ludzkie historie (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach(EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\nTemat: ludzkie historie\n-28% Krewniacy. Życie, miłość , śmierć i sztuka Neandertalczyków\nod 34.56 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2021-07-22\nKsiążka "Krewniacy" to najlepszy przewodnik po wiedzy na temat neandertalczyków. Jednocześnie to jedna z pierwszych książek przedstawiająca zupełnie nowy i sprzeczny z wcześniejszymi wyobrażeniami wizerunek naszych krewnych. Rebecca Wragg... (więcej)\nod 18.77 zł zobacz oferty z 2 księgarni - premiera: 2019-01-14\n-52% Dlaczego za kratami\nPrzychodzi ich grupa. Nie znam żadnego. Wiem tylko, że każdy z nich ma coś na sumieniu. Nie są w tym miejscu na wczasach. Dźwigają, każdy z osobna, swoje pogubione życie, a do tego jeszcze poplątane brakami i patologią domu rodzinnego.o.... (więcej)


Noclegi góra kamieńsk - vektor sport\nHome » Wczasy » Hotele i Noclegi » Noclegi góra kamieńsk\nOsoby z województwa łódzkiego, które chciałyby w zimę pojeździć na nartach wcale nie muszą jechać w góry, potrzebne jednak będą przynajmniej dwa noclegi. Góra Kamieńsk nie jest jeszcze wszystkim znana, ale warto zapoznać się z tym specyficznym miejscem. Oczywiście po całodniowej jeździe na nartach należy odpowiednio odpocząć, idealnym miejscem będzie nasz hotel. Wyróżniamy się bowiem bardzo indywidualnym podejściem do każdego klienta. Mnóstwo osób zastanawia się czy drogie są nasze noclegi. Góra Kamieńsk jest w stanie zmęczyć nawet najbardziej doświadczonych narciarzy, warto zatem zadbać o najlepsze możliwe warunki snu. Rekomendujemy również na skorzystanie z naszych licznych atrakcji, do których należy zaliczyć przede wszystkim SPA. Można w ten sposób odpocząć, a także zregenerować się w świetnych warunkach, by później poczuć zarówno energię, jak i siły witalne. O komfort zadbają nasi pracownicy, którzy odpowiedzą na każde nawet najtrudniejsze pytanie. Przedstawią również wszystkie zalety naszego hotelu.


Uchwała Nr XXXVI/403/2017 w przedmiocie zmiany Uchwały Rady Miejskiej w Dziwnowie Nr XIII/129/2015 z dnia 09 grudnia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. - BIP Urząd Miejski w Dziwnowie\nUchwała nr LI/534/2018 w sprawie zmiany budżetu gminy na 2018 r.\nUchwała nr LI/533/2018 w sprawie zmiany wieloletniej prognozy finansowej Gminy Dziwnów na lata 2018-2032.\nUchwała Nr LI/532/2018 w sprawie wyrażenia zgody na udostępnienie na okres do 3 lat nieruchomości położonych w obrębach Łukęcin - 2 i Dziwnów.\nUchwała Nr LI/531/2018 w sprawie wyrażenia zgody na dzierżawę na okres powyżej 3 lat nieruchomości położonej w obrębie Międzywodzie oraz odstąpienia od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy.\nUchwała Nr LI/530/2018 w sprawie wyrażenia zgody na kolejną umowę dzierżawy na okres powyżej 3 lat nieruchomości położonej w Dziwnowie oraz odstąpienia od obowiązku przetargowego trybu zawarcia umowy.\nUchwała Nr LI/529/2018 chwały w sprawie przyjęcia ?Programu współpracy Gminy Dziwnów z organizacjami pozarządowymi oraz innymi podmiotami prowadzącymi działalność pożytku publicznego na rok 2019.\nUchwała Nr LI/528/2018 w sprawie Statutu Gminy Dziwnów.\nKomisarz Wyborczy w Szczecinie I - Informacja o aktualnych składach obwodowych komisji wyborczych na obszarze właściwości gmina Dziwnów.\nPOSTANOWIENIE Komisarza Wyborczego w Szczecinie I z dnia 11 października 2018 r. w sprawie zmiany w składzie Obwodowej Komisji Wyborczej ds. Przeprowadzenia Głosowania Nr 1 w gminie Dziwnów.\nUchwała Nr XXXVI/403/2017 w przedmiocie zmiany Uchwały Rady Miejskiej w Dziwnowie Nr XIII/129/2015 z dnia 09 grudnia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.\nDodanie dokumentu: Jarosław Pociask 05-12-2017 11:32\nOsoba, która wytworzyła informację lub odpowiada za treść informacji: Piotr Sokół 28-11-2017\nOstatnia aktualizacja: - 05-12-2017 11:32


Szczepienia w województwie łódzkim przeciwko koronawirusowi - 20.09.2021 | Express Ilustrowany\nSzczepienia w województwie łódzkim przeciwko koronawirusowi - 20.09.2021\nStatystyki szczepień w województwie łódzkim - 20.09.2021 herraez/Getty Images\nWojewództwo łódzkie liczy 2 437 970 mieszkańców. W pełni zaszczepionych jest 51% z nich. Zobacz aktualne statystyki dla swojego województwa. Jak wypada na tle całego kraju? Szczepionki to główne narzędzie do walki z koronawirusem. Czy wiesz, w jaki sposób zapisać się na szczepienie?\nWojewództwo łódzkie zajmuje 7 miejsce w rankingu szczepień we wszystkich województwach. W jego powiatach sytuacja wygląda następująco:\n51% mieszkańców województwa jest w pełni zaszczepionych.\nPowiat Łódź: 45. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 394 304\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w Łodzi 20.09.2021\nPowiat Skierniewice: 101. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 26 748\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w Skierniewicach 20.09.2021\nPowiat Piotrków Trybunalski: 259. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 38 278\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w Piotrkowie Trybunalskim 20.09.2021\nPowiat zgierski: 6 351. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 86 954\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w powiecie zgierskim 20.09.2021\nPowiat kutnowski: 9 501. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 50 036\nPowiat kutnowski - statystyki szczepień 20.09.2021\nPowiat pabianicki: 4 528. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 62 127\nSzczepienia w powiecie pabianickim 20.09.2021\nPowiat łowicki: 7 739. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 39 929\nSzczepienia Covid-19 w powiecie łowickim 20.09.2021\nPowiat łódzki wschodni: 3 016. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 36 806\nPowiat łódzki wschodni - statystyki szczepień 20.09.2021\nPowiat łęczycki: 7 187. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 24 269\nSzczepienia w powiecie łęczyckim 20.09.2021\nPowiat wieluński: 9 669. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 37 207\nSzczepienia w powiecie wieluńskim 20.09.2021\nPowiat poddębicki: 5 442. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 19 875\nPowiat poddębicki - szczepienia 20.09.2021\nPowiat radomszczański: 17 555. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 52 926\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w powiecie radomszczańskim 20.09.2021\nPowiat wieruszowski: 7 704. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 19 806\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w powiecie wieruszowskim 20.09.2021\nPowiat tomaszowski: 15 950. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 54 577\nPowiat tomaszowski - szczepienia 20.09.2021\nPowiat sieradzki: 15 477. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 55 120\nSzczepienia w powiecie sieradzkim 20.09.2021\nPowiat łaski: 5 535. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 23 386\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w powiecie łaskiej 20.09.2021\nPowiat zduńskowolski: 4 705. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 30 879\nPowiat zduńskowolski - statystyki szczepień 20.09.2021\nPowiat brzeziński: 4 968. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 14 305\nSzczepienia Covid-19 w powiecie brzezińskim 20.09.2021\nPowiat opoczyński: 10 805. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 34 554\nSzczepienia Covid-19 w powiecie opoczyńskim 20.09.2021\nPowiat piotrkowski: 12 044. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 41 674\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w powiecie piotrkowskim 20.09.2021\nPowiat skierniewicki: 11 438. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 17 025\nPowiat skierniewicki - statystyki szczepień 20.09.2021\nPowiat rawski: 9 585. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 21 260\nPowiat rawski - szczepienia 20.09.2021\nPowiat pajęczański: 12 032. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 22 357\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi w powiecie pajęczańskim 20.09.2021\nPowiat bełchatowski: 14 125. miejsce w Polsce.\nliczba w pełni zaszczepionych: 48 311\nSzczepienia w powiecie bełchatowskim 20.09.2021\nMateriał oryginalny: Szczepienia w województwie łódzkim przeciwko koronawirusowi - 20.09.2021 - Dziennik Łódzki\nNOWE Prosty przepis na racuchy. Tani i pyszny obiad! Racuchy z jabłkami na drożdżach, na mleku. Receptura babci na tradycyjne racuchy 20.09.21\nProsty przepis na racuchy. Racuchy z jabłkami na drożdżach na mleku. Tani i pyszny obiad! Przepis babci na tradycyjne racuchy. Pamiętacie, jak smażyła je...\nracuchy na drożdżach przepis\nRacuchy z jabłkami przepis babci\nNOWE Jak naturalnie uzupełnić magnez? Łapią Cię skurcze? Sprawdź, w czym jest najwięcej magnezu. Produkty bogate w magnez. LISTA 20.09.21\nJak naturalnie uzupełnić magnez? Produkty bogate w magnez. W czym jest magnez? Macie skurcze (np. łydek), drży wam powieka, drętwieją ręce albo nogi? Jeśli tak,...\n20 września 2021, 10:04\nw czym jest magnez\ngdzie jest magnez\nNOWE Utrudnienia w ruchu w woj. łódzkim 20.09.2021. Lista aktualnych remontów dróg i innych zdarzeń


W poszukiwaniu rodzinnego szczęścia – „O trzech wampirach, które uciekły z domu” – Madka Roku\n25 stycznia, 2021 ~ madkaroku\nCzy przy zakupie książki zwracacie uwagę na to, jakie wydawnictwo ją wypuściło na rynek? Przyznam się, że ja kiedyś nawet na to nie patrzyłam. Dopiero, kiedy sama zaczęłam pisać i szukać wydawców dla swoich tekstów, temat stał się dla mnie interesujący. Zaczęłam rozróżniać, ze wydawnictwa nie dość, że mają swoje profile, to jeszcze ulubione tematy, przesłania i styl ilustracji. W sumie to dobrze, można od razu się domyśleć, czego mniej więcej się spodziewać po lekturze.\nJa jednak uwielbiam niespodzianki i dlatego ostatnio coraz większą miłością zaczęłam darzyć selfy – pisarstwo niezależne, czyli samopublikowanie. Nie należy tego mylić z tak zwanym vanity – wydawnictwami, które biorą pieniądze od pisarza za wypuszczenie na rynek jego książki. Pisarze, którzy decydują się na wydanie książki samemu, zazwyczaj robią to z czystej pasji twórczej i wkładają w proces wydawniczy mnóstwo serca.\nKatarzyna Ptaszyńska, autorka znanego i lubianego bloga Nie z krwi, a z duszy i serca wydała samodzielnie już drugą książeczkę. W swych działaniach stawia na naturalność, sama ilustruje swoje publikacje. Bardzo lubię czytać artykuły na jej blogu. Poprosiłam ją ostatnio, aby odpowiedziała na kilka pytań dotyczących jej twórczości.\nProwadzisz świetnego parentingowego bloga, często poruszającego tematy adopcji. Jak to się stało, że wpadłaś na pomysł wydawania książek? Czemu postanowiłaś to robić w trybie self-publishingowym, a nie metodą tradycyjną, zgłaszając się do wydawnictw?\nJako mama adopcyjna musiałam zmierzyć się z wieloma problemami moich dzieci. To była trudna walka i ciężka praca. Bardzo często, by pomóc dzieciom wymyślałam bajki, które pokazywały ich problemy w magicznej oprawie. Mnie również to pomagało poukładać sobie wszystko w głowie. Pomyślałam, że mogłabym podzielić się tym z innymi rodzicami. Widziałam, że problemy moich dzieci są podobne do tych, które występują w innych rodzinach. Moje bajki mają wspierać dzieci i ich rodziców. To było małe marzenie, które teraz spełniam.\nMyślałam o wysłaniu mojej bajki do wydawnictwa. Jednak zbiegło się to z pandemią i, jak mi powiedziano, na wydanie książki musiałabym czekać około dwóch lat. Nie jestem aż tak cierpliwa. Poza tym poczułam chęć sprawdzenia się, gdy kolega, który ma własne wydawnictwo, poradził mi, jak wydać książkę samodzielnie. Pierwszą bajkę wydawałam z lękiem, że nikt jej nie kupi. Na szczęście w przedsprzedaży kilkadziesiąt osób kupiło „O smoku, który nie wiedział, ile kosztuje”. To mnie uspokoiło. I bardzo się cieszę, bo sprzedaż idzie dobrze, a recenzje, które otrzymuję od czytelników sprawiają, że chce się żyć i tworzyć dalej!\nKolejną książkę wydałam podobnie i też miała dobry start. Mam nadzieję, że będzie tak dalej, bo bardzo chcę dotrzeć moimi bajkami do wielu dzieci i rodziców.\nJakie jest przesłania książeczki „O wampirach, które uciekły z domu”?\nTa książka mówi o trudnych relacjach w rodzinie i ich oddziaływaniu na dzieci. Nie ma znaczenia, czy rodzina jest biedna, czy bardzo bogata. W obu przypadkach zachowania rodziców wobec dzieci mogą być szkodliwe. Rodzice moich wampirów kochają swoje dzieci i chcą, by wyrósł na dobrych i szczęśliwych dorosłych. Zapominają, że ich dzieci już teraz właśnie powinny być szczęśliwe. Ich postępowanie prowadzi do ucieczki chłopców i dopiero wtedy zaczyna dziać się magia. Chłopcy odnajdują w sobie nawzajem wsparcie i budują poczucie własnej wartości. Rodzice zauważają swoje błędy. Historia mówi o błędach i złych zachowaniach, wręcz przemocy psychicznej i fizycznej, ale przede wszystkim o tym, że można się zmienić, podnieść i znaleźć rodzinne szczęście.\nCo jest najbardziej przyjemnego dla Ciebie, jako autorki, w procesie pisania i wydawania książek?\nGdy piszę książkę i przychodzi mi do głowy naprawdę dobra scena, wyobrażam sobie reakcje dzieci i rodziców podczas czytania. Zwykle po prostu czuję emocje, które mogą być udziałem moich czytelników. I to jest cudowne! Mnie samej to, co piszę, pozwala spojrzeć na świat i samą siebie inaczej. Czasem przypomina o tym, co w życiu najważniejsze. Pomaga mi stawać się lepszym człowiekiem. Dzięki pisaniu dzielę się tym z innymi rodzinami i te przeżycia wewnętrzne mogą stać się również ich udziałem.\nTeraz planuję napisać trzy tomiki opowiadań przeznaczone dla różnych grup wiekowych. O rodzinie krasnoludów dla przedszkolaków, o straszydłach zwanych straszydlakami dla dzieci w wieku 7-10 lat oraz o zombie dla starszaków 11-15 lat. Właśnie powstały pierwsze rysunki i zbieram od czytelników informacje o problemach, sytuacjach i trudnościach, o których chcieliby poczytać oni i ich dzieci. Już nie mogę się doczekać pisania!\nKsiążki Kasi można kupić tutaj: https://niezkrwiazduszyiserca.pl/sklep/\nZamieszczone w czytelnictwo\tksiążki dla dzieciliteratura dziecięcanie z krwi a z duszy i sercaself publishing\n‹ Previous„Magia cierni” i „Słowodzicielka” – recenzje\nNext ›Nowa książka!


Mugolski pokój - Page 8\nRe: Mugolski pokój Sob Lis 28 2020, 20:33;\nZaśmiała się na iście konkretny komentarz Arli na temat Daemona.\n- Oj, chciałoby się - mruknęła rozbawiona, kiedy kumpela pociągała łyka ognistej. Ode przejęła od niej butelkę i także nieco uraczyła się trunkiem. Symbolicznie, bo symbolicznie wiedziała jaką ma słabą głowę, dlatego stopowała. Zadarła głowę, wskazując na dumę ze swojej osoby, kiedy Armstrong wygłosiła, ze są zajebiste. - Rozumie się samo przez się. Tylko on... nie był zbyt rozrywkowy - wytłumaczyła, krótko opisując Noaha. Teraz jak tak sobie myślała, to oni zupełnie do siebie nie pasowali. Był miły i kochany, więc Ode myślała, że coś z tego będzie, ale byli z dwóch różnych światów. Już zaczęła w myślach porównywać Gryfona do Avrey'a, kiedy to karta Arli zesłała na nią prysznic. Poruszyła sugestywnie brwiami na jej pytanie, po czym ostentacyjnie zlustrowała ją wzrokiem, a następnie parsknęła śmiechem.\n- No tak, w głowie się ma, ale ciekawe jakby to wyglądało, jakby zrobić przegląd opinii wszystkich. Wiesz, ankieta i te sprawy. Mogłbyby wyjść ciekawe rzeczy - wzruszyła ramionami, chociaż kandydaci Krukonki do plebiscytu w jakiejś części pokrywali się z jej. A potem wrócił temat jej Ślizgona. - Merlinie, na jego mięśniach brzucha mogłabyś kroić rzodkiewkę. Wygląda jakby się urwał z Playwitch'a, słowo daję - zaczęła, wzdychając i obserwując jak ta rozpoczyna następną kolejkę. - Było bosko w Luizjanie i myślałam, że to tylko zabawa... Ale chyba... chyba zaczyna mi zależeć - wyznała niepewnie i skrzywiła się. Dopiero, kiedy usłyszała kolejne słowa Arli na jej ustach zagościł uśmiech. - Gdzie Wasze dormitoria to wiem, ale chyba jestem za głupia, żeby do nich wejść, bo Wasza kołatka jest pojebana z tymi łamigłówkami. - zażartowała, sięgając po kociołkowego pieguska i tym samym rzucając kością. Za chwilę także jej karta została odkryta, ale koniec końców to wokół szyi Krukonki zacisnął się sznur. Nie lubiła tej karty.\nRe: Mugolski pokój Sob Lis 28 2020, 20:48;\nKołatka w drzwiach dormitorium krukonów była zaprawdę legendarna, chociaż po wielu latach spędzonych w szkole Arleigh mogłaby przysiąc, że drzwi intencjonalnie zadają intruzom dużo trudniejsze pytania, niż niebieskim domownikom. No bo jakże mogło być inaczej? Zbyt wiele razy wlazła do dormitorium kompletnie zalana, kiedy jasność jej umysłu spadała do minimum.\n- A daj spokój, ostatnio odpaliła do mnie z czymś takim: gdzie czwartek jest przed środą. Rozkminiłam chyba wszystkie znane mi kalendarze, zanim ogarnęłam, że... Ugh. - Najpierw niewidzialna lina oplotła się wokół jej szyi, a później wszystko gwałtownie pociemniało.\nZwaliła się do tyłu i popluła się okropnie, łapiąc paniczne wdechy, kiedy już wróciła jej władza nad własnym ciałem i krtanią. Odruchowo chwyciła się za grdykę, ale po astralnej linie nie było już śladu.\n- Wiesz, ja zazwyczaj traktuję wisielca jako koniec gry. - Powiedziała cicho, podnosząc się i rozmasowując sobie podbródek, o który wisielcza lina musiała się obetrzeć. - Ale możemy jeszcze gdzieś skoczyć, jak chcesz. Na zewnątrz, może? Brakuje mi powietrza. - Uśmiechnęła się niewinnie. Jesienna aura mogła nie zachęcać do wycieczek, chociaż Arleigh była jej miłośniczką. Mżawka, temperatura bliska zeru i gęste, szare chmury? Czuła się jak w domu. Przecież była w domu. Wszak Hogwart też był w Szkocji.\nZłapała torbę ze słodyczami i zarzuciła ją sobie na ramię, a kilkoma łykami opróżniła resztę soczku z dyni i wsunęła pustą butelkę do kieszeni spodni.\n- Słuchaj, to idź po kurtkę, czy coś, ja wrzucę coś cieplejszego i łapiemy się przy dzikach za dziesięć minut, oks? - Klepnęła Odzię w tyłek i pobiegła korytarzem w stronę wieży Ravenclaw.\nRe: Mugolski pokój Wto Gru 29 2020, 22:58;\nNareszcie znalazła nieco czasu, aby przysiąść do zadania zleconego jej przez Inicjatywę Kulturowo-Ezoteryczną. Przez długi czas nie wiedziała w ogóle, co, a raczej czyją postać, powinna opisać w ramach swojej pracy pisemnej, ale po jakimś czasie stwierdziła, że chyba najlepiej będzie skupić się na jakiejś legendzie czy też opowieści, którą kojarzyła ze względu na swoje niemieckie korzenie. Dlatego też skupiła się głównie na tym o czym opowiadała jej babcia czy też wujek Wilhelm, gdy spędzali święta w jego domu. I pierwszą osobą, o której pomyślała był Krampus, którym straszyła ją rodzina, chcąc w ten sposób zmusić zarówno ją jak i kuzynostwo do tego, by byli grzeczni. Z jakim skutkiem? Cóż, raczej różnym, bo jak znajdowali się razem to zawsze coś się działo.\nZanurzyła pióro w kałamarzu i przytknęła je następnie do pergaminu, by zacząć spisywać historię, o której słyszała kilkukrotnie. Wszystko zaczynało się od dobrze znanego w rejonach Schwarzwaldu czarnoksiężnika. Według podań nazywał się Christoph Krampus, którego nazwisko przeniknęło także do mugolskich legend choć nikt raczej nie wiązał go z postacią czarodzieja.\nZ tego co wiedziała Krampus był typem szalonego naukowca, który szczególnie lubował się w dziedzinie eliksirów i transmutacji. Potrzebował jedynie obiektów testowych, na których mógłby wykorzystywać swoje nowe zaklęcia i formuły wszelakich wywarów. W tym celu używał zarówno mugolskich jak i czarodziejskich dzieci, które porywał z pobliskich wiosek, aby przeprowadzać na nich eksperymenty. W większości kończyły się one tragicznie. Oczywiście nikt nie mówił jej jak dokładnie one wyglądały i co działo się z jego małymi ofiarami. Takich rzeczye nie mówi się dzieciom.\nWiedziała jedynie tyle, że pewnego dnia Krampus został schwytany przez kilku dzielnych czarodziejów, którzy postanowili zakończyć działania czarnoksiężnika. I tak tutaj ponownie można było poczuć, że była to historia być może przeredagowana tak, by bardziej nadawała się dla młodszych odbiorców, bo z tego co pamiętała to ekipa, która ruszyła na położony w lesie dom czarnoksiężnika odbiła przetrzymywana przez niego dzieci i zaprowadziła go do najbliższej wioski, gdzie w ramach wymierzonej mu kary lokalni czarodzieje zmusili go do wypicia jednego z eliksirów, nad którym pracował. I według słów wuja Wilhelma Krampus stał się wtedy potworem, za jakiego go uważano. Pod wpływem niedokończonego eksperymentalnego eliksiru zamienił się bowiem w monstrum, które jedynie swoim kształtem przypominało człowieka. Całe jego ciało pokryło gęste futro, jego nogi przeistoczyły się w te podobne do nóg kudłonia, a na głowie wyrosły mu rogi niczym u dwurożca. I choć nie widziała w tym większej logiki Krampus został wypuszczony, by mógł dziko żyć w lesie niczym zwierzę. Później zaczęto straszyć nim dzieci, mówiąc, że jeśli nie będą grzeczne to Krampus przyjdzie po nie w okresie świąt i porwie lub ukarze w jakiś wymyślny sposób. Naprawdę ciekawy straszak.\nSpisała całą tę historię na rolce pergaminu, a następnie opuściła pomieszczenie.\nRe: Mugolski pokój Nie Sty 31 2021, 21:41;\nPotrzebowała jakiegoś miejsca w zamku, które zapewniłoby jej spokój. W jej torbie znajdował się notatnik wraz z przyborami do pisania. Oprócz tego miała też pokryty rzędami pięciolinii nakrapianych licznymi oznaczeniami i nutami pergamin, na którym znajdował się zapis melodii, którą udało jej się skomponować jakiś czas temu. Teraz jedynie potrzebowała dopisać do linii instrumentalnej jakiś tekst, który by mu odpowiadał.\nUsiadła wygodnie na kanapie w pomieszczeniu i sięgnęła po różdżkę, by przy pomocy odpowiedniego zaklęcia sprawić, że zapis nutowy ożył, a pomieszczenie wypełniła stworzona przy pomocy magii muzyka odpowiadająca zapisowi i wyobrażeniu Kanoe, które nadawało jej odpowiednie brzmienie. Dopiero wtedy sięgnęła po notatnik, w którym miała już wcześniej zapisane kilka zwrotek. Musiała jedynie dokonać ich przeglądu i ewentualnych poprawek. Po raz kolejny dawała sobie czas na to, by spokojnie przetworzyć to co wcześniej zapisała, by teraz móc spojrzeć na to raz jeszcze bardziej krytycznym okiem i stwierdzić finalnie czy na pewno pasuje to do charakteru zapisanej melodii i czy będzie w stanie dopasować napisane słowa do muzyki w odpowiednio wyśpiewanym wokalu.\nOgólnie rzecz biorąc chyba nie było tak źle. Czytała kolejne linijki, zastanawiając się nad każdą czy aby na pewno nie może jej w jakiś sposób ulepszyć. Nuciła je pod nosem, skupiajac się na ilości sylab, która się w nich znajdowała i innych szczegółach. O ile zwrotki były dosyć zwartym tekstem, w którym nie przewidywała raczej miejsca na większą ilość wszelkiego rodzaju popisów wokalnych. Miały być dobrze zrozumiałe i sposób ich przekazania nie miał odwracać uwagi od tekstu i drzemiących w nich emocji. Właśnie to było dla niej najważniejsze.\nPrzy refrenie pozwoliła sobie na większą dowolność. Chciała, aby to był punkt ujścia drzemiacych w utworze emocji, które najlepiej było przekazać odpowiednim dźwiękiem. Tutaj widziała jak najabrdziej przeciągnięte samogłoski, wysokie tonacje i inne środki artystycznego wyrazu w rozsądnej ilości, które mogłyby jej pomóc w przekazaniu dokładnie tego co chciała. Nie zamierzała jednak przesadzać. Wszystko musiało zostać zaserwowane słuchaczowi w odpowiedniej ilości.\nWprowadziwszy w końcu odpowiednie poprawki w paru miejscach postanowiła raz jeszcze rzucić zaklęcie na pergamin, aby ten ponownie odegrał zapisaną na nim melodię. Tym razem jednak postanowiła włączyć do podkładu także wokal i przetestować w praktyce to jak potrafił się zgrać z muzyką. Nie chciała, aby w pewnym momencie wszystko jej się rozjechało. Ponadto dźwięki powinny do siebie pasować i dopełniać się. Nie mogła pozwolić na to, by zabrakło w tym wszystkim zgrania. Z pewnością spędziła jeszcze sporo czasu w pomieszczeniu, dokonując szeregu poprawek, a każda z nich zdawała się być już tą finalną, ale i tak kilkukrotnie dochodziła do wniosku, że przegapiła coś istotnego, co można było udoskonalić. Ostatecznie nie była w stanie stwierdzić ile dokładnie czasu spędziła w pokoju mugolskim. Wiedziała jedynie tyle, że wychodząc z niego miała już gotowy projekt, w którym wszystko brzmiało dokładnie tak jak powinno. Choć kto wie czy za kilka dni tego nie zweryfikuje, by upewnić się czy na pewno nie ma miejsca na dalsze poprawki i ulepszenia.\nRe: Mugolski pokój Sro Cze 30 2021, 14:40;\nPo raz kolejny trzymała w dłoni książkę poświęconą magicznym stworzeniom. Tym razem jednak była go pozycja poświęcona głównie magicznym ptakom ze szczególnyn uwzględnieniem feniksów i gromoptaków, których pokrewieństwo wciąż stanowiło przedmiot sporów pomiędzy magizoologami. Dyskurs ten był od lat niezwykle widoczny w świecie naukowym, a trzymany przez nią tom szczegółowo omawiał występujące różnice i podobieństwa pomiędzy oboma gatunkami.\nNajbardziej prawdopodobna teoria twierdziła, że owszem pewne pokrewieństwo istniało, ale nie było ono zbyt bliskie. Pochodzące raczej z jednej rodziny niż rodzaju. Przemawiały za tym liczne badania jak chociażby analiza porównawcza układu kostnego obu ptaków, która niejako potwierdzała, że dosyć prawdopodobne jest iż oba gatunki mogły mieć w zamierzchłej przeszłości wspólnego przodka, od którego wyewoluowały. Główną tego przyczyną miał być fakt tego, że oba gatunki żyły na zupełnie różnych kontyntach. Zawsze dobra teoria. Chociaż z pewnością wymgała dalszych badań w celu jej potwierdzenia.\nHuang usiadła wygodniej, śledząc wzrokiem kolejne zdania wytłoczone czarnym tuszem na papierze. Uważnie czytała je, starając się zapamiętać jak najwięcej. Tym bardziej, gdy książka zaczęła się skupiać na jeszcze innym ptaku, który był o wiele bardziej związany z feniksem niż gromoptak. Mowa była oczywiście o Fenghuang, gatunku natywnym dla Chin, który katalogowany był jako swoisty podgatunek feniksa. Różnicę przede wszystkim widać było porównując upierzenie obu zwierząt. Fenghuang miał zdecydowanie bardziej okazały ogon, który Mulan z powdzeniem porównałaby do długich piór ognistego pawia choć nie były one tak gęste i nie potrafiły stworzyć wachlarza. Stworzenia te niestety były niezwykle rzadkie. Zdecydowanie większe szanse były na zobaczenie ich w udomowionej postaci niż w naturalnym habitacie, co było niezwykle przykre. Gryfonka zaczytywała się dalej w analizowane przez autorów książki magiczne stworzenia, poznając zarazem ich zwyczaje i podziwiając przepiękne ruchome fotografie, które zostały umieszczone na niektórych ze stron. Dzięki nim nie musiała nadwyrężać wyobraźni i mogła zobaczyć jak faktycznie wygląda opisane na stronicach zwierzę.\nPowoli zaczynało się ściemniać, ale Huang chciała kontynuować swoją lekturę chociażby miała robić to przy magicznym świetle, a następnie dostać szlaban za przebywanie poza dormitorium o zbyt późnej porze. W końcu jednak dotarła do końca książki. Zdawało jej się jakby mogła w tej chwili z głowy wymienić najważniejsze różnice i elementy wspólne pomiędzy gromoptakiem, feniksem a Fenghuangiem jeśli tylko byłaby taka potrzeba. Pytanie tylko na jak długo zostanie z nią ta wiedza i jak często będzie musiała ją powtarzać nim zapamięta wszystkie istotne szczegóły. Przeciągnęła się leniwie, mając wrażenie że zdecydowanie się zasiedziała po czym wstała z miejsca i zabrawszy ze sobą uprzednio czytaną książkę ruszyła ku wyjściu z pomieszczenia. Pora na powrót do dormitorium jak na przykładną Gryfonkę przystało.\nRe: Mugolski pokój Nie Wrz 26 2021, 00:36;\nKlątwa jest stale aktywna, więc nie rzucam.\nPokój wspólny Ravenclawu był o tej porze nieco zbyt zatłoczony, jak na jego usta – ilość bytujących tam osób nie pozwalała mu się odpowiednio skoncentrować, a potrzebował skupienia, żeby dokończyć jeden z projektów tatuaży, który niedawno rozpoczął. Gwar mu wprawdzie na ogół aż tak nie przeszkadzał, bo potrafił się wyłączyć na otoczenie, kiedy zaczynał rysować, ale dziś szło mu to jakoś wybitnie opornie, więc uznał, że nie ma sensu się męczyć i lepiej zwyczajnie poszukać jakiejś spokojniejszej miejscówki, gdzie raczej nikt mu nie będzie przeszkadzał.\nPo roku nieobecności w hogwarckich murach musiał sobie wiele przypomnieć, jeśli chodzi o rozkład klas oraz innych pomieszczeń poza tymi najbardziej oczywistymi, jak Wielka Sala czy właśnie krukońska wieża, ale gdzieś w pamięci mu pozostało, że na czwartym piętrze znajdował się pokój, w którym obecność magii była znikoma, a co za tym idzie – nie był on miejscem zbyt atrakcyjnym dla sporej liczby uczniów. Ryzyko, że natknie się tam na ich tłum było więc bliskie zero, istniało też duże prawdopodobieństwo, że nie zastanie tam nikogo, co by mu najbardziej odpowiadało.\nJako osoba, która traktowała magię bardziej jako dodatek niźli elementarną część swojego życia i była w stanie się bez niej obyć od zawsze, czyli od momentu, w którym go odkrył, był zachwycony pokojem, który był niemal do cna mugolski, jak to określają czarodzieje. Był dla niego taki… swojski, stanowiąc namiastkę świata, który był mu wciąż zdecydowanie bliższy niż ten magiczny. Po dotarciu na odpowiednie piętro dość sprawnie udało mu się zlokalizować właściwe drzwi i tak jak przypuszczał – w pomieszczeniu nie było nawet żywej duszy.\nPo wejściu do środka najpierw rozejrzał się po wnętrzu, chcąc się zorientować jak dużo się tu zmieniło, odkąd ostatnio miał okazję tu być, po czym rozsiadł się wygodnie na jednej z sof, wyjął swój szkicownik i już miał sięgnąć po ołówek, ale nie było go tam, gdzie powinien być. Po oględzinach okazało się, że w plecaku pojawiła się nowa dziura, więc mu pewnie wypadł, a nie miał akurat niczego zapasowego przy sobie. Westchnął cicho pod nosem, bo to nie było pierwsze – choć liczył, że ostatnie – z serii drobnych nieszczęść, które się za nim ciągnęły od lekcji zielarstwa i prawdopodobnie były powiązane z tym nieudanym kręgiem ochronnym. Właśnie przez takie rzeczy nie był w stanie zupełnie zaufać magii.\nPonownie powiódł wzrokiem wokół, licząc na to, że może ktoś tu zostawił jakiś ołówek, bo jeśli nie, to chyba będzie zmuszony wrócić do dormitorium, a to mu się średnio uśmiechało obecnie.\n// wybacz za taki poślizg! ^^'\nRe: Mugolski pokój Wto Wrz 28 2021, 00:17;\nKostka 5 - klątwa nie działa\nOstatnie dni można było najdelikatniej określić jako... kiepskie. Zachwyt i dzika radość wywołane wynajęciem pokoju w Hogsmeade, co planowała już od kilku miesięcy, przyćmiło widmo jakiejś cholernej klątwy. Niektórzy ślepli, inni gubili gacie, a Kryśka gryzła się w język. Niby nic, ale przy jej gadulstwie i szczęściu, to już kilka razy prawie sobie ten język odgryzła. Ile przez to było łez i bólu, plucia krwią i siedzenia z kostką lodu w ustach - jedynie Kryśka i jej współlokatorka wiedziały.\nPo zajęciach wybrała się na spacer po zamku. Niby już mieszkała poza szkołą, ale z sentymentu lubiła jeszcze czasem poszwendać się trochę po znajomych kątach. Kojarzyła, że gdzieś na jednym z pięter jest taki fajny pokój, w którym było minimum magii. Choć była półkrwi, lubiła kulturę mugolską, i bez magii radziła sobie czasem lepiej niż z różdżką. Gdy pomyślała o tym pokoju, nie było opcji, żeby o nim zapomniała. Musiała go znaleźć.\nI tak to, po małych poszukiwaniach, trafiła na czwarte piętro. Już wydawało jej się, że nawet widzi właściwe drzwi, gdy nagle nadepnęła na coś dziwnego, poślizgnęła się i straciła grunt pod nogami. Wyrżnęła się na dupsko aż huknęło. A hukowi temu towarzyszył odgłos turlającego się po podłodze drewienka. Gdy już gwiazdy zniknęły jej z horyzontu, Kryśka uniosła się na łokciach i spojrzała przed siebie. Spodziewała się widoku zagubionej różdżki, jakiegoś magicznego ustrojstwa lub gadżetu dla żartownisiów, podrzuconego przez Irytka. Zamiast tego zobaczyła ołówek. Zwykły, mugolski ołówek. Prawie miednicę połamała sobie przez kawałek drewna z gryflem. Kurwiki zapłonęły w jej oczach, ale zebrała się z podłogi, wzięła nawet ten przeklęty ołówek i ruszyła, trochę koślawym krokiem, do miejsca będącego celem jej wyprawy.\nDo pomieszczenia weszła z grymasem bólu na twarzy, trzymając ołówek jak miecz świetlny. Ledwie przekroczyła próg i ujrzała tam znajomego Krukona.\n- Niech zgadnę, to twój? - zapytała, nadal grymasząc się z bólu, unosząc wyżej przyczynę swego wypadku. W końcu, z tego co jej się kojarzyło, często widywała go kiedyś ze szkicownikiem i ołówkiem w rękach.\n@Tiernán E. Aguillard\n// spoczko, rozumiem ;3\nRe: Mugolski pokój Nie Paź 31 2021, 18:58;\nPo raz kolejny miała wystarczająco dużo czasu, aby móc poświęcić go na naukę. Tym razem zdecydowała się na to, by usiąść przy podręczniku eliksirów dla zaawansowanych. Coraz bardziej interesowała ją ta dziedzina i miała nadzieję, że będzie mogła się skupić na jej nauce w ciszy i spokoju. Powoli przewracała kolejne strony, zaczytując się w ogólnych wskazówkach, których udzielano eliksirowarom i które dzięki swojemu uniwersalnemu charakterowi mogły być stosowane do większości warzonych eliksirów.\nUważnym spojrzeniem śledziła kolejne linie tekstu, starając się jak najlepiej zapamiętać wszystkie informacje, by później ułatwić sobie życie przy tworzeniu mikstur i nie musieć zerkać, co rusz do podręczników, aby się upewnić, co do konkretnych informacji. Tym razem skupiła się na przepisie na Eliksir Chroniący Przed Ogniem. Głównie, dlatego, że brzmiał jak coś dosyć przydatnego, chociaż według opisu, który widniał w podręczniku nie był on wcale tak prosty do przygotowania.\nNie zamierzając omijać żadnego fragmentu poświęconego wspomnianej miksturze, wpierw przeczytała uważnie jej sposób i zakres działania, aby znać jego ograniczenia. Przezorny zawsze ubezpieczony i lepiej wiedzieć, czego powinna się spodziewać w wypadku próbowania eliksiru. Dopiero później przeszła do jego charakterystyki, w której zaprezentowano odpowiedni wygląd eliksiru, opatrzony pomocną fotografią. Dodano również informacje o smaku i zapachu, a także konsystencji, które powinien posiadać poprawnie wykonany eliksir. Skupiła się także na fragmencie, który opisywał dosyć powszechne skutki uboczne eliksiru, które mogły wystąpić w wyniku popełnienia dosyć popularnych wśród niezbyt doświadczonych eliksirowarów błędów. Dopiero wtedy przeszła do czytania szczegółowego opisu sposobu przygotowania eliksiru chroniącego przed ogniem. Studiowała go dokładnie krok po kroku, starając się zapamiętać dokładnie cały proces warzenia, aby móc go w przyszłości odtworzyć, gdy tylko kupi odpowiednie składniki. Wedle tego, co wyczytała dobrze byłoby też zaopatrzyć się w coś, co pomogłoby jej dobrze odmierzyć składniki, aby nie popełnić jednego z błędów, przed którymi ostrzegał ją podręcznik. Zatem z pewnością czekały ją zakupy i tego z pewnością nie dało się przeskoczyć.\nJej wzrok przesuwał się po kolejnych stadiach warzenia, starając się zwracać szczególną uwagę na wszelkie wskazówki, które miały zapewnić prawidłowy proces przygotowywania eliksirów. Wszelkie instrukcje dotyczące częstotliwości i intensywności mieszania, które miały sprawić, że składniki rozprowadzą się odpowiednio w całym wywarze i nie przylgną do kociołka, co mogłoby sprawić, że jeszcze nie daj Merlinie się przypalą oraz informacje o tym jak intensywny powinien być płomień pod kociołkiem i jak długo powinien on na nim pozostać. Wszystko to wydawało jej się być niezwykle pomocne i miała nadzieję, że jak najwięcej informacji zostanie z nią na dłużej, by nie musiała trzymać się kurczowo książki w czasie przyszłego warzenia eliksiru, bo byłoby to niezwykle uciążliwe i zwiększyłoby ryzyko błędów. Dopiero doczytawszy do końca przepis i stwierdziła, że najwyższy czas udać się na lekcje.\nRe: Mugolski pokój Nie Paź 31 2021, 23:09;\nMusiała przyznać, że siedzenie z książką transmutacji otwartą na kolanach wydawało się jej być coraz to ciekawsze i sprawiało, że za każdym razem odnajdowała interesujące zaklęcie, którego byłaby skłonna się nauczyć. Było to na pewno o wiele bardziej fascynujące niż wkuwanie na pamięć teorii i uczenie się formułek związanych z tym czym jest transmutacja, jak dokonuje się transmutacji przedmiotów oraz żywych stworzeń i jakie są ograniczenia podobnych procesów. Zamiast tego wolała po prostu naumieć się kolejnego zaklęcia, które mogła wykorzystać w terenie lub też na samej sobie.\nI tak oto tym razem jej wybór padł na zaklęcie Abscedo, które miało być dla niej naprawdę przydatne, bowiem zgodnie z opisem pozwalało na zatuszowanie tatuaży oraz blizn. Co prawda z tego, co udało jej się wyczytać jego działanie nie trwało dłużej niż godzinę, ale jakoś mogła z tym żyć. Wystarczyłoby tylko, co jakiś czas je powtarzać.\nWpierw jednak musiała się zapoznać zarówno z inkantacją zaklęcia jak i odpowiednim ruchem, który towarzyszył jej wypowiedzeniu. Uważnie prześledziła ustęp tekstu traktujący o tych szczegółach, starając się go jak najlepiej zrozumieć i zapamiętać, aby przy najbliższej okazji. Zanim chwyciła swoją różdżkę, sięgnęła wpierw po pióro i atrament znajdujące się w leżącej obok torbie. Może i nie mogła przy pomocy tego stworzyć prawdziwego tatuażu na wnętrzu swojego nadgarstka, ale przynajmniej jego namiastkę, którą mogła o wiele lepiej obserwować i wygodniej rzucać zaklęcie.\nPonownie odwróciła wzrok w kierunku spoczywającego na jej kolanach podręcznika, po czym dopiero zacisnęła palce na spoczywającej w kieszeni bluzy różdżkę, chwytając ją pewnie. Spojrzenie Gryfonki jeszcze raz skupione było na fragmencie zawierającym opis wspomnianego gestu jaki należało wykonać przy wypowiadaniu inkantacji zaklęcia, które wybrzmiało z początku nieco niezręcznie i nieporadnie w jej ustach, układając się dziwnie na języku, starającym się nadać odpowiedni kształt wymawianym głoskom.\nBlade światło z końca różdżki wskazywało wyraźnie na to, że coś udało jej się wyczarować, ale efekt był marny. Wykonany atramentem ciemny malunek jedynie zbladł, choć wciąż dla obserwatora był widoczny. Nie zostało jej, zatem nic innego jak tylko ponowić próbę, starając się tym razem wymówić formułę zaklęcia z większą dbałością, licząc na to, że to coś da.\nPonowiła opisany w podręczniku ruch, tym razem wypowiadając wyraźniej i bardziej zwracając uwagę na miejsca, w których mogła się w jakiś sposób przejęzyczyć. Widać było także wyraźną różnicę w tym, co udało jej się tym razem uzyskać. Narysowany przez nią symbol we wnętrzu nadgarstka w pewnych miejscach zniknął całkowicie, chociaż dalej widać było drobne ślady atramentu. Oznaczało to jedynie tyle, że czekało ją jeszcze kilka ponownych podejść, aby poprawić swoje wyniki w rzucaniu zaklęcia. Całe szczęście, że każda kolejna wypadała coraz lepiej, pokazując progres w nauce, który był widoczny gołym okiem. Ciekawe tylko ile tajemniczych rysunków odkryje na swojej ręce, gdy już upłynie czas działania Abscendo.\nRe: Mugolski pokój Nie Paź 31 2021, 23:16;\nPo raz kolejny skupiała się na tym, co mogła robić, aby jej miotła miała o wiele lepsze osiągi na boisku. Przez jakiś czas czytała nawet artykuły związane z używaniem run na miotłach, co było niezwykle kontrowersyjnym zagadnieniem, gdyż według niektórych wiązało się to z oszukiwaniem i nadawaniem im dodatkowych magicznych właściwości, a według innych wiązało się po prostu z procesem tworzenia miotły i nie powinno być uznawane za nieprzepisowe. Był na ten temat naprawdę sporej objętości artykuł w tygodniku Miotła, w który zaczytywała się z niewątpliwym zainteresowaniem, starając się wyrobić sobie spojrzenie na tę sprawę. Dopiero potem przeszła do części związanej z konserwacją miotły, czytając na temat nowego specyfiku, który stosowano do zabezpieczania drewna. Jeśli wierzyć zapiskom to niezwykle dobrze sprawował się jeśli chodziło o miotły wykonane z twardego drewna, idealnie zabezpieczając je zarówno przed szkodnikami jak i warunkami atmosferycznymi. Niestety minusem było to, że trzeba było dosyć często odświeżać nałożoną na miotłę warstwę preparatu, który nie był tak trwały jak jego konkurencja. Przez chwilę zastanawiała się nad tym czy nie spróbować go na jednej ze swoich mioteł, ale zrezygnowała z zamiaru. Następnie zajęła się szukaniem artykułów na temat nowych past do mioteł, które miały zapewniać niezwykle dobry pochwyt trzonka i sprawiać, że dłoń nie ślizgała się na nim bez względu na to czy była ona w suchej czy mokrej rękawicy. Z pewnością zaintrygowało ją to i odnotowała w pamięci, że powinna zwrócić na niego szczególną uwagę przy kolejnych zakupach.\nNastępnie przyjrzała się swojemu podniszczonemu już przez liczne mecze Nimbusowi i chwyciwszy odpowiednie narzędzia zaczęła prostować jego witki, aby zapewnić mu odpowiednią aerodynamiczność i zminimalizować ryzyko, że w czasie lotu będzie ją znosiło na którąś ze stron przez źle wyprofilowany ogon miotły. Przyglądała im się niczym prawdziwy znawca i rozważała to czy nie wymienić ich za jakiś czas całkowicie. Miała już nawet w planach to jakie powinny to być witki. Jakiś czas temu czytała bowiem o tym jaki wici wykonane z poszczególnych gatunków drewna sprawowały się w modelach mioteł sportowych. Uważnie operowała narzędziami, prostując poszczególne wici i sprawdzajac w jakim stanie się znajdowały. Wszystko po to, by ostatecznie spiąć je srebrnymi klipsami, aby mieć pewność, że będą trzymały się w miejscu i zapewnić im odpowiedni, nadany im ciężką pracą kształt.\nNa sam koniec przeszła do pastowania i polerowania miotły, szczególną uwagę przykładając do miejsca, na którym zaciskała dłonie w czasie meczu, bo to miejsce wymagało dokładnej konserwacji, gdyż najczęściej się wycierało przez nieustanny kontakt fizyczny. Dopiero upewniwszy się, że wszystko wyglądało jak trzeba i odłożywszy na bok materiał, którym polerowała trzon miotły energicznymi ruchami, stwierdziła, że wszystko wygląda dokładnie jak trzeba i będzie mogła spokojnie skorzystać z miotły na następnym możliwym treningu w niedalekiej przyszłości.\nRe: Mugolski pokój Wto Lis 23 2021, 12:08;\nMagia Muzyki | k6: H (Silvia von Waldstätten)\nProblemy trzymają się mnie w zaskakujący sposób od połowy listopada. Serio. Każdy dzień to walka o to, by był on spokojny, a jednak czasami nie udaje mi się osiągnąć zamierzonego celu. Upadek z pegaza? Zaliczone. Za niedługo go z powrotem odwiedzę, by się nim zaopiekować, jako że się do tego nieco zobowiązałem. Przygoda Trauma z Eskilem na czele, przez którego musiałem udać się do św. Munga, by mieć pewność, czy aby na pewno nic mi nie jest? Oczywiście, że tak. Zachowywanie się niczym zwierzę podczas spotkania z Julią? Również zaznaczam na swojej liście, którą trzymam pod kopułą czaszki. Dziwny powrót uczuć z lat przeszłych, mimo że wiem, iż nie są one w żaden sposób prawidłowe? Mogę sobie odhaczyć zgodnie z tym, co tam dalej się znajduje. Kompletne wywrócenie charakteru na lewą stronę i spotkanie z centaurem, próba oszukania go? Aż mi wstyd. Jeszcze do tego jeszcze niemiłe słowa w kierunku Brooks oraz brak jakichkolwiek perspektyw. Trochę mi emocji przechodzi w związku z listem od dyrektor, ale nadal - jestem bardziej lękliwy i unikam spotykania z innymi. Czuję, że przynoszę pecha niczym biały kot.\nPrzecieram czoło dłonią, gdy udaje mi się wyjść żywo z ostatniej lekcji w ciągu tego dnia. Dzwonek powoduje przedostanie się ogromnej ilości uczniów, a ja nerwowo nieco oglądam się, czy przypadkiem poltergeist nie postanawia mi nieco podokuczać w związku z przygodą w schowku na miotły, ale na szczęście go nie zauważam. Przynajmniej pod tym względem mogę odetchnąć z ulgą, ale przez fakt tego, iż inne strony świata niż ta przed moimi oczami mnie interesowała, z impetem uderzam o kogoś, kompletnie nie rozumiejąc, co się dzieje.\nO dziwo śpiewam, o dziwo się nie jąkam, na co natychmiast zakrywam usta własną dłonią. Nie witam się z nią, nie oferuję jej pomocnej dłoni, a to, co opuszcza struny głosowe, kompletnie mija się z myślami. A przynajmniej... robi to drogą okrężną. Prostym skinięciem głową staram się nieśmiało zasugerować, że powinniśmy się udać nieco gdzieś indziej, ale to też mówię, całkowicie niekontrolowanie.\nAż się peszę, daję dłoń na kark, odwracam wzrokiem i naprawdę, jak Merlina kocham, nie mam bladego pojęcia, dlaczego śpiewam i cytuję teksty Silvii von Waldstätten, ale wcale mi się to nie podoba.\n1/5 | Irytek: 1\nRe: Mugolski pokój Nie Sty 30 2022, 17:17;\nNiewątpliwym plusem tego pomieszczenia był fakt, że mało kto tutaj zaglądał. Sama Robin, pomimo chodzenia do Hogwartu już tyle lat, wcześniej nie zdawała sobie sprawy z tego, że to miejsce w ogóle istnieje. Jakoś kompletnie je pomijała, bez nawet większego skrępowania. Tymczasem okazywało się, że w tym konkretnym wypadku, kiedy naprawdę potrzebowała w spokoju porozmawiać ze swoją przyjaciółką, ten pokój okazał się być idealnym.\nChoć usilnie próbowała, to nie mogła poradzić sobie ze swoimi problemami samodzielnie. Chodziła wyraźnie rozbita, kompletnie zagubiona w myślach i w czasie, próbując znaleźć coraz to lepsze rozwiązania dla sytuacji, w której się znalazło. Niestety, nie szło jej to najlepiej, a mogłaby wręcz powiedzieć, że z każdym dniem było tylko gorzej. Zadręczała się, że złamała serce Huntera i jeśli tak dalej pójdzie, to złamie też serce Eskila. Próbowała ustalić, co ona sama czuje, bez wiszących nad jej głową mężczyzn, ale za cholerę nie była w stanie. Aż w końcu znalazła się kompletnie pod ścianą i wiedziała, że musi zaangażować w to Yasmine.\nZnały się nie od dziś i pomimo, że nie widywały się codziennie, Robin mogła śmiało powiedzieć, że jest to najbardziej trwała relacja, którą udało jej się w życiu stworzyć. Wiedziała, że zawsze może liczyć na swoją przyjaciółkę, bez względu na to w jak beznadziejnej sytuacji by się nie znalazła. Ta zawsze była gotowa stać u jej boku, nieść jej pomoc czy chociażby dobre słowo. A właśnie teraz, dokładnie tego potrzebowała. Wysłuchania i zaangażowania w to osoby, która miała kompletnie obiektywne spojrzenie na całą sytuację. Która nie była jedną bądź drugą stroną konfliktu, przez co będzie w stanie spojrzeć na to zdrowym okiem. Bo samodzielnie Robin chyba nie mogła już tego zrobić.\nStawiła się we wspomnianym w liście pomieszczeniu, odpowiedni czas wcześniej. Nigdy nie lubiła się spóźniać, zawsze wolała być przed czasem, więc i tym razem nie było inaczej. To pozwoliło jej jeszcze raz poukładać na spokojnie w głowie wszystkie fakty, które zamierzała przekazać przyjaciółce. Wierzyła, że odpowiednio zachowana chronologia w tym konkretnym przypadku, mogła zdziałać cuda.\nUsiadła na jednym z foteli i przyglądała się bez szczególnego zainteresowania ściennym ozdobą, zastanawiając, do czego niektóre spośród tych rzeczy służyły. Nie była najlepiej zapoznana z mugolską kulturą, ale to nie był moment na podobne rozważania. Ważniejsze było to, o czym miała za chwilę rozmawiać z Yasmine. Oderwała wzrok od jednego z plakatów natychmiast, gdy tylko usłyszała dźwięk otwieranych się drzwi. Zerwała się z zajmowanego fotela i westchnęła z ogromną ulgą, gdy dostrzegła tak znajomą, ciemną grzywę.\n- Oh, Merlin mi świadkiem, że chyba nigdy w życiu nie cieszyłam się tak na twój widok - powiedziała, kiedy pokonywała te kilka kroków w kierunku przyjaciółki. Chwilę później już ściskała ją mocno. Naprawdę poczuła ulgę.\nRe: Mugolski pokój Wto Lut 22 2022, 03:08;\nNa Merlina, ten zamek wciąż w oczach brunetki był bardziej labiryntem niż szkołą. Długie, kamienne korytarze zdawały się ciągnąć w nieskończoność, a cienie rzucane przez zbroje i posągi, mogły doprowadzić do ataku serca. Tak więc wędrowała dobre dwadzieścia minut z zaciśniętym w dłoniach liścikiem od swojej pięknej, najlepszej przyjaciółki, zanim trafiła pod właściwe drzwi. I była pewna, że Robin już piekły uszy od ilości epitetów wypowiadanych płynnym włoskim pod nosem, gdy kolejny z wcześniej wybranych przez Minę korytarzy, kończyły się ślepym zaułkiem. Ostatecznie jednak nacisnęła klamkę z widocznym zniecierpliwieniem, zaraz świdrując wzrokiem znajdującą się za nimi izbę, w której wreszcie napotkała siedzącą w fotelu blondynkę. Chociaż brew jej drgnęła, to twarz złagodniała na jej widok, a spomiędzy warg uciekło westchnięcie. Ostentacyjnie potrząsnęła liścikiem. - Naprawdę, Doppler?\nZapytała tylko z odrobiną wyrzutu, zamykając za sobą drzwi. Gdy ta podeszła, objęła ją mocno, czując wdzierający się do nosa zapach jej perfum — ciągle tych samych, które wyjątkowo dobrze współgrały z jej osobą. Były jej pierwszym skojarzeniem ze Ślizgonką. Bezceremonialnie ucałowała jej policzek, przesuwając palcami po ramionach i zlustrowała wzrokiem od góry do dołu, odrobinę krytycznie. - Masz cienie pod oczami, schudłaś. I musiało dojść do tego, żebyś mnie wreszcie wtajemniczyła w Twoje życie?\nZapytała z nutą rozbawienia, ale i troski, łapiąc ją za rękę i ciągnąc w stronę foteli, na których chwilę wcześniej jeszcze siedziała, jednak ostatecznie decydując się na kanapę. Usiadły, a Gryfonka oparła się wygodnie, zsuwając buty z nóg i wciągając je do góry, oparła brodę na jednym z kolan, drugą nogę pozostawiając jakby w przygotowaniu do siadu tureckiego. - Swoją drogą, to powinnaś za każdym razem cieszyć się tak na mój widok.\nDodała ze wzruszeniem ramion, puszczając jej oczko i ruchem głowy zgarniając brązowe pukle na bok, wbiła w nią wyczekujące spojrzenie. Świdrujące, zniecierpliwione. Teoretycznie zdążyła się już przyzwyczaić do tego, że przyjaciółka nie lubiła kogokolwiek informować o swoich decyzjach oraz życiu, ale w praktyce, ciągle ją to irytowało.\nRe: Mugolski pokój Pon Cze 20 2022, 22:47;\nMerlin był Darrenowi świadkiem, że będzie tęsknił ze tymi murami. Nie wątpił, że od czasu do czasu będzie mógł odwiedzić Hogwart - choćby by odwiedzić brata, jak bardzo Ramsey niechętny by ku temu był - ale jego kadencja jako per se studenta kończyła się bezpowrotnie. Żałował czasem, że nie można było podejść do studiów ponownie, tym razem na przykład ze specjalizacją w transmutacji oraz uzdrawianiu. To byłby wybór świetny dla jego rzadko ujawniającej się sentymentalnej części, ale ta bardziej ambitna udusiłaby się przez kolejne trzy lata prac domowych i testów, kiedy za oknem czekała cała Brytania.\nNie zmieniało to jednak faktu, że Shaw szlajał się po miejscach w Hogwarcie, które widywał często po parę lat temu. Na przykład ta mugolska komnata, do której właśnie wszedł po delikatnym naciśnięciu klamki. Dopiero po chwili zauważył, że w tym dość zwykle wyglądającym pokoju już ktoś przebywał.\n- Larkin - powiedział po chwili ciszy, w której przede wszystkim musiał przypomnieć sobie, jak na pewno nazywa się Krukon - Serwus - przywitał się, na palcach wchodząc do środka i cicho zamykając za sobą drzwi, po czym usiadł na jednym ze skórzanych foteli. Dookoła rozległo się charakterystyczne skrzypienie materiału - Długo nie posiedzę, spokojnie - uspokoił chłopaka, rozglądając się po wnętrzu.\nRe: Mugolski pokój Wto Cze 21 2022, 09:48;\nMugolski pokój był i nie był jednym z ciekawszych miejsc w zamku. Zdecydowanie jednak był jedną ze spokojniejszych sal, gdzie można było się ukryć, gdy była konieczność pobycia po prostu samemu ze sobą, bez dodatkowych efektów. Lubił puszczać muzykę z gramofonu, a później zapadać się w jednej z kanap. Czasem, jak tego dnia, zamykał się w tym pokoju po prostu ze szkicownikiem i ołówkami, pozwalając swojej głowie odpocząć, nie myśleć, skupiać się na tworzeniu szkicu czegoś, co znajdowało się w środku.\nLJ był w trakcie szkicowania kolejnych mebli, zaczynając właśnie tworzyć zarys fotelu, gdy do pokoju wszedł prefekt, siadając na nim. Swansea uniósł spojrzenie na Krukona, nie mówiąc nic, po chwili kręcąc głową, gdy usłyszał zapewnienie, że Shaw nie zostanie długo w środku.\n- Siedź ile chcesz… I spróbuj się nie ruszać – odpowiedział prosto, odruchowo zaczynając szkicować Darrena, skoro nie mógł szkicować samego fotelu. Miał też okazję, do tego, żeby przyjrzeć się uważniej temu, którego jego siostra uznawała za „całkiem hot”. Uśmiechnął się lekko pod nosem, nim ostatecznie uniósł znów spojrzenie na prefekta. Byli na tym samym roku, za chwilę mieli zakończyć edukację i mimowolnie zastanawiał się, czy Shaw w tej chwili żegnał się z ulubionymi miejscami, czy zwyczajnie szukał chwili oddechu.\n- Słyszałem, że przynosisz pecha przyciągając langustniki – zagadał, wpatrując się w Darrena z nieznacznie uniesioną brwią ku górze. Co prawda nie należał do braci, którzy sprawdzali każdego faceta, o którym nieco milej wyraziła się ich siostra, ale skoro miał możliwość chwilę z nim porozmawiać… Nie widział powodu, dla którego miałby się przed tym powstrzymywać.\nRe: Mugolski pokój Wto Cze 21 2022, 18:54;\nNo tak, jakie jest prawdopodobieństwo, że spotykając zupełnie przypadkową osobę w Hogwarcie, będzie ona należeć do rodu Swansea? Najwyraźniej strasznie wysokie, bo ostatnimi dniami można było natknąć się na przedstawicieli tej rodziny prawie tak często, jak na langustniki nad jeziorem.\n- Tak jest - przytaknął, powstrzymując się od kiwnięcia głową. Szkicownik pełen rysunków mebli, martwej natury, teraz także i Darrena - który martwą naturą na szczęście jeszcze nie był. Larkin sprawiał wyjątkowo mocne wrażenie, jakby jemu w Bobotą - czy tam Beauxbatons - byłoby jak w niebie, przynajmniej jeśli panował tam taki kult natchnienia i weny, jak nakreśliła mu to Victoria. Czyli dla Shawa byłoby to miejsce dość katorżnicze.\nKolejne pytanie było dla Krukona pewną niespodzianką. Nie spodziewał się ze strony Krukona nawiązania - choć nieco okrężnego - do części swojej rodziny. Na dobrą sprawę Shaw nie miał zielonego pojęcia, czy Leighton była dla niego ciotką, siostrą, wnuczkiem czy garnkiem, w którym stała siódma woda po kisielu.\n- To langustniki przynoszą pecha - powiedział z lekkim cieniem uśmiechu - Ja mam to szczęście, że nie szczypią akurat mnie - dodał, przenosząc ciężar opartej na rękach (które z kolei łokciami stały na kolanach) głowy z lewej na prawą nogę. Nie miał pojęcia, co Larkin wiedział o wypadkach nad jeziorami - ale bardzo możliwe, że miał mu za złe dwa dni pecha, które męczyły członkinię jego rodziny.\nRe: Mugolski pokój Wto Cze 21 2022, 20:59;\nSłysząc krótką zgodę, LJ nie mógł nie uśmiechnąć się lekko kącikiem, powstrzymując się od parsknięcia śmiechem. Prawdę mówiąc, spodziewał się słów sprzeciwu, ewentualnie jakiegoś wytknięcia mu, żeby się nie rządził - czegokolwiek poza tak prostą zgodą. Było to całkiem pozytywne zaskoczenie, sprawiające, że Swansea z zaciekawieniem przyglądał się prefektowi, stopniowo tworząc zarys jego postaci na kartce. Dostrzegał już, co zdaniem jego siostry było tak pociągające w drugim (jeszcze) studencie i mimowolnie zastanawiał się, jak Lei zareaguje na wieść, że miał możliwość uciąć sobie z nim pogawędkę. Co prawda był pewien, że o wielu rzeczach nie wiedział, nie dopytując o nie i choć podejrzewał, że doszło już do czegoś między tą dwójką, nie miał żadnego potwierdzenia.\n- Masz też to szczęście, że zdaje się, zdołałeś pomóc - zauważył LJ, opuszczając na moment spojrzenie na pergamin, stawiając kolejne kreski ołówkiem, mając ochotę warknąć na prefekta, że miał się nie ruszać, a już przesunął głowę, ale uznał, że to akurat nie jest tak duży problem. Na spokojnie szkicował dalej, co rusz unosząc spojrzenie na Darrena, zawieszając je na nim badawczo, zastanawiając się, czy chciał właściwie wiedzieć coś więcej w sprawie swojej siostry, czy jednak nie. Ostatecznie machnął na to w myślach ręką, uznając, że co między nimi jest, to między nimi jest i póki to odpowiadało Leighton, wszystko było dobrze. Ostatecznie niech się dziewczyna bawi.\n- Nie zamierzam przepytywać w sprawie siostry, jeśli coś takiego przeszło ci przez głowę - poinformował w końcu, uśmiechając się lekko. - Chciałeś czegoś konkretnego z tego pokoju, czy żegnasz się z murami zamku? - zapytał od razu, decydując się spróbować zatrzymać Darrena w miejscu do czasu, aż nie skończy szkicu. Nie lubił przerywać tworzenia czegokolwiek w połowie.\nRe: Mugolski pokój Sro Cze 22 2022, 21:24;\nZgoda ze strony Darrena była raczej krokiem w kierunku zdobycia paru dodatkowych minut w pozycji siedzącej. Nogi już nieco go bolały od ciągłego wchodzenia wte i wewte po wszystkich piętrach, więc chwila przerwa powinna mu dobrze zrobić.\nNie miał też nic przeciwko temu, że Larkin go szkicował. To znaczy - nie czerpał też z tego jakiejś specjalnej przyjemności, ale jemu także zdarzało się prosić ludzi (choćby Solberga) o testowanie na nich jakichś zaklęć. Więc jeśli mógł ze swojej strony wspomóc kogoś w rozwijaniu jego talentu, w tym przypadku rysowniczego, to czemu miałby tego nie zrobić - tym bardziej, skoro miał nie robić więcej niż tylko siedzieć na tyłku w mniej-więcej bezruchu?\n- I ucierpieć rykoszetem - uśmiechnął się Krukon - Ale pomoc i tak była niezbyt potrzeba - dodał z delikatnym wzruszeniem ramion. Ostatecznie za pierwszym razem Swansea - gdyby go nie spotkała - to zapewne nie poszłaby do kuchni, tylko w kierunku miejsc nieco bardziej pozbawionych ostrych narzędzi i gorących płynów. Za drugim razem zaś to dostało się właśnie Shawowi, kiedy pod Lei załamał się leżak - prosto na Krukona oczywiście.\n- Całe szczęście - powiedział ostrożnie - Raczej to drugie. Niedużo nam tu zostało, co? - odrzekł, kojarząc że Larkin też kończył studia - jeśli zdał egzaminy, ale Darrenowi nie obiło się o uszy, że testy zebrały w tym roku jakieś okropne żniwo.\nRe: Mugolski pokój Czw Cze 23 2022, 10:07;\nLJ pokiwał lekko głowa, jakby w zamyśleniu, skupiając się mocniej na szkicu. Mając zarys postaci, skoncentrował się na samym materiale ubrań, na tym jak marszczył się, jak układały się kolejne fałdy, jak fotel zachowywał się pod ciężarem czarodzieja. Stopniowo poprawiał szkic, dodając te detale, uznając, że trening tego bardziej mu się przyda, niż szkicowanie twarzy prefekta. Jeszcze okazałoby się, że Lei zacznie podejrzewać i jego o zainteresowanie prefektem, który… Nie, nie był w jego typie, choć rozumiał zainteresowanie innych.\nZaraz też próbował nie roześmiać się, gdy usłyszał ostrożną odpowiedź Darrena w sprawie dziewczyny. Zupełnie, jakby miał coś do ukrycia, choć Swansea podejrzewał, że zwyczajnie nie miałby ochoty odpowiadać na wszelkie pytania. To było dobre, bo on sam nie wiedziałby o co miałby pytać. Czym innym było wypytywanie i droczenie się z Lei, a czym innym rozmowa z Shawem. Choć z drugiej strony… Kusiło spróbować przybrać wygląd siostry, ale prawdę mówiąc nie wiedział, jak zareagowałby drugi Krukon, a po co psuć sobie spokojny dzień.\n- Mn, choć niewiele brakowało, żebym musiał tu wrócić od nowego roku… Słowo daję, Whitelight nie jest wiele lepszy od Pattona – odpowiedział, krzywiąc się na wspomnienie poprawki z transmutacji, wciąż nie rozumiejąc jakim cudem nie poradził sobie za pierwszym razem. Teoretycznie nie miało to nic wspólnego ze stresem, ale czy naprawdę niewyspanie mogło aż tak wpłynąć na myślenie? Nic to, najważniejsze, że nie musiał już się tym przejmować.\n- Zamierzasz jechać na wakacje jeszcze w tym roku, czy po zakończeniu roku wybywasz w sobie znanym kierunku? – dopytał z zaciekawieniem dobrze słyszalnym w głosie. Sam zgłosił chęć wyjazdu, ale zaczynał się wahać, czy nie powinien jednak zostać w Dolinie. Niby dostał wolne z pracy, niby mógł jeszcze ten raz wyjechać w pełni, ale… Nie był przekonany, czy chciał. Był więc ciekaw jak inni, którzy także kończyli edukację, zapatrywali się na wyjazd.\nRe: Mugolski pokój Czw Cze 23 2022, 22:42;\nGdyby Darren wiedział, że Larkin właśnie postanowił przenieść swoją uwagę na fotel to być może poczułby się nawet nieco urażony - teraz jednak dwóch Krukonów dzieliło ze sobą przynajmniej jedną cechę, a była to błoga nieświadomość na temat jakiegoś sekretu skrywanego przez drugiego z nich.\n- Patton będzie mi się jeszcze pewnie śnił przez dwa lata - mruknął Darren, mrużąc oczy - W złym tego słowa znaczeniu - westchnął. Choć z transmutacji był... hmm, przyzwoity, to zarówno jeden, jak i drugi profesor pracujący w Hogwarcie byli wręcz ucieleśnieniami wymagających, ostrych belfrów. Krukon nie miał pojęcia, czy Camael był też taki poza pracą - bo jeśli tak, to współczuł nieco Harielowi, który przecież musiał z nim dorastać.\n- Jadę - pokiwał głową, wciąż obdarzony słodką niewiedzą na temat tego, że głównym bohaterem szkicu był teraz fotelowy fałd numer trzy, wyjątkowo uroczo zdobiący prawy podłokietnik - Ale nie mam pojęcia, gdzie są - wzruszył ramionami - Rok temu na ferie udało mi się dojrzeć gdzieś Norwegię przed czasem w jakimś harmonogramie... ale teraz jest kompletna cisza - wyjaśnił. Czasami bycie prefektem - tym bardziej prefektem naczelnym - miało swoje plusy. Zwykle jednak było pasmem obowiązków, za które jedyną nagrodą była plakietka w Izbie Pamięci. "Darren Shaw. Był".\n- Szkicujesz Hogwart na pamiątkę czy po prostu ćwiczysz? - spytał, zastanawiając się czy Larkin był bardziej sentymentalny od Leighton - choć dziewczyna też wróciła z Bobotą podobno przez "tęsknotę za rodzinę" - czy może łączył ich ten charakterystyczny utylitaryzm, którego Shaw nie spodziewał się ujrzeć w artystycznych duszach.\nRe: Mugolski pokój Wczoraj o 10:35;\nO słodka niewiedzy, jakże ratujesz sytuacje w wielu przypadkach! Ołówek powoli tworzył cienie i załamania na szkicu, a Larkin coraz bardziej dawał się wciągnąć w rozmowę, próbując jednocześnie odsunąć od siebie pragnienie zabawy kosztem prefekta i siostry. Nawet zaczął się zastanawiać, czy swoich żartów nie zacząć od dziewczyny, ale do tego potrzebował wiedzieć, jak wiele zabawy jest dla niej w tym, co się działo i czy przypadkiem nie ciągnie tego dalej. Aż tak wredny nie był, żeby coś przypadkiem jej zepsuć.\n- Sny o Pattonie? No no... – zacmokał z rozbawieniem, doskonale go jednak rozumiejąc. Zajęcia ze znienawidzonym przez większość uczniów profesorem były czymś, co nie jednego doprowadziły do depresji, do zmiany planów na życie, byle nie musieć uczyć się transmutacji. Swansea miał nadzieję, że przy używaniu kolejnych zaklęć nie będzie słyszał nad sobą głosu profesora, ani widział zawodu na twarzy Whitelighta, gdy tylko zamknie oczy. Dość już miał własnej irytacji, kiedy coś mu nie wychodziło.\n- Ciekawe co wymyślili tym razem. Po Hampsonie można było spodziewać się jakiś spokojnych miejsc, ale odkąd Wang jest dyrektorem… Ciekawe czy jej aurorska przeszłość będzie oddziaływać na plany co do wyjazdów, choć tym już nie musimy się przejmować – odpowiedział Larkin, uśmiechając się ledwie kącikiem ust. Nawet, jeśli zdecydowałby się teraz jechać, zabierając ze sobą Arenarię, nie był pewny, czy wybierałby się na następne wyjazdy jako absolwent i opiekun. Szczęśliwie nie musiał się w tej chwili nad tym zastanawiać, odkładając w końcu ołówek na bok, zamykając szkicownik.\n- Ćwiczyłem. Szkice są po to, żebym nie zapomniał, jak się to robi i czasem korzystam z nich do rzeźb… Przydatne, kiedy nie ma modela. No i może kiedyś się przyda, gdy musiałbym coś zrobić na podstawie cudzego rysunku – odpowiedział, przypominając sobie sytuacje z pracy, gdy dostawał prosty szkic tego, czego oczekiwał klient od broszki, albo spinki. Cudze rysunki były często podobne do dziecięcych bazgrołów, przez co zaczynał powoli wpierw robić szkic tego, co uważał, że chcą klienci, a dopiero po otrzymaniu potwierdzenia wykonywał biżuterię.


Megafony na dworcu poinformują pasażerów o opóźnieniach - gorzowianin.com\n22 grudnia 2017, 15:51, Marcin Kluwak\nMamy dobrą wiadomość dla wszystkich podróżnych korzystających z przystanku Gorzów Wielkopolski Wschodni. Po naszej interwencji PKP PLK uruchomiło w piątkowe popołudnie tymczasowy system informacji pasażerskiej. Na przystanku pojawiły się megafony.\nOd dziś pasażerowie nie zostaną pozbawieni sami sobie. Po serii naszych artykułów i zgłoszeniach od czytelników spółka zarządzająca dworcową infrastrukturą zainstalowała tymczasowy system informacji pasażerskiej. - Dokładnie sprawdziliśmy możliwości techniczne zainstalowania tymczasowego systemu megafonowego na przystanku Gorzów Wielkopolski Wschodni. Dołożyliśmy wszelkich starań, aby pasażerowie na tym przystanku mieli pełną informację. Dzisiaj około godz. 13.30 został uruchomiony na nim system zapowiedzi megafonowych – mówił w rozmowie z portalem gorzowianin.com Zbigniew Wolny z zespołu prasowego PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.\nPrzypomnijmy, wraz z wejściem w życie nowego rozkładu jazdy (od 10 grudnia 2017), pociągi uruchamianie przede wszystkim przez spółkę PKP Intercity notowały kilkudziesięciominutowe opóźnienia. Pisaliśmy o tym dokładnie w artykule pt. IC z Gorzowa: opóźniony pociąg i zagubione wagony, który przeczytać można TUTAJ. Treść tego artykułu, jak i inne zgłoszenia od naszych czytelników przesłaliśmy zarówno do PKP Intercity, jak i PKP PLK. Na reakcję na szczęście nie trzeba było długo czekać.\nPasażerowie będą teraz informowani na bieżąco o utrudnieniach i spóźnieniach. Tych ma być też znacznie mniej. Na sytuację panującą na przystanku Gorzów Wielkopolski Wschodni zareagował sam przewoźnik. - PKP Intercity w tej chwili wypracowuje rozwiązanie, którego celem jest realizacja podróży pociągu IC Kociewie oraz składów powiązanych, jak TLK Uznam i IC Mehoffer, zgodnie z obowiązującym rozkładem jazdy. W przypadku potencjalnego zagrożenia opóźnieniem pociągu IC Kociewie obecnie wdrażane rozwiązanie dotyczy organizacji przełączeń wagonów. Ponadto rozwiązaniu problemu opóźnień posłuży usprawnienie organizacji pracy drużyn konduktorskich. Poprawa sytuacji nastąpi z początkiem 2018 roku – obiecuje Agnieszka Serbeńska, rzecznik prasowy PKP Intercity.


Dramat w "Na Wspólnej"! Ogrom cierpienia | Gwiazdy Pikio\nPikio Gwiazdy Dramat w "Na Wspólnej"! Ogrom cierpienia\nDramat w "Na Wspólnej"! Ogrom cierpienia\n"Na Wspólnej" to popularna telenowela stacji TVN. Fani serialu znowu będą rozgoryczeni. Nad Leśniewską i Hofferem zawisną czarne chmury. Honorata nie chce żyć dalej w kłamstwie. Co zrobi?\n"Na Wspólnej" nadawane jest w telewizji już od 2003 roku. Do tej pory codziennie losy bohaterów śledzą ponad dwa miliony widzów. Fani serialu utożsamiają się z postaciami i bardzo mocno przeżywają ich losy. Tym razem widzowie "Na Wspólnej" skupią się na losie Honoraty, którą gra Aleksandra Konieczna i Romana, granego przez Waldemara Obłoza. Kobieta wyzna, że nie da rady już dalej żyć w kłamstwie i ciągłym zamartwianiu się.\n"Na Wspólnej": Czy Roman zrozumie co stracił?\nHoffer już od dłuższego czasu jest uzależniony od alkoholu. W 2816. odcinku mężczyzna pod wpływem alkoholu wsiadł na rower i podczas jazdy uderzył w niego samochód. Mężczyzn trafił do szpitala. Po wybudzeniu ze śpiączki Hoffer przeprosi rodzinę za ostatnie jego ekscesy i zmartwienia. Zapewni, że bliscy już nigdy nie zobaczą go pijanego. Jednak Kamil i Marta dalej będą przekonywać ojca, żeby poddał się leczeniu.\nMężczyzna będzie tłumaczył Honoracie, że momentem zwrotnym w jego życiu było jej odejście. Kobieta wzruszona wyznaniem uwierzy w jego słowa i wróci do mieszkania na Wspólnej. Natomiast mieszkanie nie będzie przypominać tego, które zostawiła. Zastanie zaniedbany lokal z walającymi się po podłodze butelkami alkoholu. Zdenerwowana Honorata przeprowadzi się do syna, którego gra Krzysztof Wieszczak. Kobieta jednak znowu nie wytrzyma i odwiedzi męża w szpitalu. Ten znowu będzie błagał o przebaczenie. Żona ostatecznie da mu do zrozumienia, że to koniec. Wyzna, że boi się przyszłości, ale musi dać mu czas na przemyślenie. W innym wypadku będzie cały czas żyła z myślą, że powróci do alkoholu. Leśniewska pocałuje Romana i odejdzie. "Na Wspólnej" jest jednym z najpopularniejszych seriali w Polsce. Główną jego fabułą są losy przyjaciół, dawnych wychowanków domu dziecka. W serialu jako dorośli już ludzie zakładają spółdzielnie, zarządzającą blokiem przy ulicy Wspólnej 17 w Warszawie. Scenariusz jest pisany na podstawie niemieckiego serialu "Unter Uns" (red. Między nami). Emitowany jest od 1994 roku do teraz. "Na Wspólnej" można oglądać na stacji TVN. Serial jest emitowany od poniedziałku do czwartku o godzinie 20:15.\nMonika Jaruzelska ujawniła swój majątek! Córka generała jest bajecznie bogata\nAwantura w „The Voice Kids”! Widzowie w szoku\nTVN serial na wspólnej Honorata i Roman\nMorawiecki: "Sytuacja naprawdę ciężka". Fala powodziowa rozprzestrzenia się na kolejne miasta Dorota Wellman szczerze o swojej chorobie. "Choćbym stanęła na głowie i zrobiła pirueta, to nie będę szczupła" Polacy ocenili rząd Morawieckiego. Opinie niemal równo podzielone Te zachowania to szczyt wieśniactwa. Jeśli jesteś na weselu, koniecznie się tego wystrzegaj! Tak abp Głódź chronił księdza, który wykorzystał dziewczynkę. Dziennikarze właśnie ujawnili wstrząsające fakty W tych filmach aktorzy uprawiali seks naprawdę. 10 tytułów, w których nie było udawania Trwa koszmar Dody, przez który trafiła do szpitala. "Komuś jest na rękę męczenie mnie" Widzów TVN już niedługo wbije w fotele. Gwiazdą stacji zostanie Justyna Żyła Pawłowicz stwierdziła, że pozostała jej już tylko modlitwa. "Boże, nie wystawiaj Polski więcej na takie próby"


JAK WYKONAĆ ŚCIEG GOFROWY - The Blog - PL\nJAK WYKONAĆ ŚCIEG GOFROWY\nCzasami zdarza się, że nie wiemy jaki ścieg wykorzystać przy kolejnym projekcie i po raz kolejny decydujemy się na ten sam, co zwykle. Wyjściem z sytuacji jest nauka nowych rodzajów oczek, dlatego dziś pokażemy Ci jak przerabiać ściegiem gofrowym. To fantastyczna technika, którą charakteryzuje grubość i która przy tym bardzo dobrze wygląda. Świetnie sprawdza się zarówno przy swetrach, jak i przy szalikach.\nTkanina jest bardzo łatwa do zrobienia. Polega na wykonywaniu na zmianę słupka dwoma technikami, które możesz zobaczyć na filmach w tym poście:\n– słupek wkłuwany od przodu\n– słupek wkłuwany od tyłu\nW przykładzie korzystamy z szydełka w rozmiarze 5 mm i wełny meriwool, którą możesz znaleźć na naszej stronie internetowej. Wybraliśmy ją ze względu na miękkość i szeroką gamę kolorów. Jest naprawdę cudowna!\nRozpoczynając nasz projekt, musimy wykonać łańcuszek, którego liczba oczek będzie wielokrotnością 4. Łańcuszek z przykładu ma 20 oczek.\nRząd 1: wykonaj 3 oczka łańcuszka, które będą się liczyć jako słupek. Przerób słupek w 5-ątym oczku łańcuszka, licząc od szydełka i przerób słupkami cały rząd.\nRząd 2: wykonaj 3 oczka łańcuszka wzrostowego, które będą się liczyć jako pierwsze słupek. Kontynuując, *przerób słupek wkłuwany od przodu i przerób 2 słupki wkłuwane od tyłu*. Powtarzaj od * do * aż do pozostania jednego oczka i przerób je normalnym słupkiem.\nRząd 3: wykonaj 3 oczka łańcuszka wzrostowego, które będą się liczyć jako pierwsze oczko\nrzędu. *Przerób 2 słupki reliefowe wkłuwane od przodu i przerób 1 słupek wkłuwany od tyłu*. Powtarzaj od * do * aż do pozostania jednego oczka i zakończ rząd normalnym słupkiem.\nPo wykonaniu pierwszych 3 rzędów powinno to wyglądać tak, jak na zdjęciu. Powtarzaj rząd 2 i 3 aż do zakończenia projektu.\nOdważ się wykorzystać ścieg gofrowy w kolejnym szydełkowaniu i podziel się z nami kreatywnymi efektami swojej pracy na portalach społecznościowych, używając hashtaga #WeAreKnitters.\nJAK UNIKNĄĆ SKRĘCANIA SIĘ OCZEK


Reflektor Renault MASTER II Nadwozie Pełne (FD) (od 1998.07) 2.5 dCi 120KM - Sklep iParts.pl\nReflektor Renault MASTER II Nadwozie Pełne (FD) (od 1998.07) 2.5 dCi 120KM\nReflektor BOSCH 0 318 126 214\nProducent części: BOSCH Kod: 0318126214 Jednostka: szt. Lampa o kształcie tłoku: H1 Wyposażenie pojazdu: dla poj. z regulacją ustawienia reflektorów (elektryczną) Dodatkowe Elementy oraz Informacje: z silniczkiem do regulacji wys. położenia reflektorów LWR\nReflektor BOSCH 0 318 126 213\nProducent części: BOSCH Kod: 0318126213 Jednostka: szt. Lampa o kształcie tłoku: H1 Wyposażenie pojazdu: dla poj. z regulacją ustawienia reflektorów (elektryczną) Dodatkowe Elementy oraz Informacje: z silniczkiem do regulacji wys. położenia reflektorów LWR\nReflektor BOSCH 0 318 126 714\nProducent części: BOSCH Kod: 0318126714 Lokalizacja w aucie: z prawej Lampa o kształcie tłoku: H7 Ruch lewo-/prawostronny: dla ruchu lewostronnego Wyposażenie pojazdu: dla poj. z regulacją ustawienia reflektorów (elektryczną) Dodatkowe Elementy oraz Informacje: z silniczkiem do regulacji wys. położenia reflektorów LWR\nReflektor BOSCH 0 318 126 713\nProducent części: BOSCH Kod: 0318126713 Lokalizacja w aucie: z lewej Lampa o kształcie tłoku: H1 Ruch lewo-/prawostronny: dla ruchu lewostronnego Wyposażenie pojazdu: dla poj. z regulacją ustawienia reflektorów (elektryczną) Dodatkowe Elementy oraz Informacje: z silniczkiem do regulacji wys. położenia reflektorów LWR\nALKAR BOSCH HELLA HERTH+BUSS ELPARTS KLOKKERHOLM LUCAS ELECTRICAL MAGNETI MARELLI PRASCO TYC VAN WEZEL


Kartka URODZINOWA XXL prezent na urodziny SKAZANY\nNie mamy wpływu na nasz wiek. Starzenie się jest rzeczą naturalną, którą doświadcza każdy i nie jesteśmy w stanie zmienić tego, że z każdym rokiem stajemy się coraz starsi albo jak niektórzy wolą dojrzalsi. Mamy za to wpływ na to, jaki prezent wybierzemy dla osoby wkraczającej w tak poważny wiek, jakim jest trzydziestka. Kartka na 30 urodziny to coś, co spodoba się każdemu! Jednak nie jest to zwykła kartka na 30 urodziny, tylko taka rozmiarze XXL! Masz możliwość umieszczenia na niej zdjęcia osoby, której chcesz podarować nasz produkt oraz jej imię, nazwisko i datę urodzenia, a także wymyślone przez siebie życzenia w środku. Spowoduje to, że twój upominek stanie się jeszcze bardziej osobisty. Kartka XXL SKAZANY to najlepsza kartka na 30 urodziny.   Informacje: - karton bielony dwustronnie, - wymiary: 50 x 70cm, - gramatura 430g/m2, - kartka wraz z białą kopertą zapakowana w dodatkowy karton.\nCARD_BIG_071 dostępny Zapytaj o produkt\nKartka urodzinowa na 30 urodziny SKAZANY\nKartka na 30 urodziny A4 SKAZANY\nNie mamy wpływu na nasz wiek. Starzenie się jest rzeczą naturalną, którą doświadcza każdy i nie jesteśmy w stanie zmienić tego, że z każdym rokiem stajemy się coraz starsi albo jak niektórzy wolą dojrzalsi. Mamy za to wpływ na to, jaki prezent wybierzemy dla osoby wkraczającej w tak poważny wiek, jakim jest trzydziestka.\nKartka na 30 urodziny to coś, co spodoba się każdemu! Jednak nie jest to zwykła kartka na 30 urodziny, tylko taka rozmiarze XXL! Masz możliwość umieszczenia na niej zdjęcia osoby, której chcesz podarować nasz produkt oraz jej imię, nazwisko i datę urodzenia, a także wymyślone przez siebie życzenia w środku. Spowoduje to, że twój upominek stanie się jeszcze bardziej osobisty.\nKartka XXL SKAZANY to najlepsza kartka na 30 urodziny.\nPersonalizowana szklanka do whisky URODZINOWY PREZENT DLA NIEGO 49,9 zł\nDo 100 zł Kartki na 18 urodziny Kartki urodzinowe Kartki XXL Kartki ze zdjęciem Oryginalne Prezenty dla brata Prezenty dla chłopaka Prezenty dla męża Prezenty dla mężczyzny Prezenty dla przyjaciela Prezenty na 18. urodziny Prezenty na 30. urodziny Prezenty na 40. urodziny Prezenty na 70. urodziny Prezenty na Dzień Chłopaka Prezenty na Dzień Mężczyzny Prezenty na urodziny Prezenty na urodziny dla brata Prezenty na urodziny dla niego Wszystkie kartki Ze zdjęciem\nZakupiona kartka XXL była trafionym prezentem. Proces zakupu szybki i sprawny, świetna obsługa klienta również telefoniczna :) Polecam Crazyshop już nie pierwszy raz :) uwaga jedynie do materiału z którego jest wykonana kartka\njestem bardzo zadowolona i czekam aż wręczę prezent\nSuper pomysł na dedykowaną kartkę :)


Jessica Lemmon - autor\nTylko ten ostatni raz. Seria: Gorący Romans\nGia Knox i Jayson Cooper już raz byli małżeństwem. Po rozwodzie nadal ze sobą współpracują i... są o siebie zazdrośni, choć się do tego nie przyznają. Ani on, ani ona, nie potrafią ułożyć sobie życia. Sytuację komplikuje fakt, że...\nPrzed północą będziesz moja. Seria: Gorący Romans\nAddison Abrams, nazywana przez swojego szefa Brannona Knoxa najlepszą asystentką pod słońcem, od roku potajemnie się w nim kocha. Kiedy w drodze na spotkanie z przyjaciółmi Addi psuje się samochód, Brannon wspaniałomyślnie zawozi ją...\nNa przekór rozsądkowi / Tej kobiety nie wolno ci całować. Seria: Gorący Romans Duo\nJoanne Rock - Na przekór rozsądkowi Weston najchętniej by się jej pozbył. April Stephens prowadzi w jego górskim ośrodku Mesa Falls śledztwo finansowe i zadaje dużo niewygodnych pytań. Gdy Weston dowiaduje się, że z powodu złej...\nGwiazdkowa fantazja. Seria: Gorący Romans\nMoże za miesiąc lub rok się rozstaną. Może tylko tyle jest im pisane. Może gdy burza w jego życiu ucichnie, a nad głową znów zaświeci słońce, oboje będą chcieli ruszyć każde własną drogą. Ale jakoś nie bardzo w to...\nZakazany owoc / Dajmy sobie jedną noc. Seria: Gorący Romans Duo\nReid Singleton nigdy nie przeżył tak fantastycznej nocy! Ona była olśniewająca. Niestety, jak się wkrótce okazało, była również młodszą siostrą jego najlepszego przyjaciela, która z brzydkiego pulchnego kaczątka przeistoczyła się...\nPokocham cię po ślubie / Chwila zapomnienia. Seria: Gorący Romans Duo\nDo dnia ślubu Imogene nie miała pojęcia, kim jest jej przyszły mąż. Taka była zasada agencji matrymonialnej, z której usług korzystała. Jakież było jej zdumienie, gdy panem młodym okazał się Valentin, z którym się rozwiodła. Czy...\nNajlepsi przyjaciele sekretni kochankowie. Seria: Gorący Romans\nFlynn otoczył ją ramieniem i przyciągnął do siebie. W przeszłości wiele razy szli tak właśnie objęci, lecz dziś w tym przyjacielskim geście było coś nowego. Instynkt opiekuńczy w stosunku do Sabriny nie był dla Flynna...\nOdcięci od świata. Seria: Gorący Romans\nPragnął jej z taką samą siłą jak wtedy, gdy pierwszy raz zobaczył ją na zatłoczonej plaży. W ciągu dziesięciu lat od rozstania nie spotkał kobiety, która miałaby połowę jej zalet, i podejrzewał, że minie kolejne dziesięć, zanim...


17. Konferencja Technik Szerokopasmowych | Polityka prywatności\nW każdej chwili masz prawo zażądać informacji o tym, które Twoje dane osobowe przechowujemy. Aby to zrobić, skontaktuj się z Grupą VECTOR na adres gdpr@vector.net – otrzymasz te informacje pocztą e-mail.\nMożesz zrezygnować z otrzymywania materiałów marketingu bezpośredniego poprzez wysłanie e-maila o tytule „unsubscribe” na adres gdpr@vector.net.\nBardzo poważnie podchodzimy do ochrony danych, dlatego wyznaczyliśmy pracowników, którzy będą odpowiadać wyłącznie na pytania dotyczące powyższych kwestii. Aby się z nimi skontaktować, napisz na adres gdpr@vector.net.


oohmagazine.pl - Branża marketingowa walczy z fake newsami. Powstanie kodeks na rzecz czystej informacji i reklamy\n"Według ośrodków i firm badawczych zajmujących się analizami Internetu wartość reklamowych oszustw (ang. “digital ad frauds”) na globalnym rynku online w 2019 roku może przekroczyć 50 miliardów dolarów, i zwiększa się z roku na rok o około 20%." Tak brzmi fragment podpisanej 2 października deklaracji współpracy największych stowarzyszeń, związków branży marketingowej i reklamowej. Współpraca ma na celu wypracowanie kodeksu dobrych praktyk przeciwdziałania zjawisku dezinformacji i oszustwom reklamowym (ad frauds) w Internecie i podjęcia działań na rzecz ochrony i propagowania czystej informacji i reklamy.\n- Fake news i adfraud to dwie strony tej samej fałszywej monety – jeżeli mamy wygrać z tą fałszywą walutą obronić demokracje i rzetelny biznes musimy się nauczyć jako doceniać prawdziwą informacje i prawdomówne media - mówi Paweł Tyszkiewicz ze Stowarzyszenia Komunikacji Marketingowej o genezie Inicjatywy oraz o współpracy organizacji w tym zakresie z Komisją Europejską.\n- Przykładem jednego z najnowszych projektów jest Kodeks Dobrych Praktyk Reklamy Programmatic, pod którym podpisało się już ok. 100 firm z europejskich. Dezinformacja w internecie stała się poważnym zagrożeniem. Boty już nie tylko podszywają się pod użytkowników internetu, dochodzi nawet do sytuacji, w której naśladują wydawców. Reklamodawcy również płacą za reklamy, które widział bot. Traci na tym cały ekosystem. Gdy ekosystem jest nieszczelny, to wyciekają z niego pieniądze. Fake newsy także nie powstają przez przypadek, dla zabawy, tylko dlatego, że ktoś ma w tym konkretny, zwykle finansowy interes. Dlatego tak potrzebne są kolektywne działania całej branży. Inicjatywa na rzecz czystej informacji i reklam jest uzupełnieniem działań, które w tym zakresie od lat prowadzimy na poziomie Polski i Europy - opowiedział Włodzimierz Schmidt z IAB Polska, mówiąc o istniejących już standardach na rzecz "czystej reklamy".\nO tym co reklamodawcy mogą zrobić dla czystej reklamy i informacji powiedział Jerzy Minorczyk z IAA Polska. - Te zjawiska są szkodliwe dla całego rynku reklamowego, w tym dla tzw. pierwszego płatnika, czyli reklamodawców. To, co mogłoby być ich “cegiełką” w przeciwdziałaniu ad frauds i dezinformacji, to zapisy w briefach na kampanie reklamowe jednoznacznie wymagające, by przekaz nie pojawiał się obok budzących wątpliwości treści. Marketerzy mogą po prostu wymagać od innych uczestników rynku (od agencji mediowych i mediów) wdrożenia odpowiednich rozwiązań technologicznych i procedur - wyjaśniał.\nNatomiast o znaczeniu czystości informacji i reklamy dla kondycji prasy w Polsce opowiedział Marek Frąckowiak z Izby Wydawców, a przedstawicielka rynku mediowego Dorota Adamczyk z Wyborcza.pl opowiedziała, jak wydawcy mogą gwarantować czystą informację i reklamę. - Treści materiałów dziennikarskich powinny być tworzone przez ludzi i dla ludzi. Nie mogą bazować na „klikalnych”, kontrowersyjnych tytułach, które nie mają nic wspólnego z treścią artykułu. Podobnie z reklamą, która powinna trafiać do ludzi, nie automatów - komentowała Adamczyk.\nReprezentant strony agencyjnej Tomasz Piątkowski z GroupM i Klubu Mediowego SAR, zaprezentował jak agencje chronią reklamodawców przed adfraudem. - Tylko kupowanie powierzchni reklamowej ze sprawdzonych źródeł da nam gwarancję jakości treści i minimalizuje zagrożenie jakie niesie ze sobą ad Fraud. Trzeba też pamiętać o wykorzystaniu właściwych zabezpieczeń i narzędzi pomiarowych - dodał Piątkowski.\nZwiązek Firm Public Relations.


TenPoznan.pl » Wiadomości » Zmarło sześć kolejnych osób zakażonych koronawirusem. Jedna z Poznania\n3 kwietnia, 2020 3 kwietnia, 2020 el\t1 Komentarz\tKoronawirus, Ministerstwo Zdrowia, poznań, promoslider, promoten, zakażeni, zmarł pacjent\nJak informuje ministerstwo zdrowia, mamy 117 nowych przypadków zakażenia koronawirusem, potwierdzonych pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych. Niestety, mamy też sześć nowych zgonów, w tym jedną w Poznaniu.\nMinisterstwo poinformowało też o śmierci sześciu kolejnych osób zakażonych koronawirusem. Są to: 75-letni mężczyzna ze szpitala w Tychach, 87-letnia kobieta ze szpitala w Raciborzu, 71-letni mężczyzna ze szpitala w Poznaniu, 82-letni mężczyzna ze szpitala w Lublinie, 80-letnia kobieta ze szpitala w Grudziądzu i 84-letni mężczyzna ze szpitala w Krakowie. Wszystkie osoby miały choroby współistniejące.\n1 grudnia, 2020 3 grudnia, 2020 el\t0\n14 maja, 2020 14 maja, 2020 el\t0


Cashless - Świąteczne badanie opinii internautów: przelewy pay by link nie są już najpopularniejszym narzędziem płatniczym online\nŚwiąteczne badanie opinii internautów: przelewy pay by link nie są już najpopularniejszym narzędziem płatniczym online\nSzybkie przelewy typu pay by link zostały zdetronizowane przez Blika. Płatność przy odbiorze kartą albo gotówką spadła na piąte miejsce\nPrzelew typu pay by link nie jest już najczęściej wybieraną metodą płatności bezgotówkowych podczas zakupów online. Z badania przeprowadzonego przez instytut badawczy ARC Rynek i Opinia na zlecenie Mastercarda i eService wynika, że został zdetronizowany przez system płatności mobilnych Blik. Obecnie 38 proc. respondentów korzystających ze sklepów internetowych za zakupy płaci narzędziem oferowany przez Polski Standard Płatności.\nBadanie, którego wyniki właśnie opublikowano, dowodzi także, że w porównaniu z sytuacją przed wybuchem pandemii koronawirusa, na trzecie miejsce wśród najpopularniejszych metod płatności w internecie spadły karty bankowe. Pomimo obostrzeń sanitarnych spora grupa klientów nadal woli płacić przy odbiorze zamówienia (gotówką lub kartą).\nWyraźny jest też trend wybierania przez klientów jednej ulubionej formy płatności, w miejsce kilku stosowanych równolegle w okresie przed pandemią. Robi tak obecnie ponad 60 proc. kupujących. Co istotne, nie można jednak wskazać jednej, ulubionej metody wspólnej dla wszystkich Polaków. Oznacza to, że sklepy internetowe powinny oferować różne sposoby płatności dogodne dla swoich klientów, dbając o to, by wybrany przez nich agent rozliczeniowy zapewniał obsługę za pomocą wielu rożnych rozwiązań dostępnych online, jak i tych tradycyjnych.\nPrzeczytajcie także: Nowy konkurs Cashless. Do wygrania iPhone\n– Konsumenci lubią zakupy w sieci, ponieważ technologia daje im władzę i zapewnia wygodę. Kupując online mają do dyspozycji niemal nieograniczoną i dobrze opisaną ofertę, a propozycje różnych sprzedawców mogą łatwo porównywać, korzystając przy tym z obniżek cen lub innych promocji. Zakupy mogą też realizować w domowym zaciszu, na fotelu lub kanapie, unikając kolejek. Ale wygoda, której oczekuje rosnąca rzesza kupujących w sieci, to dla e-sprzedawców nie tylko szansa, ale też wyzwanie. Dlatego powinni oni nieustannie szukać sposobów na poprawę doświadczenia użytkownika. Dotyczy to również etapu płatności, który powinien być wygodny, szybki, a przede wszystkim bezpieczny – powiedziała Kamila Kaliszyk, dyrektor ds. rozwoju rynku w polskim oddziale Mastercard Europe.


To miłe, że ludzie widzą we mnie kogoś pozytywnego [1/1]\n- Wracam do Indii za jakiś tydzień, a potem to już Bangladesz i kto wie, co jeszcze... Nie mam planów. Podróżuję na „spontanie”, gdyż za każdym razem kiedy ułożę sobie jakiś nawet pięciodniowy plan, to i tak po kilku godzinach robię coś zupełnie innego. W moim przypadku nie ma sensu rozmyślać i planować... Po prostu trzeba iść za głosem serca\n– mówi podróżnik Dawid „Faza” Krawiec, Człowiek Roku tuŻory.pl 2015.\nNa wstępie gratuluję zdobycia tytułu Człowieka Roku tuŻory.pl 2015. Nominacja i wynik głosowania Internautów były dla Ciebie niespodzianką?\n- Dziękuję bardzo. Tak, to było i jest zaskoczenie... Sama nominacja i „przejście” przez kapitułę mnie zaskoczyło, bo człowiek spoza tych „lubianych” wybił się mimo wielu przeciwników.\n> Internauci zdecydowali: Dawid „Faza” Krawiec Człowiekiem Roku 2015!\nPrzez swoje filmy docierasz zwłaszcza do młodych ludzi. Ktoś powiedział lub napisał Ci już, że jesteś dla niego inspiracją?\n- To fakt, wielu ludzi ogląda moje filmy i doszły mnie słuchy, że dzięki nim inni zaczęli spełniać swoje podróżnicze marzenia. To mnie bardzo podbudowuje, bo ja raczej krytycznie podchodzę do swojej osoby i to miłe, że ludzie widzą we mnie kogoś pozytywnego i coś ciekawego w moich wyprawach.\nAutostopem przejechałeś już sporo. Teraz zwiedzasz Azję. Jak Ci tam?\n- Aktualnie jestem w Nepalu i jestem niezwykle zaskoczony tym miejscem, bo widać, że tutaj ludzie idą za modą amerykańską czy też zachodnioeuropejską, a w Indiach przeciwnie – czas się zatrzymał dawno temu…\nJakie kraje, miasta są w Twoich najbliższych planach? Kiedy powrót?\n- Wracam do Indii za jakiś tydzień, a potem to już Bangladesz i kto wie, co jeszcze... Nie mam planów. Podróżuję na „spontanie”, gdyż za każdym razem kiedy ułożę sobie jakiś nawet pięciodniowy plan, to i tak po kilku godzinach robię coś zupełnie innego. W moim przypadku nie ma sensu rozmyślać i planować... Po prostu trzeba iść za głosem serca.\nCzego nauczyło Cię podróżowanie autostopem? To raczej lekcja życia, poznawanie ludzi czy może po prostu dobra zabawa?\n- Nauczyło mnie przede wszystkim siły i woli przetrwania. Autostop ma wiele zalet, o których większość wspomina we swoich wpisach czy na prelekcjach, ale ma też ogromne wady, z którymi trzeba się zmierzyć każdego dnia. Aktualnie jeżdżę pociągami, bo są śmiesznie tanie – np. za 1150 km zapłaciłem 15 zł! Lecz w Tajlandii czy Wietnamie znów będzie praktykowany jedynie autostop.\nJakie jest Twoje najlepsze wspomnienie z podróży do Ameryki Południowej? Dla równowagi – najgorsze?\n- Hmm.. nie mam jakoś wspomnień czy to najlepszych, czy najgorszych. Żyję chwilą i to, co było to już było. Teraz myślę o tym, co jest obecnie. Podczas podróży w Azji, a dokładnie w Indiach przeżywałem poważne zatrucie pokarmowe przez tydzień... i przyznam, że to najgorsze, co mnie w życiu spotkało podczas podróży. Ale tak się kończy jedzenie byle czego na slumsach w Bombaju…\nW podróży doskwiera Ci samotność?\n- A doskwiera i to dosyć często, dlatego teraz posłuchałem karmy i pierwszy raz w życiu podróżuję wspólnie z innymi podróżnikami! Zaprzyjaźniliśmy się niesamowicie… to Rosjanka i Białorusin, więc od razu ćwiczę swój język rosyjski.\nCoś ciekawego wydarzyło się w obecnej podróży?\n- Ciekawy był Pakistan i bardzo żałuję, że mi się tak szybko skończyła wiza… Ale wrócę tam, jak będą pieniążki!\nJak wrócisz z Azji, dokąd pojedziesz – Afryka, Skandynawia, Rosja?\n- Po Azji planuję, jeśli się uda, pojechać do Afryki. Plany są srogie, ale jak wyjdzie, to się zobaczy, bo na taki „trip” potrzebuję poważnych pieniędzy. Dziś sprawdzałem swoje konto, by zobaczyć moje zabezpieczenie na tę azjatycką wyprawę… i jest bardzo źle… może z 300 zł. Tutaj przetrwam, a w Afryce mogłoby się to skończyć tragicznie! A co do Rosji, to mam nadzieję pojechać tam za dwa lata, ale nie mogę planować… Kto wie, może się zakocham i wszystko się... skończy...\nOd Redakcji: Rozmowa z Dawidem była przeprowadzona za pośrednictwem Internetu. Dłużej będziemy mogli porozmawiać w czerwcu, po planowanym powrocie Dawida do kraju.\n- Pozdrawiam serdecznie całe Żory i dziękuję WSZYSTKIM Internautom za głosy! Specjalne pozdrowienia i gratulacje dla pięknej Ewy Swobody! Jestem z Ciebie bardzo dumny, mimo że się nie znamy osobiście! Żory Rules!!! - Dawid „Faza” Krawiec .\n~not4u 2016-02-23 16:14:28\nFaza! Oczywiście, że Żory rules! Do zobaczenia na woodstocku :d