Błękit paryski - Beata Konopka - ebook - Legimi online\nLegimi > Katalog ebooków i audiobooków > Błękit paryski - ebook\nBłękit paryski ebook\nOpis ebooka Błękit paryski - Beata Konopka\nOpinie o ebooku Błękit paryski - Beata Konopka\nFragment ebooka Błękit paryski - Beata Konopka\nRedakcja i korekta: Ilona Turowska\n© Copyright by Wydawnictwo Papierowy Motyl 2011\n© Copyright by Beata Konopka 2011\nDla mojego męża za wsparcie,\njakim mnie zawsze obdarza.\nNie cierpię gotować. Bo, bądźmy szczerzy, nie potrafię. Należę do mniejszości, do jakiegoś dziwnego podgatunku kobiet antykulinarnych. W kuchni jestem ostatnią łamagą. Zawsze coś przypalę i przesolę. I tak jak nie ma dymu bez ognia, to u mnie nie ma sosu bez jakichś dziwnych, podejrzanych grudek. Taka karma.\nTego dnia musiałam się jednak postarać. Mogłam, co prawda, kupić coś gotowego i smacznego. Ale niestety umowa z przyjaciółmi była taka, że na nasze comiesięczne kolacyjki gotujemy sami, a ambicja nie pozwalała mi oszukiwać. No dobra, może i nie ambicja. W tym zakresie jestem kobietą bez ambicji. Ale po co uciekać się do oszustwa, skoro i tak dopadnie cię smutna prawda? Przecież wszyscy moi znajomi doskonale wiedzą, na co mnie stać. Znalazłam więc jakiś przepis w necie i zabrałam się za kucharzenie. Czasu było niewiele, bo za dwie godzinki miały zlecieć się kochane głodomory. Praca tego dnia trochę mi się przeciągnęła, bo klient ciągle zmieniał zdanie i teraz musiałam galopować w kuchni. Może raczej kuśtykać, biorąc pod uwagę moje talenty kulinarne.\n„No nic, nie łam się, Lena – myślałam – coś ci chyba tym razem wyjdzie”. Co prawda, główne danie na mojej poprzedniej kolacji przypominało rozpaćkaną breję w kolorze zgniłozielonym i raczej nie zachęcało do jedzenia. I gdyby nie sztuczki Julki, która potrafi zamienić niejadalne w jadalne, to pewnie nikt by tego nie tknął. – Tym razem chociaż kolor podrasuję – mruczałam do siebie, zawzięcie miksując mrożone jagody. – Może coś w fiolecie? Albo błękicie paryskim? Błękit paryski. „O tak, kolacja pod paryskim niebem na pewno byłaby rewelacyjna” – rozmarzyłam się nad parującym garnkiem z makaronem.\n„Taki wypad do Paryża dobrze by mi zrobił. Chociaż na kilka dni. Muszę dziś poruszyć ten wątek – rozmyślałam. Może namówię którąś z dziewczyn. Może zlitują się nad zdruzgotaną przyjaciółką”. Jeszcze nie tak dawno nie wyobrażałabym sobie wyjazdu bez niego. Łzy napłynęły mi do oczu, a w sercu poczułam szpilę. „Lena, opanuj się – strofowałam sama siebie. Dla ciebie on już nie istnieje. Nie ma go w twoim wymiarze. Może Julka albo Marta wyrwałyby się z domowych pieleszy i pojechały ze mną? Pogadamy dziś przy kolacji. Na Weronikę nie mam co liczyć. Superzazdrosny mąż jej raczej nie puści. On też był superzazdrosny i co z tego wyszło? Po dziesięciu latach spędzonych razem rzucił mnie jak w jakiejś kiepskiej telenoweli, dla… asystentki. Jakie to kiczowate i banalne”. Stałam przy kuchence z gigantyczną kopyścią w ręce, myślami szybując zupełnie gdzie indziej. Nagle jakiś podejrzany syk ściągnął mnie jednak z powrotem na ziemię.\n– O matko, garnki mi kipią! – wykrzyknęłam sama do siebie. Ale czy ja miałam teraz głowę do pichcenia? Poszłam jednak za radą Julki („Żeby szybko dojść do siebie, musisz się stale czymś zajmować, żeby nie było czasu na rozdrapywanie ran, które się wtedy szybko zabliźnią") i gotowałam, co zupełnie nie uchroniło mnie przed gorzkim rozpamiętywaniem. „Przecież to nie ja od siebie odeszłam. To on odszedł”. I jak zwykle, wszystkie myśli, jak nitki do kłębka, prowadziły do niego. „Dosyć, dzisiaj zamierzam się dobrze bawić z przyjaciółmi przy winku i dobrym jedzonku” – próbowałam wprawić się w lepszy nastrój, chociaż jedzonko właśnie usiłowało wymknąć się spod pokrywki.\n– Co te pokrywki tak dzwonią? Zupełnie na melodię mojego dzwonka u drzwi.\nNo tak, bo faktycznie ktoś dobijał się do mnie. „Zapewne Julka – pomyślałam. Ona jest zawsze przed czasem”. – Witaj, dobrze, że już jesteś, będziesz moim królikiem doświadczalnym i spróbujesz, co mi dziś wyszło. Może coś doprawisz – zagadałam od niechcenia. Chociaż jak zawsze mocno liczyłam na pomoc Julki, która swoimi potrawami naprawdę dobrze trafia w kubki smakowe.\n– Cześć, cześć! Zostaw to gotowanie, dzisiaj lecimy na miasto, trzeba się rozerwać, zmiana planów, kochanie – Julka obezwładniła mnie swoim nonszalanckim podejściem do ciężkiej pracy, jaką wykonałam, starając się sklecić coś jadalnego i oryginalnego zarazem. – Ubieraj się, reszta ekipy czeka już w knajpie – popędzała Julka, patrząc z politowaniem na moją kuchnię, którą wyglądała jak po przejściu małego tornada.\nPosłusznie wykonałam polecenie, kierując się w stronę garderoby. Kątem oka dostrzegłam jednak, jak Julka oniemiała, spoglądając na jedną z moich potraw – w cudownym niebieskim kolorze.\n– O matko – jęknęła – kolejna Bridget Jones.\n– Słuchajcie, kochani… Kochane – poprawiłam się.\nTym razem dziewczyny przyszły bez swoich drugich połówek. Stwierdziły, że musimy pogadać tak od serca, a z facetami wiadomo, nie byłoby tak luźnej atmosfery. Poza tym nie chciały chyba mi robić przykrości obecnością osobników płci męskiej, których od jakiegoś czasu szczerze nie znosiłam. Wiem, niesprawiedliwie, ale czy życie jest sprawiedliwe? Byłyśmy już po smacznej kolacji, słodkim deserze i kilku lampkach wina. Przyćmione światło, blask świec, ciepłe kolory wnętrza, stylowe meble – wszystko składało się na romantyczny nastrój tej knajpki, który tym razem nie pomagał. Popatrzyłam na nie. Na przyjazne, uśmiechnięte buzie moich przyjaciółek od serca. Blond piękność Weronika, czasami rozkapryszona i zwariowana, ale zawsze mogę na nią liczyć. Marta z burzą rudych kręconych włosów, dowcipna i zawsze skora do pomocy. Julka niezwykle wrażliwa i ciepła, przyciągająca wzrok twarzą anioła i długimi ciemnymi włosami. – Wiecie – ciągnęłam dalej – że ostatnio miałam dość ciężki okres. Więc przyszedł mi do głowy pewien pomysł, który być może, może, eee… – zaczęłam się zacinać.\n– Wal śmiało, kochanie – rzuciła wesoło Weronika. – Dla ciebie wszystko.\n„No zobaczymy” – westchnęłam w duchu. – No więc myślę, że mój nastrój poprawiłby znacznie wyjazd do Paryża. Nigdy tam nie byłam. To, co prawda, miasto zakochanych. Więc może to wydać się wam dziwne, ale, ale… – znowu się zacięłam – czuję po prostu, że muszę tam pojechać – wyrzuciłam w końcu z siebie na jednym oddechu. – Ale chciałabym was prosić, żebyście pojechały za mną – na taki kilkudniowy babski wypad – skończyłam z czarującym uśmiechem.\n– Superpomysł – rzuciła zachwycona Julka.\n– To kiedy jedziemy? – wołała Marta.\n– Ja już zaczynam się pakować – przekrzykiwała Weronika.\n– Cieszę się, że chcecie mi towarzyszyć. Ja wszystko zorganizuję, sprawdzę loty, wyszukam jakiś hotelik i dam wam znać – starałam się przekrzyczeć ten radosny harmider, jaki zrobiły dziewczyny, ściągając na siebie karcące spojrzenie wyfiokowanej starszej pani siedzącej przy sąsiednim stoliku. „Może już nie takie dziewczyny – myślałam. W końcu jak ma się pod czterdziestkę, to chyba raczej kobiety, powiedzmy sobie szczerze – stare baby. No, może ciut przesadzam, ale ja w tej chwili czuję się jak stary kapeć, w dodatku wyrzucony na śmietnik. Może w lustrze nie wyglądam tak źle, mały lekko zadarty nos, duże brązowe oczy, długie lekko falowane kasztanowe włosy. No, trochę podfarbowane, wiadomo. Figura też ujdzie. Chociaż pewne niedoskonałości są. Mogłabym być szczuplejsza i wyższa. No i trochę zmarszczek tu i ówdzie się pojawiło”. Zaczęłam obsesyjnie badać palcami twarz.\n– Hej, a ty co się tak zamyśliłaś? – z odrętwienia wyrwała mnie Julka. – Co się tak obmacujesz? Wszystko jest na swoim miejscu. Znowu naszły cię czarne myśli? Dziewczyno, nie pozwolę ci zwątpić w siebie. Jesteś mądra, urocza, zabawna.\n– A wygląąądasz… jak milion dolarów – wypaliła rozweselona Marta.\n– To opinia kobiety, w dodatku przyjaciółki. Nie liczy się – pokręciłam głową.\n– Uwierz mi, moja droga, że baby są dużo bardziej krytyczne od facetów – dodała Weronika. – Na przykład taki cellulit to potrafią wypatrzyć z odległości kilkuset metrów.\n– Nie chcemy cię pocieszać, to znaczy chcemy – znowu zaczęła Julka. – Ale nie przez kadzenie ci. Co to, to nie. Jesteś superatrakcyjną babką i masz mnóstwo zalet. No może z gotowaniem trochę u ciebie krucho. Ale wiesz co, muszę ci to powiedzieć… Ten twój były to ostatni frajer. Nie mówiąc o tym, że bydlak. Nie wie, co stracił. Ale się dowie i gorzko pożałuje, że zamienił cię na jakąś infantylną, chudą blond tykę. To kobieta bluszcz owinie go tak, że się udusi. I dobrze mu tak. Dziewczyny, wypijmy lepiej za Paryż i nowe życie naszej cudownej Lenki – skończyła przemowę i uniosła w górę swoją lampkę czerwonego wina.\nZ entuzjazmem wypiłyśmy po kolejnym sporym łyku.\n– Wiecie co, babki, chodźmy do mnie – zaproponowałam. – Jeść tego, co ugotowałam, już nie musicie. A wino czerwone dobrego gatunku posiadam w dostatecznej ilości. Wygodnie się rozłożymy na sofie, włączymy jakiś filmik – roztoczyłam przed nimi kuszącą wizję spędzenia reszty wieczoru.\nWszystkie ochoczo przystały na moją propozycję i szeroką nawą ruszyłyśmy na piechotę do mojego mieszkania. Normalnie droga pomiędzy tą uroczą restauracyjką a moim mieszkaniem była krótka i prosta, ale tego wieczoru dziwnie kręta i wyboista. Starałyśmy się za wszelką cenę trzymać pion, ale wino zamiast do głowy poszło nam jakoś w nogi, które trochę się pod nami uginały. Dotarłyśmy jednak całe i w komplecie. I desperacko rzuciłyśmy się na sofę.\n– Wiecie co? – zaczęła Weronika. Spojrzałyśmy na nią z zainteresowaniem. – Pasek od spódnicy wpija mi się w skórę. Chyba przeholowałam z tym jedzeniem.\n– Nie z jedzeniem, tylko z rozmiarem spódnicy – zachichotała Marta. – Ty to musisz się opiąć tymi ciuchami. Wpędzasz nas tylko w kompleksy – dodała z wyrzutem, lustrując własne, już nie tak szczupłe ciało.\n– Gadajcie, co chcecie, ja ściągam tę ciasną kieckę. W końcu sami swoi – stwierdziła Weronika i zamaszystym ruchem rzuciła dolną częścią garderoby, która poszybowała przez cały pokój, aż w końcu zawisła na abażurze lampy stojącej w najdalszym rogu salonu. Zadowolona, w samej bluzce i czarnych rajstopach, z powrotem usiadła na sofie. I zaraz zapytała: – Ale, ale, Lenka, gdzie to winko? Teraz mogę się jeszcze napić.\n– Już napełniam kieliszki – odpowiedziałam wesoło. – Dziewczyny, pijemy za Paryż.\n– Tak, Paryż to wyjątkowe miejsce, miasto zakochanych, stolica mody – powiedziała Marta z rozmarzonymi, nieobecnymi oczami, jakby już tam była.\n– Trzeba będzie zabrać jakieś kreacje. Żebyśmy nie wyglądały jak jakieś oskubane gęsi – dodała Weronika.\n– Raczej kwoki, w naszym wieku – parsknęła Julka. – Chociaż nie wiem jak wy, ale ja cały czas czuję się młodo. Lata lecą, za chwilę czterdziestka na karku, a mi wydaje się, że mam wciąż dwadzieścia pięć lat.\n– Ten świat jest jednak źle urządzony – zaczęła lekko już wstawiona Marta. – Spójrzcie, mamy już swoje lata i wiadomo, że nasze figury i twarze lekko nadgryzł już ząb czasu. No, może poza Weroniką. Ona chyba jest w posiadaniu eliksiru młodości.\n– Ale jak patrzę na siebie – mówiła dalej Marta – to widzę, że tu i ówdzie przydałoby się coś poprawić. Oo, spójrzcie – przyłożyła dłonie do policzków i naciągnęła na boki skórę, aż jej oczy zrobiły się skośne. – To przecież trzeba wszystko naciągnąć.\n– A co, zamierzasz zostać Chinką? – parsknęła Weronika.\n– To wszystko przez tę grawitację – ciągnęła niezrażona Marta. – Kto ją wymyślił? – tu z wyrzutem omiotła spojrzeniem nasze twarze.\n– Co tak na nas złowrogo patrzysz? To nie my – odpowiedziała niepewnie Weronika.\n– To Newton. Wróg kobiet numer jeden – zachichotała Julia.\n– Ale przecież jak nasze ciała były jędrne i gładziutkie – kontynuowała Marta – co trwa niestety tyle, co kot napłakał, to czy my to doceniałyśmy? – zapytała retorycznie. – No nie wiem jak wy, ale ja na pewno nie. Jako młoda dziewczyna wiecznie przejmowałam się, a to pryszczem na nosie, a to za małym wcięciem w talii, a to za dużymi stopami. A wiecie co? Jak patrzę na swoje zdjęcia z młodości, to wyglądałam naprawdę nieźle.\n– Nadal wyglądasz super – stwierdziła Julka, mierząc wzrokiem Martę. – Nie masz co narzekać.\n– Pewnie jak będę miała sześćdziesiątkę na karku, to przyznam ci rację. Ale znowu będzie za późno. Widzisz? Świat jest źle urządzooony – skończyła chwiejnym głosem.\n– Masz zupełną rację, kochana – przytaknęła Weronika. – Człowiek za młodu zupełnie nie doceniał tego, co mu los podsuwa – zaczęła z innej beczki, ale tym samym rozżalonym tonem. – Mogłam być aktorką przez duże A. Wszyscy zachwycali się moimi zdolnościami, no i, nie będę skromna w tym momencie, tak zwanymi warunkami. Ale co ja zrobiłam? Dałam się uwieść facetowi, który nie życzył sobie, żebym grała. Zaraz potem na świecie pojawiło się dziecko i zupełnie wypadłam z obiegu. Próbowałam potem tego i owego. Ale nie odnalazłam się z żadnym innym zawodzie. Teraz siedzę sama w wielkiej chacie, córka, znacie przecież Ewkę, już nastolatka, ma swoje życie, mąż ciągle zabiegany, też nie ma dla mnie czasu. Ale kto mnie dziś obsadzi w jakiejś roli? Chyba gosposi.\nWszystkie ze współczuciem pokiwałyśmy głowami, słysząc ten tekst już chyba po raz setny.\n– No, warunków to ci raczej nie ubyło – zauważyła Julka. – A ile masz czasu dla siebie! Ja mam taki młyn, że czasami nie wiem, jaki jest dzień tygodnia. Dzieciaki wymagają jeszcze ciągłej opieki. A wzięłam sobie jeszcze na barki prowadzenie księgarni, no i pokaźny kredyt – żaliła się.\nTak, humor przygasł, a jego miejsce zajęła często goszcząca u mnie melancholia.\n– Wy zupełnie nie macie na co narzekać – w końcu nie wytrzymałam. – Weronika – superbabka, na koncie – córka, mąż i wszelkie luksusy. Marta – wiem, nie masz dzieci, nie udało się, ale tak kochającego i oddanego męża mogłaby ci niejedna pozazdrościć. Nie mówiąc już o pracy weterynarza, którą uwielbiasz, i życiu na sielskiej wsi. Julka – następna szczęściara, na koncie – ciepły dom z dwójką dzieci i facetem, który cię ubóstwia. A teraz przeanalizujmy moje konto – zaczęłam chwiejnym głosem. – I co na nim widzimy? Gówno. Nie mam nic. Apartament, w którym siedzimy i w którego urządzanie włożyłam całe swoje serce, w końcu to mój zawód – projektantka wnętrz, za chwilę trzeba będzie sprzedać, bo muszę spłacić mojego pieprzonego eks – nie żałowałam sobie. – To nasza wspólna własność, i on żąda teraz swojej połowy w pieniążkach. Ja niestety nie mam takiej kwoty. Gdybyśmy byli mężem i żoną, może mogłabym coś więcej wywalczyć. W końcu to z jego winy rozpada się nasz związek. Ale ślubu nie braliśmy – zamilkłam na moment, żeby uderzyć w płaczliwy ton. – Chociaż ja marzyłam o białej sukni, welonie, różanych płatkach sypanych pod moje stopy przez małe druhenki, wypowiadanym słowie TAK i szczęściu w oczach mojej mamy, kiedy wracamy od ołtarza z obrączkami na palcach, a potem tańcach do białego rana – ciągnęłam, odkrywając w sobie nieznane dotąd pokłady romantyzmu. – Ale niestety on nie chciał. Nie mieściło się to w jego światopoglądzie. Dzieci nie mamy. „Najpierw musimy się dorobić", przemawiał – tu zmieniłam tembr głosu na dużo niższy. – „Mieszkanie, wygodny rodzinny samochód i stabilna, dobrze płatna praca, żeby na tę rodzinę zarobić” – grzmiałam dalej. – A ja potulnie odkładałam ten moment, kiedy pod moim sercem zabije małe serduszko – chlipałam, sama zdziwiona swoim rozczuleniem. Widocznie za długo to w sobie tłumiłam. – A potem, kiedy byłam już tak zdesperowana, że pragnęłam dziecka jak niczego na świecie, nawet wbrew niemu, okazało się, że jest ździebko za późno. A dzisiaj co? Dowiaduję się, że on bierze ślub z tą, tą… zdzirą asystentką, bo ona jest w ciąży. A najgorsze jest to, że ja go chyba wciąż koooochaaaam – ostatnie słowa były już całkiem rozmyte rzęsistymi łzami, które obficie spływały mi po policzkach.\n– Lenka, nie rozpaczaj, bo nam się serce kraje – zachlipała Julka. I zaraz dołączył do niej chórek złożony z chlipań Marty i Weroniki. Wszystkie rzuciły się na mnie w geście pocieszenia. Teraz szlochałyśmy we cztery, nabierając rozpędu i przechodząc ze szlochu w płacz, a nawet coś, co przypominało już zbiorową histerię. Z otchłani rozpaczy wyciągnął nas nagle jakiś niski, zachrypnięty głos.\n– Przepraszam, drogie panie, ale drzwi były uchylone i musiałem sprawdzić, co tu się dzieje. Bo strasznie zaniepokoiły mnie te dzikie wrzaski, jakie się stąd wydobywają. Czy tu kogoś mordują?\nZamurowało nas. W jednej chwili cały alkohol z nas wyparował, a my zastygłyśmy w dziwnych pozach, z rozmazanym makijażem i rozwichrzonym włosem. Weronika bez spódnicy. Ja z głupim wyrazem twarzy. On też nieco zdębiał na nasz widok.\n– Ale skoro widzę, że wszystkie panie mają się dobrze… – wyraźnie widziałam, że z trudem powstrzymywał się od wybuchu śmiechu. – …to nie będę dłużej zakłócał tej wyśmienitej imprezy i pozwolę sobie zamknąć drzwi, z drugiej strony – odwrócił się i zniknął tak szybko, jak się pojawił. Ale jak tylko wyszedł z mieszkania, usłyszałyśmy przytłumiony, ale jednak słyszalny dziki rechot w jego wydaniu.\n– Dziewczyny, uszczypnijcie mnie – zawołałam. – Czy ja już mam omamy? Czy wy też widziałyście tu przed chwilą mojego sąsiada?\n– Może mamy zbiorową halucynację – odpowiedziała Julka. – Bo ja też widziałam tu przed chwilą jakiegoś przystojniaczka.\n– Fiu, fiu, fajnego masz sąsiada – z uznaniem zagwizdała Weronika. – Może nieco starszy od nas, ale ma w oczach to coś. Ma kogoś? Żonaty?\n– No nie, chyba nie zamierzacie mnie swatać? – wkurzyłam się. – Nie wiem, czy ma kogoś czy nie. I w ogóle mnie to nie interesuje. A poza tym nie słyszałyście, jak z się z nas śmiał? Kolejny chwast płci męskiej. Wkracza do prywatnego mieszkania, podgląda nas w intymnej sytuacji, a potem kiedy myśli, że już go nie słyszymy, nabija się z nas. Może nawet nie sam. Może z asystentką – znowu popłynęłam na swój ocean goryczy.\n– Lenka, Lenka, przystopuj trochę i spójrz obiektywnie na nas. Przecież wyglądamy komicznie – śmiała się Marta. – Wszedł, bo się zaniepokoił. Drzwi były otwarte. Czujnego masz sąsiada. Jak się nazywa?\n– Marek Leszczyński ponoć – odrzekłam z przekąsem. – Kto go tam wie? To facet. Na pewno kłamie. Jestem wykończona, gadam już od rzeczy – przyznałam w końcu. Dziewczyny zaczęły zbierać się do wyjścia. Zamówiły taksówkę i stanowczo nakazały zamknąć mi drzwi na klucz po ich wyjściu, co posłusznie wykonałam i padłam jak nieżywa na łóżko.\nKolejne dni, w lepszym już humorze, spędziłam głównie na buszowaniu po internecie. Znalazłam mały uroczy hotelik w przyzwoitej cenie niedaleko Pól Elizejskich i niezłe połączenie lotnicze. Już miałam złapać za komórkę i podzielić się tą radosną informacją z moimi towarzyszkami podróży, gdy usłyszałam dzwonek do drzwi. Na progu stała wściekła Weronika.\n– Nie uwierzysz… – mówiła wzburzona. – Mój mężulek powiedział stanowcze NIE na informację o moich planach wyjazdu do Paryża z wami. Mówi, że nigdzie bez niego nie pojadę. Ale nie martw się. Pojadę, czy mu się to podoba czy nie.\n– Dlaczego mnie to nie dziwi? – zamruczałam pod nosem.\n– Już sobie sprawiłam kilka kreacji. Za nic nie odpuszczę – ciągnęła podekscytowana.\n– To super. Bo właśnie namierzyłam fajny hotel. I powoli rysuje się plan naszej wyprawy. Wszystko ci opowiem. Siadaj, zaparzę kawę – zaproponowałam.\n– O dzięki, chętnie wypiję – odpowiedziała Weronika i zajęła już strategiczne miejsce przy ławie.\n– A wiesz, że wpadł do mnie wczoraj mój słynny, rechoczący na widok zrozpaczonych lasek, sąsiad? Gorąco mnie przepraszał za to najście i ten jego niepohamowany wybuch śmiechu – zagadnęłam z sąsiadującej z pokojem kuchni. – Pogadaliśmy chwilkę. Też wypił kawę.\n– Co ty nie powiesz? – Weronika nagle znalazła się tuż obok. – I co, ma kogoś czy nie? – zapytała rozemocjonowana.\n– W sumie to nie wiem. Rozmawialiśmy raczej na tematy neutralne. Praca, mieszkanie tutaj. Jest architektem. Przeniósł się tu niedawno, mieszka sam. Bardzo sobie chwali ten apartamentowiec. Spokój, cisza. No, może poza naszym ekscesem – uśmiechnęłam się porozumiewawczo do Weroniki.\n– Fajny facet. I jak na ciebie patrzył. Tak się zagapił, że nie zauważył nawet jednej babki bez spódnicy – wybuchnęła śmiechem. Zawtórowałam jej.\n– Więc mówisz, że Adam nie zaakceptował twojego wyjazdu z nami? Wiesz, jeśli nie możesz. Ja nie chcę na was niczego wymuszać i psuć waszych relacji – wróciłam do tematu.\n– Nie, nie, kochanie, to zupełnie nie twój problem. Ja mam szaloną ochotę jechać z wami i zrobię to z jego aprobatą lub bez – filuternie mrugnęła okiem.\nPogadałyśmy jeszcze przez chwilę, pokazałam jej hotel w internecie. Pokręciła trochę nosem na małe pokoje, ale podobała jej się lokalizacja, więc zaakceptowała. Znała te okolice. Była tam, oczywiście ze swoim wszędobylskim mężem. Omówiłyśmy termin wyjazdu. Też klepnęła. Jeszcze trochę ponarzekała i wyszła. Zostałam sama.\nWiedziałam, że Weronika zawsze dopina swego. Ale jej mąż też nie dawał sobie w kaszę dmuchać. „Kiedy te dwa żywioły zmierzą się ze sobą, może być różnie” – pomyślałam. Ale w końcu to ich sprawa, ja mam swoje problemy i muszę się z nimi jakoś uporać. Najpilniejsza kwestia to mieszkanie. Nie, najpilniejsza kwestia to obdzwonić pozostałe dziewczyny i umówić się na wyjazd, który miał nastąpić za dwa tygodnie. Tak też zrobiłam. Klamka zapadła, gdy po akceptacji wszystkich warunków przez przyjaciółki, zabukowałam bilety lotnicze i zarezerwowałam hotel. Teraz mogłam zastanowić się, co z mieszkaniem. „Muszę jednak umówić się z tą kreaturą” – pomyślałam nie o kim innym, ale o moim byłym ukochanym o jakże nieadekwatnym imieniu Piotr. Czyż Piotr to nie skała? Opoka? Mężczyzna dający kobiecie oparcie i bezpieczeństwo? W dzień czułam do niego odrazę, w nocy go opłakiwałam. Jakby umarł. Tak, on dla mnie umarł. Pogrążyłam się w myślach. Najgorsze były wieczory. Wtedy tęsknota doskwierała najmocniej. Za spojrzeniem ukochanej pary oczu. Za dotykiem męskiej, ciepłej dłoni. Za seksem. W moim odczuciu całkiem udanym, namiętnym. Czy można żywić do jednej osoby dwa zupełnie skrajne uczucia? Kochałam Piotrka z przeszłości. Nienawidziłam tego, jakim się stał.\nDlaczego nam się nie udało? Nie wiem. Nie powinnam była tak mu ulegać. Może to nas zgubiło. A może się mną po prostu znudził. Pojawił się lepszy towar na horyzoncie, młody i chętny, żeby go brać. To wziął.\nJak zwykle i ten wieczór musiał się kończyć roztrząsaniem przyczyn. Po karczemnej awanturze, jaką urządziłam mu, gdy odchodził, mieliśmy jeszcze kilka w miarę spokojnych rozmów. Ale niczego mi one nie wyjaśniły.\n„Tak, musi mi pomóc ze sprzedażą apartamentu – pomyślałam. Skoro chce swoich pieniędzy, niech też się zaangażuje. Będę jednak musiała wykonać ten telefon do niego. To jakby wykonać ostatni krok dzielący od przepaści. Brrr”. Telefon odebrała ona. Jedyne, co zdołałam wykrztusić, to: – Proszę Piotrka.\nPrzekazała mu komórkę i usłyszałam jego głos. Dobrze znany, a jednak obcy. Rozmowa była krótka. Umówiliśmy się w kawiarni, na neutralnym gruncie. Tam jedynie mogłam powstrzymać się od awantur. „Muszę przez to przebrnąć. Zakończyć ten rozdział. Potem będzie już tylko lepiej” – pocieszałam się.\nPrzyszedł elegancko ubrany, wypachniony, wyluzowany. Ale ja też się postarałam: mini, szpilki, makijaż, włosy świeżo od fryzjera i… lekkie środki uspokajające.\n– Witaj, Lena! – zaczął. – Miło cię widzieć. Pięknie wyglądasz.\n– Daruj sobie te komplementy. Sama wiem, że super wyglądam. Przejdźmy od razu do rzeczy – zripostowałam. Zajęliśmy miejsce przy stoliku i zamówiliśmy kawę. Zapadło lodowate milczenie. „Pamiętaj, Lena, to ma być rozmowa o interesach, nie uczuciach. Mów bez emocji, kalkuluj na chłodno i nie daj się tym razem wykiwać” – zagrzewałam w myślach samą siebie.\n– Musimy sprzedać nasze mieszkanie – zaczęłam w końcu. – Spodziewam się, że pomożesz w poszukiwaniu kupca i weźmiesz udział w negocjacjach ceny. Dopóki nie sfinalizujemy sprzedaży, będę tam mieszkać.\n– Wiesz, Lena… – zaczął, cedząc słowa, jakby go zęby bolały – …sytuacja trochę uległa zmianie. Po twoim telefonie rozmawiałem z Anetką i okazuje się, że jej bardzo podoba się nasze mieszkanie. Zwłaszcza sypialnia. Jest pięknie urządzona. Wiesz, bardzo chwaliła twój gust. No i duża. Będzie można swobodnie wstawić łóżeczko dla dziecka. I dlatego chcielibyśmy tam zamieszkać i spłacić twoją część.\nBezwiednie zamrugałam oczami. Chyba cała krew napłynęła mi do twarzy, a ciśnienie wzrosło jak u sprintera na setkę. „Te prochy na wyluzowanie w ogóle nie działają – myślałam gorączkowo. On chyba zapomniał, do kogo mówi” – patrzyłam na niego z niedowierzaniem jak na egzotyczny okaz gada w terrarium.\n– Ty cholerny gnojku – zaczęłam cicho, ale czułam już, że nie dam rady opanować własnego głosu. – Czyli oprowadzałeś ją po naszym mieszkaniu?! Pewnie wypróbowaliście też nasze łóżko?!! I co, dobrze się w nim rżnęło?!!! – krzyczałam. Nie było chyba osoby na sali, która nie spojrzałaby w moją stronę. Mężczyzna z sąsiedniego stolika wydobył nawet z siebie współczujące „ajajaj”.\nA miało obyć się bez awantur. Czy to jest w ogóle możliwe w takich sytuacjach? Nie zważając na nic, kontynuowałam: – Chcecie mieszkać w tym mieszkaniu, akurat w tym!! To już forma okrucieństwa z twojej strony. Ale skoro tak, to OK. Może w końcu to pozwoli mi jednoznacznie określić, co do ciebie teraz czuję. Litość, że jesteś takim skończonym dupkiem!! – zakończyłam i zaczęłam zbierać się do wyjścia.\n– Ale, Lena… Nie rozumiem twojego wybuchu – mówił przyciszonym głosem, z przerażeniem rozglądając się po twarzach siedzących wkoło ludzi. – Dobrze ci zapłacę. I tak miałaś opuścić to mieszkanie – udawał, że nie słyszał dużej części mojego wybuchowego monologu.\n– O tak, licz się z tym, że cena nie będzie rynkowa. Jak tylko przelejesz mi tę kwotę na konto, wyprowadzę się – szybko nagryzmoliłam mu na kawałku serwetki okrągłą sumkę.\nSpojrzał na kwotę. Skrzywił się, jakby go szerszeń ukąsił w zadek. Ale mając chyba jednak resztki honoru, pokiwał głową:\n– OK, zgadzam się. Zaczynam organizować kasę. Myślę, że w ciągu miesiąca otrzymasz przelew.\n– A więc czekam teraz na informację od ciebie – odpowiedziałam chłodno i wyszłam, nie oglądając się za siebie. Chociaż kątem oka zdążyłam jeszcze dostrzec znajomą postać siedzącą w rogu kawiarni. To był Marek Leszczyński. A obok niego siedziała jakaś urocza blondynka w czerwonej, wydekoltowanej bluzeczce. „Czy on jest na etacie obserwatora moich upadków? Niedługo otworzę puderniczkę i kto tam będzie zamiast pudru? Marek Leszczyński. Co za wstyd! Znów będzie mógł się ze mnie ponabijać” – pomyślałam zła na siebie samą.\nRzuciłam się w wir pracy, żeby zatrzeć niesmak po spotkaniu z Piotrem. Co dziwne, bardziej go czułam ze swojego powodu. Znowu nie pokazałam klasy.\nMusiałam przed wyjazdem do Paryża dokończyć projekt wnętrza pięknego, dość dużego domu. Praca nad nim była już zaawansowana, ale klient ciągle domagał się poprawek, i nie mogłam sfinalizować całości. Kolejne spotkanie znowu przyniosło zmiany, więc usiadłam przy komputerze i zaczęłam działać. Klient nazywał się Stanisław Chojnicki. Ale na swój użytek nazywałam go Grubciem. Był takim sympatycznym (tak mi się wówczas wydawało), niewysokim, korpulentnym panem po sześćdziesiątce. Co mnie dziwiło, to to, że był wdowcem, mieszkał sam, a budował dla siebie sporą willę z ośmioma pokojami. Ale w końcu jak ma się tyle kasy co on… „Może ma dużą rodzinę, która będzie go odwiedzać?” – myślałam. Był wymagający, ale dobrze płacił, więc nie narzekałam na ciągłe zmiany w projektach. Traktował mnie po królewsku i tylko tak jakoś dziwnie patrzył głęboko w oczy. Jakby chciał coś w nich znaleźć. Może to bielmo, przez które tyle czasu straciłam z tym palantem.\nUsiadłam przy komputerze. Otworzyłam stronę hotelu w Paryżu, żeby poprawić sobie nastrój, no i żeby wiedzieć, po co tak tyram całymi dniami, gdy ktoś zadzwonił do drzwi. „Czyżby któraś z dziewczyn wpadła w odwiedziny? No chyba że rodzice z kolejną pocieszającą wizytą". Te wizyty, prawdę mówiąc, tylko mnie przygnębiały. Słuchanie ciągłych wzdychań mamy typu: „I co ty, dziewczyno, teraz sama zrobisz?" albo „W twoim wieku już nie tak łatwo o przyzwoitego, wolnego mężczyznę". „Więc wezmę sobie teraz dużo młodszego. Na pewno znajdzie się wielu chętnych na dobrze utrzymaną babkę pod czterdziestkę z dużą kasą ze sprzedaży apartamentu swojemu byłemu facetowi”. Na progu stał nie kto inny, tylko Adam. – Witaj, fajnie, że wpadłeś.\nStarałam się ukryć zdziwienie. „Ciekawe, czy Weronika zna kręte ścieżki swego męża?” – pomyślałam.\n– Wiem, że cię zaskoczyłem, ale muszę z tobą porozmawiać, Lena.\n– Jasne, wejdź. Rozgość się. Zrobię kawy.\nPogalopowałam do kuchni. Nie żebym tak cieszyła się tą wizytą. Bo Adama średnio lubię. Lekko gburowaty i zadufany w sobie. Chociaż na pewno ma swoje zalety. Ale musiałam pobyć chwilę sama i pozbierać myśli.\n– Co on kombinuje? Bo skoro przyszedł tu sam, to na pewno coś kombinuje. Pewnie chce, żebym okłamała Weronikę, że nie jadę. Albo może jeszcze lepiej: chce mnie odwieść od tej podróży, żeby zatrzymać Weronikę w domu – mruczałam do siebie, parząc kawę. – Co słychać w wielkim świecie? – zagadnęłam, niosąc filiżanki w stronę ławy, przy której właśnie zasiadł Adam – prezes jednego z największych banków.\n– Praca, praca, praca – podsumował ostatnie wydarzenia ze swojego życia i zaraz zadzwoniła jego komórka. Pogrążył się w rozmowie biznesowej, zupełnie nie przejmując się, że jest u mnie w gościach i że niecierpliwie czekam na to, co ma mi do zakomunikowania, zamiast sama zabrać się do swojej projektu. W czasie jego burzliwej konwersacji zdążyłam wypić kawę, przejrzeć gazetę i podrapać się w głowę.\n– Wiesz, Lenka – odezwał się w końcu, tym razem do mnie. – To ja już będę lecieć.\nLekko osłupiałam. I nim zdążyłam ochłonąć i coś powiedzieć, już go nie było.\n– I zrozum tych facetów – mruczałam do siebie, człapiąc do pokoju z komputerem, który szumnie nazywałam gabinetem. „Dzwonić do Weroniki czy nie? Aa, po co napędzać aferę – machnęłam ręką. W końcu niczego odkrywczego się od niego nie dowiedziałam. Dziwak jakiś albo tak zapracowany, że zapomniał, po co tu przyszedł – myślałam. Muszę zabrać się do roboty, bo czas goni. A jeszcze wieczorem mam w planach cotygodniową lekcję tańca. Jakaś przyjemność też mi się od życia należy”.\nDo wyjazdu zostało kilka dni. Czas dzieliłam między pracę, planowanie pięciodniowego pobytu w Paryżu, robienie zakupów na wyjazd i rozmowy przez telefon na zmianę z Weroniką, Martą, Julką i moją mamą. Projektu dla Grubcia niestety jeszcze nie skończyłam. Ale nie martwiłam się tym, ponieważ to on ciągle generował nowe zmiany i to jemu jakoś nie spieszyło się do finału. „Kiedyś przecież będzie musiał zacząć etap wykańczania wnętrz, a to będzie oznaczało koniec etapu projektowania – czyli mojej pracy dla niego – i będę mogła w końcu zacząć coś nowego”.\nRaz próbował nawet zaprosić mnie na kolację. Ale się wymówiłam brakiem czasu. Na razie miałam dość facetów. Nawet tak sympatycznych, jak Grubcio.\nEfektem buszowania po sklepach była przepiękna szmaragdowozielona suknia, kolejne szpilki, wiosenny płaszczyk i praktyczny neseser. Właśnie przemierzając centra handlowe, uświadomiłam sobie, że nadchodzi wiosna. A skoro nadchodziła do nas, to w Paryżu już na pewno rozgościła się na dobre, w całej swej zielonej pełni. To jeszcze bardziej poprawiło mi humor.\nW jednym z centrów handlowych, gdy przymierzałam sukienkę i stałam przed dużym lustrem na zewnątrz przymierzalni, bo wewnątrz było jakieś kiepskie oświetlenie, zauważyłam Marka Leszczyńskiego. Też paradował w jakimś eleganckim ubraniu z metką i oglądał się w lustrze. „Czy to nie dziwne, że ciągle się na niego natykam? – pomyślałam. Czy ten świat jest taki mały?” Też mnie zauważył. Uśmiechnął się. Wystawił kciuk do góry na znak uznania i pomaszerował do męskiej przymierzalni.\nRaz wybrałam się na zakupy z Julką. Też musiała uzupełnić garderobę. Pożyczyłam jej nawet trochę pieniędzy, bo właśnie rozkręcała księgarnię, więc dochody były dopiero w planach. A i tak wykosztowała się na hotel i przelot. Wzbraniała się, ale widząc, że tylko psuje mi tym nastrój, uległa. I też wylądowała w domu z identyczną szmaragdowozieloną sukienką. Większość kobiet nie znosi, gdy ktoś w ich otoczeniu ma na sobie ten sam ciuch. Ja uważam to za zabawne, gdy z przyjaciółką jesteśmy tak samo ubrane. Jak bliźniaczki w dzieciństwie. Może to efekt braku rodzeństwa? Tęsknota za siostrzaną unifikacją? No cóż, rodzice w młodości nie postarali się o towarzystwo dla mnie. I teraz w jesieni życia to ja skupiałam całą ich uwagę. Zwłaszcza że ze swojej strony nie zadbałam o potomka. Więc tym bardziej nie powinnam była mieć im tego za złe. Cierpliwie znosiłam ich telefony, odpowiadając po sto razy na pytania: gdzie dokładnie zatrzymamy się w Paryżu, kiedy wylot, kiedy przylot, co tam planujemy robić, czy mam dość pieniędzy i czy na pewno zadzwonię zaraz po wylądowaniu samolotu?\nDziewczyny dzwoniły z całkiem podobnymi pytaniami. Nie mogły zapamiętać godziny wylotu ani nazwy hotelu. Konsultowały jeszcze, co ze sobą zabrać i w ilości ilu kilogramów mogą to nadać na bagaż. Oczyma wyobraźni już widziałam Weronikę z tysiącem wypchanych walizek. Ona na pewno nie zmieści się w limicie. Ale ona może sobie pozwolić na nadbagaż. Dla niej to żaden wydatek.\nO mało nie zakrztusiłam się właśnie przeżuwanym jabłkiem, kiedy usłyszałam od Marty, że zapisała się na lekcje aerobiku, bo musi zrzucić parę kilo, żeby pięknie wyglądać w Paryżu.\nTelefon od Weroniki był jak zwykle tragikomiczny.\n– Lenka, mój mąż chyba całkiem oszalał. Mówi z jakimś takim dziwnym uśmieszkiem, że bez niego na pewno nie pojadę. On chyba coś knuje. Trochę się boję, żeby nam nie popsuł szyków – przeszła teraz w konspiracyjny szept. – O, idzie, muszę kończyć. Pa!\n„Ten Adam ma totalnego bzika na punkcie swojej żony” – pomyślałam.\nNieco załamał mnie telefon od Julki, kiedy prawie płacząc do słuchawki, opowiadała mi o chorobie dzieci.\n– Właśnie rozchorowały się na ospę. Więc mój wyjazd wisi na włosku – relacjonowała. – Mąż nie da rady połączyć opieki nad nimi z zastępowaniem mnie w księgarni, a jeszcze sam prowadzi własny interes. Zresztą wiesz, jak jest.\n– Julka, daj mi godzinę, coś wymyślę – odpowiedziałam. Wiedziałam, jak jest. Znałyśmy się przecież od czasów liceum. Wiedziałam, że jeśli nie na pomoc przyjaciół, Julka nie ma na kogo liczyć.\nWykonałam więc telefon do rodziców. Na początku mama była trochę zdziwiona moją prośbą. Ale po kilku minutach rozmowy spodobał jej się pomysł opieki nad pożyczonymi wnukami: Zosią i Pawełkiem, w wieku 5 i 10 lat. Dzieci Julki zdążyła już poznać wcześniej. Wiedziała, że żadne rozkapryszone bachorki jej nie grożą.\nOddzwoniłam do Julki z uspokajającą informacją. Nie posiadała się z radości i już planowała zaprosić świeżo przysposobionych dziadków, żeby wdrożyć ich w nowe obowiązki.\n„No, chyba już nic nie stoi na przeszkodzie, żebyśmy spokojnie wyjechały” – pomyślałam. Myliłam się jednak.\nDwa dni później, pod wieczór zadzwonił Piotr i zażądał, żebym w ciągu sześciu dni opuściła mieszkanie, ponieważ on właśnie przelał pieniądze na moje konto. Nie pomogły tłumaczenia, że to za krótki termin. Uważał, że skoro zapłacił mi tak horendalną sumę, ma prawo żądać mojej natychmiastowej eksmisji. Nie chciałam mu mówić o wyjeździe, więc nie wiedział, jak bardzo krótki jest ten termin. Tak naprawdę został mi zaledwie jeden dzień na przeprowadzkę. – W ciągu pięciu dni spokojnie znajdziesz coś do wynajęcia. A spakowanie i przewiezienie twoich rzeczy osobistych zajmie góra jeden dzień – perorował. Tak to sobie zgrabnie obliczył.\n– Jak to rzeczy osobistych? A meble, telewizor, mikser? Przecież kupowaliśmy wspólnie.\nOkazało się jednak, że cena, którą mu podałam, obejmowała wszystko.\n– Aha, i odbierz maila. Wysłałem ci umowę kupna–sprzedaży. Wydrukuj, podpisz i zostaw na stole, jak się będziesz wyprowadzać. Pomógłbym ci, ale Anetce to się nie spodoba. A wiesz, nie chcę jej denerwować. Biedna źle znosi ciążę. Jak chcesz, dam ci namiar na dobrą firmę przeprowadzkową. Też będziemy z niej korzystać. Nie wzięłam.\n„Co się dzieje u licha?!” Po rozwiązaniu jednego problemu pojawiał się zaraz kolejny i każdy stał na przeszkodzie mojej wymarzonej podróży. Mogłam stanąć okoniem i nie wyprowadzić się. Ale miałam już dość i Piotra, i tej jego Anetki. Chciałam jeszcze przed wyjazdem wyczyścić całą sytuację, żeby z wolną głową poszaleć w mieście moich marzeń. Żeby już nic mnie z tym typem nie łączyło.\nW pierwszym odruchu sprawdziłam saldo na moim koncie. Słowa tego faceta nie są dla mnie w ogóle wiarygodne. Ostatnio mocno nadszarpnęłam swoje finanse. Po wszystkich wydatkach i zakupie waluty na wyjazd, na koncie zostało mi 55 groszy na plus. „Ale w końcu mogę skorzystać jeszcze z kart kredytowych, no i niedługo wpłynie kolejna rata od Grubcia” – pocieszałam się, gdy poprzedniego dnia sprawdzałam stan konta w internecie.\nFaktycznie okrągła kwota miliona złotych dołączyła do moich 55 groszy. Jeszcze raz przeliczyłam zera. Tyle zer naraz jeszcze nie widziałam. „O kurczę, jestem milionerką! Co prawda bezdomną, ale jednak”.\n„Skąd on wytrzasnął tyle kasy? Zarabiał nieźle jako prawnik, ale wydawał jeszcze lepiej. Co mi tam! W końcu pochodzenie tych pieniędzy to już nie moja sprawa. Im mniej o nim będę myśleć, tym lepiej” – postanowiłam.\nZamówiłam więc na następny dzień transport i zorganizowałam pokaźną stertę pudeł do pakowania. Nie miałam jeszcze planu, gdzie ulokować moje rzeczy, ale pocieszałam się, że coś się później wymyśli.\nNazajutrz zadzwoniłam do Marty, prosząc o pomoc przy przeprowadzce. Pokrótce wyjaśniłam jej mój układ z Piotrem. Sklęła go oczywiście na czym świat stoi i po pół godzinie stawiła się gotowa do upychania moich gratów w kartonach. Nie chciałam odrywać Julki od chorych dzieci ani Weroniki… od jej męża. We dwie dałyśmy sobie doskonale radę.\nTrochę tego było. Wyszło w sumie kilkanaście pudeł. Oprócz osobistych rzeczy wzięłam jeszcze porcelanowy serwis. Byłam pewna, że Piotr i tak nie zauważy, że go brakuje. A ja go uwielbiałam.\nPo południu Marta wyszła. Przyszło za to dwóch rosłych panów w pomarańczowych kombinezonach i zaczęło znosić mój dobytek do ciężarówki. Robili już któryś z kolei kurs między samochodem a moim mieszkaniem, gdy w otwartych drzwiach tuż za nimi pojawił się nie kto inny, a mój ulubiony sąsiad.\n– Witam, pozwoliłem sobie zajrzeć, żeby dowiedzieć się, co słychać u pani, pani Leno? I widzę, że opuszcza pani to piękne miejsce. Ku mojej rozpaczy.\nMusiał zrobić krok w przód, bo kolejna paczka w towarzystwie dwóch pomarańczowych osiłków opuszczała mieszkanie.\n– A dzień dobry! Tak wyszło, że muszę się wyprowadzić – odpowiedziałam.\n– Taaak, rozumiem – pokiwał głową.\nOczywiście, że rozumiał. W końcu tam w kawiarni był mimowolnym, a przynajmniej tak wtedy myślałam, świadkiem mego upodlenia.\n– Gdzie pani w takim razie zamieszka? – zagadnął z uśmiechem.\n– W sumie to jeszcze nie wiem – wyrwało mi się niepotrzebnie. – Jutro z przyjaciółkami wyjeżdżam do Paryża i na razie mnie to nie ob-cho-dzi – skandowałam radośnie, bardziej w przestrzeń niż do niego.\n– Ale musi pani podać jakiś adres tym sympatycznym panom od przeprowadzek.\n„No właśnie, przecież ja jeszcze nie wymyśliłam, co zrobić z tym całym dobytkiem” – pomyślałam nerwowo w nagłym ataku paniki. Jakoś w tym całym zamęcie pominęłam ten mały, ale jakże istotny szczegół. Nie chciałam już angażować rodziców. W końcu będą za chwilę mieli dwójkę pryszczatych dzieci na głowie. Pewnie u Weroniki, w jej ogromnej willi, byłoby miejsce na kupkę moich gratów, ale tam było wystarczająco dużo zamieszania z powodu naszego wyjazdu. Nie chciałam siać kolejnego zamętu w jej domu.\nOn, widząc chyba moją konsternację, zaproponował:\n– Wiem, że mało się znamy, ale chętnie użyczę pani swojego garażu. Jest całkiem niedaleko stąd. Jak samochód postoi trochę na dworze, to przecież lakier z karoserii mu nie spadnie. Po powrocie z tego Paryża wymyśli pani, co dalej, i odbierze sobie swoją własność.\nNie wyglądał na złodzieja. W ogóle fajnie wyglądał. Wysoki, dobrze zbudowany, brunet. Zielone oczy i zmysłowe usta. Zagapiłam się przez chwilę. „Lena, przecież masz dość facetów – strofowałam się w myślach. Na dodatek nie gap się na zajętych facetów. Pamiętasz tę blondynkę w czerwieni”.\nNie wiedziałam, co powiedzieć. Przez głowę przegalopowało mi tysiąc różnych myśli. Po co proponował mi pomoc? Dzięki Piotrowi wyhodowałam w sobie żyłkę do tropienia podstępów. „Może chce upłynnić moje ciuchy? No, większość w sumie starych. Te nowe biorę i tak ze sobą”. Chociaż był wśród nich rarytas, którego nie miałam zamiaru pakować do walizki. Przepiękna czarna suknia z jedwabiu, naszywana prawdziwymi czarnymi perłami, z dużym dekoltem na plecach. Prawdę mówiąc, to dostałam ją od Piotra na którąś rocznicę naszego pożycia, konkubinatu czy jak to się nazywa (i tak brzmi mizernie w porównaniu ze słowem „małżeństwo”). Więc i tak wolałam jej więcej nie oglądać. „A może zaczaił się na moją porcelanę? Chociaż Rosenthal to to nie jest. Za dużo by za nią nie dostał”.\n– Dobrze – wypaliłam. – Ale dowód osobisty poproszę! I znowu udało mi się go rozbawić. Ale posłusznie wyjął dowód z portfela. Obejrzałam go na wszystkie strony, szybko kalkulując, że mój dobroczyńca liczy sobie czterdzieści pięć wiosen.\n– Ale pan nie jest tu zameldowany – powiedziałam tonem policjanta, który właśnie zwietrzył w rozmówcy przestępcę.\n– Jeszcze nie zdążyłem wymienić dowodu, pani porucznik.\n– Przepraszam. Zrobiłam się ostatnio strasznie nieufna. Dziękuję za ofertę, skorzystam – odpowiedziałam krótko, jak na funkcjonariusza przystało.\nPo zakończeniu pakowania przejechaliśmy więc z tym całym majdanem pod jego garaż i tym razem panowie w pomarańczowych wdziankach wykonali pracę odwrotną. Czyli wypakowali wszystkie toboły z ciężarówki do jego garażu.\n– Nie wiem, jak panu dziękować – zaczęłam.\n– Zaprosić mnie na kawę – natychmiast odpowiedział.\nNie miałam wyjścia. Wróciliśmy do mieszkania, które za chwilę miałam na zawsze opuścić. Po raz ostatni parzyłam kawę w urządzonej przeze mnie kuchni.\n– No, chyba nie będziesz teraz buczeć – mamrotałam pod nosem. – Urządzisz sobie kolejną.\nSąsiad na chwilę udał się do swojego apartamentu i wrócił z butelką wina. Podałam kieliszki i korkociąg. Nalał wino i podniósł swój kieliszek:\n– Pani Leno, czy możemy przejść na ty? Proszę do mnie mówić po imieniu: Marku.\n– Jasne. Nie ma problemu – odpowiedziałam apatycznie, po raz kolejny omiatając wnętrze melancholijnym wzrokiem i również wypijając solidny łyk wina.\n– Wiesz, byłem kiedyś w Paryżu – zaczął tajemniczo. Widać było, że chce rozproszyć mój zły nastrój i skierować moje myśli na inne, przyjemniejsze tory. – Chętnie powtórzyłbym tę przygodę. Leno, mogę jutro podwieźć was na lotnisko – zaproponował uradowany.\n– O, dzięki po raz drugi. Ale mogę przecież wziąć taksówkę. Nie chcę cię więcej fatygować.\n– W takim razie nalegam. To będzie dla mnie prawdziwa przyjemność. Wiesz – jakoś dziwnie zmienił mu się głos – w twoim towarzystwie czuję się naprawdę dobrze. „Hola, hola – pomyślałam. Ja nie wystąpię w roli asystentki. O nie. Masz babkę, to się jej trzymaj, tak jak trzymałeś ją czule za rączkę w tej przeklętej kawiarni”.\n– Muszę się już zbierać – podniosłam się gwałtownie. – Przenocuję u rodziców, którzy jeszcze nie wiedzą o tej całej hecy z wyprowadzką. Więc pewnie dzisiejszy wieczór też będzie ciekawy. Jeszcze raz dziękuję. Mam twój numer telefonu, więc będziemy w kontakcie. Jak wrócę, to zadzwonię – obiecywałam.\nSpytał jeszcze o nazwę hotelu w Paryżu. Ale nic mu ona nie mówiła. Zrewanżował się nazwą swojego, która też mi nic nie powiedziała, i wyszedł, życząc mi udanej podróży.\nPo raz ostatni spojrzałam na to cudze już mieszkanie. Kawałek życia w nim zostawiłam. Podpisałam dokumenty dotyczące jego sprzedaży. „Dziwne uczucie – myślałam – jakbym podpisywała papiery rozwodowe, chociaż nigdy dotąd nie byłam mężatką”. Zamknęłam drzwi na klucz i z podróżnym neseserem oraz nieodłącznym laptopem pojechałam do rodziców.\nJuż od progu witała mnie załamująca ręce mama. – Co?! Wyrzucił cię?! Z jedną walizką cię zostawił? – Nie, mam jeszcze komputer – wesoło zamachałam laptopem. – Mamo, wszystko wam zaraz wyjaśnię. To naprawdę nie wygląda tak źle.\nI pokrótce zrelacjonowałam im ostatnie wydarzenia.\n– No, ten milion to ci się należał jak nic – podsumowała moją przemowę nieco podniesiona na duchu mama. – Jak nie dwa – tata nie wydawał się całkowicie usatysfakcjonowany.\nZjedliśmy kolację. Pogadaliśmy jeszcze trochę o pułapkach czyhających na pozbawione męskiego towarzystwa podróżniczki. I zaczęłam obdzwaniać po kolei wszystkie uczestniczki paryskiej eskapady. Umówiłyśmy się na lotnisku. Zbiórka – godzina dziewiąta rano.\nPołożyłam się spać. Ale długo nie mogłam zasnąć. Nadmiar wrażeń. Około pierwszej w nocy z przerażeniem uświadomiłam sobie, że Piotr nie ma kluczy do mieszkania. Kiedy go z niego z hukiem wyrzucałam, odebrałam mu jego komplet. Termin jego wprowadzki… (jeśli jest wyprowadzka, to powinna istnieć też wprowadzka) wypadnie w czasie mojego pobytu w Paryżu. „Muszę jakoś przekazać mu ten klucz przed wyjazdem. To jest klucz zamykający rozdział życia, o którym chcę już zapomnieć. Póki go nie dostanie, ten rozdział ciągle będzie otwarty”. Tak czułam.\n„Teraz to już na pewno nie zasnę” – pomyślałam. Nie zastanawiając się dłużej i nie zważając na chłód kwietniowej nocy, w piżamie i bamboszach wskoczyłam do swojego samochodu, zabierając ze sobą dwa komplety kluczy do apartamentu.\nNie byłam na tyle zdesperowana, żeby dzwonić do Piotra, pytać o adres i jechać wprost w paszczę Anetki, ale byłam na tyle, żeby jechać do mieszkania obcego w sumie faceta, o pierwszej trzydzieści w nocy, w stroju raczej mało wizytowym. No, chyba że wybierasz się na piżamaparty. Po kilku dzwonkach do drzwi otworzył zaspany Marek. Zmierzył mnie półprzytomnym wzrokiem i przetarł ze zdziwienia oczy.\n– Czy mi się to śni? – zapytał z rozmarzonym uśmiechem na twarzy.\nNie wiedziałam, czy wolałby, żeby to był sen czy wręcz przeciwnie.\n– Marek – zaczęłam – mam do ciebie ogromną prośbę. – Proszę, zawieź jutro te klucze mojemu byłemu facetowi. Tu masz telefon do niego – wręczyłam mu karteczkę z nabazgranym naprędce numerem. – Najpierw zadzwoń i spytaj o jego adres, bo nie znam. Wiem, że jest bardzo późno, przepraszam. Jak odwieziesz te klucze, to zadzwoń potem do mnie. Wylatuję o jedenastej, więc, proszę, zrób to do tego czasu. Chciałabym zacząć podróż z czystym kontem – zarzuciłam go potokiem słów. – Zrobisz to dla mnie? – zapytałam błagalnie.\n– Dla ciebie, Lena, wszystko – odpowiedział już przy tomnie. – Proszę, wejdź.\n– Nie, nie, muszę wracać do łóżka.\nI co sił w nogach pognałam do samochodu.\nNa lotnisku byłam punktualnie. Marta i Julka zjawiły się parę minut po mnie. Brakowało tylko Weroniki. Wiadomo, ona zawsze się spóźnia – uspokajałyśmy się nawzajem. Chociaż ja w duchu trochę martwiłam się, czy ten jej zazdrośnik nie zatrzymał jej jednak siłą w domu. Co prawda, poprzedniego dnia brzmiała przez telefon zupełnie spokojnie i nie wspominała już o nikczemnych zamiarach męża udaremnienia jej wyjazdu. Ale kto ich tam wie.\n– Zadzwonimy do niej? – zaproponowała Marta.\nWyciągnęłam komórkę. Jej numer nie odpowiadał.\n„Może jeszcze ten tyran zarekwirował jej telefon” – pomyślałam.\nDodatkowo niepokoił mnie brak wiadomości od Marka. „Czy on w ogóle pamięta o mojej nocnej prośbie? Czy może myśli dzisiaj, że to był jakiś dziwaczny sen ze mną w roli głównej. Muszę do niego zadzwonić” – rozważałam po cichu. Jego numer również nie odpowiadał.\nCzas leciał nieubłaganie i była już najwyższa pora udać się do odprawy bagażu.\n– Może Weronika jeszcze dojedzie. Ale nie będziemy dłużej tu tkwić. Idziemy odprawić bagaż – zadecydowałam. – Bo w końcu żadna z nas nie pojedzie.\n– Masz rację – przytaknęły dziewczyny i zaczęły kierować się do odpowiedniego stanowiska.


Kasyno musi być w stanie pozwolić sobie na wypłatę dla każdego ze swoich klientów, a jeśli istnieje szansa, że kasyno zaakceptuje zakład, a następnie nie będzie w stanie wypłacić klientowi, jeśli wygra, to będzie to źle odzwierciedlać zarówno w tym kasynie i cała branża.\nOneida Casino, Green Bay: zobacz recenzje, artykuły i zdjęcia dotyczące Oneida Casino w serwisie Tripadvisor w Green Bay, Wisconsin Przejrzyj miejsca. Sprawdź nasz nowy ulepszony katalog miejsc. Miejsca umożliwiają poznawanie rzeczywistych lokalizacji znajomych i udostępnianie swojej lokalizacji. Graj w 5 najwięk. polskich kasynach online w 2021. Graj w najlepsze gry kasynowe za prawdz. pieniądze i korzystaj z bonusów wyłącznie dla graczy z Polski. Przejrzyj miejsca. Sprawdź nasz nowy ulepszony katalog miejsc. Miejsca umożliwiają poznawanie rzeczywistych lokalizacji znajomych i udostępnianie swojej lokalizacji. Kasyno Online - Wszystkie Polskie Kasyna Online na Kasyno24.com. Zabawa poprzez kasyno online stała się jedną z głównych form rozrywki w Internecie.\nnia kasyna, oprócz Indian Stockbridge z Wisconsin, są Oneida Indian Nation, One idowie z py [na terytorium 32 akrów — B. H.] zaczęły się palić, ludzie zginęli. benzynową, sklep i fabrykę włókienniczą (którą zamknęli w 2004 roku). 16 Lut 2021 W ten sposób automat 72 formalnie działa w sklepach z grami Georgia 107, gry hazardowe kasyno września a w piątek będą ubierane. pozostaje niemierzalne (wszędzie poza kasynem lub umysłami ludzi Tiffany & Co., elegancki sklep z biżuterią, początkowo handlował materiałami biurowymi. najdziwniejsze, firma złotnicza Oneida Silversmiths powstała jako sekta 20 Sty 2019 Wówczas w Bostonie powstał zespół Oneida Football Club, który nie Nie chciałem za sobą palić mostów, ale szybko zorientowałem się, że nie ma sensu wracać. angielskiego, bo w sklepach trafiał się albo Polak, albo Me\nKasyno Gry Hazardowe Za Darmo Online, Darmowe Automaty do Gier Właśnie dlatego rozstała rozpowszechniona po sklepach jak i tym bardziej barach.\ni Oneidowie ze Wschodniego Wybrzeża Stanów Zjednoczonych, Warszawa 2009 syjności form pisanych: „z osiem napisów «Nie pluć», «Nie palić», «Nie trza blok, blokowisko, mieszkanie w bloku, bar mleczny, sklep. kredyty i kasyna. pali, papierosy w koszyku przeznaczone są dla gości. Dookoła na czy wreszcie o bu- dowie kasyn wbrew przestrogom irokeskiego 1999: The Oneida Indian Journey: From New York to Wis- w sklepach Ensenady czy innych miast Baja. Čaj, Beta Stores, Coca-Cola, tureckie kafejki, kasyna, sklepy, sincian-ujgurscy dzieciom chodzenia tam, reklamować napoje spirytusowe, palenie, swobodny styl życia trzecie ludu Oneida w 1669 roku stanowili Algonkini i Huroni” (s. Podróż do jeziora Oneida. War. Opis 9 Ustawa dla gimn. wolyń. b. w. m. i e. (Pe - tersb.?). — To warz. Kasyno. Wilno. sklepu Tow. Sposób palenia węgli.\nAby znaleźć kasyno online, które Ci odpowiada, skorzystaj z naszego menu strony. Znajdziesz je po lewej stronie strony głównej PolskieKasyno, tuż obok naszego logo. Jest tam mnóstwo recenzji kasyno oraz artykułów na temat kasyn z najlepszymi bonusami, największym wyborem gier oraz najniższymi warunkami obrotu. Graj w 5 najwięk. polskich kasynach online w 2021. Graj w najlepsze gry kasynowe za prawdz. pieniądze i korzystaj z bonusów wyłącznie dla graczy z Polski.


Kret Bio Żel do udrażniania rur to innowacyjna formuła znanego i cenionego Kreta w formie proszku. Niezwykła skuteczność działania i szybkość pozbywania się zatorów, to jego niezaprzeczalne zalety. Dodatkowo produkt jest biodegradowalny i redukuje nieprzyjemne zapachy z odpływów.\n12,51 zł - 12,78 zł\n5,09 zł - 5,60 zł\nKret Bio żel do udrażniania rur kuchnia łazienka 500 ml\nSkoncentrowany żel do udrażniania rur Kret Bio przeznaczony jest do likwidowania zatorów, rozpuszczając włosy, osady z mydła, tłuszczów, odpadków kuchennych, odpadów organicznych i osadów wapiennych. Produkt niweluje nieprzyjemny zapach i zapobiega ich ponownemu występowaniu.\nochrona instalacji kanalizacyjnej,\nwysoki stopień biodegradacji – 96%,\nnie zawiera związków chemicznych opartych na chlorze oraz silnych substancji żrących,\nżel dociera bezpośrednio do zalegających zatorów.


Grafik komputerowy portfolio Szaflary projektowanie graficzne projektant grafiki Szaflary\nW naszej firmie za proces powstawanie projektów reklamowych odpowiedzialny jest grafik komputerowy Szaflary. Grafik w Szaflary spotykany jest najczęściej w licznych agencjach marketingowych, drukarniach oraz siedzibach portali internetowych. Zakres wykonywanej przez niego pracy jest naprawdę szeroki.\nNajlepszy grafik komputerowy Szaflary\nProfesjonalny grafik komputerowy Szaflary ma ręce pełne pracy – to właśnie on zajmuje się tworzeniem okładek książek, stron internetowych, wizytówek oraz plakatów. To tylko niewielka część jego zawodowych obowiązków. Grafik komputerowy potrzebny jest wszędzie tam, gdzie wykonywane są działania związane z powstawaniem grafiki lub obrazów. Grafik komputerowy Szaflary pracuje na programach graficznych. Nie każdy program poradzi sobie z zadaniem grafika, jego wybór zależny jest od wytycznych dotyczących zlecenia. Wybór w tym zakresie jest naprawdę bogaty. Umiejętności, jakimi powinien cechować się profesjonalny grafik komputerowy Szaflary sprowadzają się w dużej mierze do projektowania grafiki wektorowej oraz do możliwości wprowadzania ciekawego formatowania tekstu na projekcie. Do obowiązków grafików zalicza się również rozmieszczenie zdjęć i poszczególnych elementów graficznych na stronie internetowej. Całość pracy jest oczywiście nadzorowana, przez Klienta, który akceptuje lub odrzuca poszczególne rozwiązania znajdujące się na stronie internetowej.\nGrafik komputerowy Szaflary – realizacja wszystkich projektów graficznych\nPrzekonaj się czym zajmuje się nasza firma. Tworzymy zaplecze graficzne dla stron WWW. Zajmujemy się również tworzeniem znaków firmowych, unikalnych plakatów i wizytówek a także poligrafią. Oferujemy Ci również kompleksowe wsparcie i doradztwo na każdym etapie projektowania Twojej firmowej grafiki. Tworzone strony opieramy o wygodny system CMS dzięki czemu w szybki sposób będą Państwo mogli opanować podstawy zarządzania witryną. Pozwoli to również na szybkie i bezproblemowe dodawanie tekstów, zdjęć. Przyjmujemy zlecenia od osób prywatnych oraz firm, które zlecą nam stworzenie profesjonalnej grafiki Szaflary będącej jednym zleceniem lub podwaliną do rozpoczęcia dalszej współpracy. Nasze doświadczenie nauczyło nas interpretować potrzeby klientów, dzięki czemu możemy świadczyć najwyższej jakości usługi. Grafik komputerowy Szaflary doskonale wie jak budować swój sukces i bazę zadowolonych klientów. Na naszym koncie jest współpraca z wieloma firmami, które figurują w naszym portfolio. Zaprojektujemy dla Was oryginalny projekt graficzny. Wkładamy pełne zaangażowanie i swoją pasję, aby wszystkie projekty mogły spełniać Państwa oczekiwania, jest to również nasz osobisty sukces.\nZakres usług naszej firmy dzieli się na kilka bloków – zajmujemy się tworzeniem stron internetowych od podstaw, projektujemy szatę graficzną i odpowiednio ją kodujemy. Tworzymy również szablony na aukcję internetową z odpowiednią grafiką i kodem szablonu. Wszystkie materiały promocyjne, które są używane do tworzenia reklamy internetowej to grafika reklamowa Szaflary, w której nasi pracownicy się specjalizują. Znajdziecie u nas również projektowanie grafiki reklamowej, do której zaliczą się też ulotki, plakaty czy katalogi firmowe. Stworzymy dla Państwa całą identyfikację wizualną, której niezbędnymi elementami jest logo, unikalna wizytówka, ulotka, czy papier firmowy. Państwo mają wizję a nasz grafik komputerowy Szaflary bogate zaplecze wiedzy i ciężki bagaż doświadczeń – współpraca opierać więc będzie się na wzajemnym porozumieniu. Nasza praca opiera się przede wszystkim na Państwa potrzebach, projektując chcemy pomóc Wam osiągnąć sukces, który ugruntuje Waszą pozycję na rynku. Kontaktujemy się z Państwem telefonicznie lub mailowo na każdym etapie realizacji zlecenia, aby móc być pewnym, że jesteście Państwo całkowicie zadowoleni z przebiegu współpracy.\nGrafika internetowa na strony WWW Szaflary\nGrafika wspierająca marketing Szaflary\nWykwalifikowany grafik komputerowy Szaflary\nNa Twoje specjalne życzenie stworzymy projekt grafiki przeznaczonej do wydruku a nawet logo. Grafik komputerowy Szaflary, który staje w naszej kadrze pracowniczej to wykwalifikowany i doświadczony specjalista, który wykorzystuje całą swoją wiedzę, aby stworzyć dla Ciebie pełną


Budynek przy Komuny Paryskiej doszczętnie zalany. „To wyglądało jak wodospad płynący po schodach” - Szczecin\nBudynek przy Komuny Paryskiej doszczętnie zalany. „To wyglądało jak wodospad płynący po schodach”\n19.10.2021 16:17 / ostatnia modyfikacja: 20.10.2021 03:06\nWoda płynąca dosłownie wszędzie – po korytarzach, schodami, z sufitów. Strumień był tak silny, że niejedna ulewa nie jest tak odczuwalna, jak to, co spadało na głowy osobom chodzącym po korytarzu. – Widać było, że woda płynie z okien i po budynku. Kiedy wszedłem do środka, to nie mogłem uwierzyć. Woda lała się po schodach i suficie, a starszy człowiek, jakby nieświadomy tego, co się dzieje, próbował pozbywać się jej z korytarza czymś w rodzaju miotły – relacjonuje nasz czytelnik. Budynek przy ul. Komuny Paryskiej 2 owiany jest złą sławą. Miasto podjęło decyzję o jego rozbiórce. Trwają wysiedlenia, ale nie zostały one jeszcze zakończone.\n„Woda wdarła się w każdą część tego budynku, a jeden pan, taką „bidną” miotłą próbował się tej wody z domu pozbywać”\nO mieszkaniach socjalnych przy ul. Komuny Paryskiej 2 i problemie z ich mieszkańcami pisaliśmy na łamach portalu wSzczecinie.pl w styczniu, gdy drzewo w podwórzu lokalu zostało w widowiskowy sposób przyozdobione śmieciami. ZBiLK zdecydował wówczas o wyburzeniu budynku i przeniesieniu mieszkańców w inne miejsca. Jak pisaliśmy, urzędnicy stwierdzili, że cześć lokatorów wykazuje zachowania „aspołeczne”. Część osób opuściła już lokale, a część jeszcze została. Po dzisiejszym wypadku życie tam będzie jednak mocno utrudnione.\nO lejącej się strumieniami wodzie poinformował nas pan Jakub. Czytelnik twierdził, że woda wycieka z budynku, a w środku niczym wodospad płynie korytarzami, ze schodów oraz z sufitów. Mieszkańcy próbowali się jej pozbyć, ale bezskutecznie.\n– Zaparkowałem w okolicy samochód, odprowadziłem dziecko do szkoły. Widok cieknącej z budynku wody bardzo mnie zaniepokoił, byłem w szoku jak zobaczyłem, co się dzieje w środku. Woda wdarła się w każdą część tego budynku, a jeden pan, taką „bidną” miotłą próbował się tej wody z domu pozbywać. Widać, że to człowiek niezaradny. Koniecznie miasto powinno się nimi jakoś zająć – mówi pan Jakub.\nW otrzymanym filmie słyszymy dialog zdenerwowanego pana Jakuba z mieszkańcem budynku, który jest zaskoczony sugestią, że powinien zakręcić zawór wody, który znajduje się w piwnicy.\n– Woda leciała z opuszczonego mieszkania. Tam był totalny bałagan, wątpię, by ktoś tam mieszkał. Latały gołębie, drzwi roztrzaskane, a woda leciała z wyłamanego zaworu wodnego – dodaje nasz rozmówca.\nPan Jakub bezskutecznie próbował skontaktować się ze ZBiLKiem (była wczesna godzina poranna). Zadzwonił więc po strażników miejskich.\nNajgorszy budynek w Szczecinie? Awarie i dewastacje na porządku dziennym\nO komentarz poprosiliśmy Zarząd Budynków i Lokali Komunalnych w Szczecinie.\n– Niestety awarie lub dewastacje w tym budynku zdarzają się bardzo często. Są za nie odpowiedzialni sami lokatorzy lub inne osoby, które bezprawnie wchodzą do tego budynku – mówi wprost Tomasz Klek, rzecznik instytucji.\nPrzyczyną wtorkowej awarii było zerwanie instalacji w opuszczonym mieszkaniu. Nie wiadomo, kto to zrobił.\n– Zgodnie z decyzją, nieruchomość ma być wysiedlona. Ten proces dobiega już z końca. Aktualnie mieszka w tym budynku już tylko kilka osób. ZBiLK stara się w miarę możliwości jak najszybciej wyprowadzić wszystkich mieszkańców. Przejmowane mieszkania są odpowiednio zabezpieczane. Zaślepiane są instalacje wodno-kanalizacyjne oraz cieplne, zdejmowane są grzejniki, itp. Niestety zdarzają się sytuacje, w których ktoś specjalnie niszczy lub kradnie elementy tych instalacji i wtedy dochodzi do awarii – dodaje Tomasz Klek.\nDo tematu przyszłości budynku przy u. Komuny Paryskiej 2 będziemy wracać.\nWidać wlasnie jaki dzicz łazi po Szczecinie wieczorami leją po bramach poprostu dramat ja bym ich szybko wyleczył z tego obszczywania srania\nTommy 1 miesiąc temu\nDo WICHER. Heh, rozbawiłeś mnie. Mam mieszkanie od miasta i chodzę do ZBILK. Tam pracują głównie kobiety. Naprawdę problem z bandytami, zgłosiłeś do administracji ZBILK, w którym inspektorami technicznymi są głównie kobiety? Hehehe, ale się uśmiałem. Nie wiedziałem, że ZBILK to oddziały specjalne policji do walki z bandytami. A może powinieneś ten problem zgłosić np do biblioteki, lekarza, albo sklepu spożywczego. Czyli, co oczekiwałeś? Że te kobiety z administracji zajmujące się budynkami miały cię obronić przed bandytami? Co za lamus i leszcz z ciebie. Pytanie co ty zrobiłeś w tej sprawie? Jest prokuratura policja, a ten liczy na kobiety z administracji. Dawno nie widziałem takiej zagubionej cioci. Ot bojowy i pokrzywdzony "byczek".\nkpt. WICHER 1 miesiąc temu\nW tym budynku mieszkalo 90 % normalnych ludzu i okolo 10 % patologi duza czec elementu aspoocznego przychodzila z innych ulic jedna klataka wspolne lazienki ,dlugie korytarze wybitnewarunki zeby patologia mogla tu sobie dobzre zyc przez miasto ludzi z patologi tylko pogarszalo sytuacje mieszkancy ktorzy interweniowli w ZBILKna Policji mieli niszczone drzwi wielokrotnie zamki samochody proby pobicia itd nie jestec wstanie wygrac z bandzioorami jak ci pieciu bykow stoi pod drzwiami i sledza twoje ruchy kiedy wychodzisz kiedy przychodzisz do domu i wtedy niszcza ci drzwi zamki itd w tym budynku byly trzy pozary a takze dokonano dwoch zabojstw ostatnie w drugi dzien swiat Wielkanocnych 2019 r zabito mlodego samotnego mezczyzne do tej pory Policja podobno nie znlazla sprawcow tego zabojstwa o licznych aktach wandalizmu nawet nie wspomne bo ZBILK i Policja dobrze wiedzialy kto je dokonywal i mialy informwcje od mieszkanco tego budynku te zalania koljne tez nie sa przypadkowe i robione przez element aspoleczny ktory dobrze zna ten budynek wiekszosc lazienek wspolnych jest i pootwieranych wiec o zniszczenie rury wodnej to zaden problem i jest to swiadome dzialania . Miasto nie potrafi odzielic normlnych ludzi od patologi i normalnym ludziom robilo pieklo przez kilkanascie ostatnich lat dokladajac patologie do tego budynku socjalnego\nTy 1 miesiąc temu\nPatusom trzeba otworzyć jakiś obóz pracy. Koniecznie. Natychmiast\nszok 1 miesiąc temu\n@Logic Masz jakiś problem do Pana Kaczmarka? Bo ewidentnie wygląda to na przytyki osobiste... Takie żale to nie tutaj, utrzymujemy też więźniów, ludzi wymagających leczenia psychiatrycznego, patologie i jej następstwa(a patologie są różne), ofiary i innych. Człowieku, też nie jestem za rozdawnictwem, idąc za złotą zasadą - wędka, nie ryba, ALE różne są przypadki, panie wszystkowiedzący i sfrustrowany.\nPATOLOGIA!!! 1 miesiąc temu\nTakich patusiw to najlepiej poza granice miasta, wysiedlić, do lasu. Namiotowe miasteczko w dziczy i tak było by za dużo dla nich, też by zniszczyli. Potem to już tylko szałas albo ziemianka, zgodnie z poziomem rozwoju cywilizacyjnego.\nkiller ciepłych klopsików 1 miesiąc temu\nPrzecież to melina tęczowego dewianta Klopsa. Znana wśród nosicieli gejozy.\nLolo 1 miesiąc temu\nBo Ci co zostali pewnie marudzą na wyprowadzkę i chcą jakichś luksusów. Myślą że jak będą sami niszczyć budynek to w końcu dostaną to czego żądają.\nNie chcesz sie wyprowadzic to ciebie zmusimy uszkadzajac rure z woda, tez jest taka mozliwosc......\ntolek 1 miesiąc temu\ndać im mieszkania w TBS\nLogic 1 miesiąc temu\nPracowniku portalu o nazwisku Kaczmarek, a może pokusisz się Pan o większy obiektywizm szukając prawdziwych winnych? Zadałeś sobie człowieczku pytanie, jakaż to 'arystokracja', tam mieszka i CO WARTOŚCIOWEGO WNOSI do społeczeństwa? A może zapytasz tych osobników, dlaczego tak 'dbają' o to co dostali od miasta? Dlaczego nie przeprowadziłeś Pan takiego kreatywnego wywiadu z tym szanownym państwem tam bytującym? Rozumiesz Kaczmarek? DOSTALI bo nie musieli brać żadnego kredytu i gdyby nie miasto - czyli MY Szczecinianie, to wątpliwym jest, aby takie zaradne osoby osiągnęłyby w tym swym żywocie chociażby mieżkanie. Oświęcę cię Kaczmarek. Całe to dobro, budynki i mieszkania są utrzymywane z NASZYCH podatków, czyli Szczecinian, którzy pracują i niejednokrotnie są kredytobiorcami utrzymując budynki takich komunalnych szanownych lokatorów. Uwielbiam stwierdzenie 'dać im mieszkania'. I co kur@$a jeszcze? Może wille na Pogodnie i po najnowszym Leksusie? Jedyne co powinni dostać to etat w fabryce i niech biorą kredyt i sobie sami kupią. DOŚĆ tego PRLu i rozdawnictwa dla komunalnych. Jacy oni są nam wdzięczni, którzy utrzymują ten syf, widać chociażby po tym budynku. Wystarczy przejść się po budynkach komunalnych i zobaczyć jak 'dbają' o to co dostali od społeczeństwa. Tak oto Nam - czyli Szczecinianom - ludziom pracy podziękowali. Rozumiesz pan, panie Kaczmarek?\nAnna 1 miesiąc temu\nPiszecie ludzi na bruk .Skąd wiecie kto tam mieszka .A imigrantów jak najbardziej przyjmujmy i utrzymujmy.Zastanówcue się co piszecie...\nALX. Mówisz pod most ??? Hmmm. Po pierwsze w pandemii nie ma eksmisji. Po drugie nie ma możliwości wyrzucania, wywalania, przesiedlania bez wyroku sądu. A to wszystko trwa. Każdemu wydaje się to takie proste. A jak sąd zasądzi socjal to co powiecie mądrale. Trzeba dać i to przygotowany do zasiedlenia\nPatologię to do baraków za miasto wysiedlić i tak zdemolują wsztkk co dostaną. W socjalnych co miesiąc powinna być kontrola jak coś jest nie tak to przenosić do gorszego, a jak nie pasuje to won pod most.\nMichal 1 miesiąc temu\nI takie oto rudery daje miasto do remontu i jako mieszkania socjalne. A to wszystko do wyburzenia.. I weź sobie mieszkanie do remontu, wydaj klkupe kasy a pozniej takie coś cie spotka. Wstyd takie budynki zeby stare stały.\nCiekawostka 1 miesiąc temu\nJakoś brak informacji że lokatorzy pomimo możliwości przeprowadzki nie chcą z niej skorzystać.\nZdyscyplinowany, żelazny elektorat pis. Ciekawe, że Darek Matecki jeszcze nie robi reportażu bezpośrednio z miejsca zdarzenia\nA co na to Pani Ania Prezydentka , nadzorująca Zbilk ?\nFranki 1 miesiąc temu\nPatologię wysiedlić poza Szczecin niech tam robią syf!\nsdada 1 miesiąc temu\nI co, ta cała patologia zasiedli się gdzieś indziej? Do jednego rowu.


Kufer centralny GIVI V47NN TECH 47L MONOKEY czarny\nKufer centralny GIVI V47NN TECH 47L MONOKEY czarny\nKoszt dostawy od 0 zł Oszczędzasz 16% (139,00 zł).\nKufer centralny GIVI V47N 47L MONOKEY czarny\nkonstrukcja i wykończenia aluminiowe\npomieści dwa kaski szczękowe\nKufer centralny GIVI TREKKER OUTBACK 42L MONOKEY czarny\n1 519,00 zł1 276,00 zł6380 PKT\nKufer centralny GIVI B33NML 33L MONOLOCK czarny\n389,00 zł359,00 zł1795 PKT\nKufer centralny GIVI TREKKER OUTBACK 42L MONOKEY srebrny\n1 419,00 zł1 192,00 zł5960 PKT\nKufer centralny GIVI E55 MAXIA 3 TECH 55L MONOKEY czarny mat\nGIVI (2018) KUFER CENTRALNY TREKKER OUTBACK (58LT) CZARNY\nKufer centralny GIVI B47 BLADE 47L MONOLOCK czarny\n653,00 zł549,00 zł2745 PKT\nKufer centralny GIVI V47N TECH 47L MONOKEY czarno-srebrny\n931,00 zł782,00 zł3910 PKT\nKufer centralny GIVI V47NN 47L MONOKEY czarny\n869,00 zł730,00 zł3650 PKT\nKufer centralny GIVI V56NN 56L MONOKEY czarny\n1 179,00 zł990,00 zł4950 PKT\nPojemny kufer, pasuje nawet do motocykli o pojemności 250cm3, nie szpecąc motocykla. W dotyku sprawia wrażenie bardzo solidnego, eleganckiego porównując z kuframi kappa. 2 kasków integralnych nie byłem w stanie zmieścić (pierwszy rozmiar M, drugi L), możliwe, że inne rodzaje kasków zmieszczą się. Do kufra wchodzi kask z rękawicami i kurtką motocyklową z wpiętą podpinką. Jestem zadowolony z zakupu, a sam sklep bardzo szybko zrealizował zamówienie.


Ateizm – Strona 2 – Apologetyka\nNiektórzy racjonaliści stosują bardzo ostre kryteria przy ustalaniu daty powstania i autorstwa źródeł chrześcijańskich. Przykładem podejścia tego typu może być racjonalistyczna metoda negacji tradycyjnie przyjmowanej datacji i autorstwa Ewangelii. Niektórzy z racjonalistów twierdzą na przykład, że Ewangelie powstały nie wcześniej niż w II wieku, ponieważ przed Justynem (pisał ok. roku 150) nie wzmiankuje o nich żadne zewnętrzne źródło. Twierdzą też,\nCzasami ze strony ludzi chcących uchodzić za „racjonalistów” oraz ze strony innych przeciwników Biblii pojawia się zarzut, że tzw. Ewangelie dziecięctwa Jezusa zawarte w Ewangeliach św. Mateusza i św. Łukasza (w obu tych Ewangeliach jest to rozdział drugi) są sprzeczne. Z. Kosidowski, jeden z koryfeuszów i nestorów polskiego racjonalizmu okresu PRL, ujmuje to w taki oto sposób: „Mateusz każe rodzinie\nEksperymenty omówione przez Marcina Rotkiewicza i Anetę Brzezicką w grudniowym Niezbędniku Inteligenta tygodnika „Polityka” (Śmierć duszy) wzbogacają wiedzę o tym, jak opisywać i kontrolować oddziaływanie pomiędzy duszą (rozumianą jako świadomość) i ciałem. Wbrew twierdzeniu autorów artykułu nie dotykają one jednak pytania, czy dusza i ciało to dwa niezależne obiekty (np. śmiertelne ciało i nieśmiertelna dusza), czy też jeden z nich\nTematem niniejszego studium jest słynne Testimonium Flavianum. Mianem tym określa się fragment zawarty w XVIII rozdziale (wiersze 3,3) dzieła Józefa Flawiusza. zatytułowanego Dawne dzieje Izraela. Fragment ten brzmi: „W tym czasie stał się przyczyną nowych zaburzeń niejaki Jezus, człowiek mądry, jeżeli w ogóle można go nazwać człowiekiem. Czynił bowiem rzeczy niezwykłe i był nauczycielem ludzi, którzy z radością przyjmują prawdę.\nJednym z najczęściej stosowanych przez ateistów i racjonalistów tricków sofistycznych przeciw koncepcjom nadprzyrodzonym, a przede wszystkim przeciw koncepcji istnienia Boga, jest tzw. brzytwa Ockhama. Termin ten nie był znany Ockhamowi. Po raz pierwszy użył go dopiero William Hamilton w XIX wieku (1805-1865). Ockham był średniowiecznym filozofem franciszkańskim (żył w latach 1285-1349)1. Sformułował zasadę, która głosi, że pluralitas non est ponenda\nAteiści i racjonaliści twierdzą często, że ich światopogląd oraz powody, z których odrzucają oni nadprzyrodzoność, teizm, teologię, religię, Biblię i Boga, są „czysto logiczne”, „oparte tylko na samym rozumie i logice”, są „oczywistą samą logiką” itd. Kiedy jednak dokładnie przyjrzeć się tym powodom pod kątem logiki, to wtedy okazuje się, że owa negacja jest praktycznie w całości utkana z błędów\n„Ideologie zła” – tak nazwał Jan Paweł II łącznie komunizm i nazizm. Można je też nazwać ideologiami walki: odpowiednio walki klas i walki ras. Obie te ideologie odwoływały się do nauk historycznych, tworząc syntezy mające nadać całościowy sens dziejom człowieka. Obie też inspirowały się chętnie tezami nauk przyrodniczych w formułowaniu praktycznych rozwiązań problemów społecznych. Rozwiązania te były nader często zbrodnicze,\nDOWÓD Z ISTNIENIA PROJEKTU CZY MOŻESZ DOWIEŚĆ ISTNIENIA BOGA? DOWÓD Z PIERWSZEJ PRZYCZYNY DOWÓD Z ISTNIENIA SUMIENIA FILARY NIEWIARY – MACHIAVELLI FILARY NIEWIARY – SARTRE FILARY NIEWIARY – FREUD FILARY NIEWIARY – NIETZSCHE FILARY NIEWIARY – KAROL MARKS KRYTYCZNA ANALIZA POZNAWCZEJ METODY ATEIZMU PRZYKŁAD PROPAGANDY ATEISTYCZNEJ JEZUS W ŹRÓDŁACH POZABIBLIJNYCH – kontra racjonalista WALKA KLAS I WALKA RAS CZY BRZYTWA


Modlitwy za wstawiennictwem św. ojca Pio w różnych sprawach\n„Moja prawdziwa misja zacznie się po mojej śmierci” – mawiał o. Pio. Możesz śmiało poprosić go o pomoc! [modlitwy]\nRedakcja - 23.09.21\nTen włoski kapucyn znany jest ze skutecznego orędownictwa w naszych sprawach.\nO świętym ojcu Pio napisano już wiele. Wiemy, że z całkowitym oddaniem sprawował Najświętszą Ofiarę, nosił w swoim ciele ślady męki Pana Jezusa, był oddanym i cenionym spowiednikiem. Do jego konfesjonału, w którym spędzał nawet 17 godzin każdego dnia (sic!), przybywali ludzie z najodleglejszych zakątków Włoch (i nie tylko). Miał dar głębokiego poznania dusz osób, które do niego przychodziły.\nDla wielu był też kierownikiem duchowym – swoim duchowym dzieciom często powtarzał, że nie mogą przerywać modlitwy, nawet wtedy, gdy wydaje im się, że przezwyciężyli pokusę bądź zdobyli jakąś cnotę. Przestrzegał, że zły duch nieustannie walczy o zgubę każdego człowieka.\nI choć wielu świadków jego życia potwierdza, że dzięki jego modlitwom i duchowemu wsparciu otrzymali łaski, on sam powtarzał: „Po mojej śmierci będę mógł czynić więcej dobra. Moja prawdziwa misja zacznie się dopiero po mojej śmierci”.\nCzytaj także:Najważniejsza kobieta w życiu o. Pio? Po jego śmierci płakała przez cztery dni…\nModlitwy za wstawiennictwem ojca Pio\nPrzygotowaliśmy dla was kilka modlitw, z pomocą których możecie przyzywać wstawiennictwa tego świętego kapucyna z Pietrelciny.\nOjcze Pio, podczas gdy my byliśmy pogrążeni w codziennej bieganinie, Ty trwałeś na kolanach przed Miłością przybitą do krzyża, kontemplując zadane Jej na wieki rany na rękach, stopach i sercu.\nOjcze Pio, pomóż nam płakać u stóp krzyża, pomóż nam uwierzyć na widok Miłości, pomóż nam przeżywać ofiarę mszy świętej w zjednoczeniu z rozdartym sercem Boga, pomóż nam szukać pokoju w uścisku pojednania, pomóż nam, chrześcijanom, w cichej i wiernej służbie składać ofiarę z samych siebie oraz przyjmować wszelkie ciosy na podobieństwo ran Chrystusowych!\nCzytaj także:Msze sprawowane przez Ojca Pio to wielkie duchowe przeżycie – mówią świadkowie\nCzytaj także:10 pomocnych myśli ojca Pio dla osób pogrążonych w cierpieniu


Rynek leasingu floty samochodowej po zmianach podatkowych w 2019 roku - Poradnik biznesu\nRynek leasingu floty samochodowej po zmianach podatkowych w 2019 roku\nHome » Faktoring i leasing » Rynek leasingu floty samochodowej po zmianach podatkowych w 2019 roku\nDyrektor Generalny ZPL\nRok 2019 przyniósł wiele zmian dotyczących leasingu i użytkowania osobowych samochodów firmowych. Jak z perspektywy tych kilkunastu miesięcy ocenia Pan zmiany, które zaszły?\nPierwsze zapowiedzi zmian podatkowych dotyczących aut firmowych pojawiły się w połowie ubiegłego roku, jednak z konkretnymi propozycjami mogliśmy się zapoznać dopiero w końcówce roku. To właśnie w tym okresie odnotowaliśmy także wzmożone zainteresowanie leasingiem tego typu pojazdów. Na ten popyt, obok tradycyjnie wyższego zainteresowania samochodami pod koniec roku, wpływ mogły mieć też informacje dotyczące zapowiadanych zmian w rozliczeniach aut firmowych. O ile jeszcze w pierwszych 9-ciu miesiącach 2018 roku dynamika w rynku leasingu pojazdów lekkich wyniosła 22 proc., o tyle w ostatnim kwartale zwiększyła się ponad dwukrotnie do 52 proc., a wartość sfinansowanych transakcji w całym 2018 roku wyniosła blisko 40 mld zł, sprawiając, że udział tego typu pojazdów w całym rynku leasingu przekroczył 48 proc.\nWyniki branży leasingowej po I półroczu 2019 pokazują, że segment pojazdów lekkich pozostawał także w tym okresie pod istotnym wpływem zmian podatkowych. Branża leasingowa w ciągu pierwszych 6 miesięcy tego roku sfinansowała pojazdy lekkie o wartości 16,5 mld zł, co stanowiło wynik o 6,8 proc. niższy przed rokiem. Nieznacznie obniżył się udział firm leasingowych i najmu w rejestracjach nowych aut firmowych do 3,5 t. W 2018 roku wyniósł on 67,4 proc., a w ciągu kolejnych 9-ciu miesięcy obniżył się do 65,9 proc., jednak cały czas prawie połowa (49 proc.) wszystkich nowych samochodów osobowych i ciężarowych do 3,5 t. jest rejestrowanych na firmy leasingowe oraz firmy zajmujące się wynajmem.\nPoprawiające się w kolejnych miesiącach wyniki pozwalają sądzić, że branża leasingowa, 2019r. zakończy dodatnim wynikiem, choć nie tak spektakularnym, jak w ostatnich latach, a segment pojazdów lekkich zamknie rok na niewielkim, kilkuprocentowym minusie.\nCzy po zmianie przepisów leasing jest nadal najbardziej opłacalną formą finansowania auta firmowego w sektorze MŚP?\nLeasing od wielu lat cieszy się dużą popularnością wśród polskich firm, ponieważ jest zew. metodą finansowania, która pozwala użytkować lub nabyć firmowe auto, bez konieczności angażowania własnego kapitału. Stwierdzenie to potwierdzają wyniki płynące z najnowszego raportu „Barometr flotowy”. Zgodnie z nimi leasing finansowy jest drugą najpopularniejszą metodą finansowania pojazdów do flot (40 proc.). Lepszy wyniki uzyskał jedynie zakup pojazdu za gotówkę (46 proc.), na trzecim miejscu znalazł się leasing operacyjny (10 proc.), podczas gdy kredyt był wskazywany znacznie rzadziej (3 proc.).\nLeasing operacyjny czy leasing finansowy – które jest najlepszym rozwiązaniem dla małych i średnich przedsiębiorstw?\nDla firmy leasingowej przedmioty charakteryzujące się dużą płynnością w obrocie (takie jak samochody, środki transportu czy np. maszyny), są dobrym zabezpieczeniem transakcji, ograniczając zakres oczekiwanych dodatkowych gwarancji. W sytuacji, kiedy przedsiębiorca chce sfinansować przedmioty łatwo zbywalne może liczyć na szybszą decyzję o finansowaniu i uproszczone procedury, które polegają na zmniejszeniu liczby i zakresu oczekiwanych dokumentów. Kolejną istotną cechą tej metody finansowania jest fakt, że przedmiot leasingu zarabia na siebie: przedsiębiorca płaci raty leasingowe w oparciu o przychody, jakie uzyskuje wykorzystując dane aktywo. Oba rodzaje leasingu tj. leasing operacyjny i finansowy przynoszą przedsiębiorcy odmienne korzyści, a funkcjonujący podział wynika z tego, która strona umowy jest uprawniona do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu leasingu. W sytuacji, gdy uprawnionym do dokonywania odpisów amortyzacyjnych od przedmiotu umowy jest finansujący, transakcja ma charakter leasingu operacyjnego, natomiast jeśli uprawnionym do dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest korzystający, transakcja ma charakter leasingu finansowego.


FARMINA KOT VET LIFE CONVALESCENCE puszka 6x85g\nWszystkie Strona główna--Karmy----Karmy mokre------ANIMONDA------BOZITA------BRIT------CARNILOVE------DOLINA NOTECI------GUSSTO------FARMINA------APPLAWS----Karmy suche--Pielęgnacja----Żwirki----Higiena----Inne--Akcesoria----Miski----Transportery----Legowiska----Kuwety----Inne--Zabawki--Drapaki--gratisy--Przysmaki i suplementy----Suplementy----Przysmaki\nFarmina Vet Life Convalescence to kompletna dieta opracowana w celu regeneracji żywieniowej dorosłych kotów. Jest również zalecana jako wsparcie leczenia zwierząt osłabionych chorobami o różnej etiologii.\nSkład: mięso z kurczaka, hydrolizowane białko rybie, wątroba z kurczaka, ziemniaki, mięso z ryb (sardynki i tuńczyk), tłuszcz zwierzęcy (z kurczaka), olej z ryb, quinoa, suszone całe jaja, węglan wapnia, siemię lniane, suszona pulpa buraczana, chlorek potasu, dwuwodny siarczan wapnia, chlorek sodu, inulina (0,10%), ekstrakt z drożdży (źródło mannanoligosacharydów), włókno grochu, suszone drożdże piwne, glukozamina, siarczan chondroityny, ekstrakt z jukki schidigera.\nCARNILOVE KOT saszetki 6x85g\nDuża zawartość mięsa (85%) zaspokaja zgodne z naturą...\nGUSSTO saszetki 6x85g\nANIMONDA VOM FEINSTEN MILKY 4x100g\nKarma pełnoporcjowa dla dorosłych kotów. Mleczna uczta.\nLegowisko dla kota KOSZ COSY grafit\nCosy to miękkie, przyjemne w dotyku tkaniny, połączone z delikatnym futrem. Idealne dla kotów, które uwielbiają...\nMIAMOR 90g CAT PASTA LEBERWUST/WĄTRÓBKA\nSmakowita pasta z wątróbką stymulująca metabolizm.\nSUPER BENEK 10l NATURALNY ŻÓŁTY\nBenek należy do najpopularniejszych podłoży używanych w kocich kuwetach. Bentonit gwarantuje wysoką wydajność oraz...\nZABAWKA PATYK Z MYSZKĄ 50cm TRIXIE\nZabawka dystansowa do wspólnej zabawy z kotem. Sztywny kijek zakończony myszką z piórek.\nWĘDKA DLA KOTA "ROBAK" DUVO+\nWędki stanowią najlepszą zabawkę dla kota. To świetna i bezpieczna wspólna zabawa z naszym czworonożnym...\nWĘDKA DLA KOTA Z PAWIM PIÓRKIEM\nWędka służąca do wspólnej zabawy z pupilem. Szeleszczące piórko kusi i zachęca do zabawy kota niczym prawdziwy...\nSUPER BENEK 5l PINIO\nNiezbrylające naturalne podłoże dla zwierząt domowych wykonane w 100% z naturalnego drewna drzew iglastych. Bez dodatków chemicznych.\nMiska porcelanowa 11cm/0,3l Trixie\nMiska porcelanowa na karmę lub wodę, biała z eleganckim wiśniowym nadrukiem.\nTrixie 45720 Poduszka dla kota z...\nWaleriana, podobnie jak kocimiętka działa intensywnie na koty, wprowadzając je w stan euforii. Co ciekawe, działa...\nLegowisko PODUCHA OWALNA BASIC szara\nMYSZKA FUTRZANA Z GRZECHOTKĄ YARRO\nDrobna zabawka o kształcie myszki wykonana z futerka. Posiada grzechotkę zachęcającą do zabawy.\nPodkładka pod miski TRIXIE\nFunkcjonalna podkładka pod miski. Pomaga w utrzymaniu czystości wokół misek. Zapobiega rozchlapywaniu wody i jedzenia na podłogę.\nZestaw szczotek do zębów 4 szt. Trixie\nZestaw szczotek przydatny do utrzymania higieny jamy ustnej u kotów i psów. Opakowanie zawiera 4 szczotki o dł. 15...


CSGO500 Casino - recenzja kasyna online\nCSGO500 Casino jest jedną spośród najlepszych stron kasynowych, zwłaszcza jeśli uwielbiasz gry Microgaming. Jednakowo, CSGO500 Casino jest jedną z najlepszych witryn z zakładami przez internet. Choć strony te wydają się okazać się dwoma odrębnymi podmiotami, w rzeczywistości to dwa aspekty identycznej strony hazardowej.\nWraz z strony kasyna zdołasz przejść bezpośrednio do CSGO500 Casino, a jednakowo łatwo jest ukończyć do CSGO500 Casino wraz z strony sportowej. Technicznie rzecz biorąc, każda strona ma własny własny adres URL, ale metody bankowe, opcje gier mobilnych i wygląd witryny są takie tylko dla obu witryn www.\nPonieważ CSGO500 Casino jest to dwie strony tejże samej monety, zdołasz korzystać z konkretnego konta na obu stronach. Jeśli więc zarejestrujesz się zbytnio pomocą nazwy użytkownika i hasła w CSGO500 Casino, możesz zalogować się za wsparciem tych samych danych empirycznych na CSGO500 Casino.\nCzytaj dalej naszą recenzję CSGO500 Casino, aby dowiedzieć się wszystkiego, co te strony mogą mieć do zaoferowania. Omówimy zarówno zakłady sportowe, jak i alternatywy kasyna. Następnie wyjaśnimy oferty bonusowe, strategie bankowe i funkcje gier mobilnych. Jednak zanim przejdziemy do tego wszystkiego, chcemy wyjaśnić nieco więcej na temat firmy, która przewodzi obie strony.\nCSGO500 Casino i wszystkie odmienne strony obsługiwane przez Palace Group czerpią korzyści z oprogramowania Microgaming. Oferują one gry Microgaming, ale też używają oprogramowania Microgaming do zarządzania platformami back-end i administrowania klientami.\nMicrogaming jest jednym z liderów na rynku hazardu online. Faktycznie twierdzi, że jest pierwszym dostawcą oprogramowania dla kasyn przez internet. Od 1994 r. Microgaming opracowuje zabawy i platformy hazardowe, kładąc nacisk w bezpieczeństwo i opiekę.\nAudytorzy zewnętrzni badają ich gry, by zapewnić uczciwość jak i również losowe wyniki. Microgaming nie pozwala kasynom na korzystanie ze swojego oprogramowania, jeżeli nie spełniają ów lampy określonych standardów ochrony klienta. Zmusza również kasyna do przestrzegania uczciwych zasad, takich jak wypłacanie wygranych po jackpotach w kwotach ryczałtowych zamiast w ratach.\nCertyfikat eCOGRA i programy Microgaming to 2 najlepsze wskaźniki owego, że CSGO500 Casino wydaje się godne zaufania. Istnieje wiele dobrych kasyn, ale tylko kilkanaście z nich być może spełnić wysokie standardy niezbędne do zdobycia certyfikatu eCOGRA oraz Microgaming.\nNa wypadek, gdybyś się zastanawiał, sprawdziliśmy również oprogramowanie komputerowe podczas naszej recenzji bukmachera sportowego CSGO500 Casino. CSGO500 Casinonie korzysta spośród oprogramowania Microgaming, gdyż Microgaming nie ma oprogramowania do zakładów sportowych. Zamiast tegoż, CSGO500 Casino używa aplikacji SBTech na systemie Microgaming. SBTech owo kolejna ceniona przedsiębiorstwo produkująca oprogramowanie gwoli zakładów sportowych przez internet.\nKasyno online przy CSGO500 Casino ma dziesiątki dostępnych gier, przy tym ekskluzywne gry, które można odszukać tylko w kasynach Microgaming, takie jakim sposobem Bust the Mansion i Galactic Gold. Możesz wybrać między cyfrowym kasynem a grami z krupierem na żywo.\nZauważyliśmy jedną dziwną sprawa podczas naszej recenzji kasyna CSGO500 Casino internetowego. Na górze witryny mieści się zakładka Vegas, ale zawiera kobieta takie same gry, jakie możliwości zakładka kasyno. Jeżeli więc chcesz ujrzeć listę wszystkich komputerów kasynowych w jednym miejscu, odwiedź zakładkę Vegas. W przeciwnym razie możesz wykorzystać z kategorii filtrów na stronie kasyna.\nNa stronie www kasyna możesz przeszukać automaty do zabawy, gry stołowe, online pokera, jackpoty jak i również turnieje. Jest też inna zakładka aż do przeglądania gier kasynowych z krupierami w żywo.\nMając faktycznie wiele gier służące do wyboru, możesz posiadać trudności z określeniem, od czego rozpocząć. Zalecamy rozpoczęcie od kategorii Specjalnie dla ciebie. Obejmuje ona kilka rekomendacji gier oraz równoczesne kategorie gier, które to pomogą Ci znaleźć te, w które to chcesz zagrać.\nZdołasz na przykład dostrzec listę gier, które są podobne do Twoich ostatnich konsol lub znaleźć automaty za grosze, gry z rozszerzającymi się symbolami wild albo gry z 243+ liniami wypłat. To kilka dodatkowych danych o grach kasynowych na CSGO500 Casino.\nNa CSGO500 Casino dostępnych jest ponad 400 komputerów slotowych. Obejmują ów kredyty praktycznie każdy sprawa, jaki można samemu wyobrazić. Oczywiście, będą tu dziesiątki konsol o zwierzętach, mitologii chińskiej i perfekcyjnych grach owocowych. Lecz można też odszukać wyjątkowe gry o tematyce lat 80-tych, gry sportowe, natomiast nawet klasykę podręczników.\nJedną z przewagi płynących z rozrywki w sloty od czasu Microgaming jest dojście do slotów luksusowych, opartych na kinie i programach telewizyjnych. Oto kilka luksusowych slotów dostępnych na CSGO500 Casino.\nMicrogaming wydaje się być również znany wraz z progresywnych jackpotów. W rzeczywistości, Microgaming jest okazicielem rekordu najwyższego jackpota online, jaki kiedykolwiek wypłacono. Jednym wraz z powodów, dla których jackpoty Microgaming będą tak sławne, wydaje się polityka firmy, adekwatnie z którą wszystkie jackpoty są wypłacane w jednym ryczałcie, więc nie jesteś zobligowany czekać latami na wszystkie swoje wygrane.\nWiele z gier z jackpotami w CSGO500 Casino jest we wspólnej sieci jackpotów. Na przykład, on-line Mega Moolah wydaje się być osiem różnych komputerów, a w internecie Wow Pot jest pięć gier.\nPrzewagą gier w sieci współdzielonej to, iż pule nagród wylegają szybciej, ponieważ gra w nie większą ilość wiadomości osób. Ale znaczy to również, iż więcej osób ma szansę na wygraną.\nJeśli wolisz rozrywki pojedyncze, które nie mają wspólnej necie jackpotów, możesz zagrać w takie gry jak Cash Splash lub Treasure Nile.\nBez względu dzięki to, jakiego typu gier szukasz, CSGO500 Casino ma wiele dostępnych opcji. Strona ułatwia również znalezienie gier, w które pragniesz zagrać, ponieważ istnieje kilka filtrów wyszukiwania i możesz poszukiwać konkretne tytuły.\nCSGO500 Casino nie istnieje tak wielu gier stołowych jak slotów, ale to nie jest zaskakujące. Ciągle jest wiele opcji gier karcianych jak i również kościanych, w które to możesz grać. Dzięki stronie znajduje się kilka różnych komputerów, jak i również unikalne warianty klasyków.\nJeśli jesteś graczem w blackjacka, możesz skorzystać spośród dwudziestu różnych wariantów blackjacka. Możesz dzięki przykład zagrać po europejskiego blackjacka, premier blackjacka z zakładami pobocznymi lub w Vegas strip blackjacka. Wiele z ludzi gier dostępnych jest w wariantach jedno- i wieloręcznych.\nGracze w ruletkę są zadowoleni z różnych gier w ruletkę amerykańską i europejską. Niestety, nie istnieje zbyt wielu sposobów na zmianę gry po ruletkę, więc dużo wariantów posiada po prostu inne powody lub grafikę. Na przykład, znaleźliśmy Upiorną ruletkę i Świąteczną ruletkę podczas naszego przeglądu CSGO500 Casino.\nInne zabawy stołowe to bakarat, sic bo, Hold 'Em poker, Ekstra Snowball i Dragon Tiger. Wszystkie ów opcje są cyfrowymi grami stołowymi wymienionymi w sekcji stolików CSGO500 Casino. Jednak z frustracją stwierdziliśmy, iż gry cyfrowe nie zaakceptować są oddzielone od czasu gier z żywym krupierem.\nKrupierki na energicznie mogą ożywić Twoje doświadczenie w kasynie i sprawić, iż poczujesz się jak w tradycyjnym kasynie, bez wychodzenia z domu. CSGO500 Casino ma doskonałe kasyno wraz z ogromną kolekcją gier z krupierami dzięki żywo.\nMożesz grać w blackjacka, bakarata, ruletkę, Andar Bahar, dragon tiger jak i również sic bo spośród krupierem na energicznie. Dostępnych jest także kilka programów gier z krupierem w żywo, takich jak Fortune Finder, Mega Wheel i Sweet Bonanza Candy Land.\nKażde gry z krupierem na żywo wolno znaleźć w zakładce Real and Live na stronie CSGO500 Casino. Na początku wydawało nam się, iż nazwy real oraz live brzmią zbytecznie. Potem jednak zdaliśmy sobie sprawę, iż istnieje różnica między grami wymienionymi w charakterze prawdziwe, a tymi wymienionymi jako zabawy na żywo.\nJeśli zdecydujesz się zagrać w prawdziwego blackjacka, ruletkę lub bakarata, zobaczysz nagrany uprzednio film wideo przedstawiający krupiera. Możesz obstawiać zakłady, a dzięki filmie krupier odczytuje wyniki. Wyniki będą jednak w rzeczywistości określane przez generator liczb losowych.\nZabawy na żywo będą o wiele inne, ponieważ rozgrywają się w trakcie gry. Krupier rozdaje karty i wchodzi po interakcje z zawodnikami. W grach w żywo można rozmawiać z krupierami dzięki żywo, ale po prawdziwych grach nie ma funkcji czatu.\nHazard mobilny wraz z CSGO500 Casino\nMożesz napawać się CSGO500 Casino gdziekolwiek jesteś, dzięki aplikacji CSGO500 Casino. Aplikacja kasyna ma wszystkie identyczne gry, co witryna www stacjonarna, w tym sloty, progresywne jackpoty, gry stołowe i wideo poker. Zezwala nawet na grę w kasynie na żywo z urządzenia mobilnego!\nAplikację CSGO500 Casino dla Androida jak i również iPhone'ów można łatwo pobrać ze strony CSGO500 Casino. Możesz także spróbować wyszukać CSGO500 Casino w App Store lub Google Play Store, ale wyniki wyszukiwania będą się różnić w zależności od lokalizacji. Pobieranie bezpośrednio ze witryny www jest zazwyczaj szybsze.\nIstnieje również aplikacja CSGO500 Casino, którą można pobrać na wyposażenia z systemem Android. Jednak w czasie ukończenia naszej zestawień zakładów sportowych online CSGO500 Casino, nie stało jeszcze dostępnej wersji aplikacji dla układu iOS. Mamy wiarę, że później pozostanie wydana aplikacja CSGO500 Casino na iPhone'a.\nMasz możliwość również uzyskać dostęp do CSGO500 Casino za pośrednictwem mobilną przeglądarkę internetową. Mobilna strona hazardowa jest świetną możliwością dla użytkowników iPhone'a, którzy nie mają możliwość pobrać aplikacji sportowej, ale jest używany również dla każdego, kto nie chce nakładać aplikacji na swoje urządzenie.\nStrony w przeglądarkach mobilnych nie wymagają pobierania, aktualizacji ani miejsca po pamięci urządzenia. Każdy może korzystać wraz z mobilnej strony CSGO500 Casino na dowolnym urządzeniu z dostępem do Internetu. Możesz także dodać zakładkę aż do strony, jeśli nie zaakceptować chcesz za każdym razem wpisywać adresu URL.\nRozpoczęcie gry na CSGO500 Casino Teraz, gdy przeczytałeś naszą recenzję CSGO500 Casino s, masz obecnie wszystkie informacje, których potrzebujesz, aby zacząć korzystać z tychże serwisów.\nNie ma sensu, czy najpierw odwiedzasz CSGO500 Casino. Możesz przyrządzić konto na wszelkiej z tych witryn i użyć tych samych danych logowania na drugiej stronie www. Po prostu kliknij przycisk zarejestruj się i wpisz swe imię i nazwisko, adres e-mail, nr telefonu, adres jak i również inne informacje, aby utworzyć konto.\nW czasie tworzenia konta konsument będzie mógł wybrania spersonalizowanych promocji telefonicznych, SMS-owych i e-mailowych. Będziesz musiał wyrazić zgodę na te spersonalizowane promocje, jeżeli chcesz skorzystać z bonusów powitalnych albo innych promocji.\nGdy Twoje konto będzie zaksięgowane, możesz się zalogować i zrealizować pierwszej wpłaty, klikając przycisk "Bank". Wcześniej wybierz preferowaną metodę bankową z jadłospisu wpłat, a później postępuj zgodnie spośród instrukcjami wyświetlanymi na ekranie, aby zrealizować transakcję.\nZ boku menu wpłat wyszukuje się panel nagród. Jeśli jesteś zalegalizowany w ofertach zniżkowych, zobaczysz tam alternatywy bonusów. Kliknij bonus powitalny, który chcesz wykorzystać przy czołowej wpłacie. Pamiętaj, że możesz wybrać wyłącznie jeden z bonusów powitalnych, o które chcesz się ubiegać.\nPo złożeniu depozytu środki zostaną dodawane do Twojego konta, więc możesz zacząć grać w kasynie lub obstawiać zakłady sportowe za rzeczywiste pieniądze. Naszym zdaniem niemożliwą częścią rozpoczęcia zabawy jest wybór, w którą grę kasynowa zagrać najpierw!


"Wiwat Środa Śląska! Wiwat Święto Wina! Wiwat Mieszkańcy!" - tak ze sceny przygotowanej na 10. edycję Święta Wina w Środzie Śląskiej 14 września wznosił toast burmistrz miasta Bogusław Krasucki. Jubileuszowa edycja imprezy przechodzi do historii.\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 13.08.2015\nZbiórka na kościoły zniszczone podczas burzy\nMetropolita wrocławski podjął decyzję, by ofiary zebrane w uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny zostały przekazane parafiom, które ucierpiały kilka tygodni temu podczas nawałnicy, jaka nawiedziła Dolny Śląsk.\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 14.09.2015\nZ jakubową muszlą do Środy Śląskiej\nZ Miękini wyruszyła pierwsza pielgrzymka parafialna fragmentem dolnośląskiego camino.\nWrzesień pod znakiem muszli\nMieszkańcy Miękini wyruszyli drogami św. Jakuba do Środy Śl. Zdjęcia: Archiwum pielgrzymów\nWina nie zabrakło\nŚroda Śląska już w średniowieczu słynęła z produkcji szlachetnego trunku.\nByło bardzo kolorowo i historycznie. 11. Święto Wina w Środzie Śląskiej w obiektywie Zdjęcia: Marta Wilczyńska\nGOŚĆ NIEDZIELNY DODANE 09.02.2016 AKTUALIZACJA 10.02.2016\nKolejny raz niemożliwe stało się możliwe - a to za sprawą uczestników IX Parafialnego Balu Karnawałowego. Dzięki otwartym, anielskim sercom, udało się zebrać ponad 37 tys. zł, co pozwoli doposażyć plac zabaw przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Środzie Śląskiej.\nZdjęcie nie do użytku DODANE 09.02.2016\nKarnawał w Środzie Śląskiej\nDobra zabawa, otwarte serca i portfele i anielski dar dla niepełnosprawnych dzieci Zdjęcia: Archiwum parafii w Środzie Śląskiej\nHełm już na szczycie\nTo nie były te same Rakoszyce - tak mówią mieszkańcy miejscowości o ostatnich miesiącach we wsi. Wszystko za sprawą lipcowej nawałnicy, podczas której ucierpiały nie tylko prywatne domostwa, ale również górująca nad miejscowością wieża tutejszego kościoła. Dzięki oddolnej inicjatywie w kilka miesięcy udało się ją odbudować.


Grusza piaskowa (grusza japońska) - Pyrus pyrifolia - Szkółki Konieczko\nSadzonki Roślin Liściastych>Grusza piaskowa (grusza japońska)\nPyrus serotina syn. Pyrus pyrifolia Grusza piaskowa to gatunek występujący naturalnie na terenie Chin, Japonii oraz Korei. Grusza ta, popularna od wieków w Azji zyskała wiele przydomków, które lokalnie używane są do dziś. Owoce tego drzewa mają kształt jabłkowaty, są często niemal kuliste, a ich miąższ jest chrupiący i bogaty w sok w przeciwieństwie do grusz europejskich. Drzewo rośnie średnio silnie i maksymalnie osiąga do 10 metrów wysokości (w Polsce mniej, ale zależy to w dużej mierze od użytej podkładki) oraz około 3 – 4 metrów szerokości. Wiosenne kwitnienie jest tym obfitsze im bardziej słoneczne stanowisko rośliny, co latem przekłada się w dużej mierze na ilość owoców. Owoce są głównym powodem uprawy tego drzewa – smaczne, podawane na różne sposoby, ...\nPyrus serotina syn. Pyrus pyrifolia\nGrusza piaskowa to gatunek występujący naturalnie na terenie Chin, Japonii oraz Korei. Grusza ta, popularna od wieków w Azji zyskała wiele przydomków, które lokalnie używane są do dziś. Owoce tego drzewa mają kształt jabłkowaty, są często niemal kuliste, a ich miąższ jest chrupiący i bogaty w sok w przeciwieństwie do grusz europejskich. Drzewo rośnie średnio silnie i maksymalnie osiąga do 10 metrów wysokości (w Polsce mniej, ale zależy to w dużej mierze od użytej podkładki) oraz około 3 – 4 metrów szerokości. Wiosenne kwitnienie jest tym obfitsze im bardziej słoneczne stanowisko rośliny, co latem przekłada się w dużej mierze na ilość owoców. Owoce są głównym powodem uprawy tego drzewa – smaczne, podawane na różne sposoby, zdecydowanie różniące się smakiem oraz konsystencją miąższu od znanych odmian europejskich. Owoce jednak nie mogą być przewożone na duże odległości, ponieważ łatwo ulegają uszkodzeniom, transport możliwy jest jedynie przy odpowiednim zabezpieczeniu.\nZe względu na wielkość oraz walory smakowe wyselekcjonowano szereg odmian tej gruszy, niektóre był uprawiane w Japonii już ponad wiek temu! Najbardziej znane odmiany, uprawiane także w Polsce to m.in. ‘Chojuro’, ‘Nijisseiki', ‘Kosui’. Dobrze prowadzone uprawy mogą dawać plon rzędu 200 kg owoców z jednego drzewa, a nawet więcej. W ogrodach sadzić można drzewa o głównym zastosowaniu użytkowym, można także pokusić się o coraz bardziej popularne kompozycje użytkowo-ozdobne. Obfite kwitnienie oraz nietypowe, kuliste owoce mogą z powodzeniem pełnić również funkcje ozdobne, łączyć można je z roślinami takimi jak nieszpułki, owocowe głogi, których owoce dochodzą do 2-3 cm średnicy, świdośliwy. Pod względem mrozoodporności okrywać należy tylko młode sadzonki.\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z oferowanymi przez nas w dziale owocowym odmian gruszy piaskowej.\nPyrus serotina syn. Pyrus pyrifolia Grusza piaskowa to gatunek występujący naturalnie na terenie Chin, Japonii oraz Korei. Grusza ta, popularna od wieków w Azji zyskała wiele przydomków, które lokalnie używane są do dziś. Owoce tego drzewa mają kształt jabłkowaty, są często niemal kuliste, a ich miąższ jest chrupiący i bogaty w sok w przeciwieństwie do grusz europejskich. Drzewo rośnie średnio silnie i maksymalnie osiąga do 10 ...