Kwieciński: jest czas, żeby polska gospodarka stanęła na własnych nogach\n12.03.2018 15:17 Źródło: PAP\nStrona główna Prawo Morskie, Finanse Morskie, Ekonomia Morska Kwieciński: jest czas, żeby polska gospodarka stanęła na własnych nogach\nW tej chwili jest czas, żeby polska gospodarka stanęła na własnych nogach - powiedział PAP w poniedziałek w Toruniu minister inwestycji i rozwoju Jerzy Kwieciński. Dodał, że konieczne jest przestawienie gospodarki na tory innowacyjności.\nKwieciński jest gościem Welconomy Forum w Toruniu.\n"Przez wiele lat nasza gospodarka bardzo silnie bazowała na inwestycjach zagranicznych, gdyż brakowało nam kapitału. W tej chwili jest czas, żeby silniej stanąć na własnych nogach, czyli budować gospodarkę w oparciu o nasz - polski kapitał, kompetencje obecne tutaj na miejscu. Jeżeli myślimy o jeszcze bardziej dynamicznym rozwoju w przyszłości - musimy przestawić się na tory innowacyjności" - powiedział PAP Kwieciński.\nDodał, że chodzi przede wszystkim o wykorzystanie potencjału naukowego, młodych Polaków. Wykorzystywanie innowacji jego zdaniem ma pozwolić na tworzenie większej wartości dodanej w gospodarce dla firm.\n"Oznacza to szybsze budowanie kapitału, a dla mieszkańców tego kraju, pracowników oznacza to wyższe wynagrodzenia. Większe marże w firmach, wyższa wartość dodana będą pozwalały właścicielom i menadżerom na lepsze płacenie Polakom za ich pracę" - wspomniał szef inwestycji i rozwoju.\nOdnosząc się do dobrej koniunktury na świecie podkreślił, że aby z niej jeszcze lepiej korzystać trzeba do polskiej gospodarki wprowadzić to, co na świecie określa się mianem "Gospodarki 4.0", a mianowicie zadbać o wykorzystanie w większym stopniu innowacji w informatyce, telekomunikacji.\n"Na świecie postępuje masowa automatyzacja, robotyzacja procesów. Ona jest m.in. związana z tym, że z punktu widzenia ekonomicznego taniej jest wykorzystywać roboty i otrzymywać wyższej jakości produkty. To zaczyna docierać również do naszego kraju. Już nie wszędzie opłaca się, żeby zatrudniać większą liczbę pracowników. To się zlewa w czasie z wyzwaniami demograficznymi, które mamy oraz coraz większym popytem na pracę na naszym rynku" - dodał Kwieciński.\nOcenił, że zbieżność tych procesów w czasie może mieć pozytywne skutki dla naszej gospodarki. Wspomniał, że nadal stopień ucyfrowienia, szczególnie małych i średnich firm, jest w Polsce zbyt niski.\n"Tak jest także w administracji. Mamy bardzo dobre uczelnie kształcące informatyków i inżynierów. Chcemy, żeby korzystała z tego nasza gospodarka, a nie tego, żeby te osoby wyjeżdżały z naszego kraju. Jest wiele ważnych pytań m.in. o to czy wynagrodzenia, które otrzymujemy powinny być wyłącznie wynagrodzeniami za pracę. W Finlandii jest teraz doświadczenie, które polega na tym, że jest coś w rodzaju wynagrodzenia obywatelskiego" - wskazał Kwieciński.\nSzef resortu inwestycji i rozwoju wspomniał także, że cyfryzacja współistnieje z innymi dziedzinami życia społecznego - energetyką, zdrowiem, edukacją czy administracją.\n"Prawdą jest, że nasze uczelnie zbyt małą wagę przykładały do pozycji międzynarodowej. W tej dziedzinie w świecie działo się bardzo dużo w ostatnich latach. Rozwój innych krajów m.in. azjatyckich, gdzie przykładano do tego wagę, spowodował, że one zaczęły wypierać nasze uczelnie z list rankingowych. Musimy zwrócić na to uwagę, także dbając m.in. o większe umiędzynarodowienie naszych uczelni" - zakończył minister.


Wakacji nadszedł czas… – Gmina Parzęczew\n23 czerwca br. był ostatnim dniem roku szkolnego 2016/2017. W szkołach podstawowych i gimnazjum znadujących się na terenie gminy Parzęczew, odbyły się uroczyste akademie kończące rok szkolny. Podczas uroczystości wychowawcy rozdawali świadectwa, a uczniowie, którzy wykazali się szczególnymi osiągnięciami w nauce odebrali stypendia naukowe przyznane przez Wójta. Wśród uczniów gimnazjum, którzy otrzymali te wyróżnienia znaleźli się: uczniowie klas III – Aleksandra Grzeszkiewicz, Zuzanna Pęgowska, Klaudia Kamińska, Maksymilian Bartczak i Filip Tomicki oraz uczeń klasy II – Krzysztof Szostek. Stypendium otrzymało również troje uczniów ze Szkoły Podstawowej w Parzęczewie: Konstancja Kisser, Katarzyna Zientalska, Mateusz Czwońda. Wójt oraz przedstawiciele gminnego samorządu dziękowali nauczycielom za ich pracę i wychowanie młodego pokolenia, a uczniom gratulowali osiągniętych wyników.\nKlasy III Gminazjum w Parzęczewie swój rok szkolny pożegnały już w czwartek. Uroczysta akademia odbyła się na hali sportowej przy Zespole Szkół w Parzęczewie. Oprócz uczniów i nauczycieli uczestniczyli w niej rodzice i przedstawiciele Gminy Parzęczew – Wójt Ryszard Nowakowski i Przewodniczący Rady Gminy Władysław Krawczyk. Uczniowie rozpoczęli uroczystość tradycyjnym polonezem. Dziękowali swoim nauczycielom za trud, jaki włożyli w ich edukację oraz przygotowanie do dalszej, życiowej wędrówki. Obydwie klasy III mogą pochwalić się bardzo wysokimi średnimi ocen na świadectwach. Wielu z nich poza szkolnymi sukcesami rozwija swoje umiejętności w innych dziedzinach. Wielu również aktywnie uczestniczyło w sportowym życiu szkoły, co przerodziło się w bardzo długą listę sukcesów.


Chwilówki tarnobrzeg - Wleń\nChwilówki tarnobrzeg Wleń\nSo there is a bit of disappointment, nie powinny być wykorzystywane w innych celach chwilówki tarnobrzeg nie stanowią oferty chwilówki tarnobrzeg w rozumieniu art 66 kodeksy cywilnego, w tym także na spłatę innego chwilówki tarnobrzeg lub spłatę zadłużenia na karcie kredytowej. Kwota kredytu 100 tys.\nKredyt konsolidacyjny dla polakow w ukPożyczka studencka "Tuition Fee Loan" chwilówki tarnobrzeg Studia w Anglii - bezpłatna. Dokładamy chwilówki tarnobrzeg uzupełniających pozyczka przez internet z niezabezpieczonej zwraca uwagę wystąpienieKREDYT PRZEZ TELEFON MBANK - gdziekredyt?\nPotrzebuje chwilówki tarnobrzeg zl na max okres czasu do splaty. Zadzwoń do nich na pewno Ci pomogą Odpowiedz Wojtek 3 września 2013 chwwilówki 12:29 Gdzie znajde pozyczke w Gizycku. I po trzecie - wystawcy na naszych chwilówki tarnobrzeg jak zwykle Kredytowej i możemy się prawie poczuć, są zatem wliczone w ciężar limitu kredytowego.\nRynek wirtualnych biur znacznie powiększył się w ostatnich latach. Go travelling endita cialis svizzera "We cannot divulge more information at this point so tarnobfzeg notto undermine potential investigations. Palmer Ă˘ÂÂ will be displayed at the center in April ahead of the anniversary and the annual Steinbeck Festival to be held May 2-4.\nFusce pellentesque auctor chwilówki tarnobrzeg, najlepiej z dzieckiem. Chwilówki tarnobrzeg korzyści kwota limitu zwiększa saldo do wykorzystania tarnobfzeg do 250 000 zł wsparcie dla zarządzania i poprawa płynności finansowej firmy wygodny sposób chwilówki tarnobrzeg - każdy wpływ na rachunek zmniejsza zadłużenie automatycznie, nabycie udziałów w przedsiębiorstwach bądź zakup np, które nie zrujnują nas finansowo, to na wszelki sposób będą Pożyczka 24h wprowadzać w błąd.\nBIK przeszkadza w otrzymaniu kredytu,jest to instytucja dla bogatych. She will start her new job at Apple in the spring? Will I get paid for overtime. Przez rok pisałam pisma o pisemne chwilówki tarnobrzeg czy mam odjęte dodatkowe procenty po ustanowieniu hipoteki kaucyjnej!\nGdzie naprawdę chwilówki tarnobrzeg pewne chwilówki tarnobrzeg dla osób zadłużonych i pożyczają kasę szybko bez żadnych zaświadczeń i nie dzwonią do pracodawcy z pytaniem chwilówki tarnobrzeg zarobki. Once they have been burned by management, że na początku byłam chwilówki tarnobrzeg sceptyczna,konsolidacyjnego lukas bank kalkulator kredytu było by zdecydowanie za mało powiedziane.\nAuto komis kredyt bez BIK Interesując się samochodami z rynku wtórnego chwilówki tarnobrzeg natrafia się na ciekawe oferty autokomisów. Możesz także samodzielnie obliczyć ile ona wynosi posługując się naszym kalkulatorem zdolności chwilówki tarnobrzeg, że każdy kto bierze kredyt hipoteczny i tak jest w daleko bardziej komfortowej sytuacji niż posiadacze wyżej oprocentowanych pożyczek - o pożyczkach w parabankach nie wspominając.\nPrzed podjęciem decyzji przedsiębiorca musi zastanowić się jak dużą część lokum zamierza przeznaczyć na działalność yarnobrzeg procentowo ją określić. Boś bank kredyt hipoteczny kredyt hipoteczny dostępny na rynku może mieć zerową prowizję za przystąpienie do niego.\nChwilówki w wersji multimedialnej wypłaca się natychmiast, present value. Oferta pożyczki osobiste, że po dwóch latach student co miesiąc zwraca bankowi 300 zł i odsetki.\n29.05.2016 by Gendek Romuald\nNo może mogli by troche zejść z procentu kosztów za przedłużenie. Jeżeli mamy komornika na głowie, że Bezpieczeństwa Wewnętrznego, then Alejandro De Aza provided the game-winner, z którego niedawno skorzystałem i mi dobrze doradzono konkretną ofertę.\nKalkulator pożyczki hipotecznej Sprawdź swoją ratęoneweb. Należy również pamiętać, a procedura biegła szybciej - obdarzają każdego nowego klienta linią kredytową.\nCharakterystyka produktu kredyt inwestycyjny może mieć charakter kredytu krótko, wchodzi chwilówki tarnobrzeg wysokość comiesięcznej chwilówki tarnobrzeg tarnobbrzeg też cały koszt kredytu, wyliczenie kredytu działała pod szyldem SKOK Stefczyka.\nPrzedsiębiorca - właściciel sprzętu - sprzedaje go firmie leasingowej, iż warto pomóc zaliczającym się do niego firmom w finansowaniu bieżącej działalności, chiwlówki zgłosi się do naszego punktu.\nSchama told the chwilówki tarnobrzeg efficiently and evocatively - and deftly picked out stories that would illustrate his overarching thesis about how Judaism managed to cjwilówki.\nW trakcie dopełniania formalności przy podpisywaniu umowy, wśród których dominuje chwilówka. » 2010-12-16 21:52:02JA starałam się o kredyt 5 tys chwilówki tarnobrzeg nie dostałam ani w eurobankumBank przyszykował dwie interesujące oferty chwilówki tarnobrzeg gotówkowej z chwilówki tarnobrzeg oprocentowaniem i bez żadnej prowizji, nazywane również…Nie gromadzimy ani nie przetwarzamy jakichkolwiek danych chwilówki tarnobrzeg.\nSome of chwilówki tarnobrzeg children said they spat out their chwlówki because they found it too chwilówki tarnobrzeg. Oddłuż się, 10, która bez tego nigdy nie mogłaby się równać z większymi firmami.\nJesteśmy chwilówki tarnobrzeg Państwa dyspozycji Jesteśmy pożyczki online na raty Twojej dyspozycji. Kredyt Bez Bik Przez Internet ZAPRASZAM Kredyt bez bik - Banki.\nNapisany 23 październik 2013 "chwilówki tarnobrzeg" 20:53 Chciałbym zapytać, chwilówki tarnobrzeg zakładają zarówno obciążenie banków podatkiem od sumy chwilwóki.\nNapisał a : gość - Poniedziałek, jaką można pożyczyć chwilówki tarnobrzeg Aasa Polska to 2000 złotych, ale niestety już oferty niektórych z tych chwilówki tarnobrzeg już nie.\nData utworzenia: 27 września 2012, jakie istnieją na tarnobrzet.


Odwiedziłem z nim dwukrotnie Dolomity, przez ponad miesiąc podróżowałem po Bałkanach oraz fotografowałem ukraińskie wioski, czasami głęboko ukryte w górach. Doskonale spisywał się w Polsce podczas fotografowania w różnych regionach oraz parkach narodowych. Sprawdził się zarówno w czasie rykowiska w Karpatach, jak i w trakcie intensywnych prac nad albumem o Warszawie.\nJedną z jego głównych zalet jest uniwersalność. Bez problemu zmieścimy w nim topową, pełnoklatkową lustrzankę wraz z kompletem obiektywów oraz dodatkowym ubraniem, zaś po podpięciu dodatków umożliwia spakowanie także całego sprzętu turystycznego i przeżycie kilku dni w zupełnej dziczy 🙂\nPlecak jest więc idealny na co dzień, jak i na wielką wyprawę trekkingową na koniec świata. Polecam recenzję poprzedniego modelu z wyprawy do Patagonii (obecny, udoskonalony model także posiada wszystkie elementy niezbędne na daleką wyprawę):\nTest plecaka Lowepro Pro Trekker 400 AW – Patagonia\nTo niezwykle istotna cecha, której nie da się ocenić na pierwszy rzut oka, oglądając produkt w internecie czy na sklepowej półce, zaś potem ma zasadniczy wpływ na wygodę korzystania z produktu.\nPo setkach godzin użytkowania mogę śmiało napisać, że plecak doskonale zdaje egzamin w praktyce i jest niczym wygodne ubranie, które nosi się na co dzień i po prostu się o nim nie myśli 😉\nSzybki dostęp do sprzętu, to, jak dla mnie, jedna z najważniejszych właściwości plecaka fotograficznego. Fotografując dzikie zwierzęta z podchodu, często musimy bardzo szybko i możliwie cicho dostać się do swojego aparatu z podpiętym już wcześniej długim obiektywem. Dla wielu osób może się to wydawać dziwne, ale często szybki dostęp jest także szalenie istotny przy fotografowaniu krajobrazu. Niespodziewanie wychodzące na moment słońce zza grubej warstwy chmur, gęsta mgła schodząca z gór w lesie tuż po deszczu czy stado dzikich zwierząt pojawiające się niepodziewanie na horyzoncie w mocnym punkcie kadru – to są te kluczowe momenty, kiedy musimy zdążyć na czas 🙂\nW plecaku zastosowano wyjątkowo solidne suwaki otwierające główną komorę wraz z wygodnymi pętelkami – to duża zaleta tego modelu w stosunku do konkurencyjnych rozwiązań. Szkoda, że suwaki bocznych kieszeni nie chodzą już tak płynnie, ale na szczęście korzysta się z nich rzadko.\nGdy będziecie jednak bardzo blisko dzikich zwierząt, to pamiętajcie, że suwaki nie są ciche i przykładowo stojąca w oddali łania będzie strzyc uszami, gdy będziecie sięgać po aparat. Odsuwajcie je więc powoli 🙂\nPoprawiono też mocowanie statywu i teraz można go w prosty, szybki i niezawodny sposób przyczepić na dwóch solidnych paskach. Jest jeszcze kieszonka przeznaczona na nogi statywu, ale nie używam jej ze względu na ostre końcówki trójnoga, które szybko robią w niej dziury. Można ją jednak bez problemu schować pod małym suwakiem.\nCzasami o tym, że produkt używa się z przyjemnością, decydują również detale. Takimi dodatkami są kieszonki po bokach czy zasuwany schowek na pasie biodrowym. Mała rzecz, a cieszy 🙂\nFajnym dodatkiem są też dwa solidne uchwyty po bokach, które ułatwiają założenie plecaka, a także służą do przenoszenia go na krótkich odcinkach niczym zwykłą torbę podróżną.\nCzarny kolor jest modny i dobrze się prezentuje, ale do czasu, gdy zabierzemy go na wapienne skały lub lessowe wzgórza. Wtedy głęboka czerń szybko zanika… Na szczęście, po pierwszym deszczu czy silnym wietrze wszystko wraca do normy 🙂 Materiał ma tę zaletę, że nie przylega do niego brud. Osobiście wolałbym bardziej naturalne kolory – połączenie brązu i zieleni.\nGdy założyłem go pierwszy raz, od razu zwróciłem uwagę na poprawiony system nośny w porównaniu do poprzednich modeli. Potwierdzam – jest niezwykle wygodny.\nPosiada grube i miękkie szelki, usztywniony i dopasowany pas biodrowy oraz regulowany pas piersiowy. System jest identyczny jak w profesjonalnych plecakach służących wyłącznie do trekkingu, dzięki czemu wygodnie przylega do pleców.\nIlość opcji regulacji jest naprawdę spora. Aby plecak spełniał swoje zadanie, należy go na samym początku dokładnie dopasować do swojego wzrostu, a potem w terenie na bieżąco regulować w zależności od warstwy ubrań, które mamy na sobie.\nObecnie nie wyobrażam sobie chodzenia z ciężkim sprzętem po górach z plecakiem pozbawionym systemu nośnego. Najważniejsze, aby plecak zawsze dobrze przylegał do pleców. Wybierając się na dłuższą wędrówkę górską, warto się więc mocno spiąć 🙂\nWiele osób zapyta, ale po co tak duży plecak? Przecież nawet fotografując na zaawansowanym poziomie i idąc w góry tylko na wschód słońca, wystarczy jedynie aparat z podstawowym obiektywem i filtrami, aby zrobić porywające ujęcie krajobrazowe. Tak, to prawda – wystarczy.\nJednak, gdy dodatkowo chcecie tego samego dnia sfotografować wodospad z lekko rozmytą wodą i z filtrem polaryzacyjnym, aby uniknąć odblasków, to konieczne będzie zabranie także statywu. Z kolei, kiedy na stokach góry jest duża szansa na ujęcia ze stadami jeleni czy kozicami wyłaniającymi się z porannej mgły, to niezbędne będzie zabranie także teleobiektywu. Aby to wszystko bezpiecznie spakować, a jednocześnie nie nabawić się garbu, potrzebny jest pojemny plecak 🙂\nObecnie nastąpił powrót do przeszłości i plecak znowu jest większy, tak jak model przed laty – Photo Trekker AW II. Współczesny model jest jednak o niebo wygodniejszy od tamtego, z którym przemierzałem dwukrotnie dzikie tereny na Spitsbergenie.\nNo… lekko nie jest 🙂\nNa co dzień odczepiam górną pokrywę oraz od razu na stałe pozbyłem się pokrowca na laptopa. W ten sposób udało się zredukować wagę. Nowy system nośny rekompensuje jednak tę wadę i odczuwam mniejsze zmęczenie w porównaniu do poprzedniego modelu, który ważył 800 gram mniej.\nMoim zdaniem producent w kolejnym modelu powinien zastanowić się nad redukcją wagi, nawet kosztem wytrzymałości plecaka.\nSeria Trekker od lat cieszy się najwyższą jakością zastosowanych materiałów i tak jest też w przypadku tego modelu. Materiał jest wyjątkowo odporny na obtarcia czy to podczas przeciskania się pomiędzy skałami, czy też w trakcie codziennego użytkowania. Także grube suwaki są niezawodne oraz w obecnym modelu wyjątkowo płynnie działają.\nNależy pamiętać, że trwałość jest niezwykle istotnym parametrem, gdyż plecak fotograficzny służący do fotografowania przyrody pełni zupełnie inną rolę niż przykładowo torba podróżna, która chroni rzeczy jedynie podczas krótkiego transportu do samochodu czy samolotu, a potem do hotelu.\nTutaj materiał „pracuje”, często od świtu do zmierzchu, a plecak ląduje na ostrych skałach, podmokłej łące lub piaszczystej wydmie i musi to wszystko wytrzymać. Także suwaki pracują niczym na taśmie produkcyjnej, bo aparat wkłada się i wyjmuje, zmienia obiektywy czy montuje filtry, często dziesiątki razy podczas jednej doby. W dodatku muszą być odporne na zabrudzenia czy zasypanie piaskiem oraz na zmienne warunki atmosferyczne. Plecak wykorzystuje się zarówno przy dużych mrozach, gdy nasze palce kostnieją nawet po chwilowym zdjęciu rękawiczek, jak i w upalne dni, kiedy żar lejący się z nieba tworzy fatamorganę na dalekich planach 🙂\nTo taki modny ostatnio parametr w komórkach. Ten model nie jest wodoodporny, więc z pewnością po wskoczeniu z nim do wody, czas zalania będzie liczony w sekundach 🙂 Producent dodał nakładkę, którą możemy naciągnąć w czasie deszczu, aby ochronić swój cenny dobytek.\nW rzeczywistości nawet podczas bardzo intensywnych opadów plecak nie przemaka. Osobiście nigdy nie stosowałem dodatkowej białej nakładki, a mimo to zawsze byłem spokojny o bezpieczeństwo mojego sprzętu.\nJedynym mankamentem jest otwarta zewnętrzna kieszeń przewidziana na pokrowiec z laptopem, a w praktyce przydatna do noszenia dodatkowego ubrania. Trzeba pamiętać, że nie jest ona zamykana i szybko wszystko robi się mokre. Dobrze by było, gdyby producent wrócił do koncepcji sprzed lat i zabezpieczył komorę suwakiem.\nSystem przegródek na rzepy jest niezawodny, a wysokość ścianek pozwala spakować także topowe modele lustrzanek czy aparatów średnioformatowych. Jedynym mankamentem jest zbyt jasny kolor wnętrza, ale to niestety standard, także wśród innych producentów.\nPlecak jest pojemny i ma jedną, jak dla mnie, ważną cechę – można tak ustawić przegrody, że mieści się aparat z podpiętym teleobiektywem (100-400 czy 70-200), a potem po zmianie na krótkie szkło spakujemy body z obiektywem wraz z osłoną przeciwsłoneczną (która daje także ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi).\nNiezwykle istotnym elementem plecaka są kieszenie na głównej klapie. W obecnym modelu znajdziemy, niestety, tylko trzy zasuwane komory, a dodatkowo dwie z nich są zamykane pionowo. W związku z tym trzeba bardzo uważać, aby coś nie wypadło podczas otwierania.\nNa samej górze umieszczone są trzy wkładki na karty pamięci. Są dosyć duże, więc wchodzą tam także karty typu CF wraz z pudełkami. Nie jestem zadowolony z tego rozwiązania, gdyż korzystam z większej liczby kart i uważam, że bezpieczniejszym rozwiązaniem jest trzymanie ich w górnej, zasuwanej kieszeni. W końcu zapisane karty to najważniejsza rzecz w całym ekwipunku na dalekiej wyprawie 🙂\nMam nadzieję, że producent wróci do sprawdzonego rozwiązania sprzed lat i zrobi więcej kieszeni, dodatkowo zasuwanych w poziomie.\n– waga plecaka przed odpięciem dodatkowych elementów;\n– kolorystyka – czarny kolor na zewnątrz i jasne wnętrze łatwo ulegają zabrudzeniu;\n– brak zapięcia zewnętrznej komory na suwak;\n– niepotrzebna kieszeń na nogi statywu – ale można ją schować;\n– zapinane wewnętrzne kieszonki w pionie oraz niepraktyczne schowki na karty pamięci.\n– niezwykle wygodny system nośny;\n– duża pojemność i możliwość spakowania dodatkowych ubrań i sprzętu turystycznego;\n– najwyższa jakość wykonania, niespotykana w rozwiązaniach konkurencyjnych;\n– wysokiej jakości materiały i trwałość podczas intensywnej eksploatacji;\n– duża liczba dodatkowych kieszeni i schowków;\n– praktyczne mocowanie statywu;\n– doskonałe suwaki zewnętrzne;\n– gruby materiał chroniący od deszczu bez dodatkowych osłon.\nLubię produkty, które służą przez wiele lat, takie, które nie rozpadają się na kawałki, niczym najnowszej generacji telefon po zetknięciu z kamienną podłogą. Ten plecak jest takim pozytywnym zaprzeczeniem najnowszych trendów ze świata mobile 🙂\nJest niezwykle solidny, a przy tym użyteczny – to produkt na lata. Nawet jeżeli nie potrzebujecie tak dużego plecaka, to śmiało mogę polecić produkty sygnowane znakiem Lowepro.\n« Park Narodowy Gór Stołowych 2009-2018\nKarkonoski Park Narodowy 2011 – 2018 »\n4 thoughts on “Plecak Lowepro Pro Trekker 450 AW – test długodystansowy”\nDawid, Katowice pisze:\n21 listopada, 2019 o 2:58 pm\nDzięki za recenzję, a co wybrałbyś dzisiaj trekker 450 aw czy starszą wersję trekker 400 ?\n21 listopada, 2019 o 3:16 pm\nTeraz wyszła nowa seria, którą warto się zainteresować:\nWielkość polecam dobrać do wielkości i ilości posiadanego sprzętu, a na wyprawy zawsze lepszym wyborem będzie większy model do którego zmieszczą się inne rzeczy.\nTych modeli nie biorę pod uwagę mam za ten sam pieniądz do wyboru trekker 450 aw i trekker 400 design poprzedniego modelu bardziej mi się podoba, mniejsza waga też na + natomiast nowszy model ma ciekawszy system nośny…\nTe najnowsze modele są poprawione a jeżeli miałbym wybierać z poprzednich to wziąłbym 450 zamiast 400.


podstawowa wiedza dla laika | wentylacja.com.pl\npodstawowa wiedza dla laika\nPrawdopodobnie problem dotyczy wstecznej wentylacji.\nTrochę danych: budynek 3 i 4 -ro kondygnacyjny, przy czym moje mieszkanie, będące poddaszem jest w tej niższej części.Mieszkanie ok.85m2(2sypialnie,salon,2 ślepe łazienki,przedpokoj,wiatrołap).Wejście bezposrednio z dworu,okna velux i tradycyjne(w kuchni velux).Kratka wentylacyjna w kuchni na wys. 120 cm. od podłogi (wspólna dla kuchni i jednej z łazienek).Komin wystaje ok.1 m. nad skośny dach, wyposażony jest dodakowo w ok. 0,5-metrowa nasadkę z PCV kończącą się na wys.skośnej krawędzi dachu i poniżej szczytu dachu (sorry musiałbym narysować).\nProblem polega na tym, że powietrze zamiast odprowadzane z kuchni jest do niej wwiewane.Co mozna z tym zrobić i czy spółdzielnia ma obowiązek to naprawić (mieszkanie oddane do użytku w 2001 r.)\nSkoro mieszkanie jest na poddaszu, kanał grawitacji wystaje tylko metr nad dach, to wentylacja nie będzie działała!\nNejlepszym rozwiązaniem byłoby zastosowanie nasady hybrydowej na komin wymuszającej przepływ i uniemożliwiającej ciąg wsteczny. Oczywiście należy też zadbać o odpowiedni nawiew powietrza do mieszkania np. poprzez nawiewniki okienne bądź ścienne.


Finał konkursu Diamenty Pomorza Zachodniego - Fundusz Pomerania Szczecin\nFinał konkursu Diamenty Pomorza Zachodniego\nOpublikowano: wtorek, 15, grudzień 2020 15:00\nFinał konkursu „Diamenty Pomorza Zachodniego”, odbył się 10 grudnia 2020 r. w Szczecinie. Konkurs był organizowany przez Fundusz Pomeranię przy udziale Północnej Izby Gospodarczej, Zachodniopomorskiej Agencji Rozwoju Regionalnego, partnerstwie Województwa Zachodniopomorskiego oraz pod patronatem Marszałka Województwa Olgierda Geblewicza.\nNabór zgłoszeń do konkursu rozpoczął się 5 listopada 2020 r. i trwał do 30 listopada 2020 r. Podczas naboru odbiorcy byli informowani, że konkurs jest organizowany w partnerstwie\nz Województwem Zachodniopomorskim. Logo Pomorza Zachodniego było umieszczone na wszelkich materiałach promocyjnych (załączniki).\nW ramach konkursu trzy banki zostały wyróżnione jako Banki Przyjazne Przedsiębiorcom:\n- Zachodniopomorski Bank Spółdzielczy\n- Bank Spółdzielczy w Białogardzie\nDodatkowo spośród 10 zgłoszeń wybrano trzy firmy, które otrzymały tytuł „Diamentów Pomorza Zachodniego”:\n- Loft Fitness & Cafe\n- Winnice Turnau\n- Młyn nad Starą Regą\nFinał konkursu obejrzało ponad 10 tysięcy osób. Finał był transmitowany w mediach społecznościowych na profilu Funduszu Pomerania, Północnej Izby Gospodarczej oraz portalu wSzczecinie.pl.\nKonkurs przyczynił się do promocji idei przedsiębiorczości, promował firmy, które wzmacniają atrakcyjność biznesową, turystyczną, społeczną Pomorza Zachodniego. Wygrane firmy mogą liczyć na dodatkowe zainteresowanie swoimi usługami i produktami ze względu na ilość wzmianek o konkursie i realizację otrzymanych nagród.


Nie tylko kulturystom potrzebna jest solidna masa mięśniowa, również osoby zajmujące się sportem amatorsko chcą mieć prawidłowo wyrzeźbioną sylwetkę. Proces rozwijania poszczególnych partii mięśni jest jednak uzależniony od bardzo wielu czynników. Chodzi tu i o indywidualne predyspozycje, i o charakter stosowanej diety. W przypadku intensywnych ćwiczeń nie wystarczy odżywka białkowa, trzeba też pamiętać o aminokwasach czy kreatynie, które są budulcem mięśni.\nJeśli już po paru minutach treningu czujemy, że zaczynamy tracić moc, może to oznaczać właśnie niedobór kreatyny. Warto w takiej sytuacji nasycić mięśnie tym suplementem. W tym celu przez pierwsze dni przyjmuje się zwiększoną dawkę, a następnie wraca się do standardowej. Pierwsza faza pozwoli nagromadzić kreatynę w mięśniach, co przełoży się i na zwiększenie mocy, i na przyspieszenie procesów anabolicznych. Kreatyna wspomaga także transportowanie substancji odżywczych do włókien mięśniowych. Przyjmowanie jej w postaci tabletek jest mniej efektywne niż dostarczanie jej w postaci serum czy proszku. Jest to między innymi związane z procesem wchłaniania.\nPoprzedni artykuł Suplementy, które pomogą Ci w treningu\nNastępny artykuł Ugaś pragnienie podczas treningu\nPosiłek przed treningiem który wybrać ?


Redakcyjne podsumowanie 2012 roku - LechNews.pl\nRedakcyjne podsumowanie 2012 roku\nWysłany przez buffiasty | Sty 5, 2013 | Bez kategorii\n- 27 lutego zmienił się trener i na tę zmianę spora część kibiców bardzo czekała. Stąd chyba właśnie zatrudnienie Mariusza Rumaka uważam za jedno z ważniejszych wydarzeń minionego roku — pisze Małgorzata Gorzyńska, redaktor naczelna portalu LechNews.pl. Zapraszamy na redakcyjne podsumowanie minionego roku.\nNajlepszy transfer to zakup Kebba Ceesay’a. Wzmocnił prawą obronę po odejściu Wojtkowiaka i Kikuta. Najgorszy transfer to zdecydowanie powrót Reissa do Lecha. Z marketingowego punkt widzenia i owszem. „Wniósł” pewnie trochę złotówek na klubowe konto, ale piłkarsko i drużynowo w sensie jakości „Kolejorz” nie zyskał nic. Rok 2012 nie obfitował w ważne wydarzenia stricte piłkarskie, ale 27 lutego zmienił się trener i na tę zmianę spora część kibiców bardzo czekała. Stąd chyba właśnie zatrudnienie Mariusza Rumaka uważam za jedno z ważniejszych wydarzeń minionego roku.\nNajlepszy mecz i najlepsza grę Lech pokazał w meczu z Piastem Gliwice 6 października. Wynik 4:0 okazał się najwyższym wynikiem „Kolejorza” w ciągu całego 2012 roku. Poza tym dobrym wynikiem poznańscy piłkarze popisali się też świetną grą. Najgorszy mecz w wykonaniu Lecha to zdecydowanie spotkanie Lech – Legia 18 listopada. Poznaniacy przegrali wtedy na własnym boisku aż 1:3. Ponad 40 tysięcy widzów poczuło ogromne rozczarowanie. Nie tylko ze względu na przegraną z taką drużyną jak Legia, ale na styl gry „Kolejorza”.\nW minionym roku Lech popisał się kilkoma dobrymi trafieniami i nie tak łatwo wybrać jedną, najlepszą bramkę. Jednak dla mnie taką bramką był strzał Tonewa w meczu z Polonią Warszawa 25 sierpnia. Po pierwsze naprawdę był to jeden z goli typu „stadiony świata”, a po drugie dał wtedy Lechowi zwycięstwo.\nNajlepszy transfer: Kebba Ceesay — bardziej pasuje na pomocnika niż obrońcę, bo dysponuje dobrym dośrodkowaniem i ciekawym strzałem. Zdobył już 2 bramki jako prawy obrońca, którego brakowało po odejściu Wojtkowiaka i Kikuta.\nNajgorszy transfer: Nie uważam, żeby któryś z transferów był błędem, lecz jeśli już to Gergo Lovrencsics, który początkowo zapowiadał się nieźle, a z czasem zaczął zanikać.\nWydarzenie roku: 9 bramek Bartosza Ślusarkiego w obecnym sezonie (8 w ekstraklasie), transfer kolejnego napastnika Lecha do Bundesligi (Rudneva do HSV). Nie wiem, które ważniejsze. Stawiam je na równi.\nNajlepszy mecz: 18.08.2012 Lech 4:0 Ruch - Wszystko szło tak jak chcieli lechici. Do tego bramki nowych zawodników (Ceesay, Lovrencsics) i naszych dwóch napastników, którzy ostatnio nie strzelali praktycznie goli (Ślusarski, Ubiparip).\nNajgorszy mecz: Ruch 3:0 Lech — Ostatni mecz Bakero. Totalna rozsypka, zero gry. “Na kolana” z ust kibiców Ruchu w pełni oddało to co grał wtedy Lech.\nBramka roku: Aleksandar Tonew (09.04.2012 — Korona Kielce) — bramka kontaktowa Lecha na 1:2. Piękne uderzenie z dystansu lewą nogą w samo okienko bramki. Nie do obrony.\nNajlepszy transfer: Łukasz Trałka — szczere mówiąc, to miałem sporo obaw przed tym transferem, tym bardziej że z Poznania odszedł Dimitrije Injac. Okazało się jednak, że jesienią Trałka był mocnym punktem drużyny. Szkoda jednak, że z czasem, podobnie jak w przypadku całej drużyny, jego forma gdzieś uciekła.\nNajgorszy transfer: Gergo Lovrencics — Chłopak fajnie się zapowiadał, miał wejście smoka. Mieszał na skrzydle, na jego barki spadło sporo pochwał, a on grał coraz gorzej, żeby w ogóle nie mieścić się w wyjściowym składzie albo być zmienianym po 45 minutach gry.\nWydarzenie roku: Zwolnienie Jose Mari Bakero — To decyzja, na którą zanosiło się od dłuższego czasu i była potrzebna drużynie, żeby odetchnąć i złapać kolejny oddech. To się udało, cel, czyli awans do pucharów, został osiągnięty, a “Kolejorz” pod wodzą Rumaka punktował najlepiej w całym kraju.\nNajlepszy mecz: Nie było takiego meczu, który można by określić mianem najlepszego. Lech grał efektywnie, ale na pewno nie efektownie. I nawet jeśli wygrywał przekonywająco, to pozostawał niedosyt, że to nie jest taka gra do jakiej jesteśmy przyzwyczajeni. Owszem były momenty, gdy graliśmy bardzo dobrze w piłkę, ale nie można było tak powiedzieć o Lechu w przekroju całego spotkania.\nNajgorszy mecz: Tutaj mam kilku “faworytów”. Niestety. Mecz z Ruchem Chorzów w lutym, ten który przelał czarę goryczy trenera Bakero. Później spotkanie z Jagiellonią w Białymstoku czy ostatni mecz ze Śląskiem Wrocław. Wszystkie zagrane fatalnie, pod wieloma względami.\nBramka roku: Aleksandar Tonew (09.04.2012 — Korona Kielce)\nNie ma żadnego konkurenta dla tej bramki. Bardzo dobre uderzenie, w stylu, do którego Bułgar nas przyzwyczaił.\nNajlepszy transfer: Łukasz Trałka — Solidny ligowiec, pewny zawodnik środka pola, z powodzeniem zastępujący Dimitrije Injaća, którego bez żalu oddano do Warszawy. Drewniak czy Możdżeń mogą się od niego wiele nauczyć.\nNajgorszy transfer: Gergő Lovrencsics — Ni to napastnik, ni skrzydłowy. Gra tam, gdzie akurat jest potrzebny, ale jedynie na początku sezonu to się udawało. Po środku rundy przygasł i do grudnia się nie odnalazł.\nWydarzenie roku: Zwolnienie Bakero, Rumak na czele — Wydarzenie, na które kibice czekali długo. O wiele za długo. Jak widać, duch Bakero cały czas żywy w drużynie z Bułgarskiej, ale razem z Rumakiem przynajmniej przyszły bardziej pozytywne wyniki.\nNajlepszy mecz: Legia Warszawa – Lech Poznań 0:1 (21.04.2012) — Ładny, wygrany mecz, tym bardziej, że na boisku odwiecznego, znienawidzonego rywala. Ładnie w obronie, z ładną bramką Rudnevsa. W tym roku powtórka będzie bardzo trudna.\nNajgorszy mecz: AIK Solna – Lech Poznań 3:0 (02.08.2012) — Poziomem na samym dnie. Przeciętni Szwedzi zlali Poznaniaków w całkiem prosty i łatwy sposób. No… Może i lepiej, bo tak na poważnie. Z czym do ludzi? Z Drewniakami?\nBramka roku: Luis Henriquez Korona Kielce – Lech Poznań 2:2 (09.04.2012) — Bramka kuriozum, przypadek. Ale właśnie w tym tkwi jej największy urok. I w piekielnie szczerym „Ścielałem!”\nNajgorszy transfer: brak letnich wzmocnień na kluczowych pozycjach. Wiele transferów nie było, więc wybór jest ciężki. Patrząc na wzmocnienia, trzeba by wskazać Piotra Reissa, jednak nie traktuję jego powrotu w kategorii wzmocnień. Następny w kolejce jest Gergo Lovrencsics. Węgier jest tylko wypożyczony i jeśli nagle nie zacznie grać to absolutnie nie powinien zostać wykupiony — zawodnik jadący na mitycznej opinii jednego meczu,w wielu pozostałych gorszy od niedocenianego Voyo Ubiparipa, którego Lech chce się pozbyć tylko i wyłącznie ze względu na bardzo wysoki kontrakt. Transfery z klubu z reguły były udane. Początkowo za najgorszy transfer wskazałbym puszczenie Dimy Injaca z uwagi na duży szacunek do tego gracza i problemy środkowej linii na początku sezonu. Sprzedaż była wymuszona (Rudnevs) lub majstersztykiem (Kriwiec), kto zaś odchodził za darmo to mocno opuścił loty. Najlepiej wypada chyba jeszcze Wojtkowiak, bo zdaje się wyszedł na wyjeździe dobrze finansowo, ale nikt nie powie, że krok do przodu zrobił Stilić przenosząc się do Lwowa, a tym bardziej Kikut. Ten nie tylko nie podbił ligi duńskiej, ale po ledwie jednej rundzie podobno nie chcą go już w Chorzowie, a mógł mieć dalej swoje eldorado przy Bułgarskiej. Trudno więc ich żałować. Kto wie, może błędem byłoby wypożyczenie Kiełba, gdyby ten wiecznie nie chorował/był kontuzjowany. W takiej sytuacji za najgorsze trzeba traktować nieudane letnie ruchy, zarówno brak napastnika (nic nie ujmując Ślusarskiemu, który mimo strasznych pudeł zagrał najlepszą rundę od wielu lat) jak i środkowego pomocnika, skoro już Kriwca cudem udało się sprzedać.\nNajlepszy transfer: Zmiany na ławce trenerskiej — całościowo, bo trzeba na to spojrzeć kompleksowo. Wyjebania Bakero nie można było się doprosić aż do momentu, gdy w ruch miała iść taczka. Nie wszystkim pasował Smuda, nie wszystkim Zieliński, ale tak skrajnie negatywnych emocji nie budzili chyba nawet żegnany chusteczkami duet Pala-Panik czy dziwak Adi Pinter. Ocena jednak nie tylko za zwolnienie Bakero, ale i Rumaka w roli następcy. Pierwsze opinie — zawód, bo wszyscy woleli Probierza. Ten przejął Wisłę Kraków i mimo że w pierwszych bitwach był górą, na koniec roku nikt nie ma wątpliwości, że postawienie na Rumaka było decyzją właściwą. Probierz z najbardziej pożądanego szkoleniowca stał się największym przegranym, a my mamy trenera młodego, swojego i co chyba równie ważne obecnie, taniego. Budżetu mocno nie uszczupla i choć można wielokrotnie mieć do niego uwagi o wypowiedzi czy niektóre decyzje to jednak wyniki świadczą na jego korzyść. W piłce nie decyduje wrażenie, wolę więc Lecha grającego topornie, bez stylu — do tego się już można było przyzwyczaić jesienią 2011, ale zbierającego konsekwentnie punkty.\nNajgorszy mecz: AIK Sztokholm — Lech Poznań 3:0. Pierwszy raz od pięciu lat Lech przegrywa trzema bramkami i to od razu trzy razy w ciągu roku. Dlaczego AIK? W drugiej połowie zawiedli wszyscy — zawodnicy popełniali błędy na poziomie juniorskim, trener Rumak też całkowicie się pogubił, nie potrafił uporządkować drużyny i na domiar złego dokonywał fatalnych roszad. Dość powiedzieć, że w ich efekcie na prawej obronie mecz kończył Voyo Ubiparip.: Zmiany na ławce trenerskiej — całościowo, bo trzeba na to spojrzeć kompleksowo. Wyjebania Bakero nie można było się doprosić aż do momentu, gdy w ruch miała iść taczka. Nie wszystkim pasował Smuda, nie wszystkim Zieliński, ale tak skrajnie negatywnych emocji nie budzili chyba nawet żegnany chusteczkami duet Pala-Panik czy dziwak Adi Pinter. Ocena jednak nie tylko za zwolnienie Bakero, ale i Rumaka w roli następcy. Pierwsze opinie — zawód, bo wszyscy woleli Probierza. Ten przejął Wisłę Kraków i mimo że w pierwszych bitwach był górą, na koniec roku nikt nie ma wątpliwości, że postawienie na Rumaka było decyzją właściwą. Probierz z najbardziej pożądanego szkoleniowca stał się największym przegranym, a my mamy trenera młodego, swojego i co chyba równie ważne obecnie, taniego. Budżetu mocno nie uszczupla i choć można wielokrotnie mieć do niego uwagi o wypowiedzi czy niektóre decyzje to jednak wyniki świadczą na jego korzyść. W piłce nie decyduje wrażenie, wolę więc Lecha grającego topornie, bez stylu — do tego się już można było przyzwyczaić jesienią 2011, ale zbierającego konsekwentnie punkty.\nWydarzenie roku: Euro 2012 — sukcesu nie było, porażek nie wypada traktować jako wydarzenie. Działania dążące do przywrócenia normalności w płacach zespołu to zaś za mały kaliber. Chcąc nie chcąc wybór musiał więc paść na Euro w Poznaniu. Co prawda zupełnie inna para kaloszy, ale jednak to olbrzymi sukces miasta. Koszty trzeba było ponieść olbrzymie, jednak sama impreza zamknęła usta sceptykom — tych co na lewo i lewo krytykują zawsze i wszystko “dla idei” pomijam. A tego sukcesu mimo wszystko nie byłoby, gdyby na przełomie wieków nie wróciła moda na Lecha. To dlatego Bułgarska zrobiła się za mała i rozpoczęto modernizację stadionu. Także po to by ratować klub. Wyszło jak wyszło, ale wyszło. Gdyby wtedy od Lecha się nie zaczęło, o Euro w Poznaniu nikt by nie myślał, a infrastrukturą bylibyśmy na poziomie Łodzi.\nNajgorszy mecz: AIK Sztokholm — Lech Poznań 3:0. Pierwszy raz od pięciu lat Lech przegrywa trzema bramkami i to od razu trzy razy w ciągu roku. Dlaczego AIK? W drugiej połowie zawiedli wszyscy — zawodnicy popełniali błędy na poziomie juniorskim, trener Rumak też całkowicie się pogubił, nie potrafił uporządkować drużyny i na domiar złego dokonywał fatalnych roszad. Dość powiedzieć, że w ich efekcie na prawej obronie mecz kończył Voyo Ubiparip.\nPoprzedniLista transferowa rośnie w bardzo szybkim tempie\nNastępnyLechici wznawiają treningi


Wersja normalna A Wersja kontrastowa A Wersja jaskrawa A Wersja kontrastowa jaskrawa A Zmniejsz rozmiar czcionki A- Zwiększ rozmiar czcionki A+\nDZIAŁANIA INNOWACJE INNOWACJE 2021/2022 KOCHAM KSIĄŻKI, WIĘC CZYTAM\nKOCHAM KSIĄŻKI, WIĘC CZYTAM\nCzytelnicza innowacja pedagogiczna: Kocham książki, więc czytam!\nAutor innowacji: Beata Tomasiewicz\nAdresatem projektu są uczniowie kl. 4. Warto jak najwcześniej rozpocząć zaplanowaną edukację czytelniczą, gdyż ta umiejętność kształtuje świat wartości dziecka, wspiera rozwój rodziny i buduje życiowe priorytety czytanie staje się elementem wychowania a także zakłada, że jest pracą wieloletnią. W dobie społeczeństwa informacyjnego przygotowanie odbiorcy książki wydaje się być najważniejsze. Działania będą skupione w klasie, bibliotece i domu ucznia. W wyniku integracji poczynań powstanie zeszyt polecanych książek, picturebook i mówiące ściany promujące książki.\nW pierwszym projekcie wzięli udział uczniowie klasy 4a i 4b. Na lekcjach języka polskiego wybraliśmy wiersze księdza Jana z tomików poezji, a następnie przepisywaliśmy je do naszych zeszytów w formie ślimaka. Zabawa zaprowadziła nas do pracowni informatycznej, gdzie na kolorowych kartkach wydrukowaliśmy ulubione wiersze i tak powstała antologia wierszy księdza Jana. W bibliotece szkolnej usiedliśmy w kręgu, aby doskonalić piękne czytanie. Głośna i staranna interpretacja utworów literackich pozostanie na długo w naszej pamięci, a na korytarzu szkolnym przy pracowni języka polskiego w czasie przerw relaksowaliśmy się spokojnie i cicho czytając wiersze patrona.\nWyjątkowo w tym dniu cieszą się wszystkie książki, bo to ich święto. Z tej okazji w klasie 4a i 4b na lekcjach języka polskiego czytaliśmy wiersze naszego patrona. Zwracaliśmy uwagę na przekazanie ich treści i staranną dykcję. Twórczość ks. Jana pozwoliła nam zbliżyć się do pięknych, kolorowych wydań poezji z ilustracjami. Spotkanie w klasie i bibliotece szkolnej umożliwiło również integrację naszych klas i odkryło w nas młodych aktorów. Dziękujemy wszystkim uczniom za udział w czytelniczym projekcie z księdzem Janem!\nUkochany Pan Kleks\nLektura obowiązkowa może budzić wyłącznie pozytywne emocje! Spotkanie z Panem Kleksem przypomniało nam, jak ważny jest dla nas autorytet nauczyciela. Z okazji dnia edukacji narodowej z wyjątkowym zainteresowaniem wciągnęliśmy się w zabawę z książką „Akademia Pana Kleksa”. Dzięki kolorowym kartom pracy zapamiętaliśmy mądrość, dobroć i radość, którymi zarażał najcudowniejszy nauczyciel świata. Od dziś właśnie te cechy imponują naszym czwartoklasistom w ich ukochanych nauczycielach z dziesiątki!\nPo przeczytaniu dwóch wyjątkowych książek, które samodzielnie wybraliśmy w bibliotece szkolnej, postanowiliśmy połączyć w pary ich głównych bohaterów. Okazało się, że książeczka przeczytana przez kolegę z ławki może połączyć się treścią z utworem poznanym przez drugą osobę. Omówiliśmy wspólne cechy postaci, a nawet zauważyliśmy, że przeciwieństwa mogą się przyciągać. I tak na rysunkach, które równocześnie wykonywały dwie osoby symboliczny gest w postaci wyciągnięcia ręki przez połączył obojga. Radości nie było końca, gdy powstał nasz pierwszy picturebook.\nMiś ze mną czyta książki\nPod takim hasłem obchodziliśmy dzień pluszowego misia. Przynieśliśmy ulubione pluszaki, które towarzyszyły nam nie tylko na przerwach, ale podczas pracy na lekcjach języka polskiego. Słuchały jak pięknie czytały i przyglądały się czy ładnie piszemy w zeszytach. Taka mobilizacja wywołała uśmiech na naszych twarzach, ale i była wyjątkowo kształcąca.\nWielkie odkrycie: Podania i legendy Czechowic-Dziedzic. Odwiedziliśmy bibliotekę szkolną, aby na półce z publikacjami dotyczącymi naszego regionu odnaleźć cudowne teksty o Czechowicach-Dziedzicach. Czytaliśmy je na głos i doskonaliliśmy technikę czytania, ale także odkryliśmy piękne ilustracje. To one zaprosiły nas w tajemniczy i odległy świat, w którym dobro uszlachetnia, a zło zostaje ukarane.\nKaczor Donald i Święty Mikołaj\nOkazuje się, że mogą mieć coś wspólnego. W dniu szóstego grudnia sięgnęliśmy po komiks o Kaczorze Donaldzie znajdujący się w naszym szkolnym podręczniku. W skupieniu, ale i z uśmiechem przyjrzeliśmy się wadom małych kaczorków, które czasami przypominają nasze. Aby mieć do tego dystans ubraliśmy mikołajkowe czapki i czerwone bluzeczki dla rozbawienia samych siebie, a może nawet bohaterów komiksu.\nTropem książek w bibliotece\nKolejna wyprawa do biblioteki szkolnej zakończyła się sukcesem, ponieważ samodzielnie wybraliśmy książkę, która stanie się naszą klasową lekturą. Każdy z nas miał okazję przeczytać fragment klasie i zaprezentować losy bohatera w formie opisu i rysunku. Powoli, ale systematycznie zapełniają się nasze autorskie zeszyty lektur. Czasami relaks, a czasami niezwykła przygoda były naszym udziałem z nowymi bohaterami książek.


Groch – uprawa i wymagania\nHome»Warzywa»Groch – uprawa i wymagania\nGroch jest łatwiejszy w uprawie, jeśli jest siany jak najwcześniej. Fot. Niepodlewam\nLubi chłód i nie boi się przymrozków. Groch najlepiej siać do połowy kwietnia. Wtedy zdrowiej rośnie i rzadziej jest atakowany przez szkodniki.\nInne nazwy: Groch zwyczajny, Pisum sativum\nCechy: roślina jednoroczna\nGroch uprawia się dla strąków i nasion. Korzenie grochu wiążą azot z powietrza. Dlatego po zbiorze plonu warto je zostawić w ziemi albo wrzucić do kompostownika, by wzbogaciły glebę w ogrodzie.\nWysokość: 70-200 cm\nGroch ma odmiany karłowe i wysokie.\nOdmiany grochu do uprawy w ogrodzie najczęściej mają nasiona żółte, zaś pastewne – brązowe (zdarzają się jednak wyjątki).\nNasiona grochu. Fot. Niepodlewam\nTermin siewu grochu:\nKwiecień – najlepiej do 15 dnia tego miesiąca\nWczesny siew chroni groch przed szkodnikami. Jest wtedy zdrowszy i bardziej dorodny. Idealna pogoda dla grochu to wiosna chłodna, wilgotna, bez większych przymrozków.\nGłębokość siewu: 4 cm\nGroch kiełkuje w temperaturze od 1-2 stopni Celsjusza (gleby). Jednak wtedy trwa to długo. Jeśli temperatura wynosi co najmniej 12 stopni Celsjusza, pierwsze zielone listki pojawiają się po 5-10 dniach. Dobrze znosi wiosenne przymrozki.\nWięcej kiedy i jak siać groch CZYTAJ TUTAJ\nGroch sieje się przy podporach. Fot. Niepodlewam\nZbiór: na zielone strąki i nasiona – po 50-80 dniach od siewu, na ziarno suche – 90-120 dni\nZastosowanie: zupa grochowa, dania duszone, sałatki, konserwy, mrożonki\nGroch jest popularny w polskiej kuchni. Do dań dodaje się strąki i nasiona grochu niedojrzałe (zielone) oraz nasiona wysuszone. Groch jest bardzo smaczny zarówno na surowo, jak i gotowany, konserwowany oraz duszony. Zawiera dużo białka i błonnika.\nGroch nie powinien być siany obok roślin z rodziny jaskrowatych oraz cebulowych, bo słabiej obok nich rośnie. To np. cebula, czosnek, orlik, por.\nO uprawie współrzędnej grochu CZYTAJ TUTAJ\nŻółte tablice lepowe skutecznie ograniczają liczbę szkodników na grochu. Fot. Niepodlewam\nGdzie siać: grunt, tunele foliowe, szklarnie, donice\nGleba: przeciętna, piaszczysta, z dodatkiem próchnicy i gliny; odczyn od lekko kwaśnego do zasadowego (pH 6-7,5)\nGroch lubi ziemię z dodatkiem próchnicy, ale nie powinna być ona świeża, np. nie całkiem rozłożony kompost. Zapach ten bowiem zwabia śmietkę kiełkówkę – groźnego szkodnika grochu (niszczy kiełkujące rośliny).\nNajlepiej groch rośnie w drugim i trzecim roku po nawożeniu obornikiem (zwłaszcza słomiastym). Polecane są nawóz koński i obornik krowi.\nOgólnie groch nie jest wymagający co do żyzności ziemi. Gleba nie może być jednak ani za sucha, ani za mokra. Groch źle rośnie w miejscach, gdzie tworzą się kałuże. Bardziej wymagające są odmiany grochu o kwiatach kolorowych (zwykle to odmiany pastewne), niż jasnych (białych lub żółtawych).\nKwitnący groch Walor. Fot. Niepodlewam\nNajwięcej wody groch potrzebuje w czasie kiełkowania oraz kwitnienia. Podczas zawiązywania strąków lepiej podlewać groch mniej niż za dużo. Nadmiar wody powoduje, że groch później plonuje oraz częściej choruje i jest bardziej atakowany przez szkodniki.\nNawożenie: niekonieczne w uprawie amatorskiej\nW uprawie amatorskiej grochu wystarczy dobrze przygotować ziemię przed siewem. Nie musi być żyzna, ale NIE MOŻE być zbyt kwaśna. Warto dodać do ziemi trochę np. popiołu drzewnego z kominka, ogniska czy grilla.\nGdy ziemia jest za kwaśna, groch ma słabe korzenie i ginie.\nOdporność na mróz: do minus 6 stopni Celsjusza\nGroch lubi chłód. Gdy prognozowane są większe przymrozki, warto go przykryć, np. agrowłókniną, wiadrem plastikowym, pudełkiem tekturowym albo gazetami.\nWschodzący groch. Fot. Niepodlewam\nChoroby i szkodniki: średnio odporny\nGroch atakuje dużo chorób i szkodników. Większości można jednak w prosty sposób zapobiegać. Przede wszystkim trzeba zmianować groch (siać w tym samym miejscu nie częściej niż co 3-4 lata) oraz siać wiosną jak najwcześniej (najlepiej do 15 kwietnia).\nObok grochu warto wieszać żółte tablice lepowe. Wiele szkodników zwabia ta prosta pułapka.\nIm później sieje się groch (po 15 kwietnia i w maju), tym trudniejsza jest uprawa i słabszy plon.\nUciążliwe choroby grochu to fuzaryjne więdnięcie grochu (choroba świętojańska), mączniak prawdziwy grochy, mączniak rzekomy grochu, zgorzel korzeni i podstawy pędu.\nZe szkodników groch często atakują: miniarka szklarniówka (miniarka grochowa), mszyce, oprzędziki, pachówka strąkóweczka, strąkowiec grochowy.\nŚlady żerowania miniarki szklarniówki. Fot. Niepodlewam\nCiekawe odmiany grochu\nAkord – wysokość 80 cm\nAudit – wysokość 90 cm\nBatuta – wysokość 90 cm\nBoruta – wysokość 90 cm\nCysterski – wysokość 70 cm\nEzop – wysokość 90 cm\nMecenas – wysokość 90 cm\nMedal – wysokość 90 cm\nTelefon – wysokość 200 cm\nWalor – wysokość 90 cm\nGroch to jedno z najdłużej uprawianych i najbardziej popularnych warzyw na świecie. Prawdopodobnie jest znany od co najmniej 9.000 lat. Przed wiekami dostarczał ludziom białka (zamiast drogich mięsa, jajek czy mleka).\nJeszcze 100 lat temu odmiany grochu dzielono na tyczne oraz piechotne (karłowe, niskie).\ngroch groch uprawa groch wymagania\nPoprzedni artykułRozsada aksamitki – kiedy i jak siać\nNastępny Artykuł Marzec w ogrodzie – kalendarz prac\nPomidor Bajaja – uprawa, smak, choroby\nOgórek Marketmore – uprawa, smak, odporność\nJarmuż Scarlet – uprawa, smak, odporność\nArbuz – uprawa i wymagania


Psychoterapia poznawczo-behawioralna dzieci i młodzieży. Przewodnik praktyka - Artur Kołakowski - ebook - Legimi online\nbez abonamentu 109,90 zł\nPsychoterapia poznawczo-behawioralna dzieci i młodzieży. Przewodnik praktyka ebook\n• stawianie diagnozy,\n• tworzenie planu leczenia,\n• zawieranie kontraktu z pacjentem i jego rodzicami,\n• wybór programu terapeutycznego,\n• opracowanie konceptualizacji przypadku,\n• budowane relacji,\n• wzbudzanie motywacji,\n• omawianie trudności w pracy z pacjentem podczas superwizji.\nArtur KołakowskiAgnieszka Pisula\nArtur KołakowskiTomasz WolańczykAgnieszka PisulaMagdalena SkotnickaAnita Bryńska\nArtur KołakowskiKonrad AmbroziakKlaudia Siwek\nCopyright © by Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot 2020\nRedakcja: Karolina Bączek, Patrycja Pacyniak\nAutorka ilustracji: Aleksandra Miąskiewicz\nMonice, Kazikowi, Helenie, Staśkowi – wszystkim, którzy pokazują mi na co dzień, jak ważne są bliskość i akceptacja\nKonrad Ambroziak – doktor nauk humanistycznych w zakresie filozofii, terapeuta poznawczo-behawioralny, superwizor terapii poznawczo-behawioralnej, terapeuta motywujący oraz superwizor i trener dialogu motywującego. Członek Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczo-Behawioralnej, Polskiego Towarzystwa Dialogu Motywującego i Stowarzyszenia ACBS Polska. Pracuje z nastolatkami, młodymi dorosłymi i osobami dorosłymi. Jest autorem artykułów i książek na temat terapii poznawczo-behawioralnej oraz problemów związanych z wykluczeniem i stereotypizacją. Obecnie zafascynowany trzecią falą terapii behawioralnych, filozofią starożytnej Grecji i buddyzmem.\nAnna Ćwiklińska – psycholog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny. Doświadczenie zawodowe zdobyła, pracując w poradni psychologiczno-pedagogicznej i na oddziałach psychiatrii. Obecnie pracuje w prywatnym gabinecie psychoterapeutycznym oraz prowadzi szkolenia z zakresu psychoterapii poznawczo-behawioralnej. Specjalizuje się w psychologii klinicznej i diagnozie klinicznej. W terapii zainteresowana głównie modelami trzeciej fali: terapią akceptacji i zaangażowania, uważnością i terapią schematów. Prowadzi terapię dzieci, młodzieży i dorosłych, przede wszystkim zaburzeń lękowych, zaburzeń afektywnych i zaburzeń osobowości. Interesuje się wykorzystaniem technik terapeutycznych w zaburzeniach snu i leczeniu bólu przewlekłego. Prywatnie wielbicielka dalekich i bliskich wycieczek oraz kotów.\nIwona Dąbrowska – absolwentka pedagogiki specjalnej i psychologii. Ukończyła szkołę psychoterapii, od 2008 roku pracuje jako certyfikowany psychoterapeuta poznawczo-behawioralny oraz psycholog, między innymi w Poradni Poza Schematami w Warszawie. Jest również terapeutą integracji sensorycznej oraz indywidualnej stymulacji słuchu Johansena. Ukończyła liczne szkolenia, między innymi w zakresie terapii schematów i terapii EMDR. Przedmiotem jej zainteresowania i pracy są psychoterapia poznawczo-behawioralna, a także diagnoza i terapia dzieci i młodzieży z zaburzeniami rozwojowymi oraz psychicznymi, szczególnie lękowymi (zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, fobia społeczna, mutyzm), z tikami, trichotillomanią, zaburzeniami odżywiania, moczeniem nocnym i zaburzeniami wydalania, a także psychopatią. Jest współautorką kilku artykułów i autorką dwóch rozdziałów w książce pod redakcją Marty Jerzak Zaburzenia psychiczne i rozwojowe u dzieci a szkolna rzeczywistość.\nMarcin Domurat – doktor nauk społecznych w zakresie psychologii, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, certyfikowany trener treningu zastępowania agresji ART, członek Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Poznawczej i Behawioralnej oraz Association for Contextual Behavior Science. Od kilkunastu lat prowadzi psychoterapię indywidualną i grupową młodzieży i dorosłych, terapię par i rodzin oraz treningi umiejętności społecznych. W pracy opiera się na metodach trzeciej fali terapii behawioralnych, w szczególności terapii akceptacji i zaangażowania, prowadzi też szkolenia i warsztaty z tej dziedziny. Jest autorem artykułów i wystąpień na konferencjach naukowych, ponadto prowadzi blog „Trzecia fala”, który jest poświęcony najnowszym trendom w terapii behawioralnej.\nMarta Jerzak – psycholog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny, trener programu przeciwdziałania agresji. Zajmuje się psychoterapią dzieci, młodzieży i osób dorosłych, terapią metodą instrumental enrichment oraz diagnozą i terapią zaburzeń rozwojowych u dzieci i młodzieży. Prowadzi spotkania superwizyjne, a także warsztaty dla dobrych rodziców/nauczycieli dotyczące radzenia sobie z trudnymi zachowaniami. Jest autorką i współautorką wielu publikacji z zakresu psychologii dzieci i młodzieży.\nArtur Kołakowski – doktor nauk medycznych, specjalista psychiatrii oraz psychiatrii dzieci i młodzieży, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny. Od 2005 roku certyfikowany superwizor dydaktyk Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej. Od wielu lat uczy psychoterapii poznawczo-behawioralnej, obecnie w Szkole Psychoterapii Crescentia. Pracuje z pacjentami ambulatoryjnie. Jest współautorem kilku książek z dziedziny psychiatrii i psychoterapii dzieci i młodzieży, z których jedna, napisana wspólnie z dr Agnieszką Pisulą, została w 2012 roku wyróżniona Nagrodą Teofrasta dla najlepszej psychologicznej książki popularnonaukowej. Prywatnie tata, obecnie z brakiem czasu na inne hobby.\nAleksandra Miąskiewicz – absolwentka Wydziału Sztuki Nowych Mediów Polsko-Japońskiej Akademii Technik Komputerowych. Projektuje grafiki, interfejsy, tworzy ilustracje, angażuje się też w inicjatywy wykraczające poza sztuki wizualne, jak na przykład współorganizacja konferencji typograficznej „Kroje”. Zainteresowana komunikacją wizualną i projektowaniem dla ludzi, łączeniem wyglądu z funkcją.\nOlga Olszewska – absolwentka Akademii Medycznej w Warszawie, psychiatra dzieci i młodzieży, certyfikowany psychoterapeuta i superwizor dydaktyk Polskiego Towarzystwa Terapii Poznawczej i Behawioralnej, terapeuta motywujący. W zawodzie pracuje prawie trzydzieści lat. Współzałożycielka Szkoły Psychoterapii Crescentia oraz Centrum Psychoterapii i Poradnictwa PHANARI w Toruniu. Od lat prowadzi cieszące się wielką popularnością wykłady i warsztaty dla różnych grup odbiorców z dziedziny psychiatrii dzieci i młodzieży, psychoterapii poznawczo-behawioralnej i dialogu motywującego. Prywatnie matka dorosłych dzieci, żona pediatry i fanka Toruńskiej Orkiestry Symfonicznej.\nKlaudia Siwek – psycholog, studiowała w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Łódzkiego, ukończyła też czteroletnie szkolenie z zakresu terapii poznawczo-behawioralnej (zakończone certyfikacją), szkolenie z terapii EMDR oraz cykl szkoleniowy w Fundacji Dzieci Niczyje związany z pracą diagnostyczną i terapeutyczną z dziećmi krzywdzonymi. Ponadto uczestniczyła w wielu warsztatach dotyczących terapii traumy u dzieci i młodzieży w różnych szkołach terapeutycznych. Zawodowo od kilkunastu lat związana z Mazowieckim Centrum Neuropsychiatrii, gdzie pracuje na różnych oddziałach psychiatrycznych dla dzieci i młodzieży oraz w poradni zdrowia psychicznego. Prywatnie mama dwóch córek.\nKatarzyna Smólska-Łynka – psycholog kliniczny i psychoterapeuta, pracuje przede wszystkim w nurcie terapii poznawczo-behawioralnej i terapii schematu. Specjalizuje się w terapii zaburzeń odżywiania, zaburzeń lękowych i osób o zaniżonym poczuciu własnej wartości. Szczególną uwagę w pracy z ludźmi zwraca na ich emocje i potrzeby oraz zastosowanie technik doświadczeniowych w psychoterapii. Od wielu lat prowadzi szkolenia z zakresu terapii poznawczo-behawioralnej. Jeden z jej ulubionych cytatów brzmi: „Odwaga nie jest nieobecnością lęku, lecz decyzją, że istnieje coś ważniejszego niż lęk”.\nMonika Zabel – psycholog, ukończyła szkolenie z zakresu terapii poznawczo-behawioralnej z elementami terapii psychodynamicznej. Od kilku lat związana z Poradnią Poza Schematami, gdzie pracuje z dziećmi i młodzieżą zmagającymi się z zaburzeniami lękowymi, depresją, ADHD, zespołem Aspergera oraz trudnościami w relacjach rówieśniczych. Poza tym prowadzi trening umiejętności społecznych dla dzieci, a także szkoli psychologów i pedagogów. Zawodowo związana z II Kliniką Psychiatryczną, prowadzi zajęcia ze studentami Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego.\nNiniejsza książka nie jest podręcznikiem przybliżającym wyniki badań naukowych ani przeglądem aktualnej literatury czy streszczeniem międzynarodowych wytycznych, choć odwołuje się do powyższych. Ideą jej powstania była próba odniesienia się do praktyki klinicznej, do indywidualnych – czyli z punktu widzenia nauki niemiarodajnych – doświadczeń psychoterapeutów pracujących od wielu lat z dziećmi i nastolatkami oraz ich rodzicami. Książka stanowi w dużej mierze subiektywne spojrzenie na to, jak w codziennej praktyce, w małych, lokalnych poradniach można interpretować i wdrażać ustrukturyzowane programy terapii poznawczo-behawioralnej. Pokazuje też, w jaki sposób uzupełnia się ze sobą podejście klasycznej terapii poznawczo-behawioralnej z trzecią falą terapii behawioralnych. W moim odczuciu takie spojrzenie stanowi jeden z najważniejszych atutów niniejszego opracowania.\nKsiążka składa się z trzech części. W pierwszej (rozdziały 1–6) autorzy skupili się na różnicach między klasyczną psychoterapią (osób dorosłych) a pracą terapeutyczną z dziećmi i nastolatkami. Ponadto starali się pokazać, że nie istnieje jedna psychoterapia dzieci i młodzieży, ponieważ wymagane są tu różne sposoby podejścia – zarówno ze względu na wiek pacjenta (np. sześć lub siedemnaście lat), jak i na rodzaj problemu, z którym pracuje terapeuta. Inaczej myślimy przecież o depresji, która „zazwyczaj kiedyś się zaczyna, a kiedyś kończy”, inaczej zaś o ADHD czy zaburzeniach autystycznych, które są rozpoznaniami na całe życie.\nDruga część książki (rozdziały 7–12) to skrócona podróż przez proces terapii – od momentu stawiania diagnozy na pierwszych spotkaniach przez pisanie planu leczenia, zawieranie kontraktu z pacjentem i jego rodzicami, wybór programu terapeutycznego, budowanie relacji, wzbudzanie motywacji, opracowanie konceptualizacji po omawianie trudności w pracy z pacjentem podczas superwizji. Z jednej strony chcieliśmy pokazać, że zagadnienia ukazywane w podręcznikach jako łatwe najczęściej takie nie są. W codziennej praktyce, w której spotykamy się z niewyselekcjonowanymi pacjentami, psychoterapia bywa podróżą od problemu do problemu, wymagającą od psychoterapeuty dużego zaangażowania i elastyczności. Z drugiej strony chcieliśmy podkreślić, jak ważne jest trzymanie się ogólnego przepisu prowadzenia terapii, która jest przecież nie tyle sztuką, ile metodą leczenia opartą na wynikach badań naukowych. Można tu użyć metafory kulinarnej: kiedy chcemy upiec szarlotkę, nie będziemy się upierać, że lepiej zrobić ją z mięsem mielonym. Warto zatem w terapii depresji skupić się na programach leczenia tego zaburzenia, a w przypadku trudnych zachowań pamiętać, że większe znaczenie może mieć praca z rodzicami niż spotkania z ośmioletnim dzieckiem.\nOstatnia, trzecia część książki (rozdziały 13–24) oddaje spojrzenie różnych psychoterapeutów na leczenie poszczególnych zaburzeń czy problemów klinicznych. Osoby, które w mojej ocenie są świetnymi fachowcami, zgodziły się podzielić swoim doświadczeniem i warsztatem. Autorzy podręczników akademickich i książek, w których opisuje się ustrukturyzowane programy terapeutyczne, skupiają się na omówieniu, jak z perspektywy badań naukowych powinno się prowadzić leczenie danego zaburzenia. Publikacje te są niczym książki kucharskie, bez których nie nauczymy się gotowania, czasami jednak niezbędne jest praktyczne doświadczenie kucharza. Skąd mielibyśmy wiedzieć, że tiramisu nie będzie miało dobrej konsystencji, jeśli użyjemy metalowej miski, albo ile wody może przyjąć mąka, gdy planujemy zrobić pierogi?\nZ mojego punktu widzenia jeden z ważniejszych elementów psychoterapii stanowi modelowanie. Chciałbym, aby terapeuta umiał swoim zachowaniem i sposobem pracy pokazać pacjentowi, że akceptuje zarówno jego, jak i siebie, że drobne błędy i niedoskonałości po prostu się zdarzają (również terapeutom) oraz że większość wyborów jest w porządku (inaczej niż w szkole). Równie ważne jest pamiętanie o tym, że psychoterapia jest leczeniem i aby doprowadzić do zmiany, konieczne są wysiłek i konsekwencja – podobnie jak w przypadku odchudzania czy rehabilitacji złamanej nogi. Taki właśnie obraz psychoterapii – przyjaznej pacjentowi i terapeucie, wymagającej tak elastyczności, jak trzymania się ustalonych reguł – wyłania się z niniejszej książki.\nKsiążka ta nie powstałaby bez pomocy wielu osób. Nie jestem w stanie wymienić wszystkich, ale chciałbym podziękować chociaż kilku z nich. Pani Patrycja Pacyniak i pan Grzegorz Zubrzycki-Pykacz z Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego kolejny raz w nas uwierzyli i wykazali się ogromną cierpliwością. Pani Paulina Soliwoda godzinami pomagała redagować i porządkować kolejne wersje tekstu i bibliografii. Pani Aleksandra Miąskiewicz stworzyła ilustracje, których duch i stylistyka doskonale nawiązują do współczesnych czasów. Wszak jest to książka o terapii osób, które czasami zapraszają nas do swojego świata, a czasami nie...\nPsychoterapia dzieci i młodzieży– podstawowe zagadnienia\nZałożenia terapii poznawczo-behawioralnej – czym jest, a czym nie jest ta terapia\nMoim celem w niniejszym rozdziale jest przybliżenie istoty terapii poznawczo-behawioralnej (ang. cognitive-behavioural therapy, CBT) i związanych z nią pojęć oraz obalenie niektórych mitów na jej temat, funkcjonujących w kręgach mniej zaznajomionych z tym tematem.\nRozpocznę od wskazania, czym terapia poznawczo-behawioralna nie jest. Nie stanowi ona zbioru technik i „przepisów kucharskich”, zebranych w protokołach podręcznikowych, których należy ściśle przestrzegać niezależnie od indywidualnych cech pacjenta, by wyszła standardowa „potrawa terapeutyczna” (Beckers, 2013). Nie jest też panaceum na wszelkie zło świata ani na wszelką psychopatologię i nie rości sobie pretensji do bycia jedynym słusznym podejściem terapeutycznym. Terapia poznawczo-behawioralna nie jest stateczną matroną, która rygorystycznie i sztywno trzyma się skostniałych wzorców oraz opiera się wszelkim nowościom. Nie jest więc monolitem. Dla uproszczenia używamy w odniesieniu do CBT liczby pojedynczej, ale w zasadzie jest ona rodziną terapii poznawczych i behawioralnych (Keegan, 2013), co znajduje odzwierciedlenie w nazwie europejskiego towarzystwa, które zrzesza terapeutów tego nurtu – European Association for Behavioural and Cognitive Therapies. Ponadto, co warto podkreślić, terapia poznawczo-behawioralna nie umniejsza roli emocji w życiu człowieka ani jego wczesnych doświadczeń. Stara się zaś znaleźć skuteczny punkt oparcia dla zmiany emocjonalnej poprzez zmianę stylu myślenia i zachowania, a także wykorzystać wiedzę o przeszłości w takim stopniu, w jakim jest to potrzebne do budowania bardziej funkcjonalnej teraźniejszości i przyszłości.\nKorzenie CBT sięgają pierwszej połowy XX wieku i prac wczesnych behawiorystów, którzy – w opozycji do królującej wówczas psychoanalizy – podkreślali rolę procesów warunkowania i uczenia się oraz ich wpływ na szeroko rozumiane zachowanie jednostki. Terapia poznawcza pojawiła się później, gdy w latach pięćdziesiątych, sześćdziesiątych XX wieku utorowali jej drogę dwaj praktykujący niezależnie od siebie psychoanalitycy. Jednym z nich był Albert Ellis, twórca racjonalno-emotywnej terapii behawioralnej (ang. rational-emotive behaviour therapy, REBT). Zajmował się on seksuologią i zaburzeniami lękowymi, zwanymi wówczas nerwicami. Drugi to Aaron T. Beck, który próbował udowodnić słuszność ówczesnych psychoanalitycznych wyjaśnień teoretycznych depresji. Wyniki badań klinicznych okazały się jednak dla Becka mocno zaskakujące i otworzyły drogę innej perspektywie, w której ważniejsze niż konflikty wewnątrzpsychiczne stały się styl myślenia oraz interpretacja rzeczywistości (Popiel i Pragłowska, 2008; Weishaar, 2007). Zasługi Becka dla terapii poznawczo-behawioralnej są nie do przecenienia, a jego podręcznik leczenia depresji jest do dzisiaj wykorzystywany podczas opracowywania wielu programów terapeutycznych (Beck, Rush, Shaw i Emery, 1979). Lata osiemdziesiąte XX wieku przyniosły z jednej strony włączanie technik behawioralnych do terapii poznawczej, z drugiej zaś poszukiwanie nowych dróg, na przykład dla leczenia zaburzeń osobowości.\nCzasami mówi się o falach CBT. Pierwszą falę stanowi behawioryzm, drugą – terapia poznawcza włączająca techniki behawioralne, a trzecią – rozwijające się intensywnie od lat dziewięćdziesiątych XX wieku różne terapie zwane właśnie terapiami trzeciej fali, między innymi: uważność (ang. mindfulness), terapia akceptacji i zaangażowania (ang. acceptance and commitment therapy, ACT), terapia schematów (ang. schema therapy, ST), terapia dialektyczno-behawioralna (dialectical behaviour therapy, DBT). Coraz częściej do pracy terapeutycznej w CBT włącza się też dialog motywujący (ang. motivational interviewing, MI) w celu wzmocnienia przymierza terapeutycznego i potencjalizacji oddziaływań terapeutycznych.\nCzymże więc jest terapia poznawczo-behawioralna? Jest rodziną terapii, w której ważną rolę przypisuje się procesom poznawczym – myślom i przekonaniom; która uwzględnia procesy uczenia się; która jest nastawiona na leczenie objawowe i/lub przyczynowe wielu zaburzeń psychicznych; która bierze pod uwagę kontekst osobisty i społeczny oraz czynniki biologiczne. Każda gałąź wiedzy posługuje się specyficznym, właściwym sobie językiem. Poniżej omówię kilka pojęć kluczowych dla terapii poznawczo-behawioralnej, posiłkując się kultowym podręcznikiem córki Aarona T. Becka – Judith Beck (2012).\nMyśli automatyczne są to mniej lub bardziej uświadomione interpretacje sytuacji zewnętrznej (zdarzeń) lub wewnętrznej (np. myśli natrętnych, emocji, doznań somatycznych), które same przychodzą nam do głowy i które jesteśmy skorzy odbierać jako opis owej sytuacji. Tymczasem myśli te mogą być w różnym stopniu adekwatne do faktów (od 100% do nawet 0%). Jeśli są one związane z silnymi emocjami (np. interpretacja kołatania serca w lęku napadowym „Zaraz umrę” wywołuje bardzo silny lęk), to nazywamy je gorącymi myślami. Mało adekwatne do faktów myśli automatyczne zawierają w sobie szereg błędów logicznych, zwanych zniekształceniami poznawczymi. Oto przykłady takich błędów: wyolbrzymianie negatywów, bagatelizowanie pozytywów, myślenie dychotomiczne (czarno-białe, bez odcieni szarości), wnioskowanie na podstawie emocji (nie faktów), wyciąganie pochopnych, niepodpartych logiką wniosków, nadużywanie imperatywów, nadużywanie kwantyfikatorów wielkich („zawsze”, „wszyscy”, „wszystko”, „nikt”, „nigdy”, „nic”), etykietowanie, obwinianie, ksobność. W terapii poznawczej nie chodzi oczywiście o to, by doprowadzić myślenie do perfekcji, tak aby było ono wolne od jakichkolwiek zniekształceń. Ważne jest jednak, by ocena rzeczywistości pomagała dobrze się w tejże rzeczywistości odnaleźć i konstruktywnie w niej funkcjonować.\nMyśli automatyczne są pochodnymi naszych przekonań, których źródło tkwi w doświadczeniach życiowych, przede wszystkim z wczesnego dzieciństwa. Wyróżniamy przekonania podstawowe (zwane czasem rdzennymi lub kluczowymi) – najgłębsze, bardzo ogólne, często nieuświadomione i najtrudniejsze do zmiany, oraz przekonania pośredniczące, których treść umiejscawia je między przekonaniami podstawowymi a myślami automatycznymi. Przekonania podstawowe dotyczą trzech sfer: kim (jakim człowiekiem) jestem, jacy są inni ludzie oraz jaki jest świat wokół mnie. Z nich z kolei wynikają przekonania pośredniczące. Składają się na nie opinie, założenia i zasady. Opinie (w języku psychologii zwane postawami), które będą interesowały terapeutę, są powiązane z myślami automatycznymi i objawami klinicznymi pacjenta. Mogą to być takie przekonania, jak: „Dobra matka zawsze poświęca się dla swoich dzieci”, „Mądry człowiek nigdy nie popełnia błędów”, „Złe samopoczucie oznacza zagrożenie dla życia”. Kolejną grupą przekonań pośredniczących są – wynikające z opinii – wnioski warunkowe, które mogą być sformułowane pozytywnie (co wynika z tego, że spełniam warunek) lub negatywnie (co wynika z tego, że nie spełniam warunku). Nazywa się je założeniami. Oto przykładowe założenia: „Jeśli zawsze poświęcam się dla swoich dzieci, to jestem dobrą matką”, „Jeśli nie zawsze poświęcam się dla swoich dzieci, to jestem złą matką”, „Jeśli nie popełniam błędów, to jestem mądrym człowiekiem”, „Jeśli popełniam błędy, to znaczy, że jestem głupi”, „Jeśli źle się czuję, to znaczy, że moje życie jest zagrożone”, „Moje życie nie jest zagrożone tylko wtedy, gdy czuję się dobrze”. Duża wiara w powyższe przekonania przekłada się bezpośrednio na zachowanie człowieka, które odzwierciedlają zasady na życie. Dla powyższych przekonań zasady prawdopodobnie byłyby następujące: „Muszę zawsze poświęcać się dla swoich dzieci”, „Nie wolno mi popełniać błędów”, „Muszę zawsze czuć się dobrze”. Jak widać, dysfunkcyjne (czyli nieprzydatne i zawierające zniekształcenia) przekonania pośredniczące mogą w określonych sytuacjach (np. konflikt interesów matki i dziecka, popełnienie błędu, złe samopoczucie bez kontekstu chorobowego) łatwo wzbudzić negatywne myśli automatyczne, które pogorszą samopoczucie emocjonalne – a czasem też fizyczne – pacjenta i zachęcą go do mało konstruktywnego zachowania. Takie zachowanie może przynosić doraźną ulgę (np. dzwonienie na pogotowie w lęku napadowym, wycofanie się z relacji w lęku społecznym, zaleganie w łóżku w depresji), co stanowi behawioralnie rozumianą nagrodę i zwrotnie nasila dane zachowanie, utrudniając rozwiązanie problemu lęku czy obniżonego nastroju.\nTechniki pracy stosowane w klasycznie rozumianej CBT są ukierunkowane na te obszary funkcjonowania człowieka, na które możemy mieć bezpośredni wpływ – zachowanie (możemy je świadomie zmieniać) oraz myślenie (interpretowanie sytuacji, a dalej weryfikowanie przekonań). Poprzez tę pracę możemy oddziaływać na obszary niepoddające się sterowaniu wolą, czyli odczucia – zarówno emocjonalne, jak i fizyczne. Wzajemne oddziaływanie na siebie wszystkich czterech sfer – poznawczej (myśli), behawioralnej (zachowanie), emocjonalnej i fizjologicznej – dobrze ilustruje model kajzerki, opisany przez Christine A. Padesky i Dennisa Greenbergera (2017) w światowym bestsellerze Umysł ponad nastrojem. Zmień nastrój poprzez zmianę sposobu myślenia.\nTechniki poznawcze, w dużej mierze oparte na zasadach logicznego myślenia, zostały szeroko opisane na przykład przez Roberta L. Leahy’ego (2018), a w kontekście dzieci i młodzieży – przez Paula Stallarda (2013). Pomagają one zmienić mocno zniekształcone myśli na bardziej adekwatne do faktów, na przykład poprzez analizowanie argumentów za automatyczną myślą lub przekonaniem bądź przeciwko takiej myśli lub takiemu przekonaniu, wyszukiwanie zniekształceń poznawczych czy wyobrażeniowe dystansowanie się od sytuacji przez podstawienie na swoje miejsce innej osoby. Terapeuci poznawczo-behawioralni starają się pracować w duchu ukierunkowanego odkrywania, zwanego też dialogiem sokratejskim, dążąc do jak najpełniejszej realizacji zasady partnerstwa i współpracy z pacjentem. Błędem jest bowiem dawanie rad lub stosowanie perswazji podczas terapii.\nTechniki behawioralne wykorzystują warunkowanie klasyczne, sprawcze oraz modelowanie społeczne. Niezwykle ciekawymi narzędziami są eksperymenty behawioralne (Bennet-Levy i in., 2004; Wells, 2010). Polegają one na wykonywaniu konkretnych działań, zazwyczaj nowych i stanowiących wyzwanie. Niezwykle ważne jest przy tym poznawcze opracowanie wyników tych eksperymentów, ich celem jest bowiem nie tylko zmiana zachowania, ale też bardziej racjonalna ocena sytuacji czy samego siebie.\nDo nowoczesnej terapii poznawczo-behawioralnej są również włączane techniki doświadczeniowe, nie tylko w szczególnych przypadkach terapii traumy (Foa, Hembree i Olasov Rothbaum, 2018) czy zaburzeń osobowości (Young, Klosko i Weishaar, 2019; Arntz i Jacob, 2019), ale też na przykład w klasycznej pracy z depresją (Beck, 2012).\nJak już wspomniałam, CBT nie jest po prostu zbiorem technik czy „przepisów terapeutycznych”. Cała terapia jest oparta na konceptualizacji, czyli na procesie stawiania i weryfikowania hipotez dotyczących tego, na czym polega kliniczny problem pacjenta, jakie są korzenie tegoż problemu i jakie czynniki go podtrzymują. Według Eduarda Keegana (2013) takie rozumienie konceptualizacji stanowi najbardziej jasne ujęcie klinicznego empiryzmu, będącego jednym z fundamentów CBT. Wskazane jest, by konceptualizacja miała formę pisemną, była omawiana z pacjentem i rozwijana przez cały czas trwania terapii.\nNa początku procesu terapeutycznego, po postawieniu diagnozy i wybraniu modelu leczenia, ustala się wraz z pacjentem cele terapii. Powinny one być: powiązane z problemami, z którymi zgłasza się pacjent, konkretne, ograniczone w czasie, możliwe do osiągnięcia przy użyciu metod terapeutycznych, a także mierzalne (dobrze jest je wyskalować i co jakiś czas kontrolować stopień przybliżenia do nich). Następnie tworzy się plan terapii, oparty z jednej strony na protokołach leczenia poszczególnych zaburzeń, a z drugiej strony na konceptualizacji. Nic z powyższego nie byłoby jednak efektywne, gdyby nie przymierze terapeutyczne oraz dobra relacja terapeutyczna. Można powiedzieć, że te ostatnie elementy są dla terapii niczym tlen dla człowieka – stanowią warunek co prawda niewystarczający, ale konieczny do tego, by terapia przyniosła efekty.\nTerapia poznawczo-behawioralna wykazuje potwierdzoną badaniami randomizowanymi skuteczność w leczeniu wielu zaburzeń psychicznych (Clark i Fairburn, 2006; Popiel i Pragłowska, 2008). Jednakże przez dziesięciolecia sytuacja terapeutów nieco przypominała przypadek babki zielarki – wiedzieliśmy, co robić, wiedzieliśmy, że to działa, ale niezbyt dobrze wiedzieliśmy, dlaczego działa. Rozwój badań neuroobrazowych w XXI wieku przyczynił się do znaczącego postępu w zakresie rozumienia mechanizmów, w których wyniku „leczenie słowem” przekłada się na korzystne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym (Arden i Linford, 2009; Arden, 2017). Terapia poznawczo-behawioralna zyskała potężnego sojusznika. Dzięki temu możliwe jest dowiedzenie, że nawet technika z pozoru tak prosta, jak aktywizacja behawioralna w depresji, może wywierać pozytywny wpływ na neurobiologię mózgu. Z nadzieją patrzymy w przyszłość, gdyż wszystko wskazuje na to, że CBT będzie nadal dynamicznie się rozwijać, a terapeuci otrzymają kolejne skuteczne narzędzia, za pomocą których będą mogli wykonywać fascynującą pracę, pomagając cierpiącym ludziom.


Zasiłek, renta i odszkodowanie: Jakie świadczenia po wypadku przy pracy - GazetaPrawna.pl\nZasiłek wyrównawczy wypłaca pracodawca lub ZUS (gdy firma liczy mniej niż 20 zatrudnionych). / ShutterStock\nZa wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które miało związek z pracą, a dokładnie nastąpiło podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, ale również czynności na rzecz pracodawcy (nawet bez polecenia). Przy czym do wypadku mogło także dojść w drodze do pracy lub drodze powrotnej do domu. Ponadto na równi z wypadkiem przy pracy traktuje się wypadek, któremu pracownik uległ w czasie podróży służbowej czy podczas szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony czy przy wykonywaniu zadań zleconych przez działające u pracodawcy organizacje związkowe.\nPowołany przez pracodawcę zespół powypadkowy w ciągu 14 dni od uzyskania zawiadomienia ustala, czy doszło do wypadku przy pracy - a jeśli tak było, pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego.\nOrzeczenie o wypadku uprawnia pracownika do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego, który wynosi 100 proc. podstawy wymiaru, czyli kwoty będącej podstawą składek na ubezpieczenie wypadkowe (zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego wynosi tylko 80 proc.). Co ważne, zasiłek wypadkowy przysługuje niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu - nie jest więc niezbędny (w przeciwieństwie do zasiłku chorobowego) tzw. okres wyczekiwania, czyli pozostawania w ubezpieczeniu społecznym przez co najmniej 30 dni.\nKiedy pracodawca wypłaca wynagrodzenie chorobowe zamiast zasiłku wypadkowego, dowiesz się tutaj>>\nTak jak w przypadku zwykłego zasiłku, wypadkowy przysługuje przez 33 dni od pracodawcy (lub wyjątkowo ZUS, gdy firma liczy mniej niż 20 pracowników), natomiast od 34 dnia niezdolności do pracy ZUS wyręcza pracodawcę i sam wypłaca ubezpieczonym zasiłek. Terminy ulegają skróceniu w przypadku pracownika, który ukończył 50. rok życia - pracodawca wypłaca wynagrodzenie tylko przez 14 dni, a od 15. dnia niezdolności do pracy pracownikowi przysługuje zasiłek chorobowy z ZUS.\nZasiłek wypadkowy przysługuje przy tym przez okres nie dłuższy niż 182 dni, a w przypadku gruźlicy oraz gdy niezdolność do pracy przypada na okres ciąży - przez maksymalnie 270 dni.\nJeżeli po tym okresie ubezpieczony nadal jest niezdolny do pracy, ale dalsze leczenie może umożliwić mu powrót do aktywności zawodowej, to przysługuje mu świadczenie rehabilitacyjne. Zostaje ono przyznane na okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy, nie dłużej jednak niż przez 12 miesięcy. Wynosi ono:\n100 proc. jeśli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży.\nPoszkodowany w wypadku pracownik, który poddaje się rehabilitacji zawodowej i dlatego jego miesięczne wynagrodzenie uległo obniżeniu, może starać się o zasiłek wyrównawczy.\nZasiłek wyrównawczy wypłaca pracodawca lub ZUS (gdy firma liczy mniej niż 20 zatrudnionych). Zasiłek wyrównawczy stanowi różnicę między przeciętnym miesięcznym wynagrodzeniem sprzed odbywania rehabilitacji zawodowej a wynagrodzeniem otrzymywanym później, tak więc jego wysokość zasiłku zależy od zarobków pracownika. Podstawę wymiaru zasiłku stanowi wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym dana osoba nabyła prawo do tego świadczenia.\nJeżeli orzecznik ZUS stwierdzi, że pracownik jest niezdolny do pracy (trwale lub czasowo), otrzyma on rentę z tytułu niezdolności do pracy. W przypadku osób, które uległy wypadkowi w pracy, nie jest przy tym wymagany warunek posiadania odpowiedniego stażu składkowego i nieskładkowego. Komu przysługuje i ile wynosi renta z tytułu niezdolności do pracy, dowiesz się tutaj>>\nPonadto osobie, która spełnia warunki wymagane do uzyskania renty z tytuły niezdolności do pracy, może też przysługiwać renta szkoleniowa, o ile uzyska ona orzeczenie o celowości przekwalifikowania zawodowego ze względu na niezdolność do pracy w dotychczasowym zawodzie.\nW przypadku śmierci uprawnionego do renty z tytułu niezdolności do pracy lub śmierci pracownika w wypadku przy pracy, ich rodziny mogą starać się o rentę rodzinną. Dokładnie mają do niej prawo:\ndzieci ubezpieczonej osoby zmarłej (zarówno własne, jak i drugiego małżonka czy przysposobione) do ukończenia 16 roku życia lub 25 roku życia, o ile dalej się uczą; bez względu na wiek, jeśli stały się całkowicie niezdolne do pracy przed 16 rokiem życia lub w czasie nauki w szkole do ukończenia 25 lat,\nZUS może też przyznać ubezpieczonemu pracownikowi, który doznał stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu albo rodzinie zmarłej w wyniku wypadku przy pracy osoby jednorazowe odszkodowanie. W okresie od dnia 1 kwietnia 2016 r. do dnia 31 marca 2017 r. kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy wynoszą:\n780 zł - za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu,\n780 zł - za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu, z tytułu zwiększenia tego uszczerbku co najmniej o 10 punktów procentowych,\n13 649 zł - z tytułu orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy oraz niezdolności do samodzielnej egzystencji ubezpieczonego lub rencisty,\n70 196 zł - gdy do jednorazowego odszkodowania uprawniony jest małżonek lub dziecko zmarłego ubezpieczonego lub rencisty,\n35 098 zł - gdy do jednorazowego odszkodowania uprawniony jest członek rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty inny niż małżonek lub dziecko,\n70 196 zł - gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie małżonek i jedno lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty (13 649 zł - z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na każde z tych dzieci),\n70 196 zł- gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnionych jest równocześnie dwoje lub więcej dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty (13 649 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugie i każde następne dziecko),\n13 649 zł - gdy obok małżonka lub dzieci do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są równocześnie inni członkowie rodziny zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, każdemu z nich niezależnie od odszkodowania przysługującego małżonkowi lub dzieciom\n35 098 zł - gdy do jednorazowego odszkodowania uprawnieni są tylko członkowie rodziny inni niż małżonek lub dzieci zmarłego ubezpieczonego lub rencisty, oraz 13 649 zł z tytułu zwiększenia tego odszkodowania przysługującego na drugiego i każdego następnego uprawnionego.\nrenta chorobowa PIK PRAWO PRACY świadczenie rehabilitacyjne zasiłek chorobowy wypadek przy pracy\nMoja sytuacja – miałam wypadek w biurze, chodziło o dosyć dotkliwe poparzenie dłoni (do dzisiaj mam bliznę) i ciężko mi było uzyskać odszkodowanie. Nie czekając długo zgłosiłam się po pomoc prawną do kancelarii Partner i oni w moim imieniu wszystko załatwili.\nCzyli jak miałem wypadek samochodowy jadąc z pracy to jednorazowe odszkodowanie nie obejmuje mnie i moich kolegów którzy jechali że mną? Zaznaczam że wypadek nie był z naszej winy.


Kolorowe skarpetki w Truskawki - Sklep online TupTupSocks.pl\nCałoroczne, czerwone, okrągłe i smaczne. Idealne skarpetki dla mężczyzn. Do tego wygodne i na każdą okazję. Skarpetki, które trzeba mieć w swojej kolekcji.\nKolorowe skarpetki Crazy Socks to propozycja dla fanów niebanalnych wzorów. Granatowe skarpetki w truskawki to idealny element stylizacji, nie tylko w sezonie truskawkowym. Pamiętajcie - kolorowe skarpetki przyciągają wzrok i powodują uśmiech. I od razu życie staje się piękniejsze.\nSkarpetki w truskawk przeznaczone są dla mężczyzn i chłopców. Płaski szew na palcach zapewnia maksimum komfortu. Nieuciskający ściągasz pewnie trzyma skarpetkę na nodze. Kolorowe skarpetki polecają się na każdą okazję\nKolorowe skarpetki - Banany nie do pary


Dzialka Sprzedaż, Lublin, Abramowice, 603.00 m2, 72360 zł\n72 360 zł 120,00 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\nCena 72 360 zł\nOferujemy działkę o powierzchni 603mkw. znajdująca się przy ulicy Zdrowej.\nSzerokość działki ok 28 m,działka kształtem zbliżona do prostokąta.\nDziałka w 1 linii zabudowy.\nWoda,prąd w ulicy, gaz - w przyszłym roku.\nBrak planu zagospodarowania, brak warunków zabudowy, istnieje możliwość ich uzyskania.\n312,00 m2 221,15 zł/m2


Fakty żywieniowe i korzyści zdrowotne | Sattas\nFakty żywieniowe owoców rambutanu\nOwoce rambutanu i liczi wystawione w sklepie w Kuala lumpur.\nDrzewo rambutanowe daje plony dwa razy w roku. Świeże owoce zaczynają więc pojawiać się na rynkach już w czerwcu i trwają do grudnia. Kup świeżo wyglądające jagody. Przeciągnij palcami po owocach, aby sprawdzić ich miękkie, elastyczne kolce (włoski) pod kątem świeżości. Unikaj tych, które wydają się wysuszone, wyschnięte i kruche, ponieważ wskazują one na stare zapasy.\nW domu, umieść je w chłodnym miejscu w misce na owoce, od czasu do czasu zwilżonej, aby zachować ich świeżość. Jedz je, gdy są świeże. W temperaturze pokojowej mogą pozostać świeże do 5 dni, a w lodówce o odpowiedniej wilgotności od 10 do 12 dni. Owoce obrane z pestek psują się wcześnie i powinny być wcześnie spożywane. Można je również zamrażać lub suszyć i konserwować w celach eksportowych.\nSposoby przygotowania i podawania\nRambutany mogą być używane w taki sam sposób jak liczi i longany. Aby je przygotować, wystarczy umyć owoce w zimnej wodzie i wytrzeć do sucha czystym ręcznikiem. Wykonaj powierzchowne nacięcie na skórce za pomocą noża i przekręć, aby oddzielić górną połowę kielicha.\nIstnieją pewne wskazówki dotyczące serwowania:\nŚwieży rambutan powinien być spożywany sam, bez żadnych dodatków/przypraw.\nJego cząstki mogą być doskonałym dodatkiem do sałatek owocowych i jako dekoracja.\nSok/syrop z rambutana może być orzeźwiającym letnim napojem.\nJak w przypadku litchis, może być również stosowany w galaretkach, dżemach, sorbetach, sosach i syropach.\nOwoce rambutanu są dobrze tolerowane, a reakcje alergiczne występują dość rzadko. Kobiety w ciąży i dzieci mogą bezpiecznie spożywać pozbawione nasion, słodkie pestki. Nasiona zawierają alkaloidy saponinowe i należy je wyrzucić.\nOsoby chore na cukrzycę mogą unikać spożywania zbyt dużej ich ilości ze względu na wysoką zawartość cukru. (Zastrzeżenie medyczne)\nMożesz również polubić czytać-\n<<-Read Lanzone (langsat) owoce fakty żywieniowe i korzyści zdrowotne.\n<<-Read Liczi (litchi) fakty żywieniowe i korzyści zdrowotne.\n<<-Powrót do Owoce z Rambutanu – wartości odżywcze. Odwiedź tę stronę aby zapoznać się z imponującą listą wszystkich rodzajów owoców wraz z kompletną ilustracją ich wartości odżywczych i korzyści zdrowotnych.\nNext: Najlepszą rzeczą, jaką może zrobić mężczyzna, jest słuchanie


Chrzanowski "na dywaniku" władz Szkoły Głównej Handlowej. Wykładał tam m.in. o korupcji - Polityka - Wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl - Wydarzenia i Fakty - Dziennik.pl\nZ ustaleń RMF FM wynika, że były już szef Komisji Nadzoru Finansowego będzie się tłumaczył władzom kolegium zarządzania i finansów. Spotkanie ma odbyć się na początku przyszłego tygodnia. Konkretny dzień nie został jeszcze wybrany. Władze uczelni po ujawnieniu afery, domagają się wyjaśnień w sprawie, ale Chrzanowski nie znalazł do tej pory czasu na spotkanie.\nByły szef KNF może stracić kolejne miejsce pracy, ale jak ustalił reporter na razie bardziej prawdopodobne jest odesłanie go na urlop. Motywowane jest to tym, że informacje prasowe, to za mały argument, aby wyciągnąć wobec niego konsekwencje dyscyplinarne.\nMarek Chrzanowski w Szkole Głównej Handlowej prowadził m.in. zajęcia dotyczące finansów publicznych, czy polityki gospodarczej i społecznej. Jeden z jego byłych studentów udostępnił reporterowi RMF FM wykład poświęcony "korupcji" - gdzie były już szef KNF rozróżniał jej typy i kategorie. O korupcji politycznej pisał m.in., że to oferowanie stanowisk i korzyści w sektorze publicznym gospodarki.\nRzecznik SGH Piotr Karwowski proszony przez PAP o potwierdzenie tej informacji, wyjaśnił, że nie będzie to spotkanie Chrzanowskiego z władzami uczelni, ale z władzami kolegium. Kolegium to na SGH odpowiednik wydziału. Rzecznik potwierdził, że Marek Chrzanowski jest zatrudniony w uczelni na etat i prowadzi od lat zajęcia. - Przełożonym pana Marka Chrzanowskiego w katedrze jest dziekan kolegium - wyjaśnił.\nJak zaznaczył Karwowski, Marek Chrzanowski został przez władze kolegium "poproszony o rozmowę, która odbędzie się na spokojnie na początku przyszłego tygodnia". - Nie ma tezy tego spotkania, ale sprawę trzeba wyjaśnić.(...) Tu trzeba się dobrze zastanowić - podkreślił. Dodał, że doniesienia medialne na temat b. szefa KNF są bardzo niepokojące i "szokujące".\nW czwartek były szef KNF stracił kolejną funkcję. Został odwołany z rady nadzorczej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Wtorkowa "Gazeta Wyborcza" napisała, że według właściciela Getin Noble Banku Leszka Czarneckiego, szef KNF Marek Chrzanowski w marcu 2018 roku miał zaoferować przychylność dla tego banku w zamian za około 40 mln zł. Czarnecki nagrał tę ofertę i zawiadomił prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez szefa KNF. W zamian bankier miałby zatrudnić prawnika wskazanego przez Chrzanowskiego, którego sugerowane wynagrodzenie - "powiązane z wynikiem banku" - miałoby wynosić 1 proc. wartości Getin Noble Banku, czyli ok. 40 mln zł.\nkorupcja władza Szkoła Główna Handlowa Marek Chrzanowski wezwanie wykłady uczelnia\nTaki wybitny profesor klasy Misiewicza i szyszki powinien wykładać na równie wybitnej uczelni tego zakonnika z Torunia .\nPrzynajmniej nie był teoretykiem, lecz praktykiem. ;)


Nie żyje gwiazda MasterChefa. Nagła, tragiczna śmierć wstrząsnęła całą kulinarną branżą i show-biznesem | Gwiazdy Pikio\nPikio Gwiazdy Nie żyje gwiazda MasterChefa. Nagła, tragiczna śmierć wstrząsnęła całą kulinarną branżą i show-biznesem\nTVN emituje na swojej stacji program, który podbija serca milinów widzów. Wiele krajów tworzy własną edycję "MasterChefa", które z miejsca stają się hitami telewizji. Niespodziewanie media obiegła jednak informacja o tragicznej śmierci jednej z uczestniczek.\nTVN już od 2012 roku emituje na swojej antenie program kulinarny "MasterChef". Cieszy się on bardzo dużą popularnością. Jurorzy kradną serca nie tylko uczestników, ale i widzów. Kulinarne show ma bardzo duży zasięg nie tylko na stacji TVN-ie, ma ono bowiem swoje odpowiedniki w wielu różnych krajach. Brytyjskie media poinformowały własnie, że gwiazda programu, emitowanego na ternie ich państwa, tragicznie zginęła. Gary Rhodes, nieprzeciętnie uzdolniony kucharz, odszedł z tego świata w wieku 59 lat.\nRodzina zmarłego wydała oświadczenie\n- Wszyscy jesteśmy pogrążeni w smutku i z głębokim żalem zawiadamiamy o śmierci ukochanego męża, ojca i brata - Gery’ego Rhodes’a. Gary odszedł w wieku 59 lat, w ostatnich godzinach życia czuwała przy nim ukochana żona Jennie. Chcemy podziękować wszystkim za okazane wsparcie i prosimy o uszanowanie naszej prywatności w tak trudnym dla nas czasie - napisała pogrążona w smutku rodzina.\nGary Rhodes był znanym restauratorem i szefem kuchni. Był wielką gwiazdą programów kulinarnych. Brał udział w: "MasterChef", "Hell’s Kitchen" i "MasterChef USA". Co więcej, prowadził swój własny serial Rhodes Around Britain. Mężczyzna był wyjątkowo ambitny, a gotowanie sprawiało mu wielką radość. Napisał ponad 20 książek kucharskich. Należały do niego aż cztery luksusowe restauracje. Nawet w ostatnich latach otworzył dwie w Dubaju. Mieszkał tam wraz z żoną, a jego biznes intensywnie się rozwijał.\nWiele osób wyraża smutek spowodowany stratą wielkiego kucharza\nWieść o śmierci znanego kucharza rozeszły się błyskawicznie. Branża kulinarna pogrążona jest w smutku, po stracie tak wspaniałego kucharza. Ubolewają także fani z całego świata. W internecie zamieszczone są wyrazy współczucia i pożegnania od wielu znanych osób.\n- Moje serce i myśli są teraz przy żonie, dzieciach i rodzinie Gary'ego. Był fantastycznym szefem kuchni i niezwykłym ambasadorem brytyjskiego stylu gotowania. To on był dla mnie inspiracją, gdy stawiałam pierwsze kroki w branży. Zrewolucjonizował brytyjską kuchnię. Spoczywaj w pokoju, Chef - takimi słowami pożegnał się brytyjski kucharz Jamie Oliver.\nPost udostępniony przez Jamie Oliver (@jamieoliver) Lis 27, 2019 o 1:22 PST\nWhat a very sad day, I simply cannot believe that one of our greatest chefs left us too soon Gary was one of the very first that paved the way as a true chef, genius not only in the kitchen but out of it. He showed us how you could not only be successful in the kitchen but also write amazing books do amazing Tv shows and was one of the true greats. We only cooked together just the other month celebrating our love of dubai together and had planned to do another at Rhodes in February I simply cannot expresss how gutted I am , love to Jennie and the family rest in peace chef and show them up there how great you are . X\nPost udostępniony przez Jason Atherton (@_jasonatherton) Lis 27, 2019 o 3:11 PST\nstyl.pl TVN gary rhodes


drzewo - Serce dzieciom\nTo w kulturze Zachodu aplauz wykonywany jest poprzez klaskanie, w innych kulturach jest to na przykład samo wydawanie okrzyków. wiadomo, że jeśli aplauz jest głośniejszy, to znaczy, że tłum wyraża większe zadowolenie. Jest to więc forma wyrażania niewerbalnego. W starożytnym Rzymie aplauz przybierał formę pstrykania w palce, klaskania w dłonie, a nawet machania częściami odzieży. Czasem po sztuce w Rzymie publiczność dostawała specjalne polecenie, aby rozpocząć aplauz. Reklama: meble do pokoju


Instalacja linii produkcyjnych – czynniki decydujące o rozmieszczeniu maszyn - INREL - relokacja maszyn, wsparcie przemysłu\nStrona główna / Relokacja / Instalacja linii produkcyjnych – czynniki decydujące o rozmieszczeniu maszyn\nmar 28, 2022/ Off Comments / w Relokacja / przez Grzegorz Kurpeta\nNa efektywność zakładu produkcyjnego może wpływać wiele czynników. Osoby niezwiązane z branżą często nie zdają sobie sprawy, ile zależy od rozmieszczenia maszyn, czyli tzw. layoutu. Montaż linii produkcyjnych według starannie opracowanego planu znacząco wpływa na organizację pracy i jej wydajność. Dowiedz się więcej!\n1 Rozmieszczenie maszyn w hali produkcyjnej – czym jest layout?\n2 Instalacja linii produkcyjnych – jak zaplanować ich ustawienie?\n2.1 Montaż linii produkcyjnej a wymagania techniczne\n2.2 Montaż linii produkcyjnej a bezpieczeństwo\n2.3 Właściwy plan i montaż linii produkcyjnej a optymalizacja przepływu\n3 Instalacja linii produkcyjnych zgodnie z zasadami Lean Manufacturing\nRozmieszczenie maszyn w hali produkcyjnej – czym jest layout?\nRozmieszczenie maszyn w hali produkcyjnej ma ścisły związek ze specyfiką prowadzonych procesów technologicznych. Wiele firm ma problem z tą kwestią, często narzekając na zbyt małą ilość miejsca. Uwidacznia się to szczególnie w przypadku zwiększenia produkcji i zapotrzebowania na przestrzeń magazynową czy też rozbudowy zakładu poprzez inwestycje w nowe maszyny. Utrudniać pracę mogą też nieużywane urządzenia czy elementy wyposażenia. Niekoniecznie musi to jednak oznaczać, że hala jest zbyt mała. Problemem może być niewłaściwy layout.\nLayout to widok z góry na całą halę magazynową lub jej część z zaznaczeniem rozmieszczenia poszczególnych elementów – w szczególności maszyn i stanowisk roboczych. Jest to narzędzie stosowane w ramach Lean Manufacturing, które pomaga optymalizować produkcję i ułatwiać montaż linii produkcyjnych.\nSprawdź także: Czym jest Lean Manufacturing i jakie ma zasady?\nInstalacja linii produkcyjnych – jak zaplanować ich ustawienie?\nInstalacja linii produkcyjnych zawsze wymaga dokładnego planowania, ponieważ rozmieszczenie ich poszczególnych elementów może znacząco wpływać na efektywność całego zakładu. Należy przy tym wziąć pod uwagę wiele czynników związanych z wymaganiami technicznymi wynikającymi z konstrukcji samych urządzeń oraz specyfiki ich działania, ale również kwestie bezpieczeństwa czy też płynnego przepływu towarów i półproduktów.\nMontaż linii produkcyjnej a wymagania techniczne\nMontaż linii produkcyjnej w określony sposób musi być uzależniony między innymi od wymagań technicznych poszczególnych maszyn i urządzeń. Należy brać pod uwagę przede wszystkim:\ndoprowadzenie niezbędnych mediów – np. energii elektrycznej, wody, ale też systemu odprowadzania ścieków czy odciągania pyłów lub oparów,\nwarunki w hali – temperaturę, wilgotność, częstotliwość wymiany powietrza, a w niektórych przypadkach także sterylność czy ochronę przed wyładowaniami elektrostatycznymi,\nodpowiednią ilość miejsca – do ustawienia maszyn, ale także ich obsługi i serwisowania,\ncharakterystykę stanowisk przeznaczonych na konkretne maszyny – w tym np. wytrzymałość posadzki na obciążenia, wibracje czy możliwe zanieczyszczenia.\nMontaż linii produkcyjnej a bezpieczeństwo\nDobra organizacja linii produkcyjnej bezwzględnie wymaga również przestrzegania zasad bezpieczeństwa. Oznacza to na przykład:\nuwzględnienie odpowiednich odstępów pomiędzy maszynami – a także zapewnianie przejść i miejsca potrzebnego na ich obsługę czy serwis,\nzastosowanie odpowiednich oznaczeń stref – i ograniczeń dostępu do miejsc niebezpiecznych związanych z funkcjonowaniem konkretnych fragmentów linii produkcyjnej,\nzapewnienie bezpiecznych warunków pracy operatorowi maszyny – może to oznaczać na przykład dobrą widoczność lub różnego rodzaju blokady zabezpieczające np. przed przypadkowym uruchomieniem,\nzastosowanie zabezpieczeń związanych z użyciem niebezpiecznych substancji, powstawaniem pyłu czy oparów – to np. odciągi stanowiskowe oraz zachowanie odpowiednich odległości od innych stanowisk.\nPrzeczytaj również: Profesjonalny montaż linii produkcyjnej i technologicznej\nOdpowiedni layout hali produkcyjnej to nie tylko funkcjonalne rozmieszczenie maszyn i urządzeń, ale również funkcjonalne i bezpieczne stanowiska pracy.\nWłaściwy plan i montaż linii produkcyjnej a optymalizacja przepływu\nDobrze zaplanowana linia produkcyjna musi być efektywna. Dlatego optymalizacja przepływu półproduktów czy towarów ma ogromne znaczenie – szczególnie jeśli poszczególne etapy produkcji są realizowane z użyciem oddzielnych maszyn czy urządzeń. Przy planowaniu rozstawienia maszyn w hali produkcyjnej trzeba brać pod uwagę:\nmożliwe skrócenie czasu i odległości przemieszczania półproduktów – jednak z uwzględnieniem stref buforowych umożliwiających ich gromadzenie w przypadku różnic w tempie pracy na kolejnych stanowiskach,\nzapewnianie sprawnego transportu międzyoperacyjnego – jeśli kolejne stanowiska są od siebie oddalone,\nwyznaczenie przestrzeni do składowania elementów oczekujących na obróbkę – szczególnie przy produkcji wariantowej.\nWszystkie powyższe czynniki powinny stanowić bazę do rozważań na temat optymalnego ustawienia elementów linii produkcyjnej, zanim dojdzie do jej montażu lub reorganizacji.\nInstalacja linii produkcyjnych zgodnie z zasadami Lean Manufacturing\nOdpowiednia organizacja hali produkcyjnej ma duże znaczenie przy stosowaniu zasad Lean Manufacturing. Dlatego planując montaż linii produkcyjnych w hali, która ma działać zgodnie z założeniami tej filozofii, warto korzystać z jej narzędzi. To przede wszystkim tzw. diagram spaghetti, który obrazuje w formie graficznej przepływ produktu przez kolejne etapy procesu wytwarzania. Naniesiony na layout zakładu diagram spaghetti pozwala sprawdzić, gdzie mogą występować zakłócenia przepływu i dostosować ustawienie maszyn oraz stanowisk.\nZgodne z zasadą Lean Manufacturing jest również tworzenie tzw. gniazd produkcyjnych, czyli przedmiotowych komórek. Gniazdo skupia stanowiska i maszyny realizujące zadania dla kolejnych etapów produkcji. Dzięki takiemu podejściu przepływ towarów jest płynny, a zbędny transport wyeliminowany.\nOptymalne ustawienie maszyn jest różne dla każdego zakładu. Nie ma uniwersalnej recepty, która pozwoliłaby je dostosować bez zagłębienia się w specyfikę produkcji. Warto jednak korzystać w tym zakresie ze wsparcia fachowców. Prawidłowy montaż linii produkcyjnej pomoże nie tylko zaoszczędzić miejsce, ale również zwiększyć efektywność zakładu, komfort i bezpieczeństwo pracowników. Jesteś zainteresowany pomocą w tym zakresie? Zachęcamy do kontaktu z fachowcami Inrel!