Sos sojowy dla początkujących [Kirstin Chen] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00069 005747 20005712 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Kirstin Chen Liczba stron:\nISBN: 9788324026128 Data wydania:\n'Gretchen Lin wyjeżdża z Singapuru jako młoda dziewczyna, przekonana, że opuszcza swój rodzinny kraj na zawsze. Jednak kiedy jej małżeństwo zaczyna przechodzić kryzys, podejmuje decyzję o powrocie do Azji. Na miejscu ponownie odkrywa miejscowe zwyczaje, klimat… i przede wszystkim orientalną kuchnię, a zwłaszcza tajniki produkcji tradycyjnego sosu sojowego, którego receptura była przekazywana w jej rodzinie z pokolenia na pokolenie. Jednak nie da się żyć w wiecznym zawieszeniu pomiędzy kontynentami. W końcu Gretchen będzie musiała wybrać pomiędzy powrotem do męża i ratowaniem małżeństwa a pozostaniem w Azji na stałe… „Sos sojowy dla początkujących” to opowieść o wyjazdach i powrotach, rodzinnym dziedzictwie i o niezapomnianych smakach i zapachach Azji.'\nROZDZIAŁ 1 Oto kilka z moich ulubionych zapachów: piekący się bajgiel, świeżo krojone figi, bergamotka w dobrej herbacie Earl Grey, słoik całych ziaren soi powoli dojrzewających w promieniach tropikalnego słońca. Można byłoby się spodziewać, że te ostatnie będą miały słony, mięsny, mdły zapach – jak coś, co poczułoby się, gdyby odkręciło się czerwony korek z butelki stojącej na stole osiedlowej chińskiej restauracji i wsadziło do niej nos tak głęboko, jak tylko się da. Ale prawdziwe, fermentujące ziarna soi pachną zupełnie inaczej niż sos w plastikowej butelce. Ostre i pikantne, jak rosnący chleb albo mokra ziemia, te ziarna pachną historią, życiem i drobnymi, cierpliwymi ruchami niedostrzegalnymi gołym okiem. Wszystkiego, co wiem o sosie sojowym, dowiedziałam się od mojego ojca, wuja i zmarłego dziadka. Nasza rodzina potrafi bez końca rozmawiać o najmniejszych niuansach ziaren soi. Jednak tamtego ranka w rodzinnej fabryce sosu nie byłam w nastroju do rozmów. Myślałam tylko o trzydziestopięciostopniowym upale. Ciepło unosiło się wokół, przenikając cienkie, płaskie podeszwy moich butów, wypełniało mi nos, usta i oczy. Pot perlił mi się pod pachami, w zagłębieniach łokci i kolan. Nawet w cieniu, pod dachem fabryki w czerwone paski, powietrze było tak gęste, że można byłoby je pić. Stojąc obok ojca i wuja, przestępowałam z nogi na nogę, mając nadzieję, że klienci pospieszą się i wreszcie przyjadą. W ciągu poprzednich trzech miesięcy skończyłam trzydzieści lat, rozstałam się z mężem i poczułam się gotowa na to, by zrobić sobie przerwę od San Francisco, gdzie spędziłam piętnaście lat. Teraz był sierpień. Od tygodnia byłam z powrotem w Singapurze i mieszkałam w domu moich rodziców. Uległam naleganiom ojca i zgodziłam się pracować tymczasowo w fabryce – wykonywałam nudne administracyjne zajęcia, które miały niewiele wspólnego z sosem sojowym. Choć zajmowałam przydzielone mi stanowisko od dokładnie czterech dni, mój brak doświadczenia nie powstrzymał mojego ojca od namówienia mnie, żebym uczestniczyła w tym spotkaniu. Ułożyłam daszek z dłoni i mrużąc oczy, spojrzałam na logo widniejące na środku bramy kompleksu – wypisane grubymi pociągnięciami pędzla znaki , stanowiące chiński zapis mojego nazwiska. Od czasu założenia firmy Lin’s Soy Sauce przez mojego dziadka pięćdziesiąt lat temu fabryka rozrosła się w ogrodzony kompleks z trzema przysadzistymi betonowymi budynkami stojącymi wokół centralnego placyku. Architektura kompleksu była prosta i funkcjonalna, niemal ascetyczna, jakby obawiano się, że jakiekolwiek ozdoby mogłyby odwrócić uwagę od produkcji sosu sojowego. Wraz z ojcem i wujem staliśmy na schodach biurowca i za każdym razem kiedy otwierały się drzwi, owiewało nas zimne powietrze z klimatyzowanych pomieszczeń, dające nam tymczasową ulgę od gorąca. Jeśli ojciec zauważył, że nie mogę znieść upału, postanowił to zignorować. Otworzył klapkę staromodnego telefonu, by sprawdzić, czy nie ma nieodebranych połączeń. Zdjął okulary i zaczął je polerować brzegiem koszuli. Pozbawione zwyczajowej ochrony oczy taty wydawały się napuchnięte i bezbronne. Kiedy zauważył, że mu się przyglądam, uśmiechnął się. Maleńkie linie zaczęły się rozchodzić od jego skroni, jakby zostały wyryte w skórze grzebieniem o drobniutkich zębach. Był to prosty, mimowolny uśmiech – tego rodzaju uśmiech, jaki wywołuje w nas niemowlak w śmiesznej czapce – i odruchowo odwzajemniłam go. Stojący po mojej drugiej stronie wuj wyciągnął wilgotną już chustkę z kieszeni i wytarł sobie nią kark. Tata był szczupły i żylasty, zaś wuj Robert wysoki i szeroki jak na singapurskie standardy, a jego obfity brzuch wylewał się zza paska. Uśmiechnął się do mnie: – Gorąco, co? – spytał wesoło. Sięgnął nad moim ramieniem i ścisnął biceps mojego ojca. – Gretchen jest teraz A-h-merykanką – powiedział, akcentując ostatecznie słowo i chichocząc. – Nie potrafi już znieść gorąca. Lokalny klimat stanowi źródło perwersyjnej dumy dla Singapurczyków – przez cały rok temperatury dochodzą do trzydziestu pięciu stopni Celsjusza i nigdy nie spadają poniżej dwudziestu pięciu. Nasza maleńka wysepka znajduje się niedaleko najbardziej wysuniętej na południe części Półwyspu Malajskiego w Azji Południowo-Wschodniej, tylko o stopień szerokości geograficznej od równika. Podczas grzecznej rozmowy powiemy, że mamy dwie pory roku – gorąco-wilgotną i gorąco-suchą. Podczas mniej grzecznej rozmowy ujawnimy, że są jednak trzy – gorąca, bardzo gorąca i wkurwiście gorąca. Mieszkając w okolicach Zatoki San Francisco, nauczyłam się nie odzywać, kiedy moi amerykańscy znajomi narzekali na wilgoć. Stojąc na frontowych stopniach w jedwabnej bluzce lepiącej się do pleców, myślałam o rześkich jesiennych dniach w San Francisco, o ciepłych promieniach słońca padających na moją zimną skórę. Właśnie miałam rozpocząć kolejną litanię skarg, kiedy przez bramę wjechała długa czarna limuzyna i przystanęła na miejscu parkingowym. Wysiadło z niej dwóch mężczyzn. Starszy był niski, jego głowa z zaczesanymi do tyłu siwymi włosami wydawała się zbyt duża w stosunku do reszty drobnego ciała. Młodszy był szczupły, ale miał szerokie ramiona i był wyższy od towarzysza, choć różnica wzrostu mogła być spowodowana fryzurą, którą za pomocą żelu ułożył w subtelnego irokeza. Zauważyłam tę fryzurę również na głowach innych młodych Singapurczyków, a wcześniej także modnych członków sceny gejowskiej z San Francisco – moim zdaniem wyglądała zbyt nienaturalnie, by być stylową. Poza włosami najbardziej wyróżniającym się elementem wyglądu młodszego mężczyzny były lśniące ciemne okulary o oprawce cienkiej dookoła soczewek i szerokiej przy skroniach, które tak pasowały do jego twarzy, że wydawały się jej częścią, równie nierozerwalnie z nią związaną co nos lub uszy. Od powrotu do domu zrezygnowałam ze wszystkich zabiegów pielęgnacyjnych poza najbardziej podstawowymi. W tamtej chwili próbowałam nie myśleć o postrzępionych długich do ramion włosach ani workach pod oczami, ani o tym, że pod warstwami błyszczyku moje usta są popękane. Tata i wuj Robert już wcześniej poinformowali mnie, kim są goście. Kendro Santoso prowadził sieć wysokiej klasy ogólnoazjatyckich restauracji na terenie całej Azji Południowo-Wschodniej – od Dżakarty, gdzie znajdowała się główna siedziba sieci, przez Bangkok, Kuala Lumpur, Manilę i, w tej chwili, Singapur. Najnowsza restauracja Spice Alley miała zostać otwarta w hotelu Shangri-La do końca roku. Pan Santoso chciał zwiedzić fabrykę przed podjęciem decyzji, czy chce podpisać kontrakt na wyłączność z Lin’s Soy Sauce. Ojciec i wuj uznali, że udział w spotkaniu będzie dla mnie interesujący, z czym, naturalnie, się nie zgodziłam. Jako dziecko uwielbiałam przychodzić do fabryki z ojcem w sobotnie poranki. Spędziłam wiele kolacji, słuchając, jak dorośli debatują na temat wyższości dojrzewania w cedrowych beczkach nad dojrzewaniem w dębowych. Jako trzynastolatka spędzałam wakacje, pracując przy butelkowaniu, podobnie jak wcześniej mój kuzyn Cal. Jednak ta wyczerpująca praca tylko wzmocniła moje postanowienie, by nigdy nie stawać się częścią rodzinnego biznesu. Wtedy po raz ostatni pracowałam w Lin’s. Od tego czasu niczego już się nie nauczyłam. Niewiele wiedziałam o tym, co właściwie robią mój ojciec i wuj. Ale tata zlekceważył moje obawy. Zapewnił mnie, że żadne z moich zadań nie jest pilne – pozostali administratorzy poradzą sobie doskonale beze mnie. Pan Santoso podszedł do wuja Roberta z wyciągniętą dłonią. Przeprosił za spóźnienie, mimo że przyjechał dokładnie na czas, a następnie przedstawił mnie swojemu najmłodszemu synowi. Miał na imię James. – A oto Gretchen, moja córka – powiedział mój ojciec. – Właśnie wróciła do domu z Ameryki. Przycisnęłam ramiona do boków, próbując ukryć plamy potu. – Jest bardzo inteligentna – dodał wuj Robert, jakby opisywał szczeniaka albo małe dziecko. Pochylił się blisko rozmówcy, jakby miał mu wyjawić tajemnicę. – Skończyła Stanford. Nie wspomniał, że jestem na urlopie dziekańskim i studiuję w konserwatorium w San Francisco. Nie byłam zaskoczona. – James skończył studia MBA na Uniwersytecie Nowojorskim – powiedział pan Santoso. – Na drugim wybrzeżu. Roześmiał się donośnie, jakby była to pointa dowcipu. Jeśli zastanawiał się nad tym, co się dzieje z Calem, nieobecnym synem wuja Roberta, był zbyt grzeczny, by spytać. Ojciec i wuj również się roześmiali z ulgą. James z pobłażaniem spoglądał na swojego ojca. Miał w sobie swobodę właściwą facetom, którzy prześlizgują się przez życie – takim, co spotykają się z dobrze urodzonymi, szczupłymi chińskimi dziewczętami czekającymi tylko na oświadczyny. Patrząc na niego, zaczęłam się zastanawiać, czy wyglądam na tak zmęczoną i wynędzniałą jak dziewczyna, którą jej amerykański mąż zostawia dla dwudziestojednoletniej asystentki na uczelni – szczegół ten ukryłam zarówno przed kolegami ze szkoły, jak przyjaciółmi, i zwłaszcza rodziną. – Zacznijmy – powiedział wuj Robert, trzymając otwarte drzwi i zapraszając do klimatyzowanego lobby. Kiedy szliśmy wzdłuż korytarza, mijając wiszące na ścianach czarno-białe zdjęcia, zatrzymałam się przy moim ulubionym, przedstawiającym mojego dziadka z bujną siwą fryzurą i krzywym uśmiechem, który odziedziczył mój ojciec, a po nim ja. Na zdjęciu Ahkong schylał się, by wyciągnąć garść sfermentowanej papki sojowej z dużego glinianego naczynia. Pewnego razu dał mi jej spróbować prosto z ręki – wciąż ciekła mi ślinka na wspomnienie ostro-kwaśnego smaku tej pierwszej porcji. Idący przede mną wuj opowiadał historię firmy Lin’s Soy Sauce naszym gościom – opowiadano ją w mojej rodzinie przynajmniej raz w roku, a ostatnio częściej, ponieważ dzieci moich kuzynów były już wystarczająco duże, żeby ją zrozumieć. Choć znałam jej szczegóły na pamięć, zawsze uważnie słuchałam, spoglądając na twarze dzieci, wyobrażając sobie, że usłyszały ją po raz pierwszy z ust Ahkonga. Mój dziadek, dla pracowników Lin Ming Tek, dla wnuków Ahkong, rozpoczynał karierę w Yellow River – sojowym potentacie z Hongkongu produkującym na masową skalę sos – którego wszyscy członkowie rodziny Lin nauczyli się już w dzieciństwie nienawidzić. Po tym jak Ahkong szybko wspinał się po szczeblach kariery i został szefem singapurskiego oddziału firmy, prezes Yellow River wykupił dla niego przelot do Hongkongu i zaprosił na uroczystą kolację w najlepszej restauracji w mieście – lepszej niż jakakolwiek inna na sennej wyspie Singapur. Tam, w tej ekskluzywnej restauracji, Ahkong po raz pierwszy posmakował prawdziwego sosu sojowego, który odziany w kamizelkę kelner nalał do porcelanowego naczynia tak niewielkiego, że mieściło się w dłoni. Mieniący się i jasny, z delikatnym, wytrawnym posmakiem, był jak rześki strumień w porównaniu z miksturą z Yellow River, przywodzącą na myśl stojącą wodę w mętnym stawie. Pomimo niedawnego awansu, który niósł ze sobą gwarancję komfortu na całe życie, Ahkong postanowił otworzyć własną fabrykę, produkującą fermentowany sos sojowy, tworzony ze składników najwyższej jakości. Osiągnięcie tego celu oznaczało opanowanie całkowicie nowej metody produkcji, która szybko stawała się przestarzała. Wszystkie przedsiębiorstwa wytwarzające sos sojowy masowo korzystały z tych samych dróg na skróty, stosując związki chemiczne przyspieszające fermentację i zwiększając ilość soli, by ukryć obecność niższej klasy składników. Tylko kilka fabryk wciąż kultywowało prastarą technikę naturalnego dojrzewania ziaren soi w wiekowych beczkach. Owocem tego procesu był delikatny, złożony złoty wywar, który od wieków wzmacniał smak azjatyckiej kuchni – Ahkong postanowił wprowadzić ten skarb do Singapuru. W ramach edukacji praktykował w fabryce sosu sojowego Chiba, czołowego producenta tradycyjnego sosu sojowego, mieszczącej się na wyspie Shodoshima na Wewnętrznym Morzu Japońskim. Tam nauczył się tradycyjnych japońskich technik, które miał później zastosować przy produkcji własnej odmiany chińskiego sosu sojowego. Skrócona wersja opowiadanej przez mojego wuja historii pomijała kilka lat, by od razu przejść do długiej listy sukcesów i pochwał, które spotkały mojego dziadka. Sprawiał, że wszystko brzmiało łatwo jak bycie odkrytym przez hollywoodzkiego reżysera na parkingu przed supermarketem. Ja jednak znałam prawdę. Moja babcia przed śmiercią przedstawiła mi swoją wersję tej historii. Jej opowieść podkreślała przerażenie, które poczuła w chwili, gdy dowiedziała się, że jej mąż odszedł z lukratywnej posady i planował opuścić Singapur i swoją rodzinę, by podążać za jakimś mglistym romantycznym marzeniem. – Pamiętaj, że to były lata pięćdziesiąte – mówiła babcia po chińsku, wiedząc, że te liczby nic dla nas, wnuków, nie znaczą. Niezrażona tym, ciągnęła dalej: – Kraj był pogrążony w chaosie, zamieszkach na tle rasowym, walce komunistów z nacjonalistami i probrytyjskimi Chińczykami... Właściwie nie mieliśmy jeszcze swojego kraju. W tej chwili opamiętała się i potrząsnęła głową. – Singapur nie był taki jak dziś. Wiem, że wam, moje małe głuptasy, ciężko w to uwierzyć, ale cała wyspa pogrążona była w chaosie. Wszędzie było brudno: bezdomni zajmowali puste domy, a po ulicach biegały kury i świnie. Miała rację – nie potrafiłam sobie wyobrazić, jak po moim nieskazitelnie czystym, doskonale zadbanym mieście grasują hałaśliwe zwierzęta gospodarskie. Cal, który miał wówczas pewnie dziesięć czy jedenaście lat, uniósł na chwilę głowę znad komiksu, a potem wrócił do czytania. Jego młodsze siostry Lily i Rose udawały, że słuchają, jednocześnie kontynuując swoją własną prywatną rozmowę, wymieniając między sobą spojrzenia. Tylko ja, zbyt przyzwyczajona do samotnych zabaw, by przyłączyć się do dziewcząt, i zbyt młoda, by Cal się mną zainteresował, byłam szczerze zaintrygowana. Według Amah, Ahkong pracował każdego dnia swojego życia, by zapewnić rodzinie dobry, stabilny dom, a teraz wszystko to odrzucał – na dodatek po to, żeby udać się do Japonii. – Mniej niż dekadę po wojnie! Co sobie ludzie pomyślą! Błagała go, by nie wyjeżdżał – nawet groziła, że go zostawi – ale mój dziadek był uparty. Najpierw zażądał od Amah, by go puściła, później negocjował z nią, a na koniec błagał. Kiedy zastanawiała się nad decyzją, nie jadł ani nie spał, tylko siedział z rozpaczliwym uporem przy biurku, ucząc się japońskiego. – Co mogłam zrobić? – pytała Amah, której wzburzenie złagodził czas. – I tak już odszedł z pracy. Jego rozczulanie się nad sobą doprowadzało nas do szaleństwa. Powiedziałam mu, że jeśli nie wróci w ciągu dokładnie sześciu miesięcy, nigdy już nie przytuli swoich synów. Widząc, jak opada mi szczęka, a oczy rozszerzają się, Amah pogłaskała mnie po głowie i zapewniła, że była to groźba bez pokrycia. – Oczywiście nie potrafiłabym tego zrobić naszym chłopcom. Babcia nie była jedyną osobą, która podawała w wątpliwość zdrowie psychiczne mojego dziadka. Jego byli koledzy z pracy mówili mu, że na luksusowym sosie sojowym nie da się zarobić. Klienci przecież nie wyczują różnicy, a już na pewno nie będą mieli ochoty płacić więcej. A jednak im więcej uczył się mój dziadek, tym bardziej stawał się zdeterminowany. W tej chwili wuj Robert przerwał, by upewnić się, że nasi goście wciąż słuchają nas uważnie. – Gdy tylko ludzie spostrzegli, jak zaledwie jedna łyżeczka sosu potrafi wydobyć zapach cebulki, imbiru i czosnku albo jak najcieńsza warstwa może wzmocnić woń delikatnej pieczeni – w tym miejscu połączył opuszki palców i uniósł je do ust – jak mogli nie chcieć go kupić? Nasi goście poważnie pokiwali głowami. Oczy mojego ojca błysnęły na mnie zza okularów, a ja miałam nadzieję, że przestanie próbować zaangażować mnie w dyskusję. Naprawdę doceniałam jego starania, ale musiałam sobie poradzić z różnicą czasu, pogodą i bólem, który przenikał mnie, gdy tylko myślałam o wszystkim, co pozostawiłam za sobą. Przylepienie sobie uśmiechu do ust i kiwanie głową świadczące o zainteresowaniu – te czynności wymagały energii, której nie miałam. Poza tym tata powinien się odprężyć. Właściwie był już na emeryturze – pogarszające się zdrowie mojej matki zmusiło go, by pozwolił swojemu młodszemu bratu przejąć obowiązki prezesa Lin’s. Jednak w ostatnim tygodniu, kiedy Cala wciąż nie było, ojciec przychodził do pracy każdego dnia w czasie między odwożeniem i przywożeniem mamy z zabiegów dializy. Zanim choroba nerek zmusiła ją do przejścia na emeryturę, była profesor literatury na Uniwersytecie Narodowym w Singapurze. Sos sojowy jej nie interesował. Wuj Robert mówił Santosom, że to tylko kwestia czasu, zanim sos sojowy wyprze keczup i musztardę i stanie się najpopularniejszym dodatkiem w Ameryce. – To z pewnością możliwe – powiedział pan Santoso. – Amerykanie rzeczywiście uwielbiają azjatycką kuchnię. Kiedy studiowałem w Michigan, nie można było zamówić ryby, która nie byłaby smażona w głębokim tłuszczu. Teraz w każdym supermarkecie można kupić sushi. Prawda, synu? Czy to nie wyjątkowe? – Z pewnością wyjątkowe – odparł syn. Mówił z amerykańskim akcentem – to typowe dla bogatego chłopaka, który kształcił się w prywatnych międzynarodowych szkołach. Powinnam uczciwie przyznać, że często brano mnie za rodowitą Kalifornijkę, ale mówiłam też płynnie w singlish i traktowałam swoje akcenty jak kapelusze, a może raczej peruki, które można założyć w zależności od okazji, a nawet nastroju. A jednak, mimo że nie podobał mi się ten chłopak, jego zlewające się sylaby, spłaszczone samogłoski i pomijane spółgłoski sprawiały, że moje ciało przebiegał lekki dreszcz, jak na widok niewidzianego od lat znajomego, którego nie wiemy, czy zawołać, czy niepostrzeżenie się od niego oddalić. Poszliśmy za wujem Robertem na wylany cementem placyk, na którym znajdowały się rzędy firmowych słojów Lin’s, z których każdy pomieściłby skulone dziecko. Kiedy dotarliśmy do zacienionego miejsca pod wiotkim mydleńcem, wuj wyjaśnił, że wszystkie siedemdziesiąt sięgających do bioder naczyń wykonano specjalnie dla Ahkonga w chińskiej prowincji Fujian. W słojach znajdowała się mikstura całych ziaren soi – gotowanych na parze, nie w wodzie, by zachowały ziemisty smak – a także soli morskiej, wody i prażonej pszenicy ozimej. Co cztery dni jeden z pracowników mieszał zawartość każdego ze słojów długą drewnianą łyżką. Poza tą ingerencją pozostawiano je samym sobie zamknięte, by naturalnie fermentowały przez pięć czy sześć miesięcy przy świetle słonecznym. Po drugiej stronie placyku, w cieniu szopy zasłaniającej nowe kadzie z włókna szklanego, chudy i lekko zgarbiony starszy mężczyzna sprawdzał temperaturę słojów termometrem z tarczą. Był ubrany w uniform pracowników fabryki – jasnożółtą koszulkę polo, z tyłu której widniało nasze logo, symbol znajdujący się w kole. Jeszcze zanim ujrzałam jego twarz, rozpoznałam w nim pana Liu, głównego analityka Lin’s. Ukradkiem kiwnął mi głową, nie chcąc zwracać na siebie uwagi, a ja uniosłam dłoń i pomachałam mu. Jednak wuj Robert postanowił skorzystać z okazji, by przedstawić naszych gości najstarszemu pracownikowi Lin’s, którego Ahkong przyjął jeszcze w 1958 roku. – Mamy szczęście, że jest z nami tak długo. Nie przetrwalibyśmy bez niego. Gestem przywołał pana Liu i poklepał go po plecach. – Ng dao eh sai bo? Osłaniając oczy przed słońcem, pan Liu odpowiedział po chińsku, że proces fermentacji przebiega doskonale. Uniósł palec wskazujący, rozciągnął usta w nieśmiałym uśmiechu i przeszedł na angielski ze względu na gości. – Gorące dni, hor, źle dla ludzi, dobrze dla ziaren. Stojący obok mnie James wydawał się wyjątkowo niewzruszony upałem. Jego pozbawiona porów skóra była sucha, a kołnierzyk koszuli sztywny jak papier kredowy. Mrużąc oczy, spojrzał w niebo i zrobił głęboki wdech. – Pachnie jak w browarze – powiedział w powietrze. Uniósł kącik ust, a ja spojrzałam w przeciwnym kierunku. Kiedy wracaliśmy do biurowca, James zrównał się ze mną. – Jaką wykonujesz tu pracę? – Och – odparłam, czując, że się rumienię. – Nic ważnego. Właściwie jestem tu tylko dla zabicia czasu. Zastanawiałam się, czy wytłumaczyć mu, że wzięłam na semestr urlop dziekański przed zrobieniem dyplomu, by pomóc ojcu zajmować się matką. Nie zdecydowałam się na to jednak i przyspieszyłam kroku, by dołączyć do pozostałych, rozmawiających o firmie, którą wspólny znajomy musiał sprzedać. – Zawsze lepiej, jeśli firma może pozostać w rękach rodziny, choć niewątpliwie wiążą się z tym pewne wyzwania – stwierdził pan Santoso. Wskazał na swojego syna. – Jak dotąd miałem dużo szczęścia. Wuj Robert i tata niewyraźnymi pomrukami dali do zrozumienia, że się zgadzają. Widziałam, że żaden z nich nie chce bardziej szczegółowo omawiać wspomnianych wyzwań. James powiedział cichym głosem: – Przepraszam za tatę. Zdarza się, że jest nieco prozaiczny. Próbowałam sobie przypomnieć, co oznacza słowo „prozaiczny”, i myślałam nad zabawną odpowiedzią. Kiedy nasi ojcowie usunęli się na tyle daleko, że nie mogli już nas usłyszeć, powiedziałam: – Mój ojciec jest królem źle użytych idiomów. Wynalazł takie klejnoty jak „o lisie mowa” albo... o właśnie, kiedy byłam w college’u nazywał mnie „wilkiem salonowym”. Pomimo że to była prawda, czułam się winna, że dowcipkowałam z taty, który stał tuż obok. Kiedy James się śmiał, cała jego twarz się zmieniała – na czole pojawiały się bruzdy, a na nosie i wokół oczu zmarszczki. Przez moje podbrzusze przebiegł przyjemny ból czy skurcz, który szybko ustąpił, pozostawiając mnie w stanie speszonego ożywienia. Nagle zadałam sobie pytanie, dlaczego poszukiwałam potwierdzenia od innych, niezależnie od tego, kim byli. Elektroniczna wersja arii Królowej Nocy przeszyła powietrze – zadzwonił mój nowy telefon. Wszyscy odwrócili się w moim kierunku. Ojciec zmarszczył brwi. – Przepraszam – powiedziałam, grzebiąc w torebce, którą kupiłam właśnie ze względu na to, że ma wiele kieszeni i przegród. – Nikt nie lubi Mozarta? Tylko James niezręcznie zachichotał. Uciszyłam królową, naciskając czerwony przycisk, ale zdążyłam zauważyć imię, które pojawiło się na ekranie: Paul. Szybko policzyłam, że dziesiąta rano tutaj oznacza, że w San Francisco jest piąta po południu. Ostatnio rozmawialiśmy tydzień wcześniej, i to była krótka rozmowa. Nie mogłam wpaść na żaden powód, dla którego miałby właśnie teraz do mnie dzwonić. Ale być może w ogóle nie miał powodu – może po prostu chciał usłyszeć mój głos. – Xiao Xi – ojciec zawołał mnie ze szczytu schodów, używając mojego chińskiego przezwiska. W jego tonie dało się słyszeć napięcie. Pozostali znaleźli się już w sali konferencyjnej, więc szybko do nich dołączyłam. W pomieszczeniu jedna z asystentek dyrekcji wlewała liściastą herbatę Iron Goddess of Mercy do pięciu błękitnych filiżanek. Mój wuj usiadł na szczycie długiego stołu pod dwoma chińskimi zwojami przedstawiającymi pejzaże – wielkie, postrzępione łańcuchy górskie ponad spowitą mgłą rzeką. Wskazał, bym zajęła miejsce niedaleko ojca i naprzeciwko Jamesa. – Teraz spróbujemy sosu – powiedział. Na środku stołu stały dwie wąskie butelki, na których widniały złote pierścienie z umieszczonym wewnątrz nich symbolem . Z boku ustawiono pękatą plastikową butelkę Yellow River, sosu produkowanego przez byłego pracodawcę Ahkonga – od jej elegantszych towarzyszek oddzielała ją biała porcelanowa tacka mieszcząca trzy oddzielne miseczki na sos. Obok niej znajdował się talerz krakersów ryżowych o kształcie i wielkości komunijnego opłatka. Ojciec przeprowadził ze mną pierwszą degustację, kiedy miałam sześć lat, a potem robił to co roku, aż weszłam w wiek, kiedy dzieci zaczynają nienawidzić wszystkiego, co ich rodzice chcieliby, by lubiły. Obecnie, osiemnaście lat później, ogarnęła mnie ta sama niecierpliwość, którą czułam jako dwunastolatka. Chciałam natychmiast opuścić to miejsce, wrócić do biurka i zadzwonić do Paula. Jednak tata zaplanował dla naszych gości pełną degustację. Wiedząc, jaka jest stawka tego spotkania dla rodzinnej firmy, postanowiłam zostać i patrzeć uważnie. Zdjął korek z butelki Yellow River i wlał sos do pierwszej miseczki. – Zaczynamy od lury – powiedział, mrugając okiem, a potem spoważniał. Uniósł tackę i płynnym ruchem zamieszał sos z namaszczeniem. – Widzicie, jaki ciemny? – zapytał i zmrużył pociemniałe oczy z niesmakiem. Santosowie przyglądali się tacce, jakby była testem Rorschacha. Ja jednak wiedziałam, czego szukać. Sos był gęsty i pozostawiał na porcelanie czarnobrązową plamę jak wodnisty odcisk palca. Ba umieścił tackę z powrotem na stole i poradził Santosom, by się nad nią pochylili. – Trochę bliżej, lah. Dobrze wciągnijcie zapach. Szybko trzy razy powąchał, by zaprezentować, jak należy to zrobić. Kiedy byłam młodsza, mówił, że należy to wykonać jak pies. James schylił głowę, eksponując swojego irokeza w sposób, który wydał mi się niemal wulgarny, jak bezzębny uśmiech na uroczej twarzy. Zastanawiałam się, ile żelu musiał każdego ranka nakładać na włosy, by stały w ten sposób. Niemal czułam pod dłońmi jego oleistą lepkość. – Ty też, Xiao Xi – powiedział Ba, popychając tackę w moim kierunku. Pochyliłam głowę i ostry, drażniący zapach Yellow River sprawił, że się skrzywiłam. Następnie Ba wziął krakersa, zamoczył jego brzeg w sosie i gestem wskazał, że powinniśmy zrobić to co on. Sos smakował dokładnie tak samo, jak pachniał. – Cierpki, płaski, jednowymiarowy. Z niemal metalicznym posmakiem – powiedział mój wuj, potrząsając głową. – Okropny, lah, sos. Jeżli użyjecie go do jakiejś potrawy, jakość jej pozostałych składników nie ma znaczenia. Tata dodał: – To nie prawdziwy sos sojowy. Kolor i smak pochodzą od chemikalii. W mojej głowie zabrzmiał głos matki, która doskonaliła amerykański akcent podczas lat spędzonych na studiach w Ithaca w stanie Nowy Jork: „Chemikaliów, Xiong – poprawiała go. – A nie chemikalii”. Tata często mylił się, mówiąc w liczbie mnogiej, która nie istnieje w języku chińskim. Następnie przeszliśmy do degustacji dwóch butelek sosu sojowego Lin’s. Wuj nauczył Sanosów, jak pociągnąć drobny łyk każdego sosu i przesuwać po języku, by odczuć wszystkie smaki. Po poprzednim ten sos smakował jak objawienie. W takich chwilach rozumiałam, dlaczego mój dziadek ryzykował tak dużo, by znaleźć doskonały wywar. – Prawdziwy sos sojowy jest równie złożony co dobre wino: owocowy, ziemisty albo kwiatowy, lah. Wuj Robert podkreślił intensywną kwaskowatość jasnego sosu sojowego i bogatą, delikatną słodycz ciemnego. Wyjaśnił, że jasny sos wykorzystuje się do przyprawiania potraw i maczania ich, ciemny zaś do gotowania, ponieważ jego smak rozwija się pod wpływem ciepła. James i jego ojciec zmarszczyli brwi i zaczęli głośno mlaskać. Gdyby Paul tu był, trąciłby mnie pod stołem. Nie cierpiał jakiejkolwiek sztuczności. Kiwakami nazywał ludzi, których uważał za pretensjonalnych. Kiedy spytałam, jak na to wpadł, wyprostował się na krześle, wydłużył twarz jak bloodhound i mruknął: „ki-ki-ki”, kiwając głową w rytm wypowiadanych sylab. Jednak tata i wuj Robert obserwowali pokaz Santosów z uznaniem. Tyle lat i tyle degustacji później nikt nie mógł ich podejrzewać o to, że nie przejmowali się swoją pracą. Kiedy udzielono odpowiedzi na wszystkie pytania Santosów, a mój ojciec z satysfakcją uznał, że zrozumieli różnicę między Yellow River a naszymi sosami, wyszedł z pomieszczenia i wrócił z tacką, na której stały wysokie szklanki i trzy zimne spotniałe puszki sprite’a. – A teraz specjalny smakołyk – powiedział. Santosowie wyglądali na tak zadowolonych, że od razu przeszłam na ich stronę i w milczeniu udzieliłam ostrej reprymendy Paulowi. Dlaczego inni ludzie sprawiają, że czuje się tak zagrożony? Irytacja musiała mi się malować na twarzy, ponieważ ojciec spojrzał na mnie pytająco. Potrząsnęłam głową. Wlał do szklanek sprite’a i kroplę ciemnego sosu sojowego. Karmelowe pasemko wiło się w szklance niczym złowróżbna chmura. James i jego ojciec wymienili niepewne spojrzenia. Unieśli szklanki do światła. – Spróbujcie, lah – powiedział tata. – Zasmakuje wam – zachęcił wuj Robert. – Naprawdę, jest pyszny – wtórowałam im. W trójkę patrzyliśmy, jak Santosowie unieśli szklanki do ust i ostrożnie pociągnęli kilka łyków – ich oczy rozszerzyły się w zachwycie. Ojciec popchnął trzecią szklankę w moim kierunku i pociągnęłam długi łyk. Mikstura stworzona przez Ahkonga była słodka, cierpka i wytrawna – jej uspokajający, pełny smak przypominał karmelizowany cukier albo spalone masło, ostro kontrastując z tańczącymi na moim języku bąbelkami. Kiedy pan Santoso osuszył szklankę, mój wuj zbliżył się z cennikiem i wskazał na specjalną zniżkę, którą Lin’s oferował po raz pierwszy w historii. Wydawało mi się, że mój ojciec skrzywił się, usłyszawszy o zniżce, ale kiedy spojrzałam na niego ponownie, jego brwi nie były już uniesione. Jak zwykle zachował się w pełni profesjonalnie. James wyciągnął urządzenie mobilne i zaczął uderzać w ekran. Po chwili przechylił go w kierunku swojego ojca. – Wszystko to robi wrażenie – powiedział pan Santoso. Tata i wuj Robert pochylili się w przód na krzesłach. – Ale w związku z tym, co stało się w tym miesiącu – ciągnął dalej pan Santoso – mamy pewne niewielkie obawy. Zanim mógł powiedzieć cokolwiek więcej, wuj odparł: – Proszę pozwolić, że zapewnię panów, iż zajmę się ich obsługą osobiście. Nie będzie żadnych niedopatrzeń. Mają panowie moje słowo. Pan Santoso znów spojrzał uważnie w ekran syna. James podniósł wzrok i popatrzył na mnie, a ja uświadomiłam sobie, że wstrzymuję oddech. Unikając jego wzroku, skupiłam się na znajdujących się na ścianie za wujem Robertem obrazach. Tam, w samym dolnym rogu jednego z pergaminów, pośród wyniosłych gór i wijącej się rzeki, częściowo ukryty za wielkim głazem, znajdował się człowieczek wielkości paznokcia w maleńkiej łódeczce rybackiej. Pan Santoso wreszcie odłożył urządzenie. Wyciągnął dłoń w kierunku mojego wuja i uśmiechnął się szeroko. – Bardzo się cieszę, że będę mógł podawać państwa sos sojowy w naszych restauracjach. Wydawało się, że ściany sali konferencyjnej rozstąpiły się, gdy wszyscy odetchnęliśmy. Wstaliśmy, a po serii uścisków dłoni mój wuj polecił asystentce, by przyniosła skrzynkę wielokrotnie nagradzanego sosu ostrygowego Lin’s, który nasi goście mieli otrzymać w prezencie. Później odprowadziliśmy ich do samochodu, gdzie nastąpiła kolejna seria uścisków dłoni. – Jak długo jeszcze będą panowie w mieście? – spytał mój ojciec, z entuzjazmem chwytając pana Santoso za ramię. – Tylko do weekendu, chociaż często przylatujemy tu z Dżakarty. Mamy domek w River Valley, gdzie James spędza większość czasu. – Kiedy tylko będą panowie chcieli porozmawiać o interesach, proszę dzwonić – powiedział mój wuj. – Nie ma błahych pytań. – To bardzo miłe – zauważył James, patrząc na mnie przez ramię mojego wuja. Schyliłam głowę i poczułam puls w skroniach. Winiłam tatę i wuja Roberta za to, że wykorzystali mnie, bym odwróciła uwagę tych ludzi od nieobecności Cala, za to, że tak bardzo starali się, bym się przejęła. Wreszcie Santosowie odjechali, a tata i wuj Robert pogratulowali sobie nawzajem i na przemian poklepali mnie po plecach. Dopiero wtedy zrozumiałam, jak bardzo byli zestresowani. – Wiesz, Gretch – rzekł wuj Robert – kiedy byłaś mała, uwielbiałaś przychodzić do fabryki. Znałaś imiona wszystkich pracowników. Wspominał o tym już wcześniej – spędzałam w hali tyle czasu, że pan Liu dał mi własną żółtą koszulkę polo, żebym wyglądała jak wszyscy inni. Jak na zawołanie mój ojciec powiedział: – Ta koszulka sięgała ci do kolan. Nosiłaś ją każdego tygodnia przez cały rok. Często rozmawiali w ten sposób, jakby angażowali się w jakiegoś rodzaju tajną wymianę hasła i odzewu. Teraz nadeszła kolej wuja Roberta. – Pamiętasz, jak uwielbiała te ciastka ryżowe? Mówił o krakersach podawanych przy degustacjach. – W domu nie chciałaś nic jeść – powiedział tata. – Ale tutaj zjadłabyś całą paczkę, gdybym cię nie powstrzymał. Kiedy wracaliśmy do budynku, usiłował objąć mnie ramieniem, a ja odruchowo uchyliłam się. Już od bardzo dawna nie uważałam fabryki za prywatny plac zabaw, ale nie zadałam sobie trudu, by im o tym powiedzieć. Moją głowę wypełniały innego rodzaju myśli. W mojej głowie, tak jak na ekranie telefonu, wyświetliło się imię: Paul-Paul-Paul – bezkresny łańcuch nadziei i historii, wypadający z ekranu i wyślizgujący się poza zasięg wzroku.\nROZDZIAŁ 2 W 1958 roku, kiedy mój dziadek otwierał swoją nową fabrykę sosu sojowego, ustanowił, że wszyscy robotnicy i pracownicy biurowi każdego dnia o 12.30 będą robili sobie przerwę na rodzinny obiad przygotowany przez specjalnie do tego zatrudnionych kucharzy. Kiedy zaczęłam pracować tymczasowo w Lin’s, Ahkong nie żył już od pięciu lat, ale wraz ze specjalnie przygotowanymi słojami i tajnymi przepisami praktyka wspólnych lunchów dla załogi przetrwała. Tradycja była tak silna, że wciąż podawano jego ulubione południowochińskie dania – duszoną wołowinę z jajkami na twardo, kurczaka w potrawce z grzybami shitake, purée ze słodkich ziemniaków. Za wieloma z tych dań tęskniłam podczas pobytu w San Francisco, a jednak próbowałam unikać lunchu, jak tylko mogłam. Podczas pierwszego dnia pracy wślizgnęłam się do kuchni wcześniej, by nabrać sobie jedzenia na talerz i zabrać go na górę, ale kiedy wychodziłam, zauważył mnie wuj i nakazał zająć miejsce koło siebie oraz wyjaśnić, czego właściwie się uczę na studiach magisterskich z edukacji muzycznej. Potem udałam, że mam problemy żołądkowe, i pozostałam przy biurku, gdzie jadłam płatki cynamonowe – kupione w sklepie spożywczym zaopatrującym przyjezdnych za dwukrotność ceny – prosto z pudełka. Teraz, gdy wracałam do biura z parkingu, ludzie przechodzili dookoła mnie po drodze z jadalni. Zauważyłam Fionę i Shuting, asystentki administracyjne, z którymi pracowałam przez ostatni tydzień, i żeby powiedzieć cokolwiek, zapytałam, dokąd idą. – Na makan – odparła Shuting. Udała, że nabiera łyżką jedzenie z ręki ułożonej w kształt miski. Choć z pewnością odmówiłabym, czekałam, aż mnie zaproszą, a kiedy żadna z nich tego nie zrobiła, udałam bardzo zajętą i pospieszyłam do gabinetu. Sądziłam, że moja niezdolność do zdobycia przyjaciół w pracy zaczęła się właśnie w tym przestronnym pokoju ze świeżo malowanymi bladopistacjowymi ścianami, zaraz obok narożnego biura mojego ojca. Nie dość, że na każdej butelce sosu wyjeżdżającej z fabryki znajdowało się moje nazwisko, co stawiało mnie w wystarczająco niezręcznej sytuacji, to zostałam również jedynym tymczasowym pracownikiem w historii, który otrzymał własne biuro. Błagałam wuja o normalny boks, ale on machnął dłonią w kierunku okna, z którego widać było gęstą sieć boksów w pomieszczeniu biurowym. – Gdzie mam cię umieścić? Już i tak wszyscy ledwo się mieszczą, a w przyszłym tygodniu przyjeżdża ta twoja znajoma. Mówił o Frankie Shepherd, mojej współlokatorce z czasów college’u, która miała rozpocząć roczny kontrakt jako konsultantka w Lin’s – pomogłam jej zdobyć tę posadę, zanim jeszcze którakolwiek z nas spodziewała się, że ja również będę w Singapurze, a co dopiero po drugiej stronie korytarza. Przynajmniej Frankie też będzie miała własne biuro. Mimo to w ramach protestu odmówiłam powieszenia obrazów na ścianach czy przyniesienia własnych fotografii i roślin doniczkowych. Ilekroć wuj lub ojciec komentowali skąpy wystrój mojego biura, przypominałam im, że pracuję jedynie tymczasowo przez kilka miesięcy. Od stycznia będę z powrotem w konserwatorium, by skończyć ostatni semestr. Moje myśli przerwało pukanie do drzwi – Shuting otworzyła drzwi, nie czekając na odpowiedź. Była szczupłą dziewczyną o przenikliwym głosie i ustach, które nigdy się nie zamykały. – Przy okazji – powiedziała, jakbyśmy były w środku rozmowy. – Ktoś dzwonił, jak cię nie było. Jakiś Paul. Czekała na moją reakcję, a ja zmusiłam się do zachowania spokoju. Paul miał również nazwę dla dziewcząt takich jak ona – sępy dramatu. Ten biurowiec był ich pełen. – Tak? – powiedziałam, wzruszając ramionami. – Zostawił wiadomość? Shuting westchnęła zawiedziona. – Powiedział tylko, żebyś oddzwoniła. Przepraszam, że nie powiedziałam ci wcześniej. W odpowiedzi nieznacznie kiwnęłam głową. – Coś jeszcze? Potrząsnęła głową. Kiedy zamknęłam za nią drzwi, podniosłam słuchawkę telefonu i zważyłam ją w dłoni. Paul z pewnością najpierw zadzwonił do domu i rozmawiał z moją matką. Kto inny mógłby mu powiedzieć, gdzie mnie znaleźć? Poczułam przeszywające napięcie, jakby ktoś zapiął mi na skórze zamek od kości ogonowej po szczyt kręgosłupa. Paul zawsze dobrze się dogadywał z moją matką. Z pewnością próbowała z niego wydobyć jakieś informacje i choć wiedziałam, że uszanuje umowę między nami, by zachować szczegóły naszej separacji dla siebie, sama myśl o tym, że rozmawiają – pytają o swoje samopoczucie i okazują sobie troskę – sprawiła, że ręce zaczęły mi drżeć. Odłożyłam słuchawkę na widełki i sięgnęłam do dolnej szuflady po pudełko płatków – tych samych, które jadłam na śniadanie przy biurku, by uniknąć siedzenia z rodzicami przy stole w jadalni. Wepchnęłam sobie garść do ust i przeżułam, wpychałam i żułam, smakując uderzające do głowy porcje słodyczy, których chrupanie było wzmocnione konserwantami, i całą tę amerykańską przesadę. Wróciłam do komputera, kliknęłam na nowy e-mail od Kat Tan, mojej najstarszej singapurskiej przyjaciółki. Było to zaproszenie na przyjęcie z okazji jej trzydziestych urodzin – zamknęłam okienko, żeby nie musieć podejmować decyzji. W korytarzu przed moim biurem jedna z dziewcząt z działu marketingu zatrzymała się przy oknie i zaczęła na pokaz sortować dokumenty, równocześnie jednym okiem spoglądając na mój dziwny posiłek. Podeszłam do okna i pociągnęłam za sznurek, by opuścić żaluzje. Kilka minut później usłyszałam ostry odgłos pukania do drzwi. Otworzyłam je zbyt gwałtownie i stanęłam twarzą w twarz z ojcem. – Ach – powiedziałam – To ty. – Wszystko w porządku? – spytał. Jego wzrok obiegł pokój i zatrzymał się na pudełku płatków. – Tak – odparłam, wracając na krzesło. – Poza tym że wszyscy w firmie chyba myślą, iż jestem jakiegoś rodzaju egzotycznym zwierzęciem. Czuję się w tym biurze jak w klatce w zoo. Dalsza część książki dostępna w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 3 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 4 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 5 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 6 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 7 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 8 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 9 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 10 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 11 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 12 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 13 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 14 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 15 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 16 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 17 Dostępne w wersji pełnej.\nROZDZIAŁ 18 Dostępne w wersji pełnej.\nTytuł oryginału Soy Sauce For Beginners Copyright © 2013 by Kirstin Chen. Published by arrangement with Folio Literary Management, LLC and GRAAL Literary Agency Copyright © for the translation by Krzysztof Skonieczny Fotografi a na pierwszej stronie okładki Copyright © Michael Dechev/Shutterstock.com ISBN 978-83-240-2612-8 Między Słowami 30-105 Kraków, ul. Kościuszki 37 E-mail: promocja@miedzy.slowami.pl Wydanie I, Kraków 2014 Społeczny Instytut Wydawniczy Znak Sp. z o.o. 30-105 Kraków, ul. Kościuszki 37 Dział sprzedaży: tel. 12 61 99 569 Plik opracował i przygotował Woblink woblink.com\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Sos_sojowy_dla_poczatkujacych-ebookRO/p040798i040" target="_blank" title="Sos sojowy dla początkujących [Kirstin Chen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Sos sojowy dla początkujących [Kirstin Chen] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Skrzaty - Publiczna Szkoła Podstawowa im. Wandy i Henryka Ossowskich w Kunicach\n7 kwietnia 2022 Anna Kupis\nW środę 6 kwietnia odwiedziło naszą szkołę mobilne planetarium , dzięki któremu dzieci zostały zabrane do odległych zakątków Wszechświata. Dzieci z bliska mogły podziwiać kosmos i poznawać prawa, którymi się rządzi.\nDzięki pokazom, uczniowie dowiedziały się i zobaczyły jak powstał wszechświat, galaktyki, układ słoneczny. Pokaz, dla każdej z grupy osobno, odbył się w specjalnej kopule o kształcie kuli, która daje wrażenie przestrzeni kosmicznej. Dzieci odbyły podróż przez Układ Słoneczny, przechadzały się po Marsie, lądowały na Księżycu i podziwiały pierścienie Saturna. Mogły również poznać zjawiska związane z ruchem sfery niebieskiej, zmianą położenia planet, zaćmieniem słońca i deszczem meteorytów. W jednej chwili przedszkolaki przeniosły się w świat zagadek kosmosu.\n25 marca 2022 Anna Kupis\nSadzimy i siejemy w przedszkolu, czyli wiosenne prace w kącikach przyrody.\nPrzedszkolaki z grupy Skrzaty założyły hodowlę roślin . Dzieci bardzo chętnie włączyły się w prace ogrodnicze. Przedszkolaki dowiedziały się co jest potrzebne do wzrostu roślin oraz nauczyły się sadzić cebulki kwiatów, szczypiorku, siać owies, rzeżuchę. Mali ogrodnicy bardzo zaangażowali się w sadzenie i sianie roślin .\ndzieci wsypują ziemię do doniczek\ndzieci sadzą cebulki hiacyntów\ndzieci sadzą stokrotki\ndzieci podlewają wsadzone kwiatki\ndzieci sieją rzeżuchę\ndzieci sadzą fasolę\ndzieci etykietują rośliny\ndzieci sieją owies\ndziewczynki podlewają owies\n21 marca 2022 Anna Kupis\n21 marca to kolejna wyjątkowa data w kalendarzu roku szkolnego. W poniedziałek uczniowie z klas 0- 3 wzięły udział w tradycyjnym obrzędzie ,,pożegnania zimy- powitania wiosny”. Powitanie wiosny to dla każdego dziecka wyjątkowe wydarzenie. Ogromne emocje wśród naszych uczniów, wzbudziły już same przygotowania w postaci prac plastycznych , śpiewanych piosenek, czytanych wierszy, opowiadań dotyczących nowej pory roku itp. Punktem kulminacyjnym dnia był wspólny spacer uczniów z klas młodszych z Marzannami, podczas którego mogliśmy pożegnać zimę i powitać wiosnę. Dzieci radośnie maszerowały w wiosennym korowodzie na czele którego widniały Marzanny, śpiewając wiosenne piosenki. Barwnym pochodem z gaikami wróciliśmy do szkoły. W ten sposób wszystkie dzieci chciały wyrazić swoją radość z przyjścia nowej pory roku. Dzieci w tym dniu poznały tradycje i zwyczaje związane z powitaniem wiosny. Wszystkie przyniesione do szkoły „Zimowe Panny” były śliczne i niepowtarzalne, każda jedyna w swoim rodzaju.\nDzieci tańczą do piosenki „Żaby”\nDzieci słuchają wiersza\nDzieci kolorują rysunki – puzzle Pani Wiosny\nDzieci układają pokolorowane części Wiosny w całość\nPani Wiosna – grupa 1\nPani Wiosna – grupa 2\nPani Wiosna – grupa 3\nPani Wiosna – grupa 4\nWITAJ WIOSNO, ŻEGNAJ ZIMO!!!\n8 marca 2022 Anna Kupis\nWe wtorek 8 marca w klasie 0 odbyły się uroczystości z okazji Dnia Kobiet. Jest to wyjątkowy dzień w roku. Wtedy swoje święto obchodzą wszystkie kobiety, zarówno te duże, jak i te małe. W tym szczególnym dniu wszyscy chłopcy z grupy „Skrzaty” zaśpiewali 100 lat i złożyli życzenia dziewczynkom i swojej pani. Chłopcy przygotowania do tak zacnego święta zaczęli dzień wcześniej. Wspólnie z panią wykonali dla koleżanek z grupy kwiatki. Każda z dziewczynek w tym szczególnym dniu zasiadła na kanapie Super Miss gdzie mali gentelmani wręczyli im kwiatki, upominki i słodkości w postaci lizaków. Następnie odbyły się różne konkursy na podstawie których chłopcy, wybierali Miss w różnych kategoriach np. Miss Szybkości, Miss Rozśpiewana, Miss Roztańczona, Miss Długiego Kucyka, Miss Szybkiego liczenia itp.\nNie zabrakło również tańców przy muzyce. Na koniec był dla wszystkich słodki poczęstunek. Z dziewczęcych buź uśmiech nie schodził przez calutki dzień. Chłopcy zachowywali się jak prawdziwi dżentelmeni , ze szczególnym zaangażowaniem starali się, aby ten dzień uczynić wyjątkowo miłym, wyręczali dziewczynki w codziennych obowiązkach – porządkowaniu sali po zabawie itp. Poza tym byli przemili, uczynni i sympatyczni.\nChłopcy z kwiatami dla dziewczynek\nchłopiec wręcza dziewczynce upominek\nchłopiec wręcza Pani upominek\nchłopiec wręcza dziewczynką lizaki\nchłopcy wręczają Pani Dyrektor róże\nchłopcy wręczają Panią róże\nDziewczynki na czerwonym dywanie


Pudełko do przechowywania warzyw na balkonie | Sprawy Wewnętrzne\nWarzywa zimą - niejednoznaczny temat. Na początku pytanie brzmi, jak zdobyć bogactwo z łóżek w zimnych porach roku. Niektórzy ludzie mieszkają w wiejskich domach, w wiosce uprawiają same rośliny, przechowują je w piwnicach na zimę, a ktoś nadal opiekuje się łóżkami w szklarniach. Inni żyją w prywatnym sektorze miasta, mają kawałek ziemi, ale pracują cały dzień i nie znajdują czasu, aby w pełni zapewnić rodzinie swoje zbiory. Jeszcze inni żyją nawet w "pufowych" wieżowcach, gdzie nie ma absolutnie ani czasu, ani miejsca na puste miejsca. Mogą być domki letniskowe, ale gdzie w zimie, aby uzyskać dobre ziemniaki? Przekręcają wszystko na różne sposoby. Niektórzy ludzie wolą kupować warzywa przez cały rok w sklepach, inni są zaopatrywani od lata, a zimą regularnie uzupełniają zapasy gospodarstw domowych z domków lub przyjaciół. Spójrzmy obiektywnie: kupowanie w zimie bez smaku podobieństw warzyw, przynajmniej do tego, aby co tydzień "wędrować" do kraju - jest drogie i niewygodne. Utrzymywanie pewnej ilości warzyw w domu jest naprawdę potrzebne. Najlepszym wyjściem w tej sytuacji jest pudełko do przechowywania warzyw na balkonie.\nAle pojawia się kolejne pytanie: jak przechowywać, używając skrzynki do przechowywania warzyw na balkonie w zimie? Pozostawienie w nim świeżych pomidorów i ogórków zdecydowanie nie jest najlepszym pomysłem. Głównie do długotrwałego przechowywania zebranych ziemniaków, marchwi, cebuli. Inne warzywa - buraki i kapusta - są przechowywane rzadziej, ponieważ szybciej się psują. Takie warzywa można przygotować "w pierwszym przypadku".\nWarunki przechowywania u producenta\nLudzie wcześniej myśleli o takiej decyzji, a po raz pierwszy pojawili się projekty domowe - zaradni umysły nigdy nie śpią. Najpierw potrzebna jest podstawa - pojemnik, pudełko, ramka - coś, co później może służyć jako pudełko do przechowywania ziemniaków na balkonie. Najczęściej pojemniki te są wykonane ze sklejki, tektury, płyty pilśniowej, płyt wiórowych lub innego gęstego materiału o niskim przewodnictwie cieplnym. Wewnątrz budki jest zbudowane drugie dno i ściany.\nGłównym warunkiem przechowywania jest stała temperatura. Im mniej warzyw doświadcza wahań temperatury, tym dłużej zachowują świeżość. Zgodność z tym warunkiem zapewnia izolacja termiczna. Wewnątrz podwójnej ściany układa się warstwę wełny szklanej, trocin, pianki lub innego materiału termoizolacyjnego. Podobnie wykonana jest pokrywa. Jest możliwe, a nawet zalecane, aby osadzić trzecią warstwę ścian oddzieloną szczeliną powietrzną od wewnętrznej warstwy.\nWewnątrz pudełka do przechowywania ziemniaków na balkonie w zimie jest pokryta folią, aby zapewnić dodatkową izolację cieplną i miękkość ścian. Zewnętrzna powierzchnia jest pokryta gęstą ceratą, zaprojektowaną w celu ochrony skrzynki przed wilgocią. Pamiętaj, aby wykonać wentylację.\nSpecjalne wymagania dotyczące warunków przechowywania warzyw odnoszą się głównie do temperatury. Dlatego ziemniaki najlepiej trzymać w temperaturze + 2 + 3 ° C, buraki i marchewki będą wygodne w temperaturze 0 - + 2 ° C, cebula nie zamarza, jeśli temperatura w pudełku nie jest niższa niż + 1 ° C. Gruszki, czosnek i kapusta są przechowywane w temperaturze -1 ° C, podczas gdy te pierwsze mogą być przechowywane w temperaturze + 5 ° C, a kapusta zacznie gnić w temperaturze + 2 ° C. Optymalna wilgotność powietrza dla wszystkich warzyw powinna wynosić około 90%.\nWymiary produktu na balkonie prawie nie mają wpływu na przechowywanie żywności w środku. Maksymalna zalecana wysokość pudełka to 1 metr. Dla wygody można zrobić kilka gałęzi dla różnych rodzajów warzyw.\nW celu oświetlenia i dodatkowego podgrzewania produktów wykwalifikowani rzemieślnicy instalują jedną lub więcej żarówek wewnątrz pudełka. Czasami te dziesiąte części ocalają cenne warzywa.\nWszystkie warunki produkcji są spełnione, co oznacza, że pudełko jest gotowe do użycia.Jak widać, zrobienie termo-pudełka do przechowywania warzyw na balkonie jest bardzo proste.\nKolejna rzecz, jeśli nie masz czasu, materiałów i chęci samodzielnego wykonania pudła. Zatem zaufanie do bezpieczeństwa warzyw do wiosny zapewni zakup skrzyni produkcji fabrycznej.\nSchowek na balkonie, zakupiony w sklepie, jest w stanie zapewnić wszystkie warunki niezbędne do zachowania zbiorów do wiosny. Testowane modele są odpowiednie dla wszystkich rodzajów warzyw zbieranych na zimę.\nSzczególną cechą wielu fabrycznie wykonanych termoboksów jest automatyczne sterowanie stanem środowiska pamięci masowej. Tak więc, gdy temperatura z jakiegoś powodu odbiega o 1-2 stopnie od normy, w zaawansowanych systemach aktywowany jest automatyczny regulator temperatury. Mówi się, że niektóre modele są tak dobre, że utrzymują jedzenie nawet w temperaturze -40 ° C na zewnątrz.\nDodatkowo ściany skrzynek fabrycznych wykonane są w najbardziej optymalnej konstrukcji - grubość skrzynki jest niewielka i oszczędza miejsce na balkonie.\nKoszt skrzynki zależy od jej urządzenia. Proste plastikowe lub drewniane "siatki" są najtańsze - do 50-60 rubli, ale nadają się tylko na ciepłą porę roku. Ceny prostych termoboksów wahają się od 400-500 rubli. Modele z pełnym zestawem sprzętu kosztują 2000-3000 rubli. Istnieje również możliwość zamówienia termo-boxu z indywidualnymi warunkami i rozmiarami. W tym przypadku koszt będzie zależeć głównie od tych warunków, ale oczywiście będzie o rząd wielkości wyższy niż w przypadku podobnych modeli fabrycznych.\nObejrzyj wideo: 5 sposobów na. . REKLAMÓWKI\n← Stojaki metalowe na podłogę z metalu - dekoracja domu\nSkrzynie do przechowywania: wybierz najwygodniejszy →\nDrzewo Bonsai przeciwstawia się prawom grawitacji\nBiała kuchnia. Na drodze do doskonałości.\nProjekt projektu kawiarni - jak zrobić siebie\nDelphinium: wyrasta z nasion. Szczegółowe instrukcje\nChrzan: dobry lub szkodliwy\nJak wybrać pościel: trendy 2018\nZasłony do sypialni: zdjęcia i pomysły


KSW wraca do Ergo Areny 18 maja. Michał Materla i Karol Bedorf gwiazdami gali\n25 marca 2019 (artykuł sprzed 1 roku)\nMichał Materla (z lewej) zmierzy się w Ergo Arenie ze Scottem Askhamem (z prawej).\nJuż po raz siódmy federacja KSW zawita ze swoja galą do Ergo Areny. 18 maja, na granicy Gdańska i Sopotu ponownie zobaczymy gwiazdy polskie MMA. W walce wieczoru pokaże się Michał Materla w rewanżowym starciu z Scottem Askhamem. Do klatki powróci również Karol Bedorf. Bilety od 70 do 1300 zł do nabycia na eBilet.pl.\nPo roku od pierwszej walki i porażki Michał Materla (27-6, 9 KO, 12 Sub) wejdzie znów do klatki z Anglikiem, Scottem Askhamem (17-4, 11 KO, 2 Sub). Tym razem stawką walki wieczoru gali KSW 49 w Ergo Arenie będzie pas kategorii średniej.\nPrzypomnij sobie zeszłoroczne KSW w Ergo Arenie\nMaterla i Askham po raz pierwszy spotkali się na gali KSW 42 w Łodzi. Skazywany na porażkę Anglik już w jednej z pierwszy akcji wprawił w osłupienie wszystkich fanów w Atlas Arenie. 30-latek potężnymi kopnięciami naruszył wątrobę Polaka i po kilku kolejnych uderzeniach zakończył starcie przez nokaut w 97. sekundzie. Po tym występie Anglik niemal w identycznym stylu odprawił Marcina Wójcika na KSW 45 w Londynie i tym samym zagwarantował sobie miejsce w finale turnieju kategorii średniej. Na tym samym wydarzeniu Materla spotkał się w klatce z Damianem Janikowskim i także błyskawicznie utorował sobie drogę do zwycięstwa po mocnych ciosach.\n18 maja, na granicy Gdańska i Sopotu tytułu mistrzowskiego w kategorii półśredniej bronić będzie Roberto Soldić (15-3, 13 KO, 1 Sub), a naprzeciw niego stanie gdynianin Krystian Kaszubowski (7-0, 2 KO, 1 Sub). Soldić nazywany jest maszyną do posyłania rywali na deski. Mistrz kategorii półśredniej wszystkie zwycięskie walki w KSW kończył nokautami, a każdy jego kolejny występ jest bardziej spektakularny od poprzedniego. Zaledwie 24-letni zawodnik na KSW 45 w Londynie zrewanżował się Dricusowi du Plessis za jedyną porażkę w ostatnich dwóch latach, a na KSW 46 dołożył do swojego rekordu jeden z najbardziej widowiskowych nokautów w historii KSW, kiedy to zamknął oczy Viniciusowi Bohrerowi. Na tej samej gali rówieśnik Chorwata, Kaszubowski udowodnił, że jest gotowy na wielkie wyzwania. Zawodnik Mighty Bulls Gdynia po raz drugi zwyciężył przez błyskawiczny nokaut w KSW, tym razem wyłączył światło cenionemu Michałowi Michalskiemu. W lutym niepokonany Polak został uznany za jednego z najbardziej perspektywicznych zawodników w Europie przez opiniotwórczy portal MMAFighting.com.\nDo klatki wróci również Karol Bedorf (15-4, 5 KO, 4 Sub), a jego rywalem będzie Damian Grabowski (21-5, 7 KO, 11 Sub). Bedorf wróci do klatki KSW po nieudanej próbie odebrania pasa mistrzowskiego Philowi de Friesowi. Berserker ze Szczecina znów zawita do Ergo Areny, gdzie między innymi zwyciężył z Mariuszem Pudzianowskim przez klucz na rękę już w pierwszej rundzie ich starcia, w czerwcu zeszłego roku. Z kolei dla Grabowskiego będzie to debiut w największej organizacji MMA w Europie. "Polish Pitbull" jest jednym z najlepszych zawodników królewskiej kategorii wagowej w historii polskiego MMA i walczy już prawie 12 lat. Wieloletni lider rankingów swojej dywizji walczył dla największych organizacji na świecie, w tym UFC, Bellator oraz był mistrzem rosyjskiej M-1 Challenge.\nPiotr Janda zdobył złoty floret. Trafienie od podium mistrzostw Europy kadetek (13 opinii)\nDołącz do 24-godzinnego maratonu jiu-jitsu. Każdy może spróbować. Cel charytatywny (27 opinii)\nKSW 49 18 maja 2019 (sobota)


Movistar + Lite: wszystko, co musisz wiedzieć | Nowości dotyczące gadżetów\nTelewizja, jak ją tradycyjnie znamy, została zmuszona do zmian, aby dostosować się do preferencji, a po części do potrzeb użytkowników, którzy konsumują treści. Na pewno w naszym najbliższym otoczeniu spotykamy ludzi, którzy masz umowę na usługę przesyłania strumieniowego wideo aby móc konsumować to, co chcesz, kiedy chcesz i gdzie chcesz.\nCoraz częściej widzimy, jak w tradycyjnej telewizji oferują nam filmy lub seriale, w których prawie nie ma reklam, a jeśli tak, to informują nas o tym, jak długo będą mieli, choć rzadko to robią. Wygoda oferowana przez usługę przesyłania strumieniowego wideo jest rzadko spotykana w telewizji. Movistar + Lite dołącza do już istniejących ofert Netflix, HBO i Amazon Prime Video. Tutaj pokażemy wszystko, co musisz wiedzieć o Movistar + Lite.\n1 Czym jest Movistar + Lite\n2 Co oferuje mi Movistar + Lite\n3 Czy mogę oglądać piłkę nożną w Movistar + Lite?\n4 Czy obejmuje Netflix czy HBO?\n5 Ile liczy Movistar + Lite?\n6 Gdzie jest dostępny Movistar + Lite\n7 Gdzie możesz zobaczyć Movistar + Lite\n8 Mogę pobrać zawartość w Movistar + Lite\n9 Jaką jakość oferuje Movistar + Lite\n10 Movistar + Lite jest tego wart\nCzym jest Movistar + Lite\nMovistar + to usługa telewizji internetowej, którą Movistar oferuje wszystkim swoim klientom, którzy wykupili pakiet internetowy plus telefon, pakiet zwiększający cenę usługi i który sprawia, że oferta tego operatora jest jedną z najdroższych na rynku.\nAby spróbować dotrzeć do większej liczby użytkowników, przedstawił Movistar Movistar + Lite, zredukowana wersja Movistar + (jak wskazuje nazwa), ale w przeciwieństwie do tego, jest dostępny dla każdego użytkownika, który nie jest klientem Movistar.\nCo oferuje mi Movistar + Lite\nWstępna zawartość, którą mamy do dyspozycji w Movistar + To jest to samo, co znajdujemy w Movistar + a wśród których znajdziemy kanały # 0, Movistar Series, Seriesmanía, Fox, TNT, Comedy Central, AMC i kanał sportowy #Chodźmy, w której możemy cieszyć się wydarzeniami sportowymi, które oferuje nam ta platforma, ale gdzie nie ma ani ligi, ani Ligi Mistrzów.\nOprócz tych kanałów mamy do naszej dyspozycji plik katalog składający się z 300 seriali, 60 programów i 270 filmów na zamówienie, gdzie znajdujemy tę samą oryginalną produkcję dostępną na Movistar + co La Peste, El Embarcadero, La Vida Perfecta ...\nCzy mogę oglądać piłkę nożną w Movistar + Lite?\nNie. Umowy hiszpańskiej ligi piłkarskiej, a także mistrzów mają bardzo wysoki koszt jeśli chodzi o Movistar do oferowania go za opłatą w wysokości 8 euro miesięcznie. Konkursy na żywo, które udostępnia nam Movistar + Lite, to:\nLiga angielska i niemiecka\n6 Narodów, Mistrzostwa Rugby i 7 Serii w Rugby\nOprócz programów sportowych, które są również dostępne za pośrednictwem #Chodźmy jak Robinson Report, The Day After, NBA Generation ...\nCzy obejmuje Netflix czy HBO?\nPomimo tego, że obie platformy osiągnęły konkretne porozumienia, treści dostępne z Netflix będą nadal dostępne wyłącznie w Netflix, podobnie jak HBO. Jednak w Movistar + Lite zamierzamy znaleźć inne treści HBO jak seria Games of Thrones oraz tytuły takie jak Mad Men, Orange is the New Black, True Blood ...\nIle liczy Movistar + Lite?\nMovistar + Lite kosztuje 8 euro miesięcznie Obejmuje również linię telefoniczną, którą możemy aktywować lub nie, z bezpłatnymi nieograniczonymi połączeniami z kosztem nawiązania połączenia wynoszącym 40 centów i kosztem wysłania wiadomości SMS w wysokości 30 centów.\nJak wypisać się z HBO\nJak każda inna usługa przesyłania strumieniowego wideo, w każdej chwili możemy się wypisać, ponieważ nie ma okresu trwałości, tak jakbyśmy mogli znaleźć w dowolnym pakiecie Movistar, w którym zawarty jest Movistar +. Movistar + Lite pozwala nam testować usługę przez 1 miesiąc całkowicie bezpłatnie, aby sprawdzić, czy treści, które nam oferuje, naprawdę odpowiadają naszym potrzebom, czy nie.\nGdzie jest dostępny Movistar + Lite\nNa razie, podczas gdy Movistar negocjuje prawa do nadawania treści w innych krajach, wszystko Zawartość Movistar + Lite jest dostępna w Hiszpanii. Jeśli podróżujesz po Europie, będziesz mógł bez problemu uzyskać dostęp do wszystkich treści dostępnych w tej usłudze, chociaż nie możesz jej wynająć z innego kraju.\nGdzie możesz zobaczyć Movistar + Lite\nJako dobra usługa przesyłania strumieniowego wideo, Movistar oferuje nam różne opcje, aby móc konsumować treści z nowej platformy. jest to ta sama aplikacja używana obecnie przez wszystkich użytkowników Movistar +, więc nie potrzebujesz dekodera ani niczego takiego.\nAplikacja Movistar + jest dostępna dla:\nTelewizory Smart TV firmy Samsung i LG\nTelewizory obsługiwane przez Android TV (Sony, Philips, Panasonic)\nUrządzenia Android TV (Nvidia Shield, Xiaomi Mi Box…)\nUrządzenia z systemem Android, iPhone, iPad i Amazon Fire TV Stick\nAplikacja Movistar + NIE jest dostępna dla:\nNiestety na razie i wydaje się, że nie jest to opcja na przyszłośćużytkownicy konsol takich jak PlayStation 4 nie będą mogli używać swoich konsol do konsumowania zawartości tej platformy. Użytkownicy komputerów Mac są również skazani na używanie dowolnej przeglądarki innej niż Safari, aby mieć dostęp do tej usługi, a także ci, którzy mają Chromecasta, przynajmniej początkowo, ale ogłosili tę opcję prawie rok temu i obecnie nadal nie jest dostępna. Jeśli nie mamy pod ręką żadnego urządzenia, możemy skorzystać z strona internetowa, aby uzyskać dostęp do wszystkich oferowanych nam treści.\nDeweloper: Movistar Hiszpania\nMogę pobrać zawartość w Movistar + Lite\nJak każda inna szanująca się usługa VOD i chce oferować usługi swoim klientom, Movistar + Lite pozwala nam pobierać treści w celu ich wykorzystania bez połączenia z Internetem na urządzeniach mobilnych z systemem iOS i Android jak w tabletach, chociaż możemy to robić tylko w serialach i filmach, które pokazują nam tę opcję.\nJaką jakość oferuje Movistar + Lite\nCała zawartość dostępna na platformie streamingowej Movistar to dostępny w rozdzielczości 720p, dość uczciwą rozdzielczość, jeśli porównamy ją z jakością oferowaną przez jego najbardziej bezpośrednią konkurencję, taką jak Netflix (4k) i HBO (1080p). Ale jeśli korzystamy z urządzeń mobilnych, sytuacja się pogarsza, ponieważ rozdzielczość jest zmniejszona do 576p.\nMovistar + Lite jest tego wart\nJeśli zaczniemy oceniać zawartość, którą aktualnie posiada, a której nie oferuje pierwszoligowa piłka nożna czy Liga Mistrzów, wraz z jej ceną i jakością obrazu, Ta nowa usługa Movistar nie jest tego warta.\nJeśli chcesz uzyskać dostęp do praktycznie nieskończony katalog serii Netflix to najlepsza opcja (najtańszy dostęp kosztuje 7,99 euro). Jeśli szukasz wysokiej jakości seriali, HBO jest najlepszą opcją, podczas gdy Amazon Prime Video, ponieważ jest zawarte w subskrypcji Prime, jest całkowicie darmowy, a jego zawartość jest coraz bardziej wszechstronna i lepszej jakości.\nPełna ścieżka do artykułu: Wiadomości dotyczące gadżetów » Dom » Filmy i seriale » Movistar + Lite: wszystko, co musisz wiedzieć\nAsus Zenbook 14 - Recenzja małej butelki o dobrym zapachu\nJak tworzyć indeksy w programie Word


nowoczesnakancelaria.pl – Strona 7 – … o zarządzaniu kancelarią i marketingu prawniczym\nNo i proszę. Pierwsze tygodnie prowadzenia bloga i pierwsze kontakty w świecie rzeczywistym. Dzwoni do mnie wydawca nowej gazety dla prawników, pisze maila dziennikarz z Gazety Prawnej z prośbą o wypowiedź. Pisałem już jakiś czas temu o sile …\nW ostatnim numerze CMO znalazłem informację, która tkwi w mojej głowie od tygodnia. Otóż okazuje się, że trzy największe dzienniki telewizyjne w Stanach Zjednoczonych mają 60 mln widzów, przy czym średnia wieku tych widzów to 60 lat! Gdzie …\nWewnętrzni prawnicy zatrudniani przez przedsiębiorstwa traktowani są przez zarząd jako alternatywa dla zatrudniania zewnętrznych kancelarii prawnych. Znam duże firmy, w których dział prawny zatrudnia nawet kilkunastu prawników.Z punktu widzenia racjonalizacji …\nW polskim internecie blogów prawniczych jest (jak do tej pory) bardzo niewiele – tych dobrych jeszcze mniej. Tymczasem zachodni świat prawniczy oszalał na punkcie blogów. To nie strony internetowe, listy dyskusyjne i fora dyskusyjne są …


owoce i warzywa w nf.pl\nowoce i warzywa. Jest wiele pomysłów na to, jak można spożytkować je w kolejnych miesiącach. Jednym ze sposobów są świeżo wyciskane soki Aby domowe soki nie traciły swoich najcenniejszych\nowoce, warzywa, nabiał, mięso i wyroby mięsne, miody pitne oraz przetwory zbożowe, np. makarony, mąkę czy płatki śniadaniowe. Lubelszczyzna to także zagłębie malinowe, porzeczkowe i\nowoce i warzywa sezonowe, znacznie wzrasta zainteresowanie rowerami i widzimy coraz więcej promocji jednośladów. Ważne jest, by trafić z produktem, którego nasz klient w danym momencie\nowoce morza. Ważne w czasie jej stosowania jest spożywanie warzyw, owoców, jajek, orzechów (bez soli i innych posypek) i ryb. Pokarmy te są sycące i osoby podejmujące się przejścia\nwarzywa i owoce w posiłkach Według badania prowadzonego przez CBOS, tylko 5 proc. respondentów deklaruje, że spożywa świeże warzywa kilka razy w ciągu dnia. Z owocami nie jest lepiej\nwarzywach i owocach. – Do efektywnego funkcjonowania ludzki mózg potrzebuje magnezu, który odgrywa kluczową rolę w przewodnictwie nerwowym. Niezmiernie ważne są również dobroczynne\nwarzywa są podstawą zdrowego odżywania i zastąpiły znajdujące się przez długi czas na tym miejscu produkty zbożowe – komentuje Aleksandra Ośko, prezes Take a Fruit . – Widzimy potrzebę\nFirmy i oferty dla "owoce i warzywa"\n3179 wyników pokaż wszystkie\nLobo Hurtownia Warzyw i Owoców Warzywa, owoce Pucka 1 Gdynia\nStoisko Owoce i Warzywa PCK, paw. 30, Targowisko Police\nSuszarnia warzyw i owoców Bobrowiecka 34a Kamionka\nSprzedaż owoców i warzyw Narutowicza 42 Otwock\nPrzetwórnia owoców i warzyw Bankowa 2 lok. 10 Lubawa


Nowy ekran dotykowy bez ekranu | Gadżetomania.pl\nNie jest tajemnicą, że w erze powszechnie stosowanych ekranów dotykowych niektórzy decydują się pójść o krok naprzód. Opisywane urządzenie nosi nazwę Light Touch i oferuje wszystkie możliwości ekranu dotykowego, tyle że bez konieczności dotykania jakiegokolwiek ekranu.\nFirma Light Blue Optics zdecydowała się wypuścić na rynek urządzenie wyświetlające obraz ekranu na dowolnej powierzchni. Nie byłoby w tym nic zadziwiającego (projektory multimedialne funkcjonują na rynku od dawna), gdyby nie fakt, że wyświetlanym obrazem możemy manipulować w taki sam sposób, jak robimy to za pomocą ekranu dotykowego.\nProducent zapewnia, że zastosowania urządzenia są bardzo wszechstronne, od nawigacji w systemie operacyjnym poprzez wprowadzanie tekstu, proste ryzowanie, a na grach kończąc. Projektor powstał na bazie technologii HLP (Holographic Laser Projection). Umożliwia wyświetlanie obrazu na 10 calach powierzchni w rozdzielczości WVGA. Należy przy tym pamiętać, że jest to przestrzeń, którą możemy modyfikować za pomocą prostego ruchu ręki.\nSony ułatwia pozbycie się starego telewizora Humanoidalne roboty zastąpią pracowników marketów [wideo] Sci-fi: Dziecko w sztucznym łonie ProgDVB v6.11.5 już na horyzoncie Nasz, polski, robot jedzie do Afganistanu Jak wygląda podróż najszybszym pociągiem w Chinach? [wideo] Przedpremierowe zamówienia Oculus Rift wystartują 6 stycznia! Fujifilm FinePix Z20fd - aparat dla blogerów Ekrany holograficzne w naszych domach Pogrzeb robota. Żołnierze zaczęli traktować maszyny jak towarzyszy broni Trochę szczegółów dotyczących Phenoma II X4 940 Kodak życzy udanego Halloween... OLED-em


29 sie 2016, 20:05\nJeśli nadal szukasz firmy gdzie będziesz mógł kupić basen to polecam Ci firmę Polbas. Sprawdź ich ofertę na stronie polbas.pl i sam zadecyduj, czy warto\nJa ostatnio kupiłam mieszkanie i remont zaczęłam od łazienki. Producent - Flaminia, nowoczesny styl, spore rabaty (przynajmniej w świecie łazienek gdzie kupowałam).\n25 lip 2016, 10:43\nW swoim ogródku mam basen firmy Polbas. Bardzo polecam baseny tej firmy jak i samą firmę. Basen wykonany jest z dobrego materiału, łatwo się czyści Panowie z Polbasu wymierzyli basen, dopasowali go do mojego ogródka. Sprawdziłam oferty kilku firm i Polbas wypadł zdecydowanie najlepiej\n11 lip 2016, 8:00\n07 lip 2016, 6:48\nJeśli wszyscy polecają to i ja napiszę, kto mi to zaprojektował mieszkanie - to ludzie z tej strony http://www.kuchniea3.pl. Dali mi kilka projektów, wybrałem jeden a gdy już doszło do realizacji usługi to udało mi się jeszcze wydębić od nich 10% rabatu. Podchodzą do każdego indywidualnie co jest sp...\n04 lip 2016, 8:46\nhttp://www.zakrem.pl . Sprawdzona firma, producent, a na ich stronie znajdziesz wiele przydatnych informacji dla osób które zakładają swój biznes (w porównaniu do innych firm mają podane szczegółowe specyfikacje każdego modelu). Sam sprzęt jest solidny, pracuję na nim dwa lata bez nawet jednej uster...\n04 lip 2016, 7:03\nProponuje zainteresować się pompą powietrze woda, mam taką od 4 lat działa do (-25 C) . Koszt instalacji jest dużo mniejszy bo nie trzeba robić odwiertów w ziemi. Roczny koszt ogrzewania około 1200 - 1300 zł, przynajmniej u mnie (140m2), dom dobrze izolowany + rekuperacja.\n06 maja 2016, 8:08\nTemat: ogrzewanie podłogowe a ciśnienie na piecu\nRe: ogrzewanie podłogowe a ciśnienie na piecu\nA nie lepiej użyć pompy ciepła? Użytkowanie jej wynosi najtaniej w porównaniu do innych sposobów ogrzewania. W firmie polecam ecotherm, świetnie działają i i polecą najlepszą pompę.\n03 lut 2016, 8:30\nTemat: Świece rzeźbione stanowią piękny dodatek do wnętrz...\nRe: Świece rzeźbione stanowią piękny dodatek do wnętrz...\nTo ja wam podsunę sklep sweetliving.pl. Mają tam dwie marki - Lene Bjerre oraz Riverdale gdzie można dostać niesamowite świece pachnące oraz ozdobne. Kupiłem kilka do swojej restauracji, mały dodatek, a cieszy oko.\n07 cze 2015, 11:34\nJa miałem trochę czasu to wykonałem meble z drewna na podłogę które mi zostało. Drewno było z dobrego zakładu (Siekierki) a meble są bardzo wytrzymałe. Moja żona też jest wyjątkowo z nich zadowolona, bo są solidne i nic praktycznie za nie nie zapłaciliśmy.\n03 cze 2015, 8:30\nTemat: Śmietnik w ogrodzeniu\nDokładnie. Za wiatę płaci się grosze (przynajmniej w firmie Olto), a ogród wygląda o wiele bardziej estetycznie. No i nie ukrywajmy tego, zmieści się tam więcej śmieci co jest bardzo wygodne.\n03 cze 2015, 8:05\nTemat: Działka - usytuowanie obiektów budowlanych\nDziałka - usytuowanie obiektów budowlanych\nJa mam wiatę jak na stronie olto.net.pl, chyba właśnie z tej firmy. Obok kwiatki, niedaleko huśtawka i grill. Dzięki tej zabudowie wszystko wygląda bardzo estetycznie I rzeczywiście jest tak, że musi być odstęp od granicy z sąsiadem.


Ebola znów atakuje w Afryce. Zakażona 18-latka jechała... autobusem\nWirus Ebola znów sieje zagrożenie w Afryce. Zakażona 18-latka jechała 1,5 tys. km autobusem\nDodano: 16 sierpnia 2021, 11:57 0\nMłoda kobieta zakażona Ebolą przyjechała do 4-milionowego Abidżanu – największego miasta Wybrzeża Kości Słoniowej – transportem zbiorowym z sąsiedniej Gwinei. Podczas liczącej ponad 1,5 tys. km podróży mogła zainfekować innych pasażerów. WHO wyraziła skrajne zaniepokojenie tą sytuacją.\nWirus Ebola wywołuje śmiertelnie niebezpieczną gorączkę krwotoczną. Przenosi się drogą kropelkową poprzez kontakt z płynami ustrojowymi zakażonej osoby i wywołuje objawy podobne do malarii (gorączkę, dreszcze, ból głowy i mięśni, a po około 7 dniach krwistą biegunkę i krwotoki).\nPierwszy od 25 lat przypadek zakażenia wirusem Ebola na Wybrzeżu Kości Słoniowej\nInstytut Pasteura potwierdził, że próbki pobrane od 18-latki hospitalizowanej z powodu wysokiej gorączki dały pozytywny wynik na obecność wirusa Ebola. Młoda kobieta w ubiegłym tygodniu pokonała ponad 1,5 km autobusem podróżując z miejscowości Labe w Gwinei do handlowej stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej – Abidżanu liczącego 4 mln mieszkańców. Zakażona pacjentka przebywa w izolacji w szpitalu w Treichville. Istnieje jednak ryzyko, że mogła wcześniej zarazić pasażerów, z którymi jechała.\n2 miesiące temu w Gwinei, z której pochodziła zainfekowana Ebolą kobieta, ogłoszono koniec epidemii gorączki krwotocznej. Choroba ta doprowadziła do śmierci ponad 2,5 tys. osób. Z kolei na pobliskim Wybrzeżu Kości Słoniowej wywołujący tę zarazę wirus pojawił się po raz pierwszy od ćwierć wieku.\nWHO skrajnie zaniepokojona możliwością wybuchy kolejnej epidemii w Afryce\nŚwiatowa Organizacja Zdrowia uznała, że nowy przypadek zakażenia w 4-milionowym mieście jest „skrajnie niepokojący”. Śmiertelność gorączki krwotocznej wywołanej przez Ebolę szacowana jest na około 90 procent, a transmisja wirusa w tak dużej aglomeracji stwarza ryzyko szybkiego rozwoju dalszych infekcji. Służby sanitarne rozpoczęły szczepienia wszystkich osób, które mogły mieć kontakt z zainfekowaną kobietą.\nNiedawno w Gwinei zmarł mężczyzna zakażony wirusem Marburg, który należy do tej samej rodziny co wirus Ebola (wykryto go po raz pierwszy w Marburgu i Frankfurcie nad Menem na terenie ówczesnego RFN oraz w Belgradzie w byłej Jugosławii). Współczesna medycyna pozostaje bezradna wobec tego patogenu, a leczenie chorych ogranicza się głównie do powstrzymywania objawów infekcji. Śmiertelność w tym przypadku wynosi ponad 88 proc. i jest nieco niższa niż z powodu zakażenia Ebolą.\nPowstała szczepionka przeciwko malarii – zaskakująco skuteczna. Jak działa?\nŹródło: Zdrowie WPROST.pl / Institut Pasteur International Network


Stara Cegła na ścianę - Dekorados.pl\nStara Cegła na ścianę 6,7×27 Gotycka\n99.00 zł z VATza opakowanie (1m2)\nStara Cegła na ścianę 6,7×27 Naturalna\n79 zł /za opakowanie (1m2)\n99 79 zł/m2 Dodaj do koszyka\nStara Cegła na ścianę 6,7×27 Szara\nStara cegła na ścianę – płytka ceglana\nStara cegła na ścianę to w ostatnich latach latach jeden z najbardziej ciekawych pomysłów na oryginalne wykończenie ściany. Wielu sprzedawców oferuje produkt który pozyskuje z odzysku starej cegły budowlanej która jest cięta wzdłuż i tak sprzedawana jako okładzina do ścian. Problem w tym że właściwie nie wiemy co to za produkt i skąd pochodzi. Proponujemy państwo nowe lepsze i wygodniejsze w użyciu rozwiązanie jakim jakim jest stara cegła – płytki ceglane. Produkt ten spełnia potrzeby najbardziej wymagających klientów pod względem estetycznym jak a także technicznym. Płytka ceglana wytwarzana jest na bazie cementu portlandzkiego i kruszywa mineralnego.\nSklep Dekorados.pl proponuje produkt jest w stu procentach bezpieczny dla zdrowia ponieważ jest wytwarzany z materiałów które nie zawierają żadnych substancji toksycznych. Bardzo ważna cecha jest trwałość i odporność oferowanego przez nas produktu stara cegła na ścianę – płytka ceglana. Producent do jej produkcji używa najlepszych materiałów dostępnych na rynku. Co ciekawe płytki ceglane ścienne są produkuje ręcznie w związku z tym ma to wpływ na bardzo wysoką jakość produktu.\nstara cegła na ścianę szara\nStara cegła na ścianę – zastosowanie\nOferowany przez nas produkt może być wykorzystany do wyłożenia ścian wewnętrznych i zewnętrznych. Nasz produkt posiada bardzo dużą tolerancję na zróżnicowanie temperatur. Górna granica to odporność na temperaturę do plus dwustu pięćdziesięciu stopni Celcjusa. Możemy więc wykorzystać oferowaną przez nas starą cegłę do obudowy kominków i piecyków. Płytka ceglana najczęściej jednak jest wykorzystywana do pokrycia ścian. Do jej położenia potrzebujemy takiego samego kleju jak do płytek ceramicznych. Ten sam klej możemy wykorzystać do uzupełnienia fug ( od 0,5 do 1,0 cm) Po położeniu produkt impregnujemy zwykłym gruntem do ścian. Stara cegła na ścianę może służy również pokrycia do ścian zewnętrznych, elewacji, murów i ogrodzeń. Jest bardzo odporna na niskie temperatury. Dolna bezpieczna granica dla produktu to minus pięćdziesiąt stopni celcjusza. To w naszych warunkach w zupełności jest zupełnie bezpieczne .\nStara cegła na ścianę kolory\nPrezentujemy w sklepie Dekorados.pl stara cegła na ścianę występuje w wymiarze 6,5 x 27,5 x 1,5 i w trzech tradycyjnych kolorach. Są to szary , naturalny ( odcienie czerwieni ) i gotycki. Poszczególne płytki różnią się od siebie różnić odcieniem. Nie jest to defektem ale to zaleta która dodaje to tylko naszej cegle uroku. Powierzchnia sprawia wrażenie bardzo wiekowej. Producent okładziny wzoruje ją na bardzo popularnym w dziewiętnastym wieku rodzaju. Do dzisiaj jeszcze spotykamy je w obiektach wybudowanych we wspomnianej epoce. Cegłę od innych produktów tego wyróżniają duża odporność na brud i wilgoć. Produkt duża odporność na promienie słoneczne. Dlatego przeciwieństwie do zwykłej cegły ciętej produkt zachowuje swój oryginalny kolor przez bardzo wiele lat.\nstara cegła na ścianę gotycka\nStara cegła na ścianę – realizacje\nDostępna w Dekorados.pl stara cegła na ścianę jest produktem który bardzo chętnie w swoich realizacjach wykorzystuje wielu architektów i projektantów wnętrz. Doskonale sprawdzają się jako element dekoracyjny w tradycyjnych rustykalnych domach a także w minimalistycznych i surowych przestrzeniach typu loft. Bardzo często tez nasi klienci stosują ją do aranżacji lokali gastronomicznych takich jak pizzerie, bary, restauracje i kawiarnie. Innym bardzo oryginalnym pomysłem jest pokrycie ścian cegiełkami w lokalach komercyjnych takich jak na przykład sklepy i butiki. Coraz więcej wykonawców używa płytek ceglanych do pokrycia ścian w przestrzeniach biurowych a także salach konferencyjnych innych lokalach użytku publicznego. Producent posiada w swoich magazynach bezpieczne zapasy. towaru. Dlatego firma dostarcza zamówienia w stosunkowo szybkich terminach.


Do 30 IX 2019 uczelnie mają obowiązek przyporządkowania kierunków obecnie prowadzonych studiów do dyscyplin z nowej klasyfikacji. Jednocześnie uczelnia nie może zmieniać procentowego przypisania do dyscyplin dla studiów, które rozpoczęły się przed rokiem 2019/2020. Jeżeli kierunek ...\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego opublikowało listę 500 czasopism, które jako laureaci konkursu „Wsparcie dla czasopism naukowych” otrzymają wsparcie przeznaczone na podnoszenie jakości. Dzięki tym środkom, czasopisma będą miały możliwość trafienia do międzynarodowych baz i uzyskania pozycji równorzędnej czasopismom,...\nMiło nam poinformować, że Instytut Rozwoju Szkolnictwa Wyższego objął honorowym patronatem konferencję "IT w Uczelniach" organizowaną przez markę GigaCon. Konferencja odbędzie się 16 kwietnia 2019 w Hotelu Courtyard w Warszawie. Celem konferencji jest przedstawienie ...\nMinisterstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego udostępniło przewodnik po Ewaluacji Jakości Działalności Naukowej. Dokument wyjaśnia potrzebę dokonywania zmian w dotychczasowym systemie ewaluacji i przedstawia założenia nowo przyjętych rozwiązań. Dodatkowe uzupełnienie stanowi omówienie 10 najważniejszych mitów dotyczących ewaluacji jako...\nZ przyjemnością informujemy, że Instytut Rozwoju Szkolnictwa Wyższego objął patronatem konferencję naukową: "Prawne aspekty reformy szkolnictwa wyższego". Konferencja organizowana jest przez Koło Naukowe Administratywistów "Ad rem" Wydziału Prawa i Administracji, działające w Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. ...\n20 marca odbędzie się druga z debat środowiskowych organizowana w ramach NKN Forum. Tym razem miejscem spotkania będzie Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. Debata poświęcona będzie nowej firmie kształcenia doktorantów przewidzianej w Ustawie 2.0, czyli szkołom doktorskim. Przedstawiciele polskich uczelni zaprezentują wdrażane...\nJuż 14 marca zapraszamy w imieniu Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu na Ogólnopolską Konferencję Naukową pt. "USTAWA 2.0 – ROZWIĄZANIA STATUTOWE W SPRAWACH PRACOWNICZYCH". Konferencja ma na celu poruszenie tematów związanych z wyzwaniami w ...


✨Tipsy 50 Xxl 1 cena Warszawa. Opinie, ranking ❁ NewFaceBeauty\n902521 Tipsy xxl\nTipsy XXLUzupełnienie tipsów XXL. Opakowanie zawiera 50 szt. tipsów w rozmiarze 1.\nTipsu w rozmiarze XXL dla nietypowych paznokci.\nIch szerokość znacznie różni się od standardowych tipsów, przy czym zachowują tradycyjny, amerykański styl. Można przedłużać nimi również paznokcie na stopach.


jw 04.09.2019 15:29\n25-letnia, transpłciowa modelka Teddy Quinlivan wpisała się w historię jednej z największych luksusowych marek. Marka Chanel Beauty zaangażowała Teddy Quinlivan do najnowszej kampanii reklamowej "Pick Me Up". Tym samym, modelka stała się pierwszą jawnie transpłciową twarzą Chanel.\nChanel nie jest jednak pierwszym brandem, który otwiera się na różnorodność wśród swoich modelek. Pierwszy taki krok, już jakiś czas temu, wykonała marka Victoria's Secret, która zatrudniła 22-letnią, transpłciową brazylijską modelkę - Valentinę Sampaio.\nTranspłciowa modelka - Teddy Quinlivan - w kampanii Chanel Beauty\nModelka nie ukrywa, że jest to dla niej wyjątkowe wydarzenie i wielki zaszczyt współpracować z tak znaną marką. Teddy Quinlivan postanowiła z tej okazji podzielić się na Instagramie swoją historią oraz radością z bycia twarzą Chanel Beauty.\n- To była dla mnie jedna z tych chwil triumfu, kiedy płakałam ze szczęścia. Całe moje życie było walką. Od konsekwentnego zastraszania w szkole, przez dzieci, które groziły, że mnie zabiją, po szczegółowe rysunki, w jaki sposób to zrobią. Mój własny ojciec bił mnie i nazywał "pedałem", a branża odmawiała mi współpracy po publicznym wystąpieniu o napaści seksualnej w pracy... To było zwycięstwo, które sprawiło, że wszystko było tego warte. Szłam w dwóch pokazach dla Chanel, kiedy żyłam w ukryciu (kiedy nie ujawniłam jeszcze mojej tożsamości płciowej), a kiedy z niej wyszłam, wiedziałam, że przestanę pracować z niektórymi markami. Myślałam, że już nigdy nie będę pracować z kultowym domem Chanel. Ale oto jestem w Chanel Beauty Advertising. Jestem pierwszą otwarcie transpłciową osobą, która pracuje dla domu Chanel i jestem głęboko poruszona i dumna z reprezentowania mojej społeczności. Świat cię skopie, splunie na ciebie i powie ci, że jesteś bezwartościowa. Twoim zadaniem jest mieć siłę, aby wstać i przeć do przodu, walczyć dalej, ponieważ jeśli się poddasz, nigdy nie doświadczysz łez triumfu. Dziękuję wszystkim, którzy urzeczywistnili ten sen! - napisała Teddy Quinlivan.\nTeddy Quinlivan ujawniła się jako osoba transseksualna w 2017 roku. Od tego czasu konsekwentnie rozwija swoją karierę w świecie mody, reprezentuje swoją społeczność i regularnie pojawia się na Fashion Weeku. Modelka ma na swoim koncie również występ na TED Talk.


Łatwiej o utratę prawa jazdy, pierwszeństwo dla pieszych. Wkrótce wchodzą w życie nowe przepisy - Polsat News\nŁatwiej o utratę prawa jazdy, pierwszeństwo dla pieszych. Wkrótce wchodzą w życie nowe przepisy\n12.06.2020, 14:53 Moto\nNie będzie już miało znaczenia, czy do przekroczenia prędkości doszło w terenie zabudowanym czy poza nim\nJadąc z prędkością o ponad 50 km/h większą niż dopuszczalna - kierowca traci prawo jazdy na trzy miesiące. Od 1 lipca nie będzie miało już znaczenia, czy do przekroczenia dojdzie w terenie zabudowanym, czy poza nim. Zmienią się również inne przepisy, które sprawią, że łatwiej będzie dostać mandat i otrzymać punkty karne. W taryfikatorze mandatów pojawi się wkrótce nowe wykroczenie.\n1 lipca wchodzą w życie nowe przepisy o ruchu drogowym. Prawo jazdy na trzy miesiące utraci każdy kierowca, który przekroczy dopuszczalną prędkość o ponad 50 km/h.\nNie będzie już miało znaczenia, czy do przekroczenia prędkości doszło w terenie zabudowanym czy poza nim. Nowe przepisy łamiących ograniczenia traktują w jednakowy sposób. Poza utratą prawa jazdy pirat drogowy dostanie mandat w wysokości 500 zł oraz 10 punktów karnych.\nWedług wstępnych szacunków policji, do końca 2020 r. prawo jazdy straci 20 tys. kierowców. W przyszłym roku nawet dwa razy więcej.\nNieważne, czy dzień czy noc\nUjednolicono również maksymalną prędkość z jaką mogą się poruszać kierowcy w terenie zabudowanym. Dotychczas jadąc w nocy (w godzinach 23:00 - 5:00) można było rozwinąć prędkość 60 km/h, ale w dzień obowiązywał limit o 10 km/h mniejszy. Od 1 lipca zarówno w dzień, jak i w nocy, maksymalna prędkość dopuszczana przez kodeks drogowy to 50 km/h.\nWideo: od 1 lipca zmiany w kodeksie drogowym\nDla przypomnienia: limity prędkości obowiązujące w Polsce (motocykle i auta o masie całkowitej do 3,5 tony):\nWarto również wiedzieć, jakiej wysokości mandatu i liczby punktów karnych spodziewać się za przekroczenie prędkości:\nponad 51 km/h - mandat od 400 do 500 zł i 10 pkt karnych (i wspomniana już utrata prawa jazdy na trzy miesiące kierowcom).\nPieszy z pierwszeństwem jeszcze przed pasami\nZmienia się również paragraf dotyczący pieszych, którzy zbliżają się do przejścia. Będą oni mieli pierwszeństwo przed kierowcami, jeśli będą znajdować się przed przejściem. Oznacza to, że kierowcy będą musieli zachować szczególną ostrożność wobec osób, które na pasy dopiero zamierzają wejść.\nZOBACZ: Najniebezpieczniejsze drogi w Polsce. Raport policji\nChoć zmiany wchodzą za niewiele ponad dwa tygodnie, to kierowcy nie są tego świadomi. Z badania przeprowadzonego przez portal autokult.pl wynika, że 70 proc. kierowców nic o zmianach nie wie.\nKierowcy powinni się również przygotować na pojawienie się nowego wykroczenia, które pojawi się w taryfikatorze. Chodzi o planowane zmiany w kodeksie wykroczeń, przewidujące kary dla przewoźników, którzy nie utrzymują swojego środka transportu we właściwym stanie sanitarnym.\nGrzywna do 1,5 tys. zł\n"Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji przygotowało zmiany w taryfikatorze mandatów. A wszystko to w związku z planowaną zmianą kodeksu wykroczeń. Chodzi o zmiany w art. 117 kw, który w paragrafie 2 przewiduje karę grzywny - do 1,5 tys. zł - albo naganę dla przewoźników, którzy obowiązani są do zapewnienia podróżnym odpowiednich warunków higieny, nie utrzymują środka transportu we właściwym stanie sanitarnym. Chodzi przede wszystkim o dezynfekcję miejsc, których często dotykają pasażerowie" - informuje "Rzeczpospolita".\nZOBACZ: Dojdą nowe mandaty. Co się zmieni?\nJak zastrzega MSWiA, przepis ten i nowa kara jest adresowany nie do prywatnych kierowców, tylko do przewoźników - taksówkarzy, kierowców busów czy realizujących innego rodzaju przewozy pasażerskie.\nZ kolei kierowcy będą zobowiązani po zmianie przepisów do zadbania o środek do dezynfekcji, maseczkę i rękawiczki na wypadek, kiedy będą musieli opuścić auto np. na stacji benzynowej.\nGRZYWNAKIEROWCYKODEKS DROGOWYMANDATYMOTOPOLSKAPRZEKROCZENIE PRĘDKOŚCIPRZEPISY RUCHU DROGOWEGOPUNKTY KARNETARYFIKATORUTRATA PRAWA JAZDYWYKROCZENIA\nCzytaj więcej: Nowe zasady pobierania opłat za przejazdy drogami. Śledzenie trasy auta przez smartfona


Odinstaluj Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z Firefox | Usuwania programów szpiegujących PC\n← Usunięciem Worm.Rowmuny!8.144A CLOUD Całkowicie\nUsunąć Trojan ( 004993901 ) Całkowicie →\nOdinstaluj Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z Firefox\nWiedzieć jak Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 from Windows XP\nTrojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 tworzy zakażenia w różnych plikach dll:\nehiWUapi.ni.dll 6.1.7600.16385, ehCIR.ni.dll 6.1.7600.16385, dnsrslvr.dll 6.0.6000.16615, shell32.dll 6.0.2900.2180, System.Web.DynamicData.ni.dll 3.5.30729.5420, MMCFxCommon.ni.dll 6.0.6000.16386, drmv2clt.dll 11.0.6001.7000, kbdest.dll 5.1.2600.0, jsproxy.dll 7.0.5730.13, msadcs.dll 2.71.9030.0, Microsoft.Build.Utilities.v3.5.dll 3.5.30729.4926, netui0.dll 5.1.2600.0, Microsoft.WSMan.Management.dll 6.1.7601.17514, vgx.dll 6.0.2900.2180\nNie można Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760? Wypróbuj ten przewodnik Usunięcie\nWażne informacje o Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760\nTrojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 to szkodliwa infekcja systemu. To szkodliwe zagrożenie dla systemu może łatwo zakłócać działanie systemu bez Twojej zgody. To przebiegłe złośliwe oprogramowanie może atakować różne OS. Ten niebezpieczny wirus systemowy najczęściej poprzez dystrybucję bezpłatnych programów opracowanych przez osoby trzecie, spamu, złośliwych kliknięć na różnych reklamach, zacienionych stronach internetowych i innych zakazywnych sztuczek. Po zainstalowaniu w systemie, tworzy się na nim wiele problemów. Może zablokować menedżerom zadań systemu Windows i inne czynności systemowe, aby system był wolny i stabilny. Dodaje także przeglądarki i zastępuje ich ustawienia, aby przeprowadzić przekierowania na inne złe witryny. Może to zmienić istniejącą wyszukiwarkę lub stronę główną. Może to wyłączyć zaporę antywirusową lub zaporę systemu Windows, aby uniknąć wykrycia skanerów AV. Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 ukrywaj się w systemowych programach typu rootkit i wykonuj złośliwe działania w celu zniszczenia zainfekowanego komputera.\nTrojan.Win32.Z.Stupcryp.53760: Techniki i metody dystrybucji\nTo Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 złośliwe oprogramowanie obejmuje również podobną dystrybucję, co większość z nich robi. Często rozprzestrzeniać się wśród użytkowników systemu za pośrednictwem wiadomości e-mail o spamie, które zawierają dołączone pliki, które zawierają złośliwy kropel infekcji wirusowej. Gdy użytkownicy chcą go otworzyć, aby pobrać go w systemie, automatycznie uruchamia ładunek wirusa i rozpocznie wykonywanie poważnych czynów. Niektóre inne metody przenoszenia infekcji przy użyciu fałszywych linków do aktualizacji oprogramowania systemowego, pobierania darmowego oprogramowania z witryn osób trzecich, mylących wiadomości lub linków przekierowania, dysk przez pliki do pobrania, peer to peer plików udostępniania przez Internet i tak dalej.\nZłe działania przeprowadzone przez Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 po udanej inwazji na użytkowników OS\nTrojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 może trwale uszkodzić system, wprowadzając niektóre istotne zmiany w ustawieniach systemu.\nPowinni więc starać się Oczyścić Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 używając zaufanego oprogramowania antywirusowego w systemie, którego dotyczy problem, aby go wyczyścić na stałe.\nKliknij tutaj, aby zeskanować Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 zainfekowany OS\nW ciągu zaledwie kilku krokach Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 skorzystaj z metody ręcznej z OS\nProces 1. Najlepszym sposobem, aby uruchom OS w trybie awaryjnym z siecią Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760\nProces 2. Najlepszym sposobem, aby Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 Z Panelu sterowania systemu Windows\nProces 3. W ciągu zaledwie kilku krokach Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 zresetuj przeglądarkę\nProces 4. Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z wpisów systemu\nProces 5. Pozbyć się Złośliwe zadania związane z Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 Z menedżera zadań systemu Windows\nProces 6. Najlepszym sposobem, aby W ciągu zaledwie kilku krokach Pozbyć się Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z przeglądarki\nSzukaj z OS i Oczyścić Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760.\nTrojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 Oczyścić z OS.\nWybierz Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 powiązane niepożądane rozszerzenia lub dodatki, a następnie kliknij ikonę kosza.\nPonadto kliknij przycisk Usuń i Oczyścić Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 związany z tym dodatek / rozszerzenie.\nZnajdź wszystkie podejrzane załączniki powiązane z Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 i kliknij przycisk “Wyłącz”.\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged Jak się pozbyć Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760, Odinstaluj Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z Safari, Usuń Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z programu Internet Explorer, Usuń Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z Windows 7, Usuń Trojan.Win32.Z.Stupcryp.53760 z Windows 8. Bookmark the permalink.


Wielkoformatowa płytka Basaltina Volcano 324 cm x 162 cm x 1,2cm Atlas Plan - Sklep internetowy Tiles\n» Wielkoformatowa płytka Basaltina Volcano 324 cm x 162 cm x 1,2cm\nWielkoformatowa płytka Basaltina Volcano 324 cm x 162 cm x 1,2cm Atlas Plan\nKod produktu: 8CFA-85679_20190403141406\nWielkogabarytowe płyty kamienne w gresie porcelanowym. Niezbędna grafika i żywe kolory tworzą niezwykle naturalny efekt inspirowany bazaltem wulkanicznym. Niezbędny i elegancki. Swoimi dotykowymi siłami i grafiką płyty kamienne z efektem lawy są dominującą i charakterystyczną obecnością w każdej przestrzeni.\nWielkoformatowa płytka Atlantic Grey 300 cm x 150 cm\nWielkoformatowa płytka Azul Macaubas 300 cm x 150 cm\nWielkoformatowa płytka Bright Onyx 300 cm x 150 cm


Dźwigi samojezdne - prawdziwi tytani pracy - Dźwigi Uniwersal\nProblematyczne rozbiórki potężnych obiektów przemysłowych, skręcanie konstrukcji stalowych, obudowywanie elewacji, dachu czy montaż wielkopowierzchniowych przeszkleń na wysokości – wszędzie tam konieczne jest wsparcie samojezdnego dźwigu. Taki sprzęt bywa też przydatny podczas prac leśnych przy wyrębie (roboty załadunkowe), a czasami nawet do pomocy przy usuwaniu skutków różnych klęsk żywiołowych. Dźwig samojezdny niezbędny jest także do przeładunków, rozładunków oraz innego transportu dużych i ciężkich elementów w obrębie swojego zasięgu.\nNieprawdopodobne możliwości dźwigów, które potrafią transportować nawet kilkuset tonowe ładunki na kilkudziesięciometrowe wysokości, w każdym momencie przy rażących zaniedbaniach podstawowych zasad bezpieczeństwa i warunków eksploatacji, mogą przerodzić się w katastrofę o niszczycielskiej mocy. Nad przestrzeganiem przepisów i uwarunkowań użytkowania – narzuconych przez producenta dźwigu oraz zasad BHP, ma obowiązek czuwać operator, który z chwilą zaistnienia niepożądanych warunków, ma prawo nie przystąpić do pracy bądź wstrzymać realizację zlecenia.\nBezpieczeństwo dla zdrowia i życia ludzi jest bowiem najistotniejsze. Silne porywy wiatru lub burza, to okoliczności nakazujące bezwzględny zakaz użytkowania dźwigu. Podobnie w sytuacji znacznie ograniczonej widoczności, z jaką można mieć do czynienia w czasie mgły bądź obfitych opadów atmosferycznych. Dźwig posadowiony musi być także na stabilnym, utwardzonym i w miarę możliwości – równym gruncie. Teren wokół dźwigu samojezdnego powinien również być właściwie ogrodzony, aby ograniczyć ryzyko dostania się postronnych osób w obręb jego pracy.\nPrzed przystąpieniem do realizacji każdego zamówienia, dokonujemy szczegółowej analizy wszelkich warunków, korelujemy je z potrzebami i oczekiwaniami klientów oraz proponujemy optymalne rozwiązania. Prace wykonywane przez liczną flotę naszych dźwigów, przebiegają bardzo sprawnie, a dzięki bogatemu doświadczeniu operatorów, podejmujemy się realizacji trudnych i nietypowych zadań, zgodnie z mottem firmy Uniwersal, iż „udźwigniemy nawet największy problem”!


Jakie są powody dla których warto wybrać powłoki xylanowe\nStrona głównaStrona główna / Blog / KILKA POWODÓW, DLA KTÓRYCH WARTO WYBRAĆ POWŁOKI XYLANOWE\nPrzede wszystkim powłoki xylanowe stanowią innowacyjne rozwiązanie ze względu na fakt, iż umożliwiają niezwykle komfortowe gotowanie bez przywierania.\nNiezwykły komfort smażenia to jednak nie wszystkie zalety xylanu. Te nowoczesne powłoki stworzone na bazie fluorowo-polimerowej cechuje także wysoki stopień bezpieczeństwa użytkowania. Rzecz dotyczy zarówno kwestii zdrowotnych, jak i praktycznych i wynika to z faktu, iż składa się ona z trzech warstw pozbawionych jakichkolwiek niebezpiecznych związków chemicznych, które mogłyby uwalniać szkodliwe substancje pod wpływem m.in. działania wysokich temperatur. Dzięki temu patelnie xylanowe stanowią doskonały sprzęt do gotowania dla osób, którym zależy na zdrowym odżywianiu.\nXylanowe powłoki charakteryzuje wysoki stopień bezpieczeństwa nie tylko odnośnie kwestii zdrowotnych, ale także praktycznych, ponieważ jest ona w stanie skutecznie zabezpieczyć sprzęt przed zniszczeniem. Nie musimy się więc obawiać, że np. przypadkowo zarysujemy tego typu powłoki, ponieważ są one bardzo wytrzymałe.\nZnakomita jakość gotowania i użytkowania\nPowłoki xylanowe zapewniają także znakomitą jakość gotowania i użytkowania ze względu na fakt, iż jedzenie nie tylko nie przywiera do nich w trakcie gotowania, ale także nie przypala się. To w efekcie pozwala nam nie tylko uzyskać wyższej jakości potrawy, ale także zaoszczędzić dużo czasu i fatygi w związku z brakiem konieczności mozolnego czyszczenia czy szorowania patelni. Powłoki xylanowe zapewniają więc nową jakość gotowania, z którą przygotowywanie posiłków jest łatwe i przyjemne.


Pobierz i graj w Unruly Heroes na PC i Mac (Emulator)\nZręcznościowe | Perfect Game Speed\nZarejestruj się wstępnie na Unruly Heroes\nStrona zmodyfikowana w dniu: Marzec 23, 2021\nGraj Unruly Heroes na PC\nUnruly Heroes to gra zręcznościowa opracowana przez studio Perfect Game Speed. Odtwarzacz aplikacji BlueStacks to najlepsza platforma do grania w tę grę dla systemu Android na komputerze lub laptopie, zapewniająca doskonałe wrażenia z rozgrywki. Powstanie wielkiego Zła naruszyło delikatną równowagę między Ziemią, Niebem i mnóstwem stworzeń, zarówno śmiertelnych, jak i nieśmiertelnych.\nBoskie Pismo, które strzegło tej równowagi, zostało skradzione i rozerwane na kawałki, a jego fragmenty zostały rzucone na wiatr. Na mocy dekretu Guan Yin, boski mistrz i jego trzej uczniowie muszą przemierzyć rozległe ziemie w poszukiwaniu tych fragmentów, aby mogły zostać ponownie połączone, przywracając równowagę wszechświatowi.\nDołącz do mistrza i jego uczniów w wielkiej podróży na zachód. Po drodze napotkasz wiele niebezpieczeństw, rozwiążesz wymagające łamigłówki i pokonasz armię demonów. Przeżyj jedyną w swoim rodzaju przygodę, która przeprowadzi Cię przez najważniejsze wydarzenia z pierwszej wielkiej chińskiej powieści, „Podróż na Zachód”.\nTa fantastyczna, pełna mistyki wizja starożytnych Chin zachwyci Cię wspaniałymi, ręcznie rysowanymi ilustracjami, urzekającymi efektami wizualnymi i pięknymi animacjami. Zagraj w Unruly Heroes na komputerze stacjonarnym lub laptopie już dziś dzięki BlueStacks!\nZautomatyzuj przewidywalność w Unruly Heroes i przekształć rozgrywkę za pomocą makro. Uzyskaj dostęp do innowacyjnych makr w społeczności makro BlueStacks\nZagraj w Unruly Heroes w jednym oknie. I rozmawiaj ze swoimi znajomymi w drugim. Przyciśnij CTRL + Shift + 8 aby otworzyć menadżera multi instancji. I zacznij tworzyć nowe instancje lub klonować istniejące.\nZagraj w Unruly Heroes z siłą Synchronizowanej multi instancji. Replikuj to, co robisz w głównej instancji we wszystkich innych instancjach. Graj więcej, zdobywaj więcej poziomów.\nUstaw drogę skryptu do chwały w grze w Unruly Heroes dzięki skryptowi BlueStacks. Napisz i uruchom zestaw poleceń, aby zautomatyzować powtarzające się zadania. Uruchom polecenie, przypisując je do dowolnego klawisza.\nJak pobrać i zagrać w Unruly Heroes na PC\nWyszukaj Unruly Heroes w pasku wyszukiwania w prawym górnym rogu.\nKliknij, aby zainstalować Unruly Heroes z wyników wyszukiwania\nKlinij w ikonę Unruly Heroes na ekranie startowym, aby zacząć grę\nPobierz BlueStacks, niesamowity odtwarzacz aplikacji, który umożliwia uruchamianie gier i aplikacji dla Androida na komputerze stacjonarnym lub laptopie. Ciesz się mnóstwem niesamowitych funkcji, które pomogą Ci zmiażdżyć przeciwników w Unruly Heroes i farmić szybciej niż kiedykolwiek wcześniej!\nJeden błędny ruch może oznaczać natychmiastową porażkę. Nie ryzykuj swojego zwycięstwa, sterując niezgrabnym ekranem dotykowym. Zaawansowane mapowanie klawiszy umożliwia grę za pomocą myszy, klawiatury lub gamepada, zapewniając niezrównaną precyzję i szybkość reakcji. Masz dość wprowadzania długich kombinacji podczas gry?\nPoznaj Rejestrator makr. Ta praktyczna funkcja pozwala na przypisanie dowolnej sekwencji czynności do pojedynczego klawisza lub przycisku i wykonywanie jej jednym naciśnięciem. Dziel się swoimi najciekawszymi momentami, zwycięstwami, a nawet wpadkami dzięki funkcji Nagrywania ekranu. Przekształć swoją rozgrywkę w wysokiej jakości materiał wideo, który możesz edytować i udostępniać w mediach społecznościowych.\nMenedżer wielu instancji zapewnia prawdziwą wielozadaniowość. Dzięki tej funkcji możesz uruchamiać jednocześnie wiele gier i aplikacji na jednym urządzeniu, a nawet zarządzać kilkoma kontami Unruly Heroes naraz. Menedżer wielu instancji może obsługiwać w tym samym czasie programy 32- i 64-bitowe. BlueStacks wymaga komputera PC lub Mac z co najmniej 2 GB pamięci RAM.\nUnruly Heroes na PC


Sztuka komunikacji. Szkolenie video - Fundacja Hinc Sapientia\nStrona Główna » warsztaty i szkolenia » Sztuka komunikacji. Szkolenie video\nSztuka komunikacji. Szkolenie video\nSzkolenie video „Sztuka komunikacji”\nJak zostać pozytywnie zapamiętanym przez rozmówcę?\nJak efektywnie i skutecznie stosować w komunikacji zasady storytellingu?*\nZapraszamy na naszą platformę szkoleń video. Jeśli chcesz wziąć udział w kursie, kliknij w link: SZTUKA KOMUNIKACJI