Obsiewają, porzucają i biorą dopłaty - Interwencja\nObsiewają, porzucają i biorą dopłaty\n19.06.2013 Aktualizacja: 11 czerwca 2019 r.\nGigantyczne dotacje unijne na nieswoje pole! Nieuczciwi rolnicy bez żadnych pozwoleń wjeżdżają na ziemie skarbu państwa, obsiewają je i porzucają. A później zgłaszają się po unijne dofinansowanie - nawet 300 tys. zł! Bo, żeby dostać dopłatę, trzeba być użytkownikiem ziemi na dzień 31 maja. Urzędnicy nie sprawdzają, do kogo należy pole, polegają na… oświadczeniach rolników.\nPaweł Iwaszko wraz z ojcem Kazimierzem prowadzą we wsi Chełchy koło Ełku gospodarstwo rolne. 29 maja zauważyli, że na sąsiedni, ponad dwustuhektarowy teren należący do Skarbu Państwa, wjechał wysokiej klasy sprzęt rolniczy.\n- Około godziny 16 przed Bożym Ciałem wjechały na pole ciągniki. Żadna Agencja nie jest wówczas czynna – opowiada Paweł Iwaszko.\nRolnicy wezwali policję. Funkcjonariusze nakazali intruzom zaprzestać prac i zjechać z pól. Osoby, które wjechały na pola nie chciały słuchać stróżów prawa. W takich sytuacjach zawsze tłumaczą się tak samo.\n- Każda z tych osób chce przekonać, że ma prawo do własności gruntu, ale nie przedstawia policjantom prawa własności – mówi Agata Jonik z Komendy Powiatowej Policji w Ełku.\n- Przyjeżdża firma nie wiadomo skąd i zasiewa państwową ziemię, bezprawnie. Wjeżdżają sprzęty na pole i obsiewają. Potem zgłaszają wniosek o dopłaty i one im przysługują – opowiada Paweł Iwaszko, rolnik ze wsi Chełchy.\n- Oni przejechali około 450 km, z Drawska Pomorskiego, żeby zasiać pole pod Ełkiem – dodaje Kazimierz Iwaszko, rolnik ze wsi Chełchy.\nNastępnego dnia, kiedy nikogo już nie było, intruzi ponownie wjechali na pole. Dokończyli sianie i odjechali. Było to przemyślane działanie. Za zasianie pól tylko w tym miejscu osoba, która to zleciła otrzyma około 300 tysięcy złotych dotacji. Okazuje się, że przepisy pozwalają na takie nadużycia. W zeszłym roku doszło pod Giżyckiem do identycznej sytuacji.\n- Okazuje się, że to legalne! Złożyłem wniosek o ściganie tych osób, że wdarli się na nasz teren bez żadnej zgody czy pozwolenia. Sprawa została umorzona przez prokuraturę. Uzasadniono, że te grunty były nieogrodzone – mówi Jerzy Bachar z Agencji Nieruchomości Rolnych w Korszach.\nDotację, która pochodzi z Unii Europejskiej powinni otrzymywać rolnicy, którzy użytkują ziemię rolną i do końca maja każdego roku dokonają na niej zasiewu. Dofinansowanie wypłaca Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.\n- Rolnik się podpisuje pod odpowiedzialnością karną, że jest w posiadaniu gruntu na dzień 31 maja użytkuje go. W związku z tym ma prawo do złożenia wniosku – mówi Jan Bombosz, zastępca dyrektora warmińsko-mazurskiego oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.\nKorzystają z tego przepisu hochsztaplerzy, którzy wjeżdżają na cudze tereny i bezprawnie obsiewają je. Oświadczają, że w danej chwili byli oni użytkownikami tych terenów. Potem składają wniosek o dofinansowania, a plonami się już nie interesują.\n- My w trakcie rozpatrywania wniosku nie sprawdzamy stanu własności gruntu. Wynika to z ustawy. Nie mamy takiego obowiązku. Nie możemy być biurokratami w stosunku do innych rolników – twierdzi Jan Bombosz, zastępca dyrektora warmińsko-mazurskiego oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.\nProceder ten znany jest urzędnikom. Dochodzi do niego w całym kraju na terenach, gdzie w przeszłości znajdowały się PGR-y. Ziemią należącą do skarbu państwa zarządza Agencja Nieruchomości Rolnych. To właśnie na tych terenach pojawiają się osoby, które bez żadnych pozwoleń zaczynają je uprawiać.\nAgencja Nieruchomości Rolnych w Olsztynie wynajęła w całym województwie warmińsko-mazurskim firmy ochroniarskie, żeby strzegły terenów należących do skarbu państwa. Ochroniarze dzień i noc pilnują, żeby ciężki sprzęt rolniczy osób chcących wykorzystać lukę prawną nie wjeżdżał na państwowe pola. Niestety, nie są w stanie być wszędzie.\n- Ja to oceniam jako relikt minionej epoki: skoro publiczne, to niczyje. To jest luka prawna.\nDla mnie powinno być tak, że trzeba udokumentować prawo do wejścia na teren – mówi Andrzej Bober, dyrektor oddziału Agencji Nieruchomości Rolnych w Olsztynie.*


Wpisy weronika112 na forum :: e-Konkursy.info - o krok od wygranej...\nszukano wpisów użytkownika weronika112 · znaleziono: 53\n#6588111 poniedziałek, 8 kwietnia 2019, 16:30:16\nTermos Milka :hyhy: [zobacz wypowiedź w wątku]\n#6429022 czwartek, 16 listopada 2017, 09:00:28\nDziś cieszę się z tego, że mogę wstać z łóżka. Jeszcze tydzień temu leżałam na stole operacyjnym, dzień wcześniej nie wiedząc, że czeka mnie coś… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4563518 wtorek, 26 lipca 2011, 04:02:50\nannaszura napisał(a): Dziś nic nie wygrałam, ale przyjeczała do mnie babcia (80), której nie widziałam od zimy. Żadna nagroda babci nie zastąpi, racja. … [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4550177 czwartek, 21 lipca 2011, 06:38:32\nKokosowy zestaw Farmony i u mnie. [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4469049 wtorek, 21 czerwca 2011, 04:46:16\nZestaw Garniera :ok: [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4403987 niedziela, 29 maja 2011, 04:26:20\nMam pytanie odnośnie bonów do empiku z Pawełka. Do tej pory zamawiałam książki jednak zastanawia mnie czy bon dotyczy też gier. Wiecie może? W… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4391911 środa, 25 maja 2011, 11:25:12\n2 książki, kosmetyki Bell z ibeauty.:) [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4361152 piątek, 13 maja 2011, 11:10:05\nLipolan, ale nie próbka 30g tylko 100 i sama nie wiem skąd. :P [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4354241 wtorek, 10 maja 2011, 07:29:07\nZestaw Colgate dojechał. [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4350532 poniedziałek, 9 maja 2011, 03:36:30\nKosmetyki z Bravo Girl były moją pierwszą wygraną. :rotfl: [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4331698 poniedziałek, 2 maja 2011, 09:07:12\nmariolakal napisał(a): Panu Zbyszkowi chyba już podziękujemy... Wkurzył mnie po raz drugi i cheeebaaaa ostatni !!! Zapomniał o moich imieninach... :wsciekly: Wszyst… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4322311 piątek, 29 kwietnia 2011, 10:54:42\nKsiążka z Radia Złote Przeboje [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4321790 piątek, 29 kwietnia 2011, 07:51:32\ndawidekk napisał(a): Dzisiaj zakończenie III klasy Przypomniałeś mi, jak rok temu sama kończyłam liceum. No i ta matura... Na studiach też jest… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#4277860 sobota, 9 kwietnia 2011, 10:01:03\nkrzyszu napisał(a): Kurcze kota dalej nie ma Szukałem go po piwnicach i nic... Najgorsze jest to, że altany na ogródkach w nocy sie paliły. Mam nadzieję, ze się tam… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#3446410 czwartek, 10 czerwca 2010, 08:49:37\nczarnygreg napisał(a): czy warto jednak popisywać sie dowcipem (jak dla mnie bardzo słabym) kosztem robienia komuś przykrości? Nie wydaje mi się. Bardzo słabym.… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#3444978 środa, 9 czerwca 2010, 05:15:07\ngrusia napisał(a): Nie zeby cos ale pies byl na smyczy czy puszczony wolno ? Gosciu go kopnął z jakiegos powodu ? Ja niedawno złapałam za siersc i odepchnelam… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#3444959 środa, 9 czerwca 2010, 04:59:20\nLudzie ! :wsciekly: Moi sąsiedzi musieli uśpić kochanego Norka, bo jakiś debil *&^%$%%^#%$ kopnął go tak mocno, że poleciał w powietrze na… [zobacz wypowiedź w wątku]\n#3443655 środa, 9 czerwca 2010, 08:16:34\ndawidekk napisał(a): No i 6:0 :zdegustowany: A w radiu od rana futbol Maryli Rodowicz. Wściec się można. :wsciekly: [zobacz wypowiedź w wątku]\n#3442923 wtorek, 8 czerwca 2010, 08:23:45\n... że przegrywamy z Hiszpanią dwiema bramkami. No domiar złego, stało się to w ciągu 15 minut. [zobacz wypowiedź w wątku]\n#3408975 wtorek, 25 maja 2010, 01:16:02\nWkurza mnie to, że wczoraj skończyłam z maturą, a jutro już Dzień Matki, w związku z czym, nie mam dla niej super prezentu, pozostaje jakiś kwiatek… [zobacz wypowiedź w wątku]


Plaszcze Wiosenne PL – Brandy Nakło\n23 lutego, 2019 /\nWitryna internetowa plaszcze wiosenne to najlepszy sklep z odzieżą w internecie. W obecnej linii odnajdziemy delikatną konfekcje polskiej firmy Ancora Collection. Wysyłamy dobrej jakości płaszczyki dzianinowe, a także nieco mniej długie kurtki z dzianiny. Dużo naszych klientek wrzuca do koszyka wygodne peleryny, choć warto również spojrzeć na poncza. Na jesień kobiety nierzadko wybierają wdzianka z dzianiny, jak i również oryginalne kardigany damskie, warto zauważyć, że oferujemy także kamizelki z futrem. Kiedy jest ciepło podajemy nietuzinkowe wzory bluzek dzianinowych oraz tunik damskich z dzianiny.W kolekcji firmy kogucik odnajdziemy również sukienki z dzianiny. Co więcej, na zimę zimy w tym sklepie internetowym możecie kupić żakiety i spódnice. Od teraz istnieje szansa zakupienia garsonki. Wyroby te produkowane są z dobrej klasy wełen. Teraz z uśmiechem polecamy –\nWarto także powiedzie, że sklep plaszcze wiosenne} posiada w obecnej sprzedaży wyroby polskiej firmy kogucik z mazur. Te okrycia wierzchnie produkowane są z najwyższej klasy wełny. W sklepie ponad 35 wzorów, ozdobionych naturalnym futrem. Są najbardziej oryginalne modele na rynku.\nKończąc należy powiedzieć, że oferujemy dystyngowane modele biżuterii oraz biżuterii sztucznej. Co więcej, firma plaszcze wiosenne to również szeroki asortyment szali oraz apaszek jedwabnych marki kogucik . Kolejną kategorią jest bielizna erotyczna oraz sexy przebrania. Kupując na plaszcze-wiosenne.pl zyskujesz przesyłkę gratis na terenie naszego państwa. Zapraszamy na zakupy. Jakiś czas temu wprowadziliśmy kompletną ofertę apaszek zrobionych z polskiego materiału.\nOd niedawna specjalnej ofercie posiadamy zmysłową bieliznę koronkową. Wyjątkowe zestawy najczęściej są one złożone z majtek, pasa, biustonosza push-up i nocnej pelerynki. Znaczna większość z prezentowanych kompletów zostało wyprodukowanych z dobrej klasy materiałów. W tym sklepie internetowym sprzedajemy koronkową bieliznę firmy kogucik i zestawy bielizny kogucik . Dla naszych klientek przygotowaliśmy seksowne stroje kąpielowe firmy kogucik.\nPrzez admin Możliwość komentowania Plaszcze Wiosenne PL została wyłączona


Autor: JJ, MAK/Rynek Zdrowia • • 09 marca 2018 13:15\nMinister Zdrowia Łukasz Szumowski: - To będzie debata o systemie ochrony zdrowia, a nie o polityce. Fot. PTWP\nDialog z udziałem wszystkich zainteresowanych, dotyczący naprawy ochrony zdrowia, Łukasz Szumowski zapowiedział wkrótce po objęciu stanowiska ministra zdrowia, wyjaśniając jednocześnie, że uznaje go za priorytetowe zadanie dla siebie.\nWojciech Kuta: - Panie ministrze, kiedy można spodziewać się rozpoczęcia zapowiadanej debaty?\nŁukasz Szumowski: - Debata z wszystkimi środowiskami, związkami zawodowymi, organizacjami pacjenckimi - jest zadaniem bardzo trudnym, ale nie karkołomnym. Spotykałem się w trakcie dwóch miesięcy urzędowania z wieloma interesariuszami w sektorze ochrony zdrowia. Wiem, że są to osoby bardzo rozsądnie podchodzące do problemów jakie występują w systemie ochrony zdrowia. Wczoraj (8 marca - przyp. red.) spotkałem się na przykład z samorządem i związkiem zawodowym pielęgniarek i położnych. Widząc dramatyczną sytuację, próbujemy wspólnie znaleźć rozwiązania dla tej sytuacji.\nWracając do pytania, kiedy rozpocznie się zapowiadana debata, mogę powiedzieć, że w tym miesiącu ogłosimy skład jej komitetu organizacyjnego. Chciałbym to jednak ogłosić wspólnie z wszystkimi wchodzącymi w jej skład.\nKomitet organizacyjny przedstawi także propozycje utworzenia rady programowej, a następnie w maju-czerwcu rozpoczniemy pierwszą z debat, które będą odbywać się z częstotliwością od 1 do 2 miesięcy. Tematów jest ogrom. Musimy zgromadzić większość osób, które uczestniczą w systemie ochrony zdrowia - począwszy od strony społecznej, pracodawców, po pracowników, związki zawodowe.\nChcę podkreślić, że do debaty zapraszam wszystkie związki zawodowe. To będzie debata o systemie ochrony zdrowia, a nie o polityce. Nie widzę jakichkolwiek przeszkód, aby ktokolwiek, kto chce w w sposób konstruktywny uczestniczyć w tej debacie, wziął w niej udział.\n- Początek pana kadencji to ugaszenie pożaru - konfliktu z rezydentami. Tu jednak ciągle się coś tli. Słyszymy obawy i pytania, skąd wezmą się pieniądze na obiecane podwyżki?\n- Zaznaczam i od razu prostuję - nie ''podwyżki''. W porozumieniu zostały zawarte także obniżki dla rezydentów dwóch pierwszych lat oraz obietnice dotyczące obowiązku pracy w Polsce do 5 po ukończeniu specjalizacji, a także propozycja dla lekarzy specjalistów, którzy chcieliby zrezygnować z bardzo trudnej pracy w wielu miejscach naraz.\nMamy wzrost nakładów na ochronę zdrowia w Polsce, bo pierwszym punktem tego porozumienia było to, z czym zgadzamy się wszyscy, że finansowanie ochrony zdrowia powinno rosnąć. Udało nam się wspólnie z premierem i ministrem finansów wypracować stanowisko rządu, które mówi, że w tym zakresie przyspieszamy. Właśnie z tych pieniędzy, które będą dodatkowo na ochronę zdrowia, także będą pieniądze na wynagrodzenia. Będą one częścią finansowania świadczeń.\n- Czy nie obawia się pan, że wyższe wynagrodzenia za podjęcie pracy w Polsce po zakończeniu specjalizacji, może spowodować reakcję całego środowiska, bo porozumienie, z którym była podpisywana umowa wszystkich nie reprezentuje?\n- Rezydenci sami podpisali to porozumienie. Powiem szczerze, że jestem bardzo zbudowany postawą młodszych kolegów, bo jeżeli w trakcie negocjacji godzą się na pewne obniżki wynagrodzeń dla młodszych kolegów, którzy najmniej wiedzą i najwięcej się uczą, i w trudnej sytuacji kadrowej w Polsce zobowiązują się do pracy w kraju do 5 lat, to świadczy tylko o ich odpowiedzialności.\nNikt nie ma obowiązku przyjęcia tego, co ja proponuję. Może nie przyjmować kwot podwyżek jakie zostały zawarte w porozumieniu i wówczas nie musi podpisywać zobowiązania, że będzie dłużej pracował w Polsce.\n- Podczas sesji inaugurującej III Kongres Wyzwań Zdrowotnych padło m.in. pytanie, czy zostaną ogłoszone dodatkowe konkursy na ambulatoryjną opiekę specjalistyczną?\n- Nowe konkursy na AOS nie odbędą się wcześniej niż późną jesienią bieżącego roku, z jednej prostej przyczyny: mamy już wprawdzie gotowe gotowe rozporządzenia „konkursowe”, ale pamiętajmy, że weszła tzw. sieć szpitali, która już sama w sobie zawiera AOS. Trudno więc stroić instrument na wielu strunach jednocześnie.\nPoczekajmy do lipca na podsumowanie efektów funkcjonowania sieci szpitali, także pod kątem działającej w jej ramach ambulatoryjnej opieki specjalistycznej. Po tej analizie zaproponujemy rozwiązanie dotyczące AOS. Wiemy, że można iść w trzech kierunkach - ambulatoryjnej opieki specjalistycznej w szpitalach; AOS w dużych podmiotach opieki ambulatoryjnej; wreszcie opieki specjalistycznej rozproszonej lub wspólnej z POZ.\n- Rząd podkreśla, że coraz więcej zarabiamy i mamy dobry czas w gospodarce. Może to jest dobry moment, aby w wiarygodnym sondażu zapytać Polaków, ile i w jakiej formie chcieliby płacić z własnej kieszeni za leczenie w ramach dobrowolnych ubezpieczeń zdrowotnych. Będzie powrót do próby ustawowego uregulowania np. ubezpieczeń dodatkowych?\n- Ubezpieczenia dobrowolne w sektorze prywatnym istnieją. Mówiąc natomiast o tzw. ubezpieczeniach komplementarnych wobec płatnika publicznego, należy mieć na uwadze, że w obecnym systemie takie rozwiązanie nie ma racji bytu, ponieważ mamy koszyk świadczeń gwarantowanych, który obejmuje prawie wszystkie świadczenia dostępne na rynku.\nAby w jakikolwiek sposób myśleć o ubezpieczeniach (dodatkowych - red.) musimy wrócić do punktu wyjścia naszej rozmowy, czyli do debaty o tym, jak ma wyglądać nasz system ochrony zdrowia za 20-30 lat. Tę debatę chcemy podeprzeć wiarygodnym sondażem.\nNajpierw jednak trzeba osobom, którym zadamy pytania (w sondażu - przyp. red.) pokazać w tejże debacie - prostym i zrozumiałym językiem - jak wyglądają możliwości, opcje i alternatywy we współczesnym systemie ochrony zdrowia w Polsce. Dopiero później można zapytać Polaków, które z tych możliwości są dla nich atrakcyjne i jakie efekty wydawania własnych pieniędzy chcieliby uzyskać.\nCała rozmowa dostępna jest na profilu:\nCzwarta dawka szczepionki. "Czekamy, aż producenci dostarczą odpowiednie rozwiązanie"\nEksperci przy premierze chcą ogromnych zmian w POZ. Powrót nocnej opieki zdrowotnej, ograniczenie teleporad


ATLAS HYDROBAND zestaw łazienkowy i taśma uszczelniająca w sklepie\nATLAS HYDROBAND zestaw łazienkowy i taśma uszczelniająca\nTaśma uszczelniająca i Zestaw łazienkowy\nStanowi kompletny ZESTAW ŁAZIENKOWY do uszczelnienia brodzika, kabin pryszniczowych. W jego skład wchodzą:● 7 mb taśmy uszczelniającej ATLAS HYDROBAND – taśma o szerokości 120 mm (pas środkowy – 70 mm, perforowane pasy boczne – 25 mm) - do krawędzi ścian i podkładów podłogowych oraz do przerw dylatacyjnych,● 1 narożnik uszczelniający ATLAS HYDROBAND – element uformowany z taśmy uszczelniającej - do wewnętrznych naroży pomieszczeń,● 2 kołnierze ścienne 120 x 120 mm – elastyczne mankiety do uszczelniania przejścia rurowego w ścianie. Zalecany do zwiększenia ochrony elementów szczególnie narażonych na zniszczenia w kontakcie z wodą i wilgocią , także wytwarzaną na zewnątrz (tarasy, balkony, ściany piwnic).\npodwójna flizelina zwiększająca przyczepność\nprzetłoczenie w taśmie ułatwiające montaż\nuszczelnianie narożników ścian i podłóg oraz dylatacji\nZabezpiecza podłoża przed wnikaniem wody i wilgoci - wraz z UNI-GRUNTEM i hydroizolacją podpłytkową ATLAS WODER E, ATLAS WODER W, ATLAS WODER DUO lub ATLAS WODER S.\nStanowi kompletny ZESTAW ŁAZIENKOWY do uszczelnienia brodzika – w jego skład wchodzą:\n7 mb taśmy uszczelniającej ATLAS HYDROBAND – taśma o szerokości 120 mm (pas środkowy – 70 mm, perforowane pasy boczne – 25 mm) - do krawędzi ścian i podkładów podłogowych oraz do przerw dylatacyjnych,\n1 narożnik uszczelniający ATLAS HYDROBAND – element uformowany z taśmy uszczelniającej - do wewnętrznych naroży pomieszczeń,\n2 kołnierze ścienne 120 x 120 mm – elastyczne mankiety do uszczelniania przejścia rurowego w ścianie,\nZwiększa szczelność wokół miejsc, w których użycie tylko hydroizolacji typu ATLAS WODER nie jest wystarczającym środkiem ochronnym przez wilgocią –naroży pomieszczeń mokrych i wilgotnych, styków ścian z podłogą, wzdłuż przebiegu dylatacji.\nChroni podłoża przed wilgocią wytwarzaną na zewnątrz - balkony i tarasy, ściany piwnic itp.\nRodzaj uszczelnianych podłoży – mineralne, tynki cementowe, cem-wap i gipsowe, cementowe i anhydrytowe podkłady podłogowe, elementy betonowe, żelbetowe i murowane z cegieł, pustaków, bloczków, płyty g-k itp.\nSpecjalne przetłoczenie w części uszczelniającej – ułatwia ono wywinięcie taśmy na powierzchnię ściany.\nZwiększona przyczepność do hydroizolacji – warstwa uszczelniająca taśmy powleczona jest dwustronnie włókniną poliestrową.\nWysoka wytrzymałość na rozerwanie - siatka wykonana jest z ekstremalnie odpornej na rozerwanie dzianiny poliestrowej, natomiast warstwa uszczelniająca jest wykonana z wysokoodpornego termoplastycznego elastomeru\nElastyczność – zachowuje wodoszczelność nawet przy znacznych odkształceniach, dzięki czemu jest idealnym uszczelnieniem połączeń dwóch stykających się ze sobą, ale pracujących odmiennie elementów konstrukcyjnych, np. krawędzi ściany i podłogi.\nMONTOWANIE AKCESORIÓW SYSTEMU\nPodłoże pod hydroizolacje ATLAS WODER S, ATLAS WODER E, WODER W lub WODER DUO powinno być przygotowane zgodnie z zaleceniami zawartymi w ich Kartach Technicznych. Powinno być czyste, wolne od pyłu, mleczka wapiennego i innych zanieczyszczeń.\nMiejsca przeznaczone do zamontowania akcesoriów należy pokryć hydroizolacją ATLAS WODER S, WODER E, WODER W lub WODER DUO. Akcesoria należy wtopić bezpośrednio po jej naniesieniu. Po wykonaniu zabezpieczenia wszystkich newralgicznych miejsc, powierzchnię taśm i akcesoriów oraz całą uszczelnianą powierzchnię, pokrywamy tą samą masą hydroizolacyjną, która użyta była do wykonania pierwszej warstwy.\nMasę nakładamy w dwóch warstwach. Pierwszą warstwę zawsze nanosi się pędzlem lub wałkiem malarskim, drugą przy pomocy pacy stalowej, pędzla lub wałka malarskiego. Nanoszenie drugiej warstwy można rozpocząć po całkowitym wyschnięciu pierwszej (po około 3 godzinach w przypadku hydroizolacji ATLAS WODER E, WODER W i WODER DUO, po całkowitym stwardnieniu w przypadku ATLAS WODER S).\nNarzędzia należy czyścić czystą wodą, bezpośrednio po użyciu. Trudne do usunięcia resztki związanej masy zmywa się środkiem do usuwania pozostałości po wyrobach opartych na dyspersjach polimerowych ATLAS SZOP 2000.\nPrzy użyciu folii ATLAS WODER E lub ATLAS WODER W należy chronić oczy i skórę. Przy bezpośrednim kontakcie z oczami skonsultować się z lekarzem. Postępować zgodnie z Kartą Charakterystyki.\nATLAS WODER DUO i ATLAS WODER S - preparat drażniący. Zawiera cement. Działa drażniąco na drogi oddechowe i skórę. Ryzyko poważnego uszkodzenia oczu. Może powodować uczulenie w kontakcie ze skórą. Chronić przed dziećmi. Nie wdychać pyłu. Ze względu na postać suchego składnika – pył, może on mechanicznie podrażniać oczy i układ oddechowy. Zanieczyszczone oczy przemyć natychmiast dużą ilością wody i zasięgnąć porady lekarza. Nosić odpowiednią odzież ochronną, odpowiednie rękawice ochronne i okulary lub ochronę twarzy. W razie połknięcia niezwłocznie zasięgnij porady lekarza - pokaż opakowanie lub etykietę. Postępować zgodnie z Kartą Charakterystyki.\nTaśma uszczelniająca: rolka 50 m\nZestaw Łazienkowy zawiera:\n- Taśma uszczelniająca – 7 mb,\n- Narożnik wewnętrzny szary – 1 sztuka,\n- kołnierz ścienny 120 x 120 mm –2 sztuki\nTaśmę i narożniki uszczelniające stanowi siatka wykonana z ażurowej dzianiny poliestrowej, powleczona termoplastycznym elastomerem, na którym nałożona jest dwustronnie włóknina poliestrowa.\nok. 570 g/m2\n≥ 0,98 mm\nMaksymalne naprężenie przy rozciąganiu wzdłuż\nWydłużenie przy maksymalnej sile wzdłuż\nOdporność na działanie ozonu (DIN 53509 część 1, ISO 1434-1)\nOdporność na ciśnienie wody (1,5 bar)\nOdporność na promieniowanie UV (200 h)\nod -30 °C do +90 °C\nWyrób posiada Aprobatę Techniczną ITB nr AT-15-6187/2010. Krajowa Deklaracja Zgodności nr 15-6187/2011/2 z dnia 2011-04-15. Wyrób posiada Certyfikat Zakładowej Kontroli produkcji ITB-0474/Z\ngrubość > 0,98mm\nmaksymalne ciśnienie 3,30 MPa\nodporność na temp. od -30 °C do +90 °C\nCena: 82,30 zł / szt.\nNovaBell My Space ESP 35 RT Cognac 14.7x89.6 cm, płytka drewnopodobna gresowa\n110,00 zł 139,00 zł / m2\nAleluia Concrete Mass 44.3x88.8 cm REF CT57P


IV Liceum Ogólnokształcące - Chełm - 4 L.O. w Chełmie - patronka szkoły\nStart Szkoła historia szkoły patronka szkoły\nJadwiga Młodowska, urodzona 27 czerwca 1882r. w Piotrkowie Trybunalskim, była córką znanego adwokata Stefana i Heleny z Mączewskich. Szkołę średnią ukończyła w Piotrkowie, a w latach 1903-1908 studiowała biologię i chemię w Uniwersytecie Jagiellońskim, pracując jednocześnie w zakładzie embriologii U.J. Pracę doktorską z histogenezy mięśni szkieletowych obroniła w 1910r.\nW latach 1912-1916 pracowała w szkole Marii Ramułtowej w Krakowie, gdzie uczyła geografii, przyrody i języka niemieckiego. Z inicjatywy dr Młodowskiej wprowadzono w nauczaniu szereg zmian, jak wycieczki krajoznawcze, ilustrowanie nauki obrazami świetlnymi, badanie poziomu inteligencji dziecka. W 1917r wraz z dwiema współautorkami opracowała i wydała. Pogadanki przyrodnicze dla szkół początkowych.\nDr Młodowska udzielała się również społecznie. Była członkiem zarządu krakowskiego Koła Ligi Kobiet, pracowała w sekcji opieki nad dziećmi i rodzinami legionistów oraz sekcji kulturalnej. Organizowała m.in. ogniska i półkolonie dla dzieci.\nDo Chełma przyjechała Jadwiga Młodowska w 1919 roku. Była organizatorką i przez 15 lat dyrektorką Państwowego Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego. Z jej inicjatywy Seminarium jako pierwsze w Polsce zastosowało w 1926r. system daltoński. Dr Młodowska opracowała elementarz obrazkowy dostosowany do systemu daltońskiego, wygłaszała liczne odczyty na temat nowej metody nauczania na zebraniach i zjazdach nauczycielskich w Lublinie, Łodzi, Krakowie, Warszawie i Wilnie. Publikowała artykuły o tej tematyce w pismach fachowych.\nRównocześnie dr Młodowska była zaangażowana w pracę społeczną. Wybrana w 1926 roku na przewodniczącą Rady Szkolnej Chełma broniła interesów szkolnictwa, zdobywała fundusze na akcje dożywiania dzieci, zajmowała się organizacją półkolonii, kolonii, obozów dla dzieci szkolnych. Była też działaczką Związku Nauczycielstwa Polskiego, przewodniczącą rady nadzorczej spółdzielczej księgarni nauczycielskiej Promyk.\nJadwiga Młodowska była postacią znaną i powszechnie szanowaną. Nie było poważniejszej akcji społecznej, w której nie brałaby udziału. Odznaczona była dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi oraz pośmiertnie- Oficerskim Krzyżem Polonia Restituta.\nZmarła w Krakowie 10 sierpnia 1934 roku, pochowana została w Chełmie. Jej pogrzeb był wielką manifestacją ludności Chełma.\n15 czerwca 1935 r. imię Jadwigi Młodowskiej otrzymała dawna ulica Seminaryjna. Był to dowód uznania i pamięci dla zasłużonej działaczki oświatowej i społecznej.\nW 1964 roku Rada Pedagogiczna naszej szkoły podjęła uchwałę nadaniu szkole imienia Jadwigi Młodowskiej.


PanelAriadna - recenzja panelu ankietowego, opis, opinie\n13 0 02 czerwca, 2018 Edytuj ten post\nPanelAriadna — co to jest?\nPanelAriadna to ogólnopolski panel badawczy, czyli strona internetowa zajmująca się przeprowadzaniem badań ankietowych przez Internet. Za każdą prawidłowo wypełnioną ankietę otrzymasz punkty. Po zgromadzeniu odpowiedniej ilości punktów będziesz mógł je wymienić na różne nagrody rzeczowe lub przekazać na cele charytatywne.\nKliknij obrazek i przejdź na oficjalną stronę panelu Ariadna\nCzym Panel Ariadna różni się od większości podobnych paneli ankietowych?\nRóżni się przede wszystkim tym, że za wypełnianie ankiet otrzymasz nagrody rzeczowe, a nie pieniądze. Nagrody (np. książki, elektronikę, sprzęt AGD / RTV, gadżety motoryzacyjne, ogrodnicze, zabawki i gry dla dzieci, narzędzia, kosmetyki i wiele innych) po złożeniu zamówienia otrzymasz pocztą.\nPanelAriadna — przydatne informacje\nPłatne wypełnianie ankiet przez Internet (płatne ankiety), zapraszanie znajomych (program partnerski).\nCzy PanelAriadna naprawdę wysyła nagrody?\nTak, aktualny status programu (lipiec 2019): Wysyła nagrody. Dział na blogu: „Dobre programy”. W Internecie można znaleźć potwierdzenia użytkowników, którzy otrzymali nagrody. Osobiście również otrzymałem zamówioną nagrodę (w lipcu 2019).\nTak, wypełnianie ankiet jest legalne, PanelAriadna należy do legalnej firmy. W Internecie pojawiają się potwierdzenia użytkowników, którzy otrzymali nagrody. Przeczytaj także, czy zarabianie na wypełnianiu ankiet jest bezpieczne <<--\nTak, członkostwo w PaneluAriadna jest darmowe, nie wymaga żadnych wpłat, zakupów, inwestycji i w każdej chwili możesz z niego zrezygnować.\nKontakt w sprawie nagród: nagrody@panelariadna.pl\nKontakt w sprawie realizacji badań: badania@panelariadna.pl\nPytania / pomoc: ariadna@panelariadna.pl\nData powstania programu, od kiedy PanelAriadna istnieje?\nWedług informacji z oficjalniej strony: „Ariadna to uznana marka. Funkcjonuje od kilku lat”\nDo panelu Ariadna możesz dołączyć, jeśli masz minimum 14 lat i mieszkasz w Polsce. W przypadku osób poniżej 18 roku życia wymagana jest zgoda rodziców lub prawnych opiekunów. „Zarejestrowało się tutaj niemal 100 tysięcy osób i są to najczęściej osoby w wieku od 15-tu do 70-ciu lat”.\nWedług informacji z oficjalnej strony panelu Ariadna: „Zarejestrowało się tutaj niemal 100 tysięcy osób i są to najczęściej osoby w wieku od 15-tu do 70-ciu lat”.\nPanelAriadna — nagrody — wysyłka i odbiór nagród\nMinimum punktów: Zdobyte punkty (za wypełnianie ankiet) możesz wymienić na nagrody rzeczowe po zgromadzeniu niezbędnej ilości punktów. Aktualna wartość nagród w punktach przedstawiona jest w katalogu nagród <<--\nJak zamienić punkty na nagrodę rzeczową?\nPo zgromadzeniu odpowiedniej ilości punktów zaloguj się do panelu Ariadna.\nWejdź do katalogu nagród i kliknij wybraną nagrodę.\nWypełnij formularz zamówienia i postępuj zgodnie z podanymi na stronie instrukcjami.\nJak zamienić punkty na cel charytatywny? Zgromadzone punkty możesz również przekazać na cel charytatywny (na „Pajacyka”). W tym celu zaloguj się na konto PanelAriadna, kliknij swoje imię i nazwisko, a następnie zakładkę „przekaż punkty” i wypełnij formularz.\nKto pokrywa koszt wysyłki nagrody? Koszt wysyłki pokrywa oczywiście PanelAriadna.\nJaki jest czas oczekiwania na nagrodę? Do 30 dni od złożenia zamówienia.\nJak zarabiać (zdobywać nagrody) za wypełnianie ankiet na stronie PanelAriadna.pl?\nPłatne ankiety: W panelu Ariadna otrzymasz wynagrodzenie za wypełnianie ankiet online (przez Internet). Informacje o nowych, dostępnych ankietach przychodzą na adres mailowy podany podczas rejestracji. Ankiety dostępne są również bezpośrednio po zalogowaniu się na stronie panelu. Za każdą wypełnioną ankietę otrzymasz punkty. Po uzbieraniu odpowiedniej ilości punktów będziesz mógł je wymienić na nagrody rzeczowe.\nProgram partnerski: Strona oferuje również punkty za zaproszenie znajomych. Otrzymasz 70 punktów, jeżeli zaproszona przez Ciebie osoba zapisze się do programu poprzez Twój unikalny link referencyjny i poprawnie wypełni minimum 3 ankiety.\nZapraszanie znajomych nie jest oczywiście obowiązkowe, ale warto aktywnie ich zapraszać, ponieważ to najlepszy sposób, aby szybciej zdobywać punkty.\nZnajomych możesz zapraszać poprzez link referencyjny, Facebooka lub Twittera.\nNajtańsze ankiety, jakie do tej pory otrzymałem, warte były 5 punktów.\nNajdroższe ankiety, jakie do tej pory otrzymałem, warte były 50 punktów.\nPrzykładowa wartość nagród rzeczowych (książki):\nPrzykładowa wartość nagród rzeczowych (kosmetyki):\nJeśli nie zakwalifikujesz się do ankiety, to na Twoje konto i tak powędruje 1 punkt.\nIle przychodzi płatnych ankiet? Osobiście otrzymuję +/- 10 ankiet na miesiąc. Oczywiście u każdego może to wyglądać nieco inaczej.\nCzy dzięki Panelowi Ariadna możesz się szybko i łatwo wzbogacić? <<--\nCzłonkostwo w Panelu Ariadna jest darmowe, nie wymaga żadnych wpłat, zakupów czy inwestycji.\n2. Legalna firma:\nPaanelAriadna należy do legalnie działającej firmy.\nStrona funkcjonuje na rynku badań ankietowych od wielu lat.\n4. Program partnerski:\nPanel Ariadna oferuje również dodatkowe punkty za zapraszanie znajomych.\n5. Kwestia podatków:\nPunkt 27 regulaminu PaneluAriadna brzmi tak: „Wszystkie podatki związane z uczestnictwem w Programie, o ile takie będą należne zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 lipca 1990 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), pokryje Organizator [...]”.\n3. Średnia ilość ankiet:\nOsobiście otrzymuję około 10 ankiet na miesiąc, ale u każdego użytkownika może to wyglądać trochę inaczej.\nRejestracja, jak zapisać się do panelu Ariadna?\n[Chcę się zarejestrować na stronie PanelAriadna.pl] <<--Kliknij link, przeniesie Cię on na oficjalną stronę programu. Po wejściu na stronę wypełnij krótki formularz rejestracyjny. Po aktywacji konta będziesz mógł zdobywać nagrody za wypełnianie ankiet. Informacje o nowych, dostępnych ankietach przychodzą na adres mailowy podany podczas rejestracji.\nCzy Panel Ariadna naprawdę wysyła nagrody? Najnowsze uwagi (lipiec 2019)\n(Lipiec 2019): Czy Panel Ariadna naprawdę wysyła nagrody?\nTak, Panel Ariadna naprawdę wysyła nagrody rzeczowe za wypełnianie ankiet. W Internecie można znaleźć aktualne potwierdzenia użytkowników, którzy otrzymali zamówione nagrody. Osobiście również otrzymałem zamówioną nagrodę (w lipcu 2019). Przeglądając Internet, znalazłem więcej opinii pozytywnych niż negatywnych na temat tego programu.\nCzy warto uczestniczyć w tym panelu ankietowym? Tak, jeśli interesujesz się panelami ankietowymi, jeśli zamierzasz zdobywać nagrody poprzez wypełnianie ankiet, to z pewnością warto zainteresować się Panelem Ariadna. W kategorii podobnych programów ankietowych PanelAriadna wypada całkiem pozytywnie. Oczywiście nie jest to też żaden cudowny sposób na szybkie i łatwe zdobywanie nagród. Tak, jak w większości paneli ankietowych, tak i tutaj punkty, które możesz wymienić na nagrody, gromadzi się bardzo długo, ale jest to jak najbardziej osiągalne (sprawdzone).\nPanelAriadna — informacje o otrzymaniu nagród\nNagroda (Philips szczoteczka soniczna Sonicare) zamówiona pocztą. Nagroda (szczoteczka soniczna) zamówiona pocztą.\nData złożenia zamówienia: 2019-07-09\nData otrzymania nagrody: 2019-07-16\nCzas oczekiwania na zamówioną nagrodę: 7 dni (zgodnie z regulaminem programu).\nNagroda (książka) zamówiona pocztą. Nagroda (książka) zamówiona pocztą.\nData złożenia zamówienia: 2018-11-08\nData otrzymania nagrody: 2018-11-29\nCzas oczekiwania na zamówioną nagrodę: 21 dni (zgodnie z regulaminem programu).\nData złożenia zamówienia: 2018-04-05\nData otrzymania nagrody: 2018-04-28\nCzas oczekiwania na zamówioną nagrodę: 23 dni (zgodnie z regulaminem programu).\nŹródło informacji: (statystyki, warunki uczestnictwa itp.): Oficjalna strona programu: PanelAriadna.pl\nOstatnia aktualizacja wpisu: 2019-07-23\nAnkiety blog Dobre Nagrody PanelAriadna płatne ankiety Polskie Polskojęzyczne przewodnik wypełnianie ankiet zarabianie\nAnonimowy 3 lipca 2018 17:47\nPanel Ask GFK zamknął swój Polski facebook,odpisali że już nie będzie nagród w sklepie,teraz tylko od 1 lipca są doładowania tel,bony i karty rabatowe i tylko na to będzie można wymienić a nagród już nie wprowadzą przez jakąś zmiane w ich firmie. Może firme zamykają i przenoszą za granice?\nm-Zarabianie 7 lipca 2018 02:35\nTen post dotyczy Panelu Ariadna, który jak na razie wysyła nagrody bezproblemowo, ale dzięki za informację na temat panelu AskGfk ;) W AskGfk nie jestem zarejestrowany, więc trudno mi coś więcej powiedzieć na temat tego panelu, ale skoro zamknęli swój polski Facebook, to faktycznie może to nie wróżyć nic dobrego...\nMonsterlight 24 lipca 2018 18:48\nJak najbardziej polecam ten panel, do tej pory otrzymałam od nich cztery nagrody, obecnie czekam na otrzymanie piątej, którą już zamówiłam.\nm-Zarabianie 21 sierpnia 2018 15:38\nDzięki za komentarz. Też jestem zadowolony z tego Panelu — ponieważ ankiet przychodzi w miarę dużo (porównując do innych paneli ankietowych). Oczywiście zdarzają się miesiące, że jest ich więcej lub mniej. Zamówiona nagroda (książka) dotarła do mnie bez problemu.\nNatomiast zawiodłem się trochę na programie partnerskim (liczyłem, że będzie to dodatkowa, fajna opcja zarabiania w tym programie). Jednak po wczytaniu się w regulamin akcji "Poleć znajomym" wynika, że ta akcja trwa tylko do 31 sierpnia i na dodatek jeden użytkownik otrzyma punkty — za maksymalnie 5 nowych użytkowników — zaproszonych do programu. Na dodatek — musi znać tę osobę osobiście i zaproszenia może wysyłać jedynie za pomocą poczty e-mail.\nCzyli zaproszenia na blogu odpadają. No ale to organizator ustala zasady akcji "Poleć znajomym" i ma prawo przedstawiać własne warunki takiej akcji:\nAnonimowy 27 sierpnia 2018 00:22\nStrasznie ilość punktów za nagrodę podskoczyła,przez te zapraszanie znajomych które wprowadzili,ale 1 znajomy musi wypełnić 3 całe ankiety żeby się dostało punkty za jego zaproszenie.. np myszka przewodowa warta 7.99 koszt 1000 pkt;/\nAnonimowy 27 sierpnia 2018 23:30\nTak zauważyłem w tym i innych panelach ze ankiety coraz dłuższe a punkty mizernie niesko baaa nawet juz w niektórych panelach np.Opinie .pl nie daja punktów za wypełnienie tylko metryczki-ogólnie widze w panelach ze ankiet mniej za to są dłuższe a punktów za ypełnienei mało a za metryczke rzadko przyzjaąpunkty a inne panele bardzo bardzo mało ankiet przysyłają-jest gorzej z ankietami pozdro Marco\nm-Zarabianie 6 września 2018 17:28\ndzięki za ciekawe spostrzeżenia. Moim zdaniem w okresie letnim zawsze było trochę mniej ankiet, ponieważ wielu zleceniodawców, reklamodawców było na zasłużonych urlopach. Wydaje mi się też, że od września ilość ankiet się trochę zwiększy.\nNatomiast czas, w którym ankiet jest mniej, warto wykorzystać w pożyteczny sposób np. na założenie bloga (na dowolny temat), na czytanie ciekawych materiałów — jak go prowadzić, pozycjonować, optymalizować.\nNa blogu (różnymi metodami) można zarabiać o wiele więcej niż na płatnych ankietach. Pozdrawiam i zachęcam do działania w tym kierunku — nie tylko do wypełniania ankiet :)\nAnonimowy 3 lutego 2019 16:03\nRówniez Polecam, powolne zbieranie, ale po uzbieraniu potrzebnej ilości punktów i po zamówieniu szczoteczki sonicznej do zebów , bardzo szybko ja otrzymałam i jest bez zarzutu.\nAnonimowy 7 czerwca 2019 22:37\nZ odpisywaniem na email to im nie idzie.. 2 miesiące temu pisałem na mail zero kontaktu,potem przez FB na priv,wiadomość odczytana brak reakcji.Chyba kolejny panel upada..\nm-Zarabianie 9 czerwca 2019 19:47\nJestem w tym panelu od kilku lat i nie miałem jeszcze potrzeby korzystania z opcji: "kontakt", "suport", "biuro obsługi", więc osobiście nie wiem, czy odpisują szybko, czy wolno. Wszystkie zamówione nagrody dotarły do mnie bez żadnych problemów, niedługo zamówię kolejną nagrodę.\nCzasami niektóre serwisy nie odpisują na pytania, które samemu można sobie znaleźć w regulaminie, czy w FAQ. Oczywiście nie wiem, jak było w Twoim przypadku, więc dziękuję za opinię.\nOdnośnie do poniższego zdania:\n"Chyba kolejny panel upada.."\nto słowo "kolejny" jest mało trafne w przypadku paneli ankietowych, ponieważ panele ankietowe upadają akurat bardzo rzadko. Właściwie wszystkie panele ankietowe (zarabianie na ankietach), które opisałem na tutejszym blogu, działają i płacą / realizują nagrody bezproblemowo od wielu lat. Oczywiście zdarzają się okresy, że ankiet przychodzi więcej lub mniej :)\nW Panelu Ariadna zaproszeń do ankiet przychodzi w miarę dużo (porównując do innych polskich paneli). Moje ostatnie zaproszenia:\nAnonimowy 8 września 2019 23:32\nTeż mam tu konto i ankiet przychodzi ostatnio całkiem dużo,jestem tam od kilku lat ,kilka nagród wymieniłem już dawno temu,żebym wiedział że będą tak dobre nagrody to bym trzymał punkty,ale i tak wątpie że wysyłają te droższe nagrody,bo coś czuje że dodali je tak sobie żeby zachęcić ludzi do robienia ankiet a kiedy ktoś zamówi nagrodę to odpiszą że nie mają jej i nie będzie.. Kiedyś jakaś dziewczyna zrobiła sobie zdjęcie z telewizorem że zamówiła z nagród z tym co jest za 5 tys pkt,i wrzuciła na ich Facebooka,wchodzę w jej profil a tam napis że pracuje ona w Panel Ariadna,jak to napisałem w komentarzach to zdjęcie z telewizorem znikło.\nUnknown 10 grudnia 2019 11:55\nJa zamówiłam ozdoby choinkowe 8 listopada.. mamy 10 grudnia i nie dostałam jeszcze przesyłki. Na e-mail mi nie odpisali.. przykre.\nm-Zarabianie 10 grudnia 2019 12:27\nDziękuję za komentarz. Więc czekasz już ponad 30 dni - to faktycznie długo i rozumiem, że się niepokoisz.\nW FAQ Panelu Ariadna (w najczęściej zadawanych pytaniach) jest zapis, że czasami realizacja zamówienia może się wydłużyć, fragment z FAQ Panelu Ariadna:\n"Dokładamy wszelkich starań, aby nie przekraczać okresu 30 dni od daty złożenia zamówienia. Wydłużony czas oczekiwania zdarza się wyjątkowo i wynika głównie z dostępności zamówionej nagrody u dostawców Ariadny. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości związane ze złożonym zamówieniem napisz do nas na adres: ariadna@panelariadna.pl"\nMyślę, że zamówiona nagroda dojdzie prędzej czy później. Do mnie dotarły wszystkie zamówione nagrody. Warto jeszcze raz spróbować napisać do działu obsługi i zapytać: https://panelariadna.pl/contact\nm-Zarabianie — blog o zarabianiu w Internecie bez inwestycji: PanelAriadna - recenzja panelu ankietowego, opis, opinie\nPanelAriadna — opis panelu 2018, wady, zalety i opinie. Czy panel Ariadna naprawdę wysyła nagrody za wypełnianie ankiet przez Internet?


Wielki Przejazd Rowerowy: cykliści w Sopocie [ZDJĘCIA] - zkaszub.info\nzkaszub.info > Wiadomości > Wielki Przejazd Rowerowy: cykliści w Sopocie [ZDJĘCIA]\nTegoroczny Wielki Przejazd Rowerowy był wyjątkowy. Uczestniczyło w nim tysiące rowerzystów, rolkarzy i deskarzy między innymi z Tczewa, Kartuz, Wejherowa i innych pomorskich miejscowości. Zobacz zdjęcia!\nObraz 1 z 232\nPeletony wyruszyły rankiem z trzech kierunków: północnego, zachodniego i południowego. Po drodze do jadących dołączali kolejni rowerzyści. Na wyznaczone miejsce na Sopockich Błoniach dotarło aż 12 tys. miłośników dwóch kółek.\nZobacz też: Wielki Przejazd Rowerowy: start w Kartuzach [ZDJĘCIA]\nWielki Przejazd Rowerowy odbył się w tym roku już po raz dwudziesty. Był jubileuszowy, rekordowy i wyjątkowy. Organizatorzy w tym roku postanowili wprowadzić kilka istotnych zmian. Zmienili trasę przejazdu przez Gdańsk i miejsce finału imprezy. Przenieśli koncerty wewnątrz peletonów. Nowością był też Peleton Zachodni, który po raz pierwszy wyruszył z Kartuz do Trójmiasta.\nSkomentuj: Wielki Przejazd Rowerowy: cykliści w Sopocie [ZDJĘCIA]


Dezodorant w kulce z organicznym aloesem. Przeciwbakteryjny dezodorant roll-on. Delikatny i bardzo skuteczny o właściwościach pielęgnacyjnych. Odpowiedni nawet dla najdelikatniejszej skóry. Wraz z autorską formułą organicznych składników zapewnia długotrwałą ochronę i nie zatyka porów. Idealny do codziennego użytku.


Stół CATALINA 200x100, BIZZOTTO - Meble - sklep meble.pl\nStół CATALINA 200x100\n8 036,00 6 533,33 23.00 8 036,00 PLN\nStół CATALINA to ogrodowy mebel, który można użytkować również na tarasach i werandach. Włoska marka meblowa Bizzotto zaprojektowała go z myślą o zastosowaniu w prywatnych domach. CATALINA to drewniany blat składający się z wąskich deseczek z drewna tekowego osadzonych na aluminiowej podstawie. Stelaż stołu stanowią cztery nogi pomalowane na czarno i zamontowane pod lekkim kątem, co nadaje meblowi oryginalny charakter i wyróżnia go na tle innych stołów. Z uwagi na widoczne usłojenie i niebanalny wygląd całości mebel dedykowany jest koneserom designu. Stół można skompletować z krzesłami tarasowymi znajdującymi się w ofercie naszego sklepu.\n10 512,00 PLN\nStół SANTIAGO 220x100\n4 767,00 PLN\n10 576,00 PLN\n7 587,00 PLN\nStół CODRIN 200x90 - brąz\nStół ARON 200x95\nTemat: Stół CATALINA 200x100


Różowa torebka FELICE na ramię, na lato - Torebki damskie - myBaze.com\nRóżowa torebka FELICE na ramię, na lato\nlistonoszka damska Felice FB42 różowa - Właściwości przedmiotu:pojemna komora główna zapinana na zamek błyskawicznyw środku mniejsza kieszeń zapinana na zamekprzegroda na telefon lub dokumentyelegancka klapa zapinana na klipszłote zdobieniastylowy pasek na ramię zakończony łańcuszkiemwykonana z wysokiej jakości skóry ekologicznej2 lata gwarancjiWymiary: szerokość: 24 cmwysokość: 24 cmgłębokość: 10 cm dł. paska: 95 cm\ntorebki damskie na ramię różowe torebki damskie torebki damskie felice\nFioletowa listonoszka Guess skórzana, na ramię, mała\nGuess - Torebka - Mała torebka z kolekcji Guess. Model zapinany wykonany ze skóry ekologicznej. - Zapięcie na magnes. - Nieodpinany długi pasek z regulacją. - Torebka do noszeni…\nFurla - Torebka skórzana Flower Tattoo - Średniej wielkości torebka z kolekcji Furla. Model zapinany wykonany ze skóry naturalnej. - Zapięcie na magnes. - Model z ozdobnymi chwostami. - Torebka do nos…\nCzarna torebka DAN-A przez ramię, casualowa\nTorebka skórzana damska listonoszka DAN-A T34 czarna - Codzienna torebeczka, którą możesz przerzucić przez ramię i rzucić się w wir codziennych zdarzeń. Bogate w kieszonki wnętrze przechowa dla Ciebie wszystkie nie…\nTorebka na ramię bonprix koniakowy - Torebka na ramię z kontrastowym wykończeniem brzegów, 2 kieszeniami z przodu, wąskim paskiem na ramię, podszewką i elementami w srebrnym kolorze.\nTorebka MOODO na ramię\nTorebka na ramię - 100% POLIURETAN, PODSZEWKA: 80% POLIESTER 20% BAWEŁNA Torba, czarny, bez wzoru, gładki, skóra ekologiczna/PU, łączone jakości, ćwieki, na łańcuszku, srebrny, m…\nTorebka na ramię bonprix jasny brunatny - złoty kolor - Torebka na ramię z delikatnym marszczeniem w dolnej części i elementami w złotym kolorze, na podszewce i wąskim pasku na ramię.\nTorebka TwinSet na ramię, z aplikacjami, z aplikacjami, z tłoczeniem\nTOREBKA twinset - Torebka w zielonym kolorze. Jednokomorowa. Zapinana na zamek i zatrzask magnetyczny. Wewnątrz jedna, zapinana na zamek kieszeń z tłoczeniem nazwy marki. Podsze…\nŻółta torebka DEPECHE. na ramię, w kolorowe wzory\nDEPECHE. Pasek na ramię kolor złota female żółty - Łańcuszek z metalu marki Depeche. Długość całkowita ok. 125 cm.\nKremowa torebka ANSWEAR wakacyjna, mała, na ramię\nAnswear - Torebka Answear Lab - Mała torebka z kolekcji Answear. Model zapinany wykonany z plecionego materiału. - Zapięcie na zatrzask. - Torebka do noszenia na ramieniu. - Nieodpinany długi…\nTorba plażowa - ZALETY:konstrukcja w formie tuby,wykonana z gładkiego, łatwego w pielęgnacji materiału,3 wewnętrzne kieszenie: 2 otwarte + 1 na zamek,komora główna zamykana za…\nZłota torba plażowa ANSWEAR mała, na ramię\nTorebka W.KRUK elegancka, na ramię, z aplikacjami\nW.KRUK PROMOCJA TOREBKA (CROSS BODY) - FLX/T004-SZ - Nowość. Torebka typu cross body z kolekcji limitowanej W.KRUK. Stylowa i niepowtarzalna, idealna na każdą okazję. Wykonana ze skóry naturalnej, wewnątrz wykońc…\nZielona torba plażowa ANSWEAR na ramię, wakacyjna\nAnswear - Torebka Answear Lab - Średniej wielkości torebka z kolekcji Answear. Model zapinany wykonany z plecionego materiału. - Komora ściągana troczkami. - Torebka do noszenia w ręku lub na…\nCzarna torebka TOP SECRET elegancka, w kolorowe wzory, na jesień\nTorebka z chwostami - Torebka damska Top Secret z kolekcji jesień zima 2017.Elegancka i niezwykle oryginalna torebka w całości obszyta dekoracyjnymi chwostami. Z drugiej strony mam …\nCzarna torba plażowa Nobo na ramię\nNobo - Torebka - Średniej wielkości torebka z kolekcji Nobo. Model zapinany wykonany z plecionego materiału. - Komora ściągana troczkami. - Torebka do noszenia w ręku lub na ra…\nTorebka DESIGUAL - 20WAXP54 2000 - Marka Desigual prezentuje niezwykły model torebki - czarującą listonoszkę, która sprawi, że każde wyjście z domu będzie dla Ciebie wyjątkowym wydarzeniem. Bądź…\nTorebka NOBO - NBAG-F1920-C020 Czarny - Torebki są jak nasze przyjaciółki - dbamy o nie, chcemy aby towarzyszyły we wszystkich najważniejszych dla nas momentach i ufamy, że udźwigną nasze sekrety. To…\nCzarna listonoszka Pinko klasyczna, skórzana, z aplikacjami\nPinko - Torebka skórzana - Dostępne rozmiary są przeliczone z włoskiej rozmiarówki producenta na standardową rozmiarówkę europejską. Zamawiany rozmiar może różnić się od widocznego na me…


Program realizacyjny 2018-2019 - KRBRD.GOV.PL1\nZgodnie z treścią Narodowego Programu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego 2013-2020: „dwuletnie programy realizacyjne to programy zawierające szczegółowe plany działań na rok pierwszy oraz zarys działań na rok następny”. Programy realizacyjne to zbiór zadań, których realizacja ma służyć wykonaniu strategicznych priorytetów, zdefiniowanych w NPBRD.\nW związku z faktem, że Polska w dalszym ciągu znajduje się wśród państw, w których mieszkańcy narażeni są na wysokie ryzyko odniesienia ciężkich obrażeń lub śmierci w wyniku wypadku drogowego oraz koniecznością koncentracji na najistotniejszych problemach, w programie realizacyjnym na lata 2018-2019 powtórzono przyjęte we wcześniejszych programach dwa priorytetowe obszary interwencji: ochronę pieszych oraz zarządzanie prędkością. Pomimo licznych działań podejmowanych w tym zakresie, struktura udziału wypadków w tym zakresie nie zmieniła się znacząco w stosunku do lat ubiegłych.\nPo raz pierwszy do Programu załączono karty zadań zawierające opis planowanych do podjęcia działań, oczekiwanych efektów oraz wskazanie źródła finansowania. Ich celem jest uszczegółowienie informacji o planowanych zadaniach, poprawa czytelności dokumentu i ułatwienie jego zrozumienia.\nW dokumencie znalazły się zadania często podnoszone przez opinie publiczną, m.in.:\nAnaliza powszechnej dostępności do szkolenia i egzaminu na kartę rowerową oraz wprowadzenia obowiązku stosowania kasków rowerowych u dzieci do wieku zakończenia szkoły podstawowej\nAnaliza warunków i zasad wprowadzenia obowiązku zachowania odpowiednich odstępów miedzy pojazdami na drogach szybkiego ruchu\nDokonanie standaryzacji polskiej normy dotyczącej wyposażenia apteczki samochodowej oraz analiza możliwości jej wprowadzenia jako elementu wyposażenia pojazdu\nOpracowanie i wdrożenie koncepcji „korytarzy życia” na drogach szybkiego ruchu\nZakres merytoryczny analizy ma na celu dostarczenie kompleksowego zestawu informacji odnośnie dotychczas nieanalizowanych obszarów systemu bezpieczeństwa ruchu drogowego w Polsce. Zakres ten spotkał się z pozytywną reakcją środowiska eksperckiego.\nRealizując rekomendacje wskazane w raporcie pod tym adresem zwrócono szczególną uwagę, aby zadania przyjęte do realizacji w Programie realizacyjnym na lata 2018-2019 zostały dokładnie zdefiniowane w taki sposób, żeby ich wykonanie było realne. Jak wskazano w raporcie: „Należy odejść od zasady „przepisywania” zadań niezrealizowanych w danym okresie, do programu realizacyjnego na kolejny okres. Planując poszczególne działania należy wziąć pod uwagę „realność” ich realizacji oraz przypisać je tym podmiotom/instytucjom, które będą w stanie rzeczywiście wdrożyć je w życie.”\nPlik 1: PROGRAM REALIZACYJNY NA LATA 2018 – 2019 DO NPBRD 2013-2020


stycznia 2018 ~ Z piórem wśród książek\nTwórca: Dan Harmon, Justin Roiland\nGatunek: komedia, animacja, sci-fi\nAnimacje w moim jadłospisie filmowym to głównie pełnometrażówki oraz zwyczajne kreskówki. Bardzo rzadko próbuję sięgnąć po coś "poważniejszego", czyli serial animowany. Jakoś do mnie to nigdy nie przemawiało - animacja to animacja, ma być filmem, krótkometrażówką lub zwykłą kreskówką. Skusiłem się jednak ostatecznie na przygody z "Rickiem i Mortym" po wielu pozytywnych opiniach. Absolutnie nie żałuję tej decyzji, zwłaszcza że tak mnie wciągnęło, że pół Sylwestra spędziłem na oglądaniu! Akurat wtedy drugiego sezonu.\nGenialny Rick, dziadek Morty'ego, jest wielkim problemem Jerry'ego, głowy rodziny. Ogólnie rzecz biorąc Rickowie są zawsze problemem Jerrych oraz mnóstwa innych osób i stworzeń we wszystkich równoległych wszechświatach. Zawsze jednak mogą liczyć na pomoc swoich Mortych, z którymi przeżywają mnóstwo przygód. A dokładniej po prostu próbują przeżyć. Nie zawsze prawa fizyki chcą się dostosować i nawet genialny umysł Ricka może mieć problem z wybrnięciem z sytuacji, jeśli nie będzie wystarczająco schwifty.\nCieszę się, że przeczytałem sporo opinii przed rozpoczęciem tego serialu (chociaż w sumie bez przeczytania w ogóle bym pewnie nie ruszył), bo dzięki temu uniknąłem jednej rzeczy. Pozostawienia go po pierwszym odcinku. Wiele osób pisało - nie przejmujcie się pierwszym odcinkiem, bo on jest odjechany i w ogóle zniechęcający, ale pójdźcie dalej. No i poszedłem dalej, a teraz podpisuję się rękami i nogami pod tym - jeśli jeszcze nie zaczęliście "Ricka i Morty'ego", to obejrzyjcie co najmniej kilka odcinków. Nawet się do tego zmuszając. Serio, na początku może Was odrzucić forma, być może zbyt duża ilość wulgarności i tak dalej. Ale potem jest nieco inaczej, bardziej... spokojnie? Chociaż to niekoniecznie dobre słowo w odniesieniu do tego serialu.\nAktualnie jestem po obejrzeniu wszystkich możliwych odcinków - chociaż nie było to przedsięwzięcie trudne. W końcu jeden odcinek = 20 minut zabawy. Wydano do tej pory łącznie trzy sezony, po 10 odcinków każdy. Daje to łącznie 600 minut, a więc raptem 10 godzin rozrywki. Zdecydowanie za mało, chociaż początki bywają trudne. Każda kolejna minuta spędzona nad tym serialem powoduje jednak coraz większe przywiązanie i chęć odpalenia następnego odcinka. Zwłaszcza, że w fajny sposób twórcy burzą powoli czwartą ścianę - nie napastliwie, ale z wyraźnym zaznaczeniem, że o to właśnie chodzi.\nMimo pewnych elementów wulgarności i pokazania braku wychowania, serial na samym dnie przechowuje mnóstwo ciekawych i wręcz naukowych rzeczy. Fizyka oraz astronomia są dość mocno zarysowane, zwłaszcza w późniejszych odcinkach, ale socjolog oraz psycholog też znajdzie coś ze swojej działki. Przeróżne aspekty są poruszane przez kolejne odcinki i to w sprawach naprawdę poważnych. Zmienione jednak są w humorystyczną papkę, którą łatwo się przełyka. A co potem sami będziemy sobie myśleć to już jest zupełnie inna sprawa.\nFani popkultury znajdą tu mnóstwo mniej lub bardziej ukrytych motywów ze znanych filmów, seriali, komiksów, czy nawet wydarzeń. Niektóre odcinki wręcz są w pełni zbudowane w oparciu o pewne kultowe tytuły, dorzucając oczywiście sporo od siebie i zamieniając je w rickomortową sałatkę. Zresztą wokół samych głównych bohaterów narosło już tyle legend i domysłów, że nie sposób ich wszystkich wymienić. Porównywani są między innymi do dwóch znanych chyba wszystkim postaci z "Powrotu do przyszłości" - doktora Emmeta Browna oraz Marty'ego McFly'a. Jeszcze ciekawsze są teorie o samych powiązaniach rodzinno-czasoprzestrzennych obu postaci. Tutaj jednak trzeba poznać uniwersum (chociaż lepiej by rzec - multiwersum), aby zobaczyć w moich słowach jakikolwiek sens!\nKawał fajnego serialu, chociaż nie każdemu może podejść. Mimo wszystko sporo w nim wulgarności i przejawów braku kultury u Ricka. Może to dla części osób oznaczać całkowite skreślenie tego tytułu, jednak jeśli nie stanowi to problemu, to można wręcz uznać to za pewnego rodzaju ciekawe zagranie. Jedno jest pewne - "Rick i Morty" przyciąga do siebie w miarę upływu czasu. Im dalej człowiek wchodzi w odcinki, tym bardziej się wkręca w cały świat stworzony przez twórców, choć na samym początku miał mieszane uczucia. To jest właśnie niesamowite w tym tytule. Wręcz przerażająco niesamowite.\nKadry pochodzą z serwisu IMDb.com\nOpublikowano serial 17:53 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTytuł: Serce z lodu\nGdyby mi ktoś powiedział jakieś pięć lat temu, że sam, z własnej i nieprzymuszonej woli, sięgnę po książkę z historią którejś z księżniczek Disneya - nie uwierzyłbym. Co prawda cenię wiele filmów stworzonych przez tę wytwórnię, łącznie z opowieścią o Roszpunce czy Anestezji, jednak chyba nie skusiłbym się na lekturę. Tym razem, kiedy w grę weszła Elsa - skusiłem się. Nie spodziewałem się po tej pozycji niczego wystrzałowego, ale okazało się, że ma swój urok. A do tego naprawdę potrafi wciągnąć nawet dorosłą osobę!\nElsa i Anna, księżniczki Arendelle, za młodu były ze sobą niezwykle zżyte. Każdą chwilę spędzały razem wymyślając przeróżne zabawy - niektóre z wykorzystaniem mocy, jakie posiadała Elsa. Niestety sielanka w pewnym momencie się skończyła i siostry zostały od siebie odizolowane. Anna bardzo ciężko znosiła samotność i coś, co uznawała za odtrącenie przez własną siostrę. Podobne myśli miał Hans, książę Nasturii, który był ostatnim z synów króla tego wyspiarskiego kraju. Wiele się jednak zmieni, kiedy oboje na siebie wpadną w dniu koronacji Elsy.\nW książce opisaną mamy historię, która opowiedziana została w filmie Disneya. Teoretycznie więc można pomyśleć, że oglądając "Krainę Lodu", znamy wszystkie szczegóły, które pojawią się w "Sercu z lodu". Nie jest to jednak do końca prawda, ponieważ w pewnym sensie uszczegółowienie poszczególnych wydarzeń tworzy przesunięte względem siebie sinusoidy. Te partie, które wyczerpująco zostały opisane w filmie, tutaj są po prostu wspomniane i na odwrót. Przy okazji autorka pokazał nieco inne motywacje bohaterów niż te, które ukazane są w filmie. Główne bohaterki - czyli księżniczki Elsa oraz Anna - są niemalże idealnymi kopiami filmowych postaci (z kilkoma ciekawymi różnicami), za to Hans przedstawiony został wręcz od podstaw.\n"Jeśli chcesz, by ktoś cię polubił, musisz zachowywać się, jakbyś był jego lustrzanym odbiciem. Ludzie kochają siebie samych w lustrze."\nMotywacje, które Elizabeth Rudnick nadała poszczególnym postaciom nadają nieco pazura w książce, która opowiada jakby nie patrzył historię dla dzieci lub młodzieży. Prosty, ale przyjemny język powieści zachęca do czytania, a na dodatek sposób budowania napięcia przyciąga nawet dorosłych! To jest coś, co mnie kompletnie zaskoczyło. Spodziewałem się po prostu niezbyt ciekawie napisanej bajeczki, a otrzymałem historię, którą z zaangażowaniem przeczytałem. Wydarzenia bowiem znamy, ale nie znamy tego, co się pod wieloma ich aspektami kryło.\nO wiele lepiej można poznać życie zarówno Anny, jak i Hansa w dzieciństwie. Zwłaszcza osoba księcia Nasturii jest przedstawiona w szczegółach. Rozłożone na części pierwsze (oczywiście na tyle, na ile można to zrobić w powieści, którą czytać będą również dzieci) zostały jego pobudki. Można powiedzieć, że bohater został szablonowo wręcz skonstruowany. Encyklopedyczny przykład budowy antagonisty, w stosunku do którego można mieć mieszane uczucia. Wiem, że można mieć wątpliwości, czy takie słowa pasują do powieści bazującej tak naprawdę na filmie animowanym dla najmłodszych, jednak naprawdę Hans został tutaj poprowadzony świetnie. Da się go jednocześnie lubić i nienawidzić, współczuć mu i życzyć jak najgorzej. Należy jednak cały czas pamiętać, że jest to powieść dla najmłodszych, więc raczej nie da się zrobić rozbudowane portretu psychologicznego bohatera.\n"Dla niektórych warto się roztopić."\nFakt, że "Serce z lodu" dedykowane jest dla młodszych czytelników, może spowodować pewne zgrzyty w odbiorze powieści przez dorosłych. Autorka bowiem nie przywiązywała bardzo dużej uwagi do realizmu niektórych scen - w końcu dla młodszej części czytelników pewne aspekty fizyki nie są do końca zrozumiałe. A bajki pokazują nieco odmienną rzeczywistość. Pomijając w ogóle sam fakt istnienia magii, ale to jest akurat specyfika tej historii. W każdym razie tak, jak przez pierwszą połowę Elizabeth Rudnick utrzymywała wszystko w ryzach, tak od drugiej pozwoliła popuścić sobie nieco wodze fantazji. Trochę się to odbiło na moim odbiorze książki, ale jestem w stanie przyznać, że nie ja byłem docelowym czytelnikiem.\nPodsumowując, jest to dość ciekawa opcja, która potrafi zaskoczyć. Można powiedzieć, że tej książki właśnie nie powinno oceniać się po okładce. Coś, co wydaje się być nudną, dziecięcą bajką bazującą na filmie Disneya, okazuje się być dość profesjonalnie stworzoną historią. "Serce z lodu" nie jest oczywiście pozycją bardzo wybitną, jednak może sprawić wiele przyjemności podczas lektury. Zwłaszcza, jeśli ktoś ma ochotę na coś lżejszego, ale jednocześnie dobrze napisanego.\nOpublikowano Anna Hikiert, egmont, Elizabeth Rudnick, recenzja 08:52 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTytuł: Muzyka duszy\nPonownie sięgnąłem po kolejny tom jednego z moich ulubionych pisarzy fantasy. Terry Pratchett niezmiennie bawi mnie w każdej kolejnej książce, więc wiedziałem doskonale, że lektura będzie niesamowitą radością. Nie każdemu jednak pasuje styl i humor, którymi posługuje się autor, jednak przy każdej okazji staram się polecać jego twórczość wszystkim tym, którzy nie sprawdzili jeszcze czy Świat Dysku przypadnie im do gustu, czy też raczej nie. "Muzyka duszy" to kolejny tom, który mogę z czystym sumieniem polecić!\nNiełatwo jest być wnuczką Śmierci - zwłaszcza kiedy dziadunio postanawia wybrać się na poszukiwanie sensu życia, a do gry wkracza dziedziczenie. Niełatwo jest też być bardem, zwłaszcza w Ankh-Morpork - mieście tysiąca i jednej gildii, których opłaty członkowskie nie należą do najniższych. Ale jeszcze trudniej jest okiełznać Muzykę z Wykrokiem, która nie ma ochoty przestać rozbrzmiewać, a wszyscy wokół pomagają jej trwać w nieskończoność.\nMuszę przyznać, że mimo wychwalania humoru Pratchetta we wszystkich poprzednich jego książkach, które miałem okazję czytać, nie uśmiałem się jeszcze tak jak przy "Muzyce duszy". Doskonale dobrane żarty, oczywiście w absurdalnym stylu Pratchetta, powodowały co chwilę uśmiech na twarzy lub wręcz niepohamowane wybuchy śmiechu! Być może tematyka była bardziej skora do żartów (mimo wciąż przerabianego podcyklu o Śmierci), a być może po prostu autorowi wyszło tym razem nieco lepiej niż zwykle. W sumie nieistotne, ważne że każdy fan pratchettowskiego humoru otrzyma w tej książce wszystko, co tygrysy lubią najbardziej!\n"Kiedy był podniecony, zdradzał to swego rodzaju aktywnością przeżuwania i ssania, jakby usiłował usunąć z dziury w zębie zapomnianą resztkę podwieczorku. Teraz robił hałas jak umywalka u fryzjera."\nTym razem głównym obiektem drwin jest muzyka rockowa oraz cała otoczka, która wokół niej powstaje. Terry Pratchett skupia się zarówno na emocjach, które potrafi wywoływać, jak i tworzeniu się subkultur opierających się właśnie w głównej mierze na muzyce. Do tego należy dorzucić oczywiście cały przemysł wytwórczy, który muzykę promuje, organizuje trasy koncertowe, nakręca sprzedaż płyt i tak dalej. Dla mnie, jako osobie wychowanej na tej muzyce, wszystko wydawało się idealnie wypunktowane. Ze smakiem, z jajem i przede wszystkim z humorem. To co powinno być wyolbrzymione - zostało wyolbrzymione, a to co powinno być skrytykowane - zostało skrytykowane.\nNieco bliżej można również poznać postać Śmierci, która jak zwykle zaskakuje czytelnika swoim nowoczesnym podejściem do życia (he-he), przy jednoczesnym byciem tak konserwatywnym, jak tylko Śmierć może być. Przeżywa swoje śmierciowe rozterki, które doprowadzają do całkiem zabawnych na pierwszy rzut oka sytuacji. Z drugiej strony można zobaczyć czym grozi brak kogoś/czegoś tak ważnego jak właśnie Śmierć. Mieliśmy już przedsmak tego w "Kosiarzu", czyli poprzednim tomie, w którym to Śmierć nagle... zniknął. Tutaj w pewnym sensie mamy do czynienia z kontynuacją podjętego wątku, chociaż w zupełnie innej odsłonie, z kompletnie różnego punktu widzenia.\n"- Kazałbym wa się wytłumaczyć rano władzom uniwersytetu, ale niestety, to wy jesteście władzami uniwersytetu..."\nBardzo udany tom, pełen humoru i ciekawych wydarzeń. Pozwala jeszcze lepiej poznać niektóre postacie, a zwłaszcza te, które w innych książkach pojawiają się tylko epizodycznie. Może niekoniecznie najlepszy do rozpoczęci przygody z twórczością Terry'ego Pratchetta (nawiązuje do niektórych wydarzeń z poprzednich tomów), jednak na pewno warty czasu spędzonego na jego czytaniu. Jeśli ktoś ma wątpliwości czy ten książki ten autor jest dla niej/niego - być może "Muzyka duszy" je rozwieje. No, chyba że moje poczucie humoru znacznie się różni od Wasze. ;)\nOpublikowano Piotr W. Cholewa, prószyński i s-ka, recenzja, Świat Dysku, terry pratchett 16:55 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nKsiążki Tess Gerritsen pokochałem od pierwszego tomu przygód Jane Rizzoli i Maury Isles. Tak naprawdę w sumie od dwóch pierwszych, bowiem w sposób ścisły się ze sobą łączą. Każdą kolejną jej książkę pochłaniałem w tempie ekspresowym, nawet zarywając przez to nocki. W tym swietle to cud, że udało mi się "wytrzymać" aż tyle czasu po premierze bez zapoznania się z "Sekretem, którego nie zdradzę". Po lekturze jednak widzę, że mocno spieszyć się nie musiałem. Jest dobrze, ale nie aż tak jak do tej pory.\nMiejsca zbrodni zawsze potrafią przyprawić o mdłości. Jane Rizzoli odporna jest na wiele najgorszych widoków, jednak obraz, który przedstawiały zwłoki producentki horrorów tak czy siak nią wstrząsnął. Musi jednak odłożyć na bok słabość i skupić się na pracy, bowiem niedługo po odkryciu pierwszych zwłok, pojawiają się drugie. W tle majaczy stara sprawa, która powinna być teoretycznie zamknięta. Wszystko jednak wskazuje na to, że trzeba będzie szukać powiązań. Zwłaszcza, że doskonała doktor Maura Isles początkowo nie jest w stanie określić przyczyny śmierci...\nMam trochę mieszane uczucia w stosunku do tej części. Z jednej strony jest to po prostu stara, dobra Tess Gerritsen ze swoim niesamowitym duetem pani detektyw i pani doktor. Z drugiej brakowało mi pazura, tak bardzo charakterystycznego dla książek Tess. Czytało się bardzo przyjemnie, ze względu na styl autorki, jednak nie czułem też ciągłego napięcia. W większości poprzednich tomów wydarzenia były tak opisane, że nie szło się oderwać od książki. Tym razem historia wydaje się płynąć swoim tempem, nie próbując nawet przygwoździć czytelnika.\n"Przekonanie o słuszności własnej tezy zgubiło wielu naukowców i bez wątpienia tylu samo gliniarzy. Odnajdywali tylko to, czego szukali, nie zwracali uwagi na nic innego."\nNie znaczy to oczywiście, że Tess wymyśliła złą historię. Być może trochę sztampową, ponieważ wykorzystane przez nią motywy są dość popularne, ale wykorzystała je w sposób intrygujący. Da się lubić, a przede wszystkim wciąż ciężko dojść do tego, jak się zakończy. To nieodłączny element książek Tess Gerritsen, który został zachowany również w "Sekrecie, którego nie zdradzę". Autorka tak przerzuca poszczególne tropy i poszlaki, że można dosłownie przerobić swój mózg na wodę przy próbach dojścia do tego, kto tak naprawdę popełnia zbrodnie. Można więc mieć niezłą zabawę, nawet jeśli zazwyczaj udaje się komuś wytypować zakończenie. Łatwo nie będzie!\nNa ogromny plus zasługuje budowa jednej z nowych postaci, które pojawiają się w książce. Oczywiście nic nie wskazuje na to, żeby była ona wykorzystana w kolejnych tomach, jednak nie jest to też wykluczone. Od samego początku widać, że będzie towarzyszyła przez calą historię opisaną w "Sekrecie, którego nie zdradzę", jednak nic nie wskazuje na to, w jaki sposób czytelnik może ją postrzegać. A uwierzcie, potrafi jednocześnie fascynować i irytować - ale właśnie przez to, że jest tak świetnie skonstruowana. Przede wszystkim prowadzona jest konsekwentnie, a jej cechy są stałe, wykorzystywane w niemalże każdej scenie, w której występuje. Nie ma wahań bądź odstępstw od normy, co czasem się niesety zdarza przy postaciach, które są trudniejsze do utrzymania i poprowadzenia. A ta z pewnością do takich należy.\n"Dla mnie to oczywisty przypadek samobójstwa z rąk policjanta."\nNiestety jest też wiele złych wieści dotyczących najnowszego tomu przygód Jane Rizzoli i Maury Isles. Sporo z nich dotyczy samej Maury, która stała się jakby... bardziej ciapowata? Klucha taka rozlazła. Kompletnie nie pasuje to obrazu, który mam w głowie, a który został stworzony przez wiele godzin lektury opisów jej postaci i poczynań. Całkowicie bez sensu autorka powróciła do pewnych wątków, ponieważ nie wniosły one kompletnie nic do książki. Po prostu się wydarzyły i tyle. Jakieś tam rozgrzebanie starych tematów, które początkowo dawały nadzieje na to, że zostały sprytnie wplecione w historię, ale tak naprawdę szybko okazało się, że to ślepe uliczki. Poruszone, przypomniane i urwane w połowie. Tak, jakby się nagle pomysły skończyły, a szkoda było przepisywać część gotowej już książki. Be, bardzo be.\nMyślę, że nie przesadzę, jeśli uznam ten tom za jeden z najsłabszych w historii całego cyklu o Isles i Rizzoli. Wciąż daje radość z czytania, jednak ma sporo mankamentów, których nie sposób nie zauważyć. Zwłaszcza, gdy ktoś przywykł do wysokiego poziomu, jaki prezentuje Tess Gerritsen. Przy takiej liczbie książek mogą się jednak trafić tomy nieco słabsze, to normalna kolei rzeczy. Nie żałuję czasu spędzonego nad książką, jednak w sumie nawet nie musiałbym jej czytać a byłbym wciąż na bieżąco z wątkami prywatnymi bohaterów. No, prawie. Ale ten jeden szczegół, który został poruszony, łatwo i szybko można wytłumaczyć w kolejnym tomie. Z chęcią sięgnę po następny, ale tego nie będę gorąco polecał.\nOpublikowano albatros, andrzej szulc, recenzja, tess gerritsen 20:21 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nW 1837 roku pierwszy raz opublikowano baśń Hansa Christiana Andersena o tytule "Nowe szaty króla". Tytuł niniejszej notki to parafraza tego tytułu, ponieważ w pewnym sensie mam nadzieję, że nowy wygląd bloga, który macie okazję właśnie obserwować, nie okaże się dla mnie tym, czym dla króla ze wspomnianej baśni jego nowe szaty. Jeśli jeszcze nie mieliście okazji czytać "Nowych szat króla" - które serdecznie polecam, choć pamiętam jedynie z czasów mojej młodości - to w dużym skrócie streszczę zawartość baśni.\nPewien król miał istnego fioła na punkcie ubioru, uwielbiał się stroić i posiadał mnóstwo najmodniejszych ubrań. W jego królestwie pojawiło się dwóch tkaczy, którzy chwalili się, że potrafi tkać ubrania z tkaniny niewidocznej dla ludzi głupich. Król postanowił więc skorzystać z ich usług i zdobyć nowe szaty, które widoczne będą jedynie dla ludzi mądrych i godnych sprawowania władzy. Czyli głównie dla niego.\nCo się działo potem, możecie sami sprawdzić - nie chcę psuć całej zabawy. :) W każdym razie ja co prawda nie lubię zmieniać co chwilę wyglądu bloga (co zresztą widać - przez cztery lata prawie nic w nim nie zmieniłem, nie licząc drobnych zabaw z przestawianiem widgetów), ale postanowiłem go jednak ruszyć. I to ruszyć prawie do samych korzeni. Blogger sam w sobie nie pozwala na niesamowicie głębokie zmiany, jednak jak zauważyłem, sporo się zmieniło w mechanizmach wykorzystywanych przy tworzeniu template'ów. Miałem spore problemy z dopasowaniem i dostosowaniem odpowiedniego szablonu. Styl moich postów nie jest kompatybilny z większością dostępnych, darmowych szablonów, a z drugiej strony jak już płacić, to przy ewentualnym przejściu na wordpressa - tam mogę dosłownie wszystko dostosować do swoich potrzeb.\nWygląd strony to jedna z pierwszych rzeczy, na które zwraca uwagę osoba wchodząca na daną witrynę. Jest też jednym z ważniejszych czynników przy decyzji o zostaniu z daną stroną na dłużej - chyba że jest to specjalistyczny portal o niszowej tematyce, których jest w sieci jak na lekarstwo. Jednak bądźmy szczerzy, blogów książkowych jest na pęczki. :) O ile komuś może po prostu przypaść do gustu mój styl prowadzenia bloga lub po prostu samych opinii, to jednak coś najpierw musi go przekonać do tego, aby zapoznać się z paroma wpisami. Jeśli layout będzie odstraszał, to od razu ucieknie.\nJuż od dłuższego czasu w sieci królują raczej proste szablony, które są czytelne i jednocześnie nieprzeładowane treścią. Mniejsza o typy układów - jedni lubią jedną kolumnę, inni klasyczne dwie, a jeszcze inni kafle rodem z galerii. Ważny jest jednak dobór odpowiednich kolorów i samych kształtów. No i oczywiście kolorystyka nie tylko tła czy wypełnień, ale również fontów. Mój czarny, kanciasty i ociężały (a więc długo się ładujący podczas wczytywania) szablon niestety czasy swojej świetności już ma za sobą. Nosiłem się już od jakiegoś czasu ze zmianami, aby go dostosować do obecnych trendów i zwiększyć czytelność samych treści, które publikuję.\nObecny wygląd bloga to tak naprawdę kilka tygodni testów, sprawdzania i implementacji różnych szablonów na klonie mojego bloga. Chciałem, aby było jak najmniej zmian koniecznych do wykonania po stronie samej treści, więc musiałem wprowadzić sporo zmian w samym kodzie - napisać niektóre klasy CSS, przetłumaczyć na sztywno niektóre słowa i składniki szablonu i tak dalej. A do tego musiałem zaakceptować fakt, że zajawki widoczne na stronie głównej nie będą tak ładnie sformatowane jak wcześniej, tylko będą stanowiły tekst pisany ciurkiem. :) Do tego zachowanie linków, cytatów, treści preformatowanej czy podpisów pod zdjęciami również musiało mi odpowiadać - a to nie jest takie proste! W każdym razie udało mi się taki szablon znaleźć i odpowiednio go pod siebie dostosować.\nNie mogę również zapomnieć o całkiem nowym logo, które zostało stworzone przez tę samą, dobrą duszyczkę (chociaż pisząc takie słowo bardzo się jej narażam!). Ponownie jak w przypadku poprzedniego, tak i tym razem mam całkowity zakaz dzielenia się informacją o tym, kto jest autorem. :) Jako, że cenię swoje życie, jak również pracę włożoną w stworzenie z własnej i nieprzymuszonej woli jako niespodziankę tego oto nowego loga, szanuję w pełni tę decyzję! Tak czy siak niech ta osoba widzi, że publicznie gorąco jej dziękuję i naprawdę doceniam ten niesamowicie miły gest! Jak widzicie widnieje ono już w nagłówku bloga, nie wiem jednak czy nie używać w razie czego zamiennie obu logotypów, jeśli przyjdzie taka potrzeba. Jeden pasuje idealnie do jasnych backgroundów, natomiast drugi świetnie się sprawdza w przypadku tych ciemnych. Na pewno jednak zamierzam jak najczęściej wykorzystywać obecne, nowe! Na dniach również nastąpi aktualizacja na fanpejdżu fejsbukowym, więc wyczekujcie również tam zmian! :)\nTak się prezentuje "stare" logo\nA tak nowe, utworzone przez tę samą osobę!\nTeraz chyba można przejść do wyjaśnienia o co dokładnie chodzi z tym porównaniem z "Nowymi szatami króla". Otóż mam nadzieję, że z tym szablonem nie będzie jak z tym nieszczęsnym królem i jego magiczną tkaniną. Że wybór był dobry i nowy wygląd przypadnie Wam do gustu (nawet jeśli już przywykliście do czarnego koloru - mógłbym wybrać ciemny szablon, ale chciałem jednak zmienić coś diametralnie). No i że przypadnie do gustu również wszystkim tym, którzy w nowym 2018 roku trafią na mojego bloga. :)\nOpublikowano nowinki 00:05 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTytuł: Apokalipsa Z: Mroczne dni\nRzadko sięgam po tematy apokalipsy zombie - dość szybko mi się przejadają. Chyba ostatnią pozycją, jaką czytałem był ostatni tom trylogii "Przeglądu Końca Świata" Miry Grant, który wspominam bardzo dobrze. A minęły od tego czasu dwa lata! Tym razem wybór padł na "Apokalipsę Z" - również trylogię - hiszpańskiego pisarza, Manel Loureiro. Pierwszy tom, "Początek końca", tak bardzo mi podszedł, że dość szybko sięgnąłem po obecnie opisywaną drugą powieść cyklu. Czy było to tego warte? Zdecydowanie i nieodwołalnie tak.\nTylko nielicznym udaje się ocalić podczas apokalipsy - pozostają jedynie najtwardsi. A jednymi z najtwardszych są żołnierze, którzy obecnie panują nad chaosem dalekiej bazy, która skupia ocalałych. Nie zawsze jednak porządek oznacza bezpieczeństwo, a kryjówka może się okazać gorsza od dziczy.\nOpublikowano apokalipsa z, Grzegorz Ostrowski, Joanna Ostrowska, Manel Loureiro, muza sa, recenzja 19:48 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nBardzo chcę! #41 - Bill Bass, Jon Jefferson "Trupia Farma"\nNa wstępie pragnę nadmienić, że nieco skróciłem tytuł książki w tytule tego postu. Pełna nazwa to, uwaga uwaga, "Trupia Farma. Sekrety legendarnego laboratorium sądowego, gdzie zmarli opowiadają swoje historie". Długaśna, co? :) Chyba już rozumiecie czemu zrobiłem tak niegodną rzecz, jak ucięcie 90% słów? Głupio by to wyglądało w nagłówku - ale na szczęście na okładce samo "Trupia Farma" jest wyeksponowane, podtytuł natomiast schowany na dole. Można powiedzieć, że metaforycznie tak książka ma nie tylko podtytuł "na dole". Jej tematyka bowiem może się okazać dla niektórych osób nieco... kontrowersyjna. Być może groteskowa. Prawdopodobnie też okropna i nieludzka. A tak naprawdę to wszystko tylko natura, która w brutalny sposób pokazuje jak działa i w jaki sposób może być wykorzystana przez ludzi.\nLiteratura faktu od czasu do czasu gości na moim blogu, jak i w mojej biblioteczce. Im bardziej nietypowa, tym lepiej. Nie boję się trudnych tematów - a im bardziej kontrowersyjny, tym mocniej mnie przyciąga. Chyba więc nie będzie dla nikogo zaskoczeniem, jeśli napiszę, że odkąd tylko przeczytałem opis oraz kilka opinii o "Trupiej Farmie", to od razu wrzuciłem ją na odpowiednią półkę w serwisie Lubimy Czytać.\nOpublikowano bardzo chcę!, Bill Bass, Jon Jefferson 19:52 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nDobry thriller nie jest zły - a jeśli wyjątkowo nie kręci się w prosty sposób wokół motywu śmierci, tylko ma o wiele więcej płaszczyzn, to jeszcze lepiej. Thriller, który jest jednocześnie debiutem literackim autora to dla mnie dobry kąsek - mam słabość do debiutów, a jeśli debiutantami są polscy autorzy, to cieszę się jeszcze bardziej. Oczywiście za radością z wymienionych powodów iść powinna satysfakcja z samej lektury. "Czerwony parasol" zdecydowanie mi ją zapewnił.\nTatiana jest jeszcze nastolatką, wychowywaną w bogatej rodzinie. Prowadzi dostatnie życie, chociaż jej ojciec stara się, aby była dobrze wychowana i twarda. Przyda jej się to, gdy pewnego dnia po powrocie z treningu gimnastycznego zastanie wszystkich członków swojej rodziny zamordowanych we własnym domu. Jeszcze nie wie, chociaż przeczuwa, że nie jest to prosta sprawa i pomimo mocnego charakteru bije się z własnymi myślami i strachem.\nOpublikowano initium, premiera, recenzja, wiktor mrok 18:43 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nTaak, to już rok minął odkąd opublikowałem ostatnie podsumowanie roczne. No jasne, to ma oczywiście sens i nie wiem czego innego miałbym się spodziewać. :) Ale wiecie - to jak z bicza strzelił. Dwanaście miesięcy, 365 dni, 8 760 godzin. Mogłoby się wydawać, że to mnóstwo czasu, ale jednak przy dobrze zorganizowanym czasie życia nawet nie zwracamy uwagi, kiedy to wszystko mija. A w rok może się w końcu tak dużo różnych rzeczy zdarzyć! U mnie z większych wydarzeń (patrząc obiektywnie) były to na pewno przeprowadzka oraz zmiana pracy, które odbyły się miesiąc po miesiącu. I to w sumie pod koniec roku. W wakacje odwiedziłem sobie jedną z byłych stolic Polski - niezwykle urokliwy Kraków. Jeszcze wcześniej zegar wybił pięć lat mego związku z moją lepszą połówką.\nOpublikowano podsumowanie 14:35 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nPowitaliście Nowy Rok? Na pewno powitaliście! W końcu minęło już parę dni od hucznego świętowanie odejścia 2017 i nadejścia 2018 roku! Emocje pewnie jeszcze nie opadły, a jestem pewien, że wszyscy się jeszcze mylimy wpisując gdzieś ręcznie datę. Tak, dzisiaj wszscy wpiszemy, że mamy styczeń 2017, a potem to skreślimy i napiszemy już poprawną liczbę. :) Wspominam o tym między innymi dlatego, że oczywiście musiałem się pomylić w trakcie pisania tego posta. Cóż no, nie raz i nie dwa się jeszcze pomylimy, ale przecież nie o tym miał być ta notka! Tylko o książkach, które planuję przeczytać w pierwszym miesiącu nowego roku. :)\nMam nadzieję, że tym razem uda mi się utrzymać w miarę ustabilizowaną organizację swojego czasu. Zaryzykuję i zwiększe przedstawiane w planach książki o dodatkową sztukę - do czterech. Chyba że będę świadom braku czasu w zbliżającym się miesiącu, no to zupełnie inna bajka. Udawało mi się jednak pod koniec roku trzymać się swoich stałych pór na czytanie, dzięki zmniejszeniu intensywności innych zajęć. W końcu trzeba się też relaksować, a skoro najlepiej się relaksuję przy książce to po co mam kombinować. :)\nOpublikowano co pod pióro 19:02 przez Emil | Zostaw komentarz Edit\nKończy się stary rok, a zaczyna nowy - no i oczywiście zaczynają się różnego rodzaju roczne podsumowania w blogosferze, które mieszają się z miesięcznymi. W końcu ostatni miesiąc roku to czas Świąt Bożego Narodzenia, a więc dla wielu osób czas relaksu i siedzenia w ciepłym domu z pełnym brzuchem i książką w ręku. :) No, i oczywiście doskonałych zabaw sylwestrowych, już zapewne bez książki - ale w doborowym towarzystwie! Miniony grudzień był nad wyraz spokojnym miesiącem. Wiadomo, czasem się pojawił niewielki kocioł, który nawet nie pozwolił na odsapnięcie z książką w ręku, ale w ogólnym rozrachunku był całkiem spoko. Dlatego też udało mi się przeczytać tyle książek!\nOpublikowano podsumowanie 21:26 przez Emil | Zostaw komentarz Edit


W połowie roku 2015 Karina Stempel zadebiutowała zbiorem wierszy pt. „Rok Drewnianego Konia”. Dodajmy: był to bardzo udany debiut. Teraz utalentowana wolbromianka powraca z nowym tomem – jeszcze lepszym, bardziej spójnym i… mroczniejszym.\n„Rok Drewnianego Konia” jest pod względem konstrukcji dość typowym tomikiem utworów poetyckich. I owszem, to bardzo dobry tomik. Prezentuje dojrzałą, spójną poetykę świadczącą, że autorka ma już za sobą etap poszukiwań własnego „oblicza” literackiego. Co więcej, uważny czytelnik wyłowi z tamtej książki gamę interesujących poetkę tematów. Niemniej jest to zbiór osobnych liryków nie połączonych wyraźną myślą przewodnią (może oprócz powracającego motywu ryby, zresztą kontynuowanego też w nowym tomie).\nDrugi tomik Kariny Stempel, „Noc w Nome”, potwierdza wszystko, co można było powiedzieć o pierwszej książce (pisałem o niej na łamach „Kwartalnika Powiatu Olkuskiego”). Zarazem stanowi świadectwo ciągłego doskonalenia literackiego „warsztatu” przez autorkę.\nJuż w debiucie wyczuwalna była skłonność do rytmizacji toku wiersza. W nowym tomie rytm stał się jeszcze wyraźniejszy. Zaledwie dwa utwory, „Ciemna woda” i częściowo „Łuska”, oparte są na luźnej, powiedzmy: „różewiczowskiej” rytmice. Pozostałe wyraźnie, choć w różnym stopniu, nawiązują do tonizmu. Strofy, z reguły czterolinijkowe, charakteryzują się swobodnym przepływem zdań przez wersy, z częstymi przerzutniami. Wiersze są dzięki temu bardzo melodyjne, a jednocześnie swingowo „rozkołysane”, chwilami przypominając bardziej śpiew niż mowę: „Skrapla się ciało dnia. Zachód jest wodą / po pędzlach – stojącą i gęstą. Każdy kolor / rozchodzi się w nim jak galaktyka. Dotykam / tego miejsca, głębia ma pełnię i nów” („Una cancion desperada”). Czasami, jak np. w wierszu „Choćby”, poetka świadomie bawi się urywaniem rytmu poprzez wprowadzenie cezury.\nRównie konsekwentnie autorka rozwija swoją charakterystyczną, „dwustopniową” metaforykę. Praktycznie wszystkie wiersze z tomu są rozbudowanymi peryfrazami przy użyciu licznych metonimii. Z tworzywa nieoczywistych symboli poetka buduje ciągi odległych skojarzeń. Najprostszy przykład: przez cały wiersz „Blue Sky” poprowadzony został wątek padającego i topniejącego śniegu, w poincie stając się paralelą do ludzkiego życia, ograniczonego w czasie narodzinami i śmiercią. Zwykle jednak łańcuchy asocjacji nie biegną tak prosto. Dobrą tego ilustracją może być liryk pt. „Refren”. Motyw zimy prowadzi do obrazu lodu, czyli „skamieniałej wody”. Ta zaś co najmniej od czasów Heraklita bywa symbolem przemijania. Konkluzja: w poincie podmiot liryczny postrzega sam siebie jako pokrytą łuskami rybę lub syrenę.\nNadążanie za tokiem skojarzeń, pełnym ciągłych przeskoków, może początkowo wydawać się czytelnikowi trudne. Dlatego istnieje niebezpieczeństwo, że nieuważny odbiorca uzna tę poezję za hermetyczną. Cóż, z pewnością tomik „Noc w Nome” jest nieco trudniejszy w odbiorze od swego poprzednika. Wszakże jeśli, uruchomiwszy wyobraźnię, z uwagą śledzimy kolejne obrazy i gry słowne, nie dając się „uśpić” rytmowi wiersza, wówczas intuicyjnie chwytamy jego sens.\nPrawdziwym novum w porównaniu z debiutem poetki jest natomiast konstrukcja tomu. Książka stanowi całość, choć nie na tyle zwartą, by można było nazwać ją poematem. Zarazem nie jest to już tylko zbiór oddzielnych wierszy. W świecie muzyki nazwalibyśmy taką formę concept-albumem, w literaturze nieprecyzyjnie określa się ją jako „cykl”.\nPodstawowym zabiegiem, nazwijmy go tak, „scalającym” jest wprowadzenie do tomu stałej postaci o imieniu Matylda, pełniącej rolę już to podmiotu, już to bohatera lirycznego większości utworów. Oczywiście, nie jest to pomysł całkiem nowy; we współczesnej poezji zapoczątkował go bodajże Brian Patten, w Polsce – Zbigniew Herbert. Posłużenie się „zewnętrznym” podmiotem, „Panem Cogito”, służy najczęściej podkreśleniu dystansu między wierszem a osobą poety. Sygnalizuje odejście od stereotypu „liryki osobistej” w stronę obiektywizmu właściwego epice.\nOprócz przewodniej postaci, autorka wprowadziła wyraziste leitmotivy. Nome na Alasce jako „miejsce akcji”, liczne odniesienia do kultury Inuitów zamieszkujących tytułowe miasteczko – nie są jedynie efektownymi inkrustacjami, ekscentrycznym sztafażem. Długotrwała noc polarna i wszechobecny chłód stanowią metaforę wszechobecnej tajemnicy i towarzyszącego jej lęku. Tajemnica i lęk – te dwa motywy budują sytuację liryczną prawie każdego kolejnego wiersza.\nPowiedzmy wprost: „Noc w Nome” przepełnia obsesja śmierci. Odniesienia do niej w większości utworów są bezpośrednie; w prawie wszystkich pozostałych czają się gdzieś w podtekście. Czasami chodzi o śmierć konkretnej osoby – np. „Velvet Goldmine” to, zgodnie z tytułem, epitafium dla Davida Bowiego. Najczęściej wszakże dąży się tu do uogólnienia, do esencji. Jak postrzegamy umarłych, jak odnosimy się do własnej śmiertelności? Pozornie egzotyczna kultura Inuitów okazuje się nam bliższa i bardziej uniwersalna niż chcielibyśmy sądzić. „Jednorazowość” ludzkich imion („One”), przemilczanie umarłych („Niewinne słowo nie istnieje”, „Odwracamy się”), słowem – tabuizacja śmierci jest czymś, co znamy aż nadto dobrze.\nJuż na początku tomu zasygnalizowane zostają dwie chyba najistotniejsze w nim metafory. Otwierający książkę liryk „Lewa strona Matyldy” wprowadza obraz krążenia po kole lub spirali wznoszącej: „Tymczasem // ona wspina się po schodach / albo z nich schodzi. A może / ciągle krąży po obwodzie wieży, / malutkiej wieży w malutkim świecie, // o którym piszą inni”. Spirala wznosząca jest motywem znanym w kulturze Orientu (np. w indyjskiej muzyce stanowi regułę konstrukcyjną ragi; w jodze – symbol doskonalenia poprzez powtarzanie ćwiczeń). Ale wznoszenie może być złudne, bo z kolei w zachodniej kulturze obchodzenie czegoś wokół – to obraz bojaźliwego unikania sedna. Motyw chodzenia w koło powraca w tomiku wielokrotnie. Tak funkcjonujemy w obliczu lęku przed śmiercią, ale również przed… samopoznaniem. Wiersz „Ciemna woda” oparty jest na metaforze wody zalewającej piwnicę (zwyczajową alegorię podświadomości, ale w literaturze doby romantyzmu – również symbol krainy umarłych). Do piwnicy prowadzą „drzwi bez klucza” (czyli albo zawsze otwarte, albo nieustannie zamknięte). „Są takie miejsca, z których / nie można pić, / choćby słowa pęczniały w nich / jak usta” – brzmi pointa. Pewnych tajemnic nie możemy, bądź tylko nie chcemy odkryć.\nJednak trzeci w tomie, tytułowy wiersz odsłania całkiem inne znaczenie okrążania rzeczy i spraw. Mówi o funkcjonowaniu w ciemności, w której trzeba „patrzeć / na wyciągnięcie rąk, zataczać // koła i trzymać się ścieżek w lodzie”. Niewidomy, obmacując przedmiot, poznaje go poprzez dotyk i buduje w swym umyśle coraz precyzyjniejszy obraz nie widzianego. Identycznie zbudowane są wspomniane wyżej ciągi skojarzeń, stanowiące wszak zasadę konstrukcyjną wierszy Kariny Stempel. Kolejne metafory, obrazy, napomknienia „krążą” wokoło tajemnicy. Pozornie nawet jej nie wspominając, w istocie mówią o niej coraz to więcej i więcej.\nMyli się ten, kto sądzi, że ton nowych wierszy poetki jest ponury. Nie, bo wiele tu ironii, dystansu, czasem swoistych żartów. Weźmy choćby utwór „Matylda lewicuje”, oparty na grze słownej: „lewicować” – „lewitować” (gdzie to drugie wydaje się być symbolem przyjemnego, lecz przemijającego oderwania od rzeczywistości). Z kolei w wierszu „Z nieodbytej podróży do Chile” żal z powodu niemożliwości poznania wszystkiego, co chcielibyśmy w życiu poznać, skryty został za zasłoną łagodnego pastiszu literackiego.\nOstatecznych odpowiedzi nie ma, bo być ich nie może. Przed tajemnicą nie da się uciec: „Postanawiamy założyć Nowe Nome, / ale z nazwą zabieramy echo” („Głosy”). Nie da się jej też rozwikłać: „język umarłych jest martwy. Można / zapośredniczać go bez końca, nie znając / paradygmatu” („Język umarłych”).\nOstatni w tomiku wiersz, „Geometria nieeuklidesowa”, jest dwuznaczny. Matylda wychodzi poza koło, udając się w drogę. Nie wiadomo, czy chodzi o podróż eschatologiczną (transcendencja?), czy jedynie o pożegnanie z obsesją, odmowę dalszego „krążenia wokół niej”. Pozostaje czekać na kolejny tomik, by przekonać się, czy Matylda powróci, a jeśli tak, to w jakiej roli.\nCzas oczekiwania nie powinien się dłużyć. Wiersze z „Nocy w Nome” wymagają wielokrotnej lektury. Za każdym odczytaniem głębiej wnikamy w ich wielowarstwową metaforykę, odkrywając kolejne sensy. Z tą książką trzeba po prostu dłużej pobyć, warto też do niej wracać.\nNowy tomik Kariny Stempel świadczy o jej konsekwencji w podążaniu obraną drogą. Jest równocześnie świadectwem znaczącego postępu na tej drodze. Przykładem, że rozwój osobowości twórczej nie musi sprowadzać się jedynie do stałego doskonalenia technik pisarskich. Równie istotne jest ciągłe dookreślanie własnego, oryginalnego stylu.\nKarina Stempel: Noc w Nome; Fundacja Duży Format; Warszawa, 2016. Wiersze, które złożyły się na książkę, zostały nagrodzone I miejscem (w kategorii: Po Debiucie) w 4. Ogólnopolskim Konkursie na Tomik Wierszy, organizowanym przez Fundację.


Zwiastun True Legend! - FDB\nZwiastun True Legend! 0\nPojawił się pierwszy zwiastun filmu True Legend w reżyserii legendarnego choreografa, Yuen Woo Pinga (Matrix, Przyczajony Tygrys, Ukryty Smok). Jest to jego powrót do reżyserii po prawie 10-letniej przerwie, oczywiście jest też choreografem walk i w zwiastunie mamy przedsmak tej uczty dla każdego fana kina kopanego.\nW obsadzie mamy genialnych mistrzów sztuk walki: Gordona Liu, Michelle Yeoh czy znanego z MMA, Cunga Le. Do tego Jay Chou dostał swoją pierwszą rolę, w której może zaprezentować swoje umiejętności.\nSu to zamożny człowiek urodzony za czasów mandżurskiej dynastii Qing, który traci swój dorobek i ciężko wypracowaną reputację w wyniku nikczemnego spisku. Z dnia na dzień ląduje na ulicy. Su poprzysięga sobie zemstę, i poświęca resztę swojego życia na ćwiczenie sztuk walki. W późniejszych legendach i przekazach okrzyknięto go Królem Żebraków.


Szpilka: To nie będzie łatwa robota, ale chcę zranić rywala! - Polsat Sport\nSzpilka: To nie będzie łatwa robota, ale chcę zranić rywala!\nPrzyjdzie czas na poważniejszych rywali. Na razie buduję swoją pozycję w Stanach Zjednoczonych – mówi Polsatsport.pl Artur Szpilka. Polak wróci między liny 14 sierpnia w Prudential Center.\nKarolina Owczarz: Poznałeś w końcu nazwisko kolejnego rywala. To Kubańczyk Yasmany Consuegra, który ma na koncie siedemnaście zwycięstw i jedną porażkę.\nArtur Szpilka: Jestem szczęśliwy, bo to bardzo dobry rywal. Przede wszystkim doświadczony amator. Należy się tylko cieszyć. Przegrał co prawda ostatnio z Dominicem Breazeale, ale to kawał chłopa i moim zdaniem do trafienia w tył głowy Kubańczyk prowadził na punkty. Na pewno czeka mnie ciężkie zdanie i to nie będzie łatwa robota. On jest mojego wzrostu, podobne zasięg ramion i waga, szykuje się ładne dla oka starcie. Wiem, na co mam się szykować. Nie mogę się doczekać i oczywiście wyjdę do ringu, aby go zranić.\nTo chyba jednak wciąż nie jest „to”? Kibice czekają na poważniejsze wyzwania.\nPewnie nie, ale obecnie nie myślę o tym. Myślę tylko o najbliższym rywalu. Powoli buduję swoją pozycję w Stanach Zjednoczonych. To jest dla mnie najważniejsze, a wydaje mi się, że z walki na walkę jest coraz lepiej. 14 sierpnia i tak najważniejszym wydarzeniem będzie starcie mojego przyjaciela Krzysztofa Głowackiego z Marco Huckiem i to właśnie możliwość zdobycia pasa przez Polaka powinna kibiców cieszyć najbardziej.\nSkoro już wspomniałeś o walce Głowackiego z Huckiem, to muszę zapytać o werdykt jaki prognozujesz.\nKrzysiek to jeden z moich przyjaciół i bardzo w niego wierzę. Wierzę, że stać go na wygraną. To chłopak, który nie pęka, a przede wszystkim ma mocny cios. To niewygodny pięściarz i szykuje się ciekawa walka. Cały ten wieczór zapowiada się rewelacyjnie. Będzie walka Głowackiego, moja, a także Macieja Sulęckiego i Kamila Łaszczyka. Każdy z nas jest wysoko w rankingach i to będzie taka przełomowa gala, która może być przetarciem szlaku dla innych polskich zawodników.\nCiągle mówi się, że pod koniec roku masz stoczyć walkę z poważniejszym rywalem. Kto to może być?\nWiem, ale nie powiem! Miał być Lucas Brown, ale on ma inne plany, więc odpadł. Teraz trzeba poczekać. Priorytetem jest jednak Consuegra.\nBędziesz chciał pokazać coś nowego 14 sierpnia?\nPostaram się pokazać wszystko to, czego się nauczyłem. Chcę pokazać troszeczkę innego Szpileczkę, czyli przede wszystkim cały czas próbować tych ciosów podbródkowych. Styl robi walkę. Pamiętajmy, że Consuegra to nie jest zawodnik, który na sztywno będzie wszystko przyjmował. On ma pojęcie o boksie.\nCały czas jesteś tak bardzo zachwycony życiem i treningami w Stanach Zjednoczonych?\nOczywiście. Mam okazję oglądać z bliska krokodyle i inne dzikie zwierzęta, a papużki mi śpiewają pod oknem. Męczący jest jednak ten upał. To jest fajne przez tydzień, a nie jak się tutaj mieszka. Co do treningów, to są zupełnie inne. Mam wspaniały kontakt z Ronniem Shieldsem, jestem nim naprawdę zachwycony. On mi we wszystkim pomaga, nie tylko boksersko. Myślę, że razem zajdziemy na ten wymarzony szczyt.


Spin Master Soggy Doggy Mokry psiak Gra dla dzieci : Humbi.pl\nSpin Master Soggy Doggy Mokry psiak Gra dla dzieci\nZabawna gra planszowa dla dzieci z mokrym psiakiem w roli głównej. Gra przeznaczona jest dla 2-4 graczy w wieku od 4 lat. Gra polega na uniknięciu bycia ochlapanym przez otrzepującego się z wody mokrego pieska.\nKod produktu: 20095148\nGra planszowa Soggy Doggy Mokry psiak została stworzona przez cieszącą się szerokim zainteresowaniem firmę Spin Master. Gra przeznaczona jest dla 2-4 graczy w wieku od 4. roku życia.\nW roli głównej gry występuje oczywiściehumbi_pltytułowy mokry psiak, czyli wykonana z gumy, interaktywna figurka włochatego kundelka. Pieska wraz z biała wanną z prysznicem umieszcza się w środku planszy do gry. Trasa planszy przebiega dookoła wanny. Przy wannie znajdują się dwa niebieskie kurki do wody. Przekręcenie kurków sprawia, że prawdziwa woda leje się z prysznica na psiaka. Kundelek jednak lubi się otrzepywać z wody, a cała sztuka polega na tym, aby przejść planszę do gry bez zostania ochlapanym wodą przez otrzepującego się psiaka. Jeśli gracz zostanie ochlapany przez pieska, musi wrócić do początku planszy.\nW zestawie znajduje się Mokry psiak, stelaż dla pieska, wanna zhumbi_plprysznicem i kurkami, plansza do gry, 4 pionki do gry, 4 znaczniki, kostka do gry oraz instrukcja także w języku polskim.\nTa śmieszna gra z sympatycznym pieskiem z pewnością zachwyci każde dziecko, dostarczając mu długich godzin świetnej zabawy z przyjaciółmi czy z rodziną.\ngra wymaga użycia 3 baterii AA/LR6 (brak w zestawie)\nśrednica planszy do gry: 26 cmhumbi_pl\nkod producenta: 20095148


Starogard uczcił 97. rocznicę powrotu do Macierzy – Starogard Gdański – Tu rodzą się gwiazdy\nStarogard uczcił 97. rocznicę powrotu do Macierzy\n29 stycznia władze samorządowe oraz delegacje najważniejszych miejskich instytucji złożyły kwiaty pod Pomnikiem Niepodległości przy ul. Paderewskiego. Okolicznościowe przemówienia wygłosili poseł na Sejm RP Jan Kilian i sekretarz Stowarzyszenia Miłośników Ziemi Kociewskiej Ryszard Szwoch. W uroczystościach upamiętniających wkroczenie do Starogardu polskiej armii uczestniczyli mieszkańcy, a także młodzież ze starogardzkich szkół z towarzyszeniem pocztów sztandarowych.\nPo zakończeniu I wojny światowej mieszkańcy Pomorza z radością przyjęli płynące z Francji informacje. Podczas konferencji w Wersalu zapadła decyzja, że Starogard, Tczew, Świecie, Gniew i Pelplin wracają do Rzeczypospolitej. Kociewiacy musieli jednak trochę poczekać na przyłączenie do odradzającej się po latach zaborów niepodległej Polski.\nMimo przejmującego zimna, 29 stycznia 1920 roku starogardzianie z entuzjazmem wylegli na ulice, ciesząc się z odzyskanej wolności. Na zachowanych z tamtego dnia fotografiach widać pięknie udekorowany Rynek na powitanie polskich żołnierzy z Błękitnej Armii generała Józefa Hallera. 1. Pułk Ułanów Krechowieckich wkroczył do Starogardu od strony Pelplina. Na fasadach budynków powiewały biało-czerwone flagi. Mieszkańcy przygotowali bramy powitalne z napisami: „Niech żyje żołnierz polski” oraz „Królowo Korony Polskiej módl się za nami”. Na widok polskiej armii, przejeżdżającej przez Rynek, wykrzykiwali „Niech żyją” i głośno śpiewali „Rotę” Marii Konopnickiej.\nPolskie wojsko tego dnia uroczyście powitały też nowo mianowane władze miasta i powiatu, duchowieństwo katolickie, przywódcy polskich organizacji i członkowie polskich towarzystw.\nJak czytamy w pierwszym tomie „Dziejów Starogardu”, powstałym pod redakcją Mariana Kallasa: „Ostatnim akcentem uroczystości związanych z przyłączeniem Starogardu do Polski było uroczyste powitanie w mieście 4 lutego 1920 r. gen. Józefa Hallera – dowódcy Frontu Pomorskiego, dużego związku wojskowego, który przejął Pomorze z rąk niemieckich”.\nInkorporacja Starogardu do Polski, która nastąpiła w wyniku zajęcia miasta przez polskie wojsko i przekazanie władzy przedstawicielom ludności polskiej w dniu 29 stycznia 1920 r., zapoczątkowała nowy etap w historii miasta, już w granicach II Rzeczypospolitej. O tych wydarzeniach trzeba pamiętać, ponieważ są częścią naszej tożsamości.\nPolicja i Straż Miejska nadal działają razem\nNajlepsi z najlepszych czyli „Wierzyczanki 2016”


Co setne dziecko ma zaburzenia autystyczne - Dziecko - Zdrowie - choroby, leczenie, poradnik, zdrowie i uroda, profilaktyka - Dziennik.pl - Dziennik.pl\nCo setne dziecko ma zaburzenia autystyczne\n1 gru 2014 aktualizacja 21 lis 2019, 13:31\nMają utrudnione kontakty z innym ludźmi, kłopoty z uczeniem się i emocjami. Miewają obsesyjne zainteresowania i uchodzą za ekscentryków - bo mają autyzm. Dziś zaburzenia autystyczne występują u mniej więcej co setnego rodzącego się dziecka. W pierwszych dniach grudnia jak zwykle obchodzony jest Europejski Tydzień Autyzmu.\nMałe autystyczne dzieci często nie odpowiadają uśmiechem na uśmiech, mają opóźnioną lub zaburzoną mowę, nie pokazują palcem, czasem nadmierne skaczą i machają rękami. Nie rozumieją poleceń i bywa, że nie reagują na własne imię.\nAutystyczne dziecko będzie w przyszłości autystycznym dorosłym. Taka dorosła osoba może mieć zespół Aspergera, uważany za łagodną formę autyzmu. W wielu przypadkach dorośli nie wiedzą o swoim zaburzeniu, bo kiedyś diagnozowano je bardzo rzadko. - Dziadek, w wieku ponad 50. lat dowiaduje się o tym, że ma zespół Aspergera, kiedy jako opiekun jedzie na diagnozę z własnymi wnukami, którzy wykazują dokładnie te same symptomy co i on - tłumaczy IAR profesor Małgorzata Sekułowicz z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.\nZdaniem specjalistów w leczeniu autyzmu kluczowa jest jak najwcześniejsza diagnoza i intensywna terapia.\nzespół Aspergera zaburzenia autystyczne autyzm problem psychiczny zachowanie dziecka rozwój dziecka\nCo może wywołać autyzm? Nowe dane\nTracisz kontrolę nad emocjami? Wiemy, czego potrzebujesz