Ciastkowe "tajemnice" Kart Klasycznych. - Ogólnie o kartach klasycznych - ezoforum.pl\nCiastkowe "tajemnice" Kart Klasycznych.\ndodany przez Ciastko08, 13 Listopad 2012 w Ogólnie o kartach klasycznych\nNapisano 13 Listopad 2012 (edytowane)\nTo wszystko co tutaj zamieszczam jest tylko i wyłącznie moim spostrzeżeniem. Ale być może przyda Ci się to w nauce wróżenia za pomocą kart klasycznych.\nTalie kart klasycznych możesz kupić w praktycznie każdym kiosku, księgarni, a także sklepie papierniczym. Większość osób karty klasyczne nazywa po prostu kartami do gry. Można kupić 2 talie - jedna zawiera przeważnie 54 karty, druga talia zawiera 24 karty. Talia która ma 54 karty zawiera 2,3,4,5,6,7,8,9,10, Walety (zwany Jopkiem), Damy, Króle, Asy i bardzo często dwa Jokery. Talia 24 kart, zawiera 9,10, Walety (zwany Jopkiem), Damy, Króle i Asy.\nW kartach klasycznych występują 4 kolory.\n- Kier (zwany czerwem) - Czerwone serce - Uczucia\n- Karo (zwany dzwonkiem) - Czerwony romb - Pieniądze\n- Trefl (zwany żołędziem) - Czarna koniczynka - Zdrowie\n- Pik (zwany winem) - Czarne serce z ogonkiem - Urząd, emocje\nJeśli uczymy się wróżenia z kart klasycznych proponuję abyśmy na sam początek używali 24 kart - 9, 10, Walet, Dama, Król, As. Tylko i wyłącznie po to aby było nam łatwiej rozpocząć naukę wróżenia.\nKażda z kart ma swoje określenie (znaczenie), każda karta jest inna. Mają swoje znaczenia jako kart proste jak i znaczenia jako karty odwrócone. Ale na samym początku używajmy kart w pozycjach prostych. Nie odwracajmy ich. Również po to abyśmy dobrze nauczyli się wróżenia (interpretowania kart). Każdy z nas się kiedyś uczył. Jeśli zabierzemy się za karty klasyczne i od razu zaczniemy je odwracać, to niestety, ale nie będziemy w stanie połączyć tego wszystkiego w całość. Co będzie skutkowało, tym, że szybko się zniechęcimy. Tak naprawdę 8 na 10 wróżek które posługują się kartami klasycznymi używa kart odwracanych. Tylko dlatego, że na dłuższą metę, nie ma to sensu i sam to zobaczysz jak już trochę się ze swoimi kartami 'pobawisz'. Wbrew pozorom aby odczytać cokolwiek z kart, wcale nie potrzebujesz do tego 52 kart i znaczeń odwróconych. Karty i tak powiedzą Ci to co będą miały powiedzieć. A nie oszukując Cię praca z 52 kartami i odwracaniem ich jest bardzo czasochłonna. W rozkładach, każdą kartę z osobna musisz analizować, później analizujesz połączenia jednej karty z innymi. Jeśli w rozkładzie pojawia Ci się:\nKról kier, 9 kier, Król karo\nOdczytujesz każdą kartę z osobna czyli :\nKról kier - Mężczyzna\n9 kier - Karta miłości, spełnienia marzeń\nKról karo - Myśli tego mężczyzny\nGdy już każda kartę z osobna przeanalizujesz, zaczynasz działać z połączeniami. Czyli łącząc je w całość łatwo się domyślić, że owy mężczyzna, ma nadzieje na trwały, silny związek, oraz, że on jako osoba jest emocjonalny i uczuciowy. To tylko moja sugestia. Podaje tu swój system wróżenia. Ja zawsze rozbijam karty, a potem składam w całość. Jest cała gama rozkładów. I wbrew temu co już jakiś czas temu zaobserwowałam rozkład na 3 karty wcale nie jest dobry. Dlatego, że niestety najczęściej jest to zbyt mała ilość kart na to by odpowiedzieć nam na nasze pytanie. W kartach klasycznych niestety nie ma kart 'bram' jak w tarocie. Jeśli wypadnie Sąd to wiesz, że automatycznie dokładasz kartę dla wyjaśnienia sprawy. Dlatego proponuje byś na samym początku na swoje pytania rozkładał 10 kart. Ale tylko 9 z nich czytał. Będzie to wyglądało tak:\nWyciągasz z talii króla kier lub damę kier (jeśli jesteś kobietą, to damę, jeśli mężczyzną to króla). Połóż go na samym środku stołu. Teraz wyjmij z talii 9 kart. Połóż 4 kart po lewej stronie damy/króla i 5 kart po prawej stronie damy/króla. Czytasz wszystkie karty z wyjątkiem damy/króla. Dlatego, że ta dama bądź ten król jest Twoja karta. Ona zawsze będzie oznaczać Ciebie (oczywiście jeśli sam sobie wróżysz, jeśli komuś to jest to karta osoby której się wróży). Chodzi w tym wszystkim o to, żeby te wszystkie karty pokazały Ci co się dzieje wokół Twojej osoby a nie np sąsiadki z naprzeciwka. Bo co nas obchodzi sąsiadka.\nSą pewne pytania na które możesz postawić dany rozkład.\nNa partnerstwo - Partnerski\nNa pracę - Rozkład sprawdzający.\nKarty klasyczne świetnie tez określają czas. Miejsce jak i organy zewnętrzne oraz wewnętrzne. W kartach może wyjść choroba, ale nie śmierć. Jeśli kiedyś usłyszysz, że jakaś osoba wywróżyła komuś śmierć, to niestety ale jest bardzo mało prawdopodobne. Żeby w kartach zobaczyć śmierć trzeba mieć ogromny talent i niestety ale podpatrzeć u kogoś jakie karty oznaczają śmierć. Samemu nigdy się tego nie nauczysz.\nJeśli zaczynasz wróżyć. Potasuj swoje karty gdy tasujesz myśl intensywnie o swoim pytaniu. Najlepiej 7 razy, aczkolwiek jeśli uznasz, że to za mało, tasuj do momentu, aż uznasz, że już jesteś gotowy. Podziel karty na 3 kupki i rozłóż je do siebie. Zawsze rozkładaj do siebie. Karty wykładaj, przesuwaj zawsze lewa ręką. Zbieraj prawą. Odwróć te 3 kupki i zobacz. To obraz wróżby, co jest najważniejsze. Natomiast jeśli pierwszą kartą jaką tylko zobaczysz w tych 3 kupkach czy w rozkładzie będzie As trefl, złóż karty i nie wróż dalej.\nJeśli chodzi o czyszczenie kart. Co jakiś czas powinno się oczyszczać karty. Ja robię to za pomocą świecy. Każdą kartę z osobna przesuwam z jednej i drugiej strony nad płomieniem świecy. Gdy jest pełnia wystawiam je na parapet. Natomiast po każdej wróżbie, nim zacznę stawiać karty kolejny raz pukam w nie palcem 3 razy.\nEdytowane 29 Lipiec 2014 przez Ciastko08\nDlaczego składamy karty jeśli wyjdzie pierwszy As trefl? To coś pt "nie wróż, bo lipton", czy "póki co nie wiadomo", czy wiadomość (jeśli wróżymy komuś), że osoba nie jest gotowa na odpowiedź kart? Czy wszystkie opcje naraz?\nCzy klasyki odpowiadają na pytania "tak/nie", czy lepiej zadawać takie pytania jak w tarocie "jak potoczy się..." etc?\nTen czas, taki precyzyjny, poważnie się sprawdza? Bardzo mnie to ciekawi, bo w tarocie wiadomo jak z czasem jest (marnie), nie mówiąc o runach, które w zasadzie go nie określają wcale...\nDlaczego na pełnię wystawiasz karty na parapet? I czy te karciochy funkcjonują jakoś 'różnie' zależnie od fazy księżyca? (runy, na ten przykład, księżyc serdecznie wali)\nNa razie tyle, będę myśleć później, póki co przeraża mnie ogrom połączeń, w tarocie co prawda kart mam 78, ale to nic w porównaniu z kombinacjami tutaj\nW Tarocie ustalamy sobie hm strażnika, w kartach klasycznych, jest to as trefl lub joker. Jeżeli jako pierwszy wychodzi as trefl powinniśmy odłożyć karty ze względu na to, że to po prostu nie jest odpowiedni czas na stawianie kart. Karty mogą wtedy dać błędną odpowiedź, ale to tylko moja opinia z mojej własnej autopsji.\nOdpowiadają Dałam nawet na forum rozkład odpowiadający na pytanie TAK lub NIE\nZ tego co zaobserwowałam, mało osób podejmuje się określania czasu w klasycznych bo jest to dość 'skomplikowane', ten system który podałam ja, trudny nie jest, a z mojego własnego doświadczenia wiem, że ma on odbicie w rzeczywistości.\nNie ja je po prostu w ten sposób oczyszczam i 'ładuje energią' . Jeśli chodzi o lepszy/ gorszy czas na wróżenie z kart klasycznych, to raczej tutaj odpowiadają dni, a nie fazy księżyca. Najlepiej wróży się w środy i piątki. Ponoć wtedy interpretacje są najbardziej trafne. Ja używam systemu dniowego. Na uczucia najlepszy piątek, na finanse - poniedziałek itd\nKochana dzięki za wyczerpujące odpowiedzi!\nNiestety Twój rozkład tak/nie gdzieś zezarło:(\nCzy karty wypadające podczas tasowania bierze się pod uwagę?\nJaki rozkład polecasz do codziennych pytań "jak potoczy się...", "dlaczego" (tu pewnie będzie ten z damką pośrodku i resztą 9kart?) W tarocie macha się te 3 karty i gitara, wiadomo, że nie stawia się całego celta na pytanie o to jak minie dzień\nAno właśnie, nie zwróciłam uwagi, na to, że go zeżarło, już wrzucam.\nCo do wypadających kart, to nie wiem jak w Tarocie, ale w klasycznych mają dość duże znaczenie. Zawsze sprawdzam jaka karta 'poleciała'. To coś w rodzaju 'to właśnie wdg kart jest priorytetem'\nNie no nie trzeba wyciągać 9 kart na pytanie mało szczególne w naszym życiu. Jesli chodzi o pytanie 'jak minie mi dzisiejszy dzień' wystarczą 3, a w sumie to 4 bo i dama kier. Coś w tym stylu.\n1...2... dama kier... 3\nJak to nie wystarczy to po prostu dołóż kartę\nCiastek, a czy ma znaczenie kolejność? Podałaś rozkład Król kier 9 cośtam i Król Karo i piszesz, że Kierowy to jest ten o którego pytamy, a Karowy mówi o jego emocjach. A jeśli układ byłby Król Karo 9cośtam Król Kier to czy to czytamy tak samo (Kierowy to ten o którego pytamy a każdy inny to jego jakieś tam "przemyslenia") czy to zdecydowanie zmienia postać rzeczy i rozkład czyta się diametralnie inaczej?\nI tu też bd miała pytanie\nZawsze rozkładaj do siebie. Karty wykładaj, przesuwaj zawsze lewa ręką. Zbieraj prawą.\nA dlaczego tak, ze do siebie?\nWykładaj z talii lewą ręką - jestem praworęczna i bd miała (chyba) kłopociki, żeby lewą ręka wszystko robić.\nTo Twoje rady/ Tobie tak wygodniej czy to jest po prostu tak 'odgórnie'?\nCiastko, jaka Ty mądra jesteś <3\nDo siebie ponieważ wróżba/rozkład kart jest dla Ciebie.\nLewą ręką bo "sercowa".\nTyle wiem od osoby, która mnie klasycznych uczyła\nOk, tu w sumie fajna rada\ntakie cosie też o Tarocie słyszałam także do tego punktu się pewnie średnio stosować będę\nDawniej używano, że półkula niedominująca (w przypadku praworęcznych będzie to półkula prawa) odpowiada za wszystko to co nieświadome i jest miejscem, gdzie mieści się intuicja - stąd pomysł, żeby karty rozkładać lewą ręką.


Krejckant, Aleksander — Klub Jagielloński\nPiotr Leonarski o zmianach prawnych dla sektora e-commerce: UE zmienia zasady opodatkowania VAT w handlu elektronicznym. Zapłacimy więcej za zakupy na Aliexpress? W nowym numerze „Pressji” Piotr Wójcik omawia monografię „Klasa, kapitał i coaching w dobie późnego kapitalizmu. Perswazja neoliberalnego urządzania” Michała Mokrzana: Człowiek-firma z podręcznika neoliberalnego coachingu Andrzej Kohut: Plan, który nie przyniesie pokoju. O propozycji Trumpa dla Izraela i Palestyny


Święci i grzesznicy [Kimberly Lang] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n01064 017203 17791857 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kimberly Lang Liczba stron: 234\nISBN: 978-83-238-9760-6 Data wydania: 2013-08-23\nKimberly Lang Święci i grzesznicy Tłumaczenie: Jacek Żuławnik\nROZDZIAŁ PIERWSZY Vivienne LaBlanc, starając się nie obijać skrzydłami i nie wykonywać zbyt gwałtownych ruchów, żeby nie spadła jej aureola, czekała niecierpliwie, aż po drugiej stronie kurtyny Max Hale wygłosi przemowę. – Jest wiele ekip, ale tylko jedna taka jak Bon Argent. Pięć lat temu postanowiliśmy zrobić coś oryginalnego, co pomoże nam w zbiórce pieniędzy dla ofiar huraganu Katrina. Odnieśliśmy sukces, o jakim nawet nam się nie śniło. Z każdym rokiem rosnący w siłę Festiwal Świętych i Grzeszników sprawił, że zebraliśmy setki tysięcy dolarów, które przekazaliśmy wielu miejscowym fundacjom. Dziękuję wam za wsparcie. Po krótkich, grzecznych brawach Max nadal chwalił się osiągnięciami, ale Vivi słuchała już tylko jednym uchem. Doskonale zdawała sobie sprawę z zasług Bon Argent, przecież udzielała się w niej od samego początku. Candy Hale była jej przyjaciółką, a Maksa traktowała jak ojca. Do tego matka Vivi zasiadała w zarządzie organizacji, więc córki, na miłość boską, nie trzeba było przekonywać do zaangażowania się w ten projekt. Przydałoby się za to szkolenie z zakresu obsługi skrzydeł. Niby jak mam w tym siedzieć? – myślała zdesperowana. Piękne, wysadzane kamieniami, imponujące skrzydła z jednej strony sięgały do czubka głowy, a z drugiej do połowy łydki. Gdy Vivi spróbowała poprawić sprzączkę przy złotych sandałach, poczuła, jak cały ten sprzęt niebezpiecznie przesuwa się na plecach. No nie! Zamiast świętej przypominała bardziej panienkę z tancbudy w Las Vegas, która postanowiła rozpirzyć szkolne przedstawienie jasełkowe. Nie dało się ukryć, że Festiwal, jak i cała ekipa Bon Argent, balansował na granicy kiczu, ale właśnie kostiumy, wielka pompa i gala, cała ta parodia, uczyniły w krótkim czasie ze zbiórki pieniędzy pod hasłem Świętych i Grzeszników tak popularną i lubianą imprezę. Tłum gości niecierpliwie czekał na werdykt, kto został w tym roku Świętym i Grzesznikiem. Zgodnie z najlepszą tradycją Mardi Gras, nazwiska były objęte ścisłą tajemnicą. W tym roku, o ile Vivi zdążyła się zorientować, wtajemniczone zostały jedynie trzy osoby: Max jako szef organizacji charytatywnej Bon Argent, Paula, szefowa PR, oraz panna Rene, krawcowa odpowiedzialna za kostiumy wybrańców. Nawet Vivi nie wiedziała, kto będzie jej drugą połówką aż do Mardi Gras. Owszem, próbowała zgadnąć. Zadanie utrudniało jej to, że inaczej niż nakazywała tradycja, Bon Argent nie przestrzegała podziału na płeć, tylko wybierała Świętych i Grzeszników, kierując się reputacją kandydatów i ich zasługami dla lokalnej społeczności. Vivi stawiała na właścicielkę nocnego klubu, Marianne Foster, o której ostatnio często wspominały media. Tak, byłaby doskonałą przeciwniczką. Wprawdzie Marianne zebrałaby dużo głosów i zarobiła ładną sumkę dla fundacji, ale spójrzmy prawdzie w oczy: Vivi cieszyła się WIĘKSZĄ popularnością i zapewniłaby organizacji WIĘKSZY zysk. Pozbyła się nieżyczliwych myśli. Szczęśliwie zawsze poprzedzają słowa i uczynki, dlatego nauczyła się trzymać je na wodzy, żeby nie powiedzieć lub zrobić czegoś, czego potem musiałaby żałować. W końcu nie chodzi o wygraną, tylko o pieniądze na szczytny cel, powtarzała sobie. No tak, ale mimo wszystko chodzi też o wygraną. Przez ostatnie dwa lata koronę zgarniał Grzesznik, ale tym razem tytuł powędruje do Świętego, to znaczy Świętej. A mówiąc jeszcze dokładniej, do Świętej Vivi, która za nic nie odda zwycięstwa. Tylko raz w życiu straciła koronę i nadal pamiętała tę gorzką chwilę, gdy patrzyła, jak wkłada ją na głowę Miss Indiany. Nieważne, jak bardzo lubiła Janelle, nieważne, że okazała się idealną Miss Ameryki. Przegrana uwierała i tyle. Vivi była ambitna, trudno zaprzeczyć. Ale to przecież żadna wada. W końcu kto lubi przegrywać? Tym razem nikt nie wytknie jej przesadnych ambicji, bo przecież cała ta impreza odbywa się w zbożnym celu. Max właśnie przedstawiał Dwór Cherubinów, czyli dziesiątkę dzieciaków z liceum wybranych do drużyny Vivi. Teraz moja kolej, pomyślała. Odetchnęła głęboko, poprawiła sukienkę i… – Z przyjemnością przedstawiam państwu Świętą Vivienne LaBlanc! Kurtyna rozsunęła się przy oślepiającym blasku fleszy i jakże miłym dla ucha i duszy aplauzie gości. Vivi usłyszała charakterystyczny gwizd, jaki potrafiła wydawać jedynie jej siostra, i spojrzała w stronę stolika zajmowanego przez rodzinę LaBlanców. Kiedy dwadzieścia minut wcześniej przeprosiła wszystkich, twierdząc, że musi odebrać pilny telefon z galerii, Lorelei posłała jej znaczące spojrzenie. Pomachała do rodziców, widząc, jak gratulują im goście siedzący przy sąsiednich stolikach. Wybór na Świętą to zaszczyt. Vivi była wzruszona reakcją gości i aplauzem, który dowodził, że w opinii ogółu zasłużyła na ten tytuł. Wygrała sporo konkursów, przywiozła do domu niejedną koronę, ale tu nie chodziło o to, by być tylko piękną i popularną. Największym minusem kariery Vivi jako uczestniczki konkursów piękności było to, że większość osób, z którymi się stykała, widziała w niej jedynie śliczną fasadę, za nią pustkę. Od lat walczyła z tym stereotypem, starała się udowodnić, że reprezentuje coś więcej. Było to jej największe wyzwanie, z którym wreszcie dała sobie radę, czego dowodziła aureola Świętej. Aureola tandetna, owszem, ale mająca głębsze znaczenie niż wszystkie korony, które Vivi kiedykolwiek miała na głowie. Pokonanie Grzesznika, kimkolwiek się okaże, będzie niczym wisienka na torcie, który tak bardzo pragnęła zjeść. Vivi teatralnym gestem zdjęła aureolę i położyła na niebieskiej atłasowej poduszeczce, na której aureola Świętej i rogi Grzesznika będą spoczywały aż do zakończenia rywalizacji. Zwycięzca przejmie w posiadanie obydwa trofea. Następnie zajęła miejsce w otoczeniu Dworu Cherubinów i grzecznie biła brawo Dworowi Diabełków, czyli orszakowi Grzesznika. Max odetchnął głęboko. Wyglądał, jakby zaraz miał pęknąć, tak był podekscytowany. – Nasz tegoroczny Grzesznik to oczywisty wybór. Jesteśmy mu wdzięczni, że znalazł dla nas czas i uświetnił swoją obecnością to ważne wydarzenie. „Znalazł”, „uświetnił”… A więc przegrała zakład. Niech to, była pewna, że Grzesznikiem jest Marianne. Przecież to nieważne, pomyślała. Jestem gotowa zmierzyć się z kimkolwiek. – Connor Mansfield! Uśmiech zamarł na ustach Vivi. Tłum ogarnęła euforia. Ja pierniczę, to chyba jakiś żart, pomyślała spanikowana. Wchodząc na scenę, Connor spojrzał na Vivi i z trudem powstrzymał wybuch śmiechu, widząc na jej twarzy mieszankę strachu i złości, a wszystko to na tle bieli anielskich skrzydeł. Nie mógł mieć do niej pretensji, ponieważ kiedy usłyszał jej nazwisko, zareagował podobnie. Tyle że wtedy stał bezpiecznie ukryty za kurtyną. Trzeba było przyznać zarządowi Bon Argent, że doskonale wiedział, jak przyciągnąć uwagę mediów, o co nie jest łatwo, gdy wokół odbywa się tyle ciekawych imprez związanych z Mardi Gras. Niewykluczone, że uda się pobić wszelkie rekordy w zbiórce pieniędzy. Vivi wyglądała, jakby miała ochotę skręcić Connorowi kark, tyle że nic w tym nowego, bo zawsze tak na niego patrzyła. Pewne rzeczy nigdy się nie zmieniają, nieważne, jak długo człowiek unika rodzinnego miasta. Lecz cóż, przedstawienie musi trwać. Goście czekali, aż Święta i Grzesznik zajmą swoje miejsca i kolacja zostanie podana. Connor zdjął rogi i z poważną miną położył je obok aureoli Świętej, 8po czym podszedł do Vivi, ukłonił się dwornie i zaczekał na odwzajemnienie gestu. Następnie wolnym krokiem podeszli do głównego stołu. Kiedy zasiedli na honorowych miejscach, rozległy się oklaski i wiwaty na znak, że oficjalnie rozpoczął się Konkurs Świętych i Grzeszników. Zjawili się kelnerzy, by podać zebranym poczęstunek. Grzesznik nachylił się do Świętej i powiedział: – Wiesz, Vivi, jeśli nie przestaniesz zgrzytać zębami, wieloletnia ciężka praca ortodonty pójdzie na marne. Z irytacją zmrużyła oczy, ale odrobinę rozluźniła mięśnie szczęki. Sięgnęła po wino, ale ponieważ kieliszek był pusty, zadowoliła się wodą. Connor widział, że przez chwilę wpatrywała się w zawartość naczynia, po czym wzruszyła ramionami i napiła się. Znając Vivi, zastanawiała się, czy nie wylać wody na jego spodnie. – Powiedziałabym: „Witaj w domu”, ale… – Ale musiałabyś skłamać. – Uśmiechnął się do niej wyłącznie po to, by się z nią podrażnić. – Ale nie muszę. Nie po tym, jak cię tu przyjęto. – Zazdrosna o parę oklasków? – Nie. – Poprawiła się na krześle. – Ja nie zabiegam o uwagę innych… – …powiedziała królowa konkursów piękności – wpadł jej w słowo. Vivi gwałtownie nabrała powietrza, po czym uśmiechnęła się krzywo. – Niektórzy z nas zdążyli dorosnąć. Udał, że myśli nad jej słowami, po czym ze smutkiem pokręcił głową. – Niestety, ale ty nadal jesteś świętoszkowata. – A ty nadal jesteś… – Przerwała tak nagle, że Connorowi przyszło do głowy, czy przypadkiem nie ugryzła się w język, i to w sensie dosłownym. Zaraz jednak dodała: – Pewnie cieszysz się, że ktoś wreszcie cię docenił. – Przykro mi cię rozczarować, droga Święta Vivienne, ale nasze tytuły nie oddają naszych charakterów. – Czyżby? – Przybrała minę spłoszonej niewinności. – A wydawałoby się, że Grzesznik doskonale do ciebie pasuje. Mamy więc pierwszy przytyk, pomyślał. Zresztą wiedział doskonale, że Vivi nie odpuści. Wprawdzie Connor został oczyszczony z zarzutów, ale plotki zrobiły swoje. Mawia się przecież, że w każdym kłamstwie kryje się ziarno prawdy, i ludzie w to wierzą. Do tego tych potencjalnych ziaren zawsze jest wiele, dlatego plotki żyją długo w dobrym zdrowiu. Już pierwszą salwą Vivi trafiła w czuły punkt, ale nie zamierzał się do tego przyznawać. – Świętoszkowata i krytyczna. Musisz poszerzyć repertuar. – To samo ty. Nie zawadziłaby odrobina poczucia przyzwoitości, zwłaszcza kiedy spotkał cię ten wielki zaszczyt i zostałeś Grzesznikiem. – Ale twoim zdaniem przestał to być zaszczyt, prawda? – A ty wciąż jesteś bardzo z siebie zadowolony. – Prychnęła. – Connor, wyglądasz jak pośmiewisko. Czarne skórzane spodnie? No co ty! Który mamy rok? Tysiąc dziewięćset osiemdziesiąty ósmy? – Tak jakby. Zgadzam się co do spodni, są w klimacie pudel metalu z lat osiemdziesiątych. Ale pasują do kostiumu. Vivi tym razem szczerze uśmiechnęła się do kelnera, który napełnił jej kieliszek winem, lecz gdy tylko zostali sami, uśmiech zniknął. – Nie wiem, co Max sobie myślał – mruknęła, przeżuwając sałatkę. – Święci i Grzesznicy powinni być znanymi osobami z tych stron. A ty jesteś obcy, wpadłeś tu na chwilę. – Jestem tak samo stąd jak ty. Chłopakiem z sąsiedztwa. – Byłeś, Connor, byłeś. Teraz jesteś stamtąd, ze świata, cały czas w trasie, a tutaj tylko od wielkiego dzwonu. Próbował się poprawić na krześle, ale wielkie, czarne, doczepione do pleców skrzydła uniemożliwiły mu ten manewr. Panna Rene, która uszyła skrzydła, nawiązała do wizerunku Lucyfera, wyglądało jednak na to, że Connor nie pojął metaforycznego sensu Świętych i Grzeszników. Dostrzegał tylko komiczny efekt i czuł się jak przerośnięta wrona. – Aha, czyli masz mi za złe, że moja praca wymaga ode mnie częstych wyjazdów. Próbowała odgarnąć włosy, ale zaplątały się w skrzydła, tworząc z piór i kosmyków coś w rodzaju artystycznej instalacji. Szarpnęła głową, by się uwolnić. – Nie podoba mi się stwarzanie nierównych szans – stwierdziła cierpko. Gdyby nie czarne jak atrament włosy, rzeczywiście wyglądałaby jak anioł. Miała wielkie niebieskie oczy, jasną karnację i szlachetne rysy. A jednak ogień w jej spojrzeniu nie kojarzył się z anielską dobrocią. Poirytowana nerwowo szarpała za włosy, zaplątując je jeszcze bardziej. – Jak to nierównych? – spytał zdziwiony. Pociągnęła z całych sił, wyrywając niejedną cebulkę, aż w końcu, płacąc za to bólem, oswobodziła się. Lśniący kamyk ze skrzydła, poluzowany w rozpaczliwej szarpaninie, wpadł jej za dekolt. Spojrzała w dół. Wzrok Connora powędrował w tym samym kierunku, spoczywając na wzgórkach i dolinie z kremowej skóry. Oczywiście tylko na chwilę, bo zaraz wrócił na górę. Vivi miała piękne usta, takie pełne i grzeszne… dopóki ich nie otworzyła i czar prysnął. – Groupies, fani i słynni kumple na pewno zapełnią twoją szkatułkę i dopilnują, żebyś wygrał. – Ale przecież w tym rzecz, prawda? Żeby zebrać jak najwięcej pieniędzy. – Oczywiście, to ważne – syknęła przez zaciśnięte zęby, bo wciąż ją bolało. – Ale jeśli chodzi o sam konkurs, to masz przewagę, co nie jest fair. Z tobą nie da się ścigać. – Cieszę się, że w końcu to przyznałaś – skomentował z uśmiechem. – Chodziło mi o to – wycedziła – że ja jestem dziewczyną stąd, a ty jesteś cholerną gwiazdą rocka. Masz więcej fanów, i to właśnie są te nierówne szanse. – Vivi, twój tytuł brzmi „Święta”, a nie „Męczennica”. Kostki Vivi zbielały tak, że Connor tylko czekał, aż pęknie nóżka kieliszka, który trzymała w dłoni. – Skup się na jedzeniu, dobrze? – burknęła. – Wiesz, co powinnaś w tej sytuacji zrobić? – spytał cały w uśmiechach. – Oddać mi zwycięstwo walkowerem i po kłopocie. – Wi…widzisz tu coś?! – Aż zakrztusiła się winem, gdy gwałtownym gestem podsuwała mu pod nos dłoń. – Czyżby wyrósł mi kaktus? – A więc nie poddasz się? – Porzuć tę nadzieję! – Chwyciła widelec i z furią zaatakowała sałatkę. Nie potrafiła odrzucić wyzwania. Nieważne, o co chodziło, Vivi walczyła bez litości i z pełnym poświęceniem. Szanował ją za to, zresztą była to jedna z ich niewielu wspólnych cech. Zaś wszystko inne w Vivi doprowadzało go do szału, i to od zawsze. Nie powinien się przejmować. Na litość boską, przecież był dorosłym facetem! Okej, w porządku, Vivi za nim nie przepada, ale inne kobiety i owszem, więc nie będzie brał słów panny „Świętej” tak bardzo do serca. Było w niej coś, co nie dawało spokoju, co uwierało. Czy zgodziłby się wziąć udział w imprezie, gdyby wiedział, że jej uczestniczką będzie również Vivienne? Czy może raczej odpuściłby sobie i po prostu wysłał czek? Raczej nie. Od pewnego czasu nawiedzały go myśli o domu, potrzebował tylko odpowiedniej motywacji, by tu wrócić. Znalazł pretekst, obejrzał zniszczenia, a gazety napisały o nim po raz pierwszy od dawna nie tylko w kontekście życia erotycznego i spraw o ustalenie ojcostwa. Wreszcie mógł zwolnić i odetchnąć. Nawet nie zdawał sobie sprawy, jak był zmęczony. Posiadanie wszystkiego, na co tylko ma się ochotę, w teorii brzmi świetnie, ale Connor absolutnie nie spodziewał się, że będąc w takiej właśnie sytuacji, zacznie się czuć jak elegancko ubrany włóczęga. Początkowo przyjmował to z dobrodziejstwem inwentarza i tłumaczył sobie, że nie doszedłby do niczego, gdyby trwał uwiązany do jednego miejsca. Doceniał też, że wybrany przez niego styl życia zapewniał mu dużo wolności. Jednak ów styl miał również swoją cenę. Gdy tylko znalazł się w domu – w prawdziwym domu, a nie tam, gdzie sypiał pomiędzy koncertami – poczuł, że znów twardo stąpa po ziemi. Niedokończone pomysły, które od pewnego czasu krążyły mu po głowie, nagle nabrały konkretnych kształtów. Nowy Orlean miał pozytywny wpływ na umysł i duszę, dlatego Connor postanowił, że najbliższe tygodnie poświęci na poukładanie sobie życia i zastanowienie się nad następnym krokiem. Ocknął się z zamyślenia, słysząc poirytowane westchnienie Vivi. Ach, konkurs. Trzeba go wygrać. Dobrze było wrócić do domu, a jeszcze lepiej zostać ciepło powitanym i dostać szansę zrobienia czegoś pożytecznego dla rodzinnej miejscowości. A drażnienie się z Vivi to miły dodatek. Vivi długo żuła każdy kęs i zanim go połknęła, już ładowała kolejny, byle tylko mieć pełne usta. Wprawdzie wiedziała, że nie upilnuje myśli, ale zapychając buzię, przynajmniej zyskiwała pewność, że nie złapie się na haczyk Connora i nie powie czegoś, czego później pożałuje. Ech, do kitu z tym wszystkim. Brała udział w wystarczająco wielu zbiórkach pieniędzy, by wiedzieć, że dla organizatorów imprezy udział kogoś takiego jak Connor to dar od boga sprawującego pieczę nad kwestarzami. Popłynie rzeka gotówki i spadnie deszcz pozytywnego rozgłosu. Patrząc zimno i racjonalnie na sprawę, musiała pochwalić Maksa Hale’a za mądry wybór. Należały mu się gratulacje za to, że zdołał namówić Connora do uczestnictwa. Gratulacje gratulacjami, ale dlaczego Connor Mansfield?! Dlaczego akurat on?! Skoro już koniecznie trzeba było dać jej do pary supergwiazdę estrady, to czemu nie wybrano innej muzycznej legendy, dla której Nowy Orlean jest domem? Ale nie! Ponieważ media jednogłośnie ochrzciły Connora największym grzesznikiem ostatnich lat, postanowiono skorzystać z okazji i sprowadzić właśnie jego, kusząc diabelskimi atrybutami i oficjalnym tytułem Grzesznika. Vivi rozejrzała się po sali. Lista gości była zarazem listą najbogatszych i najbardziej wpływowych mieszkańców Nowego Orleanu. Znała tu każdego. I każdy dobrze wiedział, jak bardzo Vivi i Connor się nienawidzą. Chociaż „nienawiść” to zbyt mocne słowo, jakże przy tym często nadużywane przez ludzi, a przecież wcale nie darzyła Connora aż tak żarliwym uczuciem. Po prostu go nie lubiła. No, bardzo nie lubiła. I tak niech zostanie, bo nienawiść to poważna sprawa, wymaga wielkiego zaangażowania, którego Connor absolutnie nie jest wart. Mówiąc krótko: w idealnym, a więc i sprawiedliwym świecie Connor zostałby wyekspediowany do innej czasoprzestrzeni bez prawa powrotu do tej, w której przebywa Vivi. Bo prawda była taka, że Connor doprowadzał ją do furii już samym tym, że kiedyś się narodził i wciąż przebywa na tym globie. Vivi wiedziała, że ich rozmowa może skończyć się wybuchem. Poczuła pierwsze oznaki bólu głowy. Siedzący przy stolikach goście z zaciekawieniem zerkali w stronę głównego stołu, dla wszystkich było bowiem oczywiste, jakie katusze przeżywa Vivi w towarzystwie Connora. Nikt jej jednak nie współczuł, za to po minach było widać, że uważano tę sytuacją za przezabawną. Doprawdy, boki zrywać! Wcale by się nie zdziwiła, gdyby po sali krążyły zakłady, czy dojdzie do powtórki sprzed dziesięciu lat, kiedy to kilka minut po koronacji Królowa Balu wymierzyła siarczysty policzek Królowi. Connor zasłużył sobie, to jasne, co nie zmienia faktu, że nigdy jej tego nie zapomniano. Kilka miesięcy później sprawa wypłynęła przy okazji wyborów Księżniczki Missisipi, kiedy to dano Vivi do zrozumienia, że jej skłonność do robienia scen może negatywnie wpłynąć na prestiż tytułu. W następstwie tamtych wydarzeń nauczyła się nad sobą panować i dopracowała swój image, tak więc, paradoksalnie, przynajmniej częściowo właśnie Connorowi zawdzięczała późniejsze sukcesy w konkursach piękności. Tak czy inaczej, pamiętny bal okazał się kroplą, która przelała czarę. Od tamtej pory Vivi i Connor unikali się, jak tylko mogli. Kariera muzyczna Connora nabrała tempa, więc spędzał coraz więcej czasu na wyjazdach, a po kilku latach został megagwiazdą i w ogóle już na siebie nie wpadali. Rozkoszne czasy! – pomyślała Vivi. Mogła się pocieszać jedynie tym, że do Popielca zostały tylko cztery tygodnie, a wtedy Connor wyjedzie do Los Angeles, Nowego Jorku czy gdzie tam zapuścił korzenie, a jej życie wróci do normalności. Marna pociecha, ale zawsze jakaś. Czy wytrzyma z nim tak długo bez szukania pomocy u psychiatry? Cóż, teraz są ludźmi dorosłymi, dojrzalszymi, mądrzejszymi… Może będzie inaczej? Łypnęła w bok i już wiedziała, że nie powinna się łudzić. Ten facet emanował arogancją i samozadowoleniem. Na jego ustach gościł szyderczy uśmieszek, jakby Connor sobie z niej drwił. Nawet w komicznym stroju Lucyfera, wyglądając, jakby wybierał się na paradę równości, sprawiał wrażenie zadufanego w sobie. Nie tylko spodnie, które wypomniała mu Vivi, miał ze skóry. Panna Rene odziała go również w skórzaną ciężką kamizelkę i ciężkie buty motocyklisty. Bicepsy zdobiły nabijane ćwiekami skórzane opaski, ściągając uwagę na potężne mięśnie, nietypowe dla grającego na fortepianie wokalisty. Czerń Grzesznika Connora ładnie kontrastowała z atłasową bielą Świętej Vivienne. Kontrast był nie tylko ładny, ale i uderzający, bo gdy kostium Vivi uwodził skromnością i czystością, wdzianko Connora epatowało erotyzmem. I to jak epatowało! Skórzane akcesoria sprawiały, że seksualność była wręcz dosłowna, nie zostało nic dla wyobraźni. Panna Rene wymyśliła coś jeszcze, by podkreślić wspomniany kontrast. Każdy widoczny skrawek ciała Vivi pokryła brokatem, zaś jego skórę posmarowała oliwką, nadając jej nieziemski blask. Connor był uosobieniem mrocznej, niebezpiecznej siły, począwszy od przydługich ciemnych włosów, a skończywszy na adekwatnej do wcielenia koziej bródce. Miłość do sztuki sprawiała, że Vivi potrafiła docenić piękno, ale tym razem nie chodziło tylko o piękno męskiego ciała. Connor emanował siłą, namiętnością, jurnością. Za coś takiego nawet ona musiała go podziwiać. Gdy pochwycił spojrzenie Vivi, posłał jej uśmiech pożeracza serc. Nie było takiej kobiety, pod którą w takiej chwili nie ugięłyby się kolana. – Jakiś problem, Vivi? – spytał. – Zdziwiła mnie twoja broda. Zgubiłeś maszynkę do golenia? – Pomyślałem, że będzie pasowała do kostiumu. – Przejechał dłonią po twarzy. – Wiesz, że będzie wyglądała diabelsko. – A wygląda tak samo idiotycznie jak te spodnie – skłamała, wracając do jedzenia. Connor wyglądał diabelsko, niebezpiecznie i seksownie. Niejedna kobieta oddałaby mu duszę, i to bez walki, bo młodziutkie dziewczęta, ich matki i babcie uwielbiały Connora. Ech, po co się oszukiwać? Wszyscy uwielbiali Connora, wychwalali jego talent i cieszyli się z sukcesów. Tylko ona jedna nie. Dlatego ludzie robili z tej igły widły. Nawet już nie pamiętała, jak i dlaczego to wszystko się zaczęło, ale wiedziała jedno: znała Connora od ćwierci wieku i zawsze, ale to zawsze drażnił ją tak, że miała ochotę go udusić. Wcale nie była złą kobietą. Lubiła ludzi. Connor był jedynym, który tak na nią działał, choć przecież miała do czynienia z całym mnóstwem w ten czy inny sposób irytujących indywiduów. Mało tego, słynęła ze świetnych kontaktów z ludźmi – z wyłączeniem wkurzających gwiazd rocka, tych wiecznych chłopców. Jak Connor słusznie zauważył, był chłopakiem z sąsiedztwa. Ich matki wspólnie działały w dwunastu fundacjach dobroczynnych i dwa razy w tygodniu organizowały lunch. Ich ojcowie grywali w golfa i prowadzili wspólne interesy. Przez całe życie Vivienne słuchała o „cudownym Connorze Mansfieldzie ” i czasem wydawało jej się, że cała jej rodzina wraz z przyjaciółmi i znajomymi istnieje w cieniu tej wielkiej cudowności. Byli w tym samym wieku, chodzili do tej samej szkoły, mieli wspólnych znajomych, a rodzice od najmłodszych lat ich ze sobą swatali. Jakoś nikt nie zwrócił uwagi, że ani się szczególnie nie lubią, ani Connor nie zna umiaru w drażnieniu Vivi. Cóż, ludzie bywają płytcy. Pozwalają, by wygląd i talent wzięły górę nad usposobieniem. Vivienne padła ofiarą uroku Connora, on zaś nie przejmował się niczym, co leżało poza jego światem, którego naturalnie był pępkiem. Dlatego tak się wściekła, gdy wybrano go na współgospodarza kwesty. Podczas takiej akcji inni ludzie powinni stanowić tylko tło, bo najważniejszy był cel, a jednak cała jej uwaga skupi się na Connorze. Przegrana w konkursie Świętych i Grzeszników byłaby dotkliwa, ale porażki z Connorem duma Vivi po prostu nie zniesie. I właśnie tylko duma trzymała ją na miejscu. Lecz to nie wszystko. Podczas najbliższych tygodni jeszcze nieraz będzie musiała się do niej odwoływać. Wciąż jedząc, uniknęła rozmowy, za to mogła w spokoju zaplanować strategię. Trzeba będzie wyjść poza Nowy Orlean, co przysporzy wielu kłopotów, jako że gdy tylko dokonane przez huragan Katrina dzieło zniszczenia zniknęło z pierwszych stron gazet, prawie wszyscy zapomnieli o tym mieście. Na pewno wspomoże ją korporacja z uczelni. Oczywiście uderzy wyżej, zwróci się do korporacji studenckich na szczeblu krajowym, a co! Wykorzysta wszystkie znajomości z konkursów piękności, łącznie z byłą Miss Indiany, a także upomni się o wszelkie zaległe przysługi. Musi wykazać się pomysłowością, Connor miał bowiem tę przewagę, że wystarczyło, by się uśmiechnął, a pieniądze i głosy od razu spłyną wartkim strumieniem. Uff. Od tygodni trzymała to w tajemnicy i czekała na ten dzień oraz wszystko, z czym wiąże się konkurs Świętych i Grzeszników. Ale teraz… Radość i podniecenie uleciały. Doszedłszy do wniosku, że pomimo wysiłków i tak przegra, i to nie z własnej winy, po prostu straciła zapał. Poczuła się głupio, że jeszcze niedawno sama sobie gratulowała. Najpewniej wybrano ją tylko dlatego, że ciekawie kontrastowała z Connorem, za co znienawidziła go jeszcze bardziej. Nie, postanowiła. On jej tego nie odbierze. Zasłużyła na tytuł. W porządku, może jednak przegra, ale tylko o włos. Będzie walczyć zajadle, do upadłego, i przynajmniej zachowa godność oraz zyska satysfakcję z dobrze wykonanej pracy na rzecz słusznego celu. Godność… hm. Jak wyjść z tego z godnością? Zaświtał jej niecny pomysł. Jednak im dłużej nad nim rozmyślała, tym wyglądał lepiej. Owszem, nie była w stanie kontrolować Connora ani przebiegu konkursu, ale kontrolowała samą siebie. Jest Świętą, zatem musi być szlachetna i łaskawa, a Connor wyjdzie przy niej na aroganckiego bubka i szlag go trafi. Drobne zwycięstwo, ale warte zachodu. – Connor? – Uniosła kieliszek do toastu. – Tak, Vivi? – Posłał jej nieufne spojrzenie. – Za godnego przeciwnika i szlachetną sprawę. Nie mogę się doczekać rywalizacji, ponieważ prawdziwymi zwycięzcami tych zawodów są ludzie, którym chcemy pomóc. Cieszę się, że wróciłeś do domu, aby wziąć w tym udział. Ze zdumienia wysoko uniósł brwi, ale szybko się opanował i wziął swój kieliszek. Stuknęli się. Po sali rozszedł się szmer, błysnęły flesze. Vivienne posłała fotografom najlepszy uśmiech z serii: „Jakże się cieszę ze zdobycia drugiego miejsca”. Mina Connora zdecydowanie warta była poświęcenia. Dzięki tej rozgrywce będzie miała dużo frajdy. I na pewno mnóstwo satysfakcji.\nTytuł oryginału: The Downfall of a Good Girl Pierwsze wydanie: Harlequin Mills & Boon Limited, 2013 Redaktor serii: Grażyna Ordęga Opracowanie redakcyjne: Władysław Ordęga Korekta: Sylwia Kozak-Śmiech © 2013 Kimberly Kerr © for the Polish edition by Harlequin Polska sp. z o.o., Warszawa 2013 Wszystkie prawa zastrzeżone, łącznie z prawem reprodukcji części lub całości dzieła w jakiejkolwiek formie. Wydanie niniejsze zostało opublikowane w porozumieniu z Harlequin Enterprises II B.V. Wszystkie postacie w tej książce są fikcyjne. Jakiekolwiek podobieństwo do osób rzeczywistych – żywych i umarłych – jest całkowicie przypadkowe. Znak firmowy wydawnictwa Harlequin i znak serii Harlequin Kiss są zastrzeżone. Harlequin Polska sp. z o.o. 02-516 Warszawa, ul. Starościńska 1B, lokal 24-25 www.harlequin.pl ISBN 978-83-238-9760-6 KISS – 6 Konwersja do formatu EPUB: Legimi Sp. z o.o.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Swieci_i_grzesznicy-ebookRO/p39304i96314" target="_blank" title="Święci i grzesznicy [Kimberly Lang] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Święci i grzesznicy [Kimberly Lang] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Barcelona Neymar Jr - plakat piłkarski 61x91,5 cm | Sklep eplakaty.pl\nBarcelona Neymar Jr - plakat piłkarski\nnumer katalogowy: SP1426\nOryginalny plakat na ścianę Barcelona neymar collage\nMożesz kibicować Barcelonie, lub wręcz przeciwnie – hejtować ją. Nieważne, po której stronie barykady stoisz. Jeśli jesteś oddanym fanem piłki nożnej, nie możesz nie docenić jej gry, zwłaszcza gry cudownego dziecka murawy – Neymara Juniora.\nNeymar to inspiracja dla młodych piłkarzy na całym świecie. To idol i ikona. Uwielbiasz patrzeć, jak gra? Chcesz wyrazić swoją sympatię i oddać hołd swojemu ulubieńcowi? Powieś jego plakat nad biurkiem lub łóżkiem i trzymaj kciuki zawsze wtedy, gdy wychodzi na murawę. Plakat Barcelona Neymar Jr charakteryzuje się wyjątkowo silnymi, głębokimi barwami, dzięki czemu świetnie prezentuje się na tle jasnych ścian. Trwały, gruby papier gwarantuje jakość na długie lata.


» Łakomy kąsek – krakowska gra miejska Szlaki Małopolski\nMIK > Działania > Szlaki Małopolski > Łakomy kąsek – krakowska gra miejska\n30 sierpnia 2015 r.w Krakowie będzie można wziąć udział w rodzinnej grze miejskiej. Drużyny liczące 2-4 osób (w każdej musi znaleźć się co najmniej 1 uczestnik w wieku 6-13 lat) mogą się rejestrować od 20 do 27 sierpnia (limit drużyn wynosi 100). Zgłoszenia (z imieniem, nazwiskiem, wiekiem poszczególnych uczestników i numerem telefonu komórkowego kapitana zespołu) należy wysyłać mailem na adres: kontakt@pasujedociebie.eu.\nMlaskowice to wymyślona małopolska wieś, której temperamentni mieszkańcy, zmęczeni dekadami nieprzerwanych waśni, postanowili obrać za dewizę hasło “przez żołądek do serca”.\nDecyzja ta doprowadziła do ogłoszenia autonomii kucharzy. Kucharze, mając wolną rękę, łączyli wg własnych talentów słodycz z odrobiną goryczy, doprawiali kwaśnym i\nsłonym… Tamtejszy lud rozsmakował się w życiu w harmonii i trwałoby to to dzisiaj, gdyby nie przyjezdny Mąciwoda z Kluczy…\n– zadania lokalne – wymagające od zawodników logicznego myślenia i zręczności, powiązane z małopolskimi tradycjami i legendami\n– misje – zadania detektywistyczne, wymagające odwiedzenia wielu miejsc i wykonania kilku lub kilkunastu podzadań;\n– zadania problemowe – związane z sekretnymi przepisami małopolskich kucharzy.\nTagi: Kraków, Małopolska, turystyka kulinarna\nKategorie: DLA DZIECI, GRY, kulinaria, WYDARZENIA


Magda Narożna skomentowała strajk kobiet. Jej postawę poparł popularny artysta disco polo! | Disco-Polo.info\n2020-10-29T07:20:00+01:00 2020-10-29T07:20:00+01:00 Magda Narożna skomentowała strajk kobiet. Jej postawę poparł popularny artysta disco polo! https://disco-polo.info/Upload/articles/2020/10/magda-narozna-skomentowala-strajk-kobiet-krotko-ale-bardzo-wyraziscie-1603915476.jpg\nKuba S 29 października 2020 o 07:20\nMagda Narożna - znana liderka grupy Piękni i Młodzi, opublikowała zdjęcie i zawarła opis, który jednoznacznie sytuuje ją, po jednej ze stron barykady\nBranża disco polo pełna jest pięknych, utalentowanych i niezależnych kobiet. Atrakcyjne panie, występują w świecie tanecznym pod wieloma postaciami - jako modelki, tancerki, instrumentalistki, czy wokalistki.\nCała społeczność disco, to naprawdę mnóstwo kobiet. Nie sposób zatem, by nasza branża przeszła obojętnie obok sytuacji, która jest dość dynamiczna po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie aborcji. Obie płcie tłumnie wyszły na ulice, by zachować „prawo wyboru”.\nMy czekaliśmy na odzew najbardziej wpływowych i znanych kobiet w disco polo. I doczekaliśmy się. Magda Narożna - znana liderka grupy Piękni i Młodzi, opublikowała zdjęcie i zawarła opis, który jednoznacznie sytuuje ją, po jednej ze stron barykady. Na profilu gwiazdy, pojawiła się grafika, które stała się ikoną walki o prawa protestujących - czerwona błyskawica na twarzy kobiety.\nDodatkowo w opisie u Magdy Narożnej znalazły się dwa hasztagi, które również możemy skojarzyć z hasłami wypowiadanymi przez tłum na ulicach kraju i oburzonych internautów w sieci - #strajkkobiet #wypie*dalać.\nOdważny wpis gwiazdy spodobał się innemu artyście disco polo: „No w końcu. Bravo” - poparł wokalistkę Bartek Padyasek - D-Bomb. Magda odważnie opowiedziała się za swoimi poglądami, co oczywiście zasługuje na duże słowa uznania.\nA Wy jak uważacie? Artystka słusznie dołącza do protestu?\nPost udostępniony przez Magdalena Narożna (@madzia_pim) Paź 28, 2020 o 1:53 PDT\nTagi: disco polo, discopolo, kobiety, kobiety warszawa, magda narożna, magdalena narożna, piękni i młodzi, strajk kobiet


Kominteka wyłącznym importerem La Nordica w Polsce / Nowości / Kominki / kominki, wkłady kominkowe, piece, piecyki\nKominki.org Kominki Nowości Kominteka wyłącznym importerem La Nordica w Polsce\nKominteka wyłącznym importerem La Nordica w Polsce\nFirma Kominteka została wyłącznym importerem na rynek Polsk produktów włoskiej marki La Nordica.\nWłoski producent pieców, kuchni, wkładów kominkowych, kotłów ma w swojej ofercie ponad 200 produktów na drewno i pelet. Jest to jedna z największych firm w Europie. Produkcję zaczęła 50 lat temu, ich produkty spełniają rygorystyczne normy niskiej emisji przede wszystkim Ecodesign, ale też 15a B-VG, BlmSchV, AriaPulita, , Flamme Verte itp.\nDzięki tej strukturze, produkty są szybko dostępne dla klientów, już w tym roku zorganizowanych zostało kilka szkoleń dla instalatorów i handlowców. Kolejne edycje odbędą się również w Polsce.\nPolska strona : www.lanordica-extraflame.pl\nKontakt tel. : +22 100 22 02


Temat: Jak łamać algorytmy??\nWiem że są pewni ludzie którzy siedzą nat tym bardzo długo a niekiedy barzo krótko. Więc moje pytanie jak ludzie łamią algorymy robienia kodów do stron\nPo kodach Czy jakim sposobem Tylko nie mówcie że brutal force\n... jak ludzie łamią algorymy robienia kodów do...\nna tak postawione pytanie mogę odpowiedzieć:\nproponuję najpierw nauczyć się tworzenia tychże stron - a potem poGooglowania pod hasłem:\nataki xss oraz csrf na aplikacje internetowe - pierwszy link prowadzi do stronki która bardzo fajnie to opisuje!\nWięc moje pytanie jak ludzie łamią algorymy robienia kodów do stron\nPrzepraszam ale nie rozumiem pytania...\nJak to Przecież jesteś hakerem!! Musisz wiedzieć/rozumieć wszystko!! :-P\nHehe... to odpowiedz w podobnym tonie do Twojego Mad_Dud\nJestem hackerem ( ?) nie wrozka!\nWidze że ja mam jakąś tendencje do złego wytłumaczania rzeczy. Na stronach (najczęściej z pornolami ) Są jakieś okienka żeby wpisać kod. Ale co jakiś czas słysze że złamano algorytm generowania tych kodów.\nWięc moje pytanie jak taki algorytm łamią\nAaaa no to teraz to wiemy juz o co pytasz... :-)\nJak to sie robi praktycznie to nie wiem bo nie robilem. Moze ktos inny bedzie w stanie cos powiedziec konkretnego. Ostatnio glosna byla sprawa zlamania kodow do HD-DVD o ile pamietam... Najlepsze jest to ze po ujawnieniu tego faktu zaplanowano zmiane algorytmu... tylko ze zanim go wprowadzono na rynek zostal juz zlamany\na nio to całkiem zmienia postać rzeczy..\njednym ze sposobów jest włamanie się na serwer i podejrzenie kodu źródłowego aplikacji - w przypadku języków skryptowych.. zresztą jak się juz ktoś wbije na serwer to po co łamać jeszcze algorytm\ndruga sprawa to jest taka że polecał bym najpierw się zapoznać ze sposobami generowania takich haseł i z działaniem takich algorytmów - a dopiero brać sie za ich łamanie - bynajmniej ja bym tak zrobił - bo podobnie jak tqm nigdy tego nie robiłem i nie wiem jak to od strony praktycznej przebiega...


Sunday, 26 May 2019 Mężczyźni Odzież Koszulki Bluzki z długim rękawem Premium by Jack&Jones - Longsleeve - biały\n179.90 zł 229.90 zł Emporio Armani - Longsleeve - biały Longsleeve z kolekcji Emporio Armani. Model wykonany z gładkiej dzianiny. - Prosty fason. - Okrągły dekolt. - Cienka, elastyczna dzianina. - Długość rękawa: 65 cm. - Długość: 70 cm. - Szerokość pod pachami: 52 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: nadruk Skład: 95 % Bawełna, 5 % Elastan, ID produktu: 4911-BUM01W Kod producenta: 111653.9P720\n159.90 zł 179.90 zł adidas Originals - Longsleeve - biały Longsleeve z kolekcji adidas Originals. Model wykonany z materiału z nadrukiem. - Prosty fason. - Okrągły dekolt. - Cienka, nieelastyczna dzianina. - Model z nadrukiem. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 69 cm. - Szerokość pod pachami: 52 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: M. Wzór: nadruk Skład: Materiał zasadniczy: 100 % Bawełna, ID produktu: 4920-BUM033 Kod producenta: DH5228


Wynajem pojemnej sali konferencyjnej w Rzeszowie - Podróże ING\nHome » Szkoła » Konferencje, Sale Szkoleniowe » Wynajem pojemnej sali konferencyjnej w Rzeszowie\nCentrum Wystawienniczo-Kongresowe w Rzeszowie to jeden z najnowocześniejszych obiektów, o takim charakterze, w naszym kraju, co przekłada się na liczbę organizowanych w nim wystaw artystycznych, targów kulturalnych czy spotkań i konferencji biznesowych oraz politycznych. Jeżeli interesują nas przestronne i nowocześnie wyposażone sale konferencyjne w Rzeszowie, niewątpliwie polecenie centrum CWK, jest jedyną słuszną decyzją. Na terenie omawianego obiektu zlokalizowane są dwie duże sale pod organizację konferencji oraz trzynaście odpowiednio mniejszych, wszystko w trosce o spełnienie wymagań i preferencji technicznych każdej grupy zgłaszających się klientów biznesowych. Rekomendowane sale konferencyjne w Rzeszowie - największa spośród nich może pomieścić jednorazowo ponad dwieście osób - wyposażone są w najnowszej generacji projektory, systemy klimatyzacyjne i nowoczesne nagłośnienie, zgodne z najwyższymi europejskimi standardami. W omawianym centrum znajduje się też dużą sala restauracyjna.\n2017-01-26|Kategoria: Szkoła / Konferencje, Sale Szkoleniowe\nCzy twoje dziecko lub ty masz problem z interpretowaniem tekstów literackich? Nie wiesz jak samodzielnie redagować wypowiedzi pisemne? A może piszesz prace dyplomową i nie wiesz jak się do niej zabrać? Zatem koniecznie przydadzą ci się nasze korepetycje z polskiego! Piaseczno to miasto gdzie możesz udać się ...\nPisanie pracy dyplomowej to bardzo trudne i niewdzięczne zadanie. Nie łączy się zazwyczaj w żaden sposób z tym, co studenci robią na zajęciach, nie istnieją też żadne konkretne wskazówki. Poza tym studenci pod koniec studiów zazwyczaj już pracują, przez co zwyczajnie nie mają czasu na dopełnienie ostat...\nDetoks narkotykowy to po prostu odtrucie narkotykowe organizmu człowieka ze tych naprawdę szkodliwych substancji. Ma on na celu regenerację stanu fizycznego pacjenta, przywrócenie jego sił witalnych, dzięki którym można przystąpić do terapii właściwej. Zdrowy organizm, który przeszedł prawidłowo odtruc...


Bajki - Zabawa słowem\n- Pilnujcie zmian. – zawołał do pozostałych, a sam z wybranymi i boginkami przeszedł szybko w stronę schodów prowadzących na drugie piętro. Prawie biegnąc podszedł do jednego z foteli i przesunął jego zagłówek. Delikatne skrzypienie, prawie niezauważalne i podniosły się deski w podłodze. Stali nad ciemnym, małym kwadratem. Patrzyli na wąskie strome schody. Nie były puste. Patrzyli na parę przerażonych oczu. Dopiero po sekundzie dotarło do nich na co patrzą. Na ostatnim schodku siedział skulony szczurek, trzymając w pyszczku kanarka.\nWychudzony, z powycieranym futerkiem, z przerażeniem w zielonych oczkach patrzył na ciemne postacie, starając się wtopić w drewniane schody, na których siedział. Drżąc z przerażenia, nie mając gdzie uciec, starał się schować maleństwo, zwisające mu z pyszczka. Pierwsza zareagowała Woda. Chwyciła przerażone zwierzątko, gdy tymczasem, Szyra delikatnie starała się wyswobodzić ptaszka. Poczuwszy ręce boginki, szczurek otworzył pyszczek. Nieprzytomny ptaszek spłynął w ręce Kowalowej. I stało się to co stać się miało. Boginka i jej talizman, połączywszy się, wyzwolili nagromadzone moce. Twarz Szyry wypiękniała, jakby jej ubyło lat, a kanarek rozgorzał ogniem. Jego ciało powiększyło się. Porastały je teraz, pomarańczowo-żółto- czerwone pióra, które na głowie delikatnym puchem, przylegającym do kształtnej główki, mieniły się barwą złota. Zmieniała się ona na skrzydłach, poczynając od czerwieni, by przejść na lotkach w złotą barwę. Jedynie ogon, lekki i długi, rozłożyście wachlarzykowaty, zawierał plamy ognistej czerwieni w kształcie podłużnych łez. Takie same plamki miały, wyrastające z główki ptaka, trzy długie, wąziutkie pierzaste wyrostki, zakończone lekką, puszystą, ognistą łezką. Z maleńkiego, nieprzytomnego kanarka, zmienił się w ognistego feniksa. Zamiana była tak błyskawiczna, że Kłosz, który chciał je zatrzymać, nie zdążył uczynić żadnego ruchu, a już boginka i jej talizman połączyli się. Tymczasem Woda szykowała się do zejścia, stromymi schodami w dół, tuląc jedną ręką szczęśliwego, odrodzonego szczurka, a drugą starając się chwycić poręcz, znajdującą się poniżej trzeciego stopnia. Zatrzymał ją w pół ruchu okrzyk Kłosza:\n- Nie Pani! Wejście jest tutaj.\nOdwróciły się. Na podniesionych deskach zobaczyły odbicie schodów. Prowadziły w górę i łatwo było chwytając poręcz wspiąć się na stopnie. Strome ale niskie, zdawały się wciągać stąpających po nich. Bez zastanowienia wchodziły na nie kolejno, podążając za swoim przewodnikiem. Był nim jeden z mieszkańców Szklanego Królestwa. Kłosz został, musiał zamknąć przejście i powitać nieproszonych gości, gdyby tacy przyszli. Nie mogło zabraknąć króla w dopiero co odrodzonym królestwie. Zbyt to było niebezpieczne.\nWchodziły dosyć długo, zupełnie nie zwracając uwagi na coraz bardziej strome i wyższe stopnie. Przewodnik pokonywał je lekko odbijając się od poprzedniego, więc i pozostali uczynili to samo.\nOkazało się, że schody współpracowały z wchodzącym im lżejsze było odbicie, tym bardziej stawały się namiastka trampoliny. Początkowo było to nawet zabawne, ale po pewnym czasie wróżki zorientowały się że wchodzą już bardzo długo i mimo lekkości w pokonywaniu kolejnych stopni, poczuły zmęczenie. Na szczęście przewodnik odbiwszy się mocniej, został wrzucony na płaska powierzchnię, pozostali również. Skończyły się schody. Stali na olbrzymiej łące. Dookoła nie było nic. Niczym nie osłonięty horyzont, choć lekko zamglony pozwalał dostrzec słońce, chylące się ku zachodowi. Nad łąką, olbrzymia szklana kopuła, oddzielała ich od nieba. Zdezorientowane, obracały się w kółko. Tylko przewodnik, zupełnie nie zwracający na pustkę uwagi, strzelił palcami i głośno zawołał:\n- Czyńcie honory panów tego królestwa.\n- A to czemu? - Zapytał gderliwy głos. Nikogo nie było widać.\n- Są tacy maleńcy, że zupełnie nie można ich dostrzec. – rzuciła w przestrzeń, obojętnym głosem Soila.\n- Tak myślisz? – odezwał się inny głos i w tej samej chwili zobaczyli olbrzymi but. Był trzy razy większy od nich i lekko się uniósł. Pisnęły przerażone, ale przewodnik roześmiał się głośno mówiąc:\n-No, to już pokazaliście co potraficie, przestraszyliście potężnie te biedne boginki, możecie więc się pokazać. No, pokażcie się…. Nie dokończył. Pyknęło, z lewej strony, z prawej i na łące zaczęły się, wraz z pyknięciem pojawiać domy, ulice….. . Pojawiło się miasto. Pojawili się też ich mieszkańcy. Byli prawie normalnego wzrostu. No może o głowę, dwie, a może trzy, mniejsi od boginek.\n- Są tutaj boginki? – gderliwy głos nie krył zaskoczenia. Łysawy, niski mężczyzna z olbrzymim nosem przypatrywał się gościom.\n- Pewno, że są. – spokojnie odpowiedziała Soila. – I mają swoje talizmany. – dodała po chwili.\n- Razem z talizmanami. – człowieczek nie krył radości. - Zatem zapraszamy.- powtórzył. - Król Chłystek, będzie ogromnie zadowolony. – prawie wykrzyknął odwróciwszy się pognał przed siebie ile miał sił w krótkich nóżkach. Poszli za nim, szpalerem utworzonym przez radosny tłum mieszkańców tej krainy.\nKażdy uśmiechał się szeroko. Rozgorączkowany tłum przekazywał sobie, początkowo cicho, później coraz głośniej, wiadomość.\n- Przyszły boginki z talizmanami.\nW takim gwarze doszły do wysokiego budynku, na końcu uliczki. Przed drzwiami stał dumnie prężący się osobnik, pośpiesznie poprawiający koronę i płaszcz przybrany gronostajami. Kiedy boginki podeszły do niego, ukłonił się tak nisko, że korona niebezpiecznie ześlizgnęła się na prawe ucho. Nie zwracając na to uwagi, trwał w ukłonie.\n- Jesteś królem, Panie, więc wielki zaszczyt nam uczyniłeś witając nas w progu swego domu. – wdzięcznie dygnęła Soila.\n- To gdzie masz klamkę? – spytała rozbawiona.- Można by było zapukać, tylko jak? Musimy wejść, a nie można drzwi otworzyć…… nie dokończyła, bo drzwi delikatnie, cicho i melodyjnie, otworzyły się. Weszły. Żadna z nich dotąd tutaj nie była, więc rozglądały się zaciekawione. Sala była duża i składała się jakby z trzech pięter. Każde, zbudowano z innego rodzaju szkła. To, na którym stały, było ciemne z drobnymi żyłkami złotych nitek. Śliskie, gładkie, nie pozwalało na żaden ruch. Przynajmniej tak im się wydawało. Ściany też były wyłożone czarnym szkłem, ale już bez złotych rozbłysków. Tuż nad ich głowami kołysał się szklany, czarny żyrandol, błyszczący mnóstwem pozapalanych świec. Z tego piętra na następne prowadziły szerokie schody. Tylko jedne. Pierwszy stopień, niewysoki i czarny. Następne, o ton jaśniejsze, prowadziła na drugie piętro, półkolem rozłożone wokół parteru.\nCałe w różu i bieli zdawało się lśnić spokojem i przepychem. Szklane różyczki zwisały girlandami, otaczając kolumny strzeliście wznoszące się, aż pod kolorowy sufit. Pełno tu było sof, kanap i foteli. Książki ułożone w stosy, niektóre otwarte, zapraszały do lektury. Kinkiety osadzone na perłoworóżowych ścianach, rzucały delikatne światło. Co prawda odbijało się ono w szklanych taflach ścian, ale nie wzmacniało blasku. Raczej je pochłaniało. Z tego piętra na następne prowadziły dwie pary schodów. Jedne kończyły się tuż przy balustradzie otaczającej trzeci poziom, drugie zakręcały spiralnie, wspinając się, aż do sufitu. Trzecia kondygnacja zbudowana była z mlecznego szkła, lekko zamglonego zawierającego pofałdowania i guzki. Ten poziom był szklanym ogrodem, z fontannami, gazonami, labiryntem krzewów. Delikatne szklane kwiaty lśniły w świetle świec, barwiąc monotonię mlecznej bieli ścian, pastelami barw. Mijając to wszystko boginki starały się nie zepsuć tego piękna. Martwe było co prawda, ale zapierało dech w piersiach. Podeszły do spiralnych schodów. Już miały zacząć się wspinać, na górę, gdy usłyszały.\n- Tam jest tylko obserwatorium. Nikogo, w tej chwili, tam nie ma. – Głos był dźwięczny i mocny, chociaż wydawał się i odrobinkę pusty. Odwróciły się, jak na komendę, razem. Przy niewielkiej fontannie, opierając się o jej krawędź, stał człowiek. Szklany człowiek. W ręce trzymał szklana, czerwona różę. Zanim zdołała, którakolwiek, coś powiedzieć, dodał.\n- Macie coś dla mnie? Macie coś dla Kłosza? - w jego szklanym spojrzeniu, była prośba.\n- Mamy, Panie. Mamy prezent, którego oczekujesz.- głosem cichym i stłumionym, odpowiedziała mu Aira.\n- Dajcie! – wyciągnął dłoń. W jego głosie słychać było tak wielkie pragnienie, że Elżbietka, nie zastanawiając się nawet chwili, sięgnęła do woreczka i wysypała wszystkie złote blaszki, na wyciągnięta dłoń. W momencie, wokół, zaroiło się od szklanych postaci. Każdy sięgał po jedną blaszkę i wkładał ją do ust. Robili to szybko i sprawnie, tak, że zanim zaskoczone boginki zdołały w jakikolwiek sposób zareagować, całe złoto zostało rozdane. Kiedy już została jedna, szklany człowiek z westchnieniem ulgi połknął ją. I stało się to, co stać się miało. Wróciło życie do szklanych ludzi. Ale, to już nie byli szklani ludzie, choć w dalszym ciągu to było szklane królestwo.\nWszystko, co mogło być żywe, ożyło, to co martwe, zostało szklane. Zapanowała taka radość, że zdawało się, że zapomniano o boginkach. Stały cały czas w tym samym miejscu, przypatrując się zachodzącym zmianom. Pierwsza wyłamała się Aira. Podniosła rękę do włosów i wysnuwając jedno ich pasemko, uformowała je w maleńka chmurkę, która delikatnym dmuchnięciem, przeniosła nad ogród. Następnie Woda dotykając szklanej zawartości fontanny, zamieniła ja w chłodną ciecz, spływająca z pluskiem i bulgotaniem. Wystarczyło by Soila delikatne puknęła bucikiem w szklana podłogę, by zapachniało ziemia. Dołączyła i Szyra, strzelając palcami, zapaliła słońce, którego delikatny blask wpadał praz okrągły otwór w suficie. Mieszkańcy nie posiadali się z radości. Każda akcja boginek witana była, okrzykiem aprobaty. Kiedy skończyły, szklany świat przeplatany żywymi roślinami wyglądał jak bajka. Wszyscy oglądali zmiany, które działy się już właściwie samoistnie, z rozpędu, zapoczątkowane tchnieniem wróżek i właściwie nic więcej nie zauważono. Tylko wiewiórka, rozglądając się dookoła drżała z niepokoju. Elżbietka zupełnie nie zwracała na nią uwagi, obserwując rodzącą się tęczę. Wszyscy patrzyli jak pojawiają się kolory, zajmując miejsce pomiędzy maleńkimi chmurkami. Jak nabierają siły, zakręcają w łuk…. .\n- Ojej, to boli! – krzyk Elżbietki zabrzmiał jak potężny ryk. Wszystkie głowy zwróciły się w jej stronę. Speszona dziewczyna próbowała zakryć ręką ucho, ale zanim to uczyniła, wszyscy mogli zobaczyć kropelkę krwi, która pojawiła się na jej uchu. W tym momencie zadrżał czarny żyrandol. Drżenie było delikatne i subtelny brzęk kryształków, prawie niezauważalny. W ciszy, jaka zapadła po krzyku Elżbietki usłyszeli wszyscy. Kłosz zareagował natychmiast. Bez jednego słowa, kiwnąwszy ręką w kierunku kilku ze szklanych ludzi, przywołał ich do siebie.\nCztery boginki stojąc plecami do siebie, próbowały odeprzeć atak czerwonej mgły, otaczającej je dookoła. Na domiar złego, do czół wróżek przyczepione były cieniutkie, czerwone nitki, które lśniły zieloną poświatą. Widać było, że kobiety tracą siły, że ledwo trzymając się na nogach, z trudem odpierają atak. Elżbietka nie namyślając się ani chwili, sama nie wiedząc dlaczego, energicznym ruchem potarła dłoń o dłoń. Nitki odpadły od czoła boginek. Błyskawicznie wyciągając ręce przed siebie, Elżbietka złączyła palce wskazujące z kciukiem i przesuwając kciuk prawej ręki do przodu a lewej do tyłu, przyzywała czerwona mgłę. Ta znieruchomiała, na ułamek sekundy, by po chwili bezwolnie poddać się ruchom palców dziewczyny. Jakby tkając, Elżbietka, z mgły formowała nitkę. Samowolnie zwijając się w kłębuszki zawisły tuż przed prządką, nieruchome i bezwolne. I już nie było czerwonej mgły. Tylko maleńkie, czerwone kłębuszki , spokojnie kołysały się przed Elżbietką. Boginki, wolno, podpierając się nawzajem, podeszły do dziewczyny, uklękły oddając jej ukłon.\n- Witaj, Pani! Królowo nasza. – słabym głosem wyszeptała Soila. Inne nic nie mówiąc z opuszczonymi głowami oddawały pokłon dziewczynie. Elżbietka zawahała się przez moment, uśmiechnęła, po czym spokojnie stwierdziła:\n- Jeszcze nie Królowa. Jeszcze nie.\nWróżki podniosły głowy zaskoczone jej stwierdzeniem. Lecz zanim wykonały jakikolwiek dodatkowy ruch, podeszła do każdej i dotykając ich ramion obiema rękoma, przekazała kolejno, każdej maleńką porcje energii. Silniejsze, podniosły się z kolan.\n- Jak to jeszcze nie? – Soila z niedowierzaniem spoglądała na dziewczyną. – A, to kiedy? – w jej głosie dawało się wyczuć i rozczarowanie i zniecierpliwienie. I znowu Szyra dotknięciem uspokoiła siostrę.\n– Na wszystko przyjdzie czas. Tyle czekałyśmy, poczekamy jeszcze trochę. Ale tym razem z nadzieją, ze Ona już jest.- i uśmiechnęła się z radością.\n- Nie chce mi się wierzyć, że to Ty. – zwróciła się do córki\n- Mnie też nie, ale ja miałam….. – nie dokończyła, bo Keczari, rozgorączkowana, coś jej szepnęła do ucha. Delikatnie uspakajając wiewióreczkę, dodała. Czas nam w drogę. Może znajdzie się chwila na wyjaśnienia.\nAle teraz musimy już ruszać. Odwróciła się do studni. Poszły za nią. Stanęły dookoła kamiennej cembrowiny, podając sobie ręce.\n- Pamiętajcie, patrzymy jednocześnie, bo inaczej, spóźniona uwięźnie.- szepnęła Woda, głosem pełnym przejęcia. Pokiwały zgodnie głowami. Widziały takich uwięźniętych. Podobni do spopielałego kamienia, trwali do czasu, aż ich ktoś nie dotknął. Potem rozsypywali się w popiół. Wiatr drobinki rozsiewał po świecie. Czasem zaistnieli myślą, weną, inspiracja, natchnieniem, ale nigdy już nie stali się materialni.\nSzyra zaczęła liczyć: raz, dwa trzy….. spojrzały. Olbrzymia siła pociągnęła je do studni. Ale nie leciały głowami w dół, ale stopami. I mimo, że pęd był potężną siłą ssącą, ich suknie nawet na moment nie zmieniły swojego położenia. Nie zdążyły cokolwiek pomyśleć, a już stały na dnie. I nie było tu wody. Stały w podziemnym korytarzu przed drzwiami. Były szklane. Ale nie przezroczyste. Złożone jakby z drobnych, prostokątnych płytek, z których każda miała inną barwę. Kolory ułożone były ślimakowato, dookoła otworu, w który tkwiło złote oko. Patrzyło na nie. Bez mrugania. Za to ze znakiem zapytania. Elżbietka rozsunęła boginki i dotknęła oka.\n- Zwariowałaś! Boli! – usłyszały. – Trochę delikatniej, proszę.- Głos, początkowo, oburzony, przeszedł w ton rozkazujący. Ale Elżbietka nie przejęła się tym zupełnie.\nZaskoczona Elżbietka podniosła się z zydelka, uznając pytanie matki raczej jako stwierdzenie i odwróciła się do drzwi. Te otworzyły się wolniutko, jakby jakaś niewidzialna ręka popchnęła je od środka, ale na zewnątrz nie było nikogo. Elżbietka wiedziona dziwnym przeczuciem, wyszła na zewnątrz. Słońce lśniło na bezchmurnym niebie, zapuszczając delikatne promyki między gałęzie drzew. Wiewióreczka, która do tej pory spokojnie siedziała na jej ramieniu, nagle zeskoczyła na ziemię. Z tkwiącej na jej łepku maleńkiej, złotą nitką oplecionej antenki, wystrzelił żółty promyk. Odbił się od diamentu na jej czole i spadł na ziemie, niedaleko jabłoni. Keczari, zaczęła kopać. Jej olbrzymie białe pazurki śmigały tak szybko, że zanim boginki podeszły pod jabłoń, ona już wyciągała z ziemi orzechy. Były duże, gładkie i lśniły kolorami. Pierwszy był złoty, drugi srebrny, a trzeci czarny. Podawała je kolejno Elżbietce, a ta chowała je do woreczka przy pasie spódnicy. Kiedy wszystkie orzechy zostały schowane, wyjęła spod kołnierzyka zminiaturyzowanego kruka i delikatnie nań dmuchnęła. Kruk wrócił do normalnych rozmiarów rozpostarł skrzydła i pofrunął nad gruszę. Wysoko na samym czubku rósł tylko jeden owoc. Ptak usiadł tuż przy ogonku owocu. Silne uderzenia dziobem w gałąź i gruszka z olbrzymią prędkością spadła na ziemię. Pękł owoc, a z jego wnętrza wypadł rubin. Podniosła go Elżbietka i umieściła, w tym samym woreczku, w którym spoczywały orzechy. Wyciągnęła rękę i kruk sfrunął z drzewa. Usiadł na ziemi i podniósł delikatnie miąższ gruszki. Ten pod wpływem dotknięć jego dzioba, zmieniał się w złote blaszki. Pozbierał je ptak wszystkie i wsypał do woreczka Elżbietki, po czym spokojnie usiadł na jej ręce zmniejszając się, do poprzedniej wielkości. Schowała go Elżbietka pod kołnierzy bluzki. Zadowolona odwróciła się do stojących za nią boginek i zamarła.


Szukasz kwalifikatu wysokiej jakości? Wybierz Kwalifikat Plus Vigor - Aktualności | Magazyn rolniczy Agro Profil\nSzukasz kwalifikatu wysokiej jakości? Wybierz Kwalifikat Plus Vigor\nHodowla Roślin Danko wychodząc naprzeciw coraz wyższym oczekiwaniom rolnikom, wprowadza w życie nowy program jakościowy – KWALIFIKAT PLUS VIGOR. Celem programu jest promowanie i zachęcanie rolników do stosowania efektywnych i nowoczesnych technologii produkcji zbóż w oparciu o najtańsze dostępne metody budowania plonu, tj.:\nwłaściwy dobór odmian dla każdego gospodarstwa,\nkwalifikowany materiał siewny o podwyższonych parametrach siewnych zakupiony w renomowanych i wiodących firmach nasiennych w Polsce,\nProgram gwarantuje , że kupując kwalifikat oznaczony logiem “KWALIFIKAT PLUS VIGOR” otrzymuje się materiał siewny o najwyższych parametrach jakościowych (czystość nasion pod względem zanieczyszczeń obcymi gatunkami odpowiednia dla nasion kategorii elitarnych) i o zdolności kiełkowania wynoszącej minimum 90%. Ponadto, nasiona są wcześniej zaprawiane nawozem donasiennym DANKO VIGOR. Jest to nowy nawóz, poprawiający wschody i rozwój początkowy siewek. Dzięki temu, że jest nawozem bez zawiesinowym, nie powoduje wzrostu pylenia i osypywania się zaprawy nasiennej z zaprawionych nasion, dzięki czemu zaprawa maksymalnie skutecznie ochrania nasiona przed patogenami i nie uwalnia się niepotrzebnie do środowiska. Na opakowaniach materiału siewnego Kwalifikat Plus Vigor znajdują się informacje o parametrach nasion jak MTZ czy kiełkowanie, dzięki czemu można precyzyjnie wysiać materiał siewny i ograniczyć normę wysiewu co daje dodatkowe korzyści. Na opakowania znajdzie się też informacja o podmiocie, który jest producentem nasion.\nHodowla Danko oraz partnerzy programu Kwalifikat Plus Vigor oferują doradztwo i pomoc w doborze właściwej odmiany oraz w trakcie sezonu wegetacyjnego. W programie uczestniczy 38 firm produkujących nasiona pod marką KPV, co sprawia, że będą one dostępne w szerokiej sieci dystrybucji na terenie całego kraju.\nPoprzedni artykułNowy sekretarz stanu w ministerstwie rolnictwa i rozwoju wsi\nNastępny artykułSuszy ciąg dalszy – najgorzej na zachodzie


Krav Maga nie jest dla wszystkich > Pierwsza Szkoła Krav Maga w Kielcach\nNie lubię używać słów wszystko, nic, zawsze, nigdy i ich pochodnych. Fałszują rzeczywistość i wprowadzają w błąd. Sam używałem i nadal często spotykam się ze stwierdzeniem, że Krav Maga jest dla wszystkich. Po wielu latach pracy instruktorskiej mam odmienne zdanie. Poniżej przedstawiam listę osób dla których treningi Krav Maga nie są rekomendowane lub są rekomendowane po spełnieniu dodatkowych warunków.\nKrav Maga dla dzieci. Odebrałem telefonom matki, która chciała zapisać na zajęcia kilkuletnie dziecko. Często zadaję pytanie takim rodzicom czy wiedzą czym jest Krav Maga i czy sami potrafią się obronić. Nie usłyszałem jeszcze konkretnej odpowiedzi.\nCo do treningów dzieci to proponuję zajęcia sportowe ogólnie rozwijające sprawność i siłę. Uważam że trening Krav Maga dla dzieci ma sens od 12 roku życia, co związane jest z ich dojrzewaniem emocjonalnym, psychicznym i fizycznym. Obowiązkiem rodziców jest zapewnienie dzieciom bezpieczeństwa.\nMłodzież sprawiająca problemy wychowawcze. Kolejna grupa rodziców to osoby, które kontaktują się w sprawie „wychowania” ich dzieci. Dotyczy to przede wszystkim problemu braku aktywności fizycznej, przesiadywania przed komputerem i wybryków na pograniczu prawa. Kiedyś się na to nabrałem i naiwnie myślałem, że treningi Krav Maga rzeczywiście pomogą w „ustawieniu” młodego człowieka na odpowiednim torze. Okazało się, że była to zwykła „spychoterapia” ludzi, którzy uspokoili sumienie bo „coś zrobili”. Rolą rodziców jest przekazanie dziecku odpowiednich wartości, ja mogę nauczyć je wtedy jak się bronić.\nOsoby które „chcą tylko spróbować Krav Maga”. W większości to teoretycy mieszkający w swoich głowach. Wybór Krav Maga to kolejny kaprys. Traktują Instruktora i system przedmiotowo, oczekując że okoliczności, technik i taktyka zostaną dopasowane do ich ograniczeń. Zapłacili, to należy im się dyplom.\nOsoby niezdyscyplinowane. Pojawiają się na szkoleniu od czasu do czasu (bo mogą). Utrudniają trening osobom systematycznym i zaangażowanym. Przez swoje podejście nie są w stanie nauczyć się podstawowych technik. Z powodu swojej przypadkowej obecności, nie mogą nadążyć za realizowanym programem. Winę za ich niski poziom ponosi Instruktor lub partner z którym ćwiczą.\nGwiazdorzy, którzy niejedno już ćwiczyli. Właściwie trening jest im niepotrzebny. Zjawiają się by opowiadać swoją historię. Ich poziom zaawansowania w Krav Maga pozwala im korygować błędy instruktora. Gdy zaczynają się sparingi odnawia im się kontuzja. Nie uczestniczą w egzaminach, bo oni robią to dla siebie.\nOsoby nielubiące pracy i wysiłku fizycznego. Przeważnie na jednym z pierwszych treningów „łapią” kontuzję lub infekcję i na tym kończą swoją karierę.\nMężczyźni i kobiety, którzy myślą, że nauczą się Krav Maga unikając kontaktu fizycznego w postaci przyjmowania i zadawania ciosów, kopnięć itp.\nOsoby z niedostateczną sprawnością fizyczna. Mam na myśli, przypadki gdzie proste ćwiczenia gimnastyczne są poza zasięgiem osoby chcącej nauczyć się Krav Maga. W zależności od skali problemu istnieją dwa podstawowe rozwiązania. Pierwsze, to fachowa pomoc specjalisty (bardzo często fizjoterapeuty/ rehabilitanta) w nauce tych ćwiczeń i poprawie kondycji. Drugie to samodzielna praca.\nNiedojrzałość emocjonalna i/lub psychiczna. Dojrzałość i stabilność emocjonalna i psychiczna to gwarancja, że nie zrobimy sobie albo komuś krzywdy. Krav Maga to broń.\nOsoby chore psychiczne.\nOsoby z problemami natury kryminalno-prawnej.


Marketingowe bitwy vol. 1 – agencja kreatywna kręci się!\nMarki konkurują ze sobą każdego dnia. Prześcigają się w jakości oferowanych usług i produktów. Polem do popisu jest również marketing i kreatywne reklamy. Niewiele jednak marek decyduje się na otwartą wojnę z bezpośrednią konkurencją. Taka wyrafinowana gra wymaga bowiem dużej pewności siebie, dystansu i sporego poczucia humoru, aby nie zniechęcić potencjalnych klientów, a wręcz przeciwnie – podbić ich serca.\nMarki motoryzacyjne to jedne z najbardziej rozpoznawalnych brandów na świecie, a każda z nich ma swój unikatowy charakter – dlatego też potyczki między nimi należą do najbardziej widowiskowych.\nPrzodują na tym polu zwłaszcza dwie wiodące, niemieckie marki luksusowe. Obie mają zagorzałych fanów na całym świecie. Konkurują ze sobą od lat i od lat idą łeb w łeb. Ich billboardowa rozgrywka w Santa Monica w Stanach jest już legendarna. Zaczęło się od dwóch billboardów Audi, przy czym ten drugi był zaczepką, która nie mogła pozostać bez odpowiedzi.\nAudi wciągnęło też do gry swoich fanów, którzy zaproponowali własne wersje odpowiedzi.\nFani BMW nie pozostali dłużni i sięgnęli jeszcze wyżej. Obydwa brandy zaangażowały swoich potencjalnych klientów, można więc chyba uznać, że to był remis.\nNie była to jednak pierwsza bitwa stoczona przez motoryzacyjnych gigantów. Wcześniej kurtuazyjnie gratulowali sobie wygranych w prestiżowych plebiscytach.\nW tym przypadku wygranym było… Subaru. Jak wiadomo, gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta.\nJest jeszcze Bentley, który wyłamał się z konwencji i odpowiedział po swojemu; ale kto bogatemu zabroni?\nAudi zdarzało się toczyć bitwy również z innym niemieckim gigantem: Mercedesem. Ta druga marka ma się za zdecydowanie bardziej atrakcyjną. Zgadzacie się?\nMercedes z kolei sprowokował Jaguara, chwaląc się niesamowitymi możliwościami kontroli pojazdu.\nJaguar stał się swego czasu też obiektem kpin ze strony BMW, które bardzo sprytnie wykorzystało symbol tej marki…\nNa deser życzenia od Mercedesa na stulecie istnienia BMW. Prawda, że bardzo miło z ich strony?\nMarketingowe bitwy to świetna okazja do podkreślenia swoich kluczowych atutów. W ten sposób marki budują też swój wizerunek lidera i firmy transparentnej – przecież brand, który ma jakieś słabości lub coś do ukrycia, nie będzie stawał w szranki z innym, który może go obnażyć. W kolejnej części cyklu sprawdzimy, jak w tej materii radzą sobie marki związane z gastronomią!


Kwietniowy wzrost obrotów na GPW - Finanse\nKwietniowy wzrost obrotów na GPW\nŁączna wartość obrotu akcjami na głównym rynku wyniosła w kwietniu 2017 r. 19,9 mld zł, czyli o 43,8 proc. więcej niż rok wcześniej. Wartość obrotu akcjami w ramach arkusza zleceń wzrosła rok do roku o 39,9 proc., do poziomu 18,4 mld zł, a średnia dzienna wartość obrotu akcjami w ramach arkusza zleceń osiągnęła w kwietniu 2017 r. poziom 1,0 mld zł, o 63,2 proc. wyższy niż rok wcześniej.\nWartość indeksu WIG na koniec kwietnia 2017 r. wyniosła 61 644,56 pkt i była o 29,4 proc. wyższa niż rok temu. Również na rynku NewConnect odnotowano wzrost łącznej wartości obrotu akcjami o 22,1 proc. rok do roku. W ramach arkusza zleceń wartość obrotu akcjami na rynku alternatywnym GPW wyniosła 109,7 mln zł (+16,6 proc. rdr).


Strona główna - Park rozrywki Energylandia - Relacja z pobytu w Parku Rozrywki Energylandia!\nSezon letni bywa męczący z powodu doskwierających upałów i czasami zmiennej pogody. Jednak, gdy słońce świeci i praży, a my mamy czas wolny (długo wyczekiwany poza tym), to warto to wykorzystać w pełni. W końcu urlop to doskonała okazja na trochę zabawy, a nawet całe mnóstwo beztroskiego ubawu. Nie zastanawiając się dłużej, zbieram ekipę znajomych i planuję wypad na relaks - kierunek Zator. Może sama nazwa miasta nic nikomu nie mówi, ale to właśnie tutaj znajduje się największy park rozrywki w naszym kraju.\nJak było w parku?\nLato i wakacje w pełni, zaczął się też długo wyczekiwany sezon urlopowy. Pomysłów na spędzenie wolnego czasu...\nEnergylandia to nie tylko atrakcje zapewniające wysoki poziom adrenaliny. To miejsce, w...


Praca Agnieszki Żal-Kędzior stanowi udaną próbę odtworzenia obrazu Ziemi Świętej utrwalonego w powstałym w XVIII wieku w Polsce Piśmiennictwie geograficznym i podróżniczym. Wzbogaca ona znacznie dotychczasową wiedzę o kulturze i mentalności tamtych czasów.\nZebrany materiał źródłowy Autorka dokładnie przeanalizowała i poprawnie zinterpretowała. W sposób plastyczny zostały pokazane warunki podróżowania po Ziemi Świętej, zwiedzane miasta, szlaki pielgrzymkowe. Bardzo interesująco i przekonująco wypadł obraz różnych wyznań i ludów spotykanych przez peregrynantów. Liczne cytaty pozwalają na odbieranie osiemnastowiecznej rzeczywistości oczyma podróżników.\nObraz Ziemi Świętej w polskim piśmiennictwie geograficznym i podróżniczym osiemnastego wieku Agnieszka Żal-Kędzior\nIndeks 978-83-7611-830-7/Agnieszka Żal-Kędzior/2010/337\nAutor: Jagoda Szczurowska-Surdykowska, Jerzy Surdykowski\nRolnictwo na terenach gminy Tolkmicko-wieś w latach 1945 -1956. Zarys dziejów\nAutor: Kamil Kaliszuk


Kawa w krainie herbaty (Fot. NESCAFÉ® Dolce Gusto®)\nJaponia zajmuje 43. miejsce w rankingu konsumpcji kawy per capita - Polska jest 20 pozycji wyżej. Jednak specyfika tego azjatyckiego kraju spowodowała, że kultura picia kawy jest tam inna, niż gdziekolwiek na świecie.\nW porównaniu z krajami o długiej kawowej tradycji jak choćby Włochy, Japonia ma nieco do nadrobienia. Dzięki zainteresowaniu Japończyków nowościami, różnorodność miejsc i dostępnych rodzajów napoju staje się coraz większa.\nJaponia kojarzy się zdecydowanie bardziej z zieloną herbatą. Nasze uniwersalne "może wyskoczymy razem na kawę" w Japonii ma odpowiednik "ocha demo shimasenka?" "Nie wybralibyśmy się na herbatę?". Nawet słowo koohii, oznaczające kawę, jest kalką z angielskiego i nie posiada zapisu w systemie znaków kanji. Jest tak, gdyż kawa pojawiła się w Japonii stosunkowo późno. Mimo to zadomowiła się także tam.\nKawę można kupić w konbini, japońskich sklepach "convenience", łączących asortyment sklepu wielobranżowego z usługami jak ksero i dużym wyborem gotowych dań na wynos. Dzięki temu wszędzie można dostać parzoną na miejscu kawę - gorącą, frappe i latte. To opcja preferowana przez studentów, a także turystów starających się oszczędzać.\nJaponia pokochała trend tworzenia kawiarni tematycznych i stąd moda na nie rozprzestrzeniła się na cały świat. Kto nie chciałby wypić kawy bawiąc się z kotem w neko cafe - kociej kawiarni? Spokojnie, dla fanów innych zwierząt powstały kawiarnie z królikami, psami, papugami, sowami a nawet wężami. Takie lokale muszą spełnić szereg wymagań, aby nie było wątpliwości, że zwierzęta mają zapewnione odpowiednie warunki i nie są zestresowane.\nNiektóre kawiarnie wybierają temat i wokół niego budują cały pomysł na kawiarnię. Zarówno wystrój, jak i dania, napoje i kostiumy obsługi nawiązują do wybranego tematu. Duchy, Alicja w Krainie Czarów, kawiarnia Scince Fiction pełna robotów, kawiarnie, w których kelnerki są przebrane za pokojówki - to tylko niektóre z pomysłów, jakie już powstały. Dla fanów anime powstało też wiele kawiarni w całości poświęconych kultowym seriom, łącznie z modelami wielkich robotów stojącymi przed wejściem i wizerunkami bohaterów rysowanymi na kawie.


Gdzie kupić DeLonghi EC146 - Oferty-Sklepów.pl\nGdzie kupić DeLonghi EC146\ncena od303,00 złoszczędzasz do 16%Dostępne w 2 sklepy\nSklepy gdzie można kupić DeLonghi EC146\nDeLonghi - DeLonghi EC 146.B- szybka wysyłka!\nOdkryj z De'Longhi kanon włoskiego smaku! firma De’Longhi to światowy ekspert w dziedzinie pionierskich rozwiązań parzenia kawy. Stanowi gwarancję progresywnej technologii i niezawodności. De'Longhi to przekazywana z pokolenia na pokolenie pasja do jakości i nowoczesne podejście do designu,przede wszystkim to miłość do kawy - aromatycznej, aksamitnej i bezkompromisowo najlepszej!\nEC 146.B to ciśnieniowy ekspres kolbowy, który umożliwi Ci przygotowanie prosto espresso w prawdziwie włoskim stylu. Dodatkowo, dzięki dyszy do spieniania mleka, będziesz mógł delektować się nie tylko energicznym aromatem śladowej czarnej,dodatkowo finezyjnym smakiem puszystego cappuccino albo innej kawy z kremową mleczną pianką.\nadekwatne ciśnienie parzenia De'Longhi to przekazywana z pokolenia na pokolenie pasja do jakości i nowoczesne podejście do designu. Dzięki włoskiemu rodowodowi wiemy, iż by wydobyć z każdego ziarna kawy esencję smaku, należy zadbać o najdrobniejszy szczegół.\nstosowne ciśnienie uzyskiwane w trakcie cyklu parzenia kawy w ekspresach De’Longhi pozwala zapewnić bogaty i energiczny zapach naparu. Bojler ze stali rdzoodpornej Dzięki bojlerowi ze stali rdzoodpornej i dwóm wbudowanym termostatom cykl zaparzania przebiega w stałej, nieprzeciętnej temperaturze.\nPierwszy odpowiada za przygotowanie kawy, drugi przeznaczony jest dla pary wodnej. Progresywny System Cappuccino Ekspres zaopatrzony jest w progresywny System Cappuccino umożliwiający przyrządzenie kawy z gęstą, kremową mleczną pianką.\nDysza do spieniania mleka sprawi, że niczym barista, odkryjesz mnogość świata kawowych rozmaitości niezależnie czy masz ochotę na puszyste cappuccino, błyskotliwe latte macchiato czy energiczne espresso macchiato złagodzone tylko chmurką lekkiej mlecznej pianki.\nnadzwyczajne spienione mleko Dzięki regulacji emisji pary posiadasz całkowitą kontrolę nad procesem spieniania mleka co zagwarantuje nieprzeciętny rezultat, porządek i bezpieczeństwo (mleko nie będzie się rozchlapywać na boki).\n2 oddzielne filtry w komplecie W zestawie znajdują się do wyboru 2 odrębne filtry do parzenia jednej i dwóch filiżanek kawy, dzięki temu będziesz posiadać pewność, iż Twoja kawa jest adekwatnie ubita i odmierzona.\nDo dyspozycji masz również filtr dobrany do użytkowania wygodnych saszetek E.S.E. Możliwość przygotowania dwóch espresso jednocześnie Wygoda wykorzystywania i oszczędność czasu przy przygotowaniu kawy to jedne z kluczowych celów przyświecających projektantom De’Longhi.\nDlatego również ekspres ciśnieniowy EC 146.B zezwala na przygotowanie 2 espresso równocześnie, bez kompromisów w kwestii jakości i smaku kawy. Zaimplementowany ubijak do kawy Jakość przygotowanego manualnie espresso zależy równocześnie od świeżości kawy, jak i stopnia i równomierności jej ubicia.\nzastosowany ubijak do kawy powoduje, że wszystko, czego Ci potrzeba do zrobienia kawy jest zawsze pod ręką, dzięki czemu szybciej możesz się delektować upragnioną kawą. Komfort i łatwość użytkowania by zagwarantować maksymalny komfort i przyjemność użytkowania ekspresu na co dzień, wszystkie komponenty sąprzystępne.\nZbiornik na wodę możesz w wygodny sposób zdemontować i napełnić, a tackę ociekową opróżnisz bez wysiłku. Funkcja samoczynnego wyłączania tworząc ekspresy, inżynierowie De'Longhi myślą jednak nie tylko o przyjemności płynącej z ich wykorzystywania,jeszcze o środowisku.


regulamin /2013-01-10 SŁAWEK/\nStowarzyszenie Rozwoju Wsi Bystra „Bystrzańska Inicjatywa” zaprasza do wzięcia udziału w konkursie p.n. ”Bystrzańskie Gody” – Kolędnicy Przebierańcy”,\nktóry odbędzie się w dniu 20.01.2013r. o godz. 14.00 na Biwaku w Bystrej przy ul. J.Fałata.\nwięcej /2013-01-07 SŁAWEK/\nRozstrzygnięcie Otwartego Konkursu Ofert na zlecenie realizacji zadań publicznych z zakresu kultury, sztuki, ochrony dóbr dziedzictwa narodowego.\ninformacja, lista wnioskodawców, sprawozdanie, wzór faktury, załącznik 1, załącznik nr 2,\nzałącznik nr 3 /2013-01-07 OLA/\nSerdecznie zapraszamy do obejrzenia galerii zdjęć z IV Gminnego Dyktanda z języka polskiego pod hasłem „Ortograficzne potyczki”.\nzobacz /2012-12-31 MACIEK/\nW sobotę 8 grudnia 2012 roku przy „CHACIE NA GRONIU” odbył się zimowy zlot dla dzieci i młodzieży pod hasłem „Choinka dla zwierząt”. Impreza ta organizowana jest cyklicznie już od siedmiu lat. Uczestniczą w niej dzieci i młodzież szkół z powiatu bielskiego oraz miasta Bielska-Białej. W tegorocznym spotkaniu wzięło udział ok. 400 osób. Dziękujemy w imieniu organizatorów i zapraszamy w przyszłym roku !\nUprzejmie informuję wszystkich mieszkańców, iż w dniu 27 grudnia 2012 r. (czwartek) o godz. 14.00 zwołana jest XXIX sesja Rady Gminy Wilkowice, która odbędzie się w siedzibie Gminnego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Wilkowicach, przy ul. Szkolnej 8a.\npobierz porządek /2012-12-17 Przewodniczący Rady Gminy Wilkowice Bartosz Olma/\nOGŁOSZENIE O ROZSTRZYGNIĘCIU KONKURSU OFERT NA ŚWIADCZENIA ZDROWOTNE W ZAKRESIE BADAŃ LABORATORYJNYCH\nna podstawie Działu XV pkt 1 Szczegółowych Warunków Konkursu Ofert, stanowiących załącznik Nr 1 do Zarządzenia Nr 17/2012 Kierownika SGZOZ z dnia 16 listopada 2012r., Ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2011r., Nr 112, poz. 654 z późn. zm.) oraz Ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008r., Nr 164, poz. 1027 z późn. zm.)\npobierz /2012-12-17 Kierownik GZOZ Wilkowice/\nDom Użyteczności Publicznej z przeznaczeniem na działalność kulturalną już otwarty !!!!!!!!!\nSamorząd Gminy inwestuje w kulturę i stara się stwarzać na terenie gminy sprzyjające warunki dla jej rozwoju. Przykładem takich działań jest niewątpliwie, otwarty 15 grudnia br. Budynek Użyteczności Publicznej, przy ulicy Handlowej w Mesznej. Inwestycja ta została zrealizowana przy wsparciu funduszy unijnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich. Dzięki temu wsparciu otrzymaliśmy kwotę dofinansowania w wysokości 305 263,00 zł. Łączne poniesione nakłady finansowe, w ramach których opracowano dokumentację projektowo-kosztorysową, prowadzono nadzór inwestorski i autorski zadania, zakupiono meble oraz niezbędne wyposażenie, a przede wszystkim przeprowadzono budowę obiektu, wyniosły 832 525,91 zł.\nBudynek ten i prowadzona w nim działalność kulturalna, będzie służyć całej społeczności gminy i będzie zalążkiem prowadzonej działalności w ramach przyszłego Gminnego Ośrodka Kultury. Ponadto w budynku tym mieścić się będzie filia Gminnej Biblioteki Publicznej, zaś z pomieszczeń korzystać będą mogli członkowie stowarzyszeń i organizacji z terenu całej gminy.\nZapraszamy do obejrzenia galerii z uroczystości otwarcia.\nzobacz /2012-12-17 SŁAWEK/\nRocznica Powstania Styczniowego w interpretacji plastycznej\nZarząd Wojewódzkiego Ochotniczych Straży Pożarnych\nOgłoszenie otwartego konkursu ofert na realizację zadań publicznych Gminy Wilkowice


1.Organizatorem Muzeum jest Województwo Warmińsko-Mazurskie. 2.Muzeum jest wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora. - PDF\nDownload "1.Organizatorem Muzeum jest Województwo Warmińsko-Mazurskie. 2.Muzeum jest wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora."\n1 W uzgodnieniu Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Załącznik do Uchwały Nr VI/112/11 Sejmiku Województwa Warmińsko Mazurskiego z dnia 19 kwietnia 2011 r. Rozdział 1 Postanowienia ogólne Statut Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie 1 Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie zwane dalej Muzeum utworzone na podstawie Zarządzenia Nr 91/92 Wojewody Suwalskiego z dnia 13 kwietnia 1992 r. w sprawie utworzenia Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie i nadania mu statutu (Dziennik Urzędowy Województwa Suwalskiego z dnia 15 kwietnia 1992 r. Nr 22, poz. 144), przejęte przez Województwo Warmińsko- Mazurskie na podstawie umowy zawartej w trybie art. 21a, ust. 2 a, 4, 5 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 z późn.zm.) dnia 21 listopada 2005 r. pomiędzy Powiatem Węgorzewskim a Województwem Warmińsko- Mazurskim działa w szczególności na podstawie: 1) ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24 z późn. zm.), 2) ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz z późn. zm.), 3) ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2001 r. Nr 13, poz. 123 z późn.zm.), 4) ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz z późn. zm.), 5) niniejszego statutu. 2 1.Organizatorem Muzeum jest Województwo Warmińsko-Mazurskie. 2.Muzeum jest wpisane do rejestru instytucji kultury prowadzonego przez Organizatora.\n2 3.Muzeum posiada osobowość prawną. 3 1.Siedzibą Muzeum jest miasto Węgorzewo. 2.Muzeum działalnością swoją obejmuje obszar Rzeczypospolitej Polskiej ze szczególnym uwzględnieniem województwa warmińsko-mazurskiego i terenów macierzystych obecnych jego mieszkańców, jak i zagranicę. Rozdział 2 Cele i zadania Muzeum Celem Muzeum jest działalność określona w art. 1 ustawy o muzeach. 4 5 Do zakresu działania Muzeum naleŝy w szczególności: 1)gromadzenie zabytków w zakresie etnografii, historii, archeologii i przyrody, 2)gromadzenie dokumentacji naukowo-historycznej, technicznej, fotograficznej oraz zbiorów bibliotecznych z zakresu działania Muzeum, 3)organizowanie i prowadzenie badań, ekspedycji naukowych, prac wykopaliskowych, 4) ewidencjonowanie, katalogowanie i naukowe opracowywanie gromadzonych muzealiów, 5)zabezpieczanie i konserwacja muzealiów, 6)urządzanie wystaw, 7)współdziałanie w sprawowaniu opieki nad folklorem, sztuką ludową oraz rzemiosłem wiejskim i małomiasteczkowym, 8)prowadzenie działalności konsultacyjnej w zakresie kultury ludowej, archeologii, historii, geografii i przyrody regionu, 9)prowadzenie działalności oświatowej i edukacyjnej, 10)udostępnianie zbiorów dla celów naukowych i edukacyjnych, 11)współdziałanie z placówkami muzealnymi, instytucjami naukowymi, organizacjami społeczno-kulturalnymi w upowszechnianiu wiedzy ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy o regionie, jak równieŝ dorobku kulturowego kraju i dokonań innych narodów, 12)prowadzenie działalności wydawniczej z zakresu swojej działalności, 13)zapewnienie właściwych warunków zwiedzania i korzystania ze zbiorów.\n3 Rozdział 3 Organy zarządzające, nadzorujące i doradcze 6 Muzeum zarządzane jest przez Dyrektora, którego powołuje i odwołuje Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego na zasadach i w trybie określonym w obowiązujących przepisach Dyrektor zarządza całokształtem działalności Muzeum czuwa nad mieniem Muzeum i jest za nie odpowiedzialny. 2. Do zakresu działania Dyrektora Muzeum naleŝy w szczególności: 1) ogólne kierownictwo w sprawach działalności podstawowej i administracyjnej, 2) ogólny nadzór nad zbiorami i ich ewidencjonowaniem oraz nad majątkiem Muzeum, 3) reprezentowanie Muzeum na zewnątrz, 4) przedstawianie właściwym instytucjom i Organizatorowi planów rzeczowych i finansowych, sprawozdań oraz wniosków inwestycyjnych, 5) naczelna redakcja wydawnictw muzealnych, 6) wydawanie w obowiązującym trybie regulaminów i zarządzeń, 7) sprawowanie ogólnego nadzoru nad kontrolą wewnętrzną, 8) zawieranie i rozwiązywanie umów o pracę z pracownikami Muzeum oraz podejmowanie decyzji wynikających ze stosunku pracy. 8 Ogólny nadzór nad Muzeum sprawuje minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, a bezpośredni Zarząd Województwa Warmińsko-Mazurskiego. 9 1.Przy Muzeum działa Rada Muzeum, której członków powołuje i odwołuje Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego. 2.Rada Muzeum działa w zakresie określonym w art. 11 ustawy o muzeach. 3.Rada Muzeum składa się z 6 osób.\n4 10 1.W Muzeum mogą działać kolegia doradcze utworzone przez Dyrektora, z jego inicjatywy lub na wniosek co najmniej połowy zatrudnionych w nim muzealników. 2.Kolegia doradcze mogą być powoływane w celu wyraŝania opinii na temat problemów przedstawianych przez Dyrektora w związku z realizacją określonych celów i zadań Muzeum. 3.W skład kolegiów doradczych wchodzą osoby powołane przez Dyrektora Muzeum spośród jego pracowników lub spoza ich grona. 4.Dyrektor Muzeum wyznacza przewodniczących kolegiów doradczych. 5.Posiedzenia kolegiów doradczych odbywają się z inicjatywy Dyrektora Muzeum. 6.Szczegółową organizację i tryb działania kolegiów doradczych określają uchwalone przez nie regulaminy zatwierdzone przez Dyrektora Muzeum. 7.Muzeum zapewnia obsługę kolegiów doradczych. Rozdział 4 Organizacja Muzeum 11 Szczegółową organizację wewnętrzną Muzeum określa regulamin organizacyjny nadawany przez dyrektora Muzeum po zasięgnięciu opinii Zarządu Województwa Warmińsko-Mazurskiego oraz działających w Muzeum organizacji związkowych i stowarzyszeń twórczych. Rozdział 5 Majątek i finanse Muzeum 12 1.Organizator zapewnia środki niezbędne do utrzymania i rozwoju Muzeum. 2.Muzeum samodzielnie gospodaruje naleŝącym do niego majątkiem na zasadach określonych w przepisach odrębnych z tym, Ŝe majątek ten moŝe być wykorzystywany jedynie do celów związanych z wykonywaniem zadań statutowych Muzeum prowadzi gospodarkę finansową na zasadach określonych w ustawie o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.\n5 2.Środki finansowe na działalność i funkcjonowanie Muzeum pochodzą z: 1) rocznej dotacji samorządu warmińsko-mazurskiego, 2) wpływów uzyskiwanych z prowadzonej działalności, 3) darowizn i zapisów od osób fizycznych i prawnych, 4) działalności gospodarczej w zakresie zbieŝnym z jego działalnością podstawową, 5) oraz z innych źródeł. 3.Podstawą gospodarki finansowej Muzeum jest plan działalności, zatwierdzony przez dyrektora z zachowaniem wysokości dotacji organizatora Muzeum moŝe prowadzić, jako dodatkową działalność gospodarczą według ogólnych zasad określonych odrębnymi przepisami. 2.Środki uzyskane z działalności gospodarczej mogą być wykorzystane wyłącznie w celu finansowania działalności statutowej Muzeum. 15 W imieniu Muzeum oświadczenia woli w zakresie jego praw i zobowiązań finansowych i majątkowych składa Dyrektor Muzeum lub osoba przez niego upowaŝniona. Rozdział 6 Postanowienia końcowe Połączenia, podziału i likwidacji Muzeum moŝe dokonać Sejmik Województwa Warmińsko-Mazurskiego na warunkach i w trybie przewidywanym w obowiązujących przepisach. 2.Zmiany statutu mogą nastąpić w trybie właściwym dla jego uchwalenia.


Tłumaczenia medyczne | Zdrowie pacjenta - Biuro tłumaczeń\nSpośród wszystkich rzeczy, które najbardziej cenimy i sobie w życiu jest zdrowie. W przypadku, kiedy zaczynamy chorować - pogarsza się nasze samopoczucie, jesteśmy zdenerwowani nawet błahostkami i nic nam się nie chce. Dobrze jeżeli tylko złapaliśmy lekkie przeziębienie lub dopadła nas grypa. Gorzej, kiedy jesteśmy zmuszeni udać się do szpitala bo nasz stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu.\nOczywiście do tego typu przypadków dochodzi niezwykle rzadko i na zaistnienie takiej sytuacji musi się złożyć kilka nieszczęśliwych zbiegów okoliczności. Karty szpitalne zawierają też wiele informacji niezrozumiałych dla przeciętnego człowieka.


SAMSUN, TURCJA – podsumowanie projektu Comenius\nW dniach 4-8 maja odbyło się w tureckim mieście Samsun szóste i zarazem ostatnie spotkanie w ramach międzynarodowego programu Comenius, którego celem była realizacja projektu „Smarthome-be online for our common European home”. Gospodarzem była szkoła średnia Samsun Anadolu Lisesi. Naszą szkołę reprezentowali nauczyciele Paweł Wróblewski oraz Mariola Roszak Cholewka. Wizyta w Turcji wiązała się nie tylko z podsumowaniem całego projektu na temat wykorzystania nowych technologii w naszym życiu, ale była również świetną okazją do poznania tureckiej kultury, historii, tureckiej gościnności oraz nauki języków obcych, zwłaszcza angielskiego i tureckiego.\nGimnazjaliści z Wysocka Małego z wizytą w Bawarii\nOd września 2013 roku, Zespół Szkół w Wysocku Małym realizuje projekt „Smarthome-be online for our common European home” w ramach międzynarodowego programu Comenius. W marcu tego roku osiemnastoosobowa grupa (13 uczniów oraz 5 nauczycieli) złożyła wizytę w kolejnej szkole partnerskiej. Był to już piąty etap realizacji projektu. Tym razem młodzież oraz nauczyciele gościli w szkole Berufliche Oberschule Schwandorf w Niemczech.\nKonkurs COMENIUS SMARTHOME\nRealizacja projektu Comenius powoli wchodzi w decydującą fazę. Zbliżamy się do następnego etapu - wyjazdu młodzieży i nauczycieli do kolejnej szkoły partnerskiej. Tym razem będzie to szkoła w Schwandorfie, w Niemczech. Aby wyłonić następną grupę gimnazjalistów, która skorzysta z wyjazdu i będzie reprezentować naszą szkołę w pracach projektowych, a jednocześnie aby dać szansę wszystkim uczniom, został przeprowadzony specjalny konkurs, w którym nagrodą jest wyjazd do przepięknej Bawarii. Test konkursowy składał się z kilku części: wiedzy o projekcie i zadaniach zrealizowanych w nim do tej pory, znajomości krajów i szkół partnerskich oraz umiejętności radzenia sobie w prostych sytuacjach komunikacyjnych w języku angielskim. Do konkursu przystąpiło 19 chętnych uczniów. Po skrupulatnym sprawdzeniu wszystkich prac wyłoniliśmy czołową trójkę. Pierwsze miejsce zajęła uczennica klasy I gimnazjum Marta Płomińska, drugie miejsce przypadło Wiktorii Moś – uczennicy z klasy III gimnazjum a trzecie miejsce zdobyła Agnieszka Urbaniak z klasy I. Gratulujemy najlepszym i jednocześnie zachęcamy do śledzenia informacji o projekcie na stronie internetowej szkoły oraz na stronie naszego projektu: www.comeniussmarthome.netau.net\nTak było w Finlandii. Kolejna odsłona projektu Comenius „Smarthome-be online for our common European home”\nW dniach od 27 września do 3 października 2014 r., w ramach projektu Comenius, dwóch nauczycieli i troje uczniów z naszej szkoły wyjechało do miejscowości Lieksa, w Finladnii. W grupie znaleźli się: Klaudia Kaczmarek, Zuzanna Waloszczyk oraz Kacper Gąsiorek. Opiekunami wyjazdu do krainy reniferów byli pan Paweł Wróblewski i pan Piotr Szkudlarek.\nNaszym gospodarzem była szkoła Lieksan Keskuskoulu. To tutaj spotkali się wszyscy partnerzy projektu, nauczyciele i uczniowie z Finlandii, Turcji, Niemiec, Włoch, Hiszpanii oraz Polski. Podczas pobytu pracowaliśmy nad głównym zadaniem projektu – nowoczesnymi technologiami wykorzystywanymi w naszym życiu i domach, poznawaliśmy kulturę i tradycje naszych fińskich gospodarzy oraz innych krajów. Sami także dzieliliśmy się polską kulturą wśród naszych partnerów. Była to także świetna okazja do nauki języka angielskiego i fińskiego.


802 • Strona 41 z 58 • 1 ... 38, 39, 40, 41, 42, 43, 44 ... 58\nprzez exodus! 15 gru 2014, 19:20\njoaszy, no pewnie nie wolno się poddawać, odganiaj złe myśli i będzie wszystko OK! pzdr.\nprzez my_name 15 gru 2014, 22:51\njoaszy napisał(a): Też ma ktoś tak, że Chlor nie pomaga w zasypianiu, tylko rano trudno się obudzić? Mam tak przy 15mg. Biorę juz na 3h przed snem w nadziei, że pomoże mi zasnąć, ale nic to nie daje... Nie czuję żadne senności. Leżę godzinami i czekam na sen. Za to rano nie jestem w stanie się wybudzić.\nBiorę to od tygodnia i mam podobnie. Dostałam 15 mg (ewentualnie 30 mg jak tyle nie pomoże) na lepsze spanie. Za pierwszym razem mnie uśpił i na następny dzień byłam przymulona. Potem spróbowałam pół tabletki i nic nie poczułam. Wróciłam więc do całej, a wczoraj nawet dwie tabletki łyknęłam, ale już mnie nie usypia. Za to rano miałam problem, żeby się zwlec z łóżka, chociaż już od dawna nie spałam, tylko jakaś zdechła byłam. Zastanawiam się, czy to nie kwestia zmiany antydepa, który od razu zaczęłam brać w sporej dawce - może się za bardzo ożywiłam przez to:) I nie wiem co teraz. Może by spróbować brać to o jeszcze wcześniejszej porze?\nmy_name, to moze zamienic na inny?\nprzez my_name 19 gru 2014, 22:44\nChyba tak zrobię, bo nie podoba mi się ten lek. Nawet nie śpię po nim dobrze i mam jakieś dziwne jazdy jak się budzę w ciągu nocy. Muszę tylko przetrwać do następnej wizyty u lekarza\nprzez slow_down 20 gru 2014, 21:30\nMnie ten lek bardzo leży. 25mg i śpi się fajnie, a do tego pomaga na rzyganie z nerwów\nprzez agusiaww 21 gru 2014, 21:23\nslow_down, dobrze wiedziec\nprzez my_name 25 gru 2014, 02:35\nJuż lepiej jest, mogę to łykać. Te początkowe atrakcje były pewnie związanie z połączeniem chlorprotiksenu z wenlą, która początkowo bardzo mnie pobudziła. Z perspektywy czasu to całkiem fajna przygoda była - np. budziłam się i wydawało mi się, że coś lata po pokoju albo ktoś po nim łazi chociaż nikogo nie było:)\nprzez exodus! 30 gru 2014, 10:47\ntrochę ochów i achów , lek jest rewelacyjny, bardzo dobrze mi służy (2-2-2)90mg jestem spokojny, bardzo dobrze śpię, poprawił moje życie sexualne a łykam też paro (a wiadomo ), wyciąga z błędu alkoholowego (w sumie po to łykam), niezrównany uspokajacz - odstawiłem nikotynę, aż tak silnie się czuje\nprzez joaszka 30 gru 2014, 14:10\nŚwietnie to słyszeć, exodus!\nprzez agusiaww 30 gru 2014, 22:29\nexodus!, mi on dziala super na sen, zasypiam naturalnie i spie dobrze...rano sie budze wypoczeta.\nprzez exodus! 31 gru 2014, 10:34\nsen twardy, nieprzerwany, wiele zależy od tego jak śpimy polecam wszystkim, świetny lek!\nprzez slow_down 31 gru 2014, 12:51\nTeż dobrze na nim śpię. Nie wybudzam się w ogóle. Biorę 25mg. Ale już 50mg działa na mnie depresyjnie na drugi dzień.\nprzez exodus! 31 gru 2014, 14:31\nslow_down napisał(a): Ale już 50mg działa na mnie depresyjnie na drugi dzień.\nmnie to spory czas muliło przy (90mg od początku później krótko 105mg ale to było za dużo) a byłem praktycznie nie dożycia, z pełną świadomością potwierdzam bo nie zaburza, lek zadziałał na mnie prawidłowo, z czego jestem zadowolony, taki mały pozytywny aspekt z moim życiu, ale takie małe też są bardzo ważne. pozdrawiam\nprzez Petek 31 gru 2014, 21:55\nTak chlor to bardzo dobry lek nie powiem ale na mój organizm działa destrukcyjnie.\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Google [Bot], tizziano i 30 gości