Simson S51: dlaczego ten motorower tak często się psuje? | Jednoślad.pl\nHome/Klasyki/Simson S51: dlaczego ten motorower tak często się psuje?\nSimson S51: dlaczego ten motorower tak często się psuje?\nDoświadczenia właścicieli Simsonów, w kwestii awaryjności, bywają zgoła różne. Dlaczego?\nPiotr Ganczarski19 maja 2022Zaktualizowano: 30 maja 2022\n12 592 6 minut(y) czytania\nSimson S51: bezawaryjny motorower, czy zmora mechaników?\nJak naprawdę jest z legendarnymi niemieckimi motorowerami, które wciąż cieszą się sporą popularnością?\nSimson S51 to legendarny motorower. Legendarny z wielu względów. Jednym z nich jest fakt, że na tych jednośladach wychowały się całe pokolenia tzw. Bloku Wschodniego. Nie brakuje też legend dotyczących jego awaryjności. Jak to w końcu jest z tymi Simsonami – psują się na potęgę, czy jest zupełnie odwrotnie?\nPatrząc na sposób w jaki wykonany został silnik Simsona S51 oraz jakie technologie i rozwiązania zostały w tym celu użyte, można pokusić się o stwierdzenie, że enerdowscy inżynierowie zdecydowanie wiedzieli co robią, a ich działaniom przyświecał cel zgoła inny niż naszym krajowym konstruktorom w stylu, „jakoś to będzie”. Ten silnik naprawdę powstał nie tylko po to by dać sprawny jak na tę pojemność napęd, ale także by wytrzymywać długie przebiegi bez konieczności wykonywania remontu generalnego. Zastosowanie takich zabiegów technologicznych jak częściowe miedziowanie wałka skrzyni biegów, by uzyskać odmienne właściwości dla różnych segmentów jednego elementu, wzbudza szacunek.\nPasowanie elementów z dużą dokładnością także świadczy o wysokim poziomie technologicznym. Kolejnym i istotnym aspektem jest jakość materiałów z jakich wykonywano określone podzespoły. Z jednej strony miał to być przecież tani, a przez to dostępny dla szerokiej rzeszy środek transportu o niezbyt skomplikowanej konstrukcji. Z drugiej jednak, spece z fabryki w niemieckim Suhl chcieli połączyć rozsądne koszty z wysoką wytrzymałością. Oczywiście, daleko jakością obróbki, czy zastosowanym rozwiązaniom choćby do japońskich konstrukcji z podobnego okresu. Kanały w cylindrach i okna mogłyby zostać nieraz lepiej obrobione i dopracowane, ale tu chodziło o zachowanie kompromisu. Można więc powiedzieć, że IFA produkowała całkiem dopracowane i bezawaryjne jednoślady. Tylko czy na pewno?\nSimson S51: najważniejsze informacje dot. napraw:\nNa rynku dostępna jest cała masa części zamiennych – niestety większość z nich jest marnej jakości. Należy o tym pamiętać wykonując remont generalny silnika i oszczędności powziąć w zupełnie innych sferach życia.\nSimson chociaż posiada prosty silnik to wymaga od mechanika lub osoby wykonującej remont ogłady technicznej i zachowania odpowiedniej dokładności.\nWszystkie szczegółowe informacje dot. wiedzy technicznej bez problemu znajdziesz w sieci – to skarbnica wiedzy!\nWarto pamiętać, że rynek pełny jest części tuningowych – dzięki temu bez problemu z Twojego Simsona wydobędziesz więcej mocy. Rób to jednak z głową. Czasem po prostu efekt może być całkowicie niemiarodajny do poniesionych kosztów.\nWybieraj zawsze dobre jakościowo i sprawdzone częśći, by zaoszczędzonych pieniędzy nie wpakować szybko w kolejny remont. Jeśli nie wiesz jak je rozpoznać – zapytaj fachowców.\nCzasami warto zlecić naprawę/remont osobom, które robią to zawodowo. Tutaj chodzi nie tylko o wiedzę, ale przede wszystkim o niezbędne do pracy narzędzia bez których ciężko będzie Ci złożyć silnik z zachowaniem odpowiednich norm.\nSimson S51: legendy i mity\nJak to jest, że jedni wychwalają Simsony, potwierdzając swoje opinie wieloletnią bezproblemową eksploatacją, a drudzy z kolei wieszają psy po tym sprzęcie, mówiąc, że może i jeździł najszybciej we wsi, ale psuł się tak samo jak Ogar. Odpowiedź na to pytanie nie leży po stronie producenta, któremu ciężko zarzucić produkcję w setkach tysięcy egzemplarzy jednośladowego bubla. Tutaj kłania się niestety polska (ale nie tylko) niechlujność, niewiedza i zwykłe partactwo.\nOkazuje się, że Simson w przytłaczającej ilości przypadków jeździł długo i bezawaryjnie, dopóki ktoś nie postarał się by stało się inaczej. Zatarty, czy przegrzany silnik, lub po prostu zmęczony nieodpowiednią eksploatacją, skutkował często koniecznością generalnego remontu. A wtedy zaczynały się schody, bo naprawy często wykonywane były w oparciu o „farmerski” know-how i przy braku nawet podstawowych narzędzi. Niestety takie patenty jak nabijanie łożysk głównych wału młotem, czy skręcanie śrubami połówek karteru w celu ułożenia, to tylko czubek góry lodowej. O rozszerzalności temperaturowej mało kto w ogóle słyszał, a jeszcze mniej osób stosowało ją dla poprawnego instalowania łożysk silnika bez wciskania na siłę. Zaklepywanie uszczelniaczy to także zbędny i niszczący przylgnie patent, tak samo jak rozkuwanie silników za pomocą śrubokrętu i młota. Przecinak też przecież poradzi. O ustawianiu zadanych przez fabrykę luzów na wałku skrzyni biegów, wale głównym, czy wałku sprzęgła tez najczęściej nie było mowy.\nSimson S51: obecnie najgorszy motocykl na początek? Dlaczego?\nCzęści częściom nierówne. Taki los właścicieli Simsonów S51\nKolejnym z aspektów trudnych do pominięcia jest jakość używanych do remontu części. Odkąd europejski rynek został zalany tanimi zamiennikami z chińskich fabryk, jakość i bezawaryjność tych sympatycznych motorowerów pogorszyła się dodatkowo. Jeśli jeden fakt połączysz z drugim, to z wytrzymałem, prostej i bezawaryjnej konstrukcji szybko robi się kolejny komunistyczny szmelc. A wcale tak przecież nie musi być.\nNiestety dobre jakościowo podzespoły swoje kosztują i wydając większą ilość pieniędzy dobrze jest nie zniszczyć kupionych części już podczas ich instalacji. Remont silnik a w Simsonie S51 nie należy do przesadnie skomplikowanych i nie trzeba być mechanikiem motocyklowym z długoletnim doświadczeniem, by zgodnie ze sztuką przeprowadzić naprawę jednostki napędowej, składając silnik z zachowaniem tzw. kultury technicznej. To właśnie o jej brak w większości przypadków rozbija się dobre imię i nieposzlakowana opinia DDR-owskich motorowerów. Wystarczy jednak trochę dbałości o detale i sposób instalacji kolejnych podzespołów oraz kilka ponadpodstawowych narzędzi, które w większości przypadków można stworzyć własnym sumptem, by przeprowadzić nienaganny pod względem technicznym remont silnika. I cieszyć się z długich bezawaryjnych kilometrów – oczywiście po dobrze przeprowadzonym dotarciu nowych części.\nJacek Żołądź – założyciel firmy Jack Motors\nTemat jakości części obecnie dostępnych na rynku jest tematem bardzo złożonym, szczególnie biorąc pod uwagę perspektywę posiadacza klasycznego motoroweru. Z pewnością ciężko odnaleźć się wśród setek tysięcy ofert, na które natykamy się korzystając z Internetu. Sytuacji nie ułatwia fakt, że nadal większość elementów dostępnych na rynku to tanie, niskiej jakości części , tzw. „no name”, pod którymi nie podpisuje się żaden producent lub marka. – mówi Jacek Zółądź, ekspert w dziedzinie części do Simsonów i założyciel sklepuwww.jackmotors.pl. Kształtuje to niestety niezbyt korzystny obraz dzisiejszych zamienników i jednocześnie tęsknotę za „dawną” jakością. Na szczęście na rynku części zamiennych do popularnych niemieckich motorowerów Simson można odnaleźć wysokiej jakości elementy silnika i nadwozia, korzystając z oferty renomowanych marek takich jak np. MZA czy DPR Classic. Sam dobór części, jeśli nie czujemy się na siłach, warto powierzyć pasjonatom marki Simson, których na całe szczęście z roku na rok przybywa. Wiele informacji na temat części zamiennych można odnaleźć na popularnych Facebookowych grupach, gdzie posiadacze Simsonów dzielą się wiedzą na ich temat. Ogólnie temat ten jest bardzo obszerny i mógłby zająć cały artykuł, jednak skracając wywód do jednej złłotej zasady, będzie brzmieć: „unikaj tanich, gotowych zestawów naprawczych oraz części niewiadomego pochodzenia”. Niestety zdecydowana większość zestawów naprawczych silnika oferowanych na popularnych serwisach sprzedażowych składa się z niskiej jakości elementów, które zachęcają swoją niską ceną i sporą ilością marnej jakości niepotrzebnych dodatków, takich jak czerwone silikony, „sportowe” świece lub świecące fajki zapłonowe, których jakości i użyteczności nie muszę raczej opisywać. Zdecydowanie warto poświęcić chwilę i skomponować zestaw potrzebnych elementów samodzielnie, w oparciu o listę tego, czego tak naprawdę potrzebujemy do naszego silnika oraz biorąc pod uwagę jedynie dobrej jakości elementy. Bez problemu możemy zakupić obecnie porządne uszczelki z materiału olejoodpornego, uszczelniacze z Vitonu, markowe łożyska, wały korbowe niemieckich marek, tłoki wysokiej jakości – np. produkcji Barikit oraz, co najważniejsze, odpowiednie podkładki dystansowe, aby nasz remont faktycznie był remontem a nie tylko wymianą zużytych elementów bez spojrzenia na resztę w silniku. Możemy być pewni, że nasz Simson odrestaurowany z głową, przy użyciu dobrej jakości części nowej produkcji, odwdzięczy się nam długą i bezawaryjną jazdą oraz przywróci wspomnienia z dawnych lat!\nSimson nie jest nie wiadomo jak zaawansowaną konstrukcją, jednak w stosunku do prl-owskich prostych jak budowa cepa motorowerów, odznaczał się znacznie wyższym kunsztem inżynierskim i remonty w oparciu o metody chałupnicze najczęściej kończyły się kolejnymi remontami i rosnącą niepochlebną opinią wśród kolejnych właścicieli. Tak powstały mity o kiepskiej jakości tych pojazdów oraz krzywdzące opinie. Te motorowery naprawdę są żywotne i przy całej swej prostocie, potrafią dać z siebie nie tylko wierność i uczciwość małżeńską, ale także obeicać, że nie opuszczą aż do śmierci.\nPorównanie, które zamierzamy z Tobiaszem przetestować:\nSimson S51 Enduro, którym jeździ obecnie Tobiasz został przygotowany przez domorosłych mechaników (poprzedniego właściciela i jego szwagra) bez większej wiedzy technicznej i merytorycznej w zakresie napraw silników tych motocykli. Owszem, dopracowaliśmy górę, zakładając nowy cylinder, tłok i pierścienie, ale dół pozostał stary. Niestety nie jest on złożony na najlepszych częściach. Na temat wiedzy osoby składającej ten piecyk również możemy dyskutować, gdyż niemal w każdym złożonym elemencie znaleźliśmy babola. Oznacza to, że ten Simson złożony jest jak za starych czasów: na pałę, byle chodził. Tobiasz nawet zaczął się zastanawiać czy nie rozbić silnika i nie zrobić mu remontu kapitalnego, ale oznaczałoby to, że nie będziemy mieli jak porównać obu Simsonów. Dzięki zachowaniu niefachowości takie porównanie prosi się aż nadto! Zobaczymy jak to się zakończy, bo w starszych od nas maszynach nic przecież nie może być pewne na 100%.\nSimson S51 Enduro: i że Cię nie opuszczę…\nI tak po sznurku do kłębka docieramy do rozdroża, na którym z jednej strony spotyka sie prosta, ale skuteczna i w miarę dokładna inżynieria i technologia, a z drugiej często karygodne podejście do jej remontowania. Okazuje się jednak, że potrzeba niewiele wysiłku i myślenia. Wystarczy poszperać w sieci by znaleźć dużą dozę sprawdzonych informacji na temat remontowania tych sympatycznych i dających sporo frajdy z jazdy motorowerów. Jeśli czegoś nie wiesz, lepiej dwa razy zapytaj, zamiast stosować metodę prób i błędów. Warto też poradzić się osób, które na tych sprzętach zjadły zęby znają się także na doborze części do tych maszyn – najlepszy przykład to sprawdzona ekipa sklepu Jack Motors, gdzie do Simsonów dostaniecie dosłownie wszystko. Ktoś już na pewno był w tym miejscu, bo Simsonów w Polsce było i wciąż jest dużo. A ostatnio znów wróciły do mody, co mnie z resztą zupełnie nie dziwi.\ndwusuwowy motorower remont simson Simson S51\n23 maja 2022 o 15:42\nJak było naprawdę z Simsonami i ich awaryjnością Włodzimierza Kwasa już spytać nie zdążycie, ale może Tomasz Kędzior były zawodnik, a obecny szef jednego z serwisów motocyklowych udzieli wam takich informacji.\n24 maja 2022 o 19:43\nMiałem kiedyś simsony i różnie bywało. Jak silnik był zadbany to śmigał aż miło. Silnik 4biegowy był super i mocny jak na komarkowe i rometowe czasy. Silnik 3 biegowy trochę słaby.


My Love Story? Or broken heart story: Rozdział 4 - "Wiecie co Hope ma na talerzu?!"\nPrzepraszam, że musieliście tak długo czekać. Zachęcam do czytania i komentowania!\nTen głos. Nadal pamiętam kiedy po raz pierwszy go usłyszałam i zobaczyłam jego właściciela.\n-A masz skończoną 18-nastkę?-zapytał wścibski chłopak, który powinien zająć się swoimi sprawami.\n-A ty masz?-zapytałam z drwiącym uśmieszkiem. Wyglądał na góra 16 lat.\n-Mam-powiedział z wyższością chłopak.\nAle nie...To było nie możliwe. Frank. Umarł. Na moich kolanach. On nie mógłbyś tutaj, teraz. On nie żyje.\n-Umm...nie nic. Tylko trochę się poobijałam.-chłopak podał mi dłoń, którą nie chętnie chwyciłam i pomógł mi wstać. Był brunetem i tyle udało mi się stwierdzić w ciemności.\nOtrzepałam tyłek od śniegu i spuściłam głowę.\n-Um...dz-dzięki-mruknęłam jąkając się.\n-Przyjemność po mojej stronie. Chodzisz tu do liceum?\n-Eee...tak-nadal czułam się nieswojo w towarzystwie chłopaka.\nPowstała między nami cisza, co mi nie przeszkadzało, ale wyraźnie było to nie zręczne dla niego.\n-Jak..jak się nazywasz?-zapytałam zaciekawiona.\n-Frank.-odpowiedział spokojnie, a ja nie wytrzymałam i musiałam spojrzeć w jego twarz. Zamurowało mnie. Usta bez kontroli ułożyły się w literę o, a nogi odmówiły posłuszeństwa. Chłopak stał zdezorientowany, nie wiedząc o co chodzi. Chciałam stamtąd uciec. Łzy stanęły mi w oczach. Nie wiedziałam co zrobić. Nogi miałam jakby przyklejone do gruntu. Nie mogłam się ruszyć. Chłopak patrzył prosto na mnie.\n-Ty serio? Przecież masz na imie Frank, wyglądasz jak Frank i zachowujesz się tak samo głupio jak Frank.\n-Ej! I co z tego że mam na imie Frank?\n-Ja...ja- piwoli wyszeptałam cofając się.-Nie pamiętasz?\n-Niestety nie mam pojęcia o co ci chodzi.-odpowiedział bezbronny chłopak. Żałosne. Znów dałam upust emocją. Odwróciłam się na piecie i pobiegłam do drzwi internatu.\n-O boże! Mała nic Ci nie jest?-zapytał Harry budząc Louis‘a.\n-Ja...ja mogę dziś z tobą spać?-zapytałam. Racja, Harry mógł się przerazić. Laska w dresach i makijażu spływającym po całej twarzy.\n-Ale zasady...-zaczął Louis\n-Louis, mam dziś w nosie zasady. Nie widzisz jak ona wygląda?\n-Dobra, ale ja za to nie odpowiadam.\n-Dziękuje Harry.-przytuliłam Styles‘a do siebie tak mocno, że niedługo bym mu pewnie żebra złamała.\n-Powiesz chociaż co Ci się stało?-zapytał, robiąc słodką minę Harry.\n-On...on-nie mogłam wydobyć z siebie głosu.\n-Jutro też jest dzień. Załatwimy to rano jak chcesz-powiedział z troską Harry, ale tak ułożył słowa, że już się nie odezwałam. Zamknęłam oczy i oddałam się w objęcia Morfeusza.\nSen, mimo że tak bardzo realny. Byłam w...zaraz, w łazience Court. Widziałam, że dziewczyna trzyma coś w ręce. Jakieś pigułki, lekarstwa? Miała też kartkę i długopis i małą karteczkę. Była zaadresowana imieniem.\nZaciekawiło mnie to i podeszłabym bliżej gdyby nie to, że nie mogłam. Cortney wzięła tabletki. Dużo tabletek. Nie wyglądało to na tak dużo, ale ona brała kolejne. Przeraziłam się. Ona płakała, a ja nic nie mogłam zrobić. Stałam tam bezczynnie gdy upadła. Zmroziło mnie. Usłyszałam pukanie do drzwi. Czyżby Zayn?\n-Court, otwórz te drzwi! To ona...\nPrzebudzono mnie. Harry potrząsał moimi ramionami.\n-Harry? Coś się dzieje?\n-Śniadanie-wykrzyknął Horan, który wparował do pokoju tak szybko jak się ulotnił. Tak, Niall James Horan zawsze pierwszy na śniadaniu, cóż się dziwić? On to zawsze był głodny.\n-Wydawało mi się..\n-Nie, nic nie ważne.-chwycił mnie za rękę i pocałował mnie. Tak naprawdę to już chyba setny w miesiącu, ale za każdym razem czułam motylki w brzuchu. Jakbym zakochiwała się na nowo.\nPociągnął mnie za rękę by wyjść z pokoju.\n-Edwardzie, czołg mi tu jedzie?-zapytałam pokazując oko. Jednocześnie śmiałam się z Harry‘ego, który wykrzywił się na imię Edward.\n-Nie nazywaj mnie tak!-powiedział obrażony. Poczochrałam mu włosy.\n-Ojej. Przepraszam, Edwardzie.-uśmiechnęłam się do niego, a on zaczął mnie łaskotać.\n-A co mi z tego będzie korzystnego?\n-A to-cmoknęłam go w usta i wyszłam do łazienki.-Harry idź już. Nie czekaj na mnie.\n-Poczekam!-krzyknął z pokoju\n-Masz gdzieś eyeliner?-zapytałam się go. Usłyszałam śmiech.\n-Tak, trzymam go w górnej szafce. Nie, Hope nie ma eye-coś tam. Tego szkoła nie funduje.\n-Będę musiała sobie poradzić bez niego.\nGdy zobaczyłam Zayn‘a, mój humor zniżył sie do zera. Opuściłam głowę i jadłam powoli. Ciągle chodziła mi po głowie ta kartka z imieniem Zayn.\nStraciłam kontrole nad tym co robię i mimo woli, co było raczej niemożliwe ułożyłam jajecznice widelcem w litery Z, A, Y, N. Niall spojrzał mi w talerz widocznie zaciekawiony tym co robię. Z jego ust wydobył się krótki dzwięk uuuu. Spojrzałam na talerz to na blondyna i zrozumiałam o co mu chodzi. Zayn. Przeklęte imię.\n-Niall, nie nie mów..\n-Wiecie co, Hope ma na talerzu?!-krzyknął Niall na co kilku uczniów obróciło ku nas głowy, a ja posłałam mu zabójcze spojrzenie.\n-...-Nawet nie wydobył się dźwięk z gardła blondyna, gdy podłożyłam mu talerz pod nos.-Jednak nic.-wziął się za jedzenie mojej jajecznicy, a ludzie z innych stolików nadal się na nas gapili. A stolik przy którym siedziałam spojrzał na mnie, oprócz Harry‘ego i Zayn‘a. Tego drugiego znałam powód. Ale Harry wybuchnął śmiechem. Zorientowałam się, że zrobił to by wyratować mnie z opresji. Dołączyłam do niego.\n-Harry co Was tak śmieszy?-zapytał Liam\nJuż nikt nie zwracał uwagi na Harry‘ego, gdyż drzwi się otworzyły. I to z wielkim hukiem. Do stołowki wszedł...Frank. Niall o dziwo też obrócił głowe, ale później wrócił do swojego jedzenia, przeklinając cicho pod nosem. Frank zauważył mnie i nie wiem co wyrażała jego twarz. Poczucie winy? Ale gdy spojrzał na Niall‘a obrócił się w przeciwnym kierunku.\n-Niall, znasz go?-zapytałam szeptem.\n-Mhm. Mam z nim pokój. Ale nie masz się co martwić, woli chłopaków.\n-A co? Znasz go że go bronisz?\n-No nie...-odpowiedziałam-ale ile razy z nim rozmawiałeś?\n-No właśnie. Po tym ty nie umiesz stwierdzić...\n-A huj mu w dupę. Idź z nim pogadaj jak chcesz. Ja chce zjeść moją jajecznice\n-No chyba moją\n-No chyba nie! Dałaś mi ją. Chyba że chcesz...\n-Dobra, jedz-mruknęłam i wstałam od stołu. Podeszłam do drzwi, ale jeszcze obejrzałam się by poszukać Franka wzrokiem. Wyparował. Jakby nigdy tutaj nie wszedł.\nChwyciłam klamkę i pchnęłam drzwi. Skierowałam się na drugie piętro. Gdy wchodziłam zauważyłam jakiegoś chłopaka. Szedł z opuszczą głową, jakby zagubiony. Dziwiło mnie to jego zachowanie. Rozumiem szkoła jest duża, ale tak trudno zapamiętać. Parter-lewa strona gimnazjaliści, prawa strona licealiści. Piętro pierwsze stołówka. Na piętrach wyżej sypialnie. Lewa strona-dziewczyny, prawa strona-chłopcy. Po chwili zorientowałam się, że to człowiek szukany przeze mnie na stołówce, Frank. Starałam iść jak najciszej. Niestety, jakoś nie umiałam. Podniósł głowę i spojrzał na mnie. Na jego twarzy było zakłopotanie.\n-Słuchaj...-zaczął ale ja mu przerwałam swoim monologiem.\n-Rozumiem. Nie musisz się tłumaczyć czy cokolwiek chciałeś powiedzieć. Rozumiem, że nie wiesz kim jestem i nie znasz mnie. Nie znasz mnie temat zamknięty. Nie znamy się.-zakończyłam i poszłam do swojego pokoju. Chłopak coś za mną mówił, żebym nie szła i on chce się wytłumaczyć i to co mówię nie jest prawdą. A nie jest? Tak naprawdę to Franka tamtego Franka nie potrzebuje w moim życiu. Harry ma problem z Gemmą, Zayn chodzi przymulony. Mój problem może jest też ważny, ale problemy przyjaciół i ogólnie ich stawiam na pierwszym miejscu. Tak.naprawdę nic poza nimi nie mam. Nic. Więc zostawić ich w potrzebie nie wchodzi w grę. To dla mnie ogromnie ważne.\n-Ty idziesz z nimi?-zapytała Dani.\n-No, a co? Będzie fajnie! A wy idziecie?-odpowiedziałam nakładając lekką warstwę pudru.\n-No co ty? Ja mam iść z wami?-zapytała Eleanor która oderwała się id książki i dołaczyła do rozmowy-Ja w ogóle nie umiem się bawić. Nie to co ty lub Dani.\n-Ja idę-odpowiedział Dani-Ale ty Elka musisz też iść! Louis się ucieszy!\n-Yhym. Jasne. Już pędzę.\nPrzepraszam że tak długo ale teraz miałam ful sprawdzianów i popraw. Mam nadzieje ze podoba się wam rozdział ale jak dla mnie jest drętwy. No rozdział kolejny też może być pisany dość długo ale obiecuje dodać go jak najszybciej. Niestety nie mam komputera by zmienić daty. Ten rozdział został dodany 19 grudnia. Obiecuje poprawić. Całusy Lena <3\nAutor: Vicky o 07:51\nNana Horan 22 grudnia 2013 15:55\nHaha... (ale ze mnie debil)\nDaisy Angel 5 stycznia 2014 05:34\nWitaj, chciałam Cię poinformować, że został zmieniony Regulamin na :\nDodatkowo zachęcam na zgłoszenie się na konkurs Blog Miesiąca ! :D\nPS nie zauważyłam linku do spisu, proszę go umieścić w ciągu 3 dni\nSusanne Styles ツ 1 lutego 2014 16:40\nAnonimowy 3 lutego 2014 11:19\nZostałaś Nominowana do Libster Blog Aword :)\nAlexandra Malik 8 lutego 2014 06:16\nCześć ;) Twój blog został wytypowany do "Coś do poczytania..." Więcej informacji tutaj: http://ihateyouharry.blogspot.com/p/blog-page_18.html\nZapraszam również do Listy Polish Directioners: http://ihateyouharry.blogspot.com/p/spis-polish-directioners.html Niech wszyscy wiedzą, że jesteś Directionerką!! :* Pozdrawiam :3


Pelargonia, czyli geranium, jest jednym z najpopularniejszych kwiatów domowych. Zdobył plantatorów kwiatów swoją bezpretensjonalnością i długim okresem kwitnienia. Ta roślina ma wiele odmian. W artykule porozmawiamy o strefowym pelargonii, która jest nazywana u zwykłych ludzi „kalachik”.\nStrefowa pelargonia jest wieloletnim, bujnym krzewem o wieloletnim charakterze, z bezpośrednią łodygą usianą zielonymi liśćmi. Każdy liść ma koncentryczne kręgi brązowej lub nasyconej zieleni. Stąd pojawiły się nazwy „strefowe”, „kalachik”. Powierzchnia liści jest miękka, dlatego wydają się aksamitne w dotyku. Wierzch łodygi zdobią małe kwiaty zebrane w kwiatostany-parasole. Występują w różnych kolorach, w zależności od podgatunku. Przy odpowiedniej pielęgnacji kwitnienie może nie zatrzymać się prawie przez cały rok. Dla kalachika jedna cecha jest charakterystyczna. Nawet jeśli lekko dotkniesz kwiatu, zacznie wydzielać ostry aromat.\nKształt liścia Zaokrąglony, lekko klapowany, z zębami\nKolor liścia Zielony, z koncentrycznymi okręgami ciemnozielony lub brązowy\nKształt kwiatu Kwiatostany parasolowe z prostymi lub lekko podwójnymi kwiatami\nKolor kwiatów Różny\nKolor owoców Zielony; dojrzewają nabiera brązowożółtego koloru\nIstniejące odmiany kalaczikowych odmian botaniki są pogrupowane na podstawie takich cech:\nkształt i kolor płatków;\nkształt i kolor liści.\nCzy wiedziałeś? Strefowe pelargonie przybyły do Europy z kolonii Cape, ogrodu botanicznego Kinsterbosch (małe królestwo florystyczne,,część Afryki Południowej) w 1710 r. Początkowo kwiat miał długą łodygę, ale podczas selekcji naukowcy byli w stanie uzyskać zwartą roślinę, znaną nam dzisiaj. To było w latach 50. XIX wieku.\nKażda z tych grup ma kilka podgrup. Najpopularniejszymi przedstawicielami są:\nŻyrandol Fioletowy. Dorasta do wysokości 35 cm, ma zaokrąglone liście z ciemną plamą w kształcie podkowy. Kwitnie na fioletowo. Odporny na suszę, dobrze rośnie zarówno w doniczkach, jak i na otwartym terenie. Kocha słońce.\nMultibloom. Wysokość kwiatów 25-30 cm, zwarta, z zielonymi liśćmi o czekoladowym odcieniu. Dobrze rośnie w małych doniczkach (d = 10,5 cm), może być uprawiany w pojemnikach. Ma kilka podgatunków, które różnią się kolorem kwiatów.\nColorama.Kwiat jest gęstym, wyprostowanym krzewem o wysokości 35-50 cm, liście są ciemnozielone, z ciemnym pierścieniem. Kwiaty są zbierane w dość duże kuliste kwiatostany w odcieniach czerwieni, różu, bieli i łososia. Dobrze rosną zarówno w domu, jak i na otwartym terenie, gdzie kwitną aż do mrozów.\nPelargonium to miłośnik ciepła, światła i umiarkowanej wilgotności. Wybierając miejsce o odpowiednich warunkach, możesz cieszyć się zamieszkami zieleni i bujnego kwitnienia.\nKalachik to roślina swiatlolubna. Przy braku oświetlenia jego liście wyblakły, sam krzew jest rozciągnięty, a kwitnienie nie jest tak obfite. Dlatego należy go umieścić po stronie południowej. Aby bezpośrednie światło słoneczne nie paliło liści, pelargonie muszą być zacienione. Zimą należy zapewnić dodatkowe oświetlenie.\nPodczas aktywnej fazy wzrostu i kwitnienia temperatura pelargonii będzie wygodna dla temperatury + 20- + 25 ° С. Od października (i do samego lutego) wzrost zwalnia, więc kwiat potrzebuje chłodu. Roślina będzie wygodna w temperaturze + 12- + 15 ° С.Ponieważ zimą w domu trudno jest utrzymać taki reżim temperaturowy, musisz przestrzegać tej zasady: im bardziej znacząca jest temperatura różniąca się od komfortowej, tym więcej światła powinna otrzymać pięść.\nWażny! Kalachik nie lubi wilgoci w stagnacji w doniczce i na liściach. To powoduje rozwój zgnilizny. Dlatego pożądane jest podlewanie pod korzeniem lub przez tacę.\nPelargonium nie lubi wilgotnego powietrza, dlatego wilgotność należy utrzymywać na umiarkowanym poziomie. Ponadto nie jest konieczne nawilżanie powietrza przez rozpylanie. Najważniejsze jest, aby nie wyschło. Aby to zrobić, regularnie wietrz pomieszczenie.\nPelargonia przybyła do nas z suchego kontynentu afrykańskiego, więc jest bezpretensjonalna w wyjeździe i nie wymaga specjalnych umiejętności.\nPomimo tego, że pelargonia jest rośliną odporną na suszę, należy ją regularnie podlewać. Pozwoli to zaoszczędzić mnóstwo kolorów kwiatów. W gorącym sezonie nawadnianie odbywa się co 3-4 dni, gdy górna warstwa ziemi w doniczce staje się sucha. Zimą gleba powinna wyschnąć do 1/3 głębokości. Wskazane jest stosowanie wody stojącej lub stopionej, deszczu (temperatura pokojowa).\nGeranium jest karmiony w okresie aktywnego wzrostu - od marca do września. Zimą, gdy kwiat odpoczywa, karmienie nie jest konieczne. Częstotliwość nawozu wynosi raz na 14 dni. Wskazane jest stosowanie nawozów fosforowych.\nWażny! Nie można przesadzać kwitnących pelargonii. Jeśli zalałeś kwiat lub korzenie są puste, dodaj trochę świeżej ziemi i poczekaj, aż skończy się okres kwitnienia.\nAby krzew nie rozciągał się i miał piękny zwarty kształt, a także kwitnie obficie, należy go okresowo przycinać. Wykonaj procedurę po zimie. Żywe pędy są przycinane, aby pozostały 2-5 pąków. Martwi i chorzy są całkowicie usuwani. Suche i pożółkłe liście są również przycinane. Musi być przycinany, a nie rozrywany, aby roślina była minimalnie uszkodzona. Po kwitnieniu suszone parasole są usuwane.\nPelargonium nie lubi przeszczepów, dlatego konieczne jest przeprowadzanie go raz lub dwa razy w roku i tylko wtedy, gdy okaże się, że:\nkorzenie wypełniały całą doniczkę;\nkwiat zaczął umierać z powodu podlewania;\nziemia w doniczce mocno opadła i odsłoniła korzenie.\nJeśli przeszczep nie jest krytyczny, zaleca się zaplanowanie na luty-kwiecień. Jeśli kwiat umrze, przeszczep można przeprowadzić w dowolnym momencie. Pula jest wybrana mała, nieco większa niż poprzednia. Przy zbyt dużej pojemności gardło nie zakwitnie.\nPo podniesieniu doniczki rozpoczynamy przeszczep:\nZdezynfekuj wybrany pojemnik, jeśli wcześniej w nim wyrósł inny kwiat.\nNa dole umieść drenaż z małych kamieni lub pokruszonego styropianu.\nDobrze nawilż roślinę i odwróć doniczkę, usuń z niej kwiat, stukając go delikatnie po bokach doniczki.\nSprawdź korzenie pod kątem chorób i szkodników. Usuń te, których dotyczy problem.\nUmieść geranium w nowej doniczce i posyp mieszaniną dwóch części gleby liściastej, dwóch części próchnicy i ziemi darniowej, jednej części piasku. Możesz wybrać inną mieszankę: torf, humus, gleba kompostowa, piasek, wzięte w równych proporcjach.\nPodlej kwiat i umieść go w ciemnym miejscu na 7 dni. Po przeniesieniu do światła. Po dwóch miesiącach nakarm swoją małą pięść.\nPelargonia rozmnaża się przez nasiona i sadzonki. Dalej szczegółowo na temat każdej z metod reprodukcji.\nSadzonki zbiera się w lutym-marcu (lub w lipcu-sierpniu). Wytnij łodygę o długości 5-7 cm, 2-3 liśćmi. Pozostaw to, aby trochę dokręcić, a następnie zrootuj na jeden ze sposobów:\nw torfowej tabletce;\nw mieszaninie torfu i gruboziarnistego piasku ziarnistego.\nUmieść je w oświetlonym miejscu i nie podlewaj. Jeśli jest mało oświetlenia, niedobór jest kompensowany przez świetlówki. Młoda roślina rzadko jest podlewana wzdłuż krawędzi doniczki.Kiedy pojawiają się pierwsze korzenie, łodyga jest suszona i przenoszona na ziemię, nawożona.\nCzy wiedziałeś? Olejki eteryczne są pozyskiwane z geranium, które są szeroko stosowane w przemyśle perfumeryjnym i cukierniczym.\nZakupione nasiona wysiewa się do kiełkowania w okresie styczeń-marzec. Proces krok po kroku wygląda następująco:\nWybrano płytką pojemność, dokładnie umyto. Wykonaj w nim otwory drenażowe.\nZbiornik jest wypełniony ziemią dla pelargonii, lekko zagęszczony i podlany.\nZa pomocą wykałaczki nasiona są zagłębiane w glebie o 5 mm w odległości 50 mm od siebie. Można je układać wzdłuż rowków lub w otworach. Posyp nasiona wierzchnią ziemią.\nBiohumus przygotowuje się do sadzonek (rozcieńczonych wodą w stosunku 3: 200 ml) i wlewa do butelki z rozpylaczem.\nSadzonki opryskuje się mieszaniną, aby nasycić glebę korzystną mikroflorą.\nPojemnik z sadzonkami przykryty jest folią i zabrany w ciepłe i jasne miejsce. Temperatura wymagana do pojawienia się sadzonek wynosi + 18- + 22 ° C. Kiełki są nawadniane za pomocą pistoletu natryskowego, regularnie wentylowanego. Kiedy pojawiają się pierwsze pędy, temperatura jest obniżana o dwa stopnie.\nSadzenie trawek odbywa się z nadejściem 3-4 prawdziwych liści.\nWideo: rosnąca pelargonia z nasion\nWszystkie rodzaje pelargonii są uważane za odporne na choroby i szkodniki. Ale jeśli nie dbasz o kwiat, to często jest atakowany przez zgniliznę i różne szkodniki.\nNajczęstsze choroby pelargonii wynikające z nieprzestrzegania zasad pielęgnacji kwiatów to:\nSzara pleśń lub zgnilizna. Obejmuje liście z nadmiernym zwilżeniem rośliny. Aby się go pozbyć, musisz tymczasowo przestać podlewać kwiat. Poślubićmiwszystkie uszkodzone liście. Leczyć środkiem przeciwgrzybiczym.\nZgnilizna korzeni. Atakuje system root. Nie da się z tym sobie poradzić. Roślina umiera.\nMączniak Choroba grzybicza pokrywająca liście białą powłoką. Przejawia się w wysokiej wilgotności i niskiej temperaturze. Leczy się go za pomocą specjalnych chemikaliów.\nRdza. Na zewnątrz liść jest pokryty czerwonymi plamami o równej granicy, a na plecach czarnymi krostami. Czynnik sprawczy może dostać się do rośliny przez wodę lub powietrze, ale objawi się, jeśli gleba jest mokra, wilgotność powietrza wzrośnie. Aby zwalczyć chorobę, musisz ograniczyć podlewanie, przenieść kwiat do suchego miejsca i leczyć środkami grzybobójczymi.\nWilticylina więdnie. W dolnej części krzewu liście zaczynają żółknąć i blaknąć. Chory kwiat należy przesadzić do nowej doniczki z nową ziemią, po uprzednim usunięciu wszystkich dotkniętych liści. Następnie potraktuj za pomocą „Vitaros” lub „Fundazole”.\nOsobliwy ostry zapach zwykle odstrasza wszystkie owady, ale czasami szkodniki mogą atakować roślinę:\nMączlik Osiada po wewnętrznej stronie liścia. Leczenie wodą z mydłem i pakowanie w plastikową torbę przez 1,5-2 godziny pomoże temu zaradzić. Jeśli to nie pomoże, powinieneś potraktować to za pomocą Aktara.\nMszyca Zwykle obejmuje dolne liście. Specjalny środek owadobójczy pomoże go usunąć.\nPająk. Osiada po wewnętrznej stronie liści i przykrywa je małymi białymi kropkami. Na roślinę należy zastosować środki roztoczobójcze zgodnie z instrukcjami na opakowaniu.\nPelargonia to bezpretensjonalny kwiat. Jest odpowiedni dla początkujących ogrodników. Z zastrzeżeniem zasad dotyczących jego opieki, przez cały rok zachwyci go mnóstwo kolorów.\nGęsi Kholmogorsk: opis rasy, cechy hodowlane i pielęgnacyjne


Świeży powiew.... - obserwacja-myśli- zapiski - bloog.pl\n04. 04.2015 | 13:40\nDługo się nie odzywałam, bo i sytuacja zmieniła się diametralnie, a ja potrzebowałam czasu by to wszystko poukładać sobie na nowo. Otóż poszłam za głosem rozsądku. Wybrałam samotność.. Choć jak się potem okazało, sama nie zostałam. Oddałam mój śliczny, mały dowód miłości i zakończyłam paroletnią historię, która miała osiągnąć kres jeszcze, co najmniej za jakieś 60 lat. Nie mogłam dłużej tak żyć, pozwalać na niszczenie siebie. Odważnie podeszłam do sprawy. Czy poczułam ulgę? Tak, może na chwilę tak. Jednak to, co działo się potem, nie przypominało i nie przypomina do dnia dzisiejszego zdrowej relacji, bądź jakiejkolwiek relacji, którą mają bądź nie mają osoby, które się rozstają. Początkowo nie miałam zamiaru utrzymywać jakiegokolwiek kontakt, bo w sumie, po co? Jaki byłby tego sens.. To tylko by przedłużało cierpienie i zapominanie. Jednak On nie pozostawił tak sprawy, „zawalczył” a ja zdecydowałam, że koleżeństwo póki, co to najwięcej ile mogę dać. Nie zarzekłam się, że „już nigdy”… bo nigdy tak mówić nie można. Obiecałam, że może kiedyś, jak będzie nam dobrze i wygodnie spotykać się w takich relacjach i jeżeli one przerodzą się w coś więcej, to zaryzykuje. Jednak nasze spotkania przybrały niezdrową częstotliwość wywołując oburzenie moich znajomych. Pytają „po co?”, „nie za często się widzicie”, „jakbym Was nie znała i Waszej sytuacji to bym pomyślała, że wcale się nie rozstaliście”… Oni nie wiedzą, a przecież zmieniło się wiele, przede wszystkim we mnie. Aczkolwiek jakiś czas temu, na moment zaufałam… a potem znów wszystko zaczęło się sypać… Czy wiara w to, że może być dobrze, że wyjdzie się na prostą jest w tym przypadku błędem? Nie wiem, na czym stoję, czy mogę na coś liczyć, na coś mieć nadzieję, czy lepiej pozostawić wszystko za sobą, drastycznie zerwać jakikolwiek kontakt i żyć…. Sama po swojemu, bez oddechu miłości, za którym tęsknię, bądź, od którego tak mocno się uzależniłam.\ndodano: 28 grudnia 2016 10:23\ndodano: 22 listopada 2016 3:16\ndodano: 08 listopada 2015 8:22\ndodano: 21 października 2015 14:52\ndodano: 23 kwietnia 2015 21:05\nno powiem Ci, że jestem w szoku... :/ przykro mi, że tak wyszło :( pewnie Jego trzyma jakieś przywiązanie na pewien sposób... Musisz sama wiedzieć, czy warto się nawet "kolegować"... Stoisz po środku, albo będzie dobrze, bądź źle... 50% na 50%. Trzymaj się Kochana. Gdybyś chciała pogadać, odezwij się :) Czasem rozmowa z "obcą" osobą, w jakiś sposób pomaga :)\ndodano: 23 kwietnia 2015 13:32\nNa Twoim miejscu zerwałabym kontakt całkowicie. Przynajmniej na jakiś czas. Nie lubię takich niepewnych sytuacji, albo w jedną, albo w drugą stronę, takie niepewne stanie pośrodku strasznie mnie męczy. Ale to Twoje życie i Twoje wybory. Pozdrawiam :)\ndodano: 12 kwietnia 2015 14:39\nMoja przyjaciółka ma podobną sytuację. Niby rozstała się z chłopakiem, ale dalej się spotykałam. Patrzę na nich czasem i dochodzę do wniosku, że albo powinni do siebie wrócić albo całkowicie się odciąć. Wiesz dlaczego? Bo inaczej nie zaznają szczęścia. Nie zaczną nowego życia, nie znajdą nikogo. Z drugiej strony tkwienie w czymś niezdefiniowanym nie da im prawdziwej radości.\nMi kiedyś też ciężko było zerwać kontakt przez uczucia, może małą naiwność. Gdy skończyłam znajomość, poczułam się niezwykle lekko i mogłam poczuć się wolna.\ndodano: 07 kwietnia 2015 13:15\nutrzymywanie dalszego kontaktu z ta osobą nie pozwoli Ci poczuć się wolną. zawsze będzie on gdzieś obok, obok ciebie, twoich znajomych, może twojej nowej miłości. nie mówię, że już ale za jakiś czas. i jak to sobie wtedy wyobrażasz?\ndecyzja należy do ciebie. ale gdyby to twoja koleżanka była w twojej skórze, to co byś jej poradziła??\ndodano: 07 kwietnia 2015 10:33\nPamietam swoj pierwszy zwiazek. Klamal, ranil, zdradzal, obiecal, ze sie zmieni. Wybaczylam nie raz. Nie chcialam wierzyc w slowa mojej mamy, ze jezeli facet raz skrzywdzi, to zrobi to po raz kolejny. Milosc jest jednak jak narkotyk, uzaleznia. Odeszlam i nie zaluje, warto czasem zerwac z przeszloscia i zyc na nowo. Chociaz kazda milosc jest inna, chodzi o to czego pragniemy my. Dzis wiem, ze mezczyzna z ktorym zyje jest miloscia mojego zycia, czasem trzeba popelnic pare bledow w zyciu by znalesc to czego sie naprawde szuka. :) Powodzenia 😘\ndodano: 06 kwietnia 2015 14:20\nWygląda na to, że dopiero postawienie sprawy na ostrzu noża stało się dla niego dostateczną motywacją, żeby zawalczyć o Ciebie, o Was. Wiadomo, że każdy inaczej przechodzi rozstanie. Ale wydaje mi się, że chociaż Ty już podjęłaś decyzję, to jeszcze niejedna decyzja w kwestii tej relacji Cię czeka. Życzę Ci spokoju, stabilizacji i tego, żebyś znalazła najlepsze dla siebie miejsce\ndodano: 06 kwietnia 2015 13:59\nTy podjęłaś decyzje, to on chciał powalczyć, ale teraz widzisz, że nie ma to sensu, że to nie to. żałowałabyś pewnie, gdybyś nie dała mu szansy, a teraz drugi raz się przekonujesz, że nic z tego nie będzie. nie słuchaj innych, idź za własnym szczęściem, a dobrze wiesz, czym ono jest, wsłuchaj się w siebie. pozdrawiam ciepło! :)\ndodano: 06 kwietnia 2015 9:44\nNie ważne co mówią inni, ważne żebyś była szczęśliwa na swój własny sposób.\ndodano: 05 kwietnia 2015 13:35\nMoim zdaniem powinnaś zapytać sama siebie czego oczekujesz od niego,czy żywisz do niego jeszcze jakieś uczucia,czy możesz się jeszcze zaangażować w jakąś głębszą relację z nim.Zdanie znajomych nie może być tutaj najważniejsze.Może sytuacja stałaby się bardziej przejrzysta gdybyś porozmawiała z nim.Może on też ma takie same wątpliwości jak Ty?\nOczywiście,że wiara nigdy nie jest błędem.To życie czasami lubi nas zaskakiwać.\nNie,u mnie to raczej wszystko skończone.Nie mamy ze sobą żadnego kontaktu(tzn.ja bym chciała,ale on nie chce)\ndodano: 04 kwietnia 2015 18:53\nMusisz dać sobie czas. On zawsze weryfikuje uczucia. A inni? Zawsze mają coś do powiedzenia. Niech pilnują własnego nosa. Trzymam kciuki, żebyś była po prostu szczęśliwa.\nautor: Inochiwww . no-to-sie-wypowiem.blogspot.com


Cthulhoo\t3.06.2015 00:04\nLoli to zewnętrzna aparycja, czyli niski wzrost i płaska klata. Wiek tu nie ma nic do rzeczy (innymi słowy: może to być dziecko, licealistka, albo „dorosła kobieta” (vide: Index)).\nYagami1\t3.06.2015 08:57\nZ przodu decha, z tyłu decha‑loli\nPozostałe to „normal size” i „maciory” ;)\nCthulhoo\t3.06.2015 10:17\nNie tylko: musi być jeszcze niska. Wysoka podwójna decha to nie loli :P\nSlova\t3.06.2015 14:47\n14‑latka to żadna loli, chyba, że na siłę udziecinniona. Tym bardziej Yoko się do tej grupy nie zalicza, bo ma ciało bliższe dorosłej kobiecie.\nSlova\t3.06.2015 15:05\nDamn, odpowiedziałem na zły komentarz, czytaj ten, proszę\nDaerian\t15.11.2014 14:14\nRe: W sumie to mogli już pójść na całość\nNie bierzesz pod uwagę, że TTGL przy całej swojej epickości i over the top wspaniałej akcji jest też cały czas historią pokazującą, że jeśli będzie się dość starać, zawsze można osiągnąć zwycięstwo, ale ma to swój wielki koszt, który trzeba zapłacić. Oraz konsekwencje, które to przyniesie.\nDlatego też zakończenie, chociaż pod wieloma względami nie takie, jakie chcielibyśmy widzieć, bardzo dobrze wpisuje się w całość przesłania serii.\nLord'o Kamina\t20.02.2013 21:06\nWiecie jakby się zastanowić...\nAnime świetne 10/10 potwierdzam innych gdyby nie to zakończenie to anime niczym szczególnym by się nie wyróżniało.Kamina nie kliknij: ukryte zginął,Kamina przeżył ten atak i czeka na Simona który go na końcu wyruszył szukać.\nja1\t21.02.2013 00:49\nRe: Wiecie jakby się zastanowić...\nAle ten spoiler można by sobie darować.\nLord'o Kamina\t21.02.2013 16:47\nTo nie spoiler ale zwykłe przypuszczenie\nja1\t21.02.2013 19:13\nWspomnienie o kliknij: ukryte śmierci jedej z głównych postaci rzeczywiście nie jest spoilerem ;)\nLord'o Kamina\t28.05.2013 16:26\nOd czego jest znaczek Spoiler ?\nLekcja 1\t22.05.2012 19:17\nTemat: Moje pierwsze Super Mecha.\nTTGL nie jest anime z gatunku „mecha” tylko „super mecha” (wszystko przerysowane do granic możliwości).\nTo tak jakbyście nazywali fishburgerga cheeseburgerem tylko dlatego, że w obu przypadkach mamy do czynienia z przekrojoną bułką, kiedy wypełniona jest przecież innymi składnikami.\nJeśli fani chińskich porno bajek zawsze lubią być tacy dokładni we wszystkim co dotyczy ich nałogu, niech przynajmniej nie mylą pojęć.\neLkathebaloon\t10.02.2015 15:50\nRe: Temat: Moje pierwsze Super Mecha.\nA właśnie nie prawda.\nTTGL to anime z gatunku mecha.\nMecha zaś dzieli się na „Super Robot” i „Real Robot” nie istnieje zaś coś takiego jak „Super Mecha”.\nTTGL jest zarazem anime z gatunku „mecha” i „Super Robot”, taka mała poprawka.\n(Tak wiem że ten komentarz napisany był jeszcze w 2012 ale co mi tam)\nkadzik142\t22.05.2012 01:33\nniestety to anime kompletnie mi się nie podoba. Po 6 odcinkach mam już dość i nie mogę patrzeć na więcej. Nie wiem czemu po prostu mnie odrzuca i tyle, nic nie zrobię. Jednak wolę trochę inne klimaty :)\nSubaru\t27.04.2012 11:32\nMam mieszane uczucia co do tej serii.\nkliknij: ukryte W 17 odcinku seria skręca gwałtownie, zmienia się wszystko, poczynając od wieku bohaterów i całej scenerii. Niestety główną rolę zaczynają odgrywać walki mechów i anime traci ten smaczek wiercenia, pustyni, stając się właściwie kolejną serią o mechach, mimo że takich nietypowych. Jest to dla mnie zmiana na niekorzyść, pierwsza połowa miała pełno uroku, miała w sobie to coś, co wyróżniało ją spośród innych serii. Klimat wręcz kameralny, przygodowy i bardzo sympatyczny.\nGdy kliknij: ukryte akcja przenosi się w przyszłość z tego klimatu nie zostaje nic. Jest on zastąpiony patosem i walkami mechów. Inaczej sobie wyobrażałem drugą połowę tej serii, jak dla mnie ten zabieg twórców jest klapą i obniża moją ocenę tego anime, choć oponent by powiedział, że jest to zwieńczenie serii i zgrabne zakończenie wątków.\nBohaterowie od razu budzą sympatię, a Yoko – główna postać żeńska, nie jest chodzącym jęczydłem, a sprytną, piękną kobietą. Zdecydowanie udana bohaterka. Ma jednak dziwną słabość do tych, kliknij: ukryte którzy za chwilę mają umrzeć.. haha.\nOdcinek 16 – bezsensowny zapełniacz, podsumowanie serii. Anime dobre, ale jak dla mnie poszło w złym kierunku. Design postaci i ogólna kreska – bardzo charakterystyczna, animacja płynna, pod względem technicznym nie ma co zarzucać.\nNiech będzie 7/10, mogło być lepiej.\nLuki\t23.01.2012 01:14\nNie jestem miłośnikiem anime, ale obejrzałem niedawno Gurren Lagann zachęcony dobrymi recenzjami w sieci i sławą studia Gainax. Widziałem już wcześniej Neon Genesis Evangelion, czyli pięknie oprawiony postmodernistyczny bełkot o schizach reżysera (absolutnie moje klimaty). Myślałem, że będzie podobnie, ale zostałem mile zaskoczony. O stronie technicznej za wiele nie powiem, bo się na tym nie znam, ale wrażenia czysto estetyczne miałem jak najbardziej pozytywne. Walki były bardzo efektowne graficznie, a ostatnia z pewnością zasługuje na miano „epickiej”. Muzyka i dubbing dobrze współgrały z tym, co się działo na ekranie.\nNatomiast co do fabuły: rzadko miewam po obejrzeniu jakiegoś serialu, a nawet filmu, poczucie spełnienia (kompletności?) – tj. przekonania, że historia została opowiedziana do końca, a jej potencjał w pełni wykorzystany. Ale w przypadku Gurren Lagann właśnie takie jest moje odczucie. Zupełnie jakby twórcy mogli najpierw wszystko dokładnie przemyśleć, a potem kropka w kropkę przenieść to na papier. Być może było to możliwe głównie ze względu na prostotę fabuły, ale mnie to zupełnie nie przeszkadza. Jeśli ktoś umie wyrazić swoje myśli w sposób jasny i zrozumiały, to należy go za to chwalić, a nie ganić. A jeśli jeszcze jest to uzasadnione samą treścią przekazu, to krytyka mija się z celem.\nUpraszczając w Neon Genesis Evangelion chodzi o to, że głównym bohaterom się nie chce: żyć, działać, walczyć, umierać, a w szczególności nie chce im się być sobą, bo to wszystko „takie odrażające” i pozbawione sensu. Gurren Lagann jest pod tym względem totalnym przeciwieństwem NGE. Tematem przewodnim jest filozofia Fryderyka Nietzschego i jej podstawowa koncepcja czyli „wola mocy”, tutaj zwana „energią spiralną”. Została ona tutaj dobrze przedstawiona, a już szczególnie to czym NIE JEST – chęcią przetrwania za wszelką cenę. Dobrze jest to pokazane na przykładzie kliknij: ukryte planu przetrwania Rossiu oraz „samobójczej” śmierci kilku bohaterów. Największe konsekwencje dla samej budowy fabuły ma jednak koncepcja „wiecznego powrotu”. Serial jest w zasadzie opowiedzianą trzy razy tą samą historią – zmienia się tylko skala. Wreszcie w czasie ostatniej walki główny wróg kliknij: ukryte wyjawia teamowi Dai‑Gurren, że wszystko się powtarza i dlatego walka nie ma sensu – równie dobrze mogą przecież żyć innym życiem. Prostota fabuły ma więc swoje uzasadnienie – ma wprowadzić w rozpacz nie tylko Simona, ale i widza :). Wyglądałoby to wszystko jeszcze lepiej, gdyby np. Simon wiedział, że ostatnią walkę przegra, a mimo to zdecydował się walczyć, no ale nie można mieć wszystko :). Poza tym jest jeszcze nieśmiertelne Gott ist Tot np. w pierwszym odcinku kliknij: ukryte Simon zupełnie dosłownie traci niebo nad głową, ostatni człowiek kliknij: ukryte , czyli anty‑spiralni, ubermensche kliknij: ukryte : Simon, Kamina – chociaż ten drugi sam się przyznaje, że tylko udaje oraz podział na dionizyjskość i apollińskość kliknij: ukryte Gunmany ze swoimi nieregularnymi kształtami, licznymi twarzami (każda ma „zmysły” do czucia) wyrażają dionizyjskość, a mechy anty‑spiralne wzorowane na antycznych rzeźbach wyrażają apollińskość\nChociaż zdaję sobie sprawę z tego, że aby mieć pozytywne wrażenia z oglądania Gurren Lagann, to trzeba odbierać na bardzo konkretnych falach. Mnie się na szczęście udało, więc miałem świetną zabawę. 10/10\nBimber\t7.12.2011 20:09\nGenialne Anime szkoda tylko że 27 odcinków . oglądałem i nadal oglądam rózne anime ale nie przebiją TENGEN TOPPA GURREN LANGANN\nShy and Tiny Rock\t25.11.2011 14:04\nTylko dla Simona\nW przeciwieństwie do większości osób ani trochę nie polubiłam Kaminy, a kliknij: ukryte jego śmierć mnie ucieszyła. Ktoś napisał, że Kamina motywuje wszystkich oglądających do działania. Ja za to znienawidziłam te jego „niby motywujące” gadki, którymi tak naprawdę nie dodawał otuchy innym tylko samemu sobie. Przez to, że kliknij: ukryte umarł Simon zachował chociaż trochę pewności siebie. Gdyby cały czas chował się w cieniu Kaminy to by się załamał w końcu. Przez całą pierwszą część serii ubolewałam : „dlaczego Simon jest takim dzieciakiem?!”, a przez większość drugiej: kliknij: ukryte „dlaczego on udaje Kaminę?!” Większość jego przemówień była zerżnięta z tego co wcześniej mówił Kamina, a strój końcowy to już kompletna porażka. Okulary‑gwiazda mnie przerażają. Ale swoją drogą Simon wyrósł na całkiem fajnego kolesia (zwłaszcza słodki jest w pierwszym odcinku, kiedy cieszy się, że Nia też go kocha) i te kilka nieudanych zagrań można mu wybaczyć. W końcu to nie jego wina tylko scenarzystów. I w przeciwieństwie do większości nie podoba mi się ostateczne zakończenie kliknij: ukryte „20 lat później”. Dokładnie widać jaką porażką było życie Simona. Wszyscy których kochał umierali i w końcu został starym, samotnym dziadziem, nawet bez wnuków, a do tego zbrzydł (starość nie radość. Zastanawiam się jeszcze czy Simon jako wojownik spirali nie powinien, jak Lordgenome, żyć wiecznie, tak samo Boota?\nJedynym co podobało mi się w zakończeniu był nochal Russiego. Dokładnie taki jaki miał kapłan z jego wioski :D. Może to był jego ojciec?Podsumowując: Najbardziej polubiłam Simona i tylko dzięki niemu obejrzałam całą serię i pokochałam ją. Moja sympatia do niego jest chyba typu: luzerzy lubią luzerów xD. W każdym razie, za wszystko: animacje, fabułę i postaci (zwłaszcza jedną) wystawiam ocenę 9. Odjęłam punkt za kliknij: ukryte beznadziejną walkę końcową i beznadziejnego wroga końcowego. Anty Spirale ssą!\nShy and Tiny Rock\t25.11.2011 18:52\nRe: Tylko dla Simona\nGwaaa! Co ja napisałam! Walka końcowa była epicka!\nkapplakk\t25.11.2011 19:31\nShy and Tiny Rock napisał(a):\nW przeciwieństwie do większości osób ani trochę nie polubiłam Kaminy\nWidać gusta są różne, bo dla mnie Kamina to najjaśniejszy punkt serii, kliknij: ukryte a po jego odejściu ledwo zmęczyłem anime do końca.\nShy and Tiny Rock\t25.11.2011 22:29\nTo długo musiałeś męczyć. Sama się zdziwiłam, że Kamina kliknij: ukryte umarł tak szybko. W końcu to jeden z głównych bohaterów.\nI dobrze, że gusta są inne. Różność jest piękna.\nzrobciu\t25.11.2011 22:40\nI ja wtrącę swoje 3 grosze, dla mnie Kamina był jak mały kamyczek, ten który zazwyczaj powoduje lawinę, Simona rozszarpałbym gołymi rękoma, natomiast moim faworytem w TTGL był Viral, gość miał to coś, co powinien mieć bohater…\nShy and Tiny Rock\t26.11.2011 00:19\nNie dam Simona tyknąć choćby :<!\nViral był spoko, ale dla mnie trochę zbyt cool, a ja lubię postacie, których nikt inny nie lubi ^^\nErfremia\t9.06.2011 12:13\nAnime dobre ale nie dla mnie. Dwa razy podchodziłam do tej serii i dotarłam tylko do jej połowy. Nie wiem dokładnie czemu, ale później nie chciało mi się już sięgać po nowe odcinki. Jest dobre, ale nie na tyle abym tak się wciągnęła i oglądała odcinek za odcinkiem. Gdybym chciała spróbować znowu, musiałabym jeszcze raz oglądać od początku (oglądałam to dość dawno), a na to nie mam ochoty.\nodpowiedzi: 0 Anielski_Pyl 27.05.2011 17:17:41 - komentarz usunięto\nkamiltrol\t9.04.2011 18:42\nnietpowe, ale widać że skierowane do konkretnego widza.\nDo obejrzenia przez każdego.\nHumor i walka, dopasowana animacja i ścieżka dźwiękowa ,mimo iż tak oryginalne, to trzymało się to jakoś ładu i zadziwiało. bez zapychaczy…\nProx\t27.11.2010 21:29\nAnime oglądam od 3 lat i mam za sobą około 100 tytułów – przy TTGL po raz pierwszy się popłakałem (i to dość mocno) mianowicie kliknij: ukryte samym końcu (akcja Kitana + zakończenie (oraz 20 lat później). Przepiękna historia o wspólnej walce, braterstwie i odwadze. Nawet jeśli ktoś nie lubi mechów – powinien obejrzeć.\n„Do the imposible, see the invinsible ROW ROW FIGHT THE POWER! Touch the untouchable, break the unbreakable – ROW ROW FIGHT THE POWER!”\neX\t7.11.2010 07:12\nTrochę luzu, trochę powagi. Sporo humoru i widowiskowych scen. Dobrze wpasowana muzyka i styl animacji. Całość lekko strawna, po prostu przyjemnie się ogląda. Nie ma w tym „bełkotu politycznego” który występuje w innych anime o mechach.\nFilon\t21.10.2010 11:56\nDość nietypowe anime, które naprawde warto obejrzeć. Trochę mu brakuje do niektórych produkcji jednak jak dla mnie jest\nnaprawde dobre, choć zakończenie mogło być przemyślane staranniej. dlatego daje 9/10\n616\t18.10.2010 01:01\nPo obejrzeniu tego anime obejrzałem jeszcze masę innych, wliczając takie klasyki jak Cowboy Bebop. I dalej nic tego nie przebiło.\nram\t4.10.2010 01:15\nGAINAX wpadł w jakiś worteks. Zawsze mieli fetysz mechowy i wychodziły z tego to lepsze to gorsze twory. Tutaj postawili na przegięcie pały i… gdyby tylko na to postawili, byłoby fajnie. Fabuła jest KOSZMARNA, postacie żałosne (zaorać Kaminę, złotą malinę bym wlepił za kreację tej postaci), a rozrywkowy potencjał czystej, bezmózgiej sieczki zmarnowany przez nieudolne próby nadania temu filozoficznej głębi. De facto jedyne co tu polecam to ostatnie odcinki, które są dokładnie tym, czym POWINNO być całe to anime.\n4chan 5.03.2011 00:29:32 - komentarz usunięto\nczyt 13.05.2011 23:56:27 - komentarz usunięto\npewupe\t28.06.2010 20:05\nWielu ludzi poleca to anime, ale mnie jakoś nie porwało. Owszem, bardzo dobre anime – 8/10, ale jednak nie zaliczam do ulubionych.\nPoczątkowo było fajnie, potem główny bohater był za bardzo podobny do tego jednego gościa… (każdy kto widział, wie o cb)\n4chan 5.03.2011 00:29:53 - komentarz usunięto\nAsayama\t5.06.2010 16:57\nPierwsza część pierwszej serii mi się naprawdę podobał. Nie będzie mówił szczegółowo, ponieważ zalety już zostały wypisane przez poprzedników. Wszystko było fajne. Aż do tego jakże wiadomego nam momentu…\nPotem było już gorzej. Druga część pierwszej serii ( kliknij: ukryte Od 9 odcinka) nie była zła, ale czasem pojawiały się sceny, od których w moim przypadku nie można było się powstrzymać od śmiechu ( kliknij: ukryte jak na przykład przemowa Simona w odcinku 11. Głupia mimika (walił miny, choćby dostał on zatwardzenia) oraz sama treść tej przemowy (mój brat „ómarł”, ale jest w mojej duszy”).\nDruga seria to kliknij: ukryte space opera do potęgi nieskończonej. Tutaj się zaczynają kliknij: ukryte masowe zabijanie bohaterów, pocałunki, więcej przemówień by Simon, które są kopią tego co powiedział wcześniej Kamina, bardziej głupie i większe (chyba są większe niż droga mleczna…) mechy i ich nazwy.). kliknij: ukryte Walka w ostatnim odcinku totalnie mnie odrzuciła (A najbardziej scena, gdzie TTGL dostaje power‑up w postaci wielkiego świdra i go wsadza do ognista spiralnej mocy (o ile się nie mylę). To wyglądało naprawdę groteskowo….\nAsayama\t5.06.2010 17:05\n*mi się naprawdę podobała.\nergoline\t3.06.2010 23:42\nNo cóż muszę powiedzieć ,że ten tytuł przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Nie nudzi ani przez chwilę, gdyz wszelkie zwroty akcji poprostu nie daja takiej możliwości, niemówiąc o końcówce, która dosłownie miażdży swoim rozmachem. Nie należę do zagorzałych fanów anime o mechach ale ten tytuł zajmie honorowe miejsce w moim Hall of Fame.\nNiesie ze sobą proste przesłanie: „Zawsze wierz w siebie! A jeśli coś ci nie wychodzi to zawsze znajdzie się większe wiertło;D”.\nMasa humoru, jak również ludzki dramat przeplatają się ze sobą. Stylizacje postaci i mechów nierzadko na granicy kiczu, co jednak nadaje im jedynego w swoim rodzaju charakteru. Świetne wstawki muzyczne w czasie walk, szczególnie hip‑hopowe rytmy.\nKilka rozwinięć akcji rzekłbym delikatnie „nowatorskich” kliknij: ukryte (no przepraszam ale po jakiego grzyba ta kretoświnia ewoluowała w ludzką formę;|) szczególnie w samej końcówce. Jeśli jednak dotarliśmy już tak daleko to wiemy aby traktować je z przymrużeniem oka, bo ta seria przecież do do końca poważnych nie należy.\nTak czy inaczej seria świetna, nie raz wpatrywałem się w ekran z rozdziawioną paszczęką. Polecam!! No i oczywiście YOKO LOVE4EVER!!!!!! (patrz avatar)\nirontoof\t31.05.2010 22:14\nPrzed obejrzeniem tego należy, jak to Kamina powiedział, rzucić w cholerę rozsądek. TTGL jest próbą osiągnięcia epickiego rozmachu na niespotykaną dotąd skalę – można to porównać do 300. Bez sensu, ale zaj***ste!\nAha, jeszcze jedno. Nie radzę oglądać tego fizykom. Gdyby Einstein żył w naszych czasach, po obejrzeniu 25. odcinka powiesiłby się.\nirontoof\t31.05.2010 22:43\nBTW nie zgadzam się z opinią, że druga seria ssie. odcinki o polityce to gehenna, ale kurde, w każdym dobrym filmie są ciężkie chwile! to jest dobra gehenna, dzięki której, kiedy opowieść nareszcie rusza znów w szybszym tempie, czujemy ulgę i lepiej odbieramy akcję. a późniejsze odcinki i kliknij: ukryte wielka bitwa z antyspiralami zdecydowanie dają się lepiej odbierać. kliknij: ukryte a śmierć Kaminy, jakkolwiek smutna, pomogła w rozwinięciu skrzydeł Simonowi, który dotąd żył w jego cieniu i zbytnio na nim polegał. Mnie też szlag trafił, kiedy aniki zginął tak nagle, ale to po prostu było potrzebne. to samo można powiedzieć o zakończeniu – Yoko i Simon w zasadzie wrócili do statusu kompletnych zer, ale przecież tak naprawdę nie chodziło im o to, aby zostać bohaterami – na bohatera wylansowali już Kaminę, tylko o dobro ludzkości. A ludzkość dzięki nim ma się dobrze, więc mogli w spokoju zostawić postacie drugoplanowe na wysokich stanowiskach i odejść.\nMetriv\t25.05.2010 17:08\nTo teraz ja napisze swoje odczucia po obejrzeniu serii. Anime mi sie bardzo podobalo. Jedno z lepszych jakie widzialem. Fabula nie jest skomplikowana, nie ma pojedynku umyslow jak w CG czy w DN, ale za to jest swietnie przedstawiona. Poczatkowe odcinki mnie znudzily, lecz z czasem fabula nabrla tempa, a po polowce wskoczyla na najwyzsze obroty. Ciekawie jest pokazana zmiana bohaterow z czasem. Kazdy sie zmienia, czesc na lepsze a czesc nie. Czesc osob uwaza, ze w koncowce wprowadzany jest szit, a dla mnie, to wlasnie ten szit powoduje, ze to anime mi sie tak bardzo spodobalo. Gdyby dali cos innego, to by nie bylo to samo. kliknij: ukryte gdyby skonczylo sie happy endem, to by sie niczym wyroznialo to anime.\nPlayboy\t25.05.2010 16:35\nCiekawe stanowczo.. ale jak dla mnie to nie jest to.. Muszę poczekać na kolejne ciekawe anime łączące mnóstwo gatunków, w perfekcyjnym wykonaniu… 9/10 moja ocena..\nTakasugi\t18.05.2010 14:38\nNie przepadam za mechami. Ogólnie to jest moje drugie anime o mechach które obejrzałam zaraz po Code Geass.\nI coż mogę powiedzieć jestem zadowolona, wrecz zachwycona. Anime o mechach pierwsza klasa, jeszcze tak na mechach nie płakałam jak tutaj co 5 odcinek, albo wzruszenie, albo czysty płacz.\nBohaterowie są bardzo fajni szczegolnie najbardziej polubiłam Kamine – uwielbiam go za te poczucie humoru :))\nPieknie sie wszystko zaczeło „przebic sie az do nieba” super walki mechów (przede wszystkim to plus serii daje duzą rozrywke)\nNo i zaczynaja sie powoli schody : kliknij: ukryte Niespodziewana śmierć Kaminy !… płacz – płakalam chyba z 15 minutMyslalam, ze juz seria upadnie po tym, ale NIE! wszystko trzymało sie dalej pieknie. I no postac Nia :))\nDrugia seria : kliknij: ukryte Jak Simon i reszta brygady Gurren Lagann byli juz dorośliNo coż tu moge powiedziec zrobilo sie dość inaczej xD Może to moje nie przyzwyczajenie. Do starszych bohaterow.\nWalka z antyspiralnymi super ten piekny wszechswiat ;]\nCoż seria zagonczyła sie dobrze nie było jakis niedociagnięc. Choc znów kliknij: ukryte śmierc kolejnego fajnego gościa kitta :/ czemu oni tak umieraja T_T Wszystko zamkneło sie w piekna całość nie ma niedosytu choc jak dlamnie to za mało chce wiecej! xD Co do openingu PIEKNY! na kazdym mnie dreszcze przechodziły i łzy stawały w oczach ;D\nMogłam bym gadac o tym anime bardzo długo xD\nOgolnie Polecam (świetna rozrywka i duzo wzruszeń)\nzrobciu\t1.05.2010 15:41\nNie lubię mechów, ale...\nNie lubię mechów, jak do tej pory jedyna seria którą obejrzałem to Full Metal Panic! ale to zupełnie inna historia:)\nDo Tengen Toppa Gurren Lagann przekonały mnie skrajnie różne opinie, od pełnych nienawiści, po wnoszące na ołtarze. Niemały budżet produkcji i parę innych złożyło się na „wciągnięcie serii”.\nDla mnie anime to przede wszystkim rozrywka i takowa została mi przez twórców zapewniona. Ciekawe projekty postaci, jeszcze ciekawsze mechy (bo czy ktoś widział mecha na wzór banana?) i oczywiście świetnie spasowana muzyka. To wszystko złożyło się na rockendrolową roz…, która miejscami była, być może zbyt sztampowa, infantylna czy po prostu śmieszna.\nŚwietna seria którą obejrzałem „na raz” która cieszyła moje ucho i oko, która dała mi odrobinę odprężenia i rozrywki. I dałbym serii 10 gdyby nie trzy czy cztery epki około 17, były jak dla mnie zbyt „polityczne” co psuło klimat…\nJak dla mnie 9,5 i mogę z czystym sumieniem polecić tę serię każdemu kto chce się rozerwać przy anime z „innymi mechami”.\nMichiko\t16.02.2010 22:29\nDzieło. Nie anime. Dzieło\n„Oto historia człowieka, która zmaga się ze swym przeznaczeniem”\nMacie wszyscy rację. Może i to anime, które z każdym odcinkiem coraz bardziej schodzi na psy, a i racją jest też to, że nie myślałam, że zrobią coś tak strasznego z końcowymi odcinkami, ALE…\nNapisałam w pierwszym zdaniu, że to nie anime, ale dzieło.\nPozwala spojrzeć inaczej na inne sprawy. Zmienia nas samych.\nSimon to bohater i naszej Ziemi.\nGrafika jest oryginalna, co za tym idzie nie każdemu przypadnie do gustu. Muzyka to perełka, która świeci własnym blaskiem i nie jest tylko zwykłym tłem. Wreszcie się przekonałam, co to muzyka na 10\nirontoof\t31.05.2010 22:17\n„Pozwala spojrzeć inaczej na inne sprawy. Zmienia nas samych.”\na, już myślałem że tylko ja odbieram te fale :) miałem tak po FLCL, miałem tak i po tym. eksplozja pozytywności\ndamianori\t10.01.2010 20:43\nPo obejrzeniu tej serii miałem mieszane uczucia…\nPrzez odcinki od 1 do 7 potrafiła mnie rozbawić do łez i odprężyć po ciężkim dniu w szkole ;). Lecz niestety w 8 odcinku doszło do zwrotu o 180o kliknij: ukryte (przez uśmiercenie Kaminy, mojego ulubionego bohatera i filaru komizmu tej serii).\nDruga połowa pierwszej serii (epki 9‑16) zaczęła być już bardziej poważna, nawet lekko dramatyczna i stawiała bardziej na fabułę, niż luzackie podejście do ratowania ludzkości. W gruncie rzeczy nie było źle, ale wprowadzenie nowej (pustej jak butelka po wódce) bohaterki zwanej Nia, dało 2 punkt karny temu anime :/.\nNiestety, producenci serii zamiast zachować twarz i zakończyć TTGL, postanowili ciągnąć dalej ten wózek…\nDruga seria stała się najgorszą częścią tego anime. Fabuła była naciągania, uśmiercenie niektórych postaci było bezcelowe, upodobnienie Simona do Kaminy było żałosne -.-.\nSeria zaskoczyła mnie pozytywnie oryginalnymi pomysłami, ciekawą fabułą i nieźle wykreowanymi postaciami, lecz w.w. wady zniżyły moją ocenę z 10 na 7+, a szkoda, bo to anime miało OLBRZYMI potencjał…\nAkira\t18.12.2009 21:41\nOd razu zaznaczę że LUBIĘ mechy i staram się oglądać każde dobre anime z nimi w roli głównej. Więc jak tylko zobaczyłem opinię autora recki, to sięgnąłem po nie. I tak, pierwsze odcinki lekko odstraszają mechami które wyglądają jak FLCL Furi Kuri. Ale wpasowują się w klimaty. Postacie są całkiem sympatyczne i da się je lubić… do czasu. A mianowicie do 8 odcinka, kto oglądał ten wie co się tam dzieje. A potem do odcinka który dzieje się PO Kingu Xelixie. Od tamtego momentu… anime zaczyna się staczać – jak dla mnie of course – twórcy chyba stracili pomysły bo zaczeli kombinować. Odsunęli głównego bohatera od akcji, aby potem znów go w nią wciągnąć. I oczywiście japońskie zakończanie ssie na całej linii – to też według mnie. Jak dla mnie to jest to kompletna strata czasu. Gdybym wiedział że takie będzie to wolałbym zapuścić po raz drugi jakieś ulubione anime i obejrzeć z dwa razy aniżeli toto!\nJeśli jednak ktoś się chce przekonać jakie ono jest to niech obejrzy film – jest to zlepek akurat najlepszych odcinków, tych które są najlepsze z całej serii.\n4chan 5.03.2011 00:33:12 - komentarz usunięto\nKaioken\t1.10.2009 14:08\nJeżeli pierwsze odcinki mają być słabiej odbierane to ja jestem ciekaw jak będzie dalej skoro od samego początku Anime wymiata ;]\nkar\t29.07.2009 16:18\nOglądałem kilka anime z mechami i starałem się tego unikać jak ognia (każde kolejne utwierdzało mnie w przekonaniu, że to nie moje klimaty).\nKumpel zassał z neta TTGL i zaczęliśmy oglądać… i TTGL zassało nas. Anime genialne, parodiujące wszystko co popadanie a jednak nie robiące tego w sposób nachalny i rzucający się strasznie w oczy. Postacie wspaniale zarysowane (oprócz Nii, po prostu nie lubię tego typu postaci, które po prostu są, żeby prosić o pomoc). Genialne transformacje mechów. 10/10 początek, końcóweczka zgubiła klimat i oglądało się to trochę ciężej więc 9/10.\nJeśli chodzi o aspekt techniczny to:\n- uwielbiam tą kreskę (jeden odcinek spaprany ale to chyba ktoś inny robił ;P)\n- genialne artworki w przerwach na reklame ;)\nBTW. Po TTGL obejrzałem kolejne mecha… I utwierdzam się w tym że nadal to nie moje klimaty\nirontoof\t8.09.2010 20:58\njak to zgubiła klimat? skoro założeniem serii było ekstatyczne przepałowanie, to w jaki sposób kliknij: ukryte mechy o wzroście 10 milionów lat świetlnych są zgubieniem klimatu? :P\nwarps\t26.06.2009 01:15\nSpodziewałem się parodii mecha, shounenów i wszystkiego z tematyką związanego. Wysokie oceny na łamach KAŻDEGO serwisu internetowego sprawiły, że z niecierpliwością czekałem na możliwość obejrzenia serii, a moje oczekiwania znacznie przewyższyły poziom Gurren Laganna. Pierwsze wrażenie było dość dobre – mieszkający pod ziemią ludzie zabawiający się wiertłami i opowiadający sobie legendy o tajemniczym świecie ponad nimi stworzył świat na tyle oryginalny, bym był zainteresowany przez co najmniej pierwszych kilka odcinków. Natomiast relacje pomiędzy Simonem i Kaminą wydawały się świetnym startem do parodiowania większości shounenowych schematów. Pierwszym ostrzeżeniem przed słusznością kierunku, w jakim Gurren Lagann zmierzał, było dla mnie pojawienie się Yoko. „Jeśli mam oglądać parodię shounenów, to chyba muszę znieść bohaterkę uzbrojoną w ogromny biust” – próbowałem usprawiedliwiać anime. Odcinek po odcinku zamiast dobrze bawić się w miarę poznawania perypetii bohaterów, czułem wzrastające we mnie poirytowanie. Historia zaskoczyła mnie swoją płytkością i schematycznością, a parodia okazała się być nieśmieszna. Nie w smak były mi żarty sprowadzające się do ciasnego opinania ręcznikiem nazbyt dobrze wyposażonej przez naturę Yoko. Chcąc uniknąć opowiadania tego, co naciągając możnaby nazwać fabułą powiem, że kiedy jedna z postaci znalazła sobie kozła ofiarnego w okolicach dwudziestego odcinka, moja frustracja była bliska zenitu. Sam nie wiem, co powstrzymało mnie od popędzenia tego anime w diabły i sprawiło, że dotrwałem aż do samego końca. O ile zakończenie uważam, za całkiem niezłe, o tyle po ostatnim odcinku miałem ochotę przeklnąć Laganna jako najgorszą ze wszystkich serii, jakie w życiu widziałem. Wiedziałem jednak, że byłaby to przesada (choć na pewno nie mniejsza niż ocenienie go „dychą”). TTGL delikatnie wzbija się ponad przeciętność, ma bardzo wiele plusów i pewnie podobałby mi się, gdybym nie czytał nawet słowa na jego temat przed obejrzeniem całości. Przy czym moje 6/10 to ocena za spojrzenie na Laganna jako na „poważną”, samodzielną produkcję. To dlatego, że jako parodia wypada wręcz żałośnie.\nJade\t23.04.2009 01:05\nPo obejrzeniu tego anime… To anime jest skrajnie niesamowite, skrajnie przesycone tymi japońskimi mechami co w połączniku z tą kreską, permanentnym brakiem zachowania wszelkich praw fizyki i częstym brakiem jakiejkolwiek logiki tworzy coś tak nierealnego i niewiarygodnego, iż człowiek nie próbuje sobie tego nawet wyjaśniać. Przyjmuje wszystko na zasadzie: „tak ma być i nie ma sensu dlaczego, po co i jak”. To jest zarówno najmocniejszy jak i najsłabszy punkt tej serii. Gdyby autorzy zrobili to w 98% zgodne z realiami wszechświata i zasadami panującymi wśród ludzi jak i wszędzie indziej oraz w 2% z humorem i brakiem logiki, było by to Anime na miarę stuleci :( ,pokazując prawdziwą chwałę ludzkości. Ale niestety tak nie jest dlatego 9,5/10.\nGnidex\t27.03.2009 15:47\nPierwsza połówka praktycznie bez wad (klimat!), pierwsza połowa drugiej połowy też jest fajne (bardzo polityczne), ale końcówkę z lekka zrypali. Zwłaszcza kliknij: ukryte antyspiralny (ja od The_Evil_Bossów wymagam jakiegoś charakteru! Król Spiral był lepszy) i zła Nia (ten wątek był całkiem bez sensu) mi się nie podobało. Ale rzucanie galaktykami było fajne :)\njaQQu\t12.03.2009 17:21\nPierwsza seria (gdy byli jeszcze mali) była perfekcyjna i moja ocena wahała się pomiędzy 9, a 10. Jednakże nadeszła seria druga… wg. mnie dało się to oglądać dopóki nie zaczęli misji ratunkowej. Tutaj zaczęła się totalna kaszana, bezsensowne power‑up'y, dziwne sytuacje kliknij: ukryte (np. nagła ewolucja tego ich krecika) i oczywiście wołające o pomstę zakończenie. Oczywiście musieli w nim jeszcze dobić bohaterów „śmiercią” kolejnej osoby… Jednym słowem szkoda serii, dla mnie zakończenie nastąpiło wraz z pierwszą serią.\nChemik\t2.03.2009 22:32\nLuk4S : nie uważasz ze troche „zespoilowałeś” zakończenie ;)\nJak dla mnie jedna ze słabszych serii, za dużo tu bezsensownego poświecenia, wszyscy zapominaja o śmierci swoich towazyszy i dalej siepią sie z usmiechem na twarzy ... zbyt przedramatyzowane .. ogólnie 7/10 – ponieważ kliknij: ukryte Do śmierci „starszego brata” ogladalo się nieźle – potem coraz to gorzej ..\nale to tylko IMO ;)\nmarheva\t27.03.2009 01:05\nJak dla mnie jedna ze słabszych serii, za dużo tu bezsensownego poświecenia, wszyscy zapominaja o śmierci swoich towazyszy i dalej siepią sie z usmiechem na twarzy ... zbyt przedramatyzowane ..\nHehe – dokladnie:) nie rozumiem skad ta ekstaza niektorych widzow. Po tym boomie, ktory tu widzialem chcialem zobaczyc te serie jeszcze raz, ze moze cos mi umknelo ...i nie dalem rady przejsc przez nawet 1 odcinek:D\nPrzyzwyczajony do Monty Phytona znam chyba inna definicje 'parodii'- to slowo malo ma wspolnego z TTGL;)\nLuk4S\t2.03.2009 21:32\nTo anime było by perfekcyjne, gdyby nie… Zakończenie, wszystko jest piękne, cudne, wspaniałe… Ale zakończenie mi się nie podoba, to że kliknij: ukryte cywilizacja się rozwinęła spoko. Ale główny bohater i Yoko, tego mi brakuje? Dlaczego skończyli tak? Hmm… Yoko jako nauczycielka, a Simon jako włóczęga/pustelnik? Nie chodzi o to że powinni zostać razem…\nPoza tym wszytko inne było świetne. Na szczególną uwagę zasługują wstawki w połowie odcinka, są czymś niespotykanym… niespotykanym w tak dobrym stylu :P\nSeria inna niż wszystkie, na początku zniesmaczyły mnie te mechy, takie dziwne? Ale z biegiem czasu wszystko się wyjaśnia i jest cudnie…\nNajfajniejszą postacią jest ofc. Yoko :D Te męskie instynkty… no cóż :P\nhazel\t24.01.2009 21:59\nDziwi mnie, że nikt do tej pory nie wspomniał o „wstawkach” (tych co są zawsze mniej wiecej w środku odcinka i kojarzą mi się z przerwą na reklamę :P )z TTGL, które są po prostu małym mistrzostwem świata! W większości anime są albo byle jakie albo przyzwoite. A te nadawałyby się do artbook'a z tą ekspresyjną komiksową kreską :D Tyle, że w artbook'u brakowałoby tła muzycznego…\nKashana\t18.01.2009 22:41\nJak dla mnie jedno z najlepszych anime jakie widziałem (konkuruje z takim tytułem jak Death Note ^^).\nPrzez pierwsze 8 odcinków komedia (która potrafiła mnie rozbawić – trudne zadanie). Na początku zdegustowany wygładem mechów, później zaczołem rozumieć dlatego akurat tak :P.\nWracając do fabuły, pierwsze 8 odcinków komedia, dzięki której jesteśmy wstanie poznać bohaterów, i świat, na którym sie biją.\nWalki nie były niczym epickim, ba były czymś smiesznym, które wywoływaly u mnie śmiech do rozpuku(no poza tą z królem Drillem xd), chodźby wczesniej wspomniane rzucanie galaktykami, lub „zawsze można mieć większego mecha” XD.\nNiestety (albo i stety) w późniejszych odcinkach postacie dorastają, aż wkoncu by pokazać dojrzałych przedstawicieli różnych warstw społecznych i realia na jakich opiera się ten świat (w jednej chwili bohaterem, w drugim zerem, by znów powstać z ziemi ocalić świat).\nPostacie fakt – przerysowane, jednak potrafią się lubić, później stają się troche sztamponowe, ale nadal można je lubić :D.\nNie rozumiem dlaczego niektórzy uważają Nia za zbędną (na początku sam chciałem by Simonowi udało się z Yoko, jednak wraz z rozwojem fabuły cieszyłem się, że do tego nie doszło), skoro to komedia, to potrzeba cukierkowej panny „taskete” :P. Zresztą później stała się potrzebnym bodźcem :P.\nCo do Kaminy, to poza Saito z DN to chyba najlepiej wkomponowana postać w historii anime. Podoba mi się także, że pomimo śmierci, nadal dotrzymuje słowa („zawsze będę przy tobie by, uderzyć cie w chwilach zwątpienia” czy coś w ten deseń) oraz, że nie jest tylko taką typową śmieszną postacią… można by rzec posiada dusze.\nMuzyka idealnie się komponuje z tło, trudno mi było skupić się na muzyce, ponieważ wszędzie otaczające „obrazki” w większości przykuwały moją uwage.\nNoi zakonczenie zasługuje na dziesiątke, tak naprawde zamyka wszystkie drzwi…\nOcena końcowa 10-/10… minus tylko z powodu tak smutnych momentów (troche się napłakałem podczas ogladania tego anime xd)\nQouren\t28.11.2008 19:56\nCO prawda widziałem jak dotąd jeden odcinek [na sieci; nie chcąc kraść zamówiłem w sklepie] lecz to wystarczy aby wystawić najwyższą ocenę. Zakochałem się.\nRavel\t28.11.2008 18:52\nJedno z najlepszych anime jakich oglądałem. Fabuła, postacie, kreska i muzyka po prostu świetne. Ta seria posiada najlepsze endingi jakie słyszałem, za szczególnym uwzględnieniem drugiego. Jedyny minus za to, że kliknij: ukryte zabili mojego ulubionego bohatera w niespełna 1/3 serii. Kamina to dla mnie główny bohater tego anime kliknij: ukryte nawet pod koniec, jak już nie żyje i tak wszystkich potrafi uratować.\nJest to parodia i humor wylewa się z ekranu już od pierwszych minut. Z biegiem czasu klimat staje się coraz poważniejszy, ale i tak zdarzają się momenty które potrafią nieźle rozbawić.\nLuk\t21.11.2008 23:14\nPrzecież to parioda :-)\nTo nie jest jakiś poważny serial o mechach z jakąś logiczną spójną, realistyczną fabułą. To jest parodia i komedia i jak w w większości japońskich produkcji takie połączenie wychodzi po prostu żałośnie bo żałość bohaterów bije z ekranu tak tutaj faktycznie jest to po prostu śmieszne. Wszystko od początku do końca jest parodią „mechy” są świetnym przykładem, przez kogoś wspominana NIA podobnie. Uosobienie słodyczy o cukierkowych oczach z kwiatkami zamiast źrenic :P. Podchodzenie do tej serii na poważnie to na prawdę nieporozumienie, ale pierwsza komedia anime która jest zabawna ( przynajmniej jak dla mnie ).\nmarheva\t11.10.2008 06:36\nOlbrzymie ilosci patosu ale...\nCiekawe zwroty akcji pomiedzy kolejnymi ladunkami okrzykow automotywacji bohaterow:D\nIlosc patosu na odcinek:80‑90%(sa wyjatki)\nAle cos w tej serii jest ze mimo to da sie obejrzec do konca.\nEli\t24.08.2008 23:01\nPrzede wszystkim jedno słowo: Nia. Postać – nieporozumienie. Brzydki projekt, nieprzyjemny głos,irytujące (przynajmniej mnie) zachowanie niemal za każdym razem, gdy zawitała na ekranie. kliknij: ukryte Co gorsza, postać nie tylko sama jest do niczego, ale „przeszkadza” innym postaciom. Według mnie, na przykład, spłyca fatalnie charakter swojego tatusia, odbierając mu poniekąd wiarygodność jako postaci tragicznej – obrońcy rasy ludzkiej zmuszonego swą do tejże rasy gnębienia. Całe anime wyszłoby o wiele lepiej, gdyby zamiast wprowadzania tej postaci rozbudować wątek trudnego uczucia Simona do „wdowy” po przybranym bracie – w chwili śmierci tego drugiego aż się prosiło o jakiś ładnie zaprojektowany wątek w tym kierunku (szczęśliwy czy nie – to już kwestia twórców). W każdym razie, potencjał w tym miejscu zmarnowany, razem z czasem „antenowym” przeznaczonym beznadziejnej Kii.\nPoza tym zastrzeżeń właściwie nie mam – ładnie poprowadzone postacie, spójna fabuła (pewne elementy z lekka przewidywalne – ale trudno mi jako minus anime postawić to że coś, co wydawało mi się zrazu mało logiczne, znalazło ostatecznie wytłumaczenie takie, jakie i mnie przyszło do głowy, że mogłoby z grubsza być ( kliknij: ukryte dlaczego praktycznie nieuzbrojone wioski były względnie bezpieczne). Aha, no i nie zgodzę się, że ostatnia walka to tandeta. kliknij: ukryte Tandeta może być wtedy, jak coś jest na poważnie. Ale brać poważnie mechy rzucające w siebie galaktykami w jakimś subuniwersum… no, proszę o wybaczenie, ale nie zamierzam obrażać inteligencji własnej ani twórców przez podobne przypuszczenia :D\nMarv\t13.08.2008 09:38\nWłaściwie, przez całą serię jakby mi krew w żyłach się gotowała. Nie ma, jak przeżyć historię razem z bohaterami ;P Jednakże, wszytsko było fajnie do odcinka numer 15. I później… Tu miał być ślub, tu sytuacja nagle krytyczna. Dobra, przeżyjem, chcę wiedzieć, jak to się skończy. I znów adrenalina.\nI wszystko, ładnie, pięknie, a tu ostatni odcinek: kliknij: ukryte Nia Simonowi w ramionach się rozsypuje, a ten nic. Już coś nie tak, już coś mnie zaczyna niepokoić. Ale dobiciem całkowitym było pokazanie tego '20 lat później'. Jak sobie policzyć, Simi miał już 40 lat! (czterdzieści lat minęło, jak jeden dzień…)\nI tak już odczuwałam niesmak, widząc go o 7 wiosen starszego niż na starcie :/\nZa serię I : 100000000000000/10\nZa serię II : 10/10\nZa ostatni odcinek : 2/10\nA mimo wszystko, cieszę się, że to tak przeżyłam, dawno żaden film, książka bądź anime nie dało mi tak popalić xD\nZarathustra\t13.08.2008 13:50\nkliknij: ukryte Nia Simonowi w ramionach się rozsypuje, a ten nic. Już coś nie tak, już coś mnie zaczyna niepokoić. Ale dobiciem całkowitym było pokazanie tego '20 lat później'. Jak sobie policzyć, Simi miał już 40 lat! (czterdzieści lat minęło, jak jeden dzień…)\nkliknij: ukryte Simon wiedział, że tak się stanie już podczas galaktycznej bitwy, każdy widz mógł to zobaczyć i samemu na to wpaść. Wniosek z tego, że za słabo rozumujesz oglądany materiał, co prowadzi do rozczarowania. Zakończenie jest świetne, ukazuje jak kończą prawdziwi bohaterowie odchodzący w cień i zostawiający przyszłość nowym pokoleniom, które dalej będą się rozwijać.\nTaiCat\t26.07.2008 21:12\nTTGL tak mnie wciągneło że trudno nie myśleć o tym anime choćby przez 1 dzień.Także w serii można znaleść wiele nawiązań do innych japońskich mecha produkcji a że sam fakt że to anime pochodzi ze stajni Gainaxu (Evangelion,FLCL) powinien świadczyć sam o sobie,bo Gainax żadko kiedy ssie.No i zabrał sie za to koleś od FLCL! (Simon wygląda troche jak Takkun czyż nie?).Do tego muza jest cholernie oryginalna (gdzie indziej usłyszycie mix operetki z ...rapem?)i nadaje klimat serii.Po prostu nie zastanawiajcie sie długo,obejżcie choćby 1 odcinek!\nreno\t18.07.2008 18:27\nGrafika, MUZYKA, postaci i fabuła są wyśmienite. Jak dla mnie ocena za odcinki 1‑15 to 10/10 natomiast 17‑27 to niestety tylko marne 9/10 :)\nDyskusję o TTGG przeniesiono na forum do tego tematu\nLukas\t15.07.2008 21:07\nCóz własnie skonczyłem ogladac. Przyznam szczerze ze po raz pierwszy widziałem takie anime (a troche juz widziałem ;P). Anime moze byc oryginalne ze wzgledu na postaci, fabułe, pomysł czy kreske ale pierwszy raz widze tak nietypowe i oryginalne anime jakim jest Tengen Toppa Gurren Lagann. Gdy zacząłem ogladac po pierwszych odcinkach wydawało mi się, że zle trafiłem, wielkie smieszne roboty, „ci zli” uciekajacy po przegranej walce za horyzont w 3 sekundy (przypomniał mi sie yattaman albo inne bajki tego pokroju) poza tym duza dawka głupiego humoru którego nie lubie w anime. (troszke mi się to kojazyło z Blue Dragon, odnosiło się wrazenie ze TTGL jest skierowane do młodszych widzów). Jednakze oceniam anime dopiero po obejzeniu napisów koncowych ostatniego odcinka, a poza tym tanuki radziło nie zrazac się początkowymi odcinkami, więc brnałem dalej. kliknij: ukryte Biorąc pod uwagę charakter pierwszych odcinków zdziwiła mnie reakcja Kaminy na Yoko ;) zwykle gdy tego typu anime do akcji włącza się cycata dziewoja w stroju który wiecej odkrywa niz zakrywa jeden z bohaterów zaczyna wariowac na jej widok, zalecac się, a czasem nawet obmacywac co konczy się znokautowaniem. A tu wrecz przeciwnie, to Yoko mozna by rzec prowokowała Kamine, ale mniejsza o to. Potem nagła zmiana, 8 odcinek umiera jeden z głownych bohaterów, a charakter anime zmienia się nie do poznania, znacznie mniejsza dawka humoru, anime powaznieje. 15 odcinek smierc głownego wroga, i co dalej? Przeciez jeszcze 13 odcinków do konca. TTGL wyciaga kolejnego asa z rekawa. Zaledwie 27 odcinków a anime prezentuje przeskok czasowy który do tej pory zwykłem spotykac w anime 50+. A potem w sumie juz niewiele mogło zaskoczyc ;) więcej powazniejszych scen, patetyczne dialogi, heroiczne poswiecenia, a wreszcie happyend który wcale nie był taki happy dla niektórych. Troszke to naciągane było ale i tak ogladałem z przyjenością. A kiedy zaczynałem ogladac spodziewałem się że przez 27 odc będą podrózowac po planecie odkrywac jej sekrety i pokonywac wrogów, przez mysl mi nie przeszło ze siegna gwiazd :P dodałbym tylko od siebie na koniec slub Simona i Yoko ;) Tak wiec podsumowujac zgadzam się iż na 15 odc powinno się zakonczyc bo reszta była ciut naciagana jednakze pozostało kilka niedopowiedzianych spraw i pytan bez odpowiedzi tak więc wiadomo było ze czyms jeszcze to anime nas zaskoczy ;) Ale i tak 10/10 za klimat, przyjemnie spędzony czas, oryginalnosc i Yoko, Kamine i Simona w tej kolejnosci ;P\nAnon\t12.07.2008 16:45\nJak dla mnie absolutna rewelka, trafiło w mój gust idealnie – dynamika, re‑we‑la‑cyj‑nie dopasowana muzyka (momenty w odcinkach 25 i 26, kiedy leci „Libera me from hell” to coś przecudownego), fajne pomysły graficzne (choćby w momentach śmierci ważniejszych postaci), i czysta MOC bijąca od tego anime : P\nNo i Viral!\nkamey\t7.07.2008 09:44\nAnime z czasem traci 'to coś' co towarzyszyło mu w początkowych epizodach. Podczas gdy bitwa z Helix Kingiem była już kapkę tandetna, to ostatnia walka była już tandetna jak cholera. Początkowe wyraziste postacie (Leeron, Kamina, Simon, Yoko <3) stale tracą, by na końcu stać się chodzącą sztampą kliknij: ukryte lub wcześniej zginąć. Jak to ktoś powiedział, Kamina zginął w dobrym momencie. Obiektywny widz – a takim starałem się być – nie przeboleje raczej ostatnich epizodów kliknij: ukryte gdzie mamy standardowe – zbędne – poświęcenia pilotów, epickie inaczej pocałunki, idiotyczne teksty, etc. Całości należy się plus za muzykę (dobrą, chociaż nie najlepszą), humor (chociaż gdzieś tam się wypala) i postacie (do czasu). Olbrzymi minus za samą egzystencję post‑piętnasto‑odcinkową, gdzie świetny tytuł staje się typowym, skopanym mecha shounenem. Anime jest bardzo podobne technicznie do FLCL, więc ocenę realizmu sobie daruję. Warto obejrzeć. Ale niesmak po ostatnim odcinku pozostaje.\nKtoso the Ryba\t20.06.2008 19:54\nZabawne, ale nie świetne\nOgólne wrażenie po całym anime mam dość mieszane. Z jednej strony chwilami się śmiałem z pomysłów/postaci – głównie w początkowej części anime, z drugiej jednak, nieziemskie naciąganie fabuły chwilami bardzo raziło. Było by ze sto razy lepsze gdyby skończyło się w okolicach 15 odcinka, zamiast ciągnąć na siłę od tego momentu fabułę z „anty spiralami”... Polecam zobaczyć jeżeli nie ma się nic lepszego na liście „do zobaczenia”, a lubi się mechy ;)\nPik\t5.06.2008 20:27\nNie rozumiem… Jak takie anime mogło się skończyć?! Co ja teraz będę robić? ;p\nDobra, a teraz na serio. Po prosu cudo. Już dawno nic mnie nie przykuło na długo do ekranu. Muzyka, grafika, postacie, fabuła, wszystko dopracowane. Anime wręcz kipi humorem, a na dodatek niesie ze sobą przesłanie, iż aż chce się żyć oglądając je xD\nZasłużone 10/10 =]\nPaweł\t16.05.2008 12:27\nZachęcony wysoką oceną na tanuki i jeszcze wyższą na anidb postanowiłem zwalczyć swoją niechęć do mechów i sięgnąć po to cudo. Na samym poczatku wrażenie dosyć pozytywne, anime klasowałem jako „bajkę dla dużych chłopców” – gdzie oprócz wielkich mecha – zabawek, mieliśmy do czynienia z wirującym biustem :P Później jednak mój pogląd o serii niebywale się zmienił, humor chociaż niezbyt wyszukany jednak był wielkim plusem serii, oprócz tego wspaniałe animacja i postaci, które kojarzyły mi się z Noeinem. Również muzyka mi się podobała, określiłbym ją mianem dosyć nietypowej, ponadto oczywiście anime to jest zbiorem różnorakich emocji, przy końcu nawet wywołało u mnie typowo niemęską reakcje, co raczej mi się rzadko zdarza ;P\nPrócz tego, chciałem jeszcze powiedzieć, że druga część wcale nie kuleje na tle pierwszej i jest własnie czymś co chciałem również w serii zobaczyć.\nPolecam, polecam, polecam. 9/10, nic dodać, nic ująć.\nSayak\t19.03.2008 10:11\nPrawie jak Gundam + pare malych crossow z innych serii GAINAXu (latajaca zółta wespa ;o )\nAnimacja i kreska sa bardzo ladne,muzyka fajna 8/10\nirontoof 31.05.2010 22:29:46 - komentarz usunięto\nWujejk\t18.03.2008 23:38\nZa początek bez najmniejszego zastanowienia można wystawic 10/10. Niestety z czasem traci to co jest najlepsze w tej serii a mianowicie: humor i klimat, a najgorsze jest to że skupia się na walce (a nie na postaciach) ktora z czasem robi się ...tandetna reszta serii zasługuje na 6 może 7, nie licząc samej końcówki\nW sumie nie jest źle (8/10) ale jeżeli utrzymano by klimat do końca to było by to arcydzieło (SZKODA :( )\nAvX\t14.03.2008 01:58\nHmm powiem tak ;p To było jedno z tych anime których sie szuka z utęsknieniem (przynajmniej dla mnie)\nNie będę pisał że od połowy anime traci trochę ;p bo i tak jest warte czasu spędzonego na nim.\nNie będę mówił że zwalili wątek miłosny ;/\nWażne że jest to czego sie szuka w takim anime\n!!!! ZAJE..ISTY KLIMAT !!!!!\nI ta kreska piękna i pełna akcji za razem\nTu nie ma co czytać recenzji i komentarzy to trzeba oglądać ;p\nAkatsu\t14.03.2008 00:28\nAnime, wybitne do kliknij: ukryte śmierci Kaminy, potem to jest żenada.. humor gdzieś się gubi po drodze, widać że fabuła nie dopracowana, a właściwie to miałem wrażenie ,że na kliknij: ukryte śmierci Kaminy to anime miało się zakończyć.\nNajwidoczniej ktoś na siłę starał się przedłużyć żywot tej pięknej serii tylko po to aby pozyskać widzów.. i chyba mu się udało x/\nWystawiam 9 z wielkim minusem, ale to tylko ze względu na pierwsze 11 odcinków..\nA teraz plusy: kreska, dynamika, banalna fabuła i piękne zwrotne momenty, ciekawa oprawa muzyczna.. Anime na początku wręcz porywa widza, kończąc oglądanie serii, starszy widz, pomyśli:" Czy to nie było troszkę za długie?”\nNaciągnięta seria.. ale poruszyła mnie i dlatego ją cenię.\nAby stworzyć coś pięknego, nie wystarczy wiedzieć jak zacząć, ale trzeba też wiedzieć jak to zakończyć – tego zabrakło.\nLotus\t26.02.2008 19:27\nZ początku byłem pełen obaw czy nie trafiłem czasem na bajke o mechach…\nTo było diablo dobre.\nGhousT\t10.03.2008 02:54\nPo prostu genialne ! Nic dodać nic ująć!! 10/10\nGarak\t26.02.2008 19:14\nFajna kreska, super muza no i ta akcja – naprawdę super, że nie widać tu żadnych zapychaczy; przechodzimy od podziemi do dalekiego universum. Czas na nudę – brak. Ocena – 9.\nr4mios\t16.02.2008 12:27\nGiga Drill Breake\nTengen Toppa to jest anime, które posiada każdy element potrzebny do uzyskania anime wybitnego. Każdy z tych elementów na wysokim poziomie, a niektóre na najwyższym z możliwych. Humor pierwszych odcinków podobny do tego z fantastycznego Furi Kuri mnie powalił (zwłaszcza ohayo gozaimasu z pewnego odcinka :P). Kreska jest rewelacyjna. Sam Gurren‑Lagann jest najlepiej wyglądającym mechem jakiego kiedykolwiek widziałem. Stylizacja graficzna niektórych scen też jest wyśmienita – zwłaszcza momenty śmierci. Muzyka jest dobra, a swój kunszt pokazuje zwłaszcza w ostatnich odcinkach. Ogólnie w tej serii czuje się ten ogrom i potęgę mechów. kliknij: ukryte W końcu nie w każdej serii mechy rzucają w siebie galaktykami :P Postacie są świetne i naprawdę żal się z nimi rozstawać. Po zakończeniu serii chciałoby się jeszcze więcej i więcej, jednak zakończenie jest chyba już ostateczne. GAINAX pokazał po raz kolejny co potrafi. Oby tak dalej. Ta seria umacnia mnie tylko w przekonaniu, że ANIME bije wszelkie seriale aktorskie pod względem wyzwalanych emocji. Tutaj podczas walk aż się chciało krzyczeć „bij, zabij” :P i o te emocje chyba właśnie chodzi. Gwoli formalności 10/10\nCalebAnter\t13.02.2008 19:45\nJak dla mnie najlepsze anime roku 2007! Nigdy nie lubiłem histori o mechach, a to anime stało się moim ulubionym\nArya\t3.02.2008 11:03\njedna z najlepszych serii jakie zdarzyło mi się oglądać, wciągająca fabuła, genialne mechy (pomysł z „twarzami” mechów pokazującymi emocje i mimikę osoby sterującej jest GENIALNY!), cudownie wykreowane postaci (Kamina‑sama! Simon, Viral! i Yoko też!) i ta muzyka! grafika też jest śliczna – piękne, nasycone kolory wspaniale pasują do historii, po prostu jedna z najlepszych serii zeszłego roku! polecam gorąco wszystkim, obojętnie czy lubicie mechy czy nie, bo humor tej serii i jej klimat zabija, nie da się jej nie lubić~!\nZarathustra\t28.01.2008 21:41\nŚwider w dłoń i oglądać!\nRewelacyjna seria anime obok Shigurui zdecydowanie numer 1 w roku 2007. Nie lubię anime z mechami jak Gundam, ale Tengen Toppa Gurren Lagann jest fantastyczny, kreska, animacja, muzyka, fabuła i plejada złych i dobrych postaci pozytywnie dopełnia ten iście zacny tytuł.\nReite\t26.01.2008 17:39\nZ jednej strony by się już chciało mieć tę obiecywaną przez Gainax OVA, ale z drugiej ma się wrażenie, że to już niepotrzebne. Bo przecież Gurren‑Lagann to perfekcyjna, skończona całość.\nDymaniczna animacja, fenomenalna muzyka i postaci, których nie da się zapomnieć – to wszystko sprawia, że TTGL wręcz deklasuje inne anime z tego roku.\nZdecydowanie 10/10. I to nie tylko dla wielbicieli mechów.\nmasterleon\t22.01.2008 16:49\nUczta dla oka i ucha ;]\nNie ma co się rozdrabniać: anime genialne. Kreska oryginalna, chociaż może wydawać się dziwna, ale to wrażenie z czasem mija =] Muzyka dobrana perfekcyjnie, potęguje niesamowicie emocje. Szczególnie przypadł mi do gustu kawałek Nakagawa Shouko – Happily Ever After z EP 11 (ci co widzieli wiedzą o jaki moment chodzi ;] )\nJeśli chodzi o fabułę, to nic dodać, nic ująć. GAINAX spisał się na medal. Faktycznie są momenty w których można się zgubić, ale chwilę później wszystko się wyjaśnia.\nPodsumowując: 10/10 – najlepsze anime roku 2007 ;]\nRafaga\t20.01.2008 20:00\nPo obejrzeniu ostatniego odcinka, na myśl nasuwa mi się tylko jedno zdanie opisujące tą serie: „Zawsze można mieć większego mecha”.\nnieszczescie\t21.12.2007 17:40\nTak to anime jest chyba najlepszym jakie oglądałem… na równi z Death Notem. Świetna kreska i postacie. Kamina oj tak chyba najlepsza postać jaką widziałem w anime :)\nkliknij: ukryte Szkoda, że tak wiele postaci ginie Kamina, Kittan, Nia i wiele inncyh\nAnonymous\t15.11.2007 20:48\nPrzede wszystkim nie spodziewałem się pozytywnej recenzji GL w polskim anime'owym internecie, który albo nie odrósł od Naruto, albo kreuje się na taką „elytę”, że oglądanie czegoś wesołego, prostego i zrozumiałego jest obciachowe i poniżej standardów.\nGurren Lagann nie tylko bierze na warsztat schematy z anime o super robotach i wykręca je do granic możliwości, ale również dostarcza sporo epickich akcji; choćby odcinek 15 albo ostatni, gdzie powstaje największy mecha w historii anime. Odcinki 1‑15 to absolutna uczta, potem jest nieco gorzej (choć i tak lepiej od dowolnie wybranego anime z tego roku), a ostatnie trzy odcinki (25, 26, 27) znowu dostarczają geniusz w oczekiwanych ilościach.\nGurren Lagann to mistrzostwo, „przeprosiny” Gainaxu za NGE, zakręcona zabawa, epickie momenty… Nie każdemu się spodoba, nie do każdego trafi ta zabawa, ale jeśli kochałeś starsze anime o wielkich robotach, które wkraczają do akcji i robią swoje, to Gurren Lagann w przepiękny sposób to wszystko odświeża i korzystając z wyświechtanych schematów tworzy, o dziwo, coś świeżego i oryginalnego. Polecam wypróbować i obejrzeć tak do ósmego odcinka, jeśli do tego momentu się nie wkręcicie, to szkoda czasu. Tych, którzy się wciągną, zapewniam – później jest jeszcze lepiej.\nAnt\t24.05.2008 11:34\n(...)Gurren Lagann to mistrzostwo, „przeprosiny” Gainaxu za NGE, zakręcona zabawa, epickie momenty…\nTe „epickie” momenty są zbyt kiczowate, by mogły być przeprosinami za cokolwiek, raczej drwiną z ludzi podniecających się jeszcze czymś takim.\nteplex\t21.10.2007 23:25\nJedna z najlepszych serii tego roku\nGurren Lagann z pewnością można nazwać serią parodiującą inne serie o mechach, chociażby ze względu na wygląd i „mimikę” tychże. Poza samymi mechami wyśmiewa też wiele innych, mocno już wytartych motywów (jak ktoś czytał i zna „prawa anime” to będzie wiedział o co chodzi). Może pod koniec zarzuca nas trochę patosem ale nie jest aż tak źle. Wykonanie w pierwszej chwili bardzo przypominało mi FLCL a fanserwis jest jednym z ciekawszych i bardziej śmiesznych jakie widziałem (strój Yoko z ostatnich odcinków jest cool, chociaż temu pierwszemu też nic nie brakuje). Muzyka jest poprawna, ale jest też kilka utworów które bardziej się wyróżniają.\nOgólnie według mnie: 10/10 a jak ktoś mniej lubi takie klimaty to 9/10.\nGAINAX rządzi jak zwykle.\nSalva\t21.10.2007 19:43\nWspaniała recenzja niezłej serii.\nAutorka naprawdę bardzo dobrze określiła wszystkie wady i zalety Gurren Lagann i to nawet nie ujawniając spoilerów ! To jest sztuka.\nSeria naprawdę nietypowa i warta obejrzenia mimo że pod koniec faktycznie poiom ulega zmianie.\nAle dla samego Virala… ^^\nniebudującykonstruktywnychkomentarzynn00b 2.06.2010 18:10:43 - komentarz usunięto\nodpowiedzi: 0 Anonymous 21.10.2007 18:42:25 - komentarz usunięto


Aleksander Wierny: Pisanie jest dla mnie najważniejsze [ROZMOWA] - Gazeta Regionalna\nStrona głównaKultura i rozrywkaAleksander Wierny: Pisanie jest dla mnie najważniejsze\nAleksander Wierny: Pisanie jest dla mnie najważniejsze [ROZMOWA]\nAleksander Wierny (fot. Łukasz Kolewiński)\n– Mimo że mam na koncie już kilka książek, to sam proces pisania do dziś jest dla mnie chyba niezrozumiały i w pewien sposób poruszający – zaznacza częstochowski poeta i prozaik Aleksander Wierny. 10 grudnia odbędzie się premiera dwóch jego najnowszych publikacji.\nW połowie listopada podczas Śląskich Targów Książki zaprezentowałeś premierowo powieść „Słabnące światło sierpniowego słońca”. Jednak to nie jedyna nowość w Twoim dorobku literackim?\nAleksander Wierny*: I powieść, i moja najnowsza książka poetycka „małe nowe ciała” ukazują się niemal równocześnie, więc nie rozdzielam tych premier.\nZaczynałeś od prozy, dopiero dwa lata temu zadebiutowałeś jako poeta. W której formie czujesz się lepiej?\n– Rzeczywiście ostatnio wydawałem głównie książki poetyckie i długo myślałem, że do prozy już nie wrócę. Przypomnę, że kiedyś udało mi się napisać kryminał, horror, ale też i prozę autobiograficzną. Miałem wrażenie, że nie mam już nic do powiedzenia w tej dziedzinie. Nagle, w końcu czerwca zeszłego roku, pojawił się jednak impuls. I napisałem tę książkę tak, jak zawsze chciałem, a nigdy mi nie wychodziło. Pisałem bez przerwy, codziennie, na jednym oddechu. Powieść powstała w dwa i pół miesiąca, skończyłem ją na początku września. Zawsze wierzyłem w pracę, nigdy w tzw. natchnienie, ale jeśli ono rzeczywiście istnieje, to dopadło mnie właśnie wtedy.\n“Słabnące światło sierpniowego słońca” (okładka)\n– „Słabnące światło sierpniowego słońca” to powieść drogi. Jako student jeździłem w wakacje po Europie, żeby sobie dorobić. Wszyscy tak wtedy wszyscy tak robiliśmy, żeby dorobić do stypendiów. Jeździłem autostopem, wożąc ze sobą „W drodze” Jacka Kerouaca w świetnym tłumaczeniu Anny Kołyszko. Mam ją zresztą do dziś, choć niemal się rozpadła. Te wyprawy częściowo zainspirowały mnie do napisania książki.\nDrugiej inspiracji dostarczył mój znajomy – tłumacz i poeta, który wrzucił na Facebooka klip z kultowego czeskiego filmu „Jazda” Jana Svěráka. To uruchomiło moją wyobraźnię w przedziwny wręcz sposób. Nagle zobaczyłem postaci trojga moich bohaterów – Bratka, Karoliny i Emilki. Zdradzając ułamek fabuły: nie znają się zupełnie, spotykają przypadkiem w knajpie w Częstochowie i z różnych powodów wyruszają w podróż, która nie ma celu ani kierunku. Zakładają, że jadą przed siebie. Potem dochodzi również wątek kryminalny. Niemniej, mimo pewnych niebezpieczeństw, nie chcą przerwać tej podróży. Doświadczają podczas niej rzeczy, których nie rozumieją, ale interpretują je jako najważniejsze wydarzenia w ich życiu. W tle jest też pokazany świat, który – niestety – zmierza ku nieuniknionej katastrofie. Jest to więc proza trochę prepostapokaliptyczna.\nMając w pamięci „Krew i strach” myślę, że lubisz sięgać po taką grozę. Przestrzegasz przed końcem świata?\n– Ta katastrofa nie jest zdefiniowana, czytając raczej odczuwamy niepokój. Ten niepokój był we mnie, kiedy pisałem książkę, bo przypomnę, że w czerwcu zeszłego roku właśnie wyszliśmy z pandemicznego zamknięcia. Dlatego oprócz podskórnego lęku zawarłem w niej też inną emocję, potrzebę wyrwania się, ucieczki, podróżowania.\nPunktem wyjścia jest Częstochowa i to nie po raz pierwszy w Twojej twórczości. Taki tytuł nosił także drugi tom poetycki, który wydałeś w 2020 r. O czym dziś opowiadasz?\n– Wiersze z „Sygontki” i „Częstochowy” umieszczone były w bardzo konkretnych przestrzeniach. Pierwsza to wieś, gdzie nasza rodzina kupiła drewnianą chałupkę, która stała się naszym drugim domem. A Częstochowa to miasto, w którym się urodziłem i w którym mieszkam (nie licząc kilku lat przerwy na studia). W najnowszej książce poetyckiej przestrzenią jest zaś ciało.\nOpowiadam o chorobie, doświadczeniu granicznym, bliskim śmierci. „małe nowe ciała” mają taką konstrukcję, że z jednej strony dotykają konkretnego ciała, które choruje (to uniwersalne doświadczenie dla nas wszystkich), ale z drugiej choroba jest alegorią tego, co dziś dzieje się na świecie. Mam wrażenie, że to nie tylko nasze ciała toczone są chorobą, ale i nasza cywilizacja ma sporą zadyszkę, brakuje jej tlenu.\nSzukałeś rymu do słowa COVID?\n– Absolutnie nie. W książce nie pojawiają się takie słowa, jak „koronawirus” i „pandemia”. Choć nie ukrywam, że bardzo poważnie chorowałem na COVID i to też był impuls twórczy, który doprowadził do takiego właśnie skonstruowania tej książki. W tomie są więc też wiersze, które opisują szpitalną, makabryczną rzeczywistość.\n“małe nowe ciała” (okładka)\nCzy fakt, że zarówno „Sygontka”, jak i „Częstochowa” otrzymały nominację do nagrody Orfeusza, dodał Ci skrzydeł czy dołożył presji?\n– Każde docenienie jest ważne. Jednak w parze z motywacją kroczy stres. O ile samo pisanie mnie nie stresuje, to już upublicznienie tego, co napisałem – tak. Jeśli nagle zostajesz dostrzeżony w środowisku poetyckim, a nie jest ono duże, to pojawia się także świadomość, że osoby, które naprawdę się na tym znają, będą dalej śledzić moją twórczość.\nZanim my – czytelnicy sięgniemy po Twoje książki, z kimś je konsultujesz?\n– Mam kolegów pisarzy i poetów, z którymi organizujemy sobie nieformalne seminaria i przegadujemy teksty. Podobnie jak w dziennikarstwie prasowym, zanim tekst trafi do czytelnika, dobrze, żeby zerknął na niego redaktor. Z zewnątrz łatwiej dostrzec pewne rzeczy.\nJesteś odporny na krytykę?\n– Mam grubą skórę i swoje lata, więc nie tak łatwo mi dokuczyć. Jednak uwagi na etapie kształtowania ostatecznej formy książki bardzo sobie cenię. Wiem, że ludzie, z którymi o nich rozmawiam, chcą, żeby te teksty były niezłe. Choć zawsze pojawia się wtedy z tyłu głowy myśl „niedobrze, coś mi nie wyszło”. Da się to na szczęście zobiektywizować.\nPoeta czy prozaik? Jakbyś się przedstawił?\n– Nie potrafię tego nazwać. O ile, jak wspominałem, przed powstaniem „Słabnącego światła sierpniowego słońca” nie czułem potrzeby powrotu do prozy, dziś nie jestem już tego taki pewien. Jestem kimś, kto pisze.\nO czym jeszcze chciałbyś opowiedzieć?\n– Mam trzy rozpoczęte projekty: dwa poetyckie, jeden prozatorski. Nie wiem, czy uda mi się je skończyć. Utknąłem w pewnym punkcie, a ponieważ w natchnienie jednak nie wierzę, staram się znaleźć rozwiązania. Pracuję nad tym.\nCzęstochowska premiera obu nowych książek już 10 grudnia. Warto dodać, że wpisuje się ona w program nowego festiwalu na mapie miasta.\n– Zapraszam wszystkich 10 grudnia na godz. 19 do Ośrodka Promocji Kultury „Gaude Mater”. Spotkanie będzie elementem festiwalu pod hasłem „Poezja jest najważniejsza”. To pierwsza edycja, ale mam nadzieję, że doczeka się kontynuacji.\nPoezja jest najważniejsza. A co dla Ciebie jest najważniejsze?\n– Odpowiem nieco niezgrabnie – w pisaniu najważniejsze jest pisanie, sam akt, proces. Reszta to pochodna, mniej lub bardziej istotna. A mimo że mam na koncie już kilka książek i wiele tekstów nieartystycznych, to sam proces pisania do dziś jest dla mnie chyba niezrozumiały i w pewien sposób poruszający.\n*Aleksander Wierny. Urodził się i mieszka w Częstochowie, pomieszkuje w Sygontce. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim. Kiedyś – dziennikarz prasowy i telewizyjny w lokalnych redakcjach, dziś – urzędnik. Wydał prozę gatunkową – kryminały „Światło” i „Teraz”, horror „Krew i strach” oraz autobiograficzną prozę „Matka mojego dziecka”. Wydał dwie książki poetyckie, „Sygontkę” (KIT Stowarzyszenie Żywych Poetów, 2019) i „Częstochowę” (Fundacja Duży Format, 2020), obydwie nominowane do nagrody Orfeusz.\nPoprzedni artykułSprawdź czy to anemia? Bezpłatne badania krwi w Częstochowie\nNastępny artykułObrona granic nie wyklucza człowieczeństwa – przekonywali uczestnicy manifestacji pod hasłem “Matki na granicę”