Słowa i słówka....: Walki zbliżają się do Makowa.Tajemnica alkowy kasztelana.\nWalki zbliżają się do Makowa.Tajemnica alkowy kasztelana.\nSetkowicz nie pokazywał się w pałacu, zaś Nina chodziła do lazaretu tylko wtedy, gdy doktor wyjeżdżał do Zameczku lub do Lipieńca. Zaprzestała również wieczornych koncertów, zbyt przygnębiona, aby szukać pocieszenia w muzyce. Zresztą w salonie było okropnie zimno, bo oszczędzano opał i tam nie palono. Wkrótce wszystkie sprawy osobiste zeszły na dalszy plan: do Makowa zbliżały się walki.\nGenerał Hauke -Bosak, nie zamierzał trwać w defensywie.Wywiad powstańczy, znakomicie kierowany przez księdza Kotkowskiego, działał znakomicie i do obozu prędko dotarła wiadomość, że Rosjanie zdecydowali się wycofać część wojska z Opatowa, pozostawiając w miasteczku tylko niewielką załogę. W sztabie generała momentalnie przystąpiono do opracowania planu zdobycia miasta.\n25 listopada, o piątej rano, nastąpił atak kawalerii polskiej . Miasto jeszcze spało, kiedy powstańcy wpadli jak burza i pędząc pustymi ulicami, zajmowali je bez oporu. Przerażeni i całkowicie zaskoczeni Rosjanie, bronili się niemrawo, widząc coraz to nowe hufce jazdy polskiej wjeżdżające do Opatowa. Łupem powstańców padła kasa z 35 tysiącami rubli, broń, amunicja i jeńcy, z którymi nie wiedziano co zrobić i w końcu puszczono ich wolno. Sukces Bosaka był niewątpliwy. Nowina o zdobyciu miasta prawie bez ofiar, lotem strzały przebiegła ziemię świętokrzyską i rozeszła się po całym kraju. Nawet gazety zagraniczne dały o tym wydarzeniu obszerne wzmianki.\nPolacy przyjęli wiadomość entuzjastycznie, Rosjanie z wściekłością i trudno było im się dziwić. Po tym sukcesie militarnym Bosak uznał, że najwyższy czas, by przejść do ofensywy. 29 listopada, pod miejscowością Ociesęki doszło do krwawej bitwy. Obie walczące strony stawały w niej z jednakową odwagą i zaciętością. Początkowo los sprzyjał Polakom, lecz pod koniec zwycięskiej batalii doniesiono generałowi, że Rosjanom śpieszą znaczne posiłki. Nie kończąc bitwy, Bosak wycofał się przezornie.\nW Makowie, oddalonym od pola walki o przeszło dwadzieścia sześć wiorst, nic nie wiedziano o toczącym się tam boju. Tego dnia Setkowicz wyjechał z rana do Zameczku, opatrzyć leżących tam rannych i korzystając z jego nieobecności, do lazaretu weszła Nina. Pomogła zmienić rannym opatrunki, a potem usiadła z książką, by jak co dzień, poczytać nudzącym się chłopcom. Zwykle brała książkę o tematyce patriotycznej, ale tego dnia w bibliotece wpadła jej w ręce ulubiona niegdyś powieść," hrabia Monte Christo" pana Dumasa ojca. Zrezygnowała z nudnego i dydaktycznego powieścidła i zabrała z sobą książkę, bardzo ciekawa reakcji słuchaczy.\nSiedząc pośrodku lazaretu, zaczęła głośno i wyraźnie czytać. Większość powstańców nie znała wcale powieści i początkowo byli niezbyt nią zainteresowani, lecz w miarę rozwijania się akcji, zaczęli słuchać uważnie, podnosząc się na posłaniach. Nawet ciężko ranni przestali stękać i zwracając ku lektorce wynędzniałe twarze, bacznie nadstawiali ucha. Przeczytawszy pierwszy rozdział, Nina celowo przerwała i powiodła oczami po twarzach słuchaczy.\n- Życzycie sobie panowie żebym czytała dalej, czy mam zmienić książkę? - spytała uprzejmie.\n- Nie! Prosimy, niech pani czyta! - usłyszała w odpowiedzi jednogłośny okrzyk.\nCzytała więc dalej, stwierdzając w duchu, że przy innych lekturach, w lamusie rozlegało się głośne pochrapywanie. Teraz, kiedy na moment zawieszała głos, zewsząd rozlegało się błagalne wołanie:\n- Niech pani czyta! Ciekawe, co to za kobieta,ta Mercedes? Założę się, że ten Fernando i Danglars zrobią mu świństwo . Obaj są zazdrośni, jeden o babę, drugi o statek\nCzytała więc dalej, sama delektując się dowcipną, przygodową lekturą.\nNiespodziewanie otworzyły się drzwi i do lazaretu wszedł Setkowicz. Miał uśmiechniętą twarz i radość w oczach.\n- Słuchajcie! - wykrzyknął od progu. - Nasi kawalerzyści zdobyli Opatów! Wpadły im w ręce duże pieniądze, broń i amunicja!\n- Hurra! - wykrzyknął młody chłopiec, któremu kula armatnia urwała nogę do kolana. - Panie doktorze, ja byłem w kawalerii. Kto dowodził?\n- Dowodził osobiście sam Bosak. - Setkowicz szczegółowo opisał wzięcie miasta.\nWiadomość o tak znaczącym sukcesie Bosaka, dotarła do doktora przez żołnierzy na rogatce, z którymi był bardzo zaprzyjaźniony. Znakomicie mówił po rosyjsku i często leczył ich z pijackiej niestrawności. Ranni śmiali się i klęli na przemian, wściekli na swoje kalectwo, wyrażając się o generale z największym szacunkiem i uznaniem.\nAutentyczne zdjęcie rannych powstańców z lekarzem\n- To nasz generał! - puszyli się ranni spod Jeziorka. - My razem z nim przyszliśmy z Galicji. On zrobi prędko z Moskalami porządek. Niech żyje generał Bosak!\n- Ja też mam nadzieję, że nowy dyktator ukróci matactwa różnych kanalii.- wtrącił Setkowicz. - Wara kunktatorom od naszego powstania. Właśnie takimi atakami możemy je wygrać.\nPonieważ podnieceni ranni nie interesowali się już dalszą lekturą, Nina odłożyła książkę, przysłuchując się ich entuzjastycznym okrzykom i uwagom o bitwie opatowskiej. Dziwiła się, jak niewiele potrzeba tym biednym chłopcom, żeby na nowo rozbudzić w nich zapał dla przegranej sprawy. Nagle przyszło jej na myśl, że jeden ze szwadronów prowadził z pewnością jej mąż i ogarnął ją strach o jego życie.\n- Czy wielu naszych poległo? - zwróciła się do Setkowicza z wyszukanym chłodem. Widziała go po raz pierwszy od dnia kłótni z Aleksem.\n- Nie, mieli tylko jednego zabitego. Zginął porucznik Tyszkiewicz, a drugi oficer został ranny.\n- Tyszkiewicz? Może z hrabiów Tyszkiewiczów? - spytała.\n- A skądże ja mogę wiedzieć? - prychnął Setkowicz. - Zresztą, czy śmierć hrabiego różni się od śmierci prostego żołnierza?\n- Nie. - ucięła, nie zachęcając go do dyskusji.\n- Pani się nie cieszy? - spojrzał na nią, nie zdając sobie sprawy, że w oddziale Bosaka jest jej mąż, bo Aleks nie wspominał mu w jakim oddziale walczy.\n- Cieszyłabym się, gdyby nasi zdobyli Warszawę, Cytadelę i Modlin. Nie rozumiem, dlaczego dowódcy decydują się na zdobywanie miast, których nie potrafią utrzymać i muszą oddać je Rosjanom, narażając ludność cywilną na represje. To przecież nie ma sensu.\n- Owszem, ma sens. Chodzi nam przede wszystkim o podtrzymanie morale społeczeństwa. - wyjaśnił doktor.- Czy pani zdaje sobie sprawę, jaka radość wybuchła w Opatowie, kiedy mieszkańcy ujrzeli polskich kawalerzystów?\n- A czy pan wyobraża sobie rozpacz tych nieszczęsnych ludzi, gdy do Opatowa ponownie wkroczyli Rosjanie i rozpoczęli karanie mieszkańców? - odparowała podniesionym tonem. Natychmiast pożałowała wymówionych słów, bo Setkowicz spojrzał na nią tak jadowicie aż drgnęła.\n- Nie sądziłem, że pani będzie rozpatrywać nasze zwycięstwo w tych kategoriach. Zastanawia mnie to tym bardziej, że w powstaniu bierze udział mąż pani.\nNina stłumiła rozsadzający ją atak wściekłości i przybrała obojętny wyraz twarzy.\n- Szkoda, że mój mąż zmuszony jest podtrzymywać morale społeczeństwa. Niestety, dożyliśmy czasów, że podtrzymujemy ostatkiem sił to, co już dawno upadło w narodzie. Wiarę w zwycięstwo! - nie spiesząc się, wyszła z lazaretu.\nZima tak się rozsrożyła, że niektóre drogi stały się wprost nieprzejezdne. Czasami osiedla ludzkie poznać można było jedynie, po wątłych dymach unoszących się z kominów chat. Mróz był nieubłagany, a temperatura ciągle wskazywała w dzień przy blasku słońca, minus 20 stopni C. Nocą spadała do minus 30 stopni. Marli ludzie i tysiącami padało ptactwo. Dzikie zwierzęta podchodziły do wsi, szukając pożywienia. Na przekór strasznej pogodzie, z miast i miasteczek guberni radomskiej i z Kielc, wyruszyły wojska rosyjskie i prowadzone przez chłopskich przewodników, przetrząsały teren w poszukiwaniu kryjówek powstańców.\nUlubionym i wygodnym sposobem represji, stało się nakładanie przez władze carskie kontrybucji, zmuszając w ten sposób chłopów do donosicielstwa. Każde osiedle przez które przeszedł oddział powstańczy, obowiązane było zapłacić wysoką grzywnę. Kary pieniężne płaciły również osoby aresztowane, nawet wówczas gdy nie zdołano udowodnić im żadnej winy. Nakładano kontrybucję na dwory i wsi, na miasta i osiedla, najczęściej zupełnie bezpodstawnie. Karano dziedzica nie płacącego podatku władzom, każąc na wszelki wypadek również właściciela majątku, regularnie opłacającego podatki. Ogromne kontrybucje rujnowały wyniszczony powstaniem kraj, doprowadzając uboższych ziemian do nędzy.\nOgólnie złorzeczono Rządowi Narodowemu, że sprowadził lekkomyślnie na kraj straszliwe nieszczęście. Przeklinano władze carskie, że nie odróżniają winnych od niewinnych, karząc bez litości ludność nieszczęśliwego Królestwa Polskiego. Ludzie przestali sobie ufać, bo każdy mógł być konfidentem, a niebacznie wymówione słówko mogło stać się podstawą do oskarżenia, a co za tym idzie, do surowej kary. Każda wieś miała swoją milicję, a bez przepustki i tak zwanego paszportu, nie wolno było poruszać się w terenie ani podróżować. Schwytanych powstańców bez sądu wieszano na najbliższym drzewie lub rozstrzeliwano.\nPowstańcy zbliżając się do jakiejś wsi lub osiedla, mogli spodziewać się, że tam już oczekują na nich zaczajeni nieprzyjaciele. Zagrożeni wysokimi karami chłopi, gotowi byli sami wezwać wojsko, byle uniknąć grzywny lub batożenia. Trapieni głodem, dręczeni przez mróz i choroby, powstańcy żyli w ciężkich warunkach obozowych, lecz ciągle jeszcze stanowili poważną siłę z którą Rosjanie musieli się liczyć.\nBywało, że na maszerującą traktem kolumnę, padały strzały niewidzialnych strzelców. Oddawszy kilka salw, powstańcy rozpływali się w ciemnościach. Czasami przed idącą kolumną, jak spod ziemi, pojawiało się kilku jeźdźców na dobrych, mocnych koniach. Nosili szare kożuszki przecięte na ukos białym pasem z nabojami. Na głowach mieli konfederatki zsunięte zuchowato na bakier. Stojąc na środku drogi, spokojnie przypatrywali się nadchodzącemu wojsku. Kozacy, rozwścieczeni taką bezczelnością, ruszali ku nim galopem, wrzeszcząc, gwiżdżąc i wywijając arkanami. Powstańcy witali ich przybycie celną salwą, po czym nie spiesząc się wcale, zawracali i chronili się w głębi ciemnego boru. Rosjanie pewni swojej przewagi, puszczali się za nimi w pogoń, zagłębiając w ogromny i zdradliwy bór.\nPośród dzikich zakamarków puszczy, rzeczułek skutych lodem i skał, rozgrywał się krótki dramat. Ogromne pnie sosen, lub jodeł, waliły się w poprzek leśnej drogi, uniemożliwiając odwrót. Ranione konie kwiczały boleśnie, gdy spoza pni i skał padały celne salwy, trafiając nieomylnie w cel. W szalonej ucieczce wozy taborowe waliły się na dno przepaści, roztrzaskując się na drobne kawałki. Ranni Rosjanie na próżno wzywali pomocy. Po bitwie na pobojowisku pojawiali się powstańcy. Zbierali porzuconą broń i amunicję, resztki z rozbitych taborów i jak duchy znikali w niedostępnych leśnych kryjówkach.\nMogli być wszędzie. Powstańcze kule raziły z okien mieszczańskich kamieniczek, chłopskich zagród, wiejskiego cmentarzyka lub dachu dworu. Świetny wywiad powstańczy, kierowany przez „szarą eminencję" generała Bosaka, księdza Kotkowskiego1, proboszcza z Ćmielowa, donosił powstańcom o każdym ruchu nieprzyjaciela. Niezmiernie trudno było zdemaskować polskich wywiadowców. Podróżująca w wytwornej karecie zamyślona dama, tuląca w objęciach pieska, gapiowaty chłopina pędzący bydło na jarmark, kwestujący zakonnik, czy zażywny proboszcz wiejski, a nawet dzieciaki bawiące się w berka lub chowanego, bacznie obserwowali kierunek pochodu wojska, liczyli armaty i niezwłocznie przekazywali informacje do obozu powstańczego. Żydowski karczmarz podsłuchiwał rozmowy pijanych oficerów, a mali chłopcy wciskali się wszędzie, penetrując tereny zajęte przez Rosjan. W poczuciu bezsiły, władze carskie mściły się okrutnie na pochwyconych jeńcach i ludności cywilnej.\nNa początku powstania, rozpasanie żołdactwa przeraziło nawet wielkiego księcia Konstantego. Ale była to niewinna igraszka w porównaniu do bestialskich czynów, jakich dopuszczali się żołnierze rosyjscy na rozkaz namiestnika Berga. Zdarzało się, że niektórzy oficerowie rosyjscy, próbowali zapobiec gwałtom, lecz wówczas furia sołdatów zwracała się przeciwko nim i dochodziło nawet do samosądów. W sercach obu walczących stron, rozpalała się coraz straszniejsza nienawiść, zawziętość i chęć zemsty.\nW nękanym represjami kraju, ziemia świętokrzyska była obszarem, gdzie okrągła pieczęć Rządu Narodowego znaczyła więcej, niż wszystkie rosyjskie glejty, paszporty i setki rubli nagrody. Posiadacz takiej pieczęci otrzymywał od nieznanych sobie ludzi najlepsze konie, spore kwoty pieniędzy, najlepszych przewodników i korzystał z opieki wielu pozornie obcych ludzi. Istnienie owej podziemnej, lecz legalnej Rzeczypospolitej, pierwszego od trzydziestu lat rządu polskiego, było faktem doniosłym i wykraczało daleko poza okres samego powstania.\nDyktator Traugutt zlikwidował nieokreślone pojęcie"partii" wprowadzając, jak w regularnej armii, podział na dywizje, pułki, bataliony. Wojsko dowodzone przez generała Bosaka, miało się stać Korpusem Drugim. W pierwszych dniach grudnia 1863 roku, generał dysponował mniej więcej czterema tysiącami piechoty i pięciu setkami jazdy. Od początku powstania nie było na ziemiach polskich tak zorganizowanej armii. Dla powstańców nie było alternatywy: odrzuciwszy propozycję amnestii, musieli bić się do końca lub zginąć. Walczyli więc z determinacją, atakowali i uciekali, zdumiewając nieprzyjaciela niesłuchaną szybkością, z jaką potrafili się przemieszczać. Była to swoista zabawa w "kotka i w myszkę", lub lepiej w "chowanego", z tym tylko, że "zaklepani", nie odchodzili na bok, lecz padali na ziemię martwi. Czasami powstańcy przez dłuższy czas nie pokazywali się w jakimś miejscu. A kiedy uspokojeni Rosjanie poczuli się zbyt pewnie, nocą jak spod ziemi wypadały zbrojne oddziały i z okrzykiem: "Niech żyje Polska!" siały popłoch i śmierć. Dwa słowiańskie narody, tak bliskie sobie pochodzeniem etnicznym, językiem i obyczajami, z winy panującego, mordowały się wzajemnie, święcie przekonane o swoich racjach.\nPewnego dnia przywieziono do Makowa dwóch ciężko rannych. Młodego powstańca i młodziutkiego rosyjskiego kadeta. Obaj byli w takim stanie, że doktor Setkowicz bezsilnie rozłożył ręce. Nina widziała, jak obaj umierali, wpół przytomni, dręczeni straszną gorączką. W całym lamusie rozlegały się ich gorączkowe jęki. Kiedy jeden wołał:- Mamusiu!, drugi jęczał:- Matuszka! Potem: "Jezu!" i "Hospody Boże!" Po kilku godzinach męki obaj zmarli i pochowano ich w jednym grobie, w najdalszym krańcu parku. Nina zebrała pozostałe po nich papiery i kazała kurierowi odesłać je rodzinom, tej w kraju i w Rosji.\nGospodarze w Makowie, mający synów i braci walczących w powstaniu, byli Rosjanom wrodzy. Za to chłopi w Sarnikach, zupełnie im się zaprzedali. Nie ponaglani, z własnej woli, utworzyli we wsi milicję, śledząc każdego, kto się tam pojawił. Nie wahali się nawet dokonywać samosądów na ludziach podejrzanych o sprzyjanie powstaniu. W sarnickich chatach stacjonował duży oddział dragonów, patrolując teren. To niebezpieczne sąsiedztwo spędzało INinie sen z powiek. Bliskość nieprzyjaciela, stwarzała dla lazaretu realne zagrożenie. Na skutki zażyłości chłopów z sołdatami, nie trzeba było długo czekać.\nPewnego dnia wójt przyniósł Ninie bolesną wiadomość. Stary Gulak, ongiś żołnierz napoleoński i powstaniec z 1831 roku, który walczył razem z ojcem i bratem wuja Ksawerego, ranny w bitwie pod Ostrołęką, został wydany przez sąsiada i powieszony, a jego dom spalono. Słuchając o jego męczeńskiej śmierci, wszystkie kobiety płakały. Przed egzekucją przepędzono starego żołnierza przez szereg sołdatów z pałkami w dłoniach. Po biciu, okrutnie zmasakrowane ciało starca, powieszono w stodole na belce. Przy jego egzekucji obecni byli sołtys z Sarnik i kilku gospodarzy, którzy pomagali jeszcze bić konającego staruszka i przywłaszczyli sobie jego dobytek.\nNina uznała, że chłopi z Sarnik stali się dla Makowa śmiertelnie niebezpieczni, bowiem znając mieszkańców sąsiednich wsi i dworów, mogli bezkarnie na nich donosić, mając oparcie w kwaterujących we wsi dragonach. Przebąkiwano, że wkrótce przybędą tam również kozacy. Na plebanii, gdzie jeszcze tak niedawno stary proboszcz codziennie modlił się za ojczyznę, teraz nowy wikary gościł rosyjskich oficerów i wydawał na ich część przyjęcia z muzyką, ściągając na rozpustę wiejskie dziewczęta. Zgorszonym parafianom oświadczył cynicznie, że postępuję zgodnie z apelem papieża, surowo potępiającego bunt Polaków przeciwko prawowitemu władcy!\nNina przestała bywać w kościele sarnickim na nabożeństwach. Obawiała się tam pokazywać, aby nie kusić losu. Nie odwiedzała nawet krypty Borutyńskich i grobu proboszcza, którego zwłoki spoczęły w nowym marmurowym grobowcu. Nadkładając drogi, jechała na mszę do Tarczka, do Świętej Katarzyny, lub do Świętomarza, gdzie był piękny kościół z XIV wieku. Ludzie zaczęli omijać Sarniki, brzydząc się przyjmować Komunię z rąk rozpustnika i zdrajcy.\nNiemal codziennie witały Ninę złe wiadomości. Strapiony pan Marcinkiewicz doniósł jej, że w sandomierskich majątkach pani wojewodziny, kwateruje wojsko rosyjskie. Stary rządca był przekonany, iż jest to sprawka Starewicza. Nina i tak już dawno postawiła krzyżyk na spadku po wojewodzinie, więc nie przejęła się za bardzo tą wiadomością. Mogła sobie tylko pogratulować, że jesienią zdążyła zabrać stamtąd zbiory i bydło. Część z tego rozdzieliła pomiędzy makowskich gospodarzy i osiedleńców z Pliszkowej Górki, ale lwią część zatrzymała dla siebie. Drżała na myśl, że każdej chwili Maków może być zajęty przez wojsko. Wtedy rannych czekała śmierć na powrozie, a ją i resztę domowników Sybir. Wobec groźby denuncjacji, należało jak najśpieszniej przenieść szpitalik w jakieś inne, możliwie bezpieczne miejsce. Pewnego dnia, wezwała do siebie z rana pana Bochniaka i Setkowicza. Rządca stękając, umieścił pękatą figurę w fotelu, patrząc pytająco na młodą dziedziczkę. Kiedy wszedł Setkowicz, lekko skinęła mu głową i poprosiła, by usiadł.\n- Mam nadzieję, że panowie zdajecie sobie sprawę, jak niesłychanie niebezpieczne jest dla nas sąsiedztwo Sarnik. - odezwała się stanowczym tonem.- Tam wszyscy chłopi są na usługach Moskali i wiedzą o nas o wiele za dużo. Każdej chwili możemy spodziewać się najazdu i rewizji. Lazaret jest zagrożony, Zameczek również.\n- Święta prawda. - potwierdził pan Bochniak. - Łaska boska, że do tej pory jakoś omijały nas główne kolumny, ale trudno przewidzieć, co będzie dalej.\nNina pomyślała, że rzeczywiście Maków jak dotąd uniknął najazdów, jakby chroniła go czyjaś przemożna opieka. Jednakże nie wolno im było liczyć na cud i sądzić, że taka sytuacja utrzyma się do końca powstania. Nie wierzyła, że to sama Opatrzność opiekuje się Makowem, bo dokoła płonęły kościoły, księża byli mordowani i niszczały wspaniałe zabytkowe budowle. Poczuła zimny dreszcz wyobrażając sobie, że to może carskie władze chroniły pałac dla swoich celów. Nie! Prędko odrzuciła tę okropną myśl i zaczęła się głośno zastanawiać, gdzie należałoby przenieść lazaret. Wspólnie rozważali każdą propozycję i przyjrzawszy się jej bliżej, zgodnie ją odrzucali. Na koniec, pan Bochniak doszedł do wniosku, że najlepszym schronieniem dla lazaretu byłby sam pałac. Nina już dawno rozmyślała nad taka ewentualnością i nawet skłonna była wyrazić na to zgodę, ponieważ lepszego miejsca nie było.\n- Mam obowiązek ostrzec panią, że w razie odkrycia w tym domu lazaretu, pałac będzie zniszczony, a my zostaniemy zamordowani. - oznajmił Setkowicz, sztucznie obojętnym głosem.\nNina pobladła i nerwowo zatarła dłonie.\n- Zdaję sobie z tego sprawę! Zresztą gdziekolwiek ten lazaret odkryją, czeka nas zguba. Ale innego wyjścia nie ma. Ranni nie mogą pozostać w lamusie.\n- Słusznie, ale gdzie pani hrabina zamierza ich umieścić?- zagadnął pan Bochniak. Podobnie jak Nina, był zakochany w pałacu i pragnął go chronić.\n- Niestety, nie wiem gdzie. - westchnęła. - Trzeba będzie zająć kilka sal w północnym skrzydle. Ale co zrobić, gdyby nagle wpadło wojsko z rewizją? Aha, panie Setkowicz, musimy sprowadzić tych rannych z Zameczku, bo jeżdżąc tam codziennie, może pan zwrócić uwagę jakiegoś szpicla.\n- Zgoda, ale z tym musimy poczekać, aż mrozy nieco zelżeją, bo przy tak niskiej temperaturze nie podejmuję się ich przewozić. Nie zgadzam się również na umieszczenie lazaretu w parterowych salach. Moskale odkryją go w mgnieniu oka.\n- To gdzie mam ich podziać? Na strychu? - zirytowała się Nina.\n- To byłoby nawet niezłe rozwiązanie, ale teraz tam zimno i za wysoko. - stwierdził doktor z cieniem uśmiechu. - W lochach byliby bezpieczni, ale tam znowu brak powietrza.\n- To może w oficynie? - podsunął rządca.\n- Nie. Oficyna jest na widoku. - sprzeciwiła się Nina. - Chyba będziemy zmuszeni zbudować jakąś skrytkę w starej części domu.\nPrzy bocznym stoliczku krzątał się Walenty, nalewając do kieliszków wino. Nie wypadało mu się odzywać, kiedy go nie pytano, lecz na wszelki wypadek kilka razy głośno chrząknął. Nina odwróciła głowę i spojrzała na niego pytająco.\n- Może ja mógłbym pomóc, proszę jaśnie pani hrabiny. - szepnął.\n- Prosimy, niech Walenty coś nam poradzi.- zachęciła go uśmiechem wiedząc, że staruszek, jak nikt, zna pałac i jego sekrety.\n- Dom, proszę jaśnie pani, składa się z dwóch części: starej i nowszej. - oznajmił. - Kiedy na fundamentach starego zamku stawiano pałac, a potem go przebudowywano, jaśnie pan kasztelan, Panie świeć nad jego duszą, polecił budowniczemu zachować w starej części domu kilka sekretnych pokoi.\n- Coś podobnego! - wykrzyknęła Nina, zdumiona i podekscytowana tą wiadomością. - A dlaczego ja nic o tym nie wiem?\n- Bo tam już nie ma żadnego sekretu. Do tych pokoi wchodzi się z korytarza łączącego obie połowy domu. - wyjaśnił kamerdyner. - Ale tajne przejście jeszcze tam jest.\nNina aż zaróżowiła się z podniecenia. Uwielbiała historie o tajemnych skrytkach, opisywanych w powieściach. Zresztą niemal każdy stary dom, miał swoje sekrety pilnie strzeżone przez domowników.\n- Ależ to rewelacja! A gdzie jest to tajne przejście?- dopytywała się, zdecydowana natychmiast działać.\n- Nie wiem. Nigdy tam nie wchodziłem.\nTwarz Niny wydłużyła się pod wpływem doznanego zawodu.\n- O, jaka szkoda. Więc dalej nic nie wiemy.\n- Ale w naszej bibliotece jest taka książka, w której sam jaśnie pan kasztelan opisał tę skrytkę. - dorzucił Walenty flegmatycznie.\n- Doprawdy? - ożywiła się Nina. - A jaka to książka?\n- Ta, w której są opisane wszystkie cenne rzeczy znajdujące się w domu.\n- Katalog! - ucieszona, klasnęła w ręce.\nZerwała się z szumem szerokich spódnic i narzuciła na ramiona ciepły szal.\n- Poczekajcie tu na mnie panowie, zaraz wracam.\nPopędziła do biblioteki i otworzywszy dębową szafę, wydobyła z niej dużą księgę, oprawioną w pozłacaną skórę. Tyle razy miała ją w rękach, ale jakoś nigdy nie zwróciła uwagi na odręczne adnotacje dotyczące budowy domu. Mówiąc nawiasem, kasztelan skrobał jak kura pazurem, i trudno było odczytać te hieroglify. Boże, pamiętała o najdrobniejszym sprzęcie znajdującym się w katalogu, a przegapiła tak ważną informację. Zabrała z sobą książkę i wróciła do buduaru, zacierając zziębnięte ręce.\nPochylili się nad katalogiem, starając się rozszyfrować bazgroły kasztelana. Jego notatka rzeczywiście wspominała o sekretnym przejściu wiodącym do starej części pałacu. Wejście do niego prowadziło z biblioteki. Wiek XVIII lubował się w budowaniu ukrytych komnat, tajemnych korytarzy i sal podziemnych, skrywających niekiedy bardzo ponure tajemnice. Był to przecież wiek markiza de Sade, oraz powstających, jak grzyby po deszczu, lóż masońskich. Zapewne i w Makowie istniała jakaś tajemnica, którą kasztelan pragnął ukryć. Według jego notatki, w głowie lwa wyrzeźbionego przy podstawie jednej z szaf bibliotecznych, znajdowała się sprężyna odsłaniająca tajne przejście.\nPoszli więc do biblioteki i zaczęli się zastanawiać, którą szafę kasztelan miał na myśli. Szaf było wiele i każda z nich miała przy podstawie głowę lwa. Dotykali więc kolejno każdej rzeźby, denerwując się, kiedy nic się nie działo. Być może mechanizm już zardzewiał i nigdy nie wejdą do sekretnego przejścia. Setkowicz był cierpliwy i nisko pochylony, nie zniechęcając się, przekręcił głowę lwa przy środkowej szafie. Naraz coś zgrzytnęło, cała szafa obróciła się dokoła swej osi, odsłaniając mroczny korytarzyk. Nina wydała okrzyk tryumfu, a Walenty pośpiesznie zapalił w świeczniku cztery świece i weszli.\nZnaleźli się w niewielkiej, wytwornej alkowie bez okien, ze ścianami wybitymi jedwabiem, o barwie kości słoniowej, przetykanym złotymi nitkami. W przymocowanych do ścian pozłacanych kandelabrach, tkwiły jeszcze całe świece, pożółkłe już ze starości.. Kiedy Walenty je zapalił, poczęły wydzielać delikatny, zmysłowy zapach piżma. Obicia ścian zrudziały ze starości, podobnie jak i pozłacane listwy, podtrzymujące je pod sufitem. W alkowie stała tylko mała kozetka obita kwiecistym jedwabiem, okrągły stolik i rokokowe krzesło.\nNina była zdania, że jest to miejsce dla pokojówki, czuwającej nad snem swej pani. Szczególną uwagę zwracał portret młodej, pulchnej kobiety, uczesanej w długie loki pokryte białym pudrem. Z bezwstydną chełpliwością ukazywała duże białe piersi, ze sterczącymi sutkami. Pomimo wykwintnego negliżu, jaki miała na sobie, z pewnością nie była damą.\nPrócz portretu, na ścianach wisiały rzędem ryciny o bardzo nieprzyzwoitej treści, w jakich kochał się wiek osiemnasty. Walenty rzuciwszy na nie okiem, splunął nieznacznie, Setkowicz wyraził opinię, że obrazy przedstawiają wyrafinowaną pornografię. Nina walcząc z ciekawością, odwróciła głowę i poczerwieniała. Alkowa kończyła się małymi drzwiczkami, prowadzącymi do obszernej kobiecej sypialni, urządzonej z przepychem minionego wieku. Ten pokój Nina znała, bo zwiedzając pałac wchodziła do niego z korytarza. Z sypialni do tajemnej alkowy prowadziły drzwi, tak świetnie zamaskowane w obiciu, że nigdy by się nie domyśliła, co kryją. Za sypialnią znajdowało się jeszcze kilka pokoi położonych w amfiladzie.\n- Ja czegoś nie rozumiem.- odezwała się, rozglądając dokoła. - Dlaczego kasztelan zrobił tajne przejście, kiedy do pokoju można wejść z korytarza?\n- Bo wtedy korytarz zamurowany był u wylotu do sieni. - wyjaśnił kamerdyner. - Do tych sal można było wejść tylko przez alkowę.\n- Rozumiem! - mruknęła. Ta tajemnicza alkowa i kobieca sypialnia bardzo ją zaintrygowały. - Czy Walenty wie, kto tu mieszkał?\nKamerdyner zerknął na pana Bochniaka i doktora, jakby chciał dać jej do zrozumienia, że przy obcych ludziach nie wypada wyjawiać rodzinnych sekretów.\n- Nie wiem.- powiedział stanowczo. - Podobno taka jedna, nic dobrego....- zamilkł i nie udało się od niego nic więcej wyciągnąć.\nAle Nina już się domyśliła, kim była tajemnicza mieszkanka tego wykwintnego gniazdka. Przez alkowę i bibliotekę, te pokoje łączyły się z prywatnymi apartamentami kasztelana. Starszy pan, po śmierci młodziutkiej żony zmarłej w drugim połogu, nigdy się już nie ożenił, uchodząc za zbolałego wdowca. Mimo, że liczył ponad pół wieku, wiele matek gotowych było oddać mu córkę za żonę. Ale kasztelan był cynicznym, rozpustnym mężczyzną i lubił wolność. Żona urodziła mu dwóch synów i nie musiał się już troszczyć o potomstwo. Zdecydowanie oparł się wszelkim planom matrymonialnym, pozostając do końca życia wdowcem.\nJego tajemnica wyszła na jaw, po przeszło stu latach. Nie wiadomo, kim była jego kochanka. Czy przeżyła swego utytułowanego amanta? A może kasztelan raczył znudzić się nią i postanowił pozbyć się kompromitującej go osoby? Czy było tych kobiet więcej? Nina pomyślała z żalem, że tego się już nigdy nie dowie. Ale w tej sytuacji, to nie było takie ważne.\n- Dziękuję, kochanemu Walentemu. - zwróciła się do staruszka z wdzięcznością.- Walenty jest prawdziwą podporą Makowa.\n- Zaraz. - wtrącił Setkowicz. - Jeżeli dobrze zrozumiałem, wystarczy zamurować wejście z sieni do korytarza, a wtedy można będzie wejść do tych sal tylko przez alkowę?\n- Właśnie tak. - potwierdził kamerdyner.\n- Ale okna! - zawołał pan Bochniak. - Co zrobimy z oknami?\n- No, okien nie zamurujemy. Ale można zabić je od środka deskami i zasłonić kotarami, żeby światło nie zdradzało, że ktoś tu przebywa. Okna wychodzą na ogród, więc zerwiemy trochę bluszczu z muru i zamaskujemy nim okna. - zdecydowała Nina.\nZ właściwą sobie energią zabrała się do roboty. Jeszcze tego samego dnia, pałacowy murarz starannie zamurował łuk wiodący z sieni do korytarza. Na świeżo otynkowanej ścianie, zawieszono wielki gobelin, trochę portretów i starej broni. Pokoje kochanki kasztelana uprzątnięto ze zbędnych mebli, wstawiając tam łóżka i drewniane prycze. Na szczęście sale nie posiadały kominków, lecz solidne porcelanowe piece. Zabite deskami okna, dodatkowo zasłonięto grubymi kotarami, a pokoje dobrze ogrzano. Należało zaczekać, aż temperatura nieco się podniesie i wówczas przenieść lazaret do pałacu.\nW pierwszych dniach grudnia, generał Bosak postanowił przeprowadzić inspekcję województwa krakowskiego, aby ponownie rozniecić tam przygasającą już walkę zbrojną i tchnąć ducha w wątpiących. Pozostawiwszy piechotę w bezpiecznych borach cisowskich, wybrał się w drogę z samą tylko kawalerią. Manewr ten miał jeszcze na celu, wyprowadzenie wojska Czengierego z terenu Gór Świętokrzyskich, chroniąc w tej sposób powstańczą piechotę.\nŚcierając się z dragonami i kozakami pod Strojnowem, powstańcy ciągnęli na Chmielnik, Pińczów, Jędrzejów, w kierunku Szczekocin. Szli ziemiami przesiąkniętymi krwią jej mieszkańców, pełnymi pamiątek po dawnej, świetnej przeszłości. Niby orszak mar powstałych z mogił, ukazywali się niespodzianie przerażonym i zdumionym wieśniakom. Na widok świetnego hufca jazdy, z biało-amarantowymi proporczykami na lancach, wyłaniającego się ze śnieżnej zadymki, chłopi żegnali się znakiem krzyża przekonani, że to jakieś gorączkowe widziadło. Ale wielki urok osobisty generała sprawiał, że gospodarze dotąd niechętni powstaniu, stawali się jego wiernymi sprzymierzeńcami, udzielając żołnierzom schronienia, żywiąc ich i ostrzegając przed nadciągającym nieprzyjacielem.\nDo obozu Bosaka ciągnęli mieszczanie i chłopi, z garnkami i zawiniątkami, aby wedle możności obdarzyć czymś to Polskie Wojsko, widziane po raz pierwszy, od z górą trzydziestu lat. Ruchliwość Bosaka osiągnęła swój cel, bo Czengiery z całą swą armią opuścił świętokrzyskie i postępował za powstańczą kawalerią, pozostawiając piechotę w spokoju. W Szprowie Rosjanie zgromadzili znaczne siły i Bosak ruszył ku miastu z całą kawalerią, zamierzając zaskoczyć wroga. Pułkownik Własow, przekonany o własnej sile, nie zamierzał dzielić się zwycięstwem nad buntownikami i nie czekając na posiłki, natarł na powstańców atakiem dragonów, wspierając swą jazdę ogniem piechoty. Wtedy kawaleria polska ruszyła do szarży pod dowództwem pułkownika Jana Markowskiego, byłego majora armii carskiej, przyszłego męczennika i bohatera. Rozpędziwszy konie, powstańcy prawdziwie szaleńczym atakiem roznieśli na szablach dragonów i zagrozili rosyjskiej piechocie. Atak polskiej kawalerii, przypominał szarżę pod Salichą na Wołyniu, dowodzoną przez generała Różyckiego2. Do całkowitego zwycięstwa zabrakło, jak zwykle, czasu, bo zwiadowcy ostrzegli generała, że od strony Żarnowca nadciągają nieprzyjacielowi posiłki.\nW szeregach polskich zagrały trąbki, wzywając do odwrotu. Cała kawaleria cofnęła się w stronę Słupi, a podążający za nią chyłkiem kozacy, naraz dostali się w dwa ognie i byli zmuszeni do ucieczki, tracąc wielu zabitych. Pułkownik Własow wzmocniony nowymi siłami, rozpoczął pościg, zamierzając zniszczyć polską jazdę. Ale generał Bosak nie przyjmował bitwy, lecz wycofywał się ku borom cisowskim, zamierzając chytrze zwabić przeciwnika w pułapkę. Dowódcy rosyjscy, zdezorientowani i niemile zaskoczeni skutecznością działań kawalerii polskiej, postanowili za wszelką cenę zniszczyć ją i nareszcie dopaść Bosaka, za którego głowę, sam car naznaczył wysoką nagrodę.\nTraktami, drogami i bezdrożami, ponownie pomaszerowały kolumny wojska, wspomagane przez sotnie kozackie i baterie armat, zwalczając po drodze mniejsze oddziałki partyzanckie. Szły w śnieżnej zadymce, trzaskającym mrozie i na terenie Gór Świętokrzyskich znowu rozgorzały walki, zapłonęły wsie i dwory. Wszędzie rozgrywały się większe lub mniejsze potyczki. Major Rębajło atakiem na bagnety odparł nieprzyjaciela ze wsi Turów, i szedł śpiesznie na Mierzwin, witany po drodze entuzjastycznie przez patriotyczną ludność. W miastach powstańcy zrzucali znienawidzone dwugłowe orły carskie, umieszczając polskie godła narodowe. Pełną radości i nadziei atmosferę, zniweczyła nagła wiadomość, że pułkownik Chmieleński, szef sztabu Bosaka, zarządza natychmiastową koncentrację wszystkich polskich oddziałów.\nZanosiło się na decydującą bitwę.\nW Makowie witano nowiny o sukcesach militarnych Bosaka z zapałem, nawet ciężko ranni pełni byli entuzjazmu. Nina codziennie jeździła palcem po mapie śledząc drogę, jaką przebywał mąż i błagając Boga, przy wieczornej modlitwie, aby raczył go osłaniać przed kulami i ciosami szabel. Tadeusz na bieżąco informował ją, co się dzieje w terenie. Na razie jej największą troską był oddział dragonów kwaterujących w Sarnikach. Obawiała się, że każdej chwili mogą złożyć w Makowie niezapowiedzianą wizytę. Wobec takiego zagrożenia, nie można było zwlekać z przenosinami lazaretu. Pewnego dnia wszystko było przygotowane do przeprowadzki. Z całego domu zniesiono pierzyny, kołdry, koce, futra, kożuchy, nawet dywany i kilimy, mające służyć do okrycia rannych. Przenosiny trwały dosyć długo, bo nie wszyscy mogli się poruszać o własnych siłach, a dźwiganie noszy przy silnym mrozie było prawdziwą męczarnią.\nKiedy ostatni ranny znalazł się w nowym lazarecie, wszyscy odetchnęli, nawet Setkowicz poweselał.\nAle następnego dnia rano, przyjechał z Zameczku chłopak na podjezdku, wysłany przez Grabiszynę. Stara kobieta donosiła, że o świcie wpadli na folwark dragoni. Na szczęście nie weszli do dworku, zadowalając się zabraniem prosiaka i kilku kur, ale Grabiszyna była przekonana, że coś podejrzewali i z pewnością powrócą w większym gronie. Dragonów było tylko trzech i rozglądali się bacznie po całym folwarku, wypytując służbę o polskich bandytów. Od dokładniejszej penetracji dworku, powstrzymały ich złowrogie spojrzenia gospodarzy. Wobec zaistniałego zagrożenia, nie można było dłużej czekać z przewiezieniem do Makowa, leżących w dworku powstańców.\nSetkowicz dowiedziawszy się o wizycie dragonów, zdecydował się przetransportować ich jeszcze tego wieczora. Maciek postanowił, że pojedzie z doktorem. Nina zgodziła się zadowolona, że Setkowicz będzie miał przy sobie znakomitego stangreta, dobrego strzelca i bystrego pomocnika, umiejącego radzić sobie w trudnej sytuacji. Stach był już za stary na takie wyprawy. Ostatnio Maciek niezmordowanie krążył pomiędzy Makowem, Brzezińcem, Porajami i leśnym obozem, rozwożąc żywność, broń i rozkazy. Poprzedniego dnia, zawiózł do leśnego obozu siano, słoninę i kaszę. Korzystając z okazji, Nina dała mu bilecik do Barycza, prosząc go o spotkanie. Porucznik wyznaczył miejsce schadzki w niewielkim lasku, w pobliżu Grabkowa.\nZamierzała wybrać się tam sama, ale Maciek nawet słyszeć o tym nie chciał. Przypomniał, że sam pan pułkownik wyznaczył go jej opiekunem, więc się od niego nie odczepi. Wybrali się w drogę jeszcze przed południem, bo grudniowy dzień był krótki. Wiatru nie było, ale mróz był ostry i zewsząd ciągnął lodowaty chłód. Sponad porannych mgieł, wynurzyło się słońce, blade i bezpromienne. Przy głębokim oddechu, powietrze aż kłuło w płucach.\nNina ubrała spodnie ze skóry jelonka i puszysty lisi kożuszek, podbity jeszcze w środku barankiem, z futrzanym kapturem. Na nogi wciągnęła wysokie buty wyłożone futrem, a za pas wsunęła nabity rewolwer. Sama osiodłała Mignon, dając jej pod siodło ciepły czaprak i owijając nogi w pęcinach opaskami, aby uchronić klacz przed poranieniem na ostrych krawędziach zlodowaciałego śniegu. Mignon nie miała ochoty wychodzić z ciepłej stajni na mróz i wyraźnie okazywała swoje niezadowolenie, stulając uszy, rżąc i zamierzając bronić się kopnięciem. Kątem oka Nina dostrzegła jej lekko podkurczoną tylną nogę i na wszelki wypadek trzepnęła ulubienicę mocno po kłębie.\n- Chcesz kopnąć swoją panią? Nie podoba ci się spacer? No, tylko spróbuj mnie kopnąć! Ja też to potrafię i jak cię kopnę, to w jednej chwili znajdziesz się za drzwiami! - zagroziła.\nMaciek, będący świadkiem tej przemowy, aż przysiadł na schodach ze śmiechu.\n- No, czego rechoczesz, jak ropucha w stawku? - warknęła ze złością.\n- Oj, bo ja bardzo chciałbym widzieć, jak się jaśnie pani z koniem kopie! - chłopak chichotał głośno, nie przejmując się jej groźną miną.\n- Phi! Jaki mądrala. Jedziemy! - ponagliła surowo, spojrzała na niego i parsknęła śmiechem. Wyprowadziwszy klacz ze stajni, lekko wskoczyła na siodło. Skarcona Mignon już bez grymasów, gotowa była do drogi.\nMaciek osiodłał bułanego ogiera, którego sam ujeździł. Miał na sobie barani kożuch, ściągnięty w talii pasem i poruszał się w nim ociężale, lecz gdy dosiadł konia zaraz nabrał właściwego sobie animuszu. Pod kożuszkiem miał zatknięty za pas rewolwer. Cmoknęli na wierzchowce i pojechali w stronę bocznej furty. Z daleka dostrzegli Setkowicza, idącego na skróty ze wsi. Stanął jak wryty na widok Niny jadącej konno i wpatrywał się w nią z widocznym niepokojem.\n- A gdzie to szanowna pani hrabina wybiera się w taki mróz? - odezwał się pierwszy, ściągając czarne brwi.\n- Musimy coś postanowić z sarnickimi wieśniakami. Są coraz bardziej niebezpieczni. Umówiłam się na spotkanie z Waciem. Niech on sam zdecyduje, co zrobić z dragonami, bo lazaret jest już bezpośrednio zagrożony.\n- Co to za Wacio? - badał doktor, podchodząc bliżej i nie spuszczając z niej wzroku.\n- Porucznik Barycz, mój przyjaciel z lat dziecinnych. Przecież pan go zna z leśnego obozu.\n- Aha, już wiem. - mruknął. - Zastanawiam się...\n- Co Wacio uczyni? Ja także.\n- Nie. Zastanawiam się, ile czasu zajmie mi składanie pani kości. Temu bydlęciu źle z oczu patrzy.\nMaciek wyszczerzył wszystkie zęby w szerokim uśmiechu. Nina z trudem utrzymała poważną minę.\n- Doktorze, niech pan nie waży się nazywać mojej konisi bydlęciem! Ona jest słodka. To czystej krwi arabka.\n- Dla mnie może być Chinka. Ja jestem warszawiak i nie rozróżniam konia od krowy. Ale głowę daję, że za chwilę trzeba będzie zbierać panią na szufelkę. - prorokował ponuro. Jak każdy mieszczuch bał się koni i wolał się do nich nie zbliżać.\nW odpowiedzi, Nina roześmiała się serdecznie i poruszyła wodzami, ściskając kolanami boki klaczy. Mignon posłusznie stanęła dęba, wznosząc groźnie przednie nogi nad głową doktora. Lubiła się popisywać, więc już z własnej inicjatywy zarżała i z wdziękiem okręciła się na tylnych nogach, prezentując się w całej okazałości i zamiatając śnieg wspaniałym ogonem.\n- No i jak? - Nina z dumą spojrzała na Setkowicza, klepiąc czule szyję ulubienicy.- Musi pan przyznać, że ona jest prześliczna, prawda?\nDoktor cofnął się tak gwałtownie, że o mało nie wylądował w zaspie śnieżnej.\n- Niech się pani wynosi! - wrzasnął. - Ja nie chcę być świadkiem, kiedy to głupie konisko pogruchocze pani kości.\n- Ależ nie, i zaręczam, że już w południe wrócę cała i zdrowa. - zapewniła, rozbawiona jego tragiczną miną. - A swoją drogą, pan również powinien nauczyć się jazdy konnej. Maciuś da panu kilka lekcji, dobierzemy panu spokojnego wierzchowca i wkrótce będzie pan jeździł jak ułan!\n- O, co to, to nie! - oświadczył doktor stanowczo. - Wolę już umrzeć własną śmiercią. - machnął ręką, jakby odpędzał natrętną muchę i potykając się na śniegu, brnął w stronę pałacu mrucząc pod nosem coś do siebie.\nMaciek obejrzał się za nim z pobłażliwym lekceważeniem.\n- Nasz doktór to dusza człowiek i letką ma rękę do noża. Ino byle czym się stracha. - zawyrokował. Wychowany przy koniach, nie potrafił zrozumieć obaw Setkowicza. - O, jaśnie panicz Borutyński, ten to siedział na koniu! Daj mu ta Panie Jezu Chryste, wiekuiste odpoczywanie. - westchnął, wznosząc oczy ku niebu.\nNina posmutniała. Było jej przykro, że ostatnio nie odwiedzała zmarłych. W milczeniu dojechali do furty i wydostawszy się na drogę, pomknęli przed siebie galopem. Mroźne tchnienie owiewało im twarze, a konie prędko pokryły się siwym nalotem szronu, osiadającego na ich ciemnej sierści. Z ust ludzi i pysków koni, buchały kłęby białej pary i rozwiewały się w powietrzu. Trzymając się brzegu Psarki skutej grubym lodem, posuwali się naprzód, omijając z dala osiedla ludzkie. Droga była bardzo uciążliwa i męcząca, bo konie po kolana zapadały w śnieżne zaspy i musieli jednak skręcić na wiejską drogę, przetartą przez chłopskie sanie. Bardzo ryzykowali, pokazując się na otwartej przestrzeni, bez osłony drzew, ale nie było na to rady. Dotarcie na miejsce spotkania zajęło im dalszą godzinę i Nina zaczęła się obawiać, że Barycz nie będzie już na nich czekał i odjedzie.\nZ dala zaczerniał lasek, a gdy podjechali bliżej, Nina dostrzegła potężną postać Barycza, siedzącego na równie wielkim ogierze. Na powitanie pomachał im ręką i zeskoczywszy z konia, pomógł Ninie zejść z siodła. Była zmęczona i zziębnięta. Barycz uchylił brzeg jej futrzanej rękawicy i złożył na jej dłoni delikatny pocałunek.\n- Witaj, kochanie, jak mogę ci pomóc? - spytał uprzejmie, nie spuszczając oczu z jej zarumienionej z zimna twarzy.\nNina zawsze budziła w jego sercu tkliwe uczucia. Kiedyś gotów był oświadczyć się o jej rękę, lecz będąc mężczyzną mało przedsiębiorczym, dodatkowo miał kompleks na tle swego ogromnego wzrostu. Wydawał się sobie brzydki i dopiero walka w partyzantce ujawniła cenne zalety jego charakteru: wielką odwagę i niewątpliwe cechy przywódcze. Nina również przypatrywała się mu z ciekawością, bo w trudnych warunkach życia na wolnym powietrzu, jeszcze zmężniał, a jego szare oczy, dawniej nieśmiało spuszczone, teraz patrzyły z wyrazem stanowczości, nie unikając jej wzroku. Spalona wichrami twarz, wydała się całkiem przystojna, bo bujny zarost łagodził zarys zbyt szerokich szczęk. Nie zwlekając, opowiedziała mu o dramatycznej sytuacji lazaretu, i o męczeńskiej śmierci starego Gulaka, wydanego Moskalom przez sąsiadów.\n- Wiem o tym. - rzekł. - Jego syn schronił się u nas i już z nami pozostanie. Sądzę, że gospodarzom sarnickim przydałaby się lekcja wychowania obywatelskiego. Obiecuję ci, że im jej udzielę, ale obecnie nie dysponuję odpowiednią ilością ludzi, żeby rzucać się na dragonów. Pan pułkownik wziął z sobą rekrutów, a dwudziestu ludzi wysłałem, aby niepokoili kolumny moskiewskie i odciągali ich uwagę od naszych oddziałów. Dziś dowiedziałem się, że do Sarnik przybyli Dońcy.3...\nNina otworzyła usta i zrobiła się szara na twarzy z przerażenia.\n- Jezu Chryste! Dońcy? I ty to mówisz tak spokojnie?\n- Nie mogę z tego powodu zalewać się łzami. - na jego ustach pojawił się cień uśmiechu. - Oczywiście zdaję sobie sprawę, że sytuacja jest poważna i daję ci słowo honoru, że cały czas będę miał Sarniki na oku i w razie czego pośpieszę ci z pomocą.\n- O ile zdążysz! Masz jakieś wiadomości o Bosaku?\n- Tak. Jest gdzieś w pobliży Huty Szczeceńskiej. Ale jego oddziały ciągle się przemieszczają, bo idą na nich wielkie siły Moskali.\n- Myślisz, że znowu zanosi się na bitwę? - spytała, patrząc na niego z niepokojem.\n- Tego nie wiem. - oświadczył powściągliwie. - Ale nie martw się, bo Bosak umknie im spod pazurów. Maciek, zgarnij z tej dużej kłody śnieg, bo usiądziemy. Przemarzliście i musicie coś zjeść i napić się wódki na rozgrzewkę.\nZ przytroczonej do siodła torby, wyjął kilka kromek chleba przełożonych wędzoną słoniną i butelkę wódki. Podzielił chleb na trzy części i zaczęli jeść, popijając skromny posiłek gorzałką. Nina zachowywała się jak mężczyźni, a kiedy wódka zapiekła ją w przełyku, chrząkała i spluwała niczym stary chłop w karczmie. Barycz wpatrywał się w nią z zachwytem i tęsknotą.\n- Pewnie bardzo marzniecie w leśnym obozie, biedaczyska. - powiedziała ze współczuciem.\n- Nie jest tak źle. Szałasy mamy dobrze ocieplone, a na polanie dzień i noc płoną ogniska. Dzięki tobie, Tadeuszowi i pannie Kazimierze, nie głodujemy. Jakoś się żyje.\nPołożyła rączkę na jego dużej, żylastej dłoni i lekko ją pogładziła. Od Setkowicza wiedziała, że zima daje się powstańcom we znaki. Wielu chorowało, lecz bronili się przed pójściem do lazaretu, służąc ofiarnie i bez skargi. To bezgraniczne oddanie sprawie, którą ona uważała za zbrodnię przeciwko narodowi, mimo woli budziło jej szacunek. Zamienili jeszcze z Baryczem kilka słów i zaczęli się żegnać, bo powstaniec wracał do obozu w jasny dzień, narażając się na spotkanie z kozakami.\n- Maciek, strzeż pani. - powiedział, klepiąc chłopca po ramieniu. - Nino, w razie czego, niech Maciek dostarczy nam wiadomość od ciebie.\n- Przecie ja wiem, panie poruczniku. - Maciek podszedł do koni i zdjął im z głów worki z obrokiem.\n- Do widzenia, Waciu. - powiedziała Nina ciepło. - Cieszę się, żeśmy się spotkali. Może znalazłbyś chwilę czasu i wpadł do Makowa?\n- Na razie to raczej niewykonalne. - westchnął i posłał Maćkowi wymowne spojrzenie. Chłopak bez słowa wsiadł na konia i ruszył przed siebie, niknąc pomiędzy drzewami.\nNina uświadomiła sobie, że od kilku minut oboje stoją, patrzą sobie w oczy i uśmiechają się do siebie. Barycz pochylił się ku niej i szepnął :\n- Pocałuj, nim śmierć pocałuje. Lżej będzie umierać.\n- Nie opowiadaj głupstw, Waciu! Jeszcze się taki Moskal nie urodził, który by ciebie pokonał. - zaśmiała się z przymusem, bo jego słowa przejęły ją dreszczem zabobonnej trwogi.\nUniosła głowę i pozwoliła, żeby jego usta spoczęły na jej wargach. Zbliżył się i objął ją mocno, pogłębiając pocałunek. Nawet nie podejrzewała, że potrafił tak dobrze całować. Owinęła mu szyję ramionami i szczerze, z całego serca oddała mu pocałunek.\n- Żegnaj, Nino. - powiedział cicho i podsadził ją na siodło, a potem sam dosiadł swego wierzchowca. Nagłym ruchem mocno klepnął klacz po kłębie. Mignon poderwała się i z miejsca poniosła galopem. Patrzył za nią długo, aż zniknęła w białym oparze mrozu. Dopiero wtedy ruszył przed siebie, dotykając palcami ust i z niedowierzaniem kręcąc głową.\n1Kacper Kotkowski (1814-1866) - proboszcz z Ćmielowa, kanonik. Czynny w organizacji Czerwonych. W 1863 r. był komisarzem woj. sandomierskiego. Czynny na emigracji w Paryżu, zmarł w Antwerpii w nędzy i osamotnieniu.\n2Szarża pod Salichą 26 maja 1863 r. 260 jeźdźców zaatakowało dwakroć liczniejszy czworobok piechoty rosyjskiej, rozbijając wroga.\n3 Dońcy - kozacy mieszkający nad Donem. Słynęli z fanatycznego przywiązania do cara i szczególnej nienawiści do Polaków. W czasie powstania byli postrachem ludności cywilnej z powodu swego nieludzkiego okrucieństwa.\nAutor: Elżbieta Gizela Erban o 12:35


Dorsz bałtycki z kaszą kuskus - przepis na dorsz bałtycki z kaszą kuskus od cook & love - Durszlak.pl\nPrzepis: dorsz bałtycki z kaszą kuskus\nMoże jestem trochę monotematyczna, odkąd zaczął się sezon na szparagi, ale nie potrafię się powstrzymać :D Korzystam, tak jakbym chciała najeść się nimi na zapas, bo sezon trwa tylko krótką chwilę. Tym razem naprawdę ekspresowy obiad, do zrobienia w 20 minut po powrocie z pracy. Trzy główne składniki, a efekt wow. Składniki: - dwa filety z dorsza bałtyckiego ze skórą - pół pęczka szparagów - kilka pomiorków koktajlowych -...\nDorsz z kuskusem i warzywami. 46\nDorsz faszerowany kuskus 963\n86. Paluszki z dorsza w panierce kuskus 185\nSałatka z kaszy kuskus i świeżych warzyw 830\nDORSZ ZE SZPINAKIEM I MOZZARELLĄ 992\nPieczony dorsz w marynacie pomaranczowej 329\nDORSZ POD SZPINAKIEM Z KASZĄ KUSKUS 210\nDORSZ MOJITO 678


Kilka tajemnic zup - Gotujmy.pl\nZupy to danie, które jadamy prawie każdego dnia. Jednak skrywają pewne tajemnice, które warto znać, by delektować się nimi jeszcze bardziej.\n1) aby zupy, do których przygotowania użyjemy warzyw były smaczniejsze, należy warzywa chwilę podsmażyć na patelni, olej wydobędzie ich smak i aromat.\n2) aby podkreślić smak zup z kurczaka, można dodać do nich sok z cytryny i odrobinę tymianku.\n3) aby ciężkie zupy (z wołowiny lub wieprzowiny) były łatwe do strawienia, należy dodać do nich majeranek, kminek i tymianek.\n4) jeśli chcemy podać zupę gulaszową na uroczysty obiad, przygotujmy ją dzień wcześniej. Smak przez noc nabierze intensywności.\nZnając te tajemnice sprawimy, że nasze gotowanie na pewno będzie zdrowsze i smaczniejsze.\nPoznaj niezwykłe przepisy na zupy >>>\nNie wiedziałam o smażeniu warzyw przed przygotowaniem zupy, muszę spróbować!:)\nZupa gulaszowa faktycznie zyska wyrazistości przez noc, ale pamiętać należy by odpowiednio ją przechowywać by nie skisła!:)\nZ zupami jest tak - im więcej się z nimi coś robi, tym więcej można zepsuć. Nie znaczy to, że nie należy poszukiwać, ale z umiarem. Zupa to takie danie, nad którym nie powinno się dużo stać podczas przygotowywania.


Final Fantasy III (PC, PSP, DS) - wymagania sprzętowe, informacje o grze - PPE.pl\nStrona głównaEncyklopedia gierFinal Fantasy III\nFinal Fantasy III jest japońską grą RPG, która pierwotnie pojawiła się na NES-ie w 1990 roku. Jej remake trafił na DS-a w 2006 roku (w Europie premiera odbyła się rok później). W odświeżonej wersji nie tylko zmieniono grafikę, ale wprowadzano również dużo usprawnień i dodatków.\nGaleria - Final Fantasy III\nFabuła nie uległa wielkim zmianom, choć bohaterowie zyskali teraz imiona. Historia zaczyna się jak w NES-owym pierwowzorze, czyli czwórka sierot wybiera się do jaskini odkrytej dzięki trzęsieniu ziemi. Tam odnajdują kryształ, który oferując część swej mocy prosi, by przywrócili równowagę światu. Czy wypada im odmówić w takiej sytuacji?\nMoc, którą zesłał kryształ na bohaterów, to najogólniej rzecz ujmując profesje, których koncepcję “trójka” rozwinęła. Na początku ich wybór jest skąpy, ale z czasem ulega to zmianie. Każda oferuje zestaw przydatnych umiejętności, które mogą się przydać w trakcie przygody. To zmiana względem wersji NES-owej, gdzie niektóre joby były niewiele warte.\nOryginalna “trójka” przedstawiła rozwiązanie pod postacią capacity points, punktów, które były potrzebne do zmiany joba. Na DS-ie pomysł porzucono, ale żonglowanie profesjami nadal nie pozostaje bez konsekwencji. Nie tylko każdą z nich należy rozwijać osobno, ale musimy mieć poza tym świadomość, iż przez pewien czas po zmianie (przeważnie starć) dana postać będzie walczyła z obniżonymi statystykami.\nFinal Fantasy III robi użytek z funkcji Wi-Fi konsoli. Dzięki nim możemy dostarczać listy otrzymywane od napotkanych moogle’i. Sami także możemy je pisać i wysyłać do innych graczy lub postaci, co może zaowocować dostępem do nowych questów.\nDS-owa “trójka” uchodzi za bardzo udany remake, jednak mimo usprawnień i zmian wyczuwalne było dziedzictwo gry, które mogło odrzucać młodszych graczy. Na tę kwestię mocno uwagę zwracali recenzenci.\nVideo - Final Fantasy III\nFinal Fantasy 3 otrzymało pierwszą...


Aktualizacje Microsoft Edge wciąż razem z… - zobacz sklep Proline\nJesteś tutaj: ProLine.pl » Aktualności » Aktualizacje Microsoft Edge wciąż razem z update'ami Windowsa 10\nAktualizacje Microsoft Edge wciąż razem z update'ami Windowsa 10\nUżytkownicy przeglądarki Microsoft Edge nie mogą niestety liczyć na częste aktualizacje oprogramowania. Firma poinformowała niedawno, że swoją przeglądarkę zamierza aktualizować równolegle z systemem operacyjnym, co oznacza, że klienci mogą liczyć na nowości raz na pół roku - zgodnie z harmonogramem wydawania aktualizacji Windowsa 10.\nOd pewnego czasu mówiło się o rozdzieleniu procesów aktualizowania Windowsa 10 oraz przeglądarki Edge. Według najnowszych informacji przekazanych przez giganta z Redmond niczego takiego nie możemy się jednak spodziewać. Podczas konferencji BUILD 2017 twórcy oświadczyli, że następna aktualizacja przeglądarki trafi w ręce użytkowników wraz z jesienną Fall Creators Update.\nJak łatwo się domyślić, stanowisko to nie spotkało się z najlepszym odbiorem wśród użytkowników Edge, którzy z pewnością liczyli na zmianę strategii mikro-miękkich. Trudno nie zgodzić się więc ze stwierdzeniem, że Microsoft wyraźnie nie wie jak wyjść naprzeciwko oczekiwaniom wielu swoich klientów.


W maju wystartuje 10. edycja Budżetu Obywatelskiego Łomży - Łomża, ESKA.pl\nAutor: mszzz/W maju wystartuje 10. edycja Budżetu Obywatelskiego Łomży\nPrzed nami jubileuszowa edycja Budżetu Obywatelskiego Łomży. Mieszkańcy Łomży po raz 10. będą mogli zdecydować na co przeznaczą miejską kasę. W tym roku będzie też jedna nowość. Szczegóły znajdziesz w artykule.\nW tym roku na pomysły mieszkańców przeznaczono 2,5 miliona złotych. Swoje propozycje będzie można zgłaszać od 9 do 30 maja 2022 r. Do wyboru będą 4 kategorie: ogólnomiejska, strefowa, osiedlowa i Młodzieżowy Budżet Obywatelski.\nW tym roku będzie nowość w BO Łomży. Po raz pierwszy samorząd będzie czekał na „zielone pomysły” wydzielone z kategorii zadań strefowych. Chodzi o zagospodarowanie miejskich terenów zielonych.\nMożna będzie zgłaszać pomysły:\nc) w ramach Zielonego Budżetu Obywatelskiego (na realizację tych pomysłów wydzielono część budżetu z kategorii strefowej. Wartość zadania zgłoszonego w ramach Zielonego Budżetu Obywatelskiego nie może przekroczyć 50 tys. zł w każdej ze stref, tj. Centrum, Łomżyca, Południe)\nAutor: fot. UM w Łomży/W maju wystartuje 10. edycja Budżetu Obywatelskiego Łomży\nOgólne zasady BO Łomży 2023\nZadania zgłaszają wyłącznie mieszkańcy Łomży.\nMożna zgłosić dowolną liczbę zadań.\nKażde zadanie musi spełniać kryterium ogólnodostępności.\nZadania muszą być zgłoszone na odpowiednim formularzu.\nNależy zebrać podpisy osób popierających zadanie (10 mieszkańców Łomży, w przypadku osiedli – 10 mieszkańców osiedla, których dotyczy zadanie).\nTUTAJ znajdziecie więcej na temat zasad BO Łomży 2023.\nHarmonogram BO Łomży 2023\nzgłaszanie zadań przez mieszkańców 9–30 maja 2022 r.\nweryfikacja formalna i merytoryczna zgłoszonych zadań 31 maja–17 czerwca 2022 r.\npublikacja list zadań dopuszczonych i niedopuszczonych do głosowania 20 czerwca-4 lipca 2022 r.\nprzyjmowanie odwołań od autorów zadań niedopuszczonych do głosowania 21–29 czerwca 2022 r.\nrozpatrywanie odwołań 30 czerwca–15 lipca 2022 r.\nogłoszenie ostatecznej listy zadań poddanych pod głosowanie 5 września 2022 r.\ndziałania informacyjne 5-19 września 2022 r.\ngłosowanie 19 września–3 października 2022 r.\nliczenie głosów 4–24 października 2022 r.\nogłoszenie wyników 25 października 2022 r.\nCzy popierasz pomysł podwyżek dla "budżetówki"?


Jaka jest najlepsza aplikacja dzwonek dla telefonów z systemem Android\nNajlepszy APK Dzwonki\nOpis Best Dzwonki\nWIELKIE WIEŚCI! BARDZO DUŻY NEWS! Usiąść i odpocząć, ponieważ telefon z Androidem ma zamiar brzmią o wiele lepiej! Uzyskać najlepsze dzwonki darmową aplikację i słuchać nowych fajnych dzwonków za każdym razem ludzie nazywają cię lub tekstu.\nZmęczony swoimi dzwonków telefonicznych? To'czas, aby je zmienić! Niesamowite dzwonki, które pochodzą z tej aplikacji będzie rozjaśnić swoje dni i wywołuje uśmiech na twojej twarzy. SMS-y i wywołujący nigdy nie było więcej zabawy! Traktuj swój telefon za bycie wiernym do ciebie i dostać darmowe dzwonki.\nNajlepsze Dzwonki jest doskonałym połączeniem najlepszych popularnych dzwonków, które nadają się do dowolnego miejsca io dowolnej porze. Ale to nie wszystko! Można używać nie tylko dzwonki SMS i połączeń. Jeśli masz ulubiony, ustawić go jako dźwięk alarmu. Albo, jeśli masz kontakt fave użyć niektóre z tych najnowszych dzwonków jako melodii tylko dla tej osoby. Korzystać z telefonu dużo? Upewnij się, że's zabawa!\nNajlepsze Dzwonek Cechy:\nUstaw jako dzwonek kontaktu\nUstaw jako SMS lub dzwonków powiadomień\nUstaw jako dzwonek alarmowy\nFLASH ALERT: włącza lampę błyskową na rozmowy i SMS\nOdmiana ta aplikacja oferuje waha się od zabawnych dzwonków do klasycznych dzwonków, dzięki czemu może pasować do każdego nastroju lub uczucie. Połączenia i SMS-ów właśnie wszedł na wyższy poziom. Dogonić! Pobierz najlepsze dzwonki darmową aplikację i dołącz do świata zabawy i radości!\nDźwięki używane w aplikacji są najlepsze dzwonki pod własnością publiczną lub licencji Creative Commons, zapisane w aplikacji, w stosownych przypadkach. W przypadku jakichkolwiek pytań lub wątpliwości dotyczących licencji, prosimy o kontakt na snezanadjuric990 @ gmail.\nFilm HD App Pobierz dla Android / iOS | Darmowe filmy online Movie HD jest Android aplikacja specjalnie zaprojektowane i zorganizowane, aby oglądać filmy za darmo. Ma miliony filmów na hosting do strumienia, aby ...\nWarning: include_once(/home/admin/web/polish.mobilesbuzz.com/public_html/ins/aftercontent.txt): failed to open stream: No such file or directory in /home/admin/web/polish.mobilesbuzz.com/public_html/co/jaka-jest-najlepsza-aplikacja-dzwonek-dla-telefonw.php on line 115\nWarning: include_once(): Failed opening '/home/admin/web/polish.mobilesbuzz.com/public_html/ins/aftercontent.txt' for inclusion (include_path='.:/usr/share/pear:/usr/share/php') in /home/admin/web/polish.mobilesbuzz.com/public_html/co/jaka-jest-najlepsza-aplikacja-dzwonek-dla-telefonw.php on line 115


Reprezentacja Polski U20 w piłce nożnej w Centrum AQUA-ZDRÓJ\nW dniach 2-5.10.2017 r. Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA-ZDRÓJ gości piłkarską reprezentację Polski U20. W ramach zgrupowania na naszych obiektach kadra przygotowuje się do meczów, które […]\nObóz piłkarski i siatkarski\nDrużyny SEMP Ursynów i TJ Slavia Hradec Kralove przebywają obecnie na zgrupowaniach organizowanych przez Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA-ZDRÓJ. Młodzież piłkarskiego Klubu z Warszawy przebywa na […]\nKolejne zgrupowania w AQUA ZDROJU\nRozpoczęliśmy kolejny tydzień zgrupowań w Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA ZDRÓJ. Obecnie na obozach sportowych gościmy piłkarskie grupy młodzieżowe z Klubów Górnik Zabrze i MKS Piaseczno. […]\nGórnik Zabrze i Soła Oświęcim w AQUA-ZDROJU\nPo emocjach związanych z koszykarskimi meczami reprezentacji Polski przyszedł czas na piłkarskie obozy w Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA ZDRÓJ. Kluby Górnik Zabrze i Soła Oświęcim […]\nMike Taylor o zgrupowaniu w Wałbrzychu\nTrwa kolejny tydzień obozu szkoleniowego polskiej kadry koszykarzy. Już w piątek 28 lipca pierwszy sprawdzian umiejętności naszej Reprezentacji w meczu sparingowym z Czechami. Która reprezentacja okaże […]\nObóz szkoleniowy Kadry Koszykarzy\nW Centrum AQUA ZDRÓJ trwa obóz szkoleniowy Reprezentacji Polski Mężczyzn w koszykówce. Kadra zameldowała się w Wałbrzychu w piątek 14 lipca. Koszykarze pod okiem trenera […]\nReprezentacja Polski kobiet w futsalu w Aqua Zdroju\nOd niedzieli 12.03 do czwartku 16.03 w Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA-ZDRÓJ w Wałbrzychu ma miejsce zgrupowanie reprezentacji Polski kobiet w futsalu. Kadra pod okiem szkoleniowca […]\nMistrzowie Europy w AQUA-ZDROJU\nNie po raz pierwszy w Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA ZDRÓJ będą gościć Mistrzowie Europy. Dziś krótkie 4-dniowe zgrupowanie rozpoczęła na naszych obiektach drużyna futbolu amerykańskiego Panthers […]\nNa stadionie Aqua Zdrój trwają prace związane z montażem instalacji sztucznego nawadniania murawy. Roboty ziemne potrwają jeszcze kilka dni, a już w następnym tygodniu nastąpi […]\nNiezmiernie miło jest nam poinformować, że w piątek 3. marca w Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA ZDRÓJ rozpoczęła swoje trzydniowe zgrupowanie reprezentacja Polski w piłce nożnej […]\nRozpoczął się ostatni tydzień zimowych zgrupowań w Centrum Aktywnego Wypoczynku AQUA ZDRÓJ w Wałbrzychu. Od soboty w naszych progach gościmy dzieci i młodzież z Klubu […]\nObóz szkółki tenisa stołowego Trio\nPierwszy raz po remoncie obiektu przy ul.Wysockiego 11 a, podczas panujących na Dolnym Śląsku ferii, zagościł w tym miejscu obóz sportowy! Przez tydzień nowym domem […]


rezerwacje online Archives - Projekt IQ-@rius\nArchiwa tagu: rezerwacje online\nSerwis rezerwacyjny – Łatwa rezerwacja\nDokonuj rezerwacji z ekranu smartfona.\nProjekt IQ-arius prezentuje najnowsze odkrycie internetowe zasugerowane przez naszych użytkowników – serwis internetowy zaprojektowany w celu dokonywania łatwych rezerwacji online. Serwis przystosowany jest idealnie dla: Salonów fryzjerskich, SPA, Warsztatów samochodowych, Gabinetów, Myjni, Obiektów sportowych, Lekarzy, Szkół tańca i nauki jazdy, Pensjonatów, Twojej firmy. Serwis ten nazywa się : Łatwa rezerwacja Czytaj dalej →\nSerwis rezerwacyjny – Wizyta.pl – system rezerwacji\nRezerwuj wizyty przez Internet.\nProjekt IQ-arius w ramach poszukiwania innowacyjnych rozwiązań prezentuje do oceny nowy serwis internetowy, w aktywnej fazie rozwojowej, poświęcony idei rezerwowania miejsca w salonie fryzjerskim czy kosmetycznym, na korcie tenisowym, w gabinecie lekarskim lub stomatologicznym. Serwis ten prowadzi progresywną akcję marketingową a nazywa się : Wizyta.pl Czytaj dalej →\nUrodo.pl – rezerwacje online.\nUrodo.pl – system rezerwacji\nRezerwuj wizyty online w salonie.\nProjekt IQ-@rius w ramach poszukiwania innowacyjnych rozwiązań w czerwcu 2013 roku zaprezentował do oceny nowy serwis internetowy, we wczesnej fazie rozwojowej, poświęcony idei rezerwowania miejsca u swojego ulubionego fryzjera lub manikiurzystki. Serwis ten nazywa się : Urodo.pl Czytaj dalej →\nModuły, szablony portalu tematycznego jakie możemy zastosować w dowolnym projekcie internetowym.\nJako podstawowe elementy portalu tematycznego.\nJedną z podstawowych zalet portali tematycznych oferowanych w Projekcie IQ-@rius jest ustanowienie ich na budowie modularnej. Moduł można traktować jako jeden z klocków z których zbudowana jest całość. Klocki zamocowane bywają przy pomocy szablonu organizującego całą strukturę strony internetowej.\nNajprostszy mini-portal można zbudować już z dwóch modułów. Ale bardziej ambitny projekt może zawierać ich o wiele więcej.\nPoniżej podajemy wykaz szerokiej gamy modułów używanych w nowoczesnych portalach tematycznych.


Buty do biegania - 360sklep\n43 (2) 45,5 (2)\nOstatnio dodane buty do biegania\nCo to są buty do biegania?\nButy do biegania to rodzaj butów sportowych,które zaprojektowano z myślą o biegaczach aby zapewnić poczucie komfortu i bezpieczeństwa.Bieganie uprawiamy w różnych warunkach terenowych poczynając od ścieżek asfaltowych, leśnych traktów, aż po górskie szlaki. Dzieje się to na krótkich i długich dystansach zarówno podczas treningu jak i na zawodach. Jeśli zaczniesz stosować odpowiednie buty do biegania i poczujesz frajdę podczas biegu to znaczy,że są to buty do biegania dla Ciebie.\nDlaczego warto używać buty do biegania ?\nOdpowiednio dobrane buty do biegania zapewnią Tobie maksymalną amortyzację i bezpieczeństwo .W ten sposób będziesz bardziej skoncentrowany aby trenować mocniej , biegać szybciej i unikać kontuzji. Im częściej będziesz lubił ich używać do biegania to znaczy, że wybrałeś właściwe buty oraz masz szansę na osiągnięcie lepszych wyników sportowych.\nRodzaj nawierzchni,rekreacja, zawody, trening tam gdzie najczęściej będziemy używali butów do biegania to najbardziej istotny czynnik, który należy brać pod uwagę wybierając buty do biegania. Liczne kategorie w 360sklep pomogą przy określaniu parametrów wyszukiwania.W poradniku buty do biegania znajdziesz również liczne dodatkowe informacje.\nwszystkie buty treningowe New Balance\nwszystkie buty trailowe New Balance\nW 360sklep posiadamy buty do biegania które bez względu na to jaki rodzaj aktywności fizycznej preferujesz zawsze spełnią Twoje wymagania. Posiadamy buty do biegania dla kobiet i mężczyzn do treningu oraz na długie i krótkie dystanse jak i również z przeznaczeniem na zawody. Ponadto posiadamy wiele modeli dla tych co preferują lekkie buty do biegania jak i do treningu. Dla tych którzy preferują bieganie w trudnych warunkach terenowych posiadamy trailowe butydo biegania po leśnych lub górskich ścieżkach.


Regulamin II Biegowego Grand Prix Rybnika - 2018 » BIEGOWE GRAND PRIX RYBNIKA\nII Biegowego Grand Prix Rybnika (BGPR)\n1. Uatrakcyjnienie sportowej rywalizacji i integracji biegaczy biorących udział w poszczególnych rybnickich imprezach biegowych poprzez wprowadzenie dodatkowej klasyfikacji sportowej.\n2. Popularyzacja biegania jako sposobu na zdrowy styl życia oraz spędzanie wolnego czasu.\n3. Promocja miasta Rybnika.\nMiejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Rybniku, ul Gliwicka 72, 44- 200 Rybnik\ne-mail: imprezy@mosir.rybnik.pl tel.:32 42 27 839 wew. 22 i 21\nIII. Terminy, nazwy i dystanse biegów.\nW skład II Biegowego Grand Prix Rybnika wchodzą 4 imprezy organizowane przez MOSiR Rybnik:\n1. 20.05.2018 r. - XI Bieg Wiosny – 5 km - start bezpośrednio wliczany do II BGPR\n2. 23/24.06. 2018 r. - IX Rybnicki Półmaraton Księżycowy – 21,0975 km - start bezpośrednio wliczany do II BGPR\n3. 30.09.2018 r. - II (biegowy) Kamień Extreme - ok. 5-6 km - start opcjonalnie wliczany do II BGPR (start nie jest obowiązkowy, by ukończyć II Biegowe Grand Prix Rybnika)\n4. 2.12.2018 r. - XIV Bieg Barbórkowy – 10 km - start bezpośrednio wliczany do II BGPR - FINAŁ II Biegowego Grand Prix Rybnika\nSzczegółowe informacje zostaną podane w regulaminach poszczególnych biegów.\n1. W ramach Biegowego Grand Prix Rybnika prowadzone będą następujące klasyfikacje:\n2. Zawodnik w momencie rejestracji do biegów z cyklu BGPR zobowiązany jest do wpisania jednobrzmiąco swojego imienia i nazwiska oraz daty urodzenia. W przypadku gdy w/w dane będą różniły się w poszczególnych biegach, zawodnik nie będzie klasyfikowany w ramach cyklu.\n3. W klasyfikacji końcowej udział biorą zawodnicy którzy ukończyli wszystkie biegi wchodzące w skład cyklu Biegowego Grand Prix Rybnika.\nPunktacja zostaje przyznawana dla biegów:\n- Bieg Wiosny\n- Bieg Barbórkowy\nzgodnie z zasadą „odwróconej tabeli”, gdzie zawodnik z miejsca ostatniego otrzymuje 1 punkt, a zwycięzca otrzymuje ilość punktów zgodnie z liczbą biegaczy, która ukończyła bieg.\n- Kamień Extreme - gdzie zawodnik, który ukończy biegowy tor przeszkód otrzyma 50 punktów.\n2. Zwycięzcą zostaje osoba która uzbiera największą liczbę punktów uwzględniając wyniki z wszystkich startów.\n3. W przypadku takiej samej ilości punktów o zajętym miejscu w klasyfikacji II BGPR decyduje wynik z Biegu Barbórkowego.\n2. Każda osoba, która ukończy każdy z biegów II Biegowego Grand Prix Rybnika otrzyma pamiątkowy gadżet.\n1. O sprawach spornych nie objętych w niniejszym regulaminie decydują odpowiednio regulaminy poszczególnych biegów, które są podstawowym dokumentem.\n2. Obowiązki wynikające z ustawy o ochronie danych osobowych zostały spełnione w regulaminach poszczególnych obiegów.\n3. Ostateczna interpretacja regulaminu należy do Organizatorów.\nRybnik, 23.08.2018 r. (aktualizacja)\nPieM PROJEKT - Druk Reklama Gadżety - Wypożyczalnia Multimediana - Spacermistrz - Proste Strony WWW


PC-STORE - serwis komputerowy Aleksandrów Kujawski | Naprawiamy komputer... - katalog-wielotematyczny.pl\nCRM7 to autorski produkt firmy more7 Polska służący do zarządzania relacjami z klientem. System zyskał już uznanie na rynku IT, a wiele firm z powodzeniem wdrożyło CRM7, korzystając z jego wsparcia...\nOblok.pl to system rezerwacji on-line przeznaczony dla salonów fryzjerskich, kosmetycznych, SPA, solarium oraz gabinetów. Ponadto w ramach systemu możliwe jest prowadzenie kart klientów, przeglądan...\nDarmowe aliasy dla Twojej strony internetowej w domenie pvv.pl. Ten serwis oferuje nieograniczoną ilość aliasów w obrębie jednego konta, bez reklam, przyjazne dla wszystkich wyszukiwarek. Rejestra...\nKompleksowy marketing internetowy. Profesjonalne pozycjonowanie stron internetowych. Skontaktuj sie z nami, a wybierzemy dla Ciebie najlepsza oferte!.Dzięki temu mamy możliwość bardzo szybko odnale...\nADDPC jesteśmy młodą i szybko rozwijającą się firmą w branży informatycznej. Celem naszej codziennej pracy jest zaspokajanie potrzeb i oczekiwań Klientów w stale zmieniającym się świecie tech...\nPC-STORE - serwis komputerowy Aleksandrów Kujawski | Naprawiamy komputer...\nPozycja w katalogu nr: 15082, przeglądano: 133 razy.\nTytuł: PC-STORE - serwis komputerowy Aleksandrów Kujawski | Naprawiamy komputery PC, laptopy, telefony oraz tablety\nOpis: Twój komputer nie działa ? Zajmujemy się\nnaprawą komputerów PC, laptopów, telefonów\noraz tabletów. Oferujemy szeroką gamę\nusług. Wykonujemy naprawy bieżące urządzeń\nIT. Obsługujemy firmy, dostarczamy sprzęt,\ntworzymy strony internetowe, prowadzimy\nSłowa kluczowe: aleksandrów kujawski, ciechocinek, naprawa telefonów ciechocinek, naprawa komputerów aleksandrów kujawski, naprawa komputerów aleksandrów, serwis komputerowy aleksandrów kujawski, sklep komputerowy aleksandrów kujawski, składanie komputerów aleksandrów kujawski, tworzenie stron internetowych


Casum.pl - partner w promocji Twojej kancelarii - Marketing PoPrawny\nDlaczego powstał casum.pl?\nMamy świadomość, że każdy spotkał się niejednokrotnie w swoim życiu z sytuacją problematyczną. Taką, w której opinia i rada prawnika jest wielkim ułatwieniem i wskazaniem drogi rozwiązania. W celu ułatwienia znalezienia rozwiązania stworzyliśmy miejsce w Internecie, którego główne działania przebiegają dwutorowo. Za pośrednictwem portalu każdy może szybko i bezproblemowo znaleźć poradę prawną dotyczącą bezpośrednio nurtującego go problemu lub prawnika, który zajmie się kompleksowo jego zagadnieniem. Pośród ekspertów, zarejestrowanych w serwisie można znaleźć adwokatów, radców prawnych czy mediatorów, z niemalże każdej dziedziny prawa. Gwarantuje to otrzymanie rzetelnej, popartej wiedzą i doświadczeniem informacji dotyczącej konkretnego zagadnienia.\nCasum.pl to portal za pośrednictwem którego chcemy zerwać z panującą opinią o niedostępności pomocy prawnej i trudnościach w jej uzyskaniu. Dodatkowo celem portalu jest propagowanie prawników z wykorzystaniem dostępnych narzędzi internetowych, tym samym poprawiając ich widoczność w wynikach wyszukiwania.\nJak casum.pl wspiera prawników on-line?\nWidoczność i promocja Adwokatów, Radców prawnych i kancelarii w Internecie to konieczność. Konieczność, z którą spotyka się na co dzień każdy, kto świadczy usługi prawne w dzisiejszych czasach. Nie każdy natomiast posiada odpowiednie zaplecze techniczne lub wiedzę, która pozwoli mu na samodzielne pozycjonowanie swojej witryny czy wizytówki.\nW myśl zasady, że “jeśli czego nie ma w Internecie nie istnieje”, konieczne jest zadbanie o to, aby obecność danego podmiotu prawnego była zaakcentowana również w świecie wirtualnym.\nDlatego działamy niejako w odpowiedzi na oczekiwania i potrzeby współczesnych usługodawców, i konsumentów. Za pośrednictwem naszego serwisu dostarczamy możliwość informowania o prowadzonej działalności prawniczej. Również lepsze pozycjonowanie wizytówki prawnika, realnie przekłada się na wzrost liczby klientów zainteresowanych współpracą z daną kancelarią.\nKolejną zaletą casum.pl jest możliwość zdobywania klientów poprzez udzielanie odpowiedzi na pytania użytkowników, zadawane na łamach serwisu. Każdy z zarejestrowanych podmiotów prawnych może odpowiadać na opublikowane pytania, wybierając te, najlepiej dopasowane do swojego profilu zawodowego, specjalizacji, lokalizacji czy upodobań. Udzielając odpowiedzi, prawnik ma możliwość pokazania się szerszemu gronu odbiorców, szukających porady prawnej. Dodatkowo buduje i umacnia swoją pozycję eksperta oraz promuje własną markę.\nJak wykorzystać portal casum.pl do oferowania swoich usług?\nZa pośrednictwem portalu zachęcamy prawników do oferowania swoich usług, świadczonych już w bezpośrednim kontakcie. Promujemy wizytówki ułatwiające nawiązanie kontaktu z wybranym ekspertem prawa. Na stronie głównej serwisu umieściliśmy również intuicyjną wyszukiwarkę. Za jej pośrednictwem internauta może wyszukać najbardziej odpowiedniego prawnika w danej lokalizacji lub dziedziny prawa.\nMając też na uwadze, że niektóre kwestie omawianej za pośrednictwem serwisu casum.pl mają bardzo osobisty charakter publicznie publikowane jest tylko samo zadane pytanie oraz pierwsza udzielona odpowiedź. Dlatego dalsze konwersacje czy zaproszenie do kancelarii, pozostają widoczne tylko dla stron zainteresowanych (autora pytania i Prawnika podejmującego temat).\nPrawnik, który działa aktywnie na łamach serwisu może liczyć na szereg korzyści. Niewątpliwie istotnym elementem promocji jest zwiększenie widoczności jego wizytówki zarówno w samym serwisie, jaki w serwisach zewnętrznych. Banery odsyłające użytkownika do wizytówki danego prawnika znajdują się między innymi w serwisach branżowych takich jak arslege.pl czy lexlege.pl. Serwisy te miesięcznie odwiedza ponad 2 miliony użytkowników, co pozwala na dotarcie do szerokiego grona odbiorców.\nPonadto prowadzimy również dodatkowe działania mające na celu zwiększenie widoczności wizytówek prawników, należących do społeczności casum.pl. Wszystkie nasze działania mają na celu zwiększenie liczby użytkowników odwiedzających profile eksperckie w naszym serwisie.


Fit batony owsiane z bakaliami i masłem orzechowym | Moja Delicja\nPrzepyszne, domowe zdrowe batony bez dodatku białego cukru. Fit batony z płatków owsianych, masła orzechowego, daktyli, żurawiny i orzechów z mlekiem kokosowym, słodzone odrobiną syropu klonowego (można wymienić na syrop z agawy lub naturalny miód o neutralnym smaku).\nMożna przygotować je bez pieczenia i bez polewy (wówczas zapraszam po przepis tutaj) lub upiec w piekarniku i oblać czekoladą.\nNajpyszniejsze są oblane mleczną czekoladą i taką my wolimy (z racji tego, że batony są mało słodkie), ale bardziej fit będzie czekolada gorzka. Dlatego dobierzcie rodzaj czekolady wedle Waszego uznania. Jeśli wybierzecie czekoladę gorzką, polecam bardziej dosłodzić masę na batony.\nGotowe batony przechowywać w lodówce i spożyć w ciagu 4-5 dni.\n100 g płatków owsianych (bezglutenowych w diecie BG)\n100 g gładkiego masła orzechowego - bez cukru i soli\n6 daktyli (40 g)\n1 łyżka żurawiny (15 g)\n50 g orzechów (orzechy włoskie i nerkowca)\n1 łyżka syropu klonowego (lub syropu z agawy lub miodu)\nczekolada gorzka lub mleczna do polewy\nWszystkie składniki włożyć do misy malaksera z zamontowanymi nożami do siekania i krótko zmiksować, czyli posiekać razem na grubo (masa na batony ma być klejąca i ma łatwo się formować).\nMasę przełożyć do foremek na batony lub uformować batoniki ręcznie.\nJeśli chcemy wersje bez polewy i bez pieczenia: zobacz punkt 2 w tym przepisie.\nJeśli chcemy wersje z polewą, należy batony upiec: piekarnik nagrzać do 180°C (grzałka góra-dół). Wstawić batoniki do nagrzanego pieca i piec ok. 20-25 minut do zrumienienia. Wyjąć z pieca. Ostudzić, a następnie wyjąć z foremek.\nOstudzone fit batony posmarować czekoladą, rozpuszczoną w kąpieli wodnej. Najlepsza w smaku jest czekolada mleczna (z racji tego, że batony nie są zbyt słodkie), ale mleczna jest mało fit :), więc użyjcie rodzaju czekolady wedle Waszego uznania.\nGotowe batony schować do lodówki na minimum 1 godzinę.\nCategories: Batoniki, Bez cukru, Bez glutenu, Bez gotowania, Bez jajek, Bez nabiału, Desery bez pieczenia, Dla dzieci, Hity Mojej Delicji, Jesień, Lato, powyżej 1 godziny, Proste, Przystawki i przekąski, Śniadania, Uroczystości, Imprezy, Przyjęcia, Wcześniejsze przygotowanie, Wegańskie, Wegetariańskie, Wiosna, Zamrażarka, Zdrowe dania, Zdrowe desery, Zima\nTags: daktyle, masło orzechowe, mleko kokosowe, mleko roślinne, orzechy, orzechy nerkowca, orzechy włoskie, płatki owsiane, Przepisy bez cukru, Przepisy bez jajek, Przepisy bezglutenowe, syrop klonowy, żurawina


Polityka Prywatności - Miss Polonia\nW związku z korzystaniem przez Panią/Pana ze strony www.misspolonia.com.pl, Administrator zbiera Pani/Pana dane w zakresie niezbędnym do świadczenia usług oferowanych na tej stronie.\nPoniżej zostały opisane szczegółowe zasady oraz cele przetwarzania Państwa danych osobowych.\n1. RODO - rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.Urz. UE L 119, s. 1);\n2. Administrator- jednostka, która samodzielnie ustala cele i sposoby przetwarzania danych osobowych, którymi administruje;\n3. Dane osobowe– rozumie się przez to informacje o zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej („osoba, której dane dotyczą”). Osobą możliwą do zidentyfikowania jest osoba, którą można bezpośrednio lub pośrednio zidentyfikować, w szczególności na podstawie Identyfikatora takiego jak imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, dane o lokalizacji, identyfikator internetowy lub jeden bądź kilka szczególnych czynników określających fizyczną, fizjologiczną, genetyczną, psychiczną, ekonomiczną, kulturową lub społeczną tożsamość osoby fizycznej;\n4. Dane osobowe zwykłe– rozumie się przez to Dane osobowe, które nie są Danymi osobowymi szczególnych kategorii ani Danymi dotyczącymi wyroków i naruszeń prawa;\n5. Dane osobowe szczególnych kategorii- rozumie się przez to Dane ujawniające pochodzenie rasowe lub etniczne, poglądy polityczne, przekonania religijne lub światopoglądowe, przynależność do związków zawodowych oraz dane genetyczne, dane biometryczne przetwarzane w celu jednoznacznego zidentyfikowania osoby fizycznej lub dane dotyczące zdrowia, seksualności lub orientacji seksualnej tej osoby;\n6. Przetwarzanie danych osobowych– rozumie się przez to operację lub zestaw operacji wykonywanych na danych osobowych lub zestawach danych osobowych w sposób zautomatyzowany lub niezautomatyzowany, taką jak zbieranie, utrwalanie, organizowanie, porządkowanie, przechowywanie, adaptowanie lub modyfikowanie, pobieranie, przeglądanie, wykorzystywanie, ujawnianie poprzez przesłanie, rozpowszechnianie lub innego rodzaju udostępnianie, dopasowywanie lub łączenie, ograniczanie, usuwanie lub niszczenie;\n7. Odbiorca danych osobowych– rozumie się przez to osobę fizyczną lub prawną, organ publiczny, jednostkę lub inny podmiot, któremu ujawnia się Dane osobowe, w tym podmiot przetwarzający;\n8. Polityka Prywatności- niniejsza Polityka prywatności;\n9. Zgoda osoby, której dane dotyczą– rozumie się przez to dobrowolne, konkretne, świadome i jednoznaczne okazanie woli, którym osoba, której dane dotyczą, w formie oświadczenia lub wyraźnego działania potwierdzającego, przyzwala na przetwarzanie dotyczących jej danych osobowych.\n1. Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest Jadwiga Piątek- Włodarczyk prowadząca działalność gospodarczą pod firmą IGO-ART JADWIGA PIĄTEK-WŁODARCZYK z siedzibą w Łodzi ul. Św. Franciszka z Asyżu 72, 93- 479 Łódź, adres do korespondencji: ul. Tymienieckiego 25C loft 321, 90-350 Łódź, Polska, NIP: 757-104-39-28, REGON: 100145416, e-mail: kontakt@igo-art.net, nr tel. 48 \_ 698954141 strona internetowa: www.igo-art.net, www.thelookoftheyear.pl, www.misspolonialodzkie.pl , www.misspolonia.com.pl\n2. Osobą odpowiedzialną za ochronę danych osobowych w strukturze Administratora jest Igor Włodarczyk. W sprawie ochrony danych osobowych należy kontaktować się na adres email: kontakt@igo-art.net, na nr tel. 48 \_ 698954141 bądź pisemnie na adres ul. Tymienieckiego 25C loft 321, 90-350 Łódź, Polska.\n§ 3 Cele i podstawy prawne przetwarzania danych przez Administratora\nI. Obsługa zgłoszeń internetowych na casting do Konkursu piękności MISS POLONIA wysyłanych za pośrednictwem formularza zgłoszeniowego znajdującego się na stronie\n1. Dane osobowe osób korzystających z internetowego formularza zgłoszeniowego na casting do Konkursu przetwarzane są:\nw celu wzięcia przez Panią udziału w castingu i półfinale Konkursu piękności MISS POLONIA, na co musi Pani wyrazić zgodę (art. 6 ust. 1 lit. a RODO, art. 9 ust. 2 lit. a RODO),\nw celach realizacji, marketingu i promocji Konkursu piękności MISS POLONIA na wszystkich jego etapach, co jest uzasadnionym interesem Administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO),\nw celach dowodowych, tj. dla zabezpieczenia informacji na wypadek prawnej potrzeby wykazania faktów, co jest uzasadnionym interesem Administratora (art. 6 ust. 1 lit. f RODO),\nw celach wykonania przez Administratora obowiązków archiwizowania dokumentacji i wszelkich materiałów zrealizowanych na potrzeby Konkursu piękności MISS POLONIA zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa (art. 5 ust. 1 pkt b RODO, art. 89 RODO).\n2. W przypadku gdyby pierwotnie wskazane cele uległy zmianie, bądź dane osobowe miały być przetwarzane w innym jeszcze celu niż pierwotnie wskazane, zostanie Pani poinformowana o nowym celu przetwarzania danych. Bez poinformowania Pani o nowym celu, Administrator nie będzie mógł przetwarzać Pani danych w tym nowym celu.\n3. Podanie danych jest wymagane w celu przyjęcia i obsługi Pani zgłoszenia przez Administratora. Niepodanie danych skutkuje brakiem możliwości wzięcia udziału w castingu i dalszych etapach Konkursu.\nII. Obsługa zapytań kierowanych za pośrednictwem formularza kontaktowego znajdującego się na stronie\n1. Dane osobowe osób korzystających z internetowego formularza kontaktowego przetwarzane są w celu identyfikacji nadawcy oraz obsługi jego zapytania przesłanego przez udostępniony na stronie formularz kontaktowy:\nw zakresie danych, które są niezbędne do nawiązania kontaktu lub obsługi zapytania – podstawą prawną przetwarzania jest niezbędność przetwarzania do wykonania umowy\n(art. 6 ust. 1 lit. b RODO),\nw zakresie danych, które nie są niezbędne do nawiązania kontaktu lub obsługi zapytania – podstawą prawną przetwarzania jest zgoda osoby wysyłającej zapytanie\n2. Dane osobowe osób korzystających z internetowego formularza kontaktowego przetwarzane są w celach dowodowych, tj. dla zabezpieczenia przez Administratora informacji na wypadek prawnej potrzeby wykazania faktów, co jest uzasadnionym interesem Administratora (podstawa z art. 6 ust. 1 lit. f RODO).\n3. W przypadku gdyby pierwotnie wskazane cele uległy zmianie, bądź dane osobowe miały być przetwarzane w innym jeszcze celu niż pierwotnie wskazane, zostanie Pani/Pan poinformowana/y\no nowym celu przetwarzania danych. Bez poinformowania Pani/Pana o nowym celu, Administrator nie będzie mógł przetwarzać Pani/Pana danych w tym nowym celu.\n4. Podanie danych, które są niezbędne do nawiązania kontaktu lub obsługi zapytania jest wymagane\nw celu przyjęcia i obsługi tego zapytania. Niepodanie tych danych skutkuje brakiem możliwości skorzystania z tej usługi.\n5. Podanie danych, które nie są niezbędne dla przyjęcia i obsługi zapytania osoba korzystająca z formularza kontaktowego podaje wyłącznie z własnej woli, uprzednio wyrażając zgodę na ich przetwarzanie. Osobie korzystającej z formularza kontaktowego przysługuje prawo do cofnięcia zgody na przetwarzanie danych osobowych, jeśli to zgoda jest podstawą udostępnienia danych. Cofnięcie zgody nie będzie wpływać na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody klienta przed jej wycofaniem.\n6. Jeżeli osoba korzystająca z formularza kontaktowego umieszcza w formularzu kontaktowym jakiekolwiek dane osobowe innych osób, może to uczynić pod warunkiem nienaruszenia przepisów obowiązującego prawa i dóbr osobistych tych osób.\n1. Okres przetwarzania danych przez Administratora zależy od celu ich przetwarzania.\nAdministrator przyjmuje następujące okresy przetwarzania danych:\nI. Pani dane zawarte w internetowym formularzu zgłoszeniowym do Konkursu oraz pozyskane na dalszym etapie Konkursu do półfinału włącznie przechowywane są co do zasady:\ndane z internetowego formularza- przez czas trwania castingu do zakończenia danej edycji Konkursu\ndane pozyskane na dalszym etapie Konkursu – w szczególności dane uzyskane w czasie rejestracji przebiegu poszczególnych etapów danej edycji Konkursu MISS POLONIA, drukowane w celu promocji i marketingu tego Konkursu, jak również elektroniczne - zamieszczane na stronach i w social media Konkursu i Administratora przetwarzane są w celach archiwalnych - przez przeprowadzania tego Konkursu piękności w Polsce, przez czas prowadzenia działalności gospodarczej Administratora\nw zakresie uzasadnionego interesu Administratora- do czasu jego zrealizowania\nII. Pani/ Pana dane zawarte w internetowym formularzu kontaktowym przechowywane są co do zasady:\n2. W przypadku, gdy podstawą przetwarzania jest Pana/Pani zgoda lub uzasadniony interes Administratora, dane są przetwarzane do czasu wycofania uprzednio wyrażonej zgody lub zgłoszenia skutecznego sprzeciwu względem przetwarzania danych.\n3. Po upływie okresu przetwarzania, dane są usuwane w sposób nieodwracalny.\n§ 5 Prawa wynikające z przetwarzania danych\n1. Osobom, których dane dotyczą, przysługuje prawo:\nprawo wniesienia skargi do organu nadzorczego zajmującego się ochroną danych osobowych- Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych\n2. W zakresie realizacji któregokolwiek z Pani/Pana praw, należy się skontaktować się w tym celu z Administratorem. Można to uczynić w każdym czasie.\n3. Pismo zawierające wniosek o realizację Pani/Pana praw można złożyć w formie:\nwiadomości e-mail na adres: kontakt@igo-art.net,\nbądź pisemnie na adres ul. Tymienieckiego 25C loft 321, 90-350 Łódź, Polska.\n4. Administrator udzieli odpowiedzi na pismo zawierające wniosek w terminie 1 miesiąca od jego otrzymania w tej samej formie w jakiej zwrócił/a się o to Pani/Pan. W razie konieczności przedłużenia tego terminu Administrator poinformuje wnioskodawcę o przyczynach takiego stanu rzeczy.\n§ 6 Odbiorcy bądź kategorie odbiorców danych\n1. Pani/Pana dane osobowe udostępnione będą:\norganom władzy publicznej, którym Administrator udostępnia dane w wypełnieniu obowiązków prawem przewidzianych,\npodmiotom, które przetwarzają Pani/Pana dane w imieniu Administratora i na wyraźne jego polecenie, a w szczególności: biuro kadrowo- płacowo- rachunkowe, obsługa prawna, obsługa informatyczna, firma hostująca pocztę elektroniczną, domenę i strony internetowe Administratora, agencje eventowe współpracujące z Administratorem.\nPani/Pana dane osobowe nie są przekazywane poza teren Polski.\n§ 8 Przetwarzanie i bezpieczeństwo danych osobowych\n1. Administrator w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą zbiera i przetwarza dane osobowe, czyniąc to zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w szczególności z zasadami wynikającymi z RODO.\n2. Administrator na bieżąco prowadzi analizę ryzyka w celu zapewnienia, że dane osobowe przetwarzane są przez niego w sposób bezpieczny pod względem doboru zabezpieczeń technicznych i organizacyjnych.\n3. Administrator zapewnia, że dostęp do danych mają jedynie osoby przez niego upoważnione, bądź z którymi ma podpisane umowy powierzenia przetwarzania danych, a nadto jedynie w zakresie, w jakim jest to niezbędne ze względu na wykonywane powierzonego im zadania. Osoby te zachowują powierzone im dane osobowe, jak i sposoby ich zabezpieczenia w poufności.\n4. Administrator podejmuje wszelkie zgodne z RODO działania, by podmioty przetwarzające, które w jego imieniu i na jego rzecz dokonują przetwarzania danych osobowych, dawały gwarancję stosowania środków bezpieczeństwa, zgodnie z wymogami RODO.\n5. Decyzje wobec Pani/Pana nie będą podejmowane w sposób zautomatyzowany, w tym nie będzie Pani/Pan poddawana/y profilowaniu. Przez profilowanie rozumieć należy przetwarzanie danych osobowych polegające na wykorzystaniu Pani/Pana danych osobowych do oceny niektórych jego cech, w szczególności do analizy lub prognozy aspektów dotyczących np. sytuacji ekonomicznej, osobistych preferencji, zainteresowań, wiarygodności, zachowania, lokalizacji lub przemieszczania się.\n1. Polityka jest regularnie weryfikowana i w razie potrzeby aktualizowana.\n2. Obecna wersja Polityki została przyjęta i obowiązuje od dnia 24 września 2020 r.


Uwag! Każdy motek ma inną wagę! Waga tego motka to 310g.\nWłóczka Rafia (kolor zielony) to włóczka zrobiona z pulpy drzewnej. Taśma papierowa została skręcona, żeby nadać jej wytrzymałości. Papier ma doskonałe właściwości termoizolacyjne.


Strona główna›Apple uśmierca linię iPod Classic\nŹródło zdjęć: © via Stuff\nNadszedł w końcu ten dzień. Po latach obracania się w towarzystwie nowocześniejszych, krzykliwszych i - bądź co bądź - tańszych gadżetów, firma Apple uśmierciła linię iPod Classic\nTuż po zakończeniu konferencji, podczas której zobaczyliśmy po raz pierwszy iPhone’a 6. iPhone’a 6 Plus oraz zegarek Apple Watch, gigant z Cupertino zaktualizował swoją oficjalną witrynę internetową. W efekcie z podstrony dedykowanej iPodom zniknął wcześniej wspomniany Classic. To zmusiło nas do myślenia.\nOkazuje się, że urządzenie usunięto również ze sklepu internetowego, a odnośnik odpowiedzialny za przekierowywanie internautów na dedykowaną mu stronę przestał funkcjonować. Wniosek jest prosty. Ostatni przenośny odtwarzacz muzyki Apple’a, który pamiętał czasy oryginalnych iPodów, przestał istnieć. Tak po prostu –. bez oficjalnego oświadczenia, nekrologu czy nawet skromnej stypy.\nŁatwo zapomnieć, że linię iPod odświeżono pod kątem wzornictwa po raz ostatni w 200. r., zaś w 2009 r. na rynku pojawił się najbardziej pojemny Classic, który oferował 160 GB pamięci wewnętrznej. Później gigant z Cupertino zapomniał o swoim dziecku i skupił się na unowocześnianiu produktów z rodzin Touch, Nano oraz Shuffle.\niPod Classic był idealnym rozwiązaniem dla entuzjastów muzyki, którzy chcieli mieć zawszę pod ręką ogromną część swojej biblioteki muzycznej. Uśmiercenie linii oznacza, że od dziś najpojemniejszym iPodem jest 64-gigabajtowy Touch.


Smaczne i proste dania z soczewicy - jedz fit! - Serwis o gotowaniu\nSty. 21 Przepisy\nSoczewica to niezwykle wyjątkowa roślina, które ziarna są doskonałym źródłem wartości odżywczych. Przede wszystkim posiadają wiele białka, co sprawia, że są znakomite dla wegetarian oraz wegan, którzy cenią sobie dietę pozbawioną całkowicie mięsa. Choć kiedyś potrawy z soczewicy, zwłaszcza zupy, były uważane za pożywienie dla osób biednych, których nie stać na mięso – dziś wiadomo, że przepisy z soczewicy czerwonej i zielonej to prawdziwy hit. Wszystko, dzięki pożywności, wartościom odżywczym oraz smaku. W sklepach znajdziemy różne odmiany tejże rośliny. Czerwona soczewica świetnie się gotuje i nie wymaga namaczania. Jeśli zaś chodzi o zieloną – jest bardzo sypka i delikatna. Żółta soczewica doskonale nadaje się do zup typu krem, a brązowa jest twarda i ma wyrazisty smak. Zaintrygowany? Sprawdź nasze przepisy na smaczne i proste dania fit!\nFakes – doskonała grecka zupa\nMasz chęć spróbować śródziemnomorskich smaków? Jeśli tak, to postaw na nasz przepis z czerwonej soczewicy, czyli fakes – tradycyjną zupę grecką. Do jej wykonania potrzebujesz takich składników jak:\n6 łyżek oliwy z oliwek ekstra tłoczonej\nPrzyprawy: oregano, rozmaryn, liście laurowe, sól i pieprz\nCzerwona soczewica nie wymaga namaczania, dzięki czemu nie musimy wcześniej przygotowywać się do zrobienia tej zupy. Wystarczy zalać ją wodą i od razu gotować do miękkości. Do innego garnka wrzuć przeciśnięte przez praskę ząbki czosnki (ok. 4-5 ząbków), dodaj cebulę posiekaną w kostkę oraz marchew. Całość zalej oliwą z oliwek. Podpraż wszystko ze sobą, a następnie dorzuć odcedzoną soczewicę oraz dorzuć przyprawy. Dodaj również pastę pomidorową (tudzież przecier pomidorowy) i doprowadź do wrzenia. Gotuj następnie przez 10 minut. Gdy całość się zagotuje, zmniejsz ogień i duś pod przykryciem przez kolejne pół godziny. Zupę możesz zblendować lub podawać z soczewicą w całości.\nPrzepisy z soczewicy zielonej – smaczna sałatka\nDania z soczewicy mogą być fit! Wystarczy tylko odpowiednio je przygotować. Soczewica z zalewy (najlepiej zielona) od razu nadaje się do spożycia. Dzięki temu można z jej pomocą przygotować smaczną sałatkę dla całej rodziny. To także znakomita potrawa, gdy w domu pojawią się niezapowiedziani goście. Wszystko, co potrzebujesz do przygotowania tej potrawy to:\nPuszka gotowej soczewicy\nPrzygotowanie tej potrawy jest banalnie proste. Wystarczy obrać pomidora oraz ogórek i usunąć nasienia. Następnie siekamy je w drobną kostkę i łączymy z wcześniej pokrojoną cebulą. Warzywa umieszczamy w misce i dołączamy do tego soczewicę, wcześniej już dobrze odsączoną. Z oliwy z oliwek (ok. 4 łyżek), octu jabłkowego (ok. 2-3 łyżek), soku z limonki oraz przypraw przygotowujemy sos, który dodajemy do sałatki. Całość warto podawać schłodzoną.\nZupa z soczewicy Aromatyczne Dania Babci Zosi Przemytnicy marchewki groszku i soczewicy czyli zdrowa kuchnia dla całej rodziny\n← Co przygotować na Święta Bożego Narodzenia – przepisy!\nSposób na gotowanie jajek →