POWSZECHNY I DOBROWOLNY SPIS MORSÓW :)\n"Najpiękniejsze Warszawianki są przyjezdne" - jak mówi peta :)\nPodejrzewam, że najwięcej "morsów" mieszka w centrum\ni na południu Polski... a nie nad morzem...\nZapraszam do zgłaszania się na listę :)\nBędzie to "morsowa" skrzynka kontaktowa.\nMiałem małe "kuku na poczcie"...\nkto zgłaszał się do klubu... a jeszcze go tu nie ma...\nto proszę o ponowny wpis.\nJan Filanowski / 1963 / Rzeszów / 2010 / n@pisz\nOd 2003 roku zacząłem myć się tylko zimną wodą, ale nie morsowałem. Szukałem morsów w swoim rejonie. W styczniu 2010 roku dowiedziałem się, że jest w Rzeszowie klub morsów "Sopelek".\nZadzwoniłem i przyjechałem na spotkanie. I po wycięciu 70 centymetrowej grubości lodu wszedłem pierwszy raz z grupą do przerębli.\nI tak już systematycznie rozkoszuję się każdą kąpielą w minusowej temperaturze.\nWojciech Marcinkowski / 1971 / Lubliniec / od 2010 / n@pisz\nWitam. Morsuję od 31.01.2010 razem z dwójką Kolegów spróbowaliśmy, na kolejnym spotkaniu było nas już 7 osób i tak poleciało na dzień dzisiejszy jest nas około 15 osób.\nWojtek Marcinkowski www.lublinieckiemorsy.pl\nRobert Drzazga / 1976 / Bytom / od 2008 / n@pisz\nWitam. Morsuję od 2008 roku. Na razie sam, choć kilka razy udało mi się namówić kolegę. Kąpieli zażywam w jeziorze Chechło niedaleko Tarnowskich Gór. Pozdrawiam wszystkie morsy.\nZachariasz Gabryel / 1978 / Sumin/Starogard Gd. / od 2008 / n@pisz\nZaraził mnie tą "chorobą" brat. Na początku jak wyjechał z pomysłem to pukałem mu w czoło ale co tam raz się żyje i trzeba wszystkiego spróbować a tym bardziej jak to ma pomagać uodparniać oraganizm. Namawiałem żonę ale narazie bez skutku lecz nie powiedziała że NIGDY. Myślałem o dzieciach córka Julia - 8 lat, syn Dawid - 3 lata. Niestety żona nie zgodziła się wyraziła tylko zgodę na basen.\nTego dnia co zrobiłem zdjęcie lód grubości ok 6 cm więc musiałem wyrąbać przerębel i z pomostu bo niestety zbyt ciężki jestemi z brzegu nie mozna było wejść a tak z pomostu po drabinkach piękna sprawa. Temperatura powietrza w dniu kąpieli (sobota 04.12.2010) - 6 i do tego mocny wiatr co potęgowało siłę mrozu. A w wodzię to jakby była podgrzana.\nPozdrawiam Zachariasz Gabryel\nJola Jurkiewicz / 1983 / Łódź / od 2010 / n@pisz\nMoja przygoda z morsowaniem rozpoczęła się w Kiekrzu/Poznania 30 stycznia 2010 roku. Na zdjęciu jestem na środku zdjęcia w brązowej czapce i granatowym stroju kąpielowym. Zabawę powtórzyłam 21 lutego, na zdjęciu w tym samym stroju i czerwonej czapce. Chwilkę po tych wydarzeniach wyprowadziłam się z Poznania i nie mam już okazji kąpać się z morsami z Poznania i okolic. Obecnie mieszkam w Łodzi i bardzo chciałabym kontynuować kąpanie się zimą, jednak nie znalazłam tutaj nikogo, kto lubiłby takie szaleństwo. Jeśli posiadają Państwo jakiekolwiek informacje kto, gdzie i kiedy w Łodzi urządza sobie zimowe kąpiele, bardzo proszę o kontakt. Z przyjemnością dołączę, a i moja siostra, która morsem została na początku tego roku, z pewnością także będzie w Łodzi kontynuowała morskie praktyki, jeśli tylko uda zorganizować się grupę kilku osób.\nBędzie mi niezwykle miło dołączyć do Państwa listy, ponieważ w ten sposób jest większa szansa, że odnajdę ludzi z Łodzi i wspólnie będziemy się zimą kąpać.\nSerdecznie pozdrawiam! Jola Jurkiewicz\nMiłosz Wojszko / 1973 / Radom / od 2009 / n@pisz\nDość długo szukałem okazji by spróbować jak to jest. Pomimo iż jestem ciepłolubny z natury, nurtowało mnie pytania: jak to jest, czy jestem w stanie to zrobić ... W okolicy jednak nie znalazłem morsujących.\nWięc w końcu trzeba było zacząć samodzielnie i muszę przyznać warto było. Morsujemy w grupie znajomych drugi sezon. Mam nadzieję, że grupa "kąpiących się inaczej" powiększy się niebawem - czas rozruszać skostniałe środowisko RAdomia :-).\nPozdrawiam Miłosz Wojszko\nOlaf Gorzejewski / 1978 / Szczecin / od 2010 / n@pisz\nWitam, mam za sobą dopiero jeden sezon morsowania,ale jak spróbowałem to od razu to pokochałem. Zawsze myślałem że morsowanie nie jest dla mnie gdyż uwielbiam ciepło, ale nic bardziej mylnego. Szkoda że tak późno to odkryłem...\nPozdrawiam wszystkich morsów :-)\nMariola Żurek / 1990 / Kluczbork / od 2010 / n@pisz\nWitam! Nazywam się Mariola i mam 19 lat.\nMorsem jestem dopiero od stycznia 2010r. Staram się kąpać jak najczęściej.Pierwszy raz przyznam miałam nie małego stresa, ale przezwyciężyłam strach i teraz mogę w wodzie wytrzymać ponad 10 min.\nZimowe kąpiele są wspaniałe, dodają energii i pomagają rozładować stres. Zachęcam wszystkich i zapraszam do przerębla w Kluczborku!\nŁukasz Trzuskot / 1978 / Tczew / od 2009 / n@pisz\nWitam, zasmakowałem zimnej kąpieli i spodobało mnie sie to chce se kontyniuować zaczętą to świecką tradycje w odjechanym gronie tak samo odjechanych ludzi jak ja pozdrawiam\nz powarzaniem ZEMBOL to znaczy Łukasz Trzuskot\nJan Międlar / 1954 / Rzeszów-Kraczkowa / od 2010 / n@pisz\nJestem wreszcie w swim żywiole... Pozdrawiam szerokie grono Pań Foczek i Panów Morsów... Jestem z Podkarpacia, chciałbym pokosztować również morskiej wody zimą, może ktoś mnie tam zaprosi?...\nBeata Bonarska / 1975 / Zgorzelec / od 2007 / n@pisz\nPozdrawiam serdecznie wszystkie foczki i morsy.\nMieszkam w Zgorzelcu i jestem niezrzeszona z żadnym klubem. Nasza kameralna grupka liczy 7 osób, kąpiemy sie w weekendy na podzgorzeleckiej żwirowni:)\nBrałam udział w dwóch zlotach w Mielnie, super zabawa polecam tym którzy jeszcze nie brali w zlocie udziału.\nWielka buźka dla wszystkich klubowiczów a szczególnie dla pana Zbigniewa Fiedorowicza tego od Titanika:))\nMarcin Lisowski / 1972 / Grudziądz / od 2009 / n@pisz\nWitam. Mam za sobą 20 kąpieli i wciągniętych synów (10 i 7 lat). Pracuję nad żoną. pozdrawiam Marcin\nPaweł Woszuk / 1978 / Poznań / od 2009 / n@pisz\nWitam. Morsuję od 4 października 2009 z poznańskimi morsami. Nad wodę zaciągnął mnie kumpel, który nie może się kąpać ze względów zdrowotnych. Pomyślałem "czemu nie" i wpakowałem się do wody. Wtedy to była zimna woda. Dzisiaj z perespektywy czasu dziwię się, że tamta temperatura robiła na mnie takie wrażenie. Tak mnie to wciągnęło, że zacząłem morsować się systematycznie. Nawet jak nie ma w pobliżu wody. Aura w końcu sprzyja takim "zabawom".\nPozdrawiam Paweł, mors z Poznania ze wschodnim sercem...\nDanuta Nagiełło / 1946 / Gdynia / od 2008 / n@pisz\nWitam wszystkich Morsów z pięknie zaśnieżonej Gdyni. W szeregi Klubu Morsów dołączyłam w 2008 roku bo dopiero latem nauczyłam się pływać co nieco. Zachętą do uprawiana zimowych kąpieli był wierszyk napisany dla mnie przez jednego z kolegów klubowych Jurka Poleszczuka... poniżej fragment...\n"Z myślą o Tobie Danusiu,\nTen wiersz napisałem.\nBo do kąpieli zimowych,\nGorąco zachęcić Cię chciałem..."\nI tak właśnie dzięki temu bez problemów wchodzę do morza nawet przy temperaturze minus szesnaście stopni. Pozdrawiam i zachęcam wszystkich. Do zobaczenia w Mielnie.\nWitajcie Przyjaciele!! Przeglądając Waszą stronę postanowiłem przyłączyć się do klubu Morsów. Głównie zachętą do jakże pięknego wyczynu (o czym jeszcze wszyscy nie wiedzą ze to takie super!!!) był mój Tata, który zaczął w 2009 roku hehehe tzn 31 grudnia 2009. Akurat wiele spraw nie ułożyło się jak należy i nie dane mi było zacząć razem z tata. Dlatego dziś kiedy się przebudziłem spojrzałem za okno -9, mówię wow!!!! Dziura już od wczoraj zrobiona by dziś było łatwiej. I tak się zaczęło najpierw trochę biegu później rozciąganie i ten jakże wspaniały pierwszy raz!!!!! I jedna myśl: tak udało się jestem Morsem. Kolejna myśl: było super kiedy następny raz?? Jakub\nRoman Górecki / 1972 / Gdynia / od 2009 / n@pisz\nWitam. W zaszczytne szeregi Morsów w Gdyni wstąpiłem dopiero 26 grudnia 2009. Żałuję, że wstąpiłem tak późno. Zawsze chciałem spróbować, ale jakoś brakowało odwagi i odpowiedniego towarzystwa. W Gdyni znalazłem wspaniałe towarzystwo, które dodało mi otuchy przy pierwszym wejściu i tak juz zostało. Romek\nRyszard Olszewski / 1960 / Świnoujscie / od 2009 / n@pisz\nW tym roku w Styczniu a dokładnie 30-tego kończę 50lat. Urodziłem sie i wychowalem w Międzyzdrojach. Do plaży miałem 150m a mój znak zodiaku to Wodnik. I jak tu sie nie kąpać????? Obecnie mieszkam w Świnoujsciu i od października zażywam kapieli w Bałtyku. Kąpałem sie 14.10.2009 wtedy kiedy był jeden z największych sztormów na Bałtyku w ostatnich latach. Bardzo mi sie to podoba i zamierzam to robic dalej. Pozdrawiam Ryszard Olszewski\nMarek Stohnij / 1965 / Lubsko / od 2007 / n@pisz\nMorsuję od 2007 roku. Zachęcam wszystkich do tak miłego spędzania czasu. Frajda jest niesamowita, a zdrowie i samopoczucie jeszcze lepsze.\nMariusz Krajka / 1984 / Leszno / od 2008 / n@pisz\nDo morsowanie nie trzeba było mnie namawiać. Kiedy dowiedziałem się że kolega z pracy jest morsem, od razu chciałem spróbować. Trzeba było tylko poczekać kilka miesięcy na początek sezonu i zacząłem. Mój pierwszy raz był "ciepły". Wspólnie z morsami z Leszna pojechaliśmy nad wodę, woda miała 14st, na pierwszy lód musiałem poczekać trochę czasu, ale opłaciło się :) Tak jak zacząłem tak zostałem do dziś. Cieszę się świetnym zdrowiem, nic mi nie dolega a kąpiele zimowe dają nam wszystkim dużo dobrego nastroju, świetnej zabawy i możliwość wyjazdu na liczne imprezy organizowane przez morsów w całej Polsce no i oczywiście zjazd morsów w Mielnie na który już 2 rok z rzędu zamierzam się wybrać tym razem już z dużo liczniejszą grupą morsów z Leszna.\nTeresa Mrowiec / 1963 / Blachownia / od 2009 / n@pisz\nTomasz Tęcza / 1959 / Częstochowa / od 2009 / n@pisz\nO Morsach słyszeliśmy od bardzo dawna. Ale kąpiele w przerębli były dla nas czystą abstrakcją. Jesteśmy maratończykami; Teresa dodatkowo dużo czasu poświęca na rowerowe wycieczki. Od pewnego czasu znana biegaczka Marysieńka Kawiorska świetnie pisze o morsowaniu na portalach biegowych.\nZafascynowani Jej fotkami z zimowych kąpieli i ciekawymi relacjami powoli "dojrzewaliśmy" do podjęcia tego wyzwania. Zainspirowany morsowaniem stałem się stałym bywalcem strony morsy.pl oraz podobnych witryn. Napakowany teorią rzuciłem nieśmiało propozycję na blogu. Teresa natychmiast podchwyciła tę myśl i jeszcze bardziej mnie zmobilizowała, aby spróbować. Na debiut wybraliśmy sylwestrowe przedpołudnie. Najpierw był bieg na rozgrzewkę, a potem "inicjacja morsowa".\nByło fantastycznie co widać na załączonych zdjęciach. Największym problemem okazało się wyrąbanie przerębla, ale to również robiłem pierwszy raz. Rewelacyjne pierwsze wrażenia sprawiły, że od razu zgodnie postanowiliśmy: "musimy to jak najszybciej powtórzyć" !!!\nBiorąc przykład z Marysieńki już zachęcamy wszystkich do zaznania rozkoszy w *lodowatej wodzie*\nMarcin Pawlik / 1979 / Tychy / od 2009 / n@pisz\nWitam. Jestem morsem dopiero niecały rok. W morsowanie wciągam regularnie rodzinę (szwagier i siostra już są morsami a żona planuje, synek by bardzo chciał ale jeszcze trochę za młody!!!) i znajomych. A do Mielna wybieram się na cały tydzień!!! P.S. Nawet udzielałem już wywiadu w telewizji (razem z kolegą i siostrą) http://itvm.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=341&Itemid=1\nPozdrawiam Marcin Pawlik, marcin.pawlik@wp.pl +48 603 494 739\nMateusz Ruttar / 1994 / Gorlice / od 2009 / n@pisz\nCześć. Morsuje się od niedawna. Moja przygoda z kąpielami w zimnej wodzie siedziała już we mnie od pewnego czasu, lecz nie mogłem sie odważyć postawić ten jeden krok do przodu. Tego roku pod koniec października gdy spadł pierwszy śnieg założyłem się z kumplami ze wejde do rzeki. No i oczywiście wygrałem zakład:))\nStrasznie mi się to spodobało i od tamtej pory morsuję się przynajmiej raz w tyodniu w rzece.\nPolecam kąpiele w zimie każdemu kto chce zrobić coś wyjątkowego gdy na polu jest mróz zamiast siedzieć w domu i trzymać pilot od telewizora.\nAdam Diller / 1984 / Tczew / od 2009 / n@pisz\nCo tutaj dużo pisać - spróbowałem i spodobało mi się i tyle. Po "umoczeniu" czuję się świetnie, sport bardzo fajny bo nic nie kosztuje a też i bardzo zdrowy i efektowny :) Polecam każdemu kąpać można się cały rok a w zimę przynajmniej nie ma tłoku na plaży i zawsze znajdie sie miejsce na ręcznik :)\nWiesław Sondej / 1962 / Sokołów Małopolski / od 2009 / n@pisz\nNa Podkarpaciu ciężko znaleźć morsów ( znam tylko 2-uch ) z ktorymi zaczalem morsować, jedyna rzecz którą trzeba zrobić żeby zostac morsem trzeba chcieć bardzo chcieć Ja chciałem i zostałem, morsuję juz przy tem 3 st.C i czekam na wieksze mrozy. Będac czynnym nauczycielem wych fizycznego i obecnie wicedyrektorem Zespołu Szkół mam duży wpływ na kształtowanie osobowości uczniów, moim przykladem zachęcam młodzież i nauczycieli do wspólnego morsowania, jest trudno, ale należąc do rodziny morsów na pewno uda Mi się pozyskać przyszlych morsów.\nRehabilitant Wiesław Sondej\nMikołaj Wiśniewski / 1981 / Bydgoszcz / od 2008 / n@pisz\nWitam lodowato ale jakże serdecznie:)\nNazywam się Mikołaj Wiśniewski. Mieszkam w Bydgoszczy.\nMorsuję od roku:) Przepyszna przygoda:))))\nZałożyliśmy pierwszy nieoficjalny bydgoski klub morsa.\nZapraszamy nowych chętnych - www.bydgoszcz.morsy.pl\nBardzo fajna grupa ludzi,woda przyjmuje nas z ochotą :)\nDo zobaczenia w jeziorach i morzach.\nRyszard Surmiak / 1942 / Rzeszów / od 2008 / n@pisz\nWitam! "Morsowanie" rozpoczalem w 2008 roku wraz z moim kolega Krystianem Ignas. "Zarazil" nas tym stylem zycia, nasz kolega "od nart biegowych" Zdzichu Karpinski z Krakowa. Od lata 2008, po kazdym treningu zazywalismy kapieli na rzeszowskiej zwirowni, az doczekalismy mrozow i..... klops - lod nie dal sie przeciac siekiera i lopata. Musialem wyposazyc sie w swider do lodu (podpatrzony u wedkarzy), ktory znakomicie radzi sobie z grubym lodem. Pozdrawiam wszystkich morsow obu plci i zapraszam na rzeszowska zwirownie.\nArtur Maliszewski / 1976 / Braniewo / od 2007 / n@pisz\nWitam. Jestem morsem od XII 2007 roku, wtedy to drugi raz wszedłem do wody we właściwym sezonie. Pierwsze wejście było spowodowane moimi komentarzami w sprawie wejścia do wody zimą. Twierdziłem że to nie jest żaden wyczyn (ciarki mnie przechodziły na myśl o zimnym prysznicu). Niedługo potem miałem okazję zweryfikować swoje poglądy (podstępnie byłem zabrany na spotkanie morsów). Nie chcąc sobie robić szmaty z twarzy przystąpiłem do rozgrzewki, potem zaciskanie zębów i wchodzenie do wody (słyszałem że od tego się nie umiera). I nastąpiło wielkie zdziwienie. Nie mam dreszczy, nie dzwonią mi zęby. Woda jest może i zimna, ale nie jest to nieprzyjemne. Drugie wejście było już przyjemniejsze. Za trzecim razem wchodziłem jak do ogrzewanego basenu. Od tamtej pory sam szukam okazji do morsowania. To jest ekstra. Polecam każdemu (zaraziłem tym moich czterech harcerzy).\nPozdrawiam Artur Maliszewski\nKrzysztof Malec / 1968 / Bolesławiec / od 2008 / n@pisz\nMam lat 41 i od roku czasu aktywnie kąpię się w warunkach niesprzyjającej pogody! Jest to mój sposób na dobre samopoczucie oraz dobrą kondycję życiową. Zaczynałem najpierw od wczesnych kąpieli wiosennych potem kąpiele zimowe 2008/2009. Organizm to przyjął normalnie bez żadnych zmian chorobowych i tak zamierzam te kąpiele kontynuować!\nZdzisław Samaszko / 1960 / Legnica / od 2003 / n@pisz\nWitam, pierwszy raz wykąpałem się w 2003 roku w przerębli, którą wcześniej sam wyrąbałem siekierą na kąpielisku w Legnicy. Wyprawa ta odbyła się pod osłoną nocy, a kąpiel bez stosownego przygotowania i elementarnej wiedzy o morsowaniu. Było niesamowicie, jakoś przeżyłem i tak mi się to spodobało, że kąpie się do dzisiaj. Czasem się zastanawiam dlaczego to zrobiłem, lecz nie znajduję tu żadnej sensownej odpowiedzi. Chyba odezwał się we mnie" instynkt morsa". Od tamtej pory siekiera jest stałym elementem wyposażenia samochodu, a zimowe kąpiele i niezwykłe doznania im towarzyszące moją pasją. Wchodząc teraz zimą do wody zawsze to robię z przyjemnością, ale też z pewnym dreszczykiem emocji i świadomością, że robię coś dobrego dla siebie, swojego zdrowia i dobrego samopoczucia. Kąpię się na razie sam, ale mam nadzieję że to się wkrótce zmieni... Pozdrawiam Zdzichu\nRajmund Chrząszczewski / 1976 / Płock / od 2008 / n@pisz\nCześć co tu pisać jest po prostu super...\nDariusz Nowocień / 1962 / Mrągowo / od 2004 / n@pisz\nMoje morsowanie zaczęło się w dosyć niekonwencjonalny sposób. Kilka lat temu w programie Rozmowy w Toku występował człowiek w wieku ok. 80 lat. Wyglądał co najwyżej na 50. Szczupły, sprężysty, okaz zdrowia i humoru. Okazało się że swój wygląd i dobre samopoczucie zawdzięcza codziennym kąpielom, niezależnie od pogody i pory roku. Pomyślałem sobie, że fajnie by było tak wyglądać za kilkadziesiąt lat. Wrażanie było tak mocne i sugestywne, że coś w sobie zaszczepiłem i zacząłem codzienne (prawie) przebieżki do lasu (ok. 2km) i kąpiele w jeziorze. Na szczęście mieszkam na Mazurach...?\nMiało to miejsce w chyba 2004 roku. Niestety przez wiele lat byłem osamotniony w tych działaniach. Nie było to zbyt rozsądne, szczególnie zimą ale jakoś nikogo nie udawało mi się namówić i przyzwyczaiłem się... Oczywiście nie były to kąpiele codzienne ale 2-3 razy w tygodniu. Najgorsze było wyrąbywanie siekierą przerębli w czasami kilkunastocentymetrowym lodzie. Czasami przed kąpielą byłem rozgrzany i mokry.\nPrzez przypadek, jak to zwykle bywa, dowiedziałem się, że w pobliskim Śniadowie jest grupka kąpiąca się zimą. Fantastyczni ludzie, kolegujemy się do dzisiaj, prowadzona była kronika z coniedzielnych kąpieli. Z czasem grupka się rozsypała, przeważnie z powodów zdrowotnych i znowu zostałem samotnym morsem...\nNo i na szczęście gdzieś w grudniu ub. roku na plaży miejskiej kilka osób rozpoczęło kąpiele. Staliśmy się dosyć prężną i zgraną grupą (Sylwester w przerębli, Zlot w Mielnie i wywiad w TVN24, nocna kąpiel) jesteśmy w trakcie formalizowania swojej grupy i duże plusy u naszej p. Burmistrz. Najważniejsze, że sprawia nam ogromną frajdę kąpiel zimą i mamy co raz więcej kibiców, spośród których rekrutują się nowe morsy.\nSzykujemy strone www.mragaowo.morsy.pl :)\nAnna Rombalska / 1975 / Wrocław / od 2006 / n@pisz\nMam na imię Ania i jestem foczką od grudnia 2006r.\nMiałam pewne opory przed wejściem do lodowatej wody, ale trochę było mi głupio przed moim 7 letnim synem, który był już morsem. Zdecydowałam się więc spróbować i od tego czasu zimowe kąpiele są dla mnie wielką frajdą, przyjemnością i powodem mojego dobrego zdrowia :)\nPolecam wszystkim przynajmniej raz spróbować. Warto!\nWszystkich z Wrocławia i okolic zapraszam na wspólne kąpiele.\nInformacje na www.wroclaw.morsy.pl\nZ morsowymi pozdrowieniami foczka Ania\nKrzysztof Gorecki / 1980 / Lipno / od 2009 / n@pisz\nDopiero odbylem dwie kapiele i nie zamierzam na tym poprzestac.\nNa ten moment kapie sie nas juz piec osob.\nAndrzej Cyrankowski / 1975 / Jawor / od 2009 / n@pisz\nRozpoczęła się moja przygoda z morsowaniem. Było łatwo, bo od razu znalazłem towarzyszy - jak wiadomo w gronie raźniej. Zaczęliśmy od początku stycznia 2009 - i .......... każdy z nas stwierdził to jest TO !!!!!!!! REWELACJA !!!!!!! Zima stała się nagle piękna i powabna !!!!\nTomasz Siudak / 1977 / Kielce / od 2009 / n@pisz\nWitam. Plan by zostać morsem pojawił się rok temu kiedy urodził się mój syn. Z powodu szybkiej wiosny musiałem go odłożyć. No ale wczoraj w końcu się udało!!!\nKąpielą w rzece Lubrzanka nieopodal zalewu Mójcza pod Kielcami uczciłem pierwsze urodziny syna:) Niesamowite przeżycie.\nObiecuje namawiać znajomych i być może powstanie kielecka grupa morsów:)\nPozdrawiam Tomasz Siudak.\nMarcin Makowski / 1979 / Lipno / od 2009 / n@pisz\nWitam! Zimowe kąpiele rozpocząłem na początku stycznia 2009 roku, początkowo kąpałem się sam, ale już po miesiącu udało mi się namówić do nich dwie osoby.\nW grupie zawsze rażniej, dlatego zapraszam wszystkich chętnych z okolic Lipna (kujawsko-pomorskie) do wspólnego morsowania.\nIrena Dresler / 1971 / Słupsk / od 2009 / n@pisz\nMorsuję razem z mężem i młodszym synkiem. Polecam wszystkim typowym zmarzlakom, do których i ja tak całkiem niedawno się zaliczałam...hi hi hi.\nMorsowanie - to niezapomniane wrażenia i emocje z górnej półki, mam na myśli te bardzo pozytywne emocje.\nPo kąpieli czuję się rewelacyjnie, mam wrażenie, że góry mogłabym przenosić - a co najważniejsze nie choruję tak bardzo i tak często jak to bywało do tej pory.\nMam zamiar morsować do końca.....\nZ całego serca polecam i zapraszam do wspólnego morsowania.\nz pozdrowieniami Irena Dresler\nKarol Światłowski / 1993 / Reszel / od 2008 / n@pisz\nCześć! Nazywam się Karol, mam 15 lat, morsuje od 20.12.2008.\nMorsowaniem zaraziłem się od swojego nauczyciela pana Pawła Zająca. Ogólnie jest super woda cieplutka. Ja osobiście lubię jak jest dużo śniegu i minusowa temperatura.\nZmorsowatymi pozdrowieniami Karol Światłowski\nPrzemysław Lekki / 1977 / Lubin / od 2009 / n@pisz\nPrzesyłam moje fotki z Łeby, pluskałem się w styczniu, calutka plaza była tylko moja co widac na załączonej fotce.\nPaweł Zając / 1962 / Reszel / od 2008 / n@pisz\nNie będę pisał jak zostałem morsem bo jest to b długa historia i musiałbym nawiązać do rozmowy z przyjacielem z Bisztynka M Dominiakiem.\nJest fajnie i nasze Reszelskie Morsy ciągle się rozrastają.\nPozdrawiam wszystkie foczki i morsy PZ\nRobert Czerwiak / 1973 / Starogard Gdański / od 2008 / n@pisz\nMorsowaniem zaczełem w styczniu 2008 roku z grupą "morsów" z Starogardu Gdańskiego. Kontynułowałem z nimi te zimne kąpiele aż do czerwca. W między czasie zarazilem dwóch kolegów morsowaniem. Od września jeżdżę, głównie sam (raz w tygodniu) nad Jezioro Borzechowskie do Borzechowa - to jest 15 km od Starogardu. Bardzo lubię zimne kąpiele. Pozdrawiam Wszystkich Morsów!!!\nPiotr Łangowski / 1984 / Poznań / od 2008 / n@pisz\nWitam. Jestem świeżo "zmrożonym" morsem. Przygodę zacząłem od tego roku (27.09.2008). Postanowiłem zrobić coś dla Siebie, zrealizować marzenia i szalone pomysły. Morsowanie okazało się strzałem w dziesiątkę! Spodobało się! Poznałem niesamowitych ludzi i sam wciągam następnych w ten wyjątkowy sposób aktywności fizycznej. Im więcej morsów w świecie tym mniej ludzi u lekarzy. Pozdrawiam wszystkich morsów i "oby woda nigdy nie była nam za ciepła".\nJanusz Moszczyński / 1958 / Olsztyn / od 2006 / n@pisz\nWitam. Jestem 51-letnim facetem z Olsztyna i jestem szczęśliwy, że kąpię się w lodowatej wodzie.\nBrałem udział w zlocie morsów 2008 w Mielnie. Należę do grupy "Ludzi Kąpiących się Zimą" w Olsztynie. Brałem udział 3-krotnie w oficjalnych otwarciach sezonu morsowania w Starych Jabłonkach.\nMorsuje ze mną także córka Magda.\nPozdrawiam Janusz Moszczyński\nMariusz Prochot / 1974 / Kudowa Zdrój / od 2007 / n@pisz\nWitam wszystkich lodowato!!! Pozdrowienia z Kudowy. Kąpiemy się od dwóch lat, zabawa jest naprawdę super, gorąco polecam wszystkim tego rodzaju relaks, wrażenia niezapomniane a i przy okazji można zafundować sobie dużą porcję zdrowia. Zapraszam wszystkich zimowych turystów do wspólnych kąpieli!!!\nMarcin Wroblewski / 1979 / Toruń / od 2007 / n@pisz\nWitam serdecznie. Morsem zostalem w 2007 roku.\nLubie sie kąmpac i ciesze się, że mogę to robić latem i zimą :)\nMaciej Kowal / 1981 / Oleśnica / od 2008 / n@pisz\nOto poczatki i na jednym ze zdj przyczyna mojego poczatku morsowania Pani Ewa - prezes:) świnoujskich morsow dzieki ktorej nie moge zyc bez plywania w lodowatej wodzie a plywam od marca na okrąglo co 3 dzien.\nAdam Wasielewski / 1984 / Wrocław / od 2008 / n@pisz\nMorsuję od niedawna ale już wiem że będzie to częścią mojego życia.\nZachęcam wszystkich do zimowych kąpieli bo jest naprawdę super:)\nKrzysztof Gawlik / 1968 / Ińsko / od 2003 / n@pisz\nWitam wszystkich morsów:)\nZimowej rozkoszy doznaję już lub dopiero od 5 lat. Należę wraz z przyjaciółmi do Klubu "Morsiki" Ińsko. Wraz ze mną kąpie się 15 letni syn Sebastian a 5 letnia córka Kasia nie daje nam spokoju..:)\nŻona stwierdziła, że poczeka.. robi zdjęcia..\nZ zawodu jestem leśnikiem. Moje zainteresowania to entomologia i nie ukrywam, że z zamiłowaniem szukam w wolnych chwilach jeszcze tego co w naszej Matce Ziemi pozostało..:)\nA po za sezonem zimowym jeżdżę na rowerze i miło spędzam aktywnie czas z przyjaciółmi.\nPozdrawiam i zapraszam do Ińska www.insko.morsy.pl\nPrzemek Mohr / 1979 / Mrągowo / od 2007 / n@pisz\nWitam. Tak naprawdę 1 raz do lodowatej wody wszedłem 23.12 2006r. Przez rok nic a teraz od 31.12.2007 staram się morsować chociaż raz w tygodniu. Mam nadzieje, że tak już zostanie bo podoba mi się coraz bardziej. Teraz próbuje morsować z kolegą ale chętnie poznam ludzi którzy mają podobne upodobania i może więcej doświadczenia jak być morsem by to nie szkodziło i przy okazji było fajną zabawą.\nPozdrawiam wszystkich morsów i życze wiecznie lodowatej wody - kąpiel w ciepłej to żadna przyjemność!\nJarosław Warszawa / 1971 / Starachowice / od 2007 / n@pisz\nMorsuje od 2007 roku. Od dłuższego już czasu zbierałem się by tego dokonać. Namawiając kolegów do zimowych kąpiel; bez skutku. Nie tracąc już więcej czasu postanowiłem sam tego dokonać, myślę że to jest dobry wybór. Inni biorą szczepionki przeciwko grypie, ja wolę kąpiel przeciwko grypie. I niech tak zostanie. W Starachowicach gdzie mieszkam jest w czym wybierać trzy zbiorniki wodne, tylko lud czsami gruby.\nDamian Taczała / 1977 / Wrocław / od 2007 / n@pisz\nTo pierwszy sezon od kiedy "morsuję" ale już nie mogę doczekać się następnego!\nNigdy nie przepadałem za chłodem i ciężko bylo się przekonać na pierwszą zimową kapiel. Tylko ten kto spróbował wie jakie co wspaniałe uczucie.\nMarcin Mielcarek / 1981 / Debrzno / od 2007 / n@pisz\nWitam. Jestem strasznym "ciepluchem" - to chyba po mamie...\nMorsowanie to dla mnie jedynie przekraczanie granic wytyczonych przez moją psychikę. To trochę jak pokonanie samego siebie... i to chyba ważne jest.\nZdjęcie zrobione zostało podczas pierwszej kąpieli w przeręblu w styczniu 2008 na przepięknym jeziorze Żuczek pod miejscowością Debrzno (woj. pomorskie).\nMariusz Szulc / 1960 / Poznań / od 2000 / n@pisz\nJestem morsem od 2002r .Moja przygoda z morsowaniem zaczeła się nad morzem w Ustce gdzie zarazilł mnie tym bakcylem doświadczony mors. I tak się zaczeła ta wspaniala przygoda która trwa do dzisiaj i myślę że będzie trwała do końca mojego życia. Kąpałem się w wielu miejscach z morsami w Strzeszynku w Swarzędzu i w Mielnie na zlocie. Obecnie kąpię się sam w Rusałce w sobotę lub w niedzielę około 11. Morsowanie najbardziej odpręża mnie psychiczne i pobudza do ciężkiej pracy. Gdyby ktoś był chętny do kąpieli ze mną to serdecznie zapraszam moja komórka 507442190.\nKrzysztof Zalewski / 1975 / Starogard Gdański / od 2007 / n@pisz\nJestem ze Starogardu Gd. Morsowaniem zaraził mnie mój kolega Wojtek. Zacząłem od września tego roku 2007. Jeździmy nad jez. Płaczewo koło Starogardu. Obowiązkowo jeździmy raz w tygodniu a jeżeli czas pozwala to dwa razy.\nPozdrowienia dla wszystkich morsów.\nWojciech Flisikowski / 1975 / Starogard Gdański / od 2004 / n@pisz\nJestem ze Starogardu Gd. Przygodę z morsowaniem zacząłem trzy lata temu. Najpierw było nacieranie śniegiem i moczenie ale nie tak często jak teraz z kolegą Krzysztofem którego zaraziłem morsowaniem. W wodzie siedzimy ok. 5min. Narazie najniższa temp. pow. w której się kompaliśmy to -4 stopnie.\nNaszym marzeniem jest kąpiel w przeręblu.\nJakub Szymlak / 1983 / Zakopane / od 2006 / n@pisz\nWitam! Przesyłam zgłoszenie do Klubu Morsa\npo prawie roku w miarę regularnych kąpieli!\nZ Zimnym Pozdrowieniem!\nDominika Łazan / 1993 / Dąbie Lubuskie / od 2007 / n@pisz\nNa początku mówiłam , że nigdy do takiej zimnej wody nie wejde.\nA teraz! Nie mogę wytrzymać, by do niej nie wejsć.\nCo niedziele razem z tatą zamaczamy się w wodzie. Jest super! Bo jak sami widzicie nie ma jak to kąpiel z własnym tatą ;)\nDariusz Łazan / 1967 / Dąbie Lubuskie / od 2007 / n@pisz\nSiemanko! Co tu będe dużo owijał w bawełną, jak sami widzicie nie ma jak to kąpiel z własną córką, przy okazji uczcilismy historyczny awans Polskiej Reprezentacji Piłki Nożnej do EURO 2008... czy może być coś piękniejszego.\nPozdrawiam... Sybirak i Sybiraczka.\nA propo temeratury wody, była tak jak widzicie 5 stopni a na dworze 1.\nMarek Łukasik / 1954 / Olsztyn / od 1997 / n@pisz\nMorsem jestem już 10 lat i bardzo się z tego cieszę , kąpiel w zimę to jest to.\nJacek Dudek / 1958 / Radomsko / od 2002 / n@pisz\nSwoją przygodę z morsowania zacząłem latem 2002 roku. Później było coraz zimniej a ja się nadal kąpałem. Tak, że zastała mnie zima. Bardzo mnie sie to spodobało i dalej to kontyunuję jak mam chwilę czasu. Zimą jak zamarza woda to jadę nad rzekę. Nie mogę żyć bez tej przyjemnosci.\nJustyna Kosakowska / 1972 / Toruń / od 2006 / ...\nMorsowanie zaczęłam jesinią 2006 z olsztyńskim klubem morsów.\nMieszkam w Toruniu i poszukuję chętnych z Torunia i okolic\ndo wspólnych zimowych kąpieli :-)))\nPozdrawiam serdecznie, Justyna Kosakowska\nJanusz Smoczyński / 1954 / Kobylnica / od 2006 / n@pisz\nMorsowanie odkryłem na początku tej zimy i mocno mnie to zakręciło.\nNależę do morsów w Swarzędzu i również z nimi byłem w Mielnie - luty 2007. Uzyskaliśmy certyfikaty morsów morskich. Wszystkim polecam tę międzynarodową imprezę, która była wzorowo zorganizowana. Morsowanie to jest ten dreszcz o który chodzi w wielu tematach które realizuję. Pozdro\nKamil Kryszyłowicz / 1982 / Szczytno / od 2006 / n@pisz\nWitam wszystkich Morsów. Pochodzę z Krainy 1000 Jezior. Zaczęłem się kąpać na przełomie 2005/2006 i bardzo mnie to zafascynowało.\nW mojej rodzinie nie było morsów lecz jezdziłem do rodziny do Gdańska i tam widziałem morsów. I tak się zaraziłem. W tą zimę kąpałem już się wiele razy w Jeziorze Lllemańskim, a nawet w rzece na Kurpiach.\nPozdrowienia... Kamil Kryszyłowicz Szczytno\nZbyszek Podsiedlik / 1974 / Słupsk / od 2006 / n@pisz\nWitam! Jestem młodym, 32-letnim Morsem ze Słupska. Zacząłem niedawno i żałuję, że nie wcześniej. Planuję morsować do końca świata i o jeden dzień dłużej;-)\nProszę Morsową Brać o przyjęcie w Jej Szlachetne Szeregi:)\nMagdalena Cieślińska / 1973 / Wrocław / od 2006 /n@pisz\nWitam wszystkich morsów :)\nJestem świeżym morsem i jestem bardzo szczęśliwa, że w ogóle nim zostałam. Mogę jedynie żałować, że tak późno :(\nZostałam nim, bo lubię wyzwania, a pokonywanie swoich słabości wzmacnia moją psyche... a po takiej kąpieli jest ekstra !!!!!!!!!\nMorsuje wszędzie gdzie popadnie, a zazwyczaj w kamieniołomach bo mój mąż jest nurkiem.\nMam dwoje dzieci, które mnie pilnują i mam nadzieję, że kiedyś też zostaną morsami.\nJarek Ruszczak / 1971 / Olsztyn / od 2003 / n@pisz\nCo tu pisać w olsztyńskim klubie znają mnie wszyscy :)\nJerzy Złotowski / 1949 / Gorzów Wlkp. / od 2007 / n@pisz\nWitam!!! Jestem cyklistą. Chociaż mam już/dopiero 58 lat to od ośmiu lat jeżdżę rowerem, przejechałem około 65tys km w tym dwa razy maraton 510 km. Jestem wogóle jednym z dwóch pomysłodawców i organizatorów Pucharu Polski w Szosowych Maratonach Rowerowych. W bodajże 2004 r kąpałem sie w morzu dokładnie 31 kwietnia wspominam to jako wielkie wydarzenie.\nA teraz kolega poprosił mnie o pomoc przy organizacji kąpieli morsów z okazji XV lecia WOŚP. Długo nie myśląc powiedziałem koledze że do wody to ja wejdę i zrobię to dla niego.Wszedłem i chcę teraz wchodzić już dla siebie.Jutro jedziemy nad jezioro kłodawskie razem z żoną i dołączymy do innych.\nNa razie to jestem zadowolony z decyzji że wszedłem do wody przy temp wody 6*C lecz sceneria nie była zimowa chociaż to 14.01.\nPoczekamy na śnieg o może i przeręble. Pozdrawiam.\nZuzanna Słaby / 1995 / Poznań / od 2006 / n@pisz\nPo raz pierwszy kąpałam się w Karpaczu w 2006 roku pod wodospadem. Kąpię się krótko, ale i tak uważam to za świetne zajęcie. Kąpiel zimą to nie to samo co kąpiel latem, o nie! Zimowa kąpiel to mnósto wrażeń i zabawy. Zachęcam wszystkich (którzy się jeszcze nie kąpali zimą) do spróbowania tej wspaniałej zabawy!\nPrzesyłam zdjęcia z mojego debiutu. Zdjęcia zostały wykonane 09.12.2006r w czasie kąpieli pod wodospadem w okolicy Karpacza. Na zdjęciach które przesyłam kąpię się z tatą, niestety na fotkach nie ma śniegu ponieważ aura nie dopisała. Pozdrawiam.\nAnna Słaby / 1974 / Poznań / od 2005 / n@pisz\nWitam! Jestem 33 letnią poznanianką, pierwszą kąpiel w warunkach -wtedy dla mnie ekstremalnych zaliczyłam w marcu 2005 roku w przepięknym miejscu koło Karpacza, nie byłam zbyt chętna do tej kąpieli ale mąż skutecznie mnie do niej przekonał i całe szczęście. Od tamtej pory szukaliśmy informacji o klubach morsów w naszej okolicy ale niestety nic z tego. W miejscu debiutu powtórzyliśmy kąpiel w grudniu 2006 roku, ale w troszeczke innych warunkach pogodowych. Samopoczucie po kąpieli jest rewelacyjne, no i oczywiście przeziębienie trzyma się od nas z daleka.\nPS Załączone zdjecia zostały zrobione podczas pierwszej kąpieli\nWaldemar Słaby / 1972 / Poznań / od 2005 / n@pisz\nWitam. Jestem 35 letnim facetem z Poznania dla którego woda jest naturalnym środowiskiem! Odkąd w marcu 2005 roku spróbowałem zimowej kąpieli w malowniczo położonym wodospadzie na terenie Karkonoskiego Parku Krajobrazowego (okolice Karpacza) zrozumiałem że to jest to. Niestety w moim rodzinnym mieście ni ma dogodnych miejsc do zimowych kąpieli. Udało nam się wprawdzie zorganizowac 30.12.2006 roku kąpiel nad jeziorem Kierskim (bylo nawet troje debiutantów!) ale nasze grono rozrasta się powoli. Mam nadzieje że wkrótce to się zmieni :)))\nPozdrawiam początkujący mors ze stolicy pyry.\nP.S. fotki to moja inicjacja :))\nDariusz Cyniak / 1972 / Tomaszów Maz. / od 2004 / n@pisz\nWitam - "morsuję" 3 sezon, jest naprawdę super!\nStaram się przekonać do tego rodzinkę i znajomych (są już pewne deklaracje) jeżeli będzie nas więcej założymy klub :)\nPozdrawiam Darek Cyniak Tomaszów Maz.\nJan Wojdal / 1951 / Łódź / od 2002 / n@pisz\nWitam. Morsuję od 2002 roku. Wchodzę do wody okazjonalnie ale średnio nie mniej niż 30 razy w sezonie.\nSezon 2006/2007 rozpocząłem 11.11.2006 roku w Bałtyku na plaży w Świnoujściu. Temperatura wody średnio 7C a powietrza 8-10C. Kąpałem się 2 razy dziennie 7,30 i 14,30.\nLubię również kijkowanie /nordic walking/ chodzę z kijami od 2005 roku. Chętnie zabiorę się na wspólne morsowanie i kijkowanie. Nadmieniam, że w tym sezonie od 11 listopada wchodziłem już 37 razy.\nZ poważaniem J A N\nRegina Czarniakowska / 1952 / Warszawa / od 2000 / n@pisz\nWitam, proszę o przyjecie mnie na listę foczek wirtualnych.\nJestem foczką od 2000r. Należe do Morsów Elbląskich . Brałam udział w zlotach morsów w 2005r. i 2006r. w Mielnie. Z uwagi, iż pracuję i mieszkam w Warszawie nie udaje mi się kąpać co miesiąc w Stegnie z moimi morsami. Jeżeli tylko jestem w okolicach Elbląga, Gdańska w okresie sezonu to kąpię się niekoniecznie w grupie.\nOstatnio kąpałąm się na rozpoczęcie sezonu 8 października 2006r. w Stegnie.\nPozdrawiam Regina :)\nWojciech Bocewicz / 1968 / Świnoujście / od 2005 / n@pisz\n"Ja niżej podpisany świadom praw i obowiązków wynikających z faktu bycia morsem proszę o przyjęcie mojej skromnej osoby w szeregi "Braci Morsowej".\nUroczyście przyrzekam godnie reprezentować środowisko morsów-wichrom, mrozom i falom morskim nieugięcie stawiać czoła a zabobonnym ciepłolubnym istotom nieść kaganek oświecenia."\nPozdrawiam... Wojtek - Świnoujście.\nŁukasz Dęgus / 1983 / Łowicz / od 2005 / n@pisz\nCześć jestem początkującym morsem, zacząłem w styczniu 2006.\nBardzo mi to się podoba i chyba już tak zostanie.\nMarcin Jura / 1980 / Chrzanów / od 2002 / n@pisz\nJestem normalny, morsowanie uspokaja i kształtuje opanowanie. Każde piękno dociera do nas jako jakiś bodzieć, niska temperatura jest dość silnym bodźcem więc tym bardziej wyraziste staje się piękno.\nMarek Jura / 1975 / Chrzanów / od 2002 /\nwitam, uprzejmie proszę o dopisanie mnie do szanownego grona morsów.\nprośbę swą motywuję tym, iż od 4 lat regularnie zażywam mroźnych kąpieli w akwenie zwanym balaton w trzebini.\njestem założycielem chrzanowskiego stowarzyszenia morsów "epoka lodowcowa". idee morsowania szerzymy wraz ze znajomymi w świecie, odwiedzamy zaprzyjaźniony klub morsów w mysłowicach. morsowanie rozpocząłem kilka lat temuk z klubem kaloryfer z krakowa.\npodrawiam marek jura\nRadosław Balcewicz / 1970 / Morąg/Wa-wa / od 1999 / n@pisz\n"Morsuję" się od 7 lat . Zaczynałem w Kędzierzynie Koźle. Obecnie w Bogaczewie koło Morąga jez. Narie . W Bogaczewie namówiłem / przekonałem kilkanaście osób, które są również aktywne w coniedzielnych spotkaniach.\nRadosław Rutkowski / 1987 / Zawidów / od 2006 / n@pisz\nWitam... kiedy pierwszy raz wybrałem się na morsowanie zabrałem aparat a nie udało mi się wtedy przebić przez grubaśny lód, późniejsze wypady były już bardziej udane :)\nMariusz Gliniany / 1984 / Ostrów Wlkp. / od 2001 / n@pisz\nWitam wszystkich miłośników naturalnego zdrowia. Powoli zbliza sie nasza ulubiona pora roku, pewnie tak jak wiekszość z nas mam juz dosyc upałów i duchoty jaką zgotowalo nam tegoroczne lato. W Ostrowie w tym roku przymierzamy sie to zalozenia oficjalnego klubu, jesdnak ciagle nie mamy zbyt wielu chętnych. W ubiegłym roku bylo nas 4 a przes poprzednie 5 lat tylko dwóch, jednak nasze hobby z roku na rok wzbudza coraz większe zainteresowanie i cheć przeżycia tych wyjątkowych doznań. Bo każdy Mors wie ze nic przyjemniejszego od kapieli w przereblu w mroźny, bezwietrzny dzien nie istnieje. W ubieglym sezonia zima wręcz nas rozpieszczała serwując nam temperatury znacznie poniżej -20st.C\nWszystkich z Ostrowa Wlkp i okolic serdecznie zapraszam do wspólnych kąpieli w każdą niedziele o godzinie 13 bez względu na pogode (spotykamy sie przy głównej plaży zbiornika Piaski - Szczygliczka).\nPozdrawiam wszystkich Morsów oraz bardzo podgrzewające atmosferę kąpieli Foczki i do zobaczenia na kolejnych zlotach w Mielnie mając nadzieje iż kolejne przebiegną bez takich niespodzianek jak poprzedni.\nZbigniew Kozak / 1960 / Koszalin / od 1999 / n@pisz\nSzukając ochłody w kolejny upalny letni dzień wszedłem na naszą stronę Morsów.\nZaczynam tęsknić za kąpielą w zimnym i czystym Bałtyku bez ataków sinic i rozwrzeszczanych turystów.\nDo rozpoczęcia sezonu pozostało jeszcze sporo czasu-a ja najchętniej wybrałbym sie dla ochłody i ciszy na Grendlandię.\nPozdrawim wszystkich morsów i sympatyków i do zobaczenia na kolejnym zlocie w Mielnie!!!\nMarcin Maruszczak / 1973 / Poznań / od 2006 / n@pisz\n"Witaj Morsie Darku.\nPytałem Cię na końcu grudnia, co zrobić, żeby zostać morsem. Dostałem garść świetnych rad i... cisza, zniknąłem...\nCóż, różne przygody ludziom się przytrafiają. Nie dłużej jak tydzień po naszej wymianie korespondencji wyjechałem na narty i ... jak to mówią sport to zdrowie. Mnie teraz narty kojarzą się raczej nie ze zdrowiem, lecz z tzw. służbą zdrowia. Mały wypadek, dwa tygodnie oglądania mojego dziwnie wystającego obojczyka przez kilku lekarzy (co jak od początku można było się domyślić niewiele pożytku przyniosło), w końcu decyzja, na stół, cięcie, torchę metalu w barku no i .. sport w odstawkę na kilka miesięcy.\nAle moja determinacja do zostania morsem była wielka, głównie dlatego, że było to też moje noworoczne postanowienie. No i kiedy tylko jako tako się to wszystko pogoiło zacząłem kombinować. W końcu w ostatni weekend wybrałem się w towarzystwie mojej małżonki na chwilę nad nasze piękne morze i oto efekt - kilka fotek z plaży w Pobierowie.\nMoże to i żaden wielki sukces, bo pogoda już właściwie wiosenna, ale ja i tak się cieszę. Widzę, że Wasz klub jeszcze nie zamknął sezonu, więc zaliczam sobie tą krótką kąpiel jako mój debiut w roli morsa, na razie przez małe "m" :)\nPozdrawiam Marcin Maruszczak.\nPS. Jakby pisał do Was ktoś z Poznania to skontaktujcie go ze mną, bo szukam towarzystwa do zimowych kąpieli gdzieś tutaj. Trudno co tydzień jeździć nad morze na kilkuminutową kąpiel :)"\nKatarzyna Kiertowicz / 1979 / Zabłudów / od 2005 / n@pisz\n"Od dwóch lat przesiaduję w przeręblach co prawda na maxa 10 minut ale i tak jest super. Od dwóch lat są to moje systematyczne kąpiele więc proszę o wpisanie mnie na listę członków :)"\nKamil Borczak / 1977 / Warszawa / od 2005 / n@pisz\n"Już wcześniej słyszałem i widziałem w TV ludzi kąpiących się w Morzu w zimie. Myślałem, że to muszą być nie wiadomo jak zachartowani wybrańcy losu. Nie sądziłem, że ktoś taki jak ja, ktoś kto nie lubi!! zimna może zostać Morsem. Okazuje się, że właśnie część została Morsami właśnie dlatego, że nie lubili zimna. Ja także !! Teraz zimno, mróz i sama zima zdecydowanie lepiej mi się kojarzy."\nWojciech Spannbauer / 1969 / Bielsko-Biała / od 2004 / n@pisz\n"Witam. Raz spróbowałem i od razu to pokochałem. Kąpile w zimnych strumieniach i rzekachh Beskidów to calkowity odlot !!!\nDzielnie mi dotrzymują kroku moja mała 10 letnia córka Ewa i syn Marcin lat 12.\nZapomnieliśmy wszyscy co to choroby i przeziębienia a przy okazji świetna zabawa połączona z hartowaniem ciała i ducha.\nPolecam wszystkim i zachęcam do uprawiania tego sportu.\nPozdrowienia z zimnych górskich źródeł okolic Bielska-Białej i Beskidów.\nMateusz Warzocha / 1987 / Miastko / od 2003 / n@pisz\n"Witam. Jestem morsem od 3 lat. W tym sezonie założyłem w mojej miejscowość klub morsów. Abyśmy mogli pokazywać wszystkim nasze kąpiele i dzielić się z nimi naszymi wrażeniami, zrobiliśmy stronę internetową. Strona ta jest systematycznie aktualizowana, tak, aby nasi gości się nie nudzili.\nZ góry dziękuję. Mateusz Warzocha "\nMonika Sadowy-Naumienia / 1973 / Kraków / od 2006 / n@pisz\nAndrzej Naumienia / 1976 / Kraków / od 2006 / n@pisz\n"Pierwsze zdjęcie z 22.01.2006 (temp. powietrza - 15 stopni). Pozdrawiamy. "\nRobert Święs / 1969 / Katowice / od 2005 / n@pisz\n"Witam. Morsuję dopiero pierwszy sezon. Należe do Myslowickiego Klubu Morsa. Do zobaczenia w MIELNIE. Pozdrawiam wszystkie Morsy."\nAldona Kos / 1974 / Warszawa / od 2005 / n@pisz\n"Witam. Wraz z dwójką znajomych morsujemy w okolicach Warszawy. Od kiedy pamiętam morsowanie wydawało mi się niezwykle fascynujące. Jednak ludzi, którzy mieliby podobne zainteresowania spotkałam dopiero dwa lata temu. Już po pierwszej kąpieli poczułam, że jest to strzał w dziesiątkę. Od tamtej pory uważam się za "uzależnioną" od zimnych kąpieli.\nNa zdjęciu pierwsza w zimie 2005/06 kąpiel w przeręblu.\nPozdrawiam. Aldona Kos"\nKrzysiek Kamiński / 1964 / Pruszcz Gdański / od 1989 / n@pisz\n"Witam. Jestem morsem od dawna. Nie zdawałem sobie sprawy, z faktu że jest nas tak dużo. Dopiero internet mnie uświaomił. Od niedawna odczuwam potrzebę dzielenia tego hobby. Moczę się zimą przeważnie samotnie /nieraz udawało mi się namówić jakiegoś kumpla/ Zastanawiam się czy nie przyłączyć się do Gdańskich morsów. Problem w tym,że nie lubię morza a od zawsze uwielbiam jeziora. Mam nawet takie, które z uwagi na nurt w kierunku elektrowni,praktycznie nie zamarza. Nie ustanawiam żadnych rekordów, nie kąpię się dla tzw. szpanu. To moja pasja i sposób na życie. I chętnie tę pasję będę dzielił w szerszym gronie..\nPozdrawiam Krzysiek K "\nMaciej Solak / 1970 / Piła / od 1996 / n@pisz\nMam 32 lata, jestem (jeszcze) wolny, "morszę" się od 1996 roku, kiedy to odkryłem, że zimą wchodzi się do wody o wiele łatwiej niż latem, średnio 25 razy w sezonie (32x 2000/2001). Nie wiem - po prostu kiedy widzę czarną dziurę w lodzie otoczoną puszystym śniegiem to jakaś magnetyczna siła zmusza mnie żeby tam wskoczyć. Robię to potajemnie i przeważnie w nocy - nikt nie wie o tym moim swoistym "hobby". Ja natomiast uważam, że jest to najlepszy sposób na wszelkie katary, grypy etc. Kąpię się w przepływającej niedaleko mego bloku rzece Gwdzie, najczęściej w drodze z pracy do domu. Nie mam czasu na wyrąbywanie przerębli ale kiedy rzeka jest zamarznięta idę się kąpać tuż za elektrownią wodną, gdzie jest wartki nurt i woda nie zamarza. Rok temu udało mi się przez dwa tygodnie utrzymywać dziurę w lodzie przed zamarznięciem (na załączonym zdjęciu). Mój rekord to 9 min 35 sek. i ok. 250 m ale przeważnie pływam sobie ok 5 minut. Uwielbiam wpełzać na krę i "surfować" albo używać mniejszych płyt lodu jako deska do pływania:)) Rekord zimna to -16 stopni. Nie staram się zresztą podbijać tych moich "rekordzików" bo sama kąpiel jest dla mnie frajdą i to, że mogę tam wrócić jutro. Najważniejsze jest zdrowie i to boskie uczucie po kąpieli. Nigdy nie zanurzam głowy, bo woda nie jest zbyt czysta. Pracuję w telewizji kablowej przykuty do komputera i uważam te moje kąpiele za wspaniałe antidotum na wielogodzinny bezruch przy klawiaturze. W tej chwili jednym z moich problemów życiowych jest fakt, że pomału kończy się zima:((( Pozdrawiam wszystkich (o ile można pozdrowić zdrowego)!!\nNiech MRÓZ będzie z Wami."\nMorsy z Krapkowic\n"cze. mam 31 latek jestem z krapkowic i tak sie morsie dopiero jeden sezon ale juz wiem ze jast naprawde ok i bedziemy mieli coraz wiecej ludzi w zespole.\nMorsy z Warnemünde\n"Wprawdzie biegle wladam ludzkim, ale tak jak Wy jestem starym morsem z krwi, kosci oraz obowiazkowych zapasów sadla. Naleze do liczacej okolo 50 osobników plci obojga populacji znad ujscia rzeki Warnow. Nasz rewir znajduje sie dokladnie w polowie drogi miedzy latarnia morska a hotelem "Neptun" w Warnemünde. Nazywamy sie "Rostocker Seehunde". Spotykamy sie zawsze o 10.00 w kazda sobote i niedziele od konca wrzesnia do konca kwietnia.\nW bylym Enerdowie jest wiecej takich, którym im zimniej tym lepiej. Przeróznie sie nazywaja. Utrzymujemy z nimi kontakty. Co roku w lutym odwiedzamy naszych pobratynców z Kopenhagi, a oni sa u nas w kwietniu.\nNa zdrowie nie narzekamy, bo woda dostatecznie slona - czego i Wam serdecznie zyczymy w Nowym Roku.\nGdybyscie kiedys byli w naszym rewirze to serdecznie zapraszamy.\nZosia Grudzińska / 1957 / wieś na Mazurach / od 2002 / n@pisz\nMarek Bukowski / 1964 / wieś na Mazurach / od 2002 / n@pisz\n"od lat fascynowały nas wiadomości "z życia morsów", wreszcie tej zimy mnie olśniło i zaproponowałam Markowi: spróbujmy. Ciekawe, że on w lecie nie wchodzi do wody, bo krzyczy, że za zimna, podczas gdy ja łasiczę z lubością, bo jestem stworek ziemnowodny od maleńkości. Myślałam, że z naszego morsowania nic raczej nie wyjdzie, bo on będzie stękał i nie zanurzy więcej niż palec, a ja tak w samotności też stracę chęć... O dziwo od pierwszej kąpieli Marek nie narzekał, że "woda zimna". Tzn rozważając wszystko z termodynamicznego punktu widzenia wcale nie o dziwo, ale mnie zaskoczyło. Nurza się i na pytanie "jaka woda?" odpowiada "ciepła". Przyznaję mu rację. Własny staw jest boskim urządzeniem, ale pomyślcie, co sobie wyobraził facet z wioski, który właśnie lazł drogą, gdy ja się z gracją wynurzałam z zalodzonego stawu, a Marek skikał po śniegu??? Jeszcze nas spalą na stosie! Zapraszam na naszą stronę http://way.to/chateczka dowiecie się dużo, dużo więcej... "\nZbigniew Fiedorowicz / 1963 / Gdańsk / od 2002n@pisz\nZanim Zbyszek coś sam napisze, przypomne jedną z jego wypowiedzi po kapieli - "na Titanicu to mieli piękna śmierć"\nMikołaj Żejmo / 1988 / Gdańsk / od 2001 / n@pisz\n"nie mam 13 lat tylko 14, morsuje już drugi sezon a w poprzednim połowę przegapiłem, więc po podsumowaniu wychodzi jakieś 1,5 sezonu.\nWidzę że jestem na tej liście najmłodszy miłe uczucie :)"\nWiesław Malesa / 1959 / Elbląg / od 1999 / n@pisz\n"Przesyłam moje i nie tylko fotki z Jeleniej Doliny. Tu jest bardziej urokliwie niż w Stegnie. Pozdrawiam wszystkich Morsów i Sympatyków :))) www.emors.republika.pl"\nKamil Caban / 1973 / Kraków / od 2000 / n@pisz\n"Pozdrowienia z Krakowa. To Zakrzówek - nasza "Chorwacja" jakieś 2 km od Wawelu głębokość do 60 m przejrzystość do 20 m temperatura -? na powierzchni lód"\nPrzyszłych klubowiczów, proszę o podanie:\nmiejsce zamieszkania (niekoniecznie adres :)\nrok... od kiedy "się morsi" :)\nJednocześnie na adres morsy@morsy.pl proszę przesłać...\nmax 3 fotki z morsowania... oraz swój "list motywacyjny" :)\nList i zdjęcia muszą być wysłany z konta podanego w formularzu!\nWiecie ile osób... chce bezprawnie...\nzyskać zaszczytne miano morsa :)))\nAaa... i proszę mnie nie poganiać... "Czemu jeszcze nie jestem doana/ny?!"...\ntu nie piekarnia... ani facebook... a ja nie jestem w gorącej wodzie kąpany :)


Remonty dachów – Sosnowiec | Naprawy pokryć dachowych i więźby\n> Remonty dachów > Remonty dachów – Sosnowiec\nSpecjalizujemy się w profesjonalnych remontach dachów na terenie Sosnowca i innych miast. Dysponujemy wykwalifikowaną ekipą pracowników oraz specjalistycznym zapleczem sprzętowym, co umożliwia nam realizację wszelkich, nawet rozległych prac remontowych w obrębie dachów. Przeprowadzane przez nas remonty dachów mogą dotyczyć pokrycia dachowego, poszycia dachu, a także więźby dachowej. Zajmujemy się kompleksowymi naprawami dachów wykończonych dachówką, blachą, gontem bitumicznym lub papą. Oferujemy także doradztwo techniczne w zakresie doboru materiałów na pokrycia dachowe, które najlepiej sprawdzą się w przypadku konkretnej konstrukcji dachowej.\nKiedy należy wykonać remont dachu?\nW przypadkach, w których naprawa zniszczonych fragmentów dachu jest niemożliwa lub nie prowadziłaby do uzyskania zadowalających efektów, przeprowadzamy gruntowne remonty dachów. Prace takie wymagają dokładnego rozplanowania na każdym etapie realizacji. Mamy duże doświadczenie w remontowaniu pokryć dachowych, a także pozostałych warstw dachu. Remonty dachów wykonujemy z użyciem solidnych materiałów, pochodzących od sprawdzonych producentów. Zapewniamy sprawną i staranną realizację usług. W przypadku dodatkowych pytań w sprawie remontu dachu, zapraszamy do skontaktowania się z nami!


Samsung Galaxy A7 2018 64GB Niebieski - Magnares\nMagnares > Produkty > Samsung > Samsung Galaxy A7 2018 64GB Niebieski\nSamsung Galaxy A7 2018 64GB Niebieski\nExynos Exynos 7885\nProcesor Samsung Exynos 7885 jest bezpośrednim następcom modelu 7880, który był montowany w wersjach urządzeń z 2017 roku. Producent zdecydował się na spory skok jakościowych, a także wykorzystanie całkiem nowych rozwiązań. Jest to ośmiordzeniowy i ośmiowątkowy układ, który może pochwalić się zwiększoną częstotliwością taktowania. Wynosi ona 220 MHz, podczas gdy w przypadku Exynos 7880 było to 1900 MHz. Zmiana powinna być więc odczuwalna, zwłaszcza podczas obsługi programów i aplikacji, które korzystają z mocy większej liczby rdzeni.\nNapisz pierwszą opinię o „Samsung Galaxy A7 2018 64GB Niebieski” Anuluj pisanie odpowiedzi


Extraportfel opinie i opis produktu\nDane firmy: Extraportfel\nTelefon: 22 388-66-67\nProces wnioskowania o pożyczkę krótkoterminową przez internet w Extraportfel jest prosty.\n- Pierwszym i najważniejszym etapem wnioskowania o pożyczkę w Extraportfel.pl jest ustawienie jej parametrów za pomocą dostępnych na stronie głównej suwaków. Serwis oferuje chwilówki w kwocie od 100 do 6000 zł na okres od 5 do 45 dni. Na wysokość udzielonej pożyczki może mieć wpływ nasza zdolność kredytowa, dlatego warto zadbać o nią jeszcze przed złożeniem wniosku.\n- Kolejnym etapem procesu pożyczkowego jest wypełnienie formularza rejestracyjnego. Wymaga on podania podstawowych danych osobowych i informacji dotyczących zatrudnienia. Extraportfel jest jednym z serwisów oferujących pożyczki bez zaświadczeń zatem do otrzymania dodatkowej gotówki wystarczy dowód osobisty.\n- Do akceptacji wniosku konieczne jest potwierdzenie tożsamości pożyczkobiorcy przez zalogowanie się do bankowości internetowej w usłudze Instantor.\n- O przyznaniu pieniędzy zostaniemy poinformowani przez wiadomość SMS w czasie 15 minut. Przelew pieniędzy możliwy jest nawet tego samego dnia, jeśli pożyczkobiorca posiada konto osobiste w jednym z banków obsługujących też Extraportfel.\nExtraportfel działa na rynku pozabankowych pożyczek online od 2013 roku i należy do międzynarodowej firmy Creamfinance Sp. z o.o. Serwis zajmuje się udzielaniem pożyczek na dowód, bez zaświadczeń o zarobkach.\nWarunki określone przez omawianą firmę dla pierwszych klientów są dość standardowe dla branży.\n• Pożyczkobiorca musi mieć nie mniej niż 21 lat i nie więcej niż 75 lat.\n• Wymagane jest posiadanie obywatelstwa Rzeczypospolitej Polskiej.\n• Potrzebny jest także ważny, polski dowód osobisty.\n• Aby uzyskać pożyczkę, wymagane jest też posiadanie stałego adresu zameldowania na terenie Polski.\n• Okres spłaty zobowiązania wynosi od 5 do 45 dni\nPieniądze firma Extraportfel wysyła natychmiast, jeśli posiada się konto w jednym z banków obsługujących także extraportfel.pl. Szybkość wpływu pieniędzy na konto zależna jest od dostępności internetowej banku. W przypadku posiadania konta w innym banku, przelew na konto zostanie zrealizowany do dwóch dni roboczych.\n• Zostajemy obciążeni odsetkami za opóźnienie w spłacie, które naliczane są od pierwszego dnia opóźnienia spłaty.\n• Wysyłane są monity i wezwania do zapłaty za pomocą listów i wiadomości e-mail, których koszty wysyłki są przekładane na nas.\n• Prowadzenie windykacji mailowej, telefonicznej oraz terenowej.\n• Nasz dług może zostać sprzedany zewnętrznej firmie windykacyjnej i egzekwowany dalej przez nią.\n• Sprawa może zostać skierowana do sądu, czego kosztami zostaniemy obciążeni my. Klauzula wykonalności będzie formą państwowej presji w egzekwowaniu długu.\n• Oddanie sprawy komornikowi, który obciąży nas kosztami postępowania.\n• Wpisanie naszych danych do rejestru dłużników, co może w przyszłości obniżyć wiarygodność kredytową konsumenta i utrudnić zaciągnięcie np. kredytu w jakiejkolwiek innej placówce bankowej, a nawet chwilówek i pożyczek w parabankach.\n• Dość wysoka kwota maksymalna pożyczki – do 6000 złotych\n• Promocje dla stałych Klientów\n• Infolinia jest do dyspozycji klienta 7 dni w tygodniu\n• Szansa na pożyczkę mimo wpisów w BIK i KRD.\n• Stosunkowo wysoka granica minimalnego wieku– 21 lat\n• Weryfikacja w bazach


"Servitudo"-jesteśmy niewolnikami. | Niepoprawni.pl\nW takim razie czym może być niewolnictwo anno domini 2014 u nas w Polsce?\nWszystko zaczyna się od ubóstwa. Kiedy ludzie nie mają pracy-uczciwie płatnej a\nprzedsiębiorcy normalnych podstaw do\nprowadzenia interesów na zasadzie\nwolnego rynku, wtedy możemy mówić o dobrym gruncie dla patologii prowadzących wprost do zniewolenia. Przedsiębiorca\nzostaje niewolnikiem struktur wydających\nwszelakiego rodzaju koncesje i pozwolenia. Ta forma zniewolenia jest wspierana poprzez rozbudowane organy kontroli, gdzie\njeden podpis nieudolnego lub złośliwego\nurzędnika może zniweczyć każdą firmę. Przykład Romana Kluski.\nPracownik staje się niewolnikiem systemu, który poprzez niewiarygodnie niskie płace, zmuszony jest do pracy na wielu\netatach, ponad siły. Nieliczna, uprzywilejowana grupa, staje się zamkniętą strukturą broniącą swoich przywilejów za każdą\ncenę. Mając na utrzymaniu rodzinę, dramatycznie zawęża się pole manewru-do wyboru między etatem za grosze lub\nemigracją. Oba rozwiązania są złe i prowadzą w wielu wypadkach do rozpadu związków.\nUbóstwo i bieda budzą w umysłach ludzi nimi dotkniętych niechęć do każdego rodzaju kontaktu z aparatem\npaństwowym, poczynając od kontaktów z\nurzędnikami a kończąc na korzystaniu z przysługującego prawa wyborczego. To rodzaj wykluczenia, poprzez swoisty rodzaj\nwewnętrznego buntu przeciw brakowi możliwości rozwoju.\nKończy się to popadaniem w nałogi, często wejściem na ścieżkę przestępczości lub samobójstwem.\n"Elyty" zwykły nazywać to kosztami transformacji-a jest to zwykłe niewolnictwo.\n"Niewolnikiem (servi) można było zostać przez urodzenie, jako jeniec lub zdobycz wojenna, w momencie, kiedy zostało się złapanym\nprzez handlarzy niewolników lub\nsprzedanym przez własną rodzinę albo też w przypadku, kiedy nie można było spłacić zaciągniętych długów".\n"In Polen treibt die Armut viele Menschen in die Obdachlosigkeit oder in die „moderne Arbeits-Sklaverei\nW Unii Europejskiej najwięcej niewolników jest w Polsce (71 900 osób), na Węgrzech (35 600) i w Rumunii (22 600) – tak podaje\naustralijska organizacja Walk Free\n"Z handlu ludźmi ciągną zyski wszelkie branże. Zarabiają one na transporcie, administrowaniu, pośrednictwie i eksploatacji robotników.\nWedług oficjalnych szacunków\nliczba niewolników w świecie wynosi około 30 milionów ludzi. Najwięcej, bo 14 mln, jest ich w Indiach.\nIm wyższa jest korupcja w kraju, tym bardziej rozwinięte jest niewolnictwo. Jeśli nie funkcjonuje ściganie przestępców, to handlarze ludźmi\nmają łatwe zadanie.\nIm bardziej kraj jest rozwinięty gospodarczo, tym bardziej nieprawdopodobna jest obawa zaistnienia niewolnictwa. Znaczące są tu: dostęp\ndo wykształcenia i opieki\nlekarskiej oraz odpowiedni dochód".\nHistoria wielokrotnie dowiodła, że najszybszym i najmniej kosztownym sposobem rozwoju i powstawania imperiów, były nie\ntylko wojny ale przede wszystkim dobrze\nfunkcjonujące systemy drenażu ludzi czyli zwykłe niewolnictwo. Należy również uświadomić sobie, że prostytucja jest\nzorganizowaną formą zniewolenia. Czy ktoś\nspotkał się z informacjami aby w tzw. burdelach pracowały: Szwajcarki, Niemki czy Norweżki? Nie, często słyszymy za to o\nPolkach, Rosjankach, Ukrainkach czy\nCzeszkach. Słabe i patologicznie funkcjonujące państwo to nie tylko źle działające systemy, ale w głównej mierze to dramaty\nludzi, dramaty całych społeczności.\nPowstanie koncepcji i samo wejście Polski oraz innych państw nowoczłonkowskich do UE jest w istocie próbą budowy\nnowego imperium, według dawnych starych rzymskich zasad. Do tego wszystkiego, dochodzi również próba wydrenowania z\ntego i tak wystarczająco ubogiego społeczeństwa, jakiś horrendalnie wysokich odszkodowań za krzywdy popełnione przez\nJedynym wyjściem z tej matni pozostaje głęboka wiara w Boga, promowanie i wybieranie ludzi zacnych i\nsprawdzonych do prowadzenia wszelakich\nform polityki-od szczebla gminnego na centralnym kończąc-oraz wzajemny szacunek do siebie nawzajem-to podstawy\npowrotu na ścieżkę wolności i dobrobytu, którą\nświadomie wielu z nas porzuciło, łapczywie chwytając nowe "eurosrebrniki".\n"Punktem przełomowym w pojmowaniu niewolnictwa okazał się przełom III i II wieku p.n.e. Dotychczas głównym źródłem napływu\nniewolników była wojna. Jednak z\nczasem niewolnik stał się towarem, rzeczą (nullius), którą można było kupić na rynku. Ogromny popyt na tą warstwę społeczną\ndoprowadził do tego, że do życia\npowołany został nowy zawód, trudniący się polowaniem na ludzi. Taką działalność prowadzili głównie korsarze na Morzu Śródziemnym, a\nczasami nawet Rzymianie.\nTak ogromne zapotrzebowanie na niewolników spowodowane było głównie rozwojem gospodarki latyfundialnej oraz powstawaniem\nogromnych majątków ziemskich.\nTak jak już wspomniałem zaczęto także dostrzegać korzyści płynące z posiadania niewolnika na działkach. Po pierwsze nie musiał być on\nprzeciwieństwie do drobnorolnych chłopów, ponadto za jego śmierć pan nie musiał odpowiadać. Niewolnik według Rzymian był po prostu\nnic nie znaczącym\nprzedmiotem, który w razie czego można było zastąpić nowym. Dawne niewolnictwo patriarchalne przekształciło się w niewolnictwo\nprodukcyjne, w którym zysk z pracy niewolnika stawał się istotny".\nAkapity pisane kursywą stanowią źródło materiału i pochodzą ze stron:\nZdjęcie główne pochodzi ze strony:\nJinks - 24 Listopada, 2014 - 23:01\nOczywiście, że jestesmy niewolnikami. Szkoda tylko, że aby wykrztusić z siebie taka konkluzję, potrzebowaliśmy aż ćwierćwiecza "demokracji".\nBibrus - 25 Listopada, 2014 - 18:05\nproblem tkwi w tym, że to nasze zniewolenie postępuje.\npacyna - 24 Listopada, 2014 - 23:02\nZauważ Bibrusie, że "dobrobyt" jest tam, gdzie jest niskie bezrobocie. Praca podlega takim samym rygorom rynkowym, co każde inne dobro, włączając w to złoto. Gdy pracy brakuje, przedsiębiorcy mogą wymagać rzeczy niespotykanych, gdy jest niskie- pracownik zyskuje na wartości.\nMoja babcia wspominała kiedyś, że po wojnie kobiety nie wybrzydzały tak jak teraz. Deficyt mężczyzn robił swoje i nie można było grymasić.\nTa anegdotka, to tak pół żartem, pół serio.\n"Pacyno" oczywiście, dlatego\nBibrus - 25 Listopada, 2014 - 18:08\npierwszoplanową rolą każdego rządu powinna być walka z ubóstwem i biedą oraz jej skutkami.\nNasze "nierządy" robią dokładnie na odwrót.\npacyna - 24 Listopada, 2014 - 23:03\njazgdyni - 25 Listopada, 2014 - 11:35\nTak sobie podywaguję...\nNie wszyscy jesteśmy niewolnikami. Bo to stan umysłu przede wszystkim: nie-wolni, bez-woli.\nO wpływie biedy i nedzy wielokrotnie pisałem. To najszybsza droga do ubezwłasnowolnienia.\nAle istnieje też inna, bez informowania zainteresowanych, że oto zostają niewolnikami - daje im się namiastkę życia; tą słynną ciepłą wodę w kranach, grilla, piwo i "Taniec z gwiazdami". I voila! Mamy bezwolnych i nawet nie niezdowolonych.\nZniewolenie umysłowe - to obecna metoda rasy panów. Widać tutaj wyraźnie, jak mało jest niezależnych, wolnych umysłów. A ilu spętanych siecią stereotypów i propagandy.\nW NWO, tak na moje oko, dobre 90%, a może i więcej ludnosci, to mają być neo - niewolnicy. Tłuszcza, której panowie będą rzucać ochłapy ze stołu.\nJa ciągle wzywam do walki i oporu. Może za późno? Bo mało kto mnie słucha...\nBardzo dobrze, że "JzG" zwraca uwagę na\nBibrus - 25 Listopada, 2014 - 18:13\nkolejną odmianę zniewolenia jaką jest niewolnictwo propagandowe.\nNiewolnictwo umysłu i duszy zarazem. To efekt prania mózgu-poczynając od Lisa a kończąc na "GW".\nZniewolenie umysłowe idzie ręka w rękę z biedą i ubóstwem.\nNatomiast dobrowolne nałożenie sobie jarzma to "lemingoza".\nPolacy są niewolnikani w UE\ngrssone - 25 Listopada, 2014 - 11:37\nWiadomo że nieznajomość prawa szkodzi,podobnie jest z ekonomią.Moim zdaniem podstawowym problemem jest kwota wolna od podatku.W Polsce wynosi ona około 3,8 tys zł rocznie,to jest niewiele ponad jedną średnią krajowa.W Niemczech wynosi ona około 45 tys zł.(nie znam ich średniej).Analogicznie jest W.B. tan kwota wolna od podatku wynosi aż 57 tys zł.Proszę tylko policzyć ile pieniędzy zostawiają inne państwa w kieszeni swoich podatników,a ile w Polsce.Moim zdaniem to jest miara eksploatacji nas jako narodu.Pozdrawiam.\nGłodowe płace i głodowe\nBibrus - 25 Listopada, 2014 - 18:15\nodpisy podatkowe to swoisty szyld tej władzy.\nWarto dołączyć również pracę do śmierci. Bo któż dożyje w takim państwie 67 lat?\ntriarius - 25 Listopada, 2014 - 17:19\n... maxa, ale jeden drobiazg: pojedynczy niewolnik to po łacinie "servus". (Jak "serwus Zośka", co jest właśnie od tego.)\nNormalnie, żeby dokładniej określić jak to się odmienia, podaje się także genetivus ("dopełniacz" to się wabi po naszemu?), którym jest "servi" ("niewolnika", w sensie np. "fujarka niewolnika").\nSamo "servi" to albo liczba mnoga, albo bez sensu. Nie że coś. ;-)\nPisownia zwrotu "servi" jak również jego znaczenie,\nBibrus - 25 Listopada, 2014 - 18:20\nzostało zaczerpnięte z innego tekstu-źródła.\nMianowicie pochodzi ze strony:\nktórą przy okazji poloecam. To jedna z najlepszych stron o starożytnym "Imperium Romanum".\nZa pozytywną ocenę wpisu serdecznie dziękuję i pozdrawiam.\n@Triarius & @Bibrus\njazgdyni - 25 Listopada, 2014 - 20:55\nTo może sobie pdywagujecie kochani na źródłosłwem slavi i jego rozwinięciem słowianie. Hę?\nTo jest istotna rozprawka nad diagnozą niewolnictwa w słowiańszczyżnie.\nzgoda, z tym że...\ntriarius - 25 Listopada, 2014 - 22:46\n... "sclavi" to też liczba mnoga (albo genetivus singularis).\nI zgoda, że od tego słowa pochodzi dzisiejszy "slave", "ésclave", "esclavo", i cała reszta słów oznaczających niewolnika.\nW tamtym okresie akurat większość rzymskich niewolników pochodziła z terenów słowiańskich. Przedtem jednak byli różni inni, więc wielkich wniosków bym z tego nie wyciągał.\nZresztą dużo później turcy też przecie swoich mameluków i janczarów robili ze słowiańskich chłopiąt, i to raczej jednak z powodu ich bojowych zalet, niż niewolniczej natury.\nMoże więc jest jeszcze dla nas promyk nadziei.\nOgraniczeni i bez własnej woli\nJacek Mruk - 25 Listopada, 2014 - 18:55\nTo znaczony Polaków cel niedoli\nPrzez cwaniaków zachłannych na srebrniki\nRównający nas do ludzi z Afryki\nBy się wyrwać z niewoli trzeba Wiary\nI nie dawać robić z siebie ofiary\nTeż odrzucić medialne ogłupianie\nWtedy radość wraz z wolnością nastanie\nAch, gdyby Polacy wzięli do serca Twój wiersz.\nBibrus - 25 Listopada, 2014 - 20:09\n"NP" jako portal musiałby przestawić się z tematami.


Umowa zlecenia – stawka godzinowa w 2019 r. - Infor.pl\nStrona główna » Prawo » Praca » Zarobki » Wysokość zarobków » Umowa zlecenia – stawka godzinowa w 2019 r.\n27 lipca 2018, 10:12\n[Data aktualizacji 12 września 2018, 11:28]\nMinimalna stawka godzinowa 2019/fot. Shutterstock\nZobacz aktualne: Minimalne wynagrodzenie i stawka godzinowa w 2019 r.\nElżbieta Bojanowska – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej oraz Leszek Skiba – Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów wzięli udział w posiedzeniu Zespołu Problemowego RDS ds. budżetu, wynagrodzeń i świadczeń socjalnych, które odbyło się na początku lipca w Centrum Partnerstwa Społecznego ,,Dialog” w Warszawie.\nW trakcie spotkania poruszone zostały tematy związane z dokumentem: Założenia projektu budżetu państwa na 2019 r.\nWskazano w nim między innymi, że dynamika realna PKB wyniesie 3,8 proc, poziom inflacji wyniesie – 2,3 proc, a przeciętne wynagrodzenie brutto w gospodarce narodowej wzrośnie o 5,6 proc.\nObecnie, godzinowa stawka minimalna dla umów zlecenia wynosi 13,70 zł (brutto), od przyszłego roku natomiast ma wzrosnąć do kwoty 14,50 zł (brutto).\nKodeks cywilny reguluje umowę zlecenia w artykułach 734-751.\nPrzez umowę zlecenia kodeks rozumie taki rodzaj umowy, w której jedna ze stron zobowiązuje się do wykonania, czy świadczenia usługi na rzecz innej osoby. Osoba przyjmująca zlecenie dokonuje określonej czynności dla dającego zlecenie.\nStronami takiej umowy mogą być zarówno osoby fizyczne, jak i prawne, natomiast te drugie wyłącznie wtedy, gdy posiadają zdolność do czynności prawnych. Zakłada się, że wykonujący zlecenie powinien otrzymać wynagrodzenie za swoją usługę, chyba że zobowiązał się wykonać czynność bez wynagrodzenia. Jeżeli wynika to z umowy, zwyczaju lub okoliczności, przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie czynności innej osobie.\nWarto pamiętać o ubezpieczeniach społecznych. Zleceniobiorca nie może bowiem nie być objęty obowiązkowo ubezpieczeniami społecznymi, jeśli ma inny tytuł do ubezpieczeń, np. pracuje na cały etat.\nPracownik nie zostanie objęty ubezpieczeniem jeśli jest uczniem lub studentem poniżej 26 roku życia.\nInną formą zatrudnienia jest umowa o pracę. W przypadku takiego stosunku pracy pracownik zobowiązuje do osobistego świadczenia pracy na rzecz pracodawcy pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie przez niego określonym, a pracodawca do zatrudnienia i wypłaty odpowiedniego umówionego wynagrodzenia. Od umowy zlecenia odróżnia ją między innymi to, że praca nie może być wykonana przez osobę trzecią i umowa o pracę co do zasady musi być zawierana w formie pisemnej (umowa zlecenia może być zawierana w dowolnej formie).\nZobacz również: "Najniższa krajowa" w 2019 r. - rząd proponuje podwyżkę płacy minimalnej\nUmowa o pracę jest zazwyczaj o wiele bardziej korzystna dla pracownika, ponieważ ma on prawo do korzystania z uprawnień, jakie mu przysługują na podstawie przepisów Kodeksu pracy, a pracodawca jest zobowiązany do opłacania składek na ubezpieczenia społeczne.\nDlatego Kodeks pracy przewidział specjalne przepisy chroniące pracownika. Art.22 § 1 kodeksu stanowi: Przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca – do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.\nW § 1 (2) dodaje, Nie jest dopuszczalne zastąpienie umowy o pracę umową cywilnoprawną przy zachowaniu warunków wykonywania pracy, określonych w § 1.\nOd przyszłego roku wynagrodzenie podstawowe dla umowy o pracę ma wynosić 2220zł (brutto), czyli o 120zł więcej niż obecnie.


Kubek Przodownik Pracy 120% - personalizowany - 321prezent.pl\n> Kubek Przodownik Pracy 120% - personalizowany prezent\nKubek Przodownik Pracy 120% - personalizowany prezent\n9959 sztuka sztuk\nTen personalizowany kubek „Przodownika pracy” będzie doskonałym pomysłem na prezent dla koleżanki lub kolegi z pracy. Jest nie tylko praktyczny, ale także zabawny. Z pewnością poprawi atmosferę w firmie. Można również wpisać dowolne imię lub inny krótki tekst. Dzięki temu istnieje możliwość stworzenia kubka dla siebie lub konkretnej osoby.\nSzczegóły kubka „Przodownika pracy”:\nKubek zamówiłem w promocyjnej cenie, wysyłka bardzo szybka. Jakość nie pozostawia nic do życzenia, jest naprawdę bardzo fajny!!! Dziękuję


Pradawne działalności - Thomas Harison — Ridero\nBezpłatny fragment - Pradawne działalności\nThomas Vivian Harison\nTudziejszy dzień zapamiętałem po stokroć mojej pamięci, dzięki Bogu za jasne pierwiosnki, przebiśniegi i inne jasne kwiaty, ponieważ przyszycie mojej podeszwy od buta, zakończone zostałoby chodzeniem bez butów, fiaskiem oczywiście nie, ponieważ sklepów wokoło i w pobliżu siebie nie widziałem, szczególnie z jakimiś obuwiem, a Internetowy sklepy nie działały bo brakło Internetu, zdałem sobie sprawę że, uprzedzenie to również inne znaczenie, które oznacza pochopny osąd kogoś, kogo sprawa nie dotyczy. Zjawisko, które dzisiaj zaobserwowałem to brak słońca, w dzień, wszędzie nieskalane ciemności, ciekawiło mnie jak to było kiedyś żyć, z brakiem słońca i odkryłem że, musiało być to ciężkie życie, być może, w czasach samej epoki lodowcowej trwającej, w roku 1645 roku, a może to oznaczenie kolejnego numeru domu, kiedy to jakiś nowicjusz odkrył działanie słońca? — Zadałem pytanie i wymagałem od siebie na to wzorowo — dobrej wypowiedzi, albo chociaż własnej. Ubrałem płaszcz i buty i wyszedłem z domku. Chłodna pogoda nie była dla mnie zaskoczeniem, ciepły kożuch, wykonany z ciepłego futra lisiego, ogrzał szyje, głowę. Zapalona latarka świeciła podobnie jak księżyc. Gromady powędrowała w kierunku wybudowanego jeziora, podobnie do mnie, znały to miejsce jak własne miejsce, ponieważ każdy posiada pamięć, albo na początku mapę podróży, choć i to czasami jest czasochłonne. Poszedłem za rozmieszaną grupą, nie żebym dzisiaj to ja im coś insuynował, poszedłem bez marudzenia obserwować, w głowie, w czasie bezpieczeństwa, kiedy to szedłem dalej o parametrów w tyle, rozmyślałem nad człowiekiem, to słowo w krainach Polskich kojarzone zostawało przeze mnie jako coś co zostało zaobserwowane i wpływające na złe myślenie, każdego co mogłoby zostać dobre, więc pomyślałem że, nie robiąc przeszkód i ostrzeżeń karnych, za to i za tamto, jak to się nieraz zdarza, wprowadziłem do swego słownika słowo Humanista, humaniści z liczbą mnogą zrobiło na duże znaczenie, tylko moje czoło nagle gdzieś poszło w niepamięć, wszystkiego tego co zaplanowałem, dlatego też pomyślałem, że humaniści mają czoła, nie mogą natomiast wszystkiemu stawiać czoła, czasami bywały wydarzenia że, człowiek był zmuszany do złych czynów, cóż nie żeby nie został ukarany, ponieważ został, ale tak jak i my musiał zdać sobie z tego relacje. Przypomniałem sobie o Chińczykach i porównałem te istoty do Goryli, z twarzy zawsze byli tej samej postury, z ukośnymi oczami, goryle i inne gromady też, więc problem goryli był inny, czasami bywał w narodowościach, aż do czasu znalezienia porządnego czynnika, unikającego ryzykanctwa śmiertelnego, każdy poznał siebie i zaznajomił się z sobą, poznał co lubi, jak woli spędzać czas, czy to co robi jest dobre, czy trzeba coś zmieniać, jak mogę się wyróżniać, czy ja chcę się wyróżniać? Jakim zadaniom ja muszę stawić czoła? Jaką sztuki są dla mnie dobre? Znając właściwości siebie możemy mieć pewność, że obronimy siebie. Nie wiedząc kim jesteśmy popełniamy błędy. Usłyszałem plusk do wody. Gromady weszły w duże jezioro, odważyłem się zaświecić latarkę i zobaczyć zieleń wody, która była na wprost mnie i wystraszone, spłoszone oczy zwierząt, szukających źródła światła i samego światła, czasami miałem wrażenie, że chcą to światło nadepnąć, albo odgonić, naturalnie schowałem się za dużymi konarami drzew, nic innego nie mogłem zrobić, przypomniałem sobie historie dzieciństwa, kiedy to spacerowałem grzecznie słuchając zaleceń rodziców, na temat aby spacerując musiałem uważnie obserwować drogę i to co mam przed drogą, przed oczami, ponad drogą i starannie wybierać którą podążać, kiedy dorosłem, czułem się dorosły ale niepoważny, ponieważ powiedziałem sobie że, nie muszę już słuchać rodziców, mój błąd sprawił że, idąc drogą nie wybierałem dokąd iść, idąc potrącałem nieświadomie kamienie, potykałem się i przeprosiłem rodziców i osoby dorosłe dobrze mówiące, jednym słowem zacząłem dorośle słuchać i słyszeć to co do mnie mówią, następnie sprawdzać czy to co mówią jest dobre, głowa jest na swoim miejscu, powiedziałem radośnie i zapowiedziałem również że, to jaką samą muzykę, muzykę z wyśpiewanymi słowami słyszę, to kwesta czasu do zrozumienia. Słuchając a słyszeć to jest coś innego, słyszeć muzykę mogę się nie zgodzić z muzykantem, nutami, słowami piosenek, słysząc mogę to zrobić, słysząc coś dobrego mogę posłuchać i żyć świadomie. Każdy jak ja, może, ileż jeszcze można potrafić odróżniając nazwy własne od własnych samochodów, bo te już nazwami własnymi nie są, są wzięte od stowarzyszeń Instytucji. Oświetliłem latarką widoczność, małpy i goryle znów wpadły, w obłęd, dziki irytujący obłęd, wynikający z nie pewności i głupoty, niepewnie biegały za światłem, kiedy prześwietliłem dalej, zwierzęta wybiegały z jeziora i biegły za światłem i wracały, do czasu aż zostały zmęczone i ostały na brzegu jeziora, zmęczone nie zamierzały myśleć i robić coś pożytecznego, kreatywnego oczywiście bez samego fanatycznego Kreona, nie zamierzały sprawdzać źródła świetlistego blasku, nie zamierzały szukać czegoś dobrego. Przyświeciłem latarką na brzeg uformowanego jeziora, zauważyłem że, przyleciały łabędzie i wpłynęły do wody, goryle i małpy przyjrzały się im i nie wiedząc co zrobić wyszły z wody, onieśmielone spojrzały na swoje łapy, mimochodem ja spojrzałem na swoje buty, poczułem odnóża, dawniej określane stopami, a że stopy to procenty i wyrażenia złota, to i mam swoje nierozpuszczalne zasady, prawo, jak każdy, dodając to, że każdy ma prawo dbać żeby być zdrowym i zważać na to co się dzieje, stalową zasadą, każdy zdrowy musi zostać, bez względu na to gdzie jest, gdzie się znajduje humanista, oczywiście odnóża można wyrażać stopami z tym że, stopy mają wówczas dwa znaczenia, złota parzystego, bądź nie parzystego i stóp, od nóg każdego humanisty. Zdecydowałem idealnie wyciągnąć z torby jedzenie dla łabędzi, chowając się wrzucałem do wody do jeziora, musiały być bardzo głodne, ponieważ dziobały siebie wzajem, o pokarm, zdecydowanie żal zrobiło mi się tych istot, sam nie wiedziałem skąd się biorą, jeśli by powiedzieć że, od Boga, to dlaczego Bóg nie robi zbiórki pożywień, w tych naturalnych lasach, dlaczego nie rozdziela każdemu humaniście życia dostatniego, ba te nie inno mieć miano wzorowe muszą, miano trójki, to miano zerowe wynikające z nauczycielskich zawiści, dawniejszych czasów, kiedy pracowały, przy ziemniakach, w polach i coś byłyby w stanie zrobić, gdyby coś na dobro poprawić, obecnie nie, obecnie wiedzą że, czuwa nad osobami kontrola, tak prawa, że botyczna, wybraniając je, prawniczo miałbym szanse poprawić sytuacje, w Polsce i sprowadził bym szereg działań, krajów zagranicznych, wówczas to oni przywoziliby jedzenie, a my byśmy robili pieniądz i brali za darmo dla każdego po równo, ale czy nasze życie straciłoby czynności? Co byśmy robili bez pracy? Czy osoby zwane przestępcami, są głodne? Zastraszane? Przestaliby źle czynić? Musiałbym to przemyśleć, sprawdzić, wybadać inne słabe punkty, a jeślibym nie znalazł, oznacza to, iż to głód jest jednym słabym punktem do zażegnania również dla przestępców, każdy tęskni za bezpieczeństwem, spokojem i każdemu należy się to wzorowe dostanie życie, materializm, to kwestia obmyślenia, altywności, aktywności i aktywacje, Kultury Sztucznej Kinowej i innych sztucznych Kultur, nie do zjedzenia, do zobaczenia, wzięcia pożytecznego tematu. Zobaczyłem jednego z goryli, przy drzewie bananowców. Chwycił łapami i potrząsnął mocno drzewem, urwał bananów i wrócił do gromady, obrał banany i wrzucił owoce do wody, spojrzałem na łabędzie, wolno podpłynęły, dałem sobie czas do namysłu i zapytałem, czy jak ja wiem że, coś mi jest wolno, musze to zrobić wolno? Nie musze, każdy nie musi, możemy zrobić to odrazu, szybko, chyba że, czynność dotyczy całości trwania życia, trwanie życia jest wolne, trwa do stareńczych lat, wówczas czynność robię każdorazowo, każdy każdorazowo, nie ważne kto ma jaką urodę, jak wyglądamy. — Powiedziałem grzecznościowo Smakleik i wrzuciłem następny pokarm do wody. I czekałem. Gromada oddalała się daleko, przemyślałem czy iść za nimi, cóż pozwoliłem sobie i na to i poszedłem, przydeptaliśmy do miejsca gór węglowych 🏔🏔🏔🏔 czarnych jak nocne niebo, pomyślałem i spojrzałem na niebo, dzisiejsze niebo całościowo granatowe, rozświecone gwiazdami, czarniejsze od gór skalnych nie było. Goryle ominęli góry skalne i przeszli nie pewnie obok, dlaczego nie pewnie? Może dlatego że, byli tu w tym miejscu po raz pierwszy? Spojrzeli na swoje włochate łapy, przypominały humańskie dłonie i zaczęli skakać nie pewnie, być może bali się o siebie, bali się kogoś bardziej mocniejszego? Bo któż może robić takie wysokie góry? Cóż trawa nie podcinana rośnie aż od słońca, być może wypaliło trawę? Z pewnością tak, słońce wypaliło trawę, do czarności i być może zostały duże góry i węgiel przynoszący ciepło, w zimowe wieczory, gdy tylko ktoś zapali w piecu. Goryle nie śmieli wejść na górę, bali się następnego turlania, cóż też się bałem, a z tej góry zakończone by to zostało obtłuczeniem zewnętrznym, niezdrowiem ciała.\nKoło gór rosły wysokie drzewa do czterech metrów wzwyż, pionowo, bez gałęzi, gałęzie uniesione były wysoko na samej koronie drzew, dlatego też nie warto jest porównywać drzewa genealogicznego, do drzew leśnych, górzystych, Parków Narodowych, a jak rodowych to i ufać też nie można, bo wszędzie ostrożności nie zaszkodzi, Rodzinie można ufać, warto natomiast sprawdzać, czy to co mówią jest prawdą, dlaczego? a bo, zdarzają albo zdarzały się wydarzenia, kiedy ktoś zmęczony, napomyka o tym i o tamtym, kiedy otwiera oczy, widzimy że, ktoś spał na jawie i nie wiedział o czym mówić wówczas trzeba zrobić pewne poprawki, wytłumaczyć swoje zdanie, na temat, albo znaleźć poprawną, w źródłach informacji. Otworzyłem oczy, przypomniałem sobie coś i zapytałem siebie, czy jeśli twierdza jest zamknięta, to twierdzenia zdaniowe również, na logikę, skądś brać wiedzę trzeba, więc jest w pamięci i każdy z nas musi wiedzieć co bierze do inteligencji świadomie, przypomniałem sobie o rodzinie, dosłownie po przestudiowaniu wektorów i złączeniu nauk fizycznych z matematyką, na drugi dzień, mój syn zrobił warkocze na głowie, mało tego, przyfandzolił je prostownicą i jakąś substancją trwałą iż, te warkoczne dredy warczały na mnie, do czasu aż syn ściął włosy, uspokoiłem się i do dziś się raduje, tą niecodziennością wrażeń. Goryle i małpy, nie oglądały się już za mną, jakże miałyby to robić, musiałbym wturlać się lekko, w trawę i być w spoczynku, albo wyciągnąć długi pistolet myśliwski, na myślenie, cała strategia poległa na tym, żeby nie strzelać myślami, chyba że, w błędy twórców. Co robiły? -Rzekłby ktoś ciekawie gdybym był bliżej koło kogoś. Gromady znalazły odłamki kory drzewnej i ostre stalowe i płaskie przyborniki, to co zobaczyłem wprawiło mnie w ruch zakłopotania, a moje serce zaczęło bić szybciej niż zwykle. Goryle i małpy. orangutany wycięły wgłębienia, w skorupach drzewnych, wystrugały cholewki i coś od czasu do czasu nadgryzały. Niedowierzając usiadłem i nasłuchiwałem dźwięki, od czasu do czasu przyświecałem latarką i spoglądałem na troskliwego goryla wtulonego w małpkę.\nZwierzęta były wdzięczne za światło, nie podbiegały jak to zwykle bywało do odbicia świetlanego z latarki, cóż strugały nadal drewniane cholewki, miarowo aż do samych łydek, pewne z nielicznych były płaskie, ale nie staranne jedna cholewka była zbyt duża, druga zbyt krótka i małpy zauważyły tą różnice, bo wyrównały cholewki. Po dłuższym czasie nałożyły na łapy rzeźbienia, chyba pasowały idealnie, bo ściągnęły stukawki i urwały górne źdźbła trawy, włożyły do środka trawy i ubrały raz drugi, a uradowane poszły wprost przed siebie. Czekałem, bo kiedyś wrócić musiały, chyba że, znały inną droge do lepideł, albo nie chciały już tam wracać, to byłem nie pewny, co do tych stworzeń czynności. Mimo wszystko czekałem i obserwowałem gwiazdy. Do głowy przyszła mi myśl, dlaczego nastąpiła zmiana dnia na noc, serce znów biło szybciej, z innym czynnikiem czułem się niepewny tych zaistniałych zmian, chyba że, jutro będzie ta sama pogoda i wszystko wróci do normalnego trybu życia? Zaciekawiłem się i niecierpliwie chciałem mieć już jutro. Spojrzałem na zegarek, wyciągnąłem żel do rąk, odświeżyłem ręce i wyciągnąłem posiłek. Zjadłem zimne kromki chleba, z smalcem, na tą zimną pogodę, smalec sprawiał ciepło, w organiźmie, dlatego, w dni słoneczne bezwietrzne na zewnątrz i gorące uniknąłem po raz następny smalcu, zachciałem sięgnąć po świat inaczej widzialny, wyciągnąłem telefon i spojrzałem na informacje, ale wszyscy jak na złość nie napisali żadnej informacji, wiadomości, o tym co dziś się wydarzyło. Gdybym wiedział o ostrzeżeniu również wcześniej, zaplanowałbym inaczej dzień, noc? Dzień i noc, ale czy zobaczyłbym nowe wyczyny zwierząt? Nie, to z pewnością nie ingeruje, w moje życie, zobaczyłbym coś innego, później rzeźbiona, kto wie może bym zrobił tak samo i zobaczyłbym to samo? Jakaś część widocznie ingerowała, jak Giermek i sztukmistrz z bronią, w ręku, ta część z pewnością mnie niepokoiła, bezprawna, to w głowie przyszedł mi pewien plan, plan jak rzec zdrowotny.


Kawa w Szymbarku – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNO INFORMACYJNA\nWszystkie sroki na moim dachu skrzeczały, że tylko umorduję się w drodze do Gdańska i nic więcej. Aż dziw, że ich nie powystrzelałem. Spokojnie, zachowały pióra, dalej prowadzą swój niecny, złodziejski proceder i kupczą na moje auta. Było świetnie, gdzieś tam po drodze, jak zawsze skręciłem, gdzie nie trzeba i w efekcie znalazłem się przed tablicą z napisem „SZYMBARK”.\nOczywiście musiałbym być kompletnym idiotą, gdybym nie wiedział, co to za wieś i jakie są w niej atrakcje. Jedno jest pewne, nie szukajcie w niej stacji paliw, jest jak UFO – nie istnieje. Włączyła się rezerwa i rychłe widmo faktu, że za chwilę mojego „potwora” trzeba będzie holować…traktorem? Doszliśmy do wniosku, że zanim to nastąpi zwiedzimy słynny, przewrócony do góry nogami dom. I stało się.\nPrzepiękny, zadbany pod każdym względem teren przyciąga uwagę turystów. Kasa biletowa, symboliczna opłata uprawniająca do wejścia w dowolne miejsce, to świetny pomysł. Domy, domy, domy, wszak Szymbark słynie z firmy budującej drewniane domy, sam myślę o tym, czy nie zafundować sobie podobnego. Centralne miejsce, to festiwal szalonego budowniczego – cieśli, jak u licha można było wybudować coś podobnego i jeszcze tam wprowadzać gości? To wyjątkowy pomysł, właśnie zdejmuję z głowy czapkę uszankę, składając hołd pomysłodawcy. Kiedy wleźliśmy do wnętrza, cały świat zawirował i tylko to jest dziwne, jak swoją masą nie zrujnowałem ścian, mebli i okien, które podobnie jak dom przymocowane są odwrotnie – „do góry nogami”. Błędnik szaleje, z trudem odzyskujemy równowagę, nachylenie ciała przeczy już nie tylko zdrowemu rozsądkowi, ale nawet grawitacji.\nChwilami dochodzę do wniosku, że moja „górka cudów” w Rutwicy to tylko chochlik w porównaniu z tym, co zastałem w Szymbarku. Wdrapujemy się na piętro, a tam jeszcze gorzej, szalony twórca zafundował nam obejście piętra po podłodze, która przypomina rozszerzone, gigantyczne schody, podobnie jak na dole, miota nami na wszystkie strony. Gromadka rozwrzeszczanych dzieciaków jest wniebowzięta, nie trzeba piwa, by być tutaj kompletnie pijanym. Po wyjściu z tego piekielnego miejsca, co pozostaje?\nTak, zgadłeś, jeno kawa, niestety, obrzydliwa.\nJakiś nie do odcyfrowania kaszubski napis na knajpce (jednej z wielu) wita nas i zaprasza do konsumpcji. Masz ochotę na rybę? Proszę bardzo, masz tu wędkę, spławik, milion pstrągów, jakąś dziadowską przynętę i już ryba zaczepiona. Obsługa zdejmuje ofiarę, patroszy, piecze i podaje w kilkanaście sekund. Są szybsi od Ferrari.\nPodziemia, rekonstrukcja schronu – ziemianki, identycznego z tym z czasów, kiedy na tym terenie walczyli partyzanci Gryfa Pomorskiego, przewodnik dwoi się i troi w opowieściach. Niestety, ma luki w wiedzy, a mnie nie wypada go poprawiać.\nChcesz obejrzeć najdłuższą deskę świata? Proszę bardzo, odnajdziesz ja w Szymbarku, i nic to, że tuż obok stoi podobnie długi stół z przybitą pamiątkową tabliczką, gdzie napisano jak byk, że gościem czyniącym honory był niejaki Wałęsa Lech. Miło, naprawdę miło spędziliśmy te kilka chwil, jednak zapamiętaj, aby zobaczyć wszystkie atrakcje Szymbarku potrzeba połowy dnia, inaczej nie widzę sensu zawracania sobie tym miejscem głowy. Chcesz tam spędzić noc? Szaleńcze, możesz, ale kosztować cię ten wymysł będzie krocie. Pomimo wszystko warto, tamtejsi przedsiębiorcy mają iście złote ręce.\nKilkanaście kilometrów dalej odnalazłem stację paliw i dzięki niej przeczytaliście tę notkę.\nOpatrzności, dziękuję ci za to!


Kto może zostać kulturystą? - Trenerosiedlowy.pl\nOczywiście, kulturystą nie zostaje każdy, kto cieszy się wzorową kondycją fizyczną czy wyrzeźbionym torsem. Ci, którzy odnoszą największe sukcesy w sporcie posiadają szereg cech charakteru, które im to umożliwiają. Przede wszystkim konieczna jest determinacja w dążeniu do celu i wytrzymałość. Każdy, kto ukończył kurs instruktora kulturystyki przyzna, że sport ten wymaga wielu wyrzeczeń i poświęcenia długich godziny na męczącą pracę – do odpowiedniej masy czy rzeźby nie dochodzi się przecież w 5 minut.\nDobrego kulturystę charakteryzuje również zapał do pracy a przede wszystkim miłość do tej dziedziny sportu – trzeba dodać, że Ci najlepsi traktują ją jako pasję czy sposób na życie i poświęcają się jej w 100%. Należy dodać, że kulturystą nie zostanie tylko ten, kto tylko uczęszcza na treningi czy posiadł teoretyczną wiedzę o tym sporcie. Kulturystyka jest obecna w życiu sportowca na co dzień. W Akademii Sportu na przykład zaznacza się szczególnie ważną rolę, jaka jest między innymi odpowiednio prowadzona dieta czy jej suplementacja. Warto zaznaczyć, że kulturysta ma ściśle wyznaczoną wagę, której przekroczyć ani obniżyć nie może.\nJak widać nie jest łatwo zostać kulturystą – są nimi tylko osoby o silnych charakterach, którzy nie boją się ciężkiej pracy, są wytrzymali i konsekwentni.\nTags: kulturystyka, kurs instruktora kulturystyki\n← Dla kogo odpowiedni jest boks?\nTaniec moja energia →


Prywatna wojna Murphy’ego – Wikipedia, wolna encyklopedia\nPrywatna wojna Murphy’ego (org. Murphy's War) – amerykańsko-brytyjski dramat wojenny z 1971 roku w reż. Petera Yatesa. Ekranizacja powieści Maksa Catto z 1969 roku pod tym samym tytułem. Jeden z czołowym obrazów nurtu kina antywojennego.\nGłówne role Peter O’Toole, Siân Phillips, Philippe Noiret, Horst Janson\nProdukcja Michael Deeley-Peter Yates Films,\nParamount Pictures; producent: Michael Deeley\nWybrzeże Wenezueli w ostatnich dniach II wojny światowej. Irlandczyk nazwiskiem Murphy jest jedynym ocalałym marynarzem z brytyjskiego okrętu „Mount Kyle” zatopionego przez niemieckiego U-Boota. Jego towarzysze, nawet jeśli zdołali opuścić tonący statek, polegli od ognia broni pokładowej niemieckiej jednostki. Wyczerpany i wyrzucony na brzeg marynarz znajduje schronienie w niedużej chrześcijańskiej misji prowadzonej u ujścia Orinoko przez dr Hayden. Murphy zapamiętał, że U-Boot wpłynął do ujścia rzeki i jest przekonany, że niemiecka jednostka wciąż się tam znajduje. Po odzyskaniu sił, pałając żądzą zemsty za śmierć kolegów, czyni wszystko aby ją odnaleźć.\nWkrótce, odnaleziony przez tubylców, na teren misji trafia również por. Ellis – ranny pilot wodnosamolotu z „Mount Kyle”, który został zestrzelony przez załogę tego samego U-Boota. Wyjawia on Murphy'emu, gdzie znajduje się uszkodzony wodnopłat. Kiedy Murphy udaje się wraz z miejscowym, francuskim osadnikiem Louisem na odnalezienie samolotu, do misji przybywa desant z U-Boota – Niemcy wiedzą z nasłuchu radiowego o ocalałym Murphym i o tym, że ich obecność w ujściu rzeki nie jest już tajemnicą. Zdając sobie sprawę z grożącego niebezpieczeństwa, ich dowódca postanawia zniszczyć misyjny nadajnik, a przede wszystkim odnaleźć i zabić ocalałego marynarza. Niemcy, przekonani, że odnaleziony przez nich por. Ellis jest jedynym ocalałym z masakry „Mount Kyle” Brytyjczykiem, zabijają go i odpływają. Murphy jest już teraz absolutnie przekonany, że za wszelką cenę musi zniszczyć niemiecki okręt. Do tego celu postanawia użyć odnaleziony wodnopłat Ellisa – za pomocą metody „prób i błędów” opanowuje podstawy jego pilotażu i podczas pierwszego lotu rzeczywiście udaje mu się odnaleźć U-Boota zakotwiczonego w górze rzeki.\nPodczas drugiego lotu dokonuje na niego nalotu przy pomocy prymitywnych bomb zapalających. Trafiony okręt nie ponosi większego uszczerbku, jednak odwet jego dowódcy jest straszliwy – kolejny desant niemieckich marynarzy na misję przynosi śmierć i zniszczenie. Niemiecki okręt podpływa do misji, domostwa Indian zostają spalone, wielu z nich ginie zastrzelonych. Samemu Murphy'emu po raz kolejny udaje się ocaleć. Walka z U-Bootem od dawna ma już dla niego wymiar czysto osobisty i nawet radiowa wiadomość, że wojna się skończyła, nie ma dla niego znaczenia. Prowadzi bowiem z niemieckim okrętem własną, jak głosi tytuł filmu, „prywatną” wojnę.\nPo raz kolejny postanawia zaatakować (najprawdopodobniej staranować) U-Boota przy pomocy barki należącej uprzednio do Louisa. Zakotwiczony niedaleko misji niemiecki okręt, widząc zbliżającą się w jego kierunku jednostkę Murphy’ego, dokonuje jej nieskutecznego ostrzału z broni maszynowej i torped, a następnie zanurza się. U-Boot operuje jednak już na na tyle płytkich wodach rzecznych, że osiada na dnie, a bezskuteczne próby uwolnienia się zdradzają jego pozycję. Murphy, wykorzystując wystrzeloną wcześniej w kierunku jego barki torpedę, którą odnajduje na pobliskiej plaży, po umocowaniu jej na pokładowym żurawiu, podpływa nad miejsce, gdzie znajduje się unieruchomiony przeciwnik i spuszcza ją w dół. Eksplozja torpedy i trafionego nią U-Boota jest na tyle silna, że niszczy nie tylko niemiecki okręt, ale również posyła na dno znajdującą się nad nim barkę oraz samego Murphy’ego, który nie jest w stanie uwolnić się spod przygniatającego go, zwalonego siłą eksplozji, żurawia.\nWenezuelski okręt podwodny, który w filmie wcielił się w U-Boota\nWodnopłat Grumman J2F Duck – egzemplarz wykorzystany w filmie\nHorst Janson – dowódca niemieckiego okrętu podwodnego\nFilm był amerykańsko-brytyjską koprodukcją, w której amerykańska wytwórnia Paramount Pictures, w zamian za prawa do dystrybucji filmu na całym świecie, zgodziła się pokryć połowę kosztów produkcji. Za plenery filmu posłużyły tereny ujścia Orinoko w Wenezueli oraz Malta (pierwsze sceny filmu przedstawiające storpedowanie brytyjskiego okrętu). Zdjęcia do filmu rozpoczęto 23 lutego w Wenezueli, a zakończono na Malcie 5 lipca 1970 roku. Jako niemieckiego U-Boota użyto ex-amerykański okręt podwodny USS „Tilefish”, który w owym czasie (od 1960 roku) był już jednostką wenezuelską, pełniącą służbę pod nazwą ARV „Carite”. Barka, za pomocą której Murphy atakuje niemieckiego U-Boota, to amerykańska amfibia desantowa typu TLC („Tank Landing Craft”). Wodnosamolot użyty w filmie to amerykański Grumman J2F Duck, na planie pilotowany przez pilota-akrobatę Franka Tallamana. Egzemplarz ten jest obecnie eksponowany w filii National Museum of the United States Air Force w bazie lotniczej Wright-Patterson w Dayton.\n↑ Marian B. Michalik (oprac.): Kronika filmu. Warszawa: Wydawnictwo KRONIKA - Marian B. Michalik, 1995, s. 291. ISBN 83-86079-03-7.\n↑ Piotr Mierzejewski: ARV „Carite” (S-11). Pierwszy okręt podwodny Wenezueli. Typ „Balao” - ex USS „Tilefish” (SS -307) (pol.). W: Facta Nautica [on-line]. [dostęp 22 czerwca 2016].\nOstatnio edytowano 7 maj 2018 o 23:12


Win and Replay Slot Online Za Darmo » 2000+ Automatow do Gier\nHome 3 bębnowe Win and Replay\nNie masz czasem ochoty cofnąć się do starych, dobrych czasów? Jeżeli tak, ta darmowa gra od Wazdan to okazja na wypróbowanie starych automatów do gry. Połączenie klasyki z nowoczesnością czyni tę 3-bębnową grę z 5 liniami wypłat pasjonującą. Pomimo nawiązania do starych automatów, gra nie posiada klasycznych symboli w postaci owoców. Można tu znaleźć siódemki, bary, potrójne symbole X, a także Wild.\nMaszyna do Gier Win and Replay Online Za Darmo\nTen automat online jest prosty w obsłudze. Posiada kilka symboli, które łatwo zapamiętać. Grafika i animacje są wspaniałe, co wprawi każdego gracza w dobry nastrój. Symbol Wild zastępuje inne. Najwyższej wartości symbolem jest potrójna 7, która podwaja wartość wygranej. Gra dostępna jest w trybie turbo.\nDolphins Pearl (7,356)


bosch kgn36vl31e w kategorii Lodówki - porównaj zanim kupisz\nbosch kgn36vl31e w kategorii Lodówki\nPielęgnacja i higiena 4583\n110 - 203l 4\n213 - 237l 8\n240 - 307l 8\n330 - 533l 6\n15 - 54l 2\n60 - 68l 3\n87 - 88l 6\n94 - 163l 13\n2 - 3kg/24h 6\n7 - 8kg/24h 8\n10 - 11kg/24h 2\n12 - 14kg/24h 2\n40 - 43dB 6\n140 - 219kWh/rok 4\n223 - 237kWh/rok 6\n272 - 274kWh/rok 3\n276 - 436kWh/rok 5\nCena od 1255 zł 1729 zł 2199 zł 2999 zł Cena do 1700 zł 2099 zł 2825 zł 5290 zł\n82cm 87cm 158cm 176cm 177cm 186cm 191cm 201cm 203cm\n54cm 55cm 59cm 60cm 70cm 91cm\n54cm 55cm 65cm 66cm 67cm 72cm 77cm\n110 - 203l 213 - 237l 240 - 307l 330 - 533l\n15 - 54l 60 - 68l 87 - 88l 94 - 163l\n2 - 3kg/24h 7 - 8kg/24h 10 - 11kg/24h 12 - 14kg/24h\n140 - 219kWh/rok 223 - 237kWh/rok 272 - 274kWh/rok 276 - 436kWh/rok\nPoniżej pokazujemy wyniki wyszukiwania częściowo zgodne z wpisanym zapytaniem (bosch kgn36vl31e) w kategorii Lodówki .\nBosch KGN39VL35 - BEZPŁATNY ODBIÓR: WROCŁAW!\nod 1852zł 2 oferty\nod 3259,47zł 3 oferty\nPojemność chłodziarki netto 500 l\nRoczne zużycie energii 292 kWh/rok\nod 2059zł 2 oferty\nBosch KDV29VW30 - BEZPŁATNY ODBIÓR: WROCŁAW!\nPojemność chłodziarki netto 189 l\nRoczne zużycie energii 223 kWh/rok\nod 2597,99zł 6 ofert\nod 1541,85zł 2 oferty\nod 3254zł 2 oferty\nBosch KGN39VW45 - BEZPŁATNY ODBIÓR: WROCŁAW!\nBosch KSV33VL3 - BEZPŁATNY ODBIÓR: WROCŁAW!\nod 2824,77zł 2 oferty\nPojemność chłodziarki netto 219 l\nod 1398zł 3 oferty\nod 1641,41zł 2 oferty\nPojemność chłodziarki netto 240 l


Szklarska Poręba - noclegi w górach. Oferta na wakacje lub wczasy.\nSzklarska Poręba - Mieszkanie na wczasy, urlop\nZapewne poszukują Państwo jak najlepszego miejsca na wypoczynek w Szklarskiej Porębie oraz zastanawiają się nad jego wyborem. W związku z tym mam dla Państwa szczególną ofertę - mieszkanka urlopowe! Są to świetne miejsca na wczasy, urlop czy\nmieszkanie na wczasy, pokoje gościnne w szklarskiej porębie, szklarska poręba, ul. 1-go maja 35b, urlop, obiekt całoroczny nad morzem\nZachełmie - Wiśniowy Sad w Karkonoszach\nDuży, świeżo wyremontowany dom, położony w malowniczej, górskiej okolicy (630m n.p.m.), w Zachełmiu, niedaleko od głównych szlaków turystycznych, prowadzących na grań Karkonoszy, na zamek Chojnik, do Jagniątkowa, do Karpacza. Tu zaczyna się inny\nagroturystyka, dom nad morzem, agroturystyka w szklarskiej porębie, szklarska poręba, wiśniowy sad w karkonoszach, zachełmie, dom w górach\nSzklarska Poręba - Szkolne Schronisko Młodzieżowe Wojtek\nDobrze wyposażona kuchnia samoobsługowa, jadalnia, świetlica ze sprzętem RTV, biblioteka i ciekawe ekspozycje krajoznawcze (regionalne), niewielka wypożyczalnia sanek. Jedyna na Dolnym Śląsku Izba Tradycji Szkolnego Ruchu Krajoznawczo Turystycznego\nschroniska w szklarskiej porębie, szklarska poręba, szkolne schronisko młodzieżowe wojtek, ul. piastowska 1\nośrodki wypoczynkowe w szklarskiej porębie, rzemieślnik, szklarska poręba, ul. górna 21\nSzklarska Poręba - Sielanka\nOferujemy Państwu komfortowe warunki w apartamentach 2 -6 osobowych. Każdy z apartamentów jest nowo wyposażony i posiada: łazienkę, aneks śniadaniowy z lodówką, zlewozmywak, czajnik bezprzewodowy, talerze i sztućce, TV-Sat. Opcja gotowania w pokojach\npokoje gościnne w szklarskiej porębie, sielanka, szklarska poręba, ul. spokojna 9\nSzklarska Poręba Barcinek - Willa nad potokiem górskim\nSERDECZNIE ZAPRASZAMY PAŃSTWA DO OLBRZYMICH KARKONOSZY - GÓR O ALPEJSKIM CHARAKTERZE. Poddając się urokowi tego regionu znajdziecie Państwo u nas atmosferę prawdziwej intymności i domowego ciepła, dzięki czemu można miło spędzić urocze i\nwypoczynek nad morzem, barcinek, pensjonaty w szklarskiej porębie, szklarska poręba, willa nad potokiem górskim, wypoczynek w górach\nSerdecznie zapraszamy do kameralnego pensjonatu położonego w cichym i malowniczym miejscu, zaledwie 150m od centrum miasta i z bardzo dobrym dojazdem docenianym szczególnie zimą. Oferujemy państwu pokoje 2 i 3 osobowe, pokoje typu studio oraz\npokoje gościnne w szklarskiej porębie, szklarska poręba, ul. odrodzenia 6, willa lena