Tak, ja też lubię analizować literaturę. I nie uważam, że ten tekst jest jakiś koszmarny czy że w ogóle mi się nie podoba. Podobałby mi się, gdyby np. był normalnym tekstem zamieszczonym w Asimov's Science Fiction w latach 80 albo w NF z roku 2000, ale nie jako tekst nagrodzony Nebulą 2010.\nNaprawdę wydaje mi się, że to jest straszny regres w porównaniu do starszej SF. I to mnie tu tak oburza i smuci, nie to, że komuś się podobało :)\nfajnie, że są takie fora.\na co do porównania tekstów: imho ich ładunek emocjonalny jest zupełnie inny, bo inaczej uderza historia jednostki, a inaczej powiązanie odległych w czasie (na przestrzeni tysięcy lat) elementów kultury i zbudowanie między nimi skojarzeń. bo dla mnie to, że w rzeczywistości dziewczynki kupują przedstawienia wzniosłych symboli minionych epok (minionych, ale będących źródłami naszej kultury) w formie plastikowych maskotek, jest w pewnym sensie nową refleksją. spalając całą energię na tłumaczenie moim dzieciom, czemu "im nie kupię", nie zastanawiałam się nad tym.\nuważam, że autorka zamierzała zawrzeć to znaczenie, ponieważ "przedobrzyła" kucyka. dała mu kilka magicznych atrybutów na raz. to zwróciło moją uwagę. gdyby to był po prostu pony, to bym potraktowała ten element opowiadania jako sygnał "kucyk dla rozpieszczonego dziecka snobistycznych rodziców" i w efekcie olałabym całą tę opowiastkę/nowelę\na Lewandowski?a Dukaj? długo by tak można...\nhm, to mi przypomina "Próżnię doskonałą": tam jest wywód logiczny (dla jaj, w istocie nielogiczny) z którego wynika, że największe arcydzieło to to nieodkryte\nmam nadzieję, że się nie obrazicie za pytanie: znacie antologię "Miłosny dotknięcie nowego wieku"?\ntam jest opowiadanie "moje pierwsze dzieło" Grzegorza Janusza.\ntak a propos lepszych tekstów...\nnie rozpatrywałam go w tych kategoriach, bo zawsze jestem opóźniona ze wszystkim o 5-8 lat. a może dlatego, że tekst mnie ruszył, mimo tych wszystkich wad.\nszczerze chylę czoła przed Twoim rozgoryczeniem. żałuję, że nie mogę przeczytać wszystkiego, co jest wydawane i promować tych najlepszych.\nScobin - zadając pytania, na które znasz odpowiedź, automatycznie stawiasz się wyżej od rozmówcy. Nie zamierzam wdawać się we flejmy z kimś kto traktuje rozmówców protekcjonanie\nPrzykro mi, że odniosłaś takie wrażenie. Przykro mi też, że użyłaś wobec mnie (i moich wypowiedzi) kilku bardzo nieprzyjemnych sformułowań, z których żadne nie zostało jak dotąd odwołane, a w dodatku przybywa nowych.\nNie miałem na podorędziu gotowych odpowiedzi. Owszem, byłem (i nadal jestem) przekonany, że wskazywane przeze mnie problemy są istotne, ale odczytanie zawarte w końcówce mojego ostatniego komentarza (które w jakiś sposób podsumowuje mój punkt widzenia) przyszło mi na myśl dopiero wtedy, gdy go pisałem.\nJeżeli kogoś (np. Ciebie) bezwiednie uraziłem, pozostaje mi przeprosić, widocznie w przyszłości powinienem zachować większą ostrożność. Niezależnie od tego podtrzymuję dotychczasową argumentację. Być może zbiorę ją w osobnym wpisie na blogu, aby się nie zmarnowała.\nkiedy wszyscy wiedzą, że są na jednym poziomie\nJeszcze raz: nie oceniam ludzi [przejawia się to m.in. w niewypowiadaniu się na temat autorów komentarzy – tak, to zamierzona złośliwość, wypowiedziana z całą mocą, na jaką mnie stać ;-)]. W związku z tym nie zastanawiam się zbytnio nad tym, "na jakim są poziomie". Oceniam natomiast ich argumentację.\nNo bo może moje teksty wcale nie muszą przekazywać czegoś nowego?\nOczywiście, że nie muszą. :-)\nto jest straszny regres w porównaniu do starszej SF\nZaraz, zaraz, dlaczego porównywać ten tekst właśnie do SF?\nEhm... Nie traktuj tego serio ;)\nOK, w takim razie nie odpowiem. :)\nAha, kilka słów na temat "Konopielki": to jest powieść opowiedziana w całości z perspektywy tak stereotypowego chłopa, że aż strach. Główny bohater – z którego perspektywy prowadzona jest narracja – wygaduje bzdurę za bzdurą, nie chce wierzyć w kulistość Ziemi itd. W którymś momencie postanawia jednak unowocześnić swój udział w życiu wsi, czemu przeciwstawiają się inni chłopi, wytaczając tak celne i ważkie argumenty, jak ten ze zdania (cytuję z pamięci): Prawdziwie, kiedy ty z kosą [zamiast sierpu] do zboża wyszedł, to już tobie nic nie święte. Cały ten tekst to jawna drwina, ale jaka drwina! (Pochwał "Konopielki" zapewne znajdzie się wiele w sieci, choćby w zalinkowanej wcześniej Biblionetce). Dlatego przytoczyłem go jako przykład utworu, który wcale nie musi być wieloznaczny, aby był dobrą literaturą. Jego przeczytanie może wpłynąć na sposób, w jaki czytelnik postrzega pewien wycinek rzeczywistości – i podobnie jest w "Kucykach". Ponadto oba te utwory zachowują spójność oraz warsztatową przyzwoitość.\nJeśli chodzi o przytoczone przez Evę opowiadanie, to przepraszam, ale odpadłem w połowie drugiego zdania. Potem spojrzałem jeszcze na zakończenie i odpadłem ponownie. ;) To, co widziałem, pozwala mi jednak postawić śmiałą hipotezę, że tematyka tego utworu nie pokrywa się w całości z tematyką "Kucyków" (nawet jeżeli za streszczenie tej ostatniej przyjmiemy moje toporne myślniki z któregoś poprzedniego komentarza).\nPoza tym Eva napisała: Wydaje mi się, że wszyscy mówimy w pewnym sensie o opowiadaniu w ciekawy sposób.. No i owszem, uważam "Kucyki" za utwór opowiedziany ciekawie (przy zachowaniu porządnego warsztatu). Podałem wiele argumentów uzasadniających tę opinię, przypominam też komentarze osób niebędących raczej czytelniczymi zerami i sformatowanymi dziećmi popkultury, np. ten autorstwa senmary (który został prawie zupełnie zignorowany). Czy to wszystko Was nie zastanawia i nie skłania do zdystansowania się wobec bardzo krytycznych określeń, którymi się posłużyłyście: "płytkie", "puste", "miałkie", "granie na uczuciach na poziomie Faktu", "nie angażuje w ogóle" i tak dalej? Czy te określenia nie są czasami, tak gorąco krytykowanym przez Evę, narzucaniem innym własnej interpretacji?\nCzy jednak ten utwór powinien otrzymać Nebulę? Nie zastanawiałem się nad tym, ale szczerze mówiąc, wydaje mi się, że nie. Uważam, że jest to dobre "krótkie opowiadanie" (chyba ani polska "nowela", ani rodzime "opowiadanie" nie pasują do takiej formy jak tutaj), lecz nic ponadto. Moja prywatna ocena tego tekstu to 7, może 7+ w dziesięciostopniowej skali.\nKryteria wartościowania literatury mogą być rozmaite – wydaje mi się, że za każdym razem trzeba je dostosowywać (w pewnej mierze) do ocenianego tekstu. Tutaj na przykład nie zakładałbym z góry, że dobry utwór ma być niejednoznaczny (jeżeli dobrze rozumiem, założenie takie poczyniła Eva). Wymowa wielu znakomitych tekstów (na przykład całego stada eposów) była skrajnie jednoznaczna i jakoś im to nie zaszkodziło. :)\nScobin, krytykowałam nie Ciebie a sposób formułowania wypowiedzi. To było "zachowujesz się jak wnerwiający belfer", nie "jesteś wnerwiającym belfrem". Nie czuję się również szczególnie urażona, bo nie urażają mnie interntowe dyskusje, niemie zaskoczona owszem, czułam się kiedy wyjechano mi z pytaniami do czytanki, a potem poparto tekstem, że "skoro opowiadanie jest tak oczywiste, to z pewnością nikt z nas nie będzie miał kłopotów ze wskazaniem pozytywnych i negatywnych bohaterów. Czekam na Wasze typy. :-)".\nAnyway, myślisz, że "doprowadzenie Staszka do wypowiedzenia złośliwości" uczyni ze mnie Osobistość na polterze? Nie stawiałam sobie tego za cel i nie myśl, że jestem szczególnie dumna, ale skoro już się stało... ;)\nWracając do meritum, polecę po kolei:\nKonopielka. Konopielka, która co prawda jakoś w jednej trzeciej odpadła z wyścigu szczurów (lektur), wiec jej nie skończyłam, ale która miała to do siebie, że miała raczej prawdziwych bohaterów, nie pełniących jedynie funkcji narzędzi służących do pokazania tezy. W "Kucykach" mamy tylko narzędzia - InneDziewczyny, Najdziewczyna to są funkcje, nie bohaterowie. Z bohaterów mamy Słoneczko i Barbarę. To podkreśla przekaz, owszem, ale podkreślenie przekazu jest dla mnie, jak wspomniałam, wadą tego kawałka.\nJeśli chodzi o kawałek tej biednej dziewczyny z wery (miałam wyrzuty symienia kiedy go wklejałam, to znaczy, ze względu na czytelników), nie, nie dotyczy on wszystkiego tego, czego dotyczą Kucyki, ale jest dość blisko. Powiedzmy, że jest ich gimnazjalną, nie-fantastyczną wersją. Fabułka sprowadza się do "powiedzieli, że jeśli wykonam zadanie, wezmą mnie do swojej paczki" (prawie dosłownie się to pojawia w kawałku), do samoobrony przy niewybrednym komentarzu i zachowaniu któregoś z chłopców, no i smutnego finału, który przeczytałeś. Według mnie tylko warsztat jest gorszy.\nSwoją drogą, zwróć uwagę na retorykę, której używasz, proszę Cię. "Czy to Was nie zastanawia"? "Czy nie skłania do zdystansowania się"? Czy to nie jest pytane trochę z katedry?\nW każdym razie - nie, nie zastanawia i nie skłania. Zawsze kiedy wchodzę we flejm wchodzę weń dlatego, że chciałabym żeby inni myśleli jak ja - to jest z reguły bodziec do wyrażenia opinii. I zawsze (no, poza jednym przypadkiem dotyczącym dyskusji o pewnym miłośniku jeepów, który wybył z domu) wchodzę weń ze świadomością, że nikt tu nikogo do niczego nie przekona i że dyskusja to jest pokazywanie sobie nawzajem zestawów argumentów. To jest fajne, otwiera nowe horyzonty, ale nie zmienia poglądów uczestników, a nawet jeśli zmienia, uczestnicy się do tego nie przyznają. Ja na przykład nie przyznaję się, że interpretacja akito z symbolami dawnych kultur pozbawianymi magicznych właściwości przez dziewczynki, które chcą się dopasować do grupy mi się podoba, że uważam, że jest bardzo elegancka i ciekawa, jakkolwiek jestem przekonana, że autorce to nawet przez myśl nie przeszło, po pierwsze dlatego, że wtedy uznacie, że przyznaję Wam rację, po drugie dlatego, że musiałabym się przyznać do tego, że nie zauważyłam jakiegoś kontekstu interpretacyjnego w tym słabym tekście, co, zwłaszcza w obliczu moich wcześniejszych wypowiedzi, byłoby wodą na młyn zwolenników opowiadanka.\nTak więc opowiadam tutaj o tym, dlaczego uważam, że to słabe opowiadanie. Jeśli ktoś, kto uważa inaczej wystawia pokemona, to znaczy argument, z którym się nie zgadzam, to wystawiam swojego pokemona, bo to zabawne. Jeżeli jednak ktoś - jak senmara - wypowiada się właściwie bardziej o swoim widzeniu świata i społeczeństwa niż o opowiadaniu, nie widzę żadnego powodu, żeby się z nim kłócić. Gdyby opowiadanie skłaniało mne do refleksji na temat dorastania dziewczynek, sytuacja wyglądałaby inaczej, ale cała rzecz tkwi przecież w tym, że nie skłoniło. Skłoniło za to do rozmowy o realizacji tego tematu w literaturze. Dlatego - mimo, że mnie trochę kusiło, bo osobiście bawiłam się Pony i jakoś wyrosłam obok wyścigu szczurów - nie weszłam w dyskusję z prywatnym podejściem akito. Staram się rozmawiać o walorach literackich (lub ich braku) w Kucykach, nie reakcjach na nie. Zważ, że senmara w ogóle o technikaliach nie mówiła.\nTak więc owszem, dla mnie to jest granie na emocjach na poziomie Faktu. Skrzywdzę w tekście coś niewinnego i kochanego. Pokażę, że dzieci są okrutne. Pokażę, że system jest okrutny. Pokażę, że świat dzieci, który sobie wyobrażamy nie jest wcale taki słodki i różowy. I jest to dla mnie płytkie - no bo nie ma się w czym tutaj zanurzyć, wszystko jest podane na tacy, dość schematycznie, a autorka dokłada wszelkich starań żeby na pewno, NA PEWNO nie umknęło mi to, co chciała przekazać.\nKochany pamiętniczku, jest druga w nocy, obudziłam się jakieś pół godziny temu i od tego czasu piszę posta o kucykach. Myślisz, że coś jest ze mną nie tak?\nPo burzliwej debacie na temat powyższego opowiadania dobrym posunięciem ze strony Poltera byłoby zamieszczenie, dla porównania, tekstu "How Interesting: A Tiny Man" Harlana Ellisona, który zdobył Nebulę ex-equo z "Kucykami". Może chociaż tamto opowiadanie na nią zasłużyło.\nPrzeczytałem tekst jeszcze raz.\nScobin, powiedz mi, proszę, nie o czym są "Kucyki", ale czegoś się dowiedziałeś, na co spojrzałeś inaczej, co cię zaskoczyło itepe?\nPiszesz o tematyce, to ładnie brzmi. Ale, kurcze, co Kij napisała, co nie jest oczywistą oczywistością?\nJohnson, podobnie jak Connie Willis czy Ian McDonald przy BSFA, mają fory. Ich kolejne teksty, niezależnie od poziomu, zgarniają przynajmniej jedną z najważniejszych nagród. O Johnson już dawno byście usłyszeli, tyle że wielokrotnie jej teksty nie mogły walczyć o laury, bo była w jury.\nNiestety, ten argument jest chybiony. Właśnie ze względu na coraz czestsze "dziwne obyczaje" w przyznawaniu nagród w Stanach. Mówił o tym VanderMeer, Watts z kolei, wrzucając swoje opowiadanie do sieci, otwarcie napisał: "Blowjobs for Hugo".\n"Kucyki" nie wygrały ze względu na to, że Amerykanie inaczej je odczytali. Wygrało nazwisko, nie opowiadanie.\n"Johnson, podobnie jak Connie Willis czy Ian McDonald przy BSFA, mają fory. Ich kolejne teksty, niezależnie od poziomu, zgarniają przynajmniej jedną z najważniejszych nagród."\nHola hola - McDonalda proszę mi tu nie oblewać pomyjami :D\nOpowiadanie wybitne nie jest, moim zdaniem - oklepana w powieściach obyczajowych tematyka, znana też z amerykańskich filmów( chęć przynależności do grupy, próba, rezygnacja z czegoś ważnego dla bohatera, odrzucenie przez grupę). Ja dostrzegłam ogólnoludzką tematykę - nawet bez patrzenia na osobę autorki, jej pochodzenie ( przyznam, że po raz pierwszy o tej pani słyszę) - i nie wiem, czy Amerykanin, Polak czy Rosjanin inaczej by je odczytali.Tam są motywy ogólnoludzkie, to proste opowiadanie i średnio napisane ( w mojej opinii). Amerykanka nie odkryła Ameryki. Mozna na ten sam temat poczytać rzeczy zdecydowanie lepsze, bez bajkowego kostiumiku. Albo nawet serial obejrzeć, przykładowo taką "Plotkarę" - to jest właśnie o tym samym. Motyw oklepany jak stare kowadło.\nSkoro chce się nagradzać takie rzeczy, niech nagradzają. Rację ma autor posta powyżej, że wygrało nazwisko - choć jest mnie nieznane - jakoś inne motywy mi się nie nasuwają.\nAutora? Raczej nagradzających. Ale fakt faktem, McDonald BSFA kolekcjonuje. Fakt, że wyróżnienie dostało "Brasyl" o czymś świadczy - MAG nawet nie chce tego wydać.\nWoo jaka się dyskusja wywiązała przez dwa dni. Przeczytałem opowiadanie jeszcze raz i dalej uważam, że jest słabe. Faktycznie można się w nim doszukać krytyki konformizmu, czy robienia wszystkiego byle tylko osiągnąć szacunek innych osób, ale co z tego skoro sposób w jaki zostało to osiągnięte jest według mnie zły i jedyne co z tego opowiadania zapamiętam to nie morał jaki z niego płynie a motyw z okaleczaniem kucyków.\nJeszcze odnośnie nagród\nJuż nie po raz pierwszy przekonuję się, że nagrody wcale nie świadczą o tym czy utwór jest dobry czy nie. Miałem tak z Connie Willis zachęcony licznymi wyróżnieniami jakie otrzymała (Hugo, Nebula itp.) kupiłem jej zbiór "Śmierć na Nilu" i się rozczarowałem i to bardzo. W tej książce nie było nic co by mnie poruszyło czy skłoniło do jakiejkolwiek refleksji. Była po prostu strasznie nudna.\nCzy to wszystko Was nie zastanawia i nie skłania do zdystansowania się wobec bardzo krytycznych określeń, którymi się posłużyłyście: "płytkie", "puste", "miałkie", "granie na uczuciach na poziomie Faktu", "nie angażuje w ogóle" i tak dalej? Czy te określenia nie są czasami, tak gorąco krytykowanym przez Evę, narzucaniem innym własnej interpretacji?\nNie. To wyrażenie własnej opinii. Miejscami poparte nawet argumentami :). W ogóle nie wiem, dlaczego twierdzenie "to opowiadanie jest miałkie" nazywasz "interpretacją" :)\nCzy mnie to nie zastanawia i czy skłania? Krótko: komentarze senmary i akito są naprawdę inspirujące i fajne. Poza tym ja w ogóle nie odmawiam temu tekstowi posiadania jakiejś - aczkolwiek banalnej i naiwnej - treści.\nNadal uważam, że jego główną "zaletą" (czy może raczej przekleństwem) jest ta nieszczęsna Nebula, która ciąży na szali wagi ważącej dobrą i złą literaturę :D Od takiego tekstu zwyczajnie wymagam więcej niż od jakiegoś innego - i od początku komentuję nie w sensie "to jest złe i nie powinno Ci się podobać" tylko "to jest złe i nie zasługuje na nagradzanie". Tak, jest porządnie napisane, tak, ma jakiś sens, ale dla mnie jakiś tam sens i porządność to za mało.\nI w zasadzie tyle mi wystarczy, nie będę więc dłużej przekonywać, że masz spaczony gust ;)\nJak dla mnie EOT i dzięki za rozmowę :)\nCo do "Brasyl" i MAG-a - z tego co pamiętam AM napisał na forum wydawnictwa, że "Rzeka Bogów" była jedną z najgorzej sprzedających się książek w Uczcie Wyobraźni, co nie ma za wiele wspólnego z jakością książki (chyba w tym przypadku się zgodzimy). "Dom derwiszy" miał być testem dla autora na polskim rynku, decydującym o dalszym zainteresowaniu wydawnictwa i "Brasyl" pewnie nie dostanie swojej szansy właśnie ze względów ekonomicznych.\nMasz rację, jest. Sądzę jednak, że tym razem – przy dość ostrych sformułowaniach z Waszej strony – nie był to wielki grzech, zwłaszcza w przydługim komentarzu po północy. ;-) I podtrzymuję pogląd, że jeżeli opisujemy coś jako "miałkie", "puste" i tak dalej, to nie za bardzo wiadomo, co zrobić z osobami, które wyraziły odmienne zdanie – chyba że chcemy krytycznie ocenić ich gust. :)\n[...] ale nie zmienia poglądów uczestników, a nawet jeśli zmienia, uczestnicy się do tego nie przyznają\nZnam ludzi, którym się zdarza przyznać w sieci, że popełnili błąd w argumentacji albo że zostali do czegoś przekonani. :-) Sam staram się do tego dążyć, chociaż zapewne wychodzi różnie.\nChyba w dość wyczerpujący sposób przedstawiliśmy swoje stanowiska i nie wiem, co jeszcze można by powiedzieć. Pozostaje się rozejść w pokoju. :-) Dzięki za uwagi Evy dotyczące belfrowatości komentarzy, rzeczywiście te fragmenty moich wypowiedzi nie brzmią najlepiej i postaram się o większą ostrożność w przyszłości.\nPo lekturze tego opowiadania zmienił się trochę sposób, w jaki postrzegam ten kawałek życia społecznego w Ameryce – zarówno jako zjawisko "samo w sobie", jak i przykład bardziej ogólnych prawidłowości. Zwiększył się także odrobinę mój zasób metafor, mogę opisywać tę część rzeczywistości społecznej w nieco inny sposób, troszkę odmiennym językiem.\nNatomiast zgadzamy się co do tego, że to nie jest opowiadanie na Nebulę. ;-)\nDzięki za ciekawe informacje dotyczące Nebuli. Nie mogę się wypowiadać dokładniej na temat tej nagrody, bo niezbyt dobrze znam całą sprawę, więc spróbuję to ująć inaczej: w odbiorze tekstu warto uwzględnić "amerykańską perspektywę". Ot, tylko tyle, już bez żadnej wzmianki o Nebuli.\n@malakh: "powiedz mi, proszę, nie o czym są "Kucyki", ale czegoś się dowiedziałeś, na co spojrzałeś inaczej, co cię zaskoczyło itepe?\nPiszesz o tematyce, to ładnie brzmi. Ale, kurcze, co Kij napisała, co nie jest oczywistą oczywistością?"\nna megatony można liczyć dobrą literaturę, która mówi oczywiste oczywistości.\n"W dniu w którym umarł, komunikat z frontu był lakoniczny jak zawsze - na zachodzie bez zmian".\nbanalne zdanie jest skonsturowane z banalnego komunikatu kolejnej oczywistości oczywiście besensownej już wtedy, I wojny światowej.\nCzytałem to zdanie, które kończyło się w połowie strony, w połowie fabuły, w połowie życia tego człowieka kilkanaście razy i spać nie mogłem.\n("Na zachodzie bez zmian:, Erich Maria Remarque - dla słabiej zorientowanych).\n@ akito: "(w sprawie merchandisingu szczytem marzeń była maskotka olimpiady w Sarajewie)"\na miś z olimpiady w Moskwie, 1980? siłą mi go z rąk wyrywali jak od ciotki wyjeżdżałem :)\nI podtrzymuję pogląd, że jeżeli opisujemy coś jako "miałkie", "puste" i tak dalej, to nie za bardzo wiadomo, co zrobić z osobami, które wyraziły odmienne zdanie – chyba że chcemy krytycznie ocenić ich gust. :)\nJa tam nie mam z tym problemu, dochodzę do wniosku że mamy inną wrażliwość i inne doświadczenia i niespecjalnie widzę w tym coś złego. Na przykład nie uważam, żebyście Ty, senmara czy akito byli pozbawieni gustu tylko dlatego, że historyjka o kucykach do Was trafiła. Jestem natomiast zdania, że nie ma nic złego w wygłaszaniu mojej własnej opinii na temat jej miałkości i w rozrywkowej potyczce o rzeczoną miałkość.\nTak czy inaczej masz rację, każdy pokazał o co mu chodzi, pozostaje się rozejść i wyglądać następnego flejmu ;) Dzięki ;)\nBo braki treści nadrabia chociazby formą. "Kucyki" nie wytrzymują poróby na żadnym polu.\ndobrym posunięciem ze strony Poltera byłoby zamieszczenie, dla porównania, tekstu "How Interesting: A Tiny Man" Harlana Ellisona\nChciałbym. Niestety, pan Ellison® niczego nie daje za darmo. Pod tym względem jest całkowitym przeciwieństwem Cory'ego Doctorowa. :)\nPozostaje się rozejść w pokoju. :)\n"Kochany pamiętniczku, jest druga w nocy, obudziłam się jakieś pół godziny temu i od tego czasu piszę posta o kucykach. Myślisz, że coś jest ze mną nie tak?"\nwychodzi na to, że wszyscy oceniają ten tekst podobnie, tylko różnie oceniają fakt, że dostał tak wysoką nagrodę i w róznym stopniu ich to wpienia albo wcale nie wpienia...\na teraz strzał zza węgła: mnie tylko dziwi, że to jest fantastyka w jakimkolwiek stopniu, a nie po prostu opowiadanie/chyba rzeczywiście nowela z metaforą........................... ................................... . ...............................


Kozaczek.pl » Victoria Beckham » Widzieliście już świąteczną kartkę Beckhamów?\nNajsłynniejsze świąteczne kartki w show biznesie, to te, na których zarabia rodzina Kardashianów. Musimy jednak przyznać, że na przestrzeni ostatnich lat rodzinna tradycja Kim Karashian (35 l.) uległa zmianie. W zeszłym roku przez rodzinne animozje akcja "świąteczna kartka" została odwołana, a w tym roku problemem stała się zmiana płci Bruce'a Jenner, więc gwiazdy uznały, ze na bożonarodzeniowym obrazku pojawią się tylko dzieciaki.\nKisses at Christmas are always the best ones... Kids took this picture of mum and dad obviously slightly ☺☺☺☺ @victoriabeckham @brooklynbeckham ... Merry Christmas \nZdjęcie zamieszczone przez użytkownika David Beckham (@davidbeckham) 24 Gru, 2015 o 1:45 PST\n...z siostrą Staraka. Święta to czas, w którym wielu z nas porzuca diety na rzecz pachnących pierniczków, pierogów, ryb i zupy grzybowej. Trudno sobie odmówić. Oczywiście, są panie, które niczym Anna Lewandowska przygotowują ... czytaj więcej


Beata, personalnie tekst nie jest wymierzony w nikogo konkretnie, za to wskazuje pewną archetypiczność zachowań - znam sporo osób, które tu by można włożyć - i pasowałyby jak ulał\nHa! Czyli wiszę na archetypowym haczyku. A Ty masz branie.\nWysłany: 4 Grudnia 2017, 16:30\nZapowiadałem, zapowiadałem - i oto jest: 500 000 znaków nowej powieści. SF, nieco oldskulowej, obcoplanetarnej, obcologicznej, optymistycznej w swoim ponuractwie Pisana zupełnie obok rynku, dla frajdy. Zakręcony pomysł, nieco zakręceni bohaterowie, ale sama historia jednak bardzo współczesna w wymowie. Brudnopis zamknięty, chwila dla Bet - i trzeba będzie szukać wydawcy\nByłbym zapomniał, wciąż nazywa się "Łyżwiarze o poranku", bo tak aczkolwiek mam w zapasie dwa tytuły awaryjne: "Wachta" albo "Podarować niebo".\nNo. Trzymajcie kciuki, żeby w przyszłym roku trafiła na półki w księgarniach.\nWysłany: 4 Grudnia 2017, 18:54\nSzkoda, że nie jestem betą. No nic, jakoś wytrzymię ten rok.\nPo-nu-ractwo, po-nur-actwo, po-nu-ractwo!!!!!!!!!! Aaaaaaaaa, uwielbiam ponuractwo, nie mogę się doczekać.\nŁyżwiarze najlepszy, nie zmieniaj proszę, acz kojarzy mi się, była taka prawie SF. Hmmm.\nWysłany: 14 Sierpnia 2020, 14:09\nRomek P., Wyczytałem w nowym Sfinksie w zapowiedziach Wydawnictwa X(?) "Podarować niebo", czy to wreszcie to co raczyłeś trzy lata temu anonsować?\nWysłany: 14 Sierpnia 2020, 14:19\nTak, długo mówiłem o tej powieści jako o "Łyżwiarzach o poranku", ale roboczy się nie utrzymał\nTo jest powieść SF. Oldskulowa w formie, to po prostu fantastyka problemowa: pomijając osobiste problemy bohaterów, jest to kwestia zderzenia dwóch kultur. W treści już tak oldskulowo nie jest, a w ostatnich rozdziałach to już zupełnie nie\nDosyć ważna uwaga: już kończąc tę powieść, zdałem sobie sprawę, że właściwie to znacznie szerszy świat. Nie bohaterowie - tych nie mam zamiaru kontynuować. Ale samo universum być może tak (mam wymyślone dwa opowiadania i powieść). Tylko że dziś tego typu fantastyka to jest nisza w niszy w niszy, zatem nie piszę, poczekam na reakcje czytelników - o ile tacy się znajdą nawet nie chodzi mi o sprzedaż, to pisanie dla frajdy, zabawy, ale jeśli nikomu się nie spodoba ta powieść, po co marudzić z następnymi\nNawiasem, skoro już tu jestem, to dopiszę, że jesienią dwa opowiadania z innego lekko fantastycznego universum będzie można przeczytać. Jedno w nowej antologii Alka Kusza, czyli Almazu, drugie w Roczniku Fantastycznym. Świat to Śląsk w przyszłości, czas raczej mroczny, pisanie posępne a tym świecie piszę powieść i mam zamiar ją do końca roku skończyć\nTrochę fantastyki więc będzie, o ile coś się nie wykolei po drodze\nWysłany: 16 Sierpnia 2020, 22:03\nRomek P., cieszę się i czekam, chętnie to przeczytam mocno\nA mało komu ufam w kwestii oldschoolowego SF i podobnych klimatów\nWysłany: 3 Listopada 2020, 13:43\nNo cóż, książka ante portas (za kilka tygodni do kupienia w papierze), zatem pora na okładkę:\nWysłany: 3 Listopada 2020, 14:46\nWysłany: 3 Listopada 2020, 14:54\nZasadniczo obie wersje chyba funkcjonują na równych prawach: https://pl.wiktionary.org/wiki/Hannibal_ante_portas\nWysłany: 3 Listopada 2020, 15:16\nAnte to przed w kontekście czasu.\nWysłany: 3 Listopada 2020, 15:24\nZasadniczo tak właśnie napisałem - że książka nadchodzi jak Hannibal\nAle kłócić się nie będę, co prawda uczyłem się łaciny cztery lata w liceum, ale to było tak dawno i tak traumatyczne doświadczenie, że niemal wszystko wyparłem\nSwoją drogą, ciekawe uczucie - wrócić do pisania fantastyki po latach\nWysłany: 3 Listopada 2020, 15:48\nksiążka ante portas (za kilka tygodni do kupienia w papierze),\nCzy to znaczy, że obecnie jest do kupienia jako e-book albo audio?\nWysłany: 3 Listopada 2020, 15:56\nWedług wydawcy dziś rusza przedsprzedaż - i ebook może być wcześniej, choć z oczywistych przyczyn nie dam głowy, że da się go kupić dziś wieczorem\nZasadniczo te słowa o papierze odnoszą się do sytuacji na rynku, kiedy papier mimo zapowiedzi nie jest dostępny, natomiast inne wersje bywają czy taki los spotka moja książkę, nie wiem, wątpię, ale sam wiesz, Kruku, co się dzieje...\nWysłany: 3 Listopada 2020, 16:00\nWiem, qurde, wiem.\nAle gratulacje stary, prędzej czy później nie omieszkam skosztować.\nWysłany: 5 Listopada 2020, 00:55\nOldskulowa okładka - podoba się mnie\nRomku - super, że wróciłeś do fantastyki\nWysłany: 14 Grudnia 2020, 15:49\n"Podarować niebo" weszło już do sprzedaży, szczególnie w necie dobrze to wygląda.\nBezpośrednio u wydawcy (papier i e-book):\nW Legimi można poczytać on-line:\nA tu można wystawić ocenę, jeśli ktoś będzie chciał:\nA ja właśnie piszę opowiadania SF. Ale gdzie się ukażą, to się okaże wychodzi na to, że powrót do SF okazał się całkiem miłym doświadczeniem dla mnie\nHm, obrazek okładki szary jakiś, ale jak się kliknie, widać ją w prawdziwych kolorach. Myślę, że jest świetna\nOkładka Podarować niebo.jpg\nPlik ściągnięto 7 raz(y) 114,57 KB\nWysłany: 14 Grudnia 2020, 22:21\nCoś jest nie w porządku z tą stroną Legimi. Wyskakuje błąd.\nWysłany: 14 Grudnia 2020, 22:42\nHm, a teraz? https://www.legimi.pl/ebo...ak,b640115.html\nWysłany: 14 Grudnia 2020, 23:02\nSęp szarpałby Fostera żywcem,\nMartwcem chyba? Ale link jest ok i czytam dalej.\nWysłany: 14 Grudnia 2020, 23:11\nOne są zasadniczo padlinożerne, ale nie stuprocentowo, parę gatunków jednak potrafi zapolować na żywe, można nawet znaleźć filmiki na YT\n"Okazjonalnie poluje, głównie na drobne zwierzęta, takie jak jaszczurki, węże czy owady" To o sępie białogłowym\nCiekawe, co powiesz po lekturze\nWysłany: 15 Grudnia 2020, 14:39\nRomku P., przeczytałem dostępny fragment. I choć rzecz skręca w stronę nielubianych przeze mnie działań progresorów to pewnie zanabędę, raczej e-booka. Mam pewnie uwagi, stylistyczne rzekłbym, ale to jak sądzę kwestia gustu. Za czas jakiś, myślę po nowym roku dam znak paszczą jak mi się całość spodobała.\nWysłany: 26 Grudnia 2020, 11:37\nZ niejakim opóźnieniem, ale nabyliśmy drogą kupna. Przystępujemy do czytania.\nWysłany: 27 Grudnia 2020, 12:09\nDzięki teraz pozostaje mi liczyć na lekturę i szczerą opinię. Bardzo jestem jej ciekaw.\nWysłany: 19 Stycznia 2021, 00:49\nZakupione. Czekamy na paczkę.\nWysłany: 19 Stycznia 2021, 21:29\nMiło mi, choć znając Twe wymagania, będę się obawiać recenzji Niemniej, będę też na nią czekać, bo Twoje opinie o książkach są bardzo odległe od marketingowego bełkotu, jaki nas zalewa. Są po prostu Twoje\nNb. zacząłem pracować nad opowiadaniami z tego świata - nie świata powieści, to zamknięta historia, nikt tu nie będzie wyciągany za uszy jak pewien baron - jednak samo uniwersum ludzi wydaje mi się warte opowiadania czy dwóch.\nWysłany: 20 Stycznia 2021, 08:11\nDzięki za miłe słowa. Życzę nam obu powodzenia.\nWysłany: 11 Lutego 2021, 10:38\nPrzeczytałam. I mam złą wiadomość. Podobało mi się.\nDlaczego to zła wiadomość? Bo ja ma dziwny gust, zazwyczaj podoba mi się zupełnie co innego niż reszcie ludzkości.\nWysłany: 11 Lutego 2021, 13:37\nTo się bardzo cieszę a ponieważ na temat ludzkości mam zdanie, to zdanie ludzkości mniej jest dla mnie ważne niż konkretnych czytelników\nPS. Będzie więcej tekstów - jak przyznałem na FB, całkiem dobry odbiór tej powieści sprawia, że wygrzebałem z szuflady notatki do uniwersum, które robiłem podczas jej pisania. Tak zupełnie w poprzek rynkowych trendów - najpierw kilka opowiadań, a potem powieści. Ale nie zamierzam katować cyklami z ciętą fabułą, sam tego nie lubię, będę się starał zamykać każdą książkę, nawet jeśli naturalnie stworzą pewien cykl.\nA najbardziej cieszy mnie, że chyba jednak jest jakaś nisza na takie pisanie, SF, obojętnie, moje czy innych autorów\nWysłany: 12 Lutego 2021, 14:30\nCzasem problemem jest nie to, czy nisza istnieje, ale brak wiary, że warto zainwestować w nią wysiłek i ktoś go doceni.


Segregatory reklamowe, jakie zwrócą uwagę klientów i zachęcają do zrobienia użytku ze świadczeń wybranej firmy | Bądź mistrzem w tym co kochasz\nTakie segregatory opłaca się zamawiać w większej liczbie. Dla potrzeb przedsiębiorstwa i dla kontrahentów, którzy będą chcieli korzystać ze świadczeń. Otrzymanie segregatora sprawi, że osoba obdarowana będzie z niego korzystała na co dzień. Doceniać będzie jego praktyczne zastosowania, a w dodatku logo umieszczone na segregatorze cały czas pozostawać będzie w obiegu. O tym przekonuje każdy bez wyjątku producent segregatorów reklamowych i stwierdzić należy, że jeżeli wybierze się znaną firmę to dokładnie tych świadczeń można się spodziewać (zapoznaj się z ofertą firmy Milo). Dobór wysokiej jakości segregatorów przyczyni się do tego, że biuro czy inna firma bezzwłocznie zaprezentuje się jako wyjątkowo wiarygodna. Klienci chętniej pójdą tam wobec tego w przyszłości.\nW zasadzie, segregatory reklamowe mogą także0 zawierać dodatki typu kieszonki na długopisy, czy szyny wzmacniające. Segregatory z nadrukiem uposaża się w kombinacje dwu albo czteroringowe, oraz dźwigowe. Teksty na segregatorach robi się techniką druku offsetowego, sitodruku lub hotstampingu. Na okładce segregatora mogą zostać zrobione tłoczenia na prywatne zamówienie. Każdy bez wyjątku segregator mógłby też zostać wyposażony w notes, przekładki, a zrobiony pozostaje z atestowanej, grubszej tektury. Żeby dopasować się do wymagań zamawiających, produkowane segregatory u cenionych wytwórców można otrzymać w wersji ekologicznej . Chcąc wypromować własny interes należy w takim razie skupić się zarówno na reklamie zewnętrznej, jak i na tym, aby było sporo do przedłożenia prywatnym kontrahentom.


Zielona ściana we wnętrzu Green Fortune - Sztuka architektury\nStrona główna Realizacje Wnętrza Zielona ściana we wnętrzu...\nW Sztokholmie znajduje się firma Green Fortune, której wnętrza pokrywa zielona ściana. Dzięki temu pracownicy mogą cieszyć się bujną zielenią nie wychodząc na zewnątrz.\nZielona ściana we wnętrza poza walorami estetycznymi ma wiele innych zalet. Daje więcej tlenu oraz wilgoci co wpływa pozytywnie na miejsca pracy. Niektóre rośliny mają nawet zdolność do oczyszczania powietrza.


poniedziałek, 18 lutego 2019, 19:43\nW Rosji chłopów mnogo. Te straty nie maja znaczenia w oczach sowieckiego dowodctwa.\nCiekawe że zamieszczacie przykłady tylko z jednej strony barykady. Przecież w USA było podobnie i to w tym samym czasie. Może napiszecie coś o operacji Teapot z 1955 roku. Tam US Army na poligonie w Nevadzie użyło 8 tyś swoich wojaków w roli królików doświadczalnych. Grabarze i lekarze mieli wtedy swoje żniwa. W demokracji też można...\nponiedziałek, 18 lutego 2019, 16:51\nniebanalny tytuł i angażujący temat, to musiało być dzieło Wiecha\nAmerykanie ćwiczyli tak samo.\nponiedziałek, 18 lutego 2019, 14:52\nNie jest już tajemnicą, że Amerykanie również przeprowadzali próby jądrowe na swoich żołnierzach, z podobnymi zresztą skutkami. Takie już były czasy, że z żołnierzami się nie liczyli i jedni i drudzy, bo ważniejsze było zdobycie wiedzy na temat skutków użycia broni jądrowej.


O mnie Jestem w ciąży, mam termin porodu na 2017-06-15 zobacz kalendarz\nCos co nas laczy to to ze pierwsza ciaza byla zaskoczeniem. Kazda z nas inaczej przezywa okres ciazy, instynkt tez rodzi sie w roznym czasie. Nie jestes gorsza, bo nie ma w Tobie takiego entuzjazmu jak u innej. Twoja mama ma duzo racji, jak zobaczysz maluszka, dotkniesz, na pewno cos w Tobie peknie. To nie cudze dziecko lecz Twoje, relacja miedzy Wami bedzie wyjatkowa. Mysle, ze jesli Twoj partner wesprze Cie na samym starcie czyli przy opiece nad dzieckiem i Toba bedzie Ci duzo latwiej i razniej. Urodzenie dziecka nie przekresla na zawsze planow i marzen, do pracy mozesz wrocic calkiem szybko a na podroze bez dziecka tez bedziesz miala na pewno szanse, to wcale nie takie trudne. Kwestia czasu a powiesz, ze nie wyobrazasz sobie juz innego zycia jak z maluchem przy sobie Odpowiedz z cytatem\nNigdy nie lubilam dzieci. Nie potrafiłam z nimi rozmawiać, irytowalo mnie ich zachowanie, denerwowaly krzyki i wrzaski. Pierwsza ciąża,mimo iż zaplanowana, wyczekiwana była zaskoczeniem. Dotarło do mnie,że już nic nigdy nie będzie takie samo. Uświadomiłam sobie,że pod moim sercem rozwija się człowiek,za którego będę odpowiedzialna. I to mnie przerażało. Myśl porodu paraliżowała. Zrezygnowalam z pracy, która była moja pasja. Co jeszcze bardziej mnie dobilo. Podobnie jak u Ciebie, wszyscy dookoła cieszyli się wizją powiększenia rodziny, tym bardziej że miał być to pierwszy wnuczek moja Mama oszalala i kupowała mnóstwo ubranek. Przeżyłam ciążę, przeżyłam poród i czekałam aż pojawi się ta wielka miłość do synka. Pierwsza doba i nic, żadnego uczucia. Druga doba , też nic. Kolejna i kolejna i w zasadzie wielkiego uczucia nie było. A ja czekałam. Problemy z laktacja, baby blues ...wszystko to było ale nie miłość. Byłam załamana . Machinalnie przebieralam malucha, karmilam , nosiłam do odbicia. Ten ciężki czas minął i miłość wielka, przeogromna do własnego dziecka pojawiła się znienacka . Pewnego ranka przytulilam synka i poczułam wielkie uczucie, które rosło z każdym dniem. Poczułam ze jestem mamą . Dziś mam trójkę Dzieci. Kocham je całym sercem. I mimo że po całym dniu , dosłownie padam na twarz, nie zamienilabym się z nikim innym. Jestem mamą 24/h . Do mojej pasji-pracy planuje wrócić Ale jeszcze nie teraz. Teraz jest czas na dzieci,które tak szybko rosną, że za moment nie będą mnie już tak bardzo potrzebowały. A co najśmieszniejsze, nadal nie lubię dzieci Ale za swoje szkraby dałabym się pokroić.\nPocichu w ciąży hormony szaleją. Pamiętam,że potrafiłam rozplakac się na bajce , którą oglądał mój syn (Stacyjkowo). Wszystkie emocje są naturalne. Podświadomie wiesz,że zbliża się nieodwracalna zmiana. Ale zmiany nie zawsze są złe. Ciało po porodzie wróci do kondycji. W końcu pozbedziesz się wkładek laktacyjnych, bo przecież nie będziesz karmiła dziecka całe życie. I wróci ochota na Przytulanki. Powrócą wyjazdy tylko we dwoje (chociaż ja uwielbiam teraz wyprawy cała nasza rodzinka). Idą zmiany,nie będę pisała że nic się nie zmieni,jednak bądź dobrej myśli. Inne życie nie zawsze oznacza zle.\nO Boze, czuje jakbym czytala o sobie! tez mam 30 lat, od 10 lat mieszkam w Londynie z ukochanym mezem, z ktorym jestem juz ponad 13 lat. Mam swoj dom i mialam swietna prace i znajomych do czasu kiedy sie dowiedzialam ze jestem w ciazy. Co czulam? szok, niedowierzanie, strach i moze troche dumy, ze jednak jestem zdrowa i mi sie udalo zajsc w ciaze. Zycie wywrocilo mi sie do gory nogami. Wszyscy wkolo zachwyceni, maz wniebowziety i mama dogryzajaca, ze juz najwyszy czas. A ja, mimo ze odczuwam radosc, to sa tez dni kiedy czuje sie jakby ktos mnie wykorzystal i rzadzi moim zyciem 24/7. Winie sie, ze jestem samolubna, prozna przeciez mam tyle kolezanek, ktore by wszytsko zrobily za dziecko i wspierajacego meza.\nMam cicha nadzieje, ze jak urodzi sie maluszek to wszytsko mi przejdzie i bede w siodmym niebie. Narazie jest jak jest.. Nijako.. Chetnie napilabym sie szklanke wina, zjadla sushi, poszla na solarium i wepchla w moj stroj kapielowy rozmiar 36 i pojechala samolotem w tropiki, jak to bylo zaplanowane. Zycie zaplanowalo jednak co innego dla mnie i mam wielka nadzieje, ze na lepsze Odpowiedz z cytatem\nWitaj pocichu ja akurat byłam w zupełnie innej sytuacji niż ty. Moja pierwsza ciąża tez nie była planowana. Miałam wtedy 17 lat. Chodziłam do liceum. Kiedy dowiedziałam sie o ciąży bałam się co będzie dalej ale też bardzo się cieszyłam. Zawsze lubiłam dzieci i odkąd pamiętam chciałam mieć ich trójkę. Ale miałam też wiele innych planów. Chciałam iść na studia a dopiero później założyć rodzinę i mieć dzieci. Teraz mam 24 lata i trójkę dzieci. I mogę ci powiedzieć ze wcale nie musiałam rezygnować ze swoich planów. Skończyłam liceum i poszłam na studia które ukończyłam dwa lata temu a w tym roku mam zamiar zacząć studia magisterskie. Nie rezygnowalam tez z życia towarzyskiego. Tylko jeśli chciałam wyjść wieczorem to najpierw kładłam dzieci spać (oczywiście zostawiając je pod dobrą opieką). Jeśli chodzi o wyjazdy to uwierz mi że z dziećmi tez da się wiele zrobić. My byliśmy na ostatnich wakacjach w górach i naprawdę było fajnie. Teraz masz wiele obaw ale zobaczysz że kiedy już urodzisz będzie lepiej. Ja zostałam wcześnie mamą i uwierz mi że nie zamienilabym tego na nic innego. A gdybym nie miała jeszcze dzieci to w tej chwili ze względu na problemy zdrowotne może miałabym jedno. Także bardzo się cieszę że ta nieplanowana ciąża się pojawiła. A jeśli chodzi o Twoje obawy o wygląd i figurę to naprawdę po ciąży wcale nie musi być źle. Ja urodziłam trójkę dzieci a noszę rozmiar 34. Ważę tylko 2kg więcej niż przed zajściem w pierwszą ciążę i nadal mam niedowagę. Życzę Ci powodzenia i żeby wszystko dobrze się ułożyło Odpowiedz z cytatem\nSzacun, Klaudia... Widzisz, są tacy, którzy w wieku 17 lat lubią dzieci, cieszą się na nie, są gotowi... Są tacy, którzy w wieku 30 lat nie są. Martii1986 - ano właśnie... czy ktoś to powie na głos? U mnie 8 miesiąc, staram się być perfekcyjną przyszłą Mamusią i nakręcam sobie to w głowie... jeszcze nie czuję... Dzięki za wsparcie, dobrze wiedziec, że nie jestem sama... Pozdrawiam! Pocichu\nnarodziny dzieckażywienie dzieckażywienie dzieckarola ojca


Jaki brodzik? - Strona 4 - Forum budowlane, budowa domu, koszty budowy domu, ile kosztuje budowa domu\nautor: GlazuraStrzelin » 05 kwie 2016, 7:24\nWanna też jest dobrym pomysłem,wystarczy tylko że napiszesz jaki budżet posiadasz na ten cel i chętnie doradzimy podczas wyboru tego konkretnego modelu,akurat tym zajmujemy się na co dzień więc mamy doświadczenie w tej kwestii.\nautor: Bogusia33 » 07 kwie 2016, 0:41\nCo do brodzików to moja znajoma ma i bardzo zachwala i poleca z odlewu mineralnego, z tego co pamiętam to chyba z firmy Sanplast.\nautor: malina1000 » 07 kwie 2016, 14:13\nautor: Tomko43 » 11 kwie 2016, 19:29\nAle dla mnie jednak kabina taka jak Filia Kermi lepiej wygląda bez brodzika. Po prostu mamy taki gust. W mojej łazience akurat wygląda lepiej niż stara kabina z brodzikiem\nautor: SKalum » 12 kwie 2016, 8:29\nBrodzik z kafelek zrobiony to najlepsze rozwiązanie.\nautor: urzędnik » 14 kwie 2016, 5:24\nJa jestem zwolennikiem brodzików http://megalazienki.pl/brodziki/ronal-sanswiss-marblemate-brodzik-kwadratowy-bialy-90x90cm-24601s Są to brodziki z konglomeratu odporne na wszelkiego rodzaju zadrapania, zarysowania, Bardzo trwałe, wyposażone w matę antypoślizgową dzięki czemu kąpiel jest bezpieczna.\nautor: FranekM » 14 kwie 2016, 17:54\nNa brodziku nie ma co oszczędzać, ma być porządny. U rodziców jest taki, który minimalnie ugina się pod ciężarem człowieka i to jest słabe, trzeba będzie w końcu wymienić. Dodatkowo ja lubię brodziki wysokie, można wtedy coś większego w nim uprać.\nautor: Operator żurawia » 15 kwie 2016, 10:25\nSKalum pisze: Brodzik z kafelek zrobiony to najlepsze rozwiązanie.\nWydaje mi się to mało higieniczne. Ale to tylko moje zdanie.\nautor: tyga33 » 28 gru 2016, 14:15\nJest dobra polska firma, która produkuje między innymi brodziki akrylowe, mam na myśli Schedpol (http://schedpol.pl). Kupowałem ich brodzik już w tamtym roku i sprawdza się dobrze. To co się rzuca w oczy to na pewno super tłumienie. Ja już tego tak nie odczuwam, ale jak mam gości i ktoś bierze prysznic to jest w szoku, że krople tak nie dudnią o brodzik.\nautor: albatros » 30 sty 2017, 17:16\nDobrym rozwiązaniem jest konglomeratowy brodzik Terran. Jego wysokość to zaledwie 26 mm. Jest prawie niezauważalny.\nRejestracja: 30 sty 2017, 17:25\nautor: adamkania » 30 sty 2017, 17:33\nOstatnio modne są kabiny bez brodzika. Ale trzeba mieć dobrego hydraulika, który się tym zajmie, bo łatwo nawet coś takiego sknocić. Ja korzystałem z usług tej firmy i jestem zadowolony: http://hydraulika-waw.pl/\nautor: bobik5 » 31 sty 2017, 20:45\nKabinę prysznicową już masz ? Proponuje wybrać coś z zakresu http://megalazienki.pl/kabiny-prysznico ... 5,c23-1240 takie narożne są jak najbardziej funkcjonalne i sprawdzone. Bezproblemowe wypinanie drzwi ułatwia utrzymanie w czystości kabiny, a wanna? Niestety niesie za sobą siedlisko bakterii.\nautor: keisha » 12 mar 2017, 11:41\nJa mam taki bardzo niski, bardzo wygodny i elegancki brodzik Deluxe z oferty Schedpol - http://www.brodziki.pl/brodziki.php?rodzina=deluxe&lang=pl&model=3040. Sprawuje się doskonale (już ponad rok ma). Żadnych uszkodzeń, odprysków i tego typu historii. Polecam z czystym sumieniem!\nautor: marek33 » 21 sie 2017, 12:18\nDobrej klasy wyposażenie łazienek ma w ofercie Schedpol ( http://schedpol.pl). Warto u nich na stronie sobie poczytać trochę o parametrach. Przede wszystkim, stosują porządne wypełnienie stabilsound, które dużo lepiej chroni przed uszkodzeniami niż ten konglomerat co jest w większości brodzików. Ja do lekkich nie należę i na takim brodziku, który ma max obciążenie ponad tonę czuję się po prostu dużo pewniej.\nautor: koperek7745 » 24 sie 2017, 9:05\nMi się dobrze korzysta z brodzika Schedpol który mamy już od jakiegoś czasu. Po pierwszy jest bezpieczny, nie ma obaw, że się noga pośliźnie. Jak moi rodzice byli u nas niedawno w odwiedziny to szczególnie mówili, że widzą różnicę. Oni już młodzi nie są, trudno im się poruszać, a z tego brodzika to jak sami mówią korzystało im się rewelacyjnie. Na stronie schedpol.pl jest w szczegółach rozpisana technologia stabilsound, którą tutaj używają przy produkcji wyposażenia


W 1995 r. odkryto, że istnieje związek między osobowością właściciela a problemami behawioralnymi psa. Czternaście lat później naukowcy z wiedeńskiego uniwersytetu przeprowadzili badania mające wykazać, w jaki sposób płeć i osobowość właściciela oraz jego zdolność do budowania więzi wpływają na relacje z psem, jego zachowanie w stosunku do opiekuna i ogólnie w środowisku.\nOsobowość a relacja z psami – badania\nW badaniach wzięło udział 10 mężczyzn i 12 kobiet. Każdy z nich jest właścicielem niewykastrowanego psa, którego wychowuje od szczeniaka. W trakcie badania czworonogi – rasowe i kundelki – były w wieku od 18 miesięcy do sześciu lat.\nWszystkie pary obserwowano w trakcie trzech spotkań, które odbyły się w kilkudniowych odstępach. Opiekun wypełniał kwestionariusz dotyczący jego relacji z podopiecznym. Naukowcy pobierali próbki śliny od czworonogów, aby zmierzyć poziom hormonów stresu.\nZachowanie psów i ich właścicieli sprawdzano w ośmiu sytuacjach testowych:\n1. Wizyta w domu właściciela: naukowcy obserwowali komunikację między właścicielem a psem.\n2. Pobieranie próbek śliny: naukowcy przyglądali się zachowaniu psa i właściciela w trakcie pobierania próbki przez tego ostatniego oraz kiedy robił to jeden z naukowców.\n3. Szkolenie: zadaniem właściciela było nauczenie czworonoga dwóch prostych sztuczek.\n4. Opisywanie skojarzeń: naukowcy badali zachowanie psa w stosunku do opiekuna, którego poproszono o zapis swobodnych skojarzeń wywołanych przez obrazki wiszące na ścianach pokoju.\n5. Most: właściciel miał przeprowadzić pupila przez most z drucianej siatki.\n6. Badanie weterynaryjne: dotykanie ciała psa przez naukowca w sposób, w jaki robi to lekarz weterynarii.\n7. Grożenie: skonfrontowanie psa z osobą nieznajomą (jeden z naukowców w czarnej pelerynie) w obecności właściciela oraz bez niego.\n8. Sprawdzenie, jak pies zapamiętał komendy, których nauczył go opiekun w czasie pierwszego spotkania.\nOsobowość właścicieli określano w pięciu kategoriach: neurotyczność, ekstrawersja, otwartość na doświadczenia, ugodowość i sumienność. Okazało się, że szczególny wpływ na zachowanie psa mają neurotyczność i ekstrawersja.\nNeurotyczni właściciele byli bardziej związani ze swoimi psami i zwracali na nie większą uwagę, na skutek czego były one przyjazne i pewne siebie, choć bardziej ostrożne w stosunku do ludzi, jeśli opiekunem była kobieta (naukowcy tłumaczą to tym, że przy mężczyznach psy czują się bezpieczniejsze). Te czworonogi miały niski poziom hormonów stresu, który nieznacznie się podwyższał w sytuacji zagrożenia.\nOznacza to, że neurotyczni opiekunowie nie tylko postrzegają swoje psy jako źródło wsparcia, ale jednocześnie stanowią dobre wsparcie dla nich. Jednak takie pary nie osiągały – z winy nadopiekuńczych właścicieli – dobrych wyników w ćwiczeniach praktycznych (np. w teście z mostem neurotyczni opiekunowie zbyt długo przytrzymywali czworonogi z obawy przed upadkiem).\nNatomiast ekstrawertyczni właściciele postrzegali swoje psy głównie jako kompanów i towarzyszy wspólnych zajęć, ale… nie przekładało się to na jakość wykonywanych przez nich ćwiczeń praktycznych, a miało wpływ na wyższy poziom hormonów stresu u psów (zapewne udzielały się im spontaniczne reakcje ekstrawertycznych opiekunów).\nCzy wyniki tych badań można odnieść do Polaków? Na pewno trzeba by uwzględnić przynajmniej jedną poprawkę. W niewielkiej grupie przebadanej przez austriackich naukowców mężczyźni byli bardziej ekstrawertyczni niż kobiety, ale obie płcie były tak samo neurotyczne. Zazwyczaj jednak kobiety okazują się bardziej neurotyczne, a mężczyźni bardziej ekstrawertyczni.\nNaukowcy z wiedeńskiego uniwersytetu chcą wynikami swoich badań zainteresować osoby zajmujące się szkoleniem psów. Obecnie duży nacisk kładzie się bowiem na wybór odpowiedniej metody szkolenia (np. za pomocą klikera przy użyciu pozytywnego wzmocnienia), zapominając w ogóle o kwestii osobowości właściciela czy psa.\nTymczasem badania dowodzą, że neurotyczni opiekunowie potrzebują innego rodzaju instrukcji niż ekstrawertyczni. Osoby zajmujące się szkoleniem powinny uczyć neurotycznych właścicieli (głównie kobiety), jak komunikować się z psem w sposób dla niego czytelny oraz konsekwencji w postępowaniu z nim. Często bowiem mówią oni do psa i karmią go smakołykami za darmo.\nZ kolei ekstrawertyczni właściciele (mężczyźni) zwykle wymagają od niego zbyt wiele. Na dodatek często zmienia im się nastrój, co pies wyczuwa. Muszą się więc nauczyć trzymać emocje na wodzy.\nNie wiem jaki mam charakter ale wiem, że przez 50 lat doskonale się dogaduję z moimi psami a były to owczarki niemieckie i rottweilery szkolone na obronne. I co śmieszne przy mnie czuły się one bezpiecznie a przy mężu nie i to ja w domu byłam przywódcą stada. I przy mnie wszystkie psy były spokojne, łagodne i przyjazne dla świata, mnie nie musiały bronić, męża czasem próbowały.


KATOLIK - Głos Tradycji: O czci Świętych i o obrazach świętych - Św. Jan Maria Vianney, Proboszcz z Ars\nO czci Świętych i o obrazach świętych - Św. Jan Maria Vianney, Proboszcz z Ars\nO CZCI ŚWIĘTYCH I O OBRAZACH ŚWIĘTYCH\n"Radujcie się i weselcie: albowiem zapłata wasza obfita jest w niebiesiech" Ew. u św. Mat. r. 5, w. 12.\nKiedy Król Dawid rozważał świat i to, co się na nim znajduje, zawołał w uniesieniu: O jak cudownym jest Pan Bóg w dziełach swoich. Ale kiedy rozważał to, co Bóg dla człowieka uczynił, zawołał: O jak dobrym jest Bóg Izraela.\nTak, bracia drodzy, dobrym jest Pan Bóg dla ludzi, ponieważ dał Syna swego, aby nas zbawił, i w Świętych swoich przypomniał nam wszystkie te cnoty, którymi Jezus Chrystus jaśniał za życia swego na ziemi. Święci, to jakby zwierciadła małe, w których Jezus Chrystus siebie nam przedstawia. W apostołach widzimy Jego gorliwość i miłość o dusz zbawienie; w męczennikach widzimy Jego cierpliwość, mękę i śmierć straszną; w pustelnikach widzimy Jego życie ubogie i ukryte; w pannach Jego czystość niepokalaną; a we wszystkich Świętych miłość bez granic, tak, że my podziwiając cnoty Świętych, nic innego nie czynimy, tylko podziwiamy cnoty Jezusa Chrystusa, których On nam wzór zostawił podczas swego życia śmiertelnego.\nJakież to szczęście dla nas bracia drodzy, że mamy w Świętych Pańskich takich przewodników i orędowników przed Bogiem; tym więcej, że oni chętnie śpieszą nam z pomocą, kiedy ich o to prosimy. Potrzeba tylko po pierwsze, abyśmy się z ufnością do nich uciekali; po wtóre, abyśmy szanowali to, co do nich należy, co ich przedstawia, przekonani będąc, że kiedy ich czcimy, to samego Boga czcimy.\nKrólowo wszystkich Świętych, wstaw się za nami.\nCześć, jaką oddajemy Bogu, różni się od czci, jaką oddajemy Świętym. Boga czcimy jako Stwórcę, od którego zawisło wszystko, czym jesteśmy i co mamy; czcimy czcią najgłębszą, wierząc weń, ufając Mu i miłując Go; czcimy jako pierwszy nasz początek i ostateczny koniec. Świętych czcimy jako sługi miłe Bogu, podziwiamy łaski, jakimi ich Bóg opatrzył, cnoty, którymi jaśnieli, chwałę, jakiej w niebie używają. Polecamy się ich modlitwom, ponieważ oni wiele u Boga mogą.\nKiedy czcimy Świętych, to nic innego nie czynimy, tylko dziękujemy Bogu za łaski, którymi ich obdarzał za życia na ziemi i za łaski, którymi ich obdarza podczas wieczności całej; uznajemy ich za przyjaciół Bożych i za obrońców naszych. Można powiedzieć, że wszystko, co Bóg czyni, to dla Świętych czyni. Dla nich Bóg stworzył świat, którym rządzi, dla nich ofiarował życie swoje umierając na krzyżu, dla nich dokonywa wielu cudów, dla nich ustanowił tę religię świętą, która tyle łask na nas sprowadza.\nAbyśmy lepiej zrozumieli miłość, jaką Bóg dla nich żywi, spojrzyjmy na stopień chwały i szczęścia, jakim ich Bóg obdarzył w niebie. Oto za towarzyszów dał im aniołów, uznał ich za swoje dzieci, uczynił dziedzicami swego królestwa, uwolnił z niewoli szatana, oczyścił ze wszystkich brudów w swojej Krwi przenajdroższej, wzbogacił łaską i szczęściem wysłowić się nie dającym.\nKtóżby się nie unosił bracia drodzy, patrząc na ten stopień chwały, do jakiego ich Bóg wyniósł? Cieszmy się, bo nas to samo szczęście czeka, jeżeli tak będziemy postępowali na ziemi, jak postępowali oni. Bóg dobry chce nas tak samo zbawić i miłuje równie jak Świętych. Prawda, że oni cierpieli przez jakiś czas, ale teraz wszystko się dla nich skończyło, co dolegało. Niemało obelg znieśli, niemało upokorzeń; niektórzy więzienia odsiadywali, przyjemności sobie różnych odmawiali, własnej woli się wyrzekali, dla siebie umarłymi byli; inni przepędzali swoje życie na pustyni, inni w klasztorach, ale – raz jeszcze powtarzamy – co to wszystko znaczy w porównaniu ze szczęściem i chwałą, jakiej teraz używają w niebie?\nŁaską to dla nas jest i łaską wielką, że Bóg pozwolił, aby Święci byli naszymi przyjaciółmi i obrońcami. Święty Bernard mówi, że cześć, jaką oddajemy Świętym nie tyle im chwały, ile nam pożytku przynosi, że możemy ich prosić z całą ufnością, ponieważ oni wiedzą, na ile niebezpieczeństw jesteśmy wystawieni, przypominając sobie, jakim sami podlegali za życia swego. Aby sobie zasłużyć na ich poparcie, należy dziękować Bogu za łaski, jakimi ich obsypywał za życia i o ile można naśladować ich cnoty. Patriarchowie i prorocy niech nam będą wzorami prostoty i miłości ku Bogu; apostołowie wzorami gorliwości o chwałę Bożą i zbawienie dusz; męczennicy wzorami cierpliwości, jakiej dowody złożyli podczas zadawanych im katuszy; dziewice wzorami czystości, tak miłej Bogu. Starajmy się, o ile tylko możemy, zasłużyć sobie na ich przyjaźń i obronę.\nIluż to grzeszników nawróciło się dlatego, że żyli w łączności ze Świętymi. Ów młodzieniec, którego Jan święty powierzył był pewnemu biskupowi Efeskiemu na wychowanie, byłby zginął bez pochyby, gdyby nie troskliwość Jana świętego. Łączność, jaka się wytworzyła pomiędzy świętym Ambrożym a świętym Augustynem, wpłynęła na nawrócenie tego ostatniego. Maria, siostrzenica Abrahama, wiele zyskała na tym, że miała za przyjaciela tak świętego wuja. Jakże szczęśliwi jesteśmy, jeśli za przyjaciół mamy Świętych, którzy nas miłują, którzy usilnie pragną, abyśmy się zbawili i dlatego przedstawiają nam nasze błędy, abyśmy się z nich poprawili. Weźmy przykład.\nPewna młoda osoba, imieniem Apolonia, widywała się często z jednym młodzieńcem, nie zważając, na jakie się przez to wystawia niebezpieczeństwo. Szczęściem, że miała towarzyszkę, która wszelkich dołożyła starań, aby niebezpieczeństwo zażegnać. "Wierz mi droga przyjaciółko – rzekła raz do niej – jestem starszą od ciebie, wiem, co robisz i na co się narażasz. Poufałe przebywanie z osobami innej płci jest bardzo niebezpieczne. Zły duch wszelkich użyje sprężyn, aby mógł do grzechu nakłonić. Nic nie pomoże nasza hartowność, nasza pewność siebie. Chociaż byśmy się jak najbardziej bronili, nie unikniemy pewnych wrażeń szkodliwych, zabójczych. Wstyd pomału osłabnie, a za osłabnięciem tej cnoty, nastąpi wkrótce utrata bojaźni Bożej. Do pobożności poczujemy niesmak, wszystko, co religia ma słodkiego i pocieszającego stanie się dla nas zawadą i ciężarem. Żarliwość w przystępowaniu do świętych Sakramentów ostygnie, jeśli się kiedy do nich zbliżymy, to bez pożytku albo i świętokradzko".\nZ początku te rady tak zbawienne nie działały na Apolonię, ale później tknięta łaską Boską powzięła zamiar poradzenia się spowiednika. Naturalnie, że ten jej wystawił złe, jakiego się dopuszczała i niebezpieczeństwo, w jakie popadła. "Złe, które popełniasz jest większym, niż byś mogła pomyśleć – rzekł spowiednik. Nie tyle by ci szkodził sztylet wpakowany w serce, ile ta przyjaźń łącząca was obojga. Sztylet pozbawiłby cię tylko życia doczesnego, gdy ta przyjaźń pozbawia cię życia duszy, które tyle mąk kosztowało Jezusa Chrystusa. Wycofaj się z tej przyjaźni, w którą się pogrążyłaś, póki jeszcze można". Żal ścisnął Apolonię, że tak Boga obraziła, poczęła rzewne łzy wylewać, dziękując przyjaciółce za rady, jakie jej dawała, i prosząc o darowanie zgorszeń. Resztę życia przepędziła jak najświątobliwiej. Gdyby była nie miała tak dobrej i świętej przyjaciółki, to by może nigdy nie była otworzyła ócz na niebezpieczeństwo, jakie jej groziło. Ale jeśli Święci na ziemi taką już posiadają miłość, to jakąż jest ich miłość w niebie, gdzie ta cnota jest bez porównania doskonalszą?\nPowiedziałem, że powinniśmy wzywać Świętych z wielką ufnością. Przez takie wzywanie odbywa się obcowanie wiernych na ziemi ze Świętymi w niebie. Sobór Trydencki mówi, że my przez modlitwę utrzymujemy ustawiczny stosunek z niebem. Co do nas, prośmy Świętych bardzo pokornie, aby swoim wstawiennictwem wyjednali nam te wszystkie łaski, jakie nam są potrzebne do życia świątobliwego na ziemi. Święci w niebie królują z Jezusem Chrystusem i ofiarują Mu nasze prośby, kiedy się uciekamy do nich. Wielkie to szczęście dla nas, że możemy ten stosunek z niebem utrzymywać, chociaż jeszcze jesteśmy na ziemi. Miłujmy Świętych, a zasłużymy sobie na ich orędownictwo. Nasza miłość ku nim nie wyrówna nigdy ich miłości ku nam, bo miłość Świętych w niebie jest o wiele doskonalsza od tej miłości, jaką my możemy mieć na ziemi. Święty Cyprian mówi, że Święci mają się za szczęśliwych, kiedy się za nami wstawiają, kiedy nam do zbawienia pomagają: ponieważ ubezpieczeni co do własnej chwały, przypominają sobie, na ile to niebezpieczeństw byli wystawieni podczas życia swego na ziemi. Oni otrzymali od Jezusa Chrystusa moc wielką, przeto prośmy ich, ile razy czego potrzebujemy. Bądźmy przekonani, bracia drodzy, że Święci, których wzywamy, mają bez ustanku oczy na nas zwrócone; piękny tego przykład znajdujemy w żywocie świętego Alojzego Gonzagi.\nPewien młodzieniec, imieniem Wolfgang, zaniewidział był na oczy, ale później odzyskał wzrok za wstawieniem się świętego Alojzego Gonzagi. Chciał podziękować za to dobrodziejstwo i udał się do Rzymu dla odwiedzenia grobu świętego Alojzego. Przed wejściem do lasu, który w drodze napotkał, prosił o pomoc świętego i usłyszał głos mówiący do siebie: bądź spokojny, nie bój się niczego. Kiedy go napadli złoczyńcy, obdarli ze wszystkiego, co miał i zabierali się nadto do odebrania mu życia; on zawołał o pomoc do swego obrońcy. I w tej chwili ujrzał przed sobą młodzieńca, odzianego w sutannę kapłańską, który mu rzekł: "Czy potrzebujesz czego? Dokąd idziesz?". "Idę do Rzymu – odpowiedział Wolfgang – dla uczczenia relikwij świętego Alojzego Gonzagi, który mi do odzyskania wzroku dopomógł". "Ja także idę do Rzymu" – rzekł nieznajomy. Potem zwrócił się do złoczyńców i jednym słowem zmusił ich do ucieczki. Wolfgang nie wątpił, że to był poseł z nieba: anioł lub sam święty Alojzy Gonzaga. Uwolniony z niebezpieczeństwa, puścił się w dalszą drogę. Gdy przybył do Florencji i zaszedł do gospody na spoczynek, znowu mu się ów młodzieniec ukazał i począł śpiewać tak wdzięcznie, że Wolfgang nasłuchać się nie mógł. Widzenie wkrótce znikło, ale on uczuł w swym sercu niesłychaną miłość ku Bogu. W Rzymie poseł niebieski po raz trzeci zjawił się przed Wolfgangiem, zaprowadził go do grobu świętego Alojzego Gonzagi i rozstając się z nim, przyrzekł swoje usługi na przyszłość. Za powrotem do kraju Wolfgang opowiadał znajomym, co za pośrednictwem świętego Alojzego otrzymał i zachęcał do czci jego.\nPatrzcie, bracia drodzy, jak Święci chętnie śpieszą z pomocą, gdy się kto do nich ucieka z ufnością.\nNie tylko powinniśmy się modlić do Świętych, jako do takich, którzy są przyjaciółmi Boga, którzy się cieszą Jego obecnością; ale nadto powinniśmy mieć w wielkim poważaniu to wszystko, co się do nich odnosi. Kościół zawsze bardzo czcił relikwie Świętych, ponieważ one są członkami żywymi Jezusa Chrystusa, przybytkami Ducha Świętego, narzędziami tych dobrych uczynków, które Bóg zdziałał przez nie i za życia i po śmierci. Wszystko to nas bardzo pociesza i ożywia wiarę naszą tyczącą się zmartwychwstania i nagrody na tamtym świecie. Tak, bracia drodzy, jest inne życie nierównie szczęśliwsze niż obecne; dostanie się i nam, jeżeli naśladować będziemy Świętych, którzy przed nami żyli. Ileż cudów Bóg uczynił przez relikwie Świętych? Ilu chorych uleczył, ilu umarłych wskrzesił? Sam cień Apostołów, gdy padł na chorych, zdrowie im przywracał. Suknie świętego Pawła leczyły chromych, przywracały wzrok ślepym, zdrowie słabym. Krzyż Jezusa Chrystusa, owa najdroższa z pomiędzy relikwij, kiedy nią dotknięto umarłego, podniósł się natychmiast, jak gdyby tylko spał. Czytamy w kronikach starych, że Bóg pewnemu zakonnikowi objawił miejsce, w którym się znajdowała głowa Jana Chrzciciela. Gdy ją ów zakonnik znalazł i przechodził przez pole, gdzie się odbywała bitwa, to pozabijani żołnierze powstawali jakby ze snu przebudzeni. Powinniśmy się więc za szczęśliwych uważać, jeżeli mamy jakie rzeczy, które należały do Świętych. A my jesteśmy właśnie w tym położeniu: relikwij świętych w naszym kościele mamy wiele, łask także otrzymywalibyśmy od Świętych wiele, gdybyśmy ich prosili gorąco o to, co nam do zbawienia jest potrzebne. Jakąż wiarę, jakąż miłość czulibyśmy w sobie!\nPowinniśmy także mieć w wielkim poszanowaniu to wszystko, co Świętych przedstawia. Sobór Trydencki chce, abyśmy bardzo szanowali obrazy, które nam przypominają Świętych. Bo te obrazy uczą nas, uprzytomniają nam tajemnice naszej świętej religii; czasami jedno spojrzenie na obraz wstrząsa nami i nawraca. Aby tego dowieść, przytoczę takie zdarzenie. Pewien młodzieniec, nazwiskiem Dozyteusz, bardzo wcześnie powierzony został jednemu panu na wychowanie. Słysząc wiele o miejscach świętych, udał się do Jeruzalem w celu osiągnienia łask kilku. Kiedy przechodził około Getsemani spostrzegł obraz przedstawiający piekło z mękami, jakie szatani zadawali potępieńcom. Przejęty strachem zatrzymał się, obraz go, że tak powiem, przykuł do siebie, wpatrywał się weń pilnie; a ujrzawszy obok siebie jakąś panią, która się także obrazowi przypatrywała, zapytał, co by to byli za nieszczęśliwi na takie cierpienia skazani? "Są to potępieńcy – odrzekła zapytana – Bóg ich karze dlatego, że przykazań Jego zachowywać nie chcieli i że się o zbawienie swoje nie troszczyli". Tą odpowiedzią przeraził się jeszcze bardziej młodzieniec i zapytał co należy czynić, aby się zbawić i nie być z liczby tych nieszczęśliwych? Umartwiaj się – odpowiedziała mu zapytana – módl się, pość i to rzekłszy, znikła. Dozyteusz zabrał się natychmiast do pokuty i wiele czasu poświęcał na modlitwę. Towarzysz jego podróży, syn owego pana, u którego był na wychowaniu, zdziwiony taką zmianą powiedział, że życie podobne, modlitwie i umartwieniom oddane, przystoi bardziej jakiemu pustelnikowi, niż takiemu jak on młodzieńcowi. Był to podszept szatana, ale Dozyteusz powolny łasce, która go ożywiała, oparł się pokusie; owszem skorzystał z niej, bo się zaraz wypytał, gdzie pustelnicy mieszkają i jakie życie prowadzą. Po czym udał się do klasztoru, którego opat uznał w nim powołanie prawdziwe. "Pójdź tu mój przyjacielu – rzekł do niego – niech cię uścisnę, Bóg, który ci natchnął te myśli, pobłogosławi w zamiarach twoich". Po tych słowach został przyjęty do zakonu i resztę swego życia przepędził w pokucie i we łzach. Umarł jak święty.\nPatrzcie, bracia drodzy, jak samo wejrzenie na obraz poruszyło, nawróciło i sprawiło, że ów młodzieniec żył i umarł jak święty. Bez tego obrazu może by był w piekle!\nObrazy działają na nasz umysł i uczą nas tajemnic świętej religii naszej. Czytamy w żywocie świętej Teresy, że ta ujrzawszy raz obraz Chrystusa Pana omdlewającego, tak się nim przejęła, że prawie bez zmysłów jakby nieżywa na ziemię upadła. Później często o nim myślała, wciąż się jej zdawało, że widzi Chrystusa Pana mdlejącego w ogrodzie Oliwnym.\nW Rzymie jednego roku srożyła się zaraza straszna, ludzie jak muchy padali, pokuty i różne dobre uczynki jakie podejmowano, nie pomagały. Grzegorz święty papież wpadł na myśl, żeby po ulicach miasta procesjonalnie obnosić obraz Najświętszej Maryi Panny malowany przez świętego Łukasza. Gdzie się tylko obraz pokazał, zaraza ustawała, a Bóg na dowód, że Mu cześć, jaką oddawano obrazowi Najświętszej Panny, jest miłą bardzo, posłał anioła, który w chwili obnoszenia obrazu ową pieśń po raz pierwszy zanucił: Wesel się niebios Królowa, alleluja! (a).\nCześć, jaką oddajemy obrazom, odnosi się do Świętych, których one przedstawiają, a cześć, jaką Święci odbierają, odnosi się do samego Boga.\nTa właśnie jest różnica pomiędzy nami a poganami, że my nie czcimy posągów, ani malowideł, ale czcimy tych, których te posągi i malowidła nam przedstawiają. Spojrzawszy na obraz, uprzytomniamy sobie wszystkie cnoty, jakie wykonywała osoba, której obraz mamy przed sobą. Kiedy patrzymy na obraz Chrystusa Pana modlącego się przed męką w ogrodzie Oliwnym, zaraz nam staje na myśli ów pot krwawy, którym się oblewał za grzechy nasze. Trudno zaprawdę o coś bardziej poruszającego i skłaniającego do opłakiwania obojętności naszej. Iluż grzeszników się nawróciło, przypatrując się obrazowi biczowania Jezusa Chrystusa! Co było powodem tych łez, jakie Magdalena wylewała na puszczy, jeśli nie jej grzechy i ów krzyż, który anioł Gabriel zatknął przed jej grotą? Czemu tak się łzami zalewała święta Katarzyna Sieneńska, jeśli nie temu, że jej się Zbawiciel przedstawił takim, jakim był podczas swego biczowania? Rzućmy okiem pilnie po obrazach, które są w tym kościele, a przekonamy się, ile nam myśli dobrych napłynie do serca, ile postanowień świętych uczynimy. Uprzytomni się nam dokładnie, co Chrystus Pan podjął dla naszego zbawienia i jak jesteśmy nieszczęśliwi, że Go nie miłujemy.\nGdy spojrzymy na obraz świętego Jana Chrzciciela, zaraz myśl nasza przeniesie się na pustynię, gdzie on prowadził swoje życie pokutne. Ukaże się oczom naszym głowa jego ścięta przez kata i niesiona na półmisku przez rozpustną Salome. Gdy spojrzymy na obraz świętego Wawrzyńca, zaraz przypomnimy sobie katusze, jakie mu zadawano na rozpalonej kracie żelaznej, zaraz uprzytomnimy sobie słowa przez niego do oprawców wyrzeczone: Obróćcie mię na drugą stronę, bo z tej już jestem dobrze upieczony.\nNic bracia drodzy nie jest tak zdolnym do poruszenia nas i nawrócenia, jak widok obrazu, jeżeli pilnie rozważamy cnoty tego świętego, którego nam obraz przedstawia. Powinniśmy być z wielkim uszanowaniem dla tego wszystkiego, co nam przypomina i Świętych i ich cnoty; ale jeszcze z większym uszanowaniem powinniśmy być dla relikwij świętych, które posiadamy. Święci w niebie bardzo nas miłują i gorąco pragną, abyśmy się z nimi połączyli. Uciekajmy się pod ich obronę, a oni nas nie opuszczą, bądźmy tego pewni. Są oni naszymi przyjaciółmi, naszymi braćmi; miejmy ku nim wielkie nabożeństwo, modlitwy ich za nami, a oraz małe wysiłki nasze, jakie na ziemi podejmujemy, sprawią, że się kiedyś z nimi połączymy na wieczność całą. Daj to Boże! Amen. (1) (b)\nCyt. za: Nauki na niedziele i święta całego roku miane w Kollegiacie Łowickiej przez Księdza Antoniego Chmielowskiego. T. III: Czas po Zielonych Świątkach. Warszawa 1893, ss. 631-639.\n(Pisownię i słownictwo nieznacznie uwspółcześniono; przypisy nienumerowane od red. Ultra montes.)\n(1) Sermons du Vénérable Serviteur de Dieu Jean-Baptiste-Marie Vianney, Curé d'Ars. Tome quatrième. Paris. Librairie Victor Lecoffre. 1883 a.\n(a) Regina coeli laetare, alleluja.\n(b) Por. inne tłumaczenie: Błogosławiony X. Jan Maria Vianney (Proboszcz z Ars), Kazania niedzielne i świąteczne. Wydał z francuskiego w skróceniu Ks. Dr Jakób Górka (Profesor Seminarium biskupiego w Tarnowie). Tom II. W Krakowie. CZCIONKAMI DRUKARNI "CZASU". 1906, ss. 299-306 (O religijnej czci Świętych i ich obrazów).\nAutor: Katolik-Głos Tradycji o 17:45


Fundusze inwestycyjne Toruń, Dariusz Żuber | współpracownik F-Trust\nJestem partnerem firmy F-Trust. Wspierając Klientów w procesie nabywania funduszy inwestycyjnych, korzystam z Platformy Funduszy F-Trust. Działam w Brodnicy, Toruniu i okolicach jednak dla Twojej wygody mogę się spotkać w dowolnym miejscu.\nNazywam się Dariusz Żuber. Mieszkam w niedużej, ale uroczej Brodnicy. Działam zarówno na rynku lokalnym jak i na terenie Polski Północnej i Centralnej.\nMoją przygodę z funduszami inwestycyjnymi rozpocząłem w 1999 r. pracując jak doradca Klienta w Nationale Nederlanden. Swoją wiedzę praktyczną i teoretyczną pogłębiałem pracując na stanowisku Dyrektora Regionalnego Wsparcia Sprzedaży w Millennium TFI, a następnie w Skarbcu TFI.\nCzerpałem mnóstwo satysfakcji szkoląc doradców bankowych i wprowadzając ich w arkana rynku kapitałowego. Zawsze największy nacisk kładłem na jakość sprzedaży i dobre relacje z klientami. Udało się mi zbudować jeden z większych w kraju portfel Klientów instytucjonalnych. Zajmowałem się też organizacją sprzedaży w firmach: Green Energy Poland SA, PCH Capital oraz PZU SA. Powierzono mi też funkcję członka zarządu firmy dystrybucyjnej Private Finance Sp. Z o.o. z siedzibą w Warszawie.\nObecnie skupiam się na indywidualnej pracy z Klientami, chcącymi budować przyszłość finansową dla siebie i swoich rodzin. Służę pomocą przy wyborze wyłącznie najkorzystniejszych rozwiązań finansowych – dopasowanych do Klientów.\nCzęsto przypominam swoim Klientom, że istnieje wiele form inwestowania swojego kapitału. Jednak fundusze inwestycyjne są jedną z najciekawszych alternatyw na rynku. Są dostępne dla każdego: zarówno małego, jak i dużego inwestora.\nJestem partnerem firmy F-Trust, mającej w swej ofercie szereg najlepszych, wyselekcjonowanych funduszy inwestycyjnych polskich i zagranicznych.\nTORUŃ – FUNDUSZE INWESTYCYJNE | DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O F-TRUST


Ponad 20-letnie doświadczenie w branży turystycznej pozwala nam dziś budować agencyjną sieć franczyzową jako biznes, w którym wspólnie z naszymi Partnerami możemy czerpać radość z "wiecznych wakacji". I tą radością pragniemy dzielić się z naszymi Klientami. Unikamy sztywnych, korporacyjnych zasad obsługi oraz realizowania coraz wyższych statystyk sprzedażowych. Każdego Klienta traktujemy w szczególny sposób dbając o jego potrzeby, spełniając marzenia i szanując budżet, którym dysponuje.\nChcemy, aby w naszej Sieci były biura podróży z pasją, własnym pomysłem i szeroką kreatywnością, która pomoże stworzyć Klientowi wyjazd "szyty na miarę". Indywidualne podejście do Klienta oraz jego preferencji jest tym, co buduje naszą Partnerską Sieć Biur Podróży. Zależy nam, aby wspólnie prowadzić biznes. Aby stabilnie osiągać wyniki. Naszym priorytetem jest, aby nasi Franczyzobiorcy mogli się rozwijać i funkcjonować przez wiele lat traktując swoje biuro podróży nie tylko jako pracę, ale i ogromną pasję, z realizacji której czerpią radość i satysfakcję.\nZaufali nam klienci i touroperatorzy. Ty też możesz.


Roztocz czerwony aksamit - wszystko, co musisz wiedzieć o pożytecznym organizmie\nCzy roztocze czerwonego aksamitu są niebezpieczne lub przydatne?\nRoztocz czerwony aksamit jest jednym z pożytecznych owadów w ogrodzie, ponieważ zabija szkodniki i ich jaja.\nJest to szczególnie powszechne w ciepłych i suchych miejscach, takich jak B. na tarasie lub w salonie.\nMożna go jednak trzymać z daleka za pomocą prostych środków (moskitiery, siatki przeciwpyłkowe).\nGatunek jest łatwo podatny na zewnętrznie bardzo podobne szkodniki, np. B. przędziorkowiec z drzew owocowych jest zdezorientowany.\nCo to jest roztocz czerwony aksamit?\nRoztocz czerwony aksamit (łac. Trombidium holosericeum), który ma od jednego do czterech milimetrów, jest lokalnym przedstawicielem tzw. Roztoczy biegających. Zwierzęta są powszechnie znane jako aksamitne roztocza lub roztocza i są szeroko rozpowszechnione.\nPrawidłowo obierz buraki lub śmietanę\nChrząszcz ognisty - szkodnik niebezpieczny czy przydatny?\nBuraki zamrażać - czerwoną bulwę zamrażać dopiero po ugotowaniu\nW miesiącach letnich - szczególnie jesienią, kiedy robi się chłodniej - lubią rozgościć się w domach i mieszkaniach, w końcu szukają odpowiedniej opcji na zimowanie. Roztocz czerwony aksamit jest jednym z gatunków roztoczy drapieżnych i żeruje głównie na innych owadach i ich jajach.\nMałe czerwone pająki w ogrodzie czy na tarasie? Rozpoznaj i rozróżnij gatunki\nNie każdy czerwony pajęczak, który czołga się po ogrodzie lub na dywanie w salonie, jest pająkiem z czerwonego aksamitu. Istnieje wiele różnych małych, czerwonych pajęczaków, a niektóre z nich są wręcz niepożądane w ogrodzie. Zanim więc wyciągniesz spray na szkodniki lub zechcesz zwalczyć roztocza czerwonego aksamitu w inny sposób, najpierw sprawdź, jaki to właściwie gatunek\nPożyteczny roztocz z czerwonego aksamitu jest często mylony z przędziorkiem z drzewa owocowego lub czerwonym pająkiem. Z tego powodu w poniższej tabeli przedstawiono przegląd charakterystycznych cech poszczególnych gatunków, aby ułatwić ich rozróżnienie.\nRoztocz czerwony aksamit\nPająk z drzew owocowych\nNazwa łacińska Trombidium holosericeum Panonychus ulmi\nPopularne nazwy Aksamitne roztocze, roztocza, zwierzęta krwi Czerwony pająk\nrozmiar 1 do 4 milimetrów 0,5 do 06 milimetrów\nOwłosienie ciało gęsto owłosione, wydaje się aksamitne żadne, ale samice mają wyraźnie wystające włosie na grzbiecie\nkolor szkarłat karmin\nTypowe cechy ciała długie przednie łapy, nożycowe pazury szczękowe, powiększony brzuch mało wyraźny, niezdarny\ngłowa stosunkowo duże, małe oczy znacznie mniejsza głowa\nWystępowanie często na ścianach, tarasach, suchych trawnikach głównie na roślinach drzewiastych, np. B. Drzewa owocowe i winorośl\nCzy roztocze czerwonego aksamitu są niebezpieczne?\nNie, roztocz czerwonego aksamitu nie jest niebezpieczny - przynajmniej nie dla ludzi, zwierząt domowych lub roślin ogrodowych. W rzeczywistości małe zwierzęta interesują się tylko innymi, żyjącymi na ziemi i miękkimi owadami, na które polują i wysysają. Przede wszystkim jednak wolą zjadać owady, zwłaszcza szkodniki pospolite w ogrodzie, a tym samym ograniczać swoje populacje.\nJeśli często spotykasz ten typ na swoim tarasie, a nawet w mieszkaniu, jest bardzo prosty powód: jest tam już ciepło i sucho. Roztocza preferują taki klimat nie tylko (ale szczególnie) jesienią, kiedy szukają odpowiedniego miejsca do hibernacji.\nJak rozpoznać ugryzienie roztocza czerwonego aksamitu?\nPonieważ roztocz z czerwonego aksamitu nie ma żądła, nie może żądlić. Na przykład ich narządy gębowe nie są wystarczająco wyraźne, aby penetrować ludzką skórę. Więc ten gatunek nie może gryźć! Możliwe ukąszenie roztocza można przypisać zupełnie innym gatunkom, takim jak:\nRoztocza jesienne lub żniwne : żółte do bladoczerwonych, drobne roztocza, które wolą przebywać w wilgotnych miejscach w ogrodzie (również w kompoście) i często są odpowiedzialne za bardzo swędzące ukąszenia\nŚwierzbowiec lub świerzbowiec : Sarcoptes scabiei, wywoływany przez nory w skórze.\nPtasie roztocze : Inwazja występuje częściej u właścicieli ptaków (kurczaki, gołębie itp.), Ale może być również przenoszona przez zarażone ptaki ogrodowe (np. Poprzez kontakt z zakażonymi gniazdami)\nRoztocza : roztocza są bardzo powszechne w ogrodzie i lubią gryźć\nCharakterystyczne ukąszenia roztoczy to:\nczęsto nie występują pojedynczo, ale wielokrotnie (wielokrotne ukąszenia)\nPrzyczyna często już znikała, więc swędzące obszary są zwykle niewytłumaczalne\nCzy roztocz czerwony aksamit faktycznie przenosi boreliozę?\nCzęsto twierdzi się, że roztocz czerwony aksamit przenosi boreliozę. Prawdopodobieństwo, że tak się stanie, jest jednak znikome - w końcu małe zwierzęta nie są krwiopijcami, które gryzą lub żądlą ludzi. Jednak choroba może być przenoszona przez inne rodzaje roztoczy (patrz wyżej) lub przede wszystkim przez kleszcze.\nCzy muszę walczyć z roztoczem czerwonego aksamitu?\nPająk z czerwonego aksamitu jest prawdziwym pożytecznym owadem, ponieważ pracowite małe zwierzę z wielkim apetytem zjada wszelkiego rodzaju owady szkodliwe dla roślin ogrodowych, takie jak mszyce czy jaja ślimaków. W tym celu dorosłe zwierzęta biegają nie tylko po ziemi, ale także po ścianach i roślinach. Więc jeśli zauważysz czerwone pajęczaki na winorośli lub jabłoni, nie jest to automatycznie przędziorka z drzewa owocowego - zamiast tego może to być również pająk z czerwonego aksamitu podczas polowania na przędziorka z drzewa owocowego.\nNawiasem mówiąc, czasami twierdzi się, że samo zwierzę czasami odciągało sok. To jest złe, ponieważ jest to czysty myśliwy. Błąd jest prawdopodobnie spowodowany pomyłką z przędziorkiem z drzewa owocowego, znanym również jako „czerwony pająk” i zewnętrznie całkiem podobnym.\nW rezultacie walka z pająkiem czerwonego aksamitu nie ma większego sensu, w końcu pozbawiłbyś się ważnego bojownika przeciwko szkodnikom w ogrodzie.\nPoniższy film przedstawia fascynujące obrazy polowania na pająki czerwonego aksamitu:\nRoztocz czerwony aksamit jest ważny dla zdrowej gleby\nRoztocz czerwony aksamit nie tylko zjada szkodliwe owady i ich jaja, ale jest również ważny dla ogrodu z innego powodu: jest częścią stawonogów, które utrzymują strukturę gleby i są również istotne dla tworzenia próchnicy. Gatunek spędza dwa etapy rozwojowe na powierzchni gleby, gdzie oprócz owadów żyjących w glebie i jaj owadów odżywia się bakteriami i grzybami. Dlatego przyczynia się do rozłupywania składników gleby, a tym samym do tworzenia się próchnicy, która jest tak ważna dla wzrostu roślin.\nRoztocz czerwony aksamit w domu? W ten sposób pozbywasz się zwierząt\nCzasami jednak na tarasie lub nawet w mieszkaniu pojawia się zbyt dużo zwierząt, by mimo wszystkich zalet chciałoby się ich pozbyć. Działa to najlepiej w przypadku następujących metod.\nCzerwone pajęczaki w kurniku\nJeśli zobaczysz małe czerwone pajęczaki pełzające po kurniku lub nawet na kurczakach, może to być czerwony roztocz drobiowy. Powinieneś natychmiast z nimi walczyć, ponieważ ten mały krwiopijca powoduje znaczne obrażenia kurczakom. Roztocze czerwone osiągają maksymalny rozmiar około jednego milimetra i nie są aksamitnie owłosione.\nSpryskać taras wodą\nRoztocza czerwonego aksamitu lubią przebywać w suchych miejscach. Możesz wypędzić zwierzęta z patio lub salonu, utrzymując wilgotne powierzchnie. Dlatego należy regularnie spryskiwać kamienne powierzchnie wężem ogrodowym, przy czym główny nacisk należy położyć na konstrukcje z kamienia naturalnego. Podlewaj ogród - a zwłaszcza trawnik! - częściej w okresach intensywniejszej suszy i nie zapomnij przecierać mebli ogrodowych.\nZbuduj grubą szklaną barierę\nSprawdziła się również bariera ochronna wykonana z grubego szkła (np. Grubościennych pustaków szklanych), ponieważ roztocza czerwonego aksamitu (a także inne irytujące typy owadów i roztoczy) uważają, że chodzenie po takiej powierzchni jest dość niewygodne. W ten sposób niezawodnie trzymasz zwierzęta na tarasie iw domu na dystans, a także tworzysz atrakcyjny element dekoracyjny.\nAby małe pełzacze nie zgubiły się w Twoim mieszkaniu, powinieneś zamykać drzwi i okna, zwłaszcza na noc. W godzinach wieczornych roztocza czerwonego aksamitu szukają ciepłego miejsca na nocleg i dlatego lubią błąkać się po domach. Jeśli jednak wszystkie otwory są zamknięte, zwierzęta muszą pozostać na zewnątrz. Uwaga: roztocza czerwonego aksamitu mogą również przedostać się przez klapy dla kota oraz drzwi lub okna, które nie są dobrze zamknięte. Dzięki niewielkim rozmiarom mogą wykorzystać praktycznie każdą lukę. Inną wadą tej metody jest to, że bardzo niewiele osób lubi latem zamykać wszystkie drzwi i okna.\nNie zgniataj roztocza czerwonego aksamitu\nJeśli zobaczysz roztocza czerwonego aksamitu pełzającego bezpiecznie: nie miażdż go! Zwierzęta pozostawiają czerwone plamy, które są bardzo trudne do usunięcia z (lekkiej) odzieży lub podłóg tarasów. Nie bez powodu nazywane są popularnie „zwierzętami krwi”.\nZwłaszcza jeśli mieszkasz na parterze lub na antresoli domu lub masz taras wychodzący na ogród, możesz czasem roi się od małych czerwonych pajęczaków. W Twoim mieszkaniu jest ciepło i sucho, co ceni sobie roztocze rudego aksamitu i dlatego lubi się upominać. Dlatego najlepiej jest trzymać pajęczaki z dala od startu za pomocą siatki lub moskitiery o małych oczkach. Takie urządzenia są łatwe do zainstalowania, a także mają tę zaletę, że niezawodnie odstraszają inne irytujące gatunki owadów. Ponadto możesz teraz zostawić drzwi i okna otwarte do woli.\nSpray na szkodniki - tak czy nie?\n- Czy naprawdę musisz zabijać wszystko tylko dlatego, że jesteś tym zniesmaczony?\nJeśli nic innego nie pomoże, możesz użyć sprayu na szkodniki, aby spryskać barierę zapachową wokół patio lub przed drzwiami na patio. Środki te są bardziej skuteczne niż tradycyjny spray na szkodniki, który próbuje zabić roztocza (i nie jest z nim skuteczny). Jednak pod żadnym pozorem nie należy używać tych środków w pomieszczeniach (toksyn!) I dokładnie przemyśleć, jak ich używać. Biocydy działają nie tylko na roztocze czerwonego aksamitu, ale mają również inne poważne wady:\nEfekt utrzymuje się od sześciu tygodni do sześciu miesięcy w zależności od produktu.\nBiocydy działają również na inne owady, z których część jest ważna dla ogrodu (pszczoły, trzmiele).\nSą również wyjątkowo toksyczne dla organizmów wodnych.\nW rezultacie mogą poważnie zanieczyścić źródła wody w ogrodzie.\nBiocydy podrażniają skórę i błony śluzowe.\nNiewłaściwe użycie może spowodować egzemę, wysypkę lub pęknięcia skóry.\nNiemniej jednak taka chemiczna bariera zapachowa może być przydatna, jeśli na przykład populacja pająka czerwonego aksamitu wymknie się spod kontroli i nie wiesz, co jeszcze zrobić ze względu na samą masę.\nJak powszechne jest roztocze czerwonego aksamitu?\nRoztocz czerwonego aksamitu jest szeroko rozpowszechniony w Europie Środkowej i Południowej. Nie preferuje specjalnych siedlisk, ale równie często występuje w lasach mieszanych, między skałami, na suchej pustyni iw ogrodach, jak w mieszkaniach i domach. Od późnej wiosny i przez całe lato można zobaczyć małe zwierzęta biegające po ziemi, czasami pojawiające się w większej liczbie.\nCo je roztocza czerwonego aksamitu?\nRoztocz czerwony aksamit jest jednym z roztoczy drapieżnych i żyje pasożytniczo na innych owadach, nawet jako nimfa. Tutaj zasysa płyn tkankowy swojego żywiciela przez kilka dni - na przykład często zaraża się kombajnami (Opilio parietinus) - ale bardzo rzadko krew. Jako dorosły poluje na owady zamieszkujące ziemię i ich larwy, takie jak gąsienice z frędzlami, małe gąsienice, koniki polne, komary, mszyce i wszy roślinne, inne roztocza i ich jaja. Roztocz czerwony aksamit może zjadać do 40 mszyc dziennie.\nJak odróżnić szkodliwe i korzystne gatunki roztoczy?\nCzerwony pająk czy pająk z czerwonego aksamitu? Szkodnik czy pożyteczny owad? To rozróżnienie może być bardzo ważne w ogrodzie i dlatego nie powinno być dokonywane zbyt pochopnie. Jednak prędkość ruchu wskazuje możliwe gatunki: drapieżne roztocza (takie jak pożyteczny pająk z czerwonego aksamitu) są na ogół szybkie w ruchu i nieustannie biegają po ogrodzie. Natomiast szkodniki (takie jak czerwony pająk i pająk z drzew owocowych) są zwykle powolne. Nic dziwnego, przecież jabłoń nie może uciec.\nPomocy, znalazłem we włosach czerwonego pająka! Co mam teraz zrobić?\nZupełnie nic, może poza ostrożnym wyciągnięciem małego pająka z włosów. Pająki czerwonego aksamitu nie interesują się ludźmi i nie gryzą ich ani nie użądlają, nawet inne gatunki pająków czerwonych są nieszkodliwe i tylko przypadkowo lądują na twojej głowie. Więc zachowaj spokój i nie martw się.\nCo robi roztocz czerwony aksamit zimą?\nRoztocza czerwonego aksamitu lubią spędzać zimę tam, gdzie jest ciepło i sucho. Zwykle małe zwierzęta zakopują się w górnych warstwach gleby, gdzie przeżywają zimną porę roku, a następnie pojawiają się jako dorosłe wiosną następnej wiosny. Małe roztocze mogą żyć nawet rok.\nSiatka przeciwpyłkowa, zwykle przeznaczona dla osób uczulonych na wszelkiego rodzaju pyłki, utrzymuje również roztocza czerwonego aksamitu poza domem i mieszkaniem.


Kupić bilety na autobus Warszawa Kołomyja online w Internecie\nAutobus Warszawa Kołomyja : ceny, rezerwacje, rozkład jazdy\nRozkład jazdy autobusów Warszawa - Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Circle near Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 07:00 Warszawa 22:55 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 07:00 Warszawa 22:55 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 08:00 Warszawa 22:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Circle near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 08:00 Warszawa 22:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Ring-road near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 08:00 Warszawa 22:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 13:50 Warszawa 05:00 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 13:50 Warszawa 05:00 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 15:40 Warszawa 07:05 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 15:40 Warszawa 07:05 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144, pl.10, pl.10 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 16:00 Warszawa 05:30 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 16:00 Warszawa 05:30 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 16:00 Warszawa 05:30 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 16:00 Warszawa 05:30 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 17:30 Warszawa 07:40 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 17:30 Warszawa 07:00 Kołomyja\nВаршава, АВ Західна, алея Єрусалимська, 10 - Коломия, АС, ул. Антоненка-Давидовича, 15 17:30 Warszawa 09:20 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Circle near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 17:30 Warszawa 07:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Ring-road near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 17:30 Warszawa 07:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 18:30 Warszawa 08:20 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Ring-road near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 18:50 Warszawa 08:10 Kołomyja\nВаршава АВ Заходня, Aleje Jerozolimskie, 144 - Коломия АС, Антоненка-Давидовича ул. 15 19:00 Warszawa 09:10 Kołomyja\nМлоціни - Bus Station, str. Antonenka-Davydovycha, 15 19:00 Warszawa 09:10 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 19:10 Warszawa 07:30 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 19:10 Warszawa 07:30 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 19:30 Warszawa 11:55 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 19:40 Warszawa 11:55 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Rondo w pobliżu dworca autobusowego, ul. Antonenka-Davydovycha 15 20:10 Warszawa 10:30 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144, pl.10, pl.10 - Rondo w pobliżu dworca autobusowego, ul. Antonenka-Davydovycha 15 20:30 Warszawa 10:30 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 20:30 Warszawa 09:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Circle near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 20:30 Warszawa 10:30 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Ring-road near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 20:30 Warszawa 10:30 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144, pl.10, pl.10 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 21:40 Warszawa 09:25 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Ring-road near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 21:40 Warszawa 09:25 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Circle near Bus Station, 15 Antonenka-Davydovycha str. 21:40 Warszawa 10:10 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Circle near Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 21:40 Warszawa 10:10 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 21:50 Warszawa 12:45 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str.15 21:50 Warszawa 12:45 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144, pl.10, pl.10 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha, pl.10, pl.10 22:00 Warszawa 11:00 Kołomyja\nАleje Jerozolimskie 144 - Bus Station, str. Antonenka-Davydovycha, 15 22:20 Warszawa 10:25 Kołomyja\nАС ПКС "Західна", Ієрусалимські алеї 144 - Коломия АС, вул. Антоненка-Давидовича, 15 22:30 Warszawa 16:50 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 22:30 Warszawa 13:40 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Rondo w pobliżu dworca autobusowego, ul. Antonenka-Davydovycha 15 22:30 Warszawa 11:50 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 23:00 Warszawa 13:40 Kołomyja\nDworzec autobusowy "Zachodni", Al. Jerozolimskie 144 - Dworzec autobusowy, ul. Antonenka-Davydovycha 23:00 Warszawa 13:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 23:20 Warszawa 14:00 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 23:40 Warszawa 13:40 Kołomyja\nBus Station "Zachodnia", Al. Jerozolimskie 144, pl.10 - Bus Station, Antonenka-Davydovycha str. 23:40 Warszawa 13:40 Kołomyja\nTutaj możesz kupić bilety na autobus Warszawa Kołomyja, sprawdzić obecność i rozkład jazdy linii autobusowych, zobaczyć ceny, sprawdzić dostępność biletów, dokonać rezerwacji – i wszystko to online w Internecie.\nZarezerwuj lub natychmiast kup bilet na autobus Warszawa Kołomyja, wskazawszy dane osobowe pasażera. Zawsze możesz zwrócić bilet, jeśli nagle się zmieniły plany. W tym przypadku pieniądze zostaną zwrócone na kartę płatniczą w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia.\nMożesz tutaj też po prostu dowiedzieć się rozkład jazdy autobusuWarszawa Kołomyja, sprawdzić prognozę pogody.\nPopularne marszruty do Kołomyja


Rafał Trzaskowski - Wiadomosci.gazeta.pl\n"Jeżeli Cichanouska chce reklamować antydemokratyczną opozycję w Polsce i występować na mityngu Trzaskowskiego, to niech szuka pomocy w Moskwie" - stwierdził w piątek na Twitterze wicemarszałek Sejmu i szef klubu PiS Ryszard Terlecki. Słowa polity...\nLiderka białoruskiej opozycji ma pojawić się na letnim wydarzeniu Campus Polska Przyszłości organizowanym przez prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego. Ryszard Terlecki był z tego faktu wyraźnie niezadowolony. Szef klubu PiS stwierdził, że...\nPrezydent Warszawy Rafał Trzaskowski stwierdził w rozmowie z portalem Interia.pl, że Platforma Obywatelska "musi się przestać zajmować sprawami wewnętrznymi, a skupić na ciężkiej pracy i budowaniu oferty dla wyborców". Jak zaznaczył, partia znajdu...\nJacek Karnowski: Na miejscu Rafała Trzaskowskiego już bym powiedział "chcę być premierem"\n- Gdybym był na miejscu Rafała Trzaskowskiego, to tak - już bym powiedział, że chcę być premierem - mówi Jacek Karnowski, prezydent Sopotu. Jak dodaje, "Rafał byłby dobrym prezydentem i premierem".\n- Decyzję będziemy mogli podjąć dopiero, gdy na stole pojawią się konkrety. Gdy będziemy wiedzieć, jacy ludzie w tym uczestniczą i jak przedstawia się program. To nie jest randka w ciemno. To nie jest Tinder polityczny - powiedział w Porannej...\nRafał Trzaskowski przyznał w rozmowie z Onetem, że chciałby, aby doszło do przyspieszonych wyborów parlamentarnych. Choć jego zdaniem to mało realna wizja, uważa, że opozycja powinna być gotowa, jeśli te przedterminowe wybory miałyby się odbyć. -...\nKto jest liderem opozycji w Polsce? Hołownia i Trzaskowski zdominowali konkurencję [SONDAŻ]\nRafał Trzaskowski i Szymon Hołownia są uznawani przez Polaków za liderów opozycji - wynika z najnowszego sondażu SW Research dla rp.pl. Lider ugrupowania Polska 2050 i prezydent Warszawy znaleźli się ex aequo na pierwszym miejscu z wynikiem 19,1...\nRafał Trzaskowski to pierwszy od dwóch lat polityk opozycji, który stanął na podium rankingu zaufania - wynika z sondażu IBRiS przeprowadzonego dla Onetu. Trzaskowski jest nowym liderem rankingu. Za nim uplasowali się Andrzej Duda i Mateusz...\nRafał Trzaskowski na czele rankingu zaufania wobec polskich polityków w kwietniu. Prezydent Warszawy, jak wynika z sondażu IBRiS, jako pierwszy polityk opozycji od przeszło dwóch lat otrzymał najlepsze noty od Polaków. Drugie miejsce na podium...\nRafał Trzaskowski - informacje podstawowe Doktor nauk politycznych, specjalizuje się w tematyce europejskiej, jest wykładowcą akademickim. Poseł do parlamentu europejskiego VII kadencji, gdzie zajmował się sprawami związanymi z implementacją traktatów UE, unijnym budżetem, ochroną prywatności\nZ sondażu exit poll IPSOS dla TVN, TVP i Polsatu wynika, że w drugiej turze wyborów prezydenckich Andrzej Duda uzyskał 50,4 proc., a Rafał Trzaskowski - 49,6 proc. Frekwencja wyniosła według sondażu 68,9 proc. Takie wyniki exit poll sprawiają jednak, że nie da się jasno wskazać zwycięzcy II tury\n? Ja bym się w ogóle przyjrzał całemu zespołowi, który otacza Patryka Jakiego, bo tam jest wiele bardzo kontrowersyjnych osób, które znane są z wypowiedzi antysemickich ? powiedział Rafał Trzaskowski w trakcie swojej konferencji prasowej w Parku Szczęśliwickim. Według niego mają być\nnajwiększą szansę na wygraną? W ostatnich dniach na prowadzenie wysunął się Rafał Trzaskowski. Najnowsze sondaże wróżą wygraną Rafała Trzaskowskiego w II turze 24 czerwca na portalu OKO.press pojawił się sondaż wyborczy przeprowadzony przez firmę Ipsos. Wynika z niego, że w I turze wyborów prezydenckich\nRafał Trzaskowski, przyszły prezydent stolicy, w środę na briefingu prasowym oficjalnie potwierdził, że Paweł Rabiej z Nowoczesnej będzie wiceprezydentem. Już wcześniej zapowiadał, że w przypadku wygranej to ten polityk zostanie jego zastępcą. W zeszłym roku nie było to jednak pewne. - Nie wycofam\nParada Równości 2018 już 9 czerwca. Rafał Trzaskowski, kandydat na prezydenta Warszawy z ramienia PO, zadeklarował, że wybiera się ten wielki marsz w obronie równości. Co więcej, w rozmowie z TOK FM stwierdził, że Parada Równości powinna być objęta patronatem miasta. Takiej decyzji - wyczekiwanej\nRafał Trzaskowski, kandydat KO na prezydenta Polski w piątek dorzucił kolejną zapowiedź gospodarczą, związaną z podatkami. - Po pierwsze, tak jak już wielokrotnie zapowiadałem - jeśli rządzący będą chcieli podnosić jakiekolwiek podatki, to na pewno napotkają na moje jasne weto. I jasno chcę też\nRafał Trzaskowski był we wtorek gościem Radia Zet. Komentował nie tylko głośną sprawę wieżowców, które chciało budować PiS w Warszawie, ale także obecność nowego rzecznika warszawskiego ratusza Kamila Dąbrowy (został nim po wygranych przez Trzaskowskiego wyborach) w mediach społecznościowych


Azerskie klimaty - zewpodrozy.pl\nOpublikowane przez Michaś w dniu 18 lipca, 2018 18 lipca, 2018\nAzerbejdżan zachwyca i przyciąga jak magnes. Pisząc ten post, pojawiają mi się w głowie krajobrazy emanującego swoim pięknem Kaukazu, przeróżnych rozmiarów wulkany błotne oraz płonące zbocza. Ponadto powracają ciekawe smaki lokalnych potraw, napojów, a także miłe wspomnienia związane z kontaktem z tubylcami.\nGłównym planem naszego wyjazdu było nawiązanie bliższego kontaktu z tamtejszą przyrodą i wejście na szczyt góry “Babadag” (3629 m n.p.m.), z którego roztaczają się fenomenalne widoki na kaukaskie szczyty, postrzępione granie i długie doliny. Nazwa “Babadag” oznacza górę dziadka. Niektórzy nazywają ją też “Qarli baba”, czyli śnieżny dziadek. Góra ta jest położona na pograniczu dwóch rejonów: Quba i Ismayilli. Podobno, jeżeli wyjdzie się na nią siedem razy, to otrzymuje się honorowy tytuł “Hazrat”, który znaczy wasza świętobliwość lub jego świętobliwość. Zatem pozostało nam jeszcze tylko 6 wejść 😀\nGóra uznawana jest za świętą i magiczną, ale jedyną magię jaką odczuliśmy podczas zadawania się z nią to były niesamowite widoki oraz wzmożona produkcja endorfin towarzysząca wysiłkowi. Dość czasochłonna była wędrówka doliną “Girdimanchay”, głównie z powodu wielokrotnego przekraczania rzeki. W drugą stronę poszło jednak już zdecydowanie szybciej i w miarę gładko. Na około 2200 m n.p.m. znajduje się sezonowy obóz “Gurbangach”, z którego zaczyna się już właściwe i dość strome podejście. Nasza przygoda przypadła na przełom maja/czerwca, jeszcze przed rozpoczęciem sezonu (sezon od lipca do sierpnia), dzięki czemu szlak i cały obóz był pozbawiony ludzi. Jedyną zmorą była znaczna ilość łatwo zapadającego się, mokrego i dość ciężkiego śniegu w partiach szczytowych. Trzeba było baczniej zwracać uwagę na stoki o ekspozycji południowej. Ale zarówno taką sytuację, jak i warunki zawsze można obrócić na swoją korzyść i dostarczyć sobie trochę frajdy. Sami zobaczcie na filmiku zamieszczonym poniżej 😉\nPierwszy nocleg w otoczeniu gór po przylocie do Azerbejdżanu. Tę noc zapamiętam na długo… Błyskawice tańczyły po niebie z taką częstotliwością, że w namiocie było jasno, a Wojtek musiał sobie położyć coś na oczy, żeby móc zasnąć. Ponadto wielkość opadów była prawdziwym testem dla sprzętu. Żółty namiot Salewy, pomimo wcześniejszej, dodatkowej impregnacji, zaczął przemakać w środku nocy .\nPracownik parku postanowił nas podwieźć swoim UAZ-em do kolejnej miejscowości, z której następnie ruszyliśmy w kierunku obranej za cel góry. Pełni on niejako funkcję szeryfa całej doliny, prowadzi rejestr turystów wchodzących i wychodzących z doliny oraz sprzedaje bilety do parku.\nTrochę tajemniczo i pochmurnie.\nA na kolację 长寿面, czyli chiński makaron długowieczności w połączeniu z goloneczką i gulaszową. Kto wie, może po tym posiłku pożyjemy teraz trochę dłużej 😀\nPowolna droga do turbazy, ale z super widoczkami.\nSezonowa baza “Gurbangach”.\nPorządny dach nad głową to czasami wybawienie, o czym przekonaliśmy się w drodze powrotnej, kiedy pogoda się znacznie pogorszyła.\nPiotrek i Auri na podejściu.\nNo i co ci chłopie więcej do szczęścia potrzeba? 😀\nPoranek na 3000 m n.p.m.\nSprawdzanie stanu naszej herbatki 😀\nPowiadają, że głód jest najlepszym kucharzem. Nie sposób się z tym nie zgodzić.\nFotka ze szczytu góry “Babadag” na 3629 m n.p.m.\nTagi:AzerbejdżanAzerowieBabadagBakubłotochevrolet nivaGirdimanchay River ValleyGobustangóryKaukaz Wielkipetroglifypłonące wzgórzeQobustanropatrekkingturystyka aktywnaUAZwulkany błotneyanar dagzew podróżyłada niva