strach ma skośne oczy: W CIENIU ŚMIERCI – SERIA „KLĄTWA JU-ON”, Cz. II\nPrzede wszystkim zwraca uwagę motyw pętli (koła) obecny, co prawda już w „Ju-on The Curse” i „Ju-on The Curse 2”, ale to w pełnometrażowej wersji znajdujący najdoskonalszy wyraz. Zasygnalizowany zostaje już w napisach otwierających film. „Klątwa rzucona przez tego, kto ginie w gniewie, działa w miejscu, w którym człowiek ten żył. Ci, których dosięgnie, umierają, a wtedy klątwa rodzi się na nowo.” Zło wyrządzone przez oszalałego z zazdrości Takeo Saekiego nie znika wraz z tragiczną śmiercią Kayako. Zmienia się jedynie jego pochodzenie - ma teraz „moc nadprzyrodzoną” i jest jeszcze potężniejsze, dosięgając każdego, kto przekroczy próg domu. Raz popełnione zło uruchamia niekończącą się spiralę śmierci. W „Klątwie Ju-on” objawia się ona m.in. w wątku postaci koleżanek Izumi, które powracają do bohaterki, po uprzedniej śmierci na skutek działania klątwy (epizod „Saori” w „Ju-on. The Curse 2”). Motyw pętli pojawia się także w strukturze fabuły. Film otwiera przybycie do nawiedzonego domu Riki. Potem dziewczyna znika zupełnie lub pokazuje się na dalekim planie, by finale znów stać się główną postacią. Wszystkie te zabiegi służą jednemu celowi - podkreśleniu fatalizmu ludzkiego losu. Do pesymistycznego przesłania, które Shimizu zawarł w serii Ju-on, jeszcze wrócimy, w tym miejscu wystarczy, że zwrócimy uwagę na jedno. Choć obraz Shimizu jest autentycznie przerażający, roztacza też niespodziewaną jak na „straszaka”, atmosferę przejmującego smutku.\nIzumi - jedna z ofiar Kayako\n„Klątwa Ju-on” dostarcza kolejnych nowych informacji a w każdym razie rozwiązuje wiele wątpliwości. Dostajemy m.in. odpowiedź na pytanie o związek miedzy Toshio a czarnym kotem (w filmie jest ich tym razem cała chmara). Okazuje się, że kot był ulubionym zwierzakiem chłopczyka i że został zarżnięty przez pogrążonego w morderczym szale Takeo. Dowiadujemy się również dlaczego tak nieprzyjemnymi miejscami w domu Saekich są schody w korytarzu, łazienka i strych. Ze schodów rozwścieczony Takeo zepchnał Kayako, następnie zaniósł ranną do łazienki, ale wciąż żywą i tam ja zaszlachtował, zaś na strychu porzucił jej zwłoki. Nic dziwnego, że martwe ciała kolejnych lokatorów znajdywane są właśnie na strychu, bo Kayako najdosłowniej pociąga ich za sobą do grobu. Pojawia się też innowacja w wyglądzie słynnego upiora znanego z poprzednich filmów serii. Kayako objawia się więc w tradycyjnej postaci onryō jako długowłosa, bladolica zjawa z martwymi oczami, a także jako zakrwawiony potwór, pełzający po podłodze i schodach. Ale możemy oglądać Kayako również jako czarną chmurę ektoplazmy lub cień.\nJedno z wcieleń Kayako: cień\nPod względem fabularnym „Klątwa Ju-on” oferuję ponownie opowieść o tragicznych losach ofiar zła emanującego z nawiedzonego domu. Minęło pięć lat od czasu makabrycznej zbrodni popełnionej na rodzinie Saekich, rezydencję zamieszkują kolejni lokatorzy, trzyosobowa rodzina Tokunaga. Wkrótce wszyscy giną, Kayako dopada nawet siostrę młodszej pani Tokunagi, Hitomi. Kolejnymi ofiarami stają się dziewczyny, których głosy słyszeliśmy w epizodzie „Saori” w drugiej części „Ju-on The Curse”. Z życiem nie uchodzi nawet Izumi, która instynktownie, wyczuwając zły urok domu, opuściła budynek i koleżanki. Śmierć nie oszczędza także ojca Izumi, detektywa Toyamę, który prowadził śledztwo w sprawie morderstwa rodziny Saekich (w „Ju-on The Curse 2” był nim detektyw Yoshiwara, a zatem mamy zmianę w stosunku do poprzedniej części). Detektyw próbuje nawet podpalić przeklęty dom, ale upiorni mieszkańcy powstrzymują Toyamę. Przy okazji warto zwrócić uwagę na wyrafinowaną grę z czasem w epizodzie „Izumi”. Shimizu łączy w tym „rozdziale” dwie płaszczyzny czasowe – przeszłość i teraźniejszość. Niezwykła jest pod tym względem scena, gdy Toyama zamierza podpalić dom z pomocą kanistrów benzyny i wtedy dostrzega swą dorosłą córkę. Wydaje się, że detektyw zobaczył ducha dziewczyny z jej przyszłości, ale w istocie, to Izumi widzi ducha ojca z przeszłości. Nie jest to jednak czcza zabawa czasem, lecz jeszcze jeden przykład mistrzowskiego wykorzystania motywu pętli. Konstatacja jest oczywista – przeszłość i teraźniejszą koegzystują ze sobą, nic, co wydarzyło się kiedyś, nie może pozostać bez wpływu na obecny czas.\nMocy onryō ulegają także urządzenia.\nTelewizor w mieszkaniu Hitomi\nKolejną ofiarą klątwy Ju-on jest Rika, wolontariuszka pracująca w opiece społecznej. To ciekawa postać, bowiem jest jedyną bohaterką, którą Kayako oszczędziła. W mrożącej krew w żyłach scenie finałowej znanej z poprzednich obrazów cyklu Ju-on, gdy upiór spełza ze schodów, Kayako zbliża się do przerażonej Riki, ciągnąc za sobą swe makabrycznie pokaleczone ciało, lecz w oczach zjawy dostrzec możemy nie bezlitosne zło, ale smutek. Można odnieść wrażenie, że Kayako nie chce zgładzić Riki, a wręcz stara się ją uratować (ostrzec?). Nie umknie śmierci, bo w uniwersum Ju-on nikt nie może przed nią uciec, lecz jej los przypieczętuje nie Kayako a duch Takeo. Jak wytłumaczyć dziwne zachowanie Kayako? Scenę tę poprzedza ujęcie, w którym Rika przegląda się w lustrze. Zamiast własnego odbicia dostrzega Kayako. Shimizu niewątpliwie podkreśla związek łączący te dwie postaci, lecz na czym miałby on dokładnie polegać, nie wiemy.\nW oczach Kayako można dostrzec nie tylko zło,\nale też bezgraniczny smutek\nPisząc o „Klatwie Ju-on” nie sposób nie wspomnieć o potencjale grozy zawartym w tym filmie, wszak to umiejętne straszenie widza przez Shimizu sprawiło, że jego film wygrywa w różnego rodzaju rankingach na najstraszniejsze azjatyckie horrory. Obraz Japończyka zyskał też sławę klasyka współczesnej ghost story i stał się wzorem do naśladowania dla rozlicznych epigonów. Co zatem z grozą? Shimizu prezentuje szeroki arsenał sposobów wywołania lęku u odbiorców, lecz trzyma się dwóch zasad wedle, których straszył w dwóch pierwszych horrorach z serii. Te zasady to: realizm i minimalizm. Świat, który przedstawia jest realistyczny, a jednocześnie pozbawiony wszelkich formalnych zabiegów go uatrakcyjniających. Większość ujęć jest statyczna, kamera zwykle nie rusza się z miejsca, obserwuje bohaterów pochłoniętych zwyczajnymi codziennymi sprawami, prowadzącymi zwykłe rozmowy o problemach bieżącego dnia. Reżyser nie boi się stworzyć wrażenia nudnej, zupełnie pozbawionej ekscytujących wydarzeń egzystencji bohaterów. A jednak w tym doskonale znanym, bezpiecznym świecie zupełnie niespodziewanie i często niezauważalnie wkracza coś obcego, złowrogiego i przerażającego. Wzorcowa pod tym względem jest scena, gdy Rika wiezie jednego ze swych podopiecznych, zdziecinniałego staruszka na wózku inwalidzkim. Starzec stroi dziwne miny i macha rękoma. Wydaje się, że to jeszcze jedno dziwaczne zachowanie zgrzybiałego staruszka, gdy na moment w szybie drzwi dostrzegamy odbicie ducha Toshio. Shimizu choć pokazuje codzienność, potrafi stworzyć wrażenie podskórnego napięcia, towarzyszącego poczynaniom bohaterom. To napięcie znajduje swoją kulminację w mistrzowsko zaaranżowanych scenach grozy. W tej materii wyróżnia się epizod „Hitomi”, w którym napięcie i strach układają się niczym sinusoida, na przemian rozluźniają i wzmacniają atmosferę zagrożenia. „Rozdział” rozpoczyna się od sceny w toalecie (zauważaliście, ze to jedno z najniebezpieczniejszych miejsc w horrorach?), kiedy po raz pierwszy pojawia się Kayako. Potem chwila wytchnienia – Hitomi chroni się w dyżurce. I znów eskalacja grozy: dziewczyna dostrzega na ekranie monitora kontrolnego tajemniczy cień, który wciąga strażnika do toalety. I na tej zasadzie, przeplatania scen pełnych grozy z dającymi chwilowe, złudne ukojnie zbudowany jest cały ten epizod. Do moich faworytów zaliczyłbym także scenę złażenia Kayako ze schodów. Choć upiór wygląda w niej mniej przerażająco a scena zbudowana jest niemal z tych samych ujęć co „Ju-on The Curse”, to nadal sprawia niesamowite wrażenie. Może dlatego, że zachowano ją tym razem na wielki finał? Oczywiście wartych uwagi momentów grozy jest w tym filmie znacznie, znacznie więcej.\nKayako jest…Sadako? (Ju-on. The Grudge 2, 2003)\nSukces „Klątwy Ju-on” sprawił, że 23 sierpnia 2003 r. odbyła się japońska premiera sequela, „Klątwa Ju-on 2”. Zazwyczaj kontynuacje obrazów, które cieszyły się sporym powodzeniem u publiczności, rozczarowują. Nastawione na zdyskontowanie (albo co najmniej powtórzenie) sukcesu oryginału, starają się widza przytłoczyć nadmiarem atrakcji, często kosztem porządnie obmyślonej fabuły. Druga część kinowej wersji „Ju-on” właściwie nie odbiega od tej prawidłowości, bowiem Shimizu podkręca śrubę filmowej grozy i porywa się na kilka zaskakujących, fabularnych odstępstw, które różnie oceniano. A jednak „Klątwa Ju-on 2” nie tylko nie jest filmem gorszym niż pierwsza część wersji kinowej, ale zdaniem licznych fanów cyklu obrazem nawet bardziej interesującym.\nFabuła tradycyjnie podzielona jest na sześć epizodów, z który każdy ma innego głównego bohatera, ale tym razem znacznie łatwiej wskazać na wspólną oś wszystkich historii. Co ciekawe bynajmniej nie jest nią klątwa – główny bohater poprzednich filmów, lecz Kyoko Harase, aktorka zwana „Królową Horrorów”. Okazuje się, że Kayako i Toshio mają wobec bohaterki ukryte plany, pragną uczynić ją matką odrodzonej Kayako. W tym celu chłopczyk-upiór powoduje wypadek, w którym Kyoko traci nienarodzone dziecko, ale po jakimiś czasie okazuje się, że ponownie jest w ciąży (na skutek dotyku Toshio!). Dziecko, w dość makabrycznych okolicznościach, przychodzi na świat, dzięki czemu Kayako odradza się w nowym ciele.\nPerełka filmowego surrealizmu - epizod "Chiharu"\nOczywiście losy Kyoko, która staje się wbrew sobie matką, nie wypełniają całkowicie filmu. Bohaterka zostaje zaangażowana do telewizyjnego show Heart-Stopping Backgrounds, w którym prezentowane są różnego rodzaju paranormalne zjawiska. Reżyser programu, Keisuke dociera do informacji o nawiedzonym domu w Nerimie (tym razem niezamieszkanym) i postanawia kolejny odcinek zrealizować w owym miejscu. Aby uatrakcyjnić show, angażuje Kyoko, jakby nie było, „Królową Horrorów”. Cała ekipa wraz z prowadzącą program dziennikarką Tomoką, jej przyjaciółką charakteryzatorką Megumi oraz oczywiście Kyoko kręci zdjęcia we wnętrzu domu, w którym przed lat Takeo Saeki zamordował swoją żonę. Podczas zdjęć dźwiękowiec słyszy tajemniczy odgłos (czytaj: charakterystyczny charkot Kayako), co staje się oczywistym znakiem, że wszyscy członkowie ekipy zostaną „zainfekowani” klątwą Ju-on.\n„Klątwa Ju-on 2” wyróżnia się nie tylko znacznie wyraźniej zarysowaną linią fabularną, lecz także niesamowitymi, groteskowymi i makabrycznymi scenami grozy. Niektóre epizody – „Tomoka” czy „Chiharu” to mistrzowskie popisy filmowego surrealizmu i filmowej wyobraźni Shimizu. W pierwszym we wspomnianych „rozdziałów” Japończyk prowadzi wyrafinowaną grę z czasem i narracją. Dziennikarka Tomoka słyszy co wieczór stukot dobywający się zza ściany. Wydaje się jej to dziwne, bo zza ścianą nie ma żadnego mieszkania. Odkrycie tajemnicy niepokojących conocnych dźwięków okaże się tyleż zaskakujące, co przerażające. Tomoka słyszała bowiem odgłos dobiegający z chwili jej …śmierci. Przy okazji Shimizu funduje widzom, nie pierwszą w tej części, surrealistyczno-groteskową scenę. Sufit pokoju zostaje szczelnie oblepiony rozrośniętymi włosami Kayako, z których zjawa uplotła wisielczą pętlą. Jeszcze bardziej „zakręcony” jest epizod „Chiharu” (Chiharu to imię jednej z koleżanek Izumi, znanej z „Klątwy Ju-on”). Shimizu z niebywałą wprawą żongluje już nie tylko czasem, ale także przestrzenią, łącząc wydarzenia z rzeczywistością, z wydarzeniami ze sennego koszmaru i świata pozagrobowego. Żonglerka jest tak błyskotliwa, że odróżnić co dzieje się „naprawdę” a co dzieje się „w głowie bohaterki” jest nie lada wyzwaniem. Ale to świadoma strategia reżysera, który chciał zakwestionować oczywistość rzeczywistości. Perełka filmowego oniryzmu i jeden z najlepszych momentów w całej serii „Ju-on”.\nTajemniczy stukot, dobiegający\nzza ściany mieszkania Tomoki\nJak dowodzi epizod „Tomoka” Kayako przybiera kolejne coraz bardziej niezwykłe formy. Jest nie tylko głową z włosami rozpostartymi na całym suficie niczym bluszcz oblepiający ściany budynku, lecz na przykład „wyrasta” z …peruki, pełzającej po podłodze, wydostaje się z czarnej plamy na dywanie czy pojawia się pod postacią widma twarzy. Zawsze uważałem, że jeśli pragniemy nadać scenom grozy większą intensywność i uczynić je oryginalniejszymi, to trzeba zaszczepić im dawkę surrealizmu, najlepiej wzmocnioną krwawymi efektami. Recepta Shimizu na strach jest bardzo podobna. Dlatego scena, gdy konwulsyjnie poruszając się, makabrycznie wyglądająca, Kayako „wyrasta” z podłogi (epizod „Megumi”), sprawia tak niesamowite wrażenie. Bo sięga do naszego pierwotnego lęku przed czymś, co wymyka się nie tylko ludzkiemu poznaniu, lecz także filmowej konwencji. Być może z tego powodu „Klątwa Ju-on 2” uważna jest za najstraszniejszą części serri „Ju-on”?\nNawet zwykła plama na dywanie\nmoże być bramą dla duchów\nJest jednak pewien problem z tym filmem. W finale w niezwykłej, przerażającej scenie porodu, z brzucha Kyoko wypełza zakrwawiona dorosła Kayako, która pozostawia po sobie małe zawiniątko–dziecko. Wyrasta z niego mała dziewczynka, do złudzenia przypominająca… małą Sadako. Dziewczynka zrzuca ze schodów swą „matkę” Kyoko, a następnie trzymając pod pachą dziennik wyrusza w miasto. Nie za bardzo wiadomo jak odebrać tę finałową puentę. Czyżby słynna bohaterka „The Ring-Krąg” była kolejnym wcieleniem Kayako? Czy to raczej kpina Shimizu z filmowych, sadakopodobnych duchów? No i dlaczego Kayako zapragnęła odrodzić się w ludzkiej postaci, skoro w tej pośmiertnej dysponowała nadludzką mocą i miała się bardzo dobrze?\nOtchłań bez dna ( „Ju-on. Lady in White”, 2009)\nW dziesiątą rocznicę zainicjowania serii o straszliwej klątwie rzuconej przez okrutnie zamordowaną Kayako i jej bliskich, na ekranach japońskich kin, tego samego dnia, 27 czerwca 2009 r. zadebiutowały dwa kolejne filmy w tytułach, których pojawiło się słowo „ju-on”. Shimizu zrezygnował z reżyserii na rzecz objęcia funkcji producenta. „Ju-on. Lady in White” („Ju-on: Shiroi Roujo”, reż. Ryûta Miyake) oraz „Ju-on. The Black Ghost” (“Ju-on: Kuroi Shoujo”, reż. Mari Asato), zrealizowane pod czujnym okiem Shimizu, zaskoczyły fanów serii. Wydawało się, że opowieść o zamordowanej rodzinie Saekich z nawiedzonego domu w Nerimie nie może się udać po raz piąty i szósty (wliczając wersje wideo). A jednak!\nJu-On to klątwa człowieka,\nktóry umarł w straszliwym gniewie.\n„Ju-on. Lady in White” powtarza strukturę fabularną doskonale znaną z filmów Shimizu. Poznajemy wielu bohaterów, którym twórcy poświęcają poszczególne epizody (jest ich tym razem aż osiem). Co więcej można odnieść wrażenie, że znów najważniejszym bohaterem jest klątwa, której źródłem staje się nawiedzony dom. A jednak to nieprawda. Obraz Miyake ma co prawda konstrukcję mozaikową, lecz akcja filmu koncentruje się nie wokół kolejnych tajemniczych zgonów ofiar klątwy, lecz wokół masowego mordu, który wydarzył się w domu w Suginami (podobny do tego z Nerimy, ale tylko podobny). Poznajemy zarówno skutki tego makabrycznego zdarzenia, rozgrywające się w przyszłości (ofiary klątwy), jak też okoliczności poprzedzające zbrodnie oraz sam przebieg masakry popełnionej na rodzinie Isobe. Chronologia jest zachwiana, ale poszczególne epizody można bez problemu poskładać w spójną, przyczynowo-skutkową całość. Być może dlatego, że zgodnie z japońskimi wierzeniami, Miyake pokazuje duchy, które nie są związane z miejscem, lecz z osobami. Pojawia się również nawiązanie do znanych japońskiemu folklorowi przeklętych przedmiotów, furisode - w filmie jest nim kaseta magnetofonowa z zapisem słów wypowiadanych przez umierającego mordercę. Owa kaseta, nota bene stanowiąc, wyraźną aluzję do kasety video z „Ringu”, zbiera krwawe żniwo wśród tych, którzy nieopatrznie ją przesłuchali. Nie ona jednak interesuje twórców filmu, ale pomordowani członkowie rodziny Isobe, którzy jako przepełnione urazą do żywych onryō, zabijają każdego, kto miał z nimi styczność. W tej materii przoduje zwłaszcza tytułowy „biały duch”. Wbrew oczekiwaniom nie jest nim pokazująca się m.in. w długiej białej sukni Kayako, lecz ….staruszka.\nNastępczyni Kayako? Duch staruszki\nz piłką do koszykówki\nRezygnacja z udziału Kayako w serii filmów, których jest niewątpliwym symbolem, była zabiegiem ryzykownym. Ale Takako Fuji była już zmęczona pełzaniem po schodach w kolejnych odsłonach „Ju-on”, więc zdecydowano zastąpić słynnego upiora inną postacią mściwego ducha. Zastępstwo się powiodło, bowiem starsza kobieta (zdziecinniała babcia rodziny Isobe), z czarnymi oczodołami, wydająca z siebie podobny charkot co Kayako – prezentuje się iście demonicznie. Być może to sprawa surrealistycznego „dodatku” w postaci piłki do koszykówki trzymanej przez upiora w dłoniach. Ta, jak powiedziałby Noel Caroll, „kategorialna nieczystość” (duch i piłka), potęgują grozę tej postaci.\nSkoro wspomnieliśmy o grozie, to reżyserowi „Ju-on. Lady in White” należą się brawa za zgromadzony i wykorzystany potencjał horrorowych atrakcji, które znajdziemy w filmie. Pod względem straszenia widzów obraz Miyake to jeden z najjaśniejszych punktów w całej serii. Już pierwszy „rozdział” – „Fumiya” oferuje widzom rewelacyjnie zaaranżowane momenty filmowego strachu. Widać, że Miyake doskonale rozumie istotę filmowej grozy. Nie spieszy się zatem, nie przytłacza widza mechanicznym strachem, idiotycznymi jump scenami, nadmiernym efekciarstwem, lecz tworzy realistyczny obraz irracjonalnego zła stopniowo, odkrywającego swe coraz bardziej przerażające oblicze. Co ciekawe wysoki poziom napięcia i grozy udaje się utrzymać przez cały czas trwania filmu. Nawet tak banalne chwyty jak nagle otwierające się oczy zmarłego czy ręka chwytająca znienacka bohatera itp. sprawdzają się znakomicie. Być może dlatego, że reżyser włącza do scen grozy także surrealistyczne akcenty (włosy „rozkwitające” w torbie, odbicie osoby w lustrze pozostające mimo, iż nikt nie stoi przed nim, odcięta głowa w torbie itp.). Efekt jest niesamowity, bowiem z tej mieszanki wyłania się gęsta od napięcia i grozy atmosfera wszechobecnego zagrożenia.\nDuch ofiary przygląda się swemu zabójcy\nNie sposób nie wspomnieć o najlepszej w filmie sekwencji masowego mordu na rodzinie Isobe. Najstarszy syn, Atsushi Isobe, najwyraźniej opętany przez demona, z zimną krwią morduje kolejnych członków rodzinny. Najokrutniejszy los spotyka siostry chłopaka. Starszą szaleniec oblewa benzyną i podpala a młodszej, kilkuletniej (i żyjącej) odcina piłą głowę, która wrzuca do torby i zabiera ze sobą. Choć Miyake oszczędza widzom szczegółów zbrodni, to beznamiętność sprawcy, jego metodyczność a nade wszystko irracjonalność tego okrutnego czynu autentycznie wstrząsają.\nO „Ju-on. Lady in White” mówi się, że z horrorami Shimizu łączy ją tylko tytuł i zwarte w nich słowa „ju-on”. Nie zgadzam się z tą opinią. Choć istnieją oczywiste różnice (inni bohaterowie, inne nawiedzone miejsce, inne duchy i inne wydarzenie wokół, którego toczy się akcja) obraz Miyake można śmiało dopisać do serii o straszliwej klątwie. Zbyt wiele podobieństw do poprzednich horrorów z serii pojawia się w filmie z 2009 r. - od tak łatwo zauważalnych jak mord na rodzinie, motyw śmierci, która rodzi następną śmierć, czy ujęcia Toshio miauczącego do psa-zabawki, po subtelne. Te subtelne aluzje rozsiane są po całym filmie. Gdy rodzina Isobe wprowadza się do niezamieszkałego domu, znajoma pani Isobe podsuwa myśl, że wyjątkowo okazyjna cena za kupno domu, może mieć związek z faktem, że „zdarzyło się w nim coś strasznego”. Tak jak w domu w Nerimie z „Klatwy Ju-on”. Zastanawiające jest również zachowanie babci Isobe, w której nagle budzi się wybujała seksualność. Kobieta chce być dotykana przez wnuczka, maluje usta czerwoną szminką, zakłada czarnowłosą perukę. Czy to tylko starcze zdziecinnienie czy staruszka została opętana przez ducha młodej kobiety? Na przykład przez Kayako, która fantazjowała o uwodzeniu nauczyciela Kobayashiego. Podobnie rzecz ma się z Atsushim. Co się stało, że wymordował bez racjonalnego powodu własną rodzinę? Chłopak znajduje w jednym z pokoi wielkie stojące lustro. W pewnym momencie „odbicie” Atsushiego chwyta go za rękę. Wieloznaczna scena. Istnieje rozpowszechniona wiara, że w lustrze można zatrzymać ducha. Kto jest duchem? Duch Atsushiego a może duch Takeo Saekiego, tyle że pod postacią chłopaka. Obu bohaterów wiele łączy - wszak Takeo popełnił podobną makabryczną zbrodnię, którą popełni Isobe. Gest, kiedy ręka lustrzanego odbicia chwyta bohatera za rękę można odebrać jako „zainfekowanie” złą energią, złą karmą, którą przekazuje Takeo. Interpretacji motywów, które kierowały mordercą z „Lady in White” jest, rzecz jasna, więcej (sensownie brzmią np. te odwołująca się do freudyzmu oraz psychologii), ale z pewnością aluzji do postaci zabójcy Kayako nie można wykluczyć. I wreszcie mamy w horrorze Miyake, podobny posępny, egzystencjalny pesymizm – życie jest kruche, krótkie, absurdalne i jedyne, co jest w nim pewne to śmierć.\nNajokrutniejszy los spotyka najmłodszą siostrę:\njej głowa zostaje odcięta piłą\nNa szczęście niezależnie od tego ile dopatrzylibyśmy się podobieństw lub różnic, „Ju-on. Lady in White” pozostaje znakomitym, autentycznie budzącym grozę i trzymającym w napięciu horrorem. Jest to też najbardziej ponura część cyklu, w sugestywny sposób ukazująca, że ludzka dusza jest mroczną otchłanią bez dna.\nDuch w brzuchu („Ju-on. The Black Ghost”, 2009)\nRównocześnie z horrorem Miyake realizowany był obraz w reżyserii Mari Asato, „Ju-on. The Black Ghost”. Asato to jedna z nielicznych kobiet w zawodzie reżysera filmów grozy, choć pojawiła się także jako aktorka w horrorze „Sodom. The Killler” – debiutu słynnego scenarzysty Hiroshi Takahashiego. Czy fakt, że jak do tej pory, za ostatnią część, serii „Ju-on” zabrała się kobieta ma znaczenie dla ostatecznego kształtu obrazu Asato? Trudno ocenić, w każdym razie „Ju-on. The Black Ghost” jest niestety jednym z najsłabszych ogniw opowieści o straszliwej klątwie.\nFabuła przyrządzona jest według doskonale znanego schematu – siedem epizodów i wiele postaci a w tle klątwa umarłego zbierająca krwawe żniwo. W przeciwieństwie jednak do obrazów wyreżyserowanych przez Shimizu, podobnie za to „Ju-on. Lady in White”, „rozsypana” fabuła układa się w spójną całość. Tym razem w centrum historii przedstawionej w filmie znajduje się nastoletnia dziewczynka Fukie. Pewnego razu, po zakończonych zajęciach szkolnych, przytrafiło się jej coś dziwnego – jakaś potężna, wroga siła zawładnęła jej ciałem. Dziewczynka znalazła się w szpitalu. Badania rtg wykryły u niej cystę – pozostałość jeszcze z czasów, gdy Fukie była płodem w łonie jej matki, Kiwako. Lekarz wyjaśnia, że cysta mogła powstać na skutek wchłonięcia przez embrion dziewczynki jej siostry-bliźniaczki. Nienarodzona bliźniaczka Fukie fizycznie umarła, wchłonięta przez silniejszą Fukie, lecz jej dusza bynajmniej nie. Jako mściwy duch powraca by odebrać ciało żyjącej nastoletniej siostry i odrodzić się w realnym świecie. Gniew nienarodzonej dziewczynki jest tak wielki, że „zaraża” klątwa nie tylko Fukie i jej rodziców, lecz każdego, kto miał, choć przygodny czy pośredni kontakt z nieświadomą noszonego w sobie zła bohaterką.\nElement surrealizmu: ludzka twarz\nwydostająca się z brzucha\nZacznijmy od plusów tej produkcji. Przede wszystkim w stopniu większym niż „Ju-on. Lady in White”, odwołują się do japońskich shintoistycznych wierzeń. Wzbogacenie fabuły od rodzimy folklor, w dodatku całkiem zgrabnie wpleciony w opowiadaną historię, uważam za zaletę horroru Asato. Poza oczywiście obecnymi w całej serii nawiązaniami do mściwych duchów onryō, buddyjskich wierzeń związanych z „nadprzyrodzoną mocą” ostatniej woli umierającego oraz prawem karmy, „Ju-on: Black Ghost” odwołuje się do koncepcji dusz nienarodzonych dzieci, mizuko. Dusze te nie mogę kontynuować reinkarnacji, ponieważ utknęły na brzegach Rzeki Cierpienia Sai no kawara, oddzielającej świat żywych od martwych. Mizuko mogą okazać się niebezpieczne i sprowadzać na ludzi nieszczęścia oraz kłopoty. Dlatego też na ich cześć odprawia się specjalny rytuał zwany mizuko jizō, by przebłagać dusze nienarodzonych dzieci i odsunąć od rodziny nieszczęście. Matka Fukie, jak dowiadujemy się z filmu, takiej uroczystości nie odprawiła, toteż nic dziwnego, że nie mogła powstrzymać mściwego ducha nienarodzonej córki.\nMimo iż obraz Asato oferuje stosunkowo niewiele przerażających momentów grozy na miarę Kayako spełzającej ze schodów czy sekwencji masakry z horroru Miyake, to kilka scen jest autentycznie niepokojących („rozdział” „Yokota” i „Mariko”) Powolne tempo akcji, pozwalające się sączyć atmosferze niesamowitości, niezrozumiałe wydarzenia i zachowania bohaterów, kilka niezwykłych surrealistycznych pomysłów (dziecięca twarz wydostająca się z brzucha Fukie) – wszystko to godne jest zauważenia. Niestety postać i pomysł na tytułowego ducha budzi już mieszane odczucia.\nKto lub co czai się pod białym prześcieradłem?\nUpiór jest niewątpliwie oryginalny, bo rzadko można natrafić w azjatyckim kinie na…czarnego ducha. Jednak czy ta oryginalność nie ociera się o kicz? Podobnie rzecz ma się z karkołomnym pomysłem, by siedzibą złego ducha uczynić…cystę w brzuchu. Co prawda brzuch to zgodnie z japońskimi wierzeniami miejsce schronienia duszy (dlatego podczas seppuku samurajowie rozpłatywali sobie brzuch), ale i tak koncept wydaje się dziwaczny i nazbyt wymyślny. „Ju-on: Black Ghost” jest też obrazem bardziej konwencjonalny niż pozostałe filmy z serii, a nade wszystko nie potrafi, poza wspomnianym niepokojem, wywoływać silnych emocji, które towarzyszyły wcześniejszym opowieściom o klątwie „ju-on”. I w końcu już tylko w niewielkim stopniu nawiązuje do horrorów Shimizu (fani powinni wypatrzeć m.in. nie tylko ujęcie z Toshio, ale bardzo wyraźne, wręcz na granicy plagiatu, nawiązanie do epizodu „Tomoka” z „Klątwy Ju-on 2”, które pojawia się w rozdziale „Tetsuya”).\nSeria „Ju-on” doczekała się sześciu japońskich filmów i trzech amerykańskich, co najlepiej świadczy o jej popularności i żywotności. Na sukces opowieści o klątwie rzuconej przez osoby zmarłe w gniewie i żalu składa się wiele czynników. O niektórych z nich już wspominałem – mozaikowa struktura opowieści, realizm i formalny ascetyzm, mistrzowski miraż między nastrojową grozą a mocnymi, krwawymi efektami i elementami surrealizmu. Ale to nie wszystko. W serii „Ju-on” pojawił się kilkudziesięcioosobowy tłum bohaterów, ale nie przeżył z niego nikt. Nawet matka odrodzonej Kayako, Kyoko Harase, główna postać „Klątwy Ju-on 2”, została zamordowana. Ponieważ tak naprawdę najważniejszym bohaterem filmu nie jest ani klątwa, ani filmowe postacie, lecz śmierć. Jej uosobieniem stają się duchy zmarłych, i to bynajmniej nie tylko morderców, lecz niewinnych kobiet i dzieci. Kontakt z istotą nadprzyrodzoną oznacza dla każdego śmiertelnika kres jego życia. Bo jak pisze Piotr Kletkowski w artykule o Takashim Shimizu: „A śmierć - świat nie objęty rozumem - budzi jedynie grozę, bezwzględną, nie pozostawiającą nadziei. Cykl "Ju-on" w zamierzeniu Shimizu ma przypominać, że nasze życie przebiega w cieniu śmierci.” Ów cień, którego staramy się ignorować w naszym codziennym życiu, uświadamia nam jak krucha i nietrwała jest ziemska egzystencja.\nCień śmierci pochylający się\nnad umierającą bohaterką\nAle głęboki, niemal egzystencjalny pesymizm seri „Ju-on”, wynika także z czegoś jeszcze. Filmy Shimizu oraz Miyake i Asato opowiadają o konfrontacji człowieka z transcendencją – śmiercią i ostatecznością. Z tej konfrontacji ludzie nie mogą wyjść cało, bowiem ich życie upływające na codziennej rutynie, na pogoni za karierą i sukcesami zawodowymi i na egoistycznym traktowaniu innych czyni nas nieprzygotowanym i nieodpornym na to, co wykracza poza ludzkie poznanie i subiektywne odczucia. Transcendencja po prostu nas zabija, bo tak mało żyjemy świadomością jej istnienia, bo tak obce są dla nas wartości, które symbolizuje. Zapomnieliśmy, że człowiek jest także istotą duchową, a śmierć nie ominie nikogo z nas. Dopiero, gdy staniemy twarzą w twarz z czymś tak niepojętym jak śmierć, zaczynamy postrzegać jak puste było nasze życie, jak bardzo ulegliśmy mirażom trwałości i niezmienności naszej egzystencji. Budda nauczał: Jest na tym świecie pięć rzeczy niewykonalnych: po pierwsze — powstrzymanie starzenia się w podeszłym wieku; po drugie — powstrzymanie choroby; po trzecie — odsunięcie śmierci; po czwarte — uniknięcie rozpadu, gdy już następuje; po piąte — uniknięcie unicestwienia. Filmowa seria „Ju-on”, choć wpisuje się w szeroki nurt kina rozrywkowego, pokazując bezradność człowieka wobec wszechobecności śmierci, dowodzi słuszności słów wielkiego mędrca Wschodu.\nWSZYSTKO I JESZCZE WIĘCEJ NA TEMAT SERII "JU-ON"/"THE GRUDGE" TYLKO\nPS. Na 28 czerwca 2014 roku zapowiedziano japońską premierę siódmej już (a w sumie dziesiątej) odsłony serii „Ju-on” - „Ju-on Beginning of the End” w reżyserii Masayukiego Ochiaiego („Infection”) (poniżej można zobaczyć dwa postery z filmu)\nAutor: Krzysztof Gonerski o 15:58


Dość ożywiony jest aktualnie ruch eksportowy przez polskie porty. Październik może zakończyć się wysyłką ponad 200 tys. ton. W Gdyni kończy się załadunek 24-tysięcznika natomiast z portu Szczecin–Świnoujście wysłano już statki z 58 tys. ton do Arabii Saudyjskiej i 44 tys. ton do Kenii. Aktualnie zaczęto ładować 55 tys. ton na kolejnego panamaxa, którego załadunek może się skończyć już w listopadzie. Na kolejne tygodnie planowane są następne duże jednostki tym razem do Turcji i ponownie do Arabii Saudyjskiej, dlatego w listopadzie spodziewane są podobne ilości eksportu.\nPolska pszenica konkuruje z ukraińską, francuską i rumuńską, z których to krajów ostatnio 235 tys. ton łącznie zakupił Egipt. Ceny w tym przetargu kształtowały się w zakresie 214-221 USD/t FOB (czyli 820-847 zł/t) załadowanej na statek pszenicy. Ze swoją ofertą w tym przetargu nie zmieściła się Rosja, gdyż oczekiwania cenowe rosyjskich eksporterów wzrosły wraz ze wzrostem cen na Matifie do 180 euro/t.\nW polskich portach za pszenicę konsumpcyjną o zawartości 12,5% białka, dostarczoną w listopadzie płaci się aktualnie 745-750 zł/t.\nEksport pszenicy zaczyna pociągać do góry ceny w kraju. W związku z lekkimi podwyżkami cen na rynku firmy handlowe, posiadające kontrakty zawarte z wyprzedzeniem, zaczęły szybko pokrywać pozycje zakupami. Największą aktywność w zakupach pszenicy przejawiają firmy, które organizują sprawnie transport. Bowiem właśnie dostępność tirów w okresie żniw kukurydzianych i zbiorów buraków jest największym ograniczeniem. Ceny pszenicy konsumpcyjnej na krajowym rynku są płacone w zakresie 620-690 zł/t. Najwolniej z pożniwnego letargu budzą się ceny pszenicy w punktach skupu na południu i południowym-wschodzie kraju.\nRynek zbóż paszowych jest zdecydowanie pod wpływem trwających wciąż żniw kukurydzianych. Tam, gdzie kukurydzy w tym roku jest zdecydowanie mniej wzrastają ceny pszenicy paszowej. Z dostawą do firm paszowych na Wielkopolsce i północy kraju może ona kosztować nawet 690 zł/t. Chociaż te kontrakty zostały bardzo szybko przejęte przez firmy handlowe, to i tak mogą one zaoferować 640 zł/t pszenicy paszowej odebranej z gospodarstwa. Zakres oferowanych w krajowym skupie cen to 630-660 zł/t.\nW dalszym ciągu nie chce drożeć żyto, które kupowane jest najczęściej w cenach 480-540 zł/t, to zboże wyraźnie jest pod wpływem kompletnego zastoju w eksporcie.\nJęczmień najczęściej jest kupowany wciąż po 570–600 zł/t.\nWraz z lekkim wzrostem cen pszenicy nieznacznie drożeje także pszenżyto, które kupowane jest aktualnie za 550–590 zł/t, to zboże wraz z zakończeniem żniw kukurydzianych będzie miało szansę na większe wzrosty cen.\nSzacujemy, że w ostatnim tygodniu zbiory kukurydzy znacznie podgoniły i zaawansowanie żniw kukurydzy na ziarno w kraju przekracza już 70%. Gdyby nie ograniczenia suszarniane i zapisy na dłuższe terminy dostaw, to pogoda pozwala na większe zaawansowanie zbiorów. Chociaż są firmy, które nie mogąc wysuszyć dostaw od chętnych do skupu rolników, pakują ziarno do rękawów i będą je dosuszać zimą.\nCeny skupu kukurydzy mokrej kształtują się najczęściej na poziomach 350-400 zł/t. Te niższe obowiązują na wschodzie kraju, a wyższe w regionach, gdzie zbiory są już na ukończeniu, a zainteresowanie kukurydzą ze strony firm biopaliwowych i paszowych jest wciąż duże, a więc na południu kraju. Na północnych regionach, wyższe poziomy cen skupu wspierane są eksportem suchego ziarna. Kukurydzy na razie nie wyjeżdża zbyt wiele, są to kilkutysięczne partie, ale i to pozwala ustabilizować cenę ziarna na poziomie 640 zł/t suchej kukurydzy dostarczonej do portu. Niskie krajowe ceny skupu powodują, że import kukurydzy suchej z Ukrainy aktualnie jest nieopłacalny.\nTutaj sprawdzisz ceny skupu na punktach w całym kraju


Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Półbuty › Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA\nProponowane Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. półbuty damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w garderobie kobiecej. Warto zaakcentować, że marka Made by SARENZA jest doceniana przez panie z całego świata. A w tym momencie chodzi o eleganckie Półbuty i botki.. więcej » Kolor: Brązowy Grupa: Kobieta EAN: 2112316475354 Cena: 479,30 zł\nProponowane Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA były tanio do kupienia w www.sarenza.pl. półbuty damskie mogą pełnić rolę butów codziennego użytku w garderobie kobiecej. Warto zaakcentować, że marka Made by SARENZA jest doceniana przez panie z całego świata. A w tym momencie chodzi o eleganckie Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA, które perfekcyjnie dopasowują się do kształtu stopy. Zobacz szczegółową specyfikację obuwia i przekonaj się z jakiego powodu są tak rozchwytywane.\nPółbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA. Made by SARENZA Chantilly Chérie #9 Półbuty i botki Damskie Brązowe.Jeżeli chcesz zerknąć na więcej podobnych modeli to na naszej stronie Twoim oczom ukażą się półbuty damskie firmy Made by SARENZA. Zachęcamy do skorzystania z rozbudowanego systemu wyszukiwania, który pozwoli na dokładne określenie takich wartości jak kolor, numer butów czy cena.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Półbuty i botki Chantilly Chérie #9 Made by SARENZA


Dla dzieci - Religie i religioznawstwo - Książki - strona 53 - Bonito\nwydawnictwo: TUM, rok wydania: 2018, oprawa: twarda\nPierwszoplanową postacią tej książki jest chłopczyk wychowywany we wspólnocie mnichów. Jest też Ktoś tajemniczy a zarazem dobrze znany, ktoś kto wkracza i cudownie przemienia życie tego dziecka. Książka jest adresowana przede wszystkim do młodych czytelników. Opowiada o pełnym przygód zabaw życiu małego chłopca, dla które...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 26.01.2020 08:16)\nwydawnictwo: Paulistki, rok wydania: 2018, oprawa: miękka\nKim jest Anioł Stróż? Czy naprawdę istnieje? Jeśli tak, gdzie można go spotkać? To tylko niektóre z pytań, jakimi dzieci bombardują dziadków, rodziców i katechetów. Z pomocą przybywają sześcioletnia Maja i dziewięcioletni Marek. Sympatyczne rodzeństwo rozpoczyna śledztwo w sprawie aniołów. W kolejnych opowieściach dzieci o...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 16.07.2020 13:17)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 02.04.2020 16:18)\nProsto z dziecięcych serduszek płyną modlitwy pełne uwielbienia... Na każdą chwilę dnia, na każdą chwilę życia... Proste, dziecięce słowa modlitw i piękne malowane ilustracje – odpowiednie dla małego odbiorcy. Książeczka kartonowa.\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 05.06.2020 00:23)\nCykl książeczek „W ogrodzie świętej Doroty” porusza znane wszystkim dziecięce problemy, z którymi można się spotkać nie tylko w przedszkolu czy szkole, ale i w domowym zaciszu. Bratek, tytułowy bohater pierwszego opowiadania, nie rozumie, dlaczego nikt nie chce go słuchać, skoro zna się na tylu rzeczach i świet...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 23.04.2021 12:17)\nwydawnictwo: Paulinianum, rok wydania: 2018, oprawa: broszurowa\nUrzekająca bajka dla dzieci autorstwa Agaty Giełczyńskiej, która przedstawia losy św. Pawła z Teb – patrona Zakonu Ojców Paulinów i jego piękną drogę do świętości w trudnych czasach prześladowania chrześcijan. Wydany przez zazdrosnego o majątek szwagra, Paweł ucieka na pustynię. Tam, w skalnej grocie wiedzie głęboki...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 28.10.2020 12:17)\nKs. Jan Twardowski najbardziej lubił pisać dla dzieci. Prostym, obrazowym językiem mówił o zwyczajnym świecie: o kwiatach, drzewach, świętach, wakacjach. Bez dramatycznego odwoływania się do tego, co sakralne, odnajdywał obecność Boga w osobach, rzeczach, zjawiskach najprostszych. Charakterystyczny humor i prostota, żartob...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 20.05.2020 17:19)\nwydawnictwo: Szaron, rok wydania: 2018, oprawa: pudełko\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 06.05.2021 17:16)\nPrzestawione opowieści biblijne wskazują nie tylko drogę do wiary, ale są także źródłem mądrości – dla dzieci i dorosłych. To piękne ilustrowane wydanie stanowi streszczenie ponad 50 historii ze Starego oraz ponad 60 historii z Nowego Testamentu i prezentuje losy wybranych postaci od stworzenia świata aż do zmartwyc...\nKim była siostra Faustyna?Co powiedział jej Pan Jezus?Co to jest Dzienniczek siostry Faustyny?Jak odmawiać koronkę do Miłosierdzia Bożego?Odpowiedź na te i inne ważne pytania znajdziecie właśnie w tej książeczce. Przygotowaliśmy ją specjalnie dla was, gdyż wiemy, że o miłosierdziu Bożym mówi się dużo, ale bardzo zawile.\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 03.11.2020 11:17)\nHanna Sołtysiak, Justyna Czyżak\nSpowiedź jest jednym z elementów całej drogi, którą się przechodzi uczestnicząc w sakramencie pojednania. Autorka proponuje dziewięć katechez na temat grzechu, sumienia, pięciu warunków (kroków) dobrej spowiedzi. Ukazuje drogę, którą przechodzi ktoś kto popełnił grzech. Motyw drogi i kroków pojawia się i w treści i w ilus...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 07.04.2021 21:15)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 25.05.2020 14:19)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 10.06.2020 07:20)


W dniu 25 maja 2018 roku weszła w życie ustawa RODO, która całkowicie zmienia podejście do ochrony danych osobowych. Regulacja obejmuje wszystkie firmy, które przetwarzają dane osobowe. Większość z nich faktycznie to robi, dlatego RODO dotyczy ogromnej ilości przedsiębiorstw w Europie, które muszą sprostać nowym wymaganiom...\nWraz z rozwojem techniki oraz technologii na rynku ciągle pojawia się coraz więcej nowości i produktów o ciekawym zastosowaniu. Dają one wiele możliwości, zabawy i przyczyniają się także do naszego rozwoju. W tym tekście skupimy się na tym co jest aktualnie gorącym tematem, a chodzi tu o drony, które cieszą się aktualnie bardzo...\nW naszym społeczeństwie panuje przeświadczenie, że tanie znaczy gorsze. Czy tak jest w rzeczywistości? Czy zawsze drogie przedmioty i drogi sprzęt są lepsze, niż te tańsze? Postaramy się rozwiązać tę kwestię na przykładzie tanich laptopów...\nDla większości ludzi smartfon to smartfon. „Kieszonkowy komputer”, wyposażony w szereg funkcji ułatwiających życie. Telefon, esemesy, aparat, kamera, dostęp do Internetu, aplikacje, budzik… można by wymieniać bez końca. Mało kto zastanawia się, jaka siła stoi za tym, że to działa, i z reguły działa bez zarzutu. Przed...\nTypując, nowy model telefonu kierujemy, się osobistymi preferencjami. Wybierając, pośród modeli telefonów opłaca się, jednak zwrócić uwagę na parametry i sprawdzić jak wygląda stosunek jakości do ceny. Współczesne modele telefonów oferują nam różne dodatkowe funkcje – przeglądanie stron www, odbieranie poczty, przeglądanie...\nSukces firmy zależy od mnóstwa czynników. Wiele z nich zależnych jest od umiejętności pracowników i zdolności kierowniczych kadry managerskiej. Są jednak takie czynniki, które są uniwersalne i decydują o kształcie każdej firmy. Na rynku jest bowiem wiele narzędzi, z których może skorzystać każda firma. Wśród nich są...\nOdzyskiwanie danych z dysków twardych w dzisiejszych czasach możemy podzielić na trzy różne kategorie. Pierwszą z nich jest odzyskiwanie danych z uszkodzenia elektroniki, drugą odzyskiwanie danych z uszkodzenia mechanicznego, a ostatnią odzyskiwanie danych po uszkodzeniach logicznych. Z niniejszego artykułu dowiedzą się Państwo, czym...\nDawniej jedyną formą zachowania wspomnień w namacalnej formie były zdjęcia, z czasem pojawiła się też możliwość rejestracji wideo. Do tego potrzeba jednak aparatu lub kamery, a przecież mało kto zabierał wszędzie ze sobą te sprzęty. Dziś na szczęście do tego wszystkiego możesz wykorzystać swój telefon komórkowy...


Wola, Leszno, 3 pok, 73m2, piwnica, m.postojowe, ekspektatywa 499 000 – Wola – 323184264 | Gumtree\nMazowieckie Warszawa Nieruchomości mieszkania i domy sprzedam i kupię | Wola ogłoszenie 323184264\nWola, Leszno, 3 pok, 73m2, piwnica, m.postojowe, ekspektatywa 499 000\nMieszkanie na Woli w wyjątkowej prestiżowej lokalizacji z niepowtarzalnym klimatem w bezpośrednim sąsiedztwie Śródmieścia, przy ulicy Leszno . Nieruchomość o powierzchni 73m2 - 3 oddzielne pokoje ( 23,94m2, 12,94m2, 11,93m2), kuchnia z jadalnią ( 11,25m2) w aneksie, łazienka (5,04m2). Blok z 1990r, piętro 8 z 8, winda.\nMieszkanie z bardzo dobrym rozkładem pomieszczeń, kuchnia i pokoje dobrze doświetlone dużymi oknami. Wykończone w wysokim standardzie (remont w 2016r). Na podłogach wysokiej jakości panele, w kuchni i łazience gres. Łazienka wykończona w nowoczesnym stylu. Do mieszkania przynależy komórka w piwnicy. Okna wychodzą na północ oraz południe.\nOkolica z dużą ilości zieleni ( pobliski Park Moczydło daję możliwość wypoczynku i uprawiania sportu), a równocześnie z pełną infrastrukturą miejską (przedszkola, szkoły, opieka medyczna, supermarkety, siłownia, fitness, i inne usługi) oraz bliskie sąsiedztwo ulicy Grzybowskiej z licznymi kawiarniami i restauracjami czyni to miejsce bardzo wygodnym i atrakcyjnym do życia a jednocześnie cichym i spokojnym. Bardzo dobra komunikacja miejska.\nL.pok.: 3; Pow. 73 m2. ekspekt; Wola - Leszno / Młynarska / Płocka; Piętro: 8 / 8; Rok: 1990;Bliska Wola, 3 - pokojowe, rozkładowe mieszkanie wykończone w wysokim standardzie (remont w 2016 r.). Na podłogach wysokiej jakości panele; w kuchni i łazience gres. Łazienka w nowoczesnym stylu. Do mieszkania przynależy komórka w piwnicy około 6 m. Czynsz z zaliczkami wynosi jedynie 720 zł. Bu ...\nPiękne mieszkanie o wysokim standardzie, komfortowo urządzone. Klimatyzacja, ogrzewanie podłogowe.Po kapitalnym remoncie, wymienione zostały wszystkie instalacje, wyciszone stropy, okna dźwiękoszczelne.Powierzchnia wg planów odtworzeniowych i pomiarów 67 m2, w KW 62,25 m2.Salon z kuchnią i przedpokojem stanowi całość o pow. 45m2 (ekspozycja: południe/zachód). Zabudowa kuchni wraz ze sprzętem wysok ...\nPolecam piękne 4- pokojowe mieszkanie o powierzchni 73m2 na bliskiej Woli - w bardzo dobrym punkcie komunikacyjnym. Wyjątkowa lokalizacja: z niepowtarzalnym klimatem w bezpośrednim sąsiedztwie Śródmieścia, z dobrą komunikacją.Mieszkanie z bardzo dużym potencjałem: wysoki i nowoczesny standard wykończenia, dogodny rozkład pomieszczeń, możliwość różnorodnej aranżacji wnętrza.Kuchnia i pokoje dobrze ...\nOKAZJA ! BEZPOŚREDNIO dwupokojowe 31m2 Z OSOBNĄ KUCHNIĄ na ul. Leszno\nBEZPOŚREDNIO dwupokojowe 31m2 Z OSOBNĄ KUCHNIĄ na ul. Leszno Mieszkanie w topowej lokalizacji w CENTRUM WOLI!! PO REMONCIE KAPITALNYM z MEBLAMI KUCHENNYMI w CENIE 339 000 zł - 10.900 zł/m2 BEZPOŚREDNIO sprzedam BARDZO USTAWNE, DWUSTRONNE 2 POKOJOWE NIEPRZECHODNIE Z OSOBNĄ KUCHNIĄ !!!!! mieszkanie w cichym centrum Woli PO WŁAŚNIE ZREALIZOWANYM CAŁOŚCIOWYM REMONCIE KAPITALNYM Zdję ...\nRozkładowe mieszkanie przy ul Leszno. Mieszkanie składa się z: - kuchni - 5-ciu pokoi - przedpokoju - łazienki ok 11m2 Koszty administracyjne wynoszą 720zł Pokoje dobrze doświetlone z dużymi oknami. Wykończenie w wysokim standardzie (remont w 2016 r.). Na podłogach wysokiej jakości panele; w kuchni i łazience gres. Łazienka w nowoczesnym standarcie. Do mieszkania przynależy komórka w piwnicy. B ...\nPRZYTULNE DWA POKOJE W KAMIENICY.\nDo sprzedaży mieszkanie dwustronne o powierzchni 31m2 składające się z dwóch oddzielnych pokoi oraz kuchni świeżo po remoncie. Mieszkanie zlokalizowane przy ulicy Leszno w centrum Woli.Do sprzedaży mieszkanie dwustronne o powierzchni 31m2 składające się z dwóch oddzielnych pokoi oraz kuchni świeżo po remoncie. Mieszkanie zlokalizowane przy ulicy Leszno w centrum Woli. ...\nMieszkanie Warszawa Wola 52.4m2 (nr: 269261/3376/OMS)\nDo sprzedania mieszkanie 52,4m2 przy ulicy Leszno, bliska Wola, 5 minut do centrum, bardzo dobra komunikacja. Lokal składa się z pokoju dziennego połączonego z otwartą widną kuchnią, sypialni z garderobą oraz łazienki z wanną. Z sypialni mamy wyjście na mały balkon. Wysokość pomieszczeń 275cm. W łazience znajduje się piec gazowy za pomocą którego podgrzewana jest woda. W pokojach na podłodze parki ...


Po schodach do mety\nCo się dzieje kiedy przebiegniesz kilkaset schodów w dół i w górę, a później każą Ci podnosić piłkę lekarską nogami zwisając na drążku? Albo co trzeba zrobić jeśli nie uda Ci się wspiąć na 5 metrową linę?\nBohaterowie ponownie przelali krew\nNie ustajemy w wysiłkach i ponownie oddaliśmy krew dla dolnośląskich szpitali. Odwiedził nas niezwykle pozytywny zespół krwiobusa, który łagodził wszelkie napięcia jakie pojawiały się wraz z upływem życiodajnego płynu.\nSadzimy dobro na Polach Nadziei\nW sobotę wykonaliśmy wspólnie kawał dobrej roboty na rzecz Fundacji Wrocławskie Hospicjum dla Dzieci.Przy bramie wjazdowej na Stadion zasadziliśmy 1000 sadzonek żółtych żonkili w ramach akcji Pola Nadziei. Pracowników docFlow wsparły dzieci oraz Stadion Wrocław i wolontariusze Fundacji.\nKiedy połączy się szczytną ideę z wysiłkiem sportowym i zaangażowanymi, wrocławskimi firmami powstaje przepis na świetną imprezę pod nazwą Business Run. Oczywiście ekipy docFlow nie mogło zabraknąć na takich zawodach.\nKrew na Stadionie\nWczoraj odbyła się akcja oddawania krwi przez naszych pracowników organizowana wspólnie przez docFlow, firmę Hoist oraz operatora Stadionu Miejskiego, spółkę Wrocław 2012. W ciągu zaledwie 5 godzin udało się zebrać aż 13,5 litra życiodajnego płynu. Spośród 56 zarejestrowanych osób, 30 oddało krew, a w tym aż 15 pracowników naszej firmy.


Praca | Proelmed\nPrzedsiębiorstwo Usług Medycznych Proelmed to firma, działająca na rynku medycznym już od dwudziesty lat. Posiadamy dwie poradnie, współpracujemy z Narodowym Funduszem Zdrowia. Z naszych usług korzystają klienci indywidualni jak również klienci korporacyjni. Proelmed to nie tylko zespół poradni, ale również dynamicznie rozwijająca się, stawiająca na nowoczesność organizacja. Nasz zespół składa się z ambitnych, życzliwych i doświadczonych osób, które tworzą firmę, z zaangażowaniem i troską zajmującą się swoimi pacjentami. Jeśli uważasz, że posiadasz odpowiednie kwalifikacje i chciałbyś podzielić się z nami swoją wiedzą i doświadczeniem odezwij się do nas.\nW związku z powstaniem nowej, nowoczesnej przychodni poszukujemy lekarzy rodzinnych, lekarzy specjalistów . Praca prywatnie oraz w ramach kontraktu z NFZ. Możliwe różne formy zatrudnienia i współpracy. CV oraz wszelkie pytania prosimy przesyłać drogą e-mail lub składać osobiście w biurze zarządu.\n+48 32 786 58 20\nWysyłając wiadomość wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Proelmed Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Łaziskach Górnych pod adresem ul. Wyzwolenia 30, 43-170 Łaziska Górne, zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem 0000027807, REGON 272938600, NIP 6351157807 oraz inne podmioty, w zakresie koniecznym od prawidłowego i należytego wykonania Usług.\nTwój adres E-mail Pole wymagane. Błędny adres e-mail.\nNumer telefonu Pole wymagane.\nTemat Pole wymagane.\nPrzykro nam, ale wiadomość nie została wysłana.\nWyrażam zgodę - wyślij


Europejski Korpus Solidarności - Europa dla obywateli | Polski Punkt Kontaktowy\nStrona główna » Aktualności » Europejski Korpus Solidarności\n23 stycznia 2017 | Aktualności\nKilkudziesięciu przedstawicieli organizacji oraz instytucji zainteresowanych wolontariatem w ramach Europejskiego Korpusu Solidarności, wzięło udział w spotkaniu informacyjnym zorganizowanym 19 stycznia 2017 roku przez Przedstawicielstwo Komisji Europejskiej w Polsce. Gościem specjalnym spotkania był Joseph Jamar – Koordynator Europejskiego Korpusu Solidarności, Dyrektor Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Brukseli.\nGłównym celem spotkania było podsumowanie dotychczasowych działań związanych z uruchomieniem programu Europejskiego Korpusu Solidarności (EKS). Jesienią 2016 roku inicjatywę tę, w swoim orędziu o stanie Unii Europejskiej, przedstawił Przewodniczący Komisji Europejskiej Jean-Claude Juncker. Ogłaszając projekt Przewodniczący Junker odniósł się m.in. do kryzysu związanego z napływem uchodźców do Grecji i przykładu trzęsienia ziemi we Włoszech. Zaproponował EKS jako odpowiedź na te oraz podobne sytuacje kryzysowe w przyszłości.\nJest to nowa inicjatywa Unii Europejskiej, umożliwiająca młodym ludziom udział w inicjatywach takich jak pomoc w zapobieganiu klęskom żywiołowym i odbudowa w następstwie klęsk, pomoc w ośrodkach dla osób ubiegających się o azyl, rozwiązywanie problemów społecznych w różnych krajach. W projektach trwających od 2 do 12 miesięcy udział brać mogą osoby w wieku od 18 do 30 roku życia. Działalność w sytuacjach kryzysowych to tylko przykłady zaangażowania jakie umożliwi Korpus. Głównym celem EKS jest zachęcenie młodych ludzi do pracy w projektach, które umożliwią im działania na rzecz wspólnego dobra w poczuciu solidarności. Młodzi ludzie uczestniczyć więc mogą we wszelkich projektach realizowanych przez organizacje goszczące, które umożliwią im zdobycie nowych kompetencji i będą przydatne w poszukiwaniu pracy zawodowej.\nPrzewodniczący Jamar przedstawił także harmonogram działań na najbliższe kilka miesięcy oraz plany dotyczące funkcjonowania projektu w przyszłości.\n7 grudnia 2016 roku uruchomiony został portal, poprzez który można się rejestrować jako wolontariusz. Obecnie jest już zarejestrowanych 20 tys. osób. Projekt zakłada, że do roku 2020 będzie ich 100 tys. miejsc pracy w akredytowanych organizacjach goszczących. Organizacją goszczącą może mogą być wszelkie instytucje chętne do włączenia się w projekt: organizacje pozarządowe, jednostki samorządu terytorialnego, instytucje edukacyjne, a także firmy prywatne. W lutym tego roku organizacje które się zarejestrują, będą mogły się logować i wybierać wolontariuszy, których oferta będzie najbardziej zbliżona do ich wymagań. Pełny system funkcjonować będzie od kwietnia 2017 roku, natomiast pierwsza formalna współpraca będzie mogła zostać nawiązana już na przełomie maja i czerwca.\nCo nowego jest w tym programie?\nBędzie to prawdopodobnie największa pod względem zasięgu inicjatywa dla młodych w temacie solidarności. W jednej inicjatywnie zostaną zawarte inne, dotychczas funkcjonujące oferty dotyczące wolontariatu z innych funduszy i programów UE. Schemat zakłada dwie ścieżki uczestnictwa: wolontariat oraz rozwój zawodowy. W przygotowaniu jest cała seria szkoleń, dla członków Korpusu. Jak podkreślił Dyrektor Jamar często pojawiają się porównania Korpusu do innych programów dla młodzieży lub poświęconych wolontariatowi. EKS natomiast umożliwia uzyskanie doświadczenie we własnym lub obcym kraju i nie wymaga żadnego wcześniejszego doświadczenia w projektach europejskich. Jest już gotowa lista kryteriów potrzebnych do zarejestrowania organizacji jako akredytowanej organizacji goszczącej. Nie ma jednak żadnych wymogów dotyczących wcześniejszego doświadczenia w organizacji jakichkolwiek projektów europejskich. Organizacje goszczące muszą także zapewnić wolontariuszom wszelkie warunki określone w Karcie Europejskiego Korpusu Solidarności. Nowy portal EKS pozwoli na łączenie organizacji goszczących i zarejestrowanych wolontariuszy dzięki systemom filtrów odnajdujących najbardziej zbliżone oferty obu stron. Metoda zbliżona jest do już funkcjonującej bazy EURES (Sieć Europejskich Ofert Pracy). Portal EKS działać będzie na podobnej zasadzie.\nKto będzie odpowiedzialny za prowadzenie tego projektu?\nProjekt jest w fazie przygotowania, dlatego ostateczny jego kształt nie jest ostatecznie określony. Z pewnością wykorzystywać będzie obecne struktury programów UE, w których prawdopodobnie utworzone zostaną komórki zajmujące się EKS. Również finansowanie planowane jest w ramach już istniejących funduszy (również strukturalnych), które zadeklarowały możliwość włączenia się w schemat funkcjonowania EKS. Zostało także zgłoszone zapotrzebowanie na dalsze finansowanie od 2018 roku. Pod koniec stycznia zostanie uruchomiony nowy proces konsultacji publicznych, które pozwolą na zebranie wszelkich pytań i sugestii, które pomogą organizatorom dopracować szczegóły dotyczące funkcjonowania Korpusu.\nKto będzie finansował działania?\nW przypadku aplikowania do programu „Europa dla obywateli” – jeśli projekt zakłada udział wolontariusza Europejskiego Korpusu Solidarności, jego przyjazd i pobyt będzie finansowany przez Komisję Europejską w ramach Korpusu Solidarności we współpracy z programem „Europa dla obywateli”. Udział wolontariusza należy więc wpisać w ryczałt na działania, natomiast dokładny podział kosztów będzie określony w momencie akceptacji projektu i będzie zależał od jego założeń.\nEKS w programie „Europa dla obywateli”\nPodobnie jak inne programy i fundusze europejskie, program „Europa dla obywateli” ma się przyczynić do promocji i rozwoju Europejskiego Korpusu Solidarności. Dlatego przy wyborze projektów ubiegających się o dofinansowanie, pierwszeństwo przyznawane będzie tym, które włączają w swoje działania wolontariuszy EKS. W przypadku Komponentu 1 Pamięć europejska oraz Działania 2.3 Projekty społeczeństwa obywatelskiego, maksymalną ilość punktów przyznawanych za jakość planu działań w projekcie oraz wpływ i zaangażowanie obywateli (patrz. Chapter II, 2.4 Award criteria for all strands) otrzymać będą mogły jedynie projekty, włączające w działania projektowe wolontariuszy Europejskiego Korpusu Solidarności.\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych przez Punkt Kontaktowy „Europa dla obywateli", działający w strukturze Instytutu Adama Mickiewicza z siedzibą w Warszawie (00-560) przy ul. Mokotowskiej 25, w celu korzystania z prowadzonej przez Punkt Kontaktowy „Europa dla obywateli" usługi „Newsletter Europa dla obywateli". Użytkownikom przysługuje prawo dostępu do swoich danych i ich poprawiania. Jestem świadom/świadoma, iż moja zgoda może być odwołana w każdym czasie, co skutkować będzie usunięciem mojego adresu e-mail z listy dystrybucyjnej usługi „Newsletter Europa dla obywateli"


WYDAWCA: Starostwo Powiatowe w Bieruniu ul. Św. Kingi 1, Bieruń - PDF\nWYDAWCA: Starostwo Powiatowe w Bieruniu ul. Św. Kingi 1, Bieruń\nDownload "WYDAWCA: Starostwo Powiatowe w Bieruniu ul. Św. Kingi 1, 43-150 Bieruń www.powiatbl.pl"\n3 WYDAWCA: Starostwo Powiatowe w Bieruniu ul. Św. Kingi 1, Bieruń Opracowanie okładki: Urszula Figiel-Szczepka Reprodukcja obrazów: Piotr Kaczmarczyk Zdjęcia: Agnieszka Krawczyk Redakcja: Marian Ryglewicz Opracowanie graficzne: AR Karat Druk: EMEZ Poligrafia Bieruń,\n4 Jak Wisła łączy powiat bieruńsko-lędziński z Kazimierzem Dolnym, tak twórczość malarska połączyła oba miejsca i przetworzyła wrażenia w obrazy, prezentowane na wystawie po III Plenerze Między Wieżami. Kazimierz Dolny nad Wisłą inspiracja wielu wybitnych malarzy, źródło artystycznych wizji bez wątpienia natchnął twórczo także uczestników naszego pleneru. Prace na wystawie przenoszą nas w nadwiślańskie wąwozy i jary, w kwitnące pola, tchną atmosferą wędrówek i spacerów w poszukiwaniu panoram niezwykłej urody miasta, jego architektury, uroczych zakątków i innych motywów malarskich. Tego ducha odnajdujemy pośrednio w tym katalogu. W nim, strona po stronie, znajdujemy zapowiedzi obrazów świadectw przetworzonych artystycznie zachwytów nad urodą miasta, w którym twórcy z naszego powiatu przebywali. Ekspozycja prac powstałych podczas kwietniowego wyjazdu ilustruje warsztat i potencjał jego uczestników. Grupa osób biorących aktywny udział w adresowanych do niej działaniach powiatu stanowi nietypowy kalejdoskop osobowości. Indywidualizm i oryginalność każdego z jej członków plastyków zawodowych i twórców okazjonalnych wspaniale rokuje realizacji dalszych projektów w dziedzinie sztuk plastycznych. Wystawa towarzyszy otwarciu nowej, pierwszej własnej, samodzielnej siedziby Starostwa Powiatowego w Bieruniu. Powstały obiekt zgodnie z zamierzeniami będzie pełnił funkcje prawdziwego Powiatowego Centrum Administracji i Kultury, w którym planujemy kolejne imprezy popularyzujące różnorodną twórczość artystyczną, zwłaszcza indywidualne prezentacje dokonań mieszkańców powiatu bieruńsko-lędzińskiego. Wszystkiego dobrego! Piotr Czarnynoga Starosta Bieruńsko-Lędziński 3\n5 AUTORZY I PRACE Anna Bierońska Maria Blotko-Kiszka Joanna Bołdys Katarzyna Cyroń Urszula Figiel-Szczepka Bogusława Gałuszka Renata Gołdon-Kolny Agnieszka Karnas Beata Kolba Ewelina Komasa Beata Kozioł Ryszard Kubista Kazimierz Kumor Zofia Łabuś Jan Nowak Eugeniusz Paruzel Ewa Pawłowska Krystyna Pierchała Anna Radwańska Paulina Rduch Małgorzata Rembierz-Tabaka Stefan Stachoń Grażyna Stol Michał Stolecki Piotr Stolecki Helena Szabrańska Marek Szymkowiak Krystyna Ścierska Jan Tadeusz Śmiłowski Barbara Zientara-Chmiel Okno (akryl, areograf) Kazimierz Dolny 2010, ul. Lubelska (olej) Kazimierz Dolny 2010, Fara (olej) Kazimierz Dolny 2010, Rynek (olej) Wąwóz (olej) Spichlerze (olej) Nocny spacer (olej) Szara kamienica (olej) W popołudniowym słońcu (olej) Wiosenne przedpołudnie na kazimierskim rynku (olej) Przy klasztornym murze (olej) Kuncewiczówka (olej) Kazimierz nocą (olej) Młyn (olej) Za kościołem (olej) Drzewo (akryl) Jak w Kazimierzowskim ulu dyptyk (olej) Nadwiślański bulwar (olej) Mniszki (olej) Kazimierz o zmierzchu (olej) Fragment architektury rynku w Kazimierzu (olej) Naczelnik powstania w Kazimierzu Dolnym (J. Piłsudski) (olej) Naczelnik powstania w Kazimierzu Dolnym (T. Kościuszko) (olej) Zamek na Janowcu (olej) Czerniawy (olej) Zamek (olej) Wieża (olej) Fragment Rynku w Kazimierzu (olej) Na gondoli (olej) Zaułek z Farą w tle (olej) Kamienica Przybyłów (olej) Na nadwiślańskiej skarpie (wiatrak) (olej) W kamiennej ramie (olej) Fragment architektury drewnianej w Kazimierzu (olej) Kościół Farny (olej) Późne popołudnie w Kazimierzu (olej) Ruiny zamku (olej) Nadwiślański bulwar (olej) Zakole Wisły (olej) Impresje kazimierzowskie trzy obrazy (akryl) Kamienica Celejowska (olej) Klimont (olej) Widok z Kazimierza na zamek w Janowcu (akryl) W drodze na basztę w Kazimierzu Dolnym (akryl) Drewniany spichlerz (olej) Bez tytułu (olej) Fara w Kazimierzu (olej) Przy synagodze (olej) Kazimierz Dolny rynek (olej) Kazimierz Dolny panorama miasta (olej) Fara (olej) Rynek (olej) Rynek w Kazimierzu (olej) Kazimierski wiatrak nad Wisłą (olej) Widok ze Wzgórza Trzech Krzyży w Kazimierzu Dolnym (olej) Widok na miasto od strony Wisły (olej) Rynek kazimierski (olej) Fragment rynku z kościołem franciszkanów (olej) Spichlerz (olej) Mały rynek (akryl) Stara Łaźnia (akryl) 4\n6 Wybór miejsca i czasu na III Plener Malarski Między Wieżami okazał się nadzwyczaj trafny Kazimierz Dolny nad Wisłą, kwietnia 2010 r. Niezwykła aura Kazimierza Dolnego, działająca inspirująco na wyobraźnię artystów, ze swą charakterystyczną, znaną z obrazów wielu polskich malarzy architekturą i malowniczymi krajobrazami, była rękojmią udanego przedsięwzięcia. Sprecyzowane podczas pierwszego i drugiego pleneru (w 2005 r. i 2007 r.) cele: uaktywnienie rodzimego środowiska plastyków, nawiązanie więzi pomiędzy środowiskami poszczególnych gmin oraz stworzenie warunków sprzyjających pracy twórczej, nabierały realnego wymiaru. Począwszy od pierwszego pleneru, Wydział Kultury Starostwa Powiatowego w Bieruniu, przy życzliwej zachęcie Starosty Piotra Czarnynogi, rozpoczął realizację programu Otwarty Horyzont skupiając twórców na spotkaniach (Bojszowy, Lędziny 2008 r.), sesjach wyjazdowych (wystawa Zofii Stryjeńskiej i ekspozycja malarstwa XIX i XX w. Kraków Niepołomice, grudzień 2008 r.) oraz warsztatach malarskich (Uniwersytet Śląski, Instytut Sztuki w Cieszynie, czerwiec 2009 r.). W środowisku plastyków zapotrzebowanie na tego rodzaju propozycje jest ogromne, wymienione formy aktywności cieszą się wielką aprobatą. Nieformalna, dwudziestokilkuosobowa grupa twórców dobrze czuje się ze sobą. Grupa niespotykana, zróżnicowana wiekiem (uczniowie szkół artystycznych, artyści czynni zawodowo, emeryci) i doświadczeniem zawodowym, z ochotą podjęła wyzwanie legendarnego miejsca tegorocznego pleneru. Podczas czterech dni powstawały liczne rysunki, szkice, całe mnóstwo notowanych obiektywem aparatu motywów, rozpoczęte malowane olejem i akrylem, a kończone w domu płótna obrazów. Czasem na pewno nie straconym był czas poświęcony na rozmowy przy sztalugach i za stołem. Założeniem programowym organizatorów było spotkanie z artystami Kazimierskiej Konfraterni Sztuki. Podróż po krainie galerii rozpoczęła się od spotkania z Michałem Smółką, artystą pochodzącym z Mysłowic. Opowieść o barwach, świetle i podróżach była kontynuowana na uroczystej kolacji. Spotkanie z dziełami nieżyjącego już artysty, Franciszka Starowieyskiego z kolekcji Ryszarda Zdonka, dyrektora Domu Pracy Twórczej SARP, było dopełnieniem bogatych przeżyć artystycznych. Nieoczekiwane pojawienie się na rynku w słoneczne przedpołudnie koni i jeźdźców w mundurach wojskowych z ubiegłego wieku, jakiś samochód, działo artyleryjskie przypomnienie historii, rejs po Wiśle, a także wizyta w spichlerzu na Małym Rynku, miały nieoczekiwany odzew w obrazach niektórych twórców. Niewinne artefakty klucz do innych światów. Chwała za to, że jest sposobność do ich poszukiwania, a może i otwarcia. O tym przekonają się oglądający wystawę poplenerową, a może jako odbiorcy światów nowych doświadczą? Urszula Figiel-Szczepka Komisarz pleneru 5\n7 Anna Bierońska Imielin. Rocznik 1982 Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku Białej (kierunek wystawiennictwo). Studiuje wzornictwo na Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Zainteresowania artystyczne: rysunek, malarstwo akwarelą i akrylem. Maluje również areografem. Projektuje i wykonuje plakaty. Uczestniczyła w I Plenerze Malarskim Między Wieżami Maria Blotko-Kiszka Chełm Śląski. Rocznik 1934 Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach (w roku 2009 uroczyście obchodziła 50-lecie pracy twórczej). Dyplom uzyskała na Wydziale Tkaniny Artystycznej w pracowni prof. Franciszka Walczowskiego. Laureatka stypendium Ministra Kultury i Sztuki w 1969 r. i 1987 r. Członkini grupy Przekaz skupiającej artystki, których twórczość związana jest z włóknem i warsztatem tkackim. W dorobku ma ponad dwadzieścia znaczących wystaw indywidualnych i zbiorowych oraz szereg nagród (m. in. III Nagrodę w konkursie 500-lecie urodzin Mikołaja Kopernika Warszawa 1972, nagrodę i dwa wyróżnienia Współczesna Tkanina Artystyczna Opole 1975, Nagrody Zarządu ZPAP Okręgu Katowice 1978,1979, nagrodę regulaminową na Wystawie Okręgu ZPAP Katowice 1982, nagrodę w konkursie Najlepsze Dzieło Roku Katowice 1986, III Nagrodę w Biennale Sztuki Użytkowej, Katowice 1989, nagrodę na wystawie poplenerowej Art Stilon Gorzów Pozostałe wystawy i nagrody 2005 Gdańsk. Nagroda w 3. Ogólnopolskim Biennale Malarstwa i Tkaniny Unikatowej, Trójmiasto Krosno. Nagroda Fundacji Akapi 4 Międzynarodowego Biennale Artystycznej Tkaniny Lnianej Z Krosna do Krosna 2008 Lędziny. Nagroda Kulturalna Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego Clemens Pro Arte AD 2007 za osiągnięcia w twórczości artystycznej. Wystawa w Ratuszu Katowice. Wystawa malarstwa w MDK Południe 2009 Imielin. Wystawa tkaniny artystycznej w DK Sokolnia 2009 Katowice. Wystawa tkaniny unikatowej Nowe Inspiracje w Muzeum Archidiecezjalnym 2009 Katowice. Wystawa tkaniny unikatowej Retrospekcje w Galerii Art. Nova 2 Związku Polskich Artystów Plastyków Joanna Bołdys Imielin. Rocznik 1956 Pasjonatka malarstwa. Maluje farbami olejnymi, temperą, akwarelami, a także rysuje ołówkiem portrety osób i tuszem architekturę starego Imielina i okolic. Autorka rysunków do Vademecum miasta Imielina Bernarda Kopca. Uczestniczka plenerów malarskich. W 2000 r. miała swoją autorską wystawę w DK Sokolnia. Tworzy także kompozycje z suszonych roślin. 6\n8 Katarzyna Cyroń Imielin. Rocznik 1977 Absolwentka Wyższej Szkoły Edukacji Wczesnoszkolnej w Mysłowicach. Malarstwem zajmuje się od 1997 roku, jest samoukiem. W plenerze wzięła udział po raz pierwszy. Prowadzi Galerię Pod Aniołami w Imielinie. Wystawy zbiorowe: 1997 MDK w Mysłowicach 1998 MOKiS Trójkąt w Mysłowicach 1998 MOKiS Trójkąt w Mysłowicach Janowie 1999 MCK w Mysłowicach 1999 Pink Cafe Wystawy indywidualne: 2000 MOKiS Trójkąt w Imielinie 2000 Kino Lotnik w Będzinie 2000 My dwie. Galeria Ciasna w Jastrzębiu 2003 DK Sokolnia w Imielinie, wystawa malarstwa i fotografii Urszula Figiel-Szczepka Imielin. Rocznik 1959 Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Dyplom uzyskała w 1990 r. Maluje gwasze, pastele, uprawia malarstwo sztalugowe farbami olejnymi i akrylowymi. Od 2001 r. zajmuje się grafiką komputerową i uzyskała dyplom z tej dziedziny w Studium Podyplomowym UŚ. (Filia w Cieszynie, 2003 r.). Od niedawna zainteresowała się Sztuką ziemi (2004 r. Letnia Akademia Sztuki Jelenia Góra) oraz Sztuką akcji. Od wielu lat (WOK Katowice 1980/90 r., DK Sokolnia w Imielinie do chwili obecnej) organizuje plenery, przeglądy i wystawy plastyczne. Współpracuje ze Starostwem Powiatowym w Bieruniu, realizując m. in. scenografie dorocznej imprezy Clemens. Jest komisarzem pleneru powiatowego Między Wieżami i autorką programu Otwarty Horyzont. Zajmuje się pracą dydaktyczną z dziećmi i młodzieżą w Domu Kultury Sokolnia. Wystawy indywidualne: 1992 WOK Katowice 1992 Spichlerz Siemianowice Galeria po schodkach 1995 Katowice KMPiK 1996, 1999, 2001, 2007, 2010 Imielin 2004 Miejskie Centrum Kultury w Mysłowicach 2005 Miejska Biblioteka w Mysłowicach 2006 Katowice Giszowiec Wystawy zbiorowe: 1991 Dźwirzyn, Koniecpol, Pewel Mała, Toszek zamek (Brewerie Artystyczne WOK Katowice MCK Mysłowice 2004 Jelenia Góra Dom Kultury Katowice SDK Lędziny Imielin 7\n9 Bogusława Gałuszka Chełm Śląski. Rocznik 1985 Od dziecka interesowała się rysunkiem dlatego wybrała liceum z profilem plastycznym. W tym czasie uczestniczyła w kilku konkursach organizowanych przez różne ośrodki kultury, między innymi MDK w Tychach. Brała udział także w kilku plenerach rysunkowych i malarskich. Na studiach (Wyższa Szkoła Techniczna projektowanie wnętrz) również towarzyszyło jej malarstwo, a jej prace reprezentowały uczelnię. Prywatnie maluje dla przyjemności i dla znajomych. Renata Gołdon-Kolny Lędziny. Rocznik 1985 Od szkoły podstawowej uczestniczyła w zajęciach prowadzonych w Klubie Plastyka Kontrast. Uczęszczała do klasy plastycznej III LO im. St. Wyspiańskiego w Tychach. Uczestniczyła w czterech edycjach pleneru malarskiego Widziane z Górki Klemensowej w Lędzinach oraz dwóch poprzednich edycjach pleneru Między Wieżami. Agnieszka Karnas Imielin. Rocznik 1986 Ukończyła Liceum Plastyczne im. Juliana Fałata w Bielsku Białej. Brała udział w licznych konkursach i przeglądach plastycznych. Od 1997 roku zdobywała czołowe miejsca w konkursach plastycznych organizowanych przez Miasto Imielin i jego placówki kulturalne. W 2000 w Tychach zdobyła wyróżnienie za plakat w konkursie plastycznym komendanta miejskiego policji Być Wolnym. W 2003 w Katowicach wyróżnienie w III wojewódzkim konkursie na szopkę w małej formie rzeźbiarskiej Mała, mniejsza i najmniejsza. 8\n10 Beata Kolba Chełm Śląski. Rocznik Absolwentka PLSP w Katowicach oraz Instytutu Sztuki Wydziału Artystyczno-Pedagogicznego w Cieszynie. Dyplom z malarstwa zdobyła w pracowni prof. Jerzego Wrońskiego w 1989 r. Zajmuje się głównie malarstwem olejnym, rzeźbą, grafiką i innymi rozwiązaniami formalnymi. Od kilku lat nowym wyzwaniem jest malarstwo wielkoformatowe na indiańskich Tipi i jurtach tatarskich. Od roku Beata Kolba prowadzi autorską pracownię artystyczną. Swoje dzieła prezentowała na wielu wystawach, między innymi: Wystawy indywidualne: 2007 Galeria i Izy Maciejewskiej Kazimierz Dolny Wystawy zbiorowe: Galeria Darka Milińskiego Pławna, Międzynarodowy Plener Artystyczny 2005 Galeria Farbiarnia na Pięknej Warszawa 2006 Akademicka Galeria Sztuki MBWA Nowy Sącz 2006 MOK Lędziny, Konkurs malarski (III miejsce) 2006 Ogólnopolski Plener Malarski w Dobrzycy 2007 I Międzynarodowe Biennale Obrazu quadro art Łódź 2007 Ogólnopolski Plener Malarski w Popielowie (Opole (MCK)) 2010 Galeria Absinthe Odense (Dania) Ewelina Komasa Bieruń. Rocznik 1989 Beata Kozioł Bieruń. Rocznik 1976 Zainteresowanie Beaty Kozioł malarstwem sięga lat szkolnych, lecz okoliczności losu uniemożliwiły jej kształcenie artystyczne. Ukończyła Liceum Ekonomiczne w Tychach. Początkowo wykonywała przede wszystkim szkice ołówkiem, w późniejszym okresie także suche pastele. Obecnie zajmuje się głównie malarstwem olejnym. Najchętniej tworzy obrazy o tematyce współczesnej, będące wytworem wyobraźni. Wykonuje je głównie poprzez nakładanie grubszych warstw farby, często przy użyciu szpachelki. Tworzy też pejzaże i martwą naturę. Jej prace znajdują się w zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą (m.in. w Australii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech). Jest absolwentką studium architektury wnętrz, członkiem Klubu Plastyka Kontrast (od 2009 roku jest jego przewodniczącą). Uczestniczyła w licznych plenerach i wystawach. Zdobyła II miejsce w konkursie Europa to również my, wyróżnienie w konkursie Martwa natura z czerwienią. Nominowana do Nagrody Kulturalnej Starosty Bieruńsko- Lędzińskiego Clemens Pro Arte AD\n11 Ryszard Kubista Lędziny. Rocznik 1944 Inżynier górnik. 30 lat przepracował w kopalniach Ziemowit i Piast. Na emeryturze od 1995 roku. Członek Klubu Plastyka Kontrast w Lędzinach. Uczestnik miejscowych plenerów i wystaw malarskich. Swoje prace wystawiał w Lędzinach i Bieruniu. Kazimierz Kumor Bojszowy. Rocznik 1958 Pierwsze kroki w stronę malarstwa rozpoczął w Szkole Podstawowej w Międzyrzeczu, gdzie pod czujnym okiem Krystyny Pierchały poznawał techniki i sposoby malowania. Jako malarz amator co roku wystawa swoje obrazy na Przeglądzie Rękodzieła i Twórczości Regionalnej Gminy Bojszowy. Od kilku lat uczestniczy również w plenerach wyjazdowych organizowanych przez Powiat Bieruńsko-Lędziński. Zofia Łabuś Bieruń. Rocznik 1958 Absolwentka Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku Białej (specjalność tkanina artystyczna) oraz Instytutu Sztuki Wydziału Artystyczno-Pedagogicznego Uniwersytetu śląskiego Filia w Cieszynie (dyplom z malarstwa w pracowni Lecha Kołodziejczyka) i studiów podyplomowych z zakresu sztuki. Wystawy w Uniwersyteckiej Galerii Sztuki w Cieszynie (1999), wystawa indywidualna w Kino-teatrze Jutrzenka (Bieruń 2000) oraz wystawa zbiorowa w Centrum Inicjatyw Gospodarczych w Bieruniu (2002). Uczestniczyła w I Plenerze Malarskim Między Wieżami. Jan Nowak Lędziny. Rocznik 1965 Jego przygoda z malarstwem rozpoczęła się w szczególnej chwili. 13 grudnia 1981 roku, w dniu ogłoszenia stanu wojennego kolega podarował mu pierwsze farby olejne i wtedy namalował pierwszy obraz. Jest członkiem Klubu Plastyka Kontrast oraz Stowarzyszenia Twórców Kultury w Tychach. Uczestniczył w licznych plenerach malarskich, lokalnych i wyjazdowych. Zajmował czołowe miejsca w konkursach malarstwa. Stworzył kilkaset obrazów, grafik, pasteli. Jego prace znajdują się w licznych zbiorach w Polsce, a także w Niemczech, Austrii, Francji i Anglii. Uczestnik poprzednich dwóch edycji Między Wieżami. 10\n12 Eugeniusz Paruzel Bieruń. Rocznik 1940 Maluje od dzieciństwa. Ukończył Liceum Plastyczne w Bielsku Białej ( ). Przez 28 lat pracował jako plastyk-dekorator w KWK Ziemowit. Od 1991 do 2000 r. prowadził działalność gospodarczą Szyldy Reklama Obrazy olejne. Na emeryturze nadal maluje i uczy malować artystów amatorów. Uczestniczył w licznych plenerach i wystawach. Chętnie dzieli się swoimi wiadomościami z liczną grupą amatorów w przedziale wiekowym od sześciu do 65 lat. W ponad 40-letniej pracy twórczej miał możliwość obdarowania swoimi pracami sporą grupę przyjaciół i sympatyków swojego malarstwa w kraju i za granicą. Nominowany do Nagrody Kulturalnej Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego Clemens Pro Arte za rok W 2009 Urząd Miasta Bierunia wydał zbiór Bieruń w szkicach i rysunkach Eugeniusza Paruzela. Wykonał ilustracje do śpiewnika Sromowskie śpiewanie oraz do innych wydawnictw. Ewa Pawłowska Lędziny. Rocznik 1967 Od 2004 roku związana z Klubem Plastyka Kontrast w Lędzinach. Bierze czynny udział w plenerach ( Widziane z Górki Klemensowej pięciokrotnie, w II Plenerze Malarskim Między Wieżami) i wystawach (z cyklu Impresje kobiece trzykrotnie). Maluje obrazy olejne. Od dwóch lat wykonuje także kartki okolicznościowe. Krystyna Pierchała Bojszowy. Rocznik 1937 Przygotowanie plastyczne zdobyła w studium nauczycielskim. Przez wiele lat była nauczycielką wychowania plastycznego. Dla własnej przyjemności maluje szczególnie pejzaże w małej formie. Ulubione techniki malowania to akwarela i akryl. Zajmuje się też haftem i koronkarstwem. Brała udział w dwóch poprzednich plenerach malarskich i wystawach poplenerowych Między Wieżami oraz w wystawach organizowanych przez Klub Plastyka Kontrast. Wystawy: 1992 Wystawa plastyczna Bojszowy 2002 Kobiece inspiracje. Wiosna tuż, tuż 2006 Przegląd rękodzieła i twórczości ludowej mieszkańców gminy Bojszowy 2007 Przegląd rękodzieła i twórczości regionalnej mieszkańców gminy Bojszowy 2009 III wystawa rękodzieła w Bojszowach 2009 Kobiece inispiracje 2010 Kobieta i otaczające ją piękno 11\n13 Anna Radwańska Imielin. Rocznik 1982 W 2002 roku ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Bielsku-Białej wydział tkactwa artystycznego. Malarstwem interesowała się od zawsze. Wystawy indywidualne: 1997 Świetlica Środowiskowa Urzędu Miasta w Imielinie 2000 Świetlica Środowiskowa Urzędu Miasta w Imielinie 2000 MOKiS Trójkąt w Mysłowicach Brzezince 2006 Dom Kultury Sokolnia w Imielinie 2006 MOKiS Trójkąt: w Kosztowach 2007 Wyróżnienie na ogólnopolskim Festiwalu Twórczości Chrześcijańskiej Mój Anioł Stróż w Warszawie Wystawy zbiorowe: 2003 Wystawa poplenerowa Imielin organizowana przez Urząd Miasta Imielin 2005, 2007 Wystawy poplenerowe Między Wieżami organizowane przez Starostwo Powiatowe w Bieruniu 2009 Wystawa grupy Kastalia w Domu Kultury Sokolnia w Imielinie Paulina Rduch Bieruń. Rocznik 1989 Malarstwem i rysunkiem zainteresowała się w szkole średniej. Podjęła dokształcanie na kursach rysunku w Krakowie. Zdobyte tam umiejętności pozwoliły na podjęcie studiów na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej. W trakcie studiów brała udział w wielu plenerach malarskich m. in. w Tyńcu oraz na Bulwarach Wiślanych w Krakowie. Wykonane prace prezentowane były na wystawach organizowanych przez Politechnikę Krakowską. Uczestniczyła w plenerach malarskich organizowanych przez Starostwo Powiatowe w Bieruniu. 12\n14 Małgorzata Rembierz-Tabaka Bieruń. Rocznik 1948 Absolwentka Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach oraz Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika w Toruniu (Wydział Sztuk Pięknych, konserwacja zabytków, 1974 r.). Malarka. Zajmuje się również rysunkiem satyrycznym. Od 1976 r. publikuje grafiki i rysunki satyryczne w prasie krajowej i zagranicznej (m. in. Polityka, Życie Literackie, Szpilki, Karuzela, Walka Młodych, Zdanie, Radar, Tu i Teraz, Perspektywy Polskie, Odrodzenie, Przegląd Tygodniowy, Prawo i Życie, Wprost, Ruch Muzyczny, Twój Styl, Witty World itp.), jako grafik współpracuje z oficynami wydawniczymi w kraju i zagranicą. Od 1980 roku udział w wystawach rysunku i malarstwa (Warszawa, Kraków, Legnica, Frankfurt nad Menem, Düsseldorf, Oberhausen, Kolonia, Tokio, Montreal, Massa Marittima, Hamburg, Knokke-Heist, Beringhen, Ancona, Ankara, Skopje, Gabrowo, Bratysława). Wystawy indywidualne: Frankfurt nad Menem, Oberhausen, Düsseldorf, Kolonia, Essen, Legnica, Wrocław Sobótka, Dzierżoniów, Bieruń (2002 r. z okazji otwarcia Centrum Inicjatyw Gospodarczych). Nagrody: Złota Szpilka za rysunek satyryczny (Warszawa 1982). Wyróżnienia: Kraków 1984, Massa Marittima Bibliografia: Almanach biograficzny Karykaturzyści polscy, katalog Tabaka (Państwowa Galeria Sztuki Legnica 1996) Noty prasowe: Radar, Kobieta i Życie, Polityka, Twój Styl i inne. Prace w zbiorach prywatnych, w Muzeum Karykatury w Warszawie, a także w muzeach i galeriach: Monachium, Montreal, Beringhen, Knokke-Heist, Gabrowo, Ankara, Ancona, Tokio. Laureatka Nagrody Kulturalnej Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego Clemens Pro Arte AD Stefan Stachoń Lędziny. Rocznik 1949 Socjolog. Malarstwem zajmuje się amatorsko od szkoły podstawowej. Zalicza się do grona wychowanków sławnego Karola Wierzgonia, pod którego okiem tworzył udane ekslibrisy. Rozpoczął naukę w Szkole Technik Plastycznych, ale z prozaicznych przyczyn zmuszony był zrezygnować z nauki po siedmiu miesiącach. Malowania jednak nie porzucił. Ulubione techniki to olej oraz ciągle rytownictwo. Ulubiona tematyka prac to plener, kwiaty. Był członkiem Klubu Plastyka Kontrast w Lędzinach oraz Stowarzyszenia Twórców Kultury w Tychach. Uczestniczył w regionalnych plenerach malarskich ( Pejzaże serdeczne w KWK Ziemowit ; Widziane z Górki Klemensowej, Wyry 2002 i 2005 I i II Plener Malarski Między Wieżami ). Swoje prace eksponował w Lędzinach (np. na Wystawie Rękodzieła i Inwencji Twórczej w 2003), w Tychach, Bieruniu. 13\n15 Grażyna Stol Bojszowy. Rocznik 1966 Studentka II roku architektury krajobrazu w Bielskiej Wyższej Szkole im J. Tyszkiewicza. Jej zamiłowanie do natury (zieleni) trwa od najmłodszych lat i chętnie przelewa je na paletę barw to jej drugi świat świat sztuki i zapomnienia. Przedstawione obrazy są pierwszymi, które w swoim życiu namalowała. Do tej pory preferowała rysunki i szkice. W 2008 r. otrzymała wyróżnienie za udział w prestiżowym konkursie wzornictwa biżuterii. Michał Stolecki Chełm Śląski. Rocznik 1958 Absolwent Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie (wychowanie plastyczne, specjalizacja malarstwo, dyplom w 1986 r. u prof. Norberta Witka). Jest nauczycielem sztuki i informatyki w SP w Chełmie Śląskim. Uprawia malarstwo sztalugowe, grafikę artystyczną i użytkową, fotografikę i fotograwiurę. Swoje prace prezentował na wystawach indywidualnych i zbiorowych w Cieszynie, Katowicach, Chełmie Śląskim i Imielinie. Piotr Stolecki Chełm Śląski. Rocznik 1990 Student pierwszego roku Wydziału Architektury i Urbanistyki Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Brał udział w wielu konkursach plastycznych, plenerach i wystawach. Jego osiągnięcia plastyczne to prezentacja prac na wystawie plastycznej w Gimnazjum w Chełmie Śląskim (luty 2005), I miejsce w powiatowym konkursie pt. Chroń, aby żyć, nagrody w konkursach szkolnych i gminnych. Stosowane techniki plastyczne to: farba olejna, akwarela, tempera, ołówek, pastela, węgiel. Helena Szabrańska Lędziny. Rocznik 1942 Emerytowana nauczycielka plastyki w byłej Szkole Podstawowej nr 2 w Lędzinach. Promotorka działalności plastycznej w powiecie. Wielu jej uczniów i wychowanków podjęło dalszą naukę w szkołach i uczelniach artystycznych. Współzałożycielka i przewodnicząca (do 2009 roku) powstałego w 1996 roku Klubu Plastyka Kontrast, długoletnia opiekunka działającej przy klubie grupy dziecięco-młodzieżowej, współorganizatorka i uczestniczka dziesięciu plenerów malarskich z cyklu Widziane z Górki Klemensowej w Lędzinach. Organizatorka indywidualnych wystaw malarzy lędzińskich oraz twórców z Mysłowic, Bierunia, Chorzowa itd. Współorganizatorka i uczestniczka plenerów i wystaw przygotowywanych przez Bieruński Ośrodek Kultury i ZTS Erg w Bieruniu. Uczestniczka wielu konkursów i wystaw dla twórców nieprofesjonalnych organizowanych dla dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Laureatka Nagrody Kulturalnej Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego Clemens Pro Arte AD Uprawia malarstwo olejne, akwarelowe, grafikę. Jej prace promują region, śląskie tradycje. Są ozdobą mieszkań prywatnych i obiektów publicznych. 14\n16 Marek Szymkowiak Bieruń. Rocznik 1964 Absolwent Wydziału Transportu Politechniki Śląskiej, nadsztygar kolejowy w KWK Piast. Malarstwem zajmuje się amatorsko od ponad 20 lat. Preferuje technikę olejną. Współpracował z galeriami Kowadło w Katowicach oraz Pro-arte w Oświęcimiu. Malarstwo traktuje jako hobby i najważniejszą pasję życiową. Gromadzi elektroniczną galerię obrazów, korzystając z Internetu. Ulubionymi mistrzami Marka Szymkowiaka są: Jacek Malczewski, Morgan Weistling, Pino Dangelico. Uczestnik dwóch poprzednich plenerów Między Wieżami. Krystyna Ścierska Bojszowy. Ukończyła studia w Instytucie Sztuki Wydziału Pedagogiczno-Artystycznego Uniwersytetu Śląskiego Filia w Cieszynie. Życie zawodowe poświęciła pracy pedagogicznej z dziećmi (w szkołach podstawowych w Bieruniu, Bojszowach) i młodzieżą (w LO w Bieruniu, SN w Tychach) i jako metodyk plastyki Wojewódzkiego Ośrodka Metodycznego w Katowicach z nauczycielami. Zorganizowała wiele wystaw prezentujących dorobek młodzieży, nauczycieli, a czasem dorobek własny. Uczestniczyła w poprzednich plenerach Między Wieżami. Jan Tadeusz Śmiłowski Lędziny. Rocznik 1933 Malarz samouk. W jego domu rodzinnym było wiele pięknie ilustrowanych książek. Te ilustracje kształtowały jego wrażliwość plastyczną. Podczas okupacji i w pierwszych latach powojennych musiał zadowolić się rysowaniem i zbieraniem kolorowych reprodukcji. Pod koniec lat pięćdziesiątych kupił pierwsze farby olejne. Od tego czasu jest to najczęściej stosowana przez niego technika malarska (nie unika pasteli, akwareli). Maluje utrzymane w klimacie Śląska pejzaże. Przedstawia zakłady przemysłowe, urokliwe zakątki podmiejskie i zabytkową architekturę sakralną. Stale doskonali swój warsztat i zgłębia historię sztuki. Uczestnik dwóch poprzednich plenerów Między Wieżami. Jest laureatem Nagrody Kulturalnej Starosty Bieruńsko-Lędzińskiego Clemens Pro Arte AD Barbara Zientara-Chmiel Imielin. Rocznik 1958 Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Katowicach (kierunek metaloplastyka). Zawodowo pracuje w KWK Wesoła w Mysłowicach Wesołej. Należy do Stowarzyszenia Plastyków Nieprofesjonalnych Na pograniczu. Malowanie i rysowanie traktuje jako hobby, odskocznię od dnia codziennego. Podróżując i zwiedzając okolice (i nie tylko) zapisuje wrażenia na papierze. Ulubione techniki to: rysunek lawowany tuszem, pastele, akwarela, ostatnio także akryl. Głównymi tematami prac są architektura, pejzaż i kwiaty. Uczestniczyła w kilkunastu wystawach indywidualnych i zbiorowych. 15


Natalia Michalak, Author at ETN Magazine - Page 2 of 5\nLaureata in Filologia Polacca presso la Adam Mickiewicz University di Poznan. Attualmente lavora presso il Dipartimento di Cooperazione Internazionale di ETN; dopo il lavoro fa la mamma di Marco, 9 anni. Le sue passioni sono la letteratura, l'arte e preparare i dolci. Nella rubrica Tips and Tricks si occupa di curiosità e offre consigli a studenti e insegnanti.\nPOZDROWIENIA Z CHORZELI\nTym razem gorące pozdrowienia, które całym sercem odwzajemniamy przesyła nam Zespół Szkół Ponadgimnazjalnych im. Władysława Reymonta. Uczniowie turystyki i gastronomi odbyli praktyki w Maladze w czerwcu br. Już nie możemy doczekać się kolejnego spotkania....\n2 czerwca Dzień Republiki Włoskiej\nDziś kilka słów o histori kraju , do którego tak chętnie wyjeżdżaja (i często wracają) nasi stażyści. 2 czerwca to dla Włochów dzien wyjątkowy. Tego dnia obchodzone jest najważniejsze święto narodowe – Dzień Republiki Włoskiej, który upamiętnia proklamację państwa włoskiego. 2 i 3 czerwca 1946 r. odbyło się referendum narodowe,...\nNasze agencje znajduja sie w pięknychm miastach pelnych ciekawych zabytkow i zakatkow. Oferujemy również wycieczki do pobliskich miast. Tym razem przybliżę gdzie można się wybrać będac na praktykach w Angli w Portsmouth. Oczywiście będąc w Angli nie można nie pojechać do Londynu. O jego wyjątkowym klimacie możnaby pisać w nieskończonośc. Anglia to jednak nie tylko Londyn. Ciekawą wycieczką jest na pewno Isle of Wight . Ta przepiękna wyspa jest jednym z...\nTragiczne lekcje jakich udzieliła nam historia przypominają jak ważna jest zjednoczona Europa i zjednoczony świat. 19 kwietnia minely 74 lata od Powstania w żydowskim gettcie w Warszawie. Marek Stok tak opisywał warunki życia w gettcie: “Tysiące nędzarzy, żebraków stale biwakuje na ulicy. To nie są ludzie – jakieś straszliwe...\n“Byle do wiosny” powtarzam w myślach od stcznia. Nadchodzi marzec, nareszcie pierwsze promienie upragnionego słońca, pączki kwiatów na drzewach a ja zamiast tryskać energią najchętniej zaszyłabym się w domu i nie wstawała z łóżka. Jak pokonać zmęczenie i senność wynikająca z wiosennego przesilenia? Oto kilka rad na lepsze samopoczucie:...\nCO NOWEGO W ETN?\nJak zawsze staramy się dostosować do potrzeb naszych parnerów i polepszyć nasza pracę. Właśnie dlatego w Rimini ma miejsce wybór osób, które aspirują do roli animotora naszych agencji. Kandydaci to osoby młode, pełne zapału i ciekawych pomysłów. Animator będzie organizował czas wolny dla uczniów , którzy przyjeżdżaja do naszych...\nNASZA INNOWACYJNA PLATFORMA BIG BANG\nDziś kilka słów o naszej platformie Big Bang. “Trochę techniki i się gubię” przez całe życie było moim mottem przewodnim. Dlatego doskonale rozumiem koordynatorów, którzy z milionem spraw na głowie przerażają się na myśl o rejestracji na kolejnej platformie. Platforma Big Bang powstała z myślą, żeby tak naprawdę ułatwić...\nWczoraj wszytkie ważne gazety na pierwszej stronie podały informacje o śmierci Zygmunta Baumana. Wybitny filozof był niezwykle popularny i ceniony na całym świecie. Twórca koncepcji “płynnej nowoczesności” zmuszał do refleksji nad fragmentarycznością, niepewnością i niestabilnością jednostki w świecie konsumpcjonizmu i technologii. Jedynym sposobem na poprawę płynności lokalnego i globalnego...\nUwielbiam okres Bożego Narodzenia. To czas magiczny, podczas którego wszyscy cofamy się w czasie i stajemy się ponownie małymi dziećmi. Cieszmy się tym okresem. Wracajmy do domu i odpoczywajmy przy migających światłach choinki. Cieszmy się zapachem świątecznych przysmaków, podśpiewujmy kolendy. Przesadzajmy z ozdobieniem domu: aromatyczne świece, lampki, gwiazdy betlejemskie...


» Magnetyczna gra w rzutki – Roboty, Janod\nKlasyczna gra w rzutki w nowym wydaniu ? Proszę bardzo ! Ta magnetyczna gra to świetna rozrywka dla dwóch osób – zarówno dzieci, jak i ich rodziców. Zabawa ćwiczy zręczność, celność i koncentrację oraz dostarcza mnóstwo radości !\nW skład zestawu wchodzi zwijana na rolkę tarcza ze sznurkiem do jej powieszenia oraz 6 magnetycznych rzutek w dwóch kolorach (3 żółte i 3 czerwone). Na czarnej tkaninie tarczy znajdują się kolorowe dwustronne ilustracje robotów i motywów kosmicznych. Gracze celują rzutkami w tarczę z ustalonej wcześniej odległości, w taki sposób, by trafić w punktowane miejsca. Celem gry jest zgromadzenie w trzech rzutach jak największej ilości punktów.\nZabawka dla dzieci w wieku: 4-8 lat.\nMateriał: tkanina, tworzywo, magnes.\nWymiary zabawki: 44 cm x 4 cm x 65 cm


Zamiast porządnego państwa - Janusz Sanocki - NEon24.pl\n111 postów 1 komentarz\nPOLITYKA - ŚWIAT 30.06.2017 09:56 12 komentarzy\nRok 2016 - zamknął się kolejnym wzrostem długu Skarbu Państwa. Pomimo „uszczelniania” - zadłużenie polskiego państwa wzrosło o 94 mld zł – 2500 na osobę. Dla 4-osobowej rodziny to 10.000 zł, choć w programie 500+ ta rodzina może odebrać część długu.\nZamiast porządnego państwa - Wzrost długu SP\nRok 2016 zamknął się kolejnym wzrostem długu skarbu państwa. Pomimo sukcesów, „uszczelniania” itd. zadłużenie polskiego państwa zwiększyło się o 94 mld zł – to jest o mniej więcej 2500 zł na osobę. Dla czteroosobowej rodziny daje to kwotę 10.000 zł, całe szczęście że w postaci 500+ ta rodzina mogła odebrać przynajmniej część długu.\nW tym czasie kiedy systematycznie rośnie zadłużenie Polski - ani rząd z premier Szydło na czele, ani kierownictwo partii rządzącej nie prowadzi żadnych działań, które zracjonalizowały by strukturę państwa i np. zlikwidowały kompletnie zbędne instytucje, uporządkowały płace w administracji itd. itp.\nKonia z rzędem dla tego kto wie do czego służy np. „Centrum Zakupów dla Sądownictwa – Instytucja Gospodarki Budżetowej” – utrzymywana z budżetu państwa, której koszt wyniósł ponad 8 mln zł.\nDzisiaj w dobie rynkowej obfitości, zakupów które można dokonać przez Internet, telefonów komórkowych utrzymujemy instytucję z czasów centralnego planowania!\nA takich ssących z budżetu pasożytniczych pseudo-urzędów jest cała masa.\nPolska wygląda jak żubr, którego ze wszystkich stron oblepiły pasożyty wysysające z potężnego zwierza żywotne soki. Efektem jest stały deficyt budżetowy od 28 lat i - ma się rozumieć - stały wzrost zadłużenia państwa. Państwo Polskie nie dość, że wyprzedało cały zbudowany za PRL majątek, to musi jeszcze rok w rok zaciągać od lichwiarzy coraz to nowe długi.\nZadłużenie Polski liczone razem z długami samorządów przekroczyło bilion złotych i staje się poważnym problemem, zwłaszcza że nie widać żadnych działań naprawczych.\nNadciągająca zapaść finansów publicznych to przecież nie jedyny problem z jakim się zderzamy.\nW Polsce panuje kompletny bałagan prawny, nie działa w istocie tzw. „wymiar sprawiedliwości”, w którym funkcjonariusze (sędziowie i prokuratorzy) zapewnili sobie praktyczną bezkarność. Programy interwencyjne wszystkich stacji telewizyjnych pełne są opisów sądowych skandali w wydaniu sędziów, ale efekt tego jest żaden.\nZmiany, które forsuje minister Ziobro nie polegają bowiem na usunięciu przyczyn zła, ale zmierzają do uzyskania jak największej kontroli ze strony ministra nad administracja sądową.\nJednocześnie „nadzwyczajna kasta” zapewniła sobie adekwatne wynagrodzenia. Średnia zarobków sędziów w Sądzie Najwyższym to ponad 26 tys. zł na miesiąc.\nW tym czasie najważniejszy urzędnik państwa –Prezydent Państwa zarabia 16 tys.\nJedną z takich akcji jest tzw. „dekomunizacja”. Wiadomo komuna była „be” i teraz, w 30 lat od jej demontażu trzeba się pozbyć wszystkich jej symboli.\nI tak np. w Bielsku-Białej Rada Miejska chciała nadać jednemu z rond imię Ryszarda Dziopaka – wybitnego dyrektora Fabryki Samochodów Małolitrażowych. Dziopak rozwijał produkcje Małego Fiata, budował dla ludzi osiedla, był operatywny, uczciwy miał jednak jedną wadę - był członkiem PZPR. I z tego powodu wojewoda śląski na wniosek IPN uchylił uchwałę i Dziopak swojego ronda w Bielsku mieć nie będzie.\nGdyby onże Dziopak zapisał się do jakiej bandy „Ognia” czy „Burego”, dokonał rekwizycji forsy w najbliższym GS-ie czy zastrzelił sekretarza partii - to co innego. Miałby pomnik pod którym minister Macierewicz składałby kwiaty.\nAle fabryka, osiedla – co to za zasługi?\nczytaj więcej POLITYKA - POLSKA Janusz Sanocki18.07.20181\nPozorni antagoniści, czyli - narada sztabowa\nczytaj więcej POLITYKA - ŚWIAT Andrzej Tokarski17.07.201854\nczytaj więcej POLITYKA - ŚWIAT miarka16.07.201845\nSzerzy pan propagandę FOR Balcerowicza, która celowo, w ramach działań totalnej opozycji, wprowadza opinię publiczną w błąd.\nWg MF wykonanie budżetu przedstawia się następująco:\ndochody 314,6 mld zł, tj. 100,3 %\nwydatki 360,9 mld zł, tj. 97,9 %\ndeficyt 46,3 mld zł, tj. 84,6 %\nDeficyt budżetu państwa w 2016 r. wyniósł 46,3 mld zł tj. 84,6% wartości planowanej w ustawie budżetowej. Był on wyższy o 3,7 mld zł w stosunku do deficytu zrealizowanego w 2015 r. (42,6 mld zł).\n35stan 30.06.2017 11:52:26\nWłaśnie NIK zakwestionował nie wliczenie do długu 5,7 miliarda zł, a ile jest deficytu ukrytego w różnych miejscach.\nI już panie @35stan masz 50 miliardów.\nEfekty "uszczelniania" objawią się w przyszłym roku i następnych.\nBędą narastać, podobnie jak efekty 500+.\nPan sobie poczytaj net, nawet strony rządowe, czy TVpartyjnej (zawsze taka była) posłuchaj.\nCo dzień niemal podniesienie kar, narzucenie kosztownych obowiązków, poniesienie podatków, opłat, komplikowanie wszystkiego, i coraz głupsze pomysły.\nJedyny dobry pomysł, który zrealizował PIS - wycinka drzew - został po pół roku zlikwidowany.\nDzięki czemu zatrudnienie będzie miało jakieś 20 tys. urzędników, tyleż samo pracy wykonać muszą po drugiej stronie właściciele, a na dodatek każde działanie z drzewem tle opóźni się o 2 miesiące.\nWystarczy policzyć 20 tys. x 8 tys. zł x 12 miesięcy = 1,6 miliarda rocznie.\nNie stać nas???\nAlexSailor 30.06.2017 12:21:53\nTrudno się pod tym nie podpisać\nTak to wygląda, jest bitwa o sprawy nieistotne, dziki kłus do koryta, obsadzanie ludźmi niekompetentnymi lukratywne stanowiska a nie praca nad tym co potrzeba.\nZawisza Niebieski 30.06.2017 13:27:12\n"Efekty "uszczelniania" objawią się w przyszłym roku i następnych."\nTak, tak, tym się pocieszają strapione POlszewickie łobuzy i takimi kłamstwami straszą ludzi.\n35stan 30.06.2017 18:50:12\n@Zawisza Niebieski 13:27:12\n"a nie praca nad tym co potrzeba."\nTak, "tym co potrzeba" zajmowała się twoja POlszewia i było ci tak dobrze, że nawet nie musiałeś myśleć.\n35stan 30.06.2017 18:51:52\nMasz problem, klawiatura ci się zacina. W języku polskim nie stosujemy dwóch wielkich liter obok siebie, jeśli nie piszemy kapitalikiem. Dla prostych ludzi proste metody się stosuje. Biskup Michalik, ten co uważa, że pozbawione miłości dzieci ... wymyślił pojęcie Nowa Targowica licząc na to, że tych, co im historia zbyt trudną nauką była nie będą wiedzieli, że Targowica, to nuncjusz, prymas, biskupi i politycy co na nasze ziemie obce wojska sprowadzili, wypisz, wymaluj opisał PiS, ale lemingi się nie połapały.\nDziś "szalony drwal" tłumaczył się gęsto i głupio za "córkę leśnika". A przecież kumoterstwo to dziś za rządów Przestępców i Spiskowców to działanie zgodne z prawem. Leming myśleć nie musi, wystarczy słuchać co na "falach eteru" polskojęzyczne media zakonne przez antenki z Torunia nadają.\nKaczyński podzielił ludność Polski na sort Kaczyńskiego (ślepych wyznawców Tadeusza R i Kaczyńskiego) i sort Polaków. Tyle, że sort Polaków dzieli się sort zwolenników PO, Nowoczesnej, PSL, Kukis i ludzi myślących co nigdy sortem Kaczyńskiego, ani innego polityka nie będą.\nKaczyński jest człowiekiem do burzenia, nie tworzenia. Ile zniszczyli przez te dwa lata? Prezydentem jest człowiek, co bezmyślnie podpisuje wszystko co mu na biurko rzucą, biedak jeździł na nartach i nie zorientował się, że mu wojsko Macierewicz zwędził. TK zarządza magister, której kwalifikacje nie pozwalały na bycie sędzią. Obsada stanowisk, na zasadzie mierny ale wierny, aptekarczyk w zarządzie spółki skarbu państwa... całą partia obsadzona takimi ludźmi. Bałagan w szkolnictwie, bałagan w lecznictwie, zakupami dla wojska rządzą lobbyści (Berczyński). Komisja Macierewicza w sprawie Smoleńska, to jedno wielkie pasmo porażek i kompromitujących niekompetencji. Macierewicz chwali się wykonaniem budżetu, ale wykonał go przelewając zaliczki, zwiększając maksymalną kwotę zaliczki, jaką można wpłacić. Pieniądze zamiast pracować dla kraju leżą na kontach firm. Lody PiS SKOKi padają jeden po drugim, Polacy za to płacą. Działalność komisji w.s. Amber Gold doprowadzi do tego, że odszkodowania zapłaci polski podatnik. Farmom wiatrowym grozi upadek. Ratownicy medyczni na ulicach. Państwo w ruinie to będziemy mieli po 4 latach i odbudowywać będziemy je wiele lat.\nZawisza Niebieski 30.06.2017 19:55:20\n@Zawisza Niebieski 19:55:20\nten totalny upadek wyjaśnia to:\nCezary Bialik 01.07.2017 04:49:17\n@Cezary Bialik 04:49:17\nWiele już "zielonych wysp" widziałem, jak również firm o wspaniałych wynikach, które nagle upadały. Dobrze by było, gdyby tak było, tyle, ale w ekonomii nic nie dzieje się gwałtownie, zaś metod manipulacji wynikami jest wiele. Zwróć uwagę, że dziś mamy kongres PiS. Wyniki musiały być dobre.\nZawisza Niebieski 01.07.2017 13:05:05\n@Zawisza Niebieski 13:05:05\nW III kwartale Polska może zacząć się oddłużać! Gdzie ci, którzy mówili, że 500+ doprowadzi nas do bankructwa? Brytyjski dziennik Financial Times zwraca uwagę, że Polska w III kwartale tego roku może zacząć się oddłużać! Okazuje się, że można skutecznie prowadzić politykę polegającą na wsparciu polskich rodzin poprzez program „Rodzina 500+”, jednocześnie nie doprowadzając do bankructwa systemu finansowego. Według podanych przez Ministerstwo Finansów danych z wykonania budżetu, deficyt na koniec maja, jest najniższy od czasów transformacji. Po pięciu miesiącach roku 2017, dziura budżetowa wynosi 0,2 mld zł, co stanowi 0,3 proc. limitu, który został zapisany w ustawie budżetowej. Okazuje się, że skutecznie uszczelnienie systemu podatkowego jest możliwe. Z samego podatku VAT, udało się zwiększyć przychody w pierwszej połowie roku o 14 mld złotych. Do tego dochodzi CIT, oraz skuteczna polityka gospodarcza. Financial Times wskazuje w tym przypadku na promowanie innowacji przez ministerstwo finansów.\nTakie dane widzą doskonale i potwierdzają nawet politycy PO! Problem w tym, że głównie w prywatnych rozmowach, bowiem w oficjalnej rozmowie, którą mogą przeczytać wyborcy, nikt z opozycji nie przyznać, że rząd odniósł sukces. Ciekawe co myślą w tym momencie najwięksi przeciwnicy programu „Rodzina 500+”? Pamiętam doskonale, jak mówiono, że mamy do czynienia z „rozdawnictwem” pieniędzy, które doprowadzi do „bankructwa” Polski. Jakoś dane za pierwszą połowę roku pokazują, że jest inaczej. Mało tego! Według danych GUS, z uwagi na wzrost sprzedaży wywołany programem wprowadzonym przez minister Elżbietę Rafalską, również polskie firmy mają coraz więcej zamówień. Napisał Łukasz Żygadło\nkula Lis 67 02.07.2017 15:56:34\n@kula Lis 67 15:56:34\nDaj Boże, by choć była na zero, ale prawdziwie na zero, a nie w statystykach tworzonych na potrzeby kongresu PiS. Ja żyłem za czasów PZPR, i pamiętam jak pięknie Polska wyglądała, jak sklepy były nagle pełne towarów przed zjazdem KC PZPR, po nim wszystko wracało do normy. PiS zbudowany jest na dobrych wzorcach PRL. W działaniach Kaczyńskiego te wzorce są wyraźne.\nZawisza Niebieski 02.07.2017 22:01:36\nOświadczenie o działaniach ABW\nJak nie komuniści i złodzieje, to najemnicy Sorosa i Putina.\nSzanowny Panie Grzegorzu, Ma Pan absolutną rację. Neon24 to portal obsługiwany przez partaczy i ignorantów. Głównym partaczem i ignorantem jestem Ja. I to moja wina. Proponuje...