GW: Syn Jacka Kurskiego miał krzywdzić i wykorzystywać 9-latkę. Były prezes TVP wydał pilne oświadczenie\nJacek Kurski publikuje pilne oświadczenie, poszło o oskarżenie jego syna o molestowanie 9-latki. Sprawa jest bardzo kontrowersyjna. Jak zachował się b. prezes TVP?\nJacek Kurski wydał pilne oświadczenie po publikacji Gazety Wyborczej. B. prezes TVP nie pozostawia złudzeń co do oskarżeń jego syna o pedofilię. Przypomnijmy, GW opublikowała dzisiaj obszerny reportaż, w którym opisuje czyny, jakich miał dopuścić się syn Jacka Kurskiego. Zdaniem dziennikarzy miał skrzywdzić 9-letnią wówczas Magdę Nowakowską z Trójmiasta.\nJacek Kurski odpowiada na oskarżenia wobec syna\nDorosła dziś Magda Nowakowska przerywa milczenie. Twierdzi w rozmowie z GW, że od 9. do 12. roku życia była molestowana przez Zdzisława Kurskiego, syna Jacka Kurskiego. W dramatycznym wywiadzie wskazuje, że "przestała wierzyć w wymiar sprawiedliwości", ponieważ sprawa o pedofilię została już dwukrotnie umorzona przez gdańską prokuraturę. Dziennikarze z Czerskiej wskazują, że ojciec oskarżającej o molestwoanie miał otrzymywać od Kurskiego naciski na wycofanie sprawy.\nOjciec kobiety wskazuje, że pierwszy kontakt ze strony Jacka Kurskiego miał miejsce jeszcze w 2015 roku, gdy zawiadomienie wpłynęło do prokuratury po raz pierwszy. Zdaniem mężczyzny Kurski apelował, by ten wpłynął na córkę, by wycofała zeznania. Jak wskazuje GW, Magdalenia miała wówczas 15 lat, a Zdzisław Kurski - 24. W artykule czytamy m.in."zaczął mnie krzywdzić, gdy skończyłam dziewięć. Przestał, gdy dostałam pierwszy okres. Może się bał, że zajdę w ciążę?".\nŚledztwo w tej sprawie było od 2015 roku prowadzone w Kwidzynie, w 2016 roku przejęła je gdańska placówka organów ścigania. Trójmiejscy śledzy ze względu na "niespójność zeznań" umorzyli sprawę po niespełna roku. Podczas biegu sprawy zarówno Zdzisław, jak i Jacek Kurscy zaprzeczyli całkowicie, że molestowanie miało miejsce. W 2017 roku pełnomocnik rodziny złożył zażalenie na decyzję o umorzeniu śledztwa. Sprawa wraca do Kwidzyna, gdzie w 2018 roku ponownie rozpoczyna się postępowanie. Znów zostaje przejęte przez prokuraturę w Gdańsku. Ponownie zostaje umorzone w 2019 roku. Prokuratorzy powołali się na art. 17 par.1 pkt 1 kodeksu postępowania karnego - "Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia" - relacjonuje GW.\nMagdalena targa się na swoje życie, próba samobójcza jest nieudana. W tle rozgrywają się układanki. Jacek Kurski, zdaniem reporterów Wyborczej, miał nciskać na ojca Magdaleny, by ta wycofała wyznania. W grę miała rzekomo wchodzić nawet propozycja fotela w Lotosie w zamian za miczenie. Reporterzy wskazują, że opisywane rodziny przez długi czas przyjaźniły się. - Tata i mama bardzo długo się obwiniali za przyjaźń z Kurskimi, ale to nie jest ich wina, co się stało. Chciałabym, abyście to wyraźnie zaznaczyli - czytamy w GW.\nWyborcza wskazuje, że w 2015 roku miało dojść do wymiany maili między Moniką Kurską a matką Magdaleny. Kobieta napisała do przyjaciółki, że córka opowiedziała jej o wszystkim. Kurska poleciła, by jak najszybciej zgłosili sprawę stosownym służbom. Mimo takiej postawy Monika Kurska, podobnie jak jej były mąż, w zeznaniach powiedzieli, że nie wierzą w winę syna.\nMagdalena zeznawała w obecności psychologów sądowych. Ci stwierdzili, że jej zeznania są spójne i wiarygodne. Syn Kurskiego zaprzecza, by miało dochodzić do molestowania. Sprawa zostaje umorzona, rodzina składa zażalenie - skuteczne. Ponowne śledztwo jednak zostaje umorzone. Mimo pozytywnych opinii psychologów co do wiarygodności Magdaleny, prokurator nie jest w stanie stwierdzić, czy do molestowania doszło. W uzasadnieniu do wyroku czytamy: „Nie zdołano ustalić, na czym polegało »masowanie« i czy wiązało się z dotykaniem stref erogennych – na co wskazała pokrzywdzona – czy jedynie chwyceniem za tułów lub ramiona pozostającym poza intymnością. (…) W realiach niniejszej sprawy (…) jedynym dowodem są zeznania pokrzywdzonej oparte na powracającej pamięci zdarzeń lub ich fragmentów z dzieciństwa" - przytacza fragmenty GW.\nJacek Kurski publikuje oświadczenie\nJacek Kurski postanowił przerwać milczenie i wydał na swoim Twitterze oświadczenie, w którym stanowczo odcina się od całej sprawy, a artykuł GW nazywa atakiem. W oświadczeniu dementuje wszystkie doniesienia. Ponadto prezes TVP wskazuje, że GW dokonuje ataku osobistego. Jacek Kurski wskazuje, że sprawa może mieć związek rodzinny, gdyż wicenaczelnym GW jest Jarosław Kurski - brat Jacka. Prezes TVP mówi wprost, że jego brat odreagowuje kłamliwym atakiem na rodzinę swoje porażki jako opozycjonisty.\nPoniżej publikujemy pełne oświadczenie Jacka Kurskiego:


Wakacje w Polsce. Top atrakcje turystyczne :: Urloplany.pl\nJesteś tutaj: Przewodnik » Polska\t» Atrakcje turystyczne Polski\nWakacje w Polsce. Top atrakcje turystyczne\nW naszym kraju wiele wspaniałych miejsc i atrakcji turystycznych, które nie są obowiązkowym punktem wycieczek objazdowych, ale zajęły pokaźny fragment Twojego serca, chętnie do nich wracasz i zatrzymałeś je we wspomnieniach. Napisz nam o nich w wątku na "MOJE TOP ATRAKCJE POLSKI". W ten sposób stworzymy alternatywny ranking. Zapraszamy...\nBagna Biebrzańskie to jedna z największych ostoi dzikiej przyrody w Europie i atrakcji turystycznych Polski. Bagna i torfowiska, leżące w dolinie rzeki Biebrzy na długości ponad 100 km, to prawdziwe królestwo ptaków, na obserwację których zjeżdżają ornitolodzy z całej Europy, szczególnie wiosną w okresie lęgowym. Żyje ich tam ok. 250 gatunków, w tym tak unikalne odmiany jak sowa błotna, czy cietrzew. Większą część tego terenu zajmuje Biebrzański Park Narodowy - największy w Polsce (ponad 59 ha), objęty konwencją Ramsar, chroniącą lęgowiska ptaków i wodno-błotne obszary. Najbardziej charakterystycznym ssakiem Biebrzańskiego Parku Narodowego jest łoś, który tylko tutaj przetrwał II wojnę światową. Natomiast w starych fortach i schronach zimują stada nietoperzy.\nBiałowieża to niewielka wieś (ok. 2 tys. mieszkańców), leżąca przy samej granicy z Białorusią, 85 km do Białegostoku. Ale jaka to wieś! Swą popularność zawdzięcza Puszczy Białowieskiej oraz Białowieskiemu Parkowi Narodowemu, który - wraz z częścią puszczy leżącej na terenie Białorusi - wpisany jest na listę światowego dziedzitwa UNESCO. Puszcza zajmuje 105 km kw., z czego 4 km kw. objęte są ścisłą ochroną. Główną atrakcją turystyczną Białowieźy jest Rezerwat Pokazowy Żubrów, utworzony w 1929 roku. Oprócz żubrów spotkać tam można koniki polskie, wilki, żubronie - krzyżówka żubra z bydłem domowym, łosie, jelenie, sarny, dziki. Muzeum Przyrodniczo-Leśne Białowieskiego Parku Narodowego jest jednym z najnowocześniejszych muzeów przyrodniczych w Polsce. Atrakcje Białowieży to też cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy.\nW Bieszczadzkim Parku Narodowym, leżącym w najwyższych partiach gór, spotkać można około 200 unikalnych gatunków zwierząt, w tym duże ssaki, takie jak żubr, niedźwiedź brunatny, dzik, ryś, wilk, jeleń i żbik. Żyją tu również rzadkie ptaki: sowa uralska, orzeł przedni, płochacz pokrzywnica oraz świergotek.To niewątpliwa atrakcja turystyczna Polski.\nBieszczady rozciągają się nie tylko na terenach Polski, ale i Słowacji oraz Ukrainy. Najwyższym szczytem jest Pikuj (1405 m n.p.m., na Ukrainie), a w Polsce – Tarnica (1346 m n.p.m.).\nAtrakcje turystyczne Bieszczadów to m.in.: Jezioro Solińskie, bieszczadzkie cerkwie, kolejka wąskotorowa "Bieszczadzka Ciuchcia", Komańcza, skansen w Sanoku i Szlak Ikon w Dolinie Sanu i Osławy.\nGłównym węzłem komunikacyjnym Bieszczadów jest Sanok, kolejowym - oddalony od niego o 6 km Zagórz. Z Sanoka dojechać można autobusem do wielu większych polskich miast, jak również do miejscowości leżących na terenie Bieszczadów, które są punktami wypadowymi do wędrówek po regionie np. do Ustrzyk Górnych i Dolnych. Wokół Bieszczadów biegną dwie obwodnice - pierwsza tzw. duża pętla bieszczadzka otacza Jezioro Solińskie i prowadzi do Leska, druga - mała pętla bieszczadzka prowadzi od Ustrzyk do Leska.\nWzniesiony w XIX wieku zespół trzech tężni solankowych w uzdrowisku Ciechocinek (województwo kujawsko-pomorskie) jest największą tego typu drewnianą budowlą w Europie i wielką atrakcją turystyczną Polski Zaprojektował je Jakub Graff, profesor Akademii Górniczej w Kielcach. Dwie pierwsze tężnie (333 i 719 m długości) powstały w latach 1824-1828. Trzecią, o długości 648 m, dobudowano w roku 1959. Tężnie stoją w Parku Zdrojowym, gdzie w zabytkowym budynku z XIX wieku mieści się pijalnia wód mineralnych. Ściekająca po tarninie solanka paruje i powoduje specyficzny mikroklimat, który leczy głównie choroby układu oddechowego\nSanktuarium Jasna Góra, Częstochowa\nKlasztor na Jasnej Górze w Częstochowie, w województwie śląskim, jest jednym z ważniejszym miejsc kultu religinego w Europie i głównym miejscem pielgrzymkowym w Polsce. Znajduje się w nim uważany za cudowny obraz Matki Boskiej Częstochowskiej - Czarnej Madonny, który namalowany, a właściwie napisany, bo jest to ikona - został prawdopodobnie w Jerozolimie. Autorem miał być Łukasz Ewangelista. Dla Polaków ikona stała się bardzo ważna m.in. w 1655 roku, kiedy to Jasna Góra oparła się Szwedom podczas Potopu Szwedzkiego. Klasztor atakowany był też przez Rosjan i Niemców, przetrwał jednak jako ostoja polskości. Sam klasztor, wpisany na listę zabytków w 1972 roku, pochodzi z XV wieku.\nSama Częstochowa wielu atrakcji turystycznych nie ma (warto zwiedzić unikalne na skalę Europy Muzeum Zapałek w starej fabrycie) leży jednak tuż przy Jurze Krakowsko-Częstochowskiej z atrakcjami w postaci Szlaku Orlich Gniazd, zamków w Ogrodzieńcu, Ojcowie i Piaskowej Skale.\nGniezno to pierwsza stolica Polski, miejsce chrztu Polski i koronacji pięciu królów. Tutaj znajduje się Muzeum Początków Państwa Polskiego, w którym zgromadzono liczne zbiory związane z początkami naszej państwowości. Najcenniejszymi zabytkami są: Katedra Gnieźnieńska Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (X-XVIII w.) z fragmentami przedromańskiej świątyni oraz słynne brązowe Drzwi Gnieźnieńskie (ok. 1170 r.), na których przedstawiono 18 scen z życia św. Wojciecha. Wewnątrz Katedry znajduje się trumna — relikwiarz Św. Wojciecha (1662 r.) z nagrobkiem (1478-86 r.). Obok jest skarbiec i bogata biblioteka ze zbiorami rękopisów iluminowanych. W dzwonnicy warto obejrzeć Wielkiego Świętego Wojciecha - największy, ważący ponad 6 ton, dzwon i dużą atrakcję turystyczną.\nKanał Elbląski to najdłuższy kanał żeglowny w Polsce, składający się ze śluz i 5 pochylni. Największym fenomenem tej pruskiej XIX-wiecznej budowli jest fakt, że na niektórych odcinkach statek "płynie" bez wody, będąc poruszany na specjalnych platformach ustawionych na szynach. Długość kanału wynosi 83,3 km, pełny rejs kanałem trwa około 11 godzin. Kanał Elbląski łączy Jezioro Drużno z Drwęcą oraz z jeziorem Jeziorak. Z jeziora Drużno, poprzez rzekę Elbląg z Zalewem Wiślanym a także przez kanał Jagielloński, Nogat i Wisłę z Morzem Bałtyckim. Kanał Elbląski to jedna z głównych atrakcji turystycznych Polski północnej.\nKalwaria Zebrzydowska, leżąca w województwie małopolskim, około 40 km od Krakowa, jest często odwiedzanym miejscem pielgrzymek. Tu znajduje się sanktuarium maryjne, bardzo bliskie sercu papieża Jana Pawła II, który urodził się w oddalonych zaledwie o 4 km Wadowicach. Po objęciu urzędu papieża odwiedził on Kalwarię Zebrzydowską dwukrotnie. Cały zespół architektoniczny - pochodząca z XVII wieku bazylika, jak i klasztor franciszkański oraz szlak pielgrzymkowy - w 1999 roku wpisane zostały na listę światowego dziedzictwa UNESCO - jako jedyna kalwaria na świecie. Dwa razy w roku kalwaria ściąga tłumy wiernych - w Wielkim Tygodniu, kiedy to odbywa się Misterium Pańskie oraz 15 sierpnia w dzień Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. W kalwarii chodzi się dwoma szlakami, oba liczą po kilka kilometrów i nie należą do najłatwiejszych.\nNazywają go mekką artystów, którzy ściągają tu tłumnie na liczne plenery. Kazimierz Dolny jest jednym z najbardziej urokliwych polskich miasteczek i atrakcją turystyczną woj. lubelskiego. Są tu ruiny zamku, wzgórze Trzech Krzyży, Rynek z zabytkową drewnianą studnią i XVI-wiecznym kościołem farnym (są tam jedne z najstarszych w Polsce organów w modrzewiowej oprawie), kręte uliczki i malownicze zaułki. O Kazimierzu mówi się, że jest perełką polskiego renesansu z powodu dużej liczby zabytków. Co roku w Kazimierzu Dolnym odbywa się kilka imprez kulturalnych - najważniejsze to: Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych (czerwiec) oraz Festiwal Filmowy i Artystyczny "Lato filmów" (sierpień).\nTereny, otaczające Kazimierz Dolny, w 1979 roku zostały przekształcone w park krajobrazowy ze względu m.in. na niespotkaną w innych zakątkach Europy liczbę wąwozów lessowych.\nNiegdyś stolica Polski, dziś drugie co do wielkości miasto kraju, uważane za jedno z najpiękniejszych w Europie. Swoją wyjątkowość Kraków zawdzięcza wspaniałej architekturze, niesamowitej atmosferze, ponad tysiącletniej historii i ogromnej liczbie zabytków. Do największych atrakcji Krakowa należą Wawel - dawna siedziba królów z Zamkiem Królewskim i katedrą, Stare Miasto z największym w Europie rynkiem i XIV- wiecznymi Sukiennicami - symbolem Krakowa. Koniecznie trzeba też zwiedzić Kazimierz, modną ostatnio dzielnicę Krakowa i poczuć żydowsko-artystyczną atmosferę tego miejsca.\nMalbork, miasto leżące na Żuławach Wiślanych, to dawna siedziba Wielkich Mistrzów Zakonu Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, którzy przenieśli tu swoją siedzibę z Wenecji. Do dziś pozostał po nich ogromny gotycki zamek z czerwonej cegły, zbudowany w latach 1274-1475, który był jedną z największych twierdz Europy, a dziś należy do największych atrakcji woj. pomorskiego. Malbork w latach 1309-1457 był też stolicą Państwa Krzyżackiego. Zamek niszczony, odbudowywany i przebudowywany w trakcie kilku stuleci zachował się do dziś i jest ogromną atrakcją tej części Europy. W grudniu 1997 roku Zamek w Malborku został wpisany na lLstę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Co roku odwiedzają go turyści z całego świata. Wyprawa do malborskiej warowni to wspaniała lekcja historii.\nPonad 1000 jezior, dziewicza przyroda, setki zabytków, w pobliżu Pola Grunwaldzkie, na których w 1410 roku rozegrała się Bitwa pod Grunwaldem. Znajdziemy tu pogańskie kurhany z VI w. p.n.e., a w wioskach oddalonych od głównych miejscowości turystycznych napotkamy domy jak ze skansenu oraz cmentarze - leśne, wiejskie, rodzinne i wojenne - bardzo często opuszczone lub zaniedbane, ostatni ślad po byłych mieszkańcach tej ziemi. Tędy przebiega Kanał Elbląski - osobliwość na skalę europejską, tu mieści się ostatnia kwatera Hitlera "Wilczy Szaniec", Twierdza Boyen w Giżycku i zamki krzyżackie w Barcianach, Giżycku, Kętrzynie, Nidzicy, Rynie, Węgorzewie, Działdowie.\nAle Mazury same w sobie to atrakcja turystyczna. Rozsławiły je przede wszystkiem jeziora, które otaczane są szczególnym kultem przez fanów sportów wodnych. Są tu Śniardwy, największe (113,8 km kw.) w kraju jezioro. Graniczy z nim zamknięte dla ludzi, tajemnicze Łuknajno z rezerwatem łabędzia niemego wpisane na listę rezerwatów biosfery UNESCO. Są i głębokie Mamry.\nOstrów Tumski, wraz z Gnieznem, były głównymi ośrodkami władzy kościelnej i świeckiej w państwie Polan. Dziś oglądać tam można Bazylikę Archikatedralną św. Apostołów Piotra i Pawła - jedną z najstarszych świątyń w Polsce ze Złotą Kaplicą i miejscem pochówku króla Przemysła II oraz według legendy (nie zostało to potwierdzone) również Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Na Ostrowie Tumskim w pałacu arcybiskupim mieści się siedziba poznańskiej kurii metropolitalnej, a XV-wieczny kościół Najświętszej Marii Panny stoi w miejscu, gdzie w X wieku znajdowało się palatium Mieszka I i kaplica zbudowana dla księcia i jego żony Dobrawy - pierwsza świątynia chrześcijańska w Polsce.\nNiewielkie miasto w Małopolsce, ktore było świadkiem jednej z największych zbrodni w historii ludzkości. W latach 1940-45 w istniejącym tu niemieckim nazistowskim obozie koncentracyjnym i zagłady "Auschwitz-Birkenau", życie straciło ok. 1,5 miliona ludzi. Początkowo w obozie przebywali polscy więźniowie polityczni. Od 1942 r. obóz stał się głównie miejscem mordu na Żydach w ramach hitlerowskiego planu ich zagłady. Oświęcim jest dziś symbolem Holocaustu i jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Polsce. Zwiedzającym udostępnione są tereny i obiekty byłych obozów Auschwitz I i Auschwitz II-Birkenau. Na zapoznanie się z terenem byłych obozów należy przeznaczyć co najmniej 3 godz.\nNajwiększą atrakcją turystyczną leżącego na Pomorzu Słowińskiego Parku Narodowego są ruchome wydmy, osiągające wysokość ponad 40 metrów. Najwyższym wzniesieniem jest zalesiona Wydma Czołpińska, na której szczycie znajduje się latarnia morska. W parku można spotkać wiele gatunków rzadkich motyli, chrząszczy, skoczogonków, ważek i roztoczy. W jeziorze Łebsko żyje minóg morski. Żyją tu płazy - padalec, inne jaszczurki, ropuchy, żaby oraz gady - żmija zygzakowata. Z 260 gatunków ptaków aż 140 to gatunki wodne i błotne. Gniazdują tu m.in. orzeł bielik, orlik krzykliwy, orzeł przedni (jedno z ok. 35 stanowisk w Polsce), rybołów (ok. 40 stanowisk w Polsce), a w częściach silnie podtopionych swoje gniazda zakłada żuraw. W czasie wojny testowano tu wyrzutnie rakiet V1 i V2 - ich stanowiska można zwiedzać. Tereny słuźyły również za miejsce ćwiczeń Africa Korps. W 1977 roku UNESCO uznało park za Światowy Rezerwat Biosfery.\nTatry są najwyższym pasmem górskim w łańcuch Karpat. Na terenie Polski leży ich 22 procent, reszta należy do Słowacji. Najwyższym szczytem Tatr jest Gerlach (2655 m n.p.m.), leżący w całości po słowackiej stronie, po polskiej stronie najwyższe są Rysy (2499 m n.p.m.). W Tatrach leży około 200 różnej wielkości stawów, z których największe jest Morskie Oko. Tatry należą do najczęściej odwiedzanych miejsc w Polsce i są dużą atrakcją turystyczną kraju. Są tam liczne trasy spacerowe i wędrówkowe, nartostrady, liczne wyciągi narciarskie, trasy zjazdowe, bogata baza noclegowa. Na terenie Tatr znajduje się park narodowy oraz rezerwat biosfery UNESCO. Żyją tam m.in. niedźwiedzie brunatne, lisy, kozice, świataki, orły. Głównym miastem Tatr po polskiej stronie jest - zwane zimową stolicą Polski - Zakopane.\nToruń to miasto urodzin Mikołaja Kopernika oraz toruńskich pierników, wypiekanych tu według tradycyjnej receptury. Ale nie tylko. Toruń to przede wszystkim jedno z najstarszych polskich miast, jego budowę zapoczątkowali Krzyżacy w 1230 roku. W 1997 roku tutejsza Starówka wpisana została na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Od 2004 roku Toruń jest ogólnopolską siedzibą Ligi Polskich Miast UNESCO. Toruński Rynek i Ratusz Staromiejski zajęły 3. miejsce w plebiscycie National Geographic Polska na 30 najpiękniejszych miejsc na świecie. Zabytki Torunia znajdują się na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego. Oprócz licznych średniowiecznych zabytków warto zwrócić uwagę na krzywą wieżę w niczym nie ustępującą tej w Pizie\nGdańsk - kolebka "Solidarności", zabytkowe miasto z przepiękną Starówką oraz Bazyliką Mariacką - największym ceglanym kościołem na świecie, położone atrakcyjnie nad brzegiem Zatoki Gdańskiej. Sopot - wiekowy kurort i uzdrowisko, słynący z festiwali piosenki w Operze Leśnej i najdłuższego drewnianego mola w Europie. Gdynia - nowoczesne, dynamicznie rozwijające się miasto, w którym po wyzwoleniu spod zaborów powstał pierwszy polski port. Gdańsk, Gdynia i Sopot - miasta oddalone od siebie o zaledwie kilkanaście kilometrów tworzą Trójmiasto - jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych, kulturalnych i przemysłowych w Polsce.\nWarszawa to od XVI wieku niezmiennie stolica Polski i jedno z dynamiczniej rozwijających się miast w kraju. To miasto o burzliwej historii i pełen zabytków ośrodek kulturalny kraju. Zniszczenia, którym Warszawa poważnie uległa podczas II wojny światowej, nie są widoczne. W miejscu wielu zdewastowanych wojennymi działaniami obiektów, pojawiły się ich rekonstrukcje. Warto przespacerować się Traktem Królewskim, obejrzeć Zamek Królewski, zajrzeć w oczy królowi Zygmuntowi III Wazie, który przeniósł tu stolicę, zobaczyć Stare Miasto i Barbakan, zajrzeć do Wilanowa i Łazienek Królewskich. Na koniec popatrzeć na Pałac Kultury i Nauki - dar Józefa Stalina - który nadal góruje nad miastem.\nWadowice to przede wszystkim miejsce urodzin papieża Jana Pawła II. Tu w chrzcielnicy w bazylice Ofiarowania NMP, stojącej na wadowickim rynku ochrzczony został Karol Wojtyła - późniejszy Ojciec Święty. Przypomina o tym wmurowana w kościele tablica. Niedaleko rynku przy ul. Kościelnej 7 urodził się Karol Wojtyła (18 maja 1920 r.) i mieszkał do 1938 roku. Działa w nim Muzeum Papieskie, o czym przypomina stosowna tablica na murze. Po sąsiedzku obejrzeć można eksponaty Muzeum Miejskiego. Dom i muzeum zwiedzać można codziennie, oprócz poniedziałków. Przez Wadowice prowadzi Szlak Jana Pawła II. Informator o szlaku, opracowany przez Informację Turystyczną Wadowic wydało Wadowickie Centrum Kultury. Informator o Szlaku Jana Pawła II w formacie PDF pobrać możesz tutaj.\nWieliczka to niewielka miejscowość pod Krakowem i jedna z największych atrakcji turystycznych Polski. Jest tu czynna od ponad 700 lat kopalnia soli. Na podziemnej 3-kilometrowej trasie turystycznej obejrzeć można kilkanaście komór solnych, kaplice, Muzeum Żup Krakowskich, pomniki solne, jeziora, a nawet kościoły ukryte 65 m pod ziemią. Kopalnia składa się z ok. 2040 jaskiń i ok. 300 metrów korytarzy zgrupowanych na 9 poziomach, z których najwyższy jest 65 m pod powierzchnią ziemi, a najniższy - 135 metrów. 8 września 1978 Kopalnia Soli w Wieliczce wpisana została na pierwszą Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO wśród pierwszych 12 obiektów z całego świata. Na podstawie historii Wieliczki, sięgającej czasów średniowiecza, poznać można jak rozwijały się techniki górnicze, kształtowała się organizacji pracy i zarządzania, powstawały uregulowania prawne w przemyśle. W kopalni funkcjonuje też od niedawna pierwszy w Europie (a może i na świecie) podziemny szlak pielgrzymkowy.\nZnajdująca się w Wolsztynie przy ul. Fabrycznej parowozownia jest jedynym w Europie obiektem, gdzie parowozy obsługują nadal ruch planowy. Zgromadzono tu ok. 30 parowozów m.in. dumę Wolsztyna "Piękną Helenę", unikalną lokomotywę Ok1, Ok22 oraz zabytkowe wagony. Najcenniejszym eksponatem jest parowóz Pm36, z 1937 r. wyprodukowany w fabryce w Chrzanowie, który osiąga szybkość do 130 km/h. Parowozy jeżdżą codziennie między Poznaniem i Lesznem, czasami także puszczane są w ruch składy retro i pociągi okolicznościowe. Codziennie dla zwiedzających pod parą jest przynajmniej jeden parowóz. Parowozownia jest atrakcją turystyczną dostępna dla turystów przez cały rok. Co roku, na początku maja, organizowany jest jedyny taki pokaz - Parada Parowozów, podczas którego prezentują się parowozy z całej Europy.\nWrocław - stolica Dolnego Śląska - zbudowany został na kilku wysepkach, które łączy ponad setka mostów. Miasto leży u stóp Sudetów i uważane jest za jedno z piękniejszych w Polsce. Mimo zniszczeń wojennych (70 proc. miasta było w gruzach) zachowało się wiele zabytków w stanie oryginalnym lub zostało odrestaurowanych. Turystów przyciąga oryginalną architekturą i bogatą ofertą kulturalną. Wrocławska Starówka w niczym nie ustępuje Staremu Miastu w Krakowie. Warto dojść do Rynku - jednego z większych w Europie i trzeciego co do wielkości w Polsce, obejrzeć skupione na nim renesansowe kamienice, wejść do katedry p.w. Jana Chrzciciela, obejrzeć barkowy gmach Uniwersytetu Wrocławskiego. Warto zwiedzić też Ostrów Tumski - najstarszą zabytkową część miasta.\nZamość nazywany jest często "perłą renesansu" lub "Padwą Europy" za sprawą unikalnego zespołu architektoniczno-budowlanego Starego Miasta. Doceniło to UNESCO, wpisując zamojskie Stare Miasto w 1992 roku na prestiżową Listę Dziedzictwa Kultury. Zamość miał szczęście - jako jedno z nielicznych polskich miast uniknął zniszczeń wojennych. Najbardziej popularne atrakcje turystyczne miasta to: mury obronne - dzieło wielkiego hetmana Jana Zamojskiego (XVI w.), który nadał miastu jego obecny kształt. Warto obejrzeć: Pałac Zamojskich, Akademię Zamojską oraz wspaniałe kamienice na Wielkim Rynku.\nZamość jest też dobrą bazą wypadową do pobliskiego Roztocza. Kilkanaście kilometrów od miasta rozciąga się Roztoczański Park Narodowy i pięć parków krajobrazowych.\nWodny Świat Aqua Park Basen Sportowo-Rehabilitacyjny ul. Moniuszki 2A 57 - 350 Kudowa-Zdrój e-mail: basen@kudowa.pl\nHuta Julia w Piechowicach obok Szklarskiej Poręby Żymierskiego 73\nDW jolanta Zwardoń 120a\ntel. 33-8646042 6956303\nBezpiecznie na Wszystkich Świętych qba_991 Najlepsza pizza w Chełmie monikamonisia97 poradź innym.. ostatnie rady..


Niesamowite! Premier został bohaterem komiksu Marvela Niesamowite! Premier został bohaterem komiksu Marvela Redakcja Radia ZET\n02.08.2016 11:35 fot. Marvel\nJustin Trudeau, premier Kanady, nie jest typowym politykiem – szczególnie jak na nasze warunki. Opowiada się za legalizacją marihuany, popiera małżeństwa homoseksualne i nazywa się feministą. Do tego właśnie został bohaterem komiksów Marvela. Obecny premier Kanady jeździ na snowboardzie, od 1990 roku jest instruktorem tego sportu. Pracował także jako aktor i dziennikarz. Do tego jest zabójczo przystojny, a miłośnicy jego liberalnej polityki nazywają go nawet „superbohaterem". Nic więc dziwnego, że właśnie został bohaterem komiksu Marvela.\nPrzypomnijmy, że Marvel Comics jest największym amerykańskim wydawnictwem komiksowym. To stąd pochodzą najbardziej znane komiksy z historiami najpopularniejszych superbohaterów (Kapitan Ameryka, Spider-Man, Iron Man, Hulk i Daredevil) i drużyn na czele z Avengers i Fantastyczną Czwórką. Radio ZET/SI


[quote="marek mastalerz"][quote="Djkamil"]Cześć. Rozważam zakup nowego glajta. Szukam czegoś do latania w terma i okazjonalnego polatania z silnikiem. Co możecie polecić? Wylatałem 30h na Tequila 3. Więc myślę tylko na A albo dolnym B.[/quote] Hej Na Twoim miejscu pomyślałbym nad skrzydłem do latania swobodnego z taśmami wyposażonymi w trymery. Jest kilka takich skrzydeł. Jeśli latanie z silnikiem ma być okazjonalne, a głównie będziesz latał swobodnie w termice, to jest to optymalne rozwiązanie. pozdrawiam[/quote]


Logi Bolt – bezpieczny protokół bezprzewodowej komunikacji myszy i klawiatur - ITbiznes\n1 września 2021 2 października 2021 Paweł Pilarczyk\t364 Views Brak komentarzy\tBluetooth, Bluetooth Low Energy, klawiatura, Logi Bolt, Logitech, Logitech MX Anywhere 3, Logitech MX Keys, Logitech MX Master 3, Logitech Unifying, myszy\nLogitech to znany producent akcesoriów komputerowych, w szczególności myszy, klawiatur, kamer internetowych i głośników. Firma specjalizowała się głównie w sprzęcie konsumenckim oraz przeznaczonym dla graczy. Ale dziś wprowadza do swojej oferty nową serię myszy i klawiatur, przeznaczonych do wymagających środowisk biznesowych. Kluczową nowością jest protokół komunikacji bezprzewodowej Logi Bolt – oparty na Bluetooth Low Energy, ale o wzmocnionej odporności na zakłócenia radiowe oraz silniejszym szyfrowaniu danych, które zwiększa bezpieczeństwo i poufność informacji.\nDotychczas oferowane bezprzewodowe myszy i klawiatury Logitech komunikują się z komputerami albo w technologii Bluetooth, albo poprzez autorski protokół wymagający specjalnych odbiorników Logitech Unifying. Znacznie ułatwia on konfigurację urządzenia po zakupie – wystarczy podłączyć malutki odbiornik do gniazda USB i od razu można korzystać z myszy lub klawiatury. Nie trzeba uruchamiać procedury parowania ani nic konfigurować. Dodatkowo do jednego odbiornika można podłączyć nawet kilka urządzeń Logitech jednocześnie.\nLogi Bolt to taki “ulepszony” Bluetooth Low Energy\nNowy protokół Logi Bolt jest rozwinięciem tego rozwiązania, ale wykorzystującym zmodyfikowaną technologię Bluetooth 5.0 Low Energy. Jak zapewniają inżynierowie Logitecha, poprawiono stabilność połączenia i zwiększono odporność na zakłócenia radiowe. Dzięki temu w środowiskach biznesowych, gdzie bezprzewodowo komunikuje się ze sobą bardzo dużo urządzeń (najczęściej na częstotliwości 2,4 GHz), urządzenia korzystające z protokołu Logi Bolt powinny zapewniać stabilną łączność z odbiornikiem i zapewnić minimalne opóźnienia przy transmisji sygnału, co jest szczególnie istotne w przypadku myszy. Bezprzewodowe modele mają tendencję do tzw. „lagowania” (wskaźnik myszy reaguje na ruch ręki z opóźnieniem). Często także wskaźnika “skacze” po ekranie, co jest nie tylko uciążliwe podczas pracy, ale również wyjątkowo irytujące. Dzięki Logi Bolt reakcja na ruchy myszą ma być natychmiastowa, a wskaźnik ma się przemieszczać tak samo płynnie, jak w przypadku połączeń kablowych.\nOdbiornik Logi Bolt po umieszczeniu w gnieździe USB wystaje tylko bardzo nieznacznie\nLogi Bolt zapewnia też najwyższy standard bezpieczeństwa transmisji danych Bluetooth 1, poziom 4 (zwany „Secure Connections Only”), zgodny z federalnymi normami przetwarzania informacji (FIPS – Federal Information Processing Standards). Szyfrowanie ECDH P-256 (Elliptic Curve Diffie-Hellman) oraz AES-CCM zapewniają, że nikt nieupoważniony nie przechwyci sygnału i nie podsłucha przesyłanych informacji (na przykład haseł wpisywanych na klawiaturze).\nW przypadku smartfonów z Androidem podłączyć można do nich tylko nowe klawiatury – myszy niestety nie zadziałają.\nNowy protokół, nowe urządzenia\nMysz Logitech MX Master 3 for Business wyglądem nie różni się od “standardowej” wersji\nKlawiatura Logitech MX Keys for Business oraz mysz Logitech MX Master 3 for Business\nHP kupiło HyperX i wchodzi na rynek akcesoriów dla graczy Apple iPad 8 z powodzeniem zastąpi… tanie laptopy! Jabra Evolve2 65 i 85 – optymalne słuchawki do wideorozmów\n← Previous Iwermektyna w Amazonie – recenzje sugerują, że to lek na COVID-19\nNext → Samsung pokazał 200-megapikselową matrycę dla smartfonów


Bolid [Juliusz Verne] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00428 011184 20695319 na godz. na dobę w sumie\nBolid - ebook/pdf\nISBN: 978-83-66268-64-7 Data wydania: 2020-12-12\nBolid należy do powieści niewydanych za życia Juliusza Verne'a. Po raz pierwszy ukazał się w roku 1909 pod tytułem Łowcy meteorów, przygotowany do druku przez syna pisarza Michela, który poprawiał i dość dowolnie przerabiał rękopisy ojca, nie chwaląc się bynajmniej tym swoistym 'współautorstwem'. Wykorzystując rękopis Bolidu, Michel rozbudował tekst, dodał nowe postaci i wątki, inne zaś okroił. Odnalezienie u potomków wydawcy Juliusza Verne'a maszynopisów z roku 1905 umożliwiło odtworzenie pierwotnej wersji powieści, którą oddajemy w ręce Czytelników.* Zaprzyjaźnione rodziny Forsythów i Hudelsonów należą do elity miasta Whaston w amerykańskim stanie Wirginia. Związki obu rodzin mają się wkrótce jeszcze zacieśnić dzięki małżeństwu Francisa Gordona, siostrzeńca i wychowanka pana Forsytha, oraz Jenny, córki doktora Hudelsona. Sprawy się komplikują, gdy Dean Forsyth i Sydney Hudelson, obaj będący astronomami amatorami, zaczynają toczyć spór o pierwszeństwo odkrycia obiegającego Ziemię bolidu. Kiedy okazuje się, że jądro meteoru składa się z czystego złota, ich konflikt przybiera na sile, opierając się nawet o miejscowego sędziego pokoju, który jednak odmawia jego rozstrzygnięcia. Obaj adwersarze cofają zgodę na ślub swoich podopiecznych, którego termin był już ustalony. Wkrótce świat obiega wiadomość, że sporny bolid zwalnia i gigantyczna bryła złota spadnie zapewne na powierzchnię Ziemi. Międzynarodowa Komisja złożona z przedstawicieli państw, ponad którymi przebiega orbita bolidu, ma zadecydować o podziale cennego kruszcu między zainteresowane strony, ale nie dochodzi do porozumienia. Tymczasem uczeni ogłaszają, że miejscem upadku bolidu będzie jedna z wysp grenlandzkich. Spór o podział złota traci rację bytu - ma się ono stać własnością Danii, której zamorskim terytorium zależnym jest Grenlandia. O jakichkolwiek prawach obu zwaśnionych odkrywców nikt poza nimi samymi już nawet nie wspomina. Na miejsce spodziewanego upadku meteoru ciągną statki wiozące ciekawskich, którzy pragną być świadkami spektakularnego wydarzenia. Są wśród nich pan Forsyth i doktor Hudelson, którym towarzyszy Francis Gordon, wciąż dążący do pogodzenia wuja i niedoszłego teścia. Nadzieję na to daje fakt, że obu rywali zaczyna łączyć wspólna niechęć do przedstawiciela duńskiego rządu, którego postrzegają jako złodzieja 'ich' bolidu. Kiedy wreszcie meteor istotnie spada na wyspę, nie sposób się do niego zbliżyć, tak jest rozżarzony. Podczas gdy wszyscy zastanawiają się, jak długo przyjdzie czekać na jego ostygnięcie, bolid, który wylądował na płaskowyżu za stromym klifem, zsuwa się do morza i eksploduje. Wobec anihilacji przedmiotu ich sporu dwaj rywale się godzą ku niekłamanej radości Francisa, który po powrocie do Whastonu może wreszcie poślubić Jenny. Nie mniej cieszą się ci, którzy nie bez słuszności przewidywali, że pojawienie się tak wielkiej ilości złota zachwiałoby rynkami finansowymi świata, przynosząc ostatecznie rodzajowi ludzkiemu więcej szkody niż pożytku.\nSeria wydawnicza 'Biblioteka Andrzeja' zawiera ponad 50 powieści Juliusza Verne'a i z każdym miesiącem się rozrasta. Publikowane są w niej tłumaczenia utworów dotąd niewydanych, bądź takich, których przekład pochodzący z XIX lub XX wieku był niekompletny. Powoli wprowadzane są także utwory należące do kanonu twórczości wielkiego Francuza. Wszystkie wydania są nowymi tłumaczeniami i zostały wzbogacone o komplet ilustracji pochodzących z XIX-wiecznych wydań francuskich i przypisy. Patronem serii jest Polskie Towarzystwo Juliusza Verne'a.\nJuliusz Verne BOLID Juliusz Verne BOLID Przełożył i przypisami opatrzył Janusz Pultyn Osiemdziesiąta trzecia publikacja elektroniczna Wydawnictwa JAMAKASZ Tytuł oryginału francuskiego: Le Bolide © Copyright for the Polish translation by Janusz Pultyn, 2021 18 ilustracji, w tym 6 kart tablicowych kolorowych, 1 mapa: Damian Christ © Copyright for the inside illustrations by Damian Christ, 2021 Redakcja: Marzena Kwietniewska-Talarczyk Korekta: Andrzej Zydorczak Konwersja do formatów cyfrowych: Mateusz Nizianty Patron serii „Biblioteka Andrzeja”: Polskie Towarzystwo Juliusza Verne’a © Wydawnictwo JAMAKASZ, Ruda Śląska 2021 Wydanie I ISBN 978-83-66268-64-7 Wstęp Trzymają Państwo w ręku edycję unikatową – prawdziwą wersję powieści znanej u nas pod tytułem „Łowcy meteorów”, czyli taką, jaka wyszła spod pióra Juliusza Verne’a. Polski czytelnik nie miał jeszcze nigdy szansy się z nią zapoznać. Francuski mógł to zrobić po raz pierwszy w 1986 roku, gdy oryginalny tekst, niezmieniony przez Michela Verne’a, syna pisarza, ukazał się nakładem La Société Jules Verne. Dwanaście lat później wydany został w Kanadzie. Znany jest tylko wąskiemu gronu najzagorzalszych miłośników Czarodzieja z Nan- tes. Naszą publikacją poszerzamy krąg odbiorców dzieła w takim kształ- cie, jaki nadał mu jego twórca. Powieść o meteorze ze złota, który dostał się na orbitę Ziemi i za- czął zaprzątać umysły jej mieszkańców, Juliusz Verne napisał w 1901 roku. Był już wówczas prawie zupełnie niewidomy. Nie przestał jed- nak pracować. Zapełniał kolejne kartki papieru przy pomocy specjalnej linijki, która pomagała mu trzymać się granic papieru. Po nierównym piśmie widać, jak się męczył. Ale się nie poddawał. Tworzył do końca swych dni. Tekst „Bolidu” (takiego tytułu tu używamy, by odróżnić wariant oryginalny od późniejszej przeróbki) został przepisany na maszynie i w takiej formie trafił, wraz z innymi utworami Verne’a, które nie wyszły za jego życia, w ręce jego syna Michela. Ten, w porozumieniu z wydawcą, postanowił „poprawić” i „ulepszyć” dzieło ojca. Przede wszystkim rozbudował je. Pierwopis liczył siedemnaście rozdzia- łów, a wersja zmieniona ma ich dwadzieścia jeden. Dodał też kluczową postać, jaką jest Zefiryn Xirdal, ekscentryczny wynalazca, który po- stanawia sprowadzić kosmiczną bryłę złota na Ziemię. Tym samym Michel Verne „unaukowił” powieść, która w zamyśle jego ojca wcale taką nie miała być. Chciał on napisać rzecz „radosną, ironiczną i fanta- zyjną”, „opowieść czysto wyimaginowaną”. Syn pisarza uznał jednak, że nazwisko „Verne” zobowiązuje, że jest ono marką, od której odbior- cy oczekują solidności, a nie frywolności. Skoro Juliusz Verne miał żyć i wydawać książki nawet po swojej śmierci, musiał pozostać dobrze znanym apologetą wiedzy, a nie ckliwym romantykiem. Gdy czytamy pierwotną wersję powieści, widzimy, że na plan pierw- szy wysuwają się dwa wątki – małżeństwo i pogoń za pieniędzmi. Choć Juliusz Verne był zafascynowany Ameryką, pod koniec życia ewidentnie zaczął się dystansować od panujących za wielką wodą sto- sunków społecznych. Rozluźnienie obyczajów, emancypacja kobiet, królowanie kapitału – wszystko to zostaje w „Bolidzie” co najmniej wykpione, jeśli nie skrytykowane. W autorze „Niezwykłych Podró- ży” odzywa się tu konserwatysta, jakim był przez całe życie, mimo ciekawości świata i całkiem postępowych idei, które propagował w swoich utworach. A może to nie zachowawczość wybrzmiewa w tej powieści, tylko tęsknota za niespełnionym? Wiemy dziś dużo o życiu uczuciowym pisarza, jego małżeństwie z rozsądku, romansach oraz sprawach finansowych. Złoto jako przekleństwo ludzkości jest więc też obiektem pożądania – tak jak nieskrępowana możliwość doboru partnerów w dążeniu do szczęścia. To, co Verne zdaje się w tej po- wieści piętnować, może być wyrazem jego skrytych dążeń. Michel Verne, zmieniając tekst ojca, pozbawił nas wglądu w jego zamysł, zaciemnił przesłanie, zniekształcił wymowę. Dziś oddajemy znowu głos Juliuszowi, zwracamy, co zostało skradzione i sfałszowa- ne, ale na szczęście nie przepadło bezpowrotnie. Cudem przetrwało w zapomnianym kufrze, który od potomków pisarza odkupiło mia- sto Nantes. Jakkolwiek nie jest to rzecz wielkiej wagi, warto ją po- znać taką, jaką ją stworzył autor. Wymaga tego bodaj elementarna uczciwość. Choć powieść o złotym bolidzie została przerobiona przez Michela Verne’a, ukazała się we Francji w 1908 roku pod imieniem jego ojca i w takiej wersji rozeszła się po świecie w postaci licznych przekła- dów. W Polsce po raz pierwszy ukazała się jeszcze w tym samym roku w odcinkach na łamach „Przyjaciela Dzieci”. Miała potem sie- dem wydań książkowych, ale na tekst oryginalny musieliśmy cze- kać aż do teraz. dr Krzysztof Czubaszek Prezes Polskiego Towarzystwa Juliusza Verne’a Przedmowa (z wyd. fr.) Naukowiec poluje na Bolid P rzypomnijmy najpierw – proszę o wybaczenie bardziej świa- domego czytelnika – losy wszystkich pośmiertnych dzieł Juliusza Verne’a: umierając w roku 1905, autor pozostawił w rękopisie pięć nieopublikowanych powieści: Sekret Wilhelma Storitza, Bolid, Piękny żółty Dunaj, Klondike i W Magellanii1. Dzieła te zostały na- tychmiast potem podyktowane maszynistce – jak się wydaje – i po napisaniu na maszynie przekazane wydawcy, Hetzelowi Jr. Opiera- jąc się na tym materiale o miernej jakości, syn pisarza Michel Verne poprawił i przekształcił te utwory, zanim je opublikował, czasami pod innymi tytułami i nie wspominając o swoim współautorstwie. Odnalezienie u potomków wydawcy starych maszynopisów z roku 1905 umożliwiło ustalenie zmian dokonanych w dziełach pośmiert- nych, potwierdzonych zbadaniem oryginalnych rękopisów. Piero Gon- dolo délla Riva, obecny i jedyny właściciel tych dawnych tekstów, od 19782 roku ujawnia losy utworów pośmiertnych i potępia rolę, jaką w przeprowadzanych zmianach odegrali Michel Verne i Juliusz Hetzel. Société Jules Verne, pragnąc umożliwić przeczytanie autentycz- nego tekstu autora, dokonało już transkrypcji i opublikowało w orygi- nalnej wersji Sekret Wilhelma Storitza. 1 Można się doliczyć dziesięciu dzieł pośmiertnych, jeśli do tych pięciu dodamy: dwie powieści, wydane po śmierci Juliusza Verne’a, ale wydawcy przekazane przed nią (Latarnia na końcu świata i Inwazja morza), jeden zbiór opowiadań (Dziś i jutro) oraz dwie powieści napisane właściwie przez Michela Verne’a (Agencja Thompson i spółka oraz Zadziwiające przygody wyprawy Barsaca; ta ostatnia zredagowana na podstawie 40 stron pozostawionych przez J. Verne’a pt. Podróże badawcze); oprócz tych wydanych drukiem utworów pośmiertnych są też nieopublikowane (p. Les ma- nuscrits inédits de Jules Verne, BSJV nr 75, s. 242-242). 2 P. Gondolo délla Riva, À propos du manuscrit de Storitz, BSJV nr 46, s. 160-163; patrz również: À propos des oeuvres posthumes de Jules Verne, Europe, Nov./Déc. 1978, s. 73-82. ~ 8 ~ Drugie pośmiertne dzieło, które się pojawia, powieść fantastyczna Bolid, pozwoliło Juliuszowi Verne’owi wyrazić ponownie pogardę dla złota, owego „nikczemnego metalu”, który nieustannie przeklinał od swej pierwszej powieści Pięć tygodni w balonie przez Hectora Servadaca1 aż do ostatnich: W Magellanii, Klondike i Bolid. W Boli- dzie przyznaje jednak, jaki ma stosunek do „tego metalu – czystego zła dla tych, którzy nic nie mają, cennego dla tych, którzy mają wszystko”. Po raz kolejny Michel Verne użył jedynie maszynopisów z 1905 roku, aby dzieło napisać na nowo. Dopuścił się przy tym pozostawienia wielu błędów. Jeden tylko przykład: w wersji Michela widzimy Franci- sa Gordona „jakby był on bogiem domu”, podczas gdy Juliusz Verne napisał prościej: „jakby był on synem domu” (rozdz. III). Przynajmniej raz nie ma potrzeby ustalania różnych dodatków Mi- chela, ponieważ dysponujemy zadziwiającym dokumentem, który u potomków wydawcy Hetzela odnalazł Piero Gondolo délla Riva: listą wszystkich zmian wprowadzonych w tym utworze przez Mi- chela Verne’a (Europe, Nov./Déc. 1978). Ten katalog nie obejmuje jednak wszystkich modyfikacji. Dwa tematy składające się na krę- gosłup powieści są częściowo pominięte: krytyka obyczajów ame- rykańskich i rozważania poświęcone instytucji małżeństwa. Bolid podejmuje ponownie pewne krytyczne uwagi wyrażone już w Humbugu2. Swoboda obyczajów amerykańskich, które dopuszczają, aby młode dziewczęta spacerowały same, postępowały tak, jak im się podoba, zarządzały swą fortuną wedle własnego uznania, w oczach autora sprawiała wrażenie bardzo zadziwiające. Tak zatem młoda Loo pójdzie sama – i z własnej inicjatywy – żeby spróbować doprowa- dzić do pojednania jej ojca z Deanem Forsythem (epizod ten Michel Verne usunął). Po zaledwie dwóch miesiącach małżeństwa Mrs. Stanfort postanawia je zerwać. Jej mąż krytykuje ją za tę swobodę w działaniu, czynnik sprawczy nietrwałości małżeństw: „Zawsze w życiu byłam niezależna (mówi Mrs. Stanfort), nigdy nie podlegałam żadnemu innemu prawu niż tylko moja wola… 1 Patrz Le choc de Gallia choque Hetzel, BSJV nr 75, s. 220-221. 2 Obyczaje amerykańskie – Le Humbug, BSJV nr 76, s. 258-277. ~ 9 ~ – Pani, zauważyłem to, a ponadto owo wykształcenie, jakie otrzy- muje wiele młodych Amerykanek… Nie ganię go ani nie pochwalam, niemniej… nie przygotowuje dobrze do obowiązków małżeńskich…” (rozdz. X). Małżeństwo po amerykańsku wywołuje u autora zdumienie zmie- szane z zazdrością, że tak łatwo można po nim uzyskać rozwód. Roz- stawanie się w sposób przyjazny wydaje mu się równie niezwykłe jak zawarcie ślubu konno: „rozwód równie oryginalny jak ślub”, napi- sał (rozdz. XIV). Tu również Michel Verne uznał za konieczne po- szukiwanie przyczyn rozstania, i przeciwstawia małżonkom dwóch astronomów, którzy oczywiście ich wykpiwają. Wreszcie, i przede wszystkim, Michel Verne nie dopuszcza, aby przypadek decydował o przebiegu wydarzeń i wymyśla postać nau- kowca, który swoją wolą wpływa na kierunek działań. Ma to na celu zachowanie wizerunku Juliusza Verne’a jako pisarza naukowego. Jed- nakże wprowadzenie Zephirina Xirdala obciąża cały utwór. Czemu miałoby służyć włączenie wątku powagi do utworu, który ma być rado- sny, ironiczny i fantastyczny, do „tej całkowicie wymyślonej historii”, jak stwierdza sam autor w tytule ostatniego, XVII rozdziału; wy- znanie to osłabia Michel Verne, który aż do końca dąży do zachowy- wania rozsądku. Prawdę mówiąc, syn pisarza ogromnie chętnie pozbywa się stylu „jules-verne” i – co odnalazł Volker Dehs w liście Michela do syna Hetzela – jest dumny z tego, że jego bohaterowie są doceniani przez ówczesnych krytyków, co wskazuje na całkowicie zrozumiałą próż- ność autora: „…nie tylko żadna krytyka nie zwątpiła w autentyczność tych po- śmiertnych dzieł, ale także napisano co najmniej jeden bardzo pochlebny artykuł na temat Polowania na meteor, którego autor, p. Mario Tu- riello, specjalista w badaniach nad utworami mojego ojca, pochwala właśnie tę część powieści, której śladu, choćby w postaci szkicu, nie ma w rękopisie autografu (osoba Zéphirina Xirdala i zakończenie)”1. 1 B.N., NAF 17 010, fo. 63. ~ 10 ~ Można po części zrozumieć pragnienie Michela Verne’a, aby po- dawać pewne wyjaśnienia naukowe, ponieważ dla zatrzymania okrąża- jącego Ziemię bolidu Juliusz Verne sugeruje jedynie możliwość użycia gigantycznego magnesu, bezsilnego wobec kuli ze złota. Jednakże autor dobrze się bawi, apelując o wspomaganie swoich kreacji: „Dlaczego nie zbudować działa równie potężnego co te, która kilka lat wcześniej wysłało kulę armatnią na Księżyc lub te, które później spróbowało przez olbrzymi odrzut zmodyfikować nachylenie osi ziem- skiej…?1 Tak, ale te dwa doświadczenia, jak wiadomo, były jedynie czystymi fantazjami, wytworem pióra pewnego francuskiego pisa- rza, o być może trochę zbyt bujnej wyobraźni!”(rozdz. XI). Nie trzeba dodawać, że Michel Verne pominął to duchowe „odnie- sienie do samego siebie”, według określenia Daniela Compère’a2. Od czasu błyskotliwej analizy Christiana Chelebourga3 znamy Juliusza Verne’a jako ofiarę „kompleksu Herminii”. Czy w Bolidzie powinniśmy się dopatrywać odwołań do dawnej nieszczęśliwej miłości autora? Czy Jenny to Herminie? Czyż nie zabroniono jej zawrzeć mał- żeństwa, podobnie jak rodzice nie pozwolili na małżeństwo Herminie? Czyż Francis Gordon nie jest prawnikiem, jak został nim Juliusz? Czyż to nie złoto, na skutek rodzaju potknięcia się ziemianina, nie zni- weczyło nadziei młodego poety? Napisany w 1901 roku, w tym samym czasie co Storitz, Bolid jest jego fantastycznym kontrapunktem. Nie ma satanistycznego bohatera, ale w obu utworach jest zapłakana dziewica, nieszczęśliwy narzeczony i miasto bojące się zagrożenia: Ragz ze strony Storitza, a Whaston upadku ognistej kuli. Ponadto w obu powieściach znajduje się takie samo zdanie: W Storitzu (s. 132): 1 Chodzi o powieści: Z Ziemi na Księżyc i Bez góry i dołu. 2 D. Compère, Reflets et projections de l’oeuvre vernienne, ma się ukazać w BSJV [ukazało się w nr. 82 (1987), s. 9-17; w nawiasach kwadratowych tłumacz umieścił swoje uwagi do tekstów przypisów redaktora francuskiego Oliviera Dumasa]. 3 Ch. Chelebourg, Le Blanc et le Noir – Amour et mort dans les Voyages extraordina- ires, BSJV nr 77, s. 22-30. ~ 11 ~ „Taki był teraz Ragz (…). Nie potrafiłbym porównać go lepiej niż do miasta w najechanym kraju, żyjącego w nieustannym strachu przed bombardowaniem, w którym wszyscy zastanawiają się, gdzie spadnie pierwszy kamień i czy jego dom nie zostanie zniszczony jako pierwszy!”. W Bolidzie (rozdz. VI): „Ogólne odczucia jego mieszkańców można opisać następują- co: żyli jakby w oblężonym mieście, którego bombardowanie mogło się rozpocząć w każdej chwili, i bali się, że jakaś bomba zmiażdży ich dom”. Podczas opracowywania tekstu w pełni szanujemy styl autora. Zostawiamy błędy w obliczeniach lub datach, które pisarz z pew- nością poprawiłby po lekturze wydruków próbnych. Zachowujemy fantazyjną niekiedy pisownię nazw własnych czy niektórych neo- logizmów, takich jak „meteorogiczny”. Poprawione zostały tylko błędy ortograficzne, a przecinki i duże litery były dodawane bądź usuwane. Podsumowując, usunięcie dwóch głównych dodatków Michela Verne’a: wymyślnego języka, „z almanachu Vermota”1 (jak to okre- śla Philippe Lanthony), niani Mitz i wynalazków Zéphirina Xirdala, przywraca całej powieści jej pierwotną lekkość. Humor staje się bar- dziej subtelny, bardziej „astronomiczny”; bardziej oczywista okazuje się satyra na małżeństwo, amerykańskie obyczaje i spekulację zło- tem. Sędzia Proth, filozof wolteriański, lepiej wykorzystuje swój czas na głoszenie mądrych rad i z większym szczęściem powraca do swo- jego ogrodu2, której to przyjemności Michel Verne niekiedy mu od- mawia – nie wiadomo dlaczego. Po raz kolejny pierwotne dzieło, wolne od modyfikacji Michela Verne’a, odzyskuje swe barwy, fantazję, urok, lekkość i płynność. Do- wodzi to, że starzejący się Juliusz Verne nie potrzebował przepisania 1 Almanach Vermota – francuski rocznik wydawany od roku 1886 przez Josepha Vermota, rodzaj kalendarza z poradami, żartami, kalamburami, ilustracjami na każ- dy dzień roku, ukazuje się nadal. 2 Nawiązanie do powiastki Woltera Kandyd, czyli optymizm, w której tytułowy boha- ter po wielu wędrówkach dochodzi do wniosku, że „trzeba uprawiać swój ogródek”. ~ 12 ~ go na nowo, czego Michel Verne i Jules Hetzel dopuszczali się na utworach pośmiertnych z krótkowzrocznych względów komercyjnych. Przywróćmy Verne’a Verne’owi, wypędźmy naukowca z Bolidu i prze- czytajmy to dzieło tak, jak autor chciał, żeby było czytane… Olivier Dumas (kwiecień 1986) Rozdział I W którym sędzia pokoju John Proth spełni jeden ze swych najprzyjemniejszych obowiązków, zanim powróci do swego ogrodu rakuje powodów, aby ukrywać przed czytelnikami, że miasto, B w którym mają miejsce zdarzenia tej historii, znajduje się w Sta- nach Zjednoczonych, w stanie Wirginia. Jeśli na to przystają, nazwie- my je Whaston i dodamy, że leży we wschodniej części tego stanu, na prawym brzeg Potomacu; odnosimy wszakże wrażenie, że nie ma po- trzeby określać bliżej tego położenia, podobnie jak daremne będzie szukania owego miasta na najlepszych nawet mapach Unii1. Tego roku, rankiem dwudziestego siódmego marca, chodzący po Exter Street mieszkańcy Whastonu mogli być zaskoczeni widokiem eleganckiego jeźdźca, który wolnym krokiem swojego konia posu- wał się w górę i w dół tej ulicy, aby w końcu zatrzymać się na placu Konstytucji, bardzo blisko centrum miasta. Jeździec ten nie mógł mieć więcej niż trzydzieści lat. Całą swą osobą wyrażał czysty typ Jankesa2, który nie jest pozbawiony orygi- nalnych cech wyróżniających. Miał wzrost wyższy niż średni, piękną i mocną budowę ciała, kasztanowe włosy, brązową brodę, twarz o re- gularnych rysach, bez wąsów. Obszerny ulster3 okrywał go do stóp i rozszerzał się na zadzie konia. Ze swoim pełnym żywości wierzchow- cem radził sobie ze zręcznością dorównującą stanowczości. Wszystko 1 Unia – podczas wojny secesyjnej i później określenie tych stanów północnych, które pozostały w składzie Stanów Zjednoczonych, należała do nich Wirginia Zachodnia. 2 Jankes – pierwotnie określenie mieszkańców Nowej Anglii, w północno-wschodniej części Ameryki Północnej, następnie obywateli Unii; po wojnie secesyjnej o rozsze- rzano stopniowo na wszystkich obywateli USA. 3 Ulster – w drugiej połowie XIX wieku szeroki płaszcz z pelerynką sięgającą do łokci, z grubego sukna. ~ 14 ~ w jego postawie wskazywało na człowieka czynu, pewnego siebie, a także porywczego. Zapewne w działaniu nie musiał nigdy wybie- rać między pragnieniem osiągnięciem czegoś a lękiem przed tym, jak to mają w zwyczaju charaktery niepewne siebie. Co więcej, obser- wator zauważyłby, że pozór chłodu wielce niedoskonale skrywał przy- rodzoną mu niecierpliwość. W jakim celu przybył on tego dnia do owego miasta, w którym nikt go nie znał ani nie mógł sobie przypomnieć, że kiedykolwiek wi- dział…? Czy zamierzał się w nim na jakiś czas zatrzymać…? W każ- dym razie nie zdradzał zamiaru zapytania kogoś o hotel. W takim przypadku miałby kłopot z wyborem miejsca. W tej dziedzinie Wha- ston można jedynie chwalić, gdyż w żadnym innym mieście Stanów Zjednoczonych podróżny nie zostałby lepiej przyjęty, lepiej obsłu- żony, nie znalazłby lepszego jedzenia, większych wygód, i to za ceny przeważnie umiarkowane. Ten nieznajomy nie okazywał niczym gotowości do pozostania w Whaston. Najbardziej zachęcające uśmiechy hotelarzy na pewno w żaden sposób by na niego nie wpłynęły. Na ten temat stojący przy drzwiach przełożeni i obsługa wymie- niali się następującymi uwagami, odkąd tylko jeździec pojawił się na placu Konstytucji: – Którą ulicą tu przybył…? – Exter Street… – A skąd przyjechał…? – Zgodnie z tym, co się mówi, to od strony przedmieścia Wilcox… – Minęło już pół godziny, odkąd jego koń krąży po placu… – Czyżby czekał na kogoś…? – Zapewne tak, i to nawet z pewną niecierpliwością… – Ciągle patrzy w stronę Exter Street… – Przypuszczalnie to nią ma ktoś przyjechać… – A kim będzie ten „ktoś”…? To on czy ona…? – No cóż, ładnie wygląda… – A zatem randka…? – Tak… randka, ale nie w tym sensie, który macie na myśli… ~ 15 ~ – A to dlaczego…? – Ponieważ ten nieznajomy już trzy lub cztery razy zatrzymał się przed drzwiami pana Johna Protha… – Skoro zaś pan John Proth jest w Whastonie sędzią pokoju1… – To owa postać została wezwana do stawienia się przed nim w sprawie jakiegoś procesu… – A jego przeciwnik się spóźnia… – Właśnie! Sędzia Proth w mgnieniu oka sprawi, że się pogodzą i pojednają… – To człowiek sprawny… – A także dobry. Możliwe, że taki był prawdziwy powód pobytu w Whastonie owe- go jeźdźca. Rzeczywiście wielokrotnie zatrzymywał się przed do- mem pana Johna Protha, nie zsiadając z konia. Spoglądał na drzwi, spoglądał na okna, spoglądał na wywieszkę, na której można było przeczytać te dwa słowa: „Sędzia pokoju”… Potem nieruchomiał, jakby oczekiwał, że na progu ktoś się pojawi. I kiedy był tam po raz ostatni, ludzie z hotelu zobaczyli, jak powstrzymywał konia, który również rzucał się z niecierpliwości. Wtedy właśnie drzwi otworzyły się na rozcież i na małym ganku wychodzącym na chodnik pojawił się jakiś mężczyzna. Gdy tylko nieznajomy zobaczył tego człowieka, zdjął kapelusz i zapytał: – Pan John Proth, jak sądzę…? – We własnej osobie – odpowiedział sędzia pokoju, odwzajemnia- jąc powitanie. – Proste pytanie, które będzie wymagało od pana odpowiedzi brzmiącej tylko tak lub nie… – Proszę je zadać… – Czy dziś rano pojawił się już ktoś, pytając pana o Setha Stan- forta…? 1 Sędzia pokoju – w Stanach Zjednoczonych sędzia najniższego stopnia, wydający wyroki w sprawach o wykroczenia i przestępstwa zagrożone niskimi karami, pełnią- cy także obowiązki urzędnika stanu cywilnego, np. udzielający ślubów. ~ 16 ~ – Nic o tym nie wiem… – Dziękuję. Wypowiedziawszy to słowo, uchyliwszy po raz drugi kapelusza, jeździec zawrócił i lekkim kłusem pojechał w kierunku Exter Street. Od teraz – takie było powszechne zdanie – nie budziło już wąt- pliwości, że ów nieznajomy miał jakąś sprawę do pana Johna Protha. Sposób, w jaki zadał swe pytanie, wskazywał, że był on Sethem Stan- fortem i że stawił się pierwszy na umówione spotkanie. A skoro być może należało sądzić, że wyznaczona godzina owego spotkania minę- ła, to czy nie opuści on miasta, aby nigdy już do niego nie wrócić…? Nie powinno dziwić, skoro jesteśmy w Ameryce, gdzie żyją ludzie zakładający się najczęściej na całym świecie, że zawierano zakłady dotyczące tego, czy nieznajomy rychło powróci albo czy ostatecznie wyjedzie. Kilka stawek po pół dolara, a nawet po pięć albo sześć centów, tyle rzucali pracownicy hoteli i ciekawscy zatrzymujący się na placu, nie więcej, lecz były to stawki, które zostaną sumiennie uisz- czone przez przegranych i odebrane przez zwycięzców, gdyż wszy- scy byli ludźmi bardzo honorowymi. Natomiast sam sędzia John Proth poprzestał na śledzeniu wzro- kiem jeźdźca jadącego w stronę przedmieścia Wilcox. Urzędnik ten był filozofem, mędrcem mającym za sobą co najmniej pięćdziesiąt lat mądrości i filozofii, choć przeżył zaledwie pół wieku. Oznacza to, że przychodząc na świat, musiał już być filozofem i człowiekiem mądrym. Należy dodać, że ponieważ był kawalerem, jego życia nie zakłóciła nigdy żadna troska. Urodził się w Whastonie, który bardzo rzadko opuszczał albo nie opuszczał go wcale, nawet we wczesnej młodości. W Whastonie wiedziano, że był wyzbyty jakichkolwiek ambi- cji, i uważano tam również, że lubili go ci, których sądził. Kierował nim rozsądek. Okazywał zawsze pobłażliwość dla słabości, a często do przewin innych ludzi. Rozstrzygać sprawy, z którymi przychodzono do niego, przekształcać w przyjaciół stawiających się przed jego skrom- nym trybunałem wrogów, wygładzać narożniki, oliwić tryby, ułatwiać kontakty występujące w każdym ustroju społecznym, choćby naj- doskonalszym, jak to tylko możliwe – w ten sposób pojmował misję ~ 17 ~ sędziego pokoju, i żaden urzędnik nie był bardziej od niego godzien tego stanowiska, doprawdy najpiękniejszego ze wszystkich. John Proth cieszył się pewnym dobrobytem. Jeśli wypełniał obo- wiązki sędziego, to ze swego wyboru, z instynktu, i nie marzył ni- gdy o zdobywaniu wyższych stanowisk sądowych. Uwielbiał spokój swój i innych. Uważał ludzi za sąsiadów w życiu, którego nic nigdy nie powinno zakłócać. Wstawał wcześnie i wcześnie kładł się spać. Czytał książki kilku ulubionych autorów Starego i Nowego Świata. Zadowalał się dobrą i rzetelną gazetą miejską „Whaston Nouvel- list”1, w której reklamy zajmowały więcej miejsca od polityki. Co- dziennie wybierał się na trwającą godzinę lub dwie przechadzkę po okolicy, podczas której zużywał przy powitaniach swe kapelusze, przez co zmuszony był co trzy miesiące kupować nowy. Oprócz tych space- rów, jeśli nie poświęcał czasu na wykonywanie zawodu, pozostawał w swoim spokojnym i wygodnym domu, uprawiał w ogrodzie kwia- ty, które odwdzięczały się za troskę, radując go swymi świeżymi kolo- rami i zachwycając najsłodszymi woniami. Poznawszy ten zarysowany kilkoma kreskami portret umieszczają- cy charakter pana Johna Protha we właściwych mu ramach, może- my pojąć, że ów sędzia ani trochę nie zaprzątał sobie głowy pytaniem zadanym mu przez nieznajomego. Może gdyby obcy, zamiast zwró- cić się do pana domu, wypytał jego starą służącą Kate, ta zechciałaby dowiedzieć się czegoś więcej. Przyciskałaby owego Setha Stanfor- ta, zapytałaby się, co ma powiedzieć, gdyby przybył jakiś jeździec – albo jeźdźczyni – i dowiadywał się o niego. I na pewno zacna Kate zasięgnęłaby języka, czy obcy zamierza czy też nie, bądź rano, bądź po południu, powrócić do domu pana Johna Protha… Pan John Proth zaś nie wybaczyłby sobie nigdy takiej ciekawo- ści, takiej niedyskrecji, całkowicie dopuszczalnych u jego służącej, gdyż była stara, a przede wszystkim należała do płci niewieściej. Nie, pan John Proth nie zauważył nawet, że przybycie, obecność, a następ- 1 Whaston Nouvellist – słowo nouvellist nie jest ani francuskie, ani angielskie, w języku francuskim istnieje słowo nouvelliste, powieściopisarz, w angielskim novelist, fr. nouvelle to nowina, wiadomość, dziennik. ~ 18 ~ nie odjazd obcego wywołało pewne emocje u mieszkańców miasta, i po zamknięciu drzwi sądu poszedł do swojego kwietnika, aby pod- lewać róże, irysy, pelargonie i rezedy. Ciekawscy nie poszli jego śladem i pozostali na miejscu, aby się gapić. W tym czasie jeździec dojechał aż do końca Exter Street, głów- nej ulicy zachodniego skraju miasta. Po przybyciu na przedmieście Wilcox, które owa ulica łączy z centrum Whastonu, zatrzymał ko- nia, lecz nie zsiadł z niego, tak samo jak nie uczynił tego na placu Konstytucji. Z tego miejsca mógł ogarnąć wzrokiem okolicę na dobrą milę, śledzić nim krętą drogę opadającą przez trzy mile aż do mia- steczka Steel, leżącego za Potomakiem i ukazującego na horyzoncie swe dzwonnice. Oczy nieznajomego nadaremno śledziły ten trakt. Niewątpliwie nie znajdowały nigdzie tego, czego szukały. Stąd mocne ruchy wyrażające zniecierpliwienie, udzielające się koniowi, które- go pan musiał powstrzymywać od grzebania kopytem. Upłynęło dziesięć minut, po których jeździec, wracając wolnym krokiem Exter Street, po raz piąty zmierzał na plac. – Mimo wszystko – powtarzał sobie, sprawdzając zegarek – jeszcze się nie spóźnia… Ma być siedem po dziesiątej, a jest dopiero wpół do dziesiątej… Odległość między Whastonem a Steel, skąd powinna nadjechać, jest taka sama jak z Whastonu do Brial, skąd przybyłem, i można ją pokonać w niecałe dwadzieścia pięć minut… Droga jest dobra, pogoda sucha, i nic nie wiem o tym, aby most został zmyty przez wezbranie rzeki… Nie ma więc żadnych zawad ani większych przeszkód… W tych okolicznościach jeżeli nie stawi się na spotka- nie, to dlatego, że nie zależy jej na nim tak bardzo, jak mnie… Poza tym punktualność polega na zjawieniu się o właściwej porze, a nie na pokazaniu się za wcześnie… W istocie to ja jestem niepunktual- ny, gdyż uprzedziłem jej przybycie bardziej, niż wypada to czynić człowiekowi metodycznemu… Co prawda nawet przy braku wszel- kich innych względów, moja uprzejmość kazała, abym przybył na spotkanie pierwszy! ~ 19 ~ Ten monolog trwał przez cały czas, jaki nieznajomemu zajęło ponowne zjechanie w dół Exter Street, i nie został zakończony, zanim koń nie odcisnął swoich śladów na makadamie1 placu. Niewątpliwie zakłady wygrali ci, którzy stawiali na powrót niezna- jomego. A kiedy przejeżdżał mimo hoteli, przyglądali mu się życz- liwie, natomiast przegrani witali go jedynie wzruszeniem ramion. W tejże chwili miejski zegar wybił dziesiątą, obcy zatrzymał ko- nia, z kieszonki wyjął zegarek, odliczył dziesięć uderzeń i mógł stwier- dzić, że zegarek i zegar chodzą w idealnej zgodzie. Do pory spotkania pozostało tylko siedem minut, a do jej prze- kroczenia brakowało ośmiu. Seth Stanfort wrócił więc do wylotu Exter Street, najpewniej ani jego wierzchowiec, ani on sam nie byli w stanie ustać w miejscu. Sporo ludzi wypełniało teraz tę ulicę. Na zmierzających w jej górę Seth Stanfort nie zwracał najmniejszej uwagi. Całą poświęcał tym, którzy udawali się w jej dół, a jego wzrok wypatrywał pojawiających się na końcu Exter Street. Ulica ta jest na tyle długa, że pieszy mu- siałby mieć dziesięć minut na jej pokonanie; ale szybko jadącemu powozowi czy kłusującemu koniowi na dotarcie do placu Konstytu- cji wystarczyłyby trzy. Tymczasem naszemu jeźdźcowi nie chodziło wcale o pieszych. Nie widział ich nawet. Choćby mijał go najbliższy przyjaciel, pozo- stałby przezeń niezauważony, jeśli szedłby pieszo. Oczekiwana osoba mogła przybyć tylko konno lub w powozie. Czy wszakże przybędzie na spotkanie…? Pozostały tylko trzy mi- nuty, akurat tyle czasu, ile potrzeba na zjechanie w dół Exter Street…! A żaden pojazd nie wyłonił się zza ostatniego zakrętu, ani motocykl, ani rower, ani tym bardziej automobil, który osiągając osiemdziesiąt kilometrów na godzinę, zjawiłby się przed wyznaczoną porą umówio- nego spotkania. 1 Makadam – rodzaj nawierzchni drogowej opracowany ok. roku 1820 przez szkockiego inżyniera Johna Loudona McAdama (1756-1836), stąd nazwa; składa się z dwóch ubitych warstw tłucznia: dolnej gruboziarnistej i górnej drobnoziarnistej, ułożonych na piasku. ~ 20 ~ Seth Stanfort po raz ostatni rzucił okiem na Exter Street. Z jego źrenicy jakby wystrzelił ostry błysk, i gdyby ktoś przechodził obok, mógłby usłyszeć, jak mówi do siebie tonem niewzruszonego posta- nowienia: – Jeżeli nie będzie jej tutaj siedem po dziesiątej, to jej nie poślubię. I jakby w odpowiedzi na to oświadczenie z góry ulicy dobiegł odgłos galopu konia. Zwierzęcia tego, wspaniałego okazu, dosiada- ła młoda osoba panująca nad nim z równie wielką gracją jak i umie- jętnością. Przechodnie usuwali się przed wierzchowcem i aż do placu nie napotkał on żadnej przeszkody. Seth Stanfort najwyraźniej rozpoznał tę, na którą czekał. Jego twarz przybrała znowu niewzruszony wyraz. Nie wymówił ani jed- nego słowa, nie wykonał ani jednego gestu. Zawróciwszy swego konia, spokojnym krokiem ruszył w stronę domu sędziego pokoju. To wystarczyło, aby wzbudzić ponownie ciekawość ludzi; tym ra- zem się zbliżyli, a nieznajomy nie zwracał na nich najmniejszej uwagi. Kilka chwil później amazonka wjechała na plac, a jej koń, biały od piany, zatrzymał się kilka kroków od drzwi. Nieznajomy odsłonił głowę i powiedział: – Witam miss1 Arcadię Walker… – A ja witam Setha Stanforta – odpowiedziała Arcadia Walker, kła- niając się pełnym wdzięku ruchem. Należy nam uwierzyć, że nikt nie tracił z oczu tej pary całkowicie nieznanej mieszkańcom Whastonu. Ci zaś wymieniali te słowa: – Jeśli przyszli na rozprawę, którą poprowadzi sędzia Proth, to na- leży żywić nadzieję, że proces ten rozstrzygnie się z korzyścią dla nich dwojga! – Rozstrzygnie się, bo inaczej pan Proth nie byłby takim mądrym człowiekiem, jakim jest…! – A jeśli żadne z nich nie jest związane małżeństwem, byłoby naj- lepiej, gdyby wszystko zakończyło się ślubem! Tak mówiły języki, takie słowa wymieniano. Lecz ani Seth Stan- fort, ani miss Arcadia Walker nie zdawali się przejmować krępującą uwagą ludzi, która ich dotyczyła. 1 Miss (ang.) – panna, zwrot grzecznościowy stosowany wobec kobiet niezamężnych. ~ 21 ~ Właśnie wtedy Seth Stanfort miał już zsiąść z konia, aby zapu- kać do drzwi sędziego pokoju, kiedy te się otworzyły. Pan John Proth pojawił się ponownie, a tym razem ukazała się za nim stara służąca Kate. Usłyszeli hałas, dreptanie koni przed domem, i opuściwszy czy to ogród, czy kuchnię, chcieli się przekonać, co się dzieje. Seth Stanfort pozostał więc w siodle i zwróciwszy się do urzęd- nika zapytał: – Czy pan jest sędzią pokoju…? – Jestem nim, panie… – Seth Stanfort z Bostonu1 w Massachusetts2… – Bardzo się cieszę, że pana poznaję, panie Seth Stanfort… – A to miss Arcadia Walker z Trenton3 w New Jersey4… – Jestem bardzo zaszczycony obecnością tutaj miss Arcadii Walker. Pan Proth, przyjrzawszy się nieznajomemu, całą swą uwagę po- święcił nieznajomej. Panna Arcadia Walker była osobą uroczą. Jej wiek wynosił dwa- dzieścia cztery lata. Jej oczy były jasnoniebieskie. Jej włosy ciemno- kasztanowe. Cera miała świeżość, której wiatr na świeżym powietrzu prawie nie zmienił, zęby zaś doskonałą biel i równość. Jej wzrost był nieco powyżej średniego, a kształty zachwycające. Chód był pełen rzad- ko spotykanej elegancji, miękki i zgrabny. Pod okrywającą ją ama- zonką5 odpowiadała z wdziękiem na ruchy swojego konia, który rwał się, naśladując rumaka pana Setha Stanforta. Wodze przesuwały się w jej dłoniach w pięknych rękawiczkach, a znawca dostrzegłby w niej doskonałego jeźdźca. Całą swą osobą zdradzała wyjątkową wytwor- 1 Boston – stolica stanu Massachusetts, port nad Atlantykiem, jedno z najstarszych miast USA, powstałe w roku 1620, ważny ośrodek przemysłowy i naukowy. 2 Massachusetts – stan w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w Nowej Anglii, nad Atlantykiem, osadnictwo angielskie od roku 1620. 3 Trenton – stolica stanu New Jersey, miasto założone w roku 1719, w 1784 krótko stolica Stanów Zjednoczonych, obecnie ważny ośrodek przemysłowy. 4 New Jersey – stan w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w Nowej Anglii, nad Atlantykiem, osadnictwo holenderskie i szwedzkie od roku 1620, w 1664 ziemie stanu zajęli Anglicy. 5 Amazonka – strój kobiecy przeznaczony do jazdy konnej. ~ 22 ~ ność uzupełnioną tym nieokreślonym czymś, co cechuje w Unii osoby wyższej klasy, które można by nazwać amerykańską arystokracją, gdyby to słowo nie kolidowało z demokratycznymi instynktami miesz- kańców Nowego Świata. Miss Arcadia Walker pochodząca z New Jersey, posiadająca już tylko dalekich krewnych, była swobodna w swoich działaniach, nie- zależna dzięki posiadanemu majątkowi, obdarzona odważnym duchem młodych Amerykanów, żyła wedle swych gustów, podróżowała od wielu już lat, odwiedziła główne kraje Europy, znała na bieżąco to, co robiono i mówiono tak w Paryżu, jak i w Londynie, Berlinie, Wied- niu lub Rzymie. A o tym, co słyszała i widziała podczas swoich nieu- stannych wędrówek, mogła z Francuzami, Anglikami, Niemcami i Włochami rozmawiać w ich ojczystych językach. Była osobą wy- kształconą, otrzymała wyjątkowo staranną edukację, kierowaną przez opiekuna, którego nie było już na tym padole. Nie brakowało jej rów- nież umiejętności prowadzenia interesów, czego dowiodła, z ogromną zręcznością zarządzając swoim majątkiem. To, co zostało powiedziano o miss Arcadii Walker, dotyczyło syme- trycznie – to właściwe słowo – także pana Setha Stanforta. Równie jak ona wolny, równie bogaty, też lubiący podróże, krążąc po całym świecie, prawie nigdy nie pozostawał w Bostonie, swoim rodzinnym mieście. Zimy spędzał jako gość Starego Kontynentu1, gość wiel- kich stolic, w których spotykał już swą żądną doznań rodaczkę. Na lato powracał do rodzinnego kraju, na plaże, na których zbierały się rodziny bogatych Jankesów. Tam miss Arcadia Walker i on znowu trafiali na siebie. Te same instynkty przyciągały do siebie owe dwie młode i waleczne istoty, o których obecni w tamtych miejscach cieka- wscy, a szczególnie ciekawskie mówili, że są jakby dla siebie stwo- rzeni. Obie były żądne podróży, obie udawały się pośpiesznie tam, gdzie jakieś wydarzenie na polu politycznym lub wojskowym przy- ciągało powszechną uwagę… Nic więc dziwnego, że pan Seth Stanfort i miss Arcadia Walker stopniowo przywykali do myśli o połączeniu 1 Stary Kontynent – w Stanach Zjednoczonych określano tak Europę, z której przybyli przodkowie znacznej większości ich mieszkańców. ~ 23 ~ swego życia, co ani trochę nie zmieniłoby ich nawyków. Zatem nie będzie już odtąd dwóch statków płynących razem, ale jeden, lepiej zbudowany, jak można uważać, lepiej wyposażony, przystosowany do krążenia po wszystkich morzach globu. Nie! To nie sprawa rozstrzygnięcia sporu czy wytoczonego pro- cesu przywiodła Setha Stanforta i miss Arcadię Walker przed oblicze sędziego pokoju owego miasta. Nie! Dopełniwszy wszelkich formal- ności prawnych we właściwych urzędach stanów Massachusetts i New Jersey, umówili się na spotkanie w Whaston tego właśnie dnia, dwu- dziestego siódmego marca1, dokładnie o tej właśnie godzinie, siedem po dziesiątej, aby dokonał się tam akt, który wedle znawców jest naj- ważniejszy w życiu człowieka. Po tym, jak pan Seth Stanfort i miss Arcadia Walker przedstawili się sędziemu pokoju, o czym już napisano, pan Proth mógł jedynie zapytać przybyłego i przybyłą, w jakim celu się przed nim stawili. – Seth Stanfort pragnie zostać mężem miss Arcadii Walker – od- powiedział przybyły. – A miss Arcadia Walker pragnie zostać żoną Setha Stanforta – dodała przybyła. Urzędnik ukłonił się parze narzeczonych, mówiąc: – Jestem całkowicie do pana dyspozycji, panie Stanfort, i do pa- ni, miss Arcadio Walker. Przyszła kolej na pokłonienie się tej pary. – A kiedy najwygodniej będzie państwu zawrzeć małżeństwo? – zapytał teraz pan John Proth. – Natychmiast… jeśli ma pan wolny czas – oświadczył Seth Stanfort. – Ponieważ opuścimy Whaston, gdy tylko zostanę mistress2 Stan- fort – powiedziała miss Arcadia Walker. Zachowanie pana Protha wyraźnie wskazywało na to, jak bardzo on i wraz z nim całe miasto będą żałować, że nie zdołają na dłużej 1 27 marca – u J. Verne’a: 29 października, zamiast podanego w drugim akapicie 27 marca. 2 Mistress (ang.) – pani, zwrot grzecznościowy stosowany wobec kobiet zamężnych. ~ 24 ~ zatrzymać w swych murach uroczej pary, która zaszczyca je teraz swą obecnością. Następnie dodał: – Jestem całkowicie do państwa usług. I wycofał się o kilka kroków, aby odsłonić dostęp do drzwi. Jednakże pan Seth Stanfort powiedział wówczas: – Czy naprawdę konieczne jest, żebyśmy my: miss Arcadia i ja zsiedli z… – W żadnej mierze – oznajmił pan Proth – można zawrzeć ślub tak na koniu, jak i stojąc. Trudno byłoby spotkać urzędnika bardziej przychylnego, nawet w kraju równie wyjątkowym jak Ameryka! – Mam tylko jedno pytanie – ciągnął pan Proth. – Czy zostały do- pełnione wszystkie formalności wymagane przez prawo…? – Zostały – odparł Seth Stanfort i podał sędziemu podwójne nie- zbędne zezwolenie we właściwej postaci, które zostało sporządzone przez kancelarie prawne w Bostonie i Trenton, po uiszczeniu wyma- ganych opłat. Pan Proth wziął dokumenty, nałożył na nos okulary w złotej opra- wie, dokładnie przeczytał te pisma, sporządzone jak należy i opa- trzone pieczęcią urzędową, a następnie powiedział: – Dokumenty te są w porządku i jestem gotowy wydać państwu akt zawarcia małżeństwa. Nie powinniśmy się dziwić, że ciekawscy, których liczba wzro- sła, tłoczyli się wokół pary niby liczni świadkowie tego związku, zawieranego w okolicznościach, jakie w każdym innym kraju uznano by za mało zwyczajne. Nie miało to wszakże na celu ani przeszka- dzania narzeczonym, ani sprawiania im przykrości. Pan Proth wrócił teraz na próg swego domu i głosem, który sły- szeli wszyscy, zapytał: – Secie Stanfort, czy zgadza się pan pojąć za żonę miss Arcadię…? – Tak. – Panno Arcadio Walker, czy zgadza się pani pojąć za męża pana Setha Stanforta…? – W żadnej mierze – oznajmił pan Proth – można zawrzeć ślub tak na koniu, jak i stojąc. ~ 26 ~ – Tak. Sędzia skupiał się przez kilka sekund i poważny jak fotograf, który ma powiedzieć sakramentalne: nie ruszać się…! – wyraził się w następujący sposób: – Panie Secie Stanfort z Bostonu i miss Arcadio Walker z Tren- ton, ogłaszam, że prawo was połączyło! Młoda para zbliżyła się teraz do siebie i wzięła się za ręce, jakby dla przypieczętowania dokonanego właśnie aktu małżeństwa. Następnie Seth Stanfort, wyciągnąwszy z portfela banknot pięć- setdolarowy1, pokazał go mówiąc: – Jako opłata. Pani Stanfort zaś pokazała drugi, mówiąc: – Dla biednych. Potem oboje, ukłoniwszy się sędziemu, który pożegnał ich z sza- cunkiem, zawrócili wodzami konie, a te ruszyły szybko w kierunku przedmieścia Wilcox. Pan John Proth powiedział zaś sobie jako filozof, którym był: – Naprawdę podziwiam, jak łatwo jest w Ameryce zawrzeć mał- żeństwo… niemal tak samo łatwo, jak się rozwieść! 1 Banknot pięćsetdolarowy – obecnie najwyższy nominał banknotu dolarowego wy- nosi 100 dolarów, od roku 1861 drukowano jednak nominały wyższe (500, 1000, 5000 i 10 000 dolarów), ich druku zaprzestano w roku 1945; banknot pięćsetdola- rowy nosił wizerunek prezydenta Williama McKinleya. Chcesz przeczytać dalszą część? Zapraszamy do księgarni!\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Bolid-ebookRO/p00654465i006" target="_blank" title="Bolid [Juliusz Verne] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Bolid [Juliusz Verne] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Pasławska i Kidawa-Błońska – to kandydatki opozycji na marszałka Sejmu - RMF 24\nPasławska i Kidawa-Błońska – to kandydatki opozycji na marszałka Sejmu\nPiątek, 9 sierpnia 2019 (14:08)\n„Wiceszefowa PSL Urszula Pasławska jest oficjalnym kandydatem naszego klubu na marszałka Sejmu” - oświadczył lider PSL Władysław Kosiniak-Kamysz. O to stanowisko ubiega się także obecna wicemarszałek izby Małgorzata Kidawa-Błońska, zgłoszona przez klub PO-KO. Wszystko wskazuje jednak na to, że na nowym marszałkiem Sejmu zostanie Ewa Witek z Prawa i Sprawiedliwości.\nPasławski i Kidawa-Błońska - to kandydatki opozycji na marszałka Sejmu /Maciej Kulczyński Artur Reszko Jakub Kaczmarczyk /PAP\nDziś o godz. 16 Sejm zajmie się wyborem nowego marszałka izby. Według informacji RMF FM kandydatką klubu PiS na to stanowisko ma być obecna szefowa MSWiA Elżbieta Witek. Natomiast klub PO-KO zgłosi kandydaturę obecnej wicemarszałek izby Małgorzaty Kidawy-Błońskiej.\nSejm potrzebuje dobrej gospodyni, Sejm potrzebuje osoby, która będzie łączyć, a nie dzielić, która będzie budowała mosty porozumienia pomiędzy różnymi ugrupowaniami, która nie będzie nikogo wykluczała, a będzie zapraszała do wspólnej pracy - mówił lider PSL Władysław Kosiniak-Kamysz zgłaszając jako kandydatkę jego ugrupowania Urszulę Pasławską.\nPiS chce złagodzić sejmową retorykę\nPrawo i Sprawiedliwość chce postawić na kobietę, która będzie tonować nastroje polityczne i nieco łagodzić sejmową retorykę. Chodzi o osobę, pozbawioną bagażu w postaci afer i taką, którą bez większych protestów zaakceptuje opozycja. Już wcześniej np. posłanki Platformy Obywatelskiej wypowiadały się o niej pozytywnie.\nTagi:Elżbieta Witek, Małgorzata Kidawa-Błońska, Urszula Pasławska\nNewsElżbieta Witek nowym marszałkiem Sejmu. Nieoficjalne ustalenia RMF FM


Bankowość BIZNES 2022-04-01\nGetin Bank podwyższa oprocentowanie na lokatach i Elastycznym Koncie Oszczędnościowym. Teraz na Lokacie na Nowe Środki i Lokacie Mobilnej na Start bank proponuje promocyjne oprocentowanie do 3,5%.\nGetin Bank przedłuża promocyjną ofertę 1,3% na Lokacie Powitalnej w EUR i wprowa\nGetin Bank przedłuża promocyjną ofertę na wprowadzoną w lutym Lokatę Powitalną w EUR. Promocyjne oprocentowanie na okres 18 miesięcy wynosi 1,3% w skali roku. Z oferty można skorzystać do 11.05.2022 r.\nBankowość BIZNES 2022-03-30\nGetin Bank z najlepszą obsługą w kanałach zdalnych według najnowszego badania In\nW badaniu Instytucja Roku, organizowanym przez portal Moje Bankowanie, Getin Bank zwyciężył w kategorii Najlepsza obsługa w kanałach zdalnych. Bank zajął również 2 miejsce w kategorii Najlepsza obsługa w placówce.\nBankowość BIZNES 2022-03-10\nGetin Bank podwyższa ofertę promocyjną na Lokacie na Nowe Środki. Promocyjne oprocentowanie wynosi teraz do 3,3%. Z kolei na Elastycznym Koncie Oszczędnościowym bank zaproponował 3% dla kwoty nawet 400 tys. zł. Oferta obowiązuje do 31 marca 2022 r.


IX Przegląd piosenki filmowej i musicalowej - Wrocławski Klub Anima\n– John Porter: W 1977 roku John Porter był członkiem pierwszej mutacji Maanamu – Maanam Elektryczny Prysznic. Po dwóch latach założył Porter Band. Zespół zadebiutował podczas Muzycznego Campingu w Lubaniu w lipcu 1979. Jeszcze w tym samym roku zarejestrował płytę „Helicopters”, która ukazała się w 1980 roku. Cała płyta zaśpiewana została po angielsku.\nW 1982 roku ukazała się koncertowa płyta „Mobilization”, niestety zespół już wówczas nie istniał, gdyż rozpadł się wraz z wprowadzeniem w Polsce stanu wojennego.\nKolejnych latach John Porter nagrywał solo – w ciągu 10 lat ukazało się 6 płyt artysty. W 1991 roku, pod szyldem Mirror, artysta nagrał album „Right Time”.\nW roku 2003 John Porter wraz z Anitą Lipnicką nagrał album „Nieprzyzwoite piosenki”, a dwa lata później kolejny – „Inside Story”. Ten drugi uzupełnił w tym samym roku kolekcja plus demowki albumem „Other stories”.\nW lutym 2008 roku ukazał się trzecia i jak dotąd ostatnia płyta duetu „Goodbye”.\n–Aldona Struzik: absolwentka Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wroclawiu. Od roku 1991 jest zatrudniona na etacie w Teatrze Polskim we Wrocławiu. Często jest członkiem jury w wielu konkursach recytatorskich.W roku 1997 Wydział Kultury Urzędu Wojewódzkiego przyznał jej Nagrodę Dla Młodego Aktora, natomiast za rolę Ekspedientki w „Leworęcznej kobiecie”P.Handke’go


W dniu 22 kwietnia 2016 r. w sali konferencyjnej Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Szczecinie odbyło się spotkanie dot. naboru wniosków o dofinansowanie projektów konkursowych w ramach Działania 8.7 Wsparcie szkół i placówek prowadzących kształcenie zawodowe oraz uczniów uczestniczących w kształceniu zawodowym i osób dorosłych uczestniczących w pozaszkolnych formach kształcenia zawodowego w ramach Strategii ZIT dla Szczecińskiego Obszaru Metropolitalnego Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2014- 2020 -Konkurs nr RPZP.08.07.00-IP.02-32-K05/16.\nW pierwszej części spotkania omówiono regulamin naboru wniosków w tym: typy projektów, grupy docelowe, podmioty uprawnione do ubiegania się o dofinansowanie, zasady oceny wniosków. W drugiej części spotkania zaprezentowano odpowiedzi napytania dotyczące organizowanego konkursu, zgłoszone przez uczestników.\nPrezentacja - Pytania i odpowiedzi na spotkaniu\nPytania i odpowiedzi po spotkaniu


Koło Łowieckie "Szarak" w Kańczudze | Strona 2\nOpublikowano 23 grudnia 2021, autor: Marek Dryniak\nWszystkim myśliwym oraz sympatykom polskiego łowiectwa życzymy radosnych, pełnych rodzinnego ciepła i miłości Świąt Bożego Narodzenia. Niech chwile spędzone w gronie najbliższych dodadzą otuchy i pozwolą przezwyciężyć wszelkie trudności.\nNiech Nowy 2022 rok przyniesie spełnienie wszystkich marzeń, będzie pełen optymizmu, wiary, szczęścia i łowieckiego spełnienia.\nOpublikowano 6 grudnia 2021, autor: Marek Dryniak\nW dniu 05.12.2021 polowaliśmy w obwodzie 129, łowisko Zagórze.\nProwadzący polowanie kol. Andrzej Blok, pomocnik Karol Kuryło, zaplanowali tradycyjne mioty zaczynając od Świtałówki, później Kobyłka i kończąc wokół ambony A8.\nNa zbiórce zameldowało się 30 myśliwych i podkładacze z pieskami. Mimo intensywnych opadów mokrego śniegu ruszyliśmy w teren. W pierwszym miocie pozyskaliśmy 2 dziki, w drugim 3, w trzecim oczywiście widziane watahy ale warunki terenowe nie pozwoliły na skuteczne strzały. W sumie na pokocie 5 dzików. Polowanie zakończyliśmy w późnych godzinach popołudniowych, trochę przemoknięci, ale ognisko i wymiana wrażeń rozgrzała atmosferę. Fotki w załączeniu.\nWczoraj tj. 21.11.2021 polowaliśmy na terenie obwodu 115 tj. Kańczuga-Polna, Sietesz-lewa strona, Wołoszynówka.\nTeren typowo polny, wśród nie skoszonych jeszcze poletek kukurydzy prowadzący polowanie Ryszard Kowal wraz z pomocnikiem Wiesławem Żygą przeprowadzili 5 miotów. Watahy dzików przemieszczały się począwszy od pierwszego pędzenia. W efekcie, trwającego do późnych godzin popołudniowych, pozyskaliśmy cztery dziki, jednego lisa i jednego bażanta. Szczęśliwcy – którym Św. Hubert darzył to kol. Adam Blok, Jan Zygmunt, Łukasz Blok, Rafał Bawor, Rafał Zygmunt.\nW polowaniu wzięło udział 19 myśliwych i 2 stażystów. Według starego zwyczaju ,gdy myśliwy upolował pierwszego grubego zwierza, wówczas odbywa się ceremoniał pasowania myśliwego, taki zaszczyt wczoraj spotkał kol. Łukasza Bloka który to przy ognisku i otaczających go myśliwych złożył stosowne ślubowanie.\nDziękujemy organizatorom ,podkładaczom z pieskami i wszystkim myśliwym za udział w polowaniu. DARZ BÓR.\nPolowanie Hubertowskie 07.11.2021\nOpublikowano 9 listopada 2021, autor: Marek Dryniak\nW dniu 07.11.2021 w naszym Kole odbyło się polowanie Hubertowskie. Miło było gościć po półtorarocznej przerwie 44 myśliwych, stażystów oraz podkładaczy z pieskami. Polowanie odbyło się na obwodzie 115 tj Chodakówka, Lipnik, Husów, Sietesz.\nPolowaliśmy w dwóch grupach, efekty polowania to 4 dziki i 2 lisy.\nWyjątkowym szczęściem, dobrym wzrokiem i celnością okazał się król polowania kolega Piotr Ruszel który pozyskał jednego dzika i dwa lisy. V-ce król kolega Andrzej Blok, a pudłował kolega Łukasz Blok.\nWyróżnieni otrzymali stosowne medale- gratulujemy.\nNa tak uroczystym polowaniu ślubowanie myśliwskie złożyli kol. Aneta Kowal i kol. Łukasz Blok.\nPogoda trochę wietrzna ale dopisała.\nAtmosfera polowania i oprawy – super.\nJak co roku 3 listopada w którym obchodzimy dzień świętego Huberta patrona myśliwych, leśników i jeźdźców pozwalamy sobie życzyć wszystkim myśliwym członkom Polskiego Związku Łowieckiego wszelkiej pomyślności, zdrowia i zadowolenia z wykonywania naszej wspólnej pasji jaką jest łowiectwo.\nNiech nasz patron św. Hubert hojnie obdarza nas swymi łaskami, niech prowadzi rękę i oko aby wszyscy myśliwi wypełniali swoje zadania i obowiązki bezpiecznie, z poszanowaniem zasad ochrony przyrody.\nZarząd Koła Łowieckiego “Szarak” w Kańczudze


Ból mięśni brzucha - jak skutecznie zaradzić bólom brzucha? - Bolą mięśnie\nStrona główna » Leczenie i profilaktyka » Ból mięśni brzucha – jak skutecznie zaradzić bólom brzucha?\nDzień po intensywnym wysiłku często zdarza się, że budzimy się obolali. Właśnie wtedy nasze mięśnie dają się we znaki przy każdym ruchu. Te objawy sportowego zrywu, rzeczywistości zespół opóźnionego bólu mięśniowego. W jaki sposób poradzić sobie z tą dolegliwość i pokonać bóle brzucha? Odpowiedź w artykule!\nBolące mięśnie brzucha\nSzybka rozgrzewka jako działanie prewencyjne\nBól mięśni a odpowiednie nawadnianie organizmu\nDolegliwość tę potocznie nazywamy zakwasami, co wynika z błędnego założenia, że spowodowane są kwasem mlekowym gromadzącym się w mięśniach. W rzeczywistości to po prostu mikro urazy, powstałe w trakcie treningu, które muszą się zregenerować. To dobry proces, ponieważ w trakcie regeneracji nasze mięśnie stają się mocniejsze. Są jednak proste sposoby na to, by zminimalizować ich wpływ na nasze funkcjonowanie.\nKluczowe jest tutaj odpowiednie przygotowanie się do treningu. Dobra powolna rozgrzewka pozwoli rozgrzać nasze mięśnie i przygotować je do pracy na pełnych obrotach. Równie istotne jest odpowiednie rozciąganie się tuż po treningu, to pozwoli nam nie zminimalizować ból mięśni, ale również odpowiednio je rozciągnąć, dzięki czemu uda nam się uniknąć ich przykurczu i w efekcie zauważalnego skracania ich zasięgu. Pomocna może również okazać się wizyta w saunie, która dodatkowo jest świetnym sposobem na wyzbycie się z organizmu toksyn oraz przyśpieszenie metabolizmu. Dzięki temu z pewnością uda się nam uniknąć nieprzyjemnych bólów mięśniowych, czy specyficznego pieczenia mięśni.\nDlatego też, gdy następnego dnia po intensywnych ćwiczeniach, odczuwamy nieprzyjemny ból mięśni brzucha nie powinniśmy się tym nadmiernie przejmować, to naturalny proces, który jest nieunikniony, jeżeli zależy nam na zauważalnych efektach treningu. Jeżeli jednak chcielibyśmy go złagodzić zadbajmy o odpowiednie nawodnienie napojami z dużą ilością elektrolitów co pozwoli nam przyśpieszyć regeneracje mięśni. Jeżeli miejsca bolące bardzo dają się we znaki możemy również spróbować delikatnie je rozmasować lub też spróbować „rozbić” delikatnymi ćwiczeniami, bo w przypadku zakwasów świetnie sprawdza się również metoda „klin klinem”.\nSwoją domową apteczkę powinniśmy również zaopatrzyć w dobrej jakości maści na tego typu dolegliwości. Najlepiej bazujące na naturalnych składnikach jak np. Harpagon Forte Max, oraz w dobre plastry rozgrzewające. Jeżeli problem jest uciążliwy i mimo stosunkowo dobrego wytrenowania ciała nie mija, warto jest rozważyć wizytę u rehabilitanta, który nie tylko rozmasuje nam obolałe części ciała, ale również zleci odpowiednie ćwiczenia, które pomogą wzmocnić te partie mięśni, które szczególnie dają nam się we znaki.\nSuplementy, maści i lek na ból brzucha – co stosować?\nSkuteczna redukcja bólu brzucha wymaga przede wszystkim doboru odpowiedniego preparatu do charakteru bólu. W przypadku bólu mięśniowego standardowe ziołowe tabletki na ból brzucha nie okażą się skuteczne. Konieczne będzie wdrożenie działań, przy użyciu zaawansowanych preparatów, które wykazują systemowe działanie na mięśnie, a nie na czynność układu pokarmowego.\nRynek jest obecnie bogaty w wiele różnego rodzaju rozwiązań. Klienci mają więc do dyspozycji nie tylko na zwykłe ziołowe tabletki na brzuch, ale także wiele innych opcji. Można tutaj wymienić między innymi plastry rozgrzewające na brzuch, tabletki o działaniu przeciwbólowym a przede wszystkim zaawansowane żele na mięśniowe bóle brzucha o działaniu systemowym. Każdy z dostępnych produktów posiada zarówno określone zalety, jak też wady. W celu dobrania odpowiedniego i skutecznego preparatu, jakim jest lek na brzuch warto poznać dokładniej skład oraz sposób działania poszczególnych produktów dostępnych na rynku. Niektóre z tych preparatów są bowiem naprawdę warte polecenia, inne z kolei to po prostu zwykłe suplementy diety o nieskomplikowanym działaniu.\nPolecana maść na ból przedramienia\n1. Harpagon Forte Max - to preparat przeciwzapalny i przeciwbólowy w formie żelu. Może być stosowany w przypadku dolegliwości wszelakiego pochodzenia – w tym również na bolące przedramię. Niedużą ilość maści należy zaaplikować na wybrane rejony. W krótkim czasie zmniejszy ona ból i stan zapalny, działając bezpośrednio z miejscu bólu.\ndziała zarówno na objawy, jak i przyczyny dolegliwości,\njest wyprodukowany z bezpiecznych, hipoalergicznych składników,\nniweluje bóle stawów, mięśni i kości,\nregularnie stosowany wzmacnia stawy.\nosoby stosujące preparat na bolące przedramię nie zauważyły negatywnych aspektów jego działania,\ndostępność głównie przez internet.\n2. Flexiseq - Żel Flexiseq jest produktem dedykowanym dla osób ze zwyrodnieniami stawów. Łagodzi ból i sztywność wybranych rejonów, poprawiając ich funkcjonowanie. Należy stosować go dwa razy dziennie, wyciskając i wsmarowując odpowiednią ilość w zmienione chorobowo tkanki. Po kilku dniach regularnego stosowania niweluje on dolegliwości bólowe, zwiększając ruchomość stawów.\nniweluje sztywność stawów, wspierając ich prawidłową pracę,\nmoże być długotrwale stosowany.\nmoże powodować podrażnienia skóry i oczu,\ndługo schnie po aplikacji,\npo otwarciu należy zużyć go w ciągu 3 miesięcy.\n3. Bengay - to preparat o działaniu przeciwbólowym, stosowany do leczenia bólu mięśni i okolic kręgosłupa. Likwiduje nieprzyjemne dolegliwości i sztywność chorych rejonów. Wymaga aplikacji 3-4 razy na dobę, i masowania aż do całkowitego wchłonięcia. Po pełnej kuracji, zmniejsza bolesność i drętwienie mięśni, oraz stawów.\nskuteczny na ból mięśni i stawów,\ndziała precyzyjnie na wybrane miejsca.\nmoże wchodzić w interakcje z niektórymi lekami,\nnie należy stosować go dłużej niż 7 dni,\nwymaga wielokrotnego, regularnego aplikowania.\n4. Difortan - jest żelem na ból i stany zapalne mięśni i stawów. Wykazuje także działanie przeciwobrzękowe. Kuracja polega na smarowaniu 3-4 razy na dobę przez okres 14 dni, maksymalnie przez 3 tygodnie. Po kilku dniach można zauważyć pierwsze efekty w postaci znacznego zmniejszenia bólu. Produkt działa w przypadku urazów i dolegliwości reumatycznych.\nszybko się wchłania, nie brudząc ubrań.\nniezbędne jest długotrwałe i częste aplikowanie żelu,\nnierzadko powoduje swędzenie i podrażnienie skóry.\nJak więc widać, wybór jeżeli chodzi mięśniowy ból brzucha leki jest naprawdę szeroki. Do naszej dyspozycji są nie tylko preparaty różnych marek ale także produkty dostępne w różnych formach: tabletek, plastrów na ból brzucha lub żelu.\nCo więc wybrać? Wydaje się, że zdecydowanie najlepszą opcją jest lek na ból brzucha w formie żelu lub maści. Preparat w tej formie działa bezpośrednio na mięśnie, bez obciążania układu pokarmowego, co ma miejsce w przypadku stosowania tabletek zawierających silne substancje przeciwbólowe. Plastry rozgrzewające na brzuch również nie wydają się zbyt dobrym rozwiązaniem, przede wszystkim na ich stosunkowo słabe działanie, trudności w aplikacji a także ograniczone spektrum właściwości.Ograniczoną skuteczność a przede wszystkim wąskie spektrum działania wykazują także przeciwbólowe tabletki na brzuch. Na rynku są dostępne oczywiście także suplementy diety w postaci tabletek na bazie ziół, jednak preparaty tego rodzaju wykazują działanie na układ pokarmowy, a nie na mięśnie.\nPamiętając o tych zasadach, będziemy mogli cieszyć się swoim treningiem oraz wypływającymi z niego korzyściami bez nieprzyjemnych konsekwencji.\nCognitive Therapy with Chronic Pain Patients, Carrie Winterowd, PhD, Aaron T. Beck, MD, Daniel Gruener, MD, Springer Publishing Company, 2003, ISBN: 0826145965, 9780826145963\nJak biegać zdrowo?, pod red. Agnieszki Przybylskiej, landie pl ltd, 2015, ISBN: 8363017043, 9788363017040\n← Ból barku – przyczyny, leczenie i domowe sposoby na urazy i bolące mięśnie barku Ból łydek – przyczyny i skuteczne leczenie bólu mięśni w łydce →\n6 myśli nt. „Ból mięśni brzucha – jak skutecznie zaradzić bólom brzucha?”\nnikka 24 maja 2019\nBardzo często boli mnie brzuch po ćwiczeniach. Ja rozumiem, że nie należę do zawodowych sportowców i szybko łapię zakwasy, ale po jakimś czasie to powinno już minąć. Czy to jest więc normalne? Wydawało mi się, że po pewnym czasie organizm powinien już się przyzwyczaić a tu wiecznie to samo…\nLech 2 maja 2019\nCzy ktoś nadzoruje to, jak ćwiczysz? Jeśli nie, to poproś jakiegoś trenera o sprawdzenie, czy masz dobrą pozycje, dobre spięcie mięśni itd. Zapewne popełniasz jakieś podstawowe, łatwe do skorygowania błędy.\nDruga opcja jest taka, że jakieś zapalenie się pojawiło. Jedna z moich podopiecznych skarżyła się wiecznie na ból mięśni skośnych i okazało się, że je zbyt często przetrenowywała w pogoni za idealnym kaloryferkiem :). Zapalenie nie mogło się wygoić, bo nieustannie powstawały nowe mikro urazy. Monika (bo tak miała na imię) dostała zakaz trenowania. d: A sama wyszła z inicjatywą, żeby kupić maść przeciwzapalną, bo jej koleżanka takiej używała i jest taka super blablabla… Nie ukrywam, ze sporo ją kosztowała i trochę w to powątpiewałem. Ale teraz biję się w pierś, bo przeszło jej jak ręką odjął po tygodniu. d:\nA nie pamiętasz nazwy tego kremu?\nmartulka_fit 14 sierpnia 2019\nHej! Nie chciałam się wtrącać, ale może chodziło o harpagon forte max!\nPoprzedniego roku spędziłam święta w Sölden, szusując na nartach po pięknych austriackich zboczach… Jednak chyba zbyt porwałam się z nartą na stok… Skończyłam z nadwyrężonym dwugłowym. Oj, bolało, bolało. Tym bardziej, że resztę wypadu musiałam spędzić jedynie patrząc na moich znajomych i pękając z zazdrości… 🙂 No nic, było, minęło! Ale co najważniejsze chciałam napisać – najszybciej pomógł mi wtedy harpagon, gdyby nie on, myślę, że rekonwalescencja na spokojnie trwałaby z 2-3 tygodnie dłużej. 😮 Dosłownie, perełeczka!\nczytam_bo_lubię 22 października 2019\nPoczytałam sobie trochę o Harpagonie…\nDo tej pory słyszałam tylko legendy o czarcim pazurze i jego zastosowaniu w leczeniu zapaleń, a okazuje się, że tu jest środek, który ma faktycznie go w składzie i już kolejna osoba sobie chwali te właściwości. Tym bardziej – dla wszystkich którzy troszkę mniej siedzą w ortopedycznych zagadnieniach. Czarci Pazur niesamowicie poprawia wyniki w skali WOMAC!\nLekarze nie bez powodu ją podają. Jestem normalnie zafascynowana!\nAle mogę się produkować dalej i zaśmiecać internet a możecie sami sobie poczytać https://harpagonforte.pl/\namiga 10 stycznia 2020\nWażna wskazówka – nie ćwiczcie zbyt szybko po jedzeniu. 😮 Bo refluks, zgaga i inne nieprzyjemności murowane. 😉


Ćwiczenia w Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych\nData publikacji: 30.10.2013 14:01\nZakończyły się przygotowania do XIV zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie. Ćwiczenia w Centrum Przygotowań do Misji Zagranicznych na kieleckiej Bukówce, to najważniejsze szkolenie dla dowódców, którzy będą kierować przedostatnią misją.\nPrzez 5 ostatnich dni, pół tysiąca żołnierzy sprawdzało swoje umiejętności na interaktywnym systemie symulacji pola walki, poznawali także afgańskie obyczaje i podstawy języka. Dowódcy uczyli się rozmawiać i zachowywać podczas spotkań z przedstawicielami tamtejszych władz. Polskie wojsko, podczas XIV zmiany będzie przede wszystkim, doradzać i wspierać Afgańczyków w zapewnieniu porządku publicznego.\nZadowolony ze szkolenia jest dowódca XIV zmiany Polskiego Kontyngentu Wojskowego, gen. bryg. Cezary Podlasiński z 10. Brygady Kawalerii Pancernej ze Świętoszowa. Jak powiedział jednostka w Kielcach jest świetnie przygotowana do takich ćwiczeń, ma fachowców, którzy potrafią stworzyć warunki odzwierciedlające realne sytuacje na misji w Afganistanie.\nW ćwiczeniach Bagram XIV brali udział żołnierze wojsk amerykańskich i kanadyjskich. Do Afganistanu wyjedzie tysiąc polskich żołnierzy, o ośmiuset mniej niż jest ich tam obecnie, w większości będą to żołnierzy z 10. Brygady Kawalerii Pancernej ze Świętoszowa.


Dołącz do COVID Action Platform – inicjatywy Światowego Forum Ekonomicznego skupiającej biznesy z całego świata w walce z pandemią - PARP - Centrum Rozwoju MŚP\nDołącz do COVID Action Platform – inicjatywy Światowego Forum Ekonomicznego skupiającej biznesy z całego świata w walce z pandemią\nCOVID Action Platform to nowa platforma współpracy globalnej zainicjowana przez Światowe Forum Ekonomiczne (WEF) 11 marca br. W projekt zaangażowana jest także Światowa Organizacja Zdrowia (WHO). Platforma gromadzi w szczególności liderów biznesu.\nDo tej pory inicjatywa zgromadziła ponad 300 firm z całego świata. Liderzy biznesu zobowiązali się do wspierania rządów w zapewnieniu środków na rozwój szczepionek, stymulowania nowych planów utrzymania otwartych łańcuchów dostaw oraz dzielenia się najlepszymi praktykami w zakresie zarządzania pracownikami w okresie pandemii. W fazie wstępnej autorzy projektu chcieliby zapewnić wymianę informacji (zarówno pomiędzy podmiotami publicznymi jak i prywatnymi) na temat tego, w jaki sposób wirus wpłynie na określone branże gospodarcze. W platformie poza liderami biznesu mają też uczestniczyć przedstawiciele rządów.\nJak podkreślają twórcy Platformy, w obliczu globalnej pandemii potrzebne są niestandardowe przedsięwzięcia, które skupiają wszystkich interesariuszy – rządy państw, organizacje międzynarodowe oraz społeczność biznesową. Celem pomysłodawców jest połączenie i skoordynowanie wysiłku podmiotów publicznych oraz prywatnych, które pozwoli:\npobudzić globalną społeczność biznesową do wspólnego działania;\nochronić gospodarstwa domowe oraz zapewnić ciągłość działalności gospodarczej;\nzmobilizować współpracę oraz wsparcie biznesowe w kontekście COVID-19.\nWymierne rezultaty współpracy w ramach Platformy mają obejmować:\nzapewnienie firmom możliwości wykorzystania wprowadzanych przez państwa działań w odpowiedzi na COVID-19;\nidentyfikowanie przykładów partnerstwa publiczno-prywatnego i ich skalowanie;\ndzielenie się informacjami i koordynacja ew. wspólnych działań;\nułatwienie przekazywania darowizn i środków na działania w zakresie zdrowia publicznego.\nJednym z owoców Platformy jest interaktywna mapa transformacji COVID-19. Mapa grupuje sześć głównych obszarów walki z pandemią, m.in. wpływ wirusa na rynki finansowe, handel, turystykę, siłę roboczą, a także zbiera informacje o rozprzestrzenianiu się wirusa oraz postępach w pracach nad szczepionką. Nie jest wymagana rejestracja – każdy może z niej skorzystać i jednym kliknięciem zapewnić sobie dostęp do najświeższych treści: trendów strategicznych, badań, analiz oraz danych związanych z COVID-19.


Czy sprawdzaliśmy inspiracje dekoracyjne do sypialni? » Meander-Styl\nWarto przeanalizować które inspiracje dekoracyjne do sypialni najbardziej nam się spodobają\nChodzimy po marketach, w których mamy szansę odnaleźć wszystko do wyposażenia mieszkania, dostrzegamy dużo dodatków, które powinny naszemu mieszkaniu przydać charakteru i niepowtarzalności, ale chociaż wszystko nam się podoba, to jednakże trudno nam jest sobie wyobrazić, jak to będzie się przedstawiało w naszym wnętrzu.\nNa szczęście w takich marketach często możemy znaleźć oddzielone przestrzenie, na których szykowane okazują się inspiracje dekoracyjne do sypialni. Wszystko prezentuje się wówczas tak jakby znajdowała się tam sypialnia, a my możemy się przyjrzeć przeróżnym dodatkom oraz sprawdzić, jakiego uroku dodają temu miejscu. Dzięki takim inscenizacjom łatwiej będzie nam wybrać coś właściwego dla siebie, co spowoduje, że wręcz cudownie będziemy się czuli we własnej sypialni.\nIstnieją strony internetowe poświęcone urządzaniu pokoi\nJeśli nie mamy zbytnio wizji jak mamy szansę urządzić nasze mieszkanie, to trzeba zaopatrzyć się w odpowiednie katalogi, lub zajrzeć |na właściwe strony internetowe. Wtenczas będziemy mieli szansę popatrzeć na różne inspiracje, sprawdzić jak można ze sobą połączyć różnorakie elementy, nawet kiedy początkowo wydawały nam się one nie do złączenia. Można zainspirować się tym co w źródle: .\nTylko w ten sposób będziemy mogli się przekonać, czy dany pomysł na wykończenie nam się podoba oraz czy widzielibyśmy się w takim wnętrzu. Im więcej takich inspiracji zobaczymy, tym znaczniejsza będzie szansa, że znajdziemy coś właściwego dla siebie, co sprawi ,że rzeczywiście świetnie będziemy się czuć w swoim domu.\nTakie inspiracje przygotowują projektanci wnętrz\nPowinniśmy wiedzieć, że tego rodzaju inspiracje są przygotowywane przez architektów wnętrz, a przecież oni najlepiej znają się na tym co popularne oraz na tym, jakie kolory można ze sobą dobrać. Im więcej będziemy się przypatrywać tym ofertom, tym łatwiej będzie nam wyszukać coś odpowiedniego dla nas. Równocześnie też będziemy mieli szansę dokupić akcesoria, które dopełnią dzieła i nadadzą pomieszczeniom odpowiedniego wyglądu.\nTags: wnętrze, katalog, urok