Dziennik Powstańca - Zbigniew Czajkowski-Dębczyński - ebook - Legimi online\nDziennik Powstańca ebook\nCopyright © by Magdalena Czajkowska Copyright\nWstęp do drugiego wydania Dziennika powstańca\nWiększa część tej książki to pamiętnik, który pisałem w parę miesięcy po powstaniu i ukończyłem wkrótce po wojnie. Nie był on pisany z myślą o publikacji. Ot, po prostu wrażenia siedemnastoletniego powstańca, spisane bez specjalnego celu i zbyt szczere, jak sądziłem wtedy, by dzielić się nimi z kimkolwiek. Po latach, przed dwudziestą piątą rocznicą powstania warszawskiego, zmieniłem zdanie – pierwsze wydanie ukazało się w 1969 roku. Teraz, przygotowując drugie wydanie po upływie przeszło pół wieku, zdecydowałem nie zmieniać nic i niczego nie dodawać do tej części (od 26 lipca do 2 września 1944 roku). Do drugiego wydania dodałem wspomnienia dni przed powstaniem – taki mały obrazek życia grupy młodzieży z tego czasu – oraz opis moich przeżyć od upadku Starówki do końca powstania.\nGdy po wielu latach chodziłem po Warszawie ulicami, które widziałem ostatni raz od strony piwnic, barykad i stosów gruzu, świat ten wydawał mi się równie nierealny, jakby był na przykład na Księżycu. Tylko właz do kanału przy ulicy Długiej jest wciąż ten sam i wita przyjaźnie jednego z byłych gości swym okrągłym wejściem. Mam nadzieję, że nigdy już nie będzie musiał służyć innym siedemnastolatkom.\nJest moment do refleksji, gdy to piszę, prawie pięćdziesiąt pięć lat od chwili, gdy wchodziłem do tego włazu. Tak, dla mnie zaistniały studia, praca, rodzina, emerytura. Tak, dzięki tej dziurze nie jestem tylko napisem na płycie w kwaterze „Parasola” na Powązkach:\n„«Deivir» 3 komp. Lat 17, sierpień 1944, Stare Miasto”.\nKiedy wybuchło powstanie, było nas w drużynie dziesięciu. Trzech przeżyło i żyją w chwili, gdy to piszę.\nTym siedmiu druhom i przyjaciołom, dla których owe lata nigdy nie zaistniały, chciałem zadedykować moją książkę.\nLondyn, luty 1999\n1Dziennik powstańca, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1969.\n2Dziennik powstańca, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1999.\nTa książka jest dla tych siedmiu:\n,,Gryfa” (Romana Wojtowskiego), lat 17,\n„Zoriana” (Zbigniewa Romaniszyna), lat 18,\n„Kruka” (Wacława Przypkowskiego), lat 17,\n„Lisa” (Bolesława Dworakowskiego), lat 16,\n„Walgierza” (Napoleona Wolskiego), lat 18,\n„Bohuna” (Ireneusza Jędrzejewskiego), lat 17,\nAlarm. Drużyna moja zbiera się sekcjami: pierwsza u „Zoriana” na Złotej, druga („Gryfa”) u „Lisa” na Chmielnej. Rozkaz przewiduje zbiórkę z całym oporządzeniem i sprzętem. Powstanie ma wybuchnąć lada chwila; mówią, że dzisiejszej nocy. Słychać, że Rosjanie zajęli Mińsk Mazowiecki, podchodzą pod Otwock, a nawet podobno pod Miłosnę.\nPrzyszedł „Mors” (dowódca plutonu), obejrzał sekcję „Zoriana” i dał rozkaz pozostania przez całą noc. Nastręcza to duże trudności na obu lokalach, ale co począć w tej sytuacji – trzeba wytrzymać. U „Lisa” chłopcy śpią pokotem na podłodze. Niewiele lepiej u „Zoriana”.\nNa ćwiczeniach wojskowych przed wybuchem powstania\nNoc przeszła spokojnie. Jadę rano rowerem na odprawę. Nic specjalnego. Nastrój w mieście niezwykły. Szkopy ewakuują się. Większość urzędów pozamykana. W nocy słychać było działa z frontu. Odwiedzam sekcję „Gryfa”. Nastrój doskonały, chociaż wszyscy zmęczeni trochę nocą. Skarżą się na wyziewy z bimbrowni. Po południu „Jana” przynosi rozkaz, że chłopcy mogą się rozejść do lokali w granicach miasta. Zakaz wychodzenia z domu. Ja mam mieć codziennie odprawę.\nKilka dni później chłopcy zostali żołnierzami\nJadę na odprawę do Krzysztofa (Baczyński) na Hołówki. Są wszyscy drużynowi. „Mors” jak zwykle spóźnił się o pół godziny. Dyskutujemy sprawę smętnego stanu magazynu. Podobno magazyn nasz ma starczyć na całą kompanię. Czemu nam tego nie powiedziano wcześniej? Wszyscy klną bardzo. Postanawiamy dać „opeer” „Morsowi”.\n„Mors” przyszedł i ględzi coś niewyraźnie. Mówi, że sam też nie wiedział i że się to jakoś zrobi. Ano zobaczymy. Mamy „robić” magazyn butów. Z mojej drużyny idę tylko ja. Odprawa bojowa wyznaczona na jutro, godz. ósma, na Bagnie. Wracam powoli do siebie. Ulice pełne ludzi, którzy stoją przed domami, gadają. Niemców nie widać.\nGrupa harcerzy przy budynku na ulicy Złotej 6\nJadę rano na tę odprawę bojową w sprawie butów. Są obecni: „Mors” (dowódca), „Szary”, Tadek „Piechocki”, „Jur”, jeden strzelec z drużyny „Jura” i ja. Lokal, gdzie jesteśmy, ma okna wychodzące na ulicę, akurat po przeciwnej stronie magazynu. Widać dokładnie cały budynek. Nie wiem, czy to bardzo mądre. Obgadujemy dokładnie całą akcję. Dostajemy broń. Przychodzi wiadomość, że samochodu nie będzie. Zresztą jest już za późno, by wykombinować coś nowego. Akcja odwołana na jutro o tej samej porze. Broń zatrzymujemy. Jadę do siebie na Sadybę. Po południu wpada Zbyszek Romaniszyn („Zorian”) na rowerze. Alarm. Drużyna już się zbiera w tych samych lokalach. Idę się pożegnać do cioci Janki. „Zorian” czeka przed willą. W domu cioci zobaczono przypadkiem u mnie broń pod marynarką i robi się rozczulająca scena pt. „wyjazd na wojnę”. Wreszcie wyrywam się, siadam na rower i odjeżdżamy galopem, żegnani machaniem chusteczek i załzawionymi obliczami w oknach.\nPo przyjeździe na lokal przy ulicy Złotej zastaję już sekcję I w bardzo bojowym nastroju. Meldunek: sekcja II zebrała się. „Zorian” melduje, że można będzie wykorzystać lokal przy rogu Marszałkowskiej i Chmielnej. Jutro przeniosę tam sekcję „Gryfa”. Przychodzi „Mors”. Rozmawiamy o sprzęcie i o terminie akcji. Zachodzi potrzeba przyniesienia kilkuset opatrunków, jakie zostały jeszcze w moim mieszkaniu na Sadybie. Ponieważ nie mogę opuścić drużyny, posyłam „Kruka” (Wacek Przypkowski) na rowerze z kartką do cioci o klucz.\nRano leje jak z cebra. Pożyczam nieprzemakalny płaszcz i pędzę rowerem na Bagno. Dziś odprawa wyznaczona jest na siódmą trzydzieści, byśmy mogli być na miejscu punktualnie o ósmej. Złażą się wszyscy. Sprawa była obgadana dokładnie wczoraj, więc możemy ruszać. Wychodzimy pojedynczo, by za rogiem zawrócić z powrotem w stronę warsztatów. Trzeba przejść przez bramę, potem przez podwórko i w oficynie mieszczą się zakłady.\n„Mors” idzie pierwszy, za nim „Piechocki” i ja. „Jur” ze swoim człowiekiem zostają w bramie i na ulicy na obstawie.„Szary” już przedtem poszedł sprowadzić platformę. Czekamy z „Piechockim” tuż przy wejściu. „Mors” puka. Otwierają mu bez przeszkody; jest to pora, kiedy pracownicy przychodzą do roboty. „Mors” wchodzi. Usiłują zamknąć drzwi za nim, ale podstawiam nogę i jesteśmy w środku. Widzę „Morsa” z wydobytą „czterdziestką”, mówiącego: „Hände hoch!”. Wydobywamy broń. Pierwsza sprawa to telefon. To moje zadanie. Telefon stoi w kantorze na biurku. Podchodzę i jednym szarpnięciem odrywam słuchawkę. Koledzy tymczasem rewidują zatrzymanych w pierwszym pokoju ludzi. Następnie idziemy od pokoju do pokoju wzdłuż budynku i zapędzamy wszystkich spotkanych do jednego pokoiku. Jest tam całkiem ciasno. „Mors” pilnuje ich. Moje zadanie teraz to warta przy drzwiach wejściowych. Wpuściłem zaraz Tadka, który przyniósł wielkie papierowe worki do pakowania butów. Czuwam przy drzwiach. Każdego pukającego wpuszczam i zamknąwszy drzwi, rewiduję pod bronią, a następnie odprowadzam do pokoiku, w którym po przybyciu kilkunastu gości zrobiło się tłoczno. Spodziewanych ilości butów jednak nie ma, a żadne groźby co do wydania ukrytych nie skutkują. Najdokładniejsza rewizja lokalu nic nie pomaga i koledzy pakują do kilku worków te kilkadziesiąt par, które znaleźliśmy po szafach. Nadjeżdża platforma. Jest na niej dwu woźniców i „Szary”. Wóz jest po prostu wynajęty na sąsiednim placu Grzybowskim. Widząc wyładowujące się worki, woźnice musieli się w czymś połapać, bo widzę, że „Szary” pochyla się do nich i coś im tłumaczy, trzymając znacząco rękę w kieszeni. Załadowanie jest wkrótce skończone. Ruszamy. Ja idę w eskorcie wozu nieco z tyłu, „Sławek” z przodu. Reszta zostaje, by przypilnować zatrzymanych. Na placu Grzybowskim „Szary” wysiada i idzie z woźnicami do knajpy czekać na zwrot wozu, „Tadek” bierze lejce i tak zajeżdżamy na plac Teatralny. „Sławek” idący z przodu zawiadamia ciecia, brama się otwiera i wjeżdżamy w podwórko. Padający bez przerwy deszcz rozmoczył trochę papierowe worki, toteż gdy w pośpiechu przenosimy ładunek do pokoiku na tyłach sklepu będącego naszą meliną, worek niesiony przeze mnie pękł, wysypując swą zawartość na podwórze. Na szczęście niewiele osób to widziało i wszystko zostaje szybko pozbierane i złożone w magazynie. Platforma odjeżdża. Czekam pół godziny na placu Żelaznej Bramy na oddanie broni, ale nikt nie przychodzi. Idę na miejsce spotkania z „Sambą”, biorę od niego rower zostawiony na Bagnie i jadę do chłopaków na Złotą. Sekcja „Gryfa” (Romek Wojtowski) przeniosła się już do lokalu. Jest to niezbyt duża restauracja, z powodu obecnej przedpowstaniowej gorączki zamknięta od frontu. Szczególnie wygodna jest duża kuchnia, położona pod lokalem w suterenie. Jest ona bogato wyposażona w żywność, więc głodu nie będzie.\nJadę na Hołówki na odprawę. Nic specjalnego. Codzienne te odprawy są właściwie na wypadek, gdyby coś zaszło. Wracając, jadę na Leszczyńską pożegnać się z babcią, ciocią Zosią i Marysią. Spotkałem je siedzące w tramwaju przy „ekspedycji” na Solcu. Jadą one na Sadybę do cioci Janki. Może tam jest bezpieczniej. Pożegnania.\n3 MP40 – niemiecki pistolet maszynowy.\nJuż z samego rana przychodzi „Jana” z rozkazami i paczką. W paczce jest trochę części mundurów niemieckich, skarpetki itp. Wszystko nowe, nasi musieli gdzieś zdobyć dobry magazyn. Rozkaz mówi o przygotowaniu pięćdziesięciu sztuk butelek zapalających. Rozsyłam chłopców na miasto. Idą skupywać benzynę. Kwas siarkowy i chloran potasu mamy na szczęście z dawnych zapasów. „Zorian” przynosi z lokalu butelki, „Kruk” trochę lakieru, pozostałego u niego z czasów „małego sabotażu”, „Walgierz” tłucze w moździerzu cukier. Fabryka idzie na całego.\nRozkaz mówi dalej, że mam się zgłosić na odprawę w jakimś nowym lokalu przy Grzybowskiej. Numer zaszyfrowany, ale źle, jak się wkrótce okazuje. Idę na Grzybowską. Na mieście ruch ogromny. Pełno ludzi z daleka już wyglądających na konspiratorów. Na szczęście patroli nie widać. Od czasu do czasu przejedzie tylko czołg „Tygrys”, na którego wieżyczce stoi cekaem gotowy do strzału. Aleją Sikorskiego ciągną wycofujące się oddziały niemieckie, głównie tabory i kałmucy. Wyglądają bardzo smętnie. Podobno rosyjska czołówka pancerna dotarła do Międzylesia. Widać pełno uciekających volksdeutschów z wozami pełnymi gratów. Wiszą czerwone plakaty o stawieniu się do pracy przy fortyfikowaniu miasta 100 tysięcy ludzi.\nZnalazłem dom i mieszkanie. Pukam. Otwiera mi jakaś kobieta w średnim wieku. Wymieniam hasło. Niewiasta robi zdziwioną minę, zaprasza mnie do środka i pyta się, co sobie życzę. Sytuacja bardzo głupia. Tłumaczę się, jak mogę, wreszcie słyszę:\n– Ja to z konspiracją nie mam nic wspólnego, ale jak pan chce wiedzieć, gdzie chodzą wszyscy młodzi ludzie z paczkami, to idź pan przez podwórko, w sieni na lewo.\nPosłuchawszy tej rady i klnąc wspaniałą konspirację, udaję się pod wskazany adres i rzeczywiście znajduję całe towarzystwo w komplecie. „Mors” twierdzi, że powstanie wybuchnie jeszcze dzisiejszej nocy. Wszyscy mają być gotowi, resztę broni wyda się przy zaczęciu. Na razie mają dostarczyć na lokal 4 kg plastyku, z którego mamy zrobić trzy miny szturmowe. Dostaję jeszcze po parę „górali” na wyżywienie, po 1000 zł dziennie na drużynę. Nastrój bardzo podniecony. Wracając, kupiłem chłopakom kilkanaście kilo owoców.\nWróciwszy do lokalu, zastałem chłopców w komplecie, wszystko spakowane, broń wyczyszczoną. Plastyk już przyniesiono: był trochę za twardy, a że mina szturmowa musi być miękka i lepka, przeto wyrabia się go na stolnicy z odrobiną wazeliny. Butelki już stoją w pięknym rzędzie, gotowe do zabrania. Cały wieczór siedzimy wygodnie w kuchni przy wielkim stole, popijając piwo, którego jest tu dostatek, i zagryzając dobrymi rzeczami. Na noc ułożyliśmy się na górze, na zsuniętych razem stolikach restauracyjnych. W ciszy nocy słychać dudnienie artylerii radzieckiej, przeszedł nalot. Jako że jest pogotowie bojowe, wolno zdjąć tylko buty. Chłopcy długo przewracają się z boku na bok, obgadując bez końca przyszłe akcje. Ze względu na konieczność wypoczynku nakazuję w końcu ciszę.\n4 Banknot pięciusetzłotowy w czasie okupacji.\nJuż od rana czuć coś w powietrzu. Wpada „Mors” sprawdzić jeszcze raz, czy wszystko w porządku. Trzymam chłopców na dwóch lokalach, większość w lokalu przy Chmielnej. Część sekcji „Zoriana” przebywa u niego na Złotej 14/16. Nawet „Butrym”, mieszkający akurat naprzeciwko, siedzi cały czas w domu. Wychodzimy ze Zbyszkiem („Zorianem”) zobaczyć, co słychać, i dostać coś do zjedzenia. Wszędzie widać całe masy konspiratorów. Konspirację czuć na kilometr z daleka po wojskowych butach i kurtkach. Ciągną jakieś pakunki, śpieszą na „koncentrację”. Marszałkowską przejechał wolno patrolujący czołg. Telefony nie działają. Urzędy zamknięte. Kupujemy trochę bułek i owoców. Płacimy „góralami”, biorąc resztę w towarze. Inaczej już nikt nie przyjmuje. Wracamy na Złotą. Zastaję pisemny rozkaz. Mam zgrupować całą drużynę w jednym lokalu (u „Zoriana”), gdyż z chwilą wybuchu powstania może zostać przecięta ul. Marszałkowska. Poza tym mam się zgłosić o godzinie 4 na ul. Focha w celu pobrania butów dla drużyny. Przychodzą chłopcy z lokalu z gratami, robi się niemożliwy tłok. Paru potrzebujących nowych butów mierzy „kopyta”.\nO godzinie za piętnaście czwarta biorę torbę na buty, wsuwam na wszelki wypadek „maszynę” za pasek, siadam na rower i jadę. Przy rogu Świętokrzyskiej i Marszałkowskiej widać jakieś zbiegowisko. Ludzie kłębią się dokoła kogoś w środku. Migają wielkie płachty papieru. Podjeżdżam bliżej i rozpoznaję tak dobrze znane, nierozcięte jeszcze numery ostatniego „Biuletynu Informacyjnego”. Sprzedawane są po 10 zł. Tego jeszcze nie było. Zahamowałem nagle, by zaopatrzyć się w jeden na pamiątkę. Szybko jednak dochodzę do wniosku, że nie mam czasu, i ruszam dalej.\nLokal na Focha jest tuż koło placu Teatralnego. Jest to mały sklepik z wózkami dziecinnymi. Mieściła się tu nasza konspiracyjna „skrzynka”. Teraz sklep jest zamknięty, ale gdy wpuszczają mnie do środka, widzę całe towarzystwo w komplecie: Krzysztof (Baczyński), który jest zastępcą dowódcy plutonu, „Piechocki” i „Gram” – drużynowi, oraz „Sławek” (Witold Sławski) z mojej drużyny, pełniący obowiązki gospodarza w zastępstwie swego wuja, który o naszym pobycie tu nic nie wie i nie powinien wiedzieć. Brakuje tylko „Morsa”, który spóźnia się jak zawsze. Godzina czwarta trzydzieści. Zniecierpliwieni jesteśmy ostatecznie i mamy zamiar rozejść się. Od strony ulicy Miodowej rozległo się parę strzałów. Granat – jeden, drugi, długa seria karabinu maszynowego. Trzeba poczekać – mówi „Sławek”.\nCofnęliśmy się od wyjścia. Serie broni maszynowej, wybuchy granatów i pojedyncze strzały nie ustają ani na chwilę. Jakaś duża akcja musi to być. Musieli ich Niemcy otoczyć w domu, więc bronią się – zauważa „Gram”.\n– Słuchajcie, słuchajcie! – krzyknął ktoś od drzwi. – To chyba powstanie!\nOd strony placu Napoleona niosą się odgłosy nowej strzelaniny.\n– Nie róbcie krzyku. Przecie nas nie zawiadomiono – mówi Krzysztof. – A zresztą pozostaje nam tylko czekać na rozwój wypadków – dodaje po chwili.\nSiadamy w głębi sklepu. Przed nami za cienką szybą okna i drzwi – ulica. Zaraz też, jak na scenie, zaczynają się dziać tam dziwne rzeczy. Ulica zupełnie opustoszała z chwilą pierwszych strzałów. Potem zaczynają się przesuwać ludzie, przeważnie kobiety. Wszyscy mają ręce podniesione do góry i trzymają chusteczki. Wygląda to bardzo dziwnie. Ostatni z nas przestał mieć wątpliwości, że powstanie rzeczywiście wybuchło. Przebiegł patrol SA w hełmach i kompletnym bojowym rynsztunku. Za chwilę przechodzą dwaj tacy sami SA-mani z karabinami w ręku. Rozglądają się bacznie po domach dokoła. Nagle megafon z latarni na placu chrząknął i zaczął:\n,,Tu komendant wojskowy miasta Warszawy. Ogłaszam natychmiast stan wojenny dla całego miasta. Nikomu nie wolno opuszczać domów. Domy, z których się będzie strzelało do Niemców, będą zrównane z ziemią, a ich mieszkańcy rozstrzelani”.\nDalej to samo po niemiecku z dodatkiem, że wszyscy Niemcy i volksdeutsche mają się zgłosić na posterunki wojskowe. Tak będzie to trwało do późnej nocy w odstępach półgodzinnych. Widać nie zdobyto jeszcze centrali megafonów.\nZapada zmrok. Niebo zaczerwieniło się łunami jakichś pożarów. Strzelanina wzmaga się z każdą chwilą. Zakładamy radę wojenną. Jasne jest, że w tym sklepie nie możemy długo siedzieć. Wszyscy przeklinają przypadek, który sprawił, że musimy siedzieć tu w tej dziurze. Myślę o moich chłopcach, o tym, od jak dawna szykowaliśmy się razem na tę chwilę, a teraz jesteśmy rozdzieleni. Wiem, że „Zorian” poprowadzi wszystko dobrze, ale zawsze lepiej byłoby być razem. Stawiam projekt, by zaczekać, aż się zupełnie ściemni, a następnie, wyszedłszy przez frontowe drzwi możliwie po cichu, w skarpetkach, starać się o dotarcie na teren obsadzony przez nasze oddziały. Niestety nikt nie orientuje się, gdzie należy szukać naszych. Strzelanina dochodzi ze wszystkich stron, ale możemy równie dobrze trafić na Niemców. Jesteśmy zaś prawie bezbronni. I z tego powodu projekt upada.\nKrzysztof uważa, że najlepszym wyjściem z sytuacji jest zaczekać, aż jakiś inny oddział będzie w pobliżu, przyłączyć się do niego, a następnie starać się dostać do naszych. Krzysztof jest najstarszy stopniem i funkcją, więc jest naszym naturalnym dowódcą. „Sławek” wychodzi tylnym wyjściem na podwórze zobaczyć, co słychać w kamienicy. Ułożyliśmy się rzędem za ladą na starych gazetach i czekamy. „Sławek” wraca, ale słyszymy, że nie jest sam. Domyślamy się, że to jest jego wujek, właściciel sklepu. Na całe szczęście w lokalu jest zupełnie ciemno; w samą porę podkulamy nogi. Wujcio potknął się o czyjąś nogę.\n– Ależ tu ciemno, zapalę zapałkę.\n– Oj, lepiej nie, jeszcze zobaczą światło z zewnątrz – zorientował się w porę „Sławek”.\n– Tak, tak, trzeba być bardzo ostrożnym.\nWidzimy, że wujaszek jest tchórzem podszyty. Sprawdził, czy drzwi są dobrze zamknięte, i wyszli. Za chwilę „Sławek” wraca sam. Opowiada, że w całej kamienicy panuje bardzo tchórzliwy nastrój. Wszyscy lokatorzy siedzą w piwnicy i trzęsą się ze strachu. Megafon przed domem zrobił swoje. Nie ma mowy, żeby udzielili nam schronienia. „Sławek” radzi, żeby dwóch z nas wyszło, a on nas przedstawi jako swoich kolegów, którzy zostali odcięci od domu przez wybuch powstania. Krzysztof wyznacza mnie i „Grama”. W wujcia, gdy nas zobaczył, jakby piorun strzelił. Nie przejmując się nami, zaczyna jęczeć:\n– Aj, ty mi zawsze kłopotu narobisz. Tacy młodzi ludzie! Niemcy gotowi pomyśleć, że to są ci... ci...\n„Sławek” zrobił niewinną minę.\n– Tak mi bardzo przykro. Nie możemy ich przecież wyrzucić teraz. To tacy porządni, spokojni chłopcy.\n– No, weź ich na górę i daj im co zjeść – mruknął w końcu wujcio i dał nura do schronu.\nW mieszkaniu wujcia na drugim piętrze „Sławek” ugaszcza nas, jak może. Mam zawsze wielki apetyt w takich krytycznych chwilach, zupełnie inaczej niż inni. „Sławek” zanosi pół bochenka chleba kolegom na dole, my tymczasem podziwiamy widok z okna w stronę Wisły. Wszędzie widać łuny ogromnych pożarów. Strzelają rakiety. Od mostu idą w górę kolorowe sznury pocisków z działek przeciwlotniczych. Prawie nie można zmrużyć oka tej nocy. Tam toczy się dawno upragniona walka, a my musimy tu siedzieć i nic nie robić.\nBrama pałacu Blanka, gdzie mieściła się siedziba niemieckiego starostwa kierowanego przez Ludwiga Leista, lipiec 1944 roku\nBardzo wcześnie rano rozlega się strzelanina na ulicy. Od strony pałacu Blanka wali bardzo długimi seriami karabin maszynowy. Odpowiadają mu pojedyncze strzały na ulicy, jakby tuż koło naszego domu. Walka! A więc nasi są w pobliżu! Na złamanie karku pędzimy po schodach na podwórze. Widzimy „Piechockiego” i Krzysztofa otwierających bramę.\nWidzę biegnących naszych. Biało-czerwone opaski. Przeważnie młodzi chłopcy. Uzbrojenie mają słabe. Pistolety, karabiny, czasem tylko butelki zapalające. Widzę jakiegoś jegomościa z brodą i wąsami, i z gołą szablą w ręce. Wygląda à la rok 1863. Pytamy się o dowódcę. Zaraz będzie. Młody podporucznik przeskakuje z drugiej strony ulicy. Krzysztof melduje mu naszą sekcję i prosi o przydzielenie do oddziału. Porucznik pyta się o broń. Dowiedziawszy się, jak sprawy wyglądają, mówi, że i oni nie mogą nam nic dać. Kto chce, może wziąć butelki zapalające. Wydają nam opaski, bo prawie wszyscy z nas zostawili opaski przy swoich grupach. Oddział, który spotkaliśmy, jest częścią II baonu motorowego. Dowiadujemy się od nich, że Starówka, skąd właśnie przychodzą, jest cała w rękach naszych. Oddział ich właśnie atakuje pałac Blanka.\nPrzyłączamy się do czołowej grupy i wpadamy do piwnic. Zdążyłem jeszcze zauważyć przerażone spojrzenie wujcia, gdy nagle zobaczył pięciu drabów z opaskami wyrosłych jak spod ziemi w jego własnym sklepie.\nPrzechodzimy piwnicami w stronę domu narożnego Senatorska–plac Teatralny. Niemcy nakazali już dawno przebić przejścia z domu do domu i to umożliwia nasze posuwanie się. Ludność, niedawno usposobiona niechętnie, wita nas teraz owacyjnie. Dochodzimy do narożnego domu i grupujemy się w bramie. Zjawia się wielu cywilów. Niektórzy z nich częstują naszych, czym mogą. Ktoś napchał mi do kieszeni kruchych ciastek. Przyczepił się do mnie jakiś sympatyczny staruszek z butelką i talerzem z zakąskami i upiera się, że muszę się z nim napić.\n– Erkaem na trzecie piętro! Ktoś niech pomoże – krzyknął dowódca.


19 kolejka IV ligi śląskiej gr. II: Zapowiedź | LKS Czaniec - Oficjalna strona klubowa\n19 kolejka IV ligi śląskiej gr. II: Zapowiedź\nMożliwość komentowania 19 kolejka IV ligi śląskiej gr. II: Zapowiedź została wyłączona\nZapowiedź 19 kolejki IV ligi śląskiej gr.II zaczynamy jak zwykle od spotkania obecnego lidera stawki. Od poprzedniej kolejki tą pozycję piastuje Kuźnia Ustroń, która kroczy od zwycięstwa do zwycięstwa. Tym razem na drodze podopiecznych trenera Żebrowskiego czeka derbowy pojedynek z MRKSem Czechowice-Dziedzice. Goście grają na wiosnę w kratkę, ale ewidentnie nie są inną drużyną niż jesienią. Czas pokaże czy gorszą czy może lepszą, co nie zmienia faktu, że w tym starciu to liderująca stawce Kuźnia będzie zdecydowanym faworytem.\nPodopieczni Macieja Żaka muszą w końcu zapunktować za trzy bo czas ucieka, a na forma rywali potwierdza, że nikt na nas nie będzie czekał. Rywala mamy teoretycznie słabszego bo przedostatnie w stawce rezerwy Podbeskidzia, ale grając z takimi drużynami nigdy niczego nie można być pewnym, bo nie do końca wiadomo jakim składem dysponować będą Bielszczanie. Jesienią, zwycięstwo z Podbeskidziem dało Czańcowi „kopa” do serii kilku zwycięstw z rzędu, teraz też na to wszyscy liczymy.\nCiekawe derbowe spotkanie czeka także Decor Bełk, który zagra w Wodzisławiu z miejscową Odrą. Goście niby już odpalili wiosną i zanotowali dwa zwycięstwa, ale potrzebują potwierdzenia formy, jakim będzie z pewnością ewentualne zwycięstwo w Wodzisławiu. Odra natomiast musi zaskoczyć, jeśli nie chce do końca walczyć o ligowy byt w obecnym sezonie. Z punktu widzenia samej rundy wiosennej, chyba najciekawiej powinno za to być w Landeku. Regularnie punktująca Spójnia zmierzy się z Wilkami Wilcza, które też wygrywają wszystko. Ekipa Bartosza Woźniaka będzie chciała na pewno wykorzystać obecną formę, a przede wszystkim będzie chciała w końcu wygrać na własnym obiekcie, co jeszcze tej drużynie nie udało się w tym sezonie.\n19 kolejka IV ligi śląskiej gr.II sezon 2018/2019\n2019-04-06/11:00 TS PODBESKIDZIE II S.A. – LKS CZANIEC -:-\n2019-04-06/11:00 KS POLONIA ŁAZISKA GÓRNE – GKS DĄB GASZOWICE -:-\n2019-04-06/17:00 MKP ODRA CENTRUM WODZISŁAW ŚL. – KS DECOR BEŁK -:-\n2019-04-06/17:00 LKS GOCZAŁKOWICE – KS UNIA RACIBÓRZ -:-\n2019-04-06/17:00 KS KUŹNIA USTROŃ – MRKS CZECHOWICE DZIEDZICE -:-\n2019-04-06/17:00 KS SPÓJNIA LANDEK – LKS WILKI WILCZA -:-\n2019-04-06/17:00 KS PŁOMIEŃ POŁOMIA – TYSKI SPORT II S.A. -:-\n2019-04-06/17:00 LKS DRZEWIARZ JASIENICA – GKS RADZIECHOWY – WIEPRZ -:-


Akcesoria ogrodowe - Sklep internetowy MirapolNEXT\nStrona główna » DOM I OGRÓD » Narzędzia ogrodowe » Akcesoria ogrodowe\nSekator Parkside HG06881\nNożyce do żywopłotu Parkside PTHSA 20-Li A2\nSolarka ręczna Gardena 3255-30\nOsoby, które posiadają własny ogród lub działkę wiedzą, jak dużo pracy jest potrzebne, by spędzany w nim czas był przyjemnością. Pielęgnacja roślin, trawników czy drzew jest łatwiejsze, gdy wykorzystujemy profesjonalne akcesoria. Nasza praca wtedy jest efektowniejsza – wykonujemy ją szybciej, przynosi lepsze efekty, ale także sprawia nam radość. Jeśli mamy odpowiednie narzędzia, uprawa warzyw czy pielęgnacja krzewów owocowych będzie dla nas doskonałym sposobem na aktywne spędzenia czasu na świeżym powietrzu.\nW naszym sklepie internetowym znajdziesz wiele akcesoriów, które pomogą Ci utrzymać porządek, odmienić wygląd żywopłotu i wykonać wiele czynności, dzięki którym w swoim ogrodzie będziesz czuć się jak w raju.\nSekator to nieocenione, a nieraz konieczne urządzenie, byśmy równo mogli przyciąć żywopłoty, krzewy oraz drobne gałęzie drzew. Dzięki ostrym ostrzom sprawnie utniemy roślinę dokładnie w tym miejscu, w którym chcemy. Uzyskujemy dzięki temu wymarzony kształt rośliny, ale przede wszystkim dbamy o jej zdrowie. Dla większej wygody ostrza umieszczone są na teleskopowych wysięgnikach, które są przedłużeniem naszej ręki. Chcąc sięgnąć do gałęzi nad naszą głową, nie będziemy musieli wchodzić na drabinę. Do grubszych gałęzi wykorzystaj sekator spalinowy – dzięki niemu szybciej i z użyciem niewielkiej siły pozbędziesz się połamanych gałęzi.\nSiekierka posłuży Ci do cięcia drewna do kominka. Idealnie wywarzony środek ciężkości sprawia, że siekierka jest lekka, ale doskonale radzi sobie z kawałkowaniem drewna i gałęzi. Wygodna rączka to gwarancja pewnego uchwytu, co zdecydowanie zwiększa bezpieczeństwo podczas cięcia drewna. Gdy porąbiesz je na odpowiedni kawałki, wrzuć je do wygodnej, pojemnej i lekkiej taczki i przewieź do domu.\nWszystkie akcesoria do ogrodu Hecht to produkty najlepszej jakości. Komfort, doskonałe efekty, bezpieczna praca, a także długa żywotność sprawią, że nie będziesz już chciał akcesoriów innej marki.


Mobilny Poker online w kasyno w Polsce\nHazardowi z oddaniem oddają się ludzie od wielu pokoleń. Mobilny poker w Polsce i na świecie jest jak magnes, przyciąga zarówno bogaczy jak i biedaków. Każdy po cichu liczy na wygraną, która odmieni jego życie. Najpopularniejszą grą hazardową, o której słyszał cały świat jest poker. To wyjątkowa gra, fascynuje, przyciąga, dostarcza wyjątkowych emocji, podnosi poziom adrenaliny. To niemal najważniejsza gra w światowych domach gry.\nZainteresowanie pokerem mimo upływy lat nie maleje, wręcz przeciwnie stale rośnie. Obecnie, bowiem granie w pokera jest „trendy”. Tym bardziej, że w tej grze naprawdę można wygrać fortunę, każdy chciałby być najlepszym pokerzystą na świecie. Lecz by tego dokonać trzeba grać. Tylko praktyka czyni mistrza, zdaje sobie z tego sprawę każdy, kto od pewnego czasu z oddaniem oddaje się grze. Obecnie fascynacja pokerem sięga zenitu a wszystko za sprawą kasyn, online. Gra w pokera stała się ogólnodostępna. Już nie trzeba kompletować graczy do gry. W kasynie online gra toczy się dwadzieścia cztery godziny na dobę, siedem dni w tygodni. Tu można w każdej dowolnej chwili przyłączyć się do gry. Dlatego też poker internetowy cieszy się w kasynach online tak dużym zainteresowaniem. Tu też można wygrać i to całkiem nie mało. Stawka w grze zależy od graczy. Odważni i pewni siebie wychodzą z wygraną.\nJeśli więc i tobie marzy się kariera pokerzysty nic nie stoi na przeszkodzie. Już dziś zarejestruj się w kasynie online i poznaj zasady gry i sposoby obstawiania. Dostarczymy ci wszystkich niezbędnych wiadomości do tego by zacząć grać. Potem będziesz mógł z pasją jak na prawdziwego pokerzystę przystało oddawać się grze. Tym bardziej, że poker po bliższym poznaniu wydaje się bardzo prosty. Zwłaszcza, gdy gra się w kasynach online, emocje graczy są niewidoczne. Więc nie zdradzi cię zachwyt na widok dobrych kart.\nJuż trochę nudzi Cie Texas Poker?? Szukasz więcej akcji w grze? Zagraj z nami w Omaha Poker online ! Omaha Poker na Everest Poker W Omaha zasady gry są takie…\nTurnieje pokerowe dzielą się na jednostolikowe i wielostolikowe. Każda z tych grup dzieli się na różnego rodzaju turnieje, warto wiedzieć, jaki wybór mamy. Jednym z turniejów wielostolikowych jest Freerolle. W…\nReguły Pokera Omaha\nReguły gry odmiany pokera 7 Card Stud są banalnie proste, jednak znacząco różnią się one od pozostałych gier w pokera. Poker 7 Card Stud zarezerwowany dla ośmiu osób. W grze…


2020-11-12 by Wojciech Błaszkowski\nZwalniamy ostatnio. Po to by mieć więcej czasu na cieszenie się sobą!\n2020-07-15 by Wojciech Błaszkowski\nOur goal is to setup a connection (client) between two networks over L2TP. Generally traffic moves faster over PPTP, but L2TP VPNs are more secure. We had received the connection detail directives from VPN Admin:Authentication: PSK (password)Encryption Method: IKEv1/IKEv2Encryption Suite: AES-256 / SHA-256Aggressive Mode: no We had also IPv4 address of VPN gateway (12.34.56.78) and …\n2020-03-22 by Wojciech Błaszkowski\nDla niektórych – bariera niemal niepokonana bariera. Dla mnie – codzienność. Taki model pracy został obecnie przyjęty w SysGroup Sp. z o.o. To bardzo fajne, bo można pracować i spędzać czas z rodziną!\n2020-02-14 by Wojciech Błaszkowski\nKilka dni temu nasz starszy syn skończył 2 latka! Niecałe 3 lata tamu sprzedaliśmy spełnienie marzeń – Sony ES. Drewniane boczki, smak absolutny w prezencji, niedościgniony w reprodukcji dźwięku. Sprzedaliśmy z uwagi na… dziedziczenie :) moja Żona wspomniała, że wlewała kisiel do szuflady CD jak była mała… w sumie – nadal JEST gówniarą ;) Sony …\n2019-11-24 by Wojciech Błaszkowski\nOd kilkunastu dni jesteśmy szczęśliwą rodziną 2+2 :)) Tu na pierwszym krótkim spacerze w okolicach Puszczy Bydgoskiej – cisza, spokój, czyste powietrze i moja prawdziwa rodzina!


Horror na lotnisku w Kabulu. Kolejne nagranie trafiło do sieci! | Popularne\nHorror na lotnisku w Kabulu. Kilka dni temu pisaliśmy o przerażających scenach, które miały miejsce w czasie próby ucieczki samolotem z Afganistanu. Kilka osób straciło życie. Teraz do sieci dostał się filmik z podwozia maszyny, który ktoś nakręcił tuż przed śmiercią.\nLudzie wypadali z podwozia startującego samolotu\nNikogo nie dziwi, że w obecnej sytuacji panika ogarnęła ludność Afganistanu. Już dzień po tym, jak Talibowie zajęli Kabul i ogłosili koniec „20-letniego zachodniego eksperymentu” mającego na celu przebudowę tego kraju, ludzie podejmowali próby ucieczki. Jedna z nich była nadzwyczaj głośna. Do sieci wyciekło nagranie z lotniska w Kabulu. Widać na nim ludzi wypadających z podwozia samolotu C-17 USAF, już kilka sekund po starcie.\nNagranie dosłownie mroziło krew w żyłach. My możemy sobie jedynie wyobrażać, co muszą przeżywać teraz ci ludzie…\nSerwis Asvaka News Agency, aby wyjaśnić, co dokładnie, się tam wydarzyło, podał, że okoliczni mieszkańcy twierdzą, iż trzech młodych mężczyzn uczepiło się podwozia samolotu. Niestety, nie udało im się długo utrzymać. Chwilę po starcie, wypadli oni z podwozia wprost na domy mieszkalne. Ludzie w akcie desperacji robią wszystko, aby znaleźć się w bezpieczniejszym miejscu. Niestety, nie są świadomi, że człowiek nie ma najmniejszych szans na przeżycie, lecąc na zewnątrz maszyny. Zwłaszcza na trasie Afganistan — USA.\nHorror na lotnisku w Kabulu\nTeraz do sieci wyciekł kolejny film. Jego opis sugeruje, że został on najprawdopodobniej zarejestrowany przez osoby, które chwile później straciły życie, wypadając z podwozia samolotu.\nTo jeszcze nie wszystko. Na innym filmie widać, jak okoliczni mieszkańcy zbierają ciała mężczyzn, którzy wypadli z maszyny. Z kolei jedna z osób została znaleziona martwa w otworze kołowym samolotu, który wystartował z Kabulu. Tego szokującego odkrycia dokonano już po tym, jak maszyna wylądowała w innym kraju. Informację tę podał Washington Post. Dziennikarze mieli otrzymać ją od świadka, jednak pod warunkiem zachowania pełnej anonimowości.\nPrzypomnijmy tylko, że talibowie przejęli w niedzielę władzę w Afganistanie po 20 latach wojny i wycofywaniu się wojsk amerykańskich. Osoby, które współpracowały z siłami misji stabilizacyjnej oraz kobiety, są przepełnione strachem. Nikt nie wie, co teraz się stanie i kiedy…\nTagi: Afganistan | samolot | śmierć | Talibowie | wojna


Globalne ocieplenie powoduje... sadza?\nNaukowcy ze Stanów Zjednoczonych doszli w ostatnich dniach do zaskakujących wniosków. Okazuje się, że drugim co do ważności czynnikiem wpływającym na tzw. "globalne ocieplenie", jest... sadza. Dotychczas wpływ tej substancji na ocieplanie się klimatu na Ziemi był niedoceniany, wychodzi na to jednak, że niesłusznie.\nW czasopiśmie Amerykańskiej Unii Geofizycznej "Journal of Geophysical Research-Atmospheres" ogłoszono nietypowe wyniki badań. Okazało się, że wpływ sadzy na globalne ocieplenie jest dwukrotnie większy niż onegdaj sądzono. Jest ona niemalże tak samo silnym "ocieplaczem" jak największy - dwutlenek węgla - sadza ma 70 proc. mocy ocieplania klimatu przypisywanej CO2 - dokładnie 1,1 Watta na metr kwadratowy.\nJak podkreślają amerykańscy naukowcy, to odkrycie może być krokiem milowym na drodze podjęcia skutecznej walki z globalnym ociepleniem. Dotychczas walczono bowiem niemal tylko z dwutlenkiem węgla, sadzę traktując w tym względzie po macoszemu. Zapowiadane są także kolejne badania, które pomogą ustalić w jaki sposób można zapobiec lub zminimalizować emisję sadzy do atmosfery.\n- Rzeczywiście, perspektywa zmniejszenia się wpływu człowieka na ocieplenie klimatu, a być może nawet rozpoczęcia cofania się tego procesu, jest bardzo zachęcająca. Będzie to jednak trudne zadanie, musimy się bardzo starać - powiedział Piers Forster, brytyjski profesor z Instytutu Ziemi i Środowiska na Uniwersytecie w Leeds. - Oczywistością jest ograniczenie emisji sadzy z silników Diesla oraz kominów drzewnych i węglowych, ale pozostałe działania są również do zaplanowania - dodaje naukowiec.\n- Uważam że gdyby udało nam się ograniczyć emisję samej sadzy do zera, zyskalibyśmy około pół stopnia w skali globu, to oznaczałoby cofnięcie procesu o kilka dekad - kończy Forster. W jaki sposób sadza wpływa na klimat? Otóż absorbuje ona ciepło słoneczne, przez co wspomaga powstawanie chmur, które z kolei powodują ciepłe opady.\n"Globalne ocieplenie" to termin nieco mylący, szczególnie dla Polaków. Generalnie odnosi się on do zmian klimatycznych, które są częściowo skutkami natualnych cykli, a częściowo działalności człowieka. W Polsce "ocieplenie" doprowadzić może paradoksalnie do ochłodzenia.\nDziała to tak: lód w Arktyce roztapia się pod wpływem coraz wyższych temperatur. Wody w oceanach jest coraz więcej, przez co zaburza się działanie prądów morskich. Tymczasem Europa znajduje się pod wpływem ciepłego prądu atlantyckiego o nazwie "Golfsztrom", który sprawia, że przez morze pompowane jest do nas energia cieplna znad zatoki meksykańskiej. Gdyby ten prąd zanikł, Polska stałaby się krajem zimniejszym o niemalże 10 stopni (średnio). Sprawiłoby to, że nasz klimat upodobniłby się do syberyjskiego.\nNa świecie podejmowane są różnorakie działania mające na celu zatrzymanie, procesu "globalnego ocieplenia". Barack Obama planuje frontalną wojnę przeciwko emisji gazów cieplarnianych, coraz surowsze normy wprowadza także Unia Europejska. Przeciwnikami zmian ekologicznych są natomiast Chińczycy, ciągle emitujący ogromne ilości dwutlenku węgla do atmosfery.\nOdwiedziny w tym miesiącu: 3112\nOdwiedziny ogółem: 1705723


Z życia Kadeta: Dzień 2 | Życie Lotnicze - Blog Lotniczy\nSiedem stopni i nadal sporo chmur – tak podsumuję drugi dzień w Kavali. W ciągu dnia przebijało się trochę słońca, a wieczorem zaczęło się ocieplenie. Na sobotę widać koło 15 stopni, więc robi się fajnie. Tak właśnie wygląda zima w Grecji. Ostatnie kilka dni to podobno rzadkość, bo zazwyczaj pogoda jest niezła i temperatura raczej nie spada poniżej 10 stopni.\nPierwszy tydzień w Egnatii to „prezent świąteczny” w postaci przypomnienia z matmy i fizyki. Na późniejszym etapie ułatwi to naukę, bo liczenia jest sporo. Nawet w takiej meteorologii trzeba przeliczać temperaturę czy ciśnienie na danym poziomie. Do tego gęstość powietrza, wektor wiatru, crosswind itd. Dzień pierwszy to przypomnienie z matmy na licealnym poziomie. Cholera, moja wiedza maturalna pooooszła hen. Znaczy, wiem jak się liczy, ale straciłem płynność w takich kwestiach jak pierwiastki, liczenie w pamięci, czy proporcje. Kilka dni przypomnienia i mam nadzieję będzie lepiej.\nJak wspomniałem w poprzednim wpisie, uczymy się zdalnie. Jest to związane z sytuacją COVIDową w Grecji. Nie jest ona ogólnie zła, ale rząd maksymalnie utrudnia opuszczanie domów. Przetestowałem dziś opcję z wyjściem z domu. Na zewnątrz można wyjść tylko między 5:00 a 21:00 i tylko w jednym z kilku powodów. Wśród nich są zakupy, wyjście do lekarza, szkoła, czy aktywność sportowa. Żeby jednak policja podczas kontroli wiedziała, że idziesz pobiegać, a nie na przykład robić ognisko, musisz wysłać SMSa (działa tylko na greckich kartach SIM), wydrukować, lub napisać oświadczenie, że w takich godzinach, tego dnia, robisz to w tym miejscu. Nie wiem jeszcze jak często są kontrole w Kavali. Do tej pory zaliczyłem tylko przejazd taksówką z lotniska do domu i dziś wyjście na zakupy. Minąłem zaparkowany radiowóz dwa razy i kontroli zero.\nGrecja stoi kotami, podobnie jak chyba całe południe Europy. Do jakiejś ósemki, którą poznałem wczoraj, dołączyło kolejnych z pięć. W tym trójka kociąt, które uznały mnie za swoją mamę, gdy wracałem z zakupów. Posmyrałem je na tyle na ile pozwolił mi plecak wyładowany zakupami, głównie wodą.\nCenowo Grecja stoi podobnie jak Polska. Jeśli kupuje się tylko paczkowane żarcie, to jest nieco drożej, ale biorąc np. ser zza lady, można najeść się nawet za mniej niż w Polszy. Drogie są jednak usługi – pizza kosztuje około 2 razy tyle co nad Wisłą, choć składniki chodzą mniej więcej tak samo jak w Biedronce. Podobnie z taksówkami, hotelami, czy jedzeniem w restauracjach. W sobotę planuję większe zakupy, żeby nie chodzić co dwa dni do sklepu, a jeśli już to najwyżej po chleb i może jakieś napoje. Wtedy też spróbuję zrobić jakieś porównanie cenowe. Może uda się także (pod płaszczykiem aktywności fizycznej) pozwiedzać nieco miasto, zwłaszcza że sobota zapowiada się dość pogodnie i ciepło. Co więcej, będę miał wolne.\nNa czwartek planowane jest odebranie materiałów szkoleniowych. Później kolejna dawka przypominajek z matmy i prawdopodobnie z fizy. Po 14:30 czasu miejscowego (LT) porobię kilka zdjęć w rejonie. Obczaicie na Instagramie jak mi się mieszka.\nAb Inito ATPL, Egnatia Aviation, Grecja, Kavala, Pilot Academy, szkolenia Wizzair, Wizz Air, Wizz Air Pilot Academy, Wizzair Pilot Academy, z życia kadeta


Zbliża się 62. edycja Pucharu Gordona Bennetta 2018! Kibicujmy polskim załogom! – Aeroklub Polski\nZbliża się 62. edycja Pucharu Gordona Bennetta 2018! Kibicujmy polskim załogom!\nMistrzostwa Świata FAI balonów gazowych na długim dystansie, czyli Puchar Gordona Bennetta to najstarsze i najbardziej prestiżowe wydarzenie lotnicze. W tym roku po oficjalnym otwarciu 27 września, dzień później balony wzbiją się w powietrze. Finał przewidziany jest na 6 października 2018. O Puchar powalczy 21 załóg z 12 państw, wśród nich dwie polskie załogi. W Szwajcarii po raz pierwszy od dłuższego czasu wystartuje także zespół kobiecy – Ruth Wilson i Tanysem McCarronem z Australii.\nPolacy w walce o Puchar\nZałoga Team Poland One (POL-1) – w składzie Krzysztof Zapart i Krzysztof Borkowski. Obaj piloci nie po raz pierwszy wystartują w najpopularniejszych zawodach balonów gazowych. W swojej sportowej karierze mają na koncie rekordy Polski: w długości i czasie trwania lotu. W zeszłym roku w Pucharze Gordona Bennetta ta polska załoga zajęła 8. miejsce, po pokonaniu dystansu 1214.48 km.\nMedalowe pozycje są także w zasięgu drugiej polskiej ekipy, startującej z numerem POL-2. W jej składzie są: pilot Mateusz Rękas oraz Jacek Bogdański. Obaj piloci są wielokrotnymi reprezentantami Polski: Mateusz Rękas (Mościcki Klub Balonowy) – aktualny srebrny medalista Mistrzostw Polski balonów na ogrzane powietrze. Z kolei Jacek Bogdański (Aeroklub Kujawski) – wieloletni członek kadry balonowej. W środowisku znany z podróży balonowych po całym świecie (przeleciał balonem na ogrzane powietrze Alpy, latał m.in w Tunezji, Tajlandii i Iranie). Ekipa roku temu zajęła 12. lokatę, pokonując 1102,77 km.\nPolski wątek w historii Gordona Bennetta\nMiędzynarodowe Zawody Balonów Wolnych po raz pierwszy zostały zorganizowane przez Amerykanina Jamesa Gordona Bennetta w 1906 roku w Paryżu.\nWyścig o puchar Bennetta jest najstarszym i najbardziej prestiżowym wydarzeniem w lotnictwie na świecie. Obecnie organizuje je Międzynarodowa Federacja Lotnicza (FAI), której członkiem jest Aeroklub Polski.\nPolska aż pięciokrotnie zdobyła Puchar Gordona Bennetta, ostatni raz w 1983 roku. Trzecie z rzędu zwycięstwo w latach 1933, 1934, 1935 sprawiło, że w 1935 roku Polska otrzymała puchar na własność. Do dzisiaj znajduje się on w posiadaniu Aeroklubu Polskiego. Obecnie można go podziwiać na wystawie lotniczej w siedzibie Polskich Linii Lotniczych LOT.\nPodczas zawodów trasę lotu balonów gazowych na żywo w dzień i w nocy będzie można śledzić na https://www.gordonbennett.aero/live-tracking/\nTrzymamy mocno kciuki za występ Polaków!


Busy z Gdańska do Holandii - Aquafen - katalog stron\nlodz, silniki, odchudzanie, fitness, styczniki, turystyka, księgowość, porady prawne, reduktory, projektowanie stron, dentysta, szkolenia, lenze, meble na wymiar, biuro rachunkowe, Ubezpieczenia, producent, przekładnie, Olsztyn, pożyczki, tworzenie stron, Falowniki, motovario, psychoterapia, falownik, koparki, medycyna, softstarty, sport, regulacja napędów\nWpis przeglądano 308 razy.\nPragniemy zaoferować Ci podróż do Holandii z Gdańska za niewielki koszt. Już od 260zł możesz zamówić busy do Holandii z Gdańska i dotrzeć tam każdego dnia tygodnia bezpiecznie i komfortowo. Firma NEEDER dysponuje liczną flotą samochodów do przewozu osób, zadbaną i serwisowaną. Doświadczeni kierowcy odbierają i dowożą klienta z adresu pod adres – dzięki takiej usłudze zyskujemy coraz to większe grono pasażerów, zadowolonych pasażerów, którzy zamawiają bilety powrotne. Naszą firmę odnajdziesz w sieci wpisują chociażby takie frazy jak : busy Holandia pomorskie. Serdecznie zapraszamy na naszą stronę oraz do zamówienia transportu z Gdańska w kierunku Holandii.\nTytuł: Busy z Gdańska do Holandii\npomorskie, Holandia, przewozy, zachodniopomorskie, transport, Polska, przewóz osób, , busy\nKatalog posiada 8098 stron internetowych w 15 kategoriach i 472 podkategoriach. Gości online 54. Stron oczekujących 1.


Pandemia jednak nie zaczęła się w Wuhan? Interesujące wyniki amerykańskich badań | Fronda.pl\n23.03.21, 10:19Fot. via Pixabay - BlenderTimer / jackmac34\nPandemia jednak nie zaczęła się w Wuhan? Interesujące wyniki amerykańskich badań\nZdaniem naukowców z kilku amerykańskich uczelni pandemia koronawirusa wcale nie wybuchła na targu rybnym w Wuhan. Ponadto z ich badań wynika, że o takim a nie innym rozwoju pandemii zdecydował niefortunny zbieg okoliczności.\nNaukowcy wskazują, że mało prawdopodobnym jest, aby to właśnie targ rybny w Wuhan stanowił punkt zero pandemii.\n- Z naszych ustaleń wynika, że pierwszy przypadek zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 musiał mieć miejsce między połową października a połową listopada 2019 r. - piszą naukowcy na łamach renomowanego czasopisma naukowego "Science".\nDo takich wniosków naukowcy doszli przy wykorzystaniu modeli pokazujących sposoby rozprzestrzeniania się koronawirusa. Uwzględniono przy tym również różnorodność genetyczną wirusa w Chinach, raporty o najwcześniejszych przypadkach covid w Chinach tym kraju oraz dostępne informacje na temat epidemii mających miejsce w przeszłości.\nPonadto naukowcy doszli do konkluzji, że większość wirusów odzwierzęcych w sposób naturalny wymiera przed wywołaniem pandemii.\n- Tylko nieszczęśliwy dla nas zbieg okoliczności i warunki panujące na targu w Wuhan (tłok, słaba wentylacja) dały wirusowi przewagę potrzebną do wybuchu światowej pandemii - stwierdzono w czasopiśmie.\n- Gdyby sprawy potoczyły się trochę inaczej, gdyby ta pierwsza zakażona osoba, która wprowadziła patogen na rynek Wuhan, zdecydowała się nie iść tego dnia na zakupy lub była zbyt chora, żeby tam pojechać i po prostu została w domu, wtedy to lub inne wczesne rozprzestrzenianie się SARS-CoV-2 mogły nie dojść do skutku. Wtedy być może nigdy nie usłyszelibyśmy o jego istnieniu - podkreślił Michael Worobey, profesor biologii ewolucyjnej, na Uniwersytecie Arizona.\nPragnę zauważyć, że ci naukowcy obwieszczają bzdury - jakiś czas temu inni naukowcy we Włoszech podali do wiadomości, że próbki pobrane od ludzi chorych, z problemami płucnymi, na jesieni 2019r. już wykazywały istnienie przeciwciał! Zatem wirus musiał już się rozprzestrzeniać latem/jesienią 2019r. a nawet może i wiosną 2019r. i to w Europie. Być może wówczas była to odmiana mniej zjadliwa, skoro nie było tyle zgonów albo chodzi o testowanie na nas broni biologicznej?? Nie wiem, ale coś jest na rzeczy. Zbyt wiele wskazuje na całkowity brak przypadkowości w tej kwestii.\nW jaki sposób wirus zwierzęcy otrzymał klucz do ludzkiej komórki, co uczyniło go tak niebezpiecznym.\nCo to kurwa za różnica!2021.03.23 14:36\nW Chinach, z Chin ta zaraza przyszła. Wuhan nie Wuhan!\nJeśli bierzesz fragment w cytat, to napisz cóż to za prorok napisał !\nKontrwywiad USA nie odstaje od polskiego2021.03.23 12:35\nA ilu z tych amerykańskich "naukowców" bierze kasę od chińskich komuchów? Amerykanie nawet nie wiedzą, że już przerywają z Chinami\nHanys GórnoŚląski2021.03.23 12:11\nTak, a świstaki dalej pakują czekoladę w sreberka.\nZbieg z Wuhan2021.03.23 11:50\nOczywiście że to był nieszczęśliwy zbieg zarażonego nietoperza z laboratorium hodującego wirusy z Wuhan. Przecież wszyscy to wiemy tylko nie niektórzy naukowcy amerykańscy którzy pewnie korzystają ze wsparcia finansowego nieznanych osobników o skośnych oczach.\nA ja myślę, że to międzynarodowa była akcja. Czy celowo Chińczykom to podrzucili i jak, czy we współpracy na poziomie służb specjalnych - tego się pewnie nie dowiemy. Po skutkach jednak widać, że służy ta plandemia tworzeniu globalnego komunizmu i zamrodyzmu jakiego jeszcze nie było.\nNie kombinujcie2021.03.23 10:45\nKażdy myślący wie, że pandemia zaczęła się w głowach Illuminati i masonów, a w którym satanistycznym laboratorium wirusa kombinowali, jest bez znaczenia. To samo dotyczy wysoce toksycznych i śmiercionośnych tzw. szczepionek- to także produkt adeptów synagogi szatana.\npomyliłeś myślącego z durniem-fantastą\ndurnie i fantaści to masoni, którym wydaje się, że zwycięstwo mają w swych zbrukanych krwią łapskach. Ale srodze się rozczarują.


Nowa Wieś Wielka | Noclegi / pokoje / agroturystyka Inowrocław, Nowa Wieś Wielka, Bydgoszcz, Złotniki Kujawskie\nCo warto zobaczyć w Nowej Wsi Wielkiej?\nNa południowo-zachodnim skraju puszczy rozciąga się bardzo ciekawy, o rozbudowanej linii brzegowej zbiornik wodny – Jezioro Jezuickie (14,7 km², głębokość do 10 m). Wokół jeziora rozmieszczonych jest kilka kąpielisk: Chmielniki, Piecki, Prądocin oraz tzw. Cypel i Kobra (dzikie kąpieliska). Aktywny wypoczynek nad Jeziorem Jezuickim najlepiej spędzać w Ośrodku Sportowo-Rekreacyjnym w Chmielnikach oraz w Pieckach. A nocleg w Agroturystyce Drzemka w położonym w Tarkowie Dolnym. Nad jeziorem istnieje m. in. możliwość wypożyczenia sprzętu wodnego. Dla miłośników wędkarstwa Jezioro Jezuickie ze swoimi płyciznami i głębiami jest wymarzonym miejscem łowienia ryb nawet przez cały rok.\nWarto zostać tutaj na dłużej, ułatwiają to atrakcyjne cenowo noclegi w Nowej Wsi Wielkiej w Agroturystyce Drzemka.


MPK Poznań szuka motorniczych i kierowców. Ile można zarobić? - NaszeMiasto.pl\naktualizacja: 17.07.2018 11:06\nŹródło: MPK Poznań szuka motorniczych i kierowców. Ile można zarobić? - Poznań NaszeMiasto.pl\nPracuje w tej firmie już 10 lat !!! Jeżdżę bez kolizji ,potrąceń ,wykolejen, i nie spozniam się do pracy moje zarobki to 2.700zl ma rękę !!!obecnie jestem na wypowiedzeniu bo mam dość pracy w piątek światek czy niedziele !!!! Niech szukają tylko nikt nie chce przyjść a na autobusach jeżdżą emeryci co maja po 72lata niestety !!!bo młodzi pracują góra 3 miesiące !!! Nie polecam tej pracy !!!\nDuża konkurencja w branży fryzjersko-kosmetycznej sprawia, że znalezienie pracy w zawodzie fryzjera nie jest trudne. Nie wszystkie salony jednak stawiają na rozwój swoich pracowników. Jak znaleźć miejsce, które będzie w stanie w pełni wykorzystać potencjał pracownika? Podpowiadam...


17 | Maj | 2020 | Michael Tequila\nGabriel Garcia Marquez to Kolumbijczyk. W Kolumbii mieszkałem cztery lata. Niezwykle malowniczy kraj. Zachwyciły mnie tamtejsze pomniki. Przedstawiam kilka z nich. Z pokazanych widziałem dwa: Batalla del Pantano de Vargas oraz Monumento a Simon Bolivar. Nadzwyczajne. Nie widziałem piękniejszych, bardziej imponujących pomników w życiu.\nChciałbym podzielić się refleksjami genialnego pisarza Gabriela Garcii Marqueza na temat pisania opowiadań. Są to fragmenty prologu przepisane przeze mnie z jego zbioru “Dwanaście opowiadań tułaczych”.\nProlog: “Dlaczego dwanaście, dlaczego opowiadań, dlaczego tułaczych”. Cytuję:\nDwanaście umieszczonych w tej książce opowiadań zostało napisanych w ciągu ostatnich osiemnastu lat. Zanim uzyskały swój obecny kształt, pięć z nich było dziennikarskimi felietonami i scenariuszami filmowymi, a jedno telewizyjnym serialem. Inne z kolei opowiedziałem piętnaście lat temu w trakcie nagrywanego wywiadu; przyjaciel, który ich wysłuchał, spisał całą historię i opublikował, a teraz ja napisałem ją na nowo, za punkt wyjścia biorąc ową wcześniejszą wersję. Było to dziwne doświadczenie twórcze, warte wyjaśnienia choćby po to, żeby dzieci, które chcą zostać pisarzami, już teraz dowiedziały się, jak zaborczy i wyniszczający jest nałóg pisania.\nPierwszy pomysł nasunął mi się na początku lat siedemdziesiątych w wyniku proroczego snu, jaki miałem po pięcioletnim pobycie w Barcelonie. Śniło mi się, że jestem na własnym pogrzebie i idę w gronie przyjaciół ubranych w ciężką żałobę, ale w radosnych nastrojach. Wyglądaliśmy na uszczęśliwionych tym spotkaniem. A szczególnie ja, bo szczęśliwym zbiegiem okoliczności moja własna śmierć stała się wspaniałą okazją do spotkania latynoamerykańskich przyjaciół, tych od dawien dawna, tych najbliższych sercu, tych, których nie widziałem już od wieków. Pod koniec uroczystości, kiedy zaczęli już odchodzić, też chciałem pójść z nimi, ale jeden z przyjaciół dał mi do zrozumienia, kategorycznie i nieodwołalnie, że dla mnie zabawa już się skończyła. „Jesteś jedynym, który nie może stąd odejść”, powiedział. Dopiero wtedy zrozumiałem, że umrzeć to znaczy już nigdy więcej nie spotkać przyjaciół.\nNie wiem, dlaczego odczytałem ów pouczający sen jako uświadomienie sobie własnej tożsamości i pomyślałem, że jest to dobry punkt wyjścia, aby napisać o dziwnych przypadkach, jakie spotykają Latynosów w Europie. Było to pokrzepiające odkrycie, nieco wcześniej ukończyłem bowiem „Jesień patriarchy”, moją najtrudniejszą i najbardziej karkołomną pracę, i nie bardzo widziałem co dalej.\nPrzez mniej więcej dwa lata notowałem wszystkie tematy, które przychodziły mi do głowy, nie zastanawiając się, co z nimi pocznę. A że owego wieczoru, kiedy zdecydowałem się zapisywać nasuwające mi się pomysły, nie miałem pod ręką żadnego notesu, moi synowi pożyczyli mi zwykły zeszyt. Podczas naszych kolejnych i dość licznych podróży sami go przewozili w tornistrze, obawiając się, że ja mogę ów zeszyt zapodziać. Zanotowałem sześćdziesiąt cztery tematy, i to z taką wielością szczegółów, że tylko siadać i pisać.\nJuż w Meksyku, po moim powrocie z Barcelony w roku 1974, stało się dla mnie jasne, że przyszła książka nie powinna być powieścią, jak początkowo zakładałem, ale zbiorem opowiadań opartych na dziennikarskich faktach, dzięki fortelom poezji ocalonym od rychłej śmierci. Do tamtej pory napisałem trzy zbiory opowiadań. Żaden z nich nie powstał jako spójna, z góry przemyślana całość. Każde opowiadanie było dziełem tyleż autonomicznym, co i przypadkowym. Zamiar napisania sześćdziesięciu czterech opowiadań jednym ciągiem, tak by zachować wewnętrzną jednolitość tonacji i stylu, które w pamięci Czytelnika uczyniłyby z nich nierozdzielną całość, zapowiadał więc fascynującą przygodę.\nMonumento de la Batalla del Pantano de Vargas\nPierwsze dwa – „Ślad twojej krwi na śniegu” i „Szczęśliwe lato pani Forbes” – napisałem w 1976 roku i natychmiast opublikowałem w dodatkach literackich wielu czasopism różnych krajów. Pisałem codziennie, bez chwili spoczynku, ale w połowie trzeciego opowiadania, właśnie tego o moim pogrzebie, poczułem, że ogarnia mnie zmęczenie znacznie większe niż przy pisaniu powieści. To samo przydarzyło mi się przy czwartym opowiadaniu. Do tego stopnia, że zabrakło mi sił i odwagi, żeby któreś z nich dokończyć. Teraz już wiem dlaczego: wysiłek przy pisaniu krótkiego opowiadania jest równie intensywny jak przy rozpoczynaniu powieści.\nW pierwszym akapicie powieści należy bowiem określić wszystko: jej strukturę, ton, styl, rytm, długość, czasem nawet charakter jednej z postaci. Reszta jest już radością pisania. Najintymniejszą i przeżywaną w niewyobrażalnej samotności, i jeśli człowiek nie spędza areszty życia na poprawianiu książki, to tylko dlatego, że hart ducha potrzebny do jej rozpoczęcia jest niezbędny również do jej zakończenia.\nOpowiadanie nie ma za to ani początku, ani końca: albo załapie i zacznie się kleić, albo nie załapie i nie zacznie się kleić. A jeśli nie, to z mojego doświadczenia i z doświadczenia innych wynika, że w większości przypadków najlepiej jest zacząć wszystko od nowa albo wyrzucić do kosza. Ktoś, nie pamiętam już kto, znakomicie to wyraził w pokrzepiającym zdaniu: „Dobrego pisarza poznaje się bardziej po tym, co drze na strzępy, niż po tym co drukuje”. Nie podarłem co prawda, brudnopisów i notatek, ale uczyniłem coś znacznie gorszego: puściłem je w niepamięć.\nPamiętam, że jeszcze w Meksyku zeszyt jak nieszczęsny rozbitek pośród sztormu papierzysk dryfował po moim biurku do roku 1978. Pewnego dnia, szukając czegoś zupełnie innego, uprzytomniłem sobie, że od pewnego czasu nie widziałem go. Nie przejąłem się tym. A kiedy się przekonałem, że rzeczywiście go nie ma, ogarnęła mnie panika. W całym domu nie uchował się kąt, którego byśmy dokładnie nie przeszukali. Odsunęliśmy wszystkie meble, rozmontowaliśmy regały, aby upewnić się, że zeszyt nie spadł za książki, poddaliśmy również służbę i przyjaciół niewybaczalnym przesłuchaniom. Kamień w wodę.\nPoniżej, moje własne zdjęcia z Kolumbii z lat 1978 – 1982\nJedynym możliwym – a nawet wysoce prawdopodobnym – wyjaśnieniem było to, że podczas jednej z licznych i wielokrotnie przeze mnie dokonywanych akcji likwidowania nadmiaru papierów zeszyt wylądował w koszu.\nByłem zaskoczony własną reakcją: tematy, o których przez cztery niemal lata w ogóle nie pamiętałem, stały się dla mnie sprawą honoru. Próbując je odzyskać za wszelką cenę, z nie mniejszym niż ich pierwsze spisanie mozołem zdołałem zrekonstruować zapis trzydziestu. A że sam trud przypominania ich sobie stworzył mi okazję do zrobienia czystki, bezlitośnie wyeliminowałem te, które wydawały mi się nie do uratowania, i w rezultacie pozostało ich osiemnaście. Tym razem solennie postanowiłem, że napiszę je wszystkie od razu, jedno po drugim, ale szybko zrozumiałem, że straciłem do nich serce. A jednak, wbrew temu, co sam zawsze radziłem początkującym pisarzom, nie wyrzuciłem ich do kosza, ale ponownie włączyłem do archiwum. Tak na wszelki wypadek.\nGdy w 1979 roku zacząłem “Kronikę Zapowiedzianej śmierci”, stwierdziłem, że w przerwach między dwiema książkami tracę nawyk pisania i z coraz większą trudnością przychodzi mi rozpoczynanie od nowa.\nStąd też od października 1980 roku do marca 1984 roku narzuciłem sobie obowiązek pisania cotygodniowych felietonów do dzienników kilku krajów: i dla dyscypliny, i żeby mi ręka nie wyszła z wprawy. Pomyślałem wówczas, że mój konflikt z zeszytowymi zapiskami wynikał z nierozwiązanego ciągle problemu wyboru gatunku literackiego i że – w gruncie rzeczy – nie powinny to być opowiadania, tylko felietony. Tyle, że po opublikowaniu pięciu felietonów opartych na pomysłach z zeszytu znowu zmieniłem zdanie: nadawały się bardziej na scenariusze filmowe. W ten sposób powstało pięć filmów i serial telewizyjny.\nNie byłem jednak w stanie przewidzieć, że praca felietonisty i scenarzysty odmieni część moich pomysłów na opowiadania do tego stopnia, że nadawszy im wreszcie kształt ostateczny, będę musiał iście po aptekarsku oddzielać moje własne pomysły od sugestii poddawanych mi przez reżyserów podczas przygotowywania scenariuszy. Jednoczesna współpraca z pięcioma różnymi twórcami podsunęła mi zarazem myśl o zmianie metody pisania opowiadań: zaczynałem któreś z nich, kiedy miałem czas, zostawiałem, kiedy czułem się zmęczony albo gdy pojawiał się jakiś nieprzewidziany projekt, następnie zaś zaczynałem inne.\nOgród w posiadłości przyjaciół, Marty i Andrzeja Staniszewskich, koło Bogoty. Zdjęcie własne.\nPo roku z okładem sześć z osiemnastu tematów trafiło do kosza, w tym również ten o moim pogrzebie, nigdy bowiem nie udało mi się zadowalająco odtworzyć owej pysznej zabawy, która mi się przyśniła. Za to pozostałe opowiadania zdawały się odzyskiwać oddech zwiastujący długie życie.\nTo właśnie dwanaście opowiadań z tej książki. We wrześniu ubiegłego roku były już gotowe do druku po kolejnych dwóch latach dość nieregularnej pracy. I w ten sposób nastąpiłby kres ich ustawicznej tułaczki z biurka do kosza i z powrotem, gdyby w ostatniej chwili nie opadła mnie jeszcze jedna, ostateczna, wątpliwość. Zważywszy, że opowiadania dzieją się w różnych miastach europejskich, które opisywałem takimi, jakimi zachowały się w mej pamięci, i przebywając od nich z dala, zapragnąłem sprawdzić, na ile zawodna była moja pamięć po niemal dwudziestu latach, i wybrałem się na błyskawiczny rekonesans do Barcelony, Genewy, Rzymu i Paryża.\nŻadne z tych miast nie miało już nic wspólnego z moimi wspomnieniami. Wszystkie, jak cała obecna Europa, były rozmyte przez zaskakujące odwrócenie porządku rzeczy: prawdziwe wspomnienia wydawały mi się urojeniami pamięci, podczas gdy te zafałszowane były tak przekonujące, iż zastąpiły rzeczywistość. Nie byłem więc w stanie oddzielić rozczarowania od nostalgii. To było ostateczne rozwiązanie.\nOdc. 10 (przedostatni)\nWreszcie znalazłem coś, czego mi najbardziej brakowało do zakończenia książki, a czego dostarczyć mi mogły jedynie upływające lata: perspektywę w czasie.\nPo powrocie z owej szczęśliwej podróży znowu siadłem do pisania opowiadań, redagując je wszystkie od nowa w ciągu ośmiu gorączkowych miesięcy, podczas których nie musiałem zadawać sobie pytania, gdzie kończy się życie a zaczyna wyobraźnia, bo wspomagało mnie przypuszczenie, że być może nigdy nie miało miejsca nic z tego, co przeżyłem w Europie dwadzieścia lat wcześniej. Pisanie nabrało takiej płynności, iż czasami czułem, że piszę li tylko dla samej frajdy opowiadania, co jest dla człowieka stanem najbliższym lewitacji. Poza tym, pracując nad wszystkimi równocześnie, przeskakując swobodnie od jednego do drugiego, zdołałem przyjrzeć im się z odpowiedniego dystansu, co uratowało mnie od męczenia kolejnych początków i pomogło wyłowić wynikające z lenistwa powtórzenia i zabójcze sprzeczności. Sądzę, że w ten sposób osiągnąłem efekt najbliższy zbiorowi opowiadań, jaki zawsze chciałem napisać.\nTo zdjęcie pochodzi prawdopodobnie z Popayan, miasta, które zostało kilka lat później zdewastowane przez straszne trzęsienie ziemi.\nKolumbia, dwa zdjęcia własne z lat 1978 – 1982..\nOdc. 11 (ostatni)\nOto on, gotów do podania na stół po tak długiej tułaczce w tę i z powrotem i walce na śmierć i życie z przewrotną niepewnością usterek. Wszystkie opowiadania, poza pierwszymi dwoma, zostały ukończone w tym samym czasie i każde z nich opatrzone jest datą jego rozpoczęcia. Porządek przyjęty w tym wydaniu odpowiada kolejności, w jakiej zapisywane były w zeszycie.\nZawsze sądziłem, że każda następna wersja opowiadania jest lepsza od poprzedniej. A skąd wiadomo, która powinna być ostatnia? To sekret zawodu, który nie rządzi się prawami rozumu, lecz magią instynktów, tak samo jak kucharka wie, kiedy zupa już jest gotowa. W każdym razie, żeby uniknąć wątpliwości, nie będę tych opowiadań ponownie czytał, tak jak nigdy nie przeczytałem po wydaniu, ze strachu przed wyrzutami sumienia, żadnej z moich książek. Kto je przeczyta, będzie wiedział, co z nimi zrobić. Na szczęście trafienie do kosza może być dla tych dwunastu tubylczych opowiadań ukojeniem, jakie daje szczęśliwy powrót do domu.\nCartagena de Indias, kwiecień, 1992\nGabriel García Márquez: Nagroda Nobla w dziedzinie literatury w roku 1982.


II LIGA: Garbarnia - Gryf Wejherowo 1:0 (0:0) - zdjęcia, materiały filmowe.\nGORĘCEJ NIŻ W PIEKLE...\nGARBARNIA - GRYF Wejherowo 1:0 (0:0)\n1-0 Krzysztof Kalemba 90 (karny).\nSebastian Załęski oraz Marek Witoń i Łukasz Ryfa.\nArbiter techniczny: Paweł Gwiazda (wszyscy Mazowiecki ZPN).\nŁukasz Pietras, Krzysztof Kalemba, Szymon Kiebzak - Piotr Kołc, Piotr Okuniewicz, Łukasz Nadolski, Dawid Leleń, Mateusz Goerke.\nGARBARNIA: Marcin Cabaj - Michał Mistrzyk, Arkadiusz Garzeł, Krzysztof Kalemba , Damian Nieśmiałowski - Filip Wójcik (63 Michał Kitliński), Łukasz Pietras , Wojciech Wojcieszyński (81 Karol Kostrubała), Szymon Kiebzak , Serhij Krykun - Patryk Serafin (76 Tomasz Liput).\nGRYF: Dawid Leleń - Radosław Regliński, Krzysztof Wicki, Marcin Banaszak, Mateusz Goerke - Mikołaj Gabor (65 Jakub Ptak), Łukasz Nadolski , Piotr Kołc , Jacek Wicon, Rafał Maciejewski (52 Piotr Okuniewicz ) - Hieronim Gierszewski.\n16.09.2017 Relacja Pana Jerzego Cierpiatki:\nW takich sytuacjach mawia się, że o stylu odniesionego zwycięstwa zapomni się najpóźniej jutro rano. Za to trzech punktów na koncie nie odbierze nikt. Całkowita racja…\nW trudnej, zwłaszcza dla beniaminka, drugoligowej rywalizacji trzeba przede wszystkim systematycznie powiększać dorobek. Garbarnia to konsekwentnie czyni, dzisiaj też. Po dramatycznej końcówce spotkania z Gryfem Wejherowo „Brązowi” zaksięgowali czwarte zwycięstwo w sezonie 2017/18. To kolejny dowód solidnego traktowania tematu pod tytułem „Spokojna zima”, choć do tego jeszcze bardzo daleko. Nie tylko w kalendarzu.\nPodstawowy problem, z jaki musi się ostatnio zderzać Mirosław Hajdo przy ustalania wyjściowego składu to kontuzje napastników. Ogar pojawił się dziś na stadionie, w bucie ortopedycznym na lewej stopie… To skutek taktycznego faulu Januszkiewicza w niedawnym meczu z Gwardią Koszalin. Jeszcze przed rozpoczęciem meczu, wraz z defensorem Borovićaninem robili przebieżki na treningowym boisku Siedlarz i Ciesielski, ale o uwzględnieniu ich w meczowej „18” nie było mowy. Z konieczności zagrał na szpicy Kiebzak, za którego plecami operował Serafin.\nByło pewne, że ze sforsowaniem defensywy gości będzie zatem ciężko.\nNa wszystko jednak można znaleźć sposób, albo jak kto woli: antidotum. Zwartość szyków obronnych drużyny z Wejherowa starano się osłabiać akcjami oskrzydlającymi. Było ich do pauzy sporo, niektóre rozwijały się całkiem obiecująco, ale błąd tkwił w finalnym stadium. Albo dogrywano piłkę z bocznych sektorów boiska za mocno, albo brakowało „czucia bluesa” przez zawodników nabiegających na piłkę. Również w sensie pójścia na całość, czyli na wślizgu. Innym zauważalnym mankamentem było gubienie rytmu akcji w chwilach, kiedy zamiast ich przyspieszania (bo zdążono już zyskać teren…) nagle i bez konkretnej potrzeby je spowalniano.\nTak czy inaczej, Gryf miał konkretne powody, aby bezbramkowy stan po trzech pierwszych kwadransach przyjąć z zadowoleniem. Wystarczyło bowiem, aby przykładowo Krykun doszedł do pierwszorzędnego dogrania piłki przez Mistrzyka, albo ktoś zamienił na gola niemal idealną próbę asysty podjętą przez Kiebzaka. Aktywa gości w tej fazie gry można skwitować milczeniem.\nInaczej było w 63. minucie. Chwilę wcześniej Wojcieszyński uderzył nieco za wysoko z wolnego. Gryf błyskawicznie zrewanżował się dogodną sytuacją Gierszewskiego, który strzelił nad poprzeczką. W 71. minucie, po niezłej awanturze na przedpolu Cabaja, żółtymi kartkami zostali ukarani Kalemba (Garbarnia) oraz Okuniewicz (Gryf). Wkrótce obaj mieli sporo szczęścia, że mogli kontynuować udział w meczu. Kalemba po zagraniu faul, a Okuniewicz przy próbie wymuszenia karnego za urojony faul ze strony Nieśmiałowskiego. Kartkowej recydywy obu udało się uniknąć.\nAkcjom Garbarni, choć znacznie rzadszym niż do przerwy, wciąż brakowało wykończenia. Bez wątpienia najbardziej przekonujący był piękny strzał Mistrzyka, piłka minimalnie przeszła nad celem, a efektem rykoszetowej zmiany kierunku był tylko korner. Z kolei nad poprzeczką bramki Cabaja ponownie uderzył Gierszewski.\nNadeszła 90. minuta i nagle zrobiło się goręcej niż w piekle. Kitliński w obrębie „16” zdołał uprzedzić opiekuna, ten bez przesady z ostrością interwencji spowodował upadek napastnika Garbarni. Arbiter wskazał na „wapno”, ta niewątpliwie kontrowersyjna decyzja wywołała zmasowany protest ze strony gości. Posypały się kartki (Kiebzak - Nadolski, Leleń) i dopiero trzy minuty po zaistnieniu incydentu Kalemba podbiegł do piłki ustawionej na 11. metrze. Egzekucja była jak z podręcznika kata. Bezlitosna, nie pozostawiająca skazanemu żadnych szans, że przeżyje.\nA jednak, w okolicznościach wręcz upiornych, mogło dojść do zmartwychwstania…\nSkaczący do górnej piłki Garzeł został bezpardonowo potraktowany łokciem i upadł na murawę. Zdumiewało wszak coś zupełnie innego: podyktowanie rzutu wolnego na korzyść … Gryfa. Remis mógł mu uratować Kołc, ale z 16 metrów uderzył za wysoko. Jakby nie chciał skorzystać z prezentu, choć intencje miał pewnikiem całkiem inne…\nSTRZELCY GOLI PO 9 KOLEJKACH (15)\n3 - Serhii Krykun, Tomasz Ogar\n2 - Patryk Serafin,\n1 - Petar Borovićanin, Arkadiusz Garzeł, Krzysztof Kalemba, Michał Mistrzyk, Marcin Siedlarz,\nWojciech Wojcieszyński, Filip Wójcik\nObszerny skrót spotkania i konferencja prasowa:\n>>>Karnety i bilety na mecze Garbarni w rundzie jesiennej sezonu 2017/18<<<\n>>>Rydlówka z drugoligową licencją<<<\nZapis relacji on-line na portalu:\nZdjęcia dzięki uprzejmości Pana Andrzeja Wiśniewskiego z Dziennika Polskiego:


Pracownicy niemedyczni nie dostali dodatku covidowego? Szpital: "Trzeba spełnić warunki formalne"\n2 września 2021, 8:00\nPracownicy niemedyczni od kilku miesięcy starają się uzyskać wypłaty dodatku covidowego.\nPracownicy niemedyczni, którzy działali w trójmiejskich szpitalach tymczasowych: w Gdańsku i Sopocie, starają się o otrzymanie dodatku covidowego, przyznanego jeszcze pod koniec maja. Chodzi o jednorazową wypłatę 5 tys. zł dla osób, które przez co najmniej 21 dni pracowały w placówkach medycznych zajmujących się pacjentami zakażonymi wirusem SARS-CoV-2.\n- Pracowaliśmy ponad siły, łącząc pracę stałą z opieką nad pacjentami w szpitalach tymczasowych, pracując ramię w ramię z personelem medycznym, narażając się tak samo jak lekarze, pielęgniarki - za 20 zł netto za godzinę pracy, przy nieproporcjonalnie większych zarobkach personelu medycznego. Dlaczego spółka Copernicus oraz szpital MSWiA tworzą problemy lub wręcz odmawiają wypłaty dodatku? Dlaczego szpitale w innych województwach: dolnośląskim, śląskim, mazowieckim, kujawsko-pomorskim nie miały problemu z wypłatą? - Czytamy w liście, pod którym podpisali się: Karol Milkowski, Jakub Respondek, Ryszard Sobieraj, Paweł Jędral i Jan Terlecki, którzy reprezentują część personelu niemedycznego pracującego zarówno w Szpitalu Tymczasowym w Gdańsku, jak i w placówce szpitala MSWiA w Sopocie.\nCzytaj też: Na Pomorzu wzrosła liczba hospitalizacji z powodu COVID-19 - w większości to osoby niezaszczepione\n"Wszystko spełza na niczym"\nWedług naszych ustaleń mówimy nawet o grupie 150-200 osób - ratownikach, pracownikach rejestracji, a także o personelu sprzątającym. Sprawa trwa już od kilku miesięcy - zalecenie ministra zdrowia dotyczące wypłat pojawiło się z końcem maja. Pertraktacje cały czas jednak jeszcze nie doczekały finału. Pracownicy do tej pory zgłaszali się o opinie do Narodowego Funduszu Zdrowia i Rzecznika Praw Obywatelskich - w obu przypadkach uzyskano potwierdzenie.\n- Faktycznie potwierdziliśmy zasadność przekazania dodatków covidowych dla grupy personelu niemedycznego Szpitala Tymczasowego w Gdańsku - powiedział Mariusz Szymański, rzecznik pomorskiego oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia.\nZ kolei Rzecznik Praw Obywatelskich zgłosił się do spółki Copernicus o wyjaśnienia między innymi z przyczyny "braku merytorycznych przyczyn odmowy".\n- To wszystko jednak spełza na niczym, ponieważ prawnicy spółki wymagają kolejnych abstrakcyjnych oświadczeń w oryginale, tabelek, grafików i warunkują nimi wypłatę świadczenia. Jest to o tyle uciążliwe, że pracownicy byli ściągani przez fundację Wodna Służba Ratownicza do pracy z całego kraju, m.in. z Torunia, Morąga, Warszawy, Koszalina, Kołobrzegu czy Wrocławia. Uważamy, że jest to celowe działanie na naszą szkodę, dążące do niewypłacenia należnego nam świadczenia - twierdzą przedstawiciele personelu niemedycznego.\nCzytaj też: Gdański szpital psychiatryczny z dużym dofinansowaniem. "Niepokoi czas na realizację inwestycji"\n"Warunkiem wypłacenia dodatku jest dostarczenie kompletu dokumentów"\nObecnie cały czas trwa uzupełnianie formalności. Szpital podkreśla, że bez weryfikacji i zgromadzenia wszystkich formularzy nie jest możliwe wystąpienie z wnioskiem o pieniądze do Narodowego Funduszu Zdrowia.\n- Warunkiem wypłacenia dodatku jest dostarczenie kompletu dokumentów. Nasz Dział Kadr jest w ciągłym kontakcie z pracownikami. Wyjaśniamy na bieżąco wątpliwości i braki formalne. Nam również zależy na wypłaceniu dodatku covidowego, natomiast muszą zostać spełnione warunki formalne - zaznacza Katarzyna Brożek, rzecznik Szpitali Copernicus.\nZ kolei placówka koordynująca Szpital w Sopocie zapowiedziała, że obecnie czeka na odpowiedź z Narodowego Funduszu Zdrowia w tej sprawie.\n- Jesteśmy w kontakcie z POW NFZ w Gdańsku. SP ZOZ MSWIA w Gdańsku wystosował zapytanie do NFZ dotyczące możliwości zgłoszenia pracowników Fundacji w zakresie wypłaty dodatku 5000. Liczymy na pozytywne rozstrzygnięcie powyższej kwestii - przekazali przedstawiciele Szpitala MSWiA w Gdańsku.\nCzy szpital tymczasowy powinien zachować możliwość wznowienia przyjęć?\ntak, tam powinni trafiać pacjenci z COVID-19\ntak, ale w pierwszej kolejności pacjenci powinni trafiać do placówek specjalistycznych\nnie, w mojej ocenie obecna infrastruktura będzie wystarczająca\nnie, nie będzie takiej potrzeby\nłącznie głosów: 219\nCopernicus Gdańsk, Nowe Ogrody 1/6\nNFZ Sekcja Obsługi Pacjenta Gdańsk, Podwale Staromiejskie 69\nJestem opiekunem niemedycznym w szpitalu Copernicus. Pracowało nas parę osób podczas covidu na\nJestem opiekunem niemedycznym w szpitalu Copernicus. Pracowało nas parę osób podczas covidu na oddziale od początku do ostatniej osoby zarazonej. Nie dostaliśmy nawet złotówki za naszą ciężką pracę. Przykro jak się patrzy , inni dostaja dodatki covidowy A my czujemy się jak jakieś gorsze odpady .\nUważam, że osoba wykonująca testy na covid, której zabrakło niewielu godzin do wymaganego czasu\nUważam, że osoba wykonująca testy na covid, której zabrakło niewielu godzin do wymaganego czasu pracy, powinna dostać część wynagrodzenia. Często byli to studenci, którym te pieniądze bardzo by się przydały. Pracę łączyli ze studiami.\nno ale jeśli jest twardo że minimm 21 godz to nie przeskoczysz (1)\nto "niewiele brakowało" dotyczy wszystkich dziedzin życia, albo się jakieś ustalenia i normy spełnia albo nie.\nLOTTO nam też oferuje kumulacje , nawet domyślamy się kto korzysta .\nCep z jude\nkto miał zarobić to zarobił (6)\njeszcze widać paniczne podtrzymywanie "pandemii", ale to już koniec.\nNastępna okazja za 10 lat. Tak jak po szczepionkach pandemrix'a.\njeszcze widać paniczne podtrzymywanie "pandemii", ale to już koniec. Następna okazja za 10 lat. Tak jak po szczepionkach pandemrix'a.\nzmień płytę ,bo nudzisz w kółko to samo (2)\nMasz mocne kontrargumenty. (1)\nJakie to typowe dla członków sekty Covida.\nJak można mieć kontrargumenty kiedy nie było argumentów?\nCo w sumie jest typowe dla proepidemików...\nporozmawiaj z rodzinami których bliscy odeszli po 2-3 miesiącach ciężkiej walce z Covidem (2)\nJeśli będziesz miał odwagę...........\nTymi z internetowych płaczących filmików?\nTrudno żeby nie leczony pacjent nie umierał\nJakby karetka nie jezdzila do wypadków komunikacyjnych tez by byl pogrom.\nwszystkie opinie (125)\nNowe obostrzenia od 1 grudnia przez nowy wariant koronawirusa (782 opinie)\nMistrz Europy w kulturystyce: Mogę się odżywiać bez rezygnacji z przyjemności (96 opinii)\nCzarnek chce kontroli Zdrovve Love. Wiceprezydent Gdańska: już była, programu nie zamknięto (530 opinii)\nDieta pudełkowa nie tylko dla wygody. Jak jeść zdrowo bez mięsa, glutenu, nabiału i pozbyć się cellulitu? (43 opinie)\nOmikron - nowy wariant koronawirusa. WHO: budzi niepokój (283 opinie)\nDziecko w Szpitalu Zakaźnym: "Najczęściej niezaszczepione, tak jak rodzina" (215 opinii)


Toshiba Satellite L450D BIOS 1.30 PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nToshiba Satellite L450D BIOS 1.30\n11.09.2012, godz. 05:00\nToshiba Satellite L450D BIOS 1.30 to sterowniki poprawiające działanie sprzętu zainstalowanego w komputerze. Za stworzenie tego programu odpowiadają programiści ze spółki Toshiba.\nWarto także zwrócić uwagę na inne, prócz Toshiba Satellite L450D BIOS 1.30, aplikacje zlokalizowane w naszym dziale Sterowniki. Zapraszamy do pobrania zestawów Fujitsu NVIDIA Display Driver 295.62 for Windows 7 x64 czy MSI GT60 0ND Notebook Intel Display Driver 8.15.10.2712 for Wind. Aplikacja Toshiba Satellite L450D BIOS 1.30 może być poprawnie zainstalowana i wykorzystywana na komputerach wyposażonych w takie OS-y jak Windows.


Zapisy – spotkanie organizacyjne! Zapisy – spotkanie organizacyjne! – Tarnowski Klub Sportowy Shinkyokushin Karate\nStrona główna Zapisy – spotkanie organizacyjne!\nZapisy – spotkanie organizacyjne!\n15 września 2017 @ 17:00 - 19:00\nSzanowni Państwo chcieliśmy zaprosić Państwa na spotkanie organizacyjno-informacyjne połączone z pokazem. Na spotkaniu tym będzie możliwość zapisów na treningi karate oraz samoobrony. Spotkanie odbędzie się w dniu 15 września 2017r. (piątek) na HALI TOSiRu, ul. Krupnicza 8a. Zapraszamy wszystkich zainteresowanych rozpoczęciem nowej przygody i drogi w swoim życiu zwanej karate.\n« Trening grupy pokazowej!\nII Mikołajkowa Spartakiada Karate dla dzieci! »


Wzór pisma o cofnięcie przetwarzania danych osobowych przez BIK. - BIK i BIG - Forum-Kredytowe.pl\nWzór pisma o cofnięcie przetwarzania danych osobowych przez BIK.\nBy michal28, November 16, 2010 in BIK i BIG\nczy ktos z was jest w posiadaniu takiego wzoru,lub wie jak to zrobic.prosze o pomoc.dziekuje\nTo może być trudne aby od tak cofnąć przetwarzanie danych osobowych. Ogólnie jak wiem maja czas 5 lat na przechowywanie tych że informacji. Chyba że się mylę to niech mnie ktoś poprawi.\nDziękuje za wzór bo właśnie zastanawiałam się jak to zrobić\nCzyszczenie BIK jest banalnie proste i bezpłatne, wystarczy opłacić list polecony Ale wcześniej najlpeiej sprawdzić na raporcie z BIK-u czy dane zadłużenie da się usunąć czy niestety musi minąć pięć lat.\nNika 2129 10\nwitam jak to zrobić żeby wyczyśćić z bik\n…………., dnia ……………………. Sąd Rejonowy Lublin-Zachód VI Wydział Cywilny (e-Sąd) ul. Boczna Lubomelskiej 13 20-070 Lublin Sygn. akt ……………………. Powód: …………………………………………………. (imię i nazwisko/nazwa, adres, PESEL/NIP) Pozwany: ……………………………………………… (imię i nazwisko/nazwa, adres, PESEL/NIP) SPRZECIW OD NAKAZU ZAPŁATY W ELEKTRONICZNYM POSTĘPOWANIU UPOMINAWCZYM Wnoszę sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Rejo\nNovember 3, 2017 in Komornik, windykacja\nUltimo złoży sprawę do sądu rejonowego dotyczącą monedonow, nakaz zapłaty przyszedł na adres zameldowania oczywiście inny niż mój korespondencyjny. Kwota jest absurdalna zwłaszcza że tyle ile pożyczyłem to praktycznie zwróciłem a żądają jeszcze ponad drugie tyle, oczywiście od razu jak przeczytałem to oczywiste dla mnie było że się odwołam i tu pojawił się problem list z sądu odebrała babcia ponad 2 tyg. temu. Czy w związku z tym że odebrała go osoba trzecia, list został wysłany na adres za\nAugust 11 in Dla zadłużonych\nJuly 16 in Komornik, windykacja\nKruk przegrał sprawę i wysyła pisma o ugodę.\nKruk kupił zadłużenie od Lendona i w toku postępowania przegrał sprawę w sądzie. Ale ponownie wysyła pisma o podpisanie ugody i rozłożenie zadłużenia na raty? Wiadomo mając wyrok sądowy oddalający zadłużenie można wezwać ich do zaprzestania wysyłania takich pism ? Czy to jest nękanie/wyłudzenie ? Czy oni liczą ze dłużnik podpisze ugodę uzna dług i pójdą ponownie do sądu ?\nJuly 9 in Komornik, windykacja


Naturalny i skuteczny sposób na rozstępy – poznaj STRIOVER™! – Magazyn Dzieci\nMagazyn Dzieci > Inspiracje > Naturalny i skuteczny sposób na rozstępy – poznaj STRIOVER™!\nTraganek błoniasty – roślinny adaptogen, który chroni skórę przed działaniem niesprzyjających czynników zewnętrznych i wykazuje działanie przeciwzapalne. Obecność saponin (roślinnych pochodnych cukrów) i polisacharydów wspomaga także proces naprawy struktur skóry, które ulegają zniszczeniu w procesie powstawania rozstępów.\nDzwonkowiec kosmaty wzmacnia siły obronne organizmu i jego wytrzymałość, działa przeciwstarzeniowo i eliminuje wolne rodniki. Jest ziołem bogatym\nSekret skuteczności kuracji osoczem bogatopłytkowym (PRP) tkwi w tak zwanych autologicznych czynnikach wzrostu, które efektywnie stymulują do pracy komórki skóry. Chodzi tutaj między innymi o fibroblasty, które są odpowiedzialne za produkcję kolagenu\ni elastyny – substancji kluczowych dla jej prawidłowej struktury. STRIOVER™ mobilizuje je do pracy na podobnej zasadzie, co PRP. Dzięki temu skutecznie radzi sobie z rozstępami, niezależnie od źródła ich pochodzenia – zarówno z białymi (tymi najbardziej uciążliwymi\ni często permanentnymi), jak i czerwonymi. Nasz innowacyjny fitokompleks zmniejsza ich obwód, widoczność i chropowatość. A to wszystko po zaledwie 28 dniach stosowania! Efekt? Bardziej jędrna i elastyczna skóra oraz widoczne zmniejszenie widoczności rozstępów.\npowoduje znaczny wzrost syntezy kolagenu typu I (o 378%) i III (o 240%), którego ilość drastycznie spada w miejscach występowania rozstępów,\nzwiększa w rozstępach poziom czynników wzrostu, zwanych aktywatorami fibroblastów (TGFβ – o 34% i FGFb – o 28%), dzięki czemu skutecznie reaktywuje te komórki skóry do wznowienia produkcji kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego.\no 81% obniża poziom enzymu niszczącego kolagen MMP1,\no 22% zwiększa grubość naskórka, który w miejscu rozstępów jest cieńszy,\npoprawia strukturę skóry, dzięki zwiększaniu gęstości komórek w naskórku i skórze właściwej.\nredukuje obwód rozstępów i ich chropowatość,\nzmniejsza intensywność zaczerwienienia rozstępu,\nwpływa na mikrorzeźbę skóry z rozstępami – stają się one mniej widoczne i bardziej jednorodne.\nTAKE CONTROL, BABE! – intensywnego balsamu przeciw rozstępom.


Zegarek męski LORUS RT363GX9 stalowy, wodoszczelny 7807795452 - Allegro.pl\nZegarek męski LORUS RT363GX9 stalowy, wodoszczelny\n32,13 zł x 10 rat raty zero\nLORUS Męski RT363GX9\nLorus RT363GX9 to męski zegarek sportowy z bardzo dokładnym mechanizmem kwarcowym wyposażonym w chronograf i datownik. Dzięki tym funkcjom możemy go wykorzystać podczas aktywności fizycznej. Koperta i bransoleta tego modelu wykonane są ze stali nierdzewnej. Całość przykrywa trwałe szkło mineralne. Ciemną tarczę idealnie dopełniają srebrne wykończenia i czerwone detale. Wodoszczelność 100M oznacza, że model ten może być naszym nieodłącznym wyposażeniem przy uprawianiu sportów wodnych takich jak np. pływanie i nurkowanie bez akwalungu. Średnica koperty wynosi 46 mm.\nNumer oferty: 7807795452


Działania na CSR bez odliczenia VAT - GazetaPrawna.pl\nTo kolejne orzeczenie niekorzystne dla przedsiębiorców, którzy chcą się angażować w działania w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu (z ang. Corporate Social Responsibility). / Shutterstock\nSpółka prowadząca radio i portal internetowy nie potrąci podatku naliczonego, budując plac zabaw dla dzieci. Prospołeczne i zarazem prowizerunkowe inicjatywy nie zwiększą sprzedaży reklam w mediach – uznał WSA w Krakowie.\nTo kolejne orzeczenie niekorzystne dla przedsiębiorców, którzy chcą się angażować w działania w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu (z ang. Corporate Social Responsibility).\nSpółka – nadawca programu radiowego i wydawca portalu internetowego, zarabiała głównie na sprzedaży reklam. W ramach CSR planowała sfinansować budowę placu zabaw dla dzieci i relacjonować przebieg inwestycji w radiu i na portalu.\nLiczyła na to, że przełoży się to na zwiększenie jej przychodów, bo słuchacze i czytelnicy chętniej sięgną po medium, które angażuje się w działalność społecznie użyteczną. Sądziła więc, że odliczy VAT z faktur dokumentujących budowę.\nDyrektor izby skarbowej uznał jednak, że brak jest jakiegokolwiek związku pomiędzy zakupem towarów i usług potrzebnych do budowy placu zabaw a sprzedażą czasu reklamowego w radiu i przestrzeni reklamowej na portalu. Tego samego zdania był krakowski WSA. Orzekł, że przygotowanie tematu audycji radiowej bądź materiału na portalu internetowym o budowie placu zabaw to zbyt mało, by uznać, że inwestycja przełoży się na zwiększenie sprzedaży czasu i miejsca reklamowego. Nie ma więc mowy o odliczeniu VAT z faktur dokumentujących zakupy na ten cel. Wyrok nie jest prawomocny.\nPodobnie orzekł NSA w sprawie spółki, która wybudowała terminal LNG w Świnoujściu. Chcąc zadbać o dobre relacje z mieszkańcami i podtrzymać swój pozytywny wizerunek, wybudowała ona strefę rekreacji dla dzieci, którą następnie podarowała miastu. NSA uznał jednak, że inwestycja ta nie wpłynie na zwiększenie sprzedaży opodatkowanej spółki (wyrok z 23 marca 2017 r., sygn. akt I FSK 1458/15).\nPo stronie przedsiębiorców stanął natomiast WSA w Warszawie w wyroku z 8 grudnia 2016 r. (sygn. akt III SA/Wa 2881/15, nieprawomocny). Chodziło o spółkę, która sprzedawała rolnikom paszę dla zwierząt. Chcąc zachęcić ich do swoich produktów, organizowała wiele prospołecznych programów i inicjatyw. Remontowała szkoły, domy dziecka, sale gimnastyczne, szpitale. Przy okazji eksponowała tablice ze swoim logo i informowała o swoim zaangażowaniu finansowym w renowacje. Sąd uznał, że prospołeczne inwestycje mogą nakłonić potencjalnych klientów do sięgnięcia po jej towary.\nWyrok WSA w Krakowie z 29 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 92/17.\npodatki spółka VAT2017 VAT\nWpływy z VAT wzrosły o 40 proc. Kwiecień miesiącem prawdy dla budżetu


Młodzi pacjenci wskażą na problemy z opieką specjalistyczną | Puls Medycyny - portal lekarzy i pracowników służby zdrowia.\nBiuro Rzecznika Praw Pacjenta wraz z fundacjami ukierunkowanymi na pomoc chorym dzieciom chcą, by pacjenci wychodzący z systemu opieki pediatrycznej wskazali na problemy, jktóre napotykają w 'dorosłej' opiece specjalistycznej. W tym celu przygotowali ankietę, która ma wskazać najskuteczniejsze propozycje rozwiązania problemów młodych pacjentów.\nWspólna inicjatywa biura Rzecznika Praw Pacjenta oraz Fundacji Iskierka, Fundacji NeuroPozytywni, Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Młodych z Zapalnymi Chorobami Tkanki Łącznej „3majmy się razem”, Matio Fundacji Pomocy Rodzinom i Chorym na Mukowiscydozę oraz Fundacji Pokancerowani ma na celu przygotowanie propozycji - jak najmniej kłopotliwego przejścia pacjentów wchodzących w dorosłość z systemu opieki pediatrycznej do ośrodków dla dorosłych.\nAby jednak poznać problemy pacjentów państwowa instytucja wespół z organizacjami pozarządowymi przygotowała ANKIETĘ, w której pytają nie tylko o same problemy związane ze zmianą placówki, ale również takie kwestie jak - czas oczekiwania na przyjęcie do lekarza, kontakt z lekarzem czy różnicę pomiędzy dorosłym a pediatrycznym systemem opieki specjalistycznej.\n"Młodzi pacjenci z chorobą przewlekłą rozpoznaną w dzieciństwie chorują lub mogą chorować nadal będąc dorosłymi. Ważna jest wówczas płynna kontynuacja leczenia, która może być zakłócona przez różnego rodzaju kłopoty napotkane przez pacjentów"- przekonują autorzy ankiety.\nPomysłodawcy liczą, że pacjenci chętnie podzielą się spostrzeżeniami, a wyniki kwestionariusza pozwolą na wyłonienie ciekawych propozycji zmian.\nAnkieta jest dostępna w sieci i ma charakter anonimowy. Jak przekonują autorzy jej wypełnienie zajmuje nie więcej niż 10 minut.


Hybrydowe lakiery kolorowe Semilac - najlepsza cena TopDrogeria.pl - Topdrogeria.pl\n> Lakier> Semilac>Semilac Hybrydowe Lakiery Kolorowe\nnajniższe ceny semilac akcesoria do manicure manicure semilac profesjonalny manicure semilac jak zadbac o lakier lakiery hybrydowe semilac pylki semilac pedicure semilac semilac najlepsze ceny lakiery hybrydowe lakiery hybrydowe najlesze ceny lampy uv lakiery hybrydowe semilac najtaniej lampy led lakiery hybrydowe hurt poradnik manicure lakier hybrydowy semilac business line jaki lakier dobrac\nSemilac Hybrydowe Lakiery KoloroweJest 269 produktów.\nSemilac Lakier hybrydowy 389 Coconut Ice Cream\nSemilac Lakier Hybrydowy 384 Lavender Flowers\nSemilac Lakier Hybrydowy 585 Caramel Tan\nSemilac Lakier hybrydowy 584 Just Nude\nSemilac lakier hybrydowy 581 Delicate Coral\nSemilac Lakier Hybrydowy 306 Divine Red\nSemilac Lakier Hybrydowy 305 Spiced Apple 7ml\nSemilac Lakier Hybrydowy 309 Pine Green\nSemilac Lakier Hybrydowy 308 Festive Blue\nSemilac Lakier Hybrydowy 307 Golden Icing 7ml\nSemilac Lakier Hybrydowy 338 Cozy Gray Shimmer 7ml\nSemilac Lakier Hybrydowy 325 Frosty Carbon Shimmer 7ml\nSemilac Lakier Hybrydowy 324 Sea Blue Shimmer 7ml\nSemilac Lakier Hybrydowy 323 Icy Mint Shimmer 7ml\nWprost od Semilac najlepsze kolorowe hybrydowe lakiery\nLakiery hybrydowe zyskują coraz większą popularność na całym świecie. Producenci prześcigają się w tworzeniu coraz to nowszej palety kolorów. Nic dziwnego, trendy zmieniają się wraz z upodobaniami kobiet, które chcą wyglądać modnie, komponować kolor paznokci ze stylizacjami, dostosowywać je...\nLakiery hybrydowe zyskują coraz większą popularność na całym świecie. Producenci prześcigają się w tworzeniu coraz to nowszej palety kolorów. Nic dziwnego, trendy zmieniają się wraz z upodobaniami kobiet, które chcą wyglądać modnie, komponować kolor paznokci ze stylizacjami, dostosowywać je do pory roku i własnych preferencji. Aktualnie jednymi z najbardziej popularnych hybrydowych lakierów kolorowych, które najczęściej wybierane są przez kobiety, są lakiery firmy SEMILAC. Producent oferuje szeroką gamę przepięknych odcieni szarości, różu, brązu, czerwieni, bordu, zieleni i wielu innych kolorów. W ofercie tego producenta można znaleźć zachwycające pastelowe i brokatowe kolory, które idealnie pasują na co dzień, a także na ważne okazje np. randkę, wesele, spotkanie z przyjaciółmi, święta, Sylwestra, czy też przyjęcie rodzinne. Delikatne i żywe kolory lakierów SEMILAC dodają pewności siebie, podkreślają kobiecość i urodę i pozwalają wyróżnić się z tłumu. Oprócz przepięknych dostępnych barw, lakiery SEMILAC charakteryzują się doskonałą przyczepnością, trwałością, dzięki której manicure lub pedicure utrzyma się nawet miesiąc, a także łatwą aplikacją! Możesz mieć pewność, że lakier utwardzi się, nie będzie się odbarwiał i brudził, a Twoje paznokcie będą wyglądały cały czas pięknie i świeżo. Hybrydowe lakiery kolorowe marki Semilac dostępne są w TOP DROGERII! Jesteśmy autoryzowanym partnerem producenta SEMILAC! Znajdziesz u nas mnóstwo różnych kolorów i odcieni, nawet najbardziej trudno dostępnych na rynku! Gwarantują one efekt estetycznych, zadbanych i błyszczących paznokci, od których ciężko odwrócić wzrok. Nie musisz już martwić się słabo utwardzonym lakierem! Odpowiednio dobrane składniki i doskonale opracowana receptura sprawia, że aplikacja lakieru jest niezwykle łatwa i nie zalewa skórek! Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą i do składania zamówień!


Przed Wami projekt mieszkania znajdującego się w secesyjnej kamienicy, zbudowanej na przełomie XVIII i XIX wieku, na poznańskim Łazarzu. Za aktualny wygląd tego wnętrza odpowiada biuro architektoniczne Mili Młodzi Ludzie. Poznajcie historię tego miejsca. Zapraszamy do środka!\nW naszych showroomach kupisz produkty najlepszych światowych marek\nStylowe i przy tym bardzo urokliwe mieszkanie w kamienicy\nZanim wnętrze zaprezentowane w dzisiejszym wpisie wyglądało tak jak w tej chwili, przeszło dość długą drogę. Jak wspominają architekci z Mili Młodzi Ludzie, poprzedni właściciele wynajmowali to mieszkanie studentom. Wtedy składało się z wydzielonych trzech sypialni, łazienki oraz zamkniętej kuchni.\n,,My postanowiliśmy oczyścić wnętrza z poprzednich rozwiązań, dzięki czemu uzyskaliśmy zdecydowanie spokojniejszą i bardziej przejrzystą przestrzeń.” – opowiadają projektanci, po czym dodają, że klientom zależało na połączeniu kuchni z salonem. ,,Ta spora, otwarta przestrzeń miała stać się sercem mieszkania, strefą relaksu, a także miejscem, w którym właściciele będą spędzać najwięcej czasu, np. podczas wspólnego gotowania z rodziną, czy przyjaciółmi.” – wyjaśniają.\nWidać, że w tym mieszkaniu postawiono przede wszystkim na jakość materiałów. Podłogi we wszystkich pokojach wyłożone są jesionowym parkietem. Dodatkowo drewno znajduje się na ścianie między garderobą a sypialnią. W kuchni natomiast królują proste formy oraz mocne kontrasty. Blaty robocze pokryte są czarnym granitem, natomiast fartuch kuchni oraz wierzch wyspy białym marmurem.\nTen jasny kamień architekci wykorzystali także w łazience, do pokrycia ściany za wolnostojącą wanną. Natomiast wokół prysznica i na podłodze wylany jest jasny dekoracyjny beton.\nZobacz nasz poradnik z czym można łączyć marmur >>\nJasny podział stref w mieszkaniu\nSerce mieszkania stanowi duży salon połączony z kuchnią i jadalnią. W tej części architektom udało się wyznaczyć także mały, a jednocześnie bardzo wygodny i jasny gabinet. To umiejscowienie pozwoliło oddzielić miejsce pracy od strefy nocnej, bez uszczerbku na przestrzeni przeznaczonej na wypoczynek. Korytarz stanowi wyraźną granicę między strefą dzienną i nocną. Wydzielenie dodatkowej toalety dla gości podkreśla ten podział, a także pozostawia część prywatną wyłącznie do dyspozycji właścicieli mieszkania.\nPrzemyślanie zaplanowanie sporej przestrzeni pozwoliło na zagospodarowanie dużej ilości miejsca do przechowywania. Umieszczenie szafy za panelami, które pokrywają część ściany salonu czy korytarza, a także pomieszczenie gospodarcze, sprawiło że moduły te stały się niewidoczne.\nUrządzasz mieszkanie? Przyjdź do naszych showroomów! To tu z jedną osobą do pomocy, wyposażysz kompleksowo dom. Zapraszamy! >>\nArchitekt WarszawaHushLabKartellkrzesłaLampy zwieszanełazienkameblemieszkanie w kamienicyMili Młodzi LudzienarożnikiNobonobooświetleniepłytkipłytki marmuroweprojektoryRicordenaściany i podłogiSITSSternLightstoływanny


70 rocznica bitwy 31 pSK w Puszczy Kozienickiej - Strzelcy Kaniowscy - Forum\n70 rocznica bitwy 31 pSK w Puszczy Kozienickiej\nWysłany: Wto 23:59, 29 Wrz 2009 Temat postu: 70 rocznica bitwy 31 pSK w Puszczy Kozienickiej\nUroczystości rozpoczęły się mszą polową odprawioną pod pomnikiem, w lesie Augustowskim.\nPo mszy nastąpiło uroczyste odsłonięcie i poświęcenie pomnika.\nW trakcie trwania uroczystości członkowie Stowarzyszenia zaciągnęli honorową wartę przy obelisku.\nPo złożeniu kwiatów i okolicznościowych przemówieniach, uczestnicy obchodów przenieśli się do Stanisławic.\nOdbyła się tam krótka inscenizacja walk, jakie w okolicznych lasach toczyli podkomendni ppłk. Wnuka.\nZ okazji 70 rocznicy wybuchu II wojny światowej została wydana okolicznościowa książka zatytułowana "Kampania Wrześniowa 1939 31 pułku Strzelców Kaniowskich na terenie powiatu kozienickiego w relacjach oficerów 31 pSK".\nPublikacja nie jest dostępna w ogólnej sprzedaży. Można ją nabyć jako cegiełkę. Wpływy przeznaczone będą na pokrycie kosztów budowy pomnika.\nBliższe informacje można znaleźć tutaj:\nPo zakończonej inscenizacji grupa odtwarzająca 22 pułk Ułanów Podkarpackich dała pokaz umiejętności jeździeckich.


MAŁŻOWINA USZNA CHOROBY | InfoZdrowie24.pl\npozwala ocenić drożność przewodu słuchowego, czyli odcinka biegnącego od małżowiny usznej do błony bębenkowej, a także wnętrze ucha środkowego , czyli struktury odpowiedzialne za zmysł słuchu oraz utrzymywanie równowagi. Badanie umożliwia rozpoznanie i zdiagnozowanie zmian w aparacie słuchowym\nspotykana. Rozwija się u chorych nieleczonych lub leczonych nieprawidłowo. Guzki dnawe mogą dotyczyć tkanek miękkichi lokalizują się wtedy na paluchu, łokciu, pięcie lub małżowinie usznej. Obserwowane są też guzki kostne w okolicy objętych chorobą stawów. Często w postaci przewlekłej dochodzi do\nUszne problemy uszkodzenie w pewien sposób naprawić, odzyskać utraconą równowagę. Wynikiem właśnie tego procesu, jak gdyby jego efektem ubocznym, są szumy uszne. Tego rodzaju szumy nie są objawem żadnej choroby, przeciwnie - świadczą o prawidłowym funkcjonowaniu centralnego układu nerwowego. Czasem szumy uszne mogą być\nmałżowin usznych, przesunięciem nosa, problemami ze wzrokiem, etc. Nabyty kręcz szyi leczony jest przede wszystkim z pomocą fizykoterapeuty: wymaga profesjonalnych masaży (masaż punktowy, ugniatanie, itp.), czasem zabiegów rozciągających, a nawet laseroterapii. W przypadku wrodzonego kręczu szyi\nsą usytuowane na całym ciele - z wyjątkiem warg, sutków, powierzchni pod paznokciami i zewnętrznych narządów płciowych. Najobficiej występują na czole, rękach i stopach. Gruczoły potowe w małżowinie usznej "zmieniły specjalizację" i zamiast potu produkują woskowinę. Gruczoł potowy ma\nstóp, nosa (zaczyna szybko rosnąc jako pierwszy), żuchwy, dłoni, małżowin usznych oraz serca. Części pacjentów towarzyszy również przerost języka, jego rozrost niejednokrotnie utrudnia mówienie, a także wywołuje bezdech senny . Kości i stawy chorego ulegają deformacji. Dochodzi do powiększenia\nwięcej Porady lekarzy i ekspertów o: małżowina uszna choroby\nMam problem z odstającymi uszami. Mam 17 lat chcę się dowiedzieć, jaka jest cena owego zabiegu. Jak długo się goją rany? Chciałabym w końcu spiąć włosy. Jednak teraz tego nie robię, gdyż boję się spojrzeń ludzi. Więc chciałabym się dowiedzieć ile kosztuje taki zabieg. Proszę o odpowiedź. Pozdr\nMam 14 lat i takie okropne uszy (odstają), że wszyscy się ze mnie śmieją. Mama mówi, że da mi pieniądze na zabieg, ale dopiero, gdy skończę 18 lat i uszy w pełni urosną. Masakra. To ściema czy naprawdę muszę czekać z przyczyn medycznych?Operację odstających małżowin usznych można przeprowadzić od\nsamopoczucie, stany podgorączkowe, bóle kostno-stawowe, objawy neurologiczne.\nMiejscem jego występowania jest płatek ucha, małżowina uszna, brodawka sutkowa, moszna. Do późnych objawów boreliozy zaliczamy: zanikowe zapalenie skóry kończyn, występujące tylko u osób dorosłych. Charakteryzuje się ono czerwonymi\nRe: jak dlugo nie myc uszu po zapa\nPrzecież patyczków do przewodu usznego i tak nie wolno wkładać, a małżowinę\nuszną można myć i w trakcie choroby - chyba, że ucho tak obolałe, że dziecko\ndotknąć nie pozwala.\nRe: Różne diagnozy i moje zaskoczenie\nWczesniej laryngolodzy badali dziecko zdrowe, scislej jakies 2 tygodnie po chorobie. Teraz dokladnie tak samo. A te małżowiny uszne, ze powiększone to laryngolog w badaniu zauważylby przecież...Dziecko mialo badane kamerką i uszy i nos. Wysięku nie ma, migdal maly, sluch w porządku. Lekarz\nRe: oko i ucho w roli trefeów\nChyba miał w sakwie czyjeś gałki oczne i małżowiny uszne. Przez ucho rozumiemy\ncały narzad - powieki spojówki itd . Wpadło coś do oka, to nie znaczy,ze\nprzebiło ww. gałkę. Podobnie z uchem - choroby uszu nie dotyczą na ogól małżowin. Zwrot "uszów" jest oboczną( rzadszą)formą dopełniacza\nstożek rogówki (6%)\nzaćma wrodzona (3%)\n3. Anatomia małżowiny usznej\n4. Podział małżowiny na strefy projekcyjne. Osie podziału do lokalizacji punktów\n5. Topografia poszczególnych punktów\n6. Diagnostyka aurikularna\n7. Sposoby stymulacji punktów\n8. Technika zabiegów i metody doboru (receptury punktów)\nsą czyraki umiejscowione w okolicy o małej ilości tkanki podskórnej - np. na nosie czy małżowinie usznej.\nto zwykły pryszcz\nStronie poświęconej mikrocji(niedorozwojowi małżowiny usznej)\nSerwis uronef.pl powstał z inicjatywy rodziców\nRe: pekajace uszy\nTa choroba jest normalna i genetycznie uwarunkowana, szczególnie u rasowych psów posiadających za długie małżowiny uszne i za mało sierści (a właściwie - t. zw. podszerstka), w czasie dużych mrozów, niestety - jest nieuleczalna (można ewentualnie łagodzić jej objawy).\nBolące nerki Leki na reumatoidalne zapalenie stawów. Problemy ze snem, kaszel, wymioty... Ból kręgosłupa nad pośladkiem u nastolatki Mam napady leków i jestem wybuchowa Wystawianie języka przez noworodka Piekące pośladki REKLAMA