(Szkic z książki Herb wygnania)\nMojej rozpaczy, wspominania\nPrzysięgam po królewsku strzec.\nOdkąd przyjąłem herb wygnania:\nNa czarnym polu gwiezdny miecz\nVladimir Nabokov, Herb\nNiektórzy pisarze mają dziwną władzę czajenia się za plecami. Zjawiają się nie zaproszeni. Jak natręci szepczą mi na ulicy do ucha kilka wciąż powracających słów. Przychodzą nocą do mieszkania i wyciągają swoje książki. Niekoniecznie te, które stoją na półkach. Jeden z nich, Gombrowicz, znakomicie opisał własną przygodę, krótką, o podobnym charakterze. Po przyjeździe do Paryża ktoś pożyczył mu powieści Geneta. I wówczas się zaczęło. Wygląda z okna hotelu: pusta ulica. Wychodzi na zewnątrz: Genet łypie na niego plecami, oparty o latarnię. Sytuacja kompromitująca. I możliwość szantażu. Zachwyciła go poezja skryta w fantasmagoriach Geneta. Zalśnił wytrych złodziejski do pancernej kasy, w której tkwi sekret trudnej i przejmującej urody. A przecież nawet nie przeczytał dokładnie powieści Geneta; zafrapowała go nowa melodia, już jego, dostrzeżona w okamgnieniu.\nMam na myśli natręctwo trochę innego typu. Czyjeś słowa, zapamiętane w strzępach, przemienione, narzucają się wyobraźni i przetwarzają na swoją modłę moje słowa. Taką władzę zdobył nade mną Nabokov. Nie Lolitą ani konkretną powieścią angielską bądź rosyjską. Więc czym? Wyobrażoną wyobraźnią, dostępną na kartach powieści w bladym odbiciu, bezpośrednio zaznaczoną na kilkunastu stronach wspomnień, w kilku wierszach, w paru wywiadach, w jednej czy dwóch wypowiedziach politycznych, w życiu, jakie miga zza dzieła.\nOdrzucał biograficzne spekulacje. Bawiły go gry stylu, wpatrywał się w barwę i melodię słów. Lubił zakładać pułapki, wymyślać fałszywego autora czy podwójnie fałszywego bohatera; cieszył się, gdy mistagodzy, poszukiwacze ideologii, wyznawcy grup i prądów, dawali się złowić na przynętę, niezdolni do zobaczenia indywidualnej barwy, delikatnego odcienia egzystencji. Gry stylu i zdradliwe błyski konstrukcji dlatego u niego fascynują, że dostrzegam w nich ślady osobowości, zarys biografii, jedynej, nie sprowadzającej się do anegdoty, choć z nią związanej.\nNa kartach jego powieści śledziłem ukryty wizerunek autora, wplątany w linie układające się w inne motywy, jak w zagadkach rysunkowych, gdzie trzeba odnaleźć kota bądź psa schowanego w konturach krajobrazu. Był indywidualistą, szczycił się nieprzynależnością do stronnictw politycznych, nieuczestniczeniem w zbiorowych wystąpieniach, ale interesuje mnie na kontrastowym tle epoki. Nie odbicia tej epoki szukam ani jej mechanicznych zaprzeczeń, lecz świadectwa wewnętrznej niezależności niezwykłego człowieka w niezwykłych okolicznościach. Jak niegdyś odbijało się na listach rodową pieczęć, utrwaloną w czerwonym laku niekiedy osmolonym czarnymi żyłkami, tak Nabokov utrwalał w dziele swój klejnot, herb pamięci i wyobraźni.\nKim byłby ten fantastycznie uzdolniony młodzieniec, urodzony w ostatnim roku XIX wieku, dysponujący u progu rewolucji milionową fortuną, podziwiany przez rodziców, układający konwencjonalne wiersze i z namiętnością poszukujący rzadkich motyli, kim byłby, gdyby nie spadł na niego miecz wygnania, nie odebrał wspomnień dzieciństwa, ojczyzny, literackiej tradycji?\nJeśli chciał dochować wierności sobie, musiał wymyślić przeszłość, wyobraźnią odtworzyć i przetworzyć Rosję. Być wierny fikcji, swojej fikcji, jak ojczyźnie. W roku 1919 odpływał ze zdobywanego przez bolszewików Krymu na jednym z ostatnich statków. Odtąd nie wrócił do Rosji. Nigdy jej nie opuścił: jego Rosja istniała w jego wspomnieniach, w jego języku, nad którym pracował wytrwale. Pojechał do Cambridge, studiował literaturę angielską i francuską, spędzał czas na grze w piłkę i w tenisa oraz na komponowaniu rosyjskich wierszy. Zimny pokój Trinity College: na kominku płonie numer „Timesa”, a on czyta słownik Dahla wypisując frapujące go ojczyste zwroty. Na papierze kładły się wciąż nowe linie poematów. Wyjechał do Berlina. Tam nadal układał wiersze, zaczął pisać powieści.\nW 1925 roku powstał Herb, krótki opis opuszczenia Rosji. Ten konwencjonalny wiersz głęboko mnie przejmuje. Nie stroną formalną, lecz, rzekłbym, przyszłościowo-duchową: „Odpływa w dal ojczysta ziemia, słoną mgłą wieje nordost, jak diamentowy miecz obnaża pośród obłoków przepaść gwiazd. Strzec będę moich trosk, mego wspominania, odkąd przyjąłem wygnańczy herb: na czarnym polu gwiezdny miecz”. W naszym stuleciu tylu wygnańców żegnało się z tyloma ojczyznami — nie opis, banalny przecież, fascynuje mnie u Nabokova, lecz rzucona w przyszłość przysięga. Gwiezdny miecz staje się realny dopiero na tle wyobrażonej biografii uprawdopodobnionej przez dzieło. Berliński Nabokov nadaje artystycznego blasku krymskiej chwili rozstania, rzucając spojrzenie w przód, ku nie istniejącym jeszcze paryskim i amerykańskim dokonaniom. Wewnętrzna otwartość pomoże mu w przyszłości odnaleźć znaczenie skonfiskowanej przeszłości, jest jego przetworzonym bogactwem, ojczyzną. Chwila wyróżniona, przyjęcie duchowego daru, odrzucenie przemocy, wybór wolności.\nPo latach wspominał o impecie, z jakim wyrzuciło go z bolszewickiej Rosji. Impecie artystycznym i politycznym. Nigdy nie przestał być wygnańcem. Poglądów politycznych nie zmienił na jotę od momentu, gdy opuszczał krymskie brzegi. Cenił sobie szczególnie, że wcześnie przejrzał istotę komunistycznej tyranii. Widział w niej marzenie o niskiej równości realizowane we krwi, nudzie i poniżeniu. W 1927 roku, w dziesiątą rocznicę bolszewickiego przewrotu, napisał jeden z nielicznych tekstów politycznych. Jego wypowiedź czytam jako uzupełnienie Herbu. Na kilku stronach zawarł wywód politycznego szlachectwa, określił sens wygnania: „Pogardzam ideą, która ludzi chce zamienić w mrówki, pogardzam zamachem na moje swobodne ja, nudną kartą w odświętnej historii ludzkości. Pogardzam mdłym smakiem drobnomieszczaństwa, nie chcę nawet mówić o rozlanej krwi. Wystarczy milczenie, przymrużenie powiek, lekkie drżenie nozdrzy. Ale w dniach ich jubileuszu uczcijmy dziesięć lat naszej wolności. Jesteśmy falą ojczyzny wyrzuconą na inne brzegi, tej ojczyzny, która mogła być tak swobodna, jak swobodne są nasze marzenia. Wygnanie nie zawsze bywa zgryzotą. Jesteśmy wolnymi obywatelami naszych snów. Zapomnijmy na chwilę o trudach tułaczki i zapamiętajmy jasne momenty: samotność w cudzoziemską naelektryzowaną noc na jakimś moście, gdzieś na ulicy czy na dworcu, wobec czyjejś twarzy czy rytmu słów”.\nLudzie powinni być równi wobec prawa, duchowo powinni mieć przywilej pełnej różnorodności. Polityczny demokrata łączył się z artystycznym indywidualistą. Miał oczy otwarte na zagrożenia tej jedności: przemoc czai się wszędzie. Widmo Zoorlandii, narzuconej równości w niewolnictwie, nachodziło go nie tylko w koszmarach wyobraźni. Jako młodzieniec zdołał się schronić przed przemocą bolszewicką. Przyjął wówczas herb wygnania. Na jego niebie lśnił odtąd gwiezdny miecz swobody.\nPrzysięgę wolności i pamięci powtórzył po raz drugi. Udało mu się schronić przed przemocą nazistowską najpierw do Paryża, potem, w ostatniej chwili, w maju 1940 roku, wyruszył statkiem z podbijanej przez hitlerowców Francji do Ameryki. Miecz wygnania dosięgnął go znowu. Za sobą zostawiał majątek duchowy, bogaty dorobek literacki rosyjskiego emigranta. Stanął przed decyzją może jeszcze trudniejszą niż przed dwudziestu laty. Nie pisał dla pieniędzy. Jego rosyjskie książki przynosiły mu niewiele. Nie potrzebował licznych czytelników. Pragnął jednak jakiegoś echa, choćby w wąskim gronie, choćby we własnym umyśle. Ale świat jego odniesień, świat rosyjskiej emigracji, stawał się podwójnym mirażem. Nowe burze roznosiły fale wygnańców coraz dalej od wymarzonej ojczyzny.\nNabokov w swoim międzywojennym wcieleniu, jako fantastyczny ptak z baśni, Sirin (tak podpisywał swoje książki), odnosił sukcesy w emigracyjnych kręgach. Miał literackich antagonistów, których drażnił estetyczną postawą. Budził jednak szacunek talentem. Nina Berberowa opisuje we wspomnieniach moment, gdy ukazała się w „Sowriemiennych Zapiskach” Obrona Łużyna, pierwsza naprawdę mistrzowska powieść Nabokova: „Miałam poczucie, że moja generacja młodych pisarzy wygnańców, rozrzucona od Harbina, Szanghaju, po Paryż, Berlin, San Francisco, przestała być straconym pokoleniem, daremnie szamoczącym się po obcych miastach. Zyskaliśmy usprawiedliwienie naszej tułaczki. Istnieje Sirin-Nabokov, jego odkrywcza proza, jego swobodna wyobraźnia, jego styl doskonale posłuszny artystycznym zamierzeniom, istniejemy i my”.\nLos nie demoralizował go zbyt wczesną literacką sławą. Ciągle o krok... Dwie pierwsze powieści, Maszeńka i Król, dama, walet, zostały szybko przełożone na niemiecki, przyniosły trochę grosza, ale przyszedł kryzys roku 1929 i o dalsze tłumaczenia było trudno, a potem przyszedł rok 1933 i nowe fale zoorlandzkich podbojów. Dla jego książek w tym świecie miejsca nie było. Ukazały się angielskie wersje Camera obscura i Rozpaczy, wydawca chciał być wszakże suflerem i niańką, sugerował zmiany, potrzebę happy-endu. Nie, to nie dla niego. Opublikowano kilka jego utworów po francusku, w tym świetną Rozpacz znakomicie przełożoną. Młody krytyk i filozof, Jean Paul Sartre, już wówczas na tropie fałszywych autentyzmów i zaślepionych demaskacji, napisał recenzję o wykorzenionym emigrancie, o pustce i jałowości dzieła Nabokova.\nOstatnie lata przedwojenne, spędzone w Paryżu, były dla niego najtrudniejsze. Przed samym wyjazdem do Stanów mieszkał na rue Boileau. Czy wiedział, że kilkadziesiąt lat później i kilkaset metrów dalej, na rue Claude Lorrain...? Nie wiedział. Pisał w tym okresie pierwszą angielską powieść Prawdziwe życie Sebastiana Knighta, komponował ostatnią powieść rosyjską, której tylko fragmenty zostały ukończone: Ultima Thule ukazała się w ostatnim numerze „Sowriemiennych Zapisków”. Wiedział, że nigdy nie wróci do Rosji, wiedział, że zamierza przenieść się do Stanów. Próbował nowych instrumentów językowych, nowych zaklęć dla nowego wygnania. Angielszczyzna, którą władał od dzieciństwa, od zawsze, zdawała mu się kamiennym narzędziem w porównaniu z mową rosyjską, cudownie giętką i posłuszną.\nTo wówczas jednak, w ostatnich latach paryskich i pierwszych latach amerykańskich, jako pocieszenie, rosyjska muza poetycka okazała mu szczególną przychylność. Najlepsze jego wiersze zrodziły się w tym okresie. Zwłaszcza jeden z nich, Sława, stał mi się bliski. Nachodzi mnie na rue Claude Lorrain, na rue Boileau, podczas paryskich spacerów, w metrze, nad książką. Powraca strzępem wewnętrznego rytmu, zbitką słów. Poemat Nabokova jest jak przyspieszony bieg myśli i obrazów niechętnych dyscyplinie. Wielogłosowy poemat, napisany w Stanach podczas wojny, zapewne w te jesienne dni Nowej Anglii, gdy powietrze staje się słono-przejrzyste, a słońce babiego lata rozpłomienia nie tylko klony, lecz i rojenia wygnańców. Poemat sumujący dawne doświadczenia, kreślący w zawrotnym tempie nową odmianę Nabokovowskiego herbu.\nNapisał w szkicu o inspiracji, że wyobraźnia nawiedza go nagle, szepcze do ucha jakiś fragment, kilka słów, nie wyjawiając powodów każe zatrzymać przed oczami pewien obraz. Potem znika. Czasem wraca po kilku latach. Pozwala dostrzec więcej. Chciałbym, aby fragmenty Sławy powstawały jeszcze w Paryżu, w ostatnią zimę i wiosnę roku 1940. Może zdejmował z siebie na moment smutek paryskich dni, elegancką obcość miasta, i zachwycony świetlistością paryskiego zmierzchu zaczynał w takt marszu, a potem biegu mówić do siebie słowa okrutne i upajające. Jak szybko dokonują się takie przemiany! Znikają wysmukłe domy chłodnego Paryża, znika ulica Boileau i stacja metra Exelmans, cel wędrówki, przychodzi chwila ocalonego słowa i dumnej pamięci, chwila przyśpieszonego rytmu serca i wyobraźni. Znikają problemy z prawem pobytu, pracą, wizami, znikają emigranckie waśnie, pojawia się chwila cienistych obłoków i głosów. Nabokov biegnie w takt słów, słodko-okrutnych jak uśmiech Meduzy, trzeźwych jak labirynty jego powieści i jak one rozedrganych. Przez mgnienie wdziewa na siebie królewski płaszcz i udaje się w nim nie do pracowni alchemika czy politologa, nie do knajpy, portowej czy paryskiej, i nawet nie do stacji metra Exelmans, pozornego celu wędrówki, lecz do swojej ojczyzny, z której nigdy nie został wygnany, bo jest jej pamięcią i wyobraźnią, przysięgą wierności i manifestem swobody. Słowa układają się w tajemniczy i obiecujący rytm, trwa bieg, ale wyobraźnia rozpłynęła się między paryskimi kamienicami, skryła się wśród tłumu połykanego przez paszczę metra. Trochę zawstydzony jeszcze nie autor przystanął udając, że była jakaś zewnętrzna racja biegu — autobus, znajoma sylwetka. Szeptane słowa straciły lekkość, ich sens rozwiał się bądź nabrał pokracznych kształtów. Nie, z tego nie da się zrobić wiersza. Rytm zniknął.\nWróci, niedługo wróci. Znów pobiegnie paryską ulicą, otworzy szeroko oczy w nowojorską noc. Znów potoczy się rozmowa, popłynie głos, wiele głosów. Z kim rozmowa? Czyj głos? O tym mówi poemat Sława. Kto mówi? Mówi muzyka. Odzieram wiersz z rosyjskiej melodii, z angielskiego przebrania, mówi do mnie, słyszę go czasem po polsku, odbiegł daleko od punktu wyjścia, ale poznaję tę samą sylwetkę, to samo przyśpieszone splątanie wątków.\nKtoś mówi, za plecami, do mnie, do siebie, zmienia się — czy to człowiek, czy tylko gadający proch? „Jak bezczelny żebrak, czarna owca przytułku, zły przyjaciel z lat szkolnych, jak szef szpicli, jak sen... jak szpicel, morderca, zły przyjaciel z lat szkolnych, jak w bałkańskiej powieści wpływ — jak im tam — symbolistów, tylko gorzej... Jak parodia sumienia w trzygroszowych dramatach, jak morderca, jak drżenie, jak ostatni świt”. „Nie potrafię języka do tych tonów przymusić, a mój gość wciąż się zmienia, a na głowie to panama, to czako, to melonik, to fez: ilustracje rozmaitych współczesnych wywodów, ubiór głowy, znak myśli? A może żartowniś chciał mi wskazać, że zmieniałem kraje jak fałszywe banknoty, w pośpiechu, bez spojrzenia za siebie, jak rozdwojone widmo, jak świeca niknąca między dwoma lustrami? Mosty powietrzne prowadzą mi słowa w świat, po łuku, w pełgający płomyk ojczyzny. Wydaję się sobie bożkiem o ptasiej głowie. To kieruję ku nie istniejącym”.\n„Twoje książki — mówi on — rozpłyną się w pustkę na wygnaniu. Setki stron frywolnej fikcji rozlecą się na wietrze jak papierowe liście. Ale istnieją liście żywe, które mają gdzie rosnąć i spadać, istnieje ziemia, istnieje Rosja, istnieje ścieżka cała w fioletowej krwi klonów — a twoje biedne książki, bez ziemi, bez ścieżki, bez gałęzi, zawisną w pustce, uschną szybko. Kto w noc jesienną, powiedz, zaklinam, kto w rosyjskich ostępach przy lampie, w płaszczu, wśród niedopałków i kurzu, kto na stole otworzy fragment twojej prozy, kto czytać cię będzie w szumie deszczu, w szumie brzóz bijących w okna, kto podniesie twe słowa do swojego poziomu? Na bezmiernych przestrzeniach nikt nie dotknie twej książki. Synowie stepów nie porzucą stepów dla ciebie”. „W długim poemacie Sława autor zajmuje się, tak by rzec, problemem, drąży myśl o kontakcie z czytelniczą świadomością...”. „To też, niestety, przepadnie na wieki. Powtórz więc za mną (jak rozgrzebuje się bolesną ranę, do końca, do szczęścia): nigdy, nigdzie nie zalśni moje imię, chyba że — jak wśród tragicznych obłoków przemyka gwiazda — w naukowej rozprawie, w przypisie do nazwy emigracyjnego cmentarza, razem z braćmi w ortografii, złączonymi ciasnotą miejsca. Powtórzone? A przecież nie bez blasku pisywałeś w jakimś dziwnym języku. Teraz wizja. W ojczyźnie. Mistrz. Dumny. Nieprzekupny. Nie śmią tknąć. Czasem przekład albo fragment. Wielbiciele. Europejska sława. Willa na Krymie. Bohater”. „Teraz śmiech. I z pióra spływają mi stopy wiersza. Jestem szczęśliwy, że moja świadomość, podsłuchując senne myśli i projekty, nie przeniknęła rdzenia tajemnicy. Naprawdę jestem szczęśliwy. Ta tajemnica ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta i więcej nie mogę powiedzieć, dlatego tak mnie śmieszą puste marzenia o czytelnikach, o ciele i sławie. Rosnę bez ciała, żyję bez echa, we mnie cały mój sekret. Cóż dla mnie zniknięcie książek, jeśli nawet rozłąka z ojczyzną jest przypadkiem? Przyznaję, dobrze zaszyfrowano noc, lecz w miejsce gwiazd podkładam litery i w sobie odczytałem, jak przekroczyć siebie, i więcej powiedzieć nie mogę. Nie ufam szerokim drogom ani snom uświęconym przez wieki. Zostaję bezbożnym z duszą wolną w tym świecie rojącym się od bożków. Aż pewnego dnia przebijając warstwy sensu, schodząc głęboko ku źródłu, zobaczyłem jak w zwierciadle świat i siebie, i coś jeszcze, coś jeszcze, coś jeszcze”.\nArtystyczny herb wygnańca przybierał różne odmiany, trwał nadal w jego wyobraźni, dostrzeżony niegdyś siłą artystycznego spojrzenia na czarnym niebie w błysku gwiazd, ożywiany i przetworzony siłą duchowej pracy, przekazany innym, każdemu, ktokolwiek zdoła dostrzec w sobie znak obecności i wygnania, oddzielenia i przyzwolenia. Gwiazdy szyfrowały się w litery, które znów rozpadały się po niebie jak gwiazdy. Nawet w momentach zwątpienia pozostawał poetą i wygnańcem.\nJego polityczny herb też nie uległ zmianie w czas najtrudniejszych wyborów. Był rok 1944. Jego brat znalazł się w niemieckim obozie koncentracyjnym. Losy wojny ważyły się nadal. Na Londyn spadały nowe pociski Hitlera. Na froncie wschodnim rodacy Nabokova płacili bezmierną daninę krwi. W tej sytuacji wielu rosyjskich emigrantów patrzyło innym okiem na despotyczną władzę, na Stalina. Pisano o dwóch ojczyznach, mówiono o zmianach, łudzono się co do dalszych zmian. Niektórzy spośród emigrantów w czas wojny opowiedzieli się mniej lub bardziej wyraźnie za Hitlerem: warto zgodzić się na wszystko, co wyzwoli od stalinowskiej tyranii. Wielu w czas wojny, a zwłaszcza zaraz po wojnie, wychodząc z tych samych tragicznych przesłanek: trzeba myśleć politycznie i wybierać, wybierało mniej lub bardziej wyraźnie Stalina. Zagnała ich do drzwi ambasady bieda, litość, rozpacz, strach.\nW tej sytuacji, wobec tych pokus, Nabokov wyrzucił z siebie, a raczej wykrzyczał wyjątkowy w jego dorobku czysto polityczny wiersz, powtórzenie ślubów wolności, nowe przyjęcie herbu wygnania: „Choć błyszczy na batalistycznych obrazach mdła sowiecka Ruś, choć dusza zamiera od litości, nie pójdę się pokłonić, nie przestanę pogardzać łajdactwem, okrucieństwem i nudą niemej niewoli, nie, o nie, jeszcze żywy mój duch, jeszcze głodny wygnania, na mnie nie liczcie, jeszcze jestem poetą”.\nMinęły lata. Wąsaty tyran znalazł się w mauzoleum, z którego potem go wyrzucono. Do Nabokova przyszła wreszcie sława ofiarowana przez małą dziewczynkę o południowo brzmiącym imieniu Lolita. Jego życie i poglądy nie uległy zasadniczym zmianom. Zapytany w jednym z wywiadów o stosunek do współczesnej Rosji sowieckiej powtórzył dawne przekonania. „Tak, nadal jestem białym Rosjaninem, nadal pogardzam banalną rewolucją bolszewicką; banalną, bo powtarza banalny historyczny schemat rozlanej krwi, oszustwa, terroru; bo zdradziła demokratyczne marzenia w Rosji; bo potrafi zaofiarować tylko drugorzędne naśladownictwo dóbr materialnych, filistyńskie wartości i oczywiście kawior dla wyorderowanych generałów. Nie ufam dzisiejszym obietnicom odwilży, wciąż mam w pamięci bezmiar dokonanych niesprawiedliwości, traktuję z obojętnością wszystko, co porusza sowieckiego patriotę, dumny jestem, że już w roku 1918 przejrzałem mieszczańską jełkość leninizmu. Z obywatelami sowieckimi nie mam i nie miałem kontaktu. Raz, było to na początku lat trzydziestych czy pod koniec dwudziestych, zgodziłem się przez czystą ciekawość na spotkanie agenta z bolszewickiej Rosji, który usilnie namawiał emigracyjnych pisarzy i artystów do powrotu w szeregi. Miał podwójne nazwisko, Tarasow coś tam, i napisał nowelkę pod tytułem Czekolada. Wydawało mi się, że mogę mieć z nim dobrą zabawę. Spytałem, czy będę mógł pisać, co zechcę, i czy będzie mi wolno wyjechać z Rosji, jeśli mi się tam nie spodoba. Odpowiedział, że będę tak zajęty podziwianiem, że nie starczy mi czasu na rojenie o wyjeździe za granicę. I będę oczywiście zupełnie swobodny w wyborze jednego z tematów, których sowiecka Rosja obficie dostarcza swoim pisarzom, takich jak farmy, fabryki, flora w Fakistanie, oh, wiele innych fascynujących tematów. Odpowiedziałem, że farmy itp. mnie nudzą. Szelmowski uwodziciel wkrótce dał za wygraną. Lepiej mu się udało z kompozytorem Prokofiewem”.\nLubię odwagę Nabokovowskich opinii, choć zdaję sobie sprawę z grożących niebezpieczeństw. Co w nim cenię? Szybki rytm myśli, podstępną przejrzystość słów i obrazów, śmiałą prywatność wyobraźni, złączenie — w tle — mitologii i polityki. Wracam do kilku fragmentów Daru, do Rozpaczy i Lolity, do czułych opisów Wyczynu. Układam odpryski jego książek w nową mozaikę. Ginie wówczas granica między prozą a poezją. Godunow-Czerdyncew przysięga, że utrwali na zawsze jedyność chwili, o, tam, na starym moście, gdy on, chłopiec, stał pod wieczór z dziewczynką, i frunęły jaskółki, i chłopiec zapytał: „Powiedz, czy zapamiętasz na zawsze tę jaskółkę — nie jaskółkę w ogóle, nie te tam jaskółki, ale tę, która właśnie śmignęła obok nas?”. A ona odpowiedziała: „Oczywiście, że zapamiętam”. I zapłakali oboje. To otwarcie wyobraźni otwierało przed Nabokovem przyszłość i ułatwiało kontakt z przeszłością. Potrafił zdobyć się na suwerenny i odważny stosunek do czasu.\nWzrusza mnie najbardziej jako obrońca i ilustrator wygnania. Nadał wygnaniu szlachectwo. Nie on pierwszy, ale w XX wieku on uczynił to naprawdę po wielkopańsku. Szukam w jego pisarstwie lettres de noblesse takiej postawy. Najwyraźniejsze odbicie herbu wygnania znajduję na kartach jego pamiętników, w kilku wierszach i paru wywiadach. Nie ze wszystkimi jego opiniami się zgadzam. Płacił cenę za odwagę. Formuły nieraz go ponosiły. Chciał szokować filistrów ducha, tych, którzy mieli odmienne od niego poglądy na czystość literatury. Z przyjemnością czytam jego butady. Kilka słów do wysłanników wiedeńskiego szamana? Dostojewski, Balzak, Stendhal jako trzeciorzędni pisarze? To lubię, bądź przyjmuję z uśmiechem, jak kwituje się obrazoburcze błyskotliwości zdolnego licealisty. Nie, nie uważam Śmierci w Wenecji za wcielenie wulgarnej pretensjonalności. Przeciwnie, to opowiadanie jest mitem wcielonym, nie dającym się wyczerpać w formuły. Wypowiedź Nabokova o czterech doktorach, którzy budzą jego odrazę (dr Freud, dr Żiwago, dr Schweitzer i dr Castro), wydaje mi się, delikatnie mówiąc, niezbyt sprawiedliwa. Wyjaśnienia może należy szukać w tym, że gdy Lolita wspinała się po listach bestsellerów, jej poważnym konkurentem, nieraz zwycięskim, był Doktor Żiwago. Nie jest to jednak usprawiedliwienie — cóż, lata wyniosłej izolacji zostawiały ślady. Trudno zresztą wymagać wyważonej oceny od kogoś, kto całe życie postawił na inną koncepcję twórczości artystycznej, ciężko płacąc za ten wybór. A przecież po latach te dwie książki staną obok siebie, dwie baśnie o miłosnym porażeniu, dwie przysięgi wierności, dwóch poetów wygnańców o wrażliwości obnażonej, nie umiejących znaleźć sobie miejsca w otaczającym świecie i nie godzących się — mimo wszystko — na rezygnację z poszukiwań.\nWobec Pasternaka był Nabokov szczególnie niesprawiedliwy, jakby nie stać go było na tolerancję wobec odmiennej wizji wygnania. Czyżby bał się, że podważona zostanie słuszność jego wyboru? Pasternak, gdy otrzymał Nagrodę Nobla, której nie pozwolono mu przyjąć i na oczach świata rozpętano akcję niszczenia swobodnego umysłu, napisał wiersz, w którym zapytywał, cóż złego uczynił, że kazał całemu światu płakać nad pięknem ojczystej ziemi. Nabokov napisał niedługo potem wiersz, którego początek jest pastiszem utworu Pasternaka. „Cóż złego uczyniłem i czy jestem uwodzicielem, przestępcą, że zmusiłem cały świat do marzeń o mojej biednej dziewczynce? Wiem, takich jak ja ludzie się boją i za czarodziejskie matactwa palą na stosie, i niby od trucizny skrytej w wydrążonym szmaragdzie giną od mojej sztuki. Jak jednak zabawne, że w ostatnim akapicie, na przekór korektorom i zakazom wieku, cień rosyjskiej gałązki kołysać się będzie na marmurze mojej ręki”. Jak przejmujące, że po latach wrócił marzeniem do ojczyzny, tam zobaczył cień swego pomnika. Wydaje mi się, że złośliwy ton wiersza osłabił zazwyczaj działające hamulce i w końcowym obrazie obnażył sny wygnańca.\nRóżne bywają drogi wygnania, różne formy kontroli wygnanych twórców nad marzeniami. Nabokov należy do pisarzy wyjątkowo świadomych. Z wrogością reagował na wszelkie formy ekshibicjonizmu. Tym bardziej przejmujące są mgnienia szczerości. Gałązka kołysząca się nad marmurem ręki, zaklęty w słowa heraldyczny ornament, pieczęć przeżycia wyjątkowo intymnego i ważnego — tak wygnańcy walczą z czasem, którego nie akceptują, wierząc jednocześnie, przeciw światu, innym i sobie, że czas opowie się po ich stronie i ich to będzie za grobem zwycięstwo. Tak komponują dziełami herby wygnania, pomniki wolności.\nGdy czytam wzięte w cudzysłów ironii słowa Nabokova o ostatnim akapicie, myślę o innym wierszu, nieporównanie bardziej przejmującym, który też dotyczy przyszłego pomnika na rosyjskiej ziemi. U pisarza równie świadomego jak Nabokov milczenie bywa formą wyznania; wypowiadał się nieraz z morderczą dezynwolturą o swoich współczesnych; o Annie Achmatowej nie znalazłem niczego — a przecież to ona kontynuowała, i to z jakim splendorem, umiłowaną przez niego puszkinowską linię rosyjskiej poezji, to ona pozostała wierna i swobodna, wielka. Przeniosła w sobie nietkniętą mowę rosyjską, ponad terrorem fizycznym i zniewoleniem duchowym. W Requiem, przysiędze wierności, wyryła słowami zarazem polotnymi i kamiennymi własny herb duchowej swobody. Ona również przeszła przez wygnanie, choć inną przyjęło ono formę niż los emigrantów, którego się obawiała, bo widziała w nim pokusę niewierności (i może dlatego nie zawsze była wobec niego sprawiedliwa). Zabrano jej najbliższych, jednych zabito, innych uwięziono, ją skazano na całkowitą samotność, usiłowano zmusić do wyrzeczenia się elementarnych wartości: swobody umysłu i wierności serca. W ukryciu ocaliła pamięć nieszczęścia i suwerenność słowa. Może dlatego jej wiersze o inspiracji czytam z podwójnym przejęciem: pisała je wielka poetka, broniła się nimi przed zagładą.\nCała twórczość Achmatowej to pomnik wzniesiony wierności i swobodzie. W ostatnim wierszu z cyklu Requiem mowa jest właśnie o pomniku:\nJuż znowu nadeszła godzina przypomnień,\nI widzę was, słyszę was, czuję koło mnie:\nTę, cośmy do okna przywlokły bezsilną,\nI tę, co nie ujrzy swej ziemi rodzinnej,\nI tę, co skinąwszy nam niby znajomym,\n„Przychodzę tu — rzekła — jak gdyby do domu”.\nImiona ich zawsze bym chciała pamiętać,\nSpisałam je wszystkie, lecz spis mi odjęto.\nTo dla nich utkałam ten całun żałobny\nZe słów najuboższych — a wzięłam je od nich.\nTo o nich codziennie i wszędzie wspominam,\nI wspomnę, gdy znów przyjdzie straszna godzina.\nA jeśli mi każą zamilknąć, znużonej,\nMnie, której ustami krzyczały miliony,\nTo niechaj z nich każda i o mnie pamięta,\nGdy przyjdzie żałobne obchodzić im święto.\nA jeśliby w kraju tym moi potomni\nPo latach zechcieli wystawić mi pomnik,\nI na to się zgadzam, i na to przystanę,\nLecz kładę warunek, by pomnik nie stanął\nNa morskim wybrzeżu, gdzie światło ujrzałam,\nBo z morzem ostatnie już więzy stargałam,\nNi w carskim ogrodzie, przy drzewie tajemnym,\nGdzie niepocieszony cień tęskni beze mnie,\nLecz tu, gdzie po trzykroć sto godzin przestałam,\nGdzie próżno pod bramą zamkniętą czekałam,\nBo lękam się nawet i w śmierci, wśród cieni\nZapomnieć dudnienia karetek więziennych,\nZapomnieć, jak drzwi uderzały ogromne\nI wyła starucha jak zwierzę zranione.\nA spod mej spiżowej powieki nieżywej\nNiech śnieg podtajały, jak łzy, ciężko spływa.\nI gołąb więzienny niech grucha w oddali,\nI Newa okręty niech niesie na fali.\n(tłum. Eugenia Siemaszkiewicz)\nSpełniły się słowa Achmatowej. Jej pomnik przed więzieniem, stacją jej męki, stoi w oczach każdego, kto czytał jej wiersze. A przecież inny jej pomnik można dostrzec w carskim ogrodzie, inny w wymarzonej Florencji, „zwodniczej, wiarołomnej, podłej, wytęsknionej” — do której wróci. To są zwycięstwa wygnańców, wszelkich wygnańców, dlatego z takim wysiłkiem komponują imaginacyjne tarcze herbowe, dlatego w chwilach słabości czy szczerości marzą o pomnikach i pozwalają marzyć innym. To są sny pamięci — nie tyle marzenia o spiżu i marmurze, o rodowych wywodach, co o herbie wygnania, o utrwaleniu wyobraźni, która dochowa wierności pamięci i poniesie dalej wysiłek swobodnego ducha. Pomniki, przekazane w dziełach, pozwalają społeczeństwu zachować pamięć i wolność, a gdy te zostały zagrożone, odzyskać je w przyszłości. Znajomość tych dzieł ułatwia owocne podróże w czasie i w przestrzeni. Niektóre pomniki przemawiają do mnie ze szczególną mocą. Myślę o nich z wdzięcznością. Ich różnorodność mi nie przeszkadza. Nabokov na krymskim wybrzeżu i w berlińskim mieszkaniu, i na rue Boileau, i w amerykańskim motelu, i wśród szwajcarskich motyli. Achmatowa w sublokatorskim pokoju czeka na wiadomości z więzienia i nadejście muzy. Pasternak w podmoskiewskiej daczy zapisuje na zawsze kilka widoków rosyjskiej ziemi. Sołżenicyn w Rostowie i w Moskwie, w Zurychu i w Vermoncie szuka dawnych śladów i z trudem uczy się nowej, trudnej wolności.\nW innych krajach, realnych i wymarzonych, inne ślady pozwalały mi odbywać pełniejsze podróże, śledziłem inne pomniki: Nietzschego na turyńskiej ulicy i na alpejskich wyżynach, Valéry’ego w paryskich salonach, Kawafisa w sklepach, kawiarniach i spelunkach Aleksandrii, Rilkego uczącego się widzenia i umierania w paryskim szpitalu, na skałach Duino, w baszcie Muzot. Te cienie zadomowiły się już w mojej wyobraźni. Jeszcze bliższe są rodzinne cienie. Mickiewicz na rue de Seine, Słowacki na rue Ponthieu, Krasiński między Koloseum a Lateranem. Wyobraźnia wybiega ku czasom bardziej współczesnym, nad zatokę San Francisco, na Calle Venezuela w Buenos Aires, w neapolitańskie zaułki zbiegające ku Chiaia, do domu skrytego wśród drzew Maisons-Laffitte. Nie potrzeba gipsowych, marmurowych czy spiżowych figur zamarłych w sztucznych pozach, wystarczy wyobraźnia ożywiająca wyobraźnię. To tutaj. To na warszawskiej ulicy Promenada Pan Cogito zmaga się z bezkształtnym potworem, to w podparyskim Sèvres drzewa wznoszą się tak pionowo, tak pionowo, paprocie rosną bez pamięci, a wyobraźnia wyjeżdża do wyobrażonego Lwowa, to na murach Białołęki i więzienia mokotowskiego widzę nowy herb wolności... To tutaj, teraz, w Paryżu, na ulicy noszącej imię malarza, w którym Nietzsche widział wzór uspokojenia, słowa odnalezione u pisarzy wygnańców układają się w rytm i sens, w chwilach depresji przynoszą uspokojenie i pomoc gdzieś na starym moście, wobec jakichś ludzi i problemów, w cudzoziemską naelektryzowaną noc.\nSzkic z tomu Herb wygnania


Eling Tide Mill Experience (Totton, Anglia) - opinie - TripAdvisor\nTurystyka - Totton\nHotele - Totton\nPensjonaty - Totton\nLoty - Totton\nRestauracje - Totton\nAtrakcje - Totton\nZdjęcia - Totton\nMapa - Totton\nWszystkie hotele - Totton\nHotele w pobliżu Eling Tide Mill Experience\nWszystkie restauracje - Totton\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Eling Tide Mill Experience\nWszystkie miejsca warte uwagi w: Totton\nAtrakcje w pobliżu obiektu Eling Tide Mill Experience\nInformacje o lokalizacji Totton\nEling Tide Mill Experience opinie, Totton\nAtrakcje w Totton\nNr 1 wśród 4 atrakcji w lokalizacji Totton\n24 Lexby Road, Totton SO40 9HD, Anglia\nOdwiedziliśmy na lunch i jesteśmy rozczarowani brakiem wyboru, ponieważ sporo pozycji w menu nie były dostępne. Personel powiedział, że miał pracowity weekend i zabrakło kilku rzeczy. Bangers i mash było okropne - kiełbasy miały być produkowane lokalnie, ale były bardzo nijakie i mash został odtworzony...i suchy. Nie powiedziano nam, że gdy zamówimy, będzie opóźnienie w jedzeniu, ale dotarcie zajęło nam ponad pół godziny. Chleb z tacą sałatkową miał być zrobiony z mąki Eling Tide Mill, ale był to tylko roll supermarketu. Bardzo rozczarowujący. Nie odwiedzę ponownie.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Helen R, Manager, Eling Tide Mill ExperienceOdpowiedź udzielona 4 tygodnie(-i) temu\nObiecujące, ale trochę rozczarowujące.\nBrzmiało świetnie: młyn odpływowy. Ale w rzeczywistości jest to tylko młyn wodny, który wykorzystuje wodę, która została wniesiona przez przypływ i zebrana w stawie, aby działał. Poszliśmy za naszą nawigacją i dotarliśmy tam. Jest dobry parking, który jest również parking dla cemetry. Zabawne, że gdybyś...chciał przejechać mostem do tidemill samochodem, musiałbyś zapłacić. Młynek pływowy jest raczej mały i nie działał. Działa tylko wtedy, gdy fala się skończy. Pokazują wideo z działającego przypływu. Widzieliśmy każdy zakątek i zakręt, ponieważ naprawdę można dostać prawie wszędzie. Jest mały sklepik, w którym można kupić mąkę i mnóstwo książek o pieczeniu. Po drugiej stronie ulicy znajduje się druga część młyna pływowego. Mieści muzeum i kawiarnię. Ustawienie jest dla dzieci w wieku szkolnym, ale nadal interesujące. W kawiarni mieliśmy filiżankę prawdziwej kawy i pysznego kawałka kruchego milionera. Psy nie są dozwolone na tej stronie. Możesz zostawić psa na zewnątrz, ale tylko wtedy, gdy pies nie będzie miał nic przeciwko. Zostawiliśmy naszą w kamperie.Więcej\nJeden z nielicznych pracujących Tidal Mills w kraju. Zarówno ciekawa jak i edukacyjna wizyta dla rodzin, par lub singletonów. Sąsiednia kawiarnia zapewnia posiłki i przekąski. Spacer przyrodniczy 1. 5 K wokół jeziora jest dobrze utwardzone i odpowiednie dla wózków i wózków inwalidzkich. Stoneground mąki z...młyna jest dostępny w sklepie i produkuje bardzo ładny bochenek.Więcej\narcheologii Wykład - Ogród Saski Southampton\nJest to pierwszy wykład w nowym budynku. Będą odbywać się co dwa miesiące. Mark Garner jest rozmawiać Hamwic było niezwykle pouczające. Kawa i herbata zapewniają i piwo w pubie - w pobliżu zakotwiczenia\nDoskonała kawa i bułeczki\nPo pierwsze, powinienem zaznaczyć, że ta recenzja dotyczy tylko Mill Cafe, która jest częścią Eling Experience, ponieważ mam jeszcze odwiedzić odremontowany Młyn i Muzeum Tide. Kawiarnia była zaskakująco dość, kiedy przyjechaliśmy, więc łatwo było znaleźć stolik na poranną kawę. Pyszny wybór ciast i smakołyków, ale...zdecydowaliśmy się pójść na babeczki z owoców, które są wytwarzane z mąki produkowanej w młynie. Bardzo przyjazny pracownik zapytał, czy chcemy bułeczki lekko ogrzane z masłem i dżemem. Nie byliśmy świadomi, że jest to opcja, więc zdecydowaliśmy się pójść z tą sugestią i nie zawiedliśmy się. Co do kawy. . . to było gorące! Tak wiele kawiarni, zarówno niezależnych, jak i sieciowych, wydaje się podawać kawę letnią w dzisiejszych czasach, więc fakt, że Mill Cafe podaje gorącą kawę, jest warty pięciu na pięć! Kiedy będę miał więcej czasu, wrócę na pełne doświadczenie Elinga, ale na potrzeby tej recenzji polecam wszystkim, aby odwiedzili Mill Cafe.Więcej\nOdwiedziliśmy dzisiaj po raz pierwszy od czasu jego remontu. Mieszkamy na miejscu, więc nie musieliśmy daleko iść. Loved the Discovery Center, które było interesujące i pouczające, a sam Młyn był interesujący. Na pewno wrócimy, gdy będzie działać. Kawiarnia była świetna, panninis były piękne. Całość jest...warta odwiedzenia.Więcej\nSzliśmy wzdłuż brązowe znaki od głównej drogi i okazało się, że dość łatwo. Dobre bezpłatny parking dla młynka, w odległości krótkiego spaceru nad trzymające staw dam na cichej ulicy. Naprawdę warto zabrać czasu wokół. Jest dobrze utrzymany i bardzo dobrych pracowników/wolontariuszy do rozmowy przez jak...to wszystko działa. Jest również bardzo dobra kawiarnia prowadzona przez Mill po drugiej stronie drogi, z domowej roboty przekąski z mąki, zmielonych przez młynek.Więcej\n1 wizyta w nowej kawiarni\nChodziliśmy w pobliżu jeziora w Testwood totton i zatrzymaliśmy się, aby coś przekąsić w porze lunchu w tej nowej kawiarni. Obiekty są nowoczesne i czyste. Mieli po prostu pieczone bułeczki nowy ser i wybraliśmy tych, które były piękne i ciepłe. Mieszkamy w pobliżu Bucharest ,...Rumunia i sprawi, że ta kawiarnia to cykl stop, nie ma miejsca na zewnątrz gdzie można mieć oko na nasze rowery.Więcej\nSpędziłem cudowną godzinę rozglądając się, to naprawdę interesujące, szczególnie jeśli Miller jest tam, aby z tobą porozmawiać. Szkoda, że koło młyńskie było zepsute, więc nie mogliśmy zobaczyć, jak działa. Remont to z pewnością dobrze zainwestowane i wydane pieniądze. Kawiarnia jest jedną z najczystszych i najlepszych...kawiarni, jakie odwiedziliśmy.Więcej\nW zeszłym tygodniu odwiedziłem kawiarnię. Kawiarnia jest lekka, a przy stolikach jest dużo miejsca. Jedzenie było wspaniałe i byli bardzo gościnni z moim prawie 2-letnim dzieckiem. Oni także zaspokajają weganizm i gluten - moja siostra i jej mąż mieli chili i czekoladową tartę. Na pewno...wrócimy.Więcej\nZobacz wszystkie hotele w pobliżuZobacz 26 restauracji w pobliżu.Zobacz 4 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Eling Tide Mill Experience.


My Polacy tak mamy: maja 2014\nOd 2 kwietnia nie minęło tak dużo czasu a mi nazbierało się pokaźne denko, postanowiłam się zatem Wam pochwalić tym co udało mi się skończyć ;) Zapraszam ;)\nNa czarno : pozwoliłam sobie zostawić kosmetyki, a raczej próbki, które stosowałam za krótko, lub miałam za małą ilość by rzetelnie ocenić.\n1. Kuracja dermatologiczna - Ziaja - krem kojący nawilżający - co mogę powiedzieć o jednej próbeczce, miło nawilżył buzie na wyjeździe i tyle ;)\n2. Kuracja antybakteryjna - Ziaja - krem redukujący trądzik - próbki,, które tu widzicie starczyły mi na 5 dni smarowania rano i wieczorem. :) Trądzik nie stał się mniejszy, ale nie pojawiał się nowy a buzia była dajnie nawilżona ;)\n3. Mini kremik - niestety nic nie jest napisane po polsku, dostałam go gratis do jakiś zakupów, a akurat skończył mi się krem do rąk, więc tak też go stosowałam, przyznam że starczył chyba na tydzień więc sporo. Nic więcej jednak nie mogę powiedzieć na jego temat.\n4. Krem CC - Mixa - ładnie nawilżył i nie podrażnił.\n5. Intensywnie Regenerująca maseczka do włosów suchych i zniszczonych - BIOVAX - Maseczka jak najbardziej na plus, stosowałam ją w podczas zjazdu, gdzie woda jest mega twarda i włosy nie chcą się rozczesywać, jednak po użyciu tej maseczki były miękkie i udało mi się je rozczesać bez problemu :) Pięknie pachnie ;)\n6. Eliksir wygładzająco- nawilżający - BIOVAX - Ta maleńka saszeteczka (1,5ml) starczyła mi na 3 olejowania włosów, które były świetnie nawilżone i wygładzone. Naprawdę gorąco polecam ;)\n7. Codzienny krem do ochrony stóp - PROPODIA - zużyłam dwie próbki, i stwierdzam że krem szału nie robi. Dalej szukam czegoś porządnego do pielęgnacji stópek ;)\n8. Krem na pękające pięty - też nie został moim ulubieńcem, jakiś taki lejący i brzydko pachnący, cieszę się, że mogłam go wypróbować przed kupnem.\n9. Mineralny dezodorant w chusteczce - kupiłam to bo była to nowość, która pierwszy raz spotkałam. NIE POLECAM, pachnie średnio, mnie uczuliło a do tego nie chroni, właściwie to nic nie robi.\n10. Żel pod prysznic - Lukcja - shower milk - do recenzji zapraszam >TU<\n11. Żel pod prysznic - Finale - aronia i jeżyna - do recenzji zapraszam >TU<\n12. Szampon przeciw wypadaniu włosów - Ziaja - recenzja >TU<\n13. Odżywka intensywna odbudowa - Ziaja - recenzja - >TU<\n14. Maseczka z glinką z Tureckiej Łaźni Termalnej planet spa - Avon - przepiękny zapach, nie wszystkim podpadnie do gustu mi się spodobała bardzo ! Działanie maseczki na plus, skóra po niej jest miękka i miła w dotyku. Nie uczula.\n15. Maseczka śródziemnomorska planet spa - Avon - maseczka z oliwką, która miała nawilżać w sumie jakoś jej szło ale szału nie robiła. Jej chemiczny zapach nie przypadł mi do gustu.\n16. Wygładzający scrub do stóp - Mięta i Aloes - Avon - NIE NIE NIE NIE NIE i jeszcze raz NIE - scrub, który nic nie robi, delikatnie łaskotał moje stópki serio. Beznadzieja, nawet zapach nie był jakiś szałowy.\n17. Witaminowy krem do rąk - Lirene - recenzja >TU<\n18. Odżywczy krem do twarzy - Mleko i miód - Avon - recenzja >TU<\n19. Kokosowe masło do ciała - Cien - na recenzje zapraszam >TU<\n20. Oliwkowe masło do ciała - Cien - recenzja >TU<\n21. Chusteczki do demakijażu - Cleanic - dobrze sobie radziły z makijażem, jednak oczy troszkę mnie po nich piekły, i jak dla mnie były za mało mokre.\n22. Uniwersalny płyn do demakijażu - Ziaja - jeden z moich ulubionych płynów do demakijażu. Bardzo dobrze razi sobie z podkładami, trochę gorzej z porządnym tuszem wodoodpornym. Ale nie podrażnia oczu i naprawdę bardzo go lubię ;)\n23. Delikatny żel - krem - bebeauty - ulubieniec, każdemu znany ;)\n24. Mini dezodorant - Isana - różany - tak bardzo mi się spodobał ten mini dezodorant, że wczoraj w Rossmannie kupiłam sobie jego dużą wersję ;) Super chroni, super zapach, wszystko super ;d\n25. Balsam do ust - Oriflame - miałam go chyba rok, serio tak się wydawało, końca nie było widać. Naprawdę dobry kosmetyk, miałam go przy biurku i smarowałam nim usta podczas nauki czy pracy na komputerze, bardzo się polubiliśmy i chętnie jak zużyje tone balsamów do ust to do niego wrócę.\n26. Dezodorant w kulce - Isana - Clear & Fresh - Tak jak dezodorant w sparyu tak ten, również kupiłam ponownie, dobrze chroni, nie zostawia białych plam, ładnie pachnie i ogólnie na plus ;)\nUf dotarliśmy do końca ;)\nAutor: Anna Kicia o 04:33 18 komentarzy:\nDziś niedaleko mojego domu otworzyli nowego Rossmanna. Postanowiłam zatem się tam przejść by zobaczyć czy z okazji otwarcia nie ma jakiś fajnych promocji. Po powrocie do domu zobaczyłam, że wszystkie, prócz jednego zakupione prze zemnie produkty są produktami Rossmannowskimi :D Są to moje ulubione i nie drogie produkty, dlatego się Wam pochwalę miłą promocja ;D za wszystkie zakupy zapłaciłam 29,28 zł ;)\n1. Płatki kosmetyczne - Lilibe - 70 sztuk, 100% bawełny -1,99\n2. Plasterki z dinozaurami - alapharma - 20sztuk - 1,99 (kupiłam je dla dziadka, ponieważ on zawsze mówi, że jak był mały nie było takich fajnych i kolorowych plasterków ;))\n3. Maseczka - Rival de Loop - z Q10 - 1,19 (maseczka zaś idzie do babci )\nniestety mam jakiś problem i nie umiem tego zdjęcia obrócić :C\n4. Żel pod prysznic - Isana - Maracuja & Kokos - 300ml - 2,19\n5. Żel pod prysznic - Isana - Mleko & Miód - 300ml - 2,19\n6. Jedzonko dla mojego kota - jeśli wasze koty są wybredne spróbujcie im podać własnie to jedzonko z Rosssmanna - 0,99\n7. Dezodorant w kulce - Isana - Aloes 0% Alkoholu - 50 ml - 2,99\n8. Dezodorant w sprayu - Isana - Róża - 150 ml - 3,49\n9. Mydło w płynie : zapas - Isana - Mleko i miód - 500ml - 2,29\n10. Odżywka do włosów - Timotei - jaśmin, olejek arganowy, olejek migdałowy - 200ml - 5,99 (zaraz trafia pod prysznic do testowania, jestem go bardzo ciekawa )\nGratis do zakupów dostałam Żel pod prysznic Nivea - powerfruit o pięknym zapachu jagody ;)\nAutor: Anna Kicia o 07:05 12 komentarzy:\nWczoraj pisałam Wam o szokującym żelu z Lidla za 2,99, nie tak dawno pisałam o boskim maśle kokosowym do ciała również z Lidla. Lidl zaskoczył mnie 3 raz tym razem oliwkowym masłem do ciała.\nZamknięte w okrągłym trwałym plastikowym pudełeczku, o pojemności 250 ml. Masło ma piękny zapach! Kojarzy mi się z oliwką dla dzieci, długo utrzymuje się na ciele i pozostawia je miękkie. Moja wiecznie potrzebująca nawilżenia skóra jest po nim idealni gładka i przyjemna w dotyku.\nMasło jest mega wydajne, dzięki swojej konkretnej konsystencji - puddingu :D\nJak się nie mylę kosztuje około 8-9 złotych. Więc naprawdę warto.\nZ notki zrobił mi się bardziej pokaz zdjęć ;) No ale cóż liczy się przekaz ;)\nKorzystaliście z kosmetyków Lidla ?\nAutor: Anna Kicia o 05:28 9 komentarzy:\nEtykiety: Cien, dla ciała, Lidl, masło, recenzja, ulubieńcy\nOstatnio byłam w Lidlu na zakupach spożywczych, jakoś zawsze pomijałam kosmetyki ale w poszukiwaniu jakiegoś taniego żelu pod prysznic do peelingu kawowego odwiedziłam alejkę z kosmetykami i zakupiłam żel za całe 2,99 o przepięknym zapachu i ślicznym kolorze ;) Zapraszam Was do szokującej recenzji żelu z Lidla ;)\nOd Producenta : Żel pod prysznic Forest Rain, wykorzystując siłę i doskonałość natury, łagodnie myje i pielęgnuje skórę. Delikatna formuła żelu pozostawia skórę miękką i gładką, a subtelny zapach pozwala na stworzenie niezapomnianej atmosfery pod prysznicem. Odpowiednio wyselekcjonowane kompozycje zapachowe pomagają w odpoczynku po trudnym dniu.\nMoja opinia : Nie mam nic do dodania, zgadzam się z opisem producenta, dodam tylko, że zapach jest boski : jeżyna i aronia jest bardzo intensywna podczas prysznicu jednak na skórze jest bardzo delikatna i utrzymuje się kilka godzin. Konsystencja jest bardzo gęsta, przez co żel jest mega wydajny i bardzo dobrze się pieni. Cena to : 2,99 za 500 ml ! Dostępny jest tylko w Lidlu. Ten żel ma same plusy ;) I został moim ulubieńcem ;)\nAutor: Anna Kicia o 01:30 5 komentarzy:\nEtykiety: dla ciała, Finale, recenzja, ulubieńcy, żel pod prysznic\nPrzy ostatniej recenzji szamponu pisałam, Wam że w zestawie była odżywka i tak oto przyszedł czas na fazę drugą mojej wali z wypadającymi włosami ;) Fazę trzecią a zarazem siostrę odżywki opisałam już wiele wiele wcześniej tu : maska\nDZIAŁANIE: - Uzupełnia niedobór składników budulcowych.\nKonsystencja : Charakterystyczna dla odżywek, taka w sam raz ;) Jednak jest średnio wydajna.\nZapach: Jest taki sam jak maski, słodki lekko cukierkowo karmelowy, nie drażniący nosa i mega przyjemy ;) Długo utrzymujący się na włosach. A po pomieszaniu z zapachem szamponu podoba mi się jeszcze bardziej ;)\nMoja opinia : Odżywka wygładza włosy, nadaje im połysku i faktycznie odbudowuje je. Ułatwia rozczesywanie. Dużo jest naprawdę na plus : cena, efekty, wydajność myślę, że jest taka słaba w moim wykonaniu ponieważ mam długie włosy. Jednak niestety odżywka obciąża moje włosy, godzinę po wysuszeniu wyglądają jakby potrzebowały porządnego mycia. Dlatego nakładałam ją głównie na zniszczone i suche części moich włosów, nie przy skórze głowy.\nAutor: Anna Kicia o 03:54 8 komentarzy:\nEtykiety: do włosów, odżywka, Ziaja\nAutor: Anna Kicia o 02:01 4 komentarze:


Sprawdź Dwie namiętności ebook pdf, chomikuj, epub, mobi. Legalna kultura\nPresley nie uważała się za atrakcyjną. Ojciec wyrzucał jej, że jest chłopczycą, macocha wypominała brak kobiecości. Miała wielką miłość: konie i wyścigi. Kane’a poznała, gdy macocha sprzedała mu jej ukochanego konia. Kane zgodził się go oddać pod warunkiem, że Presley wprowadzi go w ekskluzywny świat ludzi związanych z wyścigami. Aby nie podejrzewano ich o korzystny układ, miał przedstawiać ją jako narzeczoną. Presley przyjęła jego propozycję chłodno. Nie sądziła, że ten mężczyzna rozbudzi w niej namiętność…\nDani download dwie ebook free namiętności Wade\nDwie namiętności - to ebook opublikowany przez Harlequin.\nNumer ISBN tej publikacji to 9788327643612.\nPremiera "Dwie namiętności" miała miejsce dnia 2019-05-30.\nZostał on zakwalifikowany w kategorii: Romans. Napopularniejsze rozszerzenia plików dla Dwie namiętności to MOBI, EPUB oraz PDF.\nAby przeczytać cały ebook Dwie namiętności musisz poświęcić ~4 -6 godziny. Na ebook składa się około 160 stron co w uśrednionym przeliczeniu daje około 40000 słów.\nDwie namiętności - powiązane ebooki do pobrania:\nWładca Sadik Ibn Kamal Hussein musi się ożenić, by zdobyć przychylność i zaufanie poddanych. Potrzebuje żony dobrze urodzonej, a przy tym cichej i potulnej, by nie odrywała go od spraw państwa. Wybiera księżniczkę Samię, skromną dziewczynę pracującą w Bibliotece Narodowej...


Polskie wzornictwo w Berlinie | Wirtualne Niemcy\nWystawa śląskiego wzornictwa w Berlinie\nInnowacyjne i funkcjonalne projekty śląskiego wzornictwa będzie można zobaczyć w na wystawie zatytułowanej „ Design It. In Silesia” w Instytucie Polskim w Berlinie. Wernisaż ekspozycji odbędzie się 4 grudnia 2014 roku w dzień Barbórki, czyli Święto Górnika.\nWzornictwo rozwija się na Śląsku niezwykle dynamicznie. Łączy wątki zaczerpnięte ze sztuki, architektury i rzemiosła. Przeplata tradycję z nowoczesnością. Wspólną cechą prezentowanych w stolicy Niemiec prac jest ich typowo śląska cecha: pragmatyzm. Projektanci wybrani przez kuratora wystawy Adriana Chorębałę pochodzą ze Śląska, choć często pracują i działają poza tym regionem. Swoim pracom nadają jednak zawsze „śląski znak jakości”.\nPodczas wystawy odbędzie się również prezentacja kompendium wiedzy o projektowaniu na Śląsku autorstwa profesor Irmy Koziny pt. „Ikony Designu w Województwie Śląskim”. Goście będą mogli zobaczyć kilka wzorniczych gadżetów jak: Sadza Soap, czyli mydło w formie węgla Marty Frank, „Palec ślonski” – porcelanowy palec do robienia dziurek w kluskach śląskich projektu Marty Szafraniec (SAFFA) i wyciskarkę do cytrusów w kształcie hali widowiskowej Spodek autorstwa IDE.\nWystawa przygotowana dla Instytutu Polskiego w Berlinie powstała we współpracy z Michałem Kubieńcem i Dominikiem Tokarskim z Geszeft Katowice. Jej partnerami są: Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego, Urząd Miasta Katowice i Rondo Sztuki. Ekspozycję będzie można oglądać do 6 lutego 2014 roku.\nW ramach wydarzenia 10 grudnia zaproszeni goście wezmą udział w dyskusji zatytułowanej „Wenn aus Kunst Kohle wird” („Gdy sztuka staje się kasą”). Uczestnicy spotkania na przykładzie Nadrenii Północnej-Westfalii i Śląska będą rozmawiać o roli promocji kultury i przemysłu kreatywnego w rozwoju poszczególnych regionów. Dyskusja odbędzie się w Przedstawicielstwie Kraju Związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii przy Rządzie Federalnym. W rozmowie wezmą udział między innymi podsekretarz stanu w MSZ Katarzyna Kacperczyk i doktor Angelica Schwall-Düren, minister do spraw Federalnych, Europejskich i Mediów Kraju Związkowego Nadrenii Północnej-Westfalii.\nWięcej informacji można znaleźć na stronie internetowej Instytutu Polskiego w Berlinie. http://berlin.polnischekultur.de/index.php?navi=013&id=1300\nBerlin wzornictwoDesignEuropainnowacjeinnowacyjnośćmuzeumniemcyPolskaPolska wystawaśląsktytułwystawa\n2 Możliwość komentowania Polskie wzornictwo w Berlinie została wyłączona 1003 09 grudnia, 2014 Kultura i sztuka, News 9 grudnia, 2014\n← Spotkanie Klubu Radców Rolnych w Berlinie Berlińska Konferencja Bezpieczeństwa → ← Previous Next →


Adam Intrys - ITPB ITPB\nJestem dyplomowanym psychologiem ze specjalnością kliniczną, ukończyłem Uniwersytetu SWPS we Wrocławiu. Obecnie jest w trakcie czteroletniego kursu terapii poznawczo-behawioralnej w Instytucie Poznawczym w Warszawie, akredytowanym przez Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej (PTTPB) i Europejskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej (EABCT). Prowadzę terapię indywidualną osób dorosłych.\nW swojej pracy wykorzystuję narzędzia terapii poznawczo-behawioralnej (CBT), terapii akceptacji i zaangażowania (ACT), terapii schematu oraz terapii dialektyczno-behawioralnej. Moją pracę poddaję stałej superwizji. W swojej pracy kieruję się zasadami Kodeksu Etyczno-Zawodowego Psychologa PTP oraz Kodeksu Etycznego PTTPB.\nAutentyczna relacja terapeuty z klientem, oparta na akceptacji, uważności, szacunku. Poczucie bezpieczeństwa, nieoceniająca postawa, służące otwartości, gdyż w gabinecie poruszamy często wrażliwe, trudne tematy, nierzadko takie, które po raz pierwszy mają okazję wybrzmieć. Ważny jest dla mnie cel w terapii i dobór narzędzi, które nas do tego celu przybliżają.\nzmagające się z epizodami depresji\nz lękiem (lęk uogólniony, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, fobie, napady paniki)\nosoby cierpiące na chorobę afektywną dwubiegunową\ndoświadczające trudności w relacjach oraz z własnymi intensywnymi emocjami\ncierpiące z powodu niskiej samooceny, nieśmiałości\nborykające się ze spadkiem motywacji, apatią, wypaleniem zawodowym\ndoświadczające uczucia pustki i samotności\nInstytut Poznawczy, Warszawa\nczteroletnie szkolenie w terapii poznawczo-behawioralnej\nmagister psychologii | specjalność: Psychologia Kliniczna\nOsoba LGBT+ w gabinecie psychologa - Centrum Terapii Dialog\nTreating Bipolar Disorder with CBT and Family-Focused Interventions - Cory Newman\nMiędzynarodowa Konferencja Naukowa - Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczej i Behawioralnej\nOtwarty Dialog - Fundacja Opieka i Troska/Fundacja Polski Instytut Otwartego Dialogu\nPierwsza Pomoc Psychologiczna - Kultura Równości/Centrum Praw Kobiet\nMindfulness-based Living Course - Mindfulness Association Polska


4 215,00 zł Uni (Rozmiar Uniwersalny)\nCzarna torba, model 'Bree' Gucci. Wykonana ze skóry 'Guccissima' (skóra cielęca z tłoczonym logo marki). Klapa zamykana na magnes. Dwie krótkie rączki. Długi, dopinany pasek z możliwością regulacji długości. Dołączony brelok z logo marki. Skład\nDługość: 35cm Wysokość: 27cm Wymiary modelki:


Wodny świat w twoim domu - kotomaniak.pl\nRodacy mają w mieszkaniach rozmaite zwierzaki. Zwykle zwierzęcym kompanem w Polsce jest pies, niekiedy kot. Bywa, że maniacy egzotycznych zwierząt kupują takie gatunki jak pająk albo modliszka. A ci, którzy uwielbiają fauna morską, montują sobie w domach duże akwaria i mogą godzinami wpatrywać się w żyjące w nich okazy. Sporo analiz naukowych udowodniło, że spoglądanie na rybki może silnie relaksować nawet najbardziej zestresowanych ludzi.\nAkwarystyka morska to zainteresowanie dla pasjonatów, którzy mają wiele gotówki do wyłożenia na skomplikowaną instalację. Zazwyczaj na tego typu akwaria należy wyłożyć kilka tysięcy PLN. To wielki wydatek, jednak rezultat, jaki się otrzymuje po zamontowaniu najpotrzebniejszych rzeczy, jest rekompensatą. Stylowo podświetlone akwaria mogą estetycznie prezentować się w gościnnym salonie.\nPokrewny zespół publikuje inne tego typu artykuły. Jeżeli Cię one zainteresowały, to kliknij tu oraz przeczytaj więcej porad w treści publikacji, którą tam znajdziesz.\nDobrym pomysłem jest zamontowanie ich w samym centrum pomieszczenia, tak aby akwaria były znakomicie widoczne pod każdym kątem.\nJeżeli chodzi o elementy, które należy zdobyć, by skonstruować eleganckie akwaria, warto wypisać kilka rzeczy. Primo, warto zainwestować gotówkę w efektowne oświetlenie akwarium.\nBędzie Ci potrzebne łącze do serwisu (http://alpaki.pl/alpakoterapia-w-okolicach-warszawy,5)? Namawiamy więc, abyś nacisnął tu i wówczas przeniesiesz się do kolejnego wpisy pełnego szczegółów.\nMożna uzyskać świetny rezultat, sprawnie łącząc zabarwione oświetlenie akwarium z doborem odmian ryb, jakie tam mieszkają. Są takie odmiany, które posiadają wielobarwne ciała – można znakomicie podkreślić ich barwy, zakładając pasujące oświetlenie akwarium. Kolejną istotną kwestią w drogim hobby, jakim jest akwarystyka morska, jest zakup odpowiednich typów rybek. Nie zapominaj, że każdy gatunek wykazuje inne wymagania dotyczące otoczenia. Fundamentalne zmienne to temperatura wody, poziom tlenu, prawidłowe oświetlenie akwarium oraz pokarm, jakim raczy się rybki. Więcej: Nietrafnie dobrane czynniki wody mogą sprawić, że towarzysze szybko wymrą. A martwe ryby to zły widok, nie mówiąc już o kwestii etycznej.


do czego służy i jak wygląda? Z języka fińskiego sauna oznacza po prostu miejsce, pokój czy pomieszczenie, służące do ogrzania się. Sauna jest więc osobnym pomieszczeniem, które jest zbudowane z drewna i jest wyposażone\nIstnieje kilka rodzajów sauny, które różnią się od siebie pod względem działania oraz budowy, jednak najbardziej znana i popularna jest sauna fińska. Czym w ogóle jest sauna, do czego służy i jak wygląda? Z języka fińskiego sauna oznacza po prostu miejsce, pokój czy pomieszczenie, służące do ogrzania się. Sauna jest więc osobnym pomieszczeniem, które jest zbudowane z drewna i jest wyposażone\nTrudny temat - o pogrzebachZnaleźć dobrego prawnika szybciej?Czym są transformatoryO podnośniku koszowym i jego zastosowaniuPosiadanie auta - serwisGeneralnie o stronach w sieciInternet- promocja firmy, co i jakKilka faktów o olejkach różanych i nie tylkoHire specialist to clean your hobsSzybalski-stomatologia.plJak kupić klimatyzator przydatnie?Pomysł na nowoczesne ogrzewanieJak można naprawić komin?Polityka cen transferowychDrzwi - atesty, fakty, jak wybraćCzy ubezpieczalnie płacą za małoWhite moulding Give Me 10 Days And I Will Show You How To Repair a Car Jak czyścić dywan?Co to jest osuszacz powietrza?O odzieży medycznej i kosmetycznejOto Jak drukować w Jastrzębiu Aby Wszyscy Dookoła Byli W SzokuCo warto wiedzieć o energetyce słonecznej?Czemu warto mieć ogrodzenie5 Największych Kłamstw O Tym Jak zatrudnić adwokataWysyłanie i wybór kartki z zaproszeniem na ślubKto może transportować ponadgabaryty?Usługa wirtualnego biura - adresy dla firm - kilka poradWydajne perfumy w olejkach. Czy warto?Metody jak dobrze obejrzeć pokaz tańca we Wrocłwiu


lutego 2017 / Green Baazar\nWraz z końcem miesiąca przygotowałam dla Was post z moimi ulubieńcami. W lutym pojawiły się u mnie nowości, ale wróciłam też do starych faworytów. ;) Jeśli jesteście ciekawi, jakie produkty przypadły mi do gustu, to zapraszam do lektury!\nDo mojej zimowej pielęgnacji dołączył nawilżający krem francuskiej firmy Ashana.B. Firma słynie głównie z produktów do włosów (szykuję Wam recenzje), ale ma również w swojej ofercie kilka kosmetyków do pielęgnacji. Krem posiada certyfikat Cosmétique Bio i jest w 99,2 % naturalny. W składzie znajdziecie aloes, masło shea, olej z baobabu i inne cenne składniki. Jestem bardzo zadowolona z kremu. Ma lekką konsystencję, a jednocześnie jest bardzo odżywczy i nie zostawia tłustej warstwy na skórze. Świetnie się nadaje pod makijaż. Jedyny minus to jego wysoka cena.\nTowarzyszył mi przez cały miesiąc sztyft do ust od Crazy Rumors. Mam wersję o słodkim zapachu Gingerbread.\nSkusiłam się ostatnio na sztyft koloryzujący tej samej firmy. Posiadam kolor sunset (delikatna czerwień). Jest to idealny produkt do naturalnego makijażu. Zawsze po niego sięgam, gdy nie wiem jaki kolor nałożyć albo gdy maluję się w biegu. ;) Oba produkty bardzo dobrze pielęgnują usta.\nPoza tym w tym miesiącu często gościła na moich ustach kredka od Avril w kolorze Violine. Ma matowe wykończenie, ale nie przesusza ust. Zawiera w swoim składzie masło shea i olejek jojoba.\nZapomniałam, jak bardzo lubię ten rozświetlacz. Jest to kultowy produkt od Rms Beauty. Uwielbiam go używać pod łukiem brwiowym i w kącikach oczu. Nadaje twarzy świeżości i naturalnego blasku. Nie zawiera brokatowych drobinek, tylko daje perłowo-satynowe wykończenie. Szczerze polecam! Nie bez powodu się o nim tyle mówi. ;)\nOstatni produkt to roll-on firmy Pacifica. Ich perfumy są w 100% roślinne, wegańskie i bezglutenowe. Mam zapach Tahitian Gardenia. Jestem dosyć trudna, jeśli chodzi o perfumy. Większość powoduje u mnie nudności i ból głowy. To są jedyne perfumy, które zostały ze mną na dłużej. Nuta głowy tej kompozycji jest oparta na aromacie kwiatów Gardenii. W mieszance znajdziecie ekstrakt z jaśminu, słodkiej pomarańczy, ylang ylang i lisci herbaty. Cały czas rozglądam się za naturalnymi zapachami...Jeśli znacie jakieś firmy godne polecenia, to piszcie w komentarzach.\nI to już wszystko na dzisiaj. Chętnie poczytam o kosmetykach, które Wam przypadły do gustu. Macie jakieś hity w tym miesiącu? :)\navril, hity kosmetyczne, kosmetyki naturalne, makijaż naturalny, pielęgnacja, ulubieńcy\nDziś mało czytania więcej oglądania. :) Rzadko się zdarza, żebym wykonywała mocniejszy makijaż na co dzień, ale czasami lubię się pobawić cieniami. Pomyślałam, że co jakiś czas będę publikowała swoje makijaże. Dajcie koniecznie znać w komentarzach czy takie posty Was interesują.\nJeśli jesteście ciekawe jak wykonałam ten makijaż to zapraszam do obejrzenia filmiku! Poniżej znajdziecie opis produktów.\n100% Pure, podkład 2nd skin , kolor toffee olive.\nCouleur caramel, podkład w sztyfcie jako korektor, 15\nAlima Pure, puder radiant finish jako bronzer, kolor Sedona.\nTarte, róż Amazion Clay, kolor Tipsy\nPuder homemade jako baza pod cienie\nTarte, paletka tartelette\nEcominerals, pigment indian summer\nLily lolo, paletka laid bare\nBenecos, kredka do brwi, kolor brown\nEcominerals, mineralna czarna mascara\nAvril, kredka do ust, kolor violine\nZ przyjemnością też poczytam, jaki preferujecie look na co dzień. Jesteście bardziej odważne czy czujecie się lepiej w naturalnym makijażu? :)\navril, benecos, couleur caramel, kosmetyki naturalne, makijaże, tarte\nCzęsto spadek libido jest związany z silnym stresem albo nadmiarem problemów. Dziś chciałam Wam zaproponować naturalną metodę, żeby się z tym uporać. ;)\nOd kilku lat stosuję olejki eteryczne w swojej pielęgnacji i w celach leczniczych. Nie muszę przypominać, że mają wspaniałe właściwości. Pamiętajcie jednak, że są to mieszanki o wysokiej zawartości substancji roślinnych i nie powinny być stosowane bezpośrednia na skórę, bo mogą powodować podrażnienia. Należy ich też unikać podczas ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze oraz w okresie karmienia piersią. Należy uważać i dokładnie zapoznawać się z właściwościami różnych olejków.\nDo naszej mieszanki będzie nam potrzebny olejek ylang-ylang, który jest znanym afrodyzjakiem. Pochodzi z Filipin i w tłumaczeniu oznacza "kwiat kwiatów". Jego zapach jest więc kwiatowy, słodki i egzotyczny. Ma on właściwości antyseptyczne i uspakajające, można go również stosować w leczeniu depresji. Kosztuję od kilku do kilkunastu złotych. Kupicie go w aptece bądź w sklepie zielarskim.\nPoza tym będzie konieczny bazowy olej roślinny na przykład jojoba, do którego dodamy 1/4 ylang-ylang. Mieszamy więc te dwa składniki. I gotowe!\nGwarantuję, że masaż tym olejkiem rozluźni ciało i pobudzi wasze zmysły. Może być stosowany przez Panie i Panów. ;) Podobno w Indonezji rozrzuca się płatki tego kwiatu na łożu nowożeńców, bo się wierzy się, że ta roślinna nie tylko jest silnym afrodyzjakiem, ale także łagodzi złość i zazdrość. :)\nZnacie ten olejek? Z przyjemnością poczytam, jakie są Wasze sprawdzone olejki do aromaterapii.\naromaterapia, DIY, kosmetyki naturalne, olejek do masażu, olejki roślinne, seks, zrób to sama, życie intymne\nW dzisiejszym wpisie przedstawię Wam naturalne produkty, których używam na co dzień do twarzy. Moja pielęgnacja jest minimalistyczna i opiera się głównie na olejkach roślinnych.\nZacznę od tego, że mam z natury normalną bezproblemową cerę. Zimą oczywiście jest bardziej sucha i wymaga większego odżywienia. Poniżej krok po kroku etapy mojej pielęgnacji.\nLubię spryskiwać twarz wodą kwiatową. Obecnie stosuję różaną. Wykazuje działanie tonizujące, zmiękcza i nawilża skórę. Jest odpowiednia dla każdego typu cery. Mój hydrolat pochodzi ze sklepu Ministerstwa Dobrego Mydła.\nNastępnie nakładam na twarz olejek. Ostatnio skończyłam aksamitny olejek do twarzy z serii pomarańczowej od Lovingeco. Ma w swoim składzie siedem olejów bogatych w kwasy omega 3,6 i 9. Moja cera go polubiła, ale nie zauważyłam jakieś wielkiej różnicy.\nTeraz stosuję na zmianę olejek awokado i macerat z nasion marchwi. Olejek z awokado ma dużą zawartość witamin, nienasyconych kwasów tłuszczowych, aminokwasów i protein. Doskonale odżywia, regeneruje i chroni skórę.\nZawsze dodaję kropelkę maceratu z nasion marchwi do swojego podkładu, żeby go trochę przyciemnić. Jest to wspaniały naturalny samoopalacz. ;) Możecie dodać odrobinę olejku do swojego kremu. Nada skórze zdrowszy i złocisty wygląd.\nDo pielęgnacji spierzchniętych ust mam balsam w słoiczku Dr. Hauschka. Bardzo dobry produkt o pięknym różanym zapachu.\nDo torebki zabieram sztyft Crazy Rumors o słodkim zapachu gingerbread. Zużyłam ostatnio sztyft Sylveco, który nie tylko nawilża, ale również delikatnie peelinguje usta dzięki drobinkom trzcinowego cukru.\nMam tylko jeden produkt do demakijażu/mycia twarzy. Jest to olejek z Biochemii urody w wersji pomarańczowej.\nUwielbiam ten kosmetyk! Kupiłam go pierwszy raz 7 lat, gdy zaczęła się moda na OCM ( oil cleansing method). Próbowałam różnych olejków do demakijażu, ale zawsze do niego wracam.\nBardzo mi się podoba jego formuła. Olejek po kontakcie z wodą zamienia się w białą emulsję, którą bardzo łatwo zmyć. Nie zostawia tłustej warstwy na skórze.\nNastępnie tonizuję twarz wodą różaną.\nNa koniec nawilżam twarz olejkiem i pod oczy stosuję moją domową mieszankę. Jest to serum na bazie oleju awokado i tamanu. Pojawił się przepis na blogu, zapraszam tutaj, jeśli chcecie poznać więcej szczegółów.\nOlejek tamanu jest przeciwzapalny, świetnie nadaje się do regeneracji i odżywiania skóry. Polecam go do gojenia ran i na zmiany trądzikowe. Jest też bardzo dobry na krążenie. Jego tłusta konsystencja może utrudnić makijaż, dlatego używam go na noc. Nie polecam używania czystego olejku tamanu pod oczy, ponieważ może podrażniać. Stosuję ten kosmetyk od kilku miesięcy i jestem mile zaskoczona działaniem, serum znacznie rozjaśniło moje okolice oczu.\nGdy pojawia się na mojej twarzy jakiś nieprzyjaciel ;) to stosuję miejscowo olejek z drzewa herbacianego, który działa antybakteryjnie i przeciwzapalnie. Tym sposobem szybko pozbywam się problemu.\nNie jestem fanką maseczek, ale staram się przynajmniej raz w tygodniu robić maseczkę oczyszczającą z czerwonej glinki.\nI to tyle, jeśli chodzi o mój zimowy zestaw. U mnie sprawdza się zasada "Less is more".\nTak jak widzicie naturalna pielęgnacja, wcale nie musi być droga. ;) Z przyjemnością też poczytam, jakie są Wasze sprawdzone kosmetyki na zimę.\nkosmetyki naturalne, olejki roślinne, pielęgnacja, slow cosmétique, zrób to sama


» Uniwersalny reflektor regulowany stal lakierowana szynoprzewód E27 czarny BERGEN 4306\nKod producenta: 4306\nUniwersalny reflektor regulowany stal lakierowana szynoprzewód E27 czarny\nLampa BERGEN 4306 to klasyka w nowym wymiarze. Proste tuby, tak popularne obecnie na sufitach. Tu stała się reflektorem – spotem, który można swobodnie regulować, a dodatkowo przestawiać za sprawą systemu szynoprzewodów. BERGEN 4306 to nowoczesna i uniwersalna lampa sufitowa. Lampę wykonana jest z lakierowanej stali w kolorze czarnym. W środku lampy znajduje się miejsce na źródło światła z mocowaniem E27, odbłyskujące wnętrze wpływa na uzyskanie jak najlepszego efektu świetlnego.


Badania rynku Ericsson Consumer Lab 2009 - :: mobione :: multiblog o technologiach mobilnych\nBadania rynku Ericsson Consumer Lab 2009\n9 listopada 2009 | Zamieszczone w: Różności | Możliwość komentowania Badania rynku Ericsson Consumer Lab 2009 została wyłączona\nWe wrześniu tego roku Ericsson Consumer Lab ogłosiło wyniki swoich badań społeczeństwa, dotyczących wykorzystania technologii telekomunikacyjnych i mobilnych. Przebadano ponad półtora tysiąca respondentów w wieku od 15 do 69 lat, z czego połowę za pośrednictwem internetu, drugą połowę zaś w bezpośrednich wywiadach. Każdy respondent odpowiedział na ponad 100 pytań. Wg Ericsson Consumer Lab, badanie jest reprezentatywne dla 28 milionów obywateli naszego kraju. Było to już drugie takie badanie, pierwsze zostało przeprowadzone w 2006 roku.\nCo widać w wynikach? Nie jest źle 🙂\n85% obywateli posiada i używa telefonu komórkowego, na dodatek rozmawiamy przez niego – z czego dość sporo prywatnie (na tle innych krajów europejskich). Ponad połowa Polaków korzysta z internetu, z czego połowa z nich z szerokopasmowego. Z usług mobilnych, najchętniej wykorzystywaną usługą jest system GPS, potem komunikatory i… wykonywanie kopii danych z telefonu on-line.\nZapraszam do lektury wyników, są dość ciekawe 🙂\nŹródło: Ericsson Consumer Lab


Archiwum WPB Portfolios - SIPLEX Studio\nArchiwa: WPB Portfolios\nStrona internetowa travel4heart.eu\nDla Pani Marzeny stworzyliśmy stronę internetową travel4heart.eu – projekt biura podróży dla ludzi kochających aktywny tryb życia. Do stworzenia warstwy wizualnej witryny użyliśmy Bootstrapa a całość projektu działa w oparciu o CMS WordPress. Strona www…\nSklep internetowy styldekor.pl\nProjekt sklepu internetowego styldekor.pl wdrożony w oparciu o skrypt Prestashop. Projekt sklepu został wykonany w technologii RWD a dodatkowo sklep został zintegrowany z serwisem Allegro.\nStrona WWW dla studia projektowania wnętrz SOHO\nStrona www sohostudio.co dla studia projektowania wnętrz SOHO z Kielc. Projekt strony www został stworzony w oparciu o WordPressa. Strona główna witryny została wzbogacona o animowany slider, a oprócz sekcji “Realizacje” w projekcie została uwzględniona…\nProjekt portalu internetowego pehasports.com dla producenta odzieży sportowej z Kielc. Portal został stworzony w oparciu o system CMS WordPress a jego funkcjonalność została rozszerzona o katalog produktów i czat z obsługą klienta.\nStrona internetowa dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w Kielcach\nProjekt portalu internetowego dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej w Kielcach. Portal został wykonany w technologii RWD w oparciu o system CMS WordPress.\nProjekt portalu internetowego dla przedsiębiorstwa METALBET z województwa świętokrzyskiego. Portal posiada wbudowany katalog produktów oraz moduł wersji językowych.\nStrona www dla iluzjonisty Marcina Muszyńskiego\nProjekt rozbudowanej strony www dla znanego polskiego iluzjonisty Marcina Muszyńskiego. Całość projektu została wykonana w technologii RWD a dodatkowo strona została zintegrowana z systemem sprzedaży biletów oraz sklepem internetowym.\nProjekt sklepu internetowego liger.net.pl wdrożony w oparciu o skrypt Prestashop. Sklep posiada w swojej ofercie specjalistyczne pomoce terapeutyczne, pomoce logopedyczne, pomoce sensoryczne.\nProjekt i wdrożenie sklepu internetowego dla firmy BEKPOLMASZ – producenta osprzętu do budowy i remontów przyczep, naczep i nadwozi samochodów ciężarowych. Obecnie firma intensywnie współpracuje z Klientami z Niemiec i Finalandii.\nProjekt strony www dla Atelier Kosmetologii z Końskich. Unikatowy projekt graficzny strony internetowej idealnie komponuje się z atmosferą panującą w gabinecie gdzie każdy detal jest wysmakowany, dopracowany w najmniejszych szczegółach.\n+48 691 498 206\n© 2010-2020 SIPLEX Studio. Wszystkie prawa zastrzeżone.


PIT-11 od komornika - jak ująć go w zeznaniu rocznym?\npit-11 od komornika\nChciałabym już złożyć zeznanie roczne, jednak mam problem z ujęciem deklaracji PIT-11 od komornika z tytułu odzyskanego wynagrodzenia ze stosunku pracy. W jakich pozycjach wprowadzić taki przychód w deklaracji PIT-36?\nPIT-11 od komornika z tytułu zaległego wynagrodzenia ze stosunku pracy należy wykazać w części D.1 zeznania PIT-36 w wierszu “należności ze stosunku: pracy, służbowego, spółdzielczego i pracy nakładczej, a także zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacone przez zakład pracy” jeżeli komornik pobrał od tego przychodu zaliczkę na podatek dochodowy.\nW przypadku, gdy w PIT-11 od komornika nie wykazano zaliczki na podatek dochodowy, wówczas podatnik powinien wykazać w zeznaniu rocznym taki przychód łącznie z pozostałymi przychodami w wierszu “inne źródła, niewykazane w wierszach od 1 do 8” oraz od łącznej kwoty obliczyć podatek zgodnie ze skalą podatkową określoną w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.\nTermin na rozliczenie zeznania rocznego mija 30 kwietnia roku bieżącego za dochody uzyskane w roku poprzednim.\nW przypadku wynagrodzenia pobieranego przez komornika z tytułu umowy o pracę to komornik staje się płatnikiem i rozlicza się z fiskusem. Jeżeli wynagrodzenie dotyczyłoby umowy cywilnoprawnej to na zleceniobiorcy ciąży obowiązek rozliczenia z fiskusem.


Żuravit Tea - ulotka - dawkowanie, zastosowanie, opis suplementu diety - www.doz.pl\nŻuravit Tea - zastosowanie, działanie i opis\nSkład naturalna witamina C (kwas askorbinowy)\nSuplement diety. Wspomagająco dla utrzymania dobrej kondycji dróg moczowych. Zwiększona podatność na infekcje dróg moczowych.\nDoustnie. 1 saszetkę zalać szklanką wrzącej wody, zaparzać przez 10 minut po przykryciem. Pić 2 razy dziennie po 1 szklance herbaty.\nukład moczowy drogi moczowe infekcje dróg moczowych suplement diety


CIECH: Pierwsza partia testowej soli wyprodukowana w zakładzie w Stassfurcie - Laboratoryjnie.pl - Laboratoryjny portal informacyjny\nData : 25 maja 2021 24 maja 2021 Autor : Krzysztof Wołowiec\nPo zakończeniu głównych prac budowlanych na terenie nowej warzelni soli CIECH w niemieckim Stassfurcie, w zakładzie rozpoczął się proces rozruchu wstępnego. W jego wyniku, 19 maja, po kompleksowym sprawdzeniu montażu technologii, w fabryce wyprodukowana została pierwsza partia testowa soli mokrej, która spełniła zakładane parametry fizykochemiczne. Sól mokra, która zawiera do 3 proc. wody, jest podstawą do wytwarzania docelowych produktów niemieckiej warzelni CIECH – soli suchej o różnych zastosowaniach, a także tabletek solnych do uzdatniania wody. To ważny etap w realizacji tej największej inwestycji w historii Grupy, wartej ponad 600 mln zł.\nW najbliższych tygodniach CIECH będzie dalej prowadził fazę wstępnego rozruchu fabryki, polegającą na weryfikacji poprawności działania poszczególnych elementów linii produkcyjnej oraz produkcji testowych partii produktów, m.in. tabletek solnych. Faza ta ma zakończyć się, zgodnie z przyjętym harmonogramem, do końca drugiego kwartału br., a w jej trakcie spółka CIECH Salz Deutschland będzie prowadzić już sprzedaż soli testowej.\nPo zakończeniu fazy rozruchu wstępnego rozpocznie się etap stopniowego zwiększania produkcji, polegający na dochodzeniu do zakładanych parametrów wydajności pracy zakładu – proces ten ma zakończyć się do końca września 2021 roku.\nW ciągu kolejnych tygodni na terenie fabryki prowadzone będą prace wykończeniowe. Jednocześnie szybko postępuje budowa w pełni zautomatyzowanego magazynu wysokiego składowania.\nPodstawowym elementem w ofercie zakładu w Stassfurcie (stanowiącym ponad połowę z rocznych mocy produkcyjnych na poziomie 450 tys. ton soli suchej) będą tabletki solne do uzdatniania wody. Produkt ten będzie oferowany na rynkach z największym potencjałem, m.in. niemieckim, francuskim czy włoskim.\nW przypadku soli spożywczej, po uzyskaniu niezbędnej certyfikacji (co planowane jest na początku III kwartału 2021 roku), produkcja z niemieckiej warzelni soli CIECH będzie kierowana na rynki Europy Zachodniej.\nWażnym elementem portfolio zakładu w Stassfurcie będzie też sól farmaceutyczna, której produkcja powinna rozpocząć się pod koniec roku. Natomiast sprzedaż tego produktu ruszy po uzyskaniu niezbędnych certyfikatów i przeprowadzeniu audytów przez klientów zainteresowanych jego zakupem. Wśród potencjalnych odbiorców soli farmaceutycznej znajdują się producenci z sektora farmaceutycznego, zainteresowani także sodą oczyszczoną wytwarzaną w sąsiadującej z nową warzelnią CIECH fabryką sody.\nPo osiągnięciu docelowej wartości produkcji rocznej w nowej warzelni soli, Grupa CIECH znajdzie się w ścisłym gronie czołowych europejskich producentów soli warzonej – będzie trzecim jej dostawcą w Europie, z ugruntowaną pozycją w Europie Środkowej czy Skandynawii i z perspektywą dynamicznej ekspansji na rynki Europy Zachodniej. Zakład będzie zatrudniał ponad 100 osób i pracował w ruchu ciągłym. Warzelnia w Stassfurcie będzie jednym z najnowocześniejszych obiektów tego typu w Europie. Atutem niemieckiej lokalizacji nowego zakładu jest dostępność własnego źródła solanki, surowca niezbędnego do produkcji soli warzonej.\nWartość inwestycji w niemiecką fabrykę soli to 140 mln euro, co czyni budowę warzelni największą inwestycją w historii Grupy i umacnia CIECH na liście największych polskich prywatnych inwestorów poza granicami kraju.


Mieszkanie na sprzedaż w Warszawa, mazowieckie, ul. Bracławska - www.otodom.pl\nMieszkania na sprzedaż w Warszawa, mazowieckie, ul. Bracławska\n57 m² 4 Pokoje Po Remoncie Przy Jeziorku Gocławskim\n56 m² Praga Południe- świetne mieszkanie do adaptacji !\n57 m² 4 pok mieszkanie Praga-Południe ul. Bracławska\n57 m² 57m2 narożne mieszkanie, 4 pokoje, po remoncie\nBądź na bieżąco z nowymi ofertami w kategorii Mieszkania na sprzedaż w Warszawa, mazowieckie, ul. Bracławska\nMieszkanie na wynajem ul. Bracławska\nInwestycja deweloperska ul. Bracławska\nDom na sprzedaż ul. Bracławska\nDziałka na sprzedaż ul. Bracławska\nLokal użytkowy na sprzedaż ul. Bracławska\nHala/Magazyn na sprzedaż ul. Bracławska\nGaraż na sprzedaż ul. Bracławska\nMieszkania na sprzedaż Praga-Południe (5)


Chwytacz rurowy – Wikipedia, wolna encyklopedia\nChwytacz rurowy – przyrząd do pobierania osadu dennego w kształcie rury. W przeciwieństwie do niektórych innych przyrządów pozwala na pobranie osadu stropowego w sposób taki, by pobrana próbka miała układ niezaburzony w stosunku do oryginalnego. Nadaje się do pobierania osadów mało skonsolidowanych, mocno uwodnionych – mineralno-organicznych (gytia, silnie rozłożony torf). Jednocześnie pobierana jest przydenna warstwa wody i pelogen. Istnieje wiele odmian chwytaczy rurowych, jednak cechą wspólną jest ogólny kształt i zasada pobierania materiału. Chwytacz rurowy ma kształt wydłużonego walca, który zanurzany jest pionowo w wodzie i wbijany w podłoże. Podczas opuszczania woda przepływa przez rurę, a podczas wbijania osad tworzy rdzeń, wypełniając pojemnik w sposób zgodny z naturalnym układem warstw. Główna część (pojemnik) zwykle jest wykonana z przezroczystego materiału (np. pleksiglas) tak, aby widoczne były poszczególne warstwy pobranego rdzenia. Dolna część jest wzmocniona (np. jest mosiężnym pierścieniem) i zwężona, w celu łatwiejszego wbicia w podłoże. W górnej części znajduje się mechanizm zamykający, który pozwala na wytworzenie podciśnienia po nabraniu żądanej ilości materiału. Są też do niego przymocowane różne elementy służące do przedłużania, sterowania itp. Niektóre chwytacze mają mechanizmy zamykania od dołu, inne utrzymują rdzeń wewnątrz rury wyłącznie przez podciśnienie. Mogą być też zamontowane dodatkowe elementy ułatwiające kontrolowane wyjmowanie rdzenia (osobno kolejnych warstw), tłoki itp.\nRdzeń osadu jeziornego wypełniający chwytacz rurowy Kajaka. Od góry: woda, pelogen, gytia detrytusowa/torf, gytia wapienna\nMateriał pobrany chwytaczem rurowym może służyć do analiz sedymentologicznych (warstwowanie osadów), palinologicznych, hydrochemicznych (skład chemiczny osadu) i hydrobiologicznych (siedlisko życia organizmów bentosowych, a także ilościowe badania fauny bentosowej).\nPoszczególne typy chwytaczy rurowych zwykle nazywane są od nazwiska hydrobiologa, który je skonstruował – sonda (chwytacz) Kajaka, sonda Beekera, sonda Dochnowskiego, sonda Livingstone’a, chwytacz Szczepańskiego, chwytacz Morduchaja-Bołtowskiego i in.\nKazimierz Tobolski: Przewodnik do oznaczania torfów i osadów jeziornych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, seria: Vademecum Geobotanicum 2. ISBN 83-01-13215-9.\nKlucz do oznaczania słodkowodnej makrofauny bezkręgowej (pol.). [dostęp 20 października 2008].\nOstatnio edytowano 30 sie 2017 o 10:32\nTę stronę ostatnio edytowano 30 sie 2017, 10:32.


Pod zbożem kryje się Altinum – Wod.o.Lot\nOpublikowane 15 marca 2010 24 Maj 2011 przez wodolot\nZdjęcie w bliskiej podczerwieni pozostałości starożytnego Altinum\nAnalizując setki zdjęć lotniczych, satelitarnych a także w bliskiej podczerwieni, włoscy archeolodzy dokonali niezwykłego odkrycia. Na podstawie tylko tych zdjęć udało im się odkryć całe starożytne miasto, wraz z portem, amfiteatrem, murami i kanałami : Altinum.\nMiasto to, położone niedaleko Wenecji, w starożytności było ważnym centrem strategicznym i handlowym. Swój status zawdzięczało lokalizacji (m.in skrzyżowanie szlaków Via Annia i Via Claudia Augusta, które swoją drogą są widoczne na darmowych zdjęciach satelitarnych). Altinum upadło w VII wieku po Chrystusie w wyniku najazdów wpierw huńskich, następnie lombardzkich. Prawdopodobnie wtedy mieszkańcy tego miasta zostali zmuszeni do przeniesiena się na leżące niedaleko wyspy co dało początek Wenecji.\nIntepretacja zdjęć powietrznych\nNiesamowity efekt uzyskano dzięki suszy, która panowała w 2007 roku. Na zdjęciach widać zarysy murów, amfiteatru, świątyń, bazyliki, forum, systemu kanałów, nie wspominając już o całym układzie przestrzennym miasta, który tradycyjnymi metodami mógłby być badany dosłownie przez wieki. Poza samym miastem rysują się obiekty dawnego portu handlowego oraz ważne rzymskie szlaki komunikacyjne, Via Annia i Via Claudia Augustus.\nCentrum Altinum w bliskiej podczerwieni\nJak się okazuje, Altinum było całkiem dobrze widoczne na zdjęciach zamieszczonych w Google Earth. Jakich innych odkryć można tam jeszcze dokonać?\nCo ciekawsze dzięki dodanej stosunkowo niedawno opcji przeglądania zdjęć archiwalnych w Google Earth (to i inne możliwości tego programu omówione w tych odnośnikach: 1, 2 i 3) okazuje się, że Altinum było już widoczne na zdjęciach satelitarnych przynajmniej od 2002 roku. Wtedy opublikowano zdjęcie z 23 maja, na którym widać jako wyróżniki wegetacyjne mury i części zabudowań oraz kanał. Późniejsze zdjęcia odsłaniają inne szczegóły topografii miasta tj. teatr czy odeon i inne części murów obronnych.\nMaj 10 2005r. Na zdjęciu dostępnym w Google Earth, na środku widać teatr.\nWygląda na to, że z czasem archeologie lotniczą będzie można uprawiać bez posiadania samolotu. Niewątpliwie dostępność różnych zdjęć satelitarnych w dobrej rozdzielczości w przyszłości będzie jeszcze większa niż obecnie. Możliwości są naprawdę olbrzymie. Co ciekawsze, jakich innych wiekopomnych odkryć można dokonać w Google Earth???\nNałożone na warstwę zdjęć satelitarnych pliki z zdjęciem w bliskiej podczerwieni i fotointerpretacją można ściągnąć za darmo TUTAJ\nGoogle Earth może być nie tylko narzędziem prospekcyjnym w rękach wykwalifikowanego archeologa-fotointerpretatora, ale także sprawdza się jako prosty w obsłudze program GIS’owski. Prężnie działająca googlowa społeczność internetowa zmontowała dostępne zdjęcia i je nałożyła na podkład satelitarny. Plik z tymi danymi można ściągnąć TUTAJ. Przypominam, że pliki z rozszerzeniem .kmz obsługuje program … Google Earth (a jakże inny?). Polecam rzut izometryczny, który bardzo wspomaga zrozumienie całej sytuacji.\nPosted in Ciekawostki, Sekcja lotniczaOtagowane Altinum, archeologia lotnicza, cropmark, fotointerpretacja, GIS, google earth, Via Annia, Via Claudia Augusta, Wenecja, wyróżniki wegetacyjne\nI Telegeoinformacyjne Studenckie Seminarium Naukowe


EWA - niemowlęta »\nNasza firma oferuje urocze i komfortowe dla dzieci ubranka. Uświadamiamy sobie, że priorytetowo niemowlaki muszą czuć się wygodnie w noszonej odzieży. Nasza spółka wytwarza zatem wysokiej klasy ubranka, które niewątpliwie przypadną Waszym pociechom do gustu. Odzież ma różnorakie i gustowne programy, hafty jak też ozdoby. Wszystko to jest wykonane bardzo z uwagą, żeby zapewnić maksymalne bezpieczeństwo dzieciom. W naszej ofercie znajduje się liczny asortyment wyrobów. Zapraszamy serdecznie do zaznajomienia się z ofertą naszego sklepu internetowego z odzieżą dla chłopców i dziewczynek. Gwarantujemy najwyższej jakości usługi i niedrogie ceny, które na 100% nie uszczuplą Waszych funduszy w dużym stopniu.\nFirma Spec-Serwis Chrapkowscy z siedzibą w Bydgoszczy a także działająca na obszarze całego województwa kujawsko-pomorskiego, para się produkcją i sprzedażą akcesoriów ppoż. i również produktów bhp. W naszym sklepie oferowana jest dla Państwa odzież bhp wysokiej klasy. Sprzedawana przez nas odzież robocza znakomicie ochroni swojego użytkownika w każdych warunkach. W naszej ofercie znaleźć można wszystkie niezbędne towary bhp takie jak rękawice czy okulary ochronne. Sprzedawana przez nas odzież a oprócz tego towary bhp są wykonane z materiałów najwyższej jakości dzięki czemu będą one nienagannie spełniać swoją rolę. Wszystkie produkty, jakie można u nas zakupić można zakupić oraz zamówić w naszym sklepie internetowym. Nasi wykwalifikowani pracownicy rozumie się samo przez się Państwu podjąć decyzję.


Puchar Toru Słomczyn wchodzi w nowy sezon - Nasze Piaseczno - Najświeższe wiadomości z powiatu piaseczyńskiego\nTagi: puchar toru słomczyn słomczyn tor słomczyn wyścigi samochodów\nUtworzone: sobota, 23 lutego 2019\nAutomobilklub Rzemieślnik zaprasza na nowy sezon Pucharu Toru Słomczyn. Pierwsza eliminacja odbędzie się już 9 marca.\nImpreza niezmiennie kierowana jest do kierowców amatorów, którzy chcą sprawdzić swoje umiejętności w rywalizacji na czas w bezpiecznych warunkach. Przejazdy będą z elektronicznym pomiarem czasu, a wyniki dostępne od razu po minięciu mety danej próby. Na uczestników będzie czekała możliwie długa próba z wykorzystaniem samego Autodromu Słomczyn, parku maszyn oraz dróg dojazdowych. Tradycyjnie nawierzchnia na całej długości trasy będzie asfaltowa i równa. Na ten rok zaplanowano 6 eliminacji od marca do października. Piąta runda będzie dodatkowo eliminacją do pucharu Mini Max Rally.\nSzczegóły znajdą Państwo na stronie Automobilklubu Rzemieślnik (www.ak-rzemieslnik.pl) oraz Autodromu Słomczyn (www.autodromslomczyn.pl).\npoprzednia Zatrzymany za rozprowadzanie środków odurzających\nKolejni zatrzymani ze środkami odurzającymi następna\nBajkowa Niedziela w Słomczynie z Teatrem Igraszka\nNocny rajd rowerowy w Konstancinie-Jeziornie


Jak zmobilizować się do oszczędzania?\nJak zmobilizować się do o...\nOszczędzanie pieniędzy nie jest łatwe w przypadku wielu osób mających tendencję do wydawania regularnie dużych środków finansowych. Takie osoby muszą się zmobilizować by regularnie oszczędzać środki finansowe. Zawsze można jednak skorzystać z takich rozwiązań, które znacznie ułatwiają regularne oszczędzanie.\nGdy zamierza się regularnie oszczędzać warto pomyśleć o takich produktach finansowych, które pozwalają na ułatwienie realizowania oszczędności. Do takich produktów można zaliczyć między innymi konta oszczędnościowe. Ich atutem jest również to, że są one oprocentowane, co sprawia że można uzyskać minimalne zyski z gromadzonych środków finansowych.\nJednak w zakresie oszczędzania regularnego podstawowym atutem kont oszczędnościowych jest możliwość ich połączenie z kotem rozrachunkowym. Pozwala to na ustalenie stałych przelewów, które pozwalają na regularne przekazywanie środków finansowych z wypłaty miesięcznej na konto oszczędnościowe.\nWówczas nie trzeba pamiętać o przekazywaniu środków finansowych na regularne oszczędzanie. Jednocześnie można się przyzwyczaić do wydawania mniejszych środków, które będzie się miesięcznie posiadało do dyspozycji.\nOszczędzanie z programami inwestycyjnymi\nGdy zamierza się oszczędzać środki finansowe w programach do oszczędzania, które są połączone z inwestycjami niezbędne jest przede wszystkim wybranie bezpiecznych programów. Do znacznie bezpieczniejszych programów zaliczyć można te, które inwestują pieniądze w obligacje.\nOczywiście w takich programach można liczyć na mniejsze zyski w stosunku do inwestycji w programy akcyjne, ale można również mniej ryzykować stratą gromadzonych pieniędzy. Jednocześnie programy do oszczędzania, które połączone są z inwestycjami to również opcja uzyskania znacznie większy zysków w stosunku to korzystania z produktów bankowych. W takich programach można wybrać dopasowane formy okładania regularnie pieniędzy.\nMożna pieniądze odkładać zarówno w skali jednego miesiąca jak też pół roku. Decydować można się również na regularne odkładanie konkretnych sum pieniędzy lub pieniędzy w ramach widełek.\nGdy chce się oszczędzać a jednocześnie ma się bardzo duże wydatki w stosunku do uzyskiwanych dochodów ważne jest przeprowadzenie analizy wydatków.\nPozwala to na sprawdzenie regularnych wydatków oraz sensowności takich wydatków. Można wówczas tak planować wydatki by ograniczać nadmierne wydatki. Wówczas można znaczenie łatwiej okładać środki finansowe, które uzyska się w ramach oszczędności. Jednocześnie planowanie wydatków to również regularne kontrolowanie tego jak wydaje się środki finansowe. Można również planować większe wydatki z wyprzedzeniem, co również jest formą budowania oszczędności.\nW ten sposób unikać można korzystania z zewnętrznego finansowania w formie kredytów czy pożyczek, co zawsze generuje dodatkowe koszty, które będą regularnie obciążały budżet domowy. Im mniejsze są stałe obciążenia domowego budżetu tym znacznie łatwiej jest gromadzić środki finansowe w długim terminie czasu oraz w sposób stały.\nDrugi próg podatkowy - jak obliczyć?\nDrugi próg podatkowy to element skali podatkowej, w który wpadają osoby, których roczne dochody przekroczą 85 528 zł. Jak dokładnie liczy się progi podatkowe, czy dochody z różnych źródeł się ze sobą sumują oraz ile wynoszą progi podatkowe 2020 r.? Odpowiadamy na nurtujące podatników pytania!\nKwota wolna od zajęcia 2020\nIle komornik może zabrać z pensji w 2020 roku? A ile może „ściągnąć” z naszego konta bankowego? Jaka jest kwota wolna od zajęcia komorniczego? Przeczytaj nasz artykuł, a dowiesz się, ile komornik może zabrać z pensji czy emerytury.\nKiedy zachorujesz i przebywasz na L4 oraz jesteś zatrudniony na umowę o pracę, przysługuje Ci wynagrodzenie chorobowe lub zasiłek chorobowy na czas, kiedy nie jesteś zdolny do wykonywania pracy. Oczywiście takie wsparcie jest ograniczone czasowo, a jego kwota zależy od podstawy wymiaru wynagrodzenia chorobowego. Sprawdź, jak wyliczyć, jaka suma Ci się należy podczas choroby.\nUrlop okolicznościowy – komu i kiedy przysługuje?\nJeśli pracujemy na etacie, to mamy prawo nie tylko do urlopu wypoczynkowego, lecz również do urlopu okolicznościowego. Możemy wykorzystać go jedynie w szczególnych sytuacjach, a to kiedy z niego skorzystamy, określają konkretne przepisy. Kto może go uzyskać i czy jest on płatny? Wyjaśniamy!\nPrzelew zagraniczny – ile kosztuje i jak go zrobić?\nPrzelew zagraniczny możemy wykonać zarówno w banku, jak i w kantorze internetowym. Przelew międzynarodowe realizowane są z rachunków walutowych, jak i z kont prowadzonych w złotówkach. Ile kosztuje przelew za granicę? Na co należy wrócić uwagę zlecając przelew międzynarodowy? I jak zrobić go mądrze, by całkowity koszt przelewu nie przyprawił nas o finansowy ból głowy? Zapraszamy do lektury!\nPodatek od wynajmu mieszkania – ile wynosi, jak rozliczyć?\nOd każdego dochodu, który uzyskujesz, trzeba zapłacić podatek. W przypadku etatu robi to pracodawca, a potem Ty korygujesz ewentualnie niedopłaty podczas rocznego rozliczenia. Wiele osób nie wie, że również trzeba odprowadzać podatek od wynajmu mieszkania, nawet gdy wynajmuje się prywatnie, bez prowadzenia działalności gospodarczej. Jak to zrobić, do kiedy, ile wynosi stawka podatku oraz którą formę opodatkowania wybrać? Podpowiadamy!\nAasa Standard - Warunkiem udzielenia pożyczki jest pozytywny wynik oceny zdolności kredytowej. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania dla reprezentatywnego przykładu pożyczki w wysokości 4600 zł na okres 36 miesięcy wynosi 62,53 %. Rata miesięczna od 260,10 zł. Roczna stopa oprocentowania (stopa stała) 7,2 %, odsetki od kwoty pożyczki – 529,85 zł, prowizja 3989,16 zł. Całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta to 9119,01 zł. Stan na dzień 01.06.2020 r.\nAasa Standard z Pakietem Korzyści - Warunkiem udzielenia pożyczki jest pozytywny wynik oceny zdolności kredytowej. Rzeczywista roczna stopa oprocentowania dla reprezentatywnego przykładu pożyczki w wysokości 4600 zł na okres 36 miesięcy wynosi 56,59 %. Rata miesięczna od 130,03 zł. Roczna stopa oprocentowania (stopa stała) 7,2 %. Całkowita kwota do zapłaty przez konsumenta to 9189,82 zł (odsetki od kwoty pożyczki – 600,66 zł, prowizja 3989,16 zł, składka ubezpieczenia na życie: 2313,43 zł). Stan na dzień 01.06.2020 r.\nPożyczka z dobrowolnym ubezpieczeniem na życie. Składka jest kredytowana i opłacana jednorazowo.\nUbezpieczenie, w ramach którego chronione będzie Twoje życie i zdrowie. Gwarancję zabezpieczenia i natychmiastowej wypłaty świadczeń w przypadku choroby lub śmierci.


Wywieranie wpływu na ludzi w sprzedaży internetowej i bezposredniej | Rafał Śliwiok\non 5 listopada 2016 6 sierpnia 2017 with 1 Comment\nWywieranie wpływu na ludzi może poprawić Twoją płynność finansową, i co najlepsze da Ci nieograniczone możliwości …\nIle obecnie jesteś wstanie sprzedać? Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się jak sprzedawać więcej? Czy stosujesz zasady, które wywrą wpływ na internautach, wzbudzą potrzebę, ciekawość a nawet zbudują zaufanie internauty?\nPlatynowe zasady: wywieranie wpływu na ludzi, w sprzedaży internetowej i bezpośredniej\nPodobnie jak w zasadzie AIDA, w pierwszej kolejności musisz przykuć uwagę potencjalnego klient do swojego produktu. Dopóki nie zwrócisz uwagi potencjalnego klienta i nie skupisz jej na sobie, będziesz mógł tylko patrzeć jak znika za horyzontem.\nKilka sposobów na zwrócenie Uwagi :\n– Podkreślaj to, że się wyróżniasz.\n– Organizuj spotkania internetowe oraz zawieraj nowe relacje z zapałem.\n– Buduj dobrą reputację i silną markę.\n– Staraj się, żeby Ciebie zapamiętywano.\n– Twórz wysokiej jakości artykuły, content, seminaria, które przyciągną uwagę internauty.\nMusisz pamiętać, że gdy już zwrócisz uwagę internauty, bardzo łatwo możesz ją stracić! Twoim głównym celem jest wzbudzenie ciekawości potencjalnego klienta.\nLudzie wiedzą co mają, natomiast chcą wiedzieć czego im brakuje, dlatego twoim celem jest dać klientom poczucie niedostatku. Skoncentruj się na otwarciu klienta na nowe możliwości budowania relacji i dalszej współpracy.\nKilka dobrych sposobów na wzbudzenie Ciekawości :\n– Po zwróceniu uwagi podsycaj pragnienie, aby klient chciał wiedzieć więcej.\n– Zachęcaj nowymi możliwościami.\n– Pokaż, jak wyróżniasz się wśród innych.\n– Uświadom klienta, że dzięki tobie jego sytuacja się polepszy.\n– Poszukując nowych klientów oprzyj na wartościowej rozmowie z Tobą, a nie ofertą końcową.\nPragnienie to różnica pomiędzy tym gdzie ktoś jest, a tym gdzie chciałby być. W tym momencie uwagę kupującego przykuwają dwa obszary rozwiązania problemów i poszukiwanie możliwości przyszłego rozwoju.\nJeżeli jesteś w stanie mocno wzniecić czyjeś pragnienie i zmiany rzeczywistości będziesz miał większe możliwości wywierania na nim wpływu.\nKilka dobrych sposobów wzbudzenia pragnienia :\n– Otwórz klientowi oczy na nową rzeczywistość.\n– Uświadom klientowi widoczne potrzeby.\n– Ujawnij ukryte potrzeby, z których klient nie zdaje sobie sprawy.\n– Dziel się przykładami : Case study, raporty, opinie, prezentacje itd.\nZazdrość jest jak pragnienie o trzy krotnej sile. Jeżeli Twój klient chce czegoś czego nie ma, będzie kierował się pragnieniem. Jeśli chce czegoś co ma ktoś inny, zrobi wszystko żeby to zdobyć!\nTak właśnie działa ” Zazdrość” – Im większe niezadowolenie z obecnego stanu w porównaniu z potencjalną sytuacją, tym klient jest bardziej skromny do działania.\n– Zazdrość wzmacnia pragnienie\n– Zazdrość potraja siłę pragnienia\nBEZ WIARY NIE MA SPRZEDAŻY\nTwoja oferta nie tylko musi być wiarygodna, ale Twój klient musi wierzyć, że to się uda. Jakie były by Twoje szanse na wyparcie wpływu u potencjalnego klienta jeśli jego odpowiedź brzmiała by :\n– To się nie uda?\n– Może się uda, a jak nie to firma odniesie porażkę …\nJeśli klient darzy Cię zaufaniem to jednocześnie zwiększa siłę wiary, w zmiany które mu proponujesz. Dodatkowe uwiarygodnienie zmian, pozwala uwierzyć klientowi, że to się uda! Uwiarygodnić zmiany możesz podając przykład, że: komuś innemu się to udało i odniósł przy tym spore zyski.\nNajwiększe możliwości wywarcia wpływu na klientach osiągniesz wtedy, gdy klienci wierzą, że to się uda i oferowana przez ciebie poprawa jest realna do osiągnięcia.\nKilka sposobów na wzbudzenie wiary :\n– Odwołuj się do studium przypadku i referencji.\n– Korzystaj z prezentacji i pokazów.\n– Wykorzystaj historie sukcesów i pokazuj swój profesjonalizm.\nJeśli zdobędziesz serca klientów i nie będziesz w stanie udowodnić opłacalnego zwrotu z inwestycji, nie uda Ci się sfinalizować sprzedaży. Ludzie kupują kierując się sercem, a zakup uzasadniają rozumem. Możemy śmiało powiedzieć, że uzasadnienie korzyści i emocji idą ze sobą w parze.\nKilka sposobów na uzasadnienie korzyści :\n– Przygotuj profesjonalny opis proponowanych zmian i wizji nowej rzeczywistości.\n– Stosuj argumenty świadczące o wysokim zwrocie z inwestycji.\n– Połącz korzyści z emocjami klienta.\n– Pokaż klientowi case study\n– Bądź szczery\nZasada zaufania jest mocno związana z wiarą. Wiara jest przekonaniem, że coś się uda, a zaufanie to zdecydowanie wiara kupującego w Ciebie. Zaufanie jest podstawą w procesie sprzedażowym, brak zaufania to brak sprzedaży!\nZanim klient rozpocznie współprace z Tobą, będzie szukał zaufania i wiarygodności do Twojej oferty, a mianowicie:\n– Czy wiesz o czym mówisz i czy naprawdę jesteś w stanie pomóc?\n– Czy można na Tobie polegać i czy dotrzymasz obietnic?\n– Czy to jest bezpieczne dla firmy?\nNie manipuluj, nie kłam, nie oszukuj, a:\n– Zawsze działaj tak, aby każdy klient osiągał korzyści.\n– Nigdy nie dawaj powodów, aby klient wątpił w Twoją rzetelność.\n– Rób to co obiecałeś w procesie sprzedaży.\n– Zawsze służ fachową pomocą\nUnikatowość strony, produktu, oferty? A może akcji jaką ma wykonać klient? Zdecydowanie wszystko i więcej. Czym bardziej postawisz na unikatowość, tym bardziej Twoja oferta będzie pożądana.\nUnikatowość w sprzedaży czyli najczęściej stosowane ograniczona dostępność oraz ograniczony czas na zakup produktu, … ale jeśli nie będziesz szczery i będziesz stosował sztuczki lub ” haczyki ” nie zdobędziesz zaufani kupującego. Jeśli zależy Ci na stałych zamówieniach, reputacji i rekomendacji innych internautów, nie możesz pozwolić na utratę zaufania.\nKilka sposobów na unikatowość oferty:\n– Podkreśl potencjalną szanse utraty czegoś ważnego, jeśli kupujący nie podejmie działania.\n– Staraj się wyróżnić wśród konkurencji.\n– Ogranicz ilość dostępnych sztuk.\n– Określ czas zakończenia oferty.\nBrak zaangażowania jest równy brakiem zainteresowania. Twoim zadaniem jest rozwijać, budować i angażować klienta nie tylko w procesie sprzedaży, ale i po za nim.\n– Pytaj klientów angażując ich w opracowanie nowych zmian.\n– Proponuj wypróbowanie produktów i usług.\n– Nakłoń klientów na darmowe szkolenia on-line Twoich produktów.\nTworząc seminaria, webinary czy pozostałe formy informacyjne o produkcie, angażuj potencjalnych klientów w proces sprzedaży tak, aby chcieli się podjąć potencjalnych działań.\nW każdej kwestii pozostań neutralnym, a tym bardziej niech Ci nie zależy na tym, aby za wszelką cenę dokonać sprzedaży! Jeśli będziesz mocno naciskał na kogoś, aby zaakceptował Twoją ofertę, odczujesz większy opór z strony klienta, a nawet stracisz jego zaangażowanie.\n– Nigdy nie sprzedawaj na siłę.\n– Staraj się nie wyglądać obojętnie.\n– Zawsze bądź neutralny.\n– Staraj się nie być zdesperowanym, bo kupujący nie będą Ci ufać.\nNiewidzialne techniki wywierania wpływu – Najbardziej skrywane sekrety, jeśli chcesz je poznać zostaw mi Twój adres e-mail.\n← Pozycjonowanie zdjęć w Google\nJak zbudować dochodową społeczność niszową? →\nblogmarketingowca.pl 29 grudnia 2016\tat\t11:48\nCzęsto w restauracjach kelnerzy stosują tutaj technikę zaspokojenia potrzeb Klienta pytając się: „Czy Państwu smakuje?”, „Czy mogę jeszcze w czymś pomóc?”. Wtedy Klient czuje, że jest dobrze obsłużony przez co chętniej zostawia napiwek.