Temat: Re: Pusta klasa Wto Mar 29 2016, 22:08\nSłysząc czyjś głos od razu poderwała głowę do góry otwierając od razu oczy. Przed nią stała mała gryfonki. Lilith. Westchnęła i uśmiechnęła się miło. A na pewno chciała aby tak to wyglądało. Nie miała zamiaru jej przestraszyć. Kiwnę głową aby weszła, a sama zsunęła się z ławki siadając na jej skraju. Wierzchem dłoni otarła oczy w których zaczynały zbierać się łzy. Tylko nie teraz, nie przy Nox błagała w myślach. Co by sobie pomyślała ta mała widząc jak ona płacze? Przecież była ślizgonem, a ślizgoni nie płakali przy innych. Dopiero teraz zwróciła całą swoją uwagę na dziewczynie. Salazarze! Jak ona strasznie wyglądała. Co się jej stało? Biła się z kimś?\n- Wszystko w porządku z Tobą Lilith? Nie powinnaś udać się do skrzydła szpitalnego? - nie była pewna co zrobić w tej sytuacji. Lecz może skoro gryfonka przyszła tutaj to... Chwila! Czyżby ona ją śledziła? Nie na pewno nie. Jednak niepokój jaki odczuła Ria nie dawał jej spokoju. Musiała zadać jej to pytanie. - Szukałaś mnie? - uniosła brwi do góry patrząc na nią pytająco.\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 29 2016, 22:20\nWiedziała, że to pytanie padnie, dlatego nie udawała nawet zaskoczenia. Jedynie nieśmiało odwróciła twarz w bok chowając przed jej wzrokiem poranioną stronę, jej wzrok zatrzymał się na leżącej na ziemi kartce papieru.\n- Chciałam zapytać Cię o to samo – wydukała i wróciła do niej spojrzeniem posyłając jej szeroki uśmiech. Nie chciała rozmawiać o swoich problemach, zapewne tak samo jak ślizgonka nie chciała się z nią dzielić swoimi ranami. Obie dziewczyny miały jakąś skazę, Lilith na ciele, Oriana na sercu. Można powiedzieć, że instynkt gryffonki pozwolił jej to wyczuć i rozróżnić. Rana na ciele mogła zniknąć, ale ta na sercu…\n- Tak – odpowiedziała na jej pytanie i pokuśtykała w jej stronę. Kątem oka rozejrzała się za czymś, na czym mogłaby usiąść, by nie czuć aż takiego dyskomfortu – chciałam z tobą porozmawiać na temat… – zatrzymała się. Czy ona na pewno chciała to zrobić? Czuła jak jej serce przyspiesza, a ciało drży. Bała się, ale czego? Odpowiedzi na jej pytanie? A może nie chciała słyszeć prawdy? To było skomplikowane – tego dnia… Lucas i Jay… – przegryzła dolną wargę. Wzięła głęboki oddech i jak powinna rozpocząć?\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 29 2016, 22:32\nMogła spalić tą nieszczęsną kartkę jak jeszcze miała okazję. No cóż, teraz nie mogła tego zrobić. Chociaż... Wyciągnęła różdżkę i wycelowała w papier. Ten od razu się zapalił o wypowiedzeniu zaklęcia. Jedyne co teraz zostało to mały, spalony krąg w miejscu w którym leżał list. Zdecydowanie tak było lepiej. Choć na chwilę nie przypominał jej o decyzji ojca. Spojrzała na nią przepraszającym spojrzeniem.\n- To nic wartego uwagi. - posłała w jej stronę uśmiech choć musiała zmusić do tego każdy mięsień twarzy. Było to niezmierne trudne jak i bolesne. Bo jak można się śmiać, gdy za twoimi plecami układając Ci życie? Choć mogła być to dla niej ucieczka od problemów. Mogła na nowo ułożyć sobie życie, jednak czy warte było to? Zaprzepaszczenie miłości jaką mogła jeszcze mieć dla ucieczki? Zdecydowanie był to najbardziej nierozważny pomysł jaki do tej pory miała. A miała jeszcze sporo innych w zanadrzu, tylko sama nie zdawała sobie o tym sprawy.\nCzekała z ciekawością na to co powie gryfonki. Na jej miejscu leżała by w skrzydle szpitalnym, a nie wędrowała po zamku w poszukiwaniu kogoś. Musiało być to ważne skoro się na to zdecydowała. Wyczuwając jej zdenerwowanie zachęciła ją skinieniem głowy do dalszych słów. A gdy już je usłyszała zamarła. Nie była pewna czy powinna z nią o tym rozmawiać.\n- Ten dzień nigdy nie powinien nastać. - odpowiedziała dość ostro. Biorąc kilka wdechów uspokoiła swoje nagłe nerwy. Spojrzała na dziewczynę łagodniej opuszczając ramiona. - To przede wszystkim tylko i wyłącznie moja wina. Jednak co tak naprawdę chciała byś wiedzieć. Spytaj wprost. - zachęciła ją i uśmiechnęła się lecz nie wyszedł z tego uśmiech bardziej grymas.\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 29 2016, 22:38\nDobrze mieć tyle znajomych w Hogwarcie. Dzięki temu i tym razem nie miał problemu by ją odnaleźć. A miał plan tak wielki i tak genialny, że musiał go zrealizować zanim dotrze do niego, że to trochę bez sensu i właściwie, to nie ma pojęcia czy to dobry pomysł. W każdym razie wypytał na tyle, by wiedzieć iż jest z jakąś ślizgonką w Pustej Klasie. Potem dowiedział się też, że z nie byle jaką ślizgonką, a z Orianą. Nie zamierzał jednak zrezygnować. Jeśli nie teraz? To kiedy? Był już niedaleko. Kilka osób patrzyło na niego na korytarzy jak na debila. Nic dziwnego. Kto normalny chodzi po szkole z ukulele? Tylko Jay. Nauczył się na nim grać tylko jedną piosenkę, ale specjalnie na tą okazję. Jak się ma pamięć fotograficzną nie jest to wcale takie trudne, a już tym bardziej gdy zna się podstawy gry na gitarze.\nWith the best of 'om – Słowa tej piosenki było słychać z korytarza. Dopiero kiedy doszedł do ostatniego wersu zwrotki otworzył łokciem drzwi i przesunął je nogą by otworzyły się na oścież. Spoglądał na biedną, zmartwioną Lilith i bez słowa zaczął śpiewać dalej. Piosenkarz to z niego marny, ale przynajmniej nie wył jak zażynany paw. Jakiś tam słuch muzyczny miał.\nAnd I want you to know baby – Gdy i tutaj doszedł do ostatniej strofy nagle przestał i podszedł do swojej małej gryfonki. Klęknął przed nią i wpatrując się w dziewczynę jak w obrazek zaczął kontynuować.\n- I, I love you like a love song baby\nAnd I keep hittin' repeat – Kończąc uśmiechnął się do niej. Siedział tak przed nią na kolanach i najwyraźniej kajał się za wszystkie złe rzeczy jakie pojawiły się przez niego w jej świecie. Gdy skończył czekał na jej reakcję. Nie spojrzał na Orianę nawet kątem oka. Chyba zbyt bardzo by się tym zestresował.\n/Dla pełniejszego obrazu zaleca zerknąć w ten link/\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 29 2016, 23:07\nGdyby tylko jedna z nich miała odwagę podzielić się swoimi problemami. Życie byłoby prostsze. Sama Lilith mogłaby opowiedzieć pannie Carstairs o tym jak ojciec postanowił znaleźć jej narzeczonego. Miała wtedy niecałe piętnaście lat, a jej ukochany ojczulek postanowił ją już z kimś swatać. Kiedy tylko o tym usłyszała, zbuntowała się i uciekła z domu. Nie wracała do momentu, w którym nie uznała, że nie powinna więcej martwić matki, a kiedy przekroczyła próg domu, pierwsze co zrobiła, to spytała ojca o zdanie na temat jej małżeństwa. Jeżeli poinformowałby ją, że nie zmienił zdania, ponownie wymknęłaby się z domu. Wiedziała, że on i tak za jej plecami wciąż planował małżeństwo, ale nie odważył się do swojej śmierci wspomnieć tego tematu. Nie chciał stracić córki.\nJuż miały przejść na kolejny etap rozmowy kiedy usłyszała jakiś dźwięk. Czy mi się wydaje, że ktoś tam śpiewał? Czy to było… nie… tak chyba nie brzmi ukulele! Tylko jedna osoba mogła zrobić takie połączenie, nie wiedząc czemu odwróciła się w stronę drzwi i z wielką uwagą i możliwe, że dziwnego rodzaju nadzieją obserwowała je. Z korytarza wyłoniła się osoba, której się spodziewała i kiedy uklęknął przed nią poczuła jak na jej policzkach pojawiają się rumieńce, a dłonie przyciskają się do klatki piersiowej. Czuła jak serce jej wali, jak kręci się w głowie, a całe ciało jej płonie. Umysł nie działał, każdy zmysł miała wyczulony i… miała ochotę się popłakać. Dlaczego tak nagle wszystkie emocje w niej wybuchły? To było straszne, a zarazem niesamowite uczucie. Nie zwracając uwagi na ból spowodowany napięciem mięśni, opadła na kolana i siedziała przed nim tak bardzo zszokowana. Nie był na nią zły, a oprócz tego… zapomniała całkowicie o tym, o czym chciała rozmawiać ze ślizgonką, zapomniała o jej istnieniu, opuściła wzrok sprawiając, że włosy zasłoniły całą jej twarz. Czemu musiałeś to zrobić teraz? Kiedy wyglądała tak okropnie? Uniosła jedną dłoń i uderzyła go delikatnie pięścią w głowę.\n- Kretyn… – wyszeptała i spojrzała na niego, już dawno nie obdarzyła go tym uśmiechem. Pierwszy raz zobaczył go kiedy pochłonęła ciastko z amortencją, a później coraz rzadziej, bądź mniej intensywnie. Nie mogła się już ruszać. Z powodu tych uczuć? Z powodu bólu? Szoku? Zachwytu? Trudno było określić co tak właściwie się z nią teraz działo. Czuć miłość do kogoś, kto tego nigdy może nie odwzajemnić, czując dziwnego rodzaju samotność i przekonanie, że nigdy nie będzie się czegoś takiego czuło od kogoś innego. I kiedy człowiek już całkowicie stracił nadzieję, pojawia się taki Jay i… To było tak ciepłe, że nie była w stanie się opanować ledwo powstrzymywała łzy, które nazbierały się w jej oczach.\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 29 2016, 23:58\nZ pewnością miały te same problemy. Nie wszystkie lecz niektóre na pewno. Niestety, Oriane nie byłaby w stanie powiedzieć jej o nich. Nie znała aż tak dobrze Lilith aby móc się jej zwierzać. Nawet Destiny nie wiedziała wszystkiego o niej pomimo iż ich relacja zakrawała o siostrzaną. Życie naprawdę potrafi spłatać figla, a czasami nawet ich więcej.\nSłysząc muzykę jak i czyjś śpiew dobiegający z korytarza odwróciła się w stronę drzwi. Głos rozpoznała od rau i tylko kwestią czasu było jak tutaj wejdzie. Czyżby szukał... Lilith?! No tak. Przecież Lucas napisał jej w jednym z listów, że widział ich jak się całowali. Może to i dobrze, że zbliżyli się do siebie. Pomimo ostrzeżenia jakie dała młodszej ślizgonka ta nie posłuchała. Być może wyjdzie jej to na dobre. Czemu zadowolona była z tego? Czy nie powinna raczej krzyczeć, że świat jest niesprawiedliwy i to znią powinien być Jay? Nie, nie powinna. Wraz ze spalonym listem uleciało z niej całe uczucie jakim obdarzyła Lucasa i Jaya. Teraz było jej obojętne czy zwrócą na nią uwagę, a nawet to co się dalej z nimi stanie. Jej rozmyślania przerwał Jay wchodzący do klasy i śpiewający piosenkę dla Lilith. Było to aż nazbyt oczywiste po tym jak to właśnie w jej stronę się skierował. Z obojętnością patrzyła na to jednak po chwili jej oczy zaczęły się szklić. Dotarło do niej, że nie będzie miała możliwości zaznać prawdziwej miłości. Było to tak bardzo bolesne. Nie mogła dużej pozostać w tej klasie i patrzeć na to. Zeskoczyła z ławki wymijając gryfonów.\n- Wybaczcie. Zostawię was. - jej głos załamał się przy ostatnim zdaniu. Zakrywając usta dłonią , aby nie wydobył się już z nich żaden dźwięk, wybiegła w tylko sobie znanym kierunku. Nie chciała aby ktokolwiek widział w jakim była stanie.\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Mar 30 2016, 22:38\nSpodziewał się płaczu radości i rzucania mu się na szyję. Tymczasem ona po prostu się do niego uśmiechała. A ten uśmiech? Był miodem na jego serce. Uderzenie go w głowę już nie koniecznie. To akurat było głupie, no ale nie można mieć wszystkiego, prawda? W każdym razie spoglądał na nią wciąż klęcząc. Przynajmniej mogła się kruszynka na jakiś czas poczuć wyższa.\n- Wybacz, nie chciało mi się targać gitary - To mówiąc wyszczerzył się głupkowato. Nie, wcale nie o to chodziło. I to było oczywiste. Natomiast musiał palnąć coś durnego, jak to on. Nie byłby sobą gdyby nie ta wszechobecna głupota. I ostatnio zrozumiał, że bez niej też nie byłby sobą. Widział jak Edward zmienił się po stracie Vittori. Nie chciał by z nim stało się to samo jeśli straci kogoś ważnego w swoim życiu. I po nitce do kłębka doszedł, że poza bratem najważniejsza jest dla niego Lilith. A po tym jak ostatnio ją pocałował... Chciał po prostu spróbować. Nawet jeśli nie wyjdzie i tak czy siak zostaną tylko przyjaciółmi.\n- Chcę cię zabrać na randkę – Wyszeptał wstając z ziemi i sprawiając, że znowu była jego malutkim, słodkim kurdupelkiem. Położył dłoń na jej nieporanionym policzku. Potem zapyta. Na razie chciał rozpędzić tą chmurę smutków nad jej słodką główką.\nAh a jeszcze a pro po Orianki. Trochę ją zignorował... Potem napisze do niej sowę. Wypadałoby.\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Mar 30 2016, 22:53\n- Ukulele jest lepsze! – skomentowała bez wahania ocierając resztki łez, które pojawiły się w jej oczach. Spodziewała się już po niego wszystkiego, ale… trzeba przyznać, że ta piosenka… to było wszystko brzmiało to tak poważnie i było tak mocne, że uderzyło w gryffonkę z okropną siłą. Kolejne jego słowa były również zaskakujące. Dlaczego? A może dlatego, że nigdy nie była na takiej poważnej randce. Wlepiła niepewne spojrzenie w ziemię. Nie pytał… uśmiechnęła się do siebie i odpowiedziała pół szeptem na jego słowa.\n- Z wielką chęcią pójdę… – mogliby się przejść do Hogsmeade! Było tam tak wiele miejsc, w które zawsze marzyła, że pójdzie z… ummm. Nie ważne… teraz to nie było, aż tak istotne. Chciała zapomnieć o wszystkim co na razie sprawiało jej ból. Chciała żyć tą chwilą, cieszyć się nią jak małe dziecko, a później martwić się ewentualnymi konsekwencjami. Postanowiła również wstać z ziemi, jednak stało się coś, czego się nie spodziewała. Kiedy tylko postawiła nogę poczuła jak prąd przeszywa jej ciało, a ona z pozycji pionowej poleciała wprost w ramiona chłopaka. Złapała ze łzami za jego koszulę i zacisnęła zęby.\n- Boli… – wyszeptała bardziej do siebie niż do niego. Jednak lądowanie na ziemi w takiej pozycji nie było dobrym pomysłem. Zbyt duży wysiłek dla mięśni i dlatego rany ponownie się otworzyły. Widać było jak na lewej nogawce pojawiają się plamy krwi. Dziewczyna podniosła na niego zapłakane oczy i wyszeptała – znowu sobie krzywdę zrobiłam… – pociągnęła nosem. Nie była w stanie wytrzymać bólu, chociaż wciąż uśmiechała się w jego kierunku i starała się udawać, że nie jest z nią tak źle jak było w rzeczywistości. Ta dziewczyna miała bardzo wysoki próg bólu.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 10:17\nDobrze, że ukulele jej się podobało. Musiał być oryginalny i jak najbardziej mu się to powiodło. Mógł teraz patrzeć na szczęśliwą, klęczącą przed nim dziewczynkę. Właściwie nie miał pojęcia co chciał jej przez to przekazać. To były przeprosiny. To była zapowiedź czegoś, co w niedługim czasie ma się wydarzyć. Czy było to również wyznanie miłości? Sam nie wiedział. Wciąż brakowało mu tych fajerwerków, które powinny się pojawiać przy pocałunku. Potem nazwał ją na lekcji swoją dziewczyną i to w taki sposób, jakby było to oczywiste. Sam miał wiele do przemyślenia. Ale chciał o tym myśleć właśnie z nią.\n- Teraz? - Nie chciał się ociągać. Chciał by jego życie działo się szybko. Był ciekawy każdej następnej minuty w jej towarzystwie, każdej następnej godziny. Wstał i planował ruszyć z nią w stronę wyjścia. Gdy zaczęła lecieć oczywiście złapał ją. Spoglądał z zaskoczeniem na Bamboszka. Nie pozwolił jej zbyt długo opierać jakiegokolwiek ciężaru na tej noce. Wziął ją na ręce i posadził na jednej z ławek, która wydawała się w miarę stabilna.\n- Wiem, widzę właśnie. Opowiadaj i nie ruszaj się – Nagle z tego głupkowatego wyrazu twarzy wyszła powaga, spokój i opanowanie. Wyciągnął z kieszeni różdżkę i zaklęciem tnącym po prostu rozciął materiał na tej nodze, która wydawała mu się być spuchnięta od wysiłku. Nie pomylił się. Zobaczył tam paskudne rany. Wyglądały, jakby nikt się nimi poważnie nie zajął!\n- I tylko ja o tym wiem... - Dokończył jej wcześniejsze „znowu sobie krzywdę zrobiłam” jednocześnie spoglądając na nią groźnie i karcąco.\n- Asinta mulaf – W pierwszej kolejności rzucił zaklęcie uśmierzające ból. Musi mieć chwilę, by obejrzeć tą nogę i się porządnie zastanowić. Przypomniało mu się jak już niegdyś źle się czuła, a potem mu uciekła. Rozklejał za nią plakaty po szkole. Tak się poznali...\nNiestety to zaklęcie mu nie wyszło (kostka 5). Ból nadal pulsował w jej całym, malutkim ciele. Musiał więc myśleć wszystko.\n- Episkey – Skupił się na tych najgłębszych ranach, by je uleczyć (kostka 4). Resztę? - Ferula – Postanowił się jak na razie tylko opatrzyć (kostka 6). Będzie się nią musiał zająć ktoś bardziej doświadczony. On dopiero się uczy i wprawdzie bardzo wiele wiedział o magii leczniczej, ale nie na tyle by całkowicie ją uzdrowić.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 10:36\nChoćby i teraz! Nie obchodziło ją za bardzo nic, chociaż już po chwili widać było, że to nie był dobry pomysł. Lubiła to u niego. To w jaki sposób przemieniał się ze śmieszka w kogoś, kto troskliwie się nią zajmował. Nie zawsze ludzie potrzebują poważnych reakcji, a on je miewał tylko wtedy kiedy trzeba było. To było przyjemne otrzymywać od niego wszystkie te emocje.\nJego słowa nie doczekały się odpowiedzi. Dziewczyna w milczeniu siedziała i spoglądała na jego starania, żeby chociaż trochę ulżyć jej w bólu. Uśmiechnęła się delikatnie kiedy przypomniało jej się jak Scotti przerażony i pełen przejęcia zaczął się nią zajmować. Przepraszał ją cały czas, tak bardzo, że poczuła się z tym źle. Jak idiotka udawała, że jego czary były wystarczające i tylko dlatego nie miała zamiaru iść do skrzydła szpitalnego. Nie chciała sprawiać, że ten mężczyzna czuł się jeszcze bardziej beznadziejny. Była głupia, bardzo dobrze o tym wiedziała, ale cóż poradzić?\nKiedy Jay skończył, ona ze smutnym wyrazem twarzy wpatrywała się w podłogę, jakby chciała za wszelką cenę unikać tego tematu. Jaki był problem? Wystarczyło, że powie mu to, co mówiła wszystkim, a jeżeli chodzi o nogę…\nLilith zacisnęła pięści i podniosła wzrok na gryffona, nie była pewna jak zareaguje na to co teraz powie, ale nie miała innego wyjścia. Przynajmniej tak sobie wmawiała.\n- Jay… ja – zaczęła i widać było, że to co teraz chce mu przedstawić, jest dla niej naprawdę bardzo trudną sytuacją – nie chcę Cię okłamywać – posłała mu delikatny uśmiech. To racja, mogła mu powiedzieć o tańcu z lustrem i na pewno miałaby święty spokój, ale… nie była w stanie go okłamać. Nie jego – dlatego proszę Cię… nie pytaj mnie o to – uśmiech zniknął z jej twarzy, a ona znów wróciła do oglądania podłogi. Widać było, że w tym momencie toczy ze sobą wielką walkę. Nie móc podzielić się ciężarem, który ciążył na niej w tej chwili… Błagam Jay, tylko się na nią nie wściekaj, bo ona i tak nic nie powie. To nie jest kwestia tylko jej samej, a jeszcze jednej osoby. To właśnie dla niej postanowiła, że tak będzie się zachowywać.\nGryffonka bez wahania zeskoczyła ze stołu tak, jakby wcale nie miała tak głębokich ran na nodze. Poczuła ból, ale na jej twarzy nie pojawił się grymas. Już tak bardzo się do tego przyzwyczaiła, że nawet ją to przerażało.\n- Dziękuję… czuję się jak nowo narodzona – dodała przerywając dłuższą chwilę ciszy. Jej twarz w ułamku sekundy rozjaśniała. Schowała w głębi serca wszystkie nieprzyjemne uczucia, które pojawiły się w tej chwili, jak zawsze.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 14:33\nKiedy skończył ją opatrywać podniósł głowę by wpatrywać się w jej buzie z ciekawością. Oczekiwał na jakąkolwiek reakcję z jej strony. Ale ta tylko smutno spuszczała oczy na podłogę. I co? Co on ma z nią zrobić? Przecież nie może na siłę wyciągnąć z niej wszystkich informacji na temat tego, co jej się stało. Chciałby, żeby to powiedziała sama od siebie. Wszystko. Dlatego właśnie czekał...\n- Dlaczego mam nie pytać? Lilith co się takiego stało. Kochanie proszę Cię... Martwię się. Ktoś zrobił Ci krzywdę i nie będę mógł spokojnie funkcjonować wiedząc, że coś ci grozi – Nie wkurzył się, ale i nie odpuścił. Ani jej niepewny uśmiech, an to błagalne spojrzenie nie przekona go, żeby po prost zignorował jej obrażenia. Spodziewał się, że jakiś uczeń dorwał ją i zaatakował. Może to z jego winy? Może to Lucas chciał się na nim jeszcze bardziej zemścić? Nie. Ten wyleciał ze szkoły na kilka miesięcy. Więc kto mógłby zrobić coś takiego? Przecież Litka nie miała wrogów. Wszystko ją kochali i to bardzo. Chyba, że...\n- Vittoria Ci to zrobiła? - To była jedyna osoba, która przyszła mu do głowy. Tylko ona obecnie traktowała gryfonkę jak najgorszy śmieć. Jeśli nie ona, to kto? Najwidoczniej jeśli Litka nie powie mu prawdy, to Jay sam do niej dotrze. I może ucierpią na tym niewinni?\n- Jak nowo narodzona to się poczujesz jak Cię zaniosę do skrzydła szpitalnego - Jego ton był stanowczy co oznaczało, że nie da się tym razem ani wybłagać ani przekonać. Weźmie ją nawet mimo woli i zaprowadzi do pielęgniarki.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 15:02\nTo była bardzo trudna sytuacja. Z jednej strony chciała mu wszystko powiedzieć, z drugiej nie była w stanie wydusić z siebie słowa. Jeżeli powie mu prawdę, to… podejrzewała, co chłopak będzie chciał uczynić. Nie był zbyt rozważny i podejrzewała, że byłby w stanie poinformować o tym kogoś, a w najgorszym wypadku rzucić się na Javiera. To nie skończyłoby się dobrze. Ten człowiek jest nieprzewidywalny nie ma czegoś takiego jak rozsądek czy poczucie winy. On po prostu wyładowuje frustrację. Przypomniało jej się. Na samą myśl o tym wydarzeniu zrobiło jej się słabo. Złapała się za głowę i oparła swój tyłeczek o stół nieprzytomnie wpatrując się w ziemię. To nie było straszne… a może jednak? Taki nagły pokaz siły i agresji, on był w stanie zabić wtedy Scottiego, był w stanie go okaleczyć bez najmniejszego problemu, a później… później potraktował ją jak lalkę. Szarpał nią jakby nie stawiała żadnego oporu, nie obchodziły go łzy, czy jej krzyk, czy może nawet krew spływająca na podłogę. Nawet po tym jak z szoku i bólu nie mogła się ruszyć, jedynie skulić na podłodze w przejściu… nawet tego było mu mało. Musiał dać jej nauczkę, chciał pokazać swoją władzę i siłę, chciał ją usadzić w miejscu, by już nigdy więcej nie powtórzyło się to zdarzenie. Kiedy usłyszała jak z jego ust wydobywa się słowo „Sectusempra”, pierwszą osobą o której pomyślała był Gryffon. Gdyby Jay rzucił się na Javiera, albo chciał coś zrobić z tym… jeżeli nie on, ani nie ona, to na pewno ucierpi na tym wszystkim Scotti, a na to nie mogła pozwolić, nie teraz kiedy znów udało jej się odzyskać odrobinę jego zaufania. To było wręcz śmieszne. Nie znała tego człowieka, ale kiedy zobaczyła go po raz pierwszy… czuła, że nie uda jej się przejść obok niego obojętnie.\nGdy chłopak wspomniał o Vittorii podniosła zdziwiona spojrzenie.\n- Nie, oczywiście, że nie! – zaprzeczyła natychmiast, bez wahania – Dlaczego w ogóle tak pomyślałeś? Vittoria to… – poczuła jak serce jej się kraje. Nie ważne, że Javier tak ją potraktował… jak wspominała o tym cierpiała cztery razy bardziej. Łzy w oczach ponownie się pojawiły, ale nie miała zamiaru płakać. Pewność, która płonęła w jej spojrzeniu… to mogło być przykre dla chłopaka. Salemka traktowała ją tak jak powiedział, jak najgorszego śmiecia, a ta dalej chciała wierzyć w – moja przyjaciółka, nigdy by mi czegoś takiego nie zrobiła.\nNo cóż. Kontynuowanie tego tematu nie miało najmniejszego sensu, bo widać było, że Lilith nie zmieni zdania bez względu na to, co powie jej pan Harper. Gdy usłyszała skrzydło szpitalne automatycznie się odsunęła od niego i wlepiła przestraszone oczy w jego twarz.\n- Nie… – wydukała niepewnie. Nie może iść do skrzydła. Jeżeli tam pójdzie będzie musiała odpowiedzieć na pytania, na które nawet nie chce JEMU odpowiedzieć – nigdzie nie idę Jessie – dodała po chwili. Wiedziała, że będzie chciał ją zmusić. Przegryzła dolną wargę i wzięła głęboki oddech. Wybacz Jay, ale to co teraz zobaczysz może zmienić twoje nastawienie do twojego bamboszka już na zawsze.\nJej wyraz twarzy całkowicie się zmienił, nie było w nim nic miłego, przyjaznego czy ciepłego. Spojrzenie ostrzegało go przed jakimkolwiek ruchem. Widząc ją w takim stanie chłopak mógł przypomnieć sobie słowa brata: „Ta dziewczyna, to prawdziwa diablica”. Teraz można było się zgodzić z tymi słowami.\n- To nie jest kwestia mnie samej… – wydukała, a jej ton głosu był ostry i zimny jak sztylety – ale jeżeli oni dowiedzą się kto mi to zrobił, a mogą mnie ZMUSIĆ do powiedzenia prawdy – ona nawet nie była świadoma tej nagłej zmiany charakteru. Nacisk na to jedno słowo był przerażający – to nie ja na tym ucierpię… tu nie chodzi tylko o mnie – jest on pierwszą osobą, której powiedziała tak dużo. Nagle bez ostrzeżenia mimika i ton głosu się zmienił. Na ten, który znał na co dzień, łagodny, lekko smutny – więc proszę Cię. Nie rób mi tego… Wystarczy, że byłam na tyle bezużyteczna kiedy tobie działa się krzywda… – czuła się żałośnie w tym czasie. Nawet nie miała odwagi go odwiedzić, a później… sama nie była w stanie tego zrobić.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 20:32\nSzkoda, że Jay nie wiedział o tym wszystkim. Spędził by ostatnie lata życia w Azkabanie byle by tylko zajebać człowieka, który krzywdzi jego dziewczynkę. Co jednak może zrobić ponadto, co teraz? O niczym nie wie. Może tylko dbać o niunię i robić po cichu swoje małe śledztwo. Edward i tak się nudził ostatnio, to może będzie miał ochotę śledzić Litkę. Szczególnie, jeśli ma to dotyczyć Vittorii...\nNatychmiast zareagowała na jego słowa na temat dawnej przyjaciółki, a on dokładnie ją obserwował. Jej zaprzeczenie wydawało się na tyle pewne, że uwierzył iż to nie była przyjezdna. No dobrze, w takim razie kto? Śledztwo twa dalej. Tymczasem postanowił przytulić ją do siebie.\n- No już, już nie pytam – Pogłaskał ją po głowie chcąc dziewczynę uspokoić. Ale zaraz potem sam się zdenerwował. Jak to nigdzie nie idzie?! Gdyby nie kontynuowała wypowiedzi to bardzo by ją ochrzanił. Oh nie mogłaby liczyć na jego spokój. Jednak im dłużej mówiła tym bardziej widział, jak bardzo to dla niej trudne. Westchnął. Może jednak nie warto jej zmuszać? Ale musi coś zrobić!\nJej nagła zmiana charakteru... To jak mówiła, jak spoglądała. To tylko utwierdziło go w przekonaniu, że nie powinien nalegać. I był równie pewny, że musi za jej plecami zacząć szukać. Aż ciarki go przeszły, a oddech na chwilę zanikł. Nigdy wcześniej nie widział jej w taki stanie i... I nie odpowiadało mu to. Musi coś powiedzieć by ułagodzić ten dziwny wyskok.\n- W takim razie umówmy się tak. Codziennie rano i za każdym razem gdy zaczniesz krwawić lub bardziej Cię będzie boleć masz się ze mną skontaktować. Będę przychodził i w miarę moich możliwości zajmował się twoimi ranami. Ja poćwiczę, a ty na pewno szybciej wyzdrowiejesz – Zaproponował jej taki układ po czym odsunął się by spojrzeć jej głęboko w oczka – Umowa stoi?\nCzy coś powiedział na temat jej bezużyteczności? Nie. Przykro mi, ale Jay uważał, że nie popisała się wtedy. Nie miał jej tego za złe, ale i nie zamierzał zaprzeczać.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 20:46\nWróciła całkowicie do normalności i uśmiechnęła się szeroko, po czym przytaknęła jednym skinieniem głowy. Pozwoliła sobie przytulić do jego torsu i trwać w tej chwili przez długi czas. Wdychała jego zapach, wsłuchiwała się w bicie jego serca. Chciała się uspokoić, schować wszystkie te złe emocje, które przed chwilą z niej wypłynęły na dnie duszy. To nie był dobry sposób, nie powinna tak robić, ale nie umiała inaczej. Zbierała to całe ‘zło’ i ukrywała je zamiast się go pozbyć z ciała. Kiedyś odwróci się to przeciwko niej.\n- Dziękuję Jessie… – wyszeptała nie odsuwając się nawet od niego. Wiedziała, że wiele go kosztowało przystąpienie na jej warunki, jednakże miała jakieś takie przeczucie, że chłopak nie odpuści. Właśnie dlatego musiała jak najbardziej ukrywać to, kto za tym wszystkim stoi. Bez względu na wszystko. Podejrzewam, że gdy gryffon będzie robił rekonesans po szkole, dowie się od wszystkich jednej rzeczy: „Tak, wiem co jej się stało. Podobno potknęła się na zbite szkło, kaleka co nie?”. Wszystkim odpowiadała tak samo, tylko jedna osoba…\nDobrze, że nie skomentował jej słów. Nie chciała, by zaprzeczał, czułaby się wtedy jeszcze gorzej niż teraz. Wolała żyć z tą świadomością, że powinna się zmienić… już jest w trakcie tej zmiany.\n- Jessie… – wyszeptała po raz kolejny. Naprawdę podobało jej się to imię. Chyba zresztą było to zauważalne, zwłaszcza, że powtarzała je coraz częściej – A jak się ty czujesz? Panna Blanc mówiła mi, że jest w porządku, ale… – opuściła wzrok. Wróć…czyli jednak wiedziała co z nim jest? Śledziła jego stan zdrowia… tylko brak odwagi sprawił, że nigdy do niego nie weszła…\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 21:10\nNie miała za co mu dziękować. Tak naprawdę nic nie zrobił. I to było najgorsze. Tym razem to on czuł się nieużyteczny. Do czasu kochana. Uwierz mi, że jeszcze nie wiesz jak bardzo potrafi być uparty i jeśli będziesz czuła czyjś oddech na powietrzu to możesz być pewna jednego – będzie za tobą krok w krok aż dowie się, kto Cię skrzywdził.\n- Kotku o mnie się naprawdę nie musisz martwić. Zajęli się mną fachowcy – Pocałował ją w delikatną skórę na czole oczywiście uważając, by nie zrobić jej krzywdy. W tym czasie zastanawiał się chwilę. Jedna myśl przyszła mu do głowy jak taran. Przecież... On jeszcze nie znalazł Floriana! Ło żesz kuźwa jego mać. Będzie musiał się na tym skupić. Ale to potem. Teraz miał swój skarb w swoich łapciach.\n- Zjemy coś? - Zmienił temat odrzucając od nich te wszystkie niewygodne myśli. Poza tym burczało mu w brzuchu. Nie jadł od jakiejś... Godziny. Ale stresy i ukulele przyspieszają metabolizm, więc miał ochotę na jakąś wielką truskawkę w polewie z białej czekolady. Boże, jak w ciąży. Bardzo konkretne smaki.\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Mar 31 2016, 21:21\nNo tak, ale jakoś tak wolała się upewnić. Lepiej jak sam powie, że wszystko z nim w porządku, niż jakby miała się cały czas zastanawiać. Nieprawdaż?\n- Jakbyś czytał mi w myślach – powiedziała odsuwając się od niego i prawie podbiegając do drzwi. Ona naprawdę nie oszczędzała tej nogi… zresztą nie widziała żadnego sensu w tym zabiegu. Posłała mu szeroki uśmiech i oparła się plecami o ścianę nie odrywając od niego spojrzenia – ale chyba musiałabym się przebrać – wyszeptała zerkając na zerwaną nogawkę od spodni. No cóż… trzeba przyznać, że teraz na pewno wszyscy będą się jej przyglądać. Nie dość, że jej twarz wyglądała bardzo ciekawie, to jeszcze noga… ech. Miejmy nadzieję, że nie spotka po drodze żadnego zbytnio interesującego się profesora… o mój. Byleby nie trafiła na profesora Blythe, bo ten to już na pewno pożre ją żywcem i wypluje jej resztki na dziedzińcu. Aż ją ciarki przeszły na samą myśl.\n- Daj mi dziesięć minut, okey?\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Kwi 25 2017, 23:25\nOdkąd uczęszczała do Hogwartu ani razu nie zdarzyło się, żeby miała zajęcia w tej sali. Nie rozumiała niechęci, którą pałali nauczyciele do właśnie tego pomieszczenia, jednak w tym momencie było jej to całkowicie na rękę. Ze szczurem na ramieniu weszła do zakurzonej sali. Sama nie wiedziała, od czego zacząć. Hodowla najzwyklejszych modliszek chodziła za nią już od dawien dawna, a ona sama miała nadzieję na to, że uda jej się stworzyć ją w lochach. Nawet zapytała o to swoje współlokatorki i w tym momencie pojawił się wielki problem. Nie pomogły prośby i groźby, nie pomogły logiczne i te mniej logiczne argumenty, jej koleżanki były zdecydowanie przeciwne. Dramie zdawało się, że dziewczęta mają dziwnie wybujałe wyobrażenie tych, że właśnie zwierzątek, które dla samej brunetki, były przeurocze. Być może myślały, że modlicha może je udziabać, ale przecież nie była aż tak nieodpowiedzialna i nie wypuszczałaby ich na zewnątrz. Szczególnie że, bardzo popularnym zwierzęciem domu Slytherina był wąż. O szczura się nie bała, był tłusty, stary i obrzydliwy, nawet najgłodniejszy wąż na świecie by go nie zeżarł, jednak taki piękny robal był łakomym kąskiem.\nJedyną rzeczą, jakiej nie przemyślała było to skąd wytrzaśnie terrarium. Może gdyby była lepsza z transmutacji to sama by sobie coś wyczarowała, ale tutaj tkwił haczyk. Kompletnie się na tym nie znała. Westchnęła ciężko i siadła na jednej z ławek, które stały w klasie. Z kieszeni siwej bluzy wyjęła kilka małych pudełeczek i dokładnie się im przyjrzała.\n- Spokojnie dzieciątka, mamusia was uratuje i będziecie miały piękny domek — powiedziała pocieszająca. Osobie, która patrzyłaby na nią z daleka mogłoby się zdawać, że gada sama do siebie, ale przecież była teraz sama, tak?\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Kwi 26 2017, 20:58\nNie planowała zachęcać tego biednego krukona do jakichkolwiek interakcji w jej stronę. Owszem, spotkała się z nim kilka razy ale nie podejrzewała nigdy, że może... Ona jedynie myślała o nim jak o dobrym koledze. Kimś z kim można wybrać się na spacer, pogadać, pośmiać się. Nie chciała od razu wchodzić z nim w coś więcej. NIe teraz.\nTrzymając swoją księgę czarno magiczną, z której można było nauczyć się wielu ciekawych zaklęć, w dłoniach spacerowała po korytarzu mając nadzieję znaleźć jakieś spokojne miejsce do poczytania w spokoju. Już dawno nie miała okazji przyjrzeć się jej dokładniej. W sumie co się dziwić, zakupiła ją kilka dni temu i w tym czasie miała więcej pracy niż przez cały rok szkolny. Jednak nie dzisiaj.\nPotykając się już w wejściu przekroczyła próg pustej kasy. W całym Hogwarcie były ich miliony, jednak ta znajdowała się najbliżej. Z początku nie zauważyła dziewczyny znajdującej się w środku. Dopiero, gdy postanowiła rozejrzeć się po wnętrzu dostrzegła ślizgonkę. Pierwszy odruch... Od razu wyparował on jej z głowy, gdy dostrzegła szczura siedzącego na jej ramieniu. Z błyszczącymi oczyma podeszła do niej, odkładając książkę na jedną z mijanych ławek.\n- Mogę go pogłaskać? - nie odrywając nawet na chwilę od niego spojrzenia spytała dziewczyny. Mimo iż był z niego niezły pulpecik to i tak fajniejszego szczurka nie widziała. Do momentu... Jej spojrzenie przykuły małe pudełeczka znajdujące się obok dziewczyny. - To chyba nie jest nic nielegalnego. - zażartowała pocierając delikatnie główkę szczura jednym ze swoich palcy.\nTemat: Re: Pusta klasa Sob Wrz 23 2017, 22:09\nFakt dowiedzenia się animagii opanowanej przez Li Nę, wypełniał Bergmanna mieszanką ambiwalentnych uczuć - tkwiła w tym radość, lecz również w cienistym kącie czaiło się nieuchronne zwątpienie; istniało wciąż mnóstwo pytań, lecz ostatecznie nie umiał ich złożyć w ciąg zaplanowanego dialogu. Jednego był pewien - chciał się z nią spotkać oraz kilka rzeczy omówić; tym razem, w odstępstwie od gabinetu na spotkanie ich wybrał pustą, niemal nieodwiedzaną klasę. Poinformował o tym studentkę listownie, kilka dni po uprzedniej rozmowie; czekał już szybciej, czując przy każdym oddechu osobliwy, wdzierający się zapach kurzu - istnej pokrywy, namiastki pustyni drobin przykrywającej warstwą porozstawiane meble. Ale to dobrze; dobrze, że w środku panoszyła się niemal nieskazitelna cisza, dobrze - że nie zjawiały się tutaj natarczywe osoby, zdolne zakłócić ich spokój. Przechadzał się po tej sali, a ostatecznie oparł o wysłużone biurko - spojrzenie utkwił w drzwiach prowadzących do korytarza i czekał, aż po otwarciu ich ujrzy znajomą sylwetkę.\n- Mam nadzieję, że nie wzięłaś zbyt bardzo do siebie ostatniej reakcji - powiedział na powitanie. Nie był na nią zły, nic z tych rzeczy - ale musiał nade wszystko zachować ostrożność. Nie zdołał jednak poświęcić się na samej istocie sprawy - niemniej to wkrótce miał zamiar zrobić. Pusta sala dawała zdecydowanie więcej możliwości aniżeli gabinet.\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Wrz 24 2017, 06:59\nNie miała żadnych planów na dzisiejszy dzień prócz oczywiście lekcji które w planie były na dzisiaj, dlatego bardzo ucieszyła się z listu od Daniela. Czyżby prosił ją o spotkanie? Li naprawdę zrobiło się niesamowicie miło, bo co jak co, ale do tej pory to ona raczej latała za profesorem, a później udawała przypadkowe spotkanie. Daniel podobał jej się. Zdawała sobie sprawę, że nic kompletnego z tego nie wyjdzie, ale przecież kto im zabronił się zabawić? A skoro Li była wolna, Daniel prawdopodobnie też to dlaczego mieliby marnować taką sytuacje. Li nigdy nie pytała o jego sercowe sprawy, zwyczajnie ją to nie interesowało. Skoro on dawał jej znaki, że jednak mogą ze sobą flirtować to jednak coś było na rzeczy. Miała jedynie nadzieję, że nie jest dziesiątą którą dzisiejszego dnia poprosił o spotkanie. Wtedy puchonka faktycznie mogłaby się na niego porządnie zdenerwować.\nUdała się w danym kierunku. Byłaby pewnie jeszcze przed profesorem, bo co jak co, ale Li punktualności nie można odmówić jednakże pewien uczeń ze Slytherinu z pierwszej klasy zgubił się w ogromnym zamku. Pewnie innemu, starszemu ślizgonowi nie pomogłaby, ale co taki dzieciak jest winny? Pomogła mu dostać się do biblioteki, bo tam się chciał udać. Widziała fascynacje w jego oczach, jednakże nie zamieniła z nim ani jednego słowa. Bo po co? Nic by jej z tego nie przyszło. Sama doskonale pamięta te pierwsze dni w Hogwarcie kiedy to nawet poruszający obraz robił na niej wrażenie. Dla ucznia czystej krwi czy półkrwi to nie było wielkie zdziwienie, ale ona widziała coś takiego po raz pierwszy w swoim życiu.\n- Nie, jedynie bałam się, że może się pan do mnie jakoś zniechęcić. Wie pan, że bardzo panu ufam i chciałabym, żeby to co pokazałam zostało między nami. Nie chce żeby inni gadali, a i też nie chce żeby wyższe dobro świata magicznego się o tym dowiedziało. - powiedziała do niego wypuszczając powietrze. Nie mogła dopuścić do tego, żeby inne osoby się o tym dowiedziały. Daniel był wielkim wyjątkiem. Nawet jej przyjaciele o tym nie wiedzieli. Ale profesor miał coś w sobie przez co Li uznała, że może mu zaufać.\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Wrz 24 2017, 22:11\n[center]Gdyby zapytać Bergmanna o stereotypowych Puchonów, odpowiedź byłaby jasna - źle skończą. Zbyt dobrzy, zbyt naiwni, zbyt niezdecydowani na poradzenie sobie wśród zawiłości świata. Mimo radości wobec tak rzadko zdarzającej się animagii, nie mógł odmówić sobie zwątpienia - co byłoby gdyby ktoś zjawił się w gabinecie. Z drugiej strony Li Na rzeczywiście musiała cechować się niemałą rozwagą, skoro utrzymywała swoją umiejętność w sekrecie - jeżeli zgodnie z zapewnieniami nikt o tym nie miał pojęcia.\n- Twój talent nigdy by mnie nie zniechęcił - zapewnił ją, zmierzając spokojnym krokiem w stronę studentki. Nie należał do osób wylewnych - a w związku z tym, równie niechętnie ujawniał sekrety innych. Nie dostrzegał żadnego zysku, żadnej korzyści mogącej płynąć ze zdradzenia tej tajemnicy.\n- Wiem jednak, jak wiele może kosztować choć drobne niedopatrzenie - dodał nieprędko. Ostrożność, ostrożność - oraz ostrożność po raz kolejny. Całe swoje działania opierał na dyskrecji - dzięki nim był w stanie płynąć wedle własnego prądu, nie poddawać się niewygodnym zasadom, regulaminom dążącym, aby podporządkować go całkowicie. Zatrzymał się, wymijając dziewczynę, w odległości uchodzącej za stosowną - nie naruszał w owym momencie żadnych reguł relacji pomiędzy nauczycielem a podopiecznym.\n- Kiedyś kilka osób chciało się mnie pozbyć - zauważył, wyjawiając półprawdę z odmętów swojej przeszłości. W końcu nie uczył się, ani później - wpierw nie nauczał w Hogwarcie, więc większość rzeczy pozostawała niewiadomą dla uczniów.\nTemat: Re: Pusta klasa Pon Wrz 25 2017, 14:02\nLi zawsze pragnęła utrzymać to wszystko w tajemnicy. Owszem, przykładowo Alice dowiedziała się. Przyłapała ją na przemianie, ale jakoś dziewczyna się zafascynowała i zapragnęła również być animagiem. Być może sama zajęła się swoją zdolnością. Może jej się udało? Nie życzyła jej źle, więc bardzo by się ucieszyła gdyby się udało, ale prawdopodobnie odmówiła sobie pomocy Li. Ona chciała jej pomóc, ale ta już więcej razy się do niej nie odezwała. Czy żałowała? Eee. Skoro tak sobie wybrała to jej wybór. Ale cieszyła się, że mogłaby jej pomóc w końcu podniosłaby sobie samoocenę. Sprawiło by jej pewnie wielką satysfakcje gdyby kogoś tego nauczyła. Ale tego nie da się nauczyć w jedną noc, a praktyka trwa latami więc wiele osób się już pewnie by poddało, ale Li walczyła do samego końca. Oczywiście miała momenty zawahania, ale to wujek naprowadzał ją do nauki i opłacało się. Widział w niej potencjał i jak widać nie pomylił się.\n- Wie pan co. Ja na terenie szkoły bardzo rzadko się przemieniam. Ogólnie bardzo rzadko używam tej zdolności. Zazwyczaj jak już mam zamiar spędzam pod tym wcieleniem kilka dni. Nie chce wzbudzać żadnych podejrzeń. - powiedziała do niego i uśmiechnęła się lekko. Oczywiście zdarza jej się zrobić to na terenach Hogwartu, ale najczęściej gdzieś gdzie kompletnie nie ma ludzi. Nie można też znikać na kilka dni bo wtedy wzbudzałaby olbrzymie zainteresowanie i kto wie ktoś mógłby ją śledzić.\n- Pozbyć, naprawdę? Ale dlaczego? - zapytała. Bardzo dobrze rozmawiało jej się z nauczycielem. Chciała od niego wiele się dowiedzieć. Teraz to nawet nie łączyła ich jakaś dziwna relacja, ale to, że są animagami. Animag animaga zawsze zrozumie. A brakowało jej osoby z którą mogłaby porozmawiać na wszystkie tematy, a nie mogła ze swoimi przyjaciółmi porozmawiać o wszystkim. A co jak co, ale animagia była w jej życiu i czasami trudno jej się było powstrzymać, ażeby komukolwiek nie powiedzieć.\nTemat: Re: Pusta klasa Pon Wrz 25 2017, 17:12\nJako zarejestrowany animag był w stanie liczyć na nieco większą swobodę - większość osób wiedziała o jego zdolności, kolejna część - o przybieranej formie. Chociaż nie mógł zarazem pozwolić sobie na takie ukrycie się i pozostanie w zupełności nierozpoznanym, nie istniała potrzeba aż takiego uważania w przypadku użycia zdolności. Wielu wiedziało, kogo zdołało zwiastować pojawienie się kruka o jasnoniebieskich, wyróżniających się w owym przypadku tęczówkach.\n- Osobiście używam na krótszy czas - powiedział jej zgodnie z prawdą. - To przydatna metoda transportu. - W końcu, w postaci kruka mógł bez problemów się wzbijać w przestworza - sam nigdy nie przepadał za miotłą. Quidditch lubił oglądać, chociaż w przypadku sportów nigdy nie przejawiał ogromnej fascynacji zarówno w obserwowaniu rozgrywek, a już tym bardziej w stawaniu się uczestnikiem.\n- Albo niezapowiedzianych bądź niezauważalnych odwiedzin - dodał półżartobliwie. Słynny ptak, który stukał dziobem w powierzchnię szyby, stawał się niekiedy symbolem odwiedzin u różnych osób. Zdarzało mu się tak - jak najbardziej - pojawiać.\n- Zawsze się znajdą ludzie, którzy nie są przychylni - odparł niejednoznacznie. To wszystko było zawiłą historią, nie tyle dotyczącą ostatnich wydarzeń w Trausnitz, co również tych dawnych, a on nie zmierzał do zanudzenia jej opowieściami z przeszłości. - Wówczas wystarczy im jeden, błahy pozornie pretekst.\nNie chciał już bardziej przedłużać.\n- Przechodząc jednak do rzeczy - zwrócił się do niej ponownie - chcesz nauczyć się czegoś więcej? Miałem ci to konkretnie zaproponować od dawna.\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Wrz 26 2017, 12:39\nPanienka Na najchętniej przyznałaby się wszystkim, ale przecież nie mogła. Wujek doskonale wytłumaczył jej dlaczego nie mogła nikomu się do tego przyznać. Bał się o samego siebie. Przecież to nielegalne, żeby uczyć nieletnich animagi, nie chciał mieć z tego tytułu jakichkolwiek problemów. I doskonale go rozumiała. Wujek był dla niej bardzo ważną osobą. Nigdy by go nie zawiodła, nie chciała go zawieść, ale wiadomo niekiedy można się przejechać nawet na samym siebie. Co prawda nigdy nie widziała profesora jako animaga, szczerze powiedziawszy nawet nie wiedziała w co się przemienia. Słyszała tylko, że jest, ale jednak nie widziała go nigdy. Chętnie by sobie pohasała z psorem po łące jako zwierzęta, ale nie wiedziała, że Daniel po zmianie swojego ciała jest ptakiem. No cóż.\n- Transportu? Więc rozumiem, że jest pan ptakiem, tak? - zapytała, bo to raczej było oczywiste. Raczej za rodzaj transportu nie uznałaby zwierzęcia które się szybko porusza po ziemi. Zaśmiała się z jego słów. Cholera. A jak ją Daniel podglądał jak się przebierała? Nie no to chyba niemożliwe. Chociaż Li nie raz miała ochotę pośledzić kogoś i dowiedzieć się czegoś więcej. Raz to zrobiła, ale później sama się za siebie wstydziła.\n- Czegoś więcej? A co ma pan na myśli? - zapytała. Chętnie by się czegoś nauczyła, czegoś czego jeszcze nie potrafiła tylko pytanie czego? Za bardzo nie rozumiała pytania profesora, ale chętnie by się dowiedziała czego to Daniel mógł ją nauczyć. Najważniejsze potrafiła, potrafiła się przemienić więc czego można chcieć więcej?\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Wrz 27 2017, 10:19\nNa pytanie, czy po przemianie jest ptakiem - skinął wyłącznie głową w ramach potwierdzenia tej tezy. I owszem, był z tego dumny, że jako animag mógł dostąpić zdolności tak zazdroszczonej od wieków, był w stanie pozwolić sobie na czystą wolność, dotarcie do wielu miejsc niedostępnych oraz, co najważniejsze - potrafił uczynić żywioł powietrza swym sprzymierzeńcem. Za nic w świecie nie oddałby owej formy; to, że symbolika gatunku była niestety niejednoznaczna i nie zawsze przychylna, w ogóle Bergmannowi nie przeszkadzało.\n- Nie mam nic przeciwko spotkaniu się z uczniem albo studentem - wyjaśnił, słysząc czającą się w jej głosie wątpliwość - któremu nie wystarczają same zajęcia. - Materiał z zajęć. Cóż, pobawił się trochę słowem, jak zawsze chętnie obserwując reakcję; choć przecież, w pierwszym słyszeniu nie mówił o niczym, co dało się uznać za niewłaściwe. W Hogwarcie wszystkie ściany potrafiły mieć uszy - a w szczególności owe usłane przez różne, wręcz zawsze utkwione w ruchu portrety.\n- Wracając do mojej formy… - dodał, stwierdzając, że skoro Li Na pokazała mu swoją zwierzęcą postać, wypadałoby również w końcu we własnym wydaniu zaprezentować tę umiejętność - krążącą niczym pogłoska oraz w rzeczywistości niemijającą się z prawdą. Chwilę później cała jego sylwetka (choć w przeciwieństwie do Puchonki, włącznie z ubraniami) przekształciła się w kruka - różnił się on jednakże od tych typowych, widzianych w Wielkiej Brytanii, niebieskimi obręczami tęczówek. Zwierzę wzleciało oraz wylądowało na biurku, spoglądając uważnie na postać studentki.


Nikt nie chce kupić ich syna! - Pudelek\nNikt nie chce kupić ich syna!\nAshlee i Pete rozpaczliwie szukają gazety, w której dałoby się "spieniężyć" nowe dziecko.\n„Sprzedawanie" dzieci gwiazd jest już niemal tradycją. Mało którzy rodzice umieją odeprzeć pokusę tak łatwego zarobku. Kwoty, jakie otrzymuje się za ekskluzywną sesję w kolorowym magazynie sięgają nawet kilku milionów dolarów.\nJak donosi amerykański Page Six, Ashlee Simpson i Pete Wentz jak na razie o takiej kasie mogą jedynie pomarzyć. Spodziewali się istnego szturmu dziennikarzy chętnych „kupić" od nich pierwsze fotki małego Mowgli Bronxa. Do tej pory nikt się do nich nie zgłosił.\n_**Obdzwonili dosłownie każdy tabloid, pismo kobiece czy kolorowy magazyn z ofertą sprzedaży zdjęć**_ – powiedziała dziennikarzom związana z gwiazdorską para osoba. Ashlee odbiera to bardzo osobiście i uważa, że brak zainteresowania synem zwyczajnie ją obraża. Nie rozumie, że jest pomniejszą gwiazdką, której nikt nie chce na okładce magazynu. Wszyscy uznali, że takie wydanie pisma w ogóle nie będzie się sprzedawać.\nZdaje się, że przekonanych o własnym gwiazdorstwie Simpson i Wentza spotkało bolesne starcie z rzeczywistością.\nE tam. Pete mówi, że to nieprawda, ze chce w swoim czasie pokazać go za darmo. A nie sprzedawać dziecko. Chociaż, czy on nie blefuje? I tak was kocham ;*\ntra la la la :)...................\n"sprzedawanie" dzieci na okładke dlatego bo chcą mieć więcej kasy a ciekawe co powie póżniej te dziecko ja będzie dorosłe czy chciało być na okładce ?i czy dostanie z to kasy?!-nie którzy wogule nie liczą się z innym(dziecko) i zdaniem ;(;/\nty nie obrażaj emo bo EMO jest super ;PPPP\nugg boots cheap ugg boots [url= ugg boots[/url]\nNie no koles a ja cie Picie lubilam w Fall Out Boy a teraz debilu chcesz sprzedac wlasne dziecko?! puknij sie w swoja pusta łepetynę\na kto to wogule jest\nbozena i mich...\nco wam odbilo co jacy igioci\nA od kiedy to syn jest na sprzedarz\nładne historyjki wymyslascie :/ oni po prostu nie chcą go sprzedać i pete to opsiał na swoim blogu... ja nie mogeee x_x\noni sie zgrali : d***l debilka, brzydal brzydula, bezmuzgi bezmuzga! własne dziecko sprzedawać?


MOJA MENAŻERIA : Z Pawełkowych wspomnień\nDawno temu, w maju, Dorotka opisywała „dlaczego koń lubi biegać”. Niejednokrotnie byłem uczestnikiem takiego biegania. Zwykle kończyło się to dobrze i przyjemnie. Bywały też takie sytuacje, że „zaliczałem glebę” i łamałem żeberka. Cóż – taki sport.\nJest jednak zdarzenie, które mimo „zaliczonej gleby”, utkwiło mi szczególnie w pamięci. Działo się to kilka lat temu w Lipnicy, podczas wizyty w bacówce. „Nasz” letni domek dzieli od „naszej” bacówki ponad siedem kilometrów. Odległość taką trzeba pokonać jadąc konno, po polsko – słowackiej granicy. To samo w wykonaniu samochodowym to już jest około kilometrów piętnastu.\nW obu wersjach odległości te pokonywane są często. Prawdziwe oscypki, świeży bundz, czy słodka lub kwaśna żętyca, to rzeczy, bez których prawie nie można żyć. Często też, trasa do bacówki pokonywana jest w wersji „kombinowanej”. Ja na bacówkę jadę autem a Dorotka konno. Na bacówce jest zmiana i wracam do domku na rumaku. Rozwiązanie takie jest korzystne, gdyż powrót dla konia jest prosty. Drogę zna, idzie do stajni, więc poganiać go nie trzeba a jeździec całą swą uwagę może skupić na tym aby nie spaść.\nTego pamiętnego dnia pogoda była piękna. Przyjechali do nas znajomi, więc rankiem zapakowałem ich do auta i pognałem na bacówkę. Dorcia pojechała na Ramziatym. Na bacówce pięknie świeciło słoneczko więc „nabiałowa uczta” udała się wyśmienicie. Gdy już nie było możliwe „przyjęcie” nawet pojedynczego łyka „żętyc ki”, pożegnałem się z wracającymi automobilem, wdrapałem się na koński grzbiet i pognałem (czytaj: poczłapałem) w kierunku lipnickiego domu.\nJak pisałem wyżej, słoneczko świeciło, ptaszki świergoliły więc powrót zapowiadał się bardzo przyjemnie. Postanowiłem opuścić znany szlak i wzorem amerykańskich traperów rozpoznać nową drogę. Wiodła ona przez las. Szeroki, skórzany kapelusz chronił mnie przed uderzeniami świerkowych gałęzi. Ramziaty przysypiał, a mnie, przy każdym jego kroku, bulgotała w brzuszku żętyca.\nNagle wśród tego świergolenia ptactwa i półsennych marzeń rozległo się, jak by tu rzec, „wielobeczenie”. No cóż, myślę sobie, natrafiłem na stado. Nie tragedia. Pastyrz był znajomy a ja nie umiem powiedzieć „dzień dobry” i pojechać dalej. Trza było pogadać…\nZlazłem z konia, omówiliśmy sprawy ważne, sytuację geopolityczną (wiadomo: jest, Panie, źle), pogadaliśmy o kobietach J i mus było jechać dalej. Wdrapałem się na wierzchowca (jest to trudne z pełnym brzuchem żętycy) i zaczęliśmy sobie iść w dół łąki. Pierwsze kroki były przyjemne. Kolejne stały się jeszcze przyjemniejsze, gdyż zorientowałem się, że cały kierdel podąża za nami. Dumny rozsiadłem się wygodnie i poczułem się jak taki „mega kierownik” – prawie król!\nRamziaty, jak zorientował się w sytuacji, postanowił być zgoła innego zdania! Trzysta owiec biegnie za koniem! Sześćset „nienawistnych” oczu gapi się na jego sylwetkę, a do tego słychać tupot tysiąca dwustu raciczek (parzystokopytnych a więc dwa tysiące czterysta pojedynczych „pazurów”!) No, po prostu apokalipsa! Rumak włączył napęd na cztery nogi, manetkę gazu sam sobie przesunął do oporu w przód. Na twarzy poczułem opór powietrza i ogromną siłę wynoszącą mnie do góry. Po chwili już ryłem po trawie, trzymając wodze. Przynajmniej bezbolesne opuszczanie konia w biegu opanowałem do perfekcji. Po kilku metrach ślizgu puściłem rzemyki stanowiące ostatnią więź łączącą mnie z wierzchowcem i zostałem leżeć…\nPamiętam, z jednej strony, pędzącego Ramziatego znikającego na leśnym dukcie i, z drugiej strony, nacierającą bandę pełną skotłowanej, białawej wełny. Czułem się jak ta kamera w serialu „Janosik”, ustawiona naprzeciw owiec. Pędzi na mnie całe stado i tuż przede mną tak pięknie się rozbiega na boki, by tuż za mną ponownie zbić się w jedną gromadę. No, piękny widoczek!\nTak sobie leżę na tej glebie, Ramziaty zniknął a owce, gdy „straciły kierownika” ponownie zaczęły skubać trawę. Spokój i bezruch wrócił na polanę. Remanent wykonany na własnym ciele nie wykazał strat w tkankach „twardych” i „miętkich”. Postanowiłem więc zostać tropicielem. Tak mi się „jawiło”, że koń pobiegł sobie kawałeczek i gdzieś tam za lasem spokojnie stoi i skubie trawkę. Ślady są widoczne, więc znajdę draba i pojadę do domu. Nie dawała mi tylko spokoju myśl, że pasterz wszystko widział i wtopa będzie na całą Lipnicę…\nMijam sobie jeden lasek, potem drugi. Konia niema a droga stała się kamienista i z tropiciela przemieniłem się w tego żołnierza, co to wracał z niewoli ze spuszczoną głową. Trzeba było ogłosić porażkę i jednocześnie uspokoić Dorotkę. Dzwonię więc do znajomego (jego sieć ma w Lipnicy lepszy zasięg) i mówię, że jakby tak sobie jechali przez wieś z tej bacówki i człapał gdzieś Ramziaty, to ja sobie dojdę za jakieś dwie godziny i w ogóle to nic mi nie jest, tylko „z buta” idę więc troszkę to zajmie… J. Spoko, rzecze kolega. Jesteśmy już w domu a Twój koń był tu przed nami. Uspokojony zmierzałem dalej do celu. Maszerowałem prawie jak Szwejk do Czeskich Budziejowic, do swojego pułku. Sytuację, jaka rozegrała się tymczasem w domu, poznałem z opowiadań.\nDorotce, gdy usłyszała, że „nic mi nie jest”, włączyła się w mózgu czerwona lampka i rozległ się dzwonek. Ciągły, nie przerywany, oznaczający najwyższy alert. Podobno moje słowa „nic mi nie jest” zostały zrozumiane jakobym leżał gdzieś pod świerczkiem z bebechami na wierzchu i żegnał się ze światem tocząc wokół gasnącym spojrzeniem…\nWskoczyła na Ramzesa i w dzikim pędzie pognała w kierunku bacówki na poszukiwania. Niestety popędziła znaną drogą wzdłuż granicy. „Bacówkowi” już wiedzieli, że „wyglebiłem” i koń mi uciekł a paszcze mieli podobno uśmiechnięte. Wiedzieli przecież, że żyję. Dorcia, również galopem wróciła do domu. Biedny Ramziaty! Chyba żałował, że mnie opuścił (taką mam przynajmniej nadzieję). Zadzwonił kolega z pytaniem jak mi się idzie. „Dochodzę do asfaltu” rzekłem. „Już po Ciebie wyjeżdżam”!. Ostatnie pół kilometra przemierzyłem siedząc wygodnie na siedzeniu pasażera.\nNa podwórku zastaliśmy Komitet Powitalny i Dorotkę. Jej twarz w dalszym ciągu wyrażała obawę, czy kolega przywiózł mnie, czy mojego ducha. Kolega Adam, były żołnierz, w lot zrozumiał sytuację! Paweł! Baczność! Prawa ręka w górę! Opuść! Lewa ręka w górę! Opuść! Prawa noga w górę! Opuść! Lewa noga w górę! Opuść! Widzisz, Dorotka! Nic mu nie jest!\nPierwszy raz w życiu widziałem tak szybką zmianę wyrazu twarzy. Niedowierzanie i niepewność zniknęły a zastąpiła ją nieopisana radość. „Nerw” puścił i powitaniom nie było końca.\nPozostało tylko załatwienie na bacówce, aby wieści o „rączym” jeźdźcu nie rozniosły się zbyt szeroko. Podczas kolejnej wizyty, już bez przygód, skosztowaliśmy nie tylko żętyc ki i cała sprawa została skryta gdzieś w pomroku dziejów.\nI tak to się dzieje, gdy koń „za bardzo” lubi biegać!\nAutor: Dorota Ziembla o piątek, lipca 31, 2015


Sos chili Sriracha Super Hot BEZ MSG FLYING GOOSE 200 ml - internetowy sklep orientalny Kuchnieorientu.pl\nHome/Artykuły spożywcze/Kuchnia tajska/Sosy/ Sos chili Sriracha Super Hot BEZ MSG FLYING GOOSE 200 ml\nSos chili Sriracha Super Hot BEZ MSG FLYING GOOSE 200 ml\nSos chili Sriracha Super Hot BEZ MSG to słynny tajski sos chili sriracha w wersji super hot (70% chili) BEZ DODATKU GLUTAMINIANU SODU renomowanej tajskiej marki FLYING GOOSE. Używany jako składnik zaostrzający smak dania, sos do maczania (dip), dodatek do kanapek. Składniki: chili 70%, cukier, sól, woda, reg. kwasowości (kwas octowy, kwas cytrynowy), stabilizator (guma ksantanowa), konserwant (sorbinian potasu). Ten produkt może zawierać śladowe ilości orzeszków ziemnych. Produkcja: Tajlandia.\nBe the first to review “Sos chili Sriracha Super Hot BEZ MSG FLYING GOOSE 200 ml” Anuluj pisanie odpowiedzi


Ubezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok • Rower w mieście Forum rzeszowskich rowerzystów\nUbezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok\nCzy rowerzyści powinni być ubezpieczeni ?\nnie wiem 0% \nheros333: Tytuł: Ubezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok\n23 mar 2016, o 12:21\nIdeafairplay.pl jest partnerem naszego stowarzyszenia Rowery.Rzeszow.pl oraz Rzeszowskiej Masy Krytycznej. Jest to inicjatywa społeczno-fundraizingowa polegająca na tym że kupując dowolne ubezpieczenie przez ich system przekazywana jest połowa prowizji dla organizacji pozarządowych. (którą normalnie zgarnąłby pośrednik)\nJest to świetna sprawa gdyż samemu możesz sobie wyliczyć/wykupić dowolne ubezpieczenie od wszystkich dostępnych na rynku ubezpieczycieli . Na pomysł wpadł Łukasz Kopeć któremu urodził się ciężko chory syn. Wspólnie z żoną chcieli znaleźć pieniądze na leczenie. Wiadomo polski system medyczny jest zacofany więc szukali jakieś sposobu by połączyć pracę z pomaganiem. Tak stworzyli Ideafairplay.pl. Platforma ubezpieczeniowa na której możesz drogą elektroniczną ubezpieczyć sobie samochód rower itp. (mają ofertę wszystkich ubezpieczycieli)\nJako że sami na codzień jesteśmy rowerzystami i spotykamy zagrożenia na drogach (np. czasem nie schodzi się z roweru jadąc po przejściu - bo jest wygodniej) więc chcieliśmy mieć ubezpieczenie, aby w razie wypadku nie płacić z własnej kieszeni za naprawę czyjegoś samochodu, czy otrzymać odszkodowanie za uszczerbek na zdrowiu NNW. Skontaktowaliśmy się z IdeaFairplay.pl aby przygotowali jakieś ubezpieczenie dla rowerzystów w dobrej cenie i kompleksowe. Porównali oferty wszystkich ubezpieczycieli i PZU zaproponowało najlepszą.Przykładowa oferta\nPakiet “Bezpieczny rowerzysta” OC i NNW za 32zł/rok\nSuma ubezpieczenia: OC – 25 000 zł i NNW – 10 000 zł\nNNW – ubezpieczenie skierowane jest dla wszystkich rowerzystów będących na terenie Polski. Osoby poniżej 18 roku życia powinny posiadać kartę rowerową. Ubezpieczenia obejmuje wypłatę odszkodowania za uszczerbek na zdrowiu będącego następstwem nieszczęśliwego wypadku. Kwota odszkodowania wyliczana jest od sumy ubezpieczenia, procentowo do częściowego uszczerbku i 100% kwoty w przypadku śmierci ubezpieczonego. Zwrot poniesionych kosztów jednorazowego nabycia protez do wysokości 10% sumy ubezpieczenia; dietę szpitalną, wizyt lekarskich, zakup lekarstw i środków opatrunkowych; leczenia szpitalnego, poniesione w ciągu 2 lat od wypadku. PZU SA zwraca ubezpieczonemu niezbędne, udokumentowane wydatki poniesione na przejazdy w kraju oraz koszty badań lekarskich. Ubezpieczenie obejmuje zwykłą jazdę na rowerze np. jadąc do pracy spadniesz z roweru, prowadząc rower wywrócisz się, lub wjedziesz rowerem w drzewo itp. i doznasz uszczerbku na zdrowiu należy ci się odszkodowanie.\nOC – ubezpieczenie od odpowiedzialności przydaje się w przypadkach kiedy jadąc rowerem np. uszkodzimy komuś lusterko w samochodzie, zarysujemy lakier zderzymy się z pieszym czy innym rowerzystą. Mając takie ubezpieczenie w razie wypadku mówisz że jesteś ubezpieczony, a ubezpieczyciel pokryje koszty naprawy, oraz ewentualne koszty sądowe. PZU SA udziela ochrony ubezpieczeniowej, gdy w związku z użytkowaniem roweru ubezpieczony w następstwie czynu niedozwolonego (odpowiedzialność deliktowa) zobowiązany jest do naprawienia szkody na osobie albo szkody rzeczowej wyrządzonej osobie trzeciej. Aby poszkodowany otrzymał odszkodowanie z naszej polisy należy w terminie do 7 dni zgłosić to do ubezpieczyciela.\nZarówno NNW i OC nie obejmują udziału w rajdach rowerowych, ataków terrorystycznych, działań wojennych, oraz obowiązują wyłącznie na terytorium Polski. Osoby niepełnoletnie muszą posiadać kartę rowerową.\nWystarczy zalogować się na powyższej stronie i przejść do zakładki PRODUKTY>ZŁÓŻ ZAMÓWIENIE następnie wyszukać frazę “BEZPIECZNY ROWERZYSTA” . W kolejnym etapie wybieramy odpowiedni dla nas PAKIET i klikamy ZŁÓŻ ZAPYTANIE. Polisa zostanie wystawiona na wskazane dane do pobrania i opłacenia przelewem. Dodatkowo możesz również wesprzeć nasze stowarzyszenie wpisując Rowery.Rzeszow.pl jako organizacja wspieraną. Dzięki czemu otrzymamy od ideafairplay drobną darowiznę która trafi na cele pro-rowerowe.\nOd tej pory jesteś ubezpieczony!\nChęć ubezpieczenia prosimy składać za pomocą formularza na stronie http://rowery.rzeszow.pl/ubezpieczenie-rowerowe/ Możesz również samodzielnie wyliczyć sobie składkę na samochód, dom czy życie i jednocześnie wspierać naszą organizację Rowery.Rzeszow.pl\nW razie pytań pisać. Zebrane fundusze trafiają na cele statutowe stowarzyszenia. Zachęcamy do współpracy!\nSą przeciwnicy i zwolnicy ubezpieczania się. Ja po wypadku mojej babci uważam że powinno to być obowiązkowe. (Jadąc rowerem obok parku Słocina, wymusiła pierwszeństwo na kierowcy jadącym główną - Ponoć hamulce jej nie zadziałały. Doszło do zderzenia, trafiła do szpitala i później musiała zapłacić kilkaset złotych za lakier, mandat od policji i dodatkowo sama nie dostała odszkodowania za złamaną nogę - bo nie była ubezpieczona. Tak więc, my dajemy tylko taką opcje, 32zł/rok za OC i NNW , kto chce to się ubezpiecza.)\nFrodo907: Tytuł: Re: Ubezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok + OC na samochó\n23 mar 2016, o 13:14\nJa już się ubezpieczyłem.\nChosenOne: Tytuł: Re: Ubezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok\n31 sie 2016, o 11:08\nSprzęt: Giant :)\nW Ergo Hestia sytuacja wygląda następująco:\nOdpowiedzialność cywilna w życiu prywatnym - suma gwarancyjna 200 000 zł - Składka 60 zł\nNastępstwa nieszczęśliwych wypadków - suma gwarancyjna 10 000 - Składka 50 zł\nIstnieje również specjalne ubezpieczenie od sportów extremalnych (jeżeli jesteśmy zawodowcami)\nWarto wiedzieć, że podczas uprawiania sportu extremalnego zawodowo podstawowe ubezpieczenie może okazać się niewystarczające (tak wywnioskowałem ze słów przedstawiciela).\nFrodo907: Tytuł: Re: Ubezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok\n31 sty 2018, o 16:37\nDzisiaj odnowiłem ubezpieczenie OC i NNW. Pakiet średni za 82 zł.\nMam nadzieje ze się nie przy da.\nzuki: Tytuł: Re: Ubezpieczenie rowerzysty OC/NNW 32zł/rok\n5 lut 2018, o 11:30\nNie ma już opcji 32zł/rok?\n5 lut 2018, o 11:55\nNiestety. Tak jak wszystkie OC te też poszły do góry.\nW tamtym roku ubezpieczenie się mi przydało, akurat nie to bo skończyło się miesiąc wcześniej ale miałem jeszcze inne.\nNNW na nowe okulary, wcześniejsze rozbiłem razem z łepetyną.\nA na stronie info postaram się poprawić.\nAktualne info o cenach ubezpieczenie, warunkach oraz wysokości darowizny jaka z tego tytułu otrzyma stowarzyszenie jest na głównej stronie.\nAktualne ceny to 62 zł (5zł), 83 zł (7zł) i 147 zł (14zł). W nawiasie to kwota darowizny.\nCzy ktoś skorzysta jest to wyłącznie dobrowolne. Natomiast, chcąc wspomóc stowarzyszenie można wybrać innego typu ubezpieczenia, np. dom, mieszkanie, samochód, podróż, szkolne NNW itp.


ASYSTORY MEDYCZNE – SKLEP AVITAMED\nCategory: ASYSTORY MEDYCZNE\n| ASYSTORY MEDYCZNE\nStawiamy na wyroby które są trwałe i mają niską cenę.Szukając asystora warto zerknąć do naszego katalogu. Mamy asystory które są sprawdzone przez zadowolonych klientów. Wybierz nasz asystor oraz zapomnij o kłopotach z późniejszymi serwisami a także naprawami. Asystory stworzone są z płyty meblowej laminowanej obramowanej profilem aluminiowym anodowanym w kolorze naturalnego aluminium. Narożniki szafki są […]\nProponujemy i dobrą cenę a także dobrą jakość. Asystor który jest zawodny nie ma sensu, dlatego zdecyduj się na nasz wyrób który Cię nigdy nie zdziwi. Wybierając asystor nie należy brać pod uwagę niepewnych produktów,posiadamy wyśmienite wyroby, zyskujące same dobre opinie. Decydując się na nasz asystor masz pewność trwałości na długi czas. Asystor stomatologiczny posiada […]\nOferowane przez nas produkty łączą w sobie dobrą cenę oraz świetną jakość. Meble Medyczne w tym asystory są fundamentem wyposażenia placówek medycznych. Każdy asystor aby spełnić prawidłowo swoje zadanie musi być wytrzymały oraz niezawodny. Nasze asystory zyskują jedne z najlepszych opinii na rynku.Asystor stomatologiczny czteroszufladowy na kółkach mobilny AS-4 to jedno z podstawowych elementów wyposażenie […]\nJezdna szafka z szufladami do gabinetu stomatologicznego. Kółka jezdne umożliwiają nie sprawiające problemów przemieszczanie. Różnorodna wielkość szuflad umożliwia dopasowanie do przechowywanego osprzętu. Produkt dostępny w 5 kolorach przodów i2 kolorach boków szafki.


Hotele — Fondo - Anuluj większość rezerwacji | Hotels.com\nHotele - Fondo\nFondo — hotele\nWyszukaj hotele w mieście Fondo\nFondo — najpopularniejsze atrakcje\nJezioro SmeraldoJeśli chcesz wsłuchać się w szum wody i podziwiać widoki, Fondo i okolice to miejsce odpowiednie dla Ciebie, szczególnie Jezioro Smeraldo w odległości 3,2 km od centrum.\nKanion Rio SassKanion Rio Sass (Fondo) to miejsce, które warto odwiedzić. Znajduje się 3,8 km od centrum.\nWięcej informacji — Fondo\nNajlepsze hotele w mieście Fondo\nFondo — ogólne informacje\nFondo to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Fondo — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Fondo. Fondo to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Fondo — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Fondo?\nFondo — najlepsze miejsce na nocleg:\nHotel w górach, gdzie goście mają do dyspozycji basen kryty — Val di Non w pobliżu\nFondo – atrakcje\nCo warto zobaczyć w mieście takim jak Fondo?\n• Kanion Rio Sass\n• Jezioro Smeraldo\nFondo — atrakcje w okolicy:\n• Pole golfowe Dolomiti Golf Club (7,4 km od centrum miasta)\n• Centrum handlowe Ambach Lifestyle (8,5 km od centrum miasta)\n• Messner Mountain Museum Firmian (10,7 km od centrum miasta)\n• Museo Archeologico dell'Alto Adige (Muzeum Archeologiczne Górskiej Gardy) (14,4 km od centrum miasta)\n• Muzeum wina południowego Tyrolu (8,8 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Fondo?


Doładowania telefonów i inne\n"Społem" PSS w Kwidzynie\nWpisywane tu przez Panią / Pana dane osobowe używane są do kontaktu, w związku ze złożonym tu przez Panią / Pana zapytaniem lub sugestią. Administratorem tych danych jest "SPOŁEM" Powszechna Spółdzielnia Spożywców, Piłsudskiego 45, 82-500 Kwidzyn.\nW kwestii danych osobowych można kontaktować się z Administratorem w jego siedzibie, znajdującej się pod adresem "SPOŁEM" Powszechna Spółdzielnia Spożywców, Piłsudskiego 45, 82-500 Kwidzyn; przy użyciu niniejszego formularza kontaktowego; lub poprzez placówki handlowe Administratora; a także za pomocą adresu mailowego handel@psskwidzyn.pl


Vostok Europe YN85-560A518 Limousine Automatic - zegarek.net\nYN85-560A518 Zegarek Vostok Europe Limousine Automatic - męski\nCena: 1341 zł Negocjuj cenę\nsprawdź Raty 0% 10 x 134.1 zł\nLimitowane zegarki męskie to najlepszy sposób na wyróżnienie się z tłumu. Jeśli chcesz robić to w naprawdę prestiżowy sposób to nie ma lepszej kolekcji niż Vostok Europe Limousine! Prezentowany model należy właśnie do poświęconej legendarnej, radzieckiej limuzynie GAZ-14 kolekcji. Vostok Europe Limousine YN85-560A518 to bez wątpienia bardzo elegancki zegarek. Połączenie stylowego, gładkiego paska w czarnym kolorze oraz białej tarczy zamkniętej w srebrnej kopercie wygląda naprawdę fenomenalnie, dzięki charakterystycznemu dla marki designowi. Ten limitowany zegarek męski sprawdzi się wszędzie tam gdzie styl i elegancja są zawsze na pierwszym miejscu. Vostok Europe Limousine napędzany jest przez niewymagający nakręcania, automatyczny mechanizm z 40 godzinną rezerwą chodu. Na szczególną uwagę zasługuje sposób w jaki wskaźnik rezerwy został wkomponowany w tarczę, będąc wyraźnym jej elementem, który jednocześnie nie zaburza, a wręcz współtworzy całą kompozycję. Elegancki zegarek na skórzanym pasku od Vostok Europe jest czasomierzem przepięknym, a jego obecność na nadgarstku z pewnością przyniesie Ci bardzo dużo radości.\nOpinie o produkcie Vostok Europe YN85-560A518\nZegarek pierwsza klasa sklep super godny polecenia\nVostok Europe YN85-560A518 1341.00zł


Poszukiwani kolejni pracownicy | NYSA INFO - Bądź na bieżąco! Wiadomości, inwestycje, komunikacja, kultura\nHome›Materiały partnera›Poszukiwani kolejni pracownicy\nBioagra SA, Pracodawca Roku 2019 Powiatu Nyskiego, nadal zwiększa obsadę Zakładu Produkcji Etanolu. Firma poszukuje pracowników m.in. do laboratoriów zbożowo-paszowego w związku ze zbliżającymi się żniwami kukurydzy i zwiększeniem produkcji.\nSpółka, dzięki prowadzonej od kilku lat inwestycji, zwiększyła swoje moce produkcyjne. Obecnie firma wytwarza więcej etanolu i przyjmuje też więcej ziarna. Wykonuje w ziązku z tym znacznie więcej różnorodnych analiz. Dlatego rośnie obsada laboratoriów, w których spółka wprowadziła nową organizację pracy, aby zwiększyć komfort pracowników.\n– W tej chwili najwięcej stanowisk do obsadzenia oferuje laboratorium zbóż i paszy – mówi Mirosław Obarski z bioagra SA. – Planujemy przyjęcie aż 10 osób na umowę zlecenia na okres wrzesień-listopad z możliwością przedłużenia umowy na kolejny kwartał.\nOd pracowników w laboratorium zbóż i paszy wymaga się wykształcenia zawodowego lub średniego, minimum 3 lat doświadczenia zawodowego, znajomości obsługi komputera oraz dokładności i rzetelności.\nPoszukiwani są także kolejni pracownicy m.in. do laboratorium chemicznego, działów utrzymania ruchu, logistyki i gospodarki magazynowej oraz produkcji. Zatrudnienie można znaleźć na różnorodnych stanowiskach, np. mechanik-hydraulik, pracownik magazynu wyrobów gotowych i ziarna, a także operator zautomatyzowanej linii produkcyjnej.\nOpisy stanowisk i adres do wysyłki CV można znaleźć na: www.bioagra.pl/kariera.\nNysa czarnym punktem!\nWywiad: Starosta Andrzej Kruczkiewicz – Polityka drogowa musi być ogólnopowiatowa


Zielona Góra rozwija sieć ścieżek rowerowych. Obecnie powstaje nowa trasa, która docelowo ma połączyć os. Pomorskie z popularnym Centrum Rekreacyjno-Sportowym. Na miejscu budowy są już robotnicy, którzy rozpoczęli prace wzdłuż ul. Kętrzyńskiej, czyli łącznika os. Pomorskiego z trasą S3. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, to inwestycja będzie gotowa w pierwszym kwartale 2020 r.\nPRZECZYTAJ TAKŻE: Cztery nowe przystanki PKP w Zielonej Górze? Taki pomysł ma Urząd Marszałkowski\n- Jako mieszkaniec os. Pomorskiego bardzo się cieszę, że ta budowa ruszyła - twierdzi radny Jacek Budziński z PiS. - Już teraz dzięki ścieżkom rowerowym możemy dojechać do centrum miasta czy też do Starego Kisielina. Wkrótce zyskamy możliwość wygodnej podróży również do CRS. Co warto podkreślić, dzięki tej inwestycji będziemy mogli bezpiecznie przejechać nad torami. Obecnie mieszkańcy robią to w różnych miejscach jeżdżąc leśnymi traktami - uważa radny Budziński.\nRafał Słupik, zielonogórzanin, uważa, że w mieście potrzebne są nowe ścieżki rowerowe. - W ciągu dnia, w godzinach szczytu, ciężko jest przejechać przez centrum miasta. Może dzięki większej liczbie ścieżek ludzie będą częściej korzystać z rowerów. Nie wszędzie trzeba jeździć autem - twierdzi mężczyzna.\nZIELONA GÓRA. Trwa budowa nowej ścieżki rowerowej w...


67 Rocznica Forsowania Odry – Siekierki 2012 | Stowarzyszenie Na Rzecz Osób Niepełnosprawnych Promyk w Goszkowie\nHome » aktualnosci » 2012 » 67 Rocznica Forsowania Odry – Siekierki 2012\n67 Rocznica Forsowania Odry – Siekierki 2012\nData: 23 kwietnia 2012 Kategoria: 2012\nDnia 21 kwietnia 2012 r., uczestnicy Warsztatów Terapii Zajęciowej w Goszkowie wzięli czynny udział w 67 Obchodach Forsowania Odry.\nCała uroczystość odbyła się na Cmentarzu Wojennym w Siekierkach rozpoczęta mszą świętą ofiarowaną za wszystkich poległych żołnierzy, którzy zginęli w walkach w czasie II wojny światowej. Mszy świętej przewodniczył biskup Kruszyłowicz.\nPo mszy świętej wszyscy uczestniczący w niej przenieśli się pod pomnik Wdzięczności Żołnierzom 1 Armii Wojska Polskiegoaby złożyć hołd poległym polskim bohaterom.\nPo oficjalnych uroczystościach można było również obejrzeć pokaz sprzętu wojskowego oraz atrakcji przygotowanych przez wojsko (jazda na motorze z okresu II wojny światowej).\nDużym wyróżnieniem dla społeczności WTZ była pamiątkowa fotografia z Panem kmdr w st. spocz Henrykiem Kalinowskim, który jako jeden z nielicznych ocalonych żołnierzy brał udział w Forsowaniu Odry i wkopywaniu słupa granicznego w Czelinie.\nNasi uczestnicy z dużym zaciekawieniem wysłuchiwali historii z tego trudnego dla Polski okresu, a dla wielu z nich było to pierwsze w życiu zetknięcie się z prawdziwąhistorią Polski i jednocześnie ogromne przeżycie.\nKoniec uroczystości, który był przeniesiony do Gozdowic został uwieńczony miłą niespodzianką dla naszych uczestników, bowiem Państwo Elwira i Fortunat Profe-Mackiewicz zafundowali kurs promem na stonę niemiecką.\nSzczęśliwi i bogatsi o nowe doświadczenia wróciliśmy do naszych domów.\nPowiatowy Plener Integracyjny →


Jak się robi screena? Poznajmy szczegóły | Site Adver\nZrzut ekrany jest popularnie nazywany właśnie screenem. Za chwilę dowiemy się jak zrobić screena? Wcześniej jednak dowiedzmy się czym screen w ogóle jest? Tak naprawdę jest to opcja, która umożliwia zapisanie treści wyświetlanych aktualnie na ekranie urządzenia, w formie graficznego pliku. Dzięki samemu screenowi jest bardzo łatwo uwiecznić na przykład zabawy post znajdujący się na społecznościowym portalu czy też komunikat nietypowy, który świadczy o wszelkich zakłóceniach pracy naszego telefonu komórkowego czy też laptopa. Okazuje się, że odpowiedź jak zrobić screena jest odpowiedzią niesamowicie bezpieczną. W zasadzie wykonanie to to tak naprawdę przysłowiowa bułka z masłem.\nZrzut ekranu na telefonach komórkowych z systemem Android\nAby wykonać zrzut ekranu na telefonie komórkowym z systemem Android, wystarczy tak naprawdę się posłużyć kombinacją odpowiednią przycisków. W przypadku urządzeń, które posiadać przycisk fizyczny Home (znajduje się na przedniej części dolnej urządzenia), wcisnąć należ w sposób jednoczesny Home jak i także przycisk blokady. W odniesieniu do samych modeli, które nie posiadają przycisku Home, należy tak naprawdę wcisnąć jednocześnie przycisk dolny regulacji głośności oraz także przycisk zasilania.\nPrzyciski przytrzymać należy przez jakieś dwie sekundy. W ten sposób wykonany screen automatycznie zostanie zapisany w aplikacji systemowej – Galeria. Jak widać naprawdę jest to proste niczym nasza już wspomniana bułka z masłem.


Lomo na Walentynki - Sprzęt foto - kompakty - Swiatobrazu.pl\nLomo na Walentynki\nZ okazji zbliżającego się dnia św. Walentego, Lomography przygotowało dwa aparaty Diana ze specjalnym wzornictwem. Jest też trzecia propozycja - limitowana edycja Fisheye'a.\nNa Walentyki Lomographic Society ma trzy propozycje, które mogą rozważyć nie tylko zakochani. Pierwszą z nich jest Diana Mini w edycji "Love Is In The Air", z błękitną obudową i grafikami w kształcie puchatych chmurek. Od środka aparat nie różni się niczym, jeśli zestawimy go z klasyczną wersją - do fotografowania używamy zwykłej, 36-klatkowej rolki filmu i zapisujemy dwa zdjęcia na jednej klatce.


Autostrada dla papieża, korki będą nieziemskie - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nAutostrada dla papieża, korki będą nieziemskie\n6 czerwca 2016, 06:45 Ten tekst przeczytasz w 3 minuty\nMapa A1 Stryków - Tuszyn / DGP\nWyczekiwany odcinek autostrady A1 ze Strykowa do Tuszyna pozwoli objechać Łódź od wschodu. 40 km nowoczesnej arterii spina układ dróg szybkiego ruchu w centralnej Polsce. Dzięki nim w węzeł autostrad A1 i A2 w Strykowie wjedzie strumień aut od strony Piotrkowa Trybunalskiego (z ekspresówki S8 i gierkówki). Jak dowiedział się DGP, kierowcy ruszą nim jeszcze przed Światowymi Dniami Młodzieży (ŚDM), które zaczynają się 27 lipca. Nieoficjalny plan jest taki, że miałoby się to stać już w połowie miesiąca. Zapisany w umowach termin otwarcia to 6 sierpnia.\nResort infrastruktury poprzez GDDKiA naciskał jednak, by stało się to przed ŚDM, bo fragment A1 został wyznaczony jako jeden z korytarzy do obsługi tej imprezy. Ale był\nproblem z poskładaniem drogowych puzzli: umowy są trzy (za łącznie ponad miliard złotych), a odcinki trzeba otworzyć jednocześnie. Dostosowały się Budimex i Mota-Engil,\nale nie spieszyło się Strabagowi.\nWiemy nieoficjalnie, że wykonawca chciał od GDDKiA za przyspieszenie prac aneksu na 4,5 mln zł (do kontraktu wartego prawie 340 mln zł). P.o. generalny dyrektor dróg krajowych i autostrad Jacek Bojarowicz zdecydował, że dopłat do kontraktu nie będzie. Mimo to po kilku tygodniach klinczu prace ruszyły.\n– Od kwietnia na odcinku budowanym przez Strabag nastąpiło bardzo duże przyspieszenie prac, co zbliża tego wykonawcę do pozostałych. Każdy wyprzedza harmonogram. Średnie zaawansowanie prac to dziś w zależności od odcinka od 90 do 100 proc. – wylicza Maciej Zalewski, rzecznik łódzkiej GDDKiA. W branży mówi się, że Strabag zmobilizował ludzi\ni sprzęt, żeby nie podpadać rządowemu inwestorowi, bo ma w perspektywie kolejne duże zlecenia do 2025 r.\nRządowy inwestor jest ostrożny w wypowiedziach.– Poza zaawansowaniem robót wiele zależy od sprawnych odbiorów i uzyskania pozwolenia na użytkowanie – zastrzega Maciej Zalewski. – Ale istnieje realna szansa na przyśpieszenie przekazania trasy do ruchu – przyznaje.\nW 2014 i 2015 r. koncesjonariusz GTC notował między Toruniem a Gdańskiem w sierpniowe weekendy spiętrzenia ruchu ponad 90 tys. aut na dobę.\n– W tym sezonie na pewno zostanie przekroczona bariera 100 tys. – przewiduje Adrian Furgalski, wiceprezes Zespołu Doradców Gospodarczych „Tor”. – Po pierwsze, do autostrady\nzostanie podłączona trasa S8 od strony Wrocławia. A po drugie, liczba turystów nad Bałtykiem może być rekordowa, bo Polacy przestali latać m.in. do Egiptu i Tunezji – tłumaczy.\nW lipcowe weekendy 2014 r. kolejki do bramek na A1 były tak długie, że ówczesny premier Donald Tusk zdecydował, żeby podnieść szlabany. Rok później tymi śladami poszła premier Ewa Kopacz z tą różnicą, że pierwsze otwarcie nastąpiło już w czerwcu. Kosztowało to Skarb Państwa odpowiednio 20 i 50 mln zł. Rząd Beaty Szydło postanowił się z tego zwyczaju wyłamać. Minister infrastruktury Andrzej Adamczyk zapowiedział to DGP w grudniu.\nA w ciągu ostatnich tygodni Ministerstwo Infrastruktury i Budownictwa (MIB) potwierdziło, że nie zmienia tego nawet perspektywa wydłużenia autostrady na południe.\n– Nie planujemy wakacyjnego otwierania bramek na A1 – powtarza Elżbieta Kisil, rzeczniczka MIB. – Kiedy latem nad A1 zaczną latać telewizyjne drony, a informacje o zatorach znajdą się na czołówkach serwisów, może się zdarzyć, że rząd się z tej deklaracji wycofa – powątpiewa Adrian Furgalski.\nJednocześnie przyznaje, że otwarcie bramek jest bezcelowe. – Spowodowałoby tylko, że korek przesunąłby się na obwodnicę Trójmiasta oraz drogi prowadzące np. do Władysławowa\ni na Hel – wskazuje.\nRobert Chwiałkowski z Siskomu twierdzi, że nie należy przeceniać wpływu otwarcia nowego odcinka na fragment północny trasy A1, a otwieranie bramek to był błąd. – Darmowa\nautostrada ściągnęła dodatkowy ruch i skumulowała go na trasie S6 w Trójmieście. W drodze do Torunia był co prawda pewien zysk czasowy, ale niewart wydanych pieniędzy – podkreśla ekspert.\nDla prywatnego koncesjonariusza, spółki GTC, nie ma znaczenia, czy bramki są otwarte, czy zamknięte. Jego wynagrodzenie nie jest uzależnione od wysokości wpływów z bramek. Pokrycie braku wpływów z opłat w Krajowym Funduszu Drogowym idzie z kieszeni podatników. – Z powodu otwierania bramek wyparowało 70 mln zł wpływów do KFD. Za taką kwotę można by wybudować ok. 2,5 km szybkiej drogi – przypomina Adrian Furgalski.\n– Współczuję wszystkim kierowcom, którzy będą płacili cenę za brak elektronicznego systemu poboru opłat na autostradach – komentuje sytuację Krzysztof Król z Polskiej Izby Informatyki i Telekomunikacji. Jak podkreśla, rozwiązaniem byłby elektroniczny system, który usprawniłby przejazd przez punkty poboru opłat (np. kierowca sam otwierałby bramkę za pomocą urządzenia pokładowego, a przedpłacona należność byłaby ściągana z jego konta).\nByła minister infrastruktury Elżbieta Bieńkowska zapowiadała, że system elektroniczny dla aut osobowych zacznie działać już w 2016 r. Jej następczyni Maria Wasiak (też z PO) zdecydowała inaczej – wprowadzenie nowego rozwiązania postanowiła zgrać z przetargiem na operatora systemu viaTOLL (do poboru e-opłat dla ciężarówek), czyli poczekać, aż w listopadzie 2018 r. skończy się umowa z Kapschem. Obecny minister Andrzej Adamczyk też nie zamierza rozpoczynać wdrażania systemu, który zmniejszy zatory na bramkach, zanim\nnie zostanie wskazany operator viaTOLL.\nWprowadzić winiety - tanie, proste i skuteczne rozwiązanie.\nKto jest za to odpowiedzialny? Pierwszy były premier Bielecki, gdy był w Europejskim Banku Rozwoju nie przewidział, ten nasz wspaniały specjalista, że będzie taki duży ruch i nie przyznał dotacji dla Polski na ten odcinek autostrady (sam się do tego przyznał w jednym z wywiadów). I ten człowiek nie mający pojęcia o gospodarce został szefem doradców Tuska, paranoja. A drudzy to PSL owcy którzy zablokowali wprowadzenie winiet w Polsce bo Polacy będą oszukiwać i nie kupować tychże winiet. Tacy podejmują strategiczne decyzje.\njuż nawet w Biedronce można płacić zbliżeniowo, ale na autostradach nie!\nMapka S oraz A jest nieaktualna, bo w ubiegłym tygodniu rząd ogłosił nowelizację programu budowy dróg.\nBrawo. To durne otwieranie bramek doprowadzało do paraliżu komunikacyjnego w Trójmieście. na 6 i na 216. Ja bym raczej zamykał część bramek podczas największego ruchu, aby zmniejszyć ilość pojazdów wjeżdżających do Trójmiasta.\nA nie łatwiej i taniej po prostu usprawnić płacenie na bramkach? Da się tam zapłacić zbliżeniowo? Czy dalej XIX wiek i Pani w okienku?\nNo i dobrze jak ktoś nie chce stac w korku może samolotem lub pociągiem. Co kto lubi. Będzie via toll będzie lepiej i tak staną w trójmieście jak się wszzyscy zjadą 160km/h i nadle boom 30km/h na rogatkach czy na hel więc racje mają\nW sob. i niedziele w wakacje dojdzie do spiętrzenia. Teraz kto żyw wali nad Bałtyk, to nasza polska Hurghada w dobie zamachów. Otwarcie A1 do Tuszyna super wiadomość dla Łodzi, Wrocławia, Wawy. dla jadących nad morze to klops. obstawiam, mogę się założyć, że rząd otworzy bramki


"Rajd na orientację - jak to wygląda? - Luxtorpeda\n„Na przijmo bez Gaszowice i okolice 2017” zbliża się wielkimi krokami, tymczasem zachęcając ludzi do startu spotykamy się z opiniami, że z chęcią by wystartowali ale nie znają się na mapie, nie startowali nigdy w czymś takim, nie wiedzą jak to wygląda, itp. Więc postanowiliśmy przygotować krótki poradnik dla debiutanta w takich zawodach ☺. Generalnie nie ma się czego bać – to banalnie prosta sprawa a satysfakcja z odnalezienia punktu kontrolnego jest niesamowita. I co ważne – nie musisz być super biegaczem – czasy przejścia tras są tak dobrane, że spokojnie maszerując praktycznie każdy zmieści się w limicie. A już zupełnie czymś lekkim, łatwym i przyjemnym jest trasa rodzinna, bo tutaj to już mapa banalnie prosta, a trasa krótka i pełna atrakcji.\nAle wracając do rajdów na orientację – według nas najlepszym sposobem, żeby zacząć przygodę z taką imprezą jest… start w zawodach. Trochę to nietypowe podejście, ale właśnie w ten sposób najlepiej zacząć i w praniu zobaczyć jak to jest.\nNa pierwsze zawody nie potrzebujesz super specjalistycznego sprzętu. Ubierz się tak, jak zwykle, gdy wychodzisz pobiegać, czy pospacerować na dworze. Jeśli zawody odbywają się w lesie dobrze założyć długie spodnie. Na dłuższą trasę warto zabrać plecak z wodą i czymś do przegryzienia, telefon (na wszelki wypadek), parę złotych bo być może zabraknie Ci wody, a po drodze trafisz na sklep spożywczy ☺\nPrzed startem dostaniecie dokładną mapę z zaznaczonymi punktami kontrolnymi, które należy odnaleźć. Na mapie znajduje się podziałka wskazująca jaki odcinek odpowiada 1 kilometrowi, co znacznie pomaga w nawigacji.\nMapę otrzymujesz dopiero w momencie startu. Czas już leci, więc musisz się szybko zorientować, w którą stronę zacząć bieg/marsz. Start i meta na mapie są zaznaczone różowym trójkątem i kółkiem – to właśnie tam się znajdujesz. Ustaw mapę na linii północ – południe (możesz wspomóc się kompasem) albo ustawić ją w oparciu o teren (drogi, budynki), które widzisz wokół siebie, zaplanuj trasę, narysują ją sobie na mapie jeśli chcesz. Słuchaj też uważnie odprawy przed zawodami i czytaj informacje podane na mapie. Dopiero teraz ruszaj! I pamiętaj, że musisz przestrzegać zasad ruchu drogowego a także szanować przyrodę i prywatną własność!\nNa mapie różowe kółko, a w terenie to trójwymiarowy pomarańczowo-biały lampion – o taki:\na przy nim jest specjalny perforator:\nktórym potwierdzasz na karcie kontrolnej fakt odnalezienia punktu.\nZawsze sprawdź czy punkt, do którego dotarłeś ma prawidłowy kod – taki sam jak kod na mapie (np. na mapie punkt oznaczony „A” i lampion także oznaczony „A” – banalne). Aha – na niektórych punktach kontrolnych możesz natrafić też na zadania specjalne, których niewykonanie może skutkować naliczeniem karnych minut, co dodatkowo uatrakcyjnia zabawę.\nZnalazłeś wszystkie punkty? To szybko do mety – biura zawodów!\nPamiętaj – w pierwszej kolejności ma znaczenie ilość punktów, które odnalazłeś, a dopiero potem czas (oczywiście musisz dotrzeć do mety w wyznaczonym limicie czasu, który generalnie i tak jest dosyć duży). Jeśli nie odnalazłeś wszystkich punktów, a kończy się limit czasu – nic się nie stało – możesz wracać do bazy, a będziesz miał zaliczone punkty kontrolne, które odnalazłeś.\nI tyle ☺\nProste, łatwe i przyjemne ☺\nWidzimy się więc 22 kwietnia ☺\nA gdyby ktoś chciał wcześniej spróbować sił i zobaczyć jak to wygląda, w nazwijmy to „próbnym starcie”, na dystansie około 4 kilometrów, to zapraszamy w niedzielę 9 kwietnia na godzinę 15-tą do wiaty za „szczerbickim mostem” w lesie. Chętni dostaną mapy i będą mogli zaliczyć próbny start w rajdzie na orientację – przebiec, przetruchtać czy po prostu przejść. Można przyjść samemu, z mężem, żoną, dziećmi, psem, kotem, chomikiem czy kimkolwiek. Oczywiście próba bez jakichkolwiek opłat startowych. Chętnych proszę o wcześniejszy kontakt telefoniczny (Jacek Kałusek 606 469 951), żebyśmy wiedzieli ile przygotować map.\nCategories: Rajdy na orientację, Treningi, Zapowiedzi


Jak wiadomo w kuchni nie może zabraknąć najpotrzebniejszego sprzętu, jednym z takich moim zdaniem niezbędnych jest zmywarka. Każdy chyba wie co to znaczy pełen zlew garnków i naczyń, przy jednej parze rąk do mycia. Tutaj znalazłam ciekawy artykuł, który pomoże nam w wyborze odpowiedniego dla naszych potrzeb modelu https://www.morele.net/wiadomosc/jak-wybrac-zmywarke-jaka-najlepsza-polecane-modele/357/ Chyba że ktoś z Was lubi zmywać i taki cud techniki nie jest mu kompletnie potrzebny do życia.\nNie bardzo umiem gotować. Zawsze wszystko mi się przypala. Koleżanka podpowiedziała mi że jest jedno rozwiązanie. Dobre granki. Zajrzałam do internetu i znalazłam stronę https://www.ceneo.pl/rankingi/Ranking-garnkow Jest to ranking najlepszych garnków więc mu zaufałam. Jestem zadowolona, bo to co mi tam obieceali sprawdziło się.Jeszcze tylko zostało poszukiwanie dobrej książki kucharskiej.\nJa uwielbiam jak w kuchni jest minimalizm i wszystkie sprzęty są pochowane w szafkach. Dlatego kuchnia moich marzeń musi być przede wszystkim pojemna i ciepła. Wystarczy zaledwie kilka dodatków na blacie, świeże zioła w doniczkach i można gotować dla najbliższych\nSoki tłoczone na zimno Warszawa\nMamy dosłownie ten sam gust\nTeż lubie kuchnie, w których jest wszystko pochowane i nie ma wrażenia "zagracenia"\nFunkcjonalnośc to to, na co stawiam w pierwszej kolejności. lubię także urządzenia dzieki ktore szybko da się doprowadzic do stanu używalności.\nChcę kupić piekarnik, który "sam się czyści" jest to Candy z funkcją pyrolizy i pary wodnej - koniec z meczącym szorowaniem piekarnika\nWidzę że trafiłam do "swoich" Jak mnie denerwuje moment gdy wracam w weekend z pracy i widze sterte brudnych garow i ogolny syf w mojej nowiuśkiej kuchni, bo mezowi i dzieciakom zachcialo sie naleśnikow na sniadanie ;p No ale ok - wazne ze w miare szybko daje sie to ogarnac. My robilismy kuchnie na wymiar w salonie agaty w systemie modułowym i na tym wlasnie polega jej fenomen, ze opiera sie na pozornie prostych szafeczkach, dopracowanych formatowo pod kazde wnetrze. Wszystko ma swoje miejsce, swoj kącik z gory ustalony w projekcie. Dzieki temu wlasciwie udaje sie tez kuchnie doprowadzic do ładu po takich "weekendowych wirażach" rodzinnych\nKażdy w kuchni widzi co innego, ale na pewno istotne jest, by dobrać sprzęt jak najbardziej praktyczny i wysokiej jakości.


Kolejny koniec tygodnia, kolejne podsumowania. Niestety ten tydzień nie obfitował w żadne ekscytujące wydarzenia, głośne premiery, wernisaże i manifestacje (chodzi o te z naszym udziałem, innych było sporo), nie było też szans na odbycie szalonej podróży na koniec świata, udało zajechać się nam tylko do Wałbrzycha.\nDefekt Mozgó Wałbrzych\nSobotnie inspiracje to nasze podsumowanie tygodnia, dowiecie się stąd wszystkiego, ale nigdy Wam się to nie przyda\nFilm tygodnia - Scenka ogrodu z Roundhay reż. Louise Le Prince, 1888\nPierwszy celuloidowy film Louisa Le Prince'a, którego akcja rozgrywa się w ogrodzie. Przedstawia spacerującą po nim parę. Składa się z dziewięciu klatek i trwa około dwóch sekund. Oglądając go, nie ma czasu na nudę.\nPiosenka tygodnia - Małe miasta Małe Miasta. Muzyczna perełka. Pastiszowe bity i wokale jak z Krainy Grzybów. Zespół Pustki śpiewał, że liczą się tylko duże miasta i to oni mieli rację.\nSmak tygodnia - strach (SESJA już blisko :ooo). Czujemy jej oddech na plecach i nie jest to bynajmniej sesja gimnazjalistek na torach.\nPrzedmiot tygodnia - papier toaletowy. Używajcie ile chcecie, wszystko na nasz koszt.\nKolor tygodnia - złoty. Karnawał w pełni, złoto jak najbardziej na miejscu, złote zęby, złote słoneczniki, złote polskie :\ni złota myśl dla was\nNajlepiej na innych patrzy się z góry!\nNazywamy się Amanda i Hubert i to już kolejny nasz blogowy projekt. Tym razem jednak pragniemy poświęcić się wszelkim inspiracjom, kuchni, poradom i kinu, które jest dla nas bardzo ważne.\nBędziemy pisać o tym co mało ważne i często nieistotne, tworzyć rankingi rzeczy i filmów oraz podawać przepisy na dania, których nie zjecie w najlepszych światowych restauracjach!\nŻyczymy Wam i sobie miłej zabawy!


Smakosz szczeciński - DEPRESJA - cafe "pod szczurem" - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\ndotera 18.10.19, 15:01\nJeszcze w gazecie się pokazuje. Może na prezydenta wystartuje?\nBył taki film Hipermarket. I tam z powodu kradzież batonika rozbuchała się cała afera z tłem historyczno politycznym zakończona trupem. Tylko batonik odruchowo\nW filmie był to szanowany rzemieślnik , człowiek majętny, pracowity który tylko odruchowo wziął batonik. SKąd u mieszczanina takie niby odruchy? Mniej mnie wkurza ze złodziej po prostu kradnie i wie ze jest złoczyńcą, niż tłumaczenie ze szacowny obywatel ma prawo ukraść mało. Uczciwy człowiek nie ma odruchów ze może sobie coś wziąć co nie jest jego.\nW tym filmie zrobiono całą dramę zakończoną trupem. ALe to się zaczęło właśnie bo ktoś tylko batonik, takich klientów jest setki i cała lada batoników zostanie zajebana odruchowo. I zaczyna się cała epopeja narodowa z trupem.\nJa myślę ze my Polacy wyszlibyśmy z dramatów narodowych jakbyśmy właśnie uważnie swoje życie masterowali i za nie odpowiadali w takich drobnych sprawach. Jakby każdy to zrobił nie byłoby dramatów. A tak zaczynają się drobne roszczenia, drobne niesprawiedliwości, drobne wykluczenia , drobne poczucia krzywdy i kończy się piekłem\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:08\nNie znoszę tej logiki , ze jak ktoś ukradnie milion to nic a jak ktoś 10 złotych to siedzi.\nWolałbym ukraść milion miliarderowi niż człowiekowi w tramwaju pieniadze z portfela. To moze być jego cała dniówka żywieniowa.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:18\nMorał Hipermarketu to było to ze kapitalizm przejmuje układ komunistyczny zeby gnębić biednych uczciwych obywteli.\nTo jak w filmie Pod Mocnym Aniołem..Moja ulubiona scena w polskim kinie 21 wieku...na mitingu AA Alkoholik mówi : Mozna dyskutować na ile rozchlał nas bardziej feudalizm czy mroki PRL-u...\nAle w 3 RP Polacy chleją dokładnie dwa razy więcej niż w tym rozpitym PRL-u.\nPijesz bo lubisz Pisi obywatelu smakoszu szczeciński.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:23\nUwielbiam tę scene z tego filmu bo oddaje cały sens intelektualizmu i ideologii politycznych.\nZamiast zeby każdy człowiek wział się za doskonalenie swojego życia, żeby żyć szczęśliwiej. Tylko dla siebie, nie dla innych, żeby sobie samemu lepiej zrobić w życiu, to zamiast tego wszyscy wytworzą ideologię obwiniającą innych i siebie nawzajem za to czemu jest chujowo. Zrobią sobie jeszcze większe piekło , choć mogą po prostu zrobić sobie dobrze.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:28\nKiedyś w TVN ten dziennikarz Marcin Meller tłumaczył dlaczego pzestrzeganie przepisów drogowch może zwiekszać niebezpieczenstwo na drodze. I coś zaczął dukac bez ładu i składu o jakimś skrzyżowaniu przy TVN.\nCHory psychicznie kraj. I polaczki chcą jak w Unii? Jeśli elity w telewizorze i to błękitnym nie rozmodlonym populizm dnia codziennego uważają za normę?\nNiemiec żyje jak Niemiec bo odpowiada jak Niemiec dokladnie za wszystko w swoim zyciu. I dopiero takiemu Niemcowi, urzednik ktory takze jest takim samym Niemcem, może zorganizować państwo dobrobytu. Dopiero wtedy jak Niemiec bedzie odpowiadał dokładnie za wszystko w swoim zyciu i nikt inny.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:35\nTeraz chciałbym zaś powiedzieć coś z przeciwnej beczki.\nOwszem, uważam , że czasem w życiu trzeba złamać reguły, żeby gdzieś dojść. Ale sądzę ze są to reguły bardziej poprawności politycznej, społecznej coś za co może spotkać cię zreszta bardziej psychologicznie dotkliwsza kara niż 20 godzin prac spolecznych. A nie pokątne zjedzenie skradzionego batonika.\nI sens złamania tych reguł polega właśnie na tym ze hardo stajesz na własnych nogach, walczysz i nikogo za nic nie obwiniasz. Czysta walka ktora moze byc walka na smierc i zycie. Poza moralnością która trzyma w kajdanach.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:48\nTen wątek jest też o tym co zarzucam współczesnym dobroduszkom z lewicy. Pewnemu rodzajowi zabójczej hipokryzji.\nEmpatia wobec kogoś kto ma ponieść karę często krzywdzi taką osobę bardziej niż sama kara. EMpatia może być bardziej wredna niż zdecydowana postawa sprzeciwu.\nNie wiem czy zawsze złoczyńca oszukujący kogoś za swój czyn zapłaci. Ale wiem ze zawsze ten który się oszukuje, i ten ktory zostaje oszukany , zawsze ten zapłaci za to i im później tym wiecej. ZImne prysznice ratować mogą życie. EMpatia może zabic.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 15:51\nZresztą u osób z rozwiniętą empatią ona sama jest problemem. Bo takie osoby mają problem z granicami psychologicznymi. Empatia to problem granic. I jasne przejrzyste granice to coś niezmiernie ważnego dla takiej osoby. EMpatia może być problemem jeśli nie wiemy na jakiej skale zbudować swoje życie. Chaosem obezwładniającym. Uważajmy z empatią, bo na wstepie przynosi wiecej problemów niż zysków. Na zyski z niej trzeba zapracować.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 17:54\nWolę świadomość społeczną w ktorej ktoś robi coś źle, jest karany, płaci swoją cene i ma czyste konto niż ktoś zrobi coś źle, tłumaczy się czemu ma prawo robić a pozniej jeszcze zrobią system prawny szantazy moralnych, informacji o wyroku w celu podtrzymania niewolniczej swiadomosci.\nDla mnie to powinien być automat. Robisz zle, ponosisz kare mającą odstraszyć, odbedziesz kare jesteś czysty. SPoleczenstwo nic do ciebie nie ma , nikt ci tego nie wyciaga.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 17:57\nW Polsce mam wrażenie, ze rozne sluzbyi wierzą ze ich główną misją jest podtrzymać obywateli w niewolnictwie w celu zapobieżenia ich fikania. I jak sądzę to jest cecha wschodu. Jak się obywatela zlamie to bedzie spokoj. W cywilizowanych krajach mysla ze im bardziej obywatel poczuje swoj szacunek tym wiekszy bedzie spokoj.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 18:24\nI myślę ze to jest sedno problemu. Z tego co czasem podają w newsach wnioskuje ze w Anglii kary są dość surowe. Ale swoje dostaniesz a pozniej jestes czysty.\nU nas bardziej kombinują jak sprawić zeby smród gówna wisiał nad tobą. I karę się widzi bardziej jak kolejny niezasłużony kop od władzy.\nW Rosji jest skrajne tego typu myślenie, to znaczy wobec skazanych czuje się empatię. Widzi się ich jako ofiary władzy gnębiacej narod, bowiem mozesz być ukarany całkowicie irracjonalnie i chodzi tylko o ustalenie hierarchii. Na zachodzie o przestrzeganie reguł.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 18:27\nCzłowiek zyjacy w ramach feudalizmu widzi kary w kategoriach dobra i zła, lub tez rownolegle jako irracjonalną wolę feudała.\nCzłowiek żyjący w spoleczenstwie nowoczesnym moglby widzieć bardziej jako złamanie kodeksu drogowego. Tzn. Jakoś się umawiamy jak należy jezdzić i umowa jest wazna bo działa ku lepszemu zyciu, ale zasadniczo ruch lewostronny nie jest bardziej moralny niż ruch prawostronny.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 17:39\nNiesprawiedliwość nie polega na tym ze dostajesz karę za drobną rzecz. To nie jest drobna rzecz bo jak robi duzo osob to jest to duza rzecz i trzeba karac takie pojedyncze.\nNiesprawiedliwosc to jest polska policja, która już uważa ze może przeszukiwać przy każdym zatrzymaniu. W latach 90tych w czasach przestepczosci zaden policjant nie robił rewizji osobistej. Wspolczesnie policja nie widzi zadnego problemu bez uzasadnienia jakiekolwiek dokonac rewizji.\ndotera Re: Smakosz szczeciński 18.10.19, 17:44\nI to jest obszar najwiekszej liczby nadużyć władzy. Czyli krawężnikowi nie podoba się kogoś wygląd i może zrobić wszystko. Może popisać się władzą, samemu będąc na dnie hierarchi fali w swoim komisariacie.\nAgnieszka mnie denerwuje\nMoże tym by się Donek zajął?\nDziwne afisze w Szczecinie-Nieruchomość może zosta\nA czy gdzieś jest sylwester\nDziekani Wydzialow Prawa byłymi zomowcami\nMini ekspres 5 bar\nKOD ubiera pomniki w koszulki


Policjantka szkoliła seniorów – Kazimierzowski Uniwersytet Trzeciego Wieku\nW spotkaniu wzięło udział blisko 100 osób. Uczestnikom przedstawiono sposoby, które stosują sprawcy przestępstw, na osobach starszych. Podczas zajęć słuchacze KUTW obejrzeli filmiki prewencyjne nakręcone przez KWP w Bydgoszczy. Przedstwiały one metody działania sprawców oszustw na tzw. “wnuczka”, na “hydraulika”. Zebranym przedstawiono jakich sytuacji należy unikać i jak postępować, aby nie stać się ofiarą przestępstwa. Szkolenie przeprowadziła podkomisarz Monika Herman, która prosiła o informowanie policji, o wszelkich niepokojących i budzących wątpliwości zdarzeniach.\nGłównym celem spotkania było uświadomienie starszych osób i przekazanie im wiedzy na temat zagrożeń, jakie mogą spotkać ich w codziennym życiu, w tym związanych z oszustwami metodą „ na wnuczka, krewnego czy na legendę”.\n– Dzień dobry. Halo, kto mówi? Jak to, kto? To ja, twój wnuczek, bratanek! Nie poznajesz mnie babciu, ciociu ? A, to Ty – Aniu, Pawełku? Tak, to właśnie ja! Jak się czujesz babciu, ciociu, co u Ciebie? Wiesz mam do Ciebie ogromną prośbę, pożycz mi trochę pieniędzy …..Tak może przebiegać rozmowa z osobami, które wykorzystując naszą naiwność, podają się za członka naszej rodziny. Nieświadoma podstępu osoba, najczęściej w podeszłym wieku, pożycza pieniądze tzw. „wnuczkowi”. Niestety potem okazuje się, że jest to oszustwo, a pożyczona kwota przepada.\n– Na zakończenie spotkania padały pytania z sali, na które wyczerpująco odpowiadała pani komisarz. Nelka przedstawiła sposób w jaki została oszukana i jak udało się Jej wybrnąć z sytuacji. Były osoby, które nie miały odwagi na publiczne zadanie pytania. Wyjściem z sytuacji była indywidualna rozmowa z panią policjant – relacjonuje Bożena Sałacińska.