Aferyprawa - Ruch Pawła Kukiza i reforma wymiaru sprawiedliwości\nAferyprawa.com Pol Ruch Pawła Kukiza i reforma wymiaru sprawiedliwości\nRuch Pawła Kukiza i reforma wymiaru sprawiedliwości\nKukiz właściwie odczytuje nastroje społeczne. Żaden z polityków reformy wymiaru sprawiedliwości nie uczynił głównym punktem swojego programu wyborczego. Kukiz stawia go na pierwszym miejscu po JOW’ach. I w sensie polityczno-wyborczym ma absolutną rację. A jaka to będzie reforma ??? Jaką by nie była propozycja Kukiza spotka się z totalną krytyką środowisk prawniczych, które z natury rzeczy są zachowawcze i konserwatywne. Tyle, że program wyborczy nie jest kierowany do środowisk prawniczych a do wyborców. A wyborcy widzą i czują niedomagania trzeciej władzy. Najpoważniejszym zarzutem wobec polskiego wymiaru sprawiedliwości jest obniżenie się poziomu orzecznictwa. Dostrzegają to profesjonalni prawnicy. Wyroki polskich sądów stały się nieprzewidywalne. W odczuciu społecznym częstokroć są niezrozumiałe. Procedury sądowe są przewlekłe a dostęp do sądu coraz bardziej ograniczony wysokimi opłatami sądowymi. Taka społeczna ocena wymiaru sprawiedliwości przekłada się na obniżenie społecznego autorytetu sędziów, którzy – nie pozostając całkowicie bez winy – nie ponoszą pełnej odpowiedzialności za obraz polskiego sądownictwa i są obciążeni pracą ponad granice jej rzetelnego wykonywania.\nKto jest winien ? Kto ponosi odpowiedzialność za nieprawidłowości w wymiarze sprawiedliwości i jego fatalny obraz w społeczeństwie. Odpowiedź jest prosta: system. A za brak jakichkolwiek systemowych reform w obszarze wymiaru sprawiedliwości pełną odpowiedzialność ponoszą politycy ostatniego 25-cio lecia oraz prawnicy wszystkich profesji, którzy broniąc swoich partykularnych interesów nigdy nie zaproponowali jakiejkolwiek systemowej reformy ani nawet modelowej wizji, do której należałoby dążyć. Co więcej, jest kilka zgłaszanych od lat postulatów pod adresem wymiaru sprawiedliwości, z którymi zgadzają się wszyscy (i politycy i prawnicy) a mimo to w kierunku ich realizacji nie zrobiono przez 25 lat nic. Przykład: zawód sędziego powinien być koroną zawodów prawniczych. W kierunku realizacji tego postulatu nie uczyniono nic. A w zasadzie wszelkie próby jak np. powołanie centralnej Krajowej Szkoły Sądownictwa i Prokuratury były działaniami w kierunku przeciwnym. Wprowadzona przed laty reforma polegająca na utworzeniu sądów grodzkich zakończyła się kompletnym niepowodzeniem. Żadne sądy grodzkie nie powstały. Powstały wydziały grodzkie sądów rejonowych, które przejęły orzekanie w sprawach o wykroczenia, obciążając bezsensownie sądownictwo powszechne tymi drobnymi sprawami. Mamy świeżo w pamięci likwidację małych sądów dokonaną przez ministra Gowina i ich późniejsze przywrócenie przez ministra Grabarczyka. Zarówno likwidacja tych sądów, jak i ich przywrócenie, odbywały się pod tymi samymi hasłami: usprawnienia działania sądów i przyspieszenia procedur. Ta sama koalicja PO-PSL zafundowała nam kosztowną reformę, z której się następnie wycofała. To kolejny dowód na brak w PO i PSL jakiejkolwiek wizji zreformowania wymiaru sprawiedliwości. Brak wizji oraz woli wzmocnienia trzeciej władzy.\nPaweł Kukiz wie, że wymiar sprawiedliwości wymaga fundamentalnej (żeby nie używać określenia radykalnej) reformy. Czy wie jak tego dokonać ? Zapewne nie. Nie wie, bo wiedzieć nie musi. Paweł Kukiz nie jest prawnikiem. Prawdę mówiąc nie jest też politykiem. Ale swoją działalnością polityczną udowodnił, że jest trybunem ludowym w sposób właściwy odczytującym nastroje społeczne. O swoim programie politycznym Paweł Kukiz mówi niewiele. W zasadzie posługuje się jednym hasłem: jednomandatowe okręgi wyborcze. To hasło konkretyzuje: przywróćmy państwo obywatelom. W obszarze wymiaru sprawiedliwości – o ile dobrze usłyszałem i odczytałem – bodaj raz wypowiedział się o konieczności zwiększenia kontroli nad działalnością sądów. Dla prawników Kukizowi nieżyczliwych taka wypowiedź może być (i pewnie będzie) odczytana jako zamach na niezawisłość sędziowską. Dla prawników Kukizowi życzliwych będzie rozumiana jako zwiększenie kontroli obywatelskiej nad sprawowaniem wymiaru sprawiedliwości. A to jest zarówno możliwe jak i wskazane. Program wyborczy Pawła Kukiza w obszarze wymiaru sprawiedliwości musi być (1) zgodny z ogólnym przesłaniem zmiany systemu politycznego w Polsce wynikającej z podstawowego hasła Pawła Kukiza (2) musi być zrozumiały dla wyborcy (3) musi dać się obronić przed krytyką środowisk prawniczych (i to absolutnie wszystkich opcji politycznych).\nW jaki sposób prezentować w kampanii wyborczej konieczność reformy wymiaru sprawiedliwości przez ruch społeczny skupiony wokół Pawła Kukiza. Poniżej tylko kilka propozycji:\nSprawy o wykroczenia w okresie międzywojennym w pierwszej instancji rozstrzygane były w trybie administracyjnym. W okresie komunizmu funkcjonowały Kolegia d/s wykroczeń, które – słusznie – były postrzegane jako organy wpisane w opresyjny system aparatu władzy. Kolegia zostały zlikwidowane (na mocy szczególnego przepisu Konstytucji z 1997 r. działały do 2001 r.). Kompetencje kolegiów, zgodnie z zapisem konstytucji stwierdzającym, że wymiar sprawiedliwości sprawują sądy, przejęły sądy grodzkie (w praktyce wydziały grodzkie sądów rejonowych) a po likwidacji części z nich wydziały, karne sądów rejonowych. Nie jest to dobre rozwiązanie. Orzekanie w sprawach o wykroczenia przez sędziów zawodowych niepotrzebnie obciąża sądownictwo powszechne. Wydawanie orzeczeń jest w pewnym sensie mechaniczne. Nic nie stoi na przeszkodzie aby rozstrzyganie w sprawach o wykroczenia powierzyć samorządom lokalnym i wybieralnym w wyborach powszechnych sędziom pokoju. Wymagałoby to odpowiednich modyfikacji w konstytucji. Wybieralność sędziów pokoju byłaby realizacją postulatu zwrócenia państwa obywatelom. Co więcej, sędziom pokoju można by powierzyć drobne, nazwijmy je sąsiedzkie sprawy cywilne. I co ciekawe; ten postulat był kiedyś zgłaszany przez jednego z kandydatów w jednej z kampanii prezydenckich.\nNie ma bardziej obywatelskiego sprawowania wymiaru sprawiedliwości niż orzekanie o winie przez ławę przysięgłych. Jest to instytucja właściwa anglosaskim systemom wymiaru sprawiedliwości. Pośród teoretyków trwa odwieczny spór czy wymiar sprawiedliwości sprawowany przy udziale przysięgłych jest lepszy czy gorszy od sprawowanego przez sędziów zawodowych. Mało kto wie, że ława przysięgłych w polskim systemie prawa karnego funkcjonowała na terenie zaboru austriackiego i została przyjęta w kodeksie postępowania karnego z 1928 r. Przepisy o przysięgłych usunięto z polskiego systemu prawa karnego – o ile pamiętam – w 1938 r. Nie można jednak zaprzeczyć, że ława przysięgłych jest obywatelskim sposobem sprawowania wymiaru sprawiedliwości. Postulat jej przywrócenia byłby idealnym hasłem dla programu Pawła Kukiza. Jest tak dlatego, że wpisuje się idealnie w hasło: przywróćmy państwo obywatelom. Krytyki tego postulatu przez środowiska prawnicze nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić. No cóż, JOW’y też są kontrowersyjne i krytykowane. Co ciekawe, niekiedy przez ludzi, których bym o to nigdy nie podejrzewał.\nTezy i propozycje omawiane w tym tekście nie są postulatami programu wyborczego ruchu skupionego wokół Pawła Kukiza; są jedynie publicystyczną propozycją postulatów zgodnych z proponowaną przez Pawła Kukiza ideą oddania państwa obywatelom, które mogłyby dopiero stać się tezami programowymi.


Polska obrabowana na 4,5 miliarda złotych! | Z kraju Pikio\nPikio Z kraju Polska obrabowana na 4,5 miliarda złotych!\nŹródło: fot. flickr.com/publicdomainpictures.com\nZjednoczona Prawica obiecywała rozprawić się z oszustwami finansowymi i nieszczelnością podatkową w czasie swoich rządów. Faktycznie pod koniec 2017 roku wpływy z podatku VAT wzrosły o aż 23 proc. Niestety Polska wciąż pada ofiarą oszustw i to miliardowych. Państwo zostało w ostatnim czasie okradzione na zniewalającą sumę 4,5 miliarda złotych.\nPrzed wylotem na Światowe Forum Ekonomiczne w Davos premier Mateusz Morawiecki ogłosił, że zeszły rok był dla Polski finansowo wyjątkowo dobry. Większe zaangażowanie w sprawę zabezpieczenia wpływów do skarbu państwa doprowadziło do 23-procentowego wzrostu we wpływach z racji VAT. ZOBACZ TAKŻE: Katastrofalne wieści dla gospodarki. PiS poniósł potężną porażkę - Chodzi o to, żeby walczyć z różnymi patologiami w obszarze podatkowym, tak jak my to zrobiliśmy na poziomie VAT, bo dzięki temu na koniec ubiegłego roku mamy 157 mld zł w porównaniu do poprzedniego roku 127 mld zł, czyli przyrost o 23 proc. Ubiegły rok zamknął się niezwykle pozytywnym bilansem w porównaniu do poprzednich 10 lat - mówił szef rządu. Wynik jest doprawdy imponujący, zważywszy na fakt, że wymieniony podatek zawsze sprawiał ogromne problemy każdemu z rządów. Wielokrotnie zapowiadano jego podniesienie lub obniżenie. Sprawa podniesienia VAT-u przez PO była jednym z przyczyn przegranej ugrupowania w wyborach 2015 roku. ZOBACZ TAKŻE: Ależ szok! Ujawniono teczkę Morawieckiego, to go ZNISZCZY Niestety dla stanu polskich finansów publicznych wciąż zdarzają się oszustwa i to na ogromną skalę. Częściowe uregulowanie sprawy jednego podatku nie spowoduje natychmiast, że kradzież z nim związana przestanie być opłacalna. Rządy koalicji kierowanej przez PiS i Jarosława Kaczyńskiego mają przed sobą jeszcze długą drogę.\nW ciągu ostatnich dwóch lat Polska została okradziona przez różnego rodzaju oszustów finansowych na 4,5 miliarda złotych, jest to wzrost o 700 milionów złotych. Jak donosi "Rzeczpospolita" największe szkody wyrządzili popełniający przestępstwa gospodarcze. ZOBACZ TAKŻE: Ujawniono tajne dokumenty SB! PiS w furii, Kaczyński też był… Wśród oszukujących państwo prym wiodą sprowadzający i handlujący papierosami, elektroniką i paliwami. Około 25 proc. wszystkich przestępstw dokonywane jest przez zorganizowane i wyspecjalizowane w takiej działalności grupy. ZOBACZ TAKŻE: Podatkowy prezent? Będzie rewolucja w podatku VAT Zdaniem CBŚP tak ujawnienie tak wysokich strat jest również dowodem na skuteczniejsze działanie Policji. Prokuratura ma skuteczniej demaskować nadużycia oraz zabezpieczać więcej środków na kary finansowe. źródło: onet.pl\npodatki przemyt VAT podatek vat skarb państwa unikanie podatków Mateusz Morawiecki VAT VAT wysokość


O zgrozo! Czas na wybór wózka dziecięcego. Nasza decyzja.\nPrzed Tobą wybór ważny, choć czy najważniejszy – polemizowałabym. Zostałam poproszona i niniejszym spełniam prośbę o post, w którym opiszę wybór wózka dla dziecka. Jesteś pewna, że wiesz na co zwrócić uwagę i czego oczekujesz?\nPółmetek ciąży. Wiadomo, że od połowy czegokolwiek, co można ująć w ramy czasowe, dni zaczynają zapierdzielać jakby się nażarły proszku na przeczyszczenie i urządzały wyścigi do kibelka. Pomyślałam wtedy, że jeśli NATYCHMIAST nie kupimy wózka, to nie zdążymy do rozwiązania, a zupełnie nie podobała mi się opcja zakupu po narodzinach malucha.\nWybór wózka – o czym najpierw pomyśleć?\nPierwsza rzecz, o której musisz zdecydować, to czy wózek ma być nowy czy używany. Uznaliśmy, że wehikuł ma służyć tylko synkowi i nie będziemy go trzymać dla kolejnego dziecka. Postawiliśmy na używany. To trochę jak z samochodem. Wyjeżdża z salonu i od razu traci na wartości nawet, jeśli właściciel będzie nim jeździł tylko do kościoła. Zarówno nowy, jak i używany wózek mają swoje plusy. Nowy to zazwyczaj nowszy design, bezwypadkowość ;), znana historia czyli jej brak i to, że po prostu jesteś pierwszym użytkownikiem, co może Ci sprawiać frajdę, choć kompletnie tego nie rozumiem. Używany pojazd to niższa cena i możliwość kupienia sprawdzonego, a już niedostępnego modelu. Mniej więcej tym się kierowaliśmy.\nUPDATE: wybór wózka przy drugim dziecku wyglądał inaczej. Wiedzieliśmy już co nam przeszkadzało w pierwszym (np. brak skrętnych kół) i wybraliśmy coś, co nam odpowiada (konkretnie Britax b-motion).\nKolorystyka wózka – nie jest ważna, ale trochę jednak jest.\nJestem kobietą, trudno to ukryć. I jak większość kobiet (choć tak naprawdę przy zakupie samochodu nie kieruję się jego kolorem) zwracałam uwagę na kolorystykę wózka. Przecież nie kupię różowego albo żółtego, do którego muchy będą się kleić. Wiedzieliśmy, że będziemy mieć syna i w grę wchodziły: szarości, beże, brązy, khaki i czerń. Znaleźliśmy nasz model akurat w kolorach czerni i bieli, co nam odpowiadało. Z perspektywy czasu oceniam, że jest praktyczny.\nPranie po poprzednim maluchu nie sprawiło mi żadnego problemu. I tu mała uwaga: jeśli decydujesz się na używany wózek sprawdź, czy wszystkie elementy będziesz w stanie zdjąć i wyprać. Generalnie, rozważając używkę, dobrze znać model wózka. Mieliśmy okazję powozić naszym Ox-Fordem 😉 wcześniej, dlatego się na niego zdecydowaliśmy. Ponadto cena była baaardzo kusząca. Nie wiem, czy kupilibyśmy go jeszcze raz, bo ma kilka mankamentów, o czym na końcu.\nPriorytety, czyli to co MUSIAŁO być.\n1) REGULOWANA RĄCZKA. Widoczna gołym okiem dysproporcja wzrostu mojego i TB poniekąd nas do tego zmusiła. Przymierzaliśmy się do wózków bez takiej regulacji i niestety: albo mi drętwiały ręce albo TB musiał się schylać.\n2) Pompowane, duże koła do jazdy w terenie. Pisałam już kilkakrotnie, że nasze wsiowe tereny są dalekie od doskonałości. Wózek każdego dnia pokonuje błotniste trasy, leśne ścieżki i polne drogi. Tylko pompowane i duże koła dają mi gwarancję, że nie zakopię się z małym w pierwszym lepszym bagnie, wołając o pomoc…nikogo ;).\n3) Duża gondola. Pomijając wygodę dla dziecka, miałam spokój i nie martwiłam się, że za chwilę wsadzę do spacerówki dziecko, które jeszcze nie potrafi siedzieć, nawet kiedy obłożę je ze wszech stron poduszkami (nawiasem mówiąc: nie róbcie tego!).\n4) Spacerówka w zestawie, koniecznie z regulowanym oparciem. Myślę, że nie trzeba tego wyjaśniać. Bez sensu kupować od razu dwa wózki, a regulacja oparcia przydaje się, kiedy jakimś cudem Budzik przyśnie w wehikule.\n5) Możliwość szybkiego i łatwego złożenia oraz rozłożenia wózka. To, że ledwo mieści się do bagażnika, jakoś pominęliśmy :).\nKompletnie nie interesowały mnie (no dobra, może nie kompletnie ale zdecydowanie mniej):\n1) Waga wózka. Gdybym mieszkała w bloku, np. bez windy, albo wiedziała, że codziennie będę musiała dźwigać ciężar wózka + dziecko, ten punkt znalazłby się na liście wyżej. Dla mnie waga jest nieistotna. Do samochodu wózek pakuje TB, a po schodach nie spaceruję. Kilka razy zdarzyło się, że we Wrocławiu musiałam pokonać jakąś przeszkodę, ale zazwyczaj znajdowała się dobra dusza do pomocy. Tak czy inaczej wózek jest na tyle duży, że złapanie go w pojedynkę z dzieckiem w środku (bo przecież go nie wyjmę i nie położę na środku ulicy, żeby mi było lżej) jest trudne, żeby nie powiedzieć nierealne.\n2) Zawieszenie. Fakt, byliśmy nastawieni na paskowe, ale nie wiem jak by się sprawdziły sprężyny dlatego nie przywiązywałam do tego wagi.\nUPDATE: Britax ma zawieszenie sprężynowe i bardzo dobrej jakości.\n3) Koszyk na zakupy. Nasz jest materiałowy. Zaletą tego typu koszyka jest brak dziur, jak w metalowym, więc można do niego bez problemu wrzucić mniejsze elementy i się nie zgubią. Minusem jest trwałość. Załadowany do pełna wisi nisko i można go uszkodzić.\n4) Obecność moskitiery i folii przeciwdeszczowej, aczkolwiek zaznaczam, że ich używam i są bardzo przydatne!\nWybór wózka i nasze błędy:\n1) Kiedy jestem w mieście, brakuje skrętnych kół żeby wyminąć tych wszystkich ludzi, którzy nie kumają że jestem potworem wózkowym.\n2) Dziś wybrałabym inny wózek, ze względu na wygląd.\nJeśli chodzi o wybór wózka, wbrew pozorom nie wystarczy, żeby jeździł. Musi zapewniać komfort i bezpieczeństwo dziecku. Sprawiać, że czas spędzony w wózku będzie na tyle miły, że z chęcią wsiądzie do niego jeszcze raz. Prawdopodobnie, a raczej na pewno inny wózek sprawdzi się w miejskiej dżungli, a inny na wiejskich bezdrożach. Dobrze, żeby się podobał i, wybaczcie właściciele brzydkich wózków, nie jarał po oczach. Jeśli swój wózek uważasz za idealny, napisz na co zwracałaś/zwracałeś uwagę przy jego wyborze. Pomożesz dokonać wyboru przyszłym rodzicom (w końcu ktoś jest bardziej zielony niż ja!).\nKuku-Mamuniu 25 lutego, 2014 at 09:00 Odpowiedz\nAniu – nie napisałaś o najważniejszym: jak się wózek prowadzi! Są\nmodele, które prowadzi się jedną ręką (te ze skrętnymi kołami), takie,\nktóre trzeba pchać całym ciałem (modele stare i… polskie), przy\npięknym Stokke lata cała gondola tak, że bałabym się o dziecko, przy\ninnych lekko drga, wprawiając dziecko w błogi stan, a czasami jest\numocowana na sztywno. Ogólnie – jak się prowadzi i jak się zachowuje w\nczasie jazdy – to jest priorytet dla matki. Ja przejechałam kilometry w\ncentrach handlowych z pustym wózkiem (mąż zostawał w sklepie jako\nzastaw) zanim podjęłam decyzję.\nWażne jest też, czy mieści się do\nbagażnika. My to sprawdzaliśmy. Te z dużymi kołami (jak Twoje) często\nsię nie mieszczą. Poza tym waga (nie mieszkam w bloku, ale przecież\nschody są wszędzie! Ja natrafiam na nie na każdym kroku! Nie wyobrażam\nsobie nie mieć wózka, którego nie można podnieść z dzieckiem!\nUtknęłabym, bo ludzie nie zawsze są skorzy do pomocy…), zawieszenie\n(chodzi o wygodę dziecka), jak jest zabudowany daszek (czy dobrze osłoni\nod wiatru, słońca).\nAha – używanych niektórych firm nie powinno się kupować, bo są awaryjne – tu wystarczy poczytać internety.\nnajważniejsze: nie ma wózka idealnego. Spędziłam tygodnie, wybierając\nwózek i to zawsze jest wybór najmniejszego zła. Na jakie wady jestem w\nstanie przymknąć oko, a jakich nie zaakceptuję?\nPS Są jeszcze wózki z nieregulowaną rączką? Chyba nie…\nBoodzik 25 lutego, 2014 at 09:30 Odpowiedz\nU mnie nie ma ani jednego schodka. We Wrocławiu jestem raz na tydzień/dwa tygodnie więc to nie jest kłopot.\nNasz wózek prowadzi się lekko, ale skrętnych kół czasem brakuje, na zakrętach trzeba go unieść. Chyba wiadomo że trzeba zrobić jazdę próbną przynajmniej po sklepie. Tak jak napisałam, kupowaliśmy model który znamy więc wiedzieliśmy co i jak. Zarówno prowadzenie, waga, awaryjność, możliwość złożenia, wygoda etc. – my to wszystko znaliśmy. Przy używce warto wiedzieć na co się decydujemy. Nasz jest produkcji Mikado, nie narzekam.\nKażdy zwraca uwagę na co innego. Dla mnie waga nie miała znaczenia większego niż wielkość gondoli czy duże koła. Nie jest to najcięższy wózek, może dlatego jakoś tak potraktowałam to mimochodem. Zawieszenie świadomie wybraliśmy paskowe, doskonałe do kołysania, na wertepy ale np. przy podnoszeniu najpierw unosi się gondola a potem trzeba dźwignąć resztę, to minus.\nTak, są wózki bez regulacji. Głównie starsze modele, ale nie tylko.\nVen 25 lutego, 2014 at 09:49 Odpowiedz\noo Ilona dobra informacja 🙂 Napisz proszę jaki macie wózek (model). Dzięki.\nKuku-Mamuniu 25 lutego, 2014 at 10:47 Odpowiedz\nJoolz – mają tylko jeden wózek :).\nProwadzi się najlepiej ze wszystkich wózków w sklepie – jedną ręką :). Jest też najlżejszy (11 kg) i najmniejszy po złożeniu (składa się też jedną ręką). Ma pompowane koła tylne, przez co nadaje się do jazdy terenowej. Ale i do miasta, bo przednie są skrętne (blokowane – tu trzeba uważać, bo w tańszych wózkach i tych z drugiej ręki blokada się psuje). Ogólnie nie wyobrażam sobie nie mieć przednich kółek skrętnych – jak poprowadzisz w sklepie, to zauważysz różnicę 😉 – bez skrętnych trzeba wózek podnosić i przestawiać, ze skrętnymi „płynie” sam. Blokada jest potrzebna tylko w błocie, na kamieniach, leśnych ścieżkach itp., w mieście nie (czyli jak wózek głównie do miasta – może jej nie mieć).\nMinusy mojego wózka: brak dodatkowego wyposażenia w cenie (torby, moskitiery, itp. – za wszystko trzeba dopłacić); wielkość spacerówki (to kubełek), więc tak do 1,5 roku; przednie koła „zbierają” błoto i trzeba co rusz czyścić :(.\nBoodzik 25 lutego, 2014 at 12:53 Odpowiedz\nWłaśnie dlatego tylko we Wro brakuje mi tych kółek.\nVen 25 lutego, 2014 at 13:08 Odpowiedz\nIlo dzięki zaraz zobaczę 🙂 Wiem jaką zmorą jest brak skrętnych kół i co trzeba robić aby zmienić kierunek jazdy – masakra.\ndobrze zorganizowana 25 lutego, 2014 at 09:46 Odpowiedz\nhehe, to ja napiszę jak kupowaliśmy nasz wózek\nw oczy wpadł mi jeszcze na długo przed ciążą, potem w ciąży pokazałam mężowi – na zdjęciu mu się nie spodobał, za to na żywo jak najbardziej – szybki mail do znajomej, która akurat miała taki wózek, czy poleca – i decyzja podjęta 🙂\ni nie żałujemy decyzji – wózek sprawdził się doskonale przez cały czas, kiedy był używany przez nas i naszego syna – do tego stopnia, że nie kupowaliśmy już dodatkowo lekkiej parasolki\na wózek – to stokke\nBoodzik 25 lutego, 2014 at 09:50 Odpowiedz\nO proszę, to zdanie co do Stokke inne niż Mamuni!\nMy jednak będziemy kupować parasolkę, w mieście się lepiej sprawdzi niż nasz grzmot :D.\nKuku-Mamuniu 25 lutego, 2014 at 10:33 Odpowiedz\nStokke nadaje się tylko do miasta.\nCo więcej – raczej do centrum handlowego niż na nierówne chodniki. Nie ma porządnych kół (tylko małe, piankowe)!\nOdkryta buda nie zasłania dziecka ani przed wiatrem, ani przed słońcem. W daszku są szpary! Więc bez folii przeciwdeszczowej ani rusz. Gondola cała lata. Źle się prowadzi (czyli znowu – tylko na idealnie prostej drodze). Bardzo mała spacerówka (raczej dla drobnych dziewczynek, mój już by się nie mieścił, a ma dopiero 10 miesięcy!).\nZastanawialiśmy się nad nim bardzo, bo jest piękny. Ale raczej jako dodatkowy wózek, nie podstawowy, kiedy dzień w dzień spaceruje się wiele godzin: w lesie, po łące, błocie, itp.\nStokke to taki zakup oczami – jak opisała to dobrze zorganizowana – bez sprawdzania parametrów i tego, jak się zachowuje na drodze, wystarczy, że jest śliczny ;).\ndobrze zorganizowana 25 lutego, 2014 at 16:23 Odpowiedz\nowszem, stokke nadaje się tylko do miasta, ale ja nie jeździłam z dzieckiem po wertepach, tylko po Krakowie – więc dla nas wózek idealny – na nierównych chodnikach również dawał radę, ba, nawet w śniegu 🙂\nbuda jest rozkładana – na nasze potrzeby wystarczyła, dziecku nie przeszkadzało, dodatkowo miałam jeszcze parasolkę od kompletu – w razie potrzeby można odwrócić fotelik w drugą stronę; w przypadku małego deszczu dawałam radę bez folii, w dużych deszczach używaliśmy folii – po to jest, więc nie widzę problemu w konieczności jej używania (złożona spokojnie mieściła się w torbie, gdzie pakowałam jeszcze tonę zakupów)\ngondola jest stabilnie osadzona, być może w oglądanym egzemplarzu była nie dopięta; faktem jest to, że nie posiada amortyzacji, ale mój syn wolał lekkie bujanie 🙂\nprowadzi się moim zdaniem bardzo dobrze – nigdy nie miałam z tym problemów\nspacerówka jest moim zdaniem spora – mój syn jeszcze w wieku ponad 2,5 lat w niej jeździł (ważył wówczas ok. 13kg) – być może widziałaś spacerówkę w wersji dla mniejszych dzieci z dodatkową podkładką; optycznie rzeczywiście wygląda na małą, ale to przez to, że ma budowę kubełkową\ndla mnie to był bardzo dobry wózek – te 3,5 roku temu, kiedy go kupowałam 🙂 – jak to już wcześniej pisałam, nie rozważałam nawet zakupu dodatkowej lekkiej parasolki, bo nie widziałam takiej potrzeby\nco do sprawdzania parametrów – przed kupieniem zapytałam się użytkowniczki (wspomniana dobra znajoma), czy by go kupiła ponownie – jej odpowiedź była twierdząca – więc nie widziałam sensu doktoryzowania się nad parametrami wszystkich dostępnych wówczas wózków, ale co kto lubi\npodsumowując – według mnie stokke to wózek prawie idealny (jedynym mankamentem było zakładanie podnóżka, ale w nowszej wersji to naprawili), nie zmuszam do zakupu, ba dopuszczam możliwość, że komuś może on nie pasować – w końcu mamy tyle opcji, że każdy dobierze dla siebie coś dobrego – przedstawiam jedynie moją subiektywną ocenę z użytkowania przez ponad 2,5 roku\nMo Bloguje Blog Mobloguje.pl 25 lutego, 2014 at 14:25 Odpowiedz\nJa zwracałam uwagę na design, kolor, wagę, skrętne koła i regulację rączki. Mój wózek nie jest idealny, ale nie kupiłabym innego, bo tylko ten wizualnie mi się podobał, a dla mnie było to śmiertelnie ważne. Patrzę na zdjęcia i… Was też wygląda spoko 🙂\nBoodzik 25 lutego, 2014 at 16:01 Odpowiedz\nChyba średnio przywiązywałam wagę do wyglądu. Nie chciałam rażącego, wielkiego klamota (jest wielki, cóż) i miał mieć klasyczny kształt. Dziś wybrałabym coś nowocześniejszego. Na szczęście wózek nie jest na wieki więc luz. No i przez 97% czasu (nie pytaj, jak to wyliczyłam) patrzę na niego tylko ja.\ndorkota 25 lutego, 2014 at 14:27 Odpowiedz\nA ja polecę Jedo Fyna. Skrętne duże kółka, pompowane, duża gondola i spacerówka, składanie proste, mieści się do bagażnika bez problemu. Nasz Mały ma 9 m-cy i ma jeszcze bardzo dużo miejsca w spacerówce, także nie trzeba go wymieniać tak szybko jak kubełkowego.\nBoodzik 25 lutego, 2014 at 16:03 Odpowiedz\nTo czy się mieści do bagażnika zależy nie tylko od wózka. Do naszego mało który wózek by wszedł. Przy ox-fordzie musimy zdejmować dwa koła.\nannNS 25 lutego, 2014 at 16:01 Odpowiedz\nja moge polecic stary juz i 'oklepany; model Quinny Speddy SX, dla mnie i na moje potrzeby jest idealny, duze pompowane kola, regulowana wysuwana raczka, dosc pojemny koszyk na zakupy, ale ktory nie przeszkadza w chodzeniu (testowalam kilka wozkow i we wszystkich przeszkadzal mi albo duzy kosz albo wielki hamulec na srodku pomiedzy kolami – zawadzalam stopami podczas chodzenia!), do tego posiada wszelkie akcesoria i pomimo ze swoj kupilam 6lat temu jako uzywany to w dalszym ciagu nam sluzy 😉 drugi wozek na spacery po osiedlu i szybkie wyjscie do sklepu to britax verve – maly, lekki, latwo sie sklada, przezyl nawet wakacje nad polskim morzem, jedyny minus – oparcie sie nie rozklada, a jak za bardzo obciazy sie torbe – moze sie wywrocic (oczywiscie jak nie ma w nim dziecka)…:)\nKuku-Mamuniu 25 lutego, 2014 at 21:09 Odpowiedz\nAniu, tak patrzę… I patrzę… I patrzę…\nCzy Budzik siedzi na spacerze zwrócony tyłem do kierunku jazdy?\nNasz tylko przodem, jak ma patrzeć na mnie, to nici ze spaceru – taka jestem nieatrakcyjna ;).\nBoodzik 25 lutego, 2014 at 21:22 Odpowiedz\nOstatnio pierwszy raz jechał tyłem do mnie czyli przodem do kierunku jazdy. Podobało się, chociaż jest nieprzyzwyczajony. Raczej jeździ tyłem, bo sobie rozmawiamy, ciągle coś pokazuję itd. Do zmiany zmusiło mnie słońce (pierwszy raz od dawna wyszłam wcześnie rano).\nNiestety przekładanie w trakcie jest problematyczne, bo nie ma opcji przełożenia uchwytu tylko cały majdan trzeba ruszyć.\nDrop 25 lutego, 2014 at 22:22 Odpowiedz\nKurcze, jak trudno pozbyć się selekcjonowania na podstawie wyglądu 🙁 Od kilku dni przeglądam modele, czytam, no i niestety – większość wózków wydaje mi się strasznie brzydka. Wiem, że to nie najważniejszy wyznacznik, ale jak tu wydać pieniądze na coś nieładnego? 😉 Modele typu Joolz (czyli jak to nazywam – na kurzych nóżkach:)) to już w ogóle nie moja stylistyka, a widzę, że pod względem funkcjonalności często jest chwalony.\nDo tego każdy pisze co innego – dla jednych skrętne kółka to must have, inni klną na nie, bo na wertepach wózek traci stabilność. Podobnie z ciężarem – są opinie, że ciężki czołg jest super, bo przebrnie nawet przez największe śniegi. Ale są i oczywiście zwolennicy lekkości, szczególnie (co naturalne) gdy na co dzień zmuszeni są wnosić go po schodach. I bądź tu człowieku mądry jeśli nie masz własnych, osobistych doświadczeń. Póki co bardziej skłaniam się ku dużym, pompowanym kołom, ze względu na wyboisty teren dookoła. Schodów w mieszkaniu nie mam, ale niestety wszędzie jest ich pełno, dlatego nie chciałabym ciężkiego kloca. Nie ukrywam, że cena też nie jest bez znaczenia, co niestety utrudnia trochę wybór.\nAneta 25 lutego, 2014 at 23:50 Odpowiedz\nmoja dwójka przejezdziła w Bebe confort high trek, dziś kupiłabym go ponownie 🙂 duże pompowane koła, przednie skrętne z mozliwością blokady, gondola przystosowana do przewozenia dziecka w samochodzie, spacerówka z mozliwością w obu kierunkach jazdy no i hamulec w rączce, u nas sprawdził się w miejskiej dżungli jak i w lesie, jedyna wada cena bo wózek do najtańszych nie należy\nJus Tyna 26 lutego, 2014 at 10:41 Odpowiedz\nMy kupilismy wozek nowy. Bardzo mi na tym zalezalo zeby nie wygladal jak wechikuł czasu…\nKierowalam sie dużą gondolą.Urodził nam sie chłopiec wiec uznalam…ohoho bedzie duze dziecko:) wszystko na to wskazywalo…i mialam racje i lekarze tez sie nie mylili.W dodatku Mati ciagle rosl i rosl.Dzis ma rok i 93 cm wzrostu…Wozek ktory wybralam to najnowszy Jedo + fotelik cabrio fix.Koła duze skretne do jazdy w terenie to duzy plus…pomine ze raz pekla dentka i mialam problem z dotarciem do domu!!! Prawdopodobnie pekla z gorąca…latem…Koła ciezko napompowac. Przez szprychy ledwo mozna sie dostac do wentyla. A jako spacerowka…wygladalo fajnie…czesc wymienna…pokrowiec na zmiane…ale Mateusz za duzy ledwo wchodzi w tą spacerowke…:( Prowadzi sie swietnie ten wozek…ale nie wiem czy byl to udany zakup?? Fotelik bez zastrzezen. Ale już dawno za maly…:)\nZoja ART 26 lutego, 2014 at 19:44 Odpowiedz\nJa mam wózek Nurse Dakar. Wspomnę podobne zalety co koleżanki – duże pompowane koła, przednie koło skrętne, regulacje rączki, łatwośc w składaniu i rozkładaniu (spacerówkę można złożyć razem z siedzeniem), lekki 13 kg – często jeżdżę sama samochodem, więc muszę sobie z nim radzić sama. Wózek kupiłam używany, ale tak naprawdę miał znikome ślady używania, a cena była bardzo atrakcyjna. Wózek jest dość sztywny, co akurat mojej córeczce odpowiada, bo ona najlepiej w nim śpi, gdy wózek się nie rusza. Ogólnie jestem baardzo zadowolona. Na początku cos tam w nim szczerbiotało w czasie jazdy, ale po jakimś czasie ten feler sam się wyeliminował. Na początku trzeba było przyzwyczaić się do trzech kół, jazda tyłem jest niewskazana, bo wózek traci stabilność, ale to w sumie nie jest większy problem, bo wózek jest bardzo zwrotny. No i co może nienajważniejsze, ale istotne – wózek bardzo mi się podoba. Wzór na węwnetrznej stronie budy przyciąga wzrok dziecka.\nBoodzik 26 lutego, 2014 at 19:56 Odpowiedz\nMój waży 13,5 kg.\n3-koła to nie dla nas, nie podobają mi się i są niestabilne, chociaż wiem że użytkownicy często twierdzą inaczej. My często jeździmy tyłem, jeśli razi słońce. W każdym razie widziałam kilka wywrotek takiego wózka. Wygląd budy fajny.\nZoja ART 1 marca, 2014 at 14:15 Odpowiedz\nNo właśnie, jazda tyłem odpada. To na pewno duży minus. Nie wiem czy tak samo jest z wózkami o dwóch kołach skrętnych z przodu. Spacerówka też tylko układ przodem, za to pocieszam się że w zestawie mam „szałową” żółtą parasolkę 😉 hehe.\nKażdy wózek ma swoje dobre i złe strony. Ja tylko napiszę jaką radość i satysfakcje dał mi zakup tego wózka – tak mi się podobał że ponad miesiąc stał w pokoju i cieszył oczy, choć do porodu jeszcze było daleko. Wiecie, takie małe radości w życiu 🙂 Tego wszystkim wybierającym wózki życzę. No i żeby potem korzystanie z niego też sprawiało tyle samo przyjemności.\nMarta 28 lutego, 2014 at 16:46 Odpowiedz\nPiękne zdjęcia 🙂 ja kupując spacerówkę kierowałam się rozkładanym siedziskiem do pozycji całkowicie leżącej, a mało modeli tak miało. Regulowany podnóżek 6 stopni regulacji a większość ma 3. To nie byłoby dla mnie istotne później, lecz kupowaliśmy jak mała miała 4,5 miesiąca i wtedy te dwa punkty były priorytetowe. Podnóżek podnieśliśmy maksymalnie do góry, co pełniło funkcję barierki. Ważne były też dla nas skrętne koła no i waga bo mieszkam na 4 piętrze bez windy. Nasz waży 7.5 dlatego że ma lekkie koła, a pompowane są super ale niestety waga przerażająca. Sama bym teraz z dzieckiem nie wniosła. Teraz mała w wózku plus zakupy razem ważą 20- 22 kg, nie wyobrażam sobie jeszcze dodatkowych 4-5 kg na kołach pompowanych. Bardzo dużą zaletą u mnie jest rączka łączona, bo siostra ma w swoim x-landerze dwie rączki i nie idzie pchać wózka jedną ręką, a u mnie bez problemu, mogę prowadzić wózek rozmawiając przez tel albo grzebać w torbie szukając czegoś czy pisać smsa i nie muszę się przy tym zatrzymywać. Rączka jest pokryta taką gąbką która wchłania pot, moja siostra powiedziała że to super sprawa, bo ona nie ma a w lecie jej się ręce pocą i ślizgają na rączce. Mój wózek ma też tackę przy rączce, jest przydatna na położenie tel, kluczy, czegokolwiek. Dużym atutem też jest to że jest bardzo wąski i wszędzie przejadę nim, nawet pomiędzy wąsko zaparkowanymi samochodami mi się udaje bez problemu zmieścić. Podoba mi się w nim też że w daszku ma „kontrolę rodzicielską” czyli okienko do podglądania które można zakryć albo odkryć. Co do kolorów. Jaskrawe i jasne mogą przyciągać pszczoły, muszki i inne owady ale plus jest taki że jest dobrze widoczny po ciemku. My często wieczorem idziemy po mieście i np. przy ulicy albo na przejściu jasna/ jaskrawa kolorystyka jest atutem. Ogólnie mój wózek bardzo mi się podoba i chyba nie ma nic co bym w nim zmieniła 🙂\nAla 1 marca, 2014 at 07:45 Odpowiedz\nOstatnio na spacerze plułam sobie w brodę, że obecnie posiadam wózek (Espiro Modena) bez skrętnych kół.\nJest super – bo duży, ekstra miękkie zawieszenie – to co wygodne dla dziecka; ma duży koszyk – materiałowy ale zamontowany tak, że nic się nie ciągnie jak go wyładujesz… ale te koła, eh….. przy dwójce dzieci, kiedy jedno wisi przy jednej z rąk, a wózkiem trzeba skręcać, to jest to jakaś masakra – cały czas naciskasz na rączkę, żeby lekko unieść przednie koła w celu skręcenia – po kilku minutach takiej jazdy ręce masz zmęczone jak diabli, niby trening, ale w praktyce dramat. Co do mojego w/w modelu, to jeszcze podam wady dwie – w spacerówce bardzo nisko montowana barierka bez możliwości regulacji, no i ten rozmiar i brak skrętnych kół sprawia, że zakupy to istny dramat. A no i jest ciężki bardzo, dla mnie to nie problem bo mieszkamy na parterze. I po złożeniu – a łatwo się składa, w bagażniku zajmuje 90% miejsca.\nSkrętne koła są fajne, o ile wózek jest dobrej jakości. Nam teściowie przy starszej córce zrobili prezent w postaci baby merca. Był wygodny, łatwo się prowadził, był duży, gondola ekstra się sprawdzała, ale ciężko się składał. A spacerówka, to już brak słów – skończyło się na tym, że Ola dojeździła nim do 2ch lat – a pod koniec wszystko co w stelażu było pospawane puściło i mąż z ojcem musieli go spawać, skręcać śrubami itp. Zatem nie polecam.\nBoodzik 1 marca, 2014 at 08:38 Odpowiedz\nAlu, możesz napisać jaka to spacerówka? Chcemy kupić parasolkę więc dobrze wiedzieć, co tak trzeba było spawać :).\nAla 19 marca, 2014 at 21:38 Odpowiedz\nPrzepraszam że tak długo spacerówka – czyli wersja spacerowa wózka BabyMerc (to wózek 3w1) – o taki: http://allegro.pl/3w1-najnowszy-zestaw-baby-merc-q7-x-i4034414216.html, nie polecam\nEspiro Modena jest wielki, ciężki, nie ma skrętnych kół, ale jest wygodny dla dziecka i super łatwo się składa i rozkłada – tym jestem zachwycona\nBoodzik 19 marca, 2014 at 22:14 Odpowiedz\nEliza 29 stycznia, 2015 at 23:05 Odpowiedz\nNie zgadzam się, ja mam wózek polskiej produkcji model Ecco z Expandera i dosłownie prowadzę go jedną ręką, a czasem jednym palcem, bo w jednym ręku telefon a w drugiej torebka\nAnna Bartnik 29 stycznia, 2015 at 23:22 Odpowiedz\nDominika 31 stycznia, 2015 at 14:59 Odpowiedz\nTeż mnie to czeka… a wybór łatwy nie jest, bo wózków jest jeszcze więcej niż rodzi się dzieci… Przeglądam póki co na internecie, po sklepach jeszcze nie chodziłam, bo w ciąży muszę leżeć. Kilka modeli mi się podoba, najbardziej taki Ecco. Zależy mi żeby miał dobrą amortyzację, dużą gondolę i łatwo się składał. No i żeby dobrze wyglądał też, estetyka też jest przecież istotna przy wyborze.\nAnna Bartnik 31 stycznia, 2015 at 20:30 Odpowiedz\nMy kupiliśmy teraz spacerówkę Britax b-motion, z możliwością podłączenia gondoli, póki co prowadzę miesiąc i w porównaniu do wcześniejszego grzmota jestem bardzo zadowolona :).\nOlka 25 czerwca, 2015 at 00:38 Odpowiedz\nJa lubię swój wozek, moje dziecko raczej też bo spokojnie w nim siedzi, to model Mondo Ecco, nie ukrywam, że poprostu spodobał mi się wizualnie, ale po kilku testach uznałam, że naprawdę jest dobry i bezpieczny\nSylwiag 30 września, 2015 at 00:47 Odpowiedz\nJa sie przyznaje, ze poprostu nasz wózek spodobał mi sie wizualnie, to model Branoecco z Riko, na szczescie okazał się naprawde porzadny, wygodny i praktyczny\nVictoria 22 lutego, 2016 at 13:29 Odpowiedz\nTo naprawdę trudny wybór. Cieszę się, że to już za nami. Troszkę się przy tym sprzeczaliśmy. W końcu wybór padł na Anex Sport. Polski wózek, który prowadzi się idealnie 🙂\nKaśka 11 października, 2016 at 08:31 Odpowiedz\nBardzo fajny artykuł który napewno pomoże wielu rodzicom przy wyboże pierwszego wózka. Mi napewno ułatwił wybór. Kupiłam polski wózek ktory posiada wszystko co jest wyżej napisane a moze nawet więcej.\nMilena 13 października, 2016 at 10:38 Odpowiedz\nDužo czytania dużo przeglądania aż wkoncu wybrałam. Malutki zgrabniutki wózeczek z dużą gondolą która świetnie wygląda na stelażu. Koła pompowane i skrętne. Spacerówa w pełni wyposażona. Pojemny koszy wykonany z eco skóry i wygodny plecak zamiast torby.\nGosc 17 października, 2016 at 10:11 Odpowiedz\nFaktycznie to trudny wybór szczególnie jak kupujemy wózek pierwszy raz. Nam sie udało trafic na fachowy personel który nam w tym pomógł. Kupilismy wózek ktory ma świetną amortyzacje idealną na teren gdzie mieszkamy. Róznież duża gondola ładnie zabudowana jest dużym atutem tej pierwszej fury dla mojego syna. Model 3w1 najlepiej sie opłaca.\nEliza 3 stycznia, 2017 at 16:34 Odpowiedz\nMy zdecydowaliśmy sie na polskiego producenta Bardzo fajny wózek. Lekki i zwrotny. Mały po złożeniu i mieści sie do wiekszości małych bagażników.\nGość 9 stycznia, 2017 at 11:21 Odpowiedz\nDla mnie wybór wózka to sama przyjemność była 🙂 i z przyjemnością napiszę że kupiłam polski wózek . Ma on dużą gondole i wygodną spacerówkę . Lekka rama na podwójnej amortyzacji. Koła pompowane skrętne. Polecam ten model 🙂\nGosc 2 marca, 2017 at 15:57 Odpowiedz\nJeśli szukacie dość lekkiego wózka który idealnie bedzie sie sprawdzał na różnym terenie to polecam z czystym sumieniem polski Anex Sport. Lekka aluminiowa rama na dużych kołach pompowanych z podwujną amortuzacja która jest regulowana. Gondolka z podnoszonymi pleckami. Materiały w środku można zdjąć do prania. W spacerówce regulowane 3 pozimowe oparcie. Wkładka dla młodszego dziecka. Okrywy na nogi w komplecie. Folia i moskitiera . Tobra i kosz na zakupy. Bedziecie zadowolone.\nProszę nie spamować. Pozdrawiam.


Margaret o Walentynkach: "Hipokryzja" - Pudelek\nMargaret o Walentynkach: "Hipokryzja"\nPosłuchajcie co gwiazdy sądzą o dzisiejszym święcie.\nDzisiaj świętujemy dzień zakochanych. Walentynki stają się coraz popularniejsze w Polsce i coraz więcej osób obchodzi je w huczny oraz jak najbardziej romantyczny sposób. A jak bawią się tego dnia gwiazdy? Paulina Sykut twierdzi, że często z mężem robią sobie jedynie małe niespodzianki:\nObchodzimy to święto bez wielkiego napięcia jakiegoś. Zawsze symbolicznie dostane kwiat lub idziemy na kolacje.\nBardziej krytycznie nastawiona do Walentynek jest Margaret. Piosenkarka powiedziała:\nMam taki stosunek neutralny do tego.Troszkę mnie denerwuje bo wszyscy dwa dni wcześniej wszyscy moi znajomi godzą się ze wszystkimi. Hipokryzja.\nnie chce mi się wychodzić z domu\njak ktoś nie ma miłości to i walentynek nie lubi ja lubię kocham siebie\nMargaret ma ryj jak E.T.\nMój mąż jest moim walentynką 365 dni w roku.\nP******i ludzie, jeden dzień pałają miłością, a 355 dni żyją jak pies z kotem.\na ja barbi aż się zgarbi\n"jak ktoś nie ma miłości to i walentynek nie lubi ja lubię kocham siebie" to gó,no wymślił jakiś handlowiec któremu nie schodził towar. Jak kogoś kochasz to nie potrzebujesz walentynek. Okazujesz to na co dzien a nie od swieta\nMargaret wsadźcie se wszyscy w d**e.\nna 1 dzien do londynu na koncert? a o ktorej jest ten koncert, ze zdazy wrocic? o 15;)?! jakos ciezko mi to sobie wyobrazic, koncerty zaczynaja sie wczesniej niz o 19, potem dojazd po koncercie na lotnisko spokojnie 1.5-2h, no i 2h trzeba byc przed lotem na lotnisku, ale ok, moze ma powrot o 2 w nocy to niech jedzie;) ...powodzenia!\nAle kur.. skad się biorą te l***i. Kto to jest wogole??\nz dzieckami? ha ha ha! Analfabetyzm, takie są skutki bycia fanką Biebera!\nTaaa ale Margaret zgodziła się dać koncert dla słuchaczy radia Zet którzy wygrali w walentynkowym konkursie i jakoś jej "neutralny stosunek" w tym nie przeszkodził...


wielbicielka-ksiazek.blogspot.com: "Randka z homo sapiens" - Penny Reid [recenzja przedpremierowa]\nPenny Reid jest pełnoetatową badaczką w zakresie biomedycyny, a po godzinach uznaną i utytułowaną autorką powieści kobiecych, która zdobyła grono wiernych fanek na całym świecie. Opinie i recenzje jej książek na portalu Goodreads sięgają kilkuset tysięcy, znalazły się też na liście bestsellerów "USA Today". "Randka z homo sapiens" to pierwszy tytuł jej bestsellerowej serii "Kółko Singielek Miejskich". Prywatnie jest mamą trójki dzieci i żoną oraz fanką robótek ręcznych. (źródło: okładka książki)\nTo jeden z najgorszych dni w życiu Janie Morris. Najpierw dowiaduje się, że jej wieloletni chłopak ją zdradził. Co więcej, dowód jego niewierności ukryty był w kieszeni spodni. Rozstanie było zatem nieuniknione, wiązało się z opuszczeniem przez dziewczynę mieszkania, które należało do Jona. Choć ten zapewniał nadal o swej miłości i próbował zatrzymać Janie, to ta była jednak nieugięta i nie dała się omamić słownymi słodkościami. A po dotarciu do firmy, nie dość że informuje się ją o likwidacji jej stanowiska, to dodatkowo kobieta łamie obcas na kratce ściekowej i szpilki musi zastąpić klapkami, gubi soczewkę, a swoją ulubioną białą koszulę oblewa kawą. Lecz to nie wszystko. Zdradzona, bezdomna i bezrobotna zamyka się w kabinie w toalecie na pięćdziesiątym drugim piętrze budynku, i grzęźnie z powodu braku, niezbędnego na ów moment, papieru toaletowego. Kiedy już w miarę doprowadza się do stanu normalności, udaje się do swego byłego już biurka, aby zabrać czekający na nią karton z rzeczami. I nagle czuje za sobą czyjąś obecność, a gdy się odwraca widzi Pana Ciacho we własnej osobie, do którego wzdycha od pewnego czasu i bacznie go obserwuje od kilkunastu dni. Obiekt westchnień, czyli miejscowy ochroniarz, mierząc Janie wzrokiem i lekko z nią flirtując, wyprowadza ją z firmy. Tym samym Morris uświadamia sobie, że widzi go po raz ostatni. To kolejny punkt dopisany do listy dramatów nieszczęsnego dnia. Jednak nie spodziewa się, że już niebawem znów ujrzy swego mężczyznę marzeń... Co więcej, obudzi się w obcym mieszkaniu, w którym i on przebywa...\nOgromnie się cieszę, że sięgnęłam po tę jakże lekką, przyjemną, niejako tajemniczą, ukazaną z humorem i dystansem oraz pełną wdzięku, a niekiedy tkliwą powieść. Kiedy tylko dostała się w moje ręce, praktycznie od razu przejrzałam pierwsze strony. Zwyczajnie zżerała mnie ciekawość, zapragnęłam zapoznać się z jej początkiem, ażeby sprawdzić, jakim stylem została napisana. Zanim jednak przeszłam do samej treści książki, moją uwagę przykuły dedykacje autorki. I wtenczas na mej twarzy pojawiły się na przemian wyrazy zdziwienia i niedowierzania, albowiem Penny Reid uwzględniła podziękowania dla... komputera i informatyków. Jeszcze nigdy, w żadnej dotychczas przeczytanej książce, nie natrafiłam na tego typu deklaracje. Ten gest wyzwolił również uśmiech na mych ustach i stał się zalążkiem poczucia, że opowieść przedstawiona w "Randce z homo sapiens" dostarczy mi radości, zapewni dobrą zabawę, odpręży i wywoła szereg emocji. Stanowił on też swego rodzaju zapowiedź miłego i przyjemnego spędzenia czasu w towarzystwie Janie Morris i jej przyjaciółek. I rzeczywiście tak było.\nPrawdą jest, że opowiedziana historia nie odznacza się oryginalnością, toczy się według znanych schematów, ale to kompletnie nie było przeszkodą w jej chłonięciu. Po zaledwie dziesięciu stronach, przez które przebiegłam dwukrotnie, popłakałam się ze śmiechu. A ten nieustannie partnerował mi podczas lektury i nie opuszczał przez czterysta jedenaście stron. Losy głównej bohaterki wciągnęły mnie tak bardzo, że zupełnie straciłam poczucie czasu. Ani razu nie pomyślałam, ażeby odłożyć książkę, wręcz przeciwnie, z coraz większą intensywnością ją pochłaniałam. Gdy zdarzało się, że z racji obowiązków musiałam przerwać spotkanie z nią, to z niecierpliwością wyczekiwałam chwili, by ponownie móc się w niej zatracić. Zarwałabym przez nią noc gdyby nie fakt, iż oczy odmawiały posłuszeństwa. Ale następnego dnia, z samego rana wróciłam do jej kontynuowania. Poniekąd odczuwałam lekki żal, że moja przygoda z pierwszym tomem dobiega końca, ale z drugiej strony zapaliła się iskierka ekscytacji, że przecież wkrótce będą dostępne kolejne części serii, po które z całą pewnością sięgnę. Nie widzę innej opcji.\nW powieści przeplata się kilka wątków, mniej lub bardziej rozbudowanych. Tym najważniejszym i wysuwającym się na pierwszy plan jest miłosny, czy też romansowy, który przyciąga, absorbuje, intryguje i co najważniejsze wprowadza w doskonały nastrój. Owiany po trosze zagadkową aurą, przepełniony humorem, urozmaicony nieprzewidzianymi akcjami, otoczony niezwykłym urokiem i poniekąd wyjątkowością, ani przez chwilę nie pozwala się nudzić. Na uwagę zasługuje scena intymna przedstawiona w sposób nietypowy, jedyny w swoim rodzaju, zadziwiający. Również motyw przyjaźni odgrywa jedną z istotniejszych ról. Jego przebieg nie zawsze jest oczywisty, niekiedy naprawdę zdumiewający i szokujący. Na pewno jest wartościowy w swym przekazie. Z kolei wątek kryminalny ukazany w esencjonalnej formie to tylko mały akcent, lekkie zabarwienie i pikantny smaczek. A jego rozwiązanie nie tyle zaskakuje, co dosłownie rozbraja i...więcej nie zdradzę. Pozostaje jeszcze przedmiot tajemniczości, a raczej sekretnej, przynajmniej do czasu, działalności Pana Ciacho. Pomiędzy wspomnianymi materiami przewija się także traumatyczna przeszłość Janie Morris, która niespodziewanie powróci i wtargnie z przytupem do jej już i tak skomplikowanego życia. Zdaję sobie sprawę, że dość zdawkowo i nie do końca jasno piszę o splecionych w książce wątkach, ale to z mojej strony celowy zabieg i mam nadzieję - zachęcający. Jakiego zakończenia doświadczą poszczególne nitki tegoż kłębka fabularnego? Oczywiście tego nie ujawnię, ale zapewniam, że nic nie jest takie, jakim się wydaje na początku...\nHistoria opowiedziana jest w narracji pierwszoosobowej z perspektywy głównej bohaterki powieści - Janie Morris. To pani architekt z wykształcenia, średnia siostra kryminalistek, nauczycielka matematyki i przyrody w klubiku dla dzieci, wielbicielka komiksów i wspaniała przyjaciółka. To kobieta specyficzna, szalona, oczytana, rozmowna, wrażliwa, wierna, przyciągająca kłopoty. Nie używa komórki, w sytuacjach seksualno-ekstremalnych dopuszcza do głosu "Idę", uwielbia wymyślać rzeczowniki zbiorowe, cierpi na zaburzoną umiejętność sytuacji, nie znosi dziergania, fascynuje się ciekawostkami z różnych dziedzin życia i nauki, a także wykazuje zdolność zalewania swego rozmówcy mnóstwem nieistotnych faktów. Jakie są międzynarodowe standardy ustalania kolejności dni tygodnia? Co łączy kawę z tubylczą ceremonią religijną? Dlaczego związek kobiety o niezgrabnej głowie i mężczyzny o idealnie kształtnej głowie to kiepski pomysł? Jak posiadanie telefonu komórkowego ma się do mózgu w naczyniu? I co z tym wspólnego ma klapnięta płetwa grzbietowa orek oceanicznych? Jaka jest główna metoda łapania homara norweskiego? W jakich sytuacjach życiowych istotny jest skład włókien biurowych wykładzin? Jaka jest zależność między kształtem i kolorem rynienki podnosowej a stanem zdrowia układu rozrodczego konkretnej osoby? To między innymi odpowiedziami na te pytania Janie raczyła swoich najbliższych dyskutantów, do których zaliczają się przede wszystkim pewny siebie i zagadkowy Pan Ciacho (Quinn Sullivan), sympatyczna i troskliwa Elizabeth oraz koleżanki z dziergającej grypy wsparcia (z dzierganiem to ona ma mało wspólnego, ale z plotkowaniem i okazywaniem sobie wsparcia to i owszem). To oni odegrają kluczowe role w życiu Janie. Dzięki nim jej życie nabierze nowego kształtu i nade wszystko okaże się gamą rozmaitych barw.\n"Randka z homo sapiens" to bez wątpienia powieść czarująca, angażująca, emocjonująca, wzruszająca, przepełniona komizmem i namiętnością, a także niepozbawiona napięcia i niepewności. To historia o sile kobiecej przyjaźni, otaczaniu się wzajemną pomocą i niezbędnym wsparciem, dodawaniu sobie otuchy i udzielaniu nawzajem cennych rad oraz poszukiwaniu sensownych rozwiązań konkretnych sytuacji. O miłości stanowiącej sens życia i udowadniającej znaną starą prawdę, mówiącą, że przeciwieństwa się przyciągają. O próbach radzenia sobie z bolesnymi i nieustannie powracającymi wspomnieniami. O żegnaniu się z traumatyczną przeszłością i tym samym ostatecznym zamykaniu trudnego rozdziału. O walce z ciągłym i nieodpuszczającym poczuciem winy i odrzucenia. O namiętności wydobywającej skrywane dotąd emocje. O zaufaniu sobie i drugiej osobie. I wreszcie o tlącej się w sercu nadziei stanowiącej światełko na końcu drogi prowadzącej do szczęścia.\n"Randka z homo sapiens" to doskonała komedia romantyczna, wyróżniająca się cukierkową okładką, ciekawym tytułem z żartobliwym podtekstem, klarownym i swobodnym stylem, lekką i porywającą fabułą, wyrazistą kreacją głównych bohaterów oraz zaskakującą formą epilogu. To zdecydowanie powieść będąca idealnym lekarstwem na jesienno-zimową chandrę. Wykazuje działania relaksacyjne i poniekąd odchudzające, albowiem pobudza do pracy mięśnie brzucha. Wciągnie, rozbawi, wzruszy i pozostawi z chęcią na więcej. Serdecznie polecam!\n"Właśnie dlatego tak bardzo nie znosiłam rozwodzenia się nad problemami osobistymi.\nWłaśnie dlatego unikanie i obchodzenie najskrytszych myśli i uczuć\nbyło o wiele bezpieczniejsze niż czekająca mnie alternatywa.\nNie pozwalałam sobie na rozpacz - taką prawdziwą, absolutną rozpacz -\nod czasu śmierci mojej mamy.\nI żaden chłopak, pracodawca ani seria gównianych wydarzeń nie mogła tego zmienić.\nW końcu, patrząc z perspektywy całego życia, z pewnością jest to coś,\nz czym dam sobie radę.\nA w każdym razie muszę tak sobie powtarzać."\n"- Cóż, to oczywiste, że wszyscy popełniamy błędy,\nale jeśli uznajesz coś za błąd tylko dlatego, że zostałeś przyłapany, to źle.\nJeśli z kolei zrozumiesz, że popełniłeś błąd, ponieważ uświadomiłeś sobie,\nże dokonałeś złego wyboru i podejmujesz starania, żeby się zmienić, to dobrze.\nJest duża różnica między jednym a drugim."\n"- Niektórzy faceci po prostu nie są dobrym materiałem na chłopaka.\n- Tylko na co? Na zasłony?"\n"(...) Przyjaźń jest jak zsikanie się w majtki - coś, co wszyscy widzą, ale tylko ty czujesz."\n"Byłam ślepa. Byłam totalnie ślepa. I głupia. Myliłam się.\nWcale nie stawaliśmy się przyjaciółmi.\nZwykli śmiertelnicy nie zawierają długotrwałych przyjaźni z przystojnymi milionerami."\n"Ponieważ większość swojego dzieciństwa byłam ignorowana i pozostawiana sama sobie,\nmożna by pomyśleć, że jako dorosła będę już doskonale oswojona z uczuciem porzucenia.\nTak naprawdę w dorosłym życiu cały czas spodziewam się odtrącenia.\nNieustannie szykuję się na to, że zostanę odrzucona,\na w związku z tym spędzam znaczną ilość czasu na przygotowywaniu się na tę ewentualność."\n"Długo sądziłam, że pewne prawdy są niezaprzeczalne - prawdy o mnie samej,\no ludziach, o świecie i o tym, jak wszystko się ze sobą łączy.\nA teraz te prawdy się zmieniły.\nWszystko zmieniało się tak szybko. Wszystko.\nJedyną stałą była ciągła zmiana."\n"Kochałam z nim przebywać. Kochałam z nim rozmawiać.\nKochałam jego śmiech, jak również to, jak się czasami rządził i wymądrzał.\nKochałam jego momenty słabości i jego determinację.\nKochałam to, że zdawał się zmieniać, chciał się zmieniać, kochałam też to,\nże ja sama się zmieniam. Kochałam to, że wkraczamy w jakiś nowy etap, razem.\nKochałam to, że mogę mu ufać.\nKochałam się z nim kochać - naprawdę kochałam.\nJeśli ktoś chodzi jak kaczka i kwacze jak kaczka i kocha jak kaczka...\nNa Wielkiego Thora!"\nTytuł: "Randka z homo sapiens"\nAutor: Kasia T-J/Wielbicielka książek o 08:14\nKatarzyna Krasoń 21 listopada 2017 09:59\nSam tytuł jest bardzo przewrotny :) Chętnie przeczytam.\nbooklicity 21 listopada 2017 10:01\nBaaardzo chciałabym przeczytać tą książkę, lubię takie klimaty :) Idealna pozycja na teraz gdy za oknem szaro i ponuro.\nAgnieszka Kaniuk 21 listopada 2017 10:51\nPotrzebuję teraz takiej lekkiej i zabawnej książki. Dzięki za polecenie tego tytułu.:)\nBookendorfina Izabela Pycio 21 listopada 2017 11:43\nCzasem mam chęć na takie powieściowe klimaty, książkę będę miała na uwadze. :)\nDorota Ka 21 listopada 2017 13:04\nLekka i zabawna - w sam raz na jesienną chandrę:)\nKarolajna 21 listopada 2017 13:04\nIzabela Wyszomirska 21 listopada 2017 17:10\nTytuł interesujący, intrygujący i zdecydowanie zachęcający do sięgnięcia po tę książkę :)\nAgata Kot 21 listopada 2017 19:53\nPo samym opisie nie skusiłabym się na ten tytuł, ale po Twojej recenzji zmieniłam zdanie :) dobrze, że jednak zdecydowałaś się ją przeczytać :)\nEwelina K 21 listopada 2017 23:48\nUlegam Twojej opnij. Jeśli piszesz, że książka nie do koca jest dobra to szybko zapominam nawet tytuł. Z kolei jak piszesz, że książka wciąga i jest zabawna to mam ochotę natychmiast ją przeczytać. Teraz muszę cierpliwie poczekać, aż trafi na półki w księgarniach.\nnie oceniam po okładkach 23 listopada 2017 13:34\nO! Zaciekawiłaś mnie! :)\nAsia 23 listopada 2017 14:16\nLecę do księgarni;D\nKsięgozbiór Kasiny 23 listopada 2017 14:40\nNaprawdę bardzo zachęcająca recenzja:) Muszę koniecznie zapamietać ten tytuł!\nSylwia testuje i radzi 25 listopada 2017 20:48\nSkąd ja to znam stosik książek rośnie, a nie maleje :D\nSama chętnie bym się skusiła na przeczytanie tej książki :)\nHafty J&P 26 listopada 2017 06:08\nBardzo mnie zaciekawiła. Chyba się skuszę na przeczytanie jej :) pozdrawiam :)\nMagia słowa 28 listopada 2017 14:19\nNie mam jakoś "apetytu" na tę historię. ;/