Kieszenie jak ocean: stycznia 2012\nAutor: ewenement o 1/31/2012 7 komentarzy:\nDawno żadna książka nie wzbudziła we mnie takiego apetytu na odwiedzenie miejsca, w którym się rozgrywa. Po odłożeniu na półkę, Ziarno prawdy Miłoszewskiego wygląda jak mój podręcznik w czasie sesji - poznaczony kolorowymi karteczkami, pełen dopisków przy co ciekawszych miejscach. Mają mi pomóc odtworzyć szlaki śledztwa głównego bohatera – bo to, że pojadę do Sandomierza i zobaczę te dwa miasta – pocztówkowy Sandomierz ojca Mateusza i Jarosława Iwaszkiewicza oraz Sandomierz, w którym faktycznie toczyło się życie (s. 43), jak określa je Miłoszewski - jest już przesądzone.\nAle po kolei. Książkę kupiłam dla R., podobnie jak kiedyś Instytut Żulczyka, i znów pod nieobecność obdarowanego nie wytrzymałam i pierwsza rzuciłam się do czytania. Miłoszewskiego już trochę znam; swojego czasu przemówił do mnie przez Domofon (a zaraz potem, w ten sam sposób, do R., Magdy i Pawła, wszystkich absorbując niepokojącą historią warszawskiego bloku). Bardzo pozytywnie wspominam też spotkanie z pisarzem na festiwalu Dwa Brzegi w Kazimierzu. Dlatego odkąd usłyszałam o Ziarnie prawdy, wiedziałam, że musi trafić w moje ręce.\nTym razem rzecz dzieje się w Sandomierzu – widzianym oczami Teodora Szackiego, bohatera Uwikłania, poprzedniej powieści Miłoszewskiego. Prokurator, przybyły na malowniczą prowincję ze stolicy, na próżno próbuje odnaleźć się w nowym miejscu. Dokucza mu duszna, małomiasteczkowa atmosfera i poczucie wyobcowania (...budzący nieufność obcy w prowincjonalnym mieście, które co prawda od osiemnastej było wymarłe – ale niestety nie dlatego, że mieszkańcy się pomordowali – myśli sarkastycznie Szacki), życie osobiste dostarcza mu rozczarowań, a praca nie przynosi ambitnych wyzwań.\nJak na życzenie zblazowanego prokuratora, pod murami starej synagogi zostaje znalezione ciało kobiety – cenionej nauczycielki i animatorki kultury. Pierwsze poszlaki budzą skojarzenia z tradycją żydowską i uruchamiają ciąg podejrzeń i uprzedzeń, odświeżając zadawnione urazy, odkopując antysemicką historię miasta i podsuwając pytania o rolę przesądów we współczesnej Polsce.\nPolecam tę powieść gorąco – wszystkim wielbicielom kryminałów oraz tym, którzy lubią mierzyć się ze stereotypami. Miłoszewski zgrabnie wprowadza nas w cienie sandomierskiej historii, konfrontuje ze sobą różne punkty widzenia, zestawia fakty z zabobonami. Nie jest to literatura, która szczególnie zachwyca językowo (zapamiętałam powracające, typowe dla kryminału, „coś mu nie pasowało, ale nie był pewien co”) - ale akcja toczy się wartko i wciąga bez reszty. W kategorii pełnokrwistych (dosłownie i w przenośni) kryminałów sprawdza się więc świetnie. A na pewno nie gorzej niż bestsellerowa Camilla Lackberg (którą recenzowałam tutaj i tutaj) – a z racji sympatii do polskich autorów, Miłoszewskiego jeszcze serdeczniej.\nNa zakończenie akcent niedorzeczny. Ponieważ trasy Szackiego tak mnie zaintrygowały, że mam ochotę przemierzyć je sama, tym smutniejszy wydaje mi się fakt, że Sandomierz, w którym jesienią 2011 miała odbyć się uroczysta premiera książki, nagle wycofał się z promocji Ziarna prawdy. Dlaczego? Z powodu zbyt ostrego, zdaniem urzędników, potraktowania serialu Ojciec Mateusz (!). Zaciekawionym zdradzę – owszem, odwołania do Ojca Mateusza w powieści są, czasem ironiczne, czasem złośliwe wobec Artura Żmijewskiego, ale doprawdy... trudno oprzeć się wrażeniu, że ktoś tu kompletnie nie zrozumiał idei promocji miasta.\nAutor: ewenement o 1/30/2012 13 komentarzy:\nPorządkując dysk, który już się przelewa od filmów (a czas zgrywać nowe, bo chce się montować, montować, montować!), znalazłam parę zdjęć z wiosny i lata minionego roku. I mój apetyt na słońce gwałtownie przekroczył stan alarmowy.\nNa początek kadr z letniej wycieczki rowerowej – przystanek nad tzw. basenem przy UMK (na tej samej wycieczce, nota bene, rąbnęłam w słup).\nPotem kwitnący kuchenny stół...\nNastępnie – zakazane słowa na chodniku!\nDalej nieśmiała magnolia...\n...i ta sama, tylko ciut bardziej rozochocona, w odbiciu okularów Pawła. Swoją drogą, magnolia chyba zawsze będzie kojarzyć mi się ze studiami – z powodu drzew, które kwitną przed toruńskim Collegium Maius.\nPotargane chmury nad Rewą (gdzie się czytało i wylegiwało).\nI krok wstecz, do Dnia Kobiet – okolicznościowa wystawa w piekarni przy ul. Mickiewicza w Toruniu :-)\nTo znów – tulipan prowodyr:\nI kadr z wypadu nad jezioro do Zbiczna (niedaleko Torunia), gdzie dyscypliną olimpijską jest tenis grobowy ;-)\nAch, zachciało mi się spacerów, weekendów za miastem, piegów-przebiśniegów... Ale nie ma co narzekać, bo właśnie zaczął się...!\nAutor: ewenement o 1/27/2012 9 komentarzy:\nAutor: ewenement o 1/26/2012 8 komentarzy:\nW ciekawej kampanii społecznej wziął udział Bartłomiej Topa – aktor, którego Kieszenie bardzo lubią. Na rzecz akcji Autyzm wprowadza zmysły w błąd, zorganizowanej przez Fundację Synapsis, Topa wcielił się w rolę człowieka cierpiącego na autyzm i wystąpił w kilku filmikach (rzekomo – zarejestrowanych przypadkowo). Materiały błyskawicznie rozprzestrzeniły się w serwisach internetowych, szturmując rubryki plotkarskie.\nJak komentowano dziwne zachowania aktora? Wtopa Topy, choroba filipińska, narkotyki; niektórzy dopatrywali się tu nietypowej promocji serialu, w którym aktor aktualnie gra itp.\nKreacja Topy sięgnęła dalej – aktor plotki na swój temat dodatkowo jeszcze potwierdził w programie „Pytanie na śniadanie", w którym zamiast brać aktywny udział w rozmowie, dotykał różnych faktur materiałów, nerwowo się wiercił, nie potrafił odpowiedzieć na proste pytania, a na pytanie czy lubi chodzić w kożuchu odpowiedział, że nie lubi kożucha na mleku (...).\nOkazało się jednak, że wszystko stanowiło elementy viralowej kampanii, która ma na celu oswojenie społeczeństwa z problemem autyzmu. Więcej informacji o akcji oraz filmiki, wokół których narosło całe zamieszanie, znajdziecie tutaj.\nJak oceniacie takie akcje? Mnie, poza samą ideą rozpowszechniania wiedzy na temat autyzmu, ujął pomysł wykorzystania serwisów plotkarskich w słusznej sprawie :-)\nAutor: ewenement o 1/24/2012 7 komentarzy:\nAutor: ewenement o 1/21/2012 3 komentarze:\nAutor: ewenement o 1/21/2012 4 komentarze:\nDla pobudzenia wyobraźni na piątek – rozmarzone akwarele Cate Parr. Subtelne, półtransparentne, kobiece. Niektóre z nich kojarzą mi się z okładkami powieści Krystyny Siesickiej, które czytałam w liceum... Pewnie blisko od Jeziora osobliwości do farb wodnych.\nPrace do nabycia, i do obejrzenia w większym wyborze, na Etsy.\nAutor: ewenement o 1/19/2012 4 komentarze:\nMiałam ochotę na taką powieść – obszerną, wielowątkową, która przeniesie mnie na dłuższy czas do innego świata, zaprzyjaźni z bohaterami. Ostatni kabriolet Antona Myrera trafił do mnie jako wyczekiwany i wytęskniony prezent – ale niestety, książka mnie trochę zawiodła.\nHistoria toczy się wokół kilku młodych, ciekawych świata mężczyzn – Dala, Russa, Terry'ego, Jean Jeana i narratora, George'a – którzy poznają się w 1940 roku na Harvardzie. Bohaterowie rozpoczynają radosne, studenckie życie, nazywają się żartobliwie Fizylierami, snują marzenia, cieszą się młodzieńczymi romansami i rozgrywkami lokalnych drużyn sportowych... gdy nagle ich beztroskę przerywa wybuch drugiej wojny światowej.\nTu rozpoczyna się istotny wątek – doświadczeń wojennych bohaterów – który jednak nie wyczerpuje historii, bo narracja George'a sięga późnych lat 70. Myrer maluje więc przed nami rozległą panoramę swojego pokolenia – przywołując przełomowe chwile, chłopięce marzenia czy zakręty z życia bohaterów. Natomiast ramę do tej opowieści stanowi rozmowa George'a z Ronem, dwudziestoparolatkiem, którego ojcem jest jeden z Fizylierów. Młody mężczyzna chce poznać prawdę o swojej przeszłości i tym właśnie prowokuje George'a do drobiazgowych wspomnień.\nPotencjał na frapującą, pełnokrwistą opowieść – a jednak Myrerowi nie do końca udało się go zrealizować. Dużą słabość stanowiły moim zdaniem postaci – nakreślone zbyt szkicowo, zbyt grubą kreską, nierzadko banalne lub jednowymiarowe. W rezultacie główni bohaterowie zlewali mi się w jedną, dość bezbarwną masę, a więc i relacje między nimi – czy to przyjaźnie, czy konflikty – odbierałam jako niezbyt emocjonujące. W zasadzie dopiero po etapie wojny zaczęli nabierać w mojej wyobraźni ostrzejszych rysów, klarować się... i roześmiałam się, czytając wtedy wyznanie George'a: Wszystko to, co charakteryzowało nas przed wojną, stało się głębsze i bardziej wyraziste (...). Russ stał się dowcipniejszy i bardziej romantyczny, ja lojalniejszy i bardziej zdyscyplinowany, Dal bardziej praktyczny i ambitny, a Terry – sardoniczny, wrażliwy Terry – stał się ponury i tajemniczy (s. 361).\nZadziwiająco zbiegło się to z moimi spostrzeżeniami o grubo ciosanych postaciach ;-)\nBez wątpienia życiorys Myrera – którym inspirowany był los jego bohaterów (studia pisarza na Harvardzie przerwał atak na Pearl Harbour) – był ciekawy i frapujący; wierzę, że Amerykanin ma za sobą wiele wnikliwych przemyśleń na temat doświadczeń wojennych. Niemniej, jego pisarstwo przypomina mi gawędę, chwilami zbyt rozwlekłą (skróciłabym tę 600-stronicową książkę o jedną trzecią), chwilami pretensjonalną czy wręcz – moralizatorską. Gdy pod koniec powieści George wyjawia młodemu Ronowi upragniona tajemnicę, z ust chłopaka padają wnioski typu: Człowiek sam musi wybrać własną drogę, decydować o tym, jak będzie żył (...). Trzeba samemu decydować o tym, jak należy żyć, i zapracować sobie na szczęście (s. 617). Dla mnie – męcząco moralizatorskie.\nCiekawa opowieść, chwilami wzruszająca, bogata w informacje dotyczące tła politycznego ameryki (śledzimy m.in. rozwój kariery Kennedy'ego), ale we mnie pozostawiła spory niedosyt. I żal, że nie przywiązałam się do bohaterów na tyle, by za nimi zatęsknić. Najbliższym mojemu sercu fragmentem książki pozostaje więc dedykacja od Mikołaja :-)\nP.S. Tytułowy ostatni kabriolet to wspaniały, zielony samochód, zwany pieszczotliwie Cesarzową, który towarzyszył bohaterom w najpiękniejszych chwilach ich życia. I akurat opisy auta przemawiały mi do wyobraźni, przypominając choćby, nieco młodszą, rumową piękność :-)\nAutor: ewenement o 1/19/2012 3 komentarze:\nStyczniowy kadr okazał się wyjątkowo zbieżny z marcowym z zeszłego roku :-) Zapraszam!\nAutor: ewenement o 1/17/2012 8 komentarzy:\nAutor: ewenement o 1/14/2012 15 komentarzy:\n...serwuję Wam zadziwiające kompozycje Waltera Masona. Pomysłowa i precyzyjna ingerencja w przyrodę.\nZdjęcia zaczerpnięte stąd, polecam obejrzeć więcej. Tymczasem – kreatywnego czwartku! :-)\nAutor: ewenement o 1/12/2012 4 komentarze:


Strona główna Na czasie Cenniki Audi A6 (2021). Opis wersji i cennik\nAudi A6 C8 pojawiło się na rynku w 2018 roku. Ceny tego modelu zaczynają się od 209 500 zł. Poznaj dostępne wersje i silniki.\nAudi A6 w aktualnym wydaniu (oznaczenie producenta: C8) zadebiutowało w salonach sprzedaży w 2018 roku. Klienci mają do wyboru dwie wersje nadwoziowe: sedan (Limousine) oraz kombi (Avant), które są dostępne z szeroką gamą silników. Ponadto bogata oferta modelu obejmuje także uterenowione A6 Allroad (ceny od 264 200 zł), usportowione S6 (3.0 TDI/344 KM, ceny od 396 400 zł) oraz sportowe RS6 (4.0 TFSI/600 KM, ceny od 608 100 zł).\nAudi A6 (2021) – wymiary, pojemność bagażnika\nAudi A6 Limousine mierzy 493,9 cm długości, 211,0 cm szerokości (z lusterkami) i 145,7 cm wysokości. Jego rozstaw osi to 292,4 cm. Pojemność bagażnika wynosi 530 litrów. Wersja hybrydowa oferuje nieco mniejszy kufer – 360 l.\nAudi A6 Avant mierzy 493,9 cm długości, 211,0 cm szerokości (z lusterkami) i 146,7 cm wysokości. Jego rozstaw osi to 292,4 cm. Bazowa pojemność bagażnika wynosi 565 litrów, a maksymalnie można ją powiększyć do 1680 l. Wersja hybrydowa oferuje nieco mniejszy kufer, odpowiednio: 405-1535 l.\nAudi A6 (2021) – dane techniczne, silniki, osiągi, zużycie paliwa\nPaleta dostępnych jednostek napędowych obejmuje 2 silniki benzynowe i 3 wysokoprężne oraz 2 hybrydy plug-in. Napęd na wszystkie koła Quattro występuje seryjnie w wersjach hybrydowych oraz z silnikami 3.0 TFSI/340 KM i 3.0 TDI/286 KM (standard), a także 2.0 TFSI/265 KM i 2.0 TDI/204 KM (opcja). Pozostałe odmiany są przednionapędowe. Poniżej prezentujemy dane techniczne Audi A6 Limousine, w nawiasach podane parametry modelu A6 Avant (o ile się różnią).\n45 TFSI (2.0 TFSI/265 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 6,7 (6,9) s, prędkość maksymalna: 250 km/h, średnie zużycie paliwa: 6,9-7,9 (7,2-8,2) l/100 km\n45 TFSI quattro (2.0 TFSI/265 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 6,0 (6,2) s, prędkość maksymalna: 250 km/h, średnie zużycie paliwa: 7,3-8,2 (7,6-8,5) l/100 km\n55 TFSI quattro (3.0 TFSI/340 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 5,1 (5,3) s, prędkość maksymalna: 250 km/h, średnie zużycie paliwa: 7,8-8,8 (8,1-9,0) l/100 km\nSilnik 55 TFSI (3.0 TFSI/340 KM)\n35 TDI (2.0 TDI/163 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 9,3 (9,5) s, prędkość maksymalna: 224 (219) km/h, średnie zużycie paliwa: 5,1-6,0 (5,3-6,1) l/100 km\n40 TDI (2.0 TDI/204 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 8,1 (8,3) s, prędkość maksymalna: 246 (241) km/h, średnie zużycie paliwa: 5,1-6,0 (5,3-6,1) l/100 km\n40 TDI quattro (2.0 TDI/204 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 7,6 (7,8) s, prędkość maksymalna: 246 (241) km/h, średnie zużycie paliwa: 5,3-6,1 (5,5-6,3) l/100 km\n50 TDI quattro (3.0 TDI/286 KM) z 8-biegową przekładnią tiptronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 5,4 (5,6) s, prędkość maksymalna: 250 km/h, średnie zużycie paliwa: 6,5-7,3 (6,8-7,4) l/100 km\n50 TFSI e quattro (2.0 TFSI/299 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 6,2 (6,3) s, prędkość maksymalna: 250 km/h, średnie zużycie paliwa: 1,0-1,4 (1,2-1,5) l/100 km, zasięg w trybie elektrycznym: do 73 km\n55 TFSI e quattro (2.0 TFSI/367 KM) z 7-biegową przekładnią S tronic, przyspieszenie 0-100 km/h: 5,6 (5,7) s, prędkość maksymalna: 250 km/h, średnie zużycie paliwa: 1,2-1,4 (1,3-1,5) l/100 km, zasięg w trybie elektrycznym: do 68 km\nSilnik 50 TFSI e (2.0 TFSI/299 KM)\nNowe Audi A6 (2021) – wersje wyposażenia i ceny\nPodane ceny dotyczą A6 Limousine z silnikiem 35 TDI (2.0 TDI/163 KM) i dwusprzęgłową skrzynią biegów S tronic. Hybrydowa odmiana 50 TFSI e quattro (2.0 TFSI/299 KM) kosztuje odpowiednio: 265 200 zł (A6 Limousine) oraz 274 900 zł (A6 Limousine sport), a wariant 55 TFSI e quattro (2.0 TFSI/367 KM) został wyceniony na 299 900 zł. Model A6 Avant jest o 12 500 zł droższy od sedana. Wszystkie wersje są objęte 3-letnią gwarancją (pierwsze 2 lata bez limitu kilometrów, trzeci rok z maksymalnym całkowitym przebiegiem 90 000 km).\nA6 Limousine – od 209 500 zł, wybrane elementy wyposażenia standardowego:\n17-calowe obręcze kół ze stopów lekkich, 10-ramienne, z oponami 225/60 R17\nZestaw naprawczy – tire mobility set\nSingleframe w kolorze czarnym matowym\nWloty powietrza w kolorze czarnym\nISOFIX – mocowanie fotelika dziecięcego dla skrajnych siedzeń z tyłu (z funkcją Top Tether)\nKomputer pokładowy z 7-calowym kolorowym wyświetlaczem\nSystem multimedialny MMI Navigation z panelem dotykowym MMI touch response z 8,8-calowym ekranem\nA6 Limousine sport – od 219 200 zł, obejmuje wyposażenie wersji A6 Limousine oraz dodatkowo:\n18-calowe obręcze kół ze stopów lekkich, 5-ramienne, z oponami 225/55 R18\nSingleframe w kolorze tytanowo-czarnym matowym, rama w kolorze chromu, żebra w kolorze srebrnym aluminium matowym\nWloty powietrza w kolorze czarnym matowym z elementem dekoracyjnym w kolorze srebrnym aluminium matowym\nTylny dyfuzor w kolorze tytanowo-czarnym matowym z listwą dekoracyjną w kolorze chromu\nKierownica 3-ramienna, wielofunkcyjna, sportowa, obszyta skórą; z funkcja zmiany przełożeń\nWięcej na temat Audi A6:\nAudi A6 55 TFSI quattro – nasz test


Justyna Lament - psycholog i psychoterapeutka osób dorosłych\ni psychoterapeutką osób dorosłych\nJestem absolwentką psychologii na Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie oraz psychoterapeutą w integracyjnym szkoleniu przy Ośrodku Pomocy i Edukacji Psychologicznej INTRA, rekomendowanym przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Prowadzę konsultacje psychologiczne oraz psychoterapię indywidualną osób dorosłych:\ndoświadczających objawów depresji,\ndoświadczających nadmiernego stresu i lęku,\ndoświadczających trudności w relacjach,\ndoświadczających trudności w radzeniu sobie z emocjami,\ndorosłych dzieci alkoholików i z rodzin dysfunkcyjnych.\nPracuję w integracyjnym nurcie psychoterapii, jednak szczególne bliska jest mi psychoterapia humanistyczna. Łączę różne podejścia i techniki, by pomóc klientowi doświadczyć emocji i usłyszeć, co one mu mówią. W pracy terapeutycznej zachęcam klientów do skierowania się ku sobie, do zwiększania świadomości różnych obszarów siebie, swoich uczuć i potrzeb, tak by mogli doświadczyć większej spójności siebie i lepiej kierować swoim życiem. W relacji terapeutycznej ważne jest dla mnie stworzenie dla drugiej osoby warunków bezpieczeństwa, akceptacji oraz empatycznej atmosfery.\nPraca terapeutyczna jest tym, na czym się obecnie skupiam zawodowo. Wcześniej zdobywałam doświadczenia na Oddziale Psychiatrycznym Szpitala Bielańskiego, w ogniskach wychowawczych pracując z dziećmi i rodziną oraz w klinice dla dzieci jako wsparcie dla dziecka, rodziców i zespołu medycznego.\nW praktyce terapeutycznej istotne jest dla mnie zwiększanie swoich kompetencji. Kieruję się zasadami kodeksu etycznego zawodu oraz superwizuję swoją pracę.


Koronawirus. Maseczki mogą zaszkodzić? Taką informację otrzymał nasz Czytelnik w Ministerstwie Zdrowia | Gazeta Lubuska\nNa ulicach naszych miast możemy znaleźć mieszkańców chodzących w maseczkach. Czy one rzeczywiście nas chronią? Grzegorz Olkowski\nApteki nie nadążają ze sprowadzaniem maseczek, a bogacą się na tym handlarze i sprzedawcy na popularnych portalach sprzedażowych.\nCzytelnik z Sulechowa postanowił zweryfikować informacje u najlepszego źródła. Zadzwonił do Ministerstwa Zdrowia i zapytał o to, czy przysługują mu darmowe maseczki i czy one mogą go w jakiś sposób ochronić przed koronawirusem. Również chciał się dowiedzieć, jak może uchronić się przed koronawirusem\nCzytelnik: - Dzień dobry. Chciałbym dowiedzieć się, jak mogę uchronić się przed koronawirusem?\nMinisterstwo Zdrowia: - Proszę zapoznać się z informacjami, które są dostępne na stronie internetowej Głównego Inspektoratu Sanitarnego.\nPani poinformowała Czytelnika, że może przeczytać mu te informacje, jeżeli nie ma Internetu.\nCzytelnik: - Czy ja, jako zdrowy człowiek, mogę ubiegać się o maseczkę?\nMZ: - Maseczka pana nie uchroni. Zagrożeniem są oczy, a maseczka jest tylko na usta i w niczym panu nie pomoże. Powinny ją nosić osoby chore, aby nie zarażać osób zdrowych. Takie są zalecenia WHO.\nCzytelnik: - W telewizji mówią co innego. To jak to jest z tymi maseczkami?\nMZ: - Jeżeli nie ma objawów ze strony układu oddechowego, m.in. kaszlu bądź kichania, to nie argumentuje się noszenia maseczek. Ministerstwo Zdrowia nie rekomenduje używania maseczek, ponieważ może to zaszkodzić.\nCzytelnik: - Zaszkodzić? Czyli osoba zdrowa nie może otrzymać maseczki za darmo?\nMZ: - Maseczki kupuje się w aptekach, ale na razie ich brakuje. Mogę podać panu numer telefonu na infolinię Ministerstwa Zdrowia i tam dowie się pan, gdzie można zakupić maseczkę...\nOBEJRZYJ RÓWNIEŻ: „Najważniejsze jest zachowanie spokoju.” Prezydent potwierdził, że w Polsce nie stwierdzono żadnego przypadku zachorowania spowodowanego koronawirusem\n22 25 00 146 - to numer na infolinię Ministerstwa Zdrowia, jaki otrzymał nasz Czytelnik\nKoronawirus - maseczki chirurgiczne pomagają czy szkodzą?\nTwoim zdaniem maseczki chronią przed koronawirusem?\nGość 15.03.2020 20:01:44\n9 marca, 22:03, Gość:\nDlaczego maseczka ma nie chronić przed wirusem?. Zawsze to jest jakaś ochrona. Nie wdychamy bezpośrednio żadnego wirusa. Może to i jest mała ochrona ale zawsze jest!!. Więc po co chirurdzy zakładają maseczki przed operacją?. Chyba po to żeby jakieś bakterie się nie dostały?!. Więc jak to jest!!!.\nŻeby nie zakazić pacjenta...\nGość 09.03.2020 22:03:46


Strona główna > Rozwiń menu Miasto > Samorząd > Miejskie nagrody i wyróżnienia > Nagroda im. Samuela Bogumiła Lindego > Patron nagrody\nwybitny językoznawca, bibliograf i pedagog, autor słynnego 6-tomowego Słownika Języka Polskiego.\nUrodził się 24 kwietnia 1771 r. w Toruniu w średnio zamożnej rodzinie mieszczańskiej. Jego ojciec - mistrz ślusarski Jan Jacobson Lindt, który osiedlił się w Toruniu ok.1749 r., był z pochodzenia Szwedem, zaś matka Barbara Anna była córką niemieckiego kamieniarza J.A. Langenbana, który przybył do Torunia z niemieckiego Coburga ok. 1730 r.\nSamuel Bogumił wychowywał się w atmosferze przenikania i konfrontacji wyznań, języków i kultur. Naukę rozpoczął w Szkole Nowomiejskiej, a od 1783 r. w toruńskim Gimnazjum Akademickim, którego tradycja oświeceniowa w zasadniczy sposób wpłynęła na rozwój jego zainteresowań językoznawczych, także w zakresie języka polskiego. W swoich wypowiedziach autobiograficznych wielokrotnie wyrażał wdzięczność wobec tej szkoły i z sentymentem wypowiadał się o jej profesorach.\nPo wczesnej śmierci ojca tylko dzięki pomocy brata Jana Wilhelma - kaznodziei polskiego i niemieckiego w Gdańsku, młody Linde uzyskał stypendium i rozpoczął studia w Lipsku (1789). Oficjalnym kierunkiem studiów była teologia, ale zainteresowania Lindego koncentrowały się wokół nauk filologicznych. Już w 1791 r., przy poparciu swoich profesorów, filologów A.W. Ernestiego oraz J.A.Dathe, objął wakujące stanowisko lektora języka polskiego na Uniwersytecie Lipskim. W staraniach o tę posadę zadeklarował polski jako język macierzysty i załączył pochwalne zaświadczenie pastora Jana Jezewiusza, ówczesnego nauczyciela języka polskiego z Torunia.\nKiedy po przegranej wojnie polsko-rosyjskiej w 1792 r. Lipsk i Drezno stały się ośrodkami emigracji twórców i obrońców Konstytucji 3 Maja, Linde został współpracownikiem polskich polityków. Przetłumaczył na niemiecki „Powrót posła” J.U. Niemcewicza, a także przygotował niemiecką wersję dzieła „O ustanowieniu i upadku Konstytucji 3 Maja”, opracowanego przez przywódców emigracyjnych dla propagowania walki o niepodległość. Włączył się aktywnie w przygotowania do insurekcji kościuszkowskiej u boku Hugona Kołłątaja. Po upadku insurekcji, mimo odejścia od aktywności politycznej, Linde wciąż obracał się w kręgach polskiej elity umysłowej (I. Potocki, A.K. Czartoryski, T. Czacki).\nW latach 1795-1803, dzięki mecenatowi J.M. Ossolińskiego zajął się intensywną pracą językoznawczą i bibliotekarską. Gromadził i opracowywał zbiory późniejszego Ossolineum, jednej z najlepszych polskich bibliotek XIX w. Pod okiem Ossolińskiego, uczonego arystokraty i erudyty, zaczął przygotowania do opracowania słownika zapoznając się dogłębnie z dziejami polskiego piśmiennictwa i językoznawstwa.\nW 1804 r. powierzono Lindemu stanowisko rektora tworzonego Liceum Warszawskiego, najważniejszej szkoły w stolicy pozbawionej uniwersytetu pod rządami Prusaków. Tak zaczął się najdłuższy, ponad czterdziestoletni okres życia Lidego (1804-47), wypełniony intensywną działalnością pedagogiczną na stanowisku rektora Liceum, aktywnością publiczną oraz kontynuacją prac nad słownikiem. W okresie Królestwa Kongresowego Linde zorganizował i kierował Biblioteką Publiczną, pełniącą rolę Biblioteki Narodowej. Był członkiem, a następnie dyrektorem Izby Edukacyjnej kierującej sprawami oświaty Księstwa Warszawskiego i wówczas żywo interesował się losami gimnazjum toruńskiego. Działał we władzach oświatowych Królestwa Polskiego i kierował oświatą w dobie powstania listopadowego. W 1835 odszedł ze służby publicznej poświęcając się pracy naukowej.\nW życiu osobistym Lindego panowała atmosfera surowej, luterańskiej religijności. W 1804 roku ożenił się z Ludwiką Bürger, a po jej śmierci z Luizą Nusbaum. Obie żony wywodziły się z warszawskiej gminy luterańskiej, w której Linde odgrywał znaczną rolę. Córka Lindego Ludwika Górecka (1815-1900) była działaczką społeczną i filantropijną, fundatorką nagrody Akademii Umiejętności w Krakowie za najlepsze prace z dziedziny językoznawstwa.\nNa obfity i różnorodny dorobek naukowy S.B. Lindego składają się prace bibliograficzne i słownikowe, rozprawy z językoznawstwa i piśmiennictwa, przekłady i prace edytorskie. Był autorem wielotomowej bibliografii Bibliotheca Polonica. Do historii przeszedł przede wszystkim jako twórca monumentalnego Słownika Języka Polskiego, opublikowanego w latach 1807-14 w 6 tomach, a po raz drugi w latach 1854-60, już po śmierci Lindego, jako wydanie „poprawione i pomnożone”. Było to dzieło epokowe, największy objętościowo słownik języka polskiego, liczący w 6 tomach ponad 4600 stron dużego formatu, zawierający 60 tys. haseł opatrzonych 200 tys. cytatów. W ówczesnej Europie dzieło to nie miało sobie równych pod względem bogactwa materiału leksykograficznego i służyło za wzór dla innych słowników języków słowiańskich.\nDokonania Lindego były znane w całej Europie. Za pracowitość i wytrwałość przyjęły go w poczet członków liczne towarzystwa naukowe m.in. w Warszawie, Pradze, Petersburgu, Getyndze, Berlinie, Królewcu, Paryżu i Kopenhadze. Był członkiem honorowym uniwersytetów wileńskiego i krakowskiego, wykładał na Uniwersytecie Warszawskim. W 1844 roku otrzymał dyplom honorowego obywatelstwa miasta Torunia.\nZmarł 8 sierpnia 1847 r. w Warszawie i jest pochowany na tamtejszym cmentarzu ewangelicko-augsburskim.


Stare zdjęcia Dereźnia Solska - gmina Biłgoraj - archiwum historycznych fotografii\nHistoria, stare zdjęcia archiwalne, historyczne fotografie - Dereźnia Solska\nHistory, old, archival photos, historical photos - Dereźnia Solska\nZasmakuj wiedzy historycznej zachowaną na starych fotach - Dereźnia Solska - gmina Biłgoraj\nWiekowe pamiątki zachowane dla potomnych mogą stanowić kopalnie wiedzy dotyczącą historii otaczających nas miejsc. Cyfrowe archiwa w formie optycznej pozwalają na ukazanie przekształceń które naszły przez wieloletni okres. Tworząc portal pragniemy również odtworzyć foto-dzieje lecz również zaintrygować i zachęcić do poszukiwania własnej historii.\nTereny, naród natura, budownictwo, epizody...\nDokładamy największych starań aby publikować zdjęcia dotyczące wszystkich wymienionych punktów w sposób przedstawiający historię danego miejsca. Wybitnie ważne są obrazy miejsc które przestały istnieć, ukazujące mało znane fakty oraz historii znanych tylko mieszkańcom. Arcyciekawym tematem są oraz prace ze starych fabryk oraz robotników.\nDereźnia Solska - Odnowione wiekowe ilustracje poddane koloryzacji\nNaszym celem jest również aby każda migawka pokazane na naszym portalu pozostało poddane obróbce pozwalając pokazać kolorową wersję. Takie porównanie uwydatnia różnice oraz pozwala na łatwe zestawienia historii do rzeczywistości. Zamierzamy także lokować takie informacje jak rok oraz opis miejsca, zdarzenia pokazanej na zdjęciu.\nStworzenie portalu oraz umieszczanie na nim starych zdjęć to idealny sposób na uratowanie ich od zniszczenia i zapomnienia. Rozpowszechniając skarby swoich albumów pomagasz rozprzestrzeniać historię swojej miejscowości. Za pośrednictwem witryny ilustracje mogą być promowane wśród szerszego grona odbiorców a informacje mają wpływ dydaktyczny.\nGraniczki Granice Piekliska Załuski Końska Wieś Żmijewek-Mans Bielica Jarzębiakówka Pozna Kozowszczyzna


Szybkie i terminowe usługi ogrodnicze poleca firma Ład\nFirma " ŁAD" zadba o Wasz... ład w ogrodzie. Zapraszamy do skorzystania z naszej oferty, jeżeli chcecie, aby Wasz ogród wyglądał pięknie i schludnie. Nasza firma już od wielu lat znajduje się na rynku i zatrudnia najlepszych ludzi, którzy doskonale znają się na pielęgnowaniu ogrodów. Współpracujemy z klientami indywidualnymi, jak również z klientami biznesowymi.\nJesteśmy firmą, która zawsze na czas wykonuje wszystkie prace, jakie nam wyznaczycie. Posiadamy najlepszy sprzęt, dzięki czemu nasze usługi ogrodnicze wykonujemy bardzo dokładnie oraz rzetelnie. Zajmujemy się takimi pracami, jak koszenie trawników, przycinanie krzewów oraz gałęzi drzew, porządkujemy tereny. Na życzenie naszych klientów dokonujemy również wycinki zbędnych drzew ze wskazanego nam terenu.\nWarto nawiązać z nami długoterminową współpracę, dzięki czemu możecie być pewni, że Wasze tereny zielone zawsze będą uporządkowane. Zachęcamy do kontaktu, jeżeli chcecie, aby Wasze ogrody oraz inne tereny zielone zawsze były czyste. Więcej informacji na temat naszych usług znajdą Państwo na stronie http://miastoiogrody.pl/.


Pola Erratyjskie: Starość w wersji Wieprza, czyli siedem śmierci głównych\nAutor: errata o 01:26\nIzabela 10 stycznia 2015 01:49\nŚmierć przez niekochanie i śmierć przez brak marzeń mi nie grozi. Nad resztą muszę pomyśleć, chociaż czym me ciało starsze tym ma dusza młodsza, a to jednak najlepszy dowód na niestarzenie się!\nerrata 10 stycznia 2015 02:02\nI tak właśnie trzymaj, kochana:))*!\nAnna Maria P. 10 stycznia 2015 09:35\nNo i okazuje sie, ze pozostane wiecznie mloda! Nic, ale to zupelnie nic mnie nie dotyczy.\nZawsze zreszta mowilam, ze zatrzymalam sie na 25 latach i od lat niezmiennie obchodze swoje 25 urodziny. To nic, ze moje wlasne corki staly sie starsze ode mnie, ich strata. Na tyle zdazyly sie do mnie i mojego wieku przyzwyczaic, ze nawet na torcie napisaly mi liczbe 25.\nA juz po przeczytaniu Waszych dzisiejszych postow, bede trzymac sie kurczowo raz obranej drogi. Oby tylko nie wyszla z tego jakas dziszia-piernik. :)))\nerrata 10 stycznia 2015 17:26\nNawet, jeśli takowa wyjdzie, to cała przyjemność i tak będzie po jej stronie.\nO widownię zbytnio się nie trapmy:)). Ma wąty - jej problem.\nTeraz się wydało: 25!\nrybenka 10 stycznia 2015 11:03\nrety, jam też młoda!\nkiedys usłyszałam, że człowiek się starzeje, kiedy wspomnienia staja się ważniejsze od marzeń..\nerrata 10 stycznia 2015 17:22\nTo ja chyba nie oddzielam jednych od drugich:).\nrybenka 10 stycznia 2015 17:40\na to bardzo ciekawe podejście:)\nerrata 10 stycznia 2015 18:05\nrybenka 10 stycznia 2015 18:33\ntrochę jak oczy szeroko zamknięte:)\nerrata 10 stycznia 2015 18:45\nCzarny(w)Pieprz 10 stycznia 2015 18:54\n:)))) I fajnie:)) I nie dajmy się! Ja walczę, choć śmierć przez zaniedbanie dotknęła mnie już dwa razy. Cóż...do trzech razy sztuka! Buziaki\nerrata 10 stycznia 2015 19:15\nA jak się nie uda, to nawet i do czterech. Bądź też do upadłego:)))*.\nkotka na płocie 10 stycznia 2015 20:38\nŻadna z nich mi nie grozi. O rety chyba mogę paść po drodze. Mam jeszcze tyle do zrobienia.Uzmysłowiłam sobie, że potrzebuję jeszcze jednego życia, bo to jest chyba za krótkie. Jednym słowem może mnie jedynie dogonić zwykła śmierć z zapędzenia.\nerrata 10 stycznia 2015 21:21\nI bądź tu mądry, co lepsze. Musimy robić tak, żeby nie tylko wilk był syty, ale i owca cała:).\nPani M 10 stycznia 2015 20:58\nBo W(pieprz) jest genialna w swoich spostrzeżeniach! A tak serio serio;) to ja się bardzo boję śmierci... Bardzo...\nerrata 10 stycznia 2015 21:19\nTaaa...nasza genialna Wieprzowina:)))\nMy, matki, zawsze się boimy. Tak już mamy:).\nCzarny(w)Pieprz 10 stycznia 2015 22:19\nśmierć jest dobra, litościwa i sprawiedliwa M. Wczoraj przeprowadzałam przez Styx kogoś kto miał ponad 100 lat, ten moment przejścia na drugą stronę jest dla mnie zawsze magiczny...i zawsze czuję się tak wyjątkowo, że mogę uczestniczyć w takim misterium. Śmierć łagodzi cierpienie, jest wyzwoleniem:)\nUmieranie to całkiem co innego. Śmierć nie ma w sobie nic złego.\nNajlepsze lekarstwo na śmierć to - nie umierać:) I tego się trzymajmy.\nCzarny(w)Pieprz 10 stycznia 2015 22:21\nbo ja się zawodowo zajmuję śmiercią:) wołają mnie kiedy już wiadomo, że nadchodzi. Wiem, że to dziwne zajęcie...\nerrata 10 stycznia 2015 22:22\nZajęcie, jak zajęcie. Tym niemniej bezsprzecznie intrygujące.\nerrata 10 stycznia 2015 22:26\nCzłowiek, który pomaga innym w takim "przejściu", nie dość, że kawał dobrej roboty odwala, to jeszcze uczy się doceniać dar własnego życia. Mój szacunek wielki.\nAnonimowy 10 stycznia 2015 21:19\nZnaczy, że będę żyć wiecznie??? Witam, bom tu pierwszy raz, wstyd się przyznać. Pozdrawiam Cesia\nerrata 10 stycznia 2015 21:26\nKiedyś wszak musi nadejść pierwszy raz:)).\nWitaj zatem w klubie długowiecznych:))!\niw-nowa 11 stycznia 2015 00:23\nPowiem Ci, że ten post Wieprza powinno się wydrukować i powiesić w widocznym miejscu, oraz regularnie sprawdzać, czy przypadkiem się człowiek właśnie nie znajduje w kgtórejś "strefie cienia".\nerrata 11 stycznia 2015 11:15\nNa lodówce, na ten przykład:)!\niw-nowa 14 stycznia 2015 01:11\nO właśnie! Tylko że od grudnia zeszłego roku postanowiłam, że nic więcej na mojej lodówce wisieć nie będzie :)\nAle mam taką metalową tablicę na tego typu rzeczy :)\nAnonimowy 11 stycznia 2015 09:33\nNa razie żadna z tych śmierci mi nie grozi, z czego jestem bardzo zadowolona. :D A "siódma" śmierć chyba raczej nigdy mnie nie dopadnie. Niech żyją marzenia! :D Pozdrawiam :*\nerrata 11 stycznia 2015 11:16\nTak sądzę. Nazwa Cię zobowiązuje:)).\nystin 11 stycznia 2015 10:08\nmam nadzieję, że dozwolone jest okresowe zatkanie uszu, bycie niemodnym, beznowinkowym, zgnuśniałym lekko, niemalowanie się, niemarzenie, i niekochanym bycie??? ja potrzebuje takich okresów- może jak ten feniks??? umrzeć ( na którąkolwiek z 7 śmierci) by się odrodzić nowym???\nerrata 11 stycznia 2015 11:18\nJasne, "to wolny kraj". Czasami przerwa wskazana. Choćby i po to, by za chwilę zrobić wejście smaka:))).\nAnonimowy 11 stycznia 2015 10:27\nA ja sobie daję prawo do starości,która,choć byśmy robiły wszystko to,o czym mowa w blogu..i jeszcze wiecej, na pewno przyjdzie. A poza tym - ja nie chcę być wiecznie młoda:)))\nerrata 11 stycznia 2015 11:23\nWybór należy do nas. Zdaję sobie sprawę, że takie wieczne dorównywanie może zmęczyć, sprawić, że wreszcie chcemy odpuścić. Natomiast ja nie myślę "oddać pola". Na dobrą sprawę nigdy i nikomu:)).\nCzarny(w)Pieprz 11 stycznia 2015 11:37\nhmm...różnica w jakości życia, szczególnie tego późniejszego, pomiędzy tymi którzy się poddali i tymi, którzy codziennie rano walczą jest ogromna. Im dalej w las, tym jest większa.\nZnam osoby, które mając lat 90 wyskakują raźno samodzielnie z łóźka o 7.00 rano, robią pełny makijaż i pijąc kawę czytają maile.Są pełni życia, mimo, że często cierpiący i samotni. Są i tacy, którzy mając lat 70 uważają, że nie czeka ich już nic oprócz obiadu, świat dookoła to wariactwo, a jedyne co sa w stanie jako tako ogarnać to następny odcinek soap opery. Biedne, nieszczęśliwe stworzenia przyklejone do foteli.\nWYBÓR ZALEŻY OD NAS:)\nStarość przyjdzie, ale na jej jakość mamy wpływ, bez względu na dolegliwości, z nią związane. :) Dlaczego aktorzy są bardzo często w świetnej kondycji do póżnego wieku? Bo codziennie walczą, codziennie wstają myją się, dbają o siebie, bo są ciekawi świata, bo spotykają się z ludzmi, bo mają pasję, bo ciągle coś ich pcha do przodu.To nie kwestia ilości zmarszczek czy braku modnych ciuchów, starość zaczyna się w głowie i sercu.\nZestarzenie się, bez względu na wiek, to poddanie się.\nerrata 11 stycznia 2015 14:32\nJest tak, jak napisałaś. Z tym, że w naszym kraju poprzeczka wieku ustawiona jest znacznie niżej. O wiele młodsi ludzie poddają się na wszystkich polach życia, mając pewność, że nic ich już nie czeka. Poza chorobami i śmiercią, jasna rzecz. Wiele zależy od kultury i poziomu cywilizacji społeczeństwa. My niestety jesteśmy pod tym względem sto lat za Afrykanami. Albo też za Albanią, jak mawiał Pietrzak:)).\nAnonimowy 11 stycznia 2015 21:07\nJa uwielbiam zadbane kobiety, w ogóle ludzi ,którzy wciąż idą do przodu,rozwijają się, otwierają na wszystko,co nowe. Mam świadomość, jak bardzo ważna jest kondycja, wygląd zewnętrzny.W dzisiejszym świecie jest jednym z ważniejszych elementów funkcjonowania zawodowego.Zastanawiam się tylko, czy w wieku"okołoemerytalnym" będzie mi się jeszcze chciało chcieć - pływać,jeździć na rowerze,katować się dietami i siłownią:)) I wstawać codziennie koło 5-tej,by z tym wszystkim zdążyć;)) Czasem czuję się zmęczona,stąd moja tęsknota za prawem do starości w adidasach zamiast szpilek :))\nRacja - w naszym kraju poprzeczka wieku jest ustawiona niżej,ale to się też zmienia.Być może moje pokolenie nie ma jeszcze tego we krwi, ale niemal wszystkie moje koleżanki wygladają dużo młodziej od swojej metryki:))\nerrata 12 stycznia 2015 12:47\nJeśli mnie idzie, nie pragnę starości w szpilkach. Młodości zresztą też. W adidasach tym bardziej nie.:))\nLiczy się tak zwana "pretensja", jak mawiała moja babcia. Ona, będąc nawet po osiemdziesiątce, zawsze wychodziła z pokoju starannie uczesana, z żabocikiem przy bluzce, każdego dnia świeżej. Twierdziła, że tak długo chce się człowiek żyć, jak długo chce mu się o siebie dbać. Coś jest na rzeczy:).\nPodobnie jak z młodym wyglądem. Tylko dlaczego dopiero to młodsze pokolenie może mieć tak dobrze...\nAnna 11 stycznia 2015 23:21\nno proszę i już mam siedem pól do poprawy... ech\nerrata 12 stycznia 2015 12:25\nRuszaj więc do boju, ino chyżo:))!\nPolly anna 12 stycznia 2015 09:37\nja to nawet na balkon bez makijażu nie wychodzę :)))))))\npewnie nie dbam o wszystkie punkty, ale dla mnie najważniejsze są dwa ostatnie. miłość jest obowiązkowa, a marzenia niezbędne, bo bez nich usyyyyycham\na Tobie życzę długowieczności tylko pod warunkiem, że się nie zanudzisz i za bardzo nie zmęczysz życiem ;D\nbuziaki optymistko :)\nerrata 12 stycznia 2015 12:31\nOptymistko!? Jesteś drugą po moim dziecięciu osobą, która mnie tak nazwała. Kto wie, może i tak jest:)).\nCzy się zanudzę? Raczej nie, pojęcie nudy jest mi prawie nieznane. Zmęczenie to insza inszość:).


Bezpłatne warsztaty dla kobiet w ciąży organizowane w ramach Ogólnopolskiej Kampanii Bezpieczny Maluch - Ośrodek Rehabilitacji Dzieci Niepełnosprawnych w Tomaszowie Mazowieckim\nStale podnosimy swoje kwalifikacje! 10 września 2020\nDarowizna od Fundacji Rozwoju Powiatu Tomaszowskiego! 31 sierpnia 2020\nSzkolenie z obsługi komory hiperbarycznej właśnie się odbyło ! 25 sierpnia 2020\nWydarzenie godne podziwu z zachowaniem profesjonalizmu.\nOrganizatorem warsztatów był Medikurs.\nKomórki macierzyste – świadoma inwestycja w przyszłość\nWsparcie laktacji/prawidłowy dobór akcesoriów do karmienia


List do Мinistra kultury w sprawie mogiły na Monasterzu – Наше слово\nГлінський інтелігенція могили воїнів УНР Монастир УПА\nЛИСТ ■ №43, 2020-10-25\n«Każdy zmarły, poległy, zamordowany, niezależnie od narodowości, wyznania, formacji, w jakiej walczył, ma prawo po śmierci, podobnie jak i za życia, do zachowania podmiotowości oraz tożsamości – do zachowania własnego nazwiska. Pozbawianie zmarłych nazwisk to obyczaj bolszewicki», – piszą w liście do ministra Piotra Glińskiego sygnatariusze w sprawie mogiły ukraińskich żołnierzy w podkarpackim Monasterzu.\nW styczniu tego roku, w związku z kolejnym aktem profanacji oraz dewastacji ukraińskiego grobu na terenie gminy Horyniec, w dawnej wsi Monasterz, zwracaliśmy się do Pana, wyrażając oburzenie i stanowczy protest środowisk obywatelskich, artystów, intelektualistów, księży rzymskokatolickich, dziennikarzy i aktywistów, przeciw niszczeniu na terenie państwa polskiego ukraińskich grobów (nazwiska sygnatariuszy protestu przypominamy w zakończeniu listu). Zwracaliśmy również uwagę na fakt, iż mimo upływu lat grób pozostaje nadal niewpisany do ewidencji grobów i pomników wojennych, co w praktyce oznacza, że państwo polskie nie zapewnia mu ochrony. O formie upamiętniania grobu żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii poległych 2 i 3 marca 1945 roku w walce z oddziałami NKWD stanowił Protokół Ustaleń z posiedzenia Komisji Wspólnej Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz Zarządu Głównego Związku Ukraińców w Polsce z 6 marca 1998 r. W konsultacjach dotyczących wyżej wymienionych ustaleń brał aktywny udział Jacek Kuroń jako ówczesny Przewodniczący Sejmowej Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych.\nPrzed kilkoma dniami, w związku z wizytą Prezydenta Andrzeja Dudy w Ukrainie, podano do wiadomości, że roztrzaskana, dodajmy przez polskich nacjonalistów i prowokatorów, tablica na grobie w Monasterzu została „odnowiona”. Tymczasem w rzeczywistości, tablica ta nie została „odnowiona”, lecz zamieniona na tablicę zawierającą zupełnie inny niż ustalony w 1998 r. napis, usunięto z niej wszystkie imiona i nazwiska poległych żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz inskrypcję: “Polegli za wolną Ukrainę”. Obecnie na tablicy widnieje bardzo ogólnikowa informacja, że w grobie są pochowani Ukraińcy, którzy zginęli w walce z NKWD.\nJesteśmy oburzeni faktem zamiany tablic, przede wszystkim usunięciem imion i nazwisk poległych partyzantów ukraińskich oraz inskrypcji widniejącej na oryginalnej tablicy. Usunięcie nazwisk poległych jest dla nas barbarzyńskim aktem odebrania poległym ich podmiotowości, istnieje bowiem pełen ich spis, nie są nieznani. Tablica wyrażała szacunek dla ludzi, którzy zginęli, i dla idei, o którą walczyli.\nKażdy zmarły, poległy, zamordowany, niezależnie od narodowości, wyznania, formacji, w jakiej walczył, ma prawo po śmierci, podobnie jak i za życia, do zachowania podmiotowości oraz tożsamości – do zachowania własnego nazwiska. Pozbawianie zmarłych nazwisk to obyczaj bolszewicki.\nStan mogiły na 10 października 2020 roku\nZ oburzeniem i wielkim bólem odczytujemy akt zamiany tablicy upamiętniającej poległe osoby na tablicę wymazującą ich nazwiska. W piśmie ze stycznia zwracaliśmy Pana uwagę na to, że wymowa drugiej już profanacji grobu w Monasterzu poprzez swój charakter – roztrzaskane kawałki tablicy nagrobnej wrzucono do pobliskiego dołu razem z ukraińskimi rusznykami zerwanymi przez sprawców z okolicznych drzew, powieszonych przez nasze polsko-ukraińskie środowiska w Dzień Zmarłych 3 listopada 2019 roku – była dla nas jednoznaczna. „Sprawcy chcieli pokazać, że obywatele polscy narodowości ukraińskiej nie mają prawa do przestrzeni cmentarnej na terenie państwa polskiego. W sposób przywodzący na myśl najgorsze historyczne skojarzenia zanegowano ich prawo do pamięci, brutalnie wymazując ślad ich istnienia ze wspólnotowej przestrzeni”. Przypominamy, że w 1998 roku prof. Władysław Filar oraz Andrzej Żupański, członkowie Światowego Związku Żołnierzy AK, Okręg Wołyń, którzy w 1943/44 roku walczyli z Ukraińcami na Wołyniu, nie mieli nic przeciwko temu, by na tablicy mogilnej w Monasterzu widniały imiona i nazwiska pochowanych.\nNie możemy także zrozumieć, na jakiej podstawie usunięto inskrypcję: „Polegli za wolną Ukrainę”. Jak powyżej napisaliśmy, inskrypcja ta została zatwierdzona przez Andrzeja Przewoźnika jako szefa Rady Ochrony Pamięci i Męczeństwa.\nW poprzednim piśmie występowaliśmy ze wsparciem postulatu Związku Ukraińców w Polsce, aby jak najpilniej władze Rzeczpospolitej w dialogu z obywatelami RP narodowości ukraińskiej wypracowały model uregulowania kwestii ukraińskich grobów i pomników stanowiących część naszego wspólnego dziedzictwa historycznego, a w szczególności dziedzictwa historycznego obywateli Polski narodowości ukraińskiej. Niestety, ustanowienie nowej tablicy o zamienionej treści, w tajemnicy przed opinią publiczną oraz członkami społeczności ukraińskiej w Polsce, dowodzi, że instytucje państwowe odpowiadające za upamiętnienia, groby i cmentarze w naszym kraju mają za nic postulaty Związku oraz żądanie realizacji słusznego postulatu wyartykułowane przez środowiska obywatelskie w Polsce.\nPrzypominamy także, że kiedy negatywne emocje i agresja na początku lat 90. pojawiły się w odniesieniu do Śląska Opolskiego, kiedy mniejszość niemiecka zaczęła odbudowywać groby miejscowych Niemców, Ślązaków, którzy zginęli, albo ustanawiać symboliczne groby żołnierzy Wermachtu, sytuację udało się rozwiązać, i to na drodze dialogu z udziałem przedstawicieli mniejszości niemieckiej w Polsce. Udało się wówczas, choć był to długotrwały proces, doprowadzić do ustalenia obowiązującej wszystkie upamiętnienia wojenne formuły napisów. Obecnie nie ma żadnych problemów z niemieckimi upamiętnieniami na terenie Polski, w tym upamiętnieniem żołnierzy Wehrmachtu.\nTrudno zrozumieć, jakie przyczyny leżą u podstaw niemożności przyjęcia podobnego rozwiązania od ponad 20 lat, skoro proces ten został pozytywnie rozpoczęty w 1998 r. przez Radę Ochrony Pamięci i Męczeństwa we współpracy ze Związkiem Ukraińców w Polsce właśnie przy ustanowieniu upamiętnienia miejsca pochówku żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii w Monasterzu.\nStan mogiły w listopadzie 2019 roku. Fot. Kasia Komar-Macyńska\nZwracamy się z żądaniem przywrócenia na tablicy nagrobnej w Monasterzu spisu pochowanych w mogile żołnierzy Ukraińskiej Powstańczej Armii oraz przywrócenia inskrypcji: „Poległym za wolną Ukrainę”. Komunikat Kancelarii Prezydenta Ukrainy Wołodymyra Zełenskiego ogłoszony w związku ze spotkaniem obu Prezydentów zawiera informację o tym, że Ukraina oczekuje na przywrócenie nazwisk poległych.\nIzabella Chruślińska, Danuta Kuroń\nEdwin Bendyk, Martyna Bogaczyk, Włodzimierz Bogaczyk, Halina Bortnowska-Dąbrowska, prof. Przemysław Czapliński, Anna Dąbrowska, Tomasz Dostatni OP, Krystyna Engelking, Beata Fudalej, Grzegorz Gauden, Konstanty Gebert, Agnieszka Glińska, Witold Horowski, Jerzy Illg, Krystyna Janda, Jarosław Kurski, Andrzej Leder, Magdalena Łazarkiewicz, prof. Andrzej Mencwel, Joanna Onyszkiewicz, Janusz Onyszkiewicz, Grzegorz Pac, Bartosz Piechowicz, Józef Pinior, Danuta Przywara, Józef Puciłowski OP, Anda Rottenberg, Nina Smolar, Eugeniusz Smolar, Paweł Smoleński, Grażyna Staniszewska, Krzysztof Stanowski, prof. Jerzy Stępień, Rafał R. Suszek, Andrzej Szeptycki, prof. Joanna Tokarska-Bakir, Magdalena Tuli, ks. prof. Alfred Wierzbicki, prof. Marek Wilczyński, Agnieszka Wiśniewska, Michał Wojcieszczuk, prof. Anna Wolff-Powęska, Krystyna Zachwatowicz-Wajda\n1/ Pan Jarosław Szarek, Prezes Instytutu Pamięci Narodowej\n2/ Pani Poseł Wanda Nowicka, Przewodnicząca Komisji Mniejszości Narodowych i Etnicznych Sejmu RP\n2/ Pan Mariusz Kamiński, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji\n3/ Pan Piotr Tyma, Prezes Związku Ukraińców w Polsce\nПавло Лоза ■ ГРОМАДСЬКІ ВІСТІ ■ №49, 2020-12-06 В Україні офіційно відкрився проєкт «Віртуальний некрополь української еміграції» (necropolis.uinp.gov.ua). Панахида по Симонові Петлюрі на цвинтарі...


Szpitale na Pomorzu przyjazne kombatantom. Podpisano porozumienie [Lista placówek] | Dziennik Bałtycki\nSzpitale na Pomorzu przyjazne kombatantom. Podpisano porozumienie [Lista placówek]\nPiotr Kallalas 28.02.2020\nDo projektu Szpitali Przyjaznych Kombatantom przystąpiło 25 podmiotów leczniczych w województwie pomorskim Marcin Szumny/https://pomorskie.eu\nJuż po raz drugi, pomorsie szpitale podpisały porozumienie w sprawie opieki nad kombatantami. Chodzi o wprowadzenie przejrzystych i skutecznych procedur, które pozwolą zapewnić wysoki standard pomocy kombatantom trafiającym na leczenie. Po raz pierwszy do inicjatywy przystąpiło jednak tak szerokie grono placówek.\nPorozumienie to wyjście naprzeciw oczekiwaniom kombatantów i problemom nieprzestrzegania ustawy, jakie nam zgłaszali oraz na jakie byli narażeni – mówiła członkini Zarządu Województwa Pomorskiego Agnieszka Kapała-Sokalska. – Zawarte między podmiotami leczniczymi z województwa pomorskiego porozumienie pozwoli na spopularyzowanie wiedzy na temat prawa do korzystania ze świadczeń opieki zdrowotnej poza kolejnością, w oparciu o wymianę między podmiotami leczniczymi wiedzy, doświadczeń oraz dobrych praktyk w zakresie odnoszącym się do realizacji celów umowy.\nProjekt zwraca uwagę przede wszystkim na możliwość przyjęć, w dniu zgłoszenia, poza obowiązującą kolejką pacjentów, a także skrócenie czasu oczekiwania na świadczenia ambulatoryjne. Ponadto inicjatywa zakłada wprowadzenie funkcji koordynatora, który pokieruje i wspomoże osoby ze statusem kombatanta.\nWyznaczeni w poszczególnych podmiotach leczniczych koordynatorzy dedykowani kombatantom, będą ich na co dzień wspierali w realizacji uprawnień ustawowych. W każdym z podmiotów, w łatwo dostępnych miejscach, pojawią się informacje obejmujące imię, nazwisko, numer telefonu oraz adres mailowy koordynatora – powiedziała Kapała-Sokalska.\nPierwsza edycja projektu miała miejsce w 2010 roku.\nZenek 02.03.2020 10:00:26\nKombatantów to już raczej nie ma, wszyscy już poszli do Pana\nLaboratorium Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Gdańsku osiągnęło pułap 160-170 analiz pod kątem koronawirusa w ciągu doby. Całkowita liczba wykonywanych testów w naszym województwie urosła jednak w ciągu ostatniej doby do 220 i wszystko wskazuje, że będzie się pow...


Powszechnie wiadomo, że na zabawie sylwestrowej nie może zabraknąć przekąsek i różnego rodzaju wypieków, dlatego mamy dla Was wspaniały przepis na ciastka gryczane bez pieczenia, które można zrobić w bardzo krótkim czasie. Dzięki temu będziecie mogli spędzić więcej czasu na innego rodzaju przygotowaniach.\n1 opakowanie płatków gryczanych (300g)\n1 i 1/2 szklanki mleka ryżowego w płynie\n1 gorzka czekolada bez cukru (ze stewią) lub czekolada karobowa (100g)\nopcjonalnie wanilia lub cukier waniliowy\nPrzygotowanie ciastek gryczanych bez pieczenia:\nZagotować mleko z rodzynkami i drobno pokrojonymi daktylami, dodać czekoladę, margarynę i kakao. Gotować ok. 5 minut. Wsypać płatki gryczane, dokładnie wymieszać, zagotować. Odstawić z ognia na ok. 10 minut, a następnie nabierać łyżką małe porcje i kłaść na blaszkę wyłożoną papierem (lub inne płaskie naczynie). Po wystygnięciu ciastka są gotowe do jedzenia.\nPolecamy także inne przepisy na bezglutenowe ciastka:\nOwoce palmy daktylowej; bogate są w błonnik, potas, żelazo, magnez, a także w witaminy A, B1, B2 i PP. Daktyle traktowane są przede wszystkim jako owoce deserowe, dodaje się je do ciast (zwłaszcza keksów). Wykorzystać je można także do dżemów.


Yerba Mate to wyjątkowy yerba mate herbata właściwości http://www.yerbamatestore.pl/blog/za-co-kochamy-yerbe-czyli-wlasciwosci-herbaty-yerba-mate napój, na temat którego można pisać bardzo długo. Od dawien dawna posiada mnóstwo miłośników. Nie ma co się dziwić. Liczba zalet spożywania Yerba Mate codziennie przyrasta. Na jakiej zasadzie? Co chwilę pokazywane są teorie w tym temacie. A zatem - z jakich powodów trzeba spożywać tę herbatę? To oczywiste! Informacje naukowe nie dają złudzeń. Ta zdrowa herbata pomaga w tego rodzaju dokuczliwościach jak kłopoty z wypróżnianiem się, stany depresyjne, problemy ze stawami, zaburzenia snu, bóle głowy, zaparcia, nadmiernie kilogramy, zaburzenia wątroby itp. W środku tej pysznej herbaty znajdziemy komponenty bioaktywne, które mają dobroczynny wpływ na twoje ciało. To jednak nie koniec! Ta wyjątkowa herbatka przynosi także moc. Jeszcze mocniej niż kawa.\nTakże delektujmy się Yerba Mate, która jest jak również niezwykle pyszna. Powstaje jak również wątpliwość – w którym miejscu kupować tę herbatę. To powinien być odpowiedni sklep. Niełatwo znaleźć takowy stacjonarny. Yerba to, pomimo że jest naprawdę zdrowa, to jednak ciągle nie cieszy się aż tak sporym zainteresowaniem. Najprościej wybrać sklep online. Sklep Yerba Mate Store to raj dla wysublimowanych fanów tej dobroczynnej herbaty. Tu wynajdziesz tak naprawdę każdą rzecz powiązaną z Yerba Mate. Wszyscy znajdą coś dla siebie.\nSklep internetowy Yerba Mate Store ma w swoim asortymencie wyłącznie towar od zaufanych i popularnych dostawców. Sprawdź ponad sto różnego rodzaju gatunków suszu herbacianego. Aromat owocowy, czy też może smak ziołowy? Yerba Mate sklep online czeka na każdą osobę.\nYerba Mate Store to coś więcej niż susz herbaciany. Z pewnością należy zerknąć na akcesoria – na przykład bombille czy kubki. Na stronie mieści się również blog, na którym można przeczytać mnóstwo poradników, które pochłoną nas w temat Yerbki. W razie ewentualnych wątpliwości trzeba skontaktować się ze sklepem. Tu zatrudnieni są naprawdę znawcy tematu Yerba Mate. Możesz dopytać również o punkty lojalnościowe. W tym miejscu po prostu warto kupować. Miłego shoppingu!\n1 przyprawy www.krainaherbaty.pl/przyprawy/1 www.kwiatyportal.pl/ kwiat gerbera1 www.krainaherbaty.pl/ swiezowypalana94 pozycjonowanie stron google1 bungacity.com/pl-pl/ogloszenia-towarzyskie1 doubles.pl strony internetowe rybnik ceny1 www.yerbamatestore.pl sklep z yerba mate1 towarzyskie oferty Poznań bungacity.com88 projektowanie stron internetowych1 bungacity.com masaż ciałem Częstochowa1 wiązanka z róż na cmentarz1 studnie-chlonne.html studnia chlonna glina1 www.bungacity.com seks ogłoszenia Częstochowa97 pozycjonowanie stron internetowych1 domiwoda.pl łapanie deszczówki1 biurko narożne dla gracza mobiusdesk.pl/1 betfan kod promocji www.kodybukmacherskie.pl1 domiwoda.pl beczki plastikowe na wodę1 krainaherbaty.pl/ el grey herbata1 filtr zewnętrzny1 4toys.pl sklep z artykułami dla niemowląt1 bungacity towarzyskie ogłoszenia radom1 www.domiwoda.pl/ studzienka rozsączająca130 Biznes1 dieta wegetarianska


2011 Grudzień 17 « Dziennik gajowego Maruchy\nArchive for Grudzień 17th, 2011\nBiałoruś: Rymaszeuski proponuje Łukaszence pokojowe oddanie władzy\nByły kandydat na prezydenta Białorusi, współprzewodniczący komitetu organizacyjnego na rzecz stworzenia partii Białoruska Chrześcijańska Demokracja Wital Rymaszeuski przedstawił prezydentowi Alaksandrowi Łukaszence scenariusz pokojowego oddania władzy. W Mińsku odbył się 4. zjazd założycielski tej partii. BChD od 2009 r. już trzykrotnie przeprowadzała zjazdy założycielskie i składała wniosek o rejestrację w Ministerstwie Sprawiedliwości, ale jak dotąd bez powodzenia.\n– Uważamy, że w wolnych i uczciwych wyborach Łukaszenka nie wygra. Ale teraz obecna władza białoruska robi wszystko, żeby w kraju doszło nie do pokojowego przekazania władzy, tylko do rewolucji – powiedział Rymaszeuski.\nInny współprzewodniczący komitetu organizacyjnego Pawał Siewiaryniec ocenił, że szanse na spełnienie trzech postulatów komitetu organizacyjnego są bliskie zeru, wobec czego zaapelował, by szykować się do „aktywnego bojkotu” zbliżającej się kampanii przed przyszłorocznymi wyborami parlamentarnymi.\nWedług Rymaszeuskiego udział BChD w wyborach parlamentarnych oznaczałby „sprzedanie tych więźniów politycznych, którzy znajdują się teraz za kratkami, i sprzedaż narodu białoruskiego”.\nRok temu na Białorusi brutalnie zdławiono wielotysięczny protest przeciwko oficjalnym wynikom wyborów prezydenckich, dającym prawie 80 proc. urzędującemu prezydentowi Alaksandrowi Łukaszence. Do aresztów trafiło wówczas ponad 600 osób, a sądy skazały ponad 40. Dwóch byłych kandydatów opozycji – skazany na 6 lat pozbawienia wolności Mikoła Statkiewicz oraz skazany na 5 lat Andrej Sannikau – wciąż pozostaje w koloniach karnych. Rymaszeuski został zatrzymany w wieczór wyborczy, ale zwolniono go 1 stycznia.\nZ tego, co wiemy, na Białorusi znajdowało się kilkudziesięciu zagranicznych obserwatorów, którzy nie stwierdzili żadnych oszustw wyborczych. Dlatego proponujemy chętnemu do przejęcia władzy p. Rymaszeuskiemu, aby po prostu wygrał wybory i przestał szukać bocznej furtki. Białoruś to jeszcze nie Unia, gdzie można bez problemów zrzucić ze stanowiska legalnie wybranego prezydenta lub premiera i zastąpić kukłą. – Admin.\nW dodatku są na świecie potężne siły, którym podlizują się nasze, pożal się Boże, „elity” wraz z dyplomacją, zainteresowane używaniem w rozgrywce z dzisiejszą Rosją także argumentami historycznymi. Tu teza o tożsamości Rosji i ZSRR jest wprost bezcenna. A, że Układ białowieski i reakcja „Moskali” na ten akt temu przeczy … należy o nim zapomnieć.\nCo paleokonserwatyści widzą w Jaruzelskim?\nArtykuł był napisany z okazji rocznicy wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Inny punkt widzenia przedstawiono tutaj:\nDziś mija 30 lat od wprowadzenia stanu wojennego, nie miałem w planach komentowania ani samego wydarzenie ani jego rocznicy. Czytając jednak internetowe opinie na temat stanu wojennego wygłaszane przez przedstawicieli części środowisk odwołujących się do tradycji endeckiej i konserwatywnej, muszę wyrazić swoje zaskoczenie wyrazami poparcia dla Wojciecha Jaruzelskiego płynącymi z tej strony.\nJuż nawet z czystej ciekawości staram się przeniknąć motywy jakie są przyczyną wygłaszania tego typu opinii, które są dla mnie lekko wstrząsające. Co determinuje te poglądy u ludzi, którzy je głoszą i w jaki sposób potrafią oni pogodzić – troskę o naród i państwo, o polską rodzinę, o pewien system wartości, który osobom przyznającym się do poglądów o charakterze narodowym musi być bliski, a także o pewien konserwatywny etos – z działaniami podejmowanymi przez reżim generała ludowego wojska Wojciecha Jaruzelskiego w trakcie stanu wojennego, a także po jego formalnym zakończeniu oraz konsekwencjami tychże działań.\nPrzyznam, że trudno mi pojąć jak można znaleźć kompromis pomiędzy założeniami ideowymi narodowej demokracji a codzienną praktyką i konsekwencjami stanu wojennego. Ciekawy jestem jakie korzyści płynące dla narodu i państwa a wynikające z działań podejmowanych przez reżim Jaruzelskiego dostrzegają z endeckiego i konserwatywnego punktu widzenia osoby epatujące tymi poglądami.\nFragmenty książki Kazimierza Mariana Morawskiego „Źródła rozbioru Polski”.\nNie jest tajemnicą, że rozczłonkowanie Rosji było odwiecznym marzeniem naszych wrogów. Istnienie silnego, monolitycznego państwa rosyjskiego nigdy nie dawało im spokoju.\nOstatnie 100 lat przyniosło Rosji najcięższe doświadczenia w całej jej tysiącletniej historii. W ciągu całego ostatniego stulecia Rosja nieustannie walczy o przeżycie, balansując na krawędzi zachowania swojej państwowości i integralności terytorialnej. Walka ta rozpoczęła się od przewrotu lutowego w 1917 roku i trwa do dziś.\nPierwsze próby Zachodu podważenia integralności terytorialnej państwa rosyjskiego były na oficjalnym poziomie podjęte już na początku Wojny Domowej w naszym kraju. Oficjalna mapa Rosji sporządzona na paryską Konferencję Pokojową w październiku 1918 roku, to znaczy jakieś półtora roku od przewrotu lutowego, włączała tylko część europejską naszego kraju. Następnie zamorscy potentaci, ukradłszy nam zwycięstwo w I Wojnie Światowej, już zacierali ręce obserwując narodzenie procesu rozczłonkowania Rosji na autonomiczne regiony. Ich nadzieje były uzasadnione ponieważ do tego czasu Rosja, zbierająca owoce obalenia autokracji, przeżywała okres nowej Wielkiej Smuty (upadku i chaosu – tłum.) a początek jej rzeczywistego podziału był już rozpoczęty. Planistom rozpadu naszego kraju pozostało już czekać i to niedługo, tym bardziej, że nowa władza ogłosiwszy prawo narodów do samostanowienia, sama była gotowa do rozdawnictwa części Imperium Rosyjskiego na prawo i lewo, a tym jej prowincjom, które po prostu nie były jeszcze zdolne do samodzielności i otrzymania podarunku pełnej suwerenności, był nadany status republik, zakładający ich nieuchronne odejście od Rosji w przyszłości.\nPomimo wszystkich wysiłków zdrajców Rosji i ich zagranicznych panów, rozwalenie Imperium zostało opóźnione o 80 lat podczas których dla ostatecznego osiągnięcia założonych celów nasi wrogowie robili wszystko co możliwe.\nNastępną wielką próbą z której Rosja, wbrew wszystkim wrogom, wyszła w postaci potęgi światowej, była II Wojna Światowa. Idea rozczłonkowania Rosji tworzyła podstawę wojny ideologicznej faszyzmu przeciwko naszemu krajowi. Obudzenie świadomości narodowej „ciemiężonych” przez bolszewizm narodów powinno być gwarancją zwycięstwa Niemiec, przede wszystkim politycznego i duchowego, oraz położenia kresu państwu rosyjskiemu.\nMarcin Luther miał bezpośredni lub pośredni kontakt z wieloma żydowskimi kabalistami, wpływowymi żydami i żydami odgrywającymi rolę antysemitów tamtego czasu, a którzy przyjęli chrześcijaństwo prawdopodobnie pozornie. Żydzi wokół Marcina Lutra to: Konrad Mutian (vel. Conradus Mutianus Rufus), Johann Reuchlin, Pico della Mirandola, Jakob Questenberg, Jakob ben Jehiel Loans, Obadja Sforno of Cesena, Johann Pferrerkorn (który rozpoczął Kontrreformację), itd. [M. A. Hoffman II, „Judaism’s Strange Gods” Independent History and Research, Coeur d’Alene, Idaho, 2000, pp. 108-109]\nEncyclopaedia Judaica w artykule „Messianic Movements” (Ruch Mesjanistyczny) pisze:\n„Mniej więcej w tym samym czasie wiele Żydów pokładało swoje nadzieje w Marcinie Lutrze jako człowieku który przygotuje drogę dla Mesjasza poprzez stopniowe edukowanie Chrześcijan polegące na odciąganiu ich od zabobonnych praktyk i wierzeń”\n[„Messianic Movement”, Encyclopaedia Judaica, Volume 11 LEK-MIL, Encyclopaedia Judaica, Jerusalem, The Macmillan Company, New York, (1971), cols. 1417-1427, na 1426]\nW Księdze Malachiasza w ustępie 3:1 i 3:23 możemy wyczytać że zanim pojawi się Mesjasz będzie wcześniej wysłany poprzednik który przygotuje jemu drogę:\n„1 Oto Ja wyślę anioła mego, aby przygotował drogę przede Mną1, a potem nagle przybędzie do swej świątyni Pan, którego wy oczekujecie, i Anioł Przymierza1, którego pragniecie. Oto nadejdzie, mówi Pan Zastępów. … 23Oto Ja poślę wam proroka Eliasza7 przed nadejściem dnia Pańskiego, dnia wielkiego i strasznego.”\nKabalistyczni żydzi uważali Marcina Lutra (1483-1546) jako poprzednika (messenger) który miał przygotować drogę do spełnienie proroctw żydowskich.\nŻydzi uważają że nie uda im się podbić całego świata doputy dopóki narody czczą wierzą w Boga i z tego też powodu katolicyzm jest centralnym punktem żydowskiej nienawiści. Można zauważyć, że obecnie żadna inna religia na świecie nie jest atatkowana (z zewnątrz i od wewnątrz) bardziej niż katolicyzm rzymski. Nie jest to przypadek.\nGłównym celem pruskich protestantów, francuskich wolnomyślicieli, iluminatów i masonerii było i jest „nawrócić” katolików na judaizm a później na ateizm. Takie właśnie oskarżenia padały z ust wielu wybitnych osób jak John Robinson, Abbe Barruel, George Pitt-Rives, („World Significance of the Russian Revolution”), Nestia Helen Webster („Germany and England”), i kapitan Archibald Henry Maule Ramsay („The Nameless War”).\nMarcin Luter w początkowym okresie swojego życia był wyjątkowym filosemitą. Było to prawdopodobnie spowodowane właśnie tym, że był otoczony przez żydowskich kabalistów i znajdował się pod wpływem. W 1523 roku napisał nawet pracę pod tytułem: „Das Ihesus Christus eyn geborner Jude sey” [Cranach u. Doring, 1523], („Das Ihesus Christus ain geborner Jude sey”, [ Melchior Ramminger, Wittemberg, 1523], co znaczy „Jezus Chrystus urodził się Żydem”.\nMożna więc zaryzykować stwierdzenie że Luter podburzony przez otoczenie żydowskich kabalistów chciał „zreformować” katolicyzm poprzez upodobnienie go do judaizmu\nDopiero znacznie później zorientował się jakie są prawdziwe intencje żydów i że żydzi nie wyznają Tory lecz Talmud. W 1543 napisał nawet dzieło „Von den Juden und ihren Lugen” [Hans Lufft, Wittenber, 1543], („Żydzi i Ich Kłamstwa”) w którym to zawarte jest wiele antyżydowskich wypowiedzi Lutra. Być może było to spowodowane masowymi zbrodniami ( popełnionymi przez obie strony, a wywołanymi przez Lutra) w wojnie 30 letniej.\nO tym że Reformacja była wywołana przez żydów przyznają sami żydzi.\nBenjamin Disraeli, żyd wysoko wtajemniczony w zakulisową rozgrywkę i sprawy żydowskie, premier rządu Wielkiej Brytanii w XIX wieku i człowiek Rotszylda, napisał w 1844 książkę „Coningsby”, w której pod dość łatwo rozpoznawalnymi pseudonimami (Sydonia = Rotszyld) ukazuje rzeczywistą władzę ówczesnej Europy i świata. W 1844 roku „Sidonia” powiedział w „Coningsby”:\n„Pierwszymi jezuitami byli żydzi; ta tajemnicza rosyjska dyplomacja która tak niepokoi Europę Zachodnią, jest zorganizowana i, w istocie, prowadzona przez żydów; ta ogromna rewolucja która w tym momencie jest przygotowywana w Niemczech, a która będzie w istocie drugą i większą Reformacją, i o której tak niewiele jest jeszcze wiadomo w Angli, jest całkowicie rozwijana pod okiem żydów, którzy prawie całkowicie zmonopolizowali pozycje profesorów w Niemczech.\nŻydzi mają zabronione mówić pozytywnie o czymkolwiek co pochodzi od gojów i jest dobre dla gojów. Jeżeli żydzi mówią pozytywnie o czymś, tak jak w tym wypadku o „pierwszej Reformacji”, to znaczy że było ona ich dziełem i była dla nich dobra.\nMożesz być antysemitą, jeśli…\nYOU MIGHT BE AN ‘ANTI-SEMITE’ – IF:\nJoe Cortina – 13.04.2010, tłumaczenie Ola Gordon\nPoniewaz ‘Żydzi’ lubią ‘rzucać’ swoją ulubioną mantrą niczym jakimś rodzajem magicznego płaszcza niewidoczności na swój prawdziwy zły charakter – pomyślałem, że słuszne będzie pokazanie pozostałych 99% ludzkości, jakim jest świat ‘pogański’, nas ‘gorszych’ Gojów (bydło); że nasz ‘antysemityzm’ lub niechęć wobec narodu semickiego jest ogólnoświatowy i najwyraźniej nieokiełznany – ale także „wybiórczy”. Ciekawostką może być fakt, że samo-wybrańcy są tak perfidni w ujawnieniu – że oni sami – poprzez krwawy, ludobójcz,y prawdziwy holokaust wobec wszystkich narodów arabskich – są najprawdziwszą grupą etniczną na ziemi!\nSpędziłem jakiś czas na Bliskim Wschodzie z obu – fałszywymi semickimi ‘Żydami’ i prawdziwym semickim narodem – Arabami. Zaufam Arabowi bardziej, niż Żydowi jako przyjacielowi w Nowym Jorku. Arab nie będzie próbował zbałamucić mi żony za moimi plecami. Arab nie będzie próbował mnie oszukać ,w każdy sposób jaki potrafi. Arab nie okłamie mnie dla własnych korzyści. Arab nie wyśmieje Chrystusa. Arabowi mogę zaufać z moimi dziećmi, że ich nie skrzywdzi. Arab nie potraktuje mnie jak człowieka gorszego. Życie Araba nie koncentruje się wokół żądzy, przemocy, chciwości, oszustwa i perwersji. Arab nigdy nie będzie zagrożeniem dla moich swobód. Wartości rodzinne Araba w przeciwieństwie do Żydów, są zdrowe, uczciwe i boże. Arab w przeciwieństwie do Żyda – stosuje się do prawa Bożego. I wreszcie to nie Arab zmienił mój kraj w chciwego, materialistycznego, świeckiego, bezbożnego i moralnie zgniłego trupa!\nBo widzisz – jedynym znaczącym narodem semickim dzisiaj, który może udowodnić empirycznie i uczciwie nieprzerwane pochodzenie od oryginalnych potomków plemion semickich – jest – jak na ironię, naród arabski! Ta mieszanka półkrwi zdegenerowanych potomków aszkenazyjskich kundli i Romów, którzy dzisiaj nazywają się Żydami, to w 99% oszuści i oni to wiedzą! Jedyną rzeczą, która jest pewna o dzisiejszych Żydach – jest to, że utrzymują taki sam poziom hipokryzji, zła, oszustwa i arogancji jako patologiczni kłamcy i podżegający mordercy, synowie szatana, jak tłum, który krzyczał by zamordować Jezusa 20 wieków temu. Tylko imiona się zmieniły. Zło ich fizycznie ohydnego, demonicznego oblicza, mogą widzieć dzisiaj wszyscy!\nA zatem, jeśli nie lubienie ‘żydowskiej’ szumowiny, która zrujnowała mój kraj, ‘czyni mnie’ antysemitą, to jeśli tylko chcesz – nazywaj mnie ‘antysemitą’.\nTak więc – w duchu nieugiętego komika Jeffa Foxworthy i z niewielką pomocą mojego prawdziwego semickiego przyjaciela, Marka Glenna z http://theuglytruth.wordpress.com, poniżej jest ‘gojowska’ wersja: możesz być antysemitą, jeśli:\n– myślisz, że Jezus był dobrym facetem, który miał do powiedzenia ważne rzeczy o pokoju na ziemi, prawach człowieka i szacunku dla człowieka i krytykował żydów za zachowanie wręcz odwrotne\n– myślisz, że idea jednej grupy, żydów, będących ‘rasą mistrzów’ ‘predysponowanych do rządzenia światem żelaznym prętem’ to nonsens\n– myślisz, że mord ponad miliarda muzułmanów tylko dlatego, że ośmielili się zapobiec podbiciu swojej wielowiekowej kultury przez wielogłową bestię syjonizmu, mogło nie być dobrym pomysłem\n– odrzucasz popularną opinię, że islam jest religią wojny, przeciwnie do wyników badań mówiących, że jest to religia pokoju, szanująca Jezusa i jego matkę, oraz że Koran to jeden z najpiękniejszych tekstów religijnych kiedykolwiek napisanych\n– wierzysz, że najświętsza księga judaizmu – Talmud jest antygojowska i antychrzescijańska, oraz że wszystko zawarte w niej o Judaszu jako bohaterze, o Maryi ladacznicy i Jezusie cudotwórcy smażącym się w piekle, to kilka z wielu powodów antyżydowskich sentymentów na przestrzeni dziejów\n– myślisz, że największe mocarstwa świata, szczególnie zachodnie, są kontrolowane przez osoby, które są fanatykami religijnymi, chcącymi wprowadzić śmieszną szaloną teorię spiskową zwaną ‘agendą syjonistyczną’\nProces wytoczony przez J.Kobylańskiego zakończony\nW Warszawie zakończył się proces wytoczony przez Jana Kobylańskiego kilkunastu osobom ze świata mediów i polityki, którzy aranżowali kampanię dyskredytowania prezesa USOPAL w mediach krajowych.\nNa ławie oskarżonych zasiedli m.in. Adam Michnik, Mikołaj Lizut, Jarosław Gugała i Ryszard Schnepf.\nZe względu na przedawnienie (sprawa toczy się od 6 lat) sąd wydał wyrok o umorzeniu postępowania. Jednocześnie odrzucił wniosek adwokata Ryszarda Schnepfa o uniewinnienie oświadczając, że nie ma do tego podstaw i że w trakcie postępowania sądowego oskarżeni nie udowodnili zarzutów stawianych Kobylańskiemu m.in. o szmalcownictwo w czasie II wojny światowej. Wyrok nie jest prawomocny.\nNie ulega wątpliwości, iż w każdym, zachowującym bodaj pozory obiektywizmu sądzie, wyżej wymienione szumowiny zostały by skazane za oszczerstwa. Polski niezależny sąd wybrał drogę zwlekania aż do przedawnienia. – admin


6 sierpnia 2017 Joanna\nKiedy zorientowałam się, jak dużo osób chce wziąć udział w moim Projekcie, zrodził się pomysł połączenia naszej rocznej pracy z książką, którą chciałam pisać w tym roku – książką o pracy nad czterema obszarami naszego życia – czyli idealnie wpasowującą się w całą powstającą koncepcję. Wszystko zaczęło układać się niczym układanka. Wciąż na nowo pojawiały się kolejne elementy, które pasowały do siebie, jakby wykrojone na miarę.\nOd pierwszego stycznia z jedną dwutygodniową przerwą, niemal codziennie, rozmawiamy ze sobą w mojej grupie na tematy bardzo istotne. Poruszamy kwestie poczucia własnej wartości, brania odpowiedzialności za siebie i swoje życie, dbamy o wszystkie obszary naszego życia, projektujemy przyszłe życie i stawiamy odważne cele, a potem tworzymy plan działania. Działamy. Działamy. Działamy. Bo bez działania nie ma sensu żaden plan. Jest niczym, tak jak my jesteśmy niczym bez krążącej w nas życiodajnej energii.\nNa podstawie Projektu powstaje wspaniała książka – pisana moimi dłońmi, ale tworzona przez wszystkie aktywnie biorące udział Uczestniczki mojego Projektu. „Mamo, naostrz piłę!” to pozycja dla kobiet świadomych własnych potrzeb, ale nie potrafiących lub nie mających możliwości zrealizowania ich. Tutaj poruszamy sprawy związane z ciałem, duszą, intelektem oraz emocjami. Tutaj skupiamy się na tym, aby żadnego obszaru nie zaniedbać. One są jak czterolistna koniczynka – jeśli jeden zaniedbasz, koniczynka przestaje być tą szczęśliwą, bo czterolistną. Tak samo jest z Tobą – jeśli zapomnisz o którymś z obszarów, wszystko powoli zaczyna się sypać. Możesz sceptycznie podchodzić do tej kwestii, ale wierz mi, że kiedy przeczytasz naszą książkę, zdasz sobie sprawę, jak bardzo się myliłaś 🙂\nNiedawno spotkałam się z jedną z Uczestniczek naszego Projektu, która jednocześnie jest Patronem Medialnym mojej pierwszej książki (możesz zamówić ją tutaj i zacząć wprowadzać harmonię do swojego życia jeszcze w tym miesiącu!). Rozmawiałyśmy na temat Projektu, ale też na temat moich książek. „Mamo, naostrz piłę!” już powstawała, ale wciąż nie mogłam znaleźć na nią idealnego pomysłu. Bo jak zebrać ze sobą wszystkie te wypowiedzi wspaniałych kobiet, które biorą udział w Projekcie, żeby było to atrakcyjne także tak czytelników książki??\nViola spojrzała na temat z dystansem, z boku i podsunęła mi kilka świetnych pomysłów. Dlatego moja nowa książka przyjmuje teraz zupełnie inny kształt. 🙂 Bardzo inspirujący. Bardzo cieszę się na tę książkę. Stanie się ona zbiorem cudownych historii kobiet, które zaczęły Projekt z pewnego punktu, a będą go kończyć dużo, dużo wyżej. Skąd to wiem, skoro Projekt będzie trwał do końca roku 2017? Bo już teraz są one kimś zupełnie innym 🙂 Przeczytaj opinie Uczestniczek Projektu na mojej stronie z opiniami <3\nJeśli chcesz do nas jeszcze dołączyć i pracować do końca roku zmieniając swoje życie z tygodnia na tydzień, masz jeszcze szansę to zrobić. Kliknij poniższy baner i odszukaj w swoim życiu harmonię 🙂\nTymczasem życzę Ci, aby każdy Twój następny dzień obfitował w radosne i inspirujące Cię chwile <3


Żaluzje Warszawa - AW Rolety\nRefleksole - Selt\nŻaluzje drewniane oraz bambusowe to nastrojowe i klimatyczne osłony, które komponują się zarówno w nowoczesnych, jak i stylowych wnętrzach.\nBogata kolorystyka oraz eleganckie i estetyczne wykończenie sprawiają że znajdują uznanie u najbardziej wymagających klientów. Żaluzje drewniane produkowane ze specjalnego gatunku drewna Basswood, czyli lipy wystepującej na terenach północnej Ameryki. Drewno to wykorzystywane jest między innymi do produkcji instrumentów muzycznych.\nW ofercie znajdują się też ciekawe żaluzje ze specjalnie prasowanego bambusa charakteryzuje się orginalnym wyglądem. W kolekcji firmy AWROLETY żaluzje drewniane oraz bambusowe występują w dwóch szerokościach lameli: 25 mm i 50 mm\nWszelkie materiały użyte na stronie sa wlasnoscia AWROLETY, kopiowanie zabronione.\nDesigned by PomarMedia.pl\nKontakt: +48 883 405 999 +48 733 809 719\n02-785 Warszawa, ul. Surowieckiego 8\n(z powodu częstych wyjazdów do klienta proszę o wcześniejszy kontakt)


Pomoc dla Vladimira - Fundacja Nowe Teraz\nPomoc dla Vladimira\nUruchamiamy projekt zbiórki pieniędzy na leczenie i rehabilitację dla 3 letniego Vladimira z Białorusi. Vladimir musi przejść aktywny kurs rehabilitacji w Centrum Intensywnej Terapii “Olinek” w Warszawie.\nZ powodu sytuacji politycznej na Białorusi rodzinie zablokowano konta i białoruskie fundacje charytatywne nie mogą im pomóc w opłaceniu rachunku za leczenie i rehabilitację Vladimira.\nKilka zdań od rodziny Vladimira.\nJesteśmy rodziną z Białorusi i naprawdę potrzebujemy Twojej pomocy.\nKrótko o naszej sytuacji:\nZ powodu sytuacji politycznej w naszym kraju zablokowano nam konta, a w związku z tym białoruskie fundacje charytatywne nie mogą nam pomóc w opłaceniu rachunku za leczenie i rehabilitację naszego syna, Dudinsky ‘ ego Vladimira Igorevicha, niepełnosprawnego 1 grupy, który wkrótce skończy 3 lata.\nNasza szczegółowa historia\nKażda rodzina marzy o usłyszeniu słów: “Gratulacje, będziesz miał dziecko!”. Właśnie taki cud wydarzył się w naszej rodzinie. Z niecierpliwością czekaliśmy na narodziny naszego dziecka, radość była nieograniczona, gdy nasz syn przyszedł na świat. Razem zaczęliśmy uczyć się żyć i poznawać ten świat. Po dwóch miesiącach zauważyliśmy, że lewa ręka Vladimira jest bardzo zaciśnięta. Zwróciliśmy się do lekarzy, przepisano nam masaże. Uzyskaliśmy odpowiedź : “Wszystko w porządku, dziecko z tego wyrośnie”. W wieku siedmiu miesięcy zaczął próbować chodzić, a lewa noga zawsze była skręcona, ciągnął ją za sobą. Uzyskaliśmy skierowanie do Szpitala Wojewódzkiego w Mohylewie na konsultację. Tam natychmiast powiedziano nam, że dziecko będzie niepełnosprawne, ponieważ ma lewostronny niedowład połowiczy i musi zostać zbadane aby znaleźć przyczynę.\n“Bo Twoje dziecko będzie niepełnosprawne…”, już nic więcej ie słyszałam, nogi się ugięły i cały świat się przewrócił. Morze łez i myśli, co dalej i jak uratować swojego chłopca?\nPiątego stycznia, w urodziny Vladimira, postanowiliśmy go ochrzcić, a dziewiątego stycznia zostaliśmy umieszczeni w szpitalu na badanie. Kiedy po tomografii komputerowej otrzymaliśmy diagnozę i przyczynę, ziemia zaczęła usuwać się spod nóg. Gdzie pojść i co robić? Wszyscy nasi lekarze powtarzali tylko jedno: “to nie jest do wyleczenia, on już będzie taki”. Wbrew wszystkim lekarzom i namowom wzięłam się w garść i zaczęłam aktywnie działać.\nFizjoterapia, ćwiczenia fizyczne, masaże, praca z lekarzami i logopedami, aktywne zajęcia na basenie. To bardzo duże obciążenie dla Vladimira i wieczne problemy, że nie można tego zrobić, ale starałem się pomóc mojemu synowi dorastać jako pełnosprawne dziecko, ponieważ widziałem, że mój syn ożywa coraz bardziej każdego dnia, że ręka działa, a noga się wyrównuje, że moje dziecko rozwija charakter i staje się bardziej aktywne i bardziej rozsądne. Każdego wieczoru mój mąż i ja stawaliśmy w pokoju, on przy drzwiach, a ja przy oknie i wyjaśniałem mojemu synowi, jak iść, popychałem go. I nadszedł ten piękny dzień ze łzami szczęścia w oczach. Wowa, puszczając nasze ręce, idzie od drzwi do okna. Potem z powrotem i znowu do mnie. Nasze szczęście nie miało granic. Oj dziecko poszło. Krok po kroku na spotkanie w kierunku wyzdrowienia.\nPo długim czasie szkolenia zaproponowano nam kurs rehabilitacji w Mohylewskim Centrum Rehabilitacji dla dzieci niepełnosprawnych. 18 dni aktywnej pracy nie poszło na marne. Mój syn nie tylko poszedł, ale pobiegł. Kiedy wróciliśmy do domu, kilka dni później uśmiechnęło się do nas szczęście. Z miasta Witebsk do Mohylewa na Kongres Medyczny przybył młody lekarz, który zajmuje się właśnie takimi przypadkami i dziećmi z takimi diagnozami. Nie uwierzysz, ale obejrzał nas na korytarzu i to było maksymalnie 5 minut, ale dał nam tyle siły, zaszczepił tyle wiary i nadziei, jak żaden specjalista przez cały ten czas. Nauczyłem się jego słów na pamięć i powtarzam codziennie.\nTWÓJ SYN WYZDROWIEJE. DAJĘ CI PONAD 70%, ŻE WYROSNIE I WYZDROWIEJE I W WIEKU PIĘCIU LAT BĘDZIE NORMALNYM, AKTYWNYM DZIECKIEM. PO PROSTU NIE PODDAWAJ SIĘ, UTRZYMUJ TEMPO I ĆWICZ.\nOżyłem, gdy jechaliśmy z Vovą do domu, przez całą drogę śpiewałem mu piosenki i płakałem ze szczęścia. On również, aktywnie patrząc na wszystko wokół, cieszył się ze mną. Łzy nie przestały mi płynąć. Ten lekarz, którego wciąż nawet nie znam, dał nam impuls, staliśmy się silniejsi i bardziej pewni siebie. Każdego dnia pokonujemy naszą chorobę. Każdy dzień jest u nas zaplanowany minuta po minucie od 9.00 do 17.00 ćwiczymy, wracając do domu o 18.00 jemy, kąpiemy się i kładziemy spać do 8.00 następnego dnia. Po prostu mój chłopak jest bardzo zmęczony. Dziecko zaczęło się interesować wszystkim, rozmawiać przez chwilę, aktywnie chodzić, a nawet biegać. Poznaje wszystkich i uśmiecha się, dużo śpiewa i piszczy. Wyprzedził nawet wszystkich swoich rówieśników. W maju pojechaliśmy do matki, do Mińska. Dla nas wszystkich ta podróż była stresująca. Zemdlałam i obudziłam się dopiero na intensywnej terapii. I znowu histeria, gdzie jest moje dziecko, ale dzięki Bogu wszystko jest w porządku. Wszystko jest z nim w porządku, powtarzałem sobie, wszystko dobrze. Następnego dnia lekarz przyniósł wyniki. Byłam w szoku. Raschelina po prawej stronie mózgu (komórki mózgowe, które nie uformowały się do końca) zaczęły się zaciskać. Jak powiedział lekarz na podstawie kryteriów medycznych, nie jest to możliwe, ale to fakt.\nTwój maluch wraca do zdrowia! Przepisano nam kosztowny, długotrwały kurs medyczny. Wcześniej niewiele nam przypisano, ponieważ powiedzieli, że dziecko jest jeszcze za małe.\nTego samego dnia pojechaliśmy do domu, przez całą drogę z Mińska do Mohylewa wymiotowaliśmy, ponieważ złapaliśmy tam rotowirusa. Zatrzymywaliśmy się co 15-20 minut. Ale stamtąd jechaliśmy szczęśliwi i jeszcze bardziej pobudzeni i pewni siebie.\nAle aby utrwalić wszystkie nasze wyniki, musimy przejść bardziej dogłębny i aktywny kurs rehabilitacji w centrum intensywnej terapii “Olinek” Warszawa, Bobrowiecka 9, ponieważ mamy taką rehabilitację na Białorusi dopiero od pięciu lat. A czas gra przeciwko nam.\nW ten sposób pukamy do wszystkich drzwi. Wierzymy, że z Bożą pomocą znajdą się tacy sami wierzący w nasze dziecko, którzy nie będą obojętni na los naszego wyjątkowego dziecka.\nJeśli masz możliwość nam pomóc, możesz po prostu bezpośrednio, do centrum “Olinek” zapłacić fakturę za leczenie i rehabilitację.\nZ ogromną wdzięcznością i wiarą w sercu Rodzina Dudińskich.\nMożesz przekazać pomoc dla Vladimira i bezpośrednio wpłacać pieniądze na nasze konto bankowe: 07 1020 1013 0000 0102 0423 4647.\nW tytule przelewu wpisz: Vladimira.


TenPoznan.pl » Wiadomości » Jest wstępne porozumienie odnośnie szpitala na Grunwaldzie\nSpołecznicy z Grunwaldu oraz przedstawiciele Uniwersytetu Medycznego zawarli pierwsze oficjalne porozumienie. Obie strony popierają zmianę planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu, na którym powstać ma szpitalny oddział ratunkowy.\nChodzi o budowę Centralnego Zintegrowanego Szpitala Klinicznego, który ma zapewnić mieszkańcom zachodniego Poznania opiekę medyczną, a w pierwszej kolejności dostęp do Szpitalnego Oddziału Ratunkowego (SOR). Miasto już we wrześniu zaprosiło obie strony do rozmów, by ułatwić im dojście do porozumienia dla dobra mieszkańców Poznania. By przyspieszyć negocjacje, Miasto Poznań zadeklarowało również, że podpisze jednostronną deklarację do tego porozumienia, dotyczącą zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (MPZP).\nMPZP to ważny dokument, który w znacznym stopniu może ułatwić wprowadzenie zmian, o jakie zabiegają mieszkańcy. Żeby jednak tak się stało, trzeba go najpierw wywołać – czyli oficjalnie rozpocząć procedurę zmiany MPZP. Zrobił to Prezydent Miasta Poznania, kierując odpowiedni projekt uchwały do Biura Rady Miasta Poznania.\n– To na pewno krok w dobrą stronę – podkreśla Maciej Wudarski, zastępca prezydenta Poznania. – Wydaje się, że deklaracja ze strony Miasta przyniosła oczekiwany skutek. Teraz będziemy konsekwentnie działać w kwestii tego, do czego się zobowiązaliśmy.\nMiasto zadeklarowało poparcie najważniejszych postulatów społeczników. Chodzi m.in. o ustanowienie 30-metrowego pasa terenu zielonego od strony ul. Zakręt i Ostroroga oraz zachowanie rosnących tam drzew. Niezbędne jest też przywrócenie nieprzekraczalnej linii zabudowy, która wcześniej została uchylona przez sąd, ponieważ przechodziła przez istniejące budynki.Główny wjazd (i wyjazd) szpitala miałby znajdować się od ulicy Grunwaldzkiej, by zminimalizować uciążliwości dla mieszkańców. Wśród postulatów jest też stopniowanie wysokości budynków na terenie szpitala – tak, by w pasie szerokim na 60 metrów od strony ul. Zakręt nie były one wyższe niż 12 metrów – oraz dokonanie niezbędnych analiz terenu.\n– Zgodziliśmy się, że SOR powinien powstać, co jest dla nas bardzo ważne – podkreśla Rafał Staszewski, kanclerz Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu. – Konsensus dotyczący planu zagospodarowania przestrzennego jest równie istotny. Wszyscy zgodziliśmy się, że plan ten powinien gwarantować mieszkańcom okolicznych ulic należytą ochronę i ustaliliśmy, że nad tym planem będziemy razem pracować. To dobry krok umożliwiający zarówno rozwój infrastruktury ochrony zdrowia w Poznaniu, jak i zabezpieczający interesy okolicznych mieszkańców.\n– Jeszcze jakiś czas temu obowiązujący plan miejscowy, choć nie zabezpieczał interesów mieszkańców, wydawał się ostateczny, a wątpliwości mieszkających przy szpitalu poznaniaków znajdowały małe zrozumienie – mówi Agnieszka Ziółkowska ze Stowarzyszenia Zielony Grunwald. – W poniedziałek podpisaliśmy porozumienie popierające projekt uchwały i działania Prezydenta Miasta Poznania zmierzające do wywołania zmiany planu. Obecnie wątpliwości mieszkańców są rozumiane, większość naszych postulatów została przyjęta, a kwestie sporne postaramy się wspólnie rozwiązać.


Czy zakaz nieuzasadnionego geoblokowania uwolni elektroniczny handel transgraniczny? - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Konsument i umowy » Prawa konsumenta » Konsument w sieci » Czy zakaz nieuzasadnionego geoblokowania uwolni elektroniczny handel transgraniczny?\n05 września 2019, 10:26\nEwa Ostrowska, praktykantka w Kancelarii Radców Prawnych Lubasz & Wspólnicy. Studentka jednolitych studiów magisterskich na kierunku Prawo na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego.\nBlokowanie geograficzne zdefiniować można jako rozwiązanie pozwalające na ograniczanie lub pozbawianie dostępu do stron internetowych lub aplikacji dla konsumentów pochodzących z innego państwa członkowskiego niż to, w obrębie którego działa dany sprzedawca internetowy.\nGeoblokowanie przejawia się poprzez odmawianie dostępu do sklepu internetowego sprzedawcy na podstawie lokalizacji użytkownika lub automatyczne przekierowywanie użytkownika na stronę w wersji dostosowanej do kraju jego lokalizacji. Przy czym, w różnych państwach cena za ten sam produkt lub oferta promocyjna może być inna. Rozporządzenie przewiduje, że konsument musi udzielić na takie przekierowanie wyraźną zgodę. W praktyce oznacza to, że nasza lokalizacja namierzana dzięki adresowi IP lub GPS nie może decydować o tym, czy możemy dokonywać zakupów online u danego sprzedawcy oraz z jaką wersją językową serwisu będziemy mogli się zapoznać.\nCele i zakres obowiązywania rozporządzenia\nGłównym założeniem rozporządzenia w sprawie zakazu nieuzasadnionego geoblokowania jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego, który pozbawiony ma być barier w e-handlu na poziomie międzynarodowym. Rozporządzenie ma zastosowanie do sprzedawców internetowych z Unii Europejskiej, jak i tych pochodzących spoza niej, jeżeli świadczą oni usługi na rzecz konsumentów lub przedsiębiorstw z Unii. Co istotne, rozporządzenie nie dotyczy treści objętych prawem autorskim, a także usług audiowizualnych, finansowych, transportowych, zdrowotnych oraz działalności hazardowej.\nOmawiane rozporządzenie formułuje ogólne zakazy dotyczące geoblokowania w związku z dostępem do interfejsów internetowych, tj. oprogramowania, stron internetowych, aplikacji, itp. oraz dostępem do towarów i usług. Wskazać można następujące zakazy:\nSprzedawcy nie mogą dokonywać nieuzasadnionego blokowania geograficznego klientów wyłącznie na podstawie ich lokalizacji. Przez nieuzasadnione blokowanie geograficzne rozumie się takie blokowanie, które różnicuje klientów w sposób dyskryminujący i nie daje się obiektywnie uzasadnić.\nZakazane jest różnicowanie dostępu do towarów i usług, gdy towary doręczane są do kraju, do którego sprzedawca oferuje dostawę lub są odbierane przez klienta w uzgodnionym miejscu. Dotyczy to także usług dostarczanych elektronicznie, np. usługi w chmurze oraz takich które świadczone są w kraju działalności sprzedawcy, np. wypożyczalnia samochodów. Nie może dojść do sytuacji, gdy możliwość zakupu danych towarów czy usług jest niemożliwa jedynie ze względu na lokalizację kupującego.\nWprowadzono zakaz dyskryminacji ze względów związanych z płatnością. Handlowiec\nnie może odmówić akceptacji środków płatniczych w zakresie stosowanych przez niego metod płatności i akceptowanej waluty ze względu na lokalizację klienta czy jego rachunku bankowego. Chodzi tutaj m.in. o sytuację, gdy sklep internetowy nie pozwala na płatność przelewem z innego kraju lub użycia do zapłaty karty z innego kraju niż kraj sprzedawcy.\nKiedy geoblokowanie będzie dozwolone?\nGeoblokowanie jest prawnie dozwolone, gdy może być obiektywnie uzasadnione. W rozporządzeniu jako takie wskazano zapewnienie zgodności z prawem Unii lub z prawem państwa członkowskiego, co może wynikać przykładowo z przepisów dotyczących reklamy. W takim wypadku handlowiec musi jasno i szczegółowo wyjaśnić́ klientowi powody, dla których zablokowanie lub ograniczenie dostępu do strony lub aplikacji jest niezbędne.\nRozporządzenie wyjaśnia również, że zakaz różnicowania warunków sprzedaży w zależności od lokalizacji klienta, nie stanowi przeszkody dla oferowania w sposób niedyskryminujący i w ramach ogólnych warunków dostępu, cen i ofert, które różnią się w poszczególnych państwach członkowskich. Oznacza to, iż sprzedawcy wciąż mogą dopasowywać swoją ofertę cen i promocji do rynków konkretnych państw, przy czym nie mogą blokować dostępu do danej wersji strony www, którą zainteresowany jest konsument. Kupujący musi mieć możliwość swobodnego poruszania się po wersjach stron przygotowanych dla różnych krajów by podjąć decyzje o zakupie towaru czy skorzystaniu z usługi.\nSkutki rozporządzenia dla sektora e-commerce\nWejście w życie rozporządzenia w sprawie geoblokowania spowodowało konieczność dopasowania regulaminów sklepów internetowych, budowy stron internetowych i zmian w zakresie automatycznego przekierowywania użytkowników na wersje interfejsów odpowiednich dla kraju ich lokalizacji. Rozporządzenie nie narzuciło jednak wielu nowych obowiązków, które okazałyby się dla podmiotów działających w branży e-commerce trudne do zrealizowania.\nRozporządzenie bez wątpienia zmierza w kierunku ograniczania barier dla wspólnego rynku wewnętrznego, jednak pomija obszar kluczowych gałęzi gospodarki, jakimi są usługi audiowizualne i treści objęte prawami autorskimi, co powoduje, że wpływ tego aktu prawnego na sytuację konsumentów znacznie się zmniejsza. Wśród głosów krytyki pojawia się także argument, że handlowcy nie są zobowiązani do zapewnienia dostawy do kraju pobytu konsumenta, więc dostęp do pełnej oferty towarów na unijnym rynku staje się iluzoryczny z powodu konieczności odbioru towaru w kraju sprzedawcy. Trudno jednak byłoby wyobrazić sobie sytuację, w której każdy sklep internetowy musiałby zapewnić dostawę do wszystkich krajów członkowskich.\nInną problematyczną kwestią wydaje się być brak ustanowienia jasnych kryteriów, które określałyby, w jakich wypadkach geoblokowanie uznać należy za uzasadnione. Wątpliwości te mogą być rozstrzygane dopiero w konkretnych stanach faktycznych, co wprowadza niepewność wśród przedsiębiorców już na etapie projektowania stron internetowych i aplikacji.\nPomimo wskazywanych wad rozporządzenia, jego najważniejszym osiągnięciem pozostaje zapobieganie nierównemu traktowaniu kupujących na rynku wewnętrznym ze względu na ich na ich przynależność państwową, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności, co bez wątpienia przybliża i popularyzuje transgraniczny e-handel.\nPodstawa prawna: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/302 z dnia 28 lutego 2018 r. w sprawie nieuzasadnionego blokowania geograficznego oraz innych form dyskryminacji klientów ze względu na przynależność́ państwową̨, miejsce zamieszkania lub miejsce prowadzenia działalności na rynku wewnętrznym oraz w sprawie zmiany rozporządzeń́ (WE) nr 2006/2004 oraz (UE) 2017/2394 i dyrektywy 2009/22/WE.


EZG.INFO.PL - Ilona Majewska z Tkalni młodą menedżerką kultury!\nIlona Majewska z Tkalni młodą menedżerką kultury!\nTowarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę” wyłoniło grupę dziesięciu kobiet z całej Polski, które wezmą udział w projekcie "Młode Menedżerki Kultury". Wśród nich znalazła się Ilona Majewska, członki zarządu Stowarzyszenia Tkalnia i redaktorka Gazety "Zgrzyt".\nProjekt powstał dla młodych kobiet aktywnie działających w sektorze kultury – prezesek lokalnych stowarzyszeń, kierowniczek domów kultury, dyrektorek kin, galerii i muzeów, aktywnych bibliotekarek, liderek projektów społeczno-kulturalnych, które poszukują dla siebie nowych dróg rozwoju, dla pasjonatek, które w swojej pracy realizują autorskie działania z myślą o innych, rozwijając jednocześnie osobiste umiejętności z obszaru zarządzania.\nDo udziału zaproszono dziesięć kobiet, które pracują w organizacji pozarządowej, małej firmie lub publicznej instytucji w roli menedżerki kultury, posiadają sukcesy w dotychczasowych działaniach, mają doświadczenie w aktywnej pracy na rzecz lokalnej społeczności, posiadają silną motywację do rozwijania swojego przywódczego potencjału, są zaangażowane w pracę społeczną i kulturalną i działają działają w mniejszych ośrodkach i miastach.\nW I etapie na uczestniczki czekają warsztaty w Warszawie oraz kilkudniowa współpraca z mentorką - doświadczoną menedżerką kultury. Tzw. job-shadowing pozwoli im przez kilka dni obserwować metody pracy, poznawać od środka działanie instytucji, a przede wszystkim czerpać z indywidualnych rozmów i konsultacji. Mentorką Ilony Majewskiej będzie Agnieszka Jucewicz-Kwaśniewska, redaktorka naczelna "Wysokich Obcasów".\nPo powrocie z warsztatów uczestniczki przekażą umiejętności, obserwacje i inspiracje zespołom swoich instytucji/organizacji oraz grupom młodych kobiet działających lokalnie w ich okolicy.\nIlona Majewska to antropolożka kultury, trenerka równości, zawodowo związana ze Stowarzyszeniem Tkalnia. Pracuje przy realizacji projektów kulturalnych i edukacyjnych, członkini redakcji miesięcznika Zgrzyt, gdzie pisze o lokalnej polityce i sprawach społecznych. - Wymarzona instytucja kultury to miejsce, w którym dobrze czują się i dzieci, i seniorzy. Miejsce, które angażuje różne grupy nie tylko do bycia odbiorcą oferty, ale także współtworzenia jej - napisała na stronie www.mlodemenedzerkikultury.e.org.pl.


Na wakacje - Wyspy Kanaryjskie\n„Kanary” - do niedawna synonim luksusowych wakacji, dziś dostępne również dla polskiego turysty. Wyspy Kanaryjskie należą do Hiszpanii, geograficznie bliżej im jednak do kontynentu afrykańskiego. Egzotyczne krajobrazy, bujna szata roślinna, "wieczna wiosna” – wszystko to sprawia, że kierunek ten cieszy się coraz większym zainteresowaniem wśród turystów.\nArchipelag Wysp Szczęśliwych”(nazwanych tak przez Platona) składa się z siedmiu wysp głównych: Teneryfa, Fuerteventura, Gran Canaria, Lanzarote, El Hierro, La Palma i La Gomera oraz sześciu mniejszych. Wszystkie są pochodzenia wulkanicznego, choć specyfika i krajobrazy każdej z nich są skrajnie różnorodne. Teneryfa ma dwie wyraźnie różne części, które oddziela pasmo gór: cieplejsze, bardziej słoneczne południe z piaszczystymi plażami i chłodniejszą północ z bujną tropikalną roślinnością, uprawami bananów i naturalnymi plażami z czarnym i szarym piaskiem. Głównym ośrodkiem turystycznym północnej Teneryfy jest Puerto de la Cruz. Warto tu zobaczyć m.in. ogród zoologiczny Loro Park.\nStolicą południowej Teneryfy, gdzie przez cały rok świeci słońce, jest Playa de las Americas – nowoczesny kurort z mnóstwem hoteli i tętniącym nocnym życiem, ze słynną promenadą ciągnącą się kilometrami wzdłuż oceanu. Na Teneryfie znajduje się też najwyższy szczyt Hiszpanii - wulkan Teide (3718 m n.p.m), wraz z otaczającym go Parkiem Narodowym jest on punktem obowiązkowym podczas zwiedzania wyspy (dla chętnych możliwość wspięcia się na szczyt i zajrzenia do krateru).\nFuerteventura to niekończące się plaże z białym piaskiem, nawiewanym z Sahary. Są one idealne dla wszystkich: bezpieczne dla najmłodszych, rozbrzmiewające ciszą dla miłośników spokoju, pełne możliwości dla amatorów sportów wodnych. Na słynnej Sotavento Beach (szerokiej na kilkaset metrów i długiej na około 22 km) rządzą windsurferzy i kitesurfingowcy, podczas gdy turystom wiatr „urywa głowy”.\nGran Canaria nazywana jest kontynentem w miniaturze – tak wiele tu krajobrazów i mikroklimatów. Poza bogactwami natury oferuje wiele możliwości spędzenia wymarzonych wakacji. Leniuch wypocznie tu na plaży, miłośnik sportów wodnych znajdzie nieograniczone możliwości do ich uprawiania, zapalony turysta zobaczy wiele zabytków, imprezowicz zaszaleje w klubach, a dzieciaki pobawią się w parkach rozrywki. W Maspalomas, między Meloneras a Playa del Inglés, wiatry wiejące znad Sahary utworzyły gigantyczne wydmy. Są one wizytówką wyspy, a plaża ma tu długość 6 km i szerokość do 100 m. W głębi Gran Canariiznajdują się żyzne, rozległe doliny, pokryte bujną roślinnością wąwozy oraz imponujące góry. Natomiast na północy i południowym zachodzie krajobraz wyspy jest zdominowany przez strome klify, o które rozbijają się fale oceanu. W popularnej Playa del Inglés panuje klimat urlopowej beztroski, zabawy i tolerancji. W barach i dyskotekach do późna bawią się ludzie ze wszystkich stron świata.\nLanzarote, uznawana za cud przyrody, w 1993 r. została wpisana na Listę UNESCO jako Światowy Rezerwat Biosfery. Większą część jej powierzchni pokrywa zastygła lawa, nad którą góruje ponad 300 wulkanicznych stożków. Jedną z największych atrakcji turystycznych wyspy jest Park Narodowy Timanfaya założony na terenach objętych erupcjami wulkanów w latach 1730-1736.\nNiezwykły krajobraz harmonizuje ze sztuką. Mieszkańcy przestrzegają tradycyjnego stylu budownictwa. Poza stolicą, wyspy, Arrecife nie ma tu wysokiej zabudowy. Jest to zasługą artystycznych koncepcji zagospodarowania wyspy przez Cesara Manrique, dzięki czemu Lanzarote nie jest oszpecona betonowymi wioskami hotelowymi. Nawet popularniejsze kurorty wyspy zachowały kanaryjski charakter.\nLa Palma to wspaniałe miejsce dla amatorów trekkingu, sportów outdoorowych i jazdy na rowerze. Bujna, endemiczna przyroda i dużo możliwości aktywnego wypoczynku sprawiają, że jest to idealny wybór na pełen relaks i doładowanie baterii. Intensywna zieleń krajobrazu sprawiła, że La Palma nazywana jest także La Isla Verde, czyli Zielona Wyspa. Nie ma tu wielkich ośrodków wczasowych i centrów handlowych, ale w lokalnych sklepikach można kupić tradycyjne kanaryjskie wyroby: koronki, hafty, ceramikę dekorowaną geometrycznymi wzorami. Wieczory spędza się przy jedzeniu i muzyce w barach tapas, ale życie nocne nie jest tu tak intensywne jak na innych, bardziej skomercjalizowanych wyspach. Środek wyspy zajmuje Park Narodowy Caldera de Taburiente, jedna z największych atrakcji La Palmy. Park jest porośnięty lasami sosny kanaryjskiej, utworzono tu wiele ciekawych szlaków turystycznych.Czarne wulkaniczne nigdy nie są zatłoczone i łatwo tu znaleźć doskonałe miejsce do plażowania.\nEl Hierro to najmłodsza, najmniejsza i najsłabiej znana wyspa kanaryjskiego archipelagu oraz najdalej wysunięta na zachód część Hiszpanii. Największym skarbem wyspy jest jej dziewicza przyroda. W 2000 r. El Hierro, obok La Palmy, Lanzarote i Fuerteventury, została uznana za Rezerwat Biosfery UNESCO. Nieskażona masową turystyką wyspa jest oazą dla osób szukających ciszy, wypoczynku i bliskiego kontaktu z naturą. Krajobraz El Hierro jest bardzo zróżnicowany. Na tej niewielkiej wyspie (268 km2) można zobaczyć zielony pejzaż zatoki El Golfo na północy, lasy sosnowe i fragmenty laurisilva w centralnej części, a także pejzaż wulkaniczny na południu i zachodzie.\nLinia brzegowa jest urozmaicona i usiana stromymi klifami, osiągającymi nawet 1 tys. m w La Gomera od lat jest Mekką miłośników przyrody, wędrówek oraz przepięknych krajobrazów. Centrum porasta niezwykły prastary las laurowy a wilgotne, gęste i powyginane drzewa wprowadzają wędrujących tutejszymi szlakami w niezwykły, tajemniczy klimat. Wyspa to oaza spokoju stwarzająca idealne warunki do cichego i spokojnego urlopu, nie wybudowano tu zbyt wielu hoteli. Właśnie w obrębie tej wyspy, Hiszpania zakazała rozbudowy bazy turystycznej. Co w efekcie spowodowało, że na wyspie jest dziko i spokojnie i mało tu hotelowego zgiełku i wielkich luksusowych promenad. Oryginalnym językiem porozumiewawczym jest na wyspie językgwizdany, do dziś popularny i bardzo praktyczny na ogromnych przestrzeniach i górskich przełęczach.\nWyspy Kanaryjskie są kierunkiem całorocznym: latem nie ma upałów, zimą temperatura nie spada poniżej 20 °C są zatem idealnym pomysłem na letnie wakacje jak i ferie zimowe. Zapraszamy!\nTurysta Centrum Podróży, Radom