiN oraz aktualne wytyczne sanitarne MEiN, MZ i GIS w sprawie bezpiecznych i higienicznych warunków organizacji zajęć w klasach I-III.\nProszę o przekazanie tej wiadomości wszystkim zainteresowanym osobom. Zachęcam Państwa do śledzenia strony MEiN, na której zamieszczamy wszystkie aktualne informacje dotyczące organizacji pracy szkół i placówek.\nWytyczne sanitarne MEiN, MZ, GIS dla klas I-III szkół podstawowych\nKomunikat MEiN - Zasady pracy szkół i placówek od 26 kwietnia br.\nSpokojnych w zdrowiu spędzonych Świąt Wielkanocnych Życzy dyrektor ZPO w Barnówku.\nSpokojnych w zdrowiu spędzonych Świąt Wielkanocnych\nŻyczy dyrektor ZPO w Barnówku.\nKonkurs Lekcja Nieśmiecenia\nNasza szkoła bierze udział w konkursie Lekcja Nieśmiecenia organizowanym przez Fundację Nasza Ziemia.\nW konkursie szkoła może wygrać system do praktycznej nauki segregacji śmieci. Takich nagród jest tylko 10 i otrzymają je szkoły z najwyższą liczbą oddanych głosów. Głosy na szkołę oddaje się poprzez stronę internetową:\nKlikamy na przycisk GŁOSUJ, następnie w pole Miejscowość wpisujemy Barnówko, następnie Szukaj, wyświetli się nazwa naszej szkoły i klikamy Głosuj. Następnie dwa razy klikamy ponownie w Głosuj bo z każdego jednego dostępnego urządzenia codziennie można oddać po 3 głosy.\nGłosowanie trwa od 01.04.2021r. do 30.04.2021.\nBardzo zachęcam do głosowania. Pokażmy Polsce, że Mały Może Więcej...\nZachęcam do informowania o konkursie wszystkich kogo znamy i głosowania na naszą szkołę.\nKomunikat w sprawie zebrań rady pedagogicznej w czasie pandemii\nDyrektorzy szkół i placówek województwa zachodniopomorskiego,\nprzypominam, że zgodnie z przepisami §11a rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie szczególnych rozwiązań w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty, w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19(Dz. U. poz. 493 z późn. zm.) w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty, czynności organów tych jednostek mogą być podejmowane za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub za pomocą innych środków łączności, a w przypadku kolegialnych organów jednostek systemu oświaty także w trybie obiegowym. Treść podjętej w ten sposób czynności powinna być utrwalona w formie odpowiednio protokołu, notatki, adnotacji lub w inny sposób.\nZatem w okresie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty zebrania rad pedagogicznych mogą – i powinny – być prowadzone w sposób zdalny lub z wykorzystaniem łączności telefonicznej, a uchwały mogą być podejmowane w trybie obiegowym.\nTłusty czwartek na sportowo\nAby tradycji stało się zadość, 11.02.2021 r. świętowaliśmy w naszej szkole Tłusty Czwartek. Postanowiliśmy jednak zrobić to na sportowo. Uczniowie klas I-III wzięli udział w grach i zabawach sportowych, nie obeszło się też bez wyścigów. Po wspólnej zabawie nadszedł czas na słodką ucztę i wszyscy zjedli pyszne pączki.


Gwiazdy Brak Practica MTL 5B Statyw fotograficzny\nAutoportret. Uprzedzając pytania, smuga to jakiś artefakt, który powstał na negatywie. Zazwyczaj psuje to zdjęcie, tu dodał mu smaku. Skan z negatywu\nEspozycja: 2min (ilość x czas/iso)\nŁadna fotka jako fotka:) z mojego punktu widzenia można chyba nad tym troszkę popracować np. wykorzystując dekonwolucję liniową irisa "oszukać" i zlikwidować przesunięcie gwiazdek:):):)\nwessel 2009-10-30, 08:34\nCiężko powiedzieć ale wydaje mi się, że raczej pierwsze światło brzasku.\nDARK 2009-10-28, 12:19\nOprócz artefaktowego smaczku jest jeszcze całkiem zgrabny efekt konturowy postaci i teleskopu w poświacie. Czy to światło w terenie czy zorza poranka?\nPiotrMajewski 2009-10-28, 11:33


Dziewczyna ze szkarłatnym znamieniem na twarzy mieszkała w domu pod lasem. Tamtej strasznej nocy trzech napastników wywlekło ją z sypialni nad jezioro. Umierała w samotności. Nikt nie zauważył jej zniknięcia, dlatego mordercy szybko poczuli się bezkarni. Jednak pewnego dnia ktoś zapalił przed jej d\nAutorzy: Mick Finlay\nLondyn 1896 Miasto żyje kolejnym sukcesem Sherlocka Holmesa. Znany detektyw jest ulubieńcem śmietanki towarzyskiej, na jego usługi mogą sobie pozwolić tylko najbogatsi. Jednak zbrodnia kwitnie też w mrocznych zaułkach południowego Londynu, gdzie zabójstwa zleca się równie łatwo, jak uszycie nowe\nAutorzy: Graeme Cameron\nDetektyw Alisha Green zostaje poważnie ranna podczas policyjnej obławy na seryjnego mordercę. Po dwóch miesiącach wraca do służby. Jest zdeterminowana, by dopaść psychopatę, który zamierzał ją dołączyć do swojej kolekcji martwych kobiet. Skomplikowane śledztwo dodatkowo utrudnia fakt, że Ali nie od\nAutorzy: Daniel Silva\nKret to w języku szpiegów agent, który przez lata działa na rzecz obcego państwa. Powód bezsennych nocy szefów wszystkich wywiadów. Człowiek, który może jednym słowem zniweczyć budowaną z mozołem siatkę szpiegowską. Wiele wskazuje, że ten wróg działa teraz w samym sercu zachodniego świata. Śledz\nPo sezonie życie w nadmorskim miasteczku toczy się bardzo leniwie. Senną atmosferę zakłóca śmierć Aleksandry Fabianowicz, miejscowej pielęgniarki. Dochodzenie prowadzi młodszy aspirant Krzysztof Bugaj, który szybko ustala, że kobieta została celowo potrącona przez samochód. Fabianowicz miała du\nAutorzy: Alice Blanchard\ncena od 19.47 zł\nKiedy już raz wejdziesz w mrok, mrok wejdzie w ciebie Samobójstwo pacjenta to dla każdego psychoterapeuty zawodowa klęska. Dla doktor Kate Wolf tym boleśniejsza, że przywołuje wspomnienia, od których od dawna próbuje się uwolnić. Mimo upływu szesnastu lat wciąż wini się za śmierć młodszej siostr\nAutorzy: Alex Kava\nW porównaniu do innych pomieszczeń tutaj panował bałagan. Na dużej korkowej tablicy wisiało mnóstwo zdjęć, przypięte jedno na drugim. Czasami widać było tylko grzywkę, nos czy oczy. Maggie poczuła, jak robi jej się niedobrze. To niemożliwe, żeby Dunn porwał i sprzedał ażtyle dzieci. Nagle jej uwagę\nAutorzy: Augusto Cury\nMarco Polo, światowej sławy myśliciel i zdeklarowany ateista, podejmuje się niezwykle trudnego zadania. Postanawia zbadać osobowość Jezusa, wykorzystując wiedzę z zakresu psychologii i socjologii. Dochodzi do wniosku, że Jezus był człowiekiem nieprzeciętnie szczęśliwym, wesołym i towarzyskim. Anali\nAutorzy: James · Marshall Patterson · Karp\nRED to wyjątkowy oddział policji stworzony przez burmistrza Nowego Jorku. Wybrani detektywi prowadzą śledztwa, w które są zamieszani ludzie z pierwszych stron gazet – politycy, aktorzy, biznesmeni i gwiazdy sportu. Elita chroni elitę. Miastem, które podobno nigdy nie zasypia, wstrząsają kolej\nNiewielkie nadmorskie miasteczko w pełni letniego sezonu to tylko na pozór sielskie miejsce. I tutaj są ludzie, którzy bez skrupułów, czasem jedynie dla kaprysu, krzywdzą innych. Czy za śmiercią młodziutkiej, ciężarnej Litwinki i porwanej sprzed klubu fitness blondynki stoją te same osoby?\ncena od 19.37 zł\nKomisarz Kruk powinien odczuwać satysfakcję, że prokurator Marta Krynicka została oskarżona o morderstwo i czeka w areszcie na proces. A jednak nie wierzy w jej winę, chociaż świadkowie widzieli, jak z bronią w ręku wybiegła z domu zastrzelonego mężczyzny. Owszem, Albert Adamiak pisał na nią skargi\nAutorzy: Darren O’Sullivan\nChris obiecał żonie, że wkrótce do niej dołączy. Wszystko dokładnie zaplanował, starannie wybrał czas i miejsce. Osiem minut przed przyjazdem pociągu stanął przy krawędzi peronu. Sara nie od razu zdaje sobie sprawę, że uratowała samobójcę. Powinna pójść swoją drogą, ale czuje się odpowiedzialna za\nAutorzy: Anna Snoekstra\nGdy spłonął budynek sądu i zginął lubiany powszechnie nastolatek, całe miasteczko pogrążyło się w żałobie. Panika wybucha, kiedy kilka rodzin znajduje na progu porcelanowe lalki łudząco podobne do swoich dzieci. Część mieszkańców uważa, że w ten sposób pedofil oznacza przyszłe ofiary, mnożą się spe\nAutorzy: Sherri Smith\nKiedy zadzwonił szeryf, Mia myślała, że matka dźgnęła nożem kolejnego pensjonariusza domu opieki. Jednak tym razem chodziło o jej brata. Lucas, oskarżony o zamordowanie swojej nastoletniej uczennicy, zniknął bez śladu. Wezwana na przesłuchanie Mia wraca do miasteczka, którego wolałaby już nigdy nie\nAutorzy: Paul Johnston\ncena od 16.49 zł\nBrak weny twórczej daje się Mattowi Wellsowi, pisarzowi z Londynu, coraz bardziej we znaki. Kiedyś jego kryminały gościły na listach bestsellerów, dzisiaj już prawie nikt o nim nie pamięta. Jedyną pociechą dla Matta są e-maile od wiernych czytelników, jednak jeden z jego fanów, ukrywający się pod p\ncena od 15.61 zł\nCiało zwisało z sufitu. Ręce i nogi były związane kablem, a ściany pokrywały rozbryzgi krwi. W kuchni stało otwarte pudełko na jedzenie na wynos, nad którym unosiła się chmara much. W środku znajdowała się ludzka śledziona, a może wątroba, trudno powiedzieć. Taki widok zastała agentka Maggie O’Dell\nLondyn w 1895 roku to miłe miejsce dla bogatych i przedsionek piekła dla biedaków. W brudnych zaułkach kwitnie handel narkotykami i prostytucja. Policja ma pełne ręce roboty, ale z braku środków większość spraw odkłada na półkę. Bogaci w razie potrzeby wynajmują Sherlocka Holmesa, biedni stukają do\nAutorzy: Sue Fortin\nGdy ojciec wyjechał z moją siostrą na wakacje, przeczuwałam, że nigdy więcej ich nie zobaczę. Tata dawno chciał odejść od mamy i rozpocząć nowe życie. Ale nagle, po wielu latach poszukiwań, zdarzył się cud. Alice, teraz już dorosła kobieta, nie tylko nas odnalazła, ale też postanowiła odwiedzić i s\nAutorzy: Michael Robotham\ncena od 15.46 zł\nDwie wyraziste bohaterki, które mają wiele do ukrycia, mistrzowski styl i zawrotne tempo akcji. Z połączenia tych składników powstała książka, od której trudno się oderwać, chociaż czasami trzeba zamknąć oczy ze strachu. Stephnen King, „People”. Nazywa się Agatha. Ani brzydka, ani ładna. Układa tow\nAutorzy: Linda Bleser\nKażdego dnia dokonujemy wielu wyborów. Czasami chodzi o jakiś drobiazg, czasami o coś naprawdę istotnego. Większość wyborów nie powoduje wielkich zmian w naszym życiu. Są jak małe gałązki, które wplatają się w inne. Co innego podejmowanie ważnych decyzji, które powodują rozwidlenie naszej rzeczywis\nAutorzy: Liv Constantine\nAmber Patterson uważa, że jest stworzona do życia w luksusie. Ma wybujałe ambicje, zero skrupułów i spore zdolności aktorskie. Daphne Parrish ma wszystko, o czym marzy Amber. Bogatego i przystojnego męża, luksusowy dom i udane dzieci. Prowadzi idealne, pozbawione trosk życie. Amber obmyśla plan, ja\nAutorzy: Sheena Kamal\nGotowa narazić życie dla córki, której nigdy nie chciała urodzić. Nora chce być niewidzialna. Mieszka nielegalnie w cudzej piwnicy i nie ma przyjaciół. Ucieka przed przeszłością, doznała zbyt wiele zła i niewyobrażalnego okrucieństwa, by komukolwiek zaufać. Jeden telefon zmusza ją do wyjścia z ukry\ncena od 9.74 zł\nAutorzy: Don Winslow\ncena od 15.41 zł\nZawsze wiemy, jak coś się zaczęło, ale nigdy nie możemy przewidzieć, jak się skończy. Denny Malone nie ma wielkich marzeń, chce po prostu być dobrym gliną. Nazywany królem północnego Manhattanu, wielokrotnie nagradzany nowojorski sierżant policji, jest rzeczywistym dowódcą grupy Da Force. To najlep\nNa plaży w Jelitkowie znaleziono skórzany worek, przykryty warstwą podmorskich roślin i muszli. Przez rozdarcie wystawała z niego zniekształcona ludzka dłoń. Prokurator Marta Krynicka nalega, by śledztwo poprowadził komisarz Sławomir Kruk, który rozwiązał już niejedną równie makabryczną sprawę.\nPotężna siła eksplozji wyrwała na paryskiej rue de Rosiers krater głębokości sześciu metrów. W całej dzielnicy pękły gazociągi, wagony rozpędzonego metra wykoleiły się tuż przed stacją. Zamach był wymierzony w uczestników międzynarodowej konferencji, ale zginęli też przypadkowi przechodnie. Życie


Renault Megane R.S. 2018 – czy najlepszy? – Hothatche\nRynek hot hatchy rozwija się bardzo dynamicznie. Producenci prześcigają się proponując klientom coraz lepsze rozwiązania z pogranicza samochodów sportowych i miejskich kompaktów. Swoją koncepcję na kolejną już odsłonę usportowionego auta kompaktowego Renault Sport przedstawiło we wrześniu 2017 roku we Frankfurcie. Dostępne od 2018 roku w polskich salonach nowe Renault Megane R.S. jest obecnie jednym z najtańszych samochodów w swojej klasie i prawdziwą gratką dla fanów nadwozia typu hatchback.\nHistoria modelu Renault Megane R.S.\nPierwszy model Renault Megane R.S. zadebiutował w 2004 roku jako ulepszona wersja niewielkiego rodzinnego samochodu Renault Megane II. Samochód dostępny był w odmianie trzydrzwiowej jak również pięciodrzwiowej. Auto bardzo szybko zyskało rzesze fanów wyróżniając się osiągami, atrakcyjną ceną i wysokim poziomem bezpieczeństwa jak na ten rodzaj samochodu. Jako pierwszy w swoim segmencie uzyskał 5 – gwiazdkową notę w testach Euro NCAP oferując w swoim wyposażeniu 6 poduszek powietrznych, elektryczną kontrolę trakcji, klucz w postaci wkładanej w konsolę karty aby zredukować obrażenia kolana, jak również pasy bezpieczeństwa reagujące natychmiast na kolizję pojazdu.\nKolejna wersja produkowana od 2010 roku na bazie Renault Megane III również odniosła sukces. Hot hatch od Renault nie miał wówczas wielu konkurentów a z obecnymi radził sobie naprawdę dobrze, cały czas konkurując niezwykle atrakcyjną jak na swoje parametry ceną. Producent zadbał o odpowiednio bogate wyposażenie modelu, jak również regularnie podnosił atrakcyjność poszczególnych pojazdów, wypuszczając na rynek szereg limitowanych edycji specjalnych. Nic więc dziwnego, że po najnowszej odsłonie hot hatcha od Renault Sport można spodziewać się naprawdę wiele.\nDane techniczne Renault Megane R.S. 2018\nNowe Renault Megane R.S. to hatchback dostępny w wersji 3 – drzwiowej lub 5 – drzwiowej mieszczący wewnątrz do 5 osób włącznie z kierowcą. Samochód waży zaledwie 1400 kilogramów. Zastosowanie dedykowanego dla tego modelu układu wydechowego obniża pojemność bagażnika względem podstawowej wersji Megane i wynosi ona 294 litry.\nRenault Megane R.S. napędzane jest na przednią oś przez czterocylindrowy, rzędowy silnik benzynowy o pojemności 1.8 litra, który został dodatkowo wzmocniony przy użyciu turbosprężarki ze zmienną geometrią oraz intercoolera. Ten sam motor napędza również Alpinę A110. Jest to bardzo zaawansowana jednostka, która imponuje zaimplementowaniem najnowszych zdobyczy techniki. Moc generowana przez ten motor to 280 KM oraz 390 Nm. Maksymalny moment obrotowy osiągany jest przy 2400 obr/min. Owe parametry w połączeniu z niewielką masą samochodu pozwalają według deklaracji producenta na osiągnięcie prędkości 100 km/h w czasie 5,8 sekundy i prędkość maksymalną 255km/h.\nWedług zapewnień producenta średnie spalanie oscylować będzie w granicach od 6,0 l/100 km w trasie, do odpowiednio wyższego wyniku 9,1 l/100 km na terenie miasta dając w cyklu mieszanym wynik 7,2 l/100 km. Przy pojemności zbiornika paliwa wynoszącej 50 litrów oznacza to, że samochód na pełnym baku będzie w stanie pokonać od 549 do 820 kilometrów.\nCena Renault Megane R.S. 2018\nCeny katalogowe podstawowego modelu Renault Megane R.S. 2018 zaczynają się od 124 900 zł dla wersji z 6 – biegową skrzynią manualną oraz 131 900 zł dla wersji ze skrzynią automatyczną. Odpowiednie doposażenie pojazdu w różne interesujące dodatki pozwala na bezproblemowe przekroczenie kwoty 150 000 zł. Z racji, że jest to model występujący na rynku od niedawna, znalezienie używanych egzemplarzy może być trudne. W przypadku modeli używanych według ogłoszeń znalezionych na portalu otomoto, należy liczyć się z kwotą co najmniej 120 000 zł.\nOpinie o Renault Megane R.S. 2018\nRenault Megane R.S. 2018 został słusznie okrzyknięty jednym z najciekawszych hot – hatchy znajdujących się obecnie na rynku. Jego osiągi choć mogłyby być lepsze (z pomocą może przyjść planowana wersja Trophy), to bez wątpienia plasują go w czołówce stawki. Auto pewne braki w dynamice nadrabia jakością prowadzenia i jest zdecydowanie jeszcze bardziej dopracowane i praktyczne niż swój poprzednik. Jego bogate wyposażenie jest szeroko zachwalane, choć pewne opcje mogłyby być tańsze. Na uwagę zasługują również fotele, które przyciągają sportowym wzornictwem i jakością trzymania kierowcy, lecz dla niektórych osób recenzujących samochód okazały się zbyt twarde i niewygodne przy dłuższej jeździe. Ogromne zainteresowanie tym hot – hatchem z pewnością przełoży się w przyszłości na wachlarz usług oferowanych przez firmy tuningowe, które już teraz pracują nad dołączeniem przez Megane R.S. to zaszczytnego grona kompaktów mogących pochwalić się mocą przekraczającą 300 KM.


Wymiana matryc – kiedy jest potrzebna? - BEIT INC\nDziałanie laptopów lub innych urządzeń wpływa na życie nas wszystkich w różny sposób, ale zawsze jest to wpływ pozytywny pod warunkiem, że wykorzystujemy taki sprzęt z zachowaniem rozsądku. Jego eksploatacja nie będzie jednak możliwa, jeżeli będziemy mieli uszkodzoną matrycę, ponieważ to od niej zależy, co dokładnie widzimy. Ma to też związek z wysoką jakością obrazu.\nPraca z matrycami w Warszawie\nJuż podstawowe informacje dotyczące sposobu funkcjonowania matrycy i laptopa powinny każdemu wystarczyć do zrozumienia, że jest to naprawdę ważny element. Przecież bez możliwości obserwowania treści na monitorze nie możemy podejmować działań. Praca z tym właśnie elementem laptopa nie musi jednak polegać tylko i wyłącznie na jego wymianie, ponieważ w zależności od potrzeb mogą być też podejmowane działania dotyczące usunięcia nadmiernych naprężeń. Wymiana matrycy w laptopie pod warunkiem realizacji przez doświadczonego pracownika może być zakończona szybko i skutecznie. Ktoś taki ze względu na swoje dotychczasowe doświadczenie zawodowe najlepiej wie, w jaki dokładnie sposób powinien postępować, żeby rezultaty były rzeczywiście zadowalające dla wszystkich możliwych klientów. W praktyce oznacza to umiejętności związane z demontażem obudowy i odłączeniem przewodów od uszkodzonej matrycy, ponieważ dopiero wtedy można ją usunąć. W przypadku pęknięć pracownik odpowiada oczywiście również za usunięcie różnych drobiazgów, kurzu i pozostałości.\nDopiero wtedy montaż części zamiennych rzeczywiście ma sens. W tym przypadku działania są analogiczne. Przecież dopiero pod warunkiem podłączenia przewodów i innych tego typu rozwiązań można liczyć na przepływ energii elektrycznej i właściwą jakość obrazu. Takie laptopy z matrycami mogą dobrze działać przez całe lata.


Kłodzko bez Straży Granicznej. MSW wydało komunikat - Kłodzko24.eu - Kłodzko w Kłodzku\nKłodzko bez Straży Granicznej. MSW wydało komunikat\nOpublikowano: wt, 15 sty 2013 17:05 2013-01-15T16:05:35.000Z\nWiadomości Zła wiadomość dla Kłodzka. Zlikwidowany zostanie Sudecki Oddział Straży Granicznej.\nZła wiadomość dla Kłodzka. Zlikwidowany zostanie Sudecki Oddział Straży Granicznej.\nDzisiaj ogłoszona została decyzja o zamiarze likwidacji Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej. Jak dotąd swoją siedzibę miał on w Kłodzku. Jak wynika z komunikatu podpisanego przez przez Piotra Stachańczyka, sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych województwo dolnośląskie oraz wielkopolskie i lubuskie podlegać będzie pod Nadodrzański Oddział Straży Granicznej a na południowej granicy kraju zostanie utworzony jeden Śląsko-Małopolski Oddział Straży Granicznej z siedzibą w Raciborzu.\nJak zapewnia MSW funkcjonariusze nie zostaną zwolnieni. - ramach nowej koncepcji, funkcjonariusze z reorganizowanych oddziałów będą mogli kontynuować służbę w innych placówkach Straży Granicznej lub służbach mundurowych MSW. Na samej granicy zewnętrznej UE istnieje około 1700 etatów do obsadzenia. - czytamy. Jak obiecuje ministerstwo pracy nie straci także co najmniej 2/3 pracowników cywilnych.\nLikwidację oddziału zapowiadano od dawna. Po wejściu Polski do strefy Schengen zadania pograniczników zmieniły się i utrzymywanie kilku oddziałów na południu kraju nie jest według MSW potrzebne.\nZgodnie z komunikatem do końca marca utworzony zostanie projekt likwidacji SOSG.


Czy dyski SATA są prawidłowo obsługiwane przez system - Sprzęt komputerowy - dobreprogramy - forum\nCzy dyski SATA są prawidłowo obsługiwane przez system\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 09:17:55 UTC #1\nW poprzednim kompie dyski sata podłączone były do kanałów sata (można był zmierzyć prędkość, odłączyć) teraz mam je podłączone do kanałów IDE.\nZainstalowałem wszystkie sterownik dla płyty (te co były na płycie)\nPłyta MSI-P45 Neo3-FR IP45 s775\nco zrobić żeby mieć tą fajną obsługę dysków sata w menedżerze urządzeń? Czy w ogóle mam sata? (jakieś kontrolery do sata są ale czemu dyski sa ATA IDE?)\nJNJN (JNJN) 2008-10-10 09:47:52 UTC #2\nCzy to SATA?\nBlazej (Błażej) 2008-10-10 10:10:39 UTC #3\nteraz mam je podłączone do kanałów IDE.\nJak chcesz mieć odczyć z sata jak je podpiełeś przez taśme IDE\nkalin93 (Kalin 93) 2008-10-10 12:49:03 UTC #4\nJeśli dysk SATA podłączysz przez taśme IDE to wielki szacun dla Ciebie\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 13:00:43 UTC #5\nCo wam jest? Jaką taśmę IDE? Ruszcie trochę głową!\nkalin93 (Kalin 93) 2008-10-10 13:05:15 UTC #6\nA może testy prędkości są wykonywane przez jakiś zewnętrzny program ?\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 13:09:40 UTC #7\nNie chodzi mi o testy prędkości, bo wiem że transfer możliwy dla sata II jest nierealny. Chodzi o to że na poprzednim kompie nie były one widziane jako ATA i w menedżerze urządzeń było wyraźnie widoczne że to sata. A teraz mam jakieś ATA IDE tak jakby nie było sterów do SATA mimo że kontroler sata jest zainstalowany.\nkalin93 (Kalin 93) 2008-10-10 13:15:37 UTC #8\nTaki urok tych sterowników że nie zmieniają nazwy urządzenia , jeśli komp chodzi normalnie to niewiem czym się martwisz ?\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-10-10 15:55:34 UTC #9\ngreg606 , sprawdź w Biosie w jakim trybie pracuje kontroler SATA. Poszukaj SATA Mode. Jeżeli ustawiony jest na IDE (lub Disabled) to sprawa jest jasna. Aby wszystko było OK, SATA Mode powinien być ustawiony na AHCI lub Raid (jeśli posiadasz). Niestety bez reinstalacji Windowsa nie włączysz systemu.\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 19:03:54 UTC #10\nMam tak w Biosie: Integrated peripherals: tu mam opcję JMicron 363 Ata Controller (opcje: Ide mode, Raid +IDE, AHCI + IDE)\nWchodzę na ekran On-chip ATA devices: tu mam:\nPCI IDE Busmaster: wyłączone\nOn-chip SATA Controller - włączone\nRaid Mode (IDE, RAID, AHCI, wybrane IDE, przy wybraniu AHCI windows wywala BSD przy starcie)\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-10-10 19:12:20 UTC #11\nOn-chip SATA Controller - włączone Raid Mode (IDE, RAID, AHCI, wybrane IDE, przy wybraniu AHCI windows wywala BSD przy starcie)\nCzyli tak, jak pisałem wyżej. Dysk działa w trybie IDE, gdyż tak ustawiony jest kontroler. To, że wyrzuca BSOD jest jasne. Jeżeli chcesz używać dysku w trybie SATA, musisz przeinstalować system, tylko podczas startu instalacji, dodaj sterowniki trybu tekstowego dla tego kontrolera. Inne wyjście, to integracja tych sterowników z płytą instalacyjną windows.\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 19:32:41 UTC #12\nCzemu więc w poprzednim kompie bez żadnych sterowników przy instalacji wszystko było dobrze?\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-10-10 19:42:23 UTC #13\nPodaj informacje na temat starego komputera, chodzi mi tu o model płyty głównej.\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 19:48:20 UTC #14\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 19:55:35 UTC #15\nCzy da rade sterowniki przy instalacji zgrać z pendriva?\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-10-10 20:02:39 UTC #16\nNie było tu trybu AHCI, tylko IDE lub RAID.\nZ tego wynika, że podczas instalacji systemu powinieneś podawać sterowniki na dyskietce. Jednak mogło być tak, że wystarczały standardowe sterowniki Windowsa do znalezienia dysku.\nNie ma praktycznie na to szans. Lepiej użyć nLite: http://carlostech.wordpress.com/2007/06 ... lite-cz-1/\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 21:44:52 UTC #17\nOKI Włączyłem tę obsługę AHCI. Ale dalej nie ma tego co było na tamtej płycie. Wprawdzie dyski nie idą już przez kanały IDE tylko przez kontroler AHCI. To lepiej?\nPrzy starcie biosu nie pojawiają się dyski SATA tylko AHCI. Hmmm. Prosze wytłumaczcie mi na czym to polega i co to daje, może lepiej przesiąść się na to IDE?\ncosik_ktosik (Cosik Ktosik) 2008-10-10 21:47:31 UTC #18\nTryb AHCI: http://pl.wikipedia.org/wiki/Advanced_H ... _Interface\nTen tryb jest lepszy pod tym względem, że dyski wykorzystują kolejkowanie NCQ (minimalizacja ilości skoków głowic), co powinno przynieść wzrost wydajności dysku.\nCo do tych funkcji opisywanych na początku. Do starej płyty głównej było dołączone specjalne oprogramowanie, może to one dawało Tobie dodatkowe fukncje?\ngreg606 (Greg606) 2008-10-10 22:24:28 UTC #19\nByły jakieś gigabytowe stery. W ogóle płyta była wypasiona, nowsza do tej msi-neo3-fr co kupiłem. (1 gniazdo pci-ex1 zakryte przez karte!


Publicis wprowadza globalną ofertę digitalową Nurun\nSieć reklamowa Publicis Worldwide poinformowała o wprowadzeniu globalnej oferty Nurun obejmującej różnego rodzaju usługi internetowe. Funkcjonować ona będzie w 14 krajach na świecie, a w 30 biurach pracować ma przy niej 4 tys. osób.\nNurun ma wzmocnić pozycję Publicis w świadczeniu usług digitalowych. Oferta daje klientom z całego świata dostęp do ujednoliconej oferty w pełnym zakresie - zarówno usług marketingowych, jak i techonologicznych.\nUsługi będą realizowane w 30 biurach Publicis Worldwide, m.in. w San Francisco, Szanghaju, Montrealu i Madrycie, a także spółkach zależnych sieci: Pixelpark w Niemczech, AG2 w Brazylii, Machine w Południowej Afryce, Lead2Action w Mexico, IStrat w Indiach, Ineo w Singapurze, Poke w Londynie oraz Modem we Francji, Turcji, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie.\nStanowisko globalnego chief strategic officera Nurun objął David Gompel, który poprzednio był managing directorem w Modem. Funkcję global chief technnology officera pełni Steve Tremblay. Obaj raportują do Arthura Sadouna, CEO Publicis Worldwide.\nNurun będzie odrębnym podmiotem w ramach Publicis Worldwide. Zasoby obu spółek będą wzajemnie wykorzystywane. Nurun ma korzystać m.in. z doradztwa strategicznego Publicis.\nZ oferty mają korzystać tacy klienci jak Accor, Apple, Axa, Bradesco, Carrefour, Cartier, Citi, Coca-Cola, EE, GM, Haier, Heineken, L’Oréal, LVMH, Mulberry, Nestle, Orange, Procter & Gamble, Pernod Ricard, Renault, Sanofi, Siemens i Tesla Motors.\nDołącz do dyskusji: Publicis wprowadza globalną ofertę digitalową Nurun


PIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń - Luboń\nPIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń to firma zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców z numerem NIP 7811138374 oraz REGON 302116921. Według rejestru firma została założona w roku 2012, a jej założycielem jest Piotr Pigłowski.\nAdres rejestracji firmy znaleźć możesz w mieście Luboń na ulicy ul. Jana III Sobieskiego 100D lok. 5. Kod pocztowy dla tej lokalizacji to 62-030. Dane GPS tego adresu to 52° 19' 36.5" N oraz 16° 52' 40" E.\nGłówny obszar działalności PIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń to Działalność taksówek osobowych (kod PKD: 4932Z). PIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń istnieje już sześć lat, sześć dni.\nMapa dojazdu do PIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń\nUlica ul. Jana III Sobieskiego 100D lok. 5\nNazwa Firmy PIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń\nNazwisko Właściciela Pigłowski\nZeskanuj kod skanerem QR CODE, żeby mieć dane firmy PIOTR PIGŁOWSKI - 62-030 Luboń na telefonie.