PiS chce ponownego przeliczenia głosów w wyborach do Senatu, m.in. w okręgu koszalińskim [AKTUALIZACJA] | Polskie Radio Koszalin\nPiS chce ponownego przeliczenia głosów w wyborach do Senatu, m.in. w okręgu koszalińskim [AKTUALIZACJA]\n21/10/2019, 18:22 Źródło: TVP Info\nPrawo i Sprawiedliwość złożyło wnioski do Sądu Najwyższego w ramach protestów wyborczych. Chodzi o ponowne przeliczenie głosów w dwóch okręgach w wyborach do Senatu - koszalińskim i katowickim, a także toruńskim, konińskim oraz dwóch kaliskich. Wnioski dotyczą oględzin kart wyborczych, porównania ich z protokołami poszczególnych komisji wyborczych i ponownego przeliczenia głosów.\nW okręgu nr 100 senatorski mandat zdobył poseł PO Stanisław Gawłowski, startujący jednak z własnego komitetu. Zdobył 44 956 głosów i uzyskał poparcie na poziomie 33,67 proc. Drugie miejsce przypadło Krzysztofowi Nieckarzowi z PiS, który uzyskał 44 636 głosów (33,43 proc.), a trzecie kandydatowi niezależnemu Krzysztofowi Berezowskiemu - 43 933 głosów (32,90 proc.).\nPozostałe protesty dotyczy okręgów nr 75 (Katowice), 12 (Toruń), 95 (Kalisz), 96 (Kalisz) i 92 (Konin). W protestach podniesiono ten sam zarzut naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego (art. 227) polegający na niewłaściwym zakwalifikowaniu głosów, jako nieważne, podczas gdy głosy te powinny zostać uznane za ważne.\n— PAP (@PAPinformacje) 21 października 2019\nJak podkreślił podczas briefingu w Warszawie Radosław Fogiel, zastępca rzecznika Prawa i Sprawiedliwości, partia analizuje jeszcze wybory w innych okręgach: - Protesty można składać do dzisiaj do północy, jeszcze analizujemy inne okręgi, nie wykluczamy, że jeszcze się być może takie znajdą. Różnica pomiędzy naszym kandydatem Krzysztofem Nieckarzem a Stanisławem Gawłowskim była niewielka, więc warto by niezależny organ jeszcze raz przeliczył głosy.\nZłożeniem protestu zaskoczony jest Tomasz Sobieraj, szef sztabu wyborczego Koalicji Obywatelskiej w regionie koszalińskim: - Każda partia ma swoich przedstawicieli w obwodowych komisjach wyborczych. Nie widzę też powodu, by tym ludziom nie wierzyć. Nie sądzę również, by wyniki powtórnego głosowania różniły się od pierwotnego. Tam, gdzie PiS wygrał, jakoś problemów nie ma. To absurdalna sytuacja.\n- Różnice pomiędzy nami były niewielkie. Stanisław Gawłowski walczył w tych wyborach o życie. Można powiedzieć, że był on na Pomorzu Środkowym baronem. Dobrze, że głosy zostaną jeszcze raz przeliczone i skontrolowane - powiedział Krzysztof Berezowski, który kandydował do Senatu z własnego, niezależnego komitetu.\nSąd Najwyższy rozpatrzy wniesione protesty w składzie trzech sędziów nowo utworzonej Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN, w postępowaniu nieprocesowym i wyda opinię w formie postanowienia w sprawie protestu.\nPo rozpoznaniu wszystkich protestów - na podstawie sprawozdania z wyborów przedstawionego przez PKW oraz opinii ws. protestów - SN rozstrzygnie o ważności wyborów. Rozstrzygnięcie ma formę uchwały podjętej w składzie całej Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, nie później niż w 90 dniu po dniu wyborów.\nTomasz Sobieraj, szef sztabu wyborczego Koalicji Obywatelskiej w regionie koszalińskim\nRadosław Fogiel, zastępca rzecznika Prawa i Sprawiedliwości\nrozmowa Aleksandry Kupczyk z Krzysztofem Berezowskim, który kandydował do Senatu z własnego, niezależnego komitetu\nrozmowa Aleksandry Kupczyk z Radosławem Foglem, zastępcą rzecznika Prawa i Sprawiedliwości\nMuzeum w Koszalinie będzie mieć nowego dyrektora. Konkurs wygrał Zygmunt Kalinowski [AKTUALIZACJA]\tW Ustce, pod patronatem Polskiego Radia Koszalin, powstaje film o bohaterze z Westerplatte\tUszkodzony kuter KOŁ 212 jest holowany do portu. Załoga bezpieczna na brzegu\tW Kołobrzegu, po ponad 20 latach oczekiwania, rusza przetarg na remont miejskiego targowiska\tW „Słupskim Tramwaju” rozmawialiśmy o harcerstwie w Słupsku\tDo koszalińskiej katedry wprowadzono relikwie świętego Jana Pawła II [ZDJĘCIA]\tProtest w obronie Kurdów na koszalińskim rynku [ZDJĘCIA]\tKuter KOŁ-212 zaczął nabierać wody na pełnym morzu. Uratowano czterech rybaków\tZbigniew Konwiński: Nie obawiamy się ponownego przeliczania głosów w wyborach do Senatu\tW czwartek rozpocznie się głosowanie w ramach budżetu obywatelskiego


Czy powinnam schudnąć zapytaj | Mangosteen w Polsce\nCzy powinnam schudnąć zapytaj\nCzy powinnam schudnąć ? – sunela.eu –\nCzy ( i jak) powinnam schudnąć?\nReligia i wierzenia Wszystkie Religia – poglądy Religia – wiedza Religie Świata Sakramenty Zadania domowe Mam cm i waże 50 kg czy to nie za dużochoć sama nie wiem Czy powinnam schudnąć zapytaj dużo drenuje i mam mięśnie :x. Pytania z GG Wszystkie Nowe 0. Jak dla mnie idealnie. Nessa Anárion odpowiedział a schdunąć Sklepy i Zakupy Lubię chudość, ale teraz też jest spoko, nie ma potrzeby się odchudzać. Akceptujesz swoje kobiece kształty i jesteś Czy powinnam schudnąć zapytaj nich dumna- tak trzymaj. Ja to tylko raz napisałem :D. Widoczne efekty powinny pojawić się po miesiącach, dlatego nie przejmuj się jeśli teraz ich jeszcze nie widzisz. PogramistaPL odpowiedział a Nie wiem, chyba zapytaj szwankuje i mi to skopiował schudbąć. Nie masz żadnych powodów do kompleksów chłopak ci to mówi wyglądasz bardzo ładnie, w sam raz, ani grubo ani jak anorektyczka. Pytania powjnnam GG zspytaj Onet 2 Wszystkie 2 Onet Wakacje 0. Czy powinnam schudnąć? Religia i wierzenia Wszystkie Religia – poglądy Religia – wiedza Religie Świata Sakramenty Zadania domowe Praca i Kariera Według mnie wyglądzasz dobrze : Troszkę ćwiczeń np. Dom i Ogród Ja i O Czy powinnam schudnąć zapytaj Co zrobić żeby schudnąć w pasie\nKomputery i Internet WdoWa odpowiedział a Czy powinnam schudnąć? Myślę że masz ładne wcięcie w talii. Prawo Jazdy Zapisz się Wypisz Czy powinnam schudnąć zapytaj. Być może i nieco schudłam, ale mam problem z dopięciem się w spodniach większości – niektóre zatrzymują się nawet na udacha w talii przybrałam 10 cm. Zabawy Cy Konkursy Magia Inne\nCzy powinnam schudnąć? mam cm i ważę ok. 50kg wymiary: łydka (w najgrubszym miejscu) – 34cm nad kolanem – 37cm uda (w najgrubszym miejscu) – 53cm uda (w najchudszym miejscu) – 48cm OGÓLNIE CHODZI MI O UDA, BO ICH NIENAWIDZĘ I MOIM ZDANIEM SĄ GRUBE.. czy powinnam trochę z nich zrzucić? jak tak, to ile? tutaj zdjęcie. Czy powinnam schudnąć? Mam 14 lat około cm 45 kg Źle czuję się w swoim ciele, jednak dużo osób mówi iż mam niedowagę, ale chcę zrobić to sama dla siebie. Jak myślicie ile trzeba kg schudnąć, żeby widzieć różnicę? Zobacz 3 odpowiedzi na pytanie: Czy powinnam schudnąć? Pytania. Zwykłe pytania; Sondy&Ankiety; Quizy ; Kategorie. Biznes i Finanse () Biznes i Finanse () Wszystkie () Banki () Bankowość Elektroniczna (72) E-biznes () Ekonomia () Fundusze UE () Giełda ().\nDom i Czy powinnam schudnąć zapytaj Warto jednak zwracać uwagę raczej na zawartość tkanki tłuszczowej bardziej niż na wagę. Zwierzęta Podróże Regulamin serwisu Zapytaj. Zapisz się Wypisz się. Onet 2. Załóż teraz Masz pytanie? Regionalne Twoja masa ciała jest prawidłowa, o czym świadczy BMI Czy powinnam schudnąć zapytaj 22,3. Te parę kilo więcej wyglądałaś zwyczajnie niezdrowo, teraz jest ok, może zajmij się jakimś sportem to przestaniesz myśleć o dietach, pomyślisz o tym, że robisz coś dla siebie, ujędrnisz ciało, przy okazji może złapiesz trochę słońca.\nRozrywka Sklepy i Zakupy Sport i Rekreacja Szkoła i Edukacja Sztuka, Kultura, Książki TO czy TO Uroda i Styl Wybory Zabawy i Konkursy Zdrowie Zwierzęta Czy powinnam schudnąć? Proszę czekać Hidra odpowiedział a Ta zakochana w księdzu odpowiedział a Regulamin serwisu Zapytaj. Regulamin serwisu Zasady ochrony prywatności Kontakt Reklama Pomoc. Ważę tyle samo i mam tyle samo wzrostu. Nie musisz chudnąć :. Tak, masz grube nogi. Dla Dorosłych Dom i Ogród Gry Hobby Inne Ja i O Mnie Jedzenie i Napoje Komputery i Internet Magia Miłość i Relacje Motoryzacja i Lotnictwo Muzyka i Film Nauki Muzyka i Film Nauki Onet 2. Onet 2 Wszystkie 2 Onet Wakacje 0. Podróże Polityka i Rząd Praca i Kariera Prawo Jazdy Prezenty i Święta Pytania z GG Pytania z GG Wszystkie Nowe 0.\nRegionalne Religia i wierzenia Religia i wierzenia Wszystkie Religia – poglądy Religia – wiedza Religie Świata Sakramenty Zadania domowe Rośliny Rozrywka Sklepy i Zakupy Sport i Rekreacja Szkoła i Edukacja Sztuka, Kultura, Książki TO czy TO Uroda i Styl Wybory Zabawy i Konkursy Zdrowie Zwierzęta Home Uroda i Styl Ciało i Skóra. Czy powinnam schudnąć? Proszę czekać MałyPolaczek odpowiedział a Pokaż starsze. SusinaHeiene odpowiedział a Paulina odpowiedział a NK-stachurski odpowiedział a Sebastian 18 😀 odpowiedział a Gabaaa13 odpowiedział a PogramistaPL odpowiedział a Chociaż moim zdaniem wyglądasz dobrze Odpowiedź została zedytowana [Pokaż poprzednią odpowiedź].\nAoi Akuma odpowiedział a Murzyn xD odpowiedział a POKLU odpowiedział a Muzyk odpowiedział a Toshimitsu odpowiedział a KacperAnalogowy odpowiedział a Nessa Anárion odpowiedział a Aska odpowiedział a\nZobacz 6 odpowiedzi na pytanie: Czy powinnam schudnąć? Pytania. Zwykłe pytania; Sondy&Ankiety; Quizy ; Kategorie. Biznes i Finanse () Biznes i Finanse () Wszystkie () Banki () Bankowość Elektroniczna (47) E-biznes () Ekonomia . Zapytaj lekarza zadaj pytanie. 7 3 2, 8 7 9. Czy (i jak) powinnam schudnąć? Witam, mam 22 lata. Mam cm wzrostu, ważę ok. 63 kg (jeszcze 2 lata temu było 53kg). Prowadzę raczej mało ruchliwy tryb życia, czasem spaceruję, staram się też codziennie ćwiczyć (trochę pompek, minut na twisterze, ćwiczenia na skakance, hula. Weź udział w ankiecie Czy powinnam schudnąć? w sunela.eu\nWażę 60kg no bo ostatnio przytyłam od kwietnia przytyłam 8kg a rok temu to sama Czy powinnam schudnąć zapytaj zazdroszczę bo rok temu ważyłam 48kg i właśnie nie wiem co robić powinham proszę was o dobre i szczere rady A i chciałam dodać że mam cm wzrostu. To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać. No faktycznie ta waga jest trochę duża, możesz schudnąć ale nie nasiłe, Czy ćwiczyć codziennie aby schudnąć. Ne Czy powinnam schudnąć zapytaj. Zabiedzone wieszaki na ciuchy wcale nie są fajne. Prawdziwa kobieta powinna wyglądać tak, żeby każdy zdrowy facet miał ochotę ja zjeść, a nie nakarmić. Zalezz od zwrostu. Dla Dorosłych Dom i Ogród Gry Hobby Inne\nNastąpił schunąć jo-jo i dywan w twoim pokoju stał się ładniejszy. Urosły Jak dziecko w the sims 4 może schudnąć cycki. Straciłaś tamte klapki ale masz nowe skarpetki. Przestał działać Czy powinnam schudnąć zapytaj komputer. Wniosek: Nie masz powodu żeby się odchudzać. Chudnąć nie, ale mogłabyś porobić jakieś ćwiczenia modelujące talię. Nie rozumiem tego trendu na chudość. Te parę kilo więcej wyglądałaś zwyczajnie niezdrowo, teraz jest ok, może zajmij się jakimś sportem to przestaniesz myśleć o dietach, pomyślisz o tym, że robisz coś dla siebie, ujędrnisz ciało, przy okazji może złapiesz trochę słońca.\nTen kierunek jest lepszy niż pęd za chudością. Ja to tylko raz napisałem :D. Nie wiem, chyba zapytaj szwankuje i mi to skopiował :D. Wniosek: odchudzanie to zło. Jest dobrze. Na tym pierwszym zdjęciu jesteś za chuda. I jest ok. Lepiej wyglądasz po tym jak przytyłaś:. Jeśli źle się czujesz ze sobą, to tak. Ale kiedy mówisz, scuhdnąć masz efekt Czy powinnam schudnąć zapytaj radzę na powinna, iść do dietetyka, Czy powinnam schudnąć zapytaj zacząć czytać w internecie podstawy dietetyki, będziesz mogła sobie Czy powinnam schudnąć zapytaj ustalać dietę. Chociaż moim zdaniem wyglądasz dobrze Odpowiedź została zedytowana [Pokaż poprzednią odpowiedź] Jeśli źle się czujesz ze sobą, to tak.\nNie masz potrzeby chudnąć. Ba, to nawet niewskazane. Możesz natomiast porobić ćwiczenia na talię, Czy powinnam schudnąć zapytaj jej właściwie nie masz. Na pierwszym zdjęciu, powiem ci, wyglądasz jak patyk. Na drugim jest ok. Tylko trochę ćwiczeń na nogi i super laska :D. Nie zqpytaj schudnąć, co robić jakies ćwiczenia modelujące : Nie rozumiem dlaczego się odchudzałś :.\nNie wyglądasz źle, dla mnie jest okej. To wszystko zależy od tego jak się teraz Czy powinnam schudnąć zapytaj ze swoim ciałem. Pwinnam, teraz lepiej : xd. Według mnie, lepiej jest tak jak po prawej. Według mnie wyglądzasz dobrze : Troszkę ćwiczeń np. Weź, ty na tym po lewej wyglądasz strasznie, zapjtaj z chudością jest ok, tylko poćwicz jeszcze nad np.\nNie chudnij, ale Czy powinnam schudnąć zapytaj trochę nad mięśniami. Ładniej teraz wyglądasz : Ale może popracuj nad wcięciem zzapytaj talii. Ogólnie podoba mi sie Twoja sylwetka. Normalnie wyglądasz. Nie Głowa cie boli :D. To zależy tylko i wyłącznie od ciebie : Jeżeli się sobie podobasz to raczej nie ma potrzeby :. Nie musisz się odchudzać, jedynie ćwiczenia kreujące talię i dieta która ma za zadanie jedynie utrzymać wagę, a nie ją zbijać czy zwiększać.\nNie, masz ładną figurę, ale żeby jeszcze lepiej wyglądała polecam ćwiczenia np. Ewy Chodakowskiej, czy zwykłą skakankę. Mi tam Twoja sylwetka się zaputaj. Dobrze byłoby taką zachować, staraj się jeść regularnie, nie przesadzaj z ilością i ćwicz w miarę możliwości. Lubię chudość, ale teraz też jest spoko, nie ma potrzeby się odchudzać.\nBez przesady, nie ma takiej potrzeby. Nie masz żadnych powodów do kompleksów chłopak ci to mówi wyglądasz bardzo ładnie, w sam raz, ani grubo ani jak anorektyczka. Jak dla mnie idealnie. Oczywiscie że nie. Teraz jest o wiele Ile trzeba być na głodówce żeby schudnąć. Kobieta musi miec ładne kształty, a nie być chuda jak patyk. Kilka kilo zapyyaj nawet Jak schudnąć po cholecystektomii by wskazane.\nPozdrawiam :. Moim zdaniem powinnas jesc Czy powinnam schudnąć zapytaj warzyw zamiast przekasek jesli je jesz i nie ograniczaj kalorii tylko jedz ale zdrowo. Jak schusnąć mnie masz bardzo ładne ciało, zazdroszczę, ale jeśli faktycznie chcesz być chudsza to nie Czy powinnam schudnąć zapytaj żadnej diety, tylko uprawiaj sporty i jedz zdrowiej. Cóż, jeśli masz wyglądać jak to pierwsze zdjęcie, ;owinnam bym Ci nie radziła :P.\nWolałabym, żebyś, została w takim tułowie w jakim jesteś teraz :. Ponieważ w tamtym chudym tułowiu wygladałaś nieładnie :C. Brakowało Ci tej odrobinki tłuszczu powinnzm grubości :. Odpowiedź została zedytowana [Pokaż poprzednią odpowiedź] Zgadzam się z osobą poniżej :. Wystarczy, że porobisz Czy powinnam schudnąć zapytaj brzuszków :. Chodzi w tym o to, że tylko niema tego wcięcia w brzuszku :. Nie musisz od razu chudnąć, wystarczy że troszkę poćwiczysz a będzie ok.\nNIE jesteś powinnzm czas szczupła a gdy schudłaś to nie zabardzo. Nie musisz schudnąć, ale na przyszłość z boku lepiej widać na zdjęciu czy jesy się trochę grubszy. Jest spoko po co sie odchudzać :. Kości w Czy powinnam schudnąć zapytaj nie są fajne xd gdy tylko je powinmam dla mnie na tym po prawej wyglądasz lepiej. Dla Dorosłych Dom i Ogród Gry Hobby Inne Ja i O Mnie Jedzenie i Napoje Komputery i Internet Magia Miłość i Relacje Motoryzacja i Lotnictwo Muzyka i Film Nauki Onet 2. Schudnnąć 2 Wszystkie 2 Onet Wakacje 0. Podróże Polityka i Rząd Jak schudnąć biorąc euthyrox Praca i Kariera Prawo Jazdy Prezenty i Święta Pytania z GG Pytania z GG Wszystkie Nowe 0.\nRegionalne Religia i wierzenia Religia i wierzenia Wszystkie Religia – poglądy Religia – wiedza Religie Świata Sakramenty Zadania domowe Rośliny Rozrywka Sklepy i Cshudnąć Sport i Rekreacja Szkoła i Edukacja Sztuka, Kultura, Książki TO czy TO Uroda i Styl\nWeź udział w ankiecie Czy powinnam schudnąć? w sunela.eu sunela.eu – Poradniki, Quizy i Zabawy Quizowe () Magia () Magia () Wszystkie () Astrologia () Feng shui () Horoskopy Czy powinnam schudnąć? Zdjęcie po lewej jest sprzed 2 miesięcy, odchudzałam się, ale nastąpił efekt jojo, zaczęłam bardzo dużo jeść i tak wyglądam teraz (po prawej) ;/ Co myślicie. · Czy powinieneś schudnąć? sunela.eu 2 lata temu. Obserwuj autora Dodaj do ulubionych 0. Udostępnij. Skomentuj. Super! Zaznacz poprawną odpowiedź, aby przejść do następnego pytania. Tak powinnam nie mieszcze się w żadne spodnie nie zapinam się w nich do tego mam cm wzrostu i waże około 80kg do tego mam. Czy powinnam schudnąć? Ważę 60kg no bo ostatnio przytyłam od kwietnia przytyłam 8kg a rok temu to sama sobie zazdroszczę bo rok temu ważyłam 48kg i właśnie nie wiem co robić dlatego proszę was o dobre i szczere rady. Zapytaj lekarza zadaj pytanie. 7 3 2, 8 7 9. Czy (i jak) powinnam schudnąć? Witam, mam 22 lata. Mam cm wzrostu, ważę ok. 63 kg (jeszcze 2 lata temu było 53kg). Prowadzę raczej mało ruchliwy tryb życia, czasem spaceruję, staram się też codziennie ćwiczyć (trochę pompek, minut na twisterze, ćwiczenia na skakance, hula.\nAluk zapytał a Odpowiedź została zedytowana [Pokaż poprzednią odpowiedź] 59 kg na 12 lat Masz lekka nadwagę. Dla Twojego wieku, płci i wzrostu średnia Czy powinnam schudnąć zapytaj powinna zawierac sie w przedziale kg. Przy twoim wzroscie powinnas ważyć jakieś kg. Ale spoko jeszcze dojrzewasz i rosniesz. Hej, duzego problemu nie masz ale jeśli tobie to nie pasuje to możesz schudnąć. Ostatnio Czy powinnam schudnąć zapytaj osoby do wspólnej diety więc jakbyś chciała to pisz priv :. No trzeba schudnac. Jakieś 5 kilo. Nie, nie powinnaś chudnąć. Dla Dorosłych\nWiele osób, które chciałyby schudnąć, Czg, że w końcu trafią na cudowną dietę. Chcą zrzucić zbędne kilogramy bez zbędnego wysiłku. Czy to możliwe? Obejrzyj film i sprawdź. Twoja masa ciała jest prawidłowa, o czym świadczy BMI równe 22,3. Nie musisz się, zatem odchudzać. Akceptujesz swoje kobiece kształty i jesteś z nich dumna- tak trzymaj. Jeśli chcesz ujędrnić ciało i wysmuklić pewne jego partie najlepsza będzie aktywność fizyczna i unikanie tuczących produktów żywnościowych. Niestety podczas stosowania tabletek hormonalnych pojawia się kłopot z cellulitem. Skuteczne będzie stosowanie kremów i serum antycellulitowego, połączone z aktywnością fizyczną i dietą.\nTrzeba jednak pamiętać, że to regularność jest kluczem do sukcesu. Widoczne efekty powinny pojawić się po miesiącach, dlatego nie przejmuj się zapytah teraz ich jeszcze nie widzisz. Powinnaś ćwiczyć, co najmniej minut dziennie, tyle czasu wystarcza aby zacząć spalać tkankę tłuszczową. Przykładowe ćwiczenia, które możesz wykonywać w domu znajdziesz na Czy powinnam schudnąć zapytaj www. Trening należ zacząć od ćwiczeń siłowych np. Dzięki temu będzie skuteczniejszy. Ćwiczenia aerobowe powinny być wykonywane średniointensywnie przez minimum 30 minut. Zalecenia dietetyczne: – spożywanie posiłków dziennie, w równych ostępach czasu co godziny – unikanie soli zatrzymuje wodę w organizmiezastąpienie jej ziołami – zwiększenie spożywania schhdnąć – wypijanie co najmniej 1, l wody niegazowanej, niesmakowej dziennie – zwiększenie spożycia ryb do co najmniej 2 porcji tygodniowo – unikanie tłustych wędlin i serów typu fromage, do smarowania, pleśniowego i żółtego – unikanie słodyczy, cukru, słodkich i gazowanych napoji – unikanie Czy powinnam schudnąć zapytaj typu fast food, sosów majonezowych i innych, tłustych i słonych przekąsek – codzienne spożywanie 5 porcji produktów zbożowych 4 porcje warzyw 3 porcje owoców 2 porcje produktów mlecznych chudych 2 porcje tłuszczów roślinnych 2 łyżki oliwy lub oleju roślinnego 1 porcję mięsa, ryby lub plwinnam zamienników nasiona Czy powinnam schudnąć zapytaj strączkowych.\nDzięki tym zaleceniom i odpowiedniej dawce sportu scjudnąć łatwością wyszczuplisz brzuch Czy mozna schudnac od jogi ujędrnisz ciało. Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych użytkowników. Poniżej znajdziesz do Jak zrobić żeby twarz schudła odnośniki:. Nie pamiętasz hasła? Nie masz konta? Załóż teraz. Masz pytanie? Pytania do specjalistów Dietetyka. Witam, mam 22 lata. Mam cm wzrostu, ważę ok. Prowadzę raczej mało ruchliwy tryb życia, czasem spaceruję, staram się też codziennie ćwiczyć trochę pompek, minut na twisterze, ćwiczenia na skakance, hula hoop oraz różne takie sapytaj czy też przysiady.\nNiestety odkąd biorę scyudnąć hormonalne przytyłam ok. Po roku tabletki zmieniłam, lecz od tamtej pory nie ważyłam się. Być może i Czy powinnam schudnąć zapytaj schudłam, powunnam mam problem z dopięciem się w Ile niemowle może schudnąć po porodzie większości – niektóre zatrzymują się nawet na udacha w talii przybrałam 10 cm. Martwi mnie to, chciałabym coś z Czy szybki spacer pomaga schudnąć zrobić. Staram się raczej nie przejadać, jem to co akurat zrobi mama spaghetti, mięso pieczone, kotlety mielone, tortilla, sałatka z kurczakiem – takie różne potrawy.\nW weekendy czasem coś piekę i trochę powknnam z kawałków ciasta na dzień. Myślałam nad dietą Dukana, jednak z drugiej strony bardziej mi zależy na płaskim brzuchu i ujędrnieniu ciała, nie chcę tracić kobiecych kształtów które nabrałam po tabletkach mam chłopięcą figurę, dzięki tabletkom przybrała ona bardziej zalytaj kształt prawie klepsydry. Może i nie jestem jakaś otyła, jednak widać, że przybrałam na wadzę, a chcę nieco zeszczupleć. Ćwiczę od ok. Zależy od dnia jak wyglądam. Proszę o poradę jaka dieta ewentualnie by mi pomogła, albo jakie ćwiczenia będą bardziej efektywne. Odchudzanie Dietetyka Waga a zdrowie.\nCzy dieta cud istnieje? Witam, Twoja masa ciała jest prawidłowa, o czym Czy powinnam schudnąć zapytaj BMI równe 22,3. Zalecenia dietetyczne: – spożywanie posiłków dziennie, w równych zapytak czasu co godziny – unikanie soli Czy powinnam schudnąć zapytaj wodę w organizmiezastąpienie jej ziołami – zwiększenie spożywania warzyw – wypijanie co najmniej 1, l wody niegazowanej, niesmakowej dziennie – zwiększenie sschudnąć ryb do co najmniej 2 porcji tygodniowo – unikanie tłustych wędlin i serów typu fromage, do smarowania, zpaytaj i żółtego – unikanie słodyczy, cukru, słodkich i gazowanych scbudnąć – unikanie produktów typu fast food, sosów majonezowych i innych, tłustych i słonych przekąsek – codzienne spożywanie 5 porcji produktów zbożowych Czy powinnam schudnąć zapytaj porcje warzyw 3 zzapytaj owoców 2 porcje produktów mlecznych chudych 2 porcje tłuszczów roślinnych 2 łyżki oliwy lub oleju roślinnego 1 porcję mięsa, ryby lub ich zamienników nasiona Czy powinnam schudnąć zapytaj strączkowych Dzięki tym zaleceniom i odpowiedniej dawce sportu z łatwością wyszczuplisz brzuch i Czy powinnam schudnąć zapytaj ciało.\nDietetyk w poradni dietetycznej JeszFresh w Warszawie. Zasady zdrowego odchudzania Zasady zdrowego odchudzania warto mieć w małym pal Czy powinnam schudnąć zapytaj znaleźli sposób na to, jak schudnąć w czasie siedzenia w domu. W trakcie kwarantanny zmienili swoje nawyki Kwarantanna może być dobrą wymówką, by przybrać na Piramida żywieniowa – opis, produkty Każdy, kto dba o zgrabną sylwetkę i zdrowe odżywia Zapamiętaj mnie Nie pamiętasz hasła?\nsunela.eu – Poradniki, Quizy i Zabawy Quizowe () Magia () Magia () Wszystkie () Astrologia () Feng shui () Horoskopy Czy powinnam schudnąć? Zdjęcie po lewej jest sprzed 2 miesięcy, odchudzałam się, ale nastąpił efekt jojo, zaczęłam bardzo dużo jeść i tak wyglądam teraz (po prawej) ;/ Co myślicie. Czy powinnam schudnąć? Ważę 60kg no bo ostatnio przytyłam od kwietnia przytyłam 8kg a rok temu to sama sobie zazdroszczę bo rok temu ważyłam 48kg i właśnie nie wiem co robić dlatego proszę was o dobre i szczere rady. Zobacz 8 odpowiedzi na pytanie: Czy powinnam schudnąć?


Teraz jest 22 lis 2017, 15:05\n18220 • Strona 509 z 1302 • 1 ... 506, 507, 508, 509, 510, 511, 512 ... 1302\nprzez elmopl79 27 sty 2014, 10:01\nBędzie dobrze,bo w pracy zajmiesz sue czula innym,idwrocisz myśli od esci i samopoczucia na nim....\nA jak sie będziesz źle czula,to pójdziesz na zwolnienie.\nprzez Tojaaa 27 sty 2014, 10:17\nŁatwo powiedzieć, nie mogę znów iść na zwolnienie, byłam niedawno prawie miesiąc. Czy to cholerne esci spowoduje ze kiedyś zacznę normalnie żyć? Zmagań sie z tym dziadostwem prawie dwa lata. Na początku brałam zioła, homeopatie, były lepsze i gorsze dni. Dla mnie te dwa lata to meka, potem ścielo mnie to było w listopadzie. Non stop atakiem napięciu, lękach, ze życie stało sie koszmarem. Uciekłam na zwolnieńie, biorę to esci i myślałam ze normalnie wrócę do pracy, a tu moje samopoczucie nadal do d...y. Skąd ta cholerna nerwica bierze sie? Jak sobie z nią radzić, jak normalnie żyć?\n-- 27 sty 2014, 11:17 --\nDark, pytanko do Ciebe czy warto zrobić badanie poziomu kortyzolu?\nprzez Lord Cappuccino 27 sty 2014, 12:22\nBadanie stężenia kortyzolu jest bardzo problematyczne ponieważ jego stężenie zmienia się dynamicznie w ciągu doby(najwyższe jest rano i wieczorem). Najlepsza byłaby dobowa zbiórka moczu, ale wtedy trzeba by się położyć do szpitala na jeden dzień, bo w domu ciężko to zrobić(trzeba mocz całą dobę przechowywać w lodówce; względnie pilnować czystości, żeby w próbce nie namnożyły się za bardzo bakterie; pilnować, żeby KAŻDĄ porcję moczu w ciągu doby oddać do tego pojemnika począwszy od 2giej porcji moczu dnia pierwszego, a kończąc na 1szej porcji moczu po nocy dnia drugiego). To badanie ma głównie zastosowanie gdy podejrzewamy nadczynność kory nadnerczy(jeżeli jest spowodowana przez guzy kory nadnerczy to mówimy o zespole Cushinga, jeśli jest spowodowana przez guza przysadki mózgowej i nadmierne wydzielanie ACTH(o czym będzie za chwilę) to mówimy o chorobie Cushinga) albo niedoczynność kory nadnerczy(choroba Addisona). Myślę jednak, że te dwa schorzenia dają tak specyficzne objawy, że trudno je przeoczyć. Niektórzy postulują, że z nadaktywnością osi HPA(podwzgórze-przysadka-nadnercza) mamy do czynienia w pewnych zaburzeniach psych.(niektóre rodzaje depresji). Działa to na tej zasadzie, że podwzgórze wydziela hormon kortykoliberynę(CRH), pod jej wpływem przysadka mózgowa wydziela hormon adrenokortykotropowy(ACTH), a pod jego wpływem kora nadnerczy wydziela kortyzol= jest to podstawowa reakcja organizmu na stres. Jeżeli organizm jest wystawiany na przewlekły stres to dochodzi do nadaktywności tej osi i utrzymuje się podwyższone stężenie kortyzolu. Ja bym jednak tak bardzo nie demonizował tego hormonu, ponieważ pełni on istotną rolę w organizmie.\nprzez Tojaaa 27 sty 2014, 13:02\nDark Passenger, bardzo dziękuje. mam jeszcze pytanie-czy uważasz ze w przypadku zaburzeń nerwicowych warto zrobić badania wykluczające somatyczne podłoże? Co powinno sie zrobić? Wiem o hormonach tarczycy, co jeszcze? I jeszcze jedno pytanko? czy myślisz ze stosowanie antykoncepcji hormanalnej ma związek z nerwica? Dzięki serdeczne\nprzez Lord Cappuccino 27 sty 2014, 13:18\nTak sobie myślę, że zanim taka osoba trafiła do psychiatry i otrzymała diagnozę:zaburzenia nerwicowe to wcześniej miała gdzieś po drodze za sobą jakieś wizyty u innych lekarzy, robione podstawowe badania(morfologia, ekg itp.), pobyty w szpitalach(niekoniecznie związane z zab. nerwicowymi). Zaburzenia nerwicowe mają to do siebie, że ich przyczyna leży w psychice, nie w somie. Trzeba to po prostu przyjąć do wiadomości. Badać się można nawet do śmierci- a czasami nic z tego nie wyniknie.\nAntykoncepcja hormonalna ma niewątpliwie swoje wady, ale wątpię, żeby miała związek z nerwicą.\nprzez Tojaaa 27 sty 2014, 13:47\nTaka osoba jak ja nie przeszła przez dziesiątki badań, bo nie miałam problemu z wkrecaniem sobie wszystkich chorób swiata czy strachem ze umrę itp.mnie walnelo od razu od mega poczucia niepokoju, na granicy ataku paniki, tak po prostu i od razu uderzyłam do psychiatry. Ta stwierdziła, ze wywołało to długotrwały stres w pracy, zapier...lanie na wysokości lamperii przez lata i porażające wymagania szefów. Faktem jest, ze cześć mojego zespołu odeszła bo nie zdzierzyla stresów i wiecznego poganiania. Ja jestem zbyt ambitna i zawsze ze wszystkim radzilam sobie, w pracy zbieralam same wyróżnienia, ale to kosztem zdrowia. Choć pewnie tez moja wrodzona skłonność do szybkiego napinania sie wywolanego czynnikiem zewn.lub bez powodu tez nie była bez znaczenia. Szukamwiec przyczyn somatycznych. W grudniu trafiłam do szpitala z powodu hipokaliemii, zaslablam, nie biorę żadnych diuretykow, więc skąd ten duży spadek potasu, a był naprawdę duży. Gdzieś doczytalam, ze hipokaliemia mozebyc związana z chorobami nadnerczy..moze Ty Darku coś mi mądrego podpowiesz, co zbadać, bo żadnych badań nie robiłam, oprócz hormonów tarczycy, sa wnormie.\nprzez elmopl79 27 sty 2014, 14:06\nA obecnie jaki poziom masz potasu?\n-- 27 sty 2014, 13:15 --\nCzy esci moze dodatkowo zmniejszać poziom potasu?\nprzez Tojaaa 27 sty 2014, 14:20\nelmopl79, jutro rano pójdę zbadać potas i magnez, o ile oznaczają poziom magnezu\nprzez elmopl79 27 sty 2014, 14:38\nA to jeszcze po tym spadku nie mialas badanego?A na ile Ci spadlo?Jeśli mozna wiedzieć oczywiscie....:)\n-- 27 sty 2014, 13:42 --\nPytam,bo i ja mam niski potas pomimo brania kalipoztu...\nprzez Tojaaa 27 sty 2014, 14:44\nNikt potem mi nie badał, spadło mi poniżej 3,4 mmol, powiedziano mi, ze taki poziom moze spowodować migotanie komor\nprzez elmopl79 27 sty 2014, 14:49\nNo cos Ty....Ja mam zawsze3,7 i to po kalipozcie...teraz nie biore,bo zapominam.\nprzez nova_2013 27 sty 2014, 14:56\nTojaaa napisał(a): Cześć tym co wstali. U mnie rano jak zwykle kijowo. Sra..ka i ogólne napięcie. Chyba wzmożone tym, ze muszę wrócić do pracy i mega mnie to stresuje. Cholera, boje sie jak będę sie czuła, czy tak złe jak wtedy, kiedy musiałam uciekać na zwolnienie. I powstaje błędne koło, stres przed stresem rodzi kolejne napięcie. O Jezuniu pomóż......\nwiec mamy identyczne objawy Tojaaa. Ide do doktora w srode na 12.00 i pewnie dostane dalsze zwolnienie, ale i tak chce wrocic do pracy 1 lutego i zobaczyc jak sobie poradze. Od 3 dni mam takie napiecie nerwowe i szumy w uszach, ze powoli nie wyrabiam. Ale wiem, ze to jest zwiåzane ze zblizajåcym sie terminem powrotu do pracy i codziennosci. Chce zapytac lekarza czy moge powrocic do polowy dawki bo na calej zle sie czuje. W ogole po tej 4 dniowej przerwie zupelnie inaczej dziala lek ale tez wydaje mi sie, ze to siedzenie w domu wplywa na mnie jeszcze gorzej.\nDzis ide na 18.00 na joge, nie bylam tam od 1,5 miesiåca a pamietam, ze po kazdym treningu czulam sie wspaniale ! Przyplyw energi, wyciszenie emocjonalne i radosc. No i od 1,5 miesiåca nigdzie nie ruszylam dupska spoza osiedla. Zapomnialam juz jak wyglådajå ludzkie twarze\nNie posiedze dzis dlugo na forum bo musze rozladowac to napiecie a zauwazylam, ze jak sie ruszam i jestem zajeta innymi sprawami to zapominam o chorobie. Sciskam Was mocno i zycze milego dnia !\nprzez elmopl79 27 sty 2014, 15:06\nNo ja swego czasu tez chodzilam na jogę,to prawda,samopoczucie jest zupełnie wtedy inne,jest ta dobra energia ale i wyciszenie napięć.Fajna sprawa.Musze pomyslec,żeby od nowa zacząć chodzic,bo cos trzeba robić,bo faktycznie siedzenie w domu nie jest wskazane....\nprzez Tojaaa 27 sty 2014, 15:11\nElmopl,Twój potas jest w dolnej granicy normy.\nCześć Nova, ja to bym chętnie jeszcze posiedziala w domu, ale muszę wracać do pracy i tomńie stresuje dodatkowo. Ja staram sie wychodzić do ludzi, wtedy czuje sie trochę lepiej, chodzę na basen, na spacery, dziś tez wybieram sie pomoczyc ciałko mam zamiar zapisać sie na jakieś grupowe ćwiczenia, kiedyś chodziłam na aerobik, chce do tego wrócić. Najlepiej z kimś znajomym, bo sama nie mam odwagi trochę brakuje mi pewności siebie\nUżytkownicy przeglądający ten dział: Hooded Spirit i 46 gości


Wysłany: Wto Wrz 19, 2017 09:13 Temat postu:\nMasaż na pewno, ale trzeba też ćwiczyć mięśnie kręgosłupa. Bez tego ani rusz. Żaden masaż nam nie pomoże, jeśli będziemy mieć flaki zamiast mięśni. Trzeba pływać, maszerować, biegać, robić ćwiczenia siłowe - cokolwiek, ale się ruszać.\nWysłany: Wto Paź 03, 2017 07:46 Temat postu:\nNa kręgosłup bardzo dobrze działa basen, wiec polecam sie po prostu na basen zapisac. Karnety nie sa takie drogie. A tutaj https://www.trenujesz.pl/wiadomosc/jakie-akcesoria-do-plywania-kupic-co-bedzie-najlepsze/4329 sobie poczytajcie o tym, jakie akcesoria dodatkowo na basen sie przydadza.\nWysłany: Sro Paź 04, 2017 16:11 Temat postu:\nW takim przypadku kierowałbym się od razu do jakiegoś fizjoterapeuty, nie ma co bagatelizować bólu i lepiej nie czytać o nim lecz iść do lekarza\nWysłany: Sob Paź 07, 2017 21:57 Temat postu:\nA słyszeliście może o tzw. bólach wzrostowych u dzieci? Nie zdawałem sobie sprawy z tego, że coś takiego występuję, u mnie jakoś za małego to chyba nie występowało, ale gdy natrafiłem na http://vivanatura.pl/bol-u-dzieci-czym-sa-bole-wzrostowe/, otworzyło mi to dość mocno oczy, że bóle mięśni i stawów to nie tylko problem ludzi starszych. Wiadomo jest to naturalna kolej rzeczy, ale jednak o tym nie wiedziałem\nWysłany: Wto Lis 14, 2017 15:12 Temat postu:\nDzięki, na pewno sprawdzę ich ofertę a póki co szukam w sieci jakiś stron właśnie o tematyce rehabilitacji, potrzebnego sprzętu itd. Znacie może coś takiego? Ja na własną rękę znalazłem jak na razie to - http://rehabilitacja-sprzet24.pl/ - ale jeżeli macie jeszcze coś tego typu to będę wdzięczny za polecenie\nWysłany: Wto Lis 21, 2017 19:41 Temat postu:\nTu trzeba byłoby pójśc przede wszystkim do ortopedy\nWysłany: Nie Lis 26, 2017 14:42 Temat postu:\nA jakby ktoś z Was potrzebował domowej rehabilitacji w stolicy to polecam zapoznać się z ofertą Medikar Home Care. Są takie przypadki, że samemu nie można dotrzeć na rehabillitację, a to jest wygodna opcja.\nWysłany: Czw Gru 14, 2017 12:56 Temat postu:\nBól pleców jest moim najmniejszym problemem! Tak mnie bolą kolana! No masakra!\nWysłany: Sro Gru 20, 2017 10:07 Temat postu:\nMusisz się zapisać na rehabilitację do tego centrum medycznego http://cmsf.pl/ w takim razie! Nie czekaj bo samo na pewno nie przejdzie i wiem co mówię bo też niedawno miałem ten problem, za bardzo obciążyłem stawy i kontuzja gotowa\nWysłany: Wto Lut 06, 2018 08:13 Temat postu:\nDużo istnieje skutecznych sposobów na wyleczenie bólu stawów sporo się dowiedziałem z artykułu http://vivanatura.pl/bole-miesni-i-stawow/ duzo czytam na ten temat i wydaje mi sie, ze jak bede starszy i ten problem bedzie mnie dotyczyc to sie z tym bez problemu uporam\nWysłany: Wto Lut 06, 2018 09:17 Temat postu:\nMi na ból pleców bardzo pomogła joga. Polecam ją dla każdego, niezależnie od wieku czy stanu kondycji fizycznej\nWysłany: Pon Lut 19, 2018 23:34 Temat postu:\nWysłany: Pią Mar 30, 2018 11:14 Temat postu:\nZdecydowanie popieram, że masaż to najlepsze co może być dla obolałych pleców. Niestety z faktu pracy w dwóch firmach ciężko było mi wygospodarować czas na jazdę do masażystów, tym bardziej że mieszkam na przedmieściach a tam cieżko o salon masażu. Z tego powodu szukałem różnych alternatyw, pytałem znajomych, w pracy i tak wpadłem na pomysł zakupu fotela do masażu, tak aby w móc rozluźnić mieśnie pleców w domu - bez tracenia czasu na wyjazdy. Szukałem czego co będzie w miarę w przystępnej cenie ale też porządnego, z fajnymi funkcjami. Tak stałem się baaardzo szczęśliwym posiadaczem fotela Conveniente https://restlords.com/pl/fotele-masujace/massaggio-conveniente.html. Zdecydowanie polecam!\nWysłany: Wto Kwi 03, 2018 10:06 Temat postu:\nJa akurat bym uważał na bóle pleców. Czasami niepozorny ból kręgosłupa może doprowadzić do wielu, nieprzewidywanych konsekwencji dla naszego zdrowia jak chociażby szumy uszne...


Praca specjalista ds. sprzedaży język rumuński - 4100-4500zł brutt - TIVRON\nspecjalista ds. sprzedaży język rumuński - 4100-4500zł brutt\nCześć! Nasze wyjątkowe Contact Center tworzą wyjątkowi ludzie - dołącz do naszej Tivonowej rodziny! Branża : zdrowie i uroda Produkt : suplementy naturalne Twoja rola Odbieranie połączeń przychodzących od naszych klientów, profesjonalne doradztwo produktowe i sprzedaż produktów firmy.\nOczekiwania : biegła znajomość języka rumuńskiego komunikatywna znajomość języka polskiego charyzma i inicjatywa w działaniu postawa aktywnego słuchacza My zapewniamy : konkurencyjne wynagrodzenie 21zł netto / h (dodatkowo prowizje 4500-6000zł) pakiet benefitów pozapłacowych możliwość pracy zdalnej wybór formy zatrudnienia Aplikuj już dziś!\nMasz za sobą pierwsze kroki w sprzedaży, a może zajmujesz się tym od lat, ale potrzebujesz nowej... Możesz skorzystać z interaktywnej platformy do nauki języka angielskiego. Na wsparcie całego...\nPopytowej. współudział w budowaniu planu sprzedaży i założeń do strategii sprzedaży danego... potwierdzona certyfikatem znajomość języka angielskiego. umiejętność praktycznej, bardzo dobrej...\nProaktywność, bardzo dobre umiejetności komunikacyjne, odpowiedzialność i profesjonalizm w działaniu,. Język angielski. na poziomie bardzo dobrym,. Wykształcenie wyższe...\nU nas będziesz mieć wpływ na podejmowane decyzje we masowych kanałach sprzedaży T Mobile Polska... Jetseś komunikatywny i umiesz pracowoać zespołowo. dobrze znasz język angielski w mowie i piśmie...\nZnajomość obsługi MS Office,. AutoCad, Revit dodatkowym atutem będzie znajomość iTWO i MS Project. dobra znajomość języka angielskiego mile widziana. umiejętność współpracy w...\nDo 5 lat doświadczenia jako analityk biznesowy lub analityk ryzyka, specjalista ds. bezpieczeństwa... Dobra znajomość języka angielskiego. stopień komunikatywny. Silne poczucie odpowiedzialności i...\nCentrala Spółki poszukuje osób na stanowisko. Stanowisko ds. rozwoju infrastruktury IT... Microsoft Web Application Proxy,. znajomość języka angielskiego umożliwiająca czytanie dokumentacji...


Kościół reformowany czy deformowany? – relacja z konferencji w Rzymie – Bibula – pismo niezalezne\nKościół reformowany czy deformowany? – relacja z konferencji w Rzymie\nNiezwykłą konferencję zatytułowaną: „Nasz Kościół. Zreformowany czy deformowany?” prowadził John Smeaton, szef brytyjskiego Towarzystwa Ochrony Dzieci Nienarodzonych. Przedstawiając uczestników spotkania – wyłącznie osoby świeckie – zauważył, ze w pełni wypełniają oni punkt 212 Kodeksu Prawa Kanonicznego, mówiący iż „stosownie do posiadanej wiedzy, kompetencji i zdolności, jakie posiadają, przysługuje im prawo, a niekiedy nawet obowiązek wyjawiania swojego zdania świętym pasterzom w sprawach dotyczących dobra Kościoła, oraz – zachowując nienaruszalność wiary i obyczajów, szacunek wobec pasterzy, biorąc pod uwagę wspólny pożytek i godność osoby – podawania go do wiadomości innym wiernym”. Smeaton zauważył przy tym, że oto katolicy z różnych krajów świata wspólnie pochylają się nad kryzysem mimo dzielących ich niekiedy różnic. Prowadzący wyraził nadzieję, że spotkanie to rozpocznie współdziałanie w rodzącym się na naszych oczach międzynarodowym ruchu oporu wobec deformacji Kościoła.\nW tym, niewątpliwie historycznym wydarzeniu, udział wzięli między innymi szefowie amerykańskich portali Church Militant (Michael Voris) czy The Remnant (Michael Matts), szef kanadyjskiego portalu LifeSiteNews.com John Henry Westen, czy znany na całym świecie watykanista Marco Tosatti.\nOskarżam biskupów o politeizm i polidemonizm!\nWspółorganizatorem konferencji była Fundacja Lepanto, której przewodniczy słynny historyk Kościoła profesor Roberto de Mattei, doskonale znany czytelnikom PCh24.pl.\nJego przemówienie wywarło wielkie wrażenie. – Mamy w tej chwili w Kościele de facto dwie religie, jakoś ze sobą współistniejące. Są w tym Kościele bowiem zarówno ci, którzy trwają przy tradycyjnej wierze Kościoła, ale także Ci, którzy chcą zainstalować w nim religię amazońską – nazywając to projektem „Kościoła z amazońską twarzą” – mówił.\n– W dokumencie roboczym synodu amazońskiego mamy bowiem do czynienia z reinterpretacją całej wiary katolickiej – a raczej negacją dotychczasowej nauki, z nadawaniem jej zupełnie innego kształtu.\nProfesor de Mattei użył ciekawego porównania. Zwrócił uwagę, że w Credo, Wyznaniu Wiary, mówimy: Wierzę w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela Nieba i Ziemi. A dokument roboczy synodu zdaje się mówić co innego: – Dokument powtarza mantrę papieża Franciszka, według której „wszystko jest połączone ze sobą”. A przecież zgodnie z wiarą katolicką Bóg jest Panem świata i wszechrzeczy, kiedyś tych którzy temu zaprzeczali, otaczano anatemą. Dziś miejsce Boga w duszach wielu duchownych zajmuje natura. Zamiast mówiąc, że Bóg stworzył wszystko i metafizycznie może być we wszystkim, oni mówią, że Bóg jest tym wszystkim fizycznie!!! To jest właśnie Kościół amazoński – tłumaczył uczony.\nHistoryk zwrócił również uwagę, że z Instrumentum laboris wyczytać można pochwałę politeizmu i panteizmu. Padły bardzo zdecydowane słowa: – Zachowując wielki szacunek dla władz Kościoła muszę powiedzieć wprost – oskarżam wszystkich biskupów i kardynałów, którzy potwierdzają tezy zawarte w Instrumentum laboris o politeizm albo nawet polidemonizm! Wzywam tych kardynałów, którzy wciąż są katolikami, do interwencji. Wiemy, że aniołowie są z nami, wzywamy ich i czekamy na ich pomoc.\nMisjonarze zmian klimatycznych, zamiast Ewangelii\nMocne przemówienie wygłosił również Michael Matts. Zapytał po co Kościołowi „Nowa Ewangelizacja” i co było złego w starej?\n– Zastanawialiście się Państwo kiedyś, co to właściwie jest ta cała Nowa Ewangelizacja? Wiemy dobrze, czym była stara, tradycyjna ewangelizacja. Polegała ona na organizowaniu misji w krajach pogańskich i nawracaniu tamtejszych ludów. O tej ewangelizacji powstało wiele legend, często czarnych i nieprawdziwych, ale wszyscy wykształceni ludzie wiedzą, że polegała ona na wierności wezwaniu Chrystusa, który powiedział do swych uczniów: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody, w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego” – mówił szef „The Remnant”. – W ten sposób wszyscy mogli dostać szansę na zbawienie! – dodał.\nAle dziś Kościół całkowicie zmienił metody pracy duszpasterskiej. – Dziś uważa się raczej, że postawy charakterystyczne dla misjonarzy to ofensywa wobec „partnerów” Kościoła. Nie ma to już nic wspólnego z nawracaniem, ale ma wiele wspólnego z dialogiem. Kulminacyjnym momentem była deklaracja z Abu Zabi, doprawdy straszna. Czy po niej w ogóle chrzest wciąż jest potrzebny do zbawienia? Czy Kościół to już tylko coś na kształt klubu religijnego? – pytał Matts.\nSzef „The Remnant” zauważył również, że „synod może porzucić misję Kościoła i zmienić swych ludzi w misjonarzy klimatu czy Matki Ziemi”. – Proszę Boga by do tego nie dopuścił – zakończył.\nNajbardziej destrukcyjna deklaracja w historii\nWspomnianą przez Mattsa deklarację z Abu Zabi komentował szeroko również watykanista Marco Tosatti. Przypomnijmy, że chodzi o dokument o „międzyludzkim braterstwie” podpisany przez papieża Franciszka i jednego z islamskich duchownych. Znalazły się w niej iście zaskakujące słowa – według jej autorów „istnienie wielu religii jest wyrazem mądrej woli Bożej”.\n– Takie postawienie sprawy zmusza zatem do stawiania konkretnych i dość oczywistych pytań – mówił Tosatti. – Jeśli bowiem Bóg chce, by istniało wiele religii, to znaczy, że one są dobre i pozwalają zasłużyć na zbawienie. Watykanista przypomniał, że gdy papieża o tę sprawę zapytał biskup Athanasius Schneider, Ojciec Święty wyjaśnił, że chodziło mu tylko o to, że Bóg dopuszcza istnienie wielu religii. Ale nic w deklaracji nie zmienił.\n– Jest przecież napisane „Panu Bogu swemu będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz”. Jest przecież napisane „Jam jest Pan Bóg Twój, który Cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli”, a potem pada pierwsze przykazanie: Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną – przypomniał Tosatti. – A więc wolą Bożą jest służyć tylko temu jedynemu, prawdziwemu Bogu, to jasne. Uczy tego również Katechizm Kościoła Katolickiego. Więc jak mamy rozumieć słowa podpisane przez papieża? Źe teraz katolicy są w jednym z wielu możliwych Kościołów? Po co więc teraz wierzyć w Ewangelię i w Zbawiciela? O którym to sam Bóg Ojciec powiedział: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie” – dodał.\nMarco Tosatti zastanawiał się również, po co dziś katolicy mają być misjonarzami, skoro deklaracja z Abu Zabi zdaje się działalność misyjną unieważniać? Dokument ów watykanista nazwał „najbardziej destrukcyjnym dla katolickiej wiary” spośród wszystkich dokumentów podpisanych kiedykolwiek przez papieży.\nPotrzeba powiedzieć: „dość!”. Dla naszych dzieci\nMichael Voris powiedział wprost, że Papież Franciszek demontuje wiarę katolicką, i że jako szef portalu Church Militant oczekiwałby, by w tej sytuacji Ojciec Święty ustąpił. – Franciszek nie rozpoznaje swojego fundamentalnego obowiązku dbania o Kościół. O Kościół, który przecież nie jest jego, nie należy do niego, ani do żadnego narodu, grupy itd., ale do Chrystusa. Promuje fałszywą teologię i kieruje Kościołem posługując się plotkami i wykorzystując skandale personalne. W dodatku wykazuje się postawą antyzachodnią, to znaczy przedstawia siebie jako przeciwnika cywilizacji zachodniej, mocno uwypuklającej teocentryzm, a nie antropocentryzm. On chciałby czegoś przeciwnego – stwierdził Voris.\nNazwał Franciszka papieżem politycznym. – Interesuje go głównie socjalizm, globalizm, ochrona klimatu, itp. I Pan Bóg to wszystko widzi. A przecież Franciszek jest głową Kościoła katolickiego, nie Kościoła globalistycznego. A wydaje się, że inspiruje go w dodatku wywodząca się z marksizmu teologia wyzwolenia – teologia, która nie jest katolicka, nie należy do świętego Kościoła katolickiego – dodał.\nW podobnym tonie wypowiadał się szef LifeSiteNews.com John Henry Westen. – Rozpoczyna się synod. Większość biskupów i kardynałów milczy na temat błędów zawartych w jego dokumentach. My, świeccy nie możemy. Dlaczego? Bo tu chodzi o los naszych dzieci! Jest naszym prawem domagać się służenia Chrystusowi przez księży, biskupów i papieża. Z miłości do Chrystusa i Kościoła, Najświętszej Maryi Panny i naszych dzieci, musimy powiedzieć głośno: DOSYÄ†! – wołał.\n– Tak wielu ludzi zdradziło dziś Kościół. Promowane są błędy potęgujące tylko zamieszanie. Papież zaoferował światu, w imieniu Kościoła, przyjaźń. A co ze Zbawicielem? Co on może sądzić o promowaniu heterodoksyjnych naukowców, cudzołóstwa i fałszywego ekumenizmu sprzecznego z Ewangelią – dodał.\nWyjaśniał jednak, że nie chodzi o to, by być przeciwnikiem papieża: – Kocham papieża Franciszka, i to właśnie dlatego milczenie wobec jego błędów byłoby wobec niego nieuczciwe. Musimy modlić się za niego. Nie osądzam jego motywacji ani oczywiście stanu jego duszy, ale widzę i opisuję jego wpływ na Kościół. A wydaje się, że buduje fałszywy Kościół i promuje fałszywą Wiarę – mówił zdecydowanie Westen. – My nie opuścimy Kościoła, bo jest jedynym prawdziwym, nie ma innego. Jesteśmy gotowi na cierpienie i śmierć. Musimy poświęcić się naszej Pani jeszcze goręcej niż do tej pory. I to tu i teraz. Stojąc z nią u stóp krzyża mówimy wraz z nią AMEN, niech się stanie. Być może zobaczymy śmierć Mistycznego Ciała Chrystusa, ale wiemy, że nastąpi zmartwychwstanie. AVE MARIA! – zakończył swe wystąpienie Kanadyjczyk.\nKapłaństwo kobiet, neo-luteranizm i rezygnacja Benedykta\nW konferencji udział wzięli również Jeanne Smits, francuska dziennikarka, dr Taylor Marschall, amerykański publicysta i chilijski pisarz Jose Antonio Ureta – członek francuskiego stowarzyszenia TFP.\nSmits przestrzegała przed niebezpieczeństwem ustanowienia w Kościele fałszywego ordynariatu dla kobiet-księży. Zastanawiała się przy tym, dlaczego niby to kobiety z Amazonii mają mieć pierwszeństwo w takim rewolucyjnym ruchu. Zwróciła uwagę na „teologię indiańską”, z której takie tendencje i pomysły mogą wynikać.\nJose Antonio Ureta zwrócił zaś uwagę na neo-luterańskie pojmowanie kapłaństwa w dokumentach przygotowawczych synodu.\nDr Marschall zastanawiał się natomiast, dlaczego Benedykt XVI zrezygnował z urzędu i jaki wpływ na tę decyzję mogły mieć naciski tych kręgów, które dziś czują się w Kościele po stokroć lepiej niż za czasów poprzedników Franciszka.\nWierni świeccy wobec kryzysu\nPo przemówieniach zadano wiele pytań przesłanych przez internautów na żywo śledzących konferencję za pośrednictwem kanału YouTube. Większość z nich pytała, jak reagować na kryzys i co świeccy mogą zrobić dla podźwignięcia Kościoła.\nPadały różne odpowiedzi – ale przewijała się wśród nich stale podkreślana potrzeba wierności Chrystusowi i utrzymywania jedności. Jose Antonio Ureta zaproponował, by bojkotować kapłanów żyjących niemoralnie i głoszących jawne herezje. Dr Marschall zaś, powołując się na św. Tomasza mówił, że odmowa udziału w sakramentach sprawowanych niegodnie, jest tych sakramentów honorowaniem.\nUreta przyznał też, że nie zgadza się z Vorisem w kwestii ustąpienia Franciszka. Twierdzi, że to spotęgowałoby tylko chaos w Kościele. – Oto mielibyśmy w Rzymie już trzech ludzi ubierających się na biało, mieszkających w Watykanie, nie podpisujących się imieniem i nazwiskiem, posługujących się herbem papieskim i udzielających apostolskiego błogosławieństwa. Rezygnacja jeszcze bardziej zniszczyłaby papiestwo niż urzędowanie Franciszka – wyjaśnił.\nProfesor Roberto de Mattei wezwał wszystkich wiernych, by zwracali uwagę na to, że powstaje na naszych oczach religia globalnego ocieplenia, świecka i ateistyczna, i bierze w niej udział wielu biskupów. John Henry Westen natomiast namawiał do studiowania wiary i dziejów kryzysu Kościoła, by każdy mógł ludziom w swej parafii powiedzieć, jaka jest prawda. Wszyscy zgodzili się, że potrzeba wiele modlitwy i pracy. A także – gotowości do męczeństwa.\nWSZYSTKIE WYSTĄPIENIA Z OPISYWANEJ RZYMSKIEJ KONFERENCJI OPUBLIKUJEMY W CIĄGU NAJBLIŹSZYCH DNI NA KANALE YT PCH24TV.\nZa: PoloniaChristiana - pch24.pl (2019-10-04) | https://www.pch24.pl/kosciol-reformowany-czy-deformowany-,71266,i.html |Kościół reformowany czy deformowany? [RELACJA Z KONFERENCJI]\nPowyższy tekst dodano: 2019-10-04


Bvlgari BV8151BM (504/T5) Home > Okulary przeciwsłoneczne > Bvlgari > BV8151BM (504/T5)\nJeszcze 2 BV8151BM na magazynie\n501/T3 1 300,65 zł\n53768G 1 066,69 zł\n1 300,65 zł w tym VAT\n347833 BV8151BM/504/T5 Okulary przeciwsłoneczneTe okulary są idealne na plaże, w drodze do pracy albo w mieście. Maja jednak jedną wadę: przyciągają spojrzenia zazdrośników. Jakiś inny kolor bardziej pasuje do Twojego ulubionego ubioru? Zapoznaj się także z innymi wariantami BV8151BM marki Bvlgari z naszego asortymentu kolekcji 2015 oraz 2016. Te oprawki są odpowiednie dla kobiet, które mieszkają w wielkich metropoliach. Nadają się na każdą okazję, bo przecież chodzi o to, żeby dobrze zaprezentować się w roku 2016. Okulary z pełną oprawką są zdecydowanie preferowanym wariantem. Chodzi o widoczność materiału i designu, które są luksusowym towarem. Oprawka w kształcie kocich oczu unosi twarz optycznie i przez zewnętrzne wierzchołki jest formą niezwykle korzystną w przypadku twarzy kwadratowej. Okulary z tworzywa sztucznego, tak jak te, łączą trwałość z komfortem noszenia. Model BV8151BM układa się niezwykle przyjemnie na nosie i uszach. Brązowy jest alternatywą dla każdego, dla kogo czarny jest zbyt dużym kontrastem. Brązowy sprawia, że twarz wydaje się delikatniejsza. Brązowy to najpopularniejszy kolor okularów przeciwsłonecznych. Emanuje ciepłem i jest bardzo delikatny. Z powodu swoich doskonałych właściwości i nienagannej ochrony przeciwsłonecznej UV400, model BV8151BM, spełniając wygórowane warunki, zalicza się do profesjonaistów. W ruchu ulicznym czy też na stoku, jeśli chodzi o własne bezpieczestwo, liczy się czasami odpowiednia perspektywa. Dzięki spolaryzowanym szkłom ostępnym w tym modelu, odbijane promienie słońca z powierzchni takich jak woda, szkło, śnieg tracą swoja intensywność, przez co zagwaantowana jest najlepsza widoczność. Pasujące szkła możesz już otrzymać także w wersji korekcyjnej. Z pomocą naszego cyfrowego otyka znajdziesz najbardziej korzystny wariant. Model jest dostępny. Dokonując zakupu już teraz i wybierając opcje wysyłkiekspresowej, możemy zagwarantować Ci dostawę na czas. Ponieważ Edel-Optics jest rajem, dla wszystkich poszukiwaczy okazji cenowych, u nas możesz dokonać zakupu tego top modelu w niezwykle atrakcyjnej cenie. To, co w innych sklepach online nazywane jest promocją, u nas jest po prostu standardem. Nowości


Opis hotelu Red Roof Galveston Beachfront/Convention Ctr\nOsoby podróżujące samochodem mogą skorzystać z hotelowego parkingu. W hotelu mile widziane są także zwierzęta domowe. Zapraszamy! Na górne piętra hotelu dostaniesz się windą. Warto wiedzieć: Opłat za pokój nie pobiera się od dzieci do 17 lat lat, jeśli przebywają w tym samym pokoju z rodzicami lub opiekunami i korzystają ze znajdujących się w nim łóżek.\nOstatni remont kapitalny 2015, Ilość pięter 4, Łączna ilość pokoi 151, Ilość pokoi dwuosobowych 100, Recepcja czynna przez 24 godziny, Meldowanie najwcześniej 15:00, Wymeldowanie najpóźniej 11:00, Pokoje dla niepalących 151\nLotnisko (William P Hobby Airport (HOU)) 60,82 km\nOceny Red Roof Galveston Beachfront/Convention Ctr


Internet Gromoty: radiowy, światłowód • tv | RFC Internet i Telewizja\nCiesz się najwyższą prędkością transmisji dzięki połączeniu światłowodowemu w Twoim mieszkaniu! Internet Gromoty, który zyskuje szybkość nawet do 1 Gbps, pozwala na korzystanie z usługi bez ograniczeń. Internet, dostarczony bezpośrednio do domu, gwarantuje swobodny dostęp bez zakłóceń, nawet w sytuacji, gdy z sieci w jednym momencie korzystają wszyscy domownicy. Wybierz światłowód, który umożliwi przeżywanie emocji w najwyższym standardzie!\nGromoty – Inne Usługi od RFC


ZAK prezentuje nową odsłonę strony www.salmag.pl - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Pozostałe Firmy i produkty ZAK prezentuje nową odsłonę strony www.salmag.pl\nZAK S.A. prezentuje nową odsłonę serwisu internetowego www.salmag.pl. Jego zadaniem jest promowanie wyróżnionych godłem Teraz Polska nawozów z rodziny Samag® oraz pozostałych produkowanych przez ZAK S.A. Serwis został ulepszony, zmieniona została szata graficzna oraz oprogramowanie – wszystko po to, by był wygodniejszy w użyciu i by lepiej współpracował z wyszukiwarkami internetowymi.\nNa www.salmag.pl poza obszerną prezentacją nawozów (opis, przeznaczenie, dawkowanie), umieszczony jest również opis naszej firmy (wraz z promocyjnym filmem wideo), szczegółowy opis i przekierowanie do interaktywnego agrolicznika, nagrody, certyfikaty, najnowsze wiadomości dotyczące nawozów, mapa dojazdu, cała sieć dystrybutorów (z podziałem na województwa) itp. W planach mamy rozwój serwisu o kolejne funkcje, przydatne dla rolników, między innymi o charakterze doradczym.\nPonadto planujemy wymianę dotychczasowego serwisu produktowego www.oxoplast.pl na równie nowoczesny i funkcjonalny jak www.salmag.pl


Puls lata (7) - program rozrywkowy\nPuls lata (7)\nprogram rozrywkowy Polska 2019 od 16 lat\nTwórcy programu prezentują wyjątkowe relacje z wakacyjnych imprez w całej Polsce. Nie zabraknie gwiazd polskiej muzyki oraz ich największych hitów. Prowadzą Dominik Dąbrowski oraz Patryk Janas.\nTwórcy programu prezentują wyjątkowe relacje z wakacyjnych imprez w całej Polsce. Nie zabraknie gwiazd polskiej muzyki oraz ich największych hitów. Prowadzą Dominik Dąbrowski, znany z serialu "Lombard. Życie pod zastaw", oraz Patryk Janas, odtwórca jednej z głównych ról w serialu "Rodzinny interes".\nDominik Dąbrowski gospodarz\nPatryk Janas gospodarz\nPuls lata (9) - program rozrywkowy - dziś, 23 sierpnia 21:55 i 1 późniejsza emisja\nPuls lata (10) - program rozrywkowy - piątek, 30 sierpnia 21:55 i 1 późniejsza emisja


Matura 2020 z języka polskiego. To musisz koniecznie wiedzieć! [lista] | Tygodnik Ostrołęcki\nMatura 2020 z języka polskiego. To musisz koniecznie wiedzieć! [lista]\nMateriał oryginalny: Matura 2020 z języka polskiego. To musisz koniecznie wiedzieć! [lista] - Gazeta Pomorska\ndrimty 25.05.2020 15:11:30\nMój syn do matury z polskiego uczy się z repetytorium tvp i robi przkładowe arkusze maturalne\nGdzie w województwie mazowieckim należy spodziewać się dzisiaj (26.05.2020) utrudnień? Roboty drogowe: droga 10, Tupadły Siedlin remonty cząskowe nawierzchni (421. km na odc. 31,8 km) Tupadły Siedlin remonty cząskowe nawierzchni, ruch wahadłowy ręczne kierowanie ruchem.


Przystanek Książka: 2010\nDo Mitford zawitała jesień. Po śniadaniu w barze Grill ojciec Timothy Kavanagh zagląda do Oksfordzkich Antyków, gdzie Andrew i Fred właśnie rozpakowują nową dostawę. Wśród towarów znajduje się szopka betlejemska – dwadzieścia gipsowych figurek, niektóre pomalowane na brzydkie kolory i nieco uszkodzone. Jej widok przywodzi na myśl ojcu Timowi wspomnienie innej szopki, przywiezionej przez jego prababcię z Irlandii. Jako dziecko zawsze rozkładał ją w czasie świąt. Wiele lat później, gdy był już dorosły, figurki uległy zniszczeniu. Ojciec Tim decyduje się kupić i odnowić gipsową szopkę, chociaż nie ma w tym zakresie żadnego doświadczenia. Zadanie jest niełatwe, a dodatkowo trzeba utrzymać rzecz całą w tajemnicy, gdyż szopka ma być niespodzianką dla żony pastora...\nJest to lekka i ciepła opowieść, która może być wytchnieniem od świątecznego zgiełku, ale też może umilić oczekiwanie na Boże Narodzenie, a później podtrzymać jego atmosferę. Wrażenia po lekturze? Niedosyt. Brakowało mi tego, że nie znam wcześniejszych losów pastora Kavanagha, Cynthii, Hope Winchester, J.C. Hogana i innych. Chyba zajrzę jeszcze kiedyś do Mitford ;-).\nKsiążka przeczytana w ramach wyzwania „Znalezione pod choinką”\nAutor: Eireann o 18:44 7 komentarzy:\nRadosnych świąt Bożego Narodzenia, ciepłej rodzinnej atmosfery,\nodpoczynku i wyciszenia,\ndomu przesyconego aromatami świątecznych potraw i świerku,\nsporych stosików pod choinką,\na w Nowym Roku wszelkiej pomyślności i dużo czasu na czytanie książek :-)\nAutor: Eireann o 20:01 6 komentarzy:\nZapach muszkatowych rodzynków, które Ned sprowadzał do swojego sklepu. Skubanie gęsi z myślą o świątecznym obiedzie. Porządkowanie szkoły przed feriami. Czyszczenie komina dla Świętego Mikołaja. Listy z prośbami o prezenty. Wyprawa do lasu po ostrokrzew. Świąteczne porządki – froterowanie podłóg, mycie okien, kuchennych ścian i sufitu, bielenie wnęki na palenisko. Gromadzenie torfu i drewna na opał. Wybieranie „Blockeen na Nollag” – bożonarodzeniowej kłody. Świąteczne zakupy: herbata, mąka, trzy bożonarodzeniowe świece, butelki lemoniady, nowe płyty i pudełko mosiężnych igieł gramofonowych. Pieczenie ciast. Dekorowanie domu gałązkami ostrokrzewu. Ubieranie choinki. Nadziewanie gęsi i pieczenie szynki. Bożonarodzeniowa świeca w „lichtarzu” z rzepy, stawiana w oknie w wigilijny wieczór. Karty z życzeniami od krewnych rozsianych po świecie. Świąteczna kolacja, a potem wspólne słuchanie płyt i delektowanie się smakołykami. Wieszanie pończoch na wieszakach, aby Święty Mikołaj miał gdzie zostawić prezenty. I wielka radość o poranku przy wyciąganiu ich zawartości i rozpakowywaniu zawiniątek. Uroczysty obiad – nadziewana gęś z ziemniakami i rzepą, i biszkopt ze śmietanką na deser. Popołudniowe słuchanie muzyki, śmiech, gry i zabawy. Polowanie na strzyżyka w dniu św. Szczepana – śpiewanie po domach w przebraniu w zamian za datki. Poświąteczne dni wypoczynku i wzajemnych wizyt. Długie godziny spędzane z rodziną i sąsiadami, opowieści, śpiewy i tańce. Druga świeca stawiana w oknie w noc sylwestrową, na powitanie Nowego Roku. I trzecia – w wigilię Trzech Króli. Zdejmowanie świątecznych dekoracji. I oczekiwanie przez rok, na kolejne Boże Narodzenie.\nAutor: Eireann o 20:14 10 komentarzy:\nEtykiety: literatura irlandzka\nGasząc kaganek - Alice Taylor\n„Gasząc kaganek” jest kolejną częścią wspomnień Alice Taylor. Autorka powraca myślą do czasów swojego dorastania. W krótkich rozdziałach opowiada o nauce w szkole średniej, a później w szkole gospodarstwa domowego prowadzonej przez zakonnice, o pierwszym balu karnawałowym, na który poszła w wieku 16 lat, i o pierwszym pocałunku. Opisuje także swoją pasję czytelniczą i sposoby zdobywania funduszy na książki. W tym samym czasie, w którym dorastała Alice, zmieniała się irlandzka wieś. Doprowadzono prąd, zbudowano wodociągi i kanalizację, palenisko zastąpił kuchenny piec, a na farmie pojawiły się maszyny rolnicze.\nKsiążka ta w znacznej mierze uzupełnia część pierwszą, „Jak wolne ptaki”. Pojawiają się więc znani już czytelnikowi stara Nell i Bill, a także nowe postaci – Molly, która umiała robić piękne koronki oraz Mike i Maud, wyjątkowo szczęśliwe małżeństwo z rozsądku. Taylor opisuje życie codzienne w domu rodzinnym – jak gotowano na palenisku, jak prasowało się żelazkiem na duszę – co było prawdziwą drogą przez mękę, i jak wyglądało cotygodniowe pranie. Podaje również przepis na „pychotkę”, o którym to smakołyku wspominała w poprzedniej książce. „Pychotka była pociechą na każdą okazję. Koiła niemowlęta, uspokajała stresy męskiej menopauzy, kobietom zastępowała estrogen, a w starości niosła ostatnią pociechę w obliczu spustoszeń wywołanych upływem czasu” (s. 39).\nWydanie to ma przepiękną okładkę z ilustracją Marka Szala, doskonale oddającą jej atmosferę i treść. Taylor opowiada o minionych czasach zajmująco i z humorem, dlatego czyta się ją z niezmienną przyjemnością.\nAutor: Eireann o 13:39 2 komentarze:\nMuzyka fal - Sara MacDonald\nNie pamiętam, kiedy z taką przyjemnością, i tak lekko czytało mi się książkę, która wcale lekka ani błaha nie jest. I wiem, że nie będę w stanie oddać jej piękna – bo skoro wszystko jest tak, jak powinno być, to co tu jeszcze pisać?...\nDom blisko morza, na wybrzeżu Kornwalii, należy do Marthy i Freda Tremainów. Mimo podeszłego wieku i związanych z nim dolegliwości, nie tracą pogody ducha i cieszą się życiem takim, jakie jest. Ich córka Anna jest wziętym londyńskim prawnikiem, syn Barnaby dzieli swój czas pomiędzy obowiązki pastora a opiekę nad rodzicami. Wnuczka Lucy (córka Anny) pragnie żyć swoim życiem, jednak żal jej opuszczać dziadków i Barnaby’ego, którzy dali jej tyle ciepła. Przygotowując się do wyjazdu, Lucy zagląda na strych, chcąc zostawić tam część swoich rzeczy. Znajduje tam stary kufer, a w nim dokument, z którego wynika, że jej matka nie urodziła się w 1945 r. w Londynie, ale cztery lata wcześniej w Warszawie. Tym sposobem wpada na trop rodzinnej tajemnicy, pilnie strzeżonej przez wiele lat. Dotąd Lucy, podobnie jak Anna i Barnaby, żyła w przeświadczeniu, że Martha bezpiecznie przedostała się – pozostawiając najbliższych – z ogarniętej wojną Polski do Anglii, gdzie poznała Freda. Prawda jest jednak znacznie bardziej bolesna...\nStopniowo odsłaniając przeszłość, powracającą we wspomnieniach, autorka pozwala czytelnikowi domyślać się losów bohaterów. Świetnie oddała realia II wojny światowej – co pewnie potraktowałabym jako rzecz naturalną, gdybym nie przeczytała wcześniej „Malińskiego”. Pokazała też, jak nienawiść i uprzedzenia potrafią sprawić, że jeden naród będzie dążył do unicestwienia drugiego. I że jest to nieodłącznie związane z człowieczeństwem: Tristan, narzeczony Lucy, oddelegowany do Kosowa, obserwuje taką samą nienawiść i okrucieństwo Serbów względem Albańczyków, jakie przejawiali Niemcy wobec Żydów. Ale duch ludzki ma w sobie ogromną siłę i niezłomność. Mimo wojennych przeżyć, powracających w sennych koszmarach, Martha umiała cieszyć się życiem – miłością Freda, swoją rodziną, domem, ogrodem, okolicą. To ostatnie wcale nie jest trudne. Kornwalia w powieści MacDonald jest miejscem spokojnym i bezpiecznym, gdzie słychać szum morza i krzyki mew, i można chodzić na długie spacery pustą plażą.\nWśród zalet tej powieści należy wymienić jej język – prosty, potoczysty, a także świetnie nakreślone postaci. Martha i Fred budzą ogromną sympatię; Anna za każdym razem przyprawiała mnie o zgrzytanie zębów. Lucy i Kate (opiekunka Marthy i Freda) są mi bliskie ze względu na swój sposób postrzegania świata. A w Barnabym urzekła mnie jego mądrość i opanowanie.\nW tej książce jest wszystko – ból, nienawiść, niewyobrażalne cierpienie, rozpacz, nadzieja, ciepło, bezpieczeństwo, radość życia. Co chwilę do niej sięgam, kartkuję, podczytuję fragmenty. Świetna. Nie mogę się z nią rozstać.\nAutor: Eireann o 19:21 14 komentarzy:\nEtykiety: literatura angielska, o kobietach\nJak wolne ptaki - Alice Taylor\nPaździernik był miesiącem wytężonej pracy, dlatego tę niewielką (135 stron) książeczkę czytałam aż dwa tygodnie... Listopad zapowiada się spokojniej, mam więc nadzieję, że będę mogła więcej czasu poświęcić mojemu ulubionemu zajęciu :).\nAlice Taylor wraz z sześciorgiem rodzeństwa wychowywała się na farmie z Lisnasheoga, gdzie rytm życia wyznaczały pory roku. W swoich wspomnieniach opisuje funkcjonowanie gospodarstwa rodziców: sadzenie ziemniaków i zbóż, doglądanie maciory i jej prosiątek, dojenie krów rano i wieczorem, sianokosy, świniobicie. Praca na farmie była ciężka, mimo to autorka, jej bracia i siostry "mieli czas być dziećmi; mogli wzrastać naturalnym tempem w bliskości ziemi" (s. 7, 9). Niedziela była dniem całkowitego odpoczynku. Przed południem cała rodzina jechała dwukółką na mszę; później był czas na zakupy, spotkania z rodziną i sąsiadkami. Ojciec zaglądał do pubu, zaś dzieci szły wymienić książki w bibliotece. "Wertowanie książek i namyślanie się, co wypożyczyć, trwało długo, ale otwierało przed nami nowe horyzonty" (s. 47).\nTaylor wspomina także sąsiadów, którzy byli ludźmi nietuzinkowymi. Ekscentryczną Nell, która nie przejmowała się opinią innych. Billa, który był świetnym towarzyszem dziecięcych zabaw. Starego George’a, dziwaka i pieniacza, umiejącego w inteligentny sposób ośmieszyć władzę. W książce jest też wiele innych ciekawych opowieści. Autorka opisała m.in. zwyczaj urządzania Stacji, czyli mszy świętej w domu, na którą zjeżdżali się wszyscy sąsiedzi z najbliższej okolicy. Przygotowania zwykle zaczynały się kilka miesięcy wcześniej; chociaż stara Nell wykazała się przy tej okazji zgołą odmiennym podejściem... Tego jednak nie będę opisywać, żeby nie odbierać nikomu przyjemności czytania :).\nKsiążka jest napisana pięknym, prostym językiem, nie brak w niej też dobrego humoru, czego przykładem może być ten fragment: "Wprowadzenie tej długiej, ciężkiej, nieporęcznej maszyny [młockarni] na gumno trwało bardzo długo. Była to skomplikowana, ciężka operacja, prawdziwa męka i najlepszy moment dla kogoś, kto chciał się nauczyć nowych przekleństw" (s. 93). Prawdziwą perełką jest jednak opowiadanie, jak wyglądała opieka nad kurami, które przyjaciółka matki Alice podrzucała im latem, gdy wyjeżdżała z mężem na wakacje. Można się spłakać ze śmiechu czytając, jak wzajemne animozje kur-rezydentek i kur-gości uprzykrzały życie domownikom :).\nWspomnienia Alice Taylor to idealna lektura na długie jesienne wieczory. Refleksyjna, zabawna i pełna ciepła, sprawdza się jako wytchnienie po ciężkim dniu.\nAutor: Eireann o 23:06 6 komentarzy:\nMaliński – Síofra O’Donovan\nZwykle nie obiecuję sobie zbyt wiele po lekturze, bo wolę być przyjemnie zaskoczona niż niemile rozczarowana. Mimo to oczekiwałam, że „magiczna irlandzka opowieść o Polsce i Polakach” przypadnie mi do gustu, bo jeśli chodzi o literaturę irlandzką, mam jak do tej pory same pozytywne doświadczenia (przeczytałam jej sporo jeszcze przed założeniem bloga). Tymczasem „Maliński”, debiut literacki Síofry O’Donovan, wzbudził we mnie mieszane uczucia.\nJest to historia dwóch braci Malińskich, Stanisława i Henryka, rozdzielonych przez wojnę. Gdy Niemcy wkraczają do Lwowa, ich matka razem z synami ucieka z majątku. Po drodze Henryk urządza awanturę o pozostawioną zabawkę – czerwoną kolejkę. Matka wraca z nim do dworku, ale tam już są Niemcy. Stanisław trafia do Krakowa, do ciotki Magdy, zaś jego matka Elżbieta razem z Henrykiem zostają uwięzieni w swoim domu, pod jednym dachem z okupantami. Po wojnie Stanisław zostaje w Krakowie, Elżbieta i Henryk trafiają do Irlandii. Z czasem nawiązują listowny kontakt. Po śmierci matki Henryk przyjeżdża do Polski, aby spotkać się z bratem, którego nie widział od czterdziestu dziewięciu lat.\nŻadnemu z braci nie powiodło się w życiu osobistym, każdy ma też fałszywe wyobrażenie o losach tego drugiego. Stanisław boryka się z nudą, monotonią i szarzyzną życia w komunistycznej Polsce, z kolejkami po jedzenie i brakiem nadziei. Sądzi, że Henrykowi w Irlandii powodzi się lepiej, zwłaszcza że Elżbieta ponownie wyszła tam za mąż. Brat pozostał dla Stanisława „małym, zepsutym chłopczykiem, który zabrał mu matkę”. Z kolei Henryk myśli, że Staś w Krakowie opychał się ciastami ciotki Magdy (którymi miała zwyczaj częstować ich przy każdej wizycie), podczas gdy on z matką cierpiał głód we Lwowie. Boryka się też z ogromnym poczuciem winy, wypierając ze świadomości swoją odpowiedzialność za to, co się stało. Jest przekonany, że to matka chciała wrócić po kapelusze, dlatego traktuje ją lekceważąco i pogardliwie, jest arogancki i odpychający. Fałszywie interpretuje też to, co się działo we Lwowie, gdzie Elżbieta była stale wykorzystywana seksualnie przez Oberscharführera Hansa Hilbiga, stacjonującego w ich dworku. Dorosły Henry tłumaczy to sobie miłością Niemca do jego matki, i myśli o nim jako o zastępczym ojcu, chociaż Hilbig w napadzie szału odciął mu duży palec stopy.\nAutorce udało się znakomicie pokazać, jak wojna naznaczyła życie obu braci. Wiarygodnie nakreśliła ich portrety psychologiczne. Odniosłam jednak wrażenie, że nie orientuje się zbyt dobrze w realiach II wojny światowej, zwłaszcza jeśli chodzi o postępowanie nazistów wobec Polaków. Nieprawdopodobna wydaje mi się zarówno sytuacja, w której podczas rewizji w pociągu żołnierz niemiecki zostawia Stanisławowi zegar ojca tylko dlatego, że szuka bimbru, jak i fakt przetrzymywania przez całą wojnę właścicielki dworku pod jednym dachem z oficerem SS. Drażniło mnie też, że imiona bohaterów niemal w ogóle nie są odmieniane ani zdrabniane. Spodziewałam się więcej po książce chwalonej przez irlandzką krytykę.\nPowieść jest dedykowana Piotrowi Skrzyneckiemu, którego autorka sportretowała jako Piotra Salickiego.\nAutor: Eireann o 15:11 6 komentarzy:\nBoska trucizna – Anton Cziż\nAkcja rozgrywa się na początku 1905 roku, w Petersburgu ogarniętym nastrojami rewolucyjnymi. Dozorca znajduje w śnieżnej zaspie martwą młodą kobietę. Śledztwo prowadzi radca kolegialny Rodion Gieorgijewicz Wanzarow. Z pozoru proste dochodzenie szybko zaczyna się komplikować. Nie można określić przyczyny śmierci kobiety, w dodatku kolejną ofiarą jest podejrzany o jej zabójstwo profesor Sieriebriakow. W sprawę są zamieszane tajemnicze kobiety w woalkach oraz tajne carskie służby. Do tego ktoś grozi Wanzarowowi i jego rodzinie...\nAutor jest nazywany w Rosji drugim Akuninem, ale moim zdaniem to krzywdząca opinia. Akunina rzuciłam po kilkunastu stronach, od „Boskiej trucizny” nie mogłam się oderwać. Misterna intryga, klarowny język i wyborne poczucie humoru autora sprawiają, że książkę czyta się z przyjemnością. Dodatkowym smaczkiem jest obecność znanej postaci historycznej, która pojawia się pod koniec powieści. To pierwsza książka z serii o Wanzarowie – jeśli zostaną wydane kolejne, z pewnością po nie sięgnę.\nAutor: Eireann o 18:05 11 komentarzy:\nEtykiety: kryminał, literatura rosyjska\nBar dobrych ludzi – J.R. Moehringer\nManhasset, przedmieścia Nowego Jorku, dzielnica Irlandczyków i Włochów. Stał tam bar Dickens (później Publicans), urządzony tak, jakby go w całości przeniesiono z irlandzkiego hrabstwa Donegal. Wychowywany bez ojca JR tam właśnie szukał towarzystwa mężczyzn, którego na co dzień mu brakowało. Z czasem bar stał się dla niego miejscem, gdzie świętował sukcesy i przetrawiał porażki, szukał odpowiedzi na nurtujące go pytania.\nWspomnienia Moehringera są jednocześnie hymnem na cześć Dickensa, zapisem trudnego dorastania, historią wielkiej i niespełnionej miłości oraz opowieścią o tym, co kształtowało przyszłego dziennikarza i pisarza, laureata nagrody Pulitzera. Autor opisuje dom, w którym się wychowywał, i ludzi, którzy wywarli nań największy wpływ. Matkę, wszelkimi siłami próbującą samodzielnie utrzymać siebie i syna. Dziadka ekscentryka, który wobec obcych umiał być czarującym człowiekiem, ale domownikom uprzykrzał życie. Wujka Charlie’go, który wraz z kolegami z baru zabierał małego JR na plażę. Księgarzy Billa i Buda, którzy zadbali o jego rozwój duchowy i skłonili, aby złożył dokumenty na wymarzony uniwersytet w Yale. I nieobecnego ojca, z którym spotkał się zaledwie kilka razy w życiu.\nMnogość wątków sprawia, że można by pisać o tej powieści jeszcze długo, a i tak nie udałoby się oddać jej uroku i klimatu. „Bar dobrych ludzi” jest napisany pięknym, prostym językiem, nie brakuje w nim humoru. To jedna z tych książek, które czyta się zachłannie, nie chcąc jednocześnie, aby się skończyły.\nAutor: Eireann o 14:09 8 komentarzy:\n...już tydzień temu, ale miałam sporo rzeczy do zrobienia i spraw do załatwienia, na bloga zabrakło mi czasu. Byłam nad cudownym polskim morzem (trzeba korzystać póki czas; gdy postawią elektrownię atomową, na pewno już tam nie pojadę) i w stolicy. Trójmiasto fascynuje mnie nieodmiennie, zwłaszcza Gdańsk, moje ulubione miasto ex aequo z Krakowem. Fotografuję aparatem analogowym, dlatego zdjęć nie zamieszczę – wybaczcie.\nJeśli będziecie mieli okazję, zajrzyjcie do Księgarni Café Fikcja w Gdańsku-Wrzeszczu. To miejsce ma dobrą atmosferę, dzięki czemu przyjemnie się tam przesiaduje, podczytując i oglądając książki, niespiesznie pijąc kawę i delektując się znakomitym ciastem. Przytulne wnętrze, pełne regały i owo magiczne „coś” sprawiają, że to wymarzony azyl dla bibliofilów, książkoholików i... łasuchów ;-).\nDziało się tyle, że przeczytałam zaledwie kilkadziesiąt stron zabranej w podróż powieści. A ponieważ niepostrzeżenie wróciłam do brzydkiego zwyczaju czytania kilku książek naraz, kolejne wrażenia z lektury pojawią się, gdy uda mi się którąś skończyć :-).\nAutor: Eireann o 19:13 4 komentarze:\nMamuśka – Brendan O’Carroll\nAkcja rozgrywa się w latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku, w jednej z dublińskich dzielnic. Agnes Browne po śmierci męża musi sama wychowywać siedmioro dzieci. Pogodzona z losem, stara się zapewnić byt rodzinie. A życie stawia przed nią niełatwe wyzwania. Musi poradzić sobie z dojrzewaniem najstarszego syna Marka, poważną chorobą przyjaciółki, i z siostrą zakonną, która nadużyła swojej nauczycielskiej władzy wobec jej córki. Ponadto Mark czuje się głową rodziny i chce jak najszybciej pójść do pracy, podczas gdy matka wolałaby, aby uczył się dalej i zdobył dobry zawód. Kiedy Agnes potrzebuje oderwać się od codzienności, słucha płyt Cliffa Richarda i marzy, by z nim zatańczyć.\nPowieść jest obrazem irlandzkiej rodziny, która w domu nieraz drze koty, ale poza nim tworzy zwarty klan, pomagając sobie i wspierając się wzajemnie. Autor książki jest popularnym w swoim kraju aktorem komediowym, więc nie brakuje tu dobrego humoru, choć niektóre sceny przypominają skecze kabaretowe. Nie jest to proza tak znakomita jak powieści Roddy’ego Doyle’a, mimo to warto po nią sięgnąć. Także ze względu na jej przesłanie: czasem świat, pełen chaosu, tragedii, smutku i zagonienia, zatrzymuje się nagle i staje na głowie; tylko po to, żeby ziściło się czyjeś marzenie... (s. 162).\nPS. Jutro wyjeżdżam na dwa tygodnie. Wszelkie zaległości blogowe będę nadrabiać po powrocie :).\nAutor: Eireann o 17:32 3 komentarze:\nEtykiety: literatura irlandzka, na poprawę humoru\nKto chciałby umrzeć w Toskanii – Michael Böckler\nMaksymilian Mauritz, monachijski kardiochirurg, u szczytu kariery przeżywa wypalenie zawodowe. Decyduje się porzucić praktykę i wyjechać do Toskanii, na zaproszenie swego przyjaciela – prawnika Fausta Brunetty, którego niegdyś zoperował. Maks zwiedza, próbuje specjałów lokalnej kuchni, delektuje się toskańskimi winami (w rozsądnych ilościach). Zauroczony pięknem regionu postanawia tu osiąść i kupuje dom. Poznaje też fascynującą kobietę, z którą zaczyna się spotykać. Wydawałoby się, że osiągnął upragniony spokój... ale wówczas dochodzi do serii tajemniczych i niepokojących wydarzeń. O wyjaśnienie sprawy Maks prosi znajomego detektywa. I coraz bardziej zaczyna obawiać się o swoje życie...\nKsiążka jest nie tylko kryminałem, ale też przewodnikiem po Toskanii, co wydaje się średnio udanym eksperymentem. Wplecione w fabułę takie informacje jak toskańskie pochodzenie Napoleona Bonapartego, historia miłości mnicha-malarza Filippo Lippiego do nowicjuszki Lukrecji Buti, czy to, że Piza była niegdyś miastem portowym, są bardzo interesujące i czyta się je z przyjemnością. Natomiast szczegółowe opisy wędrówek Maksa ulicami miast oraz zwiedzanych przez niego obiektów, nużą i szybko ulatują z pamięci, zwłaszcza że nie towarzyszą im zdjęcia ani plany tras. Mogą zaciekawić chyba tylko czytelnika, który Toskanię dobrze zna. Intryga kryminalna nie jest zbyt skomplikowana, łatwo odgadnąć, kto zagraża Maksowi... Mimo to książka trzyma w napięciu do samego finału.\nNa końcu znajduje się dość obszerny aneks dotyczący wymienionych w tekście miejsc, sławnych ludzi związanych z regionem, a ponadto zawierający adresy hoteli i restauracji, a nawet przepisy kulinarne.\nPodsumowując: książka nieskomplikowana, przewidywalna, ale dla odprężenia można przeczytać.\nOd wczorajszego popołudnia jestem już na urlopie, hura hura! :) Niestety Nowe Horyzonty się kończą... a ja się dopiero rozkręciłam, i mogłabym oglądać, i oglądać... ;)\nAutor: Eireann o 22:38 4 komentarze:\nEtykiety: kryminał, literatura niemiecka, Toskania\nPodzielić się szczęściem\nPanujące upały sprawiają, że trudno jest mi się skupić nad bardziej wymagającą lekturą. Postanowiłam zatem zrobić sobie przerwę i sięgnąć po kolejny tom czytanej od ponad pół roku, równolegle z innymi książkami, serii autorstwa Lilian Jackson Braun. Tym razem padło na „Kota, który obrabował skarbonkę”. Natrafiłam tam na ciekawą historię. Otóż jedna z bohaterek serii, Mildred Riker, jako że miała w poprzednich latach wiele szczęścia, zaczęła upuszczać w różnych miejscach jednocentówki otrzymane wraz z resztą w sklepie. Rozrzucała je, aby mógł je znaleźć ktoś inny, i by sprawiło mu to przyjemność. Jak Wam się podoba ten pomysł? :)\nNie szukam specjalnie grosików na ulicy, ale zwykle schylam się po nie, a potem chowam do portfela i puszczam w obieg. A czy Wy podnosicie znalezione na ulicy monety? Każdy nominał czy tylko grubsze? ;-) Wkładacie prawą ręką do lewej kieszeni? Zbieracie je na szczęście czy wydajecie przy najbliższej okazji? Będę wdzięczna za odpowiedzi :)\nAutor: Eireann o 16:32 8 komentarzy:\nArabska bibliotekarka, pracująca w jednej z europejskich bibliotek uniwersyteckich, otrzymuje propozycję napisania referatu na konferencję naukową poświęconą literaturze erotycznej. Jej pasją są teksty klasyków arabskich o miłości cielesnej, dlatego zgadza się bez wahania. Podczas przygotowywania referatu wraca myślą do własnych miłosnych doświadczeń. Wyjeżdża także do Tunisu, aby zbierać tam opowieści ludzi o ich życiu intymnym.\nOpisane tu historie nie są charakterystyczne dla kultury arabskiej, ale uniwersalne, będące udziałem ludzi w wielu zakątkach globu. Jest zatem opowieść o sąsiadce, która uciekła z młodym kochankiem, dziewczyny, której matka wybrała męża – choć córka kochała innego, zdradzonej masażystki. Główna bohaterka wspomina swoich mężczyzn, w tym Myśliciela, który musiał być dla niej kimś więcej niż tylko kochankiem, skoro dzieli swoje życie na „przed nim” i „po nim”. Przygotowania do konferencji skłaniają ją też do rozważań nad znaczeniem hammamu w kulturze, społeczną hipokryzją, a także nad językiem, jakim opisywana jest sfera ludzkiej seksualności. Konstatuje, iż ten obszar życia w kulturze arabskiej spowity jest zasłoną milczenia, która czasem spada – na emigracji.\nSama bohaterka niewiele mówi o sobie i wymyka się jednoznacznym ocenom. Ma męża i kolejnych partnerów. Deklaruje, że nie wie, czym jest miłość, że interesuje ją wyłącznie pożądanie. A jednak związek z Myślicielem budzi w niej niespodziewane odczucia – niepokój, lęk, a w końcu ból po rozstaniu. Czy rzeczywiście łączyło ich tylko wzajemne pożądanie, czy to było coś więcej? Czy bohaterka boi się miłości?\nCzy skandalem jest zrobienie czegoś, czy też tego wyjawienie? (...) Skandalem była tajemnica. Tajemnica nie jest już tajemnicą (s. 154-155). Czy tylko po to powstała ta książka? To chyba trochę za mało.\nAutor: Eireann o 16:49 4 komentarze:\nEtykiety: literatura arabska, o kobietach, seria z miotłą\nStowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek - Mary Ann Shaffer, Annie Barrows\nUrocza, zabawna i ciepła – to bardzo trafne określenia tej epistolograficznej powieści, choć opowiada ona o niełatwych czasach. Tytułowe Stowarzyszenie Miłośników Literatury i Placka z Kartoflanych Obierek powstało z potrzeby chwili. Skupiło ludzi, którzy znali się od lat, ale nie łączyły ich bliższe relacje. Z czasem jednak stali się bliskimi przyjaciółmi, a Stowarzyszenie pomogło im oderwać się na chwilę od przykrej codzienności i przetrwać trudy wojny. Wielu z nich wcześniej nie czytało systematycznie, zapewne dlatego z początku opowiadali o przeczytanych lekturach chłodno i rzeczowo. Z czasem jednak spotkania klubu przerodziły się w pełne emocji dyskusje. Jego członkowie nie wahali się śmiało wypowiadać swoich opinii o takich dziełach jak „Rozmyślania” Marka Aureliusza (Nuda maruda i tyle, ten Marek Aureliusz. W kółko bajdurzy, co zrobił, a czego nie zrobił. [s. 160]) czy też antologia w wyborze irlandzkiego noblisty (Wiersze wybrał gość nazwiskiem Yeats, kompletnie bez sensu! Kto to w ogóle jest i co on wie o poezji? [s. 72]).\nAutorkom świetnie udało się pokazać, jak czytanie książek może zbliżyć ludzi, ale też z jakich powodów po nie sięgają – ambicjonalnych (Mój najlepszy przyjaciel, jeszcze z lat dziecinnych, zadziera nosa, bo coś przeczytał, a ja nie [s. 159]), aby zdobyć kobietę (Kobiety lubią poezję. Wystarczy szepnąć gładkie słówko, a miękną jak wosk i tylko mokra plama zostaje [s. 70]), albo po prostu dla poprawy humoru [s. 53].\nNie mniej istotnym wątkiem powieści jest okupacja niemiecka Wysp Normandzkich. Początkowo wiązało się to z pewnymi niedogodnościami życia codziennego. Z czasem jednak mieszkańcy Guernsey zaczęli odczuwać takie jej konsekwencje jak głód, brak środków czystości, rekwirowanie domów czy wysyłanie do obozów koncentracyjnych, co spotkało m.in. jedną z głównych bohaterek tej opowieści.\nPostacie pojawiające się w tej książce są nakreślone żywo, z humorem i dużą dozą sympatii. Dzięki nim Guernsey jawi się jako przyjazne człowiekowi miejsce, które chciałoby się jak najszybciej odwiedzić. Warto też wspomnieć, że książka ma ładnie skomponowaną okładkę w przepięknym kolorze przydymionego błękitu. To lektura lekka i przyjemna, ale nie błaha. Polecam serdecznie!\nAutor: Eireann o 18:10 6 komentarzy:\nEtykiety: literatura amerykańska, o książkach\nDziennik irlandzki - Heinrich Böll\nHeinrich Böll pierwszy raz przyjechał do Irlandii za namową Grahama Greena. Wraz z rodziną zatrzymał się w domku letniskowym na wysepce Achill, na zachodzie kraju. Kilka lat później kupił tam stary rybacki dom, w którym spędzał wakacje z żoną i dziećmi, pisał i odpoczywał. „Dziennik irlandzki” zawiera osiemnaście opowiadań stworzonych na podstawie obserwacji życia na Zielonej Wyspie. Edycję z 2007 roku zdobią świetne fotografie Joanny Gromek-Illg, która blisko pięćdziesiąt lat po wydaniu „Dziennika...” pojechała śladami Bölla, i odnalazła taką Irlandię, jaką opisał. Jej autorstwa jest też posłowie z wieloma interesującymi informacjami.\n„Dziennik irlandzki” to niewielka objętościowo książeczka (146 stron), a zaskakuje bogactwem i różnorodnością tematów. W Irlandii opisywanej przez Bölla policjant zatrzymujący samochód do kontroli drogowej rozmawia z kierowcą o tym, jaka była pogoda w dni, gdy rodziły im się wnuki, a jaka, kiedy żonie jednego z nich wyrwano ząb trzonowy. Seans w kinie, wyznaczony na godzinę dwudziestą pierwszą, rozpoczyna się wówczas, gdy zbiorą się wszyscy księża, miejscowi i letnicy; a zbierają się niespiesznie, bo przecież „kiedy Pan Bóg stworzył czas – stworzył go dosyć dla wszystkich”. Irlandia w tamtym okresie była krajem biednym, pełnym opustoszałych wiosek i domów wystawionych na sprzedaż, krajem, z którego wielu musiało emigrować w poszukiwaniu pracy. A jednak Irlandczycy zachowywali pogodę ducha, kwitując niemiłe zdarzenia zwrotem „mogło być gorzej” lub „nie martwiłbym się tym”.\nZachwyciły mnie szczególnie dwa opowiadania. Pierwsze to „Mayo – God help us”. Böll, nie mogąc z powodu wczesnej godziny wymienić pieniędzy w kantorze, był już zdecydowany wynająć pokój w hotelu i czekać na ranny pociąg do Westport następnego dnia. Zawiadowca stacji Dublin wyliczył, że pobyt w hotelu będzie kosztował tyle samo co podróż pociągiem, i zaoferował rodzinie Böllów przejazd na kredyt. Na miejscu zaś okazało się, że w Westport nie można wymienić pieniędzy, i trzeba je w tym celu przesłać do Dublina... Drugim opowiadaniem jest „Jeśli Seamus chce się napić...” – kwintesencja irlandzkiego humoru, absolutne mistrzostwo, którego nie da się streścić; trzeba przeczytać.\nCzytam tę książkę od kilku dni, wracam do poszczególnych fragmentów – i wciąż mam wrażenie, że jej tak naprawdę nie przeczytałam; że umknęło mi zbyt wiele, że nie doceniłam należycie jej walorów, piękna języka. W pełni zasługuje na nadane jej miano „najmniejszego arcydzieła świata”.\nAutor: Eireann o 23:05 4 komentarze:\nEtykiety: Irlandia, literatura niemiecka, nobliści\nMiłość i jej następstwa - Sulaiman Addonia\nCo ja mam w sobie takiego, że mężczyzna na mój widok musi zapłonąć występną żądzą? Z jakiej racji mam się przejmować, czy on skończy w niebie czy w piekle, dlaczego muszę cierpieć przez jego słabość? Jestem tylko kobietą, kobietą, która chce być wolna. (s. 270)\nHistoria rozgrywa się w Arabii Saudyjskiej końca XX wieku. W kraju, gdzie mężczyzni i kobiety żyją w dwóch odrębnych światach, młody imigrant Naser spotyka dziewczynę, która wyznaje mu miłość. Początkowo kontaktują się za pomocą listów upuszczanych przez dziewczynę; z czasem znajdują sposób, aby się spotykać. W miarę jak ich uczucie się rozwija, zaczynają marzyć o wspólnym życiu gdzieś, gdzie oboje byliby wolni. Decydują się podjąć ryzyko i spróbować spełnić to marzenie.\nTo opowieść o niesamowitej sile miłości, która potrafi przezwyciężyć wszystkie przeszkody i pokonać wszelkie bariery. Miłość to siła nadprzyrodzona, tak jak księżyc, słońce i grawitacja. Nie powstrzyma jej żaden człowiek, nawet najpotężniejszy i najbardziej bezwzględny. (s. 212)\nTo także obraz życia w bogatym państwie, które stwarza wiele możliwości, ale tylko swoim obywatelom. Imigranci nie mają możności zdobycia dobrej pracy, zamknięte są przed nimi uniwersytety. Każdy imigrant musi mieć swojego kafila - opiekuna biorącego zań odpowiedzialność. Kafil zyskuje w ten sposób władzę nad człowiekiem, za którego poręczył, i często to wykorzystuje, dopuszczając się nadużyć. Los imigranta skazanego na nisko płatne posady, uzależnionego od kafila, wykorzystywanego, jest ciężką walką o przetrwanie.\nŚwiat kobiet jest niemal całkowicie zamknięty przed mężczyznami. O tym, jak ma wyglądać ich życie, decydują ojcowie, później mężowie. Los ukochanej Nasera dzieli wiele kobiet w tym kraju. Fiore jest tajemnicą - niewiele o niej wiadomo oprócz tego, że chciałaby być fotografem, a czytelnik do końca nie poznaje jej prawdziwego imienia. Ale jest też feministką, która czyta zakazane książki, i która miała odwagę zawalczyć o miłość, o mężczyznę, którego pokochała. Ponadto autorowi udało się pokazać, że ograniczenie swobody kobiet jest również ograniczeniem swobody mężczyzn. Te same religijne nakazy, które każą kobietom zakrywać się abajami i zabraniają rozmawiać z mężczyznami, skazują tych ostatnich na przebywanie tylko we własnym towarzystwie - przynajmniej dopóki się nie ożenią.\nTa opowieść przykuwa uwagę już od pierwszych zdań i wywołuje żywe emocje. Czyta się ją jednym tchem. Biografia autora częściowo pokrywa się z losami Nasera, co pozwala wnioskować, że świetnie zna on realia, które opisuje. Im bardziej zagłębiałam się w tę historię, tym częściej zastanawiałam, jaki będzie jej finał. Nie chciałam, aby skończyła się źle, ale cukierkowy happy end też byłby nie do przyjęcia. Nie zdradzę zakończenia, ale myślę, że jest wiarygodne. I jeszcze jedno - ostatnie zdanie w tej książce. Wyrwane z kontekstu jest banałem. Jako puenta tej opowieści ma ogromną siłę.\nAutor: Eireann o 21:30 3 komentarze:\nBoskie sekrety siostrzanego stowarzyszenia Ya Ya - Rebecca Wells\nZałożyłam bloga zbyt późno, by przystąpić do wyzwania Amerykańskie Południe, nie powstrzyma mnie to jednak przed sięgnięciem po książki z listy wyzwaniowej. Zaintrygowana tytułem postanowiłam zacząć od "Boskich sekretów siostrzanego stowarzyszenia Ya Ya".\nPodoba mi się w tej powieści absolutnie wszystko. Przenikające, splatające się wątki - tak jak splecione są losy opisywanych kobiet. Podróż Siddy w przeszłość - swoista autoterapia - w której przewodnikiem był album jej matki Vivi - tytułowe "Boskie sekrety...". Podróż, która pozwoliła jej lepiej zrozumieć matkę, ale i samą siebie. Opowieść o Vivi, którą życie ciężko doświadczyło, ale która nieustannie brała się z nim za bary. Historia niesamowitej kobiecej przyjaźni, która przetrwała dziesięciolecia. Królewskie Plemię Ya Ya czerpało z życia pełnymi garściami, umiało się nim cieszyć i bawić. Umiało też wspierać się wzajemnie w trudnych chwilach - gdy Sidda tego potrzebuje, niezawodne Ya Ya przybywają z pomocą.\nZauroczyła mnie Luizjana, gdzie wychowały się Ya Ya i ich dzieci. Choć nierzadkie są tam przejawy dyskryminacji rasowej, to jednak jawi się ona jako miejsce ciepłe i bezpieczne, gdzie można niespiesznie smakować życie, i gdzie czasu jest pod dostatkiem.\nStawiam tę powieść na mojej półce z książkami będącymi antidotum na chandry wszelakie, służącymi do naładowania wewnętrznych akumulatorów, czytanymi dla odprężenia po ciężkim dniu albo jako ukoronowanie dnia fantastycznego :). Z pewnością jeszcze nie raz do niej wrócę.\nAutor: Eireann o 22:34 9 komentarzy:\nEtykiety: Amerykańskie Południe, literatura amerykańska, o kobietach\nPodpułkownik Władisław Stasow, kolega Nastii Kamieńskiej, spędza wraz z córką wakacje w kurorcie nad Morzem Czarnym. W tym samym czasie odbywa się tam festiwal filmowy. Gdy zostaje zamordowana jedna z aktorek, Stasow angażuje się nieoficjalnie w śledztwo, choć początkowo nie ma takiego zamiaru. Wkrótce giną kolejne osoby. Pierwsze hipotezy nie sprawdzają się, jednak ktoś usiłuje spowodować wyjazd moskiewskiego milicjanta z miasta. Sprawa przyspiesza bieg, gdy niebezpieczeństwo zaczyna zagrażać córce Stasowa.\nNie chcę zdradzac zbyt wiele, żeby nikomu nie odbierać przyjemności czytania. Jest tu wszystko, czego mogą się spodziewać wielbiciele kryminałów Marininy - świetnie skonstruowana fabuła, wartka akcja, niebanalne postaci i zaskakujące rozwiązanie. Czyta się jednym tchem. A później czeka cały rok na kolejny przekład, siedząc jak na szpilkach...\nAutor: Eireann o 19:09 3 komentarze:\nŚwinia w Prowansji - Georgeanne Brennan\nWypatrzyłam tę książkę na półce w Empiku - zaintrygował mnie tytuł. Na ostatniej stronie okładki znalazłam rekomendację Roberta Makłowicza. Scharakteryzował on postać autorki, treść, po czym skrupulatnie wymienił, co spożył w trakcie lektury. To wystarczyło, abym nabyła tę książkę czym prędzej ;).\nGeorgeanne Brennan przeniosła się wraz z rodziną do Prowansji na początku lat siedemdziesiątych. Nie wiedziała wówczas jeszcze, że decyzja ta ukształtuje całe jej dalsze życie. Brennan została znaną i cenioną autorką książek kulinarnych, prowadzi szkołę gotowania w Prowansji i uczy prowansalskiego gotowania w Stanach Zjednoczonych, skąd pochodzi. W niniejszej książce opisuje, co jada się w tamtym regionie w różnych porach roku, i w jaki sposób przygotowuje potrawy. Opowiada o tym, jak uczyła się wytwarzać kozi ser, zdradza tajniki przyrządzania prawdziwej marsylskiej bouillabaisse oraz zbierania trufli. Jest tu wiele opisów przygotowywania jedzenia i wspólnego wielogodzinnego biesiadowania. Można też dowiedzieć się, jak urządzona jest kuchnia w prowansalskim wiejskim domu, i jak wygląda przyjęcie weselne w tamtych stronach. To pochwała spokojnego życia na prowincji, gdzie jest czas na długie spotkania z przyjaciółmi, wspólne spędzanie czasu, celebrowanie posiłków i docenianie uroków otoczenia. Gawędę kulinarną uzupełniają przepisy na regionalne dania, takie jak sałatka z koziego sera z grzankami, zupa warzywna z sosem z czosnku i bazylii, tarta z pomidorami i inne.\nKsiążkę czyta się całkiem przyjemnie, ale zabrakło mi w niej opowieści o samym regionie i zamieszkujących go ludziach. Wprawdzie autorka opisuje spotkania z zaprzyjaźnionymi sąsiadami, jednak wspólne gotowanie wysuwa się tu na pierwszy plan. Nie napiszę, co pochłonęłam w trakcie czytania... zalecam jednak przed lekturą porządnie zaopatrzyć lodówkę :).\nAutor: Eireann o 16:09 4 komentarze:\nEtykiety: literatura amerykańska, o jedzeniu, Prowansja\nBóg rzeczy małych - Arundhati Roy\nDługo czekałam na tę książkę, zanim udało mi się ją wypożyczyć (biblioteki osiedlowe są nieocenione :)). A teraz, gdy wreszcie ją przeczytałam, mam mieszane uczucia. Recenzje tej powieści pojawiły się już na wielu blogach, dlatego nie będę charakteryzować fabuły. Napiszę jedynie o swoich wrażeniach.\nNie potrafiłam się zaangażować w tę historię, chociaż nie umiem określić dlaczego. Drażniło mnie to, co zwykle mi nie przeszkadza w najmniejszym stopniu - dygresje, specyficzna narracja, powtarzające się epitety, poetyckie porównania. Ilekroć zafascynował mnie jakiś fragment, mroziła następująca po nim zapowiedź dramatycznych wydarzeń. Losy kobiet z tej rodziny są nie do pozazdroszczenia - przemoc, źle ulokowane uczucia, niespełnienie, nieudane związki. A gdy jedna z bohaterek spotkała na swej drodze miłość, skończyło się to tragedią, bo ktoś-kiedyś podzielił ludzi na lepszych i gorszych. Zapłaciły za to również jej dzieci, złączone szczególną więzią, a jednak skazane na samotność.\nPrzeczytałam książkę do połowy, później sporą część przekartkowałam podczytując fragmenty. Dopiero gdy zaczęło się wyjaśniać to, czego się domyślałam, lektura przykuła moją uwagę na nowo. To bez wątpienia dobra książka, w ciekawy sposób przybliżająca kulturę Indii, ukazująca fascynującą historię jednej rodziny. Chyba jednak spodziewałam się, że mimo przykrych wydarzeń, ostatecznie będzie miała optymistyczny wydźwięk.\nAutor: Eireann o 16:01 Brak komentarzy:\nEtykiety: literatura indyjska, o kobietach\nNiezwykła podróż Pomponiusza Flatusa - Eduardo Mendoza\nJakiś czas temu powieść ta była czytana w radiowej Trójce - bardzo podobały mi się wówczas zasłyszane fragmenty. Zaś całkiem niedawno, zachęcona rabatem 25% w Matrasie, weszłam do księgarni pooglądać książki... i wyszłam w towarzystwie Pomponiusza Flatusa. Dziś rano skończyłam lekturę i z radością stwierdzam, że to jeden z bardziej udanych zakupów.\nPatrycjusz rzymski, filozof Pomponiusz Flatus, podróżuje po obrzeżach Cesarstwa w poszukiwaniu strumienia, którego wody zapewniają pijącemu mądrość. Jednak jedyne, co znajduje, to przykre dolegliwości gastryczne. Za ich przyczyną trafia do Ziemi Świętej. Tam dwunastolatek o imieniu Jezus zleca mu śledztwo w sprawie morderstwa, o które został oskarżony jego ojciec Józef. Flatus prowadzi dochodzenie, borykając się nie tylko z niezbyt rozmownymi świadkami, ale też z własnym złym samopoczuciem, spowodowanym chorobą i głodem.\nTę powieść czyta się z przyjemnością nie tylko ze względu na humor i zabawę literacką, jaką Mendoza proponuje czytelnikowi. Zachwycił mnie sposób, w jaki pisarz buduje zdania - wielokrotnie złożone, a przy tym jasne i klarowne (znakomite tłumaczenie Marzeny Chrobak). Rozśmieszyło to, że mimo nieudolności detektywistycznych poczynań Pomponiusza, zagadka została rozwiązana. Godne uwagi są moim zdaniem szczególnie dwa fragmenty: analiza sytuacji politycznej wygłoszona przez Marię i opis miasta po zachodzie słońca - niemal słyszy się gwar panujący na ulicach Nazaret. To moje pierwsze spotkanie z twórczością Eduardo Mendozy, ale na pewno nie ostatnie.\nAutor: Eireann o 15:23 4 komentarze:\nGuinness ze świętym Patrykiem - Andrzej Kerner\nTa niewielka objętościowo książeczka (147 stron) to zbiór reportaży i wywiadów, publikowanych wcześniej m.in. w "Gościu Niedzielnym". Większość z nich powstała przed wejściem Polski do Unii Europejskiej. Dlatego Andrzej Kerner raczej nie pisze o Polakach na Zielonej Wyspie (poświęcił im ostatnie dwa reportaże), lecz o samej Irlandii. Autor jest teologiem i publicystą katolickim, toteż wiele jego tekstów dotyczy spraw tamtejszego Kościoła. Jednak równie dużo uwagi Kerner poświęca konfliktowi północnoirlandzkiemu, a także życiu na Zielonej Wyspie. Opisuje m.in. lipcowy marsz oranżystów, pielgrzymkę na Croagh Patrick, wizytę w irlandzkim pubie. Z dużą sympatią odnosi się do Irlandczyków, podkreślając ich towarzyskość, gościnność, poczucie humoru i radość życia. I przestrzega przed zbyt pochopnym porównywaniem naszych krajów. Bo choć są podobieństwa w historii obu państw, to jednak jesteśmy różni. Irlandczycy nawet najbardziej poważną sprawę potrafią spuentować dowcipem, i nie mają zwyczaju narzekać. I potrafią cieszyć się zwykłymi, codziennymi sprawami.\nKsiążka pozostawia pewien niedosyt - ze względu na swą formę pewne zagadnienia jedynie zarysowuje. Jednak warto po nią sięgnąć, gdyż zawiera wiele cennych obserwacji i inspiruje do dalszego uzupełniania wiedzy o Irlandii. Dla wielbicieli Zielonej Wyspy - pozycja obowiązkowa.\nAutor: Eireann o 21:49 Brak komentarzy:\nEtykiety: Irlandia, reportaż\nDom, postawiony przy głównej ulicy nadmorskiego miasta, miał ochronić Hildegard i jej rodzinę przed wszelkim złem przychodzącym z zewnątrz. Ale tak się nie stało. Wojna zabrała najpierw męża Hildegard, a potem jej synów. Po jej zakończeniu zaczęto przesiedlać dotychczasowych mieszkańców, a na ich miejsce przybyli nowi. Hildegard czeka jeszcze na swoich bliskich, a w jej domu zamieszkuje Małgorzata wraz z synem. Zrazu pomiędzy kobietami panuje wrogość - nie rozmawiają ze sobą, próbują ignorować obecność tej drugiej. Sytuacja zmienia się, gdy zachoruje syn Małgorzaty.\nPowieść podzielona jest na trzy części, które można by zatytułować kolejno - "Dom Hildegard", "Dom Hildegard i Małgorzaty", "Dom Małgorzaty". Wedle słów autorki jest to "zapis-kronika narodzin szacunku, tolerancji; uczenia się drugiego człowieka; dostrzegania tego wszystkiego, co dla niego ważne". Ale również opowieść o tym, jak mocno ludzie przywiązują się do swoich miejsc na ziemi, wrastają w nie. I o tym, że to, co ich dzieli, często przychodzi z zewnątrz; połączyć zaś może wspólnota doświadczeń, uczuć.\nPowieść napisana jest pięknym, poetyckim językiem. Początkowo nie mogłam przyzwyczaić się do rytmu tej prozy, później czytałam wolniej, nie chcąc rozstawać się z książką. Mam jednak wrażenie, że ostatnia część, rozgrywająca się po wyjeździe Hildegard, jest zbyt okrojona. Dalsze losy Małgorzaty i jej rodziny, rozgrywające się na przestrzeni kilkudziesięciu lat, są ledwie naszkicowane. Przez to historia, która rozwijała się niespiesznie, kończy się zbyt szybko - a szkoda.\nAutor: Eireann o 13:23 4 komentarze:\nEtykiety: literatura polska, o kobietach\nKsiążki są obecne w moim życiu od zawsze, a czytanie to mój ulubiony sposób spędzania wolnego czasu. Niedawno złapałam się na tym, że nie pamiętam, co czytałam dwa miesiące temu, miesiąc temu, tydzień temu?... W natłoku codziennych spraw zaczęło mi brakować czasu na czytanie planowe, świadome, "smakowanie" książek i głębszą refleksję po lekturze. Uznałam, że tak dalej być nie może. I właśnie dlatego powstał ten blog.\nŚwiatowy Dzień Książki uczciłam nowym zakupem, choć miejsca na półkach dawno brak. Wzbogaciłam się o "Bar dobrych ludzi" J.R. Moehringera.\nWitam ciepło wszystkich odwiedzających i mam nadzieję, że wspólnie podyskutujemy o niejednej książce :-)\nAutor: Eireann o 19:05 4 komentarze:\nBoskie sekrety siostrzanego stowarzyszenia Ya Ya -...\nNiezwykła podróż Pomponiusza Flatusa - Eduardo Men...