Arkadiusz Wojtarowicz. Sprzedaż, kupno i wycena hotelu. Partner hotelarza - hotelarze.pl.\nSprzedaż, kupno i wycena hotelu\ncz. I - Wycena małych hoteli\nHotel jako małe lub większe przedsiębiorstwo\nOgólne zasady wyceny hoteli i standardy wartości\nOgólne metody wyceny małych hoteli\nMetoda dochodów rozporządzalnych sprzedającego\nMetoda nadwyżki dochodów\nMetoda porównywalnych transakcji\nMetoda sumowania aktywów materialnych i niematerialnych\nReguły kciuka w szacowaniu wartości hoteli\nKiedy warto korzystać z pomocy specjalistów?\ncz.II - Wycena większych hoteli\nWycena małych hoteli\nGdy hotel ma być sprzedawany bądź kupowany, bez względu na jego wielkość podstawowe dwa problemy, przed którymi stają właściciele to sposób zorganizowania procesu kupna lub sprzedaży i ustalenie ceny rzetelnie odzwierciedlającej jego wartość. Niniejszy artykuł opisuje możliwe sposoby prowadzenia procesu – kupna sprzedaży hotelu jak i głównych czynników wpływających na jego wartość. Przedstawiona została metodologia wyceny hoteli ze zwróceniem uwagi na różnice w podejściu do wyceny małych i dużych hoteli.\nOpisana została również metodologia szybkiej wyceny małych hoteli i moteli przy użyciu popularnych „metod kciuka”.\nSłowa kluczowe: sprzedaż małych i średnich przedsiębiorstw, sprzedaż przedsiębiorstw inwestorom strategicznym, różnice w wycenie małych i średnich przedsiębiorstw, szybkie metody szacowania wartości przedsiębiorstw, reguły kciuka w wycenie hoteli.\nProces wyceny i sprzedaży hotelu wygląda zupełnie inaczej w sytuacji, gdy mamy do czynienia z małym i dużym biznesem. Nie istnieje jednolita definicja rozróżniająca mały biznes od dużego biznesu. Definicja stosowana przez nas w praktyce wyceny to:\nMały biznes to taki biznes, w którym właściciel pełni jednocześnie funkcję zarządzającego, a przychody generowane przez firmę w znacznym stopniu służą na wypłatę wynagrodzenia właściciela.\nWiele osób zajmujących się problematyką wyceny małych moteli czy pensjonatów popełnia fundamentalny błąd, stosując dla określenia ich wartość metodologię właściwą dla wyceny dużych hoteli.\nKupujący udziały czy akcje w średnich i dużych hotelach zazwyczaj nie angażują się w ich bieżące zarządzanie, czyli cechują ich zachowania inwestorskie - inwestują dla uzyskania oczekiwanej stopy zwrotu.\nJest powszechnie popełnianym błędem stosowanie metod właściwych dla dużych przedsiębiorstw w odniesieniu do małego biznesu.\nKupujący mały hotel, motel czy pensjonat z reguły będzie go również prowadził, dlatego też jest przedsiębiorcą inwestującym własne pieniądze, ale i oczekującym, iż za własny wkład pracy uzyska adekwatne wynagrodzenie. Wysokość tego wynagrodzenia ustala on sam, w arbitralny sposób, co powoduje, że podobne wielkością i charakterem przedsiębiorstwa mają różne wyniki finansowe. W tej sytuacji prosta analiza sprawozdań finansowych prowadzi z definicji do błędnych i nielogicznych wyników.\nWielkość, sposób sprawowania funkcji właścicielskiej, forma prawna, formy opodatkowania, sposób prowadzenia spraw firmy, trwałość i stabilność w czasie, cechy organizacyjne to tylko część różnic powodujących, że podejście do wyceny małego i dużego biznesu z definicji musi być inne.\nPoniżej zestawienie cech odróżniających małe i większe hotele:\nWielkość - mierzona poziomem obrotów. Typowo, małe biznesy nie przekraczają kilkunastu milionów złotych obrotu.\nWłasność - w dużych hotelach właściciele często nie angażują się w jego bieżącą działalność operacyjną. W małych obiektach właściciele są zaangażowani w bieżąca działalność w pełnym wymiarze czasu.\nForma prawna - duże hotele często operują w formie spółek kapitałowych (akcyjna lub z ograniczoną odpowiedzialnością), podczas gdy podstawową formą działalności małych hoteli jest zarejestrowana działalność gospodarcza lub spółki o charakterze cywilnym.\nZarządzanie - duże hotele angażują profesjonalnych menedżerów prowadzących bieżące sprawy przedsiębiorstwa. Właściciele podejmują kluczowe dla biznesu decyzje w formie uczestnictwa w organach kontrolnych oraz nadzorczych. W małych hotelach pracujący właściciele rozwiązują wszystkie sprawy na bieżąco.\nWizerunek zewnętrzny - duże hotele są postrzegane przez otoczenie gospodarcze (klienci, dostawcy, banki, lokalna społeczność etc.) jako odrębne od właścicieli. W przypadku małych obiektów to właściciel postrzegany jest jako hotel.\nStabilność i trwałość - w dużych obiektach zakłada się, że posiadając atrybuty niezależności organizacyjnej hotel przetrwa poza czas aktywności jego właścicieli. W małych hotelach czy motelach czas aktywności biznesowej właścicieli jest zazwyczaj równy czasowi życia obiektu.\nPrzeniesienie własności - w przypadku dużych hoteli istnieją proste prawno - instytucjonalne instrumenty związane z przenoszeniem własności.\nOrganizacja – duże hotele mają często rozbudowaną organizację i jasną strukturę. Często prowadzą działalność w licznych lokalizacjach czy oddziałach. Małe hotele operują na ogół w jednym miejscu, a sposób ich funkcjonowania przypomina nieformalną grupę.\nIstnieją trzy podstawowe grupy metod wyceny hoteli:\nMetody majątkowe, w których wartość oparta jest na wartości majątku hotelu.\nMetody dochodowe, w których wartość zależy od wysokości i trwałości generowania przez hotel dodatnich przepływów finansowych.\nMetody rynkowe, w których wartość ustala się porównując wybrane wartości ekonomiczne uzyskiwane przez hotel z mnożnikami ustalonymi dla podobnych obiektów, które bądź zostały sprzedane w prywatnych transakcjach, bądź notowane są na rynkach otwartych.\nIstnieją dwa podstawowe standardy wartości w odniesieniu do wartości przedsiębiorstw\nwartość rynkowa: jest to cena wyrażona w pieniądzu, którą kupujący mógłby zapłacić a sprzedawca zaakceptować, jeżeli biznes zostałby wystawiony na sprzedaż na otwartym rynku na odpowiedni okres czasu, kupujący i sprzedający byliby w posiadaniu wszystkich istotnych faktów oraz żadna ze stron nie działałaby pod przymusem\nindywidualna wartość inwestycyjna: subiektywna wartość inwestycji dla konkretnego inwestora bądź grupy inwestorów, oparta na indywidualnych wymaganiach bądź założeniach inwestycyjnych; w odróżnieniu od wartości rynkowej, która jest oparta na uśrednionych oczekiwaniach i założeniach inwestorów.\nRóżnica między wartością rynkową a indywidualną wartością inwestycyjną może być znaczna, jeśli kupującym jest inwestor strategiczny. Oceniając wartość inwestycji, patrzy on bowiem przez pryzmat zmian i ulepszeń, które będzie w stanie wprowadzić i które przyniosą określone efekty ekonomiczne.\nHotel tym odróżnia się od wielu innych biznesów, że znaczną część jego wartości stanowi nieruchomość. Jest zatem częstą praktyką podejście majątkowe – kosztowe. Podejście kosztowe opiera się na założeniu, że kupujący będzie skłonny zapłacić za hotel tyle, ile wyniósłby koszt wybudowania porównywalnego obiektu w porównywalnym miejscu, pomniejszony o zużycie (amortyzację).\nTo podejście jest rekomendowane przez literaturę wyceny hoteli, ale tylko w odniesieniu do nowych obiektów. Metody tej nie należy stosować przy szacowaniu wartości dłużej działających hoteli i moteli, ponieważ jej logika nie odzwierciedla zachowań kupujących hotele i motele. W przypadku czynnych biznesów inwestorzy nie kupują powierzchni hotelowej, lecz strumienie pieniężne pozostawiane przez ich gości. Kluczową rolę zatem w wycenie hoteli mają metody dochodowe.\nOgólne metody wyceny małych przedsiębiorstw\nStosowane powszechnie w Europie Zachodniej i USA metody wyceny małych i średnich hoteli to:\nmetody porównywalnych transakcji\nmetoda reguł kciuka.\nMetoda dochodów rozporządzalnych sprzedającego jest uproszczoną, dochodową metodą wyceny hoteli. Dla oszacowania wartości przedsiębiorstwa według tej metody konieczne jest:\nustalenie wysokości dochodów rozporządzalnych sprzedającego (DRS) oraz\nwartości mnożnika dochodów rozporządzalnych (MDR).\nIloczyn DRS x MDR daje nam wartość tej części materialnych i niematerialnych hotelu, które są nierozerwalnie związane z jego zdolnością do generowania przepływów pieniężnych, a których wartość nie podlega znacznym wahaniom w czasie tj. wyposażenia, instalacji i wartości niematerialnych (klienci, pracownicy itp.)\nAby otrzymać wartość hotelu, do otrzymanego wyniku należy dodać: wartość gotówki, należności, zapasów, nieruchomości i pozostałych aktywów, w tym aktywów nieoperacyjnych oraz odjąć wszelkie zobowiązania.\nRozporządzalne dochody sprzedającego (DRS) rozumiane są jako zysk przed opodatkowaniem, kosztami odsetkowymi, deprecjacją i amortyzacją (EBITDA) powiększony o wynagrodzenie wypłacane właścicielowi wraz ze wszystkimi dodatkowymi benefitami (np. nieobowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne, koszt użytkowania samochodu służbowego do celów prywatnych, podróże itp.)\nWartość Mnożnika Dochodów Rozporządzalnych (MDR) zależy od ryzyka związanego z działalnością hotelu oraz poziomu jego rozwoju. Im mniejsze ryzyko, a poziom rozwoju wyższy, tym wartość wskaźnika jest wyższa.\nMnożnik ustala się poprzez analizę hotelu w dziesięciu podstawowych obszarach ryzyka:\nstabilność dochodów w przeszłości\ntrend zmiany rynku\npopyt i marka\nzdolność pozyskania finansowania zewnętrznego.\nDla każdego obszaru ryzyka ustala się wartość mnożnika (w skali od 0,1 do 3) oraz wagę ryzyka. Suma iloczynów wartości mnożników i wag dla poszczególnych obszarów daje wartość mnożnika rozporządzalnych dochodów.\nWiększość transakcji sprzedaży małych hoteli i moteli zawierana jest w formie sprzedaży aktywów. Ważne jest zatem dokładne określenie, jakie składniki majątku podlegają wycenie. Metoda DRS służy wycenie:\nwyposażenia i instalacji\nwartości organizacyjnej przedsiębiorstwa (goodwill)\nwszystkich pozostałych wartości niematerialnych\nInne składniki majątku, takie jak: gotówka, należności, zapłacone zaliczki, nieruchomości, aktywa nieoperacyjne oraz zapasy musza zostać dodane oddzielnie, a uzyskana wartość powinna być skorygowana o zobowiązania firmy.\nW metodzie nadwyżki dochodów wartość hotelu równoważna jest wartości aktywów netto powiększonych o wartość organizacyjną przedsiębiorstwa (goodwill). Metoda ta odzwierciedla przekonanie, iż właściciel ma prawo do uzyskiwania pewnego założonego zwrotu z aktywów hotelu. Jeżeli ten zwrot jest wyższy, mówimy o występowaniu nadwyżki dochodów, za która należy się dodatkowa premia.\nMetoda ta, przyjęta została jako oficjalna metoda wyceny małych przedsiębiorstw przez Amerykański Departament Skarbu. Jest to prosta i szybka metoda, ale niestety niezbyt dokładna.\nAlgorytm wyceny metodą nadwyżki dochodów\n(1) oblicz wynik finansowy (przed opodatkowaniem), który osiągasz ze swojego hotelu i powiększ go o wypłacane sobie wynagrodzenie wraz ze wszystkimi dodatkowymi benefitami (telefon komórkowy, podróże, nieobowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne etc.)\n(2) jeśli sam prowadzisz hotel, od uzyskanego wyniku odejmij rynkowe wynagrodzenie, które musiałbyś zapłacić menedżerowi, tak by go prowadził\n(3) oszacuj wartość nieruchomości, wyposażenia i innych środków trwałych\n(4) zastanów się nad rozsądną stopą zwrotu w środki trwałe (może to być 9-20%)\n(5) Pomnóż wartość środków trwałych (3) przez stopę zwrotu (4). Otrzymana wartość to normalny zwrot, który powinieneś osiągać z posiadanych środków trwałych.\n(6) Od uzyskanej kwoty (5) odejmij skorygowany wynik finansowy (2). Otrzymana wartość to tzw. nadwyżka dochodów. Uważa się, że jej źródłem jest wartość organizacyjna przedsiębiorstwa (goodwill).\n(7) nadwyżkę dochodów (6) skapitalizuj przyjętą stopą kapitalizacji. Najczęściej przyjmowaną wartością jest 33% (nadwyżka uzyskiwana w okresie 3 lat). Otrzymana kwota jest wartością organizacyjną przedsiębiorstwa (goodwill)\n(8) Sumując wartość środków trwałych hotelu (3) i wartość organizacyjną (7) otrzymujesz wartość przedsiębiorstwa.\nPrzykład: Jeżeli hotel dysponuje majątkiem o wartości 500.000 zł i zakłada się, iż powinien on generować zwrot w wysokości 20% rocznie (czyli 100.000 zł), a wartość przychodów operacyjnych firmy przed opodatkowaniem wynosi 130.000 zł, to w przedsiębiorstwie tym występuje nadwyżka dochodów w wysokości 30.000 zł (130.000 - 100.000). Przyjmuje się, że nadwyżka ta tworzona jest przez wartość organizacyjną przedsiębiorstwa (goodwill).\nWartość goodwill wylicza się kapitalizując nadwyżkę dochodów przyjętą stopa kapitalizacji (najczęściej 33,3%). W naszym przykładzie wartość biznesu wyniesie zatem 500.000 (aktywa) plus 90.000 goodwill(30.000/33.3) = razem 590.000 PLN.\nMetoda porównywalnych transakcji należy do grupy rynkowych (mnożnikowych) metod wyceny, a jej istotą jest porównanie wybranej wartości ekonomicznej hotelu z mnożnikami ustalonymi dla podobnych obiektów, które bądź zostały sprzedane w prywatnych transakcjach, bądź notowane są na rynkach otwartych i dokonaniu odpowiednich korekt ze względu na wielkość i płynność wycenianego hotelu.\nJest to szybka i jednocześnie jedna z najdokładniejszych metod wyceny, pod warunkiem, że dysponuje się dokładnymi danymi transakcji porównywalnych.\nProblemem w warunkach polskich jest jakość i dostępność danych. Ilość informacji o transakcjach sprzedaży małych firm jest znikoma, a mnożniki publikowane przez Giełdę Papierów Wartościowych, często nie mają wiele wspólnego z sytuacją ekonomiczną przedsiębiorstw, ale wynikają z koniunktury giełdowej lub mody na pewne branże. Przy stosowaniu metod mnożnikowych łatwo jest o przeszacowanie lub niedoszacowanie wartości hotelu.\nAby wycena metoda porównywalnych transakcji dała poprawny wynik należy:\nodpowiednio dobrać grupę porównywalnych hoteli (podobna struktura aktywów oraz przychodów i kosztów).\nwybrać odpowiedni mnożnik (jak najmniejsze zróżnicowanie wskaźnika wśród grupy porównywalnych hoteli i jak najmniejsza zmienność w czasie).\nzastosować odpowiednią premię za wielkość i płynność (inwestor oczekuje dodatkowej premii, jeśli obiekt i możliwość jego zbycia są mniejsze od tego, dla którego mnożnik był ustalany. W przypadku małych hoteli i moteli premia wynosi od 40% do 60%).\nMetoda sumowania aktywów materialnych i niematerialnych jest najbardziej dokładną, ale jednocześnie trudną, skomplikowaną i czasochłonną metodą szacowania wartości hotelu. Polega ona na oddzielnym ustaleniu wartości każdego z materialnych aktywów hotelu, ujętych w księgach finansowych oraz aktywów niematerialnych, nie ujętych w księgach finansowych a kreujących wartość organizacyjną przedsiębiorstwa (goodwill).\nDla określenia wartości hotelu tą metodą oddzielnie określa się:\nwartość budynków, instalacji i wyposażenia\nwartość pozostałych składników materialnych\nwartość wyszkolonych i kompetentnych pracowników\nwartość bazy stałych klientów\nwartość reputacji, rozpoznawalności marki czy znaku firmowego\nwartość preferencyjnych warunków zawartych umów i kontraktów itp.\nWartość składników jest różna dla różnych hoteli i odzwierciedla nie tylko poniesione koszty, ale również czas potrzebny na ich stworzenie i możliwość generowania za ich pomocą dochodów w przyszłości, zawartych umów i kontraktów, itp.\nIstnieje szereg metod analitycznych pozwalających na szacowanie wartości składników niematerialnych.. Przykładowe szacowanie wartości kadry pracowniczej znajduje się w tabeli poniżej.\nPrzykład szacowania wartości bazy pracowniczej\nKategoria pracowników Roczne koszty pracownicze Roczne wydatki jako procent kosztów Koszt odtworzenia\nRekrutacja Szkolenie Razem\n575 000 PLN 10 % 30 % 40 % 230 000 PLN\nPersonel pomocniczy 75 000 PLN 10 % 20 % 30 % 22 500 PLN\nPersonel wspomagający 75 000 PLN 10 % 10 % 20 % 15 000 PLN\nCałkowity koszt rekrutacji i wyszkolenia pracowników 267 000 PLN\nWartość rynkowa wyszkolonych pracowników 267 500 PLN\nReguły kciuka w szacowaniu wartości hoteli.\nSkomplikowane analizy i wyceny małych hoteli mogą być na tyle kosztowne, że ich przeprowadzanie może być bezcelowe. W takich sytuacjach do określenia wartości wykorzystać można reguły kciuka.\nKilka szybkich reguł wyceny hoteli w warunkach USA (dane brokerów biznesowych)\n2-3 krotności z rocznych przychodów ze sprzedaży miejsc hotelowych (dane dla hoteli z 15 lub więcej pokojami)\n8 krotność dochodów rozporządzalnych sprzedającego\n7-9 krotność przepływów pieniężnych\nWycena małego hotelu może bardzo różnić się od wyceny innego biznesu. Transakcje kupna – sprzedaży hotelu nie zawsze obejmują przychody pieniężne generowane przez obiekt, lecz prawie zawsze wiążą się z kupnem lub sprzedażą nieruchomości. Jej stan i konieczność poniesienia znacznych nakładów kapitałowych na remonty ma ogromne znaczenie. Jeśli nieruchomość jest stara i w nienajlepszym stanie istnieje ponadto duże ryzyko na utratę gości na rzecz potencjalnej konkurencji.\nNiektórzy rzeczoznawcy wyceniając małe hotele biorą pod uwagę jedynie wartość ziemi i budynków należących do hotelu. My zdecydowanie rekomendujemy spojrzenie na wartość hotelu od strony dochodowej.\nJeśli w obiekcie dodatkowo prowadzona jest restauracja lub bar, obiekt taki może być wyceniony oddzielnie. Wg. reguły kciuka wartość baru lub restauracji równa jest wartości wyposażenia i zapasów powiększonych o 50% wartości rocznej sprzedaży lub 3-krotności dochodów rozporządzalnych sprzedającego.\nCzasami właściciel sam, z pomocą własnego księgowego jest w stanie dokonać wyceny hotelu.\nRekomendujemy jednakże skorzystanie z usług specjalistów osobom, które:\nnie czują się mocne w kwestiach finansowo księgowych\nprzeprowadzana transakcja jest znacznej wartości\npróby dokonania samodzielnej wyceny prowadzą do drastycznie odmiennych wyników przy zastosowaniu kilku różnych metod.\nnie dysponują żadnymi danymi dotyczącymi porównywalnych transakcji\npotencjalnym nabywcą może być inwestor strategiczny i w grę może wchodzić wycena potencjalnych synergii dla inwestora\nBrokerzy biznesowi często dysponują danymi dotyczącymi porównywalnych transakcji – zarówno krajowymi jak i zagranicznymi. Takimi danymi nie dysponuje żaden księgowy, chyba, że uda trafić się na biuro specjalizujące się w wycenach.\nAutorzy i redaktorzy niniejszej publikacji wyraźnie oświadczają, że nie ponoszą żadnej odpowiedzialności prawnej w stosunku do jakichkolwiek osób za ewentualne skutki, pośrednie lub bezpośrednie, jakichkolwiek działań lub zaniedbań wynikłych w rezultacie oparcia się, całkowicie lub częściowo na treści niniejszej publikacji. W każdej wątpliwej sytuacji zaleca się zwrócenie o pomoc do odpowiedniego kompetentnego specjalisty.\nAutor: Arkadiusz WOJTAROWICZ\nAbsolwent Politechniki Śląskiej w Gliwicach (1985) i Akademii Ekonomicznej w Krakowie (1990)\nAbsolwent MBA (2002) w prestiżowej szkole biznesu International Institute for Management Development (IMD) w Lozannie, Szwajcaria (IMD według rankingów Financial Times i Businessweek jedna z trzech najlepszych szkół biznesu w Europie i w pierwszej dziesiątce na świecie).\nAbsolwent kursów Executive Education w prestiżowych London Business School oraz Fuqua School of Business, Duke University, USA. Tematyka: marketing leadership, strategia, finanse, przedsiębiorczość, zarządzanie kryzysowe.\n15 lat doświadczenia w zarządzaniu, w tym 11 lat w funkcji prezesa zarządu bądź dyrektora zarządzającego w firmach zachodnich z kapitałem amerykańskim, niemieckim, holenderskim i włoskim.\nW ostatniej funkcji zarządzana firma w rankingu Rzeczpospolitej w 2004 roku otrzymuje tytuł najlepszego eksportera Rzeczpospolitej, jak i 8 miejsce na liście najbardziej efektywnych polskich przedsiębiorstw.\nW rankingu Wprost z 2003 roku 12 miejsce na liście najskuteczniejszych polskich menedżerów w kategorii firm do 1 mld PLN obrotu.\nAktualnie właściciel firmy doradczej Wojtarowicz i Partnerzy – wyspecjalizowanej firmy doradczej pomagającej sprzedawać i kupować działające przedsiębiorstwa inwestorom strategicznym (www.wojtarowicz.com). W ramach grupy działa dział sprzedaży małych przedsiębiorstw Bizbroker (www.bizbroker.pl).\n[© hotelarze.pl - 10.10.2005]


Sport a woda zjonizowana | Szczuplej.pl\nAnia Listopad 12, 2018\nPo cało dniowym treningu, drugiego dnia ów sportowiec nie ma sił na nic, to po pierwsze, a po drugie energii do życia, co dopiero mówiąc o kolejnych ćwiczeniach fizycznych. U wielu sportowców zakwasy są tak silne, że uniemożliwiają im chodzenie. A dlaczego powstają zakwasy? Jak zapewne wiesz ze szkoły z lekcji biologii, aby praca mięśni przebiegała w prawidłowy sposób – potrzebna jest energia. Kiedy dany sportowiec intensywnie ćwiczy pod czas wysiłku organizm nie dostaje wystarczającej ilości tlenu co powoduje, że dochodzi do procesu beztlenowego metabolizmu węglowodanów w mięśniach, którym skutkiem ubocznym są właśnie zakwasy.\nWoda alkaliczna a mięśnie i tlen\nPodczas treningu powstają także niedobory różnych mikroelementów w naszym organizmie oraz wody, których pozbywamy się wraz z potem. Ale na całe szczęście zarówno jak i niedoborów tak i też zakwaszenia mięśni da się pozbyć w bardzo łatwy sposób. Między innymi poprzez regularne picie wody alkaliczne, gdyż to właśnie ona o swoim specyficznym odczynie chroni nasze mięśnie przed kwasem mlekowym. To po pierwsze, a po drugie woda alkaliczna zawiera w sobie wiele cząsteczek tlenu, które dodatkowo dotleniają nasze mięśnie.\nWoda alkaliczna w swoim składzie zawiera również odpowiednie mikroelementy, które pod czas treningu wraz z ich ubytkiem będą pod czas picia na bieżąco uzupełniane. Jak już wspomniałam wcześniej woda alkaliczna poprzez dużą zawartość tlenu w swoim składzie powoduje, że nasza krew będzie „rzadka” i co za tym idzie dobrze dotleniona. Spowoduje to, że praca wszystkich naszych narządów będzie jak na najwyższym poziomie.\nSport i woda dotlenia nasze serce\nW szczególności dobrze zostanie dotlenione nasze serce, a także mózg no i mięśnie o których wspominałam już wcześniej. Więc jak widzisz woda jonizowana czyli alkaliczna jest bardzo dobrym rozwiązaniem dla wszystkich sportowców, zarówno jak dla zawodowców tak i też dla amatorów. Ale wodę alkaliczną powinniśmy pić nie tylko pod czas treningów, ale i również każdego dnia, ze względu na jej niesamowite właściwości prozdrowotne.\nOwa woda jest nazywana przez wielu „eliksirem wiecznej młodości”, i tak jest w rzeczywistości, gdyż woda alkaliczna powoduje, że procesy starzenia zostają spowolnione do minimum. Oczywiście każdy organizm się starzeje, ale po co przyspieszać o wy proces skoro można go zwolnić. A im starość nadejdzie później tym lepiej dla naszego ciała i ducha, chodź nikt nie powiedział, że osoby w podeszłym wieku nie umieją się cieszyć życiem. Wielu pijąc wodę alkaliczną chodź lata młodości ma już dawno za sobą przeżywają swoją drugą młodość, mając wiele energii i chęci do życia – czego mógłby im pozazdrościć nie jeden nastolatek.


Teraz jest Śr, 25 listopada 2020, 07:51\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 08:27\nTo naprawdę nie ma znaczenia. Może Krystian pobiegnie Maraton 2:07 a może skończy 5-7 minut wolniej.\nTadeze przez dekadę teoretycznie był przygotowany na okolice rekordu świata. Jego 10 i 21 km oraz treningi też pozwalały myśleć o świetnym wyniku. Dlaczego Tadeze nigdy nie pobiegł relatywnie dobrze maratonu... to już inna para kaloszy.\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 09:42\nTo znaczy po zakończeniu 40-km biegu ciągłego, w stałym tempie, na prędkościach stosunkowo spokojnych (3:30 kontra np. 2:57/km przelotowa prędkość półmaratonu Krystiana EDIT w tamtym momencie kariery, bo potem było 2:55/km) - mało prawdopodobne, by kwas komukolwiek wyraźnie skoczył.\nPomiar w tym wypadku to raczej wg mnie ciekawostka, a nie miernik faktycznego wytrenowania albo odpowiedź organizmu na ten konkretnie trening.\nCo nie zmienia faktu, że choć mało intensywne, to nadal dość wymagająca sesja. Inne treningi, gdzie mleczan jest mierzony w trakcie lub te biegane z prędkościami startowymi są bardziej interesujące.\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 13:33\nTo akurat jest miernik a nie ciekawostka\nBez długofalowego monitorowania jakiegoś pomiaru ta informacja osobom postronnym nic nie mówi. Trenerowi już może.\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 15:15\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 17:11\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 17:34\nOk, to chyba mieszamy po prostu dwa zakresy znaczeniowe słowa "miernik".\nZ Twojej wcześniejszej wypowiedzi wynikało, że masz na myśli "miernik" jako kryterium oceny jakiegoś procesu, w tym wypadku jak zrozumiałem - treningu (bo wspominasz o analizie przez trenera)\nTeraz chyba piszesz, że chodzi o "miernik" jako wskaźnik jakiejś wielkości, czyli tutaj 2,4 mmol, tak jak 7 stopni Celsjusza, 5 w skali Richtera etc\nMi chodzi o to, że sam pomiar mleczanu w tym wypadku jest zbędny, skoro jest wykonywany po treningu tego typu. Podczas wysiłku o takim czasie trwania i w takim tempie jak wymieniony (3.30/km dla Krystiana, 40 km, long run) mleczan nie rośnie w nieskończoność. Nie trzeba go w zasadzie mierzyć na koniec, jeśli kontroluje się po drodze jako tako tempo/ogranicza zmiany intensywności (w miarę płaska trasa etc). Mleczan nie będzie skakał ani przekraczał niskich stanów. Wg mnie nie ma na to szans.\nW tym sensie nie ma co go więc imo mierzyć - i używać jako miernika (w znaczeniu kryterium oceny jakości/siły treningu/procesu treningowego) - bo to co najwyżej ciekawostka. W dodatku wartości będą zawsze stosunkowo bliskie minimalnych, więc z wyciąganiem dalekosiężnych wniosków też trzeba uważać.\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 19:01\nFaktycznie mało precyzyjnie i jednoznacznie się wyraziłem. Taki pomiar ma sens przy długofalowej powtarzalności i kontroli. Jeśli zawodnik dzisiaj pobiegł po 3:30 długie rozbieganie na 2 mmolach, a 2 miesiące wcześniej na 2,5 mmolach - to jest to "jakaś" informacja.\nOczywiście kwestią dyskusyjną jest sam sens badania mleczanu w procesie treningowym maratończyka. Czy w Iten ktoś się przejmuje tymi molami?\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 19:17\nHe he, no raczej niewielu. Po Long Runie 30 km w NN Running Team (Kipchoge, Kamworor, Bernard Lagat na przyczepkę) nie widziałem, by ktoś wykonał jakąś bardziej skomplikowaną czynność poza wyłączeniem stopera na mecie "tej trasy, co to zawsze, wiecie...". Więc nawet prędkość mocno na oko, a szczytem rozpusty było picie na koniec.\nAha, potem przyjechał bus z Chińczykami i mierzyli sobie odwodnienie\nNapisane: Śr, 21 października 2020, 22:43\nKuba, proszę w takim razie następnym razem zapytać trenera Kostrzebę albo Krystiana o sens mierzenia mleczanu po tego typu jednostkach\nNapisane: So, 24 października 2020, 14:26\n... i koniec dyskusji? A gdzie ta odwieczna wojna progowców i antyprogowców?\nZ tą Afryką to również kwestia dyskusyjna. Ja osobiście uważam, że najbardziej niedocenia ich przewaga wynika ze sprężystości tkanek miękkich czego efektem jest lepsza biomechanika biegu.\nZmienne środowiskowe, klimatyczne i treningowe są powszechnie znane. Proszę jednak zwrócić uwagę na to, o czym od lat pisze yacool.\nDo czego zmierzam? Kopiowanie elementów treningowych bez kopiowania całości może być błędnym drogowskazem.\nNadal świat ultra pozostaje zagadkowy. Czołówka ultra nadal nie jest konfrontowana z czołówką z bieżni i ulicy. Czy gdyby Kilian miał tradycyjną drogę rozwoju i skupił się od samego początku na klasycznych dystansach, to nadal byłby wybitny na tle reszty? Czy gdyby współczesna Afryka z poziomu poniżej 2:05 przestawiła karierę we wczesnym etapie na ultra, to ich przewaga nadal byłaby taka jak na bieżni i ulicy?\nNapisane: So, 24 października 2020, 15:45\nCzy gdyby współczesna Afryka z poziomu poniżej 2:05 przestawiła karierę we wczesnym etapie na ultra, to ich przewaga nadal byłaby taka jak na bieżni i ulicy?\nOczywiście, że ich przewaga byłaby drastycznie większa i to bez względu na to kiedy zaczęliby biegać ultra. Po prostu w przypadku biegów na bieżni i ulicy porównujemy się jednak z wysokiej klasy wyczynowcami, a w przypadku biegów ultra raczej emerytowanymi na ogół przeciętnymi pod względem sportowym osobami. Stąd przewaga musiałaby być znacznie większa. Analogicznie (chociaż zapewne lepiej) jest w biegach górskich (patrz wygrana no-namów na Mistrzostwach Świata w Krynicy z 2013).\nNapisane: So, 24 października 2020, 17:44\nOczywiście, że ich przewaga byłaby drastycznie większa i to bez względu na to kiedy zaczęliby biegać ultra.\nDla mnie nie jest to oczywiste. Dopóki nie mamy realnych konfrontacji, pozostaje nam teoretyzowanie. Natomiast teza, że nie ma znaczenia w jakim momencie rozwoju biegowego zawodnik będzie dobrym ultrasem jest odważna.\nPo prostu w przypadku biegów na bieżni i ulicy porównujemy się jednak z wysokiej klasy wyczynowcami, a w przypadku biegów ultra raczej emerytowanymi na ogół przeciętnymi pod względem sportowym osobami.\nNie chodzi o ogół, ale o elitę.\nCzy Afryka byłaby lepsza niż Yannis Kouros, Jurek Scott czy obecnie Kilian? Dla mnie to zagadka a nie oczywistość.\nNapisane: So, 24 października 2020, 22:30\nDobry zawodnik długodystansowy z bieżni czy ulicy w każdym momencie kariery, gdyby zdecydował się na starty w biegach ultra zdeklasuje startujących tam zawodników. Oczywiście jeżeli wybrałby na to optymalny moment, to przewaga byłaby jeszcze większa.\nDlatego podałem przykład z biegów górskich, które mają dłuższą tradycję i stoją na wyższym poziomie niż biegi ultra. Skoro tam masakracja czołówki była taka duża, to co by się działo w ultra? Jedyną zagadką tutaj nie jest "czy", tylko "ile" by im władowali wyczynowi zawodnicy. Wiadomo też jak podnosi się poziom dyscypliny gdy wchodzą tam pieniądze czy prestiż - sporty nieolimpijskie nigdy nie będą na takim poziomie, a już ultra w szczególności, bo to jest hobby, za które się słono płaci, a nie na nim zarabia. Kilian może być legendą ultra, ale pod względem poziomu sportowego zawsze pozostanie ambitnym amatorem.\nNapisane: N, 25 października 2020, 00:11\nI co jeszcze automatycznie wynika, że ktoś jest wysokiej klasy wyczynowcem na bieżni i ulicy? Góry, ultra, co dalej? Narty, rower, piłka nożna, supremacja w szachach...?\nAnalogicznie (chociaż zapewne lepiej) jest w biegach górskich (patrz wygrana no-namów na Mistrzostwach Świata w Krynicy z 2013).\nPo pierwsze, to bieg w Krynicy był raczej łatwy jak na bieg górski, bo ta trasa parametrami była dosyć podobna do np. trasy Grand Prix Krakowa w biegach górskich, które się odbywają w Lasku Wolskim kilka km od centrum Krakowa. Więc to było coś jak bieg przełajowy z większym przewyższeniem. To była jakaś pętla wokół Jaworzyny Krynickiej, gdzie było kilka ścianek, ale nie było np. żadnych długich podbiegów ani zbiegów. Po drugie, Ugandyjczycy trenują w bardzo górzystym terenie i potraktowali ten bieg poważnie, więc nie wiem co jest w tym dziwnego, że byli w stanie się do niego przygotować i go zdominować. Były to no-namy pewnie takie same jak te, które rozlicznie łamią teraz 2:07 w różnych maratonach na świecie. Byłoby na pewno bardzo ciekawe zobaczyć jak sprawdziliby się na trudniejszych trasach, ale z tego co kojarzę do tej pory nie było okazji.\nKilian może być legendą ultra, ale pod względem poziomu sportowego zawsze pozostanie ambitnym amatorem.\nNa bieżni i ulicy jest ambitnym amatorem, podobnie jak zawodnicy z bieżni i ulicy są ambitnymi amatorami w górach. To zresztą trafnie oddaje rzeczywistość: jeśli się już pojawią w górach, to zaczynają zawsze naprawdę ambitnie, ale na dobiegnięcie do mety w równie ambitnym tempie i spektakularne sukcesy chyba jeszcze trochę poczekamy.\nWarto też wspomnieć, że w zeszłym roku Kilian pobił o 3,5 minuty rekord Jonathanna Wyatta na trasie w Sierre-Zinal, który jest biegiem górskim z długą tradycją i bardzo wysokim poziomem. Wyatt, oprócz tego, że był legendą w górach, był też "wysokiej klasy wyczynowcem z bieżni i ulicy" - dycha w 28 minut z hakiem, 5-tka w 13:45, olimpijczyk. Jak to jest możliwe, że ambitny amator, który biega dychę 2 minuty wolniej (to przecież przepaść!!!!!!) pobił jego rekord o 3,5 minuty? Dodajmy, że Wyatt miał się tam z kim ścigać, bo konkurował z Ricardem Meija, który miał na koncie znacznie więcej zwycięstw niż Wyatt w tym wyścigu. To tylko jeden z wielu przykładów tego jak ułomna jest próba przeniesienia wyników z bieżni i ulicy w góry. Tym bardziej, że przecież Wyatt to nie był przypadkowy zawodnik z bieżni, który trafił w góry, tylko człowiek, który naprawdę umiał biegać po górach. Czyli zupełnie przeciwnie do większości zawodników z bieżni i ulicy.\nZ płaskimi ultra jest inaczej pod tym względem, że różnica jest głównie w czasie trwania wysiłku, ale aktywność jest ta sama. Nie widać więc przeszkód natury motorycznej, żeby czołowi długodystansowcy nie mieliby być generalnie dobrzy również i w tym. Szczególnie w krótkich ultra, gdzie nie ma aż tyle logistyki. W takim Comrades, to czołówkę tworzą zawodnicy wywodzący się raczej głównie z maratonu. Mimo wszystko, nawet takie przejście od maratonu do raczej krótkiego ultra z reguły pewnie wcale nie będzie oczywiste i natychmiastowe.\nNapisane: N, 25 października 2020, 11:51\nDlatego podałem przykład z biegów górskich, które mają dłuższą tradycję i stoją na wyższym poziomie niż biegi ultra.\nUltra to również góry.\nWiadomo też jak podnosi się poziom dyscypliny gdy wchodzą tam pieniądze czy prestiż - sporty nieolimpijskie nigdy nie będą na takim poziomie, a już ultra w szczególności, bo to jest hobby, za które się słono płaci, a nie na nim zarabia.\nZ tego nie wynika, że Afryka byłaby lepsza. Wynika tylko to, że byłby wyższy poziom.\nByłoby łatwiej dyskutować, gdyby pojawiły się jakieś argumenty treningowe i fizjologiczne. To tutaj jest newralgiczny punkt problemu. Wejście na ośmiotysięcznik bez tlenu również jest nieopłacalne finansowo... czy to oznacza, że przy lepszych nagrodach Afryka byłaby lepsza?\nDlaczego skoro czymś zrozumiałym jest, że zawodnik z poziomu 27'/10km nie będzie miał szans na 400m z najlepszymi, a już niezrozumiałe jest to, że 27'/10km nie ma bezpośredniego przełożenia na 20 godzin po górach?\nWbrew pozorom już przejście z bieżni na maraton stanowi nieoczywistą i niełatwą zmianę.


Choć nazwa strony jest nowa, to wspólnie jesteśmy tutaj od lat. Wraz z nową odsłoną wracamy, by nadal dostarczać najświeższych informacji ze świata Juventusu.\nPrzede wszystkim chcemy powiedzieć najzwyklejsze „cześć!” wszystkim, którym biało czarne pasy zawróciły w głowie i tu trafili. Znajdzie się u nas miejsce dla każdego kochanka Starej Damy, pamiętajmy jednak o zachowaniu kultury oraz klasy w dyskusjach, których, mamy nadzieję, nie będzie końca na Che JUVENTUS.\nObecna redakcja powstała w 2018 r. na „zgliszczach” umierającej, a niegdyś dobrze prosperującej, platformy SoloJuve.com dzięki nieustannej pasji i zaangażowaniu redaktorów, a także wsparciu wszystkich użytkowników dawnego forum.\nZaczynając w 2019 r. ten nowy rozdział w naszej przygodzie, chcemy jeszcze większy nacisk położyć na wspólne tworzenie tej strony razem z wami. To wasze komentarze oraz opinie tworzą najważniejszą treść tej strony, a także pomagają nam ją stale udoskonalać.\nNaszym głównym celem jest budowanie społeczności fanów Starej Damy, opartej na wymianie informacji oraz poglądów. Łącząc w swoich działaniach ducha lo stilo Juve oraz nieustanną chęć rozwoju charakterystyczną dla Bianconerich mamy nadzieję trwać razem z wami przy Juventusie…


Czas Kultury – Kwartalnik społeczno-kulturalny Czas Kultury 3/2010 (156) – Czas Kultury\nCzas wysyłki: w ciągu 5 dni roboczych\nTrzeci numer „Czasu Kultury” poświęcony jest problemowi REWITALIZACJI. Jak pisze Piotr Luczys: „w definicjach rewitalizacji najczęściej zwraca się uwagę na jej potencjał przeciwdziałania «negatywnym skutkom społecznym» i ograniczanie «negatywnych skutków industrializacji» (lub odwrotnie, w dowolnej konfiguracji). Wiemy, że jest traktowana jako «przywracanie» czegoś, co przestało być atrybutem danej przestrzeni (np. jej funkcjonalność, walory środowiskowe, znaczenie społeczne)”... O rewitalizacji coraz częściej słychać w takich miastach, jak Łódź, Warszawa czy Poznań. Autorzy „Czasu Kultury” przyglądają się wybranym projektom rewitalizacyjnym i pytają, czy proces ten zawsze jest udany, czy rewitalizacja nie przyczynia się do powstania kolejnych problemów społecznych i urbanistycznych. Katarzyna Jackowska pisze ze Szwajcarii o rewitalizacji przestrzeni fabrycznych na centra kulturalne, a Lechosław Olszewski na przykładzie poznańskiego SPOT.-u opisuje przeniesienie tej idei na polski grunt. Marek Wasilewski oraz Agata Zysiak analizują „za” i „przeciw” tworzenia centrów sztuki i kultury adaptujących przestrzenie industrialne (Poznań) albo mocno ingerujące w tkankę miejską (Łódź), natomiast Jarosław Kozakiewicz [artysta wizytujący] przedstawia mariaż sztuki i rewitalizacji.\nPonadto w numerze rozmowy: z Kamilem Sipowiczem o drugim wydaniu książki „Hipisi w PRL-u” oraz Krzysztofem „Grabażem” Grabowskim. Zachęcamy również do lektury nowych felietonów Agaty Araszkiewicz i Edwarda Pasewicza.\n4. Jarosław Kozakiewicz. Geometria wnętrza\n12. Piotr Luczys. Kiedy słyszę (mówię) „rewitalizacja”, myślę…\n20. Katarzyna Jackowska. Czas kulturalnych fabryk\n26. Agata Zysiak. To nie jest łatwa miłość – w poszukiwaniu centrum Łodzi\n32. Marek Wasilewski. Po co komu Nowa Gazownia?\n38. Lechosław Olszewski. SPOT. na poznańskiej Wildzie\n48. Jarosław Kozakiewicz. Przygody z architekturą – rozmawia Marek Wasilewski\n58. Kacper Bartczak. Maile zebrane / Complicolife / Complicolife II\n60. Roman Bromboszcz. Alegorie\n62. Tomasz Białkowski. Teoria ruchów Vorbla\n68. Krzysztof „Grabaż” Grabowski. O kulawych miłościach – rozmawiają Emilia Kledzik i Joanna Roszak\n80. Kamil Sipowicz. Mistrz Eckhart nie wstąpił do partii politycznej! – rozmawiają Michał Januszkiewicz i Marcin Rychlewski\n88. Krzysztof Gierat. Do szczytu jeszcze nie doszliśmy… – rozmawia Justyna Knieć\n92. Jacek Zwierzyński. Szczęście jako choroba (W poszukiwaniu szczęścia, Galeria Miejska Arsenał, Poznań 2010)\n96. Agata Rogoś. O duchach i ich mediach (Nie śpią tylko duchy, Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu, Toruń 2010)\n100. Agnieszka Kwiecień. Konstrukcje płci (Płeć? Sprawdzam! Kobiecość i męskość w sztuce Europy Wschodniej, Narodowa Galeria Sztuki Zachęta, Warszawa 2010)\n104. Justyna Knieć. Śladami Sundance (Off Plus Camera, Kraków 2010)\n108. Andrzej Górny. Dżungla – dzisiaj! (Gabriela Zapolska, Ich czworo. Obyczaje dzikich, Teatr Polski, Poznań 2010)\n112. Tomasz Janas (Ethno Port, Poznań 2010)\n118. Krzysztof Hoffmann. Literackie stopnie prawdy (Artur Domosławski, Kapuściński non-fiction, Warszawa 2010)\n121. Lucyna Marzec. Dzidzia jako łączniczka (Sylwia Chutnik, Dzidzia, Warszawa 2010)\n124. Wojciech Hamerski. Romantyczny astronauta (Mirosław Hermaszewski, Ciężar nieważkości. Opowieść pilota-kosmonauty, Kraków 2009)\n128. Michał Larek. Lęk przed sztucznością (Jerzy Jarniewicz, Makijaż, Wrocław 2009)\n132. Inez Okulska. Doktor Caligari re-cytuje świat (Andrzej Sosnowski, poems, Wrocław 2010)\n134. Adam Adamczyk. Anatomia melancholii (Raymond Klibansky, Erwin Panofsky, Fritz Saxl, Saturn i melancholia. Studia z historii, filozofii, medycyny, religii oraz sztuki, Kraków 2009)\n137. Elżbieta Winiecka. Kręgi wtajemniczenia (Maciej Gorczyński, Prace u podstaw. Polska teoria literatury w latach 1913–1939, Wrocław 2009)\n141. Tomasz Bombrych. Inny Krajewski? (Marek Krajewski, Głowa Minotaura, Warszawa 2009)\n143. Tomasz Ewertowski. Mężczyzna – niedokończony projekt? (Projekt mężczyzna, Antologia opowiadań, Kraków–Wrocław 2009)\n146. Maciej Twardowski. Kulturowa transgresja homoseksualizmu (Paweł Fijałkowski, Homoseksualizm. Wykluczenie – transgresja – akceptacja, Warszawa 2009)\n148. Waldemar Kuligowski. Ile ludobójstw, ile obozów zagłady? (Sven Lindqvist, Wytępić całe to bydło, Warszawa 2009)\n151. Ewa Wójtowicz. Kompendium, inspiracje (Ryszard W. Kluszczyński, Sztuka interaktywna. Od dzieła-instrumentu do interaktywnego spektaklu, Warszawa 2010)\n153. Joanna Wojdas. Pierścionek z Biedronką w koronie (Nowe legendy miejskie. Śląsk, Kraków 2009)\n157. Adam Adamczyk. Chopin powściągliwy (Chopin chez Pleyel, Alain Plancs – fortepian HARMONIA MUNDI (HMC 902052), 2009)\n157. Witold Paprocki. Taki śpiew jest możliwy (Sacrificium. La scuola dei castrami Cecilia Bartoli – mezzosopran, DECCA (478 2330), 2009)\n160. Jerzy Wiśniewski. Początek legendy (Ludwig van Beethoven Mondscheinsonate – Pathétique ACCENT (ACC 10032), 2009)\n162. Łukasz Grodziński. Oblicza religii. Między pismami\n165. Edward Pasewicz. Giornale di Torino. Podręcznik do leżenia\n168. Agata Araszkiewicz. Art&Fashion – rewitalizacja? Cover story


Szkody majątkowe-wzrost liczby | Superpolisa.pl\nSuperpolisa.pl > Aktualności > Ubezpieczyciele zalani zgłoszeniami szkód\nPotężne ulewy i nawałnice, które niedawno przeszły nad Polską, wyrządziły duże straty. Jak informuje „Rzeczpospolita”, przełożyło się to na znaczący wzrost liczby szkód majątkowych zgłaszanych do ubezpieczycieli. W takiej sytuacji zakłady zazwyczaj stosują uproszczoną likwidację szkód, która pozwala na błyskawiczną wypłatę odszkodowania.\nBurze i wichury, które w ubiegłym tygodniu przeszły nad Polską zrywając dachy i przewracając drzewa, obciążą ubezpieczycieli. Z informacji, jakie zebrała „Rzeczpospolita”, wynika, że w ostatnich dniach towarzystwa odnotowały kilkukrotnie więcej zgłoszeń szkód z ubezpieczeń majątkowych niż zwykle. Przedstawiciel Ergo Hestii w rozmowie z gazetą przyznaje, że trudne warunki pogodowe sprawiły, że jego firma przyjęła 350% więcej zgłoszeń szkód niż zazwyczaj. Większość strat, jakie odnotowali ubezpieczyciele, dotyczyła zalań i zerwanych dachów z budynków.\nI choć do ubezpieczycieli wpłynęło wiele zgłoszeń, to deklarują, że bez problemu radzą sobie z obsługą szkód. Co więcej, większość towarzystw w takiej sytuacji uruchamia działania usprawniające proces likwidacji m.in. stosując uproszczoną likwidację szkód, bez konieczności wizyty likwidatora i jedynie na podstawie rozmowy telefonicznej oraz dokumentacji fotograficznej. Co w praktyce przekłada się na szybką wypłatę odszkodowania.\nNa możliwość skorzystania z procedury szybszej ścieżki likwidacji liczyć mogą klienci, gdy zgłaszane przez nich szkody nie przekraczają określonej w ogólnych warunkach ubezpieczenia sumy oraz gdy spraw w danym czasie zgłaszanych jest więcej niż zwykle. Często jednak dotyczy to tylko pierwszego zgłoszenia w okresie ubezpieczenia.


Donosiciel #25 | Donosiciel\nSmakosze i starzy wyjadacze alarańskich pyszności!\nSchodźcie się z gór i dolin, lasów, miast i pustkowi, bo oto nadchodzi Dzień Absolutnej Wyżerki, Tłusty Czwartek dla naszych nowinek!\nJak mówi stare porzekadło: „Powiedział Vinny, że dziś Tłusty Czwartek, a Mimi uwierzyła, dobrych pączków nasmażyła.” Dajemy Wam talerz pełen niesamowitości, obsypany słodkim pudrem magii.\n„Możesz spędzić w Menaos tysiąc nocy i ani jedna nie upłynie spokojnie… To powiedzenie potwierdza się po raz kolejny, gdy skradamy się cichutko za plecami dwójki uciekinierów, ukrywających się w stajni. Stayer i Saira byli zmuszeni uciekać, gdy niekwestionowana celność łucznika ściągnęła na niego złość pokonanych w zawodach najemników. Niektórzy po prostu nie potrafią przegrywać! Kotołaczka pomogła mu w ucieczce, jednak teraz zmuszeni są poczekać aż emocje opadną i będą mogli bezpiecznie wyjść na zewnątrz. Co czeka ich po opuszczeniu stajni? Czy kłopoty, jak w starym porzekadle, czekają aż zapadnie zmrok?”\n„Cóż za uroczy piknik urządziła sobie tamta grupka! Ciasteczek, tortów i pączków co prawda nie mają, ale za to różnorodne owocki! Pyszności! Docenia je nawet ta dziwna istotka – niziutka, w dziwnym stroju… zielona i rogata, pocałunkiem w czoło dziękująca za poczęstunek.\nNikt nie musi wiedzieć, że w rzeczywistości milutko jest tylko Nutrii i Chanowi którzy potrafią odpowiednio spojrzeć na każde zdarzenie. Ale przed nikim się nie ukryje fakt, że piknik zakończył się fatalnie – niezwykle ważna chwila, w której Ziharria w szale próbuje opowiedzieć o swojej boskiej historii, lecz nie może być pewna, że ktoś zdoła ja zrozumieć. A to jest nie do wytrzymania. Uwolnione emocje odbierają rogatej siły i świadomość. Na szczęście może liczyć na swoją „ścianę” o imieniu Øra, który od razu rzuca się jej na pomoc. Gnębi go jednak historia, którą usłyszał i pora postawić sobie pytanie – kto w Złotej Oazie stwarza większe niebezpieczeństwo? Kobieta mówiąca, że jest córką boga, czy ludzie zainteresowani jej niezwykłymi mocami?”\nCudo, prawda? I to do zjedzenia!\n„Oto konflikt interesów – one szukają porwanego członka swojej załogi, on przybył tu, by wymierzyć sprawiedliwość. Jednak ich drogi splotły się i postanowili połączyć siły. Tryton Peter, niezwykła, czteroręka kapitan Xenja oraz towarzysząca jej zjawa zaklęta w żywym ciele – Krakenia, wspólnie trafiają na tajemniczą wyspę zamieszkaną przez syreny na Oceanie Jadeitów. Nie byłoby w tym nic niezwykłego, gdyby nie fakt, że wyspa została sprowadzona za pomocą magii, a niepokojące kopuły wydają się częściowo opuszczone. To właśnie tam zaginął Ivan, jeden z członków załogi. Znaleziony po drodze szkielet nie nastraja do optymistycznych rozmyślań. Rzeczywistość okazuje się jednak dużo gorsza – Yvan został uprowadzony i torturowany przez zamieszkujące głębię trytony. A przynajmniej z pozoru mogłoby się tak wydawać. Każda afera, tak samo jak dobry pączek, ma jednak głębszą warstwę. Upuszczona krew miała uczynić z elfa trytona. Rany na ciele zostały zrobione przez strzygi, atakujące to miejsce zanim trytony zdążyły interweniować. A łańcuchy? Łańcuchy miały go tylko unieruchomić… Proste, prawda?”\n„Kiedy kończy się rozróba, trzeba posprzątać po sobie bałagan. Quarantio odesłała przyciągniętego jej obecnością kapłana, negocjując z nim, że będzie się zachowywać, jak na gościa przystało. No i zezwalając na zaklęcie tropiące (które zapewne jest stałym wyposażeniem akolitów i duchownych – w końcu jak żyć, skoro nie można śledzić swojej trzódki?). Feyla proponuje Kaer Natherini, że pokaże jej swój prototyp, lub raczej jego koncept, bo póki co dziewczyna nie zbudowała zbyt wiele. Cerau, zaintrygowany obecnością demona, podąża za nimi, usiłując dowiedzieć się czym właściwie jest dziwna, wysoka istota. Wampir z całą pewnością nie nawykł do tego, że ktoś zbywa jego pytania pojedynczym słowem. Jak zareaguje na lakoniczną odpowiedź Quarantio? I czy Feyla znajdzie natchnienie do zbudowania swojego miotacza?”\nDla tych, którzy gustują w babeczkach.\n„Camelia… eksperyment jej dawnego ukochanego, który teraz zagraża jemu samemu, jak i każdej innej żywej istocie w otoczeniu. Wciąż jednak nie ma strachu ani w niej, ani w nim. On chce ją kontrolować, grając jej uczuciami, ona pragnie go zabić. A Tean („diablątko” i jedyny wspierający bohaterkę na każdym kroku) robi wszystko, by zabawa trwała dalej. Choć uczestnicy balu są przerażeni, nawet gospodarz nie ma odwagi przerwać balu i zbuntować przeciw dwójce niebezpiecznych gości. Wystarczyło delikatnie pokiereszować mu język, by przestał prosić o opuszczenie posiadłości. Teraz zostało tylko znaleźć sprawcę zamieszania – Briana. I może po drodze wymierzyć karę kilku innym osobom.”\n„Szpital stał się fortem, bo jednego ważniaka próbowano otruć. Ale w sumie to całkiem dobry pomysł na przyszłość. Wielki schron w środku miasta na wypadek apokalipsy zombie (z całym szacunkiem dla mieszkańców Maurii)… Tak, Zgniłek ma o czym rozmyślać, gdy Rothard przeprowadza wywiad i ostatecznie podsuwa mu genialną myśl ukradzenia przepustki do szpitala, do którego potrzebują się dostać w ramach misji ratowania małych towarzyszy. Raz, dwa… zielony znika, zielony pojawia się znów – z przepustką w dłoni. Ale żeby nie było – to była uczciwa wymiana za zwykłą monetę! Przecież nie jest złodziejem. Teraz pozostaje tylko załatwić przekonujące stroje. Ale to już problem Rotharda. Niech też się wykaże.”\n„Pomyłek ciąg dalszy! Już nie tylko Lasse bierze Tioyoę za faceta, lecz również córka świeżo uratowanego wisielca, Grycjana. Co więcej, młodziutkie, dziewczęce serduszko bije mocniej na widok postawnego elfa, który ciepło odpowiada na jej nieśmiałe zaloty. Jeśli to jednak nie jest wystarczającym zdziwieniem, warto dodać, że do akcji wkracza także matka posądzonego o niszczenie zboża Grycjana, dobra znajoma Barabasza – Malwina. Wyjawia, że wieszany i wieszający to w gruncie rzeczy bracia! Zmieszani mężczyźni zrzucają wszystko na czary, które ich otumaniły, skłoniły do waśni, spaliły zboże, wyły w stodole i porwały wiejską dziewkę. Z całą pewnością się tym zajmą, lecz póki co są ważniejsze sprawy. Obiad!”\nTak piękne, że aż szkoda zjeść…\n„Czasami wyznanie miłości nie jest jedynie wyznaniem miłości. Czasami gdy ktoś (a w tym przypadku nieco szalona harpia) mówi, że cię kocha i wie, że ty kochasz ją, oznacza to jedynie, że oboje jesteście dziećmi Wielkiej Matki. Ale potem przytula i śmieje się radośnie. I jak tu zrozumieć kobiety? Zwłaszcza te nieco nieokrzesane, które próbują wejść do domu przez zamknięte drzwi i reagują oburzeniem na „atakujące” je drewno. Drewno, które chwyta w swoje złowieszcze objęcia maskę harpii i nie zamierza puścić! Na szczęście bohaterski Tauros jest w pobliżu, wybawiając Manę z opresji. Potężny nord zaczyna lubić coraz bardziej tę uroczą dzikuskę i całkowicie poddaje się potrzebie otoczenia jej opieką. Nawet ugotuje obiad. Jak tu go nie kochać?”\n„Kiedy Iskaler ścigający Adiraellę ( i siłą rzeczy również Trsukawkę – Sevi) dociera wraz ze wsparciem do ziemianki, w której skryły się ścigane, kot panterołaczki ociera się o jego nogę, by ostatecznie oznaczyć pazurami i dumnie odejść. W tym samym czasie Adiraella odkrywa w schronieniu tunel wypełniony klejnotami i prowadzący do drugiego wyjścia. Ku niezadowoleniu chronionej fellarianki postanawia nią ruszyć. Sevi wolałaby jednak stanąć twarzą w twarz z Iskalerem, by dowiedzieć się, czego właściwie chce. Jedno jest pewne – zależy mu na Enid, duchu, który opętał sztylet fellarianki, i której w przyszłości był aniołem stróżem. Nie do końca wierzy, że naprawdę może znów mieć z nią do czynienia. Lecz w końcu udaje im się spotkać – Iskaler zjawia się w drugim wyjściu tunelu, uniemożliwiając kobietom dalszą ucieczkę. Do tej pory jednak nic nie układało się dobrze. Czy uda się więc załatwić sprawę bez rozlewu krwi?”\n„Tymczasem na trakcie dwaj mężczyźni dochodzą do porozumienia za sprawą talentu negocjatorskiego księżniczki Mai. Wspólnie wypoczywają przy ognisku, z jednej strony strażnik Sadik, z drugiej panterołak Talen, jej wcześniejszy oprawca. Można powiedzieć, że Maia znalazła się między młotem a kowadłem, choć przynajmniej udało jej się zażegnać niepotrzebny rozlew krwi. W głowie natomiast snuje plany powrotu do kraju – Sadik zaoferował jej artefakt, dzięki któremu będzie mogła przełamać klątwę i wrócić bezpiecznie do Na’Zahiru. Nie zamierza jednak posłusznie stawać na ślubnym kobiercu i zostać – jak słusznie, choć nietaktownie określił to strażnik – „marionetką” nowego małżonka. Dumna księżniczka pragnie powrócić na tron, który należy jej się prawem krwi i rządzić silną, niezależną ręką. Czy uda jej się pokonać wypatrującego jej Wicana Saffara, uzurpatora, który ostrzy sobie zęby na władzę militarną Na’Zahiru? I jakie niespodzianki spotkają ich po drodze, nim w końcu dotrą do domu?\nTo już wszystko w naszym przepysznym, tłustoczwartkowym wydaniu. Mamy nadzieję, że nasyciliście ciekawość ploteczek i oczy pięknymi wypiekami. A teraz ruszajcie do swoich domów, karczm, herbaciarni, zajazdów i zamków, by tradycji stało się zadość.\nJeszcze raz – smacznego!\n~Hashira i Kerhje\nData publikacji 28 lutego 2019 31 sierpnia 2019 Autor Kana i SanayaKategorie Donosiciel\nPoprzedni Poprzedni wpis: Tablica Walentynkowa\nNastępny Następny wpis: Kolorowa strona Alaranii!


W jaki sposób pomalować ściany w domu? - FachowiecBudowlany.pl\nNiewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, jak ogromne znaczenie dla ogólnego wyglądu pomieszczenia mają pomysły na malowanie ścian. Na szczęście dostępne na rynku produkty umożliwiają osiągnięcie bardzo ciekawych efektów, które mogą stanowić niezaprzeczalną ozdobę wnętrza. Oto sprawdzone pomysły na malowanie ścian, które sprawdzą się w każdym mieszkaniu.\nOstatnimi czasy geometryczne wzory na ścianach są prawdziwym hitem. Co więcej, ich wykonanie wcale nie jest tak trudne i skomplikowane, jakby mogło się wydawać. Efekt końcowy powinien być jak najbardziej precyzyjny i dokładny. Dlatego też te osoby, które chcą stworzyć na swoich ścianach geometryczne wzory, powinny wcześniej zaopatrzyć się w dobrej jakości taśmę malarską oraz farby.\nNajwięcej trudności osobom początkującym może sprawić wyznaczenie granic kształtów przy pomocy taśmy malarskiej. Późniejsze zamalowywanie pustych przestrzeni to już sama przyjemność. Warto pamiętać o tym, by po skończonym malowaniu taśmę malarską oderwać jak najszybciej się da, zanim farba wyschnie.\nPomysły na malowanie ścian – garść inspiracji\nTrzeba wiedzieć o tym, że nie tylko sam sposób malowania ściany się liczy, ale także rodzaj farby, jaka zostanie do tego wykorzystana. Wyjątkowo interesujący efekt może zapewnić pomalowanie ściany brokatową farbą, która przepięknie mieni się w świetle. Doskonale będzie ona pasować do pomieszczeń urządzonych w stylu glamour, dodając im blasku.\nWarto także zwrócić uwagę na farby w nietypowych kolorach, które wbrew pozorom mogą zapewnić naprawdę interesujący efekt.


Bezpłatne konsultacje VELUX - Dział Obsługi Klienta\nNa każdą sytuację, znajdujemy rozwiązania! Naszym celem jest tworzenie lepszych warunków do życia poprzez dostarczanie światła dziennego i świeżego powietrza do Waszych domów. W sytuacji, gdy wszyscy spędzamy w nich jeszcze więcej czasu, zwiększamy dostępność naszych doradców!\n22 33 77 515\nBezpłatne konsultacje - zamów rozmowę z doradcą VELUX\nCo jeszcze możesz zrobić bez wychodzenia z domu?\nZamów bezpłatne próbki rolet\nZamów bezpłatne próbki rolet VELUX i zobacz tkaninę przed złożeniem zamówienia. Razem z próbkami otrzymasz kod rabatowy -15%!\nZobacz filmy i zainspiruj się\nW serii krótkich filmów poznasz 5 bohaterów, którzy zdecydowali się pokazać nam swoje poddasza. Zainspiruj się!


„Bo najlepszą obroną jest atak!” - taniec w deszczu reklamuje Scorbolamid (wideo)\nW spocie Scorbolamidu bohaterkę beztrosko tańczącą w deszczu dopadają objawy przeziębienia, które jednak pomaga zwalczyć promowany preparat. Reklama podkreśla, że nie tylko wzmacnia on odporność, lecz także niweluje gorączkę i ból. Podsumowuje to slogan: „Bo najlepszą obroną jest atak!”.\nKreację kampanii przygotowała agencja Just Health Club.\nDołącz do dyskusji: „Bo najlepszą obroną jest atak!” - taniec w deszczu reklamuje Scorbolamid (wideo)


"Polski przemysł, Polska myśl techniczna. Wspieramy rozwój polskiej przedsiębiorczości"\nPodstawowym zadaniem maszyny jest foliowanie kapturowe materiałów ułożonych na palecie, folią rozwijaną z rolki. Folia stosowana jest folią rękawową z fałdami typu „stretch hood”. Maszyna zaprojektowana jest do pracy w linii technologicznej w dowolnym zakładzie produkcyjnym gdzie zachodzi potrzeba foliowania palet z towarem. Struktura sterowania części centralnej systemu sterowania zrealizowana jest na sterowniku mikroprocesorowym PLC umożliwiającym współpracę i wymianę informacji z istniejącym na zakładzie systemie oraz panel operatorskim HMI umożliwiającym podgląd pracy maszyny i ustawienie parametrów pracy.\nUrządzenie wyposażone jest w niezawodne urządzenia wykonawcze oraz pomiarowe aby praca urządzenia była niezawodna i długoterminowa. Maszyna skonstruowana została modułowo aby montaż lub demontaż maszyny był zredukowany do minimum. Posiada zaprojektowany podest umożliwiający wygodny serwis maszyny i wymianę folii. Strefa wprowadzania palety zabezpieczona jest barierą świetlną bezpieczeństwa, która pozwala na wjazd palety do strefy niebezpiecznej i jednocześnie chroni przed wejściem człowieka. Podczas przejazdu palety przez bramkę zabezpieczenie jest deaktywowane na czas przejazdu. Gdy bariera zidentyfikuje obiekt niepożądany nastąpi zatrzymanie całego sterowania . Urządzenie jest kompletne wyposażone we wszystkie zespoły.\nPROCES FOLIOWANIA W PEŁNI ZAUTOMATYZOWANY\nDojazd palety z materiałem na stanowisko foliowania\nRozwinięcie odpowiedniej długości folii\nNałożenie folii na ramiona rozciągające\nZgrzanie i obcięcie folii\nRozciągnięcie folii do rozmiarów większych niż paleta\nNałożenie folii na paletę\nWyjazd palety ze stanowiska foliowania\nKORZYŚCI STOSOWANIA TEJ METODY\nPoprawa stabilności materiału na palecie\nObniżenie zużycia energii (elektrycznej lub gazu)\nObniżenie zużycia folii około 40% w stosunku do folii termokurczliwej\nZwiększenie wydajności linii pakujących\nZabezpieczenie materiału przed wodą i słońcem (folia UV)\nPoprawa wyglądu pakowania\nPodstawowym zadaniem maszyny jest foliowanie kapturowe materiałów ułożonych na palecie, folią rozwijaną z rolki o ciężarze do 400kg. Folia stosowana jest folią rękawową z fałdami typu „stretch hood”. Maszyna www.hooder.pl FOLIARKA STRETCH HOOD zaprojektowana jest do pracy w linii technologicznej w dowolnym zakładzie produkcyjnym gdzie zachodzi potrzeba foliowania palet z towarem.\nZasilanie około 11kW 3 x 400V, 50Hz\nNapięcie sterowania 24 DC\nOdległość szafy od urządzenia do 50m\nTemperatura otoczenia 0-40 st. C\nMaksymalna względna wilgotność powietrza 90% przy 20st. C\nCiśnienie sprężonego powietrza 6 barów\nZużycie sprężonego powietrza około 50 litrów na paletę\nW celu komunikacji z linią klienta przewidziane są sygnały we/wy stykowe/\nBezpośredni telefon kontaktowy: +48793080778\nWszystkie prawa zastrzeżone www.hooder.pl, xenar 2014


Żonglowanie kartami: Przestępstwa z wykorzystaniem bankomatów | Oficjalny blog Kaspersky\nWszyscy doskonale wiedzą, jakim zagrożeniem są kieszonkowcy. Pomimo że wczesna edukacja szkolna nie dostarcza nam wiedzy i bezpośrednich wskazówek, jak ochraniać nasze kieszenie, to gdy wchodzimy w prawdziwy świat, życie samo dostarcza nam okazji do nauczenia się tych prostych zasad. To samo można powiedzieć o przestępstwach w Sieci. Obecnie szeroko nagłaśniane akcje i włamania cyberprzestępców w internecie znają nawet małe dzieci.\nMimo wszystko, pojęcie „carder” nie jest powszechnie znane, co nie jest za dobrą wiadomością, ponieważ okazuje się, że brak wiedzy na temat specyfiki tych ludzi podnosi ryzyko stania się ich ofiarą. Ten typ złodziei specjalizuje się w kradzieży loginów i haseł do kart płatniczych za pomocą instalowanego ukradkiem na bankomacie, miniaturowego sprzętu (tzw. skimmera). Niestety nawet pomimo zacieśniania współpracy policji, administracji banków oraz systemów płatniczych, suma pieniędzy wykradanych z kont bankowych w dalszym ciągu rośnie.\nCarderzy w swoich działaniach przypominają kieszonkowców (stosując podobną technikę oceny potencjalnej ofiary), oraz w trochę mniejszym stopniu (ale jednak!) przypominają hakerów – to, czym się zajmują nie jest możliwe bez stosowania sztuczek opartych na nowoczesnych technologiach i komputerach.\nAby stać się ich celem, po prostu musisz użyć swojej karty do wypłaty gotówki. Jeśli Twój egzemplarz nie jest wyposażony w czip, to Twoja sytuacja staje się dużo gorsza, bowiem z karty magnetycznej można dużo łatwiej ukraść pieniądze. Możesz również zwiększyć swoje szanse na stanie się ofiarą carderów pomijając funkcję powiadomień SMS ze swojego banku. Teraz już tylko włóż kartę do bankomatu, który napotkasz na swojej drodze i dumnie wstukaj kod PIN. Czyhający za rogiem przestępcy będą Ci dozgonnie wdzięczni.\nA już całkiem poważnie – ten nielegalny biznes rozwinął się na przestrzeni ostatnich lat w bardzo szybkim tempie. Pomimo upływu czasu, schemat działania pozostał niezmienny: zastosowanie techniki do odczytu danych z paska magnetycznego na karcie, podejrzenie kodu PIN, sklonowanie karty i wypłacenie maksymalnej kwoty pieniędzy z powiązanego z nią rachunku bankowego. Niemniej jednak, techniki kradzieży danych znacznie ewoluowały.\nProste: to jest biznes!\nByły czasy, kiedy carderzy używali „skimmerów domowej roboty”, które niezdarnie instalowali na podajnikach bankomatów i ryzykowali złapaniem na gorącym uczynku, gdy próbowali na miejscu odebrać skradzione dane prosto z urządzenia. Czasy się zmieniły. Przemysł mocno się rozwinął i skimmery DIY odeszły w zapomnienie. Współcześnie skimming stał się dobrze zorganizowanym i wysoce zautomatyzowanym procesem.\nPierwszym ogniwem w całym procesie są producenci i sprzedawcy gotowych rozwiązań sprzętowych, wykonanych z ogólnodostępnych komponentów. Takie oferty sprzedaży można znaleźć online, a towar jest wysyłany przez firmy kurierskie – jest to najbezpieczniejsza opcja dla przestępców.\nJeżeli chcesz zobaczyć, jaką popularnością cieszą się urządzenia do skimmingu, wpisz proste zapytanie do dowolnej wyszukiwarki. Gotowy zestaw zawierający ukryty czytnik do wykradania danych z plastikowych kart, nakładkę na panel do sczytywania kodu PIN oraz urządzenie do klonowania kart wraz z odpowiednim oprogramowaniem można kupić za 1500-2000 dolarów. Jeszcze kilka lat temu, oferty tego typu sięgały 10 000 dolarów, jak szacuje dziennikarz i badacz bezpieczeństwa Brian Krebs.\nOsoby kupujące gotowe pakiety do skimmingu wcale nie muszą być biegłymi hakerami. Przeważnie do zestawu załączona jest instrukcja, która często zawiera sekcję „dobrych praktyk”. Instrukcje są na tyle szczegółowe, że znajdują się w nich nawet porady dotyczące prawidłowego użytkowania nowej baterii, tak aby użytkownik mógł się jak najdłużej cieszyć jej żywotnością.\nPostęp technologii – w połączeniu z masowym popytem – podsycił rozwój elektronicznych komponentów używanych do nielegalnej działalności. Specjaliści od bezpieczeństwa zalecają regularne badania każdego bankomatu i jego specyfiki, jednakże te zalecenia szybko się dezaktualizują.\nPo pierwsze, doświadczeni producenci „z podziemia” sprzedają sprzęt ledwo odróżnialny od oryginalnych elementów bankomatów. Nawet uważny użytkownik nie będzie w stanie ich odróżnić „na oko”: podajnik kart jest wykonany z tego samego rodzaju plastiku i ma ten sam kolor, co oryginalny komponent. I jedyne, co go odróżnia, to nieznacznie zmieniony kształt.\nTakie podobieństwo jest możliwe do osiągnięcia dzięki świadomemu ujednoliceniu wyglądu najpowszechniej używanych bankomatów na całym świecie – każdy lokalny rynek ma swoje duże sieci banków obsługujące wielu klientów. Oczywiście, banki korzystają z technik antyskimmingowych w ramach środków prewencyjnych.\nPo drugie, istnieją specjalne czytniki danych, które są instalowane przez carderów wewnątrz bankomatów (przez podajnik karty). To nowe rozwiązanie zostało opisane niedawno w raporcie wydanym przez organizacją non-profit European ATM Support Team. Co gorsza, niektóre z tych urządzeń nawet nie muszą działać samodzielnie – wykorzystują zasoby komputera bankomatu!\nFizyczne odbieranie skradzionych danych również jest staromodną metodą. Nowe typy skimmerów są wyposażone w moduł GSM, który pozwala wysyłać zaszyfrowane (zgadza się, zaszyfrowane! – nawet carderzy muszą walczyć z konkurencją) dane sczytane z paska magnetycznego za pośrednictwem zwykłych sieci komórkowych.\nObecnie, pozyskanie kodu PIN stało się najsłabszym ogniwem. Aby podejrzeć kod PIN, przestępcy używają miniaturowych kamer lub nawet zwykłych urządzeń jak iPod Touch, które charakteryzują się smukłością i wydajnym akumulatorem.\nKamera jest instalowana nad klawiaturą lub w innym miejscu pomieszczenia, w którym znajduje się bankomat. Carderzy szczególnie upodobali sobie stoisko z broszurami, gdzie banki przeważnie prezentują swoje materiały promocyjne. Oczywiście – jak każdy element wyposażenia wnętrza banku – są one postrzegane jako coś zupełnie bezpiecznego.\nJednak, jeśli człowiek, który wypłaca gotówkę zakryję ręką klawiaturę na której wprowadza PIN, kamery te na wiele się nie zdadzą. Ponadto, sam film nie jest zbyt wygodnym medium do przetwarzania i wysyłania informacji, co dodatkowo często wymaga sporo pracy manualnej.\nSmukłe panele na klawiatury bankomatów stają się coraz tańsze, a obecnie na czarnym rynku są wyceniane na około 1 000 euro, co jeszcze bardziej komplikuje sytuację konsumenta. Gdy takie urządzenie zostanie użyte przez przestępcę, zakrywanie klawiatury podczas wpisywania PIN-u nic nie da. Następnie, SMS z Twoim 4-cyfrowym hasłem zostanie wysłany do specjalnej bazy cardera, co już jest zdecydowanie łatwiejsze niż przetwarzanie nagrania wideo, a sam proces jest mocno zautomatyzowany.\nOczywiście, taki panel widocznie wystaje ponad oryginalną klawiaturę, niemniej jednak prawie żaden użytkownik nie będzie dokładnie badał każdej napotkanej klawiatury w bankomacie pod kątem oryginalności. Ponadto, sama konstrukcja nie wzbudza podejrzeń – panel jest wykonany z tego samego rodzaju stali co oryginalne klawiatury bankomatowe.\nIstnieje jeszcze jedna metoda stosowana w skimmingu: przestępcy strzegą oprogramowania, które dekoduje i powiela informacje. W ten sposób carderzy zabezpieczają się przed konkurencją wśród innych cyberprzestępców oraz przed stróżami prawa.\nJeżeli zostanie wprowadzone niewłaściwe hasło, system nie poinformuje użytkownika, że pojawił się błąd – on po prostu sam się wyłączy. Podając niewłaściwe hasło policji, skimmer może dowieść, że system jest tylko drobnym, nieszkodliwym oprogramowaniem, które niedawno pobrał. I… jaka wielka szkoda, że nie chce się uruchomić…\nAby udowodnić, że program służył do nielegalnej działalności, stróże prawa muszą zatrudnić wykwalifikowanych specjalistów ds. analizy kodu. Chyba nie muszę pisać, jak żmudne i czasochłonne jest to zajęcie?\nJak widać, technologia jest tylko częścią tej historii. Wiele operacji skimmingowych nadał pozostało w sferze manualnej i są one obarczone wysokim ryzykiem. Będziemy się jeszcze odnosili do tej części historii w naszym następnym artykule, w którym damy Wam kilka praktycznych wskazówek dotyczących ochrony swoich rachunków bankowych przed cyberkieszonkowcami.


Olej ze słodkich migdałów - Etja - Świetne opinie! - Cuda.pl\n( opinii: 54 )\n1072 osoby kupiły 1532 szt.\nOlejek doskonały do pielęgnacji cery suchej, wrażliwej i dojrzałej. Nie powoduje uczucia tłustości. Bardzo dobrze sprawdza się do demakijażu.\nOlej ze słodkich migdałów jest przeznaczony do pielęgnacji cery suchej, wrażliwej i dojrzałej. Bardzo dobrze nawilża, a przy tym szybko się wchłania i nie powoduje uczucia tłustości. Jest odpowiedni do leczenie stanów zapalnych skóry, podrażnień, egzemy i łuszczycy. Doskonale się sprawdza się w demakijażu, jest lekki i łagodny. Można także stosować na włosy. Olej ze słodkich migdałów poleca się do pielęgnacji skóry dzieci, ponieważ jest bardzo łagodny, nie drażni i uspokaja. Leczy spękane stopy i dłonie oraz spierzchnięte wargi.\nMigdałowiec Pospolity to krzew lub drzewo o wysokości do 10 metrów. Owocem jest podłużny pestkowiec, z którego po wyschnięciu w wyniku tłoczenia na zimno uzyskuje się olej. Zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe (oleinowy i linolowy), które hamują utratę wody z naskórka i regulują czynność gruczołów łojowych. proteiny oraz witaminy A, B1, B2, B6 i D.\nOlej ze słodkich migdałów jest w 100% naturalny.\npomoc w leczeniu chorób skóry\nrelaksacyjne w trakcie masażu przy pomocy olejku\nzmiękczenie i nawilżenie włosów\nprzywrócenie włosom blasku\nochrona włosów przed szkodliwymi czynnikami\nnawilżenie dla spękanych stóp, suchych dłoni i spierzchniętych warg\nPielęgnacja włosów: wcierać olej w końcówki włosów, pozostawić na 15-45 minut, zmyć szamponem - zmiękcza, nawilża i poprawia blask wysuszonych włosów. Wcierając olej migdałowy w końcówki, uchroni włosy przed chlorem, słońcem i wodą.\nKąpiel: dodać niewielką ilość (8-10 ml) do wanny z ciepłą wodą.\nPielęgnacja ciała: w czystej postaci bezpośrednio na skórę lub jako dodatek do kremów, balsamów, mleczek.\nJako baza do rozcieńczania naturalnych olejków eterycznych i innych olejów bazowych.\nWpływ sezonowych zmian pogodowych może wywołać niewielkie różnice w kolorze, zapachu i gęstości.\nOlejek ze słodkich migdałów marki Etja pochodzi z Włoch.\nPrunus Amygdalus (Sweet Almond) Dulcis Oil.\n1. Olej z pestek malin\n2. Olej Marchewkowy (macerat) – 50 ml – Etja\n3. Olej ze słodkich migdałów – 50 ml - Etja\nOpinie Klientów o produkcie Olej ze słodkich migdałów – 50 ml - Etja:\nZakupiłam z myślą o córce, ma wymagające włoski, plączą się i ciężko rozczesują a olejek działa cuda, wiadomo należy do używać oszczędnie, sama również stosuje. polecam\nOpinia od: Aldona K.\nOlej zakupiony: 21.06.2021\nOpinia od: Kamila K.\nOlej zakupiony: 16.06.2021\nOlejek bardzo fajnie nawilża twarz, miałam wrażenie, że delikatnie poprawił koloryt. Nakładałam go tez na koncówki włosów i rzeczywiście nie plączą się już tak strasznie\nOpinia od: Malgorzata Z.\nOlej zakupiony: 10.06.2021\nUwielbiam jest świetny\nOlej zakupiony: 01.04.2021\nWspaniały do olejowania moich niskoporów. Włosy gładkie i lśniące. Fantastycznie odżywia skórę ciała i skórki przy paznokciach!\nOpinia od: Katarzyna W.\nOlej zakupiony: 23.03.2021\nOpinia od: Teresa M.\nOlej zakupiony: 22.02.2021\nOd wielu lat używam tych olejków w aromaterapii, ale jest to mój pierwszy zakup u tego sprzedawcy. Profesjonalna obsługa i przystępne ceny to podstawowe cechy tego sprzedawcy.\nOlej zakupiony: 09.02.2021\nOpinia od: Wiesława K.\nOlej zakupiony: 27.10.2020\nOlejku używam do stóp, skóra jest miękka i gładka.\nOlej zakupiony: 09.10.2020\nPolecam stosuje do różnych kremów które robię sama.\nOpinia od: Natalia C.\nOlej zakupiony: 03.09.2020\nDelikatny olejek, łatwo się rozprowadza, stosuję na noc na ciało i twarz. Nie barwi i nie jest za tłusty. Ładnie nawilża.\nOpinia od: Katarzyna T.\nOlej zakupiony: 15.07.2020\nFantastyczny :-) Polecam :-)\nOpinia od: Urszula K.\nOlej zakupiony: 07.06.2020\nJestem bardzo zadowolona z oleju spełnienia moje oczekiwania\nOpinia od: Karolina C.\nOlej zakupiony: 26.05.2020\nPolecam! Ja nakładam na jeszcze mokre ciało po kąpieli.\nOpinia od: Magdalena P.\nOlej zakupiony: 24.05.2020\nbardzo ciekawy preparat. Stosuję go po myciu włosów na końcówki. Naniesiony nieco wyżej obciąża moje włosy ale to kwestia indywidualna.\nOpinia od: AGNIESZK K.\nOlej zakupiony: 14.05.2020\nBardzo fajny produkt, nakładam na końcówki włosów, na twarz, do glinki zielonej...\nOpinia od: Liudmyla K.\nOlejek przyda się, ale nie czuję oczekiwanego zapachu\nOpinia od: Sylwia B.\nOlej zakupiony: 28.04.2020\nPolecam. Sądziłam, że ładnie pachnie ale tak naprawdę to w sumie jest bezzapachowy co też jest ok.\nOpinia od: Anna J.\nOlej zakupiony: 21.04.2020\nOlejek ma subtelny, naturalny zapach. Stosuję go na wilgotną skórę po prysznicu. Łatwo się wchłania. Polecam dla osób, które nie mogą używać drogeryjnych perfumowanych kosmetyków do nawilżenia skóry.\nPokaż więcej opinii (34)\nOlej zakupiony: 10.04.2020\nTrochę meczy mnie zapach, ale cera faktycznie po nim robi się gładka\nOpinia od: Katarzyna S.\nOlej zakupiony: 10.02.2020\nOlej zakupiony: 20.01.2020\nOlejek na stałe wpisał się w moją listę zakupów. Używam do włosów wraz z olejkiem z nasion bawełny. Czasami zamiast kremu do twarzy.\nOpinia od: Beata W.\nOlej zakupiony: 28.10.2019\nidealny do ciała jeśli nie lubimy tłustych filmów, pojawiających się po niektórych balsamach - olej ze słodkich migdałów odżywia skórę i szybko się wchłania.\nOpinia od: Ewa T.\nOlej zakupiony: 04.03.2018\nBardzo sprawna realizacja zamówienia, szybko, bezproblemowo a olejki wspaniałe, zarówno jako dodatek do kąpieli jak i użyte bezpośrednio na skórę -POLECAM !\nOlej zakupiony: 28.02.2018\nPolecam świetny produkt :D\nOlej zakupiony: 28.01.2018\nGłównie mieszam z olejkiem z nasion bawełny i nakładam na włosy przed myciem, nawet moje zniszczone wieloletnim farbowaniem włosy są super po takim zabiegu. Czasem czysty olejek migdałowy nakładam na twarz przed snem, ciężko opisać efekt ale cera jakby inna -lepsza\nOlej zakupiony: 17.12.2017\nOlej zakupiony: 29.11.2017\nOlej zakupiony: 14.11.2017\nDla mnie rewelacja. Już dawno temu odstawiłam kremy i używam tylko olejków.\nOpinia od: Monika C.\nOlej zakupiony: 09.11.2017\nfajny, przydatny produkt\nOpinia od: Ewa W.\nOlej zakupiony: 26.09.2017\nOlej zakupiony: 10.09.2017\nWłosy po stosowaniu tego są mięciutkie i mniej się puszą.\nOpinia od: Izabela I.\nOlej zakupiony: 11.08.2017\nOlej zakupiony: 30.07.2017\nOpinia od: Krzysztof S.\nOlej zakupiony: 23.07.2017\nZ dnia na dzień podoba mi się coraz bardziej. Bardzo dobry produkt. Polecam.\nOpinia od: Bożena G.\nOlej zakupiony: 30.06.2017\nSuper produkt wysokiej jakości, super obsługa, polecam\nOpinia od: Marlena B.\nOlej zakupiony: 05.04.2017\nDobry do mieszania z dowolnym balsamem do ciała.\nOlej zakupiony: 02.04.2017\nOlej zakupiony: 25.02.2017\nBardzo przyjemny w użyciu, doskonale sprawdza się do olejowania włosów\nOpinia od: ANNA H.\nOlej zakupiony: 13.02.2017\nfajne produkty przesyłka błyskawiczna-polecam\nOpinia od: Bożena Z.\nOlej zakupiony: 06.02.2017\nDoskonały do pielęgnacji skóry. Używam go już od kilku lat.\nOpinia od: KATARZYNA R.\nOlej zakupiony: 26.01.2017\nZakupiony towar sprawdza się idealnie :-) Cudowne i naturalne produkty! Profesjonalna i szybka obsługa oraz wysyłka, Gorąco polecam!\nsuuuper lekki i pachnący\nOpinia od: Dorota J.\nOlej zakupiony: 19.12.2016\nMoim zdaniem bardzo dobry, wydajny, nie zostawia tłustej warstwy. Dobrze, że jest właściwie bezzapachowy, to mi odpowiada.\nOlej zakupiony: 23.08.2016\nOlej zakupiony: 22.08.2016\nPo użyciu olejku skóra jest gładka i odżywiona.\nOpinia od: Malwina K.\nOlej zakupiony: 26.07.2016\nOlej zakupiony dla dziecka, do kąpieli i zamiast kremu. Spisuje się bardzo dobrze! Skóra jest nawilżona, miękka.\nidealny do demakijazu i zamiast kremu nawet do cery mieszanej Polecam!\nOpinia od: Teresa P.\nOlej zakupiony: 13.05.2016\nStosuję go w czasie ciąży i super uelastycznia i nawilża skórę. Podobno jest dobry jako oliwka dla niemowląt - na pewno spróbuję!\nOpinia od: Małgorzata B.\nOlej zakupiony: 26.01.2016\nBardzo dobry podobny do awokado. Na wiele zastosowań, do demakijażu jeszcze nie używałam...\nFoufour - Mydło marsylskie Olej z pestek winogron - 125g


Archiwa: trening twórczości • Dekoruj chwile\nOBUDŹ KREATYWNOŚĆ ZADANIE #7\nat 30 kwietnia 2017\nMam nadzieję, że wczoraj udało Wam się stworzyć ciekawe historie i nie mieliście problemu z dopasowaniem wyrazów. Jestem ciekawa czy łatwiej przychodzi Wam tworzenie rysunków, a może wolicie zadani takie jak dziś.ZASADY : Do podanych wniosków wymyśl wyjaśnienie. Zapomnij o prawdziwym wyja…\nat 22 kwietnia 2017\nNiestety wraz z nadejściem wiosny, dopadło mnie również przesilenie wiosenne. Ciągle zmieniająca się pogoda i zmiana czasu spowodowały, że moja kreatywność spadła prawie do zera. Mimo wszystko postanowiłam z tym walczyć.O kreatywności w ostatnim czasie zrobiło się bardzo g…\nARCHIWUM Wybierz miesiąc Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Październik 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Luty 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016


witamina C – Jakub Kliszcz\nPosted on 7 grudnia 2014 2 sierpnia 2016 by admin\nZwiązki odżywcze to poszczególne składniki pożywienia. Jest ich naprawdę dużo, a ten tekst omawia te najważniejsze. Dietetyka weterynaryjna najprężniej rozwija się u królików i większość prac odnośnie powstawania jednych składników odżywczych z innych i wykorzystania ich przez organizm dotyczy właśnie królika. Do tej pory zakłada się, że procesy u świnek i szynszyli są dosyć podobne. Jednak tam, gdzie różnice gatunkowe są poznane, pojawi się osobny komentarz. Włókno Czym jest włókno? Włókno po...\nPosted in Żywienie\tTagged białko, cekotrofy, choroba nerek, energia, kalorie, kamica, królik, stomatologia, świnka morska, weterynarz, witamina C, witamina D, włókno, włókno pokarmowe, żywienie gryzoni, żywienie królika, żywienie świnki morskiej


Sloneczny Zakatek, Abrahama 3 9, Górny Sopot, 81-825 Sopot, Polska\nJeden z naszych bestsellerów w Sopocie! Ten obiekt jest położony 10 minut spacerem od plaży. Obiekt Słoneczny Zakątek oferuje zakwaterowanie bez wyżywienia w Sopocie i dysponuje bezpłatnym WiFi. Od stadionu Leśnego dzieli apartament 600 metrów.\nGoście mają do dyspozycji aneks kuchenny wyposażony w kuchenkę mikrofalową i piekarnik. Do ich dyspozycji jest również telewizor z płaskim ekranem.\nSłoneczny Zakątek dzieli 800 metrów od Krzywego Domku oraz Opery Leśnej. Odległość od gdańskiego lotniska im. Lecha Wałęsy wynosi 9 km.\nAbrahama 3 9, Górny Sopot, 81-825 Sopot, Polska\nNavy Group – Lion’s Castle


FotoForum - Zobacz wątek - NIKON D40 czy d60 ?\nTeraz jest czwartek, 23 maja 2019, 05:45\nNIKON D40 czy d60 ?\nDołączył: niedziela, 20 lipca 2008, 19:26\npierwszy raz jestem na tego typu forum nie znalazłam wątku podobnego,\nale bardzo chciałabym prosić o pomoc,\nponieważ zapatruję się na zakup lustrzanki Nikon d40 lub model d60,\nktóry z nich będzie lepszy, z tego co się orientuję i co z resztą sprawdziłam w praktyce lepiej byłoby zakupić model d80 ale troche drogi jest jak dla mnie,\nfotografia zajmuję się amatorsko, jednak doceniam potęgę obrazu, której aparaty cyfrowe nie potrafią mi oddać,\nzazwyczaj fotografuję przyrodę , raczej nie bawię się w makro, jednak pejzaże, sylwetki osób, dla własnch potrzeb portrety, są najczęściej\ntematami moich zdjęć.\nPo zapoznaniu się z tematyką wybrałam do rozrachunku te 2 modele no chyba ze jeszcze d40x,\nchciałabym zakupić samo body, aby skonstruować jakiś sensowny zestaw dla amatora, który chce zacząć bawić się i cieszyć fotografią, lubię także bawić się w wykorzystywanie motywów moich zdjęć jeśli chodzi o wycinanki w photoshopie i gdzieś przeczytałam że "-matryca 6.1M jest wystarczająca. Jak ktoś musi "wycinać" to jest D40x z 10M", czy to właśnie o takie wycinanie chodzi?:)\nCzy mogłabym prosić o wskazówki który będzie lepszy?\nniedziela, 20 lipca 2008, 20:47\nRe: NIKON D40 czy d60 ?\nAmator nie dostrzeże żadnej różnicy, więc kup najtańszy.\nA różnicę przeznacz na lepszy obiektyw.\nniedziela, 20 lipca 2008, 22:15\nczy mógłby ktoś poradzić jakiś dobry obiektyw do wspomnianych powyżej zastosowań? do modelu d40x?, kompletnie nie wiem od czego zacząć poszukiwania, wiem, że są książki itp, jednak polegam też na zdaniu osób które zajmują się tym na bieżąco i mogą coś doradzić,\nbędę bardzo wdzięczna za kilka propozycji\nponiedziałek, 21 lipca 2008, 08:14\nDołączył: poniedziałek, 21 lipca 2008, 07:36\nWitam od kilku tygodni korzystam z NIKONA D60 (wcześniej w pracy korzystałem z NIKNONA D50) i uważam , że jak za te pieniądze to aparat jest wart uwagi i zdecydowanie polecił bym go bardziej niż D40. Różnica w zrobionych zdjęciach będzie znikoma do momentu kiedy nie będą robione duże powiększenia (mam porównanie D50-6Mpix z D60-10Mpix) . Szybkość działania, wbudowany system czyszczenia matrycy, czujnik zbliżenia oka do monitora to plusy D60. Przy dzisiejszych cenach obu modeli różnica kilku zł, wydaje się nie mieć znaczenia (D40 ok 1300 PL i D60 ok 1500 zł). Jeśli planujesz wymieniać często obiektyw polecam D60 jeśli chcesz używać tylko jednego obiektywu kup D40.\nCzęsto na forum czytam, że D40,D40x,D60 to słaby aparat i piszą by kupić D80. Dla początkującego amatora nie będzie wielkiej różnicy, którym aparatem będzie robił fotki, będą one pewnie takie same wszystko i tak zależy od umiejętności wykorzystania potencjału tkwiącego w aparacie i fotografa. Nikon stworzył serię D40,D60 dla amatorów i ma on swoje zalety i wady i nie ma co tego ukrywać konkurencja jest tu znacznie lepsza (Canon D400 czy SONY L200). D80 to już wyższa półka i skierowana do innego odbiorcy bardziej wymagającego i majętniejszego (nie wyobrażam sobie by korzystać z D80 z kitowym obiektywem za 400 PLN). Cena odgrywa tu jednak ważną rolę a dla amatora to ważne. Jeśli się dobrze rozejrzy po sklepach www w sieci można cieszyć się już NIKONEM D60 z dwoma obiektywami NIKKORA 18-55 i 55-200 VR za cene ok 2100 PLN.\nponiedziałek, 21 lipca 2008, 08:16\nJeśli chodzi o obiektyw to wszystko zalerzy od tego co chcesz fotografować makro, pejzaże, ludzi czy zwierzęta ??. Najlepszy dla Ciebie był by taki uniwersalny najlepiej 18 - 200 mm i o dużej jasności, tylko cena może być barierą. Polecam stronkę http://www.optyczne.pl tam przetestowane zostało kilka obiektywów do NIKONA z matrycą DX.\nponiedziałek, 21 lipca 2008, 08:29\ndzięki za podpowiedzi, jeśli ktoś chciałby mnie nawrócić bardzo chętnie pocztam uwagi, zajmę się szukaniem d60 i ciekawego obiektywu\nponiedziałek, 21 lipca 2008, 12:31\n1. do seri D40/60 musisz kupować obiektywy z silnikiem AF-S bo puszka nie ma śrubokręta.\n2. jako standardowy zoom masz taki wybór:\n16-85mm3.5-5,6 VR (czyli ze stabilizacją) nieco ciemny ale szeroki (czyli dobry do krajobrazu) i dość długo zakres, ale cena to 1800zł\n18-70mm3.5-4.5 nieco jaśniejszy na długim końcu ale bez stabilizacj, ma duzą bekę na szerokim, więc jako tako do fotek architektury bo bedzie giął cena znośna około 900zł\n18-55mm3.5-5.6 z VR za 500zł czyli w sam raz dla biednego amatora, ale żadnych rewelacji.\n3. Z portretami będzie krucho bo body nie ma śrubokręta i nie będzie AF w żadnej stałce portretowej. Jasny zoom 17-55mm2.8 VR to jedyne 4500zł.\nDla amatora z Twoimi potrzebami i zasobami finasowymi polecam body Olympusa E-510 lub 520 i obiektyw Zuiko 14-54mm2.8-3.5\nbody około 1200-1400zł\nobiektyw około 1200 - 1400zł\nStabilizacja w body,\nsuper czyszczłka matrycy (niedościgniona skuteczność dla innych marek)\ndo krajobrazu i architektury bo b. mała winieta i zniekształcenia\ndo portretu bo wystraczająco jasny\ndo macro, bo ma przyzwoitą skalę odwzorowania\na do tego pancerne wykonanie, nie do zajechania\ni do tego śmiesznie tani (bo ma konkurencję w Zuiko 12-60mm2.8-4.0)\nCo do odbitek dużego rozmiaru, to robię 30x40 z 5mpix w E-1 i jest super.\nCo do innych marek to Canon 400 i 450 są stosunkowo drogimi puszkami.\nJasne obiektywy podobnie jak w Nikonie drogie\nStandardowe zoomy z ISem są ciemne jak w Nikonie i podobnie kosztują\nLepiej jest ze stałkami do portretu bo każda działa z każdym body (nie ma takich numerów jak ze śrubokrętem u Nikona)\nPrzy Sonym trzeba kupić CZ 16-80 za 2000zł bo kit 18-70 jest do d....\nDo portretu najlepiej jakieś 85mm kupić ale nowe drogie jak cholera, więc jedynie jakieś używane. Generalnie w Sonym kiepsko z obiektywami.\nZostaje Pentax, ale tu też trzeba kombinować z obiektywami, bo jakość P pozostała jedynie symboliczna, zaliczył kilka wpadek z nowymi szkiełkami.\nMożna się podeprzeć oczywiście Sigmą, Tamronem, Tokiną ... ale to już inna opowiastka ...\nwtorek, 22 lipca 2008, 00:13\ndzięki jacek 2004, zgłupiałam całkowicie ,\nhmmm, tak patrze na odpowiedź jabka NIKONEM D60 z dwoma obiektywami NIKKORA 18-55 i 55-200 VR za cene ok 2100 PLN,\nw sensie taki zestaw, nie ukrywam ze dysponuję właśnie taką kwotą do 2200 zł, hmm, warto do uniwersalnego fotografowania zakupić coś takiego?\nw zasadzie jeszcze nie wiem czego potrzebuję a czego nie, czy byłby to dobry pierwszy dobry zestaw dla półamatora?\nczy moze ten mix (te obiektywy) to jest jakiś magiczny chwyt marketingowy?\nwtorek, 22 lipca 2008, 19:00\nNo ileż można pisać, D60 ma wadę bo nie ma śruboktęta i niektóych obiektywów nie podepniesz. Poza tym D60 to totalna amatorka, podobnie jak owe 18-55 i 55-200 (o porządnym portrecie możesz zapomnieć). Koniec kropka.\nE-510 czy 520 może nie jest aż tak dużo lepsze niż totalnie amatorska puszka, ale to całkiem pożadny sprzęt. Natomiast Zuiko 14-54 to już duuuużo wyższa półka, i jak się zakręcisz to za 2400zł masz super zestaw, do wszystkiego - krajobraz, portret, macro. Koniec kropka.\nIdź do MM i pomacaj.\nwtorek, 22 lipca 2008, 22:41\nWidzę , że kolega ostro upiera się na OLYMPUSA Obydwa aparaty to amatorskie zabawki. Osobiście mam D60 w zestawie kitowym (18-55 i 55-200) koledze poleciłem OLYMPUSA E510 z dwoma kitowymi obiektywami w cenie ok 2100 PLN czyli zbliżonej do NIKONA. Jest zadowolony z aparaciku, ja jednak wybrałem NIKONA ponieważ wcześniej miałem okazję pracować na D50 i mnie ta marka bardziej przekonała do siebie. Co do jakości obiektywów to nie będę się zbytnio wypowiadał OLYMPUS ma je również bardzo plastikowe. Amator i tak nie zauważy różnicy (jeśli będzie potrzeba mogę wykonać fotki dwoma aparatami by porównać jakość). Przeglądając oferty obiektywów do NIKONA D40,D40x,D60 widać, że producenci szykują nowe modele obiektywów z wbudowanym silnikiem (TAMRON, SIGMA) więc tak źle to nie będzie. Jeśli ktoś zaczyna zabawę z fotografią to zapewne nie ma w szufladzie starego obiektywu na śrubokręt do NIKONA. Polecam tobie DORMA zerknąć jeszcze na ofertę CANONA D400 , D1000 lub SONY 200 lub 300. Obecnie na rynek wchodzi CANON D1000 , który jest okrojonym D450. Cena kształtować ma się na poziomie ok. 1800 PLN z kitowym obiektywem. Moim zdaniem najlepiej się sprawdzi jako aparat dla amatora, (7 polowy AF, znakomita matryca 10 Mpix CMOS, podgląd na żywo).\nśroda, 23 lipca 2008, 10:13\n.... OLYMPUSA E510 z dwoma kitowymi .... Co do jakości obiektywów to nie będę się zbytnio wypowiadał OLYMPUS ma je również bardzo plastikowe. ....\nNiech kolega czyta ze zrozumieniem, ja nie polecam Olympusa z kitowymi, plastikowymi obiektywami, tylko z zaawansowanym doskonałym Zuiko 14-54mm2.8-3.5. Podobnej klasy obiektyw u Nikona lub Canona kosztuje grubo ponad 3000zł, a Zuiko jest do kupienia za 1200-1400zł (nowe z gwarancją oczywiście).\nKolego jabek dobrych amatorskich puszek na rynku nie brakuje, znacznie gorzej z dobrym, nie zadrogim obiektywem, a lustrzanka to nie samo body, tylko komplet z obiektywem. Jak kolega zapnie sobie do swojego D60 porządne szkiełko i porówna z fotkami z kitów, to kolega zrozumie. Na razie to kolega jedynie fantazjuje i teoretyzuje ....\nPrzykładowo, wielu olimpusiarzy twierdzi (i słusznie) że obiektyw Zuiko 40-150mm3.5-4.5 to bardzo udane szkiełko i pozwala robić super fotki. Ale jak sobie zrobisz fotkę używając Zuiko 35-100mm2.0 to dopiero zobaczysz co to są dobre fotki.\nZrób to samo ze swoim 55-200 i 70-200.\n14-54 w stosunku do 14-42 to taki mniej więcej jakościowy skok, tyle że 14-54 jest smiesznie tanie w stosunku do 35-100 czy N 70-200.\nśroda, 23 lipca 2008, 22:06\nNasza dyskusja mija się z treścią tego posta. Rozmawiamy o taniej amatorskiej lustrzance (body+obiektyw) dla koleżanki Dormy. Stąd uważam, że należy skupić się na w miarę tanim i dobrym zestawie aparat + obiektyw.\nNie przeczę, że obiektyw OLYMPUSA 14-42 jest zły, zapewne jest lepszy od tanich kitowych obiektywów NIKONA czy CANONA. Cały czas pozostaje tylko kwota zakupu zestawu body + obiektyw. Jeśli zastosowanie ma być czysto amatorskie szkoda kasy na jedno super szerokokątne szkło lepiej wybrać coś bardziej uniwersalnego jedno o dużej ogniskowej lub dwa (szerokie i tele) Jeśli ma być coś więcej niż amatorskie fotografowanie to sprawa jest oczywista i wtedy inwestuje się w sprzęt. Jesteśmy jednak przy fotografowaniu amatorskim i zostajemy przy kwocie ok 2200PLN więc raczej pozostaje zestaw body + standardowy obiektyw. Kwestia tylko wyboru lepsza puszka jeden obiektyw , czy gorsza puszka dwa obiektywy.\nczwartek, 24 lipca 2008, 09:23\nNasza dyskusja mija się z treścią tego posta. Rozmawiamy o taniej amatorskiej lustrzance (body+obiektyw) dla koleżanki Dormy.\nNie mija się.\nJa uważam, że za niewiele więcej niż koszt body i dual kit, można nabyć body i dobry obiektyw, a w przypadku Olympusa bardzo dobry. Zuiko 14-54mm daje zaktes 28-108mm, zazwyczaj ponad 90% fotek wykonuje się na tym zaktesie. A dodatkowo, ten obiektyw Olympusa nadaje się do portretu i do macro, więc procent fotek wzrasta.\nNa podstawie mojego wieloletniego doświadczenia, śmiało mogę polecić taki zakres ogniskowych pod doskonałą postacią Zuiko 14-54.\nA zupełnie za grosze można poskładać używany zestaw E-300/500 i 14-54 wg. mojej oceny spokojnie można się zmieścić w 1500zł. A zestaw E-300 i 14-54 jest nie do zarżnięcia, teraz tak solidnie wykonanych puszek się nie produkuje (a z drugiej ręki można kupić za 500zł).\nczwartek, 24 lipca 2008, 13:02\nbardzo dziękuję za odpowiedzi, troche zaczynam lepiej sie orientować, serio dzięki...\nczwartek, 24 lipca 2008, 15:02\nDołączył: niedziela, 18 kwietnia 2010, 14:22\nWitamJuż od wakacji korzystam z Nikona d60, przyszłość wiąże z fotografią, ale obecnie jestem uczniem klasy gimnazjalnej więc jestem tylko amatorem. Kocham moją lustrzanke i ją serdecznie polecam. Uwielbiam robić zdjęcia ''artystyczne'' . Chodzi mi o ''złapanie'' na fotografii jakiegoś kwiata.\nMoim wiecznym marzeniem było zrobić zdjęcie motylowi, który siedzi właśnie na kwiecie. I to mi się udało z lustrzanką d60 !\nWięc jeszcze raz ją polecam.\nPozdrawiam z Gorzowa Wlkp. ; D\nniedziela, 18 kwietnia 2010, 14:58


1. Podróżował kradzionym samochodem\n2. Poszukiwany przez policję [FOTO]\n... Powiatowej Policji w Zduńskiej Woli prowadzą postępowanie dotyczące kradzieży markowych alkoholi, do której doszło 16 lutego 2018 roku w jednym ze sklepów samoobsługowych w Zduńskiej Woli. Osoby, które ...\n3. 10 lat za kurze jaja\n4. Rozmawiali o cyber-zagrożeniach\n5. Złapali rozbójników\n6. Okradali supermarkety\n7. Fałszywi monterzy [FOTO]\n... prawdopodobnie dokonuje kradzieży przewodów w studzienkach telekomunikacyjnych. Natychmiast wysłał tam patrol prewencji. Po dojechaniu na miejsce, ochroniarze przekazali im dwóch mężczyzn. Po wylegitymowaniu ...\n8. Napadł na sklep\n9. Ukradł pieniądze z bankomatu\n... do kradzieży pieniędzy pozostawionych w bankomacie. Mężczyzna uniknąłby kłopotów, gdyby ujawnione pieniądze niezwłocznie przekazał do właściwej placówki bankowej. Teraz za swoje nieodpowiedzialne zachowanie ...\n10. Odpowie za włamanie i kradzieże [FOTO]\n11. Złapali włamywacza\n12. Złapali złodziei rowerów [FOTO]\n13. Znów "polują" na starsze osoby\n... W obu, sprawczyni posiadała przy sobie kołdrę do sprzedaży. W pierwszym zdarzeniu wykorzystując nieuwagę i zaufanie pokrzywdzonej nieznana kobieta dokonała kradzieży jej portfela z pieniędzmi, ze znajdującej ...\n15. Poszukiwani w związku z kradzieżą obuwia [FOTO]\n... 27 października 2016 roku. w jednym ze sklepów sportowych w centrum Zduńskiej Woli. Wówczas, nieustaleni dotąd sprawcy dokonali kradzieży 4 par markowego obuwia o łącznej wartości ponad 900 złotych. O ...\n16. Policja szuka amatora cudzych pieniędzy [FOTO]\n... zawiadomienie o kradzieży pieniędzy, policja wszczęła dochodzenie. Kobieta stwierdziła, że z z szuflady segmentu zniknęło jej 900 złotych. Policjantom udało się ustalić, że kradzieży pieniędzy dokonał ...\n... dobrowolnie poddała się karze. W ciągu ostatniego tygodnia, sprzed „Mechanika”, zaczęły ginąć posadzone w ramach akcji „Nasz zielony świat” krzewy bukszpanu. Do kradzieży dochodziło w godzinach ...\n19. Okradli automat do gier\n... do gier losowych, doszło do kradzieży z włamaniem. Sprawcy zerwali kłódki zabezpieczające jede3n z automatów i ukradli znajdującą się wnim kasetę z pieniędzmi. Poszkodowany właściciel lokalu określił, ...\n20. Amatorzy cudzych kół\nW nocy patrol policji zatrzymał sprawców kradzieży kół od opla omegi. Sprawcy zostali zatrzymani na jednym z parkingów, gdzie prawdopodobnie planowali kolejną kradzież. We wtorek pięćdziesiąt ...


Oddali prawie dziewięć ton odpadów - Wiadomości Dębickie\nStrona główna » Dębica » Oddali prawie dziewięć ton odpadów\nW ciągu dwóch tygodni od uruchomienia Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w Dębicy odebrano prawie dziewięć ton odpadów przekazanych przez mieszańców. Tak przedstawiają się dane od 27 stycznia do 12 lutego 2015 roku. Punkt Selektywnego Zbierania Odpadów Komunalnych (PSZOK) to miejsce, w którym mieszkańcy miasta Dębicy w ramach opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mogą bezpłatnie i we własnym zakresie zostawić wytwarzane przez siebie, selektywnie zebrane odpady komunalne.\nW PSZOK przyjmowane są zebrane w sposób selektywny odpady ze szkła, papieru, tworzyw sztucznych, metali czy opakowań wielomateriałowych. Także przeterminowane leki i chemikalia, zużyte baterie i akumulatory, odpady budowlane i rozbiórkowe, zużyte opony, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, popiół i żużel z domowych palenisk można oddać do punktu zbiórki odpadów. Dwa tygodnie działalności Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych w Dębicy wystarczyło na dostarczenie tam przez mieszkańców miasta odpadów o łącznej wadze prawie dziewięć ton. To naprawdę ogromna ilość, zwłaszcza, że punkt powstał niedawno.\nDane zebrane w okresie od 27 stycznia do 12 lutego 2015 roku pokazują, że najczęściej oddawanymi były odpady budowlane i rozbiórkowe, które łącznie ważyły 5180 kilogramów. Odpady wielkogabarytowe o wadze 1170 kilogramów to drugi najbardziej popularny typ odpadów odebranych w PSZOK w ciągu dwóch wymienionych tygodni. Kolejne to: zużyty sprzęt elektroniczny i elektryczny – 680 kg, odpady szklane zarówno opakowaniowe i okienne o łącznej wadze 470 kg, odpady budowlane z tworzyw sztucznych – 238 kg, 210 kg zużytych opon, 180 kg odpadów chemicznych jakimi są farby oraz 140 kg sanitariatów. Te rodzaje odpadów były w największej ilości oddawane do punktu zbiórki. W przeciągu dwóch tygodni najmniejszą ilość zebranych odpadów stanowią: mieszaniny metali – 7 kg, butelki również 7 kg, a także 8 sztuk drewnianych okien.\nDo PSZOK przywiezione zostały również: styropian, dywany i wykładziny, odpady tekstylne, odzież, leki, akumulatory, korek, papa odpadowa czy odpady biodegradowalne. PSZOK mieści się przy skrzyżowaniu ul. Drogowców z ul. Przemysłową, obok zakładu gazowniczego. Czynny jest w dniach (z wyjątkiem dni ustawowo wolnych od pracy): od wtorku do piątku w godz. 11.00 – 18.00 i w soboty 8.00 -13.00. Odpady komunalne zebrane selektywnie przyjmowane są do punktu po okazaniu dowodu osobistego lub innego dokumentu tożsamości świadczącego o zamieszkaniu w Dębicy.