Czas na hulajnogę – Hulajnoga elektryczna – ubezpieczenie\nDrogi, szczególnie w dużych miastach są w dzisiejszych czasach bardzo zatłoczone, coraz częściej z ogromną trudnością się po nich przemieszczamy, tracąc mnóstwo czasu w korkach jadąc do pracy, czy wracając z niej. Dlatego dobrym sposobem na rozwiązanie tego problemu jest skorzystanie z alternatywnego środka komunikacji miejskiej, a do takiego niewątpliwie należy hulajnoga elektryczna. Jest to urządzenie służące do transportu osobistego, które jest wyposażone w silnik elektryczny, a można się nim poruszać ze średnią prędkością 25 km/h. Jako, że jest to coraz bardziej popularny pojazd, a wiąże się również z niemałym wydatkiem finansowym, w celu zapobieżeniu kradzieży tego sprzętu warto zastanowić się nad ubezpieczeniem.\nDlaczego warto ubezpieczyć hulajnogę elektryczną?\nW związku z tym, że pozostawienie hulajnogi elektrycznej wartej kilka tysięcy na parkingu czy ulicy jest wyśmienitą okazją dla złodzieja, ubezpieczenie hulajnogi elektrycznej od kradzieży ze stroyn bezpiecznienahulajnodze.pl jest bardzo ważne. Ubezpieczenie to gwarantuje nam w przypadku, gdy odzyskanie naszego pojazdu jest niemożliwe, wypłatę odszkodowania. W przypadku, gdy hulajnoga elektryczna zostanie znaleziona, ale wskutek kradzieży została uszkodzona właścicielowi zostaną wypłacone środki na remont sprzętu lub nastąpi zwrot pieniędzy w wysokości wartości hulajnogi. A więc ubezpieczając hulajnogę elektryczną, właściciel w przypadku kradzieży nie jest bezradny, tylko może ubiegać się o odszkodowanie. Ubezpieczenie to można także rozszerzyć na przykład o:\nassistance w razie wypadku,\nuszkodzenia hulajnogi podczas jej użytkowania.\nDla kogo ubezpieczenie hulajnogi elektrycznej od kradzieży? Odpowiedź jest bardzo prosta, dla każdej osoby dorosłej, która jest właścicielem takiego pojazdu. Istotnym jest, że hulajnogę elektryczną może ubezpieczyć osoba prywatna jak również przedsiębiorcy, którzy świadczą usługi w postaci wypożyczenia hulajnóg elektrycznych do jazdy.\nCzas na hulajnogę © 2021 All Rights Reserved


Strona 1820 z 3048 Pierwszy ... 820 1320 1720 1770 1810 1818 1819 1820 1821 1822 1830 1870 1920 2320 2820 ... Ostatni\ndzisiaj już u mnie trochę lepiej po furaginie, tzn biorę cały czas bo nie wolno przerywać ale już mniej dokuczliwe jest to zapalenie pęcherza które złapało mnie wczoraj ni z tego ni z owego....może rzeczywiście jak sugerowały dziewczyny to odpowiedz organizmu na stres jaki miałam ostatnio? tak czy owak nic przyjemnego takie zapalenie:cry:\nGruszko mówisz, że szyłaś płaszcz??? już byłam pod wielkim wrażeniem twoich umiejętności krawieckich ( przepiękne sukienki w przepięknych soczystych kolorach) a tu płaszcz?? mam nadzieję, że go zobaczę:beurk:\nskoro o presji piszecie to dodam od siebie, że u mnie tez jakaś przekora się włącza i im silniej chce np trzymać się jakiejś diety tym prędzej daję sobie z nią spokój, bo coś mi nie pozwala? co ? sama nie wiem, wielokrotnie próbowałam się zmotywować, miedzy innymi tez na spotkanie z wami, na ślub córki, na jakieś imprezy gdzie będą ludzie którzy mnie jakiś czas nie widzieli i guzik, nie udawało się, co prawda na ślub córki jak próbowałam się zmotywować 5 lat temu to ważyłam jednak trochę mniej tak jak teraz sobie myślę, moja waga pomalutku, pomalutku ale jednak rośnie, tak patrząc na przestrzeni lat:cry:\nco do jogi to tez chcę wrócić do niej, lata całe nie ćwiczyłam, jest u mnie w klubie osiedlowym, dwa kroki ode mnie ale październik sobie odpuściłam bo trochę mnie nie będzie a jednorazowe wejścia są zdecydowanie droższe z tego co się orientuję ale postaram sie zmobilizować od listopada:)\nKrysiu mówisz, że w ciąży jadłaś marchewkę/ ja z kolei landrynki anyżowe połykałam w olbrzymich ilościach, nigdy wcześniej ani później mi nie smakowały ale wtedy tak:p\nco do wiatrów to u mnie było spokojnie, można powiedzieć, że wiatru nie było, z telewizji dowiedziałam się, że przeszedł jakiś orkan....\nJolinko nie miej wyrzutów sumienia, ze nie masz czasu na pisanie z nami, ważne, że udało ci się wyspać bo czasem piszesz o dosyć dziwnych nocnych porach:mdr:\nManiusiu mam nadzieję, że twoje "samochodowe" przygody w końcu się skończyły:p\nAgnieszko miłych wrażeń ślubnych i wizyty w twojej rodzinnej miejscowości:)\nKasiu naciesz się swoją Mamą na zapas bo w sumie rzadko się widujecie, za rzadko na pewno jak dla ciebie bo ty lubisz takie rodzinne kontakty i najchętniej spotykałabyś się ze swoimi bliźnimi codziennie albo chociaż co dwa dni:beurk:\nWitam, ponieważ zostałamZałącznik 40572 sama na wo, to sok piję sama, a dla was jest kawa :)\nJolinko,nigdy w życiu nie spałam 11 godzin:)( nie licząc okresu dziecięcego oczywiście) nawet wtedy, gdy byłam po czymś ( np. po nieprzespanych wcześniej nocach) zmęczona. Ja nawet nie pamiętam, kiedy spałam 8 godzin. Sześć, to maksimum odkąd pamiętam:)\nManiusiu, i tak podziwiam Cię, że po tak krótkiej przerwie, udało Ci się zrobić prawie dwa tygodnie :)\nGruszko, ja bardzo lubię sok z marchewki i nawet, gdy nie jestem na diecie, to często go piję, a juz na wo, to podstawa. Tak samo zupy kremy...bez nich chyba nie dałabym rady.\nKrysiu, jasne że bez soków jest ok...co kto lubi i komu z czym po drodze :)\nGruszka ma rację, pojechaliśmy tylko na ślub z racji żałoby, a ponieważ ani młodzi, ani cała rodzina nie spodziewali się nas zupełnie, to zrobiliśmy wszystkim super niespodziankę i podziękowaniom nie było końca .\nKasiu, dziś koniec dodatkowego gwaru w domu?\nSabinko, mam nadzieję, że lepiej się czujesz:)\nDziewczynki, jaka presja, jaki przymus...ja tylko napisałam o celu...:mdr:\nWitam w niedzielny poranek! Szczegolnie nasza wytrwala Agnieszke! Dziewczyno na tobie mozna budowac...twardas jak skala!:money:\nTak...dzis juz koniec dodatkowego gwaru w domu...robie lasagne i z tym lasaniem jedziemy do siostry na obiad, gdzie zostawiam rodzicow na nastepny tydzien. Siostra juz przebiera nogami, a oni...sa troche zmeczeni i najchetniej wracaliby do swego domu...:beurk:\nBardzo mocno witac u nich proces starzenia...szczegolnie u taty:arf: Ech zycie...\nWieczorem popisze, bo juz wstali...\nMilego dnia dziewuszki! Dzis nostalgicznie...\nWitajcie, zimno i jesiennie, ale nie dajemy się, co? Kasiu, pozwolisz, że trochę Cię zastąpię w przesłaniu tego szczególnego ciepełka płynącego z tych urokliwych mordeczek? :money:\nSabinko, miałam nadzieję, że czujesz się już lepiej, ale odłożenie spotkania niestety nie potwierdza tego :(. Kuruj się szybciutko.\nLandrynki anyżowe? Ciekawe i od razu przyznaję, że nie przepadam za tym smakiem. Tylko, że smaki ciążowe to zupełnie inna bajka :mdr:.\nDziewczynki, a wy pamiętacie swoje szczególne upodobania smakowe?\nGruszko, jeżeli chodzi o Francuzów i ich sposób jedzenia, to jak najbardziej się zgadzam. Zdecydowanie przekonuje mnie owo trzy razy dziennie, z naciskiem na południe. Szkoda, że nasze organizmy nie miały okazji wdrożyć sobie takich zasad od małego. Przez to dalej najczęściej kończy się na tym, że podziwiamy inne nacje, po czym wracamy do swoich nawyków. Ech … Ale oczywiście to nie znaczy, że mamy odpuszczać. Po to w końcu te nasze różne rozmowy, żeby drążyć powoli ale uparcie ten swój kamyczek samoświadomości z nadzieją, że przewiercimy się w końcu gdzie trzeba.\nFilmik próbowałam znaleźć, ale nic z tego. Płaszczyka jestem ciekawa, więc jak by Cię naszło, to pokaż chociaż kawałek ;)\nAgnieszko, fajnie że zdecydowaliście się zrobić młodym taką niespodziankę. Na pewno było im przemiło i poczuli się bardzo uszanowani :).\nA wiesz, że z tym spaniem idealnie pasowałabyś do mojego M? To mi przypomniało coś teoretycznie zupełnie nie na temat, ale jednak na zasadzie skojarzeń. Czytałam kiedyś o kobietach, które nigdy nie pokazują się swoim partnerom bez pełnego makijażu, pięknej fryzury itp. Pomyślałam wtedy, że w życiu nie zdecydowałabym się na coś takiego kosztem snu. No i teraz właśnie zrozumiałam, że to może być możliwe bez jakichkolwiek wyrzeczeń. Po prostu wystarczy być osobą z małą potrzebą snu :D.\nManiusiu wygląda na to, że przyjęcie się udało. Jestem pod wrażeniem, że dalej potrafisz odmawiać sobie smacznego jedzonka. Moja synowa zawsze zaskakuje nas nowymi potrawami, co nieustannie mnie wzrusza i nawet nie próbuję odmawiać. Wczoraj zrobiła jakieś pyszne nadzienie do papryki. I to była część dietetyczna ;). A do niej przepyszne ciasto :oops:.\nChyba tak średnio spodobał wam się nasz "lasek", ale synu przysłał zdjęcie jak siedzą wpatrzeni w niego. Akurat padła im inna, bardzo pielęgnowana przez nich roślinka, więc naprawdę poczuli się pocieszeni :).\nKrysiu nie wiedziałam o jakim lasku piszesz dopóki nie zajrzałam na grupę :) bardzo mi sie podoba i uważam że to fajny prezent. Sama chcialabym taki dostać :)\ndziś sporo się nachodziłam\nbyliśmy w galerii po buty dla Sucharka, bo nie ma takich cieplejszych do pracy. obeszliśmy wszystkie sklepy na obu piętrach i alb nie yło fajnych albo były ale takie po 400-500. W końcu już prawie poddani znaleźliśmy fajne za 160 zl. Sucharek się tak ucieszył, z mi zaproponował nowe sportowe bo ostatnie zniszczyłam w praniu. No to zrobiliśmy kolejną rundkę po galerii. No i ... mm i ja....\nA po obiedzi poszliśmy na długi spacer, więc ruch mam dzis zaliczony\nRodzice juz u siostry i u nas dzis popoludniu...:money:\nDzien dobry Agnieszko! Dzien dobry pozostale dziewczynki!:love:\nWracam do dietetycznego szeregu...koniec tego dobrego. Przez wizyte rodzicow zupelnie zapomnialabym o koncu poprzedniej akcji i poczatku nowej...\nZapisalam sie na nia, bo co jak co...ale zawsze to dla mnie mobilizacja...chocby i taka piatkowo- jedniodniowa! Podobnie mam tez we wtorki przed wazeniem srodowym na WW, bo latwiej mi sie wtedy trzymac, gdyz chce otrzymac lepszy wynik.:money:\nKrysiu -twoj prezent-las tez mi umknal w natloku whatsappowej korespondencji i raczej pobieznego jej czytania:oops::oops:\nAle na swoje usprawiedliwienie musze przyznac, ze autentycznie nie mialam na to czytanie czasu. Najwyzej jak jechalam metrem do pracy, bo ani w domu ani w samej pracy nie mialam mozliwosci.\nNie wchodzilam jednak z komorki na forum , bo moj tapatalk dalej nie dziala- a jak to jest u was?:ouch:\nKrysiu pytalas sie tez o smaki ciazowe...ja nie pamietam jakichs szczegolnie...no moze jedynie lody. Zajadalam sie nimi bez opamietania i smialam sie, ze moje dziecko ma w brzuchu slizgawke!:he:\nCo do pobytu rodzicow Sabinko- to trafilas w samo sedno. Ten rodzaj wizyty czyli krotka i intensywna jest dla obu stron niewatpliwie meczacy... Lepsze byloby na 100% rozwiazanie gdy ma sie rodzicow w poblizu i mozna sie odwiedzac kiedy tylko sie chce, ale na przyklad na dzien czy dwa.:money:\nManiusiu- niechaj nowe butki dobrze sluza...a i autko wreszcie sie sprawuje jak trzeba.:D\nAgnieszko-jakie masz plany na dzisiaj? Podziwiam cie za to wytrzymanie tyle czasu bez pieczywa i nabialu. Ja bym tak nie potrafila!\nLatwiej by mi bylo chyba wcale nie jesc!\nChodzi mi nawet po glowie post calkowity- zeby zaszokowac organizm rozbuchany "bezkrolewiem", ale nie wiem czy mu to dobrze zrobi- bo wyraznie teraz osiagnelam stan gdy przestal odkladac na zas...czyli spalam to co mu dostarczam i waga sie mniej wiecej trzyma na stalej pozycji...\nChcialabym jednak zaskoczyc, zeby mi sie znowu chcialo chciec...odchudzac!:p\nDobrego dnia i dobrego nowego tygodnia!\nKasiu, w tej chwili jestem na takim etapie diety, że nie mam żadnych ciągotek poza tym co mogę jeść, ale na bazie doświadczenia wiem, że wkrotce to się zmieni. Za nabiałem nie będę tęsknić, bo nie jem go prawie wcale od wielu lat poza masłem do pieczywa i czasem jogurtu lub jajka( raz w tygodniu),ale za pieczywkiem...jak najbardziej :)\nPlany na dziś? Książka, kijki, a na początek poczta ( Joluś, wysyłam jeszcze kilka naklejek, może się przydadzą) i warzywniak, bo wczoraj wszystko wyjadłam, a jutro jestem cały dzień na szkoleniu, więc muszę mieć zapas.\nJa też nie przepadam za takimi intensywnymi odwiedzinami, na szczęście moja mama jest typem samotnika i nie przeszkadza jej, gdy ja siedzę w necie, ona czyta wtedy książkę, lub tez siedzi w necie :D


Alarm dla kobiet – Vitanea\nZawał serca, udar mózgu, niedokrwienie kończyn dolnych – wydawałoby się, że schorzenia te dotyczą głównie mężczyzn. To nieprawda. Co roku na choroby układu krążenia umiera więcej pań niż panów.\nKobieta 65-letnia, której mąż umarł na zawał przed trzema laty, przechodzi udar mózgu. Doznaje paraliżu jednej strony ciała, ma kłopoty z mówieniem, czeka ją długa rehabilitacja. Jest to dla niej grom z jasnego nieba. Pięć lat temu rzuciła palenie i myślała, że wszystko będzie już w porządku. I drugi obrazek: młoda,\n42 -latka chorująca od fał na cukrzyce, otyła i z wysokim cholesterolem, dostaje zawału serca. Jest mocno zdziwiona, bo myślała, że dotyczy on tylko starszy ch panów. Poza tym nic jej przecież nie bolało!\nOba przypadki mają wspólny mianownik – miażdżycę tętnic.\nZdrowe tętnice są mocne i elastyczne. Z biegiem czasu mogą zrobić się grube i sztywne, najczęściej w wyniku nagromadzenia tłuszczów i innych składników tworzących tzw. blaszkę miażdżycową. Zatyka ona naczynie, przez co krew nie może przenieść tlenu oraz substancji odżywczych do tkanek. Blaszki u mężczyzn są zwykle pojedyncze, duże, wystające. U kobiet zdarza się, że pokrywają równomiernie ściany tętnic.\nBlaszki mogą pękać – tworzy się wtedy zakrzep, który zatyka światło naczynia. Co wtedy? W zależności od tego, z którą z tętnic mamy do czynienia, tworzy się zawał serca (na skutek zatkanych tętnic wieńcowych), udar mózgu (wynikający z blokady w naczyniach szyjnych lub mózgowych) choroba tętnic obwodowych (dotycząca tętnic nóg). U mężczyzn dochodzą kłopoty z erekcją. Zanim światło naczyń zamknie się całkowicie, tętnice przez dłuższy czas zatkane są tylko częściowo. Daje to objawy choroby niedokrwiennej serca, przejściowe napady niedokrwienia mózgu lub chromanie przestankowe.\nMiażdżyca może zacząć się już w dzieciństwie, ale jest chorobą głównie osób w średnim i starszym wieku. Proces ten rozpoczyna się od uszkodzenia wewnętrznej błony pokrywającej tętnicę, czyli śródbłonka, do którego przyczepiają się płytki krwi próbujące to uszkodzenie „zacerować”. Powstaje stan zapalny, a z czasem gromadzą się złogi tłuszczu (głównie cholesterolu). W rezultacie tworzy się blaszka.\nMoże się to wydawać zaskakujące, ale prawdopodobieństwo, że kobieta umrze z powodu zawału serca jest sześć razy większe niż to, że stanie się tak na skutek raka sutka. Choroby będące następstwem miażdżycy są głównym zabójcą kobiet; stanowią razem ponad 50% przyczyn ich zgonów. Tymczasem panie boją się bardziej nowotworów, a profilaktykę chorób serca i udaru pozostawiają mężczyznom. Poza różnicami kulturowymi istnieją też różnice biologiczne.\nTętnice wieńcowe (te w sercu) u kobiet są mniejsze. Blaszka miażdżycowa zamiast ulegać gwałtownemu przerwaniu (jak to się dzieje u panów) ulega raczej erozji, odsłaniając wewnętrzne ściany tętnic. Uważa się to m.in. za przyczynę faktu, że objawy zawału serca u kobiet są często bardziej subtelne, nie tak gwałtowne jak u mężczyzn. Może to być ból brzucha, nudności, wymioty albo duszność bez bólu za mostkiem. W cukrzycy można przejść zawał nie wiedząc o nim . W rezultacie kobiety zgłaszają się na pogotowie z większym uszkodzeniem serca. Także w udarze mózgu poza typowym nagłym zdrętwieniem czy osłabieniem twarzy , ręki lub nogi, trudności w mówieniu, widzeniu czy zachowaniu równowagi – może się zdarzyć ból twarzy , nudności, osłabienie, duszność, kołatanie sercem, a nawet niespodziewany napad czkawki.\nCzytaj również: Klaps jako metoda wychowawcza\nUdar u kobiet występuje częściej niż u mężczyzn i to one na niego częściej umierają.\nNie tylko po menopauzie.\nNiektóre choroby, stany, czy nałogi zwiększają ryzyko wystąpienia miażdżycy ( w rezultacie choroby wieńcowej, zawału serca i udaru mózgu). niektóre z tych czynników występują razem, tworząc tzw. zespół metaboliczny (otyłość brzuszna podwyższone ciśnienie, zwiększony poziom glukozy i triglicerydów). Warto zaznaczyć, że jego obecność ma większy i bardziej niekorzystny wpływ na kobiety.\nRównież palenie jest gorsze dla pań, a ten wpływ wyraża się jeszcze bardziej u młodszych kobiet oraz tych, które przyjmują doustne hormonalne środki antykoncepcyjne. Aby poziom ryzyka udaru wrócił do normy, musi upłynąć 10-15 lat od rzucenia nałogu. Dlatego papierosy wykazywały jeszcze niekorzystny wpływ u wspomnianej na początku pacjentki, która przestała palić 5 lat przed udarem.\nZa czynnik chroniący przed miażdżycą uważane są z kolei estrogeny. Podwyższają poziom „dobrego” cholesterolu (HDL) – dlatego choroba wieńcowa i udar mózgu zdarza się głównie u kobiet po menopauzie. To\njednak tylko statystyka – niekorzystne czynniki (np. wieloletnia cukrzyca) potrafią „przełamać” to ochronne działanie i zawał pojawić się może już po czterdziestce. Pamiętajmy również, że na udar i zawał wpływ ma nie tylko miażdżyca. Stres i depresja wpływa niekorzystnie bardziej na panie niż panów.\nWalka z miażdżycą\nJak chronić się przed miażdżycą albo powstrzymać rozwój choroby? Trzeba zwalczać czynniki ryzyka. Na swój wiek nie mamy wpływu, krewnych też sobie nie wybieramy. Jednak ten fatalizm nie jest już uzasadniony w przypadku nadciśnienia i cukrzycy – dwóch chorób, które osładzają naczynia i w bardzo dużym stopniu sprzyjają rozwojowi miażdżycy. Tutaj trzeba bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarza: zmienić styl życia i stosować leki (np. dietę niskosolną w nadciśnieniu, w nadciśnieniu leki obniżające poziom cukru), rzucić palenie, zwiększyć aktywność, zredukować masę ciała.\nPalenie uszkadza naczynia, zwęża je i podwyższa ciśnienie. W rzucaniu nałogu pomagają leki i nikotynowa terapia zastępcza (według kilku badań działająca lepiej na mężczyzn). Przy występującym zespole napięcia przedmiesiączkowego, palenie lepiej rzucać po ustąpieniu jego objawów.\nNie można też przecenić znaczenia regularnej aktywności fizycznej.\nCzytaj również: Gdy hormony tarczycy wymykają się spod kontroli\nZmniejsza ona ryzyko zgonu w wyniku choroby serca aż o jedną czwartą. Dzięki ćwiczeniom serce pracuje lepiej, spada waga i ciśnienie krwi, zmniejsza się poziom „złego” cholesterolu i poprawia kontrola cukrzycy.\nO zdrowej diecie napisano już wszystko. Wiemy, że trzeba ograniczać tłuszcze nasycone i tłuszcze trans (należy czytać etykiety), a zastępować tłuszczami jedno- i wielonienasyconymi. Dieta powinna być bogata w owoce, warzywa, produkty z pełnego ziarna i niskotłuszczowy nabiał.\nDzięki niskokalorycznym potrawom i regularnej aktywności fizycznej będzie też można zrzucić zbędne kilogramy – kolejny czynnik ryzyka miażdżycy. Pamiętajmy, że najgorsza (typowa dla mężczyzn i dla kobiet po menopauzie) jest otyłość brzuszna (obwód w pasie powyżej 88 cm u kobiet). Większość wymienionych czynników zmniejsza poziom „złego”, a zwiększa stężenie „dobrego” cholesterolu we krwi. Jeśli nie pomoże zmiana stylu życia, lekarz zapisze leki „zbijające” jego poziom.\nCzynniki ryzyka wystąpienia miażdżycy:\nwiek – im jesteśmy starsi, tym ryzyko jest większe,\nwysoki poziom cholesterolu,\nobecność choroby wieńcowej (zawału) u członka rodziny w młodym wieku.\nCo pomoże na miażdżycę?\nNależą do nich głównie makrele, śledzie, sardynki, białe tuńczyki. Kwasy tłuszczowe omega-3 nie tylko obniżają poziom cholesterolu, ale również zmniejszają ciśnienie i ograniczają niebezpieczeństwo tworzenia się zakrzepów. Ryby zawierają również inne substancje odżywcze, takie jak białko czy selen. Należy jeść je gotowane lub grillowane, najlepiej dwie porcje w tygodniu. Jeśli nie lubimy ryb, możemy stosować suplementy diety.\nOwsianka oraz otręby owsiane, a także inne pokarmy zawierające rozpuszczalny błonnik (fasola, jabłka, gruszki, produkty jęczmienne\ni suszone śliwki). Ta postać błonnika ogranicza wchłanianie cholesterolu w jelitach.\nOrzechy włoskie i migdały. Bogate w wieloniena-sycone kwasy tłuszczowe obniżają znacząco stężenie cholesterolu we krwi (nawet o 12%). Jednak nie należy przekraczać 60 g (jednej garści) dziennie.\nOliwa z oliwek. Składniki w niej zawarte obniżają poziom „złego” cholesterolu (LDL). Zaleca się dzienne spożycie 2 łyżek stołowych (23g), np. smażąc w niej warzywa lub dodając ją do sosu.\nProdukty wzbogacane w sterole i stanole. Są to substancje, które znaleźć można w roślinach. Ich zadaniem jest blokowanie wchłaniania cholesterolu w jelitach. Wzbogacane są w nie np. margaryny czy sfermentowane produkty mleczne dostępne na rynku. Zalecana dawka i steroli lub stanoli i wynosi 1-3g . Amerykańskie i Kardiologiczne zaleca ich spożywanie u osób z poziomem cholesterolu LDL > 160 mg/dl.\nPoprzedniGrzybica pochwy – candida


Chiny – państwo łez i rozbitych rodzin strona 6 w zdrowym ciele zdrowy duch! strona 10 zabawa w pigułkę strona 14 drugie pół gwizdka strona 18 kobiety skaczą daleko strona 24 spiętrzenie wspaniałości strona 28 co tu jest grane? strona 32 niebanalne popołudnie #7 strona 36 JA NIE SKOCZĘ?!\nMożna przeskakiwać przesz- kody, a można też je umie-jętnie stwarzać.\nTytuł brzmi jak cytat z nie- jednej dobrze zakrapianej imprezy, ale pod tym zda- niem mogłaby się podpisać bohaterka naszego tekstu okładkowego. To się do-piero nazywa wyjście poza schemat! Magda udowad-nia, że skoki narciarskie to nie tylko męski sport – i udowadnia z sukcesem. To imponujące, jak kobiety przecierają coraz to nowe szlaki i mają odwagę poka-zać swoją determinację. I nie chodzi o to, by na siłę przejmować typowo mękie zajęcie. Wciąż kobieta-–skoczek jest czymś niety-powym i niespotykanym, ale niech nie będzie atrak-cją, a sportowcem, który swoim talentem i przygoto- waniem jest dla nas inspi-racją oraz powodem do du- my. Outro wspiera i chwa- li takie sportowe (i nie tylko) osobowości, a niech inni wiedzą, że się da, trzeba postawić sobie za cel realizację swojej pasji i pilnować, by nic nie było w stanie nas od tego odciągnąć. Nawet jeśli ma to silny związek ze wsta-waniem o piątej rano. Poza wyżej wspomnianą lekturą polecam szczegól-nie tekst o tabletce 72h po. Nie trzeba się zgadzać z autorką, warto i polemiz-ować, ale to z pewnością temat ważny. Przez media przetacza się kolejna burza w kolejnej kontrowersyjnej i głośnej sprawie – a zanim zaczniemy krzyczeć i obs-tawać przy swoim i my, wy- starczy spytać, czy wszys- wszystkim wiadomo, o co w tej istotnej dla ogółu kwestii chodzi. Bo może się okazać, że większość wie tylko tyle, że wokół jest dużo szumu. Paulina\nOutro ISSN: 2299 - 5242 Ogólnopolski tygodnik młodzieżowy Wydawca: Fundacja Nowe Media www.outro.pl Mail: redakcja(@)outro.pl, rekrutacja(@)outro.pl Redaktor naczelna: Paulina Zguda Zastępcy: Anna Lewicka, Karolina Wojtal Sekretarz redakcji: Ilona Chylińska Zastępca sekretarza redakcji: Mariola Lis Redaktor prowadzący: Ula Skierkowska Korekta wydania: Karolina Wojtal Fotoedycja: Sabina Szweda Szefowie działów: Justyna Książek (kultura), Agnieszka Kracla (społeczeństwo), Roksana Grzmil (foto), Patryk Skoczylas (graficy) Korekta: Agata Andrzejak, Sabina Błaszczok, Agnieszka Bogunia, Kinga Gintowt, Dominika Głowacka, Maria Gołaszewska, Ariadna Grzona, Agata Hajduk, Marzena Juroszek, Anna Lis, Beata Maciejczyk, Anna Maciejończyk, Zuzanna Świrzyńska, Wojciech Żywolt. Ostateczna korekta: Ariadna Grzona Graficy: Marta Chrząszcz, Magdalena Kosewska, Patryk Skoczylas. Projekt okładki: Patryk Skoczyla Zdjęcie na okładce: Agnieszka Sierotnik CHINY\n– PAŃSTWO ŁEZ I ROZBITYCH RODZIN\nŚrednio co osiem minut w Chinach gi-nie bez wieści jedno dziecko. Serwisy informacyjne piszą o siedemdziesię-ciu tysiącach porwanych rocznie. Rzadko żąda się w zamian okupu, częściej dzieci są sprzedawane do domów publicznych i zmuszane do niewolniczej pracy. Ostatnio po raz kolejny miałam okazję usłyszeć o sytuacji panującej w Chinach, oglądając wieczorne „Fakty”. Zaginęło kolejne dziecko, a rodzice – nie mogąc liczyć na pomoc służb specjalnych – postanowili zgłosić problem telewizji. Naj-smutniejsze jest jednak to, że nie można wiele zrobić w tej sprawie. Porywane dzieci, mogłoby się wydawać, rozpływają się w powietrzu. Jednak rodzice robią wszystko, by je odnaleźć. Przechodząc ulicami miasta, można natknąć się na miejsca, w których umieszczono zdjęcia zaginionych malców, ich twarze zdobią niekiedy karty do gry, ulotki i wystawy sklepowe.\n„Modnym pomysłem na zabezpieczenie swoich pociech jest wykonanie tatuażu na jego ciele.” Ofiarami porwań są najczęściej dzieci w wieku od czterech do siedmiu lat, ale także starsze. Słabsze są oddawane bezdzietnym małżeństwom lub wykorzy-stywane do pracy, natomiast starsze i naj-atrakcyjniejsze trafiają do domów pu-blicznych albo na ulice, gdzie są wy-korzystywane seksualnie – podaje „Gazeta Wyborcza”. Szukając informacji do na-pisania tego tekstu, natrafiłam w Inter-necie na wypowiedź jednego z handlarzy dzieci, który nie podaje swojego nazwiska ze względów bezpieczeństwa: „Kiedy umarła moja żona, sprzedałem naszego synka, którym nie miałem czasu się zaj-mować. Dostałem za niego więcej pie-niędzy niż zarobiłem przez pół roku. Od tamtej pory handluję dziećmi (…)”. Por- waniami dzieci zajmują się specjalne grupy, które dostają bardzo wysokie wy-nagrodzenie od swoich klientów – ich lwią część stanowią „normalni” ludzie chcący powiększyć swoją rodzinę. Szczególną popularnością cieszy się sprzedaż chłop-ców. Bezdzietne małżeństwa są gotowe wynająć szajkę, która zwabi jakieś dziecko na ulicy i dostanie za to dobre wyna-grodzenie. Tylko raz chińskiej policji udało się rozbić wielki gang handlarzy dziećmi w Kunming, nazwany „parszywą dwu-nastką”. Wielu rodziców nie stać na przedszkola, gdzie mogą zostawić na czas swojej nie-obecności najmłodsze dzieci, dlatego nierzadkim widokiem na ulicach Chin jest dwulatek przykuty łańcuchem do słupa. Natomiast bardziej majętni rodzice wy-najmują grupę ochroniarzy, którzy nie opu- szczają swojego podopiecznego w szkole, a także poza nią. Dzieciom wszczepia się niekiedy pod skórę GPS lub zakłada specjalne elektroniczne opaski. Modnym pomysłem na zabezpieczenie swoich po-ciech jest wykonanie tatuażu na jego ciele. Przeważnie są to duże jaskrawe kody kreskowe na szyi. Tatuaże nie są jednak wykonywane na rękach i nogach, z obawy, że oprawcy mogliby odciąć dzieciom kończyny. Mniej zamożni mieszkańcy Chin chwytają za igłę i farbę… „Kiedy umarła moja żona, sprzedałem naszego synka, którym nie miałem czasu się zajmować. Dostałem za niego więcej pieniędzy niż zarobiłem przez pół roku. Od tamtej pory handluję dziećmi (…).” „Położymy temu kres” – zakomunikował mieszkańcom Chin Chen Shiqu, szef grupy operacyjnej w Ministerstwie Bezpieczeń-stwa Publicznego. Obławy policyjne prze-\nszukały około dziesięciu prowincji. W ten sposób udało się znaleźć osiemdziesięcioro dziewięcioro dzieci spośród siedemdziesię-ciu tysięcy porwanych malców. „Porwanie dziecka jest zbrodnią o wiele okrutniejszą niż morderstwo” – mówi Peng Gaofeng, który dwa lata temu stracił czteroletniego Lele. – „Gdyby mój chłopiec zginął w trzę-sieniu ziemi, jakoś pewnie bym to przeżył” – możemy przeczytać na Wyborcza.pl. „(...) nierzadkim widokiem na ulicach Chin jest dwulatek przykuty łańcuchem do słupa.” Nieszczęśliwi rodzice wydają wszystkie swoje oszczędności na poszukiwania, ulot- ki, zdjęcia. Po pewnym czasie pozostaje im już tylko pogodzić z tym, że nigdy więcej nie odnajdą najbliższej im osoby. Według statystyk dziennie w Chinach porwanych zostaje ok. stu dziewięćdziesię-cioro dzieci. Mimo obietnic rządowych sy-tuacja rodzin wcale nie ulega zmianie, a z tysięcy zaginionych dzieci, których zdję-cia ułożone są na ulicach Chin, zaledwie 1% powróci do domów. Gabriela Szczepanik Fot. 1: Denny Jarvis (CC BYSA 2.0) Fot. 2: 55Laney69 (CC BY 2.0) Wszystkie zdjęcia zmniejszono i przycięto z oryginałów. ZDROWY DUCH!\nNie odkryję Ameryki, mówiąc, że zdrowy tryb życia zrobił się bardzo modny. Wręcz wstyd przyznać, że się nie biega, nie jeździ trzydziestu ki-lometrów dziennie rowerem bądź nie chodzi trzy razy tygodniowo na siłownię. Ostatnio wśród swoich zna-jomych – głównie dziewczyn – zaob-serwowałam nową modę na ćwicze-nie z trenerkami. Na początku raczej mnie to bawiło, ale od dłuższego cza-su chciałam zrobić coś dla swojego zdrowia i zastanawiało mnie, z czego wynika ten fenomen. Postanowiłam więc przekonać się na własnej skórze, o co w tym wszystkim chodzi. Rodzimy grunt Chyba każdy człowiek – bez względu na płeć – marzy o wysportowanej, wyrzeźbio-nej figurze. Muszę jednak przyznać, że zwykle z dyskusjami o tym, jaki trener (choć częściej trenerka) przynosi lepsze\ni szybsze efekty, spotykałam się w towa-rzystwie dziewczyn. Oczywiście wiodącym tematem rozmów jest Ewa Chodakowska – kobieta, która porwała z kanapy miliony Polek, stworzyła pewnego rodzaju inter-netową wspólnotę ćwiczących dziewczyn i kobiet, wydała kilka książek i płyt, prowadzi treningi personalne i warsztaty w większych miastach. Jest zdecydowanie najważniejszą polską mentorką, dlatego swój „przegląd” rozpoczęłam właśnie od niej. „(...) Ewa Chodakowska – kobieta, która porwała z kanapy miliony Polek, stworzyła pewnego rodzaju internetową wspólnotę ćwiczących dziewczyn i kobiet (...).” Próbowałam zrozumieć, dlaczego to wła-śnie ona zdobyła serce i zmieniła podejście do aktywności tylu osób. Spotkało mnie… rozczarowanie. Oczywiście jako laik nie mogę wiedzieć, czy rację mają eksperci poddający w wątpliwość poprawność pro-ponowanych przez nią ćwiczenia. Nie mogę też brać pod uwagę swojej opinii o samej Chodakowskiej, która zaczyna być bardziej celebrytką, niż trenerką, bo co to ma do ćwiczeń? Jestem nawet w stanie zigno-rować rażące reklamowanie opasek holo- graficzno–jonowych bądź własnych trenin- gów, bo, mimo że to drażni, nie można zabronić jej zarabiania na własnej pracy. Natomiast tym, co mnie do niej zniechęciło, był sam sposób prowadzenia zajęć. Jej monotonny głos, próby moty-wowania ćwiczących wypowiadane z takim brakiem energii, że odnoszę wrażenie niesamowitej sztuczności. To nie powinno mieć decydującego znaczenia przy wyborze zestawu ćwiczeń, ale mnie z miejsca odrzuciło. Zaczęłam więc szukać dalej. Na rodzimych gruncie polecano mi jeszcze tylko Annę Lewandowską. Wokół niej nie ma aż tak dużego szumu medialnego i kontrowersji, gdyż dopiero zaczyna „wy-bijać się”, a nie można odmówić jej posiadania więcej energii niż prekursorka promowania zdrowego trybu życia w Pol-sce, Chodakowska. Jednak i Lewandow- ska nie zdobyła mojego serca. Podczas samego wykonywania ćwiczeń nie dodaje do nich prawie żadnych uwag, co sprawia, że wydają się bardziej monotonne. Dodatkowo komentarze podkreślające, że sama trenerka jest na wyższym poziomie nić ćwiczący („Ja już jestem po 30 minutach biegania, wy możecie sobie zrobić krócej, jeśli chcecie”) wcale mnie nie motywują. Na polskim rynku jednak nie poprzestałam. Tymczasem na Zachodzie… Gdy rodzime mentorki mnie zawiodły, zaczęłam szukać tych zagranicznych. Od koleżanek dowiedziałam się o jeszcze jed-nej trenerce, która kupiła mnie od pierw-\nszej chwili i jest ze mną do tej pory. Przedstawiam państwu Melanie Brown, znaną szerzej jako Mel B. Była piosenkarką znanego w drugiej połowie lat 90. girls-bandu Spice Girls, jest aktorką i prezen-terką telewizyjną, jednak ja poznałam ją głównie jako trenerkę. Nie podejmowałam żadnego wyzwania trzydziestu dni, nie zmieniłam diety, nie wypisałam sobie na karteczce postanowień. Zaczęłam od krótkich, trwających po dziesięć minut, ćwiczeń na poszczególne części ciała. I o ile początkowo już to wystarczało, bym miała ochotę wyzionąć ducha, apetyt rósł w miarę jedzenia. Mel B. ma w sobie nieprawdopodobną energię, jest radosna, a jej czasem może nadmierny entuzjazm, potrafi być irytujący, ale daje przysło-wiowego „kopa” przy wykonywaniu ko-lejnych serii. Ćwiczenia są zróżnicowane, nie ma mowy o nudzie. Melanie często podkreśla, jak ważne jest dbanie o swoje ciało i zdrowie. Nie przechwala się, mówi, że dla niej ćwiczenia też są trudne, ale łatwiej jest, gdy robi się je razem. Zachowuje się tak, jakby osoba ćwicząca przed komputerem była tuż obok niej – motywuje, powtarza, że na pewno damy radę wykonać poszczególne ćwiczenia, mówi jaka jest dumna ze swoich podopiecznych. Początkowo traktowałam jej treningi jak zabawę, a zaczęłam je robić z ciekawości. Mel B okazała się uza-leżniająca, nie mogłam się doczekać aż usłyszę jej radosny, przyjemny głos i aż po raz kolejny rozśmieszy mnie ten sam żart, dzięki czemu dam radę wykonać ciężkie ćwiczenie. Nigdy nie nastawiałam się na super efekty, ale z każdym kolejnym tre-ningiem czułam się coraz silniejsza. Jako osoba, której przez większość życia za daleko było na siłownię i salę gimna-styczną, wciąż nie mogę uwierzyć, że gdy mam kilkudniową przerwę od ćwiczeń zaczyna mi brakować kolejnego „już po-łowa za nami…”. „(...) nieważne, z kim ćwiczymy, ważne, by w ogóle zacząć się ruszyć i nie liczyć na natychmiastowe zmiany. Bo gdy okaże się, że po dwóch tygodniach nie schudniemy dziesięciu kilo, może przyjść rozczarowanie.” Najważniejsze to wstać z kanapy Niestety, nie powiem Wam, z kim warto ćwiczyć, by szybko było widać efekty. Nigdy nie starałam się przejść wielkiej metamorfozy i chyba moje podejście wy-grało, bo wszystkie znajome, które spo-dziewały się, że kolejne wyzwanie zamieni je w miesiąc w top modelki, wcześniej czy później dały sobie spokój. Tak naprawdę nieważne, z kim ćwiczymy, ważne, by w ogóle zacząć się ruszyć i nie liczyć na natychmiastowe zmiany. Bo gdy okaże się,\n„Treningi z gwiazdami mają mnóstwo zalet (...).” że po dwóch tygodniach nie schudniemy dziesięciu kilo, może przyjść rozcza-rowanie. To zupełnie normalne, cudów nie ma. Poza tym zestaw ćwiczeń prezen-towany przez znane lub mniej znane mentorki możemy uzyskać od zwykłej nauczycielki wf–u w szkole bądź in-struktorki aerobicu w pobliskim klubie osiedlowym. Odległa od naszej rzeczy-wistości celebrytka nie udzieli nam in-dywidualnych wskazówek, nie zmniejszy ani nie zwiększy intensywności ćwiczeń w miarę potrzeby. Treningi z gwiazdami mają mnóstwo zalet, ale radziłabym mimo wszystko traktować je jako formę dopełniającą – do basenu, lekcji tanecz-nych, sztuk walki czy jakichkolwiek innych zajęć. Dzięki temu możemy poznać nowych ludzi, a ćwiczenie w grupie daje dużo radości i zabawy. Przestańmy się w końcu licytować, co jest bardziej efektywne – w końcu tak naprawdę chodzi głównie o nasze zdrowie. A sport to zdrowie, praw-da? Gabriela Korczak Fot. 1:Heza (CC BYSA 2.0) Fot. 2: Asia Wojtyna Wszystkie zdjęcia zmniejszono i przycięto z oryginałów.\nZABAWA W PIGUŁKĘ\nWywołała grzmoty, gromy, wielo-wątkowe dyskusje. To z jej powodu na forach i mównicach przelewały się hektolitry jadu i nienawiści sączone przez przedstawicieli różnych opcji politycznych. I wreszcie – to ona w alarmowej sytuacji uspokoiła serca tysięcy kobiet i mężczyzn. O czym mowa? O tabletce 72 godziny po. Od tematu antykoncepcji nie sposób uciec. Nawet jeżeli ktoś nie miał w szkole wy-chowania do życia w rodzinie lub innej jego odmiany, to z pewnością ciekawość i tak zaprowadziła go w rozmaite – mniej lub bardziej bezpieczne – zakamarki Internetu czy literatury popularno–naukowej. Na pewno wszyscy słyszeli o tabletce „72 godziny po”. Możliwe jednak, że nie każdy wie dokładnie, jak ona działa. Tabletka hamuje owulację, a jeśli ta miała miejsce, zawarty w tabletce lewonorgestrel nie dopuszcza do połączenia się plemnika z ko-mórką jajową. I w zasadzie to wszystko. Czyli raczej nie przypomina aborcji, praw-da? Skoro tabletka dostępna jest w Polsce\nod dawna, dlaczego piszę o niej dopiero teraz? Bo dopiero teraz Komisja Europejska ustanowiła, że tabletka „po” może być sprzedawana w krajach Unii bez recepty. Może, ale nie musi. Czyli, jeśli jakiś kraj nie chce sprzedawać tego leku bez recepty, to nie ma takiego obowiązku. Jak łatwo się można domyślić, Polska nie chciała, bo Pol-ska generalnie nie za bardzo chce ułatwiać dostęp do antykoncepcji. W społeczeństwie panuje przekonanie, że ową tabletkę biorą tylko zapominalscy jak słoń Trąbalski. Oczywiście, to nieprawda. Stosują ją również osoby, które zawiodła klasyczna antykoncepcja (np. pękła prezer-watywa). Przydaje się ona także – o czym niestety często się nie pamięta – kobietom zgwałconym, które dzięki temu mogą unik-nąć aborcji. Wydanie recepty na ową tabletkę nie jest absolutnie podyktowane troską o zdrowie kobiet. Dlaczego? Bo jeśli kobieta będzie miała tyle już szczęścia, że uda jej się dostać do lekarza w ciągu jednej doby (tabletka może i ma sporą liczbę w nazwie, ale de facto największą skuteczność ma w trakcie pierwszej doby), to może się okazać, że wcale nie jest to ginekolog. Osoby w alarmowej sytuacji często zwra-cają się do znajomego, sąsiadki czy cioci Kloci, którzy pacjentki nie muszą wcale widzieć na oczy. Mało tego, wcale nie muszą być ginekologami. Nasza ciocia Klocia może być na przykład dentystką albo weterynarzem – i też da nam receptę. Do wyboru do koloru. Oznacza to, że rząd jawnie przyznaje się do tego, że od zdrowia i bezpieczeństwa kobiet bardziej interesują go ich pieniądze. „W Polsce, bez\nrecepty, dostępne są medykamenty, któr-ymi można się zatruć, zaćpać, albo zabić. Ministerstwo zdrowia, nie widzi żadnego problemu w reklamowaniu toksycznych leków w telewizji. Nawet jeśli są one kierowane do najmłodszych. Jednak piguł-ka „po” nie może być, zdaniem resortu, dostępna bez recepty. O nie, co to to nie! Jak długo będziemy się godzić na aro-gancję polskiego ustawodawcy wobec ko-biet?” – wścieka się Paulina Młynarska, dziennikarka. No właśnie. Kto nigdy nie był za czasów gimnazjalnych kuszony fanta-stycznymi właściwościami leków na kaszel, niech pierwszy rzuci kamieniem. Problem sięga jeszcze głębiej. Bowiem seks legalnie uprawiać mogą również ci, którzy sami do lekarza mogą iść wyłącznie nie-legalnie. Czyli, dajmy na to, siedemnasto- latka, żeby dostać taką pigułkę, musi po-informować rodziców o szczegółach swo-jego życia intymnego. Podczas gdy gine-kolog dostępny dla niepełnoletnich roz-wiązałby chociażby wieczny problem edu-kacji seksualnej, która może łatwo stać się narzędziem indoktrynacji. Bywa, że młodzi dowiadują się albo tego, że masturbacja to narzędzie szatana, oj dana dana, albo – z drugiej strony – uczą się o seksie od pierwszych klas podstawówki. Oczywiście zajęcia mogą być solidnie przygotowane, ale nastolatek, który do spraw seksu i doj-rzewania ma tryliard pytań, nie zada na lekcji ani jednego – nie w obecności zna-jomych i nauczyciela. Nieznajomy lekarz dysponujący rozległą wiedzą to – chyba każdy przyzna –zupełnie inna para kaloszy. A ginekolodzy to zaledwie wierzchołek góry lodowej. Prawo polskie doprowadza nawet\ndo takich absurdów jak nieprzyjmowanie do lekarza niepełnoletnich bez opieki, na-wet jeśli chodzi o zwykły kaszel. Bóg jeden raczy wiedzieć, przed czym ten zapis ma chronić młodych. Na początku swojej kariery politycznej Bartosz Arłukowicz miał ułatwić kobietom dostęp do antykoncepcji. Jak widać, idzie mu z tym tak dobrze, jak prezydent Warszawy z uruchomieniem drugiej linii metra. Wprawdzie kilka dni temu w swojej łaskawości Ministerstwo Zdrowia udzieliło zgody na sprzedawanie tabletki bez re-cepty, ale po pierwsze zrobiło to jedynie pod naciskiem wielu środowisk, a po drugie nie zlikwidowało klauzuli sumienia. Co oznacza, że w wielu wsiach i małych mia-steczkach to udogodnienie może w ogóle nie wejść w życie. Pewnie wiele osób po przeczytaniu arty-kułu pomyśli sobie: „E! Mnie to nie dotyczy. Ja nie zapominam/mi nie pęka/ja jeszcze nie uprawiam”. To dotyczy nas wszystkich, bo to nie jest kwestia seksu, tylko tego, na ile możemy decydować o so-bie. I jak widać, na niewiele. Lena Janeczko Fot. 1: Emagineart (CC BY 2.0) Fot. 2: The Javorac (CC BY 2.0) Fot. 3: mattza (CC BYSA 2.0) Fot. 4: Erix (CC BY 2.0) Wszystkie zdjęcia zmniejszono i przycięto z oryginałów. DRUGIE\nZeszłotygodniowy artykuł Leny Ja-neczko „Wolność na pół gwizdka” postawił wiele pytań na temat wol-ności słowa oraz zależności między jakością prasy a skrajną wręcz po-prawnością polityczną władz i spo-łeczeństw. Zazwyczaj można pole-mizować z odpowiedziami, jednak w tym wypadku retoryczne pytania Leny popchnęły mnie do przemyśleń. Zacznę od tezy, którą Lena stawia na samym początku swojego tekstu: „raczej nikt nie popiera terrorystów”, bo właśnie to zdanie sprowokowało mnie do polemiki. Kilka godzin po zamachu napisałam na swoim Twitterze, że największą porażką XXI wieku jest brak definicji terroryzmu, a tym samym terrorysty. Ani definicja słynnej Encyklopedii Britannica, ani sło-wników PWN nie są przydatne pod tym względem. Spuśćmy też zasłonę milczenia na brak jednolitego wytłumaczenia, czym jest terroryzm, ze strony organizacji mię-dzynarodowych takich jak ONZ czy NATO. Jednak ostrożne stwierdzenie „raczej nikt”\nwyjątkowo mnie razi – nikt bowiem nie popiera terroryzmu, terrorystów ani orga-nizacji terrorystycznych. Problem tkwi w tym, kogo i co uznajemy za powyższe. W wypadku mężczyzn, którzy napadli na redakcję „Charlie Hebdo”, nie ma wąt-pliwości – dopuścili się ideologicznego, planowanego i zorganizowanego działania naruszającego francuskie prawo, aby wymusić określone zachowanie. „Czy wolność słowa to – wolność pisania wszystkiego, czy wolność pisania tylko tego, co estetyczne?” Żeby zrozumieć sam charakter gazety „bezlitośnie wykpiwającej absurdy poli-tycznej poprawności, nierzadko drwiącej ze świętości” trzeba zrozumieć Francuzów. Republika Francuska, jako jeden z nie-licznych krajów na świecie, w swojej konstytucji podkreśla laickość państwa – zupełną niezależność państwa i Kościoła. Stąd obrazoburczy charakter tekstów, a przede wszystkim komiksów, w „Charlie Hebdo” nie szokował aż tak we Francji – kolebce laicyzmu. Dlaczego to podkreślam? Wolność słowa i obraza uczuć religijnych to dwa tematy, które ścierają się ze sobą w świetle ostatnich wydarzeń, jednak o ile ten pierwszy jest uniwersalny i ma takie samo znaczenie w każdym miejscu na świecie (może poza Koreą Północną i inny - mi totalitarnymi lub autorytarnymi ustro-jami), o tyle druga kwestia w o wiele wię-kszym stopniu zależy od tradycji, historii i nastrojów w danym kraju. Lena wspomi-na o katolikach oburzonych „drącym Biblię Nergalem, jak i kabarecie Limo i ich skeczu o pierdzącym papieżu” – wynika to przede wszystkim z ogromnego szacunku, jakim Polacy darzą papieża oraz specjalnego tra-ktowania Biblii. Co ciekawe, na kabaret Ne-onówka, który wyśmiewał św. Piotra, nie spadła nawet połowa gromów, jaka posy-pała się na twórców wspomnianego skeczu o papieżu. Wrócę jednak do pytań Leny – przede wszystkim chcę zastanowić się, czego dotyczą i dlaczego moim zdaniem zostały źle zadane. „Czy wolność słowa to – wolność pisania wszystkiego, czy wolność pisania tylko tego, co estetyczne?” Po pierwsze, nie rozumiem, czemu ogra-niczamy się do pisania – zakładam, że Lena jako fantastyczna dziennikarka sta-rała się skupić na tym, co zna najlepiej – słowie pisanym. Jednak podział na ka-tegorie „wszystko” i „to, co estetyczne” kłóci się z moim podziałem tematów – także tych dziennikarskich. Trudno mi zaakceptować też drugą kategorię – „to, co estetyczne” – wyłącza bowiem prawo do pisania o wojnach, masowych mordach (niestety z prawa tego skorzystano przy przemilczeniu zamordowania dwóch tysięcy osób w Nigerii przez Boko Haram), tematach tabu. Można sięgnąć po char-liehebdową satyrę i zapytać, czy taka kate-\ngoria mieści w sobie spoconych sporto-wców na zawodach (fuj!) albo naprawdę nieładnych polityków (w końcu w mediach byłoby więcej informacji o kobietach w po-lityce). Ale zostawmy na chwilę sarkazm i skupmy się na religii, bo to ją Lena mogła mieć między innymi na myśli, insynuując istnienie „nieestetycznych” tematów. Dziennikarz, który zajmuje się tematyką duchowności i wiary musi wiele założyć – że istnieje bóg, że to co jest napisane w księgach faktycznie miało lub będzie mieć miejsce. A przede wszystkim, że prze-pisy i wskazówki ze świętego pisma nie są pustymi frazesami, ale działają niemal jak przepisy. Jest to bardzo proste dla osoby wierzącej, jednak ateiście lub człowiekowi innego wyznania trudno zaakceptować nie-które zagadnienia. „Charlie Hebdo” z góry zakłada, że religia to wierutna bzdura i mo-żna po prostu nabijać się z ludzi wierzących w boga bez wizerunku, boga, którego nie można przedstawiać. Średnio mnie to bawi, ale gazeta mogła o tym pisać, bo wolność słowa i liberalność, jeśli chodzi o kwestie religijne im na to pozwalała. Bardziej martwi mnie stan wiary niektórych wyz-nawców, który czują się na tyle niepewni, że na sugestię o nagim królu (i Allahu, któ-rego może jednak da się narysować) celują w głowę dwunastu osób. Równocześnie, trudno mi zrozumieć ludzi, którzy nie po-trafią pojąć, jak ważne dla niektórych są pewne wartości. Muszę przyznać, że kolejne pytanie, które zadaje Lena, jest wyjątkowo odważne i za- stanawiam się cały czas, czy aby moje dotychczasowe doświadczenie i przekona-nie, że cenzura jest niedopuszczalna, nie nakłada mi klapek na oczu. Dziennikarka pyta: „Czy zezwalając na bezwzględną wol-ność, nie zezwalamy również na popadanie prasy w rynsztok? Czy stosując cenzurę wobec jawnie chamskich satyrycznych pu- blikacji, ustrzeglibyśmy współczesne dzien-nikarstwo od degradacji?”. Dotychczasowe doświadczenie i śledzenie prasy pozwala mi na postawienie tezy, że nawet gdyby ist-niała zupełnie nieograniczona wolność słowa, unikająca obrażania innych ludzi i utopijnie pozwalająca pisać, co tylko się chce na każdy temat, wielu dziennikarzy pozostałoby przy opisywaniu rozstań wiel-kich gwiazd, rzucając populistyczne hasła o obaleniu bądź popieraniu władzy albo snując nowe teorie o seksie. Po prostu takie tematy świetnie się sprzedają, poka-zują łatwą, czarno–białą rzeczywistość. Doskonałym przykładem jest tutaj ciągnąca się od lat sprawy gwałtu Romana Po-lańskiego na trzynastoletniej dziewczynce. Tym, którzy uważają „Piratów” lub „Pia-nistę” za dzieła sztuki filmowej trudno uznać, że stworzył je przestępca. I odwrot-nie, ci, którzy nie dostrzegają walorów ar-tystycznych, prędzej poprą karę dla reży-sera. Prasa pokazuje subiektywne zdanie poszczególnych osób, samodzielnie narzu-cając sobie cenzurę – nie przedstawiając poglądów drugiej strony. Cofnijmy się też kilka lat wstecz, do Polski Ludowej, gdzie cenzura była na porządku dziennym. Nie czyniło to polskiego dziennikarstwa lat 70.\nczy 80. szczególnie doskonałym lub wyró-żniającym się na tle świata. Pojedyncze po-stacie, jak Ryszard Kapuściński, są raczej wyjątkami potwierdzającymi regułę. Cen-zura i jakość dziennikarstwa są od siebie zależne: im większa cenzura, tym gorsza jakość dziennikarstwa, które albo rzetelnie zajmuje się opisywanymi tematami, albo manewruje na siłę, starając się obejść cen-zora, co wpływa negatywnie na jasność przekazu. Dobre dziennikarstwo nie tylko nie musi, ale wręcz nie idzie w parze z wolnością na pół gwizdka. Ale „Charlie Hebdo”, pomimo zupełnej wolności słowa, też nie było uznawane za prasę wysokich lotów (po-mijam kwestię estetyki rysunków, której wiele osób poświęca wyjątkowo dużo uwagi). Dobre dziennikarstwo idzie w parze z dokładnością, analizą, wnioskowanie i krytycznym myśleniem. Pozostaje pytanie, na ile rozważnie dziennikarze powinni ko-rzystać ze swojej wolności słowa. W ty-dzień po zamachu haseł „Nie jestem Charlie” jest niemal tyle samo co „Jestem Charlie” – ale to właśnie wolność słowa pozwala nam wyznać, że nie popieramy wolności słowa, na której opierali się ry-sownicy francuskiej gazety. Izabela Bany Fot. 1: Roksana Grzmil Fot. 2: nrkbeta (CC BYSA 2.0) Fot. 3: Ben Ledbletter (CC BY 2.0) Wszystkie zdjęcia zmniejszono i przycięto z oryginałów.\nMimo że skoki narciarskie mężczyzn są w Polsce sportem narodowym, to o skokach pań mamy raczej nie-wielkie pojęcie. Jak radzą sobie ko-biety, w tym wydałoby się, męskim sporcie? Kim są polskie skoczkinie? O tym rozmawiałam z Magdą Pałasz, pierwszą mistrzynią Polski w skokach narciarskich. Pobudka o piątej rano, mordercze treningi i ostra dieta – tak sobie wyobrażam życie sportowca. Ile w tym prawdy? „Dieta czy trening to rzecz oczywista chyba dla każ-dego sportowca – choć też nie wszyscy zawodnicy potrzebują bardzo ścisłej diety. Pobudki o piątej też się zdarzają, ale raczej w dniu wyjazdu na zawody, obóz czy w dzień powrotu”. Magda jednak nie na-rzeka: „Pomimo tego, że to praca czy obo-wiązek, jest to również pasja – coś co ko-chasz i czemu oddajesz się całkowicie”. 19–latka swoją przygodę ze skokami za-częła siedem lat wcześniej. „Z jednej stro-ny wydaję mi się, że jest to trochę późno,\naczkolwiek są osoby, które zaczynały bę-dąc dużo starsze, a teraz bez problemu da-ją sobie radę” – mówi. „Nigdy nie sądziłam, że będę skakać. Zainspirował mnie do tego mój brat, który jako pierwszy z trójki na-szego rodzeństwa zaczął trenować. Póź-niej, kiedy ja już skakałam, w nasze ślady poszła nasza najmłodsza siostra.” Obecnie nastolatka jest jedną z najstarszych i naj-bardziej doświadczonych zawodniczek w Polsce. „Mam nadzieję, że będzie coraz lepiej. Powoli możemy porównywać się do niektórych reprezentacji, których poziom jeszcze jakiś czas temu był dla nas nie-osiągalny. Cieszę, że skoki kobiet w Polsce ruszyły do przodu. Mam nadzieję, że nie staną w tym miejscu, tylko przy dużej pra-cy i wielu treningach, będą stopniowo się rozwijać. Poprzedni sezon był przełomowy – zarówno dla mnie jak i dla całych skoków narciarskich kobiet w Polsce. W tamtym roku zadebiutowałyśmy nie tylko w Pucha-rze Świata, ale też w mistrzostwach świata juniorów. Aśka [Szwab – przyp.red.] sta-nęła na podium Pucharu Kontynentalnego, ja zdobyłam pierwsze w historii punkty Pucharu Świata. Szczerze mówiąc, sama nie spodziewałam się, że uda mi się zdobyć te punkty. I z tego co mi się wydaje, tak naprawdę nikt tego ode mnie nie ocze-kiwał”. Jaki będzie ten sezon? Magda wy-powiada się o nim ostrożnie: „Czy będzie lepiej? Sama nie wiem. Nie chcę oceniać niczego przed startami. Byłam dotychczas na jednym Pucharze Świata, gdzie w kwali-fikacjach upadłam, wiec na razie nic nie obiecuję.” Wraz z sukcesami przychodzi zaintereso-wanie mediów i kibiców. Jednak Magda\ntwierdzi, że nie odczuwa blasków sławy na codzień, choć regularnie dostaje listy z prośbami o autografy czy też ze słowami wsparcia przed zawodami. Za radą ko-legów, mniej sympatycznych komentarzy w Internecie stara się nie czytać, tylko czasem trudno się jej powstrzymać. „De-nerwuję mnie to, że ludzie, którzy nie mają jakiegokolwiek pojęcia na temat skoków narciarskich, mają zazwyczaj najwięcej do powiedzenia. Tak naprawdę nie wiedzą, ile czasu spędzamy nad tym, żeby coś osiągnąć. Najgorsze są komentarze, że się do tego nie nadaje itp. Współczuję ludziom, których życie jest aż tak nudne, że zajmują się moim”. „(...) ludzie, którzy nie mają jakiegokolwiek pojęcia na temat skoków narciarskich, mają zazwyczaj najwięcej do powiedzenia.” Oglądając skoki narciarskie, mam wraże-nie, że nie jest to sport dla delikatnych kobiet. „Zależy co kto rozumie przez to pojęcie” – odpowiada Magda. „W normal-nym, codziennym życiu zawodniczka może być bardzo delikatnąa ale przychodząc na trening czy na skocznie musi stać się waleczną kobietą. Wydaję mi się, że dobra skoczkini powinna być bardzo zawzięta i pewna, że chce w stu procentach oddać się tej dyscyplinie. Musi też być silna – nie tylko fizycznie, ale też psychicznie, żeby mogła cieszyć się z dobrych skoków i wy-ników, a przy słabszych chwilach, aby potrafiła znaleźć w sobie wolę do walki z sama sobą i swoimi problemami”. „Cieszę, że skoki kobiet w Polsce ruszyły do przodu. Mam nadzieję, że nie staną w tym miejscu, tylko przy dużej pracy i wielu treningach, będą stopniowo się rozwijać.” Skoki narciarskie to wymagający sport. Aby być w nim naprawdę dobrym trzeba dużo samozaparcia i odwagi. W końcu niewielu z nas rzuciłby się ze skoczni. Pytam Magdę, co czuję, kiedy jest w powietrzu. „Trudno jest to opisać. Kiedy skok jest dobry i wszystko jest tak, jak być powinno, to odczuwam radość – taką swobodę, której nie czuję nigdzie indziej... Jednak nie zawsze jest tak, jakby się tego chciało – dodaje. – Przede wszystkim, trzeba myśleć o skoku jako o treningu, a nie chwili oderwania się od całej reszty”. Agnieszka Kracla Fot. 1,2: Agnieszka Sierotnik Wszystkie zdjęcia zmniejszono i przycięto z oryginałów. SPIĘTRZENIE\nPomnikowa prezencja, popularność li-teratury non–fiction, szerokie spek-trum tematyczne a może osoba re-daktora i jego opracowanie? Trudno orzec, co miało największy wpływ na to, że „Antologia 100/XX” stała się pożądana przez tłumy zanim się je-szcze ukazała. Nie musimy odpowia-dać sobie na te pytania. Zajmą się nimi filolodzy i badacze literatury. Bo-wiem to, że „Antologia 100/XX” przejdzie do jej historii, jest więcej niż pewne. My mamy to szczęście, że możemy tylko czytać i chwalić. I czy-tać. „Antologia 100/XX” to dla mnie pasjo-nująca opowieść o tym, jak miłość do re-portażu splata się z życiem dziennikarza i jego bohatera. Tak się układa, że twórca antologii zwykle ogranicza się do obszer-nego wstępu i suchych biogramów. Nie podważam zasadności takiej praktyki, ale czy nie jest ona przestarzała? W przypadku „Antologii 100/XX” nie sposób było pomi-nąć jakiegokolwiek z wprowadzeń. Szczy-\ngieł nie tylko uracza nas setkami anegdot dotyczącymi znajomości czytelniczej i rze-czywistej z najlepszymi polskimi reporte-rami, ale każdemu z nich maluje pory-wający portret z charakterystycznym felie-tonowym drygiem. Dobór przymiotników w poprzednim zdaniu nie był przypadkowy. Charakterystyki reporterów rzeczywiście podrywają czytelnika – niemal od razu ma się ochotę odłożyć Antologię i biec po wymienione przez Szczygła książki. Choć takie odruchy nie są obce tym, którzy co tydzień czytają felietony autora „Gottland” w Dużym Formacie. „(...) Szczygieł przybliża nas do wybranych przez siebie tekstów, a robi to tak, jakby zapoznawał nas ze swoimi przyjaciółmi.” Jak przedstawiać przyjaciół? O portretach warto powiedzieć coś jeszcze. Felietonowe wstępy do wybranych tekstów poszczególnych autorów to nie tylko opo-wieść o tym jak kształtowały się ich kariery, jakie podejście do pisania i pracy reporterskiej reprezentowali. Autorski cha-rakter „Antologii 100/XX” objawia się w sa-mym wyborze – nie ma tu miejsca na prze-widywalność. Zapomniany reporter przy-wołany zostaje swoim najlepszym tekstem. Dziennikarską palestrę mamy szansę pod-patrzeć w przełomowym momencie kariery, a nawet debiutu! Poznajemy historię pow-stawania każdego tekstu, anegdoty z nim związane, a zapowiedzią wszystkiego jest sugestywny tytuł. Na przykład „Wyciskać kolor z szarości” o Krystynie Jagiełło, „Kpić z faktów” zaś o Michale Ogórku, natomiast Lidię Ostałowską charakteryzują słowa „Tylko bez płaczu”. Antologia zdradza nam kulisy niecodziennych spraw, które składa- ją się na codzienną historię Polski. Historię zrelacjonowaną z perspektywy zafiksowa-nych na punkcie słowa pisanego rze-mieślników, którzy z kolei przedstawieni zostali przez świetnego pisarza stawia-jącego sobie za punkt honoru zaskoczenie czytelnika w co drugim akapicie. Zajęcia niemal praktyczne Wstępy „Antologii 100/XX” są zapisem in-spiracji i fascynacji autora „Zrób sobie raj”. Szczygieł zdradza nam, między innymi, kiedy i dzięki komu podjął decyzję o wy-borze drogi reportera. Od autobiografi-cznych śladów redaktora ważniejszy jest dla mnie drobiazgowy przegląd technik pisarskich polskich reporterów. Stanowi on najlepszą lekcję dziennikarską, jaką może wymarzyć sobie adept pióra poszukujący własnej drogi. Lekcję unikatową. Poprzez prezentację osobistego stanowiska Szczy-gieł przybliża nas do wybranych przez sie-bie tekstów, a robi to tak, jakby zapozn-awał nas ze swoimi przyjaciółmi. Po chwili uprzejmości następuje powrót do tematu. Potworna elastyczność ludzkiej moralności szokuje w tekście Ireny Morawskiej; Jacek Hugo–Bader przygważdża rzeczywistością;\na z Wojciechem Giełżyńskim dotykamy historii przez wielkie „H”. We wstępach Szczygła również autorzy z początku wieku zyskują kolory, których dawno zabrakło na kartkach szkolnych podręczników. Warto przekonać się, jak spoglądali na codzien-ność i co w niej dostrzegali Konopnicka, Parandowski czy Słonimski. Być może po przeczytaniu tych pierwszych polskich re- portaży przychylnym okiem spojrzymy na co poniektórych autorów lektur i wybaczy-my im uprzykrzanie młodości. Lekcja historii w terenie Oczywiście „Antologia 100/XX” to nie tylko pozycja dla studentów polonistyki czy dziennikarstwa. Tragiczny koniec rewolucji w Pekinie, perypetie miłosne z „Byle zgrab-na i pracowita” czy rewelacyjny „Szpan” – każdy tekst jest tutaj wycinkiem nama-calnej rzeczywistości minionego stulecia. Poznawanie historii z takich relacji pomaga uchwycić jej aspekt osobisty w czystej postaci – bez efektów specjalnych i jas-krawych kostiumów, za to z wartką, pre-cyzyjną narracją. Wszak w relacji repor-terskiej pierwsze miejsce zajmują fakty. „Antologia 100/XX” jest z wielu względów książką wyjątkową. Już widok pięknie wydanych ksiąg wywołuje dreszcz w mi-łośnikach literatury. I choć czytanie w fi-zycznym aspekcie jest problematyczne (ile waży jeden tom?!), to i tak nie sposób powstrzymać westchnienia – ach, jak to jest zrobione! Ostatnia uwaga również od-nosi się do e–booka. Jestem pod wraże niem opracowania „lżejszej” wersji „An-tologii 100/XX” – czytanie jej na czytniku to prawdziwa przyjemność. „Szczygieł daje czytelnikowi o wiele więcej niż tylko doskonale opracowane i bogate kompendium wiedzy.” Opisywany tu pomnik literatury non–fiction diametralnie poszerza spojrzenie na polską szkołę reportażu i ludzi ją tworzących. Szczygieł daje czytelnikowi o wiele więcej niż tylko doskonale opracowane i bogate kompendium wiedzy. Nic więc dziwnego, że nie ma podsumowania, w którym „Anto-logia 100/XX” nie zajęłaby odpowiednio wysokiego miejsca. Dla fanatyków lite-ratury została symbolem roku 2014. Cóż, na koniec wypada mi powtórzyć za au-torem, że i ja jestem szczęśliwa z powodu zaistnienia tej Antologii. I już czekam na tom uzupełniający! Renata Janus Fot. 1: Esther Vagas (CC BYSA 2.0) Zdjęcie zmniejszono i przycięto z oryginału. CO TU JEST\nDo obejrzenia filmu „Pani z Przed-szkola” skłoniły mnie jego zwiastun i obsada aktorska. Nie uległam nie-przychylnym opiniom w Internecie, więc z nadzieją udałam się do kina. Niestety, internauci nie mylili się, a moje oczekiwania okazały się irra-cjonalne – film jest naprawdę kiepski. Nawet takie osobistości jak Kulesza czy Janda nie były w stanie uratować tej produkcji. Po prostu nie dano im szansy. „Pani z przedszkola” ma fabułę w formie retrospekcji głównego bohatera – scenariu-szowego „Ja” (zagranego przez Łukasza Simlata). Tajemniczo nazwany „Ja” jest do-rosłym, ustatkowanym mężczyzną, którego poznajemy na kozetce w gabinecie psy-choterapeuty (Mariana Dziędziela). Mężczy- zna zwraca się do specjalisty z problemem przedwczesnego wytrysku. Psychoterapeu-ta w trakcie rozmowy ze swoim pacjentem odkrywa, że jego przypadłość wiąże się z wydarzeniami z dzieciństwa i jest głęboko zakorzeniona w jego psychice. W związku z tym bohater (a widzowie razem z nim) wraca myślami do swych najmłodszych lat i za poleceniem terapeuty stara się skory-gować uciążliwe wspomnienia. „(...) wszystko, co faktycznie mogło rozbawić widza w tej komedii, zostało zawarte już w trailerze.”\nNajbliższe otoczenie małego bohatera sta-nowili rodzice, w postacie których wcielili się Agata Kulesza i Adam Woronowicz. Pojawia się także babcia, zagrana przez Krystynę Jandę. Ojciec chłopca to osoba ekscentryczna i nerwowa, w pełni oddana swojej pasji – konstruowaniu modeli lata-wców. Za plecami żony oddaje się ruba-sznym rozrywkom w towarzystwie innych kobiet. Matka chłopca wydaje się być z kolei przeciwieństwem swojego męża. Jest poukładana, spokojna i opanowana… Do czasu! Okazuje się, że obydwoje skrywają wiele tajemnic i pragnień. Wycho-dzą one na jaw wraz z pojawieniem się w ich życiu tytułowej Pani z przedszkola (Karoliny Gruszki). Młoda i atrakcyjna przedszkolanka diametralnie zmienia życie rodziny. Swym szczególnym zaintereso-waniem, które następnie przeradza się w uczucie, kobieta obdarzyła jedno z ro-dziców chłopca. I nie chodzi tu bynajmniej o jego ojca… Owa pani z przedszkola to swoista puszka Pandory, bo jak się okazuje – problemy dorosłego bohatera też mają z nią związek. „Muszę zatem pokusić się o stwierdzenie, że tak naprawdę nie wiadomo, co tam jest grane…” Czas akcji filmu to jeden z niewielu inte-resujących elementów produkcji. Akcja „Pani z Przedszkola” rozgrywa się w cza- sach PRL–u. Myślę, że ten okres został oddany dość realistycznie. Oczywiście, nie ma co oczekiwać tutaj realizmu bare-jowskiego, bo drugi „Miś” to jednak nie\njest. Mimo wszystko, Krzyształowicz trafnie i ciekawie nakreślił krąg pełen absurdów lat siedemdziesiątych, umieszczając w nim swoich bohaterów. To właśnie do tego cza-su powraca „Ja”, za którego pośrednic-twem poznajemy jego najmłodsze lata. Co do kwestii tak szumnie reklamowanego humoru w filmie… Czuję się zobligowana do postawienia kawy na ławę i uprze-dzenia, że wszystko, co faktycznie mogło rozbawić widza w tej komedii, zostało zawarte już w trailerze. Jeśli więc zasta-nawiacie się, czy wybrać się na ten film ze względu na błyskotliwe gagi, polecam po-zostać przy dwuminutowym zwiastunie. Niestety, w czasie całego filmu zaśmiałam się może trzy razy, mimo że za komediami wprost przepadam. Chwilami szkoda było mi aktorów, którym włożone zostały w usta naprawdę żałosne kwestie. Jedyną osobą, faktycznie zasługującą na uwagę, jest nie-zastąpiona Janda. Postać babci ożywia i wprowadza nieco niewymuszonego, acz absurdalnego humoru do fabuły. Mimo to, rzecz jasna, nie była w stanie uratować całego filmu. „Chwilami szkoda było mi aktorów, którym włożone zostały w usta naprawdę żałosne kwestie.” Mam w zwyczaju doszukiwać się w filmach głębszego sensu i chociażby jakiejś hipo-tetycznej puenty. W tym przypadku mam z tym nie lada problem. Po zastanowieniu\nsię dochodzę do wniosku, że „Pani z przed-szkola” to film, który poza wątpliwym hu-morem nie niesie ze sobą nic więcej. Być może analizując ukazane rela- cje między bohaterami, można by uchwycić coś więcej niż tandetne umizgi, jednak ja się poddaję. Zakończenie zostało spłycone – dla mnie nie wniosło ono zupełnie niczego do fa-buły. Wątki filmu są pomieszane tak, że do końca nie wiadomo, który z nich jest tym wiodącym. Muszę zatem pokusić się o stwierdzenie, że tak naprawdę nie wiadomo, co tam jest grane… Pan Krzyształowicz znowu mnie do siebie nie przekonał. Podobne odczucia miałam w stosunku do jego poprzedniego filmu „Obława”, mimo wszystko teraz (choć nie powinno porównywać się tak odrębnych gatunkowo produkcji) doceniłam wartość „Wątki filmu są pomieszane tak, że do końca nie wiadomo, który z nich jest tym wiodącym.” tej wojenno–psychologicznej propozycji. Krzyształowicz zdecydowanie nie odnalazł się w konwencji komediowej i stworzył jedynie wielki miszmasz. Klaudia Trzeciak Fot. 3: Aspa (CC BY 2.0) Wszystkie zdjęcia zmniejszono i przycięto z oryginałów. NIEBANALNE POPOŁUDNIE #7\nGdyby stworzyć listę kultowych gier, z całą pewnością obok szachów, warcabów i „Chińczyka” znalazłoby się też „Monopoly”, czy, jak kto woli, „Eurobiznes”. Co jest tak wyjątkowego w tych grach, że określa się je mianem kultowych? Może to, że naprawdę trudno się od nich oderwać.\n„Gra w życie” wydawnictwa Hasbro nie należy do czołówki najbardziej oryginal-nych gier, jej atutem jest jednak ciekawa tematyka oraz proste zasady. To gra fa-milijna z elementami ekonomicznymi, do-celowo przeznaczona dla osób od ośmiu lat, jednak spokojnie można w nią zagrać już z sześciolatkiem. Planszówka jest w pewnym sensie podobna do wspomnia-nego już „Monopoly” – też opiera się na obrocie pieniędzmi i podejmowaniu decyzji. Tym razem jednak gracze nie wcielają się w rolę biznesmanów. Zamiast tego muszą pokonać wszystkie etapy życia – start od-zwierciedla w grze narodziny, później trze-ba wybrać odpowiednią ścieżkę edukacji i kariery, zastanowić się nad kupnem do-mu czy założeniem rodziny. Meta oznacza przejście na emeryturę, wygrywa gracz, który po jej osiągnięciu jest najbogatszy. Z jednej strony planszówka posiada cał-kiem spory wybór opcji – można mieszkać w małym domku albo w ogromnym apar-tamencie, pójść na studia lub od razu do pracy. Z drugiej strony jednym z głównych czynników wpływających na przebieg gry jest losowość – wiele decyzji podejmuje się przez kręcenie kolorowym kołem fortuny. Do plusów z całą pewnością zaliczyłabym sam pomysł na grę – można się wczuć i pobawić różnymi dostępnymi opcjami, sprawdzając jednocześnie, która droga jest tą prowadzącą do sukcesu i bogactwa. Do minusów zaś z pewnością należy to, że jakkolwiek nieprzemyślane decyzje się podejmie i tak można to jakoś później nadrobić – czynnik ryzyka został z tej gry praktycznie wyeliminowany, a to trochę osłabia motywację i koncentrację. Na uwagę zasługuje też grafika i wy-posażenie gry. Plansza jest kolorowa i przejrzysta, mimo że zawiera wiele szcze-gółów. W zestawie oprócz banknotów znaj-dują się liczne karty, m.in. Pierwszy dom,\n„(...) jednym z głównych czynników wpływających na przebieg gry jest losowość (...).” Dom, Zawód po studiach, Zawód. Dodatkowo na planszy znajdują się też takie pola jak: wypłata, stypendium czy ślub. Już na pierwszy rzut oka widać, że twórcom gry zależało na tym, by gra odpowiadała rzeczywistości. Tylko przy takim założeniu od razu pojawia się pytanie o dużą losowość gry. Mam wrażenie, że planszówka ta powstała jako gra edu-kacyjna, jednak grając w nią, szybko można zauważyć, że niezależnie od wy-bieranych opcji trudno przewidzieć wynik. Zastanawiam się czy jest to celowe i ma pokazać jak bardzo nieprzewidywalne jest życie, czy może jest to jeden z błędów, których twórcom nie udało się wyelimi-nować. Myślę, że zdania na ten temat są podzielone, niemniej nie sądzę, by prze-szkadzało to w grze. „Grę w życie” polecam tym, którzy lubią gry w rodzaju „Monopolu”, opierające się na kupowaniu i inwestowaniu, choć w tym przypadku nie można mówić o jakichś bar-dziej skomplikowanych transakcjach czy in-westycjach. Doskonale się sprawdzi w gro-nie znajomych, ale też jest całkiem dobrą opcją na wieczór z rodziną, jako że mogą w nią grać nawet małe dzieci. Justyna Książek Fot. 1: Will Flosom (CC BY 2.0) Zdjęcie zmniejszono i przycięto z oryginału.


Multi-Gyn Actigel Opinie, Ulotka, Cena, Skład\nJesteś tutaj: Start > Suplementy i leki OTC > Układ płciowy > Multi-Gyn Actigel żel\nMulti-Gyn Actigel żel\nZapoznaj się z ulotką Multi-Gyn Actigel żel\nMulti-Gyn ActiGel żel to wyrób medyczny dostępny w postaci żelu. Produkt jest polecany do stosowania w celu pielęgnacji i ochrony okolic intymnych, w szczególności w zwiększonej podatności tych miejsc na infekcje grzybicze i zakażenia a także w okresie aktywności seksualnej.\nProdukt Multi-Gyn ActiGel żel stosuje się w przypadku wystepowania u kobiet dolegliwości intymnych (świąd, podrażnienie, tkliwość, zaczerwienienie i bolesność). Dodatkowo wspiera utrzymanie równowagi flory bakteryjnej i pH okolic intymnych oraz zmniejsza ryzyko nawrotu infekcji.\nProdukt Multi-Gyn ActiGel żel zawiera w składzie opatentowany kompleks bioaktywnych polisacharydów, które wspierają ochroę przed zakażeniami bakteryjnymi pochwy, grzybicą pochwy, a także sprzyjają niwelowaniu nadmiernych upławów i towarzyszącego im nieprzyjemnego zapachu.\nSkład produktu Multi-Gyn Actigel żel:\nGalactoarabinan Polyglucoronic Acid Crosspolymer*, Xanthan Gum, Glycerin, Caprylyl Glycol.\n*2QR - opatentowany kompleks bioaktywnych polisacharydów.\nInstrukcja stosowania wyrobu medycznego Multi-Gyn ActiGel żel:\nŻel Multi-Gyn Actigel używać wieczorem, przed snem.\nWskazanie Instrukcja stosowania\nzakażenia pochwy stosować dopochwowo, 2 razy dziennie przez 5 dni. Później zapobiegawczo 1 raz na 3 dni.\npodrażnienia pochwy stosować 1 raz dziennie lub w przypadku wystąpienia dolegliwości.\nNie stosować inaczej niż to zostało opisane. Okres stosowania preparatu nie powinien przekraczać 30 dni.\nPrzeciwwskazaniem do zastosowania wyrobu Multi-Gyn ActiGel żel jest nadwrażliwość na jakikolwiek jego składnik Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania produktu w czasie ciąży.\nMulti-Gyn ActiGel żel stosować zgodnie z przeznaczeniem. Unikać kontaktu produktu z oczami. Produkt można stosować równolegle z innymi lekami.\nŻel przechowywać w temperaturze pokojowej, w miejscu niewidocznym dla dzieci. Nie stosować po upływie terminu wazności.\nMulti-Gyn Actigel żel Marzena 3 5\nMarzena 2018-07-13 18:35\nNiektóre kobiety zapominają, że okres aktywności seksualnej to czas, kiedy wyjątkowo trzeba dbać o okolice intymne. Dlaczego? Stosunek seksualny, zwłaszcza bez zabezpieczenia, może być powodem, dla którego występują infekcje układu płciowego i okolic intymnych. Wiem, bo sama mam skłonności do występowania grzybicy i jest to dla mnie wielki dyskomfort.\nMulti-Gyn Actigel żel Fanka 5 5\nFanka 2018-05-31 12:32\nMialam okropne pieczenie, swędzenie pochwy, sromu i ogólnie całych okolic intymnych. Lekarstwa, które otrzymałam nie pomagaly na dlugo.Poczułam prawdziwa ulgę gdy kupilam Multi-gyn żel to prawdziwy wynalazek przynoszący natychmiastową ulgę. Do dziś używam profilaktycznie, polecam.\nMulti-Gyn Actigel żel Zuzka 5 5\nZuzka 2018-05-23 13:54\nMulti-gyn actigel stosuje w ciąży, aby uniknąć infekcji - mam skłonność do grzybicy, w poprzedniej ciąży bardzo często mi się zdarzala. Jestem z żelu bardzo zadowolona. Takze nawilża w przypadku suchości. Polecam stosowanie codziennie po kąpieli\nMulti-Gyn Actigel żel Wioletta 5 5\nWioletta 2018-05-02 11:41\nMam nieszczęście do chorowania na infekcje miejsc intymnych. Używałam już naprawdę wiele środków ale ten, który zadziałał to Multi-Gyn Actigel !!! Daję 5 gwiazdek i rekomenduję go!\nMulti-Gyn Actigel żel Inkognito 5 5\nOpinia użytkownika 2018-03-21 18:33\nMam to nieszczęście mieć aktualnie Candida miejsc intymnych. Kupiłam na to Multi-Gyn Actigel , bo czytałam, że ten preparat szybko działa na tę nieprzyjemność! Mam nadzieje, że mi również pomoże!\nMulti-Gyn Actigel żel Edyta 5 5\nEdyta 2018-02-04 09:58\nNie ma wątpliwości, że higiena pochwy jest najważniejsze. Pochwa jest często i gęsto miejscem powstawania grzybów. Z pomocą przychodzi Multi-Gyn Actigel :) Ten środek łagodzi objawy. Skuteczny przy antykoncepcji.\nMulti-Gyn Actigel żel Sandra 5 5\nSandra 2018-01-04 10:48\nMulti-Gyn Actigel to najlepszy środek jeśli chodzi o infekcje intymne. Co ważne - nie wywołuje efektów ubocznych. Szczerze polecam, bo warto to znać...\nMulti-Gyn Actigel żel Teodozja 5 5\nTeodozja 2017-10-27 10:32\nZakażenia w okolicach pochwy - bardzo ich nie lubię :/ Martwię się, że potrafią powracać ...:/ Na tę dolegliwość używam Multi-Gyn Actigel :) jest świetny w tym temacie!\nMulti-Gyn Actigel żel Sonia 4 5\nSonia 2017-08-29 13:24\nŻel Multi-Gyn Actigel dobrze rozprawia się z infekcjami intymnymi. Nie wiem dlaczego ja należę do osób które tak często je łapią....\nRanking zamienników Najlepsze produkty - infekcje intymne\nLactacyd Pharma przeciwgrzybiczy to ginekologiczny produkt kosmetyczny do higieny intymnej w...\nIladian intima to wyrób medyczny w postaci żelu do higieny intymnej. Produkt polecany jest...\nAlexis Płyn do higieny intymnej drzewko herbaciane\nPharmaceris M Tocoreduct Forte\nFitomed Mydlnica lekarska Ziołowy żel do higieny intymnej\nAA Intymna Girls


„Gerard Labuda, żeglarz na oceanie nauki”\nUczniowie Zespołu Szkolno-Przedszkolnego w Luzinie zostali finalistami konkursu dotyczącego postaci wybitnego naukowca pochodzącego z Luzina-profesora Gerarda Labudy. W kategorii prezentacja multimedialna uczennice klas VII pod kierunkiem pani Joanny Sikora włączyły się do konkursu i zdobyły odpowiednio I i II miejsce. Natalia Sirocka oraz Nicola Dąbek wykonały samodzielnie niezwykle ciekawe prezentacje, które zachwyciły jury konkursu.\nW kategorii praca plastyczna- „Portret Gerarda Labudy”; kategoria przedszkolna 5–6 lat: I miejsce otrzymał Wiktor Kożyczkowski; w kategorii uczniowie szkół podstawowych klas I‑III, II miejsce zajęła uczennica Nikola Labudda, a III miejsce Nikola Halk, natomiast wyróżnienie otrzymała Amelia Tempska. W kategorii uczniowie klas IV-VI wyróżniono pracę uczennicy Irminy Felsztiger. W kategorii klas VII-VIII Natalia Wasielke-uczennica ZSP w Luzinie otrzymała również wyróżnienie. Nagrodami w konkursie były kreatywne gry planszowe, komiksy, a także karty podarunkowe do popularnej sieci księgarń. Wręczenie nagród odbyło się w budynku Gminnej Biblioteki Publicznej w Luzinie, w obecności pani dyrektor- Marii Krośnickiej, pracowników biblioteki oraz nauczyciela bibliotekarza ZSP w Luzinie-Katarzyny Wyskockiej. Wszyscy laureaci otrzymali również okolicznościowe dyplomy. Konkurs stał się stałym elementem popularyzacji wiedzy o profesorze Gerardzie Labudzie w gminie Luzino.


Kosmiczna odyseja: Klimatoterapia\n- Może zabraliby ją Państwo na trochę w góry? - zagadnęła pani doktor, wręczając nam skierowanie na wycięcie Największego migdałka. Lekarz każe, matka słucha. Zasiadłam do internetów, żeby wyszukać najlepsze, najciekawsze i najpiękniej położone gospodarstwo agrotur. Po dwóch dniach uszami mózg mi się wylewał.\n- Słuchaj - zagadnęłam męża. - musimy jakoś zawęzić zakres poszukiwań, bo tych ofert jest tysiące. Więc w które góry jedziemy? W Bieszczady czy Beskidy?\n- Myślałem o Alpach - odparł.\nDwa razy nie trzeba było mi powtarzać. Rzuciłam się w sieć agencji turystycznych. Ale Alp było tyle, co kot napłakał. Za to na jednej ze stron przydybał mnie wielki baner: "Wyspy Kanaryjskie 40% taniej!". Rach-ciach kliknęłam, rach-ciach znalazłam dwa urocze hoteliki tuż nad oceanem.\n- Zobacz! - podetknęłam mężowi pod nos zdjęcia, mapy i schematy.\n- Ale po co mamy jechać na Teneryfę, skoro kiedyś na niej pewnie zamieszkamy? Może zwiedźmy coś nowego?\nI tak właśnie trafiliśmy do Chorwacji. Można uznać, że był to wypad w góry... W końcu Alpy Dynarskie to nie w kaszę* dmuchał!\n* Zwłaszcza że kasza skończyła się trzeciego dnia pobytu... Okoliczne sklepy dysponowały tylko kaszką firmy produkującej siarkowane, aromatyzowane przyprawy do zup. Oczywiście ją kupiłam. Oczywiście Wielka nie raczyła jej jeść.\nAutor: Kosmiczna o 8:35 AM\nlitermatka 25 czerwca 2016 01:10\nAaaaa! Ja też chcę!! Urlop oczywiście, nie wycinanie migdałka. (I przeczytałam, że "kasa" skończyła się trzeciego dnia. I zdążyłam pomyśleć "to trochę tak jak nam w Danii" ;-))\nKosmiczna 1 lipca 2016 12:28\n:))) Na szczęście nie kasa... Byłoby to o tyle niekomfortowe, że Wielka, Większa i Największa uzależniły się od lodów z burżujskiej lodziarni ;)


Tuner DVB-T - co polecacie. - KODI.org.pl\nTuner DVB-T – co polecacie.\n3 kwietnia 2013 25 stycznia 2021\nW związku z tym, że nc+ proponuje mi oferty nie do zaakceptowania, jestem zmuszony zrezygnować z telewizji satelitarnej.\nChcę zacząć zabawę z tunerem DVB-T i PVR jednak zanim zacznę się zagłębiać w temacie potrzebuję informacji jaki tuner kupić. XBMC mam postawione na PC – Windows 7 64-bit. Planuje wywalić antenę kierunkową za okno bo mieszkam w bloku na 6 piętrze 42km od nadajnika bez żadnych przeszkód.\n1. Czy pierwszy lepszy będzie dobry?\n2. Czy jest coś na co trzeba zwrócić uwagę?\n3. Czy telewizję można oglądać w XBMC czy w osobnym programie uruchamianym poprzez Advanced Launcher?\n4. Czy kanały trzeba przełączać pilotem od tunera czy może XBMC potrafi przejąć tą funkcje?\n5. Czy istnieje coś takiego jak Guide/EPG?\n6. PVR – rozumiem, że wduszam przycisk i nagrywam na dysk komputera a później odtwarzam, tak to działa?\n7. PVR – oglądanie i nagrywanie innego kanału jest możliwe?\nPrzede wszystkim polecam linuxa, który będzie działał non stop, gdyż przy pvr jest to zdecydowanie przydatne. Nowoczesny, energooszczędny pc w pełni kompletny (bez dysku) kosztuje ok 600 zł. Podpinasz do tv po hdmi i masz htpc.\nJeśli jednak upierasz się na windows to z jedna sprawa masz łatwiej – sterownikami. Wszystkie tunery mają pod windows.\nNajstarszy to af9015 – raczej nie polecam. Popularne i dobre są te na ite 9135. Najnowsze i ponoć najlepsze są na realteku.\nOsobiście używam mediatech mt4168. To tuner dualny, kosztuje w carrefour 100zł. Da radę nagrywać i odtwarzać kilkanaście kanałów na raz.\nCo do pvr – xbmc ma tylko pluginy. Na linuxa poleciłbym VDR, na windows to np media portal.\nPlugin musisz mieć i xbmc i w pvr. Wtedy xbmc pozwala na pełną kontrolę.\nDotychczasowe HTPC stoi na Windowsie bo pełni rolę awaryjnego kompa kiedy żona zajmuje laptopa\noraz jako konsola do gier z podpiętymi padami a z tym byłby chyba problem na linuxie. Pod znakiem zapytania stoi też: karta muzyczna i przepuszczenie przez nią cyfrowego audio do kina przez optyczny SPDIF, pilot i EventGhost czy wybudzanie przez WOL.\nU mnie komp w stanie wstrzymania (nie hibernacji) jest gotowy do pracy po 2 sekundach. Nie wiem czy da się zrobić to w linuxie. Ale to inny temat.\nPrzydało by się coś w miarę uniwersalnego działającego na obu systemach, ale już mi coś rozjaśniłeś wiem czego szukać.\nA co z wymaganiami systemowymi? Bo mój HTPC to leciwy sprzęt w prawdzie radzi sobie z 1080p ale czasem potrafi przyciąć przy bardziej wymagającym bitrate.\nAthlon 64 3200+ z HD4200 integra (DXVA) + 2GB RAM\nW linuxie jest tylko lepiej\nwindows tylko udaje że się obudził podczas gdy linux jest już dawno gotowy do pracy. Wiem bo używam wstrzymania odkąd tylko się pojawiło jeszcze w bodajże w2k.\nCo do sprzętu – celeron za 150 zł ciągnie wszystko na swoim gpu, a dodatkowo pobiera malutko prądu.\nPrzyszłościowo niezłym rozwiązaniem może być jakiś arm – one sa bardzo tanie, ale teraz to jednak ma pvr jeszcze się nie nadaje, bo chyba żaden pvr nie został sportowany.\nPrevious Article Pilot do TV (CEC) – Jak ustawić dodatkowe przyciski ?\nNext Article Problem z pilotem Medion x10


Doskonała łódź do sportów wodnych jak i rekreacyjnego pływania. AM 490 jest otwartą łodzią motorową zaprojektowaną na wody śródlądowe i morskie przybrzeżne. W kokpicie znajduje się kilka bakist, w których można pomieścić niezbędne przedmioty i bagaże. Ławka sterownicza ma obrotowe oparcie, dzięki czemu możemy wygodnie siedzieć w obu kierunkach, z tyłu natomiast znajdziemy dwa komfortowe miejsca siedzące, obok których znajduje się wygodne przejście do drabinki zejściowej do wody. Łódź ta jest lekka i zwinna. Doskonała łódź z nowoczesnym designem za przystępną cenę.\ndługość max (m): 4,85\nszerokość (m): 1,95\nwaga łodzi bez silnika (kg): 480\nAM 480 AM 500


11/2006 Instalacja HSB 7000 w Drukarni PRINT (K. Skrzypczyk) w Pruszkowie - Avargraf\n11/2006 Instalacja HSB 7000 w Drukarni PRINT (K. Skrzypczyk) w Pruszkowie\nW ostatnim czasie firma Avargraf dostarczyła kolejne urządzenia do Drukarni-Wydawnictwa Print z Pruszkowa. W listopadzie ubiegłego roku rozpoczęły tu pracę: nowa zautomatyzowana linia zszywająca HSB 7000 firmy Hohner Maschinenbau GmbH oraz Printlam - automatyczna maszyna do jednostronnego laminowania zadrukowanych arkuszy. Oba zakupione urządzenia to maszyny nowe. Nieco wcześniej Avargraf dostarczył tu czterokolorową maszynę MAN Roland serii 300 oraz krajarkę Perfekta. Obecne zakupy są wpisane w konsekwentnie od lat realizowaną politykę biznesową firmy i wynikają z aktualnych potrzeb drukarni. Zautomatyzowana linia zszywająca HSB 7000 firmy Hohner Maschinenbau GmbH zastąpiła w zakładzie wcześniejszą linię zszywającą Harris Saddlebinder II 562, wyposażoną w 6 stacji. W wyniku rosnących potrzeb drukarni jej właściciel, Zdzisław Skrzypczyk, zdecydował się na zakup nowoczesnej, spełniającej wymogi współczesnego rynku linii w rozszerzonej konfiguracji. Składa się ona z następujących sekcji: podstawowego modułu HSB 7000 wraz z zespołem zszywającym SU wyposażonym w dwie głowice szyjące Universal 52/8 z możliwością szycia płaskiego i oczkowego, trójnóża T3, stacji nakładania okładki CF1, ośmiu pionowych samonakładaczy sfalcowanych arkuszy VF1 2:1 oraz wykładania strumieniowego SD1. Linia zbierająco - szyjąca wyposażona jest w system sterowania i kontroli elektronicznej na każdym etapie produkcji. Konstrukcja umożliwia szybką i całkowicie beznarzędziową regulację, co pozwala na zmianę formatów w ciągu zaledwie kilku minut. System modułowy zapewnia możliwość póĽniejszej integracji dodatkowych zespołów wraz ze wzrostem wymagań rynku i potrzeb drukarni.


Mikołaj w Placówce Opiekuńczo – Wychowawczej – | loniow.pl |\nMikołaj w Placówce Opiekuńczo – Wychowawczej\n7 grudnia 2009 25 listopada 2015 Redaktor\n7 grudnia 2009 był wyjątkowym dniem dla dzieci z Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej w Łoniowie. Tego dnia na saniach zaprzęgniętych w renifery przybył do nich “Święty Mikołaj”. Wypełnione po brzegi sanie skrywały owoce, słodycze, zabawki, sprzęt sportowy i piękne rowery.\nW rolę “Świętego Mikołaja” wcielili się: Wojewoda p. Bożentyna Pałka – Koruba, Starosta Powiatu Sandomierskiego – p. Stanisław Masternak, Wójt Gminy Łoniów – p. Szymon Kołacz, Kierownik ARiMR – p. Wojciech Dzieciuch oraz przedstawiciele Rady Powiatu sandomierskiego.\nOtrzymane prezenty dostarczyły dzieciom mnóstwo emocji i radości, a nowe rowery pozwolą wychowankom na miłe spędzanie czasu i obcowanie z przyrodą w naszej gminie. W ramach podziękowania „Świętemu Mikołajowi” dzieci z Placówki Opiekuńczo – Wychowawczej w Łoniowie obdarowały zaproszonych gości własnoręcznie zrobionymi upominkami.\n← Sprzedawca z profesjonalną obsługą kas fiskalnych\nIX Gminny Turniej Tenisa Stołowego →


Kwiaciarnia Szczekociny | Kwiaciarnia Internetowa Szczekociny\nDoskonałej jakości bukiety, stylowe wiązanki i imponujące kompozycje kwiatowe z dostawą w Szczekocinach – w naszej kwiaciarni online nie musisz wychodzić z domu, by podarować bliskiej osobie bukiet pięknych, świeżych kwiatów. Wszystkie nasze kompozycje zostały zaprojektowane przez doświadczonych florystów, którzy wiedzą, jak łączyć ze sobą kwiaty i dodatki, aby efekt kompozycyjny zachwycił nawet najbardziej wymagającego odbiorcę. Kwiaciarnia internetowa to szeroki wybór kwiatów, konkurencyjne ceny i szybka realizacja zamówień na terenie Szczekocin. Zamówienia można składać przez siedem dni w tygodniu, także w weekendy. Obejrzyj nasze bukiety na stronie internetowej, wybierz jeden z nich i podaj nam adres dostawy w Szczekocinach – kwiaciarnia online szybko zrealizuje zamówienie i jak najszybciej dostarczy gotowy bukiet pod wskazany adres. Dostawa kwiatów w mieście Szczekociny i w najbliższych okolicach jest gratis.\nKwiaty z dostawą w Szczekocinach zamawiaj w naszej kwiaciarni online!


Szafa biurowa BP/4 z drzwiami przesuwnymi 1920x900x420mm - Gaudia Wyposażenie\nStrona główna » Sklep » Szafy metalowe » Szafy z drzwiami przesuwnymi » Szafa biurowa BP/4 z drzwiami przesuwnymi 1920x900x420mm\nSzafa biurowa BP/4 z drzwiami przesuwnymi 1920x900x420mm\n1 825,00 zł cena brutto z dostawą\nilość Szafa biurowa BP/4 z drzwiami przesuwnymi 1920x900x420mm\nSzafa z drzwiami przesuwnymi BP/4, czteropółkowa.\nBP/4 wyposażona jest w cztery półki przestawne co 90mm. Szafa BP/4 wykonana jest z blachy czarnej o grubości 0.8mm- 1.5mm, malowana farbami proszkowymi (epoksydowo-poliestrowymi). Uwaga: ze względów bezpieczeństwa w szafach z drzwiami przesuwnymi zrezygnowano z zamków bębenkowych. Obecnie zamknięcie stanowi zamek wciskany – krzywkowy znajdujący się centralnie. Udźwig półki: 50kg.\nBezpłatna dostawa szafy biurowej.


Sprawdź 1 warsztatów zajmujących się katalizatorami i filtrami DPF w samochodach marki Holden (HSV) w Stawiszynie.\nStrona główna > Holden (HSV) > Stawiszyn\nRegeneracja filtrów DPF / FAP i czyszczenie katalizatorów - Holden (HSV), Stawiszyn\nCzyszczenie FAP/DPF i regeneracja katalizatorów (naprawa SCR) do samochodów Holden (HSV) w Stawiszynie\nW Stawiszynie istnieje szansa odnawiania reaktorów katalitycznych, zwanych katalizatorami do pojazdów osobowych Holden (HSV) dzięki działalności laboratorium warsztatu z Stawiszyna. Klasyczną słabością, z jaką męczą się auta osobowe i ciężarowe firmy Holden (HSV), głównie, mające silnik diesla, jest zapchany filtr cząstek stałych. Nagminnie przyczyną przytkanego filtra DPF/FAP, wytwórcy Holden (HSV), trafia się inne uszkodzenie, czego dobrym przykładem jest: uszkodzona turbosprężarka. Osobówki znanej firmy Holden (HSV) cieszą się pierwszorzędnymi możliwościami w sprawie obniżania poziomu produkcji gazów wydechowych. Odszukanie specjalistycznego warsztatu mechaniki w Stawiszynie specjalizującego się w samochodach osobowych Holden (HSV) może być niełatwe, a także jest długotrwałe. Holden (HSV) to diesle, jakie cieszą się uznaniem na terenie całego kraju, lecz biedzą się ze strapieniem z filtrami DPF. Katalizatory samochodowe zbudowane są z ceramicznego wnętrza, oraz korpusu z metalu, z tego też powodu katalizatory samochodowe zapychają się sadzą i wymagają regeneracji, zachwalamy tym samym pracownię w Stawiszynie. Producentowi Holden (HSV) nie byłoby możliwe uzyskanie wymaganych do spełnienia maksymalnych wartości produkcji gazów spalinowych, bez montowania filtrów DPF/FAP. Wyszukaj swój warsztat samochodowy, którego specjalnością jest Holden (HSV) w Stawiszynie, za pomocą wyszukiwarki na naszym panelu. Wykaz cen regenerowania katalizatorów samochodowych dedykowanych do Holden (HSV) dla Stawiszyna wstawiliśmy w poniższej sekcji, nie ma przeszkód, by wyszukać w tym cenniku, ile zapłacić będzie trzeba za świadczone usługi płukania katalizatorów SCR.\nCennik czyszczenia i regeneracji filtrów DPF/FAP i katalizatorów Holden (HSV) w Stawiszynie\nCzyszczenie filtra DPF Holden (HSV) w Stawiszynie 320\nRegeneracja filtra FAP Holden (HSV) w Stawiszynie 320\nMycie katalizatora Holden (HSV) w Stawiszynie 320\nPłukanie katalizatora SCR Holden (HSV) w Stawiszynie 320\nNaprawa filtra cząstek stałych Holden (HSV) w Stawiszynie 320\nCzyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Holden (HSV) w Stawiszynie 1490\nWycinanie katalizatora Holden (HSV), usuwanie katalizatora Holden (HSV) w Stawiszynie 0 *\nSerwisowe wypalanie katalizatora SCR Holden (HSV) w Stawiszynie 250\nZarezerwuj termin regeneracji filtra DPF/FAP lub katalizatora Holden (HSV) w Stawiszynie\nWybierz typ usługi Czyszczenie filtra DPF Holden (HSV) w Stawiszynie Regeneracja filtra FAP Holden (HSV) w Stawiszynie Mycie katalizatora Holden (HSV) w Stawiszynie Płukanie katalizatora SCR Holden (HSV) w Stawiszynie Naprawa filtra cząstek stałych Holden (HSV) w Stawiszynie Czyszczenie, płukanie DPF/FAP i katalizatorów do samochodów ciężarowych Holden (HSV) w Stawiszynie Wycinanie katalizatora Holden (HSV), usuwanie katalizatora Holden (HSV) w Stawiszynie Serwisowe wypalanie katalizatora SCR Holden (HSV) w Stawiszynie Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nWybierz punkt w Stawiszynie z którego możesz nadać filtr DPF lub katalizator do samochodu Holden (HSV)\nAby zregenerować filtr DPF lub katalizator Holden (HSV) w Stawiszynie wykorzystaj wygodne punkty odbioru wyszczególnione poniżej:\nLamborghini w Stawiszynie\nASO Tatra pod Stawiszynem\nSerwisy Raba z Opalenicy\nWypalanie filtra DPF w Otmuchowie\nWypalanie DPF z Pońca\nBednarzówka z Rabki-Zdroju


Związek Nauczycielstwa Polskiego - » Oświadczenie Społecznego Komitetu Wspieram Nauczycieli\nNa koncie Wspieram Nauczycieli zebraliśmy 8 557 955,77 zł (stan na 18 czerwca 2019). Jest to dowód na ogromny obywatelski odruch solidarności i uznania dla pracy polskich szkół, tym ważniejszy, że nastroje wśród nauczycieli i nauczycielek nie są teraz najlepsze. Apelujemy do nauczycieli i nauczycielek, by podniesieni na duchu nie rezygnowali pochopnie z powołania, jakim jest praca z dziećmi i młodzieżą.\nPo długiej dyskusji Komitet uznał, że zwróci się do ZNP o sprawdzenie, w których miejscowościach organy prowadzące szkoły wypłaciły do końca czerwca środki na wynagrodzenie za czas strajku i na tej podstawie będzie kwalifikował wnioski o pomoc.\nObecnie trwa wprowadzanie danych z wniosków do bazy, co pozwoli na wyłonienie ostatecznej listy osób, które dostaną pomoc. Taka lista powstanie po spotkaniu Komitetu 1 lipca 2019. Od początku lipca rozpoczniemy wysyłkę środków na indywidualne konta.\nSpołeczny Komitet apeluje o kolejne wpłaty na konto funduszu strajkowego: 13 1240 5934 1111 0010 8960 6877, zwłaszcza w ramach inicjatywy “zamiast kwiatka” (na koniec roku szkolnego).\nKomitet wyraża podziękowanie Związkowi Nauczycielstwa Polskiego, który wykonuje ogromną pracę organizacyjną przy obsłudze akcji społecznej pomocy nauczycielom i nauczycielkom. Jest to tym bardziej godne podkreślenia, że pomoc nie obejmuje członków Związku.Społeczny Komitet Wspieram Nauczycieli


Keto torcik straciatella z owocami (Paleo, LowCarb) - moderncavegirl.pl\nHome / Rodzaje dań / Deser / Keto torcik straciatella z owocami (Paleo, LowCarb)\nby Modern Cavegirlupdated on 19 maja, 2021 1 czerwca, 2020 2 komentarze do Keto torcik straciatella z owocami (Paleo, LowCarb)\nJeszcze żywe jest wspomnienie smaku ostatniego ciasta z truskawkami i rabarbarem, które robiłam z okazji Dnia Matki, a tu już kolejne na tapecie. No ale co ja mogę na to, że Dzień Matki i Dzień Dziecka są zaraz po sobie. No a Dzień Dziecka to przecież kolejna okazja do świętowania, a co za tym idzie – do robienia keto ciast. Tym razem mocno letnia i wakacyjna propozycja, czyli keto torcik straciatella z owocami. Wspaniała pogoda, która zawitała do nas po dość mokrym, pochmurnym i zimnym maju skłoniła mnie do sporządzenia ciasta biszkoptowego z jogurtowym kremem straciatella oraz owocami w galaretce. Zapewniam – smakuje dokładnie tak dobrze, jak brzmi. 🙂\nKeto torcik straciatella z owocami\nLekko, łatwo i przyjemnie, czyli sprzyjające okoliczności powstawania keto torcika straciatella z owocami\nWszystko udało się wyśmienicie. Biszkopt wyszedł żółciutki i pięknie wyrósł, a po wystudzeniu nie opadł. Jogurtowy krem straciatella okazał się wyjątkowo aksamitny i kremowy, idealny w konsystencji. Jedynych problemów przysporzyła galaretka, która najpierw była za rzadka i zleciała na spód ciasta, a potem zbyt stężała i ciężko było ją równomiernie rozłożyć na owocach. No cóż – ze znalezieniem odpowiedniego momentu na wylanie galaretki z reguły mam problem… To jest zawsze problem pod tytułem albo odrobinę za wcześnie albo już trochę za późno… 🙂 Ale nie narzekam – jakoś udało się wybrnąć z sytuacji, a mam świadomość, że mogły wydarzyć się gorsze rzeczy niż to… 😉\nKeto torcik z kremem straciatella i owocami w galaretce\nKeto torcik straciatella z owocami od kulis\nNo dobrze, a teraz wyjaśnię jakim cudem keto torcik straciatella z owocami jest naprawdę keto. Ano biszkopt powstał na bazie mąki kokosowej i był słodzony erytrytolem. Krem straciatella zaś to połączenie mleka kokosowego z kartonu i jogurtu kokosowego, posłodzonego erytrytolem i stewią oraz zagęszczonego żelatyną. Do kremu dodałam rozdrobnioną czekoladę o zawartości kakao powyżej 90% i – tym samym – niskiej zawartości węglowodanów. Galaretka truskawkowa użyta do ostatniej warstwy jest zaś bezcukrowa, dosłodziłam ją stewią, a reszta słodyczy pochodzi od owoców, które są w tym przypadku właściwie jedynym źródłem cukrów. A i tak mają ich stosunkowo niewiele, bo są to owoce jagodowe – truskawki, borówki oraz maliny. W efekcie powstaje pyszny deser całkowicie zgodny z dietą ketogeniczną.\nTorcik straciatella z owocami\nKolejna pyszna i wakacyjna propozycja na keto ciasto. Tym razem jest to keto torcik straciatella z owocami. Mówię Wam – niebo w gębie!\nCzas całkowity 2 hrs 45 mins\n35 g masła klarowanego lub rafinowanego oleju kokosowego\n0,5 łyżeczki proszku do pieczenia lub cream of tartar (inaczej kamień winny lub kwaśny winian potasu)\n20 g czekolady gorzkiej 90% kakao; startej na małych oczkach lub rozdrobnionej w malakserze\n60 g borówek\n10 truskawek niewielkich\n1 opakowanie galaretki truskawkowej bez cukru\n350 ml wody (50 ml wrzątku + 300 ml zimnej wody)\nMasło rozpuścić. Białka oddzielić od żółtek i ubić na sztywną pianę z solą dodając pod koniec ubijania słodzidło. Żółtka ubić z masłem na puszystą masę. Dodać ekstrakt z wanilii oraz mąkę kokosową i cream of tartar. Zmiksować na gładką masę. Delikatnie dodać odrobinę piany z białek dokładnie mieszając, po czym delikatnie wymieszać z pozostałą pianą z białek. Masę przełożyć do okrągłej formy o średnicy 20 cm wyłożonej papierem do pieczenia. Piec w piekarniku nagrzanym do 160 stopni z włączoną funkcją termoobiegu przez ok. 20 – 25 minut do lekkiego przyrumienienia. Ostudzić.\nŻelatynę namoczyć w zimnej wodzie, a gdy napęcznieje, rozpuścić w 3-4 łyżkach wrzątku. Mleko kokosowe ubić trzepaczką na puszystą masę, dodać słodzidło i jeszcze chwilę ubijać. Dodać jogurt kokosowy oraz rozpuszczoną żelatynę i ubijać do połączenia się składników. Wmieszać kawałeczki czekolady. Dosłodzić stewią. Masę wyłożyć na ostudzony biszkopt i wyrównać wierzch.\nOwoce umyć, truskawki odszypułkować i przekroić każdą na pół. Poukładać na kremie razem z malinami i borówkami. Galaretkę rozpuścić w 50 ml wrzątku, dodać 300 ml zimnej wody i wymieszać. Posłodzić stewią i włożyć do lodówki, żeby lekko zgęstniała. Gdy galaretka już tężeje, wylać ją na owoce i wstawić całość do lodówki na minimum 2 godziny.\nborówki ciasto z owocami fit ciasto galaretka galaretka owocowa keto ciasto owoce owoce lata owoce sezonowe truskawki\nPrevious ArticleKeto muffinki z borówkami (Paleo, LowCarb)\nNext ArticleKeto gorąca czekolada truskawkowa (Paleo, LowCarb)\nPosted on 3 czerwca, 2020 at 10:18 am\nTen keto torcik stracciatella jest po prostu PYSZNY!!!!!!!! Brawo modern cavegirl!!!!!!\nPosted on 5 czerwca, 2020 at 10:30 am\nDziękuję! Bardzo mi miło, że smakował! 🙂


Włosi rozmawiają z Chińczykami o swoim długu - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościWłosi rozmawiają z Chińczykami o swoim długu\nMinister gospodarki i finansów Włoch Giulio Tremonti spotkał się w Rzymie z delegacją chińską.\nMinister gospodarki i finansów Włoch Giulio Tremonti spotkał się w ubiegłym tygodniu w Rzymie z delegacją chińską - potwierdził rzecznik ministerstwa, odmawiając skomentowania treści rozmów, które według mediów miały dotyczyć zakupu włoskich obligacji.\nWedług innego bliskiego sprawy źródła, na które powołuje się Reuters, w skład delegacji wchodzili szef chińskiego państwowego funduszu inwestycyjnego China Investment Corp. Lou Jiwei oraz inne osoby, odpowiedzialne za państwowe lokaty.\nWcześniej dziennik _ Financial Times _ poinformował, że Włochy zwróciły się do Chin z prośbą o _ istotne _ zakupy włoskich papierów dłużnych, co pomogłoby złagodzić wątpliwości inwestorów w sprawie ustabilizowania długu publicznego, który sięgnął już 1,9 biliona euro.\nNatomiast _ Wall Stret Journal _ doniósł, iż Włosi liczą, że Chińczycy wykupią _ znaczne ilości _ ich długu. Według tej samej gazety, cytującej osobę bliską sprawy, nie jest jasne, czy w następstwie niedawnych rozmów Pekin rzeczywiście dokona znacznego zakupu włoskich obligacji.\nByły wiceprezes Narodowego Banku Chin Wu Xiaoling powiedział Reuterowi, iż _ panika _ inwestorów w związku z europejskim kryzysem zadłużeniowym jest niepotrzebna, a Chiny są gotowe współpracować z innymi na rzecz zwiększenia zaufania rynków.\n_ - Będziemy nadal wspierać europejskie przedsięwzięcia w celu utrzymania stabilnego euro _ - zaznaczył Wu, który jest obecnie członkiem Stałego Komitetu Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych.\nCzytaj więcej o kryzysie we Włoszech Money.pl


taje się przyjemniejsza i mniej uciążliwa. Klimatyzacja jest również powszechna w samochodach, dzięki niej komfort jazdy znacznie się\nDodane: 05-09-2019 17:00\nW dzisiejszych czasach przestał dziwić ludzi widok klimatyzatorów w biurach. Dzięki nim praca, szczególnie w upalne dni lata, staje się przyjemniejsza i mniej uciążliwa. Klimatyzacja jest również powszechna w samochodach, dzięki niej komfort jazdy znacznie się\nPipes, plumbing and plumbersKlima w działaniu- co i jakKto potrzebuje leczyć zęby?Taxi and shuttle services in foreign countryO wyprawce i zakupach dla dzieciLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?Customers and how they pick they electriciansWirtualne biuro - fakty i korzyściCoś odnośnie naprawy ekspresówPrzemysł o technika - olejeSen - czas na regenerację i rozwójNa temat dentystów i leczeniu u nich zębówNa szybko - co i jak z prawnikiemSolution for pipe`s problemW gąszczu przepisów polskiego prawaWhy you should hire cleaning serviceKwestia maszyn na budowieGift for your car - premium oilTeraz I Ty Też Możesz znaleźć psychologa Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaTrochę informacji o rachunkowościSzybalski-stomatologia.plGdzie do stomatologa?Zwyżka z operatorem. Komu może się przydać?Ciepło z podczerwieniMetale i czym je frezowaćCzy jest nowe prawo jak zobaczyć taniec w Krakowie?Lato w Polsce - coraz cieplejszaGdy mycie okien to wyzwanieO psychologicznej pomocy w trudnych chwilachO kostce, budowie domu i wykończeniu ogrodu


Dwa wiersze wystarczą – poezja Alicji – Szajn\nJeszcze sklepy tłamszą mnie bardzo\ni półki ugięte pod naporem jeszcze\nwszystkie jeszcze kurzące mieszkanie\njeszcze emocje, piski i ostrzenie noża\nduszą mnie i gryzą, duszę się jeszcze\nodbiera mi to jeszcze powietrze w pokoju\ni serce tłamszą mi jeszcze wspomnienia\npo ucieczce jeszcze sobie wystarczę\ncałe szczęście sobą jestem jeszcze\nNie twoja to sprawa\njak się jej wiedzie\nw Dubaju czy na Majorce\nczy świeci tyłkiem na plaży\nczy pije wino w Saint-Tropez\nilu ma przyjaciół\ni lajków pod zdjęciem kota\njak ma na imię jej narzeczony\ni co dzisiaj zjadła na obiad\npoluzuj spodnie trochę\nwiem, że siedzi ci się niewygodnie\ndokończ pisać trzeci wiersz\ni pogłaszcz psa pod stołem\nobejrzyj serial, załóż bambosze\njest twoje tylko\ni żyje ci się nie najgorzej\nAutorka wierszy: Alicja Łukasiak – ma 26 lat, jej ulubione słowo to „liminalność”, bo jest zawsze pomiędzy – jak przystało na humanistkę i millenialsa. Rozkochana w językach obcych, z wykształcenia afrykanistka, z powołania poetka.Poezja jest z nią od dzieciństwa, spełnia ją jako WWO (Wysoko Wrażliwą Osobę). Codziennie powtarza sobie, że kiedyś znajdzie pracę związaną z jej pasjami.\nAutorka ilustracji: Hania Kmieć – świeżo upieczona absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku oraz połówka studio.kmicic. W swoich pracach ceni sobie humor i wysoki poziom śmieszności, choć potrafi podejść do sytuacji na poważnie, kiedy jest to konieczne (na szczęście zazwyczaj nie jest!). Marzy o zostaniu drag queen, ale zamiast tego obejrzy po prostu po raz czwarty wszystkie sezony „RuPaul’s Drag Race” od początku. W wolnych chwilach myśli o tym, w jakim miejscu przyszło nam żyć oraz jak nie panikować, kiedy ktoś próbuje uskuteczniać na niej small talk. Jeżeli macie odpowiedzi na powyższe wątpliwości dajcie znać na:\nlub wyślijcie maila na [email protected]\nCo czytam w kwietniu? Subiektywna topka książkowa