1 Wykłady z przedmiotu Bezpieczeństwo Pracy i Ergonomia SEMESTR I Wydział Górnictwa i Geoinżynierii Katedra Górnictwa Podziemnego Pracownia Bezpieczeństwa Pracy i Ergonomii w Górnictwie Kraków 2015\n3 Wykład 2 z przedmiotu Bezpieczeństwo Pracy i Ergonomia STUDIA STACJONARNE SEMESTR I Temat wykładu: System prawny ochrony pracy w Polsce, źródła prawa, rodzaje norm prawnych, instytucje nadzorujące.\n6 System ochrony pracy w Polsce Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. nr 78, poz. 483) Art. 24 Praca znajduje się pod ochroną Rzeczypospolitej Polskiej. Państwo sprawuje nadzór nad warunkami wykonywania pracy. Art Każdy ma prawo do bezpiecznych i higienicznych warunków pracy. Sposób realizacji tego prawa oraz Obowiązki pracodawcy określa ustawa. Art Każdy ma prawo do ochrony zdrowia.\n7 Podstawy prawne w dziedzinie bhp\n8 Sektor wykonawczy Sektor wykonawczy łączymy z funkcją pracodawcy i osób kierujących pracownikami, którzy są odpowiedzialni za wykonywanie zadań wynikających z przepisów i zasad bezpieczeństwa pracy. W segmencie wykonawczym funkcjonuje służba bezpieczeństwa i higieny pracy, jako wyodrębniona służba kontroli, koordynacji oraz dokumentowania działań podejmowanych na rzecz ochrony pracy przez pracodawców.\n9 Sektor nadzoru państwowego i społecznego Sektor nadzoru tworzą organy państwowe, nadzorujące przestrzeganie przepisów i zasad bhp. Najpełniejszy zakres nadzoru posiada Państwowa Inspekcja Pracy. Pozostałe organy jak: Państwowa Inspekcja Sanitarna, Społeczna Inspekcja Pracy, Urząd Dozoru Technicznego, Wyższy Urząd Górniczy i inne, wykonują nadzór specjalistyczny, z racji uprawnień obejmujących tylko niektóre dziedziny bezpieczeństwa pracy. Samodzielne uprawnienia nadzoru i kontroli w dziedzinie ochrony pracy mają również związki zawodowe oraz społeczni inspektorzy pracy. Organy nadzoru państwowego są obowiązane do dokonywania analiz i ocen stanu bezpieczeństwa pracy oraz ich przedkładania stosownym władzom, jak również związkom zawodowym (np. sprawozdania Państwowej Inspekcji Pracy).\n10 Sektor naukowo-badawczy Sektor naukowo-badawczy w obszarze ochrony pracy tworzą instytuty naukowe i placówki badawcze, jako instytucje samodzielne lub funkcjonujące w ramach szkół wyższych. Przedstawicielami tego segmentu są: Centralny Instytut Ochrony Pracy (CIOP) oraz Instytuty Medycyny Pracy w Łodzi i Sosnowcu. Placówki naukowo-badawcze prowadzą badania w rozmaitych dziedzinach ochrony pracy i ergonomii, opracowując wytyczne, opinie i ekspertyzy, oceniają prototypy ochron osobistych, dostarczają podstaw naukowych do regulacji prawnych z zakresu bhp.\n11 System ochrony pracy w Polsce Polski system ochrony pracy obejmuje pracowników młodocianych i kobiety szczególną ochroną, która polega, ogólnie rzecz ujmując, na: a) zakazie zatrudniania tych pracowników przy wykonywaniu prac ciężkich, szkodliwych dla zdrowia i uciążliwych, b) ochronie czasu pracy, c) ograniczeniach w ręcznym dźwiganiu i przenoszeniu ciężarów, d) szczególnej ochronie macierzyństwa.\n12 Obowiązki pracownika w dziedzinie BHP Przedstawiony system ochrony pracy nie byłby pełny, gdyby w nim pominąć obowiązki pracowników w dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy. Obowiązki te zostały wyczerpująco wymienione w artykułach 210 i 211 Kodeksu pracy, które uczyniły je obowiązkami podstawowymi.\n13 Obowiązki pracownika w dziedzinie BHP W szczególności pracownik jest obowiązany: 1. Znać przepisy i zasady bezpieczeństwa i higieny pracy, brać udział w szkoleniu i instruktażu z tego zakresu oraz poddawać się egzaminom sprawdzającym, 2. Wykonywać pracę w sposób zgodny z przepisami i zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz przestrzegać wydawanych w tym zakresie zarządzeń i wskazówek przełożonych, 3. Dbać o należyty stan maszyn, urządzeń, narzędzi i sprzętu oraz o porządek i ład w miejscu pracy, 4. Stosować środki ochrony zbiorowej, a także używać przydzielone środki ochrony indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze, zgodnie z ich przeznaczeniem,\n14 Obowiązki pracownika w dziedzinie BHP 5. Poddawać się wstępnym, okresowym i kontrolnym oraz innym zaleconym badaniom lekarskim i stosować się do wskazań lekarskich, 6. Niezwłocznie zawiadomić przełożonego o zauważonym zakładzie pracy wypadku albo zagrożeniu życia lub zdrowia ludzkiego oraz ostrzec współpracowników, a także inne osoby znajdujące się w rejonie zagrożenia, o grożącym im niebezpieczeństwie, 7. Współdziałać z pracodawcą i przełożonymi w wypełnianiu obowiązków dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy.\n15 KODEKS PRACY INTERNET KODEKS KADR I PŁAC Kodeks pracy 2015 z komentarzem Komentarz: Aleksander P. Kuźniar\n16 Państwowa Inspekcja Pracy INTERNET PIP Struktura organizacyjna Jednostkami organizacyjnymi Państwowej Inspekcji Pracy są: Główny Inspektorat Pracy; okręgowe inspektoraty pracy; Ośrodek Szkolenia Państwowej Inspekcji Pracy im. Profesora Jana Rosnera we Wrocławiu.\n17 INSTYTUT MEDYCYNY PRACY INERNET IMP\n18 INSTYTUT MEDYCYNY PRACY Medycyna pracy jest dziedziną, której podstawowym zadaniem jest opieka nad zdrowiem człowieka w środowisku pracy. Podstawowym przedmiotem jej zainteresowania jest wpływ pracy na zdrowie, profilaktyka negatywnych skutków zdrowotnych środowiska pracy oraz diagnostyka i leczenie chorób zawodowych. Medycyna pracy jest dziedziną wielodyscyplinarną, łączącą sfery zainteresowania różnych specjalności medycznych takich jak: choroby wewnętrzne, choroby zakaźne, fizjologia pracy i ergonomia, psychologia pracy, higiena pracy, epidemiologia, toksykologia. Do szczególnych zadań lekarza medycyny pracy należy przeprowadzanie badań profilaktycznych pracowników (wstępnych, okresowych i kontrolnych) a także osób wymagających specjalnej oceny lekarskiej, w tym na przykład uczniów, kierowców, osób ubiegających się o pozwolenie posiadania broni czy licencję detektywa.\n19 INSTYTUT MEDYCYNY PRACY Badania profilaktyczne mogą wykonywać tylko lekarze do tego uprawnieni, a takie uprawnienia obecnie można uzyskać tylko poprzez specjalizację z medycyny pracy. Ponieważ przeprowadzanie wymienionych badań jest w myśl aktualnego prawa obowiązkowe (w przypadku pracowników do ich sfinansowania zobowiązany jest pracodawca), specjalizacja z medycyny pracy stwarza korzystne możliwości finansowe. Lekarze medycyny pracy funkcjonują obecnie w sposób niemal całkowicie indywidualny. Tym samym są, obok lekarzy dentystów, przedstawicielami jednej z pierwszych specjalizacji lekarskich pracujących w warunkach pełnej gospodarki rynkowej. Medycyna pracy jest specjalnością całkowicie niezabiegową, wykonywaną w ustabilizowanych warunkach gabinetu lekarskiego, w dowolnie ustalonych godzinach pracy, nie wymagającą inwestowania w kosztowny sprzęt medyczny oraz dającą duże perspektywy stabilnego rozwoju zawodowego i finansowego.\n20 INSTYTUT MEDYCYNY PRACY Lekarz specjalista medycyny pracy może oprócz działalności diagnostyczno-orzeczniczej rozwijać i realizować ambicje naukowe poprzez prowadzenie badań i uzyskiwanie stopni i tytułów naukowych w jednostkach badawczo-rozwojowych lub uczelniach medycznych. Medycyna pracy jest specjalizacją lekarską uznawaną w krajach UE, a program specjalizacji jest zgodny z wytycznymi opracowanymi przez Europejską Sieć Towarzystw Lekarzy Medycyny Pracy i Europejskie Stowarzyszenie Szkół Medycyny Pracy.\n21 Centralny Instytut Ochrony Pracy INTERNET CIOP Instytut jest podstawową placówką naukowo-badawczą w Polsce zajmującą się kompleksowo problematyką kształtowania warunków pracy zgodnie z psychofizycznymi możliwościami człowieka. Przedmiotem działania Instytutu jest prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych prowadzących do nowych rozwiązań technicznych i organizacyjnych w zakresie ochrony pracy w dziedzinie bezpieczeństwa, higieny pracy i ergonomii oraz wykonywanie innych zadań szczególnie ważnych dla osiągnięcia celów polityki społecznogospodarczej państwa w tej dziedzinie.\n22 Międzynarodowa Organizacja Pracy Międzynarodowa Organizacja Pracy, MOP została powołana w 1919 r., a od 1946 r. stała się organizacją wyspecjalizowaną Narodów Zjednoczonych. Polska jest członkiem MOP od chwili jej powstania. Podstawowym kierunkiem działania Międzynarodowej Organizacji Pracy jest tworzenie norm prawnych, stanowiących instrument oddziaływania w celu budowania sprawiedliwego ładu społecznego w poszczególnych państwach, w skali międzynarodowej. Działalność normatywna MOP nie ogranicza się jednak do wąsko rozumianego prawa pracy, lecz wkracza w dziedzinę ubezpieczeń społecznych, a także polityki społecznej i ekonomicznej.\n23 Międzynarodowa Organizacja Pracy Podstawowym aktem normatywnym uchwalanym przez Konferencję Ogólną MOP są konwencje - akty normatywne prawa międzynarodowego. Oznacza to, że są one wiążące dla państw członkowskich po ich ratyfikowaniu. Jednakże cechuje je pewna samodzielność, gdyż obowiązują przez czas w nich oznaczony, mimo że np. państwo wycofało się z ich ratyfikacji, a nawet członkostwa w organizacji. Międzynarodowa Organizacja Pracy dysponuje określonymi środkami przymuszającymi państwa członkowskie do ratyfikowania, jak też tryb kontroli przestrzegania ratyfikowanych konwencji\n24 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy. Dyrektywa Rady 89/391/EWG 2.Tab. z 12 nr czerwca r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy Artykuł 1. Cel 1. Celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie środków stymulujących do działania w kierunku poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników podczas pracy. 2. W tym celu dyrektywa ta zawiera ogólne zasady: zapobiegania ryzyku zawodowemu, bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, eliminacji czynników wypadkowych i ryzyka, informowania, konsultacji, współuczestnictwa pracowników i ich przedstawicieli - zgodnie z krajowym prawem i(lub) zwyczajami - oraz ich szkolenia, jak również zawiera ogólne wskazania dotyczące wdrażania tych zasad.\n25 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy. 2.Tab. nr 6 Artykuł 1. Cel 1. Celem niniejszej dyrektywy jest wprowadzenie środków stymulujących do działania w kierunku poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników podczas pracy. 2. W tym celu dyrektywa ta zawiera ogólne zasady: zapobiegania ryzyku zawodowemu, bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, eliminacji czynników wypadkowych i ryzyka, informowania, konsultacji, współuczestnictwa pracowników i ich przedstawicieli - zgodnie z krajowym prawem i(lub) zwyczajami - oraz ich szkolenia, jak również zawiera ogólne wskazania dotyczące wdrażania tych zasad.\n26 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy 3. Tab. nr 7 Artykuł 5. Postanowienia ogólne 1. Pracodawca ma obowiązek zapewnić pracownikom bezpieczeństwo i ochronę zdrowia w każdym aspekcie związanym z pracą. 2. Gdy, zgodnie z art. 7. pkt. 3, pracodawca zatrudnia z zewnątrz kompetentne służby lub osoby, nie zmniejsza to jego odpowiedzialności w tym zakresie. 3. Zobowiązania pracowników w zakresie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia podczas pracy nie powinny wpływać na zasadę odpowiedzialności.\n27 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy 1. Tab. nr 8 Artykuł 9. Różne obowiązki pracodawców 1. Pracodawca: 1. powinien mieć przeprowadzoną ocenę ryzyka zagrażającego bezpieczeństwu i zdrowiu podczas pracy, włączając w to szczególnie zagrożenia, na jakie są narażone grupy pracowników. [...] Artykuł 14. Lekarskie badania kontrolne 1. Należy podjąć działania, zgodnie z krajowym prawem i (lub) zwyczajami, w celu zapewnienia pracownikom lekarskich badań kontrolnych dostosowanych do zagrożeń, z jakimi stykają się w pracy.\n28 1. Tab. nr 9 z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy Artykuł 7. Służby ochrony i zapobiegania 1. Nie naruszając zobowiązań, o których mowa w art. 5 i 6 pracodawca wyznacza jednego lub więcej pracowników do prowadzenia działalności związanej z ochroną zdrowia i zapobieganiem ryzyku zawodowemu w zakładzie i(lub) przedsiębiorstwie. [...] 5. We wszystkich przypadkach: 5. wyznaczeni pracownicy muszą posiadać niezbędne umiejętności i niezbędne środki, [...] 6. należy zapewnić wystarczającą liczbę wyznaczonych pracowników i zewnętrznych służb lub osób do organizowania środków ochronnych i zapobiegawczych, biorąc pod uwagę rozmiary zakładu i(lub) przedsiębiorstwa, i(lub) zagrożeń, na jakie są narażeni pracownicy oraz ich występowanie w całym zakładzie i(lub) przedsiębiorstwie.\n29 2. Tab. nr Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy a. Tab. nr 11 Artykuł 13. Obowiązki pracowników 1. Na każdym pracowniku spoczywa możliwie największa odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo i zdrowie oraz innych osób, na które mają wpływ jego działania podczas pracy, zgodnie z jego przeszkoleniem i otrzymanymi od pracodawcy instrukcjami. 2. W tym celu, zgodnie z przeszkoleniem i otrzymanymi od pracodawcy Instrukcjami, pracownicy w szczególności powinni: [...] 1. współpracować tak długo, jak to będzie konieczne, zgodnie z krajowymi zwyczajami, z pracodawcą i(lub) pracownikami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i zdrowie pracowników w celu realizacji zadań i wymagań, postawionych przez kompetentne władze, zapewniających bezpieczeństwo i ochronę zdrowia pracowników podczas pracy.\n30 1. Tab. nr 9 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy Artykuł 7. Służby ochrony i zapobiegania 1. Nie naruszając zobowiązań, o których mowa w art. 5 i 6 pracodawca wyznacza jednego lub więcej pracowników do prowadzenia działalności związanej z ochroną zdrowia i zapobieganiem ryzyku zawodowemu w zakładzie i(lub) przedsiębiorstwie. [...] 5. We wszystkich przypadkach: 5. wyznaczeni pracownicy muszą posiadać niezbędne umiejętności i niezbędne środki, [...] 6. należy zapewnić wystarczającą liczbę wyznaczonych pracowników i zewnętrznych służb lub osób do organizowania środków ochronnych i zapobiegawczych, biorąc pod uwagę rozmiary zakładu i(lub) przedsiębiorstwa, i(lub) zagrożeń, na jakie są narażeni pracownicy oraz ich występowanie w całym zakładzie i(lub) przedsiębiorstwie.\n31 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników 4. Tab. nr 13. podczas pracy Artykuł 8 4. Pracownicy, którzy w obliczu poważnego i nieuniknionego niebezpieczeństwa opuszczą swoje stanowiska pracy i(lub) niebezpieczną strefę, nie mogą znaleźć się w jakimkolwiek niekorzystnym położeniu z powodu swojego działania i muszą być chronieni przed szkodliwymi i nieusprawiedliwionymi konsekwencjami, zgodnie z krajowym prawem i(lub) zwyczajami.\n32 Dyrektywa Rady 89/391/EWG Dyrektywa z 12 czerwca Rady 89/391/EWG 1989 r. o wprowadzeniu z 12 czerwca środków 1989 r. w celu 2. Tab. nr o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i i poprawy zdrowia pracowników zdrowia podczas pracowników pracy podczas pracy Artykuł 12. Szkolenie pracowników 1. Pracodawca powinien zapewnić każdemu pracownikowi odbycie odpowiedniego szkolenia dotyczącego bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a w szczególności przekazanie mu informacji i instrukcji specyficznych dla danego stanowiska lub wykonywanej pracy: 1. przy zatrudnien iu 2. w przypadku przeniesie Artykuł 12. Szkolenie pracowników nia lub zmiany pracy 1. Pracodawca powinien zapewnić każdemu pracownikowi odbycie odpowiedniego 3. w szkolenia dotyczącego bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a w szczególności przekazanie mu informacji i instrukcji specyficznych przypadku dla danego stanowiska lub wykonywanej pracy: wprowadz enia nowego sprzętu roboczego lub zmiany 1. przy zatrudnieniu 2. w przypadku przeniesienia lub zmiany pracy 3. w przypadku wprowadzenia nowego sprzętu roboczego lub zmiany sprzętu 4. w przypadku wprowadzenia jakiejkolwiek nowej technologii. [...] 3. Przedstawiciele pracowników odpowiedzialni za bezpieczeństwo i zdrowie pracowników mają prawo do stosownego przeszkolenia. 1. Szkolenie, o którym mowa w pkt. 1 i 3, nie może obciążać finansowo pracowników i ich przedstawicieli. Szkolenie wymienione w pkt. 1 musi odbywać się w godzinach pracy. sprzętu 4. w przypadku wprowadz enia jakiejkolwi ek nowej technologi i. [...] 3. Przedstawiciele pracowników odpowiedzialni za bezpieczeństwo i zdrowie pracowników mają prawo do stosownego przeszkolenia. 1. Szkolenie, o którym mowa w pkt. 1 i 3, nie może obciążać finansowo pracowników i ich przedstawicieli. Szkolenie\n33 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy a. Tab. nr 11 Artykuł 13. Obowiązki pracowników 1. Na każdym pracowniku spoczywa możliwie największa odpowiedzialność za własne bezpieczeństwo i zdrowie oraz innych osób, na które mają wpływ jego działania podczas pracy, zgodnie z jego przeszkoleniem i otrzymanymi od pracodawcy instrukcjami. 2. W tym celu, zgodnie z przeszkoleniem i otrzymanymi od pracodawcy Instrukcjami, pracownicy w szczególności powinni: [...] 1. współpracować tak długo, jak to będzie konieczne, zgodnie z krajowymi zwyczajami, z pracodawcą i(lub) pracownikami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo i zdrowie pracowników w celu realizacji zadań i wymagań, postawionych przez kompetentne władze, zapewniających bezpieczeństwo i ochronę zdrowia pracowników podczas pracy.\n34 Konwencja nr 155 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca bezpieczeństwa, zdrowia pracowników i środowiska pracy Konwencja nr 155 a. Tab. nr 12 Międzynarodowej Organizacji Pracy dotycząca bezpieczeństwa, zdrowia pracowników i środowiska pracy Artykuł 9. Różne obowiązki pracodawców 1. Pracodawca: Artykuł 9. Różne obowiązki pracodawców 1. Pracodawca: 1. decyduje o podejmowanych środkach ochronnych i, jeśli to konieczne, o wyposażeniu ochronnym, które ma być stosowane. [...] 1. decyduje o podejmowanych środkach ochronnych i, jeśli to konieczne, o wyposażeniu ochronnym, które ma być stosowane. [...] Artykuł 13. Obowiązki pracowników Artykuł 13. Obowiązki pracowników 2. W tym celu, zgodnie z 2. W tym celu, zgodnie z przeszkoleniem i otrzymanymi od pracodawcy instrukcjami, pracownicy w przeszkoleniem i otrzymanymi od szczególności powinni: pracodawcy instrukcjami, pracownicy 2. używać, zgodnie z przeznaczeniem, środków ochrony indywidualnej, jakie zostały im w szczególności powinni: wydane i, po użyciu, zostawiać je we właściwym miejscu. 2. używać, zgodnie z przeznaczeniem, środków ochrony indywidualnej, jakie zostały im wydane i, po użyciu, zostawiać je we właściwym miejscu.\n35 Dyrektywa Rady 89/391/EWG z 12 czerwca 1989 r. o wprowadzeniu środków w celu zwiększania bezpieczeństwa i poprawy zdrowia pracowników podczas pracy 1. Tab. nr 14 Artykuł 11. Konsultacje i uczestnictwo pracowników 1. Pracodawcy powinni konsultować się z pracownikami i(lub) ich przedstawicielami i umożliwiać im uczestniczenie we wszystkich dyskusjach dotyczących bezpieczeństwa i ochrony zdrowia podczas pracy. Zakłada to: konsultacje pracowników prawo pracowników i(lub) ich przedstawicieli do wysuwania wniosków współuczestnictwo, zgodnie z krajowym prawem i(lub) zwyczajami.\n36 PRZEPISY BHP Ustawy t.j. Dz.U poz Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o normalizacji. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 sierpnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz. 1242\n37 PRZEPISY BHP Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz Ustawa z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o substancjach chemicznych i ich mieszaninach. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz Ustawa z dnia 21 grudnia 2000 o dozorze technicznym. Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dozorze technicznym. Obowiązuje od dnia:\n38 PRZEPISY BHP Rozporządzenia t.j. Dz.U poz Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie powołania Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Czynników Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy. Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie powołania Międzyresortowej Komisji do Spraw Najwyższych Dopuszczalnych Stężeń i Natężeń Szkodliwych dla Zdrowia w Środowisku Pracy. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie zagrożeń naturalnych w zakładach górniczych Obwieszczenie Ministra Środowiska z dnia 21 września 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Środowiska w sprawie zagrożeń naturalnych w zakładach górniczych. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawiewarunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.\n39 PRZEPISY BHP Obwieszczenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 17 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Obowiązuje od dnia: t.j. Dz.U poz Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie określenia wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej oraz zasiłku chorobowego. Obwieszczenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 lipca 2015 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie określenia wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej oraz zasiłku chorobowego. Obowiązuje od dnia: Obwieszczenia M.P poz. 767 Obwieszczenie Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia 11 sierpnia 2015 r. w sprawie miesięcznej wysokości składki na ubezpieczenie wypadkowe, chorobowe i macierzyńskie w IV kwartale 2015 r. Obowiązuje od dnia:\n40 Literatura pomocnicza 1. Seria norm PN-N Systemy zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy.: PN-N SZBHP. Wymagania, PN-N SZBHP. Ogólne wytyczne do oceny ryzyka zawodowego, PN-N SZBHP. Wytyczne, PN-N SZBHP. Wymagania ogólne audytowania, Koradecka D. i inni, (2008): Bezpieczeństwo i higiena pracy, 5. Rączkowski B. (2010): BHP w praktyce, 6. Szlązak J. i Szlązak N. (2010): Bezpieczeństwo i higiena pracy, 7. J. Korski materiały niepublikowane


12. Co to znaczy "zostawić wszystko za sobą i naśladować Boga"? | Kościół Boga Wszechmogącego\nWierzysz w Boga i naśladujesz Go, a więc twoje serce musi kochać Boga. Musisz porzucić swoje zepsute usposobienie, musisz starać się spełniać pragnienie Boga i obowiązek stworzenia Bożego. Skoro wierzysz w Boga i Go naśladujesz, powinieneś ofiarować Mu wszystko i nie powinieneś podejmować osobistych wyborów lub stawiać żądań, a także powinieneś zaspokoić pragnienia Boga. Ponieważ zostałeś stworzony, powinieneś być posłuszny Panu, który cię stworzył, bo z natury nie masz panowania nad sobą ani zdolności do kontrolowania swojego przeznaczenia. Ponieważ jesteś osobą wierzącą w Boga, powinieneś poszukiwać świętości i zmiany. Ponieważ jesteś stworzeniem Bożym, powinieneś wywiązywać się ze swojego obowiązku i utrzymywać swoje miejsce, przy czym nie wolno ci przekraczać swojego obowiązku. Nie chodzi tu o ograniczenie ciebie ani o uciskanie cię doktryną, lecz jest to ścieżka, poprzez którą możesz spełnić swój obowiązek i która może zostać osiągnięta – a także powinna zostać osiągnięta – przez wszystkich czyniących sprawiedliwość.\nBóg wymaga tego od wszystkich tych, którzy w Niego wierzą: porzućcie wszystko, by podążać za Bogiem. Od Wieku Łaski do Wieku Królestwa było tak wielu ludzi, którzy porzucili wszystko, by podążać za Bogiem. Tylko ci ludzie są godni tego, by być nazywani świętymi, którzy są Bożymi ludźmi w Wieku Królestwa. Co to znaczy porzucić wszystko i podążać za Bogiem? Znaczy to ofiarować Bogu całe swoje serce, całą swoją istotę, oraz w pełni się zanurzyć w Bożym dziele i ponosić koszty na rzecz Boga. Na tym polega prawdziwe znaczenie porzucania wszystkiego, by podążać za Bogiem. Niektórzy ludzie wierzą, że tylko ci, którzy nie założyli rodziny i nie mają żadnych trosk, mogą porzucić wszystko, podczas gdy ci, którzy mają rodzinę, mają rodziców, małżonka lub dzieci, nie mogą tego uczynić. Taka perspektywa jest niewłaściwa. Po pierwsze, ludzie muszą wiedzieć, że Boże wymagania w stosunku do ludzi są sprawiedliwe i rozsądne. Bóg nie wymaga, aby ludzie porzucali swoich rodziców, małżonka lub dzieci. Wymaga On raczej, by ludzie ofiarowywali swoje serca i jak najpełniej wykonywali swój obowiązek bez ograniczeń ze strony jakiejkolwiek osoby, wydarzenia lub rzeczy. To właśnie oznacza porzucenie wszystkiego i podążanie za Bogiem. Bóg nie zmusza ludzi do robienia niczego, czego ci nie chcą robić. Wystarczy, by ktoś starał się ze wszystkich sił, aby zadowolić Boga. Jest całkowicie naturalne, że człowiek musi odrzucić pewne rzeczy, które powinno się odrzucić. Jeśli w danej chwili ktoś nie może czegoś porzucić, wymaga się od niego tylko tego, by ta rzecz gonie ograniczała. Jeżeli jego serce wciąż podlega ograniczeniom i nie może on swobodnie wykonywać swego obowiązku, to nie liczy się to jako porzucenie wszystkiego. Kwestia oddania się Bogu zależy od praktyki porzucania wszystkiego. Jeśli rzeczywiście jesteś kimś, kto jest oddany Bogu, to w sercu będziesz w stanie uniknąć tego, że ogranicza cię rodzina, małżonek lub dzieci. Wielu braci i sióstr ma więzy rodzinne, ale rodziny nie ograniczają ich serca i bardzo dobrze wykonują oni swoje obowiązki. Chociaż od czasu do czasu opuszczają kościół, by zająć się rodziną, nie dopuszczają do tego, by w jakikolwiek sposób kolidowało to z ich obowiązkami. Czy możesz powiedzieć, że nie porzucili wszystkiego, by podążać za Bogiem? Posiadanie rodziny to rzeczywiście trudność – nikt nie może temu zaprzeczyć. Jednakże, jeśli ich serca mogą być lojalne wobec Boga, to będą oni w stanie zrzucić z siebie wszelkie więzy rodzinne. Chociaż ciało doświadcza pewnych trudności, Bóg daje im wielkie błogosławieństwa, by wzrastali w życiu. A co zyskują ci ludzie, którzy lgną do uciech cielesnych? Ostatecznie nic. A jak należy radzić sobie z problemami ciała? Można powiedzieć, że każda ilość cielesnych trudności jest czymś dobrym. O ile Bóg jest zadowolony, o tyle duch danej osoby może się cieszyć. Największy ból ze wszystkich polegałby na tym, że obrazilibyśmy Boga, ponieważ kurczowo trzymamy się uciech cielesnych. Każdy, kto porzuca wszystko, aby ponosić koszty na rzecz Boga, będzie wynagrodzony, ponieważ właściwie wykonał obowiązek istoty ludzkiej i zadowolił Boga. Ponadto zostanie on pochwalony przez Boga, ponieważ Bóg obdarza wielkimi błogosławieństwami wszystkich tych, którzy szczerze ponoszą koszty na Jego rzecz. Wszyscy ci, którzy kurczowo trzymają się przyjemności życia rodzinnego i uciech ciała, oraz nie mogą porzucić wszystkiego, by podążać za Bogiem, są oddani diabłu, szatanowi. Oni z pewnością nie będą zbawieni przez Boga, a w szczególności nie otrzymają Bożego błogosławieństwa.\nWstecz: 11. Jakie są różnice między wykonywaniem swoich obowiązków a pełnieniem posługi?\nDalej: 13. Jaka jest różnica między zrozumieniem prawdy a zrozumieniem doktryny?


Serwisanci rowerowi zawszę będą potrzebni. Rozmowa z Fabianem Waszakiem - Profil Aktywny\nSerwisanci rowerowi zawszę będą potrzebni. Rozmowa z Fabianem Waszakiem\nRozpoczęcie sezonu rowerowego już dawno za nami. Moda na kolarstwo to nie tylko duży przekrój rowerów w sklepach oraz na szlakach, ale też budowanie świadomości rowerzystów. Spotkanie rowerzysty bez kasku należy do rzadkości, a rowery na szlaku są zwykle zadbane i sprawne. Część z nich jest po prostu nowa, a część przed Wielkim Wejściem na trasę zaliczyło wizytę w rowerowym SPA, czyli serwis. Przeczytajcie rozmowę z Fabianem Waszakiem, który opowie nam o pracy serwisanta rowerowego.\nProfil Aktywny: Pracujesz jako serwisant rowerowy dla Martes Sport i jesteś tam również odpowiedzialny za ich sprzedaż. Jest to praca ciężka, fizyczna, jednak poświęcasz się jej w 100 %, dbając jednocześnie o obsługę Klienta w sklepie. Co sprawia, że lubisz pracę z rowerami?\nFabian Waszak: Największą zaletą pracy z rowerem jest to, że dzięki niemu dojedziemy praktycznie wszędzie. Sami wybieramy drogę i tempo. Nie jesteśmy uzależnieni od żadnych rozkładów czy korków. Do 5 kilometrów rower jest najszybszym środkiem transportu w mieście. Dodatkowo darmowy przejazd pozytywnie wpływa na nasze zdrowie i portfel. Udogodnienia w postaci koszyka i sakwy znacznie odciążają nas w czasie jazdy, a przy tym pozwalają przewieźć wszystkie niezbędne rzeczy.\nJak trafiłeś do branży rowerowej?\nWybór branży rowerowej był nieprzypadkowy, ponieważ jest to jedyny w pełni ekologiczny pojazd, który jest w każdym gospodarstwie domowym. Lubię pracę z ludźmi i czerpie pełną satysfakcje z pracy na serwisie rowerowym. Powstało we mnie przekonanie, że w sumie jesteśmy w miastach skazani na wybór innych metod przemieszczania się niż we własnym samochodzie. Serwisanci rowerowi zawszę będą potrzebni.\nCzym się różni praca serwisanta w sezonie od tej w spokojniejszym okresie?\nW sezonie rowerowym jest taka sama praca jak w sezonie spokojniejszym, tylko w sezonie jest pracuje się na 200 %.\nJak ocenisz podejście Klientów do swoich rowerów? Częściej dostajesz rowery pod opiekę zadbane, wymagające tylko przeglądu czy w opłakanym stanie?\nRzadko trafiają się na serwis rowery w opłakanym stanie, klienci dbają o swoje jednoślady.\nJakie rowery najczęściej wybierają Klienci Martes Sport?\nNajczęściej wybierane rowery to na pewno MTB, Crossowe, Trekkingowe i City.\nJa długo pracujesz w Martes Sport? Czy serwis rowerów to Twój główny obowiązek?\nW firmie Martes Sport pracuje od 6 lat na stanowisku kierownik, szkoleniowiec i serwisant rowerowy. Dodatkowo uczestniczę w akcjach promocyjnych naszej firmy.\nMasz jakieś swoje rowerowe marzenie na najbliższy czas?\nWyprawa rowerowa wałami Wisły nad morze.\nFabian na co dzień pracuje w Martes Sport i służy wiedzą oraz swoją pomocą w sprawie Waszych sprzętów rowerowych oraz całego asortymentu sklepu.\nRower kolarstwo serwisroweru\nRecenzja kolarstwo serwisroweru\nFitness i Siłownia kolarstwo serwisroweru


Przemysław Dziewitek: budżet obywatelski to nie jest budżet obywatelski\n– My – jeśli chodzi o system rządzenia – jesteśmy zwykłym powiatowym miasteczkiem, tylko skala jest nieco większa. W tych mniejszych gminach też, jeśli ktoś zaczynał wystawać, angażować się, robić coś więcej, to był od razu „udupiany” i traktowany jako zagrożenie. Taki wójt nie potrzebuje aktywisty (…). On myśli, że taki człowiek zaraz będzie kandydować i odbierze mu jego stołek. W Krakowie mamy dokładnie to samo, tylko miasto jest większe i trzeba „udupiać” systemowo – tak o kondycji Krakowa mówi Przemysław Dziewitek, jeden z ludzi, dzięki którym w naszym mieście powstał budżet obywatelski.\nBudżet obywatelski powinien być edukacją, a nie plebiscytem\nTomasz Borejza: Gratulujemy!\nPrzemysław Dziewitek: Czego!?\nTB: Pierwszej, pilotażowej edycji Budżetu Obywatelskiego. Moim zdaniem tak właśnie powinien wyglądać Budżet Obywatelski.\nDziękuję, ale to było kilka lat temu! Macie tempo. (śmiech)\nGrzegorz Krzywak: Krówka nie rychliwa, ale sprawiedliwa.\nTB: Czym tamten Budżet Obywatelski różnił się od tych dzisiejszych edycji?\nBył nastawiony na dialog oraz na jakość, a nie ilość. A dla nas najważniejsze było to, żeby ludzie mogli się spotkać. Nie tak jak teraz, że zgłaszają się z gotowymi projektami, tylko, żeby nad nimi wspólnie pracować i rozwiązywać problemy. Ci ludzie przychodzili, żeby coś zmienić, a moderatorzy prowadzili spotkania w taki sposób, aby zmiana była możliwa. Bardzo ważne było np. to, że pracowaliśmy na mapach, na których widać było status własności gruntów. Już to uczyło ludzi, że nie każda zakrzaczona i zapuszczona działka to wina prezydenta, ale jest to po prostu własność prywatna albo grunt kolejowy. Staraliśmy się właśnie, żeby ludzie byli zorientowani. Po latach, może górnolotnie, ale tak sobie myślę, że robiliśmy po prostu demokrację. Dzięki tym spotkaniom ludzie zaczęli interesować się swoim najbliższym otoczeniem. I dopiero z tego rodziły się projekty. Było nawet tak, że ludzie się łączyli, żeby z dwóch projektów zrobić jeden, bo doskwierały im te same problemy. Jeden mieszkaniec potrafił projektować, drugi znał się na wycenianiu i razem tworzyli lepszy projekt. To jest coś zupełnie innego względem Budżetu Obywatelskiego z którym mamy do czynienia teraz. Zresztą, ja nie uznaje tego, co dzieje się w Krakowie, czy w zasadzie we wszystkich miastach Polski, jako Budżet Obywatelski. Prawdziwy Budżet Obywatelski funkcjonuje tylko w Dąbrowie Górniczej. Tam postawiono na to, żeby projekty tworzyli mieszkańcy na spotkaniach, a nie aktywiści w swoich domach. Nie chcę oczywiście umniejszać ich pracy, bo robią świetne rzeczy, ale aktywiści są obarczeni pewnym „grzechem”, który kiedyś dotykał także mnie, a mianowicie – wiedzą lepiej od ludzi, czego potrzebują. Myślą, że ich projekt to coś, na co wszyscy czekają. Dla mnie to jest coś, co dyskwalifikuje Budżet Obywatelski i zamienia go w plebiscyt. A więc to jest może i fajne narządzie, ale nazywajmy je po imieniu: plebiscyt. Budżet Obywatelski na tym nie polega.\nTB: Wróćmy do procesu. Dlaczego lepiej jest pracować na spotkaniach niż po prostu wrzucać urzędnikom gotowe projekty?\nPo pierwsze edukacja, czyli ludzie dowiadują się jak działa gmina. Ile kosztuje np. kosz na śmieci i jak się kupuje takie kosze w hurtowych ilościach. Ile kosztuje ławka i gdzie ją można postawić, bo przecież nie można postawić jej wszędzie. To są takie podstawy, których ludzie mogli się uczyć. I ważne było dla mnie to, że to będzie powszechne. Powszechne, bo po prostu przyszli ludzie.\nTB: Pamiętam te spotkania, chodziłem na nie. Ludzie chcieli działać i to było fenomenalne.\nTo były lepsze czasy. Wtedy jeszcze nikt się nie przezywał od aktywistów i pseudoaktywistów. Byli po prostu aktywni ludzie. Pamiętam jedną dziewczynę, która przychodziła na te spotkania, a potem dostała się do rady dzielnicy. Spotkaliśmy się potem po latach i powiedziała mi, że teraz już nic nie może. Że to jest jej do niczego nie potrzebne. Większą moc sprawczą czuła na tych naszych spotkaniach. A one są kluczowe. Nie pieniądze.\nTB: Pieniądze na realizację projektów i ich realizacja są potrzebne po to, żeby ludzie wiedzieli, że ich praca miała sens?\nTak! Ludzie przychodzą decydować i to decydowanie jest ważniejsze od samego projektu. Zresztą, ja pamiętam, jak wtedy radni mówili mi, że te projekty mieszkańców mogą być głupie, mogą być bezsensowne. Zupełnie tak, jakby ich projekty zawsze były z sensem i mądre. I ja im wtedy mówiłem, że to nie jest najważniejsze, że ważny jest sam proces. Niestety radni widzieli tylko i wyłącznie sam koniec – co będzie zrobione. Tego procesu nie dostrzegali i nie rozumieli. To nam pokazało, że nie mają genu społecznika. Nie widzą potrzeby spotkania i rozmawiania z mieszkańcami. Oni mają tylko potrzebę rezultatu – krawężnika czy chodnika.\nDlaczego zepsuto budżet obywatelski?\nGK: A może to jest tak, że nie chcą zrozumieć. Bo taki proces odbiera im monopol na zmienianie najbliższego otoczenia. Na inwestycje, na tle których mogą sobie potem zrobić zdjęcie i powiedzieć: to ja zrobiłem!\nPrzemysław Dziewitek: Radnym to mogło faktycznie nie pasować. Ale jeśli myśleli, że ktoś im coś odbiera, to oznacza, że nie rozumieją, na czym to polega. Bo demokracja nie jest tylko w dni wyborów, demokracja to właśnie wszystko to, co pomiędzy. Konsultacje czy nawet zwykłe spotkania sąsiedzkie to jest prawdziwa demokracja. Ta możliwość rozmowy i wpływania na sprawy. Nawet czytanie prasy lokalnej jest demokracją. Nie chcieliśmy niczego odebrać radnym.\nTB: Ja myślę, że bardziej niż zabieraliście radnym, dawaliście ludziom. Dawaliście poczucie sprawstwa, o którym mówiłeś, ale też wiedzę. Ale kolejne edycje BO, jak sam zauważyłeś, odchodziły od tej formuły i zmieniły się w plebiscyt. Dlaczego czegoś, co było dobre i angażowało mieszkańców, nie kontynuowano?\nW kolejnym roku próbowano kontynuować, ale bardzo nieporadnie i nieudolnie. Nie zapomnę jednego ze spotkań tych kolejnych edycji, na którym byłem jeszcze moderatorem. Oprócz mnie było dwóch radnych, kilku urzędników i… jedna mieszkanka.\nTB: To ciekawe, bo te spotkania z edycji, którą organizowałeś, były takie, że sale pękały w szwach. To był rok 2013. W kolejnych latach była już równia pochyła.\nPrzejęły to rady dzielnic. Na nie zrzucono ciężar procesu, organizacji spotkań, promocji. A dzielnicy tego nie potrzebowały, ani chyba też nie rozumiały…\nTB: Kiedy miasto zrzuca coś na rady dzielnic, to wiadomo, że nie chce, żeby to wyszło.\nI nie wyszło. Ulotki Budżetu Obywatelskiego zalegały w siedzibach rad dzielnic. Nikt nie chciał się tym zająć na poważnie.\nTB: To dlaczego zabrano to ludziom, którzy robili to dobrze i przekazano ludziom, których to przerosło?\nRady dzielnic to tylko jeden z problemów. Inny to koszty organizacji BO. Bo żeby to zadziałało, najpierw przez pierwsze 10 lat trzeba ponieść spore koszty. Spore koszty po to, żeby wydać potem niewielkie – w stosunku do tych kosztów – pieniądze. I tego nie rozumieli nawet krakowscy dziennikarze. Pytali mnie, po co wydawać tak dużo pieniędzy, żeby finalnie wydać tak niewiele. To też był mocny cios w krakowski BO. A tu trzeba odpowiedzieć sobie na jedno fundamentalne pytanie: po co robimy Budżet Obywatelski? Przecież nie po to, żeby przy kawie podzielić milion złotych. Celem jest zaangażowanie mieszkańców tak, aby przychodzili na spotkania. To będzie na początku faktycznie duży koszt, ale musimy go ponieść, aby po kilku latach było to już samoorganizujące się przedsięwzięcie. I to było nie do przełknięcia dla urzędników, którzy nie chcieli wystawić się dziennikarzom jako ci, którzy marnują publiczne pieniądze.\nSystemowe zamęczanie aktywnych mieszkańców\nTB: A ja mam inną teorie. Powiesz mi, czy się z nią zgadzasz czy nie. Moim zdaniem to, co robiliście w 2013 roku, to jest coś, czego się w Krakowie nie lubi i czego rządzący miastem się boją. Dawaliście ludziom poczucie sprawstwa, łączyliście ich i dawaliście im wiedzę. Np. taką, ile kosztują kosze na śmieci. Dla władzy takiej jak w Krakowie, której głównym celem jest trwanie, to rewolucyjna i szalenie niebezpieczna zmiana. Bo coraz trudniej uzasadniać pewne wydatki, jeśli ludzie wiedzą, jak takie wydatki wyglądają w praktyce.\nPrzemysław Dziewitek: Oczywiście, że mógł to być jeden z powodów, ale chciałbym zaznaczyć, że takie podejście nie jest wcale typowo krakowskie. Robiłem kiedyś takie badania jakościowe w kilkudziesięciu gminach w Małopolsce i porównałem sobie Kraków do tych małych miejscowości. My – jeśli chodzi o system rządzenia – jesteśmy zwykłym powiatowym miasteczkiem, tylko skala jest nieco większa. W tych mniejszych gminach też, jeśli ktoś zaczynał wystawać, angażować się, robić coś więcej, to był od razu „udupiany” i traktowany jako zagrożenie. Taki wójt nie potrzebuje aktywisty, który jest np. bibliotekarzem i organizuje spotkania z mieszkańcami. On myśli, że taki człowiek zaraz będzie kandydować i odbierze mu jego stołek. W Krakowie mamy dokładnie to samo, tylko miasto jest większe i trzeba „udupiać” systemowo.\nTB: A ty zrobiłeś fabrykę ludzi, którzy mogą stać się takim „problemem”.\nMieliśmy po tym naszym BO taką Akademię Lidera, gdzie uczyliśmy ludzi jak uprawiać partycypację, jak moderować spotkania, jak korzystać z BIP. Jednym z naszych „wychowanków” jest Łukasz Maślona – obecnie radny miejski. Ale takie działania powinny być cały czas prowadzone i to z pieniędzy gminy! A gmina Kraków, zamiast rozwijać takie postawy obywatelskie, to je skutecznie studzi.\nTB: I tu dochodzimy do podstawowego pytania: po co, i przede wszystkim dla kogo, działa gmina Kraków? Jeżeli dla mieszkańców, to nie powinna się bać takich postaw. Bo niby dlaczego? To tak jak z mediami lokalnymi – albo traktujesz ich kontrolę jako coś oczyszczającego, albo jako zagrożenie.\nGK: No właśnie – aktywni mieszkańcy i lokalne media powinny być naturalnym filtrem, który pomaga władzom zlokalizować patologie. Ostrzegać przed tym, co złe. A jednak tacy ludzie przeszkadzają. A co z Budżetem Obywatelskim, który stał się plebiscytem. Jest jeszcze dla niego ratunek?\nJest tylko jeden. Zawiesić i powiedzieć, że teraz jest ewaluacja…\nGK: Wyjaśnijmy może ludziom, czym jest ewaluacja, bo to najmniej obywatelskie słowo, jakie można sobie wyobrazić. Chodzi o sprawdzenie, jak to wszystko wyszło – taki odbiór inwestycji.\nI to jest kolejny dobry temat: to jak gmina ewaluuje, czyli przygląda się temu, co robi i zrobiła. Bo jest coś takiego jak „organizacja samoucząca się”, ktoś kiedyś wymyślił taki model i gmina jest idealnym miejscem, aby to wprowadzać. Chodzi o to, że pytamy: „czy my to dobrze robimy?” i dopuszczamy taką możliwość, że jednak źle, że może da się lepiej. Bo zmieniają się ludzie, czasy, okoliczności i narzędzia, takie jak Budżet Obywatelski. Gmina Kraków nigdy sobie na to nie pozwoliła.\nTB: Jak myślisz, dlaczego?\nW mentalności osób, które zajmują się w Polsce gminami, to jest niemożliwe. Aby się przyznać do błędu trzeba być świadomym człowiekiem i dobrym liderem.\nTB: No ja nie pamiętam, żeby kiedykolwiek władze Krakowa przyznały się do błędu. Za to oczekują tego od wszystkich wokół.\nGK: A jeśli ktoś skrytykuje prezydenta i jego otoczenie, to od razu podnosi się krzyk, że ktoś mu za ten „atak” zapłacił.\nSą „ataki”, ale są też „sabotaże”. Pracowałem kiedyś przy opracowywaniu strategii Krakowa, tej która obecnie obowiązuje. Zacząłem pracę od tego, że zobaczyłem, jaka jest poprzednia strategia. Prześledziłem raporty o stanie miasta i wyszło, że – w dziedzinie społeczeństwa obywatelskiego – to, co było w poprzednim raporcie, nie zostało wykonane. A szkoda, bo to były zapisy sprzed 20 lat. Gdyby po prostu wdrożono je w życie, byłoby naprawdę świetnie. Ale, co ciekawe, raporty napisano tak, aby nie dało się zobaczyć, że te zapisy strategii nie zostały wykonane. Po prostu w punktach spotkań, które miały tę strategie realizować, wpisywano zupełnie inne spotkania, które z tym tematem nie miały nic wspólnego.\nGK: Jak w „Krollu” Pasikowskiego: sztuka jest sztuka.\nTak jest. Ale przecież chodziło o coś zupełnie innego.\nTB: Urzędnicy sami sobie zaliczyli ten „egzamin”, więc nic dziwnego, że nie można się przyznać do błędu, skoro te błędy się tak sprytnie ukrywa…\nDlatego mówiłem o „sabotażu”. Ja to wskazywałem, że są braki, że trzeba to nadrobić, poprawić. Ale mój głos trafiał w próżnię. I mnie to potwornie zmęczyło, bo przecież ile można się szarpać?\nGK: To bardzo ciekawe! Do mnie codziennie zgłaszają się ludzie – w sprawie Budżetu Obywatelskiego, ale też zwykłych miejskich spraw – i prawie każdy mówi: „Mam już dość, jestem tym zmęczony!”. Chyba nie powinno być tak, że w większości przypadków współpraca z miastem kończy się takim zamęczeniem człowieka?\nJa i tak byłem twardzielem, bo mnie zamęczano przez wiele lat. Nasze stowarzyszenie opracowywało np. strategie dla rad dzielnic pt. „Dzielnice się liczą”. Zaczęliśmy szkolić radnych, tak aby zupełnie zmienić ich rolę. Chcieliśmy z radnych zrobić aktywistów – ludzi, którzy rozmawiają, angażują i włączają w życie miasta mieszkańców. I podchwycił to ówczesny przewodniczący rady miasta – Bogusław Kośmider i robiliśmy różne spotkania, m. in. „Forum dla dzielnic”. Zapraszaliśmy fachowców, m. in. prof. Pawła Swaniewicza z Warszawy, który napisał rewelacyjną książkę o polskich samorządach pt. „Błędne rondo marginalizacji”. Jest w niej wiele o Krakowie, m.in. pada odpowiedź na pytanie: dlaczego Jacek Majchrowski nie rozwija dzielnic.\nBo jak w Krakowie powstawały dzielnice, to rządzili tam głównie ludzie z AWS. To była zupełnie inna bajka polityczna, między AWS a Majchrowskim miłości nie było i to pokutuje do dziś, bo on nie chciał wzmacniać AWS-owców. Ale wracając do projektu – robiliśmy to bez kasy, przy poparciu wspomnianego przewodniczącego i radnych, którzy chcieli zmian. Niestety, byli oni w mniejszości i te działania przepadły. Przepadły też, bo przewodniczący Kośmider zaczął kłócić się z innym radnym – Dominikiem Jaśkowcem – o fotel przewodniczącego. Wygrał Jaśkowiec, który nie miał zamiaru rozwijać dzielnic i projekt schowano do szuflady. Zwyciężyło hasło „nic nie robimy”. To był ostatni nóż, który pozwoliłem sobie wbić. Zrobiłem wtedy prostą kalkulację i wyszło mi, że szkoda na to czasu, że nie dam rady wprowadzić zmian. I nie dziwie się ludziom, że mają dość. Ja to robiłem zawodowo i dostawałem za to pieniądze. A jeśli ktoś na co dzień ma swoją pracę, po pracy próbuje coś zmienić i odbija się od ściany, to nie dziwie mu się, że woli nie robić nic.\nTB: To bardzo wygodne – zniechęcać. Ja mam wrażenie, że wszyscy aktywni ludzie są prędzej czy później zamęczani.\nGK: Chyba, że przejdą na drugą stronę i symbolicznie uznają władzę prezydenta Majchrowskiego. Wtedy mają łatwo i wygodnie.\nTB: Ale też wtedy przestają być aktywni. Zamiast zmieniać, stają się strażnikami tego, co jest.\nKto zabrania urzędnikom rozmawiać z mieszkańcami?\nGK: Tak, szybko piłuje im się wtedy zęby. Ale wróćmy do Budżetu Obywatelskiego. Czy on, w tej plebiscytowej wersji, to już jest ślepa uliczka? Bo z tej rozmowy wynika, że trudno się nim cieszyć.\nPrzemysław Dziewitek: To jest trudne pytanie…\nGK: To dziwne, bo takich nie zadajemy. Ale w końcu jakieś…\nWyobrażam sobie to, że Budżet Obywatelski można zatrzymać i zmienić. Ale nie wyobrażam sobie tego z obecną ekipą. Zresztą tu nie chodzi tylko o Budżet Obywatelski, ale też o zwykłe konsultacje z mieszkańcami. To i wiele innych narzędzi po prostu nie wychodzi.\nGK: Wychodzą! Ale w zasadzie nigdy po myśli mieszkańców.\nOstatnio moderowałem konsultacje dotyczące organizacji Panelu Obywatelskiego w temacie zmian klimatycznych. Krótkie spotkanie, na którym znakomicie było widać, jak działa Kraków w temacie rozmowy z mieszkańcami. Byli tam młodzi ludzie z Młodzieżowego Strajku Klimatycznego i byli starzy wyjadacze, krakowscy aktywiści, którzy mieli już dosyć. U tych pierwszych było mnóstwo energii, chęci pracy, nadziei. A u tych drugich było niedowierzanie, studzenie emocji tych młodych ludzi. Zwracali uwagę, jak się dogadywać, jakich słów używać, żeby można było potem rozliczać z obietnic gminę. Młodzi nie rozumieli do końca, po co takie zabezpieczenia, skąd ta nieufność u starszych koleżanek i kolegów. To było spotkanie dwóch światów.\nDlaczego ludzie są zamęczani przez urzędników? Bo tam nie ma otwartych głów, tam nie ma przygotowania do dialogu. Mają jakąś barierę psychologiczną. Nie są gotowi do zmiany zdania na podstawie słów mieszkańców, mają tylko przygotowaną odpowiedź – po tym, jak tych słów wysłuchają.\nTB: To ja powiem jak stary cynik. Moim zdaniem to nie jest tak, że nie są przygotowani do słuchania, tylko są przygotowani do niesłuchania. Zamęczanie ludzi w taki sposób jest szalenie wygodne.\nTakie generalizowanie fajnie brzmi, ale wiem, bo spotykam się z nimi, że są w Krakowie urzędnicy, którzy chcą jednak słuchać. Nie jest możliwe, żeby w tak dużej organizacji nie było ludzi otwartych. A są i nawet sami mi mówią, że wygodniej jest jednak słuchać ludzi, bo to pomaga zgromadzić większą wiedzę i lepiej działać. Tym bardziej, że po konsultacjach to i tak urzędnik podejmuje decyzję. Na podstawie zebranych opinii. Wielu urzędników chce tak działać, ale mają takiego, a nie innego szefa…\nTB: Właśnie o tym mówiłem…\nI to im nie pozwala na słuchanie mieszkańców. Oni sami mi mówią, że „nie wychylają się”. Bo taka jest kultura organizacyjna tej firmy, że „wychylanie się”, czyli inicjowanie jakiś nowych rzeczy, nie jest mile widziane. Co zresztą jest dość zabawne, bo jaka firma nie chciałaby rozmawiać z ludźmi, którzy przynoszą i proponują im innowacje? Przecież tego potrzebuje każda organizacja, a u nas nie wolno tego robić.\nTB: Jestem ostatnią osobą, która powie, że to dotyczy wszystkich urzędników. Ale wyraźnie, gdzieś u góry, wśród decydentów, jest to wygodne i na dole widać realizacje ich decyzji.\nAle są dobre przykłady! Byłem na spotkaniu dotyczącym przebudowy ulicy Starowiślnej. Tam urzędnicy dyrektora Łukasza Franka słuchali mieszkańców bardzo uważnie i wspólnie z nimi pracowali nad rozwiązaniami. Np. szukali na Google Street View, jak pewne rzeczy robi się w innych miastach. Oni się tym jarali! Jak budować wjazdy, żeby uspokoić ruch albo jak prowadzić kable w korytkach, aby drzewom rosło się lepiej. Oni się nawzajem inspirowali i rozwiązywali realne problemy. Żeby tak było zawsze, trzeba zmienić kulturę organizacyjną w gminie Kraków.\nA jakby się zmieniła, to co by się mogło zdarzyć?\nNa początku zawsze jest destabilizacja. A przecież nikt z nas nie lubi zmian. Zmiana jest trudna. Więc chyba woli się tam status quo i to, żeby siłą rozpędu wygrywał ten sam prezydent.\nPrzemysław Dziewitek: Krakowski budżet obywatelski trzeba reanimować\nTo zanim zmienimy gminę, to zmieńmy Budżet Obywatelski. Co zrobić, aby go uratować?\nPrzemysław Dziewitek: Przede wszystkim to, co mówiłem na początku – zatrzymajmy go i skończmy z tym plebiscytem. Drugi problem to projekty. Powinniśmy zrobić tak, jak w Dąbrowie Górniczej, czyli projekt realizowany w ramach BO musi powstać na spotkaniu, w czasie burzy mózgów, a nie w domu. Nie jestem też przekonany do wydawania pieniędzy na promocję w postaci billboardów.\nGK: Czyli mniej kasy na promocję typowo PR-ową, więcej kasy na wzmocnienie tego, co najważniejsze, czyli procesu?\nTB: Koszty promocji to nie tylko billboardy. Wirtualne reklamy BO tylko na lokalnych portalach pochłaniają około 200 000 zł rocznie. Więc pieniądze na BO nie są problemem.\nJa zawsze negowałem kwoty przeznaczane na tę promocję. O wiele taniej będzie wydać te pieniądze na innowacyjne działania. Np. w Gdyni powstało Laboratorium Innowacji Społecznych. Jego pracownicy pracują w terenie nad tym, żeby zaangażować ludzi do działania dla miasta. Jak więc widać można to zrobić tak, a nie zaśmiecając miasto billboardami.\nTB: Co jeszcze byś zmienił?\nTB: Nie mów tak. Zaraz będą głosy, że kazaliśmy ci to powiedzieć. (śmiech)\nTo zostańmy przy Budżecie. Powinien być dzielnicowy, a może nawet osiedlowy. Powinien skupiać się przede wszystkim na spotkaniach. Spotkania powinny być miejscem dyskusji, która prowadzi do rozwiązania problemów przy udziale animatorów. Budżet nie musi być w ogóle widoczny ani podzielony na edycje. Powinien być ciągłym procesem. Żeby nie czekać na przyszły rok, żeby prace dla miasta dyktowały potrzeby, a nie terminy. Budżet Obywatelski powinien uruchamiać coraz to nowych liderów, którzy najpierw dostają od urzędników „know-how”, a potem tworzą prawdziwe rady dzielnic. Nie polityczne. A w ogóle nie wiem, czy wiecie, ale kiedy zaangażowałem się w Budżet Obywatelski, to dowiedziałem się, że robię to po to, żeby kandydować. Totalny absurd! W Platformie Obywatelskiej były zakłady o flachę, czy będę kandydował.\nGK: Skąd my to znamy…\nAle pewien polityk z PO potem mi powiedział, że ma do mnie szacunek, że zrobiłem tak dobrą rzecz, a jednak nie kandydowałem.\nGK: Oni lubią mierzyć ludzi swoją miarą.\nPowiedziałem mu, że powinno być właśnie odwrotnie. Że tacy ludzie jak ja, pełni chęci zmian i zapału, powinni kandydować. A on mnie szanował za to, że nie kandydowałem. Pewnie dlatego, że nie wkroczyłem na ich boisko.\nTB: I znów wracamy do wątku, że władzom jest wygodnie, kiedy zwykli ludzie nie wchodzą na to opanowane przez nich boisko.\nAle co do Budżetu – to zatrzymujemy go na rok i przez ten rok rozmawiajmy o nim. A na końcu ustalmy: jaki jest cel Budżetu Obywatelskiego w Krakowie? Bo to wciąż nie jest jasne.\nTB: A jaki powinien być cel BO?\nProsty. Usiąść i rozmawiać.\nTB: A jaki jest teraz?\nPrzemysław Dziewitek i Grzegorz Krzywak\nPrzemysław Dziewitek – coach, trener, moderator, szef Krakowskiej Pracowni TROP. Z wykształcenia pedagog i socjolog, wiele lat poświęcił na pracę z ludźmi i dla ludzi; szkoląc, facylitując, moderując, budując zaangażowanie, wdrażając metody partycypacji. Pracował dla wszystkich sektorów: biznesu, administracji samorządowej i publicznej, organizacji pozarządowych. Kierował pracą Regionalnego Ośrodka Debaty Międzynarodowej, pracował jako ekspert zewnętrzny Urzędu Miasta Krakowa, przy przygotowaniu Strategii Miasta Krakowa. Obecnie wspiera firmy i instytucje w procesach zmiany kultury organizacyjnej w modelu współpracy opartej na empatii. Pracuje poprzez warsztaty, sesje coachingu indywidualnego i grupowego. Wspiera pracowników, menedżerów, w rozwoju: inteligencji emocjonalnej, empatycznego słuchania, zadawania mądrych pytań, komunikacji opartej na empatii, partycypacyjnych metod zarządzania. Zdarza się jeszcze, że przygotowuje i prowadzi konsultacje społeczne oraz szkoli urzędników samorządowych z zagadnień partycypacji obywatelskiej oraz współpracy z organizacjami pozarządowymi.\nStale wspiera takie organizacje jak: Stowarzyszenie Pracownia Obywatelska, Ogólnopolska Federacja Organizacji Pozarządowych. Absolwent: Akademii TROP – specjalizacja coachingowa, Szkoły Trenerów STOP, Szkoły Liderów Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności, Szkoły Moderatorów Stowarzyszenia Szkoła Liderów.\nBudżet obywatelski wywiady


Kemping na Peljesac-u - strona 4 | Cro.pl - Chorwacja Online\nnapisał(a) piotr68 » 15.02.2013 18:19\nVrila to jeden z fajniejszych campów na jakich byłem (a już na kilku byłem w Chorwacji, a oglądałem jeszcze więcej). Zlokalizowany w starym gaju oliwnym. Jedyny minus to trochę zimna woda w morzu (albo miałem pecha).\nNie wszystkim może się podobać, ze względu na brak infrastruktury (co dla mnie było zaletą), ale jeżeli ktoś ceni kontakt z naturą jest to idealne miejsce.\nnapisał(a) andeo » 19.03.2014 21:19\nJa również z zapytaniem o Kampy w okolicach Żuljany,wiem,że są ,znalazłam jakieś tam szczątkowe informacje o Vucine,Sunce,Żuljana,potem Praprotno w Ston,Divna,Vrila w Trpanj,ale większość z nich nie ma swoich stronek w internecie z cennikiem i fotkami.Może ktoś dysponuje fotkami i informacjami nt aktualnego cennika z tamtych miejsc i się podzieli?\nnapisał(a) Janusz Bajcer » 19.03.2014 22:29\nandeo napisał(a): Ja również z zapytaniem o Kampy w okolicach Żuljany,wiem,że są ,znalazłam jakieś tam szczątkowe informacje o Vucine,Sunce,Żuljana,potem Praprotno w Ston,Divna,Vrila w Trpanj,ale większość z nich nie ma swoich stronek w internecie z cennikiem i fotkami.Może ktoś dysponuje fotkami i informacjami nt aktualnego cennika z tamtych miejsc i się podzieli?\nProszę bardzo Kampy na polotoku Pelješac\nnapisał(a) andeo » 19.03.2014 23:58\nDzięki wielkie Januszu.Byłam już na tych stronkach,niestety nadal nic\nNo Vrila jest,są fotki i cennik,ale reszty kampów, która by mnie najbardziej interesowała nie ma.\nDlatego miło by było dostać wiadomość od kogoś kto był w Żuljanie na którymś z kampów Vucine,Żuljana,Sunce,Maslina .Nie doszukałam się żadnych nowych ,aktualnych wiadomości na temat tych miejsc.\nNo nic,może jeszcze się ktoś odezwie\nnapisał(a) jaceek1 » 20.03.2014 19:25\nOdpowiem tak. Kempy w Żuljanie nie są drogie. Tylko zależy kiedy się tam wybieracie, bo może w sezonie okazać się ze nie ma miejsc.\nKemping Vucine znajduje się przy zatoczce o tej samej nazwie na dość stromym zboczu dość nieżle zacieniony, samochody zostawiamy na górze kempingu a namioty rozkładamy na parcelach na zboczu. Tylko do sklepu w Żuljanie to troszkę spacerkim trzeba naginać.\nKemping Sunce i Maslina leżą obok siebie przy wjeździe do Żuljany, z są to mniejsze kempingi. Maslina dobrze zacieniony.\nKemping Żuljana leży w centrum wioski przy samej plaży, sklepie i knobie posiada 1* jest czysty, trawiasty na płaskim gruncie. Co do ceny to za 4 osoby ,namiot, auto, prąd zapłaciłem rok temu 135 kun\nW lipcu i sierpniu lepiej zarezerwować sobie wcześniej. Na priv mogę podać kontakt\nA tu Rozmieszczenie kempingów\nOstatnio edytowano 20.03.2014 19:54 przez jaceek1, łącznie edytowano 1 raz\nnapisał(a) andeo » 20.03.2014 19:48\nBardzo dziękuję Jacku! o taką odpowiedz mi chodziło,super\nNie chciałabym rezerwować,bo nie wiem tak na prawdę gdzie nam się spodoba .Będziemy w okolicach ok 2 lipca. Mam nadzieję ,że znajdziemy miejsce w którymś z wymienionych kampów ,choć intensywnie myślę jeszcze o Vrili w Trpanj,albo Divna ,bo coraz więcej słyszę ,że Żuljana za spokojna a ja w takiej całkiem głuszy nie chcę się zaszywać\nW każdym razie wielkie dzięki,bardzo pomogłeś .\nnapisał(a) emi13214 » 25.03.2014 20:31\nandeo napisał(a): choć intensywnie myślę jeszcze o Vrili w Trpanj......\nJa już jestem pewna, że jadę na Vrilę. Wiesz może coś o cenniku na 2014 rok? Obawiam się też troszkę o znalezienie na nim miejsca, ale chcemy przyjechać w niedzielę 17.08 i mamy nadzieję, że się jakieś miejsca po długim weekendzie zwolnią.\nnapisał(a) andeo » 25.03.2014 20:53\njacku dzięki za mapkę\nemi nie mam niestety aktualnego cennika ,mam tylko to http://www.avtokampi.si/kamp/2/292/Vrila/\nJa chyba jednak na Vucine się zdecyduję ,jeszcze się waham,w Vrili trochę mnie kojoty odstraszyły i to wycie\nnapisał(a) maslinka » 25.03.2014 20:55\nandeo napisał(a): Ja chyba jednak na Vucine się zdecyduję ,jeszcze się waham,w Vrili trochę mnie kojoty odstraszyły i to wycie\nDo wycia można się przyzwyczaić Po dwóch nocach nie możesz bez tego zasnąć i później w domu (albo na innym campie) bardzo tego brakuje\nnapisał(a) andeo » 25.03.2014 21:22\nno jakoś mnie nie przekonałaś i nie wiem czy córa by się nie bała.na prawdę mam wątpliwości\nnapisał(a) Bocian » 25.03.2014 21:58\nandeo napisał(a): :mrgreen: no jakoś mnie nie przekonałaś i nie wiem czy córa by się nie bała.na prawdę mam wątpliwości\nTo najpiękniejsza muzyka Pelješca I to są szakale a nie kojoty\nnapisał(a) maslinka » 25.03.2014 22:03\nBocian napisał(a): I to są szakale a nie kojoty\nnapisał(a) emi13214 » 25.03.2014 22:03\nJa raczej bym to traktowała jako atrakcję. Skoro tylu cromaniaków już tam było i "przeżyli", to i ja się przyzwyczaję.\nnapisał(a) Bocian » 25.03.2014 22:20\nAndragogika A żyć wiecznie nie będę\nnapisał(a) CroAna » 25.03.2014 22:38\nnie wiem czy to akurat CIę pocieszy, że zamiast kojotów wyją szakale (niemniej jestem zdania, by nazywać wszystko po imieniu ). Il e lat ma córa? przyznam, że nasza, wtedy 14-latka, w środku nocy, w apartamencie, nawoływała ze swego pokoju: MAMOOOO, a nie możesz tu do mnie przyjśc?\na co dopiero pod namiotem... to naprawdę robi wrażenie.. i faktycznie przepiękna muza- ja co nocy zamawiałam budzenie, na wypadek, gdybym nie dosłyszała, zasuwałam na taras, by lepiej słyszeć...\nmusisz przemyśleć w kwestii reakcji córki. moja w namiocie by tam nie chciała...\nKemping na Peljesac-u - strona 4


Mój pierwszy raz - wywiad z autorką filmu "Lato Sangaile" | OUTFILM\nZ Alanté Kavaïté, autorką filmu „Lato Sangaile“, który właśnie wchodzi na ekrany polskich kin (a niedługo także na outfilm) rozmawia Anna Bielak.\n„Lato Sangaile“ to historia o dojrzewaniu, odkrywaniu swoich pasji i o stawaniu się sobą. Jak wyglądała twoja droga do reżyserii filmowej?\nALANTE KAVAITE: Urodziłam się na Litwie, od dwudziestu trzech lat mieszkam we Francji, ale poczucie obcości nosiłam w sobie od zawsze. Nie było ono jednak dławiące, dawało mi raczej pewność, że przyglądam się światu z dystansu i widzę go z nieco innej perspektywy, niż większość osób. To w dużej mierze zdefiniowało mnie jako artystkę. Sztuką zaczęłam się interesować w wieku kilkunastu lat, na długo przed tym, zanim w moim życiu pojawiło się kino. Fotografia i malarstwo to moje języki ojczyste (jak litewski). Język filmowy to ten obcy (jak francuski), którego się nauczyłam na pewnym etapie i którym dziś płynnie posługuję się na co dzień. Szukałam dla siebie nowej formy ekspresji. Wybrałam kino jako rodzaj ucieczki od świata, który znałam.\nSzukałaś nowej formy ekspresji i dokładnie to samo robi Sangaile – wyrusza w symboliczną podróż, by dowiedzieć się, jakie ma słabości, jakie mocne strony i w jakim celu przyszła na świat. Chce odnaleźć w nim swoje miejsce.\n„Lato Sangaile“ to historia o tym, jak się stajesz kimś, kim jesteś. To też opowieść o tym, jak cudownie jest mieć naście lat. Jak przeżywa się sytuacje, które dzieją się po raz pierwszy, jak smakuje niewinność i beztroska. To czas, w którym odkrywa się miłość i swoją seksualność. Nawet jeśli jest on naznaczony bólem, niepewnością i lękiem, jest w nim też zaklęte niepowtarzalne piękno.\nJak w akrobatyce lotniczej? To w „Lecie Sangaile” ważny wątek.\nAkrobatyka lotnicza jest przepięknym doświadczeniem wizualnym, które chciałam pokazać na ekranie. Zawsze, kiedy piszę, zadaję sobie pytanie: czy chcę daną scenę sfilmować? Scenariusz „Lata…” pisałam, dając upust pragnieniu filmowania młodych twarzy, młodych ciał i właśnie samolotów. Trudno mi to wytłumaczyć, ale chyba też nie chcę tego robić. Uważam, że instynkt jest niezbędnym elementem procesu tworzenia i powinniśmy za nim podążać, nawet jeśli nie potrafimy sobie racjonalnie odpowiedzieć na pytanie, dlaczego to robimy.\nA dlaczego Sangaile (Julija Steponaitytė) fascynują samoloty? Mnie bardzo podoba się połączenie tego, co wydaje się lekkie i zgrabne – jak podniebna choreografia z tym, co wymaga siły ducha i sprawności fizycznej, czyli pilotowaniem samolotu w trakcie kaskaderskich wyczynów.\nAkrobatyka lotnicza wymaga od pilota ogromnej samokontroli. Musi on być pewny siebie i opanowany. Musi trzymać swoje emocje na wodzy, nie wolno mu dać się ponieść szaleństwu ani poddać strachowi. Sangaile, jak większości nastolatek, takiej samokontroli i pewności siebie brakuje. Obie te rzeczy pojawiają się dopiero wraz z doświadczeniem i świadomością tego, kim się jest. Fascynacja akrobatyką lotniczą to metafora dorastania, ale i mój powrót do wspomnień z dzieciństwa. Litwini kochają pokazy lotnicze! Litwa to bardzo równinny kraj i myślę, że mamy we krwi potrzebę wzniesienia się nad ziemię. Nad Wilnem niemal zawsze unoszą się wielkie balony. A latem pokazy lotnicze są organizowane co weekend w różnych częściach kraju. Zwykle przyjmują formę pikników rodzinnych – dzieci piją lemoniadę i jedzą ciastka, rodzice zagryzają piwo kiełbasą i razowym chlebem. Czyniąc z takich imprez lejtmotyw „Lata Sangaile,“ wracałam pamięcią do minionych wrażeń i chyba udowodniłam sobie, że jestem Litwinką z krwi i kości [śmiech].\nDlatego też chciałaś nakręcić film na Litwie?\nChciałam to zrobić z dwóch powodów i były one ważniejsze, niż fakt, że francuski system finansowania kinematografii niechętnie wspiera nie francuskojęzyczne koprodukcje. Od początku zakładałam, że chcę zrealizować impresjonistyczny film. Bardziej niż na wydarzeniach fabularnych, skupiałam się na emocjach i wrażeniach. Z tego względu tak ważny był dla mnie powrót do krainy własnego dojrzewania, która jest nimi wypełniona po brzegi. Poza tym uznałam, że historia, w której pojawiają się wątki LGBT będzie ważniejsza dla Litwy, niż dla Francji.\nSangaile (Julija Steponaitytė) - mat. dystr.\n„Lato Sangaile“ to pierwszy litewski film LGBT.\nNie mogłam pojąć, że do tej pory nie było żadnej tego typu litewskiej produkcji!\nZ drugiej strony, mam wrażenie, że lesbijska relacja między twoimi bohaterkami nie stanowi punktu zapalnego dramatu. Zdaje się rozwijać niejako w tle wydarzeń; budzi zmysły, ewokuje wrażenia, pozwala Sangaile otworzyć się na przeżywanie świata i dorosnąć.\nDokładnie taki miałam cel. Chciałabym, żebyśmy przestali traktować homoseksualne relacje jako temat sam w sobie. W moim świecie nie zwracam uwagi na to, czy dana osoba jest w związku z kobietą czy mężczyzną – istotny jest dla mnie fakt, z JAKĄ jest kobietą lub z JAKIM mężczyzną. We współczesnym społeczeństwie wciąż, niestety, ważna jest płeć partnerów. A to pociąga za sobą szereg skojarzeń patriarchalnej natury. Gdybym w głównych rolach obsadziła mężczyznę i kobietę historia, jaką chciałam opowiedzieć, zostałaby wypaczona. Mielibyśmy wtedy na ekranie silnego mężczyznę, który pomaga słabej kobiecie się odnaleźć i stanąć z nim na równi w hierarchii społecznej.\nA gdyby było odwrotnie?\nGdyby silna kobieta pomagała słabemu mężczyźnie? Pewnie zrobiłoby się ekscentrycznie. W obu przypadkach nawet nie otarłabym się o temat, który chciałam poruszyć. Potrzebowałam płciowej symetrii, żeby pokazać po prostu człowieka – który się rozwija, odkrywa swoje pasje, słabości, kształtuje swój charakter. Dla mnie dopiero konkretna osoba – konkretne indywiduum – jest ciekawym tematem. I wiesz co? Żeby zwrócić na to uwagę, w każdym swoim kolejnym filmie będę wprowadzała wątek LGBT i przekonywała widzów, że jako taki nie ma on znaczenia.\nPorozmawiajmy zatem o ludziach. Jaki dramat przeżywa Sangaile?\nDramat Sangaile polega na tym, że to dziewczyna, która ma wszystko i pewnie wszystko może mieć. Rodzice ją szanują i dają jej dużo swobody. Nie skąpiliby też pieniędzy, gdyby chciała zrobić kurs pilota. W czym zatem tkwi problem? W jej wnętrzu – jest spleciony z lęków, zahamowań, braku pewności siebie. Sangaile musi przekroczyć własne ograniczenia. Z tego powodu nawiązuje relację z Auste (Aistė Diržiūtė). Sangaile potrzebuje kogoś, kto spojrzy na nią inaczej, niż ona patrzy na siebie. Auste obdarza ją takim spojrzeniem i zachęca do zmiany. Spełnia się, podając innym rękę i przeprowadzając przez trudny czas, bo nosi w sobie potrzebę pomagania innym. Jest trochę jak szamanka, znachorka...\n...jest też artystką, a czy artyści nie są zwykle mocno egocentryczni?\nZaskakujesz mnie tym stwierdzeniem! Ale rozumiem, jakich artystów masz na myśli. I chyba uświadamiasz mi, że pierwowzorem postaci Auste, jest moja mama – artystka, która wykorzystywała sztukę, żeby się komunikować z ludźmi, oni ją inspirowali i dla nich tworzyła. Uważam, że hojność i otwartość daje artystom siłę.\nAuste (Aistė Diržiūtė) - mat. dystr.\nAuste rzeczywiście jest otwarta, skłonna do eksperymentowania. Sangaile jest skryta, niepewna siebie i tego, czego chce. Trudno o większy kontrast.\nUwielbiam takie różnice! Budowanie świata z kontrastów było świadomym, estetycznym wyborem, który wpłynął też na dramaturgiczne decyzje i fabularne rozwiązania. Co więcej, Sangaile, choć zafascynowana samolotami, boryka się z lękiem wysokości, więc chciałam ją uwięzić w nieruchomych kadrach. Zależało mi na zbudowaniu wyraźnego kontrastu między tym, co dzieje się na ziemi a nieprzewidywalnością podniebnych akrobacji. Charaktery moich bohaterek są odrobinę przerysowane, a psychologia może nieco uproszczona, ale niektórym opowieściom właśnie taka prostota i przesada są najbardziej potrzebne.\nZależało mi na zbudowaniu przejrzystych postaci, które w wyraźny sposób przeżywają konkretne emocje. One były dla mnie ważniejsze, niż psychologiczne motywacje działań. Chciałam, żeby widz sukcesywnie odkrywał złożoność postaci poprzez wczuwanie się w targające nimi uczucia. Żadne informacje nie stworzą takiej pełni, jakie buduje wrażenie współodczuwania z bohaterami. Praca z aktorami zajmuje mi dlatego mnóstwo czasu i zawsze, kiedy o niej mówię, używam słowa karmienie – bo karmię aktorów wrażeniami, inspiracjami, opowieściami o postaciach, o tym, co lubią jeść, co ich drażni. W ten sposób, krok po kroku aktor buduje postać, która się od niego różni. Pamiętam, jak miesiąc przed wejściem na plan jadłam obiad ze swoimi aktorkami i nagle Julija zapytała: Myślisz, że Sangaile by to smakowało? To było wspaniałe! Aktorzy uczą się swoich postaci, starają zrozumieć ich emocje i relacje. Kiedy wchodzimy na plan – wspólnie staramy się je pokazać na ekranie bez użycia nadmiaru słów.\nRytm obrazów i ich jakość mówią więcej niż słowa.\nKino to obraz. Scenariusz „Lata…” był krótki i prosty, bo nie chciałam być przez niego zniewolona. Wolę być uważna na to, co dzieje się na planie i gotowa zmieniać tekst pod wpływem sytuacji. Kiedy filmowałam młodzież na imprezie przy ognisku nie dbałam o to, o czym rozmawiają. Zależało mi na uchwyceniu atmosfery, a nie zbudowaniu dialogów, które o niej opowiedzą. Chciałam dostrzec radość na twarzach. Wyobrazić sobie, jak smakuje ryba, którą przyrządzają; poczuć jaką temperaturę ma woda w rzece i jak pachnie leśna ściółka. Krążyliśmy wśród nich z kamerą. Czasem sugerowałam aktorom, co mogliby zrobić, ale przede wszystkim pozwalałam im cieszyć się chwilą – i czerpałam z niej. Czułam, że jesteśmy trochę jak dzieci, które bawią się w piaskownicy – mieliśmy wyznaczone ramy tej zabawy, ale wewnątrz nich – pozwalaliśmy sobie na wszystko! Taki styl pracy dał mi ogromną wolność, a poczucie, że mogę zakwestionować wszystko, czego studenci uczą się w szkole filmowej – niespożytą energię i wielką radość. Chaos pobudza we mnie kreatywność. A doświadczenie pracy nad „Latem Sangaile“ zaowocowało poczuciem pewności siebie, które na pewno przyniosę ze sobą na kolejne plany filmowe.\nDodano: śr., 2016-05-25 16:27 , ostatnia zmiana: wt., 2017-06-13 04:05


lędem zdrowotnym, nie może zawierać zanieczyszczeń stałych, np. piasku, powinna być uboga w składniki pokarmowe, powodujące ?kwitnienie? wody, nie może oddziaływać niekorzystnie na materiały, z którymi ma styczność.Źródło: http\nDodane: 15-06-2016 08:25\n7 Wypowiedzi Ekspertów Na To Jak Mieć SaunęSzkolenia bhp warszawaKto montuje fotowoltaikęTo może Cię zainteresować. Jak rozwodzić się profesjonalnieSposób na wyjątkowe wnętrze - sztukateriaGdzie kupić cewkę zapłonową?Tradycja wysyłania kart z życzeniami na świętaO zegarkachSerwis klimatyzacji - co warto wiedzieć?Serwisowanie samochodów - ogólniePrace budowlane i wykończenioweGry na świeżym powietrzu, czy to już przeżytek?Electric services - stepping up in their gamePostaw na lokalne pozycjonowanieEssential services - plumbingKot - co chcesz wiedzieć?A Co Jeśli Mógłbyś dostać kosmetyki Już Za 11 Dni?PILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz dostać dotację na fotowoltaikęJak zmniejszyć zużycie energii cieplnej?Dobry biznes- początki i planyDobre rady jak zainstalować elektrykęKlinika stomatologiczna ZabrzeDo czego możesz potrzebować geodety?Czego jeszcze nie wiesz o programach z przeglądarkiPrawo jest po twojej stronie!O pracy w geodezji. Kilka ciekawostekNawadnianie dużych ogrodówFunkcjonalne reklamy drukowane - naklejki, etykiety itp How to buy us auto parts and not get bored? Tanie pozycjonowanie


Nie tylko czarne na białym.: 252# Can I still get into heaven if I kill myself?\n252# Can I still get into heaven if I kill myself?\nUgh, nienawidzę tego roku. Naprawdę, 2014 traktuje mnie jak śmiecia i kopie w tyłek przy pierwszej lepszej okazji. Jak dobrze, że niedługo się kończy. A w ogóle faceci to świnie, kto się zgodzi? *podnosi łapkę w górę*. Czytam więc kryminały skandynawskie i czekam na śnieg.\nDzisiaj oddaję tylko zamówienia, wyrzuty sumienia trzymania ich tak długo nie dały mi spokoju. Mam nadzieję, że wszystko wszystkim pasuje. W razie co krzyczeć w komentarzach, bo ostatnio brakuje mi czasu na inne portale społecznościowe. Na razie przyjmę jeszcze 1-2 zamówienia. Idę umierać dalej, ahoj!\n487# Zamówienie Sweet Chocolate Podgląd/pobierz\n488# Zamówienie Allia Podgląd/pobierz\nNa podglądzie nagłówek "skacze" - w oryginale tego efektu nie ma (coś się spieprzyło przy robieniu sklejki). Jest mrocznie i tajemniczo, nie ma nic cukierkowego; uwielbiam taki typ ff SasuSaku ♥. Zmieniłam trochę arty i dodałam gif, mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko :).\n# Amnezja Harry Styles(1D) mroczne Naruto SasuSaku szare\nAlly 17 listopada 2014 18:07\nPierwszy szablon jest super! Strasznie mi się podoba i szczerze mówiąc pierwszy raz widzę nagłówek w takim wykonaniu, ale bardzo mi się podoba. Co do drugiego szablonu, też jest fajny, ale jedyne co to zmieniłabym ramkę cytatu i ramkę komentarza z autorem. :)\nAllia 17 listopada 2014 18:15\nDziękuję ślicznie za szablon :)\nJest genialny, od razu ładuję go na bloga ^o^\nNie ma sprawy jeśli chodzi o arty, te też są świetne :)\nNic tylko pisać nową notkę :D\nAmnezja 17 listopada 2014 20:26\nCieszę się, temat bliski memu sercu, bardzo dobrze robiło mi się ten szablon! ♥\nDermè. 17 listopada 2014 18:19\nDrugi szablon, to mój zdecydowany faworyt. Nie dość, że SasuSaku, to jeszcze te cudowne, mroczne kolory :) No i jeszcze bardzo podoba mi się ten skromny css- wszystko ze sobą współgra :D\nCo do drugiego szablonu, to muszę przyznać, że nagłówek niezbyt przypadł mi do gustu. Chodzi mi tutaj o jego dolną część, bo np mężczyźni w ramce moim zdaniem wyglądają świetnie xD\nZielony Kociak 18 listopada 2014 13:12\nMi się oba podobają. Nie wiem który lepszy. :D\nKasia Bandura 19 listopada 2014 16:44\nSzablon SasuSaku jest mega! Te ciemne barwy...ach! Chciałabym zobaczyć jeszcze więcej prac spod twojej myszki.\nVanes 19 listopada 2014 21:12\nJuż wspominałam, że uwielbiam Twoje szablony? Nie? Uwielbiam Twoje szablony :D Wydaje się, że dobieranie wszystkiego do siebie (zdjęć, tekstur, patternów, napisów, CSS'a) nie sprawia Ci żadnego trudu. W pierwszym szablonie nie była przekonana co do patternu na dole nagłówka, ale na pewno ciekawie wygląda.\nSzkielet Smoka 19 listopada 2014 21:58\nPewnie powielę zdanie innych, ale co mi tam xD Szablony są super ♥ Ja nie umiem zrobić niczego dobrego z 1D, a tobie się to niesamowicie udało i za to moja kochana szacuneczek xD W pierwszym szablonie podoba mi się jeszcze cień pod statystyką i nagłówkami. Bardzo lubię, jak ktoś robi napisy w szablonie w taki sposób :D\nCo do drugiego szablonu... Napis w nagłówku wymiata i miażdży swoją epickością xD To mi się tak najbardziej rzuciło w oczy... Ogólnie... Nagłówek z gifem i to tak świetnie wykonany robi cały szablon ♥ Css też jest w nim ładny, ale musisz sama przyznać, że dobrze dopracowany nagłówek w znacznie większym stopniu absorbuje czyjąś uwagę :3\nOgólnie to prace są super, ale ja chyba to już gdzieś mówiła ;)


Posty: 2081 • Strona 10 z 105 • 1 ... 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ... 105\nautor: shark1490 » 9 sty 2006, o 19:34\nJa bym sobie chetnie pogral ale za drogie do tego karte vise i gra 180zl.Tez widzialem clienta na stronkach ale zajmuje 2,5g masakra a nawet niewidzialem jak tam sie bije tylko swiat widzialem (super) jakie skill itd.;]\nOstatnio zmieniony 9 sty 2006, o 19:35 przez shark1490, łącznie zmieniany 1 raz\nautor: Marmur » 9 sty 2006, o 19:38\nLord Varden pisze: Mam pytanie..Ile kosztuje Teraz miesięczny abonament,bo ponoć stawka została zmniejszona do 6$..\nStawka została zmniejszona, ale tylko o 2 euro. Niewiem jak z wersją US, ale myślę, że również jest podobnie.\nautor: cichygd » 9 sty 2006, o 21:37\nta droga zabawa:( 12.99 euro to kolo 50 zl na miecha..... szkoda ze tak drogo ale gra jest naprawde spoko... kiedys byla gorsza ale odkad sa battlegroundy jest ciekawiej:P\nautor: Thorin Steelshield » 9 sty 2006, o 21:48\ndokładnie 109zł za dwa miesiące\nautor: cichygd » 10 sty 2006, o 00:11\nzalezy jak placzusz czy prepaid czy karta platnicza masz rozne mozliwosci:P\nautor: Thorin Steelshield » 10 sty 2006, o 12:02\nheh Dziwny jesteś Płaci sie tyle samo...\nPre Paid 109 zł za dwa miesiące\nautor: Marmur » 10 sty 2006, o 12:13\nkurs euro 1EUR= 3.8 PLN\n12.99 € = 49.4 PLN więc niezupełnie tyle samo. Trochę zależy od kursu walut .\nOstatnio zmieniony 10 sty 2006, o 13:32 przez Marmur, łącznie zmieniany 1 raz\nautor: Lord Varden » 10 sty 2006, o 13:09\nTylko brytyjczykom zmniejszyli koszty abonamentowane,a reszcie Europy to co????\nautor: Thorin Steelshield » 10 sty 2006, o 16:35\nreszte eu mają głeboko w d*@!$\nautor: wojtek336611 » 10 sty 2006, o 16:40\nUważam że warcraft to fajna gierka. Tylko ten abonament :/\nautor: cichygd » 10 sty 2006, o 17:05\nta giera spoko ale abonament boli strasznie po kieszeni... chociaz to droga dla polakow... tzn dla przecietnego polskiego gracza.... bo w niemczech/francji/itp 12 euro to godzina pracy.... a u nas to tak nie jest.....\nOstatnio zmieniony 10 sty 2006, o 17:06 przez cichygd, łącznie zmieniany 1 raz\nautor: BartosH » 10 sty 2006, o 18:53\nOdkladasz 2zl dziennie i masz na abonament\nautor: Lord Varden » 10 sty 2006, o 19:06\nBartosH pisze: Odkladasz 2zl dziennie i masz na abonament\nNo niby tak,ale...po takiej rocznej grze w WoWa,gdzie masz już zrobione wszystko na maxxa,czyt.wszystkie questy,najlepsze itemy,broń,zbroje epicką i oczywiscie 60 lvl nie ma już co robic..no pozatym,że możesz chodzić na Instanty i battlegroundy.Wtedy kalkulujesz sobie ile wydales kasy na tę gre,aby w nią grać...i dostajesz zawału\nWiem to z doświedczania,bo mam sporo kolegów,którzy grają w WoWa od początku,i mówią,że wieeje nudą,bo mają max lvl, najlpeszy set,wszystkie questy porobione,a na battlegroundy trzeba dużo czekać,a pozatym w ostatnich 3 miechach,są lagi.. :> .\nWięc kupując WoWa trzeba myślec tez o przyszlosci,bo jak jestes dziany,to se kup,ale co innego jak wydales na niego wszystkie oszczednosci :/ .Chociaż Blizzard stara się jak może i prawie co tydzień dodaje jakieś nowe duperele(miesiąc temu dali duuzy instant,w stylu egipt..),to to już jest jednak nudne.\nW czerwcu ma wyjsc Burning Crusade(oczywiscie tzreba będzie zakupić <_< )i gracze znów pograją dobiją ten 70 lvl...i Lipa\nautor: BartosH » 10 sty 2006, o 20:40\nTakie juz sa MMO.\nautor: Marmur » 10 sty 2006, o 21:47\nJa sobie może spróbuje zagrać na tym 10 dniowym trialu. Keya już mam, tylko klienta zabradzo nie chce mi się ściągać. Troszkę on zajmuje :/ .\nautor: Nerevar » 11 sty 2006, o 00:02\na zarejestrowales konto?\nja chetnie bym sobie pogral dla relaksu na jakims lepszym serwerze z wysokim xp rate, lub chocby w tego triala 10-dniowego, tylko ze brak mi miejsca na hdd juz -.-\nautor: Marmur » 11 sty 2006, o 03:14\nJeszcze nie. Wspomniałeś, że trzeba podawać numer karty kredytowej i z tym może być problem.\nautor: Nerevar » 11 sty 2006, o 07:40\nno wlasnie na tym numerze karty mozna stracic wszelka ochote do grania\nTUTAJ jest generator numerow kart, ponoc z tego mozna dzialajacy numerek znalezc. jednak ostrzegam, ze czasami mozna i godzinami siedziec i nie znalezc tego dobrego... -.-\no, i pamietaj, ze kod weryfikacyjny karty to moga byc 4 liczby z poczatku ale i z konca numeru. czasami dziala tak, a czasami tak. ech\nautor: shark1490 » 11 sty 2006, o 22:45\nDajcie jakis filmik jak sie bije itd ja nawet niewidzialem jak sie walczy i jak potwory wygladaja a bym se pogral slyszyalem ze WoW to fajna gierka!!!\nautor: radoslav_master » 11 sty 2006, o 22:51\nOk, tylko sprawdź jeszcze czy Cię na nią stać -_- A filmików jest od cholery, trudno wejść w google ? Chwila szukania nikomu jeszcze nie zaszkodziła.\nOstatnio zmieniony 11 sty 2006, o 22:51 przez radoslav_master, łącznie zmieniany 1 raz


Czas wrócić na parkiet. Przed nami druga część hitu „Mamma Mia!” - premiera już 27 lipca - Meloradio\nCzas wrócić na parkiet. Przed nami druga część hitu „Mamma Mia!” - premiera już 27 lipca\nKiedy 10 lat temu do kin wchodziła komedia muzyczna „Mamma Mia!”, chyba nikt nie spodziewał się, że film rozbije bank i stanie się jednym z najważniejszych obrazów 2008 roku.\nOczywiście, mając taką obsadę (m.in. Meryl Streep, Pierce Brosnan, Amanda Seyfried, Colin Firth) i piosenki legendarnej ABBY, należało się spodziewać sukcesu. Ale nawet twórcy nie spodziewali się, że ten będzie miażdżący. Że świat (ponownie) oszaleje na punkcie ABBY, campu, cekinów, piór, no, i piękna greckich wysp. Film zarobił ponad 600 milionów dolarów, a kiedy wyszedł z kin, zaczął drugie życie, szybko stając się obrazem kultowym.\nWszystko wskazuje na to, że wchodząca w lipcu (27.07) kontynuacja przeboju – „Mamma Mia! Here We Go Again” – powtórzy sukces „Mamma Mia!”. Film zawiera bowiem składniki sukcesu „jedynki” – kolory, Grecja, hity ABBY, gwiazdorska obsada i ten niepowtarzalny klimat wakacji, beztroski, laby.\nW filmie zobaczymy wszystkie gwiazdy stojące za sukcesem pierwszej części, a więc m.in. wspomnianych Meryl Streep, Amandę Seyfried, Pierce’a Brosnana, Colina Firtha, a także Stellana Skarsgårda oraz szalone przyjaciółki Donny (Streep), w których role wcielają się Julie Walters i Christine Baranski. Jeśli jednak ktoś pomyślał, że ten gwiazdozbiór nie może być większy, jest w błędzie. W „Mamma Mia! Here We Go Again” zobaczymy supergwiazdę Cher, która zaśpiewa przebój ABBY „Fernando”, Andy’ego Garcię oraz Lily James („Czas mroku”, „Baby Driver”), która wciela się w postać młodej Donny. Cher na temat swojej roli powiedziała: – Postać, w którą się wcielam, wygląda nieprawdopodobnie. Nigdy wcześniej nie robiłam czegoś takiego. To pistolet!\nW filmie usłyszymy znane z pierwszej części superhity, ale także niewykorzystane wcześniej przeboje ABBY, by wymienić choćby „I Kissed a Teacher”, wspomnianą piosenkę „Fernando” i „Waterloo”. Ale to zdecydowanie nie wszystko!\nCzego jeszcze możemy się spodziewać? Przede wszystkim humoru i wzruszeń, rozbudowanych wątków miłosnych (czyż nie o to chodzi w życiu na rajskiej wyspie?!), sentymentu (to za sprawą piosenek ABBY) i naprawdę dobrej zabawy.\nA już od dziś ruszają pokazy przedpremierowe w całej Polsce, m.in. w sieciach Cinema City, Multikino, Helios, a także w kinach niezależnych, jak poznańskie Rialto, łódzkie Charlie, rzeszowska Zorza czy warszawskie: Atlantic, Kinoteka, Praha i Wisła.


Powiatowy budżet obywatelski uchwalony! - ibytow.pl\nPowiatowy budżet obywatelski uchwalony!\n13:36, 25.09.2020 | P.K\nRada Powiatu Bytowskiego zatwierdziła decyzję o powołaniu powiatowego budżetu obywatelskiego na wniosek komitetu, któremu przewodził radny Aleksander Szopa. Choć uchwała została przyjęta już teraz, to zgłaszanie wniosków i głosowanie odbędzie się z przyczyn formalnych dopiero w przyszłym roku.\n- Głosować będzie można w sposób tradycyjny, korespondencyjny i elektroniczny, przy użyciu profilu zaufanego. Projekty będą musiały być realizowane na terenie minimum dwóch gmin - tłumaczy Starosta Bytowski, Leszek Waszkiewicz.\nW konsultacjach społecznych będą mogli brać udział wszyscy mieszkańcy powiatu, również ci niepełnoletni.Radny Aleksander Szopa przewiduje, że na początku najmniejsza wartość pojedynczego zadania wyniesie 5000 zł, a największa 10 000 zł.\nModernizacja świetlicy w Wierszynie zakończona!\nCzy rząd pomyślał o przycmentarnych handlarzach?\nRząd zamknął cmentarze\nUroczystość Wszystkich Świętych - zmiany organizacji ruchu w rejonie cmentarzy\nKolejne pięć osób w powiecie z potwierdzonym zakażeniem SARS-CoV-2 zmarło!


/ Forum Polacy ocenili decyzję Tuska. Dobrze zrobił, że wycofał się z kandydowania?\nDodano 19 listopada 2019, 07:44 3\nOlga Tokarczuk na Bankiecie Noblowskim. „Poprzez odmęty czasu, chylę czoła przed innymi kobietami” 11 gru 2019, 7:31 — – Nagroda przypada jednej osobie, podczas za sukcesem stoi zawsze wielu innych ludzi: ci, którzy wspierają, pomagają i inspirują. Kieruję więc moje podziękowanie ku tym, którzy opiekowali się mną, gdy pisałam; tym, którzy robili research, redagowali teksty i wspierali mnie w... 20\nKs. Tymoteusz Szydło podjął decyzję ws. przyszłości. „Nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania” 11 gru 2019, 8:52 — „Z bólem stwierdzam też, że nie udało mi się pokonać kryzysu wiary i powołania” – napisał ks. Tymoteusz Szydło w oświadczeniu przesłanym Katolickiej Agencji Informacyjnej. Syn byłej premier zwrócił się do papieża o przeniesienie go do stanu świeckiego. 6


Bateria wannowa-natryskowa 4-otworowa Il Bagno Alessi Chrom (8650) - Oras - savena.pl\nBateria wannowa-natryskowa 4-otworowa Il Bagno Alessi Chrom\nBateria wannowo-natryskowa (4-otworowa) z oddzielnymi regulatorami zimnej i ciepłej wody. Stała końcówka rozdzielająca o swobodnym wypływie wody (bez aeratora). Rączka natrysku i wąż natryskowy 2.0 m. W miejsce stadardowego aeratora umieszczona została unikatowa konstrukcja, która sprawia, że woda wypływa z wylewki w sposób naturalny, niczym z wodospadu.\nBaterie ORAS są wyrobem wysokiej jakości wyprodukowanym przy użyciu specjalistycznej technologii i przy użyciu najlepszych surowców. Właściwie zamontowane i użytkowane będą służyć przez lata. Wyroby firmy ORAS spełniają wymagania polskich i europejskich norm. Wszystkie wyroby są znakowane znakiem budowlanym „B” na podstawie Deklaracji Zgodności z PN-EN lub z Aprobatami Technicznymi (dotyczy baterii elektronicznych Oras Electra). Na wybrane wyroby firma Oras posiada Certyfikaty Zgodności z PN-EN. Wszystkie wyroby posiadają Atesty Higieniczne wydane przez Państwowy Zakład Higieny: Firma Oras posiada wdrożony, stosowany oraz certyfikowany system ISO 9001 oraz ISO 14001. Podane warunki gwarancji Oras odnoszą się do baterii i akcesorii wyposażonych w oryginalne części Oras. Wszystkie posiadane przez firmę Oras certyfikaty, aprobaty i deklaracje zgodności odnoszą się do baterii wyposażonych w oryginalne części Oras. W przypadku używania innych nieoryginalnych części Oras nie jest w stanie zapewnić deklarowanej jakości.\nProdukt Bateria wannowa-natryskowa 4-otworowa Il Bagno Alessi Chrom nie posiada jeszcze dodanych opinii. Posiadasz ten produkt? Chesz pomóc innym w zakupie i wyrazić swoją opinię? Wyraź już teraz swoją opinię »\nO kolekcji IL BAGNO ALESSI Dot by Oras\nAkcesoria łazienkowe linii IL BAGNO ALESSI Dot zaprojektował holenderski architekt Wiel Arets.W tej kolekcji główny nacisk został położony na taką aranżację wnętrza, które zapewnia pełny relaks. Na produktach tej linii umieszczono symbol projektu - okrąg. Wszystkie akcesoria łazienkowe są opatrzone identycznymi formami: średnica każdej baterii ma taką sama wartość, niezależnie od poszczególnych rozmiarów.„Strumień wody płynący z baterii przypomina wodospad" - podkreśla Wiel Arets.\nBateria umywalkowa z rączką natryskową Bidetta Oras Chrom\nBateria umywalkowa stojąca Il Bagno Alessi Oras Chrom\nBateria wannowa ścienna jednouchwytowa Madera, Chrom\nBateria wannowa ścienna dwuuchwytowa Eko, Chrom\nBateria wannowa ścienna Chili Chrom\nBateria wannowa ścienna Mesteno Chrom\nBateria umywalkowa ścienna Meteor, Chrom\nBateria wannowa ścienna jednouchwytowa Nevis, Chrom\nBateria wannowa ścienna dwuuchwytowa Retro, Chrom\nNajczęściej wyszukiwane: Bateria Diamond Podgrzewacz wody Pompa Aquart Baterie do łazienki Bateria umywalkowa Teflon w płynie Grzejniki


Odstawienie alkoholu – nocne poty i bezsenność - Ośrodek leczenia uzależnień PCTU Koninki\nZazwyczaj nasi przyszli pacjenci opowiadają o swoich objawach:\nAnna „Nie wiedziałam co się ze mną dziej, w nocy czułam, że serce przestaje bić, słyszałam cykanie zegarka z sąsiedniego pokoju jakby leżał obok mojego ucha, potwornie się bałam. Czułam, żer całe ciało mi drży. Po dwóch takich nockach wylądowałam na SOR. Nie wiązałam tego z moim piciem, myślałam, że to nerwica”.\nŁukasz „Nigdy nie myślałem, że pije za dużo alkoholu, wydawało mi się, że pije normalnie jak każdy. Piłem codziennie po kilka piw po pracy 4/5 a w weekendy do ośmiu. Ostatniej wiosny po powrocie z zagranicznego kontraktu nie pracowałem 3 miesiące, więc już od rana rozpoczynałem piwkowanie.\nPrzez cały dzień zbierało się ich do 8 a po miesiącu czasem nawet do 15. Mniej więcej w trzecim miesiącu wolnego zaraziłem się od swojego dziecka grypą, dostałem antybiotyk, więc musiałem na czas brania antybiotyku odstawić alkohol i tu zaczęły się moje męki.\nW nocy nie mogłem zmrużyć oka, oblewały mnie poty, trząsłem się cały, miałem wrażenie, że ktoś cos do mnie mówi, widziałem jakieś osoby. Drugiej nocy te objawy się powtórzyły, wypiłem dwa piwa, objawy ustąpiły, nad ranem z powrotem się zaczęło”.\nW obu przypadkach pojawiły się objawy abstynencyjne na wskutek odstawienia alkoholu.\nObjawy odstawienne są jednym z sześciu osiowych objawów uzależnienia obok:\n- Upośledzienia kontroli nad piciem\nObjawy abstynencyjne (odstawienne) to bogaty zestaw nieprzyjemnych objawów występujących kiedy osoba uzależniona od alkoholu zaczyna trzeźwieć, gdy poziom alkoholu we krwi zaczyna się obniżać. Organizm osoby uzależnionej przez objawy abstynencyjne zachowuje się jakby domagał się dostarczenia kolejnych porcji alkoholu. Objawy są bardzo dokuczliwe, jeśli osoba nie uzyska specjalistycznej pomocy może dojść do pogłębiania się uzależnienia. Wówczas osoba uzależniona będzie próbowała leczyć się sama, mówiąc o samoleczeniu mam na myśli dalsze picie w celu złagodzenia objawów odstawienia. Wypijanie alkoholu działa jako środek usuwający lub łagodzący cierpienie. Niestety jest to sposób, który pogłębia osobę pijącą w uzależnieniu i w efekcie może doprowadzić do śmierci.\nPo odbytej detoksykacji ważne jest podjęcie terapii uzależnienia od alkoholu.


Opinie trawersa Gorzów Wielkopolski - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nOpinie o trawersa\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie trawersa\n? 18.03.2011, 21:15\nNie będę wystawiał opinii o tej ,,Firmie,, bo wstyd mi pisać że pracowałem w niej.Przyszłych pracowników ostrzegam iż prędzej na pustyni spadnie deszcz niż oni dostana wynagrodzenie za prace, a klientów że nie warto powierzać im pracy. Jedyne co potrafią dobrze robić to się reklamować i obiecywać pieniądze. Zainteresowanych klientów lub przyszłych pracowników przestrzegam przed ta ,,Firmą,, i zostawiam swojego maila adamek_1979@o2.pl w celu zaczerpnięcia informacji o Nich.\nAdam 17.03.2011, 20:53\njezeli do jutra nie otrzymam pieniedzy to wystawie piekny komentarz. do jutra\nZostaw opinię o trawersa - Gorzów Wielkopolski\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie trawersa\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach trawersa


Dialogi Eucharystyczne - ebook - czytajto.pl i ebook-world.pl teraz RAZEM - Twój ulubiony sklep z audiobookami i ebookami\nAutor: pod red. Katarzyna Czarnecka\nJestem spragniony niezliczonej rzeszy ofiar wynagradzających w Dziele Adoracji. Szczególnie dziś, kiedy ludzkość wpadła w przepaść grzechów i cierpień najgłębszą w historii, koniecznie potrzeba ofiarnych dusz adorujących i wynagradzających (...). Wzniosłe powołanie! Zrozum je i podejmij – Ty jesteś moją ofi arą, ofi arą mojej Eucharystii przez adorację. Oddaj Mi siebie jako ofi arę miłości...\nTagi: czas, czasu, dialog, ebook, ebooki, historia, kon, konie, książę, miłość, moj, pan, red, religia, rzeczy, sens, siebie, tajemnice\nKup Dialogi Eucharystyczne - ebook\n5.Krajobrazy mojej duszy. Księga I\n8.Świadectwo Dziennik Duchowy\n10.Przegląd archeologii do historii pierwotnej religii


Sporty zimowe Kraków. Kup sprzęt z ogłoszenia na Localmart.pl\nKraków Sport I Hobby Sporty zimowe\nNarty Atomic Beta Race Carv 9,20 z wiazaniami Atomic 160 cm Narty nosza normalne slady uzytkowania, bez uszczerbkow w slizgach Stan: Używane ulubione Kraków 25 sie 2013 350 zł\nnarty dziecięce 110cm Sprzedam narty rossigniol w dobrym stanie mają lekko porysowane boki i spody widoczne jak na zadjęciach. Są to normal... ulubione Kraków 24 sie 2013 120 zł\nNarty ATOMIC sl9 Używane narty slalomowe marki Atomic model sl9 w bardzo dobrym stanie,długość 170 cm.,wiązania NEOX 310,polecam Stan... ulubione Kraków 23 sie 2013 500 zł\nKominiarka zimowa TCHIBO NIE UZYWANA Kominiarka zimowa TCHIBO NIE UZYWANA Z cieplego polaru. Troche nietypowa konstrukcja. ulubione Kraków 22 sie 2013 12 zł\nNarty Volkl Presto 130 Narty Volkl Presto 130. Narty w dobrym stanie. Dobrze się na nich jeździło ale już są na mnie za małe i już ich nie u... ulubione Kraków 22 sie 2013 100 zł